ஹாலிவுட் பிரபலம் மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணனுக்கு எதிரான பேரினவாத இணையத் தாக்குதல்களும், ‘ரேட்டிங் பாம்பிங்’ அரசியலும்கனடாவில் வாழ்ந்து வரும் பிரபல ஈழத்தமிழ் நடிகையான மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணன் (Maitreyi Ramakrishnan), நெட்ஃபிலிக்ஸின் 'நெவர் ஹேவ் ஐ எவர்' (Never Have I Ever) தொடரின் மூலம் சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்றவர். சமீபத்தில் அவர் நடிப்பில் வெளியான 'பெஸ்ட் ஆஃப் தி பெஸ்ட்' (Best of the Best) திரைப்படம் வெளியானதைத் தொடர்ந்து, சமூக வலைத்தளங்களிலும் சினிமா விமர்சனத் தளங்களிலும் அவருக்கு எதிரான ஒரு திட்டமிடப்பட்ட வெறுப்புப் பிரச்சாரம் தீவிரமடைந்துள்ளது.வெறுப்புப் பிரச்சாரத்தின் பின்னணிதிரைப்படத்தின் விளம்பர நிகழ்வுகளின் போதும், சர்வதேச ஊடக நேர்காணல்களின் போதும் மைத்ரேயி தான் ஒரு "ஈழத்தமிழ் பெண்" (Eelam Tamil Woman) என்றும், தனது குடும்பத்தினர் இலங்கைப் போரினால் இடம்பெயர்ந்தவர்கள் என்பதையும் வெளிப்படையாகப் பேசினார். மேலும், வரலாற்று ரீதியான அடக்குமுறைகள் மற்றும் இன அழிப்பு காரணமாகத் தன்னை 'ஸ்ரீலங்கன்' என்று அடையாளப்படுத்துவதை விட 'ஈழத்தமிழர்' என்று அடையாளப்படுத்துவதையே விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார்.இவரது இந்தக் கூற்று, இலங்கையிலுள்ள சில சிங்கள தீவிர தேசியவாதக் குழுக்களிடையே கடும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. மைத்ரேயியின் அரசியல் கருத்துகளைக் சகித்துக்கொள்ள முடியாத இவர்கள், அவருக்கு எதிராகவும் அவரது திரைப்படத்திற்கு எதிராகவும் சமூக வலைத்தளங்களில் இணையவழித் தாக்குதல்களைத் தொடுக்கத் தொடங்கினர்.செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மூலம் திட்டமிடப்பட்ட 'ரேட்டிங் பாம்பிங்'சினிமா விமர்சனத் தளங்களான IMDb மற்றும் Rotten Tomatoes போன்ற தளங்களில், ஒரு திரைப்படத்தை மக்கள் பார்க்கும் முன்பே அதன் மதிப்பீட்டைக் குறைப்பதற்காக நடத்தப்படும் தாக்குதலே 'ரேட்டிங் பாம்பிங்' (Rating Bombing) எனப்படும்.இலங்கையைச் சேர்ந்த சில சிங்கள தேசியவாத முகநூல் பக்கங்கள் (எடுத்துக்காட்டாக 'The Sri COM', 'Vikka 2.0' போன்ற அரை மில்லியனுக்கும் அதிகமான பின்தொடர்பாளர்களைக் கொண்ட பக்கங்கள்) இதற்கான ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட தாக்குதலை நடத்தின:AI கருவிகளின் பயன்பாடு: இக்குழுக்கள் ChatGPT மற்றும் Google Gemini போன்ற செயற்கை நுண்ணறிவுத் தளங்களைப் பயன்படுத்தி, திரைப்படத்தைப் பார்க்காமலேயே அதற்கு எதிராக எதிர்மறையான விமர்சனங்களை (Negative Reviews) உருவாக்குவதற்கான 'பிராம்ப்டுகளை' (Prompts) தமது ஆதரவாளர்களுக்கு வழங்கின.ஒரு நட்சத்திர மதிப்பீடு: உருவாக்கப்பட்ட அந்த போலி விமர்சனப் உரைகளை IMDb பக்கங்களில் பதிவிட்டு, திரைப்படத்திற்கு 1-நட்சத்திர மதிப்பீடுகளை (1-star ratings) அளிக்குமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டது.போலி குற்றச்சாட்டுகள்: மைத்ரேயி பிரிவினைவாதத்திற்கு ஆதரவளிக்கிறார் என்ற போலியான பிம்பத்தைக் கட்டமைத்து, சினிமா விமர்சனத் தளங்களை அரசியல் பழிவாங்கும் களமாக மாற்றினர்.இதற்கு எழுந்த எதிர்வினைகள்இந்தத் திட்டமிடப்பட்ட போலி விமர்சனப் பிரச்சாரத்திற்கு உலகளாவிய அளவில் கடுமையான எதிர்ப்பு கிளம்பியுள்ளது:சுயாதீன ஊடகங்களின் வெளிச்சம்: இலங்கையின் Jaffna Monitor போன்ற சுயாதீன ஊடகங்கள், எவ்வாறு AI தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி சிங்கள தேசியவாதக் குழுக்கள் போலி மதிப்பீடுகளை உருவாக்கி IMDb தளத்தின் புள்ளிகளைக் குறைக்க முயன்றன என்பதை ஆதாரங்களுடன் அம்பலப்படுத்தின.