<img src='http://dinamalar.com/2006jan17/photos/fpn-04b.jpg' border='0' alt='user posted image'>

கொழும்பு: இலங்கையில் மர்ம ஆசாமிகள் துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தியதில் மூன்று பெண்கள் உட்பட ஆறு பேர் பலியாயினர். தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் வன்முறையால் இலங்கையில் மீண்டும் போர் சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது.
இலங்கை ராணுவத்தின் செய்தித் தொடர்பாளர் ஜெயவர்த்தனா இதுபற்றி கூறியதாவது:

யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தில் உள்ள மணிப்பாய் என்ற இடத்தில் நேற்று முன்தினம் வண்டியில் வந்த மர்ம ஆசாமிகள் ஒரு வீட்டில் புகுந்து சரமாரியாக சுட்டனர். இதில், அந்த வீட்டில் இருந்த பெண்ணும் அவருடைய இரண்டு மகள்களும் பலியாயினர். எதற்காக இவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர் என்பது தெரியவில்லை. இதுகுறித்து விசாரணை நடத்தப்பட்டு வருகிறது.

ஆனால், சுட்டுக் கொல்லப்பட்டவர்கள் விடுதலைப் புலிகளின் "வீர தியாகிகளின்' குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள். சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட இளம் பெண்களில் ஒருவர் விடுதலைப் புலிகளின் திரைப்பட பிரிவினர் தயாரித்த "அம்மா'என்ற படத்தில் முக்கிய வேடத்தில் நடித்துள்ளார் என்று விடுதலைப் புலிகளின் இணையதளம் தெரிவித்துள்ளது.
<img src='http://dinamalar.com/2006jan17/photos/fpn-04c.jpg' border='0' alt='user posted image'>

வடமராச்சி பகுதியில் உள்ள நெல்லியாடி என்ற இடத்தில் ஈழ மக்கள் ஜனநாயக கட்சியினர் உறுப்பினர் ஒருவரை மர்ம ஆசாமிகள் சுட்டுக் கொன்றனர்.

முஸ்லிம்கள் அதிகமாக உள்ள கிழக்கு மாகாணத்தில் அக்கரைப்பட்டு என்ற நகரில் இரண்டு பேர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். யாழ்ப்பாணத்தில் இரண்டு கண்ணி வெடிகளை கைப்பற்றியுள்ளதாக ராணுவம் தெரிவித்தது.இவ்வாறு ஜெயவர்த்தனா கூறினார்.

இதுமட்டுமின்றி, விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இலங்கை அரசுக்கும் இடையே அமைதி ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்த முயற்சி மேற்கொண்ட நார்வே துõதுக் குழுவினரின் வாகனங்கள் மீது கடந்த 12ம் தேதி வெடிகுண்டு வீசப்பட்டது. நல்ல வேளை வாகனங்களில் யாரும் இல்லாததால் உயிர்ச்சேதம் ஏற்படவில்லை. இந்தச் சம்பவத்தில் வாகனங்கள் சேதமடைந்தன.

"யாரையும் கொல்லவேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் வெடிகுண்டு வைக்கப்படவில்லை. யாரோ எங்களை பயமுறுத்துவதற்காக வெடிகுண்டை வைத்தார்களா? என்பதை மறுப்பதற்கும் இல்லை. எப்படி இருந்தாலும் அமைதி பேச்சுவார்த்தையில் இருந்து விலகப் போவதில்லை' என இலங்கை அமைதி குழுவின் செய்தி தொடர்பாளர் ஹெலன் ஒலப்டோட்டிர் தெரிவித்தார்.

கடந்த ஒரு மாதத்தில் இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு பகுதிகளில் நடந்த வன்முறைகளில் 20க்கும் மேற்பட்ட ராணுவ வீரர்கள் உட்பட நுõற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் பலியாயினர்.

அடுத்த வாரம் அமெரிக்க வெளியுறவு இணையமைச்சர் நிகோலஸ் பர்ன்ஸ் மற்றும் நார்வே நாட்டின் அமைதி துõதர் எரிக் சோல்ஹிம் ஆகியோர் இலங்கை வருகின்றனர். இந்த நிலையில் நாளுக்கு நாள் வன்முறை அதிகரித்து வருவதால் மீண்டும் போர் உருவாகி விட்டதோ என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. மீண்டும் போர் ஏற்பட்டால் அமெரிக்க உதவியுடன் பலமான இலங்கை ராணுவத்தை சந்திக்க நேரிடும் என்று விடுதலைப் புலிகளுக்கு அமெரிக்கத் துõதர் கடந்த வாரம் எச்சரிக்கை விடுத்திருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Source : dinamalar.com
http://dinamalar.com/2006jan17/fpnews4.asp

மன்னாரில் கைக்குண்டுத் தாக்குதல்: சிப்பாய் பலி- பொதுமகன் காயம்


மன்னார் பொது மருத்துவமனைக்கு அருகில் உள்ள சிறிலங்கா இராணுவ காவலரண் மீது நேற்று திங்கட்கிழமை இரவு 8:50 மணியளவில் அடையாளம் தெரியாத நபர்கள் நடத்திய கைக்குண்டுத் தாக்குதலில் சிப்பாய் ஒருவர் கொல்லப்பட்டுள்ளார்.


மருத்துவமனை எல்லைக்குள் உள்ள பாலமுருகன் ஆலயத்திற்கு அருகே, சிறிலங்கா கடற்படையும் இராணுவப்படையும் இணைந்து, காவலரண் அமைத்துள்ளனர்.

கைக்குண்டு வெடித்ததும், அவ்விடத்திற்கு விரைந்த படையினர், கோபவெறியுடன் தாறுமாறாகச் சுட்டதில், பாலமுருகன் ஆலய முன்விறாந்தையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த அப்பாவியொருவர் படுகாயமடைந்துள்ளார்.

அப்பகுதியில் காண்போரையெல்லாம் அடித்து விரட்டிய படையினர், தொடர்ந்து தேடுதல் என்ற பெயரில், வீடுவீடாகப் புகுந்து அட்டகாசம் செய்து வருவதாக அங்கிருந்து கிடைக்கும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

கொல்லப்பட்ட சிப்பாயின் உடல், மருத்துவமனை சவச்சாலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், காயமடைந்த பொதுமகன், மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் மருத்துவமனை வட்டாரங்கள் தெரிவித்துள்ளன.

சுட்டது: புதினம்

தர்சினி கொலை வழக்கு விசாரணை - வடக்கு கிழக்கு மனித உரிமைச்செயலகத்தின் அறிக்கை.

NORTH EAST SECRETARIAT ON HUMAN RIGHTS

NESOHR


NESOHR Case Report issued on 6th January 2006

Rape and murder of Ilaiyathamby Tharshini on 16th December 2005

Informants

The description given below of Tharshini’s disappearance and the discovery of her body in an
abandoned village well is put together from statements made by Tharshini’s relatives and
neighbours to one of NESOHR’s committee members. NESOHR has made the decision to
withhold the identity of the relatives and neighbours from this report because their safety may be
compromised if these are revealed. NESOHR is ready to share this information with any leading
international human rights organization that is willing to join us in taking up this case of the rape
and murder of Tharshini.

Tharshini

Tharshini is a 20 year old, single young woman who lived with
her widowed mother in Pungudutivu (see map). Tharshini is one
of three daughters to her parents. Both of her sisters are married.
One of Tharshini’s sister, who is widowed, lived adjacent to
Tharshini and her mother. The two households functioned more
or less like a single household.

Tharshini sat her GCE (OL) examination in 2001 from
Kamalambikai Mahavidhyalayam in Pungudutivu. She tried to
follow the GCE (AL) course, but gave up. Since then Tharshini
has taught at the Uraitivu preschool. She also coached the sports
teams at her old school. Tharshini and one of her female cousins
earned money by weaving boxes made of Palmarah leaves.
They did this task from the home of her cousin. For this purpose
she visited her cousin’s house regularly and spent nights at her
cousin’s house. At the time of her murder Tharshini was just

finishing a course in sewing. She was turning out to be a good seamstress.

Disappearance

On the day of her murder, Friday 16th December, she left her home as usual around 6.15 pm to go
to her cousin’s house and followed the small dirt footpath shown in the attached map. That night,
both Tharshini’s and her cousin’s household thought Tharshini was at the other house.
Unknowing to both households Tharshini never reached her destination. Next morning
Tharshini’s mother started looking for Tharshini when she did not come back home in the
morning as usual from her cousin’s house.

Discovery of body

More of Tharshini relatives, realizing that she has gone missing, joined in the search. They first
found one of her slippers not very far from her home, along the small dirt foot path. During this


search a few Sri Lankan Navy personnel from the Navy camp nearby came around and asked the
family to show the place where they found the slipper.

At this time everyone heard loud screams. The scream came from some of the boys from the
village who have been checking the unused wells by stirring the well with long sticks. These boys
had screamed when they just managed to bring up the hair of Tharshini above water level
When the Sri Lankan Navy men heard the screams they all ran back to their camp.
By this time it was 6.00 pm Saturday night.

Tharshini’s relatives by now found a hat, worn by the Sri Lankan Navy, placed over the trunk
of a Palmarah tree near the well where her body was found. They also found boot marks near the
well. Later they located a bloodied palm leaf near the well. Slightly further away they found
some dried palm leaves placed between two Palmarah trees in order to create a screen
behind which one could hide on the side of the Navy camp. They also found
Tharshini’s under clothes nearby which they said looked as if it was cut with scissors.

Village people decided to camp near the well for the night to keep guard. Next day, relatives
informed the Judge for the area. Village people refused to allow any of the Sri Lankan armed
forces including the police to come near the well. Village people recovered her body from the
well around 1.00 pm on Sunday in the presence of the Tamil Judge. The judge ordered the body
to be taken to Jaffna Teaching Hospital for postmortem. Her body had been weighed down with
heavy stones on her legs and around her waist using very thick ropes. The body was taken to the
hospital still tied to these stones.

The judge ordered the Gramasevakar for the village, Ramesh, to take all the related items
discovered at the site to be taken away and handed over to the Urkavalthurai courts.

Postmortem

The postmortem, conducted by Dr.Balasubramaniam, Judicial Medical Officer of Jaffna
Teaching Hospital, confirmed that she had been raped and killed. Relatives who saw her body
after the postmortem at the hospital said that she had several bite marks on her face. Her lips were
ripped and they were stitched together by the hospital. She had stab wounds in her chest and near
her hip.

When Tharshini’s body was released to the family from the hospital following postmortem it was
put in a vehicle to be taken to her home on Monday. Sri Lankan armed force personnel were
standing near the vehicle and offered to put sacks of rice, sugar etc in the same vehicle in which
Tharshini’s body was. Tharshini’s mother, furious by this act which she saw as an act to placate
her, screamed at them in anger.

More clues

Once Tharshini funeral was over, the CID arrived. While searching the crime scene for clues they
found the braces she used for her teeth not very far from the place where her slipper was first
found. CID also found, further down the dirt road, towards the Sri Lankan Navy camp and away
from her usual path to her cousin’s house, her other slipper. They also found a blue “key tag”
with a few keys on it. CID has told the villagers that it is the type of key tag used by the Sri
Lankan Navy.

Harassment

Since then, police, CID and other armed forces personnel have visited Tharshini’s relative’s
houses several times to investigate. These officials who came to investigate have asked the family
why the crime could not have been committed by the LTTE. Before Tharshini’s body was
discovered, the investigating Sri Lankan armed forces have told the family that Tharshini may
have joined the LTTE. Villagers also told us that the Sri Lankan security personnel are looking


for the people who stood guard around the well where Tharshini’s body was discovered on the
night of December 17th to take some punitive action against them.

Further Information:

There were 32 households around Tharshini’s home. Most of the households have displaced.
These lands and the wells in them were basically abandoned. These abandoned lands had many
Palmarah trees that provided many hiding spots.

Other young women of the area told NESOHR that Sri Lankan Navy personnel hang around
these abandoned land and if the girls ever look in their direction the Navy personnel would sign
them to come near. They would also whistle and hoot at the young women.

Villagers also said that the well near the temple in the near the Sri Lankan Navy
camp is used by the Navy to bathe. This well has no fence and was visible to public from public
places. Navy men will stand around the well naked to take their baths.

Villagers also said they would like to displace from the area after the rape and murder of
Tharshini. However, the Sri Lankan armed forces, manning the checkpoints, is preventing them
from leaving the area with all their household things. It must be noted these are very poor folks
for whom leaving their household items will make a huge dent in their entire possession.

NESOHR appeal

Tharshini’s mother, in spite of all that has happened is insistent that she must complete the
grieving period at her home according to the culture and tradition. This, the people believe, will
grant peace to the departed soul. Given the gruesome way Tharshini’s life was taken this will
seem far more important to Tharshini’s mother than any effort to lodge complaints or highlight
her case at the international forums. Such is the nature of these simple village folks which act as a
protective cover to those who have committed the crime.

There have been innumerable cases like that of Tharshini during the three decades of Sri Lankan
military occupation of Northeast. Only one case, Krishanthi’s rape and murder in 1997, was
raised at international forum. Tamils often ask why the other cases were never brought at the
international forums.

Observing the simple nature of the village folks in Tharshini’s village, the answer to this seems
obvious. Krishanthi was from a middle class family whose relatives were living in Colombo. Her
family could readily make links with the sophisticated international human rights community.
Where as most of the cases like Tharshini’s of the last three decades that NESOHR has
investigated are from the lowest strata of the society who have no strong links with the
sophisticated international human rights forums.

NESOHR is appealing to the international human rights community, to join with NESOHR, and
show that they do sincerely mean the claim of upholding universal human rights and come to the
aid of this simple poor village family who has lost their caring, hard working daughter. By doing
so they would also prevent many more future Tharshinies.

<b>தட்டிக் கேட்க ஆள் இல்லாட்டில் அமெரிக்கன் தம்பி தண்ட பிரதண்டம் - கவுன்சிலர் தயா இடைக்காடர் பகிரங்க சவால். </b>
ஜ செவ்வாய்கிழமைஇ 17 சனவரி 2006 ஸ ஜ யோககுமார் ஸ


இலங்கையின் அமெரிக்கத் தூதுவர் அண்மையில் தமிழர் தொடர்பாக தெரிவித்த கருத்துக்கு பிரித்தானிய கவுன்சிலர் தயா இடைக்காடர் பகிரங்க சவால் விடுத்துள்ளார். புங்குடுதீவு நலன்புரிச் சங்கத்தின் பிரித்தானியக் கிளையின் ஏற்பாட்டில் சிங்கள படையினராலும் ஈ.பி.டி.பி துரோக கும்பலினாலும் கூட்டாக இனைந்து கோரமான முறையில் கொல்லப்பட்ட தர்சினியின் இரங்கல் நிகழ்வில் உரையாற்றிய கரோ பிரதேச கவுன்சிலர் தயா இடைக்காடர் பகிரங்க விவாதத்திற்கு கொழும்பின் அமெரிக்க தூதுவரை அழைத்துள்ளார். அமெரிக்கா இன்று பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான யுத்தம் என்று கூறிக்கொண்டு உலகில் பல பாகங்களிலும் நாடகம் ஆடிவருகிறது. இந்த பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான யுத்தம் என்று தற்போது உலகம் முழுக்க நடாத்தும் நாடகத்தை அன்று பிரித்தானியாவை ஜ.ஆர்.ஏ இயக்கம் தாக்கும் போது ஏன் நடாத்தவில்லை. அன்றைய காலப்பகுதியில் அமெரிக்கா ஏன் அமைதி காத்து கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தது. ஜ.ஆர்.ஏ தனது போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்கு அமெரிக்காவில் நிதி சேகரித்தபோதும், பிரித்தானியாவுடன் யுத்தம் செய்யும்போதும் அமெரிக்கா எங்கே போனது.