புலம்பெயர் தமிழர்கள் மற்றும் சர்வதேச ரசிகர்களின் ஆதரவு: மைத்ரேயியின் துணிச்சலான அடையாளப் பிரகடனத்தையும் அவரது கலைப் பங்களிப்பையும் பாராட்டி, சர்வதேசத் தமிழ் அமைப்புகளும் உலகளாவிய ரசிகர்களும் அவருக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்து வருகின்றனர்.சிங்கள சமூகத்திற்குள்ளேயே எழுந்த எதிர்ப்புக் குரல்கள்: இலங்கையின் சில நடுநிலையான சிங்களப் பயனாளர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்கள், "ஒரு நடிகை தனது அடையாளத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்காக நாட்டின் மதிப்பைக் குறைக்கும் வகையில் இதுபோன்ற சிறுபிள்ளைத்தனமான போலி மதிப்பீட்டுத் தாக்குதல்களில் ஈடுபடுவது சர்வதேச அளவில் இலங்கையை மேலும் அவமானப்படுத்தும்" என்று எச்சரித்துள்ளனர்.முடிவுரைகலைஞர்களின் படைப்புகளை அவர்களின் தனிப்பட்ட அரசியல், இன அல்லது கலாச்சார அடையாளங்களுக்காக இலக்கு வைப்பதும், IMDb போன்ற நடுநிலையான தளங்களை போலி விமர்சனங்களால் நிரப்புவதும் இணையப் பண்பாட்டிற்கு விடப்பட்ட பெரும் சவாலாகும். மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணன் மீதான இந்தத் தாக்குதல், ஈழத்தமிழர்களின் அடையாள அரசியல் இன்னும் சர்வதேச அரங்கில் எத்தகைய எதிர்ப்புகளைச் சந்திக்கிறது என்பதையும், இணையவழி இனவாதம் எவ்வாறு AI போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துகிறது என்பதையும் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.மைத்ரேயி ராமகிருஷ்ணனுக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட திட்டமிடப்பட்ட AI போலி விமர்சனப் பிரச்சாரம் மற்றும் அதன் பின்னணியிலுள்ள காரணங்களைச் சுருக்கமாக விளக்கும் இந்த வீடியோ பயனுள்ளதாக இருக்கும்:இந்த வீடியோ, மைத்ரேயி தனது ஈழத்தமிழ் அடையாளத்தைப் பேசியதற்காக எவ்வாறு திட்டமிடப்பட்ட ரேட்டிங் பாம்பிங் தாக்குதலுக்கு உள்ளானார் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.@நன்னிச் சோழன் @தமிழ் சிறி , @Justin , @goshan_che @ரஞ்சித் முடிந்தளவுக்கு இன்னும் பல தமிழர்களுக்கும், தமிழ் அமைப்புகளுக்கும் இதனை எடுத்துச் செல்லுங்கள்AI உதவியுடன் செய்திகளையும் தகவல்களையும் தொகுத்த கட்டுரை / செய்தி இது

வெகுநாட்களாய் நிகழ்வும் அகழ்வும் பகுதியில் ஒரு அரசியல் தொடரை எழுத விருப்பமாக இருந்தது. வழமைபோல, இத்தொடர் எனது ஆக்கமாக இல்லாமல் இன்னொருவர் எழுதியதை எனது நடையில் (இப்போது சில நொடிகளில் எந்த மொழியையும் தமிழில் மொழிபெயர்க்கலாம் என்கிற வசதி இருந்த பொழுதும்) எழுதுவதென்று முடிவெடுத்திருந்தேன். அப்படியான ஒரு ஆக்கம் எனது கண்களில் சில வருடங்களுக்கு முன்னதாக காணக் கிடைத்திருந்தது. பிரபாகரன் எனும் நிகழ்வு எனும் பெயரில் தமிழ்த் தேசிய எழுத்தாளர் என்று நான் கருதும் சச்சி சிறீகாந்தா எழுதிய ஆங்கில புத்தகத்தினை இங்கு தமிழில் மொழிபெயர்த்து எழுத விரும்புகிறேன்.வழமைபோல இத்தொடருக்கும் பல நடுநிலைவாதிகள், முற்போக்குவாதிகள், மிதவாதிகள் என்போரிடமிருந்து கடுமையான எதிர்ப்புக்கள் வரலாம் என்று அனுமானிக்கிறேன். ஆனாலும் என்ன, என்னைப்போல, இன்னமும் தமிழ்த் தேசியத்தின் மீதும், தேசியத்தின் ஆளுமையாகிய தலைவர் மீதும் இன்றுவரை சிறிதளவேனும் பற்று வைத்திருப்பவர்களுக்காகவாவது இதனை எழுத வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.ஆகவே, விரும்பியவர்கள் வாசியுங்கள், விரும்பாதோர்கள் தூற்றுங்கள். தொடர் தொடர்ந்தும் நகரும்.உங்கள் அனைவரின‌தும் ஆதரவிற்கு முன்கூட்டிய எனது நன்றிகள்.