அந்தக் காலப்பகுதியில் அமெரிக்கா அமைதியாக இருந்து என்ன செய்தது என்று அனைவரும் அறிவீர்கள். ஆனால் இன்று உலகம் முழுவதும் பயங்கரவாதம் என்றும், அதற்கு எதிரான யுத்தம் என்றும் கூறிக்கொண்டு படையெடுப்பதும், மிரட்டுவதுமாக இருக்கிறது. ஜ.ஆர்.ஏ இயக்கம் தனது வட அயர்லாந்து மக்களின் சுதந்திரித்திற்காக போராடவும் அதற்காக பிரித்தானியாவுக்கு எதிராக யுத்தம் புரியவும் அமெரிக்க வெளியுறவுக்கொள்கையில் அனுமதி இருந்தால் தமிழர்கள் இலங்கையில் தமது சொந்த வாழ்விடத்தில் சுதந்திரமாக வாழ்வதற்கு சிங்கள படைகளுடன் போராடுவதற்கு உரிமை இருக்கிறது என்பதை அமெரிக்காவிற்காவின் கொழும்பு தூதுவர் அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அமெரிக்காவின் கொழும்புக்கான தூதுவரிடம் கூறிவைக்க விரும்புகின்றேன். ஜ.ஆர்.ஏ இயக்கத்திற்கு போரிடுவதற்கும், நிதிசேகரிக்க இடம் கொடுத்த அமெரிக்கா பிரித்தானியாமீது யுத்தம் நடக்கும்போது அமைதியாக இருந்தவிட்டு, இன்று தமிழருக்கு வேறு ஒரு நியாயம் காட்ட முற்படுகிறது. அமெரிக்கா இன்று ஈராக்கில் படையெடுத்திடுக்கிறது தற்போது ஈரானுடன் முரண்பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறது அனைத்தும் பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான நகர்வு என்கிறது. அவ்வாறெனில் சந்திரிக்கா செய்த அரச பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக ஏன் அமெரிக்க சந்திரிக்கா அரசுடனும், தற்போதைய சிங்கள அரசிடமும் முரண்படவில்லை என்று நான் கேட்கிறேன்.




பிரித்தானியாவின் பிரதமர் ரொனி பிளேயர் மனித உரிமைகள் தொடர்பாக கதைக்கிறார். ஆனால் தர்சினியின் மனித உரிமை பறிக்கப்பட்டிருக்கிறது இதற்கு எவரும் குரல் கொடுக்கவராதது ஏன்? அமெரிக்காவின் கொழும்பு தூதுவர் அண்மையில் ஒருகருத்து தெரிவித்திருக்கிறார். இலங்கையின் அரச படைகள் பலம் பொருந்திய படைகளாம் அவர்களின் ஆயுதப்பலம் அதிகமாம் இவற்றை பறிப்பதற்குத்தான் தமிழர் ஆயுதம் ஏந்தி போராடுகிறார்கள் என்பதை அமெரிக்க தூதுவர் மறந்துவிடக்கூடாது.


<b>இதற்கு நான் ஒரு நகைச்சுவையினை கூறவிரும்புகின்றேன். அமெரிக்காவின் மிகப்பெரும் இராணுவ அதிகாரிகள் தமது நிபுணத்துவத்தை இலங்கையின் விமான படையினருக்கும், படைத்துறையினருக்கும் பயற்சி கொடுத்தக்கொண்டு இருந்தார்கள். நீண்ட மணிநேரமாக விளக்கம் கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தனர். 10 ஆயிரம் அடி போனால் என்ன நடக்கும், 20 ஆயிரம் அடி வானத்தில் பறந்தால் என்ன நடக்கும், 30 ஆயிரம் அடி வானத்தில் பறந்தால் என்ன நடக்கும் என்று பாரிய இராணுவ ஒத்திகையினை அமெரிக்கப் படைகள் இலங்கை இராணுவத்திற்கு மிகப்பெரும் செலவில் கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். அமெரிக்க பயற்சியில் அலுத்தப்போன இலங்கைப் படைகள் இவற்றை மீண்டும் தரைக்கு இறக்குவது எப்படி என்று அமெரிக்க படைத்துறை நிபுணர்களிடம் கேட்டனர் அதற்கு அமெரிக்க படைத்துறை நிபுணர்கள் சொன்ன பதில் அதனை புலிகள் பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்பது.</b>


என்று கூறி தனது உரையினை நிறைவு செய்தார். இந்த நிகழ்வில் கரோ கவுன்சில் பிரதி தலைவர் சஞ்சே டிக்கோ லிபரல் டெமோகிரடிக் கட்சியின் சதக் பிராந்திய கவுன்சிலர் மிஸ் எலிசா மான் கிங்ரன் கவுன்சில் மேஜர் ஜோகன் யோகரட்டனம் ஆகியோருடன் பிரித்தானியாவிற்கான ஜரோப்பிய பாராளுமன்ற உறுப்பினர் றொபேட் ஈவன்ஸ் கலந்து சிறப்பித்தார்.


http://www.nitharsanam.com/?art=14619

By Sonali Samarasinghe

The telephone threat made by President Mahinda Rajapakse to the
Editor, The Sunday Leader, Lasantha Wickrematunge and the ensuing
furore last week stunned diplomats and shocked civil society.

The threat issued personally to the Editor by the President of the
Democratic Socialist Republic of Sri Lanka in gutter language was
based on some gossip that had reached the ear of Rajapakse that an

article had been published regarding a disastrous visit made by the
President and First Lady Shiranthi to the famous Guruvayur temple in
Kerala.

It was a visit he feared would tarnish his image as a Sinhala leader and
devout Buddhist and he desperately did not want details of the gaffe to
come out. In fact he was acting on the mistaken belief that the story
was published in this newspaper, hence his venom.

That aside, let's for a moment reflect on President Rajapakse. He is
out of his depth. Nobody knows this better than the President himself.
If ever there was a man who was out of his league, then that man is
this man and President Mahinda Rajapakse knows it only too well.

Out of his league

Already since his election to high office some 68 service personnel
have been killed and almost as many civilians. The foreign press has
estimated the dead servicemen at well over 100. Only on Thursday
another claymore mine took the lives of a further 10 sailors. As the
body bags keep rolling in and the dead pile up, Rajapakse knows he
cannot cope. He also understands now why the LTTE desperately
wanted him as President of the south.

But if he kicked off on the wrong foot at home, he did the same
abroad. His first official Presidential state visit across the Palk Strait
was straight out of the pages of a comic strip written perhaps by
Andare or Gothabaya Rajapakse.

And there he was, the President, fresh from a disastrous official state
visit to India where only the cholesterol was present with none of the
protocol. He attempted to meet Jayalalitha in Chennai and was
snubbed. He tried to engage Defence Minister Pranab Mukherjee in
New Delhi and was again ignored.

He took a retinue of some 80 nobodies at the expense of the Sri
Lankan public to keep him company. None of them had the good
sense, the panache, or the decorum to give this rough and ready man
from the south a lesson in diplomacy.

Thus it was that a much beleaguered President, ever ready to give ear
to anything and everything, ever willing to act on idle gossip and
unsubstantiated pish tosh and brimming to the eye balls with pent up
emotions grabbed the telephone instrument bearing SLT No. 2392047
sitting quietly beside him somewhere in Temple Trees on the morning
of January 11 (Wednesday) at 11:13 a.m. and agitatedly dialed the
number of the Editor, The Sunday Leader, Lasantha Wickrematunge.

The President then went off at a tangent in language even the foulest
pirates of the high seas, the worst criminals in Rumy Marzook's
prisons, the most inebriated of winos in Beliatta would blush to utter.

But why he did so even the President did not know. "Thamusai
Shiranthi gena liyala," he charged. When Wickrematunge asked him
repeatedly what the article was the newspaper was supposed to have
published, President Rajapakse could not say. It was obvious he was
acting on either a dead rope or the idle gossip of venomous elements
in his circle.

Grave threat

But Rajapakse not stopping to verify facts, not stopping at the very
least to read the English language newspaper, not even stopping to
think; called the Editor and threatened him with his life. "Thamusava
vinasha karala thamai mang ivara vennai," he said. When the Editor
told him that he is not one to give in to threats and was not afraid,
Rajapakse told him, "You will know fear. You don't know who Mahinda
Rajapakse is." (See box for transcript of conversation. We apologise
on behalf of the President for the language used by him)

Thus, even as our security forces were getting blasted by claymore
mines in Chettikulum, Rajapakse was blasting media personnel in
Colombo on some article he was told may have been written. God
forbid this man handle a delicate situation like the peace process or
even a full-on war.

Be that as it may, a threat to the life of an Editor of the independent
media made personally by the President in the foul language he did
may have been unheard of in the history of the free world but
Wickrematunge was quick to action.

Believing there was a real threat to his life, the Editor who has already
suffered several attempts to snuff him out and silence him by various
politicians, immediately wrote to the Inspector General of Police,
Chandra Fernando and to President Rajapakse himself. The letters
were hand-delivered the same day the Presidential threat was issued
together with a transcript of the conversation that took place and an
English translation for easy reference. (See elsewhere on this page)

Colombo a buzz

The Editor within minutes informed the Free Media Movement (FMM),
and other civil society organisations and on the morning of January 12
sent a copy of his letter to the IGP together with a covering letter to the
diplomatic community and to other relevant international organisations.

But even before he was to do so, by the afternoon of January 11,
Colombo was a buzz. Not only that, shocked diplomats were firing calls
to Foreign Minister Mangala Samaraweera. Samaraweera blushing
with embarrassment on behalf of the President was trying hard to
engage in some diplomatic damage control but was critical of the
Presidential gaffe to several others.

But if Colombo was buzzing, President Rajapakse had still not got over
his hissy fit. Within five minutes of having called the Editor at 11:13
a.m. on January 11, he was to call the Leader of the Opposition, Ranil
Wickremesinghe at his home. In the most agitated of voices and with
anger spewing forth he told Wickremesinghe, "You are his friend, tell
him to stop writing."

However, when asked what the Editor was supposed to have written,
again Rajapakse could not say except to utter vaguely that it was
about his wife and that he was told about it by Indian High
Commissioner Nirupama Rao. Furthermore when asked by others
close to him what the article in question was the President with much
agitation had said, "Mama danne kehelmalak ne." The Indian High
Commissioner told him, Rajapakse was to tell anyone who cared to ask
him.

Thus it confirmed that President Rajapakse was not even aware of why
he was acting in this manner. He seemed merely to have gone mad.
Completely lost control. A characteristic that is lethal to a President of
such a fractured country as ours and one that is on the brink of
another bloody war.

Given the venomous tone in Rajapakse's voice and being by nature a
man who thinks before he acts and/or speaks and not wanting to
create dissension, Wickremesinghe did not relay the message of the
President to Editor Wickrematunge until about 1:30 p.m. He was to call
the Editor and tell him, "I am officially delivering the message given to
me by President Rajapakse for your information."

"At a personal level I would ask you to take adequate security
measures given the nature and the tone of the message received and
would advise you not to take the issue any further," Wickreme-singhe
was to also tell the Editor.

However given the seriousness of the threat and the high office from
which it emanated, The Sunday Leader decided to investigate the
cause of Rajapakse's fit of rage. We found out that it had nothing to do
with what we had written but was either more of a preemptive strike by
the President on what we may write or a misunderstanding of a
message received from the Indian High Commissioner.

Wires crossed

The President may have also got conflicting reports that this
newspaper had already published an article relating to the subject
which was a source of agitation for him when in fact it was not so,
hence his inability to draw the attention of the Editor to the article
referred to when repeatedly asked.

What subject you may well ask. And we today will tell you. For indeed
we had not intended to publish any details on the matter but President
Rajapakse's Billingsgate behaviour unbecoming of the high office he
holds and contrary to the Mahinda Chinthana public persona he
purports to project compels us to do so. It all started at the Guruvayur
temple in Kerala but more of that anon. (See opposite page for full
details)

A disaster

One is aware that President Rajapakse though having been in
parliament some 20 years was not a man who really did anything. As
Labour Minister in the 1994 Kumaratunga government, he was a
disaster. Again placing his relatives in high places and in true 'Helping
Hambantota' style creating separate companies of which his flesh and
blood had controlling interest, with ETF monies. A matter already
published in our newspapers over three months ago. As Fisheries
Minister, he fared no better.

Throughout his career he was lifted or pushed along by other more
able bodied men and indeed women. Never had the man been called
upon to engage in true governance. In the run up to the election he
was in his element. All he had to do was utter a few vacuous bombastic
words which meant little to the gullible masses and let Wimal
Weerawansa do the rest.

Today as President and with cannons to the right of him, cannons to
the left of him, cannons in front of him, volleyed and thundered
stormed at with shot and shell (with apologies to Tennyson) the harried
President is submerged. He needs to burst out or he will explode. This
he did last Wednesday.

At one of his many election dinners hosted at Temple Trees he was to
tell some young outstation lawyers, "Mama edath Mahinda Rajapakse,
adath Mahinda Rajapakse, hetath Mahinda Rajapakse." Alas, those
who know him only too well will tell you that this is in fact true and it
bodes ill for the nation.

If he wants to usher in a new era of decency he must lead by example.
If he says the future of this country are its children, he must set an
example in his own home. One only hopes his young children were not
around to hear their father speak in this manner, particularly in relation
to the 83-year-old mother of the Editor.

Untold story that had Mahinda fuming

This newspaper never intended to publish the details of President
Rajapakse and his wife Shiranthi's disastrous visit to the famous and
sacred Guruvayur Temple in Kerala at the tail-end of their failed visit to
India earlier this month. In passing we had mentioned President
Rajapakse had gone there for a special pooja for which he had to
shed his saluwa and don a vetti. However we refrained from giving any
further details. Today we are compelled to do so to point to the motive
for his fit of rage.

Humongous blunder

President Rajapakse who had already made every possible diplomatic
blunder in India politically was, at the tail-end of his visit, to make a
humongous blunder spiritually and socially.

The President and his advisors who obviously do not believe in doing
their homework before embarking on an official visit was to visit the
famous Guruvayur temple in Kerala - a place so sacred only Hindus
are allowed in and that too with nothing but a vetti to cover themselves.
Steeped in history and spiritual legend the Krishna temple is the fourth
biggest temple in India in terms of the number of devotees per day.

The temple dedicated to Lord Krishna popularly known as
Guruvayoorappan is famous all over India as a pilgrim centre. The
Sreekrishna idol of this temple is believed to have been worshipped by
Vasudevar and Devaki at Dwaraka. This shrine popularly known as
'Dakshina Dwaraka' (Dwaraka of south) is in the form of a rectangle.

Breaking hallowed traditions

President Rajapakse who had made a large number of vows was also
eager to engage in one of the poojas. For this, barebodied and sans
saluwa he donned a vetti and proceeded forth. Well and good. But
who should accompany him but his charming wife Shiranthi, who being
a Christian and Catholic was not allowed anywhere near the sacred
temple in terms of the hallowed traditions of the temple.