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மறதி: இலங்கையில் தண்டிக்கப்படாத கொடூரங்களின் வரலாறும் சுயநல அரசியலும்இலங்கையின் அரசியல் அரங்கு மீண்டும் ஒருமுறை தன் ஆழமான இரட்டை முகத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளது. 2026 ஜூலை மாதத்தில், சிறைச்சாலை ஒன்றிற்குள் ஏற்பட்ட வன்முறை மோதலில் சிறைக்காவலர்கள் மற்றும் போதைப்பொருள் குற்றவாளிகள் உட்பட 28 பேர் உயிரிழந்தனர். உடனடியாக, தற்போதைய நாடாளுமன்ற எதிர்க்கட்சியினர்—எந்த அரசியல் பாரம்பரியம் நம் வரலாற்றின் இருண்ட காலகட்டங்களில் ஆட்சியில் இருந்ததோ, அதே கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள்—மனித உரிமைகள், பாதுகாப்பு மற்றும் அவசர விசாரணை கோரி நாடாளுமன்றத்தில் குரல் எழுப்புகின்றனர்.அரசின் பாதுகாப்பில் இருக்கும்போது எந்தவொரு உயிர் இழப்பும் விசாரணைக்குரியதே என்றாலும், கடந்த காலத்தை நினைவில் வைத்திருப்பவர்களுக்கு இந்த திடீர் ஞானோதயம் ஏமாற்றமாகவே தெரிகிறது. இந்தத் தீவில் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றைக் கொண்ட தமிழ் மக்களுக்கு, இந்த அரசின் வரலாறு என்பது சட்டத்தின் ஆட்சி அல்ல; மாறாக அது திட்டமிட்ட, அரச அனுசரணையுடனான அழிப்பும், அதற்குப் பின் வழங்கப்படும் முழுமையான சட்டவிலக்கும் ஆகும்.1956 முதல் இன்று வரை, தமிழர்களுக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட அரச அனுசரணையுடனான கொடூரங்கள் அனைத்தும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டுள்ளன. எந்தவொரு சுயாதீன விசாரணைகளும் நடத்தப்படவில்லை, குற்றவாளிகள் எவரும் தண்டிக்கப்படவில்லை, பெரும்பான்மை சமூகத்தின் அரசியல் மற்றும் மதத் தலைவர்கள் இது குறித்து மௌனம் காத்து வருகின்றனர். இன்றைய அரசியல் கூச்சல்களின் நயவஞ்சகத்தனத்தைப் புரிந்து கொள்ள, தற்போதைய சிங்கள மற்றும் தமிழ் இளைஞர்கள் மறுக்க முடியாத வரலாற்று உண்மைகளை நோக்க வேண்டும்.தண்டிக்கப்படாத அரச பயங்கரவாதத்தின் வரலாற்றுப் பதிவுகள்1974: நான்காவது உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டுத் தாக்குதல்: 1974 ஜனவரியில், யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற அமைதியான கலாச்சார மற்றும் கல்வி மாநாடு கொடூரமாக சீர்குலைக்கப்பட்டது. அன்றைய அரசாங்கத்துடன் இணைந்திருந்த உள்ளூர் காவல்துறை தலைமையின் உத்தரவின் பேரில், 100,000 க்கும் மேற்பட்ட பொதுமக்கள் கூடியிருந்த கூட்டத்தின் மீது காவல்துறை காரணமின்றி கண்ணீர்ப்புகை மற்றும் தடியடி நடத்தியது. இந்தத் தாக்குதலில் ஒன்பது அப்பாவித் தமிழ் மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். ஓய்வுபெற்ற நீதிபதிகள் தலைமையிலான குடிமக்கள் விசாரணைக் குழு காவல்துறையின் கொடூரத்தை உறுதிப்படுத்திய போதிலும், அரசாங்கம் எந்தவொரு உத்தியோகபூர்வ விசாரணையையும் தொடங்கவில்லை, எவரையும் தண்டிக்கவும் இல்லை.1981: யாழ் பொது நூலகம் எரிப்பு: 1981 ஜூன் 1 ஆம் தேதி இரவில், மாவட்டத் தேர்தலுக்காக யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கியிருந்த மூத்த அரசாங்க அமைச்சர்கள் மற்றும் பாதுகாப்புப் படையினரின் நேரடி மேற்பார்வையில், அரச ஆதரவு காடையர்களால் யாழ் பொது நூலகம் தீக்கிரையாக்கப்பட்டது. 