But at the time of the pooja no one in the temple was any the wiser and
the pooja was conducted and temple activities went on apace.
However word gets around and Keralites in general, the Indian media
and more importantly the temple administration were buzzing with the
news that a Catholic had stepped onto sacred soil. The temple
administration was to immediately write to the Indian High Commission
in Colombo and ask for clarification and confirmation as to whether the
Sri Lankan First Lady was indeed a Catholic.

President Rajapakse got wind of this letter from the Indian High
Commission and panicked. The President was told by High
Commissioner Rao, the story about Shiranthi visiting the temple was all
over and if reported in Sri Lanka and gets back to India would cause a
lot of problems.

According to what Rajapakse was to later tell confidants, Rao had also
said the only paper that might carry the story is the "Leader."

Rajapakse who has been riding high politically on the Sinhala Buddhist
ticket was not about to admit that not only was his wife Catholic but that
he did not know the first thing about the sacred customs of one of the
most famous temples in India. Indeed a temple many Sri Lankan
Buddhists frequent. Buddhist are allowed in, as Buddhism is not
considered a religion. So too are Jains allowed into the precincts of the
holy place.

Image at stake

The rule is so strict that the world's most powerful woman in terms of
numbers she controls, Sonia Gandhi has not been able to visit the
temple. Neither has Indian President Abdul Kalam who is a Muslim and
one of his predecessors, Giani Zail Singh.

President Rajapakse's Sinhala Buddhist image was at stake - the only
reason that he was President of Sri Lanka was due to the racism and
intolerance of the majority Buddhists and Rajapakse desperately
wanted to preserve his hardline image. He also did not want a
backlash in India with the likes of Vaiko taking up the issue as
sacrilege. He may have admitted in passing that his wife was Catholic
and that his children were fortunate enough to attend one of the
foremost Anglican schools in the country but he didn't do it too often.

In fact the rule is so strict that now the temple will have to be closed for
three weeks while it is washed and cleansed thoroughly. Not only that
according to belief none of the poojas conducted during the month of
'defilement' by Shiranthi will have effect and that includes the one
conducted by President Rajapakse himself.

This means that all those poojas will have to be conducted again - a
costly affair considering the huge sums of money spent on these
poojas by the devotees. But worse still for the temple, it is probably the
temple that will have to pick up the tab for the poojas considering that
the repeat performances had nothing to do with the devotees but with
Sri Lanka's President and First Lady.

Spiritual etiquette

If Rajapakse had only done his homework. If only the very efficient Sri
Lankan Foreign Ministry had given him a dos and don'ts list. In fact
they could have got such a list off any old website or tourist brochure.

But President Rajapakse need not have gone far to learn the spiritual
etiquette. All he had to do was to call Indian High Commissioner
Nirupama Rao, a Keralite herself, and ask her advice. She would have
certainly known the spiritual sensitivities surrounding Guruvayur. But
he chose not to do that.

A President who acts on gossip

President Mahinda Rajapakse while admitting he spoke to Editor
Lasantha Wickrematunge however reportedly denied that he used foul
language to a daily newspaper last week. But in his denial he again
branded himself a liar.

Firstly, in his conversation of January 11, he did not mention his
children but only his wife and he did not mention anything about
"narrow political ends." But more importantly President Rajapakse
alluded to an earlier friendly telephone conversation with
Wickrematunge who had later in the newspaper reportedly interpreted
this telephone call as an attempt to befriend him because he feared
the Editor.

Rajapakse must first read an English newspaper before he attempts to
make any allegations or base his actions on articles purportedly
written. While we admit that President Rajapakse telephoned the Editor
of this newspaper and engaged in a friendly conversation shortly after
the election, we categorically deny we wrote anything in any section of
the newspaper regarding the same.

In fact it was Rajapakse who requested the Editor not to write anything
on their conversation and we did not. A perusal of our newspapers will
bear proof to this fact. And we challenge Rajapakse to submit any
proof of this absolute lie. In fact his second lie only confirms the
version of the events of January 11 as related by this newspaper. And
having a chat with the President is no big deal to report on. We report
the news and not how we got it.

And in the true spirit of decency we still refrain from publishing the
details of that first friendly conversation, the contents of which
President Rajapakse requested Editor Wickrematunge not to divulge.

However, it is obvious that the President is a man who given enough
rope will hang himself. If the highest in the land is now to act on the
basis of mindless gossip and Chinese whispers, what is to become of
this nation? Surely, the Commander in Chief may order a war without
verification on a baseless rumour of an incident in the north? He is
also a man capable of issuing threats to the media while talking about
democracy and human rights. He has proved himself a man who will
sooner make this country a banana republic than a democratic one as
envisaged by his own Chinthana.

Editor's letter to the President

11 January 2006
President Mahinda Rajapakse,
Temple Trees
Colombo 03.

My dear President,

I was shocked and surprised by the tone and content of your
telephone call to me at 11:13 this morning. I cannot imagine that the
occupant of the highest office in our land could utter such foul, lewd
and disgusting words: indeed the language of the gutter. It is
unbecoming and disgraceful of you to have uttered threats against me,
and I want to repeat the assertion made by me during your hysterical
ranting that I will not be bowed by them. You more than any other
politician have paid lip service to human rights and the building of a
decent society in Sri Lanka. It is all the more shocking then, that you
should conduct yourself in such a low manner.

Given the office you hold, I have no doubt it is well within your power to
do me harm, whether or not through the abuse of the state machinery
that lies at your disposal. I have therefore no choice but to give your
threats the widest possible publicity in the hope that this will persuade
you to desist from the course of action you are clearly contemplating,
to eliminate me or do me harm.

No doubt you will deny the content of the conversation that took place
this morning as you would a request made to me prior to the
presidential election inviting me to run your election campaign with
your brother, Basil Rajapakse which I politely declined. You have no
choice but to deny the threat made, given the lip service your public
persona pays to the upholding of decent values.

You know better than anyone that The Sunday Leader was infinitely
more critical of your predecessor, Chandrika Kumaratunga, than it has
been of you. Yet, she never stooped to the level you have, even
though she was reported to have given ear to a plot to "kill an editor or
two."

Leader of the Opposition, Ranil Wickremesinghe informed me that you
had spoken with him at around 1 p.m. on the same subject which was
within a matter of two hours of threatening me, and asked him to
request me to desist from publishing in future any story you consider
provocative.You have specifically mentioned the publication of a story
relating to your wife, Shiranthi. I have no idea what story you are
referring to: you failed to tell me, and you evidently failed also to tell
him. Yet, I wish to remind you that should you have anything to convey
to me, your purposes would be best served by informing me directly
rather than threatening me in vile language.

Given our long acquaintance, you should know better than anyone
that I am not one to be swayed by third parties. I take this opportunity
to also remind you in that context your request to me as Prime Minister
to refrain from publishing details of the 'Helping Hambantota' account
in July 2005 and my refusal to oblige you. Indeed, when there is news
that it is in the national interest to publish, be assured that nothing will
prevent The Sunday Leader from publishing it.

I urge you even now to respect the great office to which you have been
elected, and to conduct yourself with the dignity and decorum the
people and Sri Lanka have a right to expect of you. It does not become
the presidency that you should threaten journalists or indeed, plot
violence against them.

With best wishes for the new year,

Yours sincerely,
Lasantha Wickrematunge
Attorney-at-Law,
Editor, The Sunday Leader



Editor's letter to the IGP

11 January 2006.
Mr, Chandra Fernando,
Inspector General of Police
Police Headquarters
Colombo 1.

Dear Sir,

At 11:13 a.m. today I received a call on my mobile phone from
telephone number 2392047. Speaking in Sinhala, the operator told me
that she had a call for me from His Excellency, the President. The
number is registered on my mobile phone, a certified copy of which
can be furnished if necessary. A man then spoke to me in English, and
asked me to hold the line as His Excellency the President wished to
speak to me.

Shortly thereafter, President Mahinda Rajapakse came on the line. I
recognised his voice because he has on several occasions spoken
with me by telephone, including after his election as President. I have
known President Rajapakse and associated with him for more than 20
years prior to that and am well acquainted with his voice.

I made a contemporaneous note of the conversation, in Sinhala, which
I attach hereto, together with a translation in English.

As you will see from this note, President Rajapakse used foul, abusive
and threatening language unbecoming of the high office he holds. He
told me repeatedly, "What have you written about Shiranthi in the
Leader?" However, when I asked him, "What is it you are referring to?
Have you read whatever it is you are referring to?" he replied with the
words, "I know what to do to you." He continued to mouth vile and
defamatory references to my mother and threatened to destroy me,
"wait and see what I am going to do to you." As the President
continued, apparently in a state of hysteria, I told him not to threaten
me and that I will not give into such threats. I have no choice but to
interpret the President's words, however, as a threat to my life.

Further, one of the most prominent businessmen in our country (I shall
disclose the name to you if it is necessary to aid your inquiries)
recently informed me that the President had told him that he intends to
"destroy" me. He interpreted this as a threat to my life. So seriously did
he take the threat that he spoke also to my brother, Lal
Wickrematunge and another mutual friend, and requested them to
convey this message to me and urge me to take care.

I am therefore bringing this matter to your urgent attention and
requesting you to take immediate steps to ensure my security given
the serious nature of the threats made by the President of the country
who is also the Commander-in-Chief of the security forces and
Defence Minister. I also request you to investigate this matter fully and
I am willing to furnish you with such information as may be necessary
to facilitate such an inquiry.

I wish to remind you that I consider this a grave threat to my life
especially given that several journalists have been assassinated in
recent years, including Mr. Rohana Kumara, Mr. Mariyadasan
Nimalaranjan and Mr. Dharmaratnam Sivaram. In some of these cases,
the murders were preceded by threats made by leading politicians.
The threat made against me by President Rajapakse was, however,
more serious and immediate than any of those directed at the above
late journalists. You will also undoubtedly be aware that there have
been two previous attempts on my life, one involving firearms: and in
the latter case, despite complaints to the police, no action has been
taken.

In the run up to the presidential election of November 17, 2005, The
Sunday Leader press at Ratmalana was torched. Shortly after his
election, the President was also reported as having told Mr. S.B.
Dissanayake that he will use the judiciary to jail some journalists. I
have grave apprehensions, therefore, that President Rajapakse will
use the machinery of the state to harass and intimidate me, and
possibly even take my life.

The President had also within two hours of the threatening call to me
spoken with the Hon. Leader of the Opposition, Mr. Ranil
Wickremesinghe and requested him to speak with me as well and urge
me to refrain from writing articles he considers provocative claiming his
(the President's) patience was running thin. Mr. Wickremesinghe
communicated to me the President's message. The telephone
conversation initiated by the President to the Leader of the Opposition
subsequent to the threat issued to me is further proof that the
President did speak with me in the morning.

I would be grateful if you would kindly arrange therefore, without delay,
to provide me with adequate security against this threat.

In the hope that it will result in additional pressure on President
Rajapakse to desist from the criminal course of action he appears to
be contemplating, I am copying this letter to the heads of foreign
missions in Colombo, the Leader of the Opposition and the presidents
of the Free Media Movement, Transparency International and Bar
Association of Sri Lanka.

Yours faithfully,

Lasantha Wickrematunge,
Attorney-at-Law,
Editor, The Sunday Leader

The President's telephone call

Telephone call made by the President of the Democratic Socialist
Republic of Sri Lanka, Mahinda Rajapakse to the Editor-in-Chief, The
Sunday Leader, Lasantha Wickrematunge on January 11, 2006 at
11.13 a.m.

(English translation)

Mahinda: What have you written about Shiranthi in the Leader?

Lasantha: What has been written?

Mahinda: You should know what has been written

Lasantha: Did you read it? What are you talking about?

Mahinda: About what? F. your mother (am.. Hu..a), son of a bloody
wh. (k.ri ve.e putha) I will finish you. You have hit me, now you are
hitting my woman as well.

Lasantha: What has the article said?

Mahinda: I treated you well all this while. Now I will destroy you. You
don't know who Mahinda Rajapakse is. You watch what I will do to you.
You hit me even during the election. Pariah.You are hitting even now...
I will destroy you.

Lasantha: Just because you are President, do not talk in that
threatening way. We don't get intimidated by threats. Tell us what it is
we are supposed to have written.

Mahinda: Pariah.You are not scared!.... I will show you what it is to
be scared. I will rest only when I destroy you. You wait and see.You
don't know who Mahinda Rajapakse is.

[Courtesy:Sunday Leader]

http://www.tamilweek.com/Mahindas_real_chi...thana_0115.html

<b><span style='color:darkred'>\"தமிழீழ கலைஞர் ரேணுகாவுக்கும்
அவரோடு படுகொலை செய்யப்பட்ட
அவரது குடும்ப அங்கத்தவர்களுக்கும்
எமது கண்ணீர் அஞ்சலி...........
<img src='http://www.eelamstore.com/shop/images/dvd/pi_pi395.jpg' border='0' alt='user posted image'>

Quote:யாழ்ப்பாணத்தில் மானிப்பாய் பகுதியில் இடம்பெற்ற அடையாளம் தெரியாத ஆயுதபாணிகளின் துப்பாக்கிச் சூட்டுச் தாக்குதல் சம்பவங்களில் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மூவர் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

இந்தச் சம்பவங்கள் நேற்றிரவு நடைபெற்றுள்ளதாகப் பொலிசார் தெரிவித்துள்ளனர்.

யாழ்ப்பாணம் மானிப்பாயில் முதலியார் கனகசபை வீதியில் உள்ள நவரட்ணம் போஜன் என்பவரது வீட்டிற்கு நேற்றிரவு 11.30 மணியளவில் வெள்ளை நிற வான் ஒன்றில் சென்றதாகக் கூறப்படும் ஆயதந்தாங்கியவர்கள் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் வீட்டு உரிமையாளரின் மனைவியும் இரண்டு மகள்மாரும் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.

இறந்தவர்கள் 51 வயதுடைய போஜன் அர்த்தநாரீஸ்வரி மற்றும் அவருடைய பிள்ளைகளான 30 வயதுடைய போஜன் ரேணுகா, 23 வயதுடைய போஜன் சண்முகா என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளனர்.

வீட்டு உரிமையாளராகிய காங்கேசன்துறை சீமெந்து தொழிற்சாலை ஊழியராகிய 57 வயதுடைய நவரட்ணம் போஜன் மற்றும் அவருடைய மகனாகிய 26 வயதுடைய யாழ் மத்திய கல்லூரி ஆசிரியர் போஜன் உல்லாசன் என்பவரும் காயமடைந்து யாழ் போதனா வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

[b]ஒருவர் புலிகளின் பிரசார படங்களில் முக்கிய வேடமணிந்து நடித்துள்ள நடிகை போஜன் ரேணுகா.</b>
மற்ற இருவரும் அவரின் சகோதரியும் தாயும் ஆவர்.

http://www.bbc.co.uk/tamil/news/story/2004...ntaffairs.shtml
-பீபீசி தமிழிலிருந்து.........

[color=yellow]<span style='font-size:25pt;line-height:100%'><b>நாடாளுமன்றம் கூட்டத்தொடரில் தமிழ் கட்சிகள் ஒன்றுபட்டு செயற்பட இணக்கம்.</b>
தற்போதைய அரசியல் சூழ் நிலை குறித்து ஆராயும் முகமாக இன்று தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பும் மேலக மக்கள் முன்னணியும் கலந்துரையாடல் ஒன்றை நடத்தின.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தின் இல்லத்தில் இந்த கலந்துரையாடல் இடம்பெற்றது.