97,000 க்கும் மேற்பட்ட ஈடு செய்ய முடியாத கையெழுத்துப் பிரதிகள், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஓலைச்சுவடிகள் மற்றும் இலக்கியப் பொக்கிஷங்களைக் கொண்டிருந்த இந்நூலகம் ஆசியாவின் மிகப்பெரிய கலாச்சாரக் காப்பகங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. இந்த அழிப்பு தமிழ் பாரம்பரியத்தை அழிப்பதற்காக செய்யப்பட்ட ஒரு கலாச்சார இனப்படுகொலையாகும். எந்த அமைச்சரும் கைது செய்யப்படவில்லை, எந்த போலீஸ் அதிகாரியும் தண்டிக்கப்படவில்லை.1983: வெலிக்கடை சிறைப் படுகொலைகள் (கறுப்பு ஜூலை): அரசால் வழிநடத்தப்பட்ட காடையர்கள் நாடு முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்களைக் கொன்று குவித்து, என்னைப் போன்ற தொழில் வல்லுநர்களை இளம் குடும்பங்களுடன் கொழும்பை விட்டு சரக்குக் கப்பல்கள் மூலம் யாழ்ப்பாணத்திற்கு ஓடச் செய்த அதே வேளையில், நாட்டின் அதிஉயர் பாதுகாப்புச் சிறைக்குள் ஒரு கொடூரமான குற்றம் நிகழ்ந்தது. 1983 ஜூலை 25 மற்றும் 27 ஆகிய தேதிகளில், கொடூரமான பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் (PTA) கீழ் விசாரணையின்றி தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த 53 தமிழ் அரசியல் கைதிகள் சிங்களக் கைதிகளால் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சிறைக் காவலர்கள் தாக்குதல் நடத்தியவர்களுக்கு சாவிகளை வழங்கியதாகவும், வேடிக்கை பார்த்ததாகவும் சாட்சியங்கள் உறுதிப்படுத்தின. ஆனால் இதற்கு எந்தவொரு நீதித்துறை விசாரணையும் நடக்கவில்லை.ஒரு ஒப்பீடு: 1983 VS 20261983 வெலிக்கடை படுகொலைகளுக்கும் 2026 ஜூலை சிறை மோதல்களுக்கும் அரசு காட்டிய எதிர்வினையின் வேறுபாடு, மனித உரிமைகள் எவ்வாறு அரசியல் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது:1983 இல், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எந்தக் குற்றமும் நிரூபிக்கப்படாத தமிழ் அரசியல் கைதிகள். அரசு இதில் நேரடியாகப் பங்கெடுத்தது, நாடாளுமன்றம் மௌனம் காத்தது, குற்றவாளிகளைப் பாதுகாக்க ஊடகங்கள் தணிக்கை செய்யப்பட்டன.2026 இல், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் காவலர்களும் போதைப்பொருள் கைதிகளும் ஆவர். இந்தத் துயரத்திற்கு இன அல்லது பிரிவினைவாத முத்திரைகள் இல்லாததால், எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகள் தங்களை பாதுகாப்பின் காவலர்களாகக் காட்டிக் கொள்ளவும், தற்போதைய அரசாங்கத்தைத் தாக்கவும் இதை ஒரு அரசியல் கருவியாகப் பயன்படுத்துகின்றனர்.நமது கூட்டு மனச்சான்றிற்கான அடிப்படை கேள்விகள்தற்போதைய அரசாங்கம், எதிர்க்கட்சி, பொதுமக்கள் மற்றும் சிங்கள-பௌத்த மற்றும் கிறிஸ்தவ மதத் தலைவர்களிடம் நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்விகள்:அரசாங்கத்திற்கும் எதிர்க்கட்சிக்கும்: 2026 இல் போதைப்பொருள் கும்பல்களுக்கு இடையேயான சிறை மோதல் நாடாளுமன்றக் கூச்சல்களுக்கும் உடனடி விசாரணை கோரிக்கைகளுக்கும் தகுதியானது என்றால், 1983 இல் 53 தமிழ் அரசியல் கைதிகள் அரச ஆதரவோடு படுகொலை செய்யப்பட்டதும், 1981 இல் ஆசியாவின் மிகப்பெரிய நூலகம் எரிக்கப்பட்டதும், 1956 மற்றும் 1977 இல் நடந்த இனக்கலவரங்களும் ஏன் இன்னும் முழுமையான மௌனத்துடனும், பூஜ்ஜிய விசாரணையுடனும் கடந்து செல்லப்படுகின்றன?