இதில் மேலக மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் மனோ கணேசன், உப தலைவர் ந குமரகுருபரன், தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற குழத்தலைவர் சம்பந்தன், உட்பட்ட குழுவினர் பங்கேற்றனர்.


இதன் போது வடக்குகிழக்கில் தமிழ்ர்களுக்கு எதிராக பாரிய வன்முறைகள் இடம்பெற்றுள்ளமை அடுத்து முதன்முறையாக நாடாளுமன்றம் கூடவுள்ளமையால் அதில் ஒன்றுபட்டு செயற்படுவது குறித்தும். தமிழர்களுக்கு எதிரான கைதுகள் தொடர்பாகவும் ஒன்றுபட்டு செயற்பட இணக்கம் காணப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இதேவேளை இன்றுமாலையில் இலங்கை தொழிலாளர் காங்கிரஸ் மற்றும் மலையக மக்கள் முன்னணி ஆகியன தனித்தனியே என்பன கொழும்பில் மேலக மக்கள் முன்னணியை சந்தித்து ஒன்றுபட்டு செயற்படுவது தொடர்பில் பேச்சுநடத்தவுள்ளன</span>
<b><i>தகவல் மூலம்- பதிவு</i></b>

<b>நாட்டில் இருவாரம் விடுமுறை வழங்கி புலிகளின் அடாவடித்தனங்களுக்கு யுத்தம் மூலம் தீர்வு காண்க இனப்பற்றுக்கொண்ட பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் அமைப்பு கோரிக்கை
நாட்டில் இருவார கால கட்டாய விடுமுறையை அமுல்படுத்தி புலிகளின் அடாவடித்தனத்திற்கு யுத்தத்தின் மூலம் முடிவு கட்டுங்கள் என்று இனப்பற்றுக் கொண்ட பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் கூட்டமைப்பு அரசாங்கத்திற்கு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது.மேற்கத்தேய ஊடகங்களும் சமாதான வியாபாரிகளும் எவ்வளவுதான் ஊதிப் பெரிதுபடுத்தினாலும் பிரபாகரன் தோற்கடிக்க முடியாத அசகாய சூரனல்ல. எனவே நாம் அனைவரும் தமிழ் இனவாதத்தை யுத்த ரீதியில் தோற்கடிக்க எடுக்க வேண்டிய அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் முன்னெடுக்க வேண்டும் என்றும் அந்த கூட்டமைப்பு குறிப்பிட்டுள்ளது.
புலிகளின் அடாவடித்தனத்?தை முடிவுக்குக் கொண்டு?வர மேற்படி இனப்பற்றுக் கொண்ட பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் கூட்டமைப்பு மேலும் தெரிவித்துள்ள யோசனைகளாவன: இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண நடவடிக்கை எடுப்பதாக அரசாங்கம் தெரிவிக்கின்ற போதிலும், இனப்பிரச்சினை என்று இவர்கள் எதனைக் கூறுகிறார்கள் என்று புரியவில்லை. தமிழர்கள் தமிழர்களாக இருப்பதனால் எதிர் நோக்கும் பிரச்சினைகள் தான் என்ன என்பது குறித்தும் அவர்கள் எதுவும் கூறுகிறார்கள் இல்லை. இன்று நாட்டில் தமிழ் இனவாதத்தினால் போஷிக்கப்பட்ட தீவிரவாதப் பிரச்சினையே உள்ளது.
இந்த நாடு ஒற்றையாட்சி கொண்டதாகவும், தேரவாத பௌத்தத்தைக் கொண்டதாகவும் தொடர்ந்து நிலைபெற வேண்டுமாயின் தமிழ் தீவிரவாதத்தை யுத்தத்தினால் தோற்கடிக்க வேண்டும். முடிந்தவரை வெகு விரைவில் பிரபாகரனையும் அவரது ஆதரவாளர்களையும் அழித்துவிட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். நாட்டின் உண்மை நிலையைப் பற்றி அரசாங்கம் நாட்டு மக்களுக்கு அறிவிக்க வேண்டும். அபிவிருத்தி பணிகளைக் கைவிட்டு நாடு முழுவதும் பாதுகாப்பு குழுக்களை அமைத்து முழு நாட்டையுமே புலனாய்வுப் பிரிவாக மாற்ற வேண்டும். நாட்டு மக்கள் தமது அன்றாட பணிகளைக் கைவிட்டு நாட்டிற்காக போராட முன்வர வேண்டும். இவ்வாறு நாட்டை உஷார்படுத்துவதன் மூலம் பிரபாகரனுக்கு எதிரான யுத்தத்தை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியும் என்று மேற்படி கூட்டமைப்பு யோசனைதெரிவித்துள்ளது. </b>

நன்றி:லங்காசிறி

<span style='font-size:22pt;line-height:100%'><b>ஐம்பதிலும் அழகாய் இருக்க...</b>

<img src='http://www.2100hgh.com/bio/old-young.jpg' border='0' alt='user posted image'>
<b>சில டிப்ஸ்..........................</b>

வாரம் தோறும் வயதாகிறது.... இது அறந்தை நாராணன் எழுதிய நாவல்... உண்மையிலும் இது நிஜம்தானே? ஆனால் நமக்கு வயதானாலும் ஒன்றும் தப்பில்லை... மனசும் நம்முடைய தினசரி செயல்பாடுகளும் சரியாக இருந்தால் ஐம்பதென்ன... எண்பதானாலும் இளமையான தோற்றத்துடன் வாழமுடியும்.

இதோ அதற்கான சில டிப்ஸ்கள்

இப்போதெல்லாம் முப்பது வயதிலேயே நரைக்கத் துவங்கிவிடுகிறது நரைமுடிதான் முதுமையின் அடையாளத் தோற்றம் என்பதால் டை உபயோகியுங்கள்... கறுப்பு நிற உங்கள் தலைமுடியையும் மீசையையும் நீங்கள் கண்ணாடியில் பார்க்கிற போது உங்களுக்கும் உற்சாகம் பிறக்கும். டை உபயோகப்படுத்த துவங்கியதும் தவறாமல் உபயோகப்படுத்துங்கள். அதிலும் கெமிக்கல் முறையில் தயாரிக்கும் டையை உபயோகப்படுத்தினால் தோல்வியாதி, அலர்ஜி, முடிகொட்டுதல் போன்ற பிரச்சனைகளை தவிர்க்கலாம் டை உபயோகிப்பதில் உங்களுக்கு விருப்பமில்லை என்றால் பூவரசங்காய் முக்கால் பங்கும், கரிசலாங்கண்ணி கால் பங்கும் எடுத்து பக்குவமாக அரைத்து தலையில் பூசிக்கொள்ளுங்கள் முடி நல்ல பொலிவோடு அழகாக இருக்கும்.

அடுத்து கண்களுக்கு அதிக சிரமம் தரும் வேலைகளை தவிர்க்கவேண்டும். அதிக நேரம் டி.வி. பார்ப்பது, அதிகம் நேரம் புத்தகம் படிப்பது போன்ற பழக்கங்களை குறைத்துக் கொள்ளுங்கள் முதுமையில் கண்களுக்கு கீழே கருவளையம் வரும் அது உங்கள் வயதைக்கூட்டி முதியவராக தோற்றமளிக்கச் செய்யும். எனவே அந்த கருவலையத்தை தவிர்க்கும் விதமாக ஆரஞ்சுப்பழச் சாற்றை கண்ணுக்குக் கீழே தேய்த்து சற்று நேரம் கழித்து இதமான வெந்நீரில் கழுவிவிடுங்கள் பிறகு அந்த இடத்தில் வெள்ளரிப் பிஞ்சை தேயுங்கள். மெல்ல மெல்ல கருவளையம் காணாமல் போய்விடும்.