சிங்கள பௌத்த மற்றும் கிறிஸ்தவ மதத் தலைவர்களுக்கு: பல தசாப்தங்களாக, நீங்கள் நாட்டின் தார்மீக மற்றும் ஆன்மீக மனச்சான்றை வழிநடத்துவதாகக் கூறி வருகிறீர்கள். தமிழ் கலாச்சார பாரம்பரியங்கள் எரிக்கப்பட்டபோது உங்கள் முன்னோடிகள் ஏன் மௌனமாக இருந்தார்கள்? உங்கள் தமிழ் குடிமக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட வரலாற்று அநீதிகளுக்கு இன்னும் விசாரணை கோராதது ஏன்?இலங்கையின் தற்போதைய தலைமுறைக்கு (சிங்களவர் மற்றும் தமிழர் இருவருக்கும்): தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நீதி, தீர்க்கப்படாத தலைமுறைத் அதிர்வுகள் மற்றும் அரச ஆதரவு குற்றவாளிகளுக்கு வழங்கப்படும் முழுமையான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் மீது ஒரு நாடு எப்போதாவது நிலையான, அமைதியான மற்றும் வளமான எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்ப முடியுமா?உண்மையான அமைதியை வரலாற்று மறதியின் மீது கட்டியெழுப்ப முடியாது. 1956 முதல் தமிழர்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்பட்ட அரச வன்முறைகளுக்கு இலங்கை அரசு பொறுப்புக்கூறும் வரை, "நீதி" மற்றும் "பாதுகாப்பு" க்கான இன்றைய அரசியல் கூச்சல்கள் வெறும் போலி நாடகமாகவே இருக்கும்.சரிபார்ப்பிற்கான வரலாற்று ஆதாரங்கள் (References)வெலிக்கடை சிறைப் படுகொலை மற்றும் கறுப்பு ஜூலை: Report of the Presidential Commission of Inquiry into the Incidents at the Welikada Prison; அம்னெஸ்டி இன்டர்நேஷனல் அறிக்கைகள் (1983/1984); எல். பியதாச எழுதிய "Sri Lanka: The Holocaust and After".யாழ் பொது நூலகம் எரிப்பு: கே. லோகநாதன் எழுதிய The Destruction of the Jaffna Public Library; சர்வதேச நீதிபதிகள் ஆணைக்குழுவிற்காக (ICJ) வர்ஜீனியா லியரி சமர்ப்பித்த 1981 அறிக்கை.1974 தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டுச் சம்பவம்: ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி O.L. டி கிரெட்சர் தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட The Report of the Commission of Inquiry on the Incident at the Fourth International Conference Seminar of Tamil Studies (1974).கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம் / பாதிக்கப்பட்ட ஒரு பொறியியலாளர்துளி/DROP: 2252 [தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மறதி: இலங்கையில் தண்டிக்கப்படாத கொடூரங்களின் வரலாறும் சுயநல அரசியலும்]/ எனது அறிவார்ந்த தேடல்: 1668https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/36839889675659549/?துளி/DROP: 2253 [Selective Amnesia: A History of Unpunished Atrocities and the Politics of Convenience in Sri Lanka]/ எனது அறிவார்ந்த தேடல்: 1669https://www.facebook.com/groups/978753388866632/posts/36839924745656042/?

ஓவியர், சிற்பக் கலைஞர் கலாபூஷணம் ரமணி (முன்னாள் வருகைதரு விரிவுரையாளர் - யாழ் பல்கலைக்கழகம்)கலைகளும், கலைப்படைப்புகளும், கலைஞர்களும் இல்லாமல் உலகைக் கற்பனை பண்ணிப் பாருங்கள்... வேண்டாம் அந்த விபரீதக் கற்பனை. மரணமில்லா வாழ்வு கலைஞனுக்கு மட்டும்தான். அதனால்தான் கவியரசு கண்ணதாசன் என்ற பன்முகக் கலைஞன் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நின்று தன்னை "மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன் அவர் மாண்டுவிட்டால் அதைப் பாடி வைப்பேன் - நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை - எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை" என உறுதிபடப் பாடியதோடு மட்டுமின்றி விடாது "பாமர ஜாதியில் தனிமனிதன் - நான் படைப்பதனால் என்பேர் இறைவன்" எனப் பிரகடனமும் செய்துவிட்டுப் போயுள்ளான். இது உண்மையான ஆற்றல்மிகு கலைஞரின் புவிசார் தகைமையை அர்த்தபூர்வமாகச் சொல்லும் யதார்த்த வரிகளாகும்.ஒரு மனிதன் அவன் எப்படியானவனாக இருந்தாலும் அவன் ஒரு படைப்பியல் திறன் கொண்ட கலைஞனாகத் தன் சுயத்தை வெளிப்படுத்தி நிற்பவனேயானால் அவனது சாகாவரம் பெற்ற கலைப்படைப்புகள் தரும் பிரமிப்பும், ரசனையும் அவனது அனைத்துக் குறைபாடுகளையும் மறக்கவைத்து அவனை வணங்க வைத்துவிடும் என்பதே நிசம். "நாளும் நலியாக் கலையுடையோம்" என எம்மண்ணின் கவிஞனும் அத்தகைய ஒரு அமர கலைஞனுமான மஹாகவி உருத்திரமூர்த்தி அவர்கள் பாடிய வரிகள் இப்போது நினைவுக்கு வருகின்றமை தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகவே உள்ளது. "யாழ்பாடி" என்ற பார்வையற்ற இசைக்கலைஞனின் கலாகீர்த்தியைப் பாராட்டி அவருக்கு அன்பளிப்பாக வெகுமதியாக அரசனால் வழங்கப்பட்ட பிரதேசமே யாழ்ப்பாணம் என இன்று எம்மால் எம் தந்தையர் பூமியாகப் போற்றப்படுகிறது.எனவே யாழ்ப்பாணத்தின் தோற்றமே கலைஞனோடு தொடர்பு கொண்டதாக இருப்பது புளங்காகிதம் தரும் விடயமாகும். பழம்பெரும் தமிழ் பேரகராதி ஒன்றில் யாழ்ப்பாணம் என்ற பெயருக்கு (சொல்லுக்கு) "வீணாகான புரம்" என அழகான - கலைத்துவமான விளக்கம் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதை இங்கு கூறவே வேண்டும்.இலங்கை வேந்தன் தேவ கலைஞன் இராவணேஸ்வரன் வீணை வாசிப்பதில் நிகரற்றவன் என்பதை புராண, இதிகாச, மற்றும் தேவாரப் பதிகங்கள் பதிவு செய்துள்ளமையைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அந்தத் தசமுகவை வீணைக் கொடியுடை வேந்தன் எனவே இதிகாசம் வர்ணிக்கிறது. எனவே கலைகளுக்கும் ஈழத் தமிழனுக்கும் இடையேயான தொடர்பின் அடிப்படையில்தான் கவிஞர் "மஹாகவி" அவர்கள் "நாளும் நலியாக் கலையுடையோம்" எனப் பாடியிருக்கிறார் எனக் கருதலும் பொருத்தமேயாகும். எமக்கென்று தனித்துவமான கலை, பண்பாட்டு மற்றும் கலாசாரப் பாரம்பரியம் உண்டென்பது வரலாற்றுரீதியாக நிர்ணயமான விடயமாகும். மிகப்பெரிய அறிஞர்களை, கலாவிற்பன்னர்களை, இலக்கியப் பெருமக்களை உலகிற்கு குறிப்பாகத் தமிழுலகிற்கு வழங்கி வருகின்ற பெருமை ஈழ மண்ணுக்குண்டு. இத்தகைய மாண்புமிகு மனிதர்களுள் இன்று நம்மிடையே வாழ்ந்து தமிழுக்கும், தாய் மண்ணிற்கும் கௌரவம் பெற்றுத் தரும் கலைஞர்களுள் - சிற்ப, ஓவிய நுண்கலைத் துறையில் தனக்கென ஒரு தனித்துவமும் கலைத்துவமும் மிக்க இடத்தை வகித்து வரும் வாழ்நாள் சாதனையாளரான "ரமணி" என்று தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு அமைதியும், ஆழமும் மிக்க கலைஞனாக நாம் பெருமைப்படக்கூடிய கலாவிற்பன்னராக விளங்கும் வைத்தீஸ்பரன் சிவசுப்பிரமணியம் ரமணி முக்கியத்துவம் பெறுபவராகிறார்.