அடுத்து முதுமையில் நீர்சத்து குறைபாடு என்பது உடலில் ஏற்படும். இதனால் பலருக்கு நா வறட்சி, உதடு கறுத்துப் போதல் போன்ற பிரச்சனைகள் உண்டாகும். இதற்கு எலுமிச்சை பழத்தைத் தேய்த்து சிறிது நேரம் கழித்து வெந்நீரில் ஆவி பிடியுங்கள். நா வறட்சியை தவிர்க்க அடிக்கடி வெந்நீர் குடியுங்கள். குறைந்தது ஒரு நாளைக்கு ஐந்து லிட்டர் தண்ணீராவது குடிக்க பழகுங்கள்.

அடுத்து கால்வெடிப்புகள் உங்கள் முதுமை தோற்றத்தை மேலும் அதிகப்படுத்தும் என்பதால் இதமான சுடுநீரில் பாதத்தை நனைய விட்டு நன்கு கழுவுங்கள் பிறகு வெடிப்பு உள்ள இடத்தில் மஞ்சள் பற்றை போடுங்கள் அல்லது கற்றாழை கொண்டு வந்து அதனுடைய சாறை கால்வெடிப்புகளில் தடவி சிறிது நேரம் ஊறவிடுங்கள். இதனால் பித்த வெடிப்பு கால் ஆணி ஆகியவை குணமாகிவிடும்.

அடுத்து முதுமையில் கன்னங்களில் குழி விழுவது இயற்கைதான் ஆனால் இதையும் நம்மால் தடுத்துவிடமுடியும். தினமும் காலையிலும், மாலையிலும் இதமான சூடுள்ள வெந்நீரைகுடித்து அதை இரண்டு கன்னப்பகுதியிலும் ஒதுக்கி உப்ப வைக்க வேண்டும். சிறிது நிமிடம் இப்படியே வைத்திருந்து பிறகு கொப்பளியுங்கள். பிறகு கன்னங்களின் உட்புறத்தில் விரலால் மசாஜ் செய்யவேண்டும். இப்படி சில வாரங்கள் செய்தாலே போதும் கன்னங்களில் குழி மறைந்து இளமைத் தோற்றம் கிடைக்கும்.

கழுத்து சுருக்கம் என்பதும் உங்களின் வயதை கூட்டும் அதனை அகற்ற சொர சொரப்பாக அரைக்கப்பட்ட அரிசி மாவையும், கடலை மாவையும் கழுத்துப்பகுதியில் தேய்த்து சிறிது நேரம் ஊறவைத்து பிறகு நீரில் கழுவுங்கள்.

அடுத்து உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தாலே இளமையாக உணர்வுகளும் மனநிலையும் உங்களுக்குள் இருக்கும்.

அந்த உடல் ஆரோக்கியம் வேண்டுமானால்.. விடியற்காலையில் வெறும் வயிற்றில் ஒரு லிட்டர் தண்ணீர் குடித்துவிட்டு குறைந்த பட்சம் நான்கு கிலோ மீட்டர் தூரமாவது நடைபயிற்சி செய்யுங்கள்.

நடைபயிற்சியால் உடலிலுள்ள உறுப்புகள் உற்சாகம் பெறும் நரம்பு மண்டலம் நீரடையும், வயிற்று பிரச்னைகள் தீரும். இரத்தக்கொதிப்பு, நீரழிவு கட்டுப்படும்.

அடுத்து உங்கள் மனநிலையில் வயதானவர் என்கிற எண்ணத்தை தூக்கி எறிந்துவிட்டு நாம் இளைஞன். நம்மால் எதையும் செய்ய முடியும் நம் உடல் மிகமிக உற்சாகமாக இயங்குகிறது. நூறு சதவிகிதம் இளமையாக இருக்கிறது. ஆரோக்யமாக இருக்கிறது என்றே எண்ணுங்கள்... கண்டிப்பாக உங்கள் தோற்றத்தில் நீங்கள் இளைஞராக மாறிவிடுவீர்கள். அடுத்து இயற்கை அழகை நேசியுங்கள். புதுப்புது விஷயங்களை ரசியுங்கள்.

காதல் உணர்வு உங்களை இளமையாக வைத்திருக்கும் என்பதால் மனைவியை காதலியுங்கள். உங்கள் மனைவியின் ஒவ்வொரு செயல்பாடுகளையும் ரசியுங்கள், கொலுசு சத்தம், சிரிப்பு, உடையணியும் பாங்கு என எல்லாவற்றையும் ரசியுங்கள் கூடவே பாராட்டுங்கள்.

வாரத்திற்கு ஒரு முறையாவது கோயில்கள், சுற்றுலா தலங்கள் என குடும்பத்துடன் சென்று வாருங்கள். அந்த மனநிலை உங்களுக்குள் இருக்கும் இறுக்கத்தை துரத்தி மனதை உற்சாகப்படுத்தும்.

மனைவியுடன் தனிமையில் மனம்விட்டு நிறைய விஷயங்கள் பேசுங்கள். ஒருவருக்கு ஒருவர் தங்களுக்குள்ள தவறுகளை சுட்டிக் காட்டி தெளிவு நிலைபெறுங்கள். அது உங்களுக்குள் இருக்கும் காம்ப்ளக்ஸை விலக்கி புத்துணர்ச்சியை தரும்.

உடல் உறவு என்பது மனதையும், உடலையும் உற்சாகமாக வைத்திருக்கும் என்பதால் வாரத்திற்கு நான்கு முறையாவது மனைவியுடன் உடல்உறவு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

யோகாசனம், மெடிடேஷன் போன்றவற்றை உங்கள் வாழ்நாளில் ஒரு அங்கமாக கடைபிடியுங்கள்.

இதெல்லாம் நீங்கள் மேற்கொண்டாலே ஐம்பதிலும் இருபது வயது இளைஞனாக தோற்ற-மளிப்பீர்கள்.

_குருஜி (குமுதம்)</span>

சிறிலங்காவின் ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளில் ஒன்றான டெய்லி மிரர் பத்திரிகையிலே ஒரு செய்தி - மிகவும் சர்வ சாதாரணமாக - போகிறபோக்கிலே சொல்லிவிட்டுப்போவது போல எழுதப்பட்டிருந்தமையானது எமது கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதாவது மன்னார் பேசாலைப் பகுதியில் 13 கடற்படையினர் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் குறித்து மன்னார் காவற்துறைத் தலைமையகத்தின் கண்காணிப்பாளர் சுட்த்டாத் அஸ்மட்தல்லா (Sudath Asmadala) சொன்ன கருத்தாக அந்தச் செய்தி வரையப்பட்டிருந்தது.

"இந்தத் தாக்குதலை நடத்தியவர்கள் உலகளவில் தடைசெய்யப்பட்ட "தேமோபாரிக்" ஆயுதத்தினைப் பாவித்திருக்கிறார்கள் என நாம் உறுதியாக நம்புகிறோம். இந்த ஆயுதங்கள் உலகளாவிய ரீதியில் தடைசெய்யப்பட்டிருப்பதால் நாங்கள் அரசாங்க பகுப்பாய்வாளர்களிடம் இந்த விடயம் தொடர்பாக விசேட புலன்விசாரணையை நடத்துமாறு கேட்டிருக்கிறோம்" "(we strongly believe that the attackers had used the world banned 'thermoberic' weapon. we have asked the Government Analyst to carry out a special investigation into the matter as this type of weapons are banned all over the world" - நன்றி டெய்லி மிரர் 26-12-2005)

திருமகள் எழுதிய இக்கட்டுரையை முழுமையாகப் பார்வையிட
http://www.yarl.com/m_eelam/article_1055.shtml