நல்ல கலைஞன் மிகப்பெரிய அடையாளம் அவர் கலைச்செருக்கு, வித்துவக்கிறுக்கற்ற நல்ல மனிதனாகவும் அவர் விளங்குவதுதான். அந்தவகையில் ரமணி அவர்களின் அடக்கமும், அமைதியும் மிக்க மனிதநேயப் பண்புதான் அவரது கலாசிருஷ்டிகளின் கலைத்துவ தனித்துவத்திற்கும் மூலகாரணியாகும். முதலில் அவர் நல்ல மனிதர், நல்ல ஆசான், அது அவரது கலைப் படைப்புக்களின் ஆத்மாவாக வெளிப்பட்டு நிற்பதை அனைவரும் உணர்வர்.அந்த கலைவளம் மலிந்த ஊரில் கல்வி, மற்றும் இசைக்கலைத் துறையில் பேரார்வம் கொண்டவரான அட்சலிங்கம் வைத்தீஸ்பரன் என்பவருக்கும் மங்கையற்கரசி என்பவருக்கும் மகனாகப் பிறந்தவர் ரமணி. அவரது இயற்பெயர் சிவசுப்பிரமணியம். இப்பெயரின் இடையே வரும் "ரமணி" என்ற பெயர் இவரது கலையுலக பெயராக இவரே வைத்துக்கொண்டதாகும். 1942 ஆவணி 3ஆம் நாளில் பிறந்த இவரிடம் பரம்பரை கலையார்வம் இயல்பாகவே இணைந்து கொண்டதில் வியப்பில்லை. இவர் மட்டுமல்ல இவர் குடும்பத்தவர் அனைவருமே கலைத்துவ ஆளுமை கொண்டவர்கள் தான்.இவரது அண்ணா சச்சிதானந்தசிவம் மிகச்சிறந்த ஓவியர். அற்புதமான இலக்கியப் படைப்பாளி, ஞானரதன் என்ற பெயரில் சிறுகதைகள் - நாவல்கள் பலவற்றை படைத்தவர். திரைப்படத் துறையில் சாதனை படைத்த இயக்குநர். இந்தியாவில் இணையற்ற இயக்குநராக, ஒளிப்பதிவாளராக விளங்கும் பாலு மகேந்திராவின் பள்ளித்தோழர், பல பல்துறைக் கலைஞர்களை உருவாக்கிய நல்லாசான். "கலாகீர்த்தி" விருது பெற்றவர். ஏனைய சகோதரர்களும் சகோதரிகளும் கூட அவரவர் வாழ்வியல் தொழிற்றுறைகளுடன் மேலதிகமாக கலைத்துறை ஈடுபாடுகளையும் கொண்டவர்கள். அவர்களின் வாரிசுகளும் அப்படியே... வாழையடி வாழையாக கலைஞானம் கொண்டவர்களாக விளங்குவதும் குறிப்பிடத்தக்க விடயமாகும்.ஆகவொரு பெரும் கலாவிருட்சத்தின் அங்கங்களாக அவரவர் தனித்துவத் திறனை வளர்த்துக்கொள்ள அந்தக் கலைக் குடும்பத்தில் தடையேதும் இருக்கவில்லை. தந்தையின் ஆதரவும், தமையனின் வழிகாட்டலும், சக நண்பர்கள், அயலவர்களின் உற்சாக ஊக்குவிப்பும் "ரமணி" அவர்களை அவர் துறையில் உச்சத்தை நோக்கி உயர வழிவகுத்தது.அளவெட்டி அருணோதயக் கல்லூரியில் தனது இளமைக் காலக் கல்வியை மேற்கொண்ட "ரமணி" அவர்கள் க.பொ.த சாதாரணப் பரீட்சையில் சித்தி பெற்று உயர்தரப் பேறு பெறுவதற்கான கல்வியைத் தொடர நினைத்த வேளை அவரது வாழ்வின் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. கலைத்துறைசார் கல்வியை மேற்படிப்புக்காக தெரிவு செய்ய திரு.எஸ்.பொன்னம்பலம் (ஆதவன்) என்பவரின் வழிகாட்டல் ஊக்குவிப்பு காரணியாகியது. இவர் அக்காலத்தில் அளவெட்டியில் புகழ்பெற்ற பல்துறைக் கலைஞராகவும், சித்திர ஆசிரியராகவும் விளங்கியவர். இவரை ரமணி அவர்களுள் மிளிர்ந்து கொண்டிருந்த ஓவியக் கலையை துல்லியமாக இனங்கண்டு அவரைப் பாராட்டி ஊக்குவித்து உயர்தரப் பரீட்சையில் ஓவிய பாடத்தில் விசேட சித்தி பெற வழிவகுத்தார்.தன் இன்றைய கலைசார் பெருமைகளுக்கான காரணகர்த்தா திரு. பொன்னம்பலம் அவர்களே என மிக நன்றியுடன் நினைவு கூறுகிறார் "ரமணி". 07.03.1978 இல் "கலைஞானக் கதிர்" என்ற விருதினை ஓவியம், சிற்பம் ஆகிய துறைகளில் இவர் ஆற்றும் சேவைக்காக பருத்தித்துறை பிரதேசசபை வழங்கிக் கௌரவித்தது.01.10.2000 அன்று வடமராட்சி கலைஞர் வட்டம் சிறப்புக் கேடயம் வழங்கிக் கௌரவித்தது. 18.11.2001 ஆம் ஆண்டு வடக்கு அபிவிருத்தி புனர்வாழ்வு மற்றும் புனரமைப்பு தமிழ் விவகாரங்களுக்கான அமைச்சினால் இந்துசமய கலாசார அலுவல்கள் திணைக்களத்தினூடாக “கலைஞான கேசரி” என்ற கௌரவ விருது வழங்கப்பட்டது.05.05.2002 இல் : யாழ்ப்பாணம் இந்து சமயப் பேரவையால் "சிவ கலா பூஷணம்" என்ற விருது வழங்கப்பட்டது. 22.05.2006 : கலாசார அலுவல்கள் திணைக்களத்தால் "கலாபூஷணம்" எனும் பட்டம் வழங்கிக் கௌரவிக்கப்பட்டார்.2008 இல் இவருக்கு வடமாகாண கல்வி பண்பாட்டு அலுவல்கள் விளையாட்டுத் துறை அமைச்சால் "ஆளுநர் விருது" வழங்கப்பட்டது. 2010 இல் : மன்னார் தமிழ்ச்சங்கம் நடாத்திய செம்மொழி மாநாட்டில் கலாயோகி ஆனந்தக் குமாரசாமி ஞாபகார்த்த "வாழ்நாள் சாதனையாளர்" விருது வழங்கப்பட்டது.2011 இல் : பருத்தித்துறை பிரதேச செயலக கலாசாரப் பேரவை "கலைப்பரிதி" என்ற விருதை வழங்கியது. 2012 இல் : வடமராட்சி கல்வி அலுவலகத்தினால் நடாத்தப்பட்ட நிறைமதி விழாவில் ஓவிய-சிற்பத் துறையில் இவர் ஆற்றிய பணிகளுக்காக "கலைவாரிதி" விருது வழங்கிக் கௌரவிக்கப்பட்டது.விருதுகள், பட்டங்கள், பாராட்டுக்கள் அனைத்தும் "ரமணி" என்ற அற்புதமான கலைஞனுள் ஆளுமை பெருமிதச் செருக்கைப் புறந்தள்ளி அடக்கத்தையும், பணிவையும் மட்டுமே வளர்த்துள்ளமையை அனை வரும் ஆச்சரியத்துடன் நோக்குவது வழமை. நிறைகுடம் தளும்புவதில்லையே.ஓவியர்-சிற்பி என பன்முகத்திறன் கொண்ட ரமணி அவர்களை ஆரம்பத்திலேயே அவரது திறனை இனங்கண்டு ஊக்குவித்து அவரது வளர்ச்சியில் மகிழ்வும் நிறைவும் கொண்டு அவருக்குரிய அங்கீகாரத்தை வழங்கிய புகழ்பெற்ற ஓவியரும், கேலிச் சித்திர விற்பன்னருமான சிரித்திரன் சுந்தர் அவர்கள் "ரமணி" குறித்து கூறிய கருத்தை இங்கு முத்தாய்ப்பாகக் கூறமுடியும். "ரமணி இலங்கையில் அதுவும் தமிழ்க் கலைஞனாக பிறந்தபடியால் அவரது முழுமையான ஆளுமைதிறன் வெளிவராமல் இருக்கிறது. இவர் மட்டும் வெளிநாட்டில் பிறந் திருப்பாரேயானால் இவரது தூரிகையும், உளியும் பெரும் அற்புதங்களைப் படைத்திருக்கும்....." உண்மையில் இது ஓவிய, சிற்ப ஆளுமை மிகு "ரமணி" அவர்கள் பற்றிய சுந்தரின் துல்லியமான மதிப்பீடேயாகும். ஒரு பெரும் கலைஞனை இன்னொரு பெருங்கலைஞனால்தான் இனங்காணவும் மதிப்பிடவும் முடியும் என்பது உண்மை தான்.-ராதேயன் [தமிழ் முற்றம் 2015]இம்மாபெரும் கலைஞன் கடந்த 29/12/2025 அன்று காலமானதைத் தொடர்ந்து இக்கட்டுரை பதிவேற்றம் செய்யப்படுகிறது.

அன்று வருடப்பிறப்பு. தமிழ் சிங்கள வருடப்பிறப்பு .தமிழனின்ட வருசப்பிறப்பை சிங்களவன் திருடினானோ அல்லது சிங்களவரின் வருடப்பிறப்பை தமிழன் திருடினானோ நான் அறியேன்.அல்லது இருவருக்கும் வேறு ஒருத்தன் வந்து திணித்து விட்டு சென்றானோ யார் அறிவார்.ஆனால் இன்று தீவார் வெகு சிறப்பாக கொண்டாடுகின்றனர்.சிறுவர்களுக்கு வருடப்பிறப்பு என்றால் இரட்டிப்பு. மகிழ்ச்சி கை விஷேசம் கிடைக்கும் அத்துடன் பாடசாலை விடுமுறை வேறு..அது ஒர்  இறப்பர் தோட்டங்கள் நிறைந்த சிங்கள கிராமம் அங்கு சுரேஸின் முப்பாட்டனார் குடியேறி ஏக்கர் கணக்கில் இறப்பர் தோட்டங்களை வாங்கி வைத்திருந்தார் அதன் பின்பு அந்த தோட்டம் அவரின் வாரிசுகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டது .அந்த காலத்தில் வாரிசுகள் இந்த காலம்போல ஒன்று இரண்டு அல்ல குடும்ப கட்டுப்பாடு இல்லாத  காலம் எட்டு ஒன்பது என வாரிசுகள் இருந்த காலம் .... இதனால் சுரேஸுக்கு பல ஒன்றுவிட்ட சகோதரிகளும் சகோதர்களும் இருக்கின்றனர்.விடுதலை நாட்களில் அநேகமாக எல்லோரும் அந்த வீட்டில் சந்திப்பார்கள் . பந்தி போட்டு தான் சாப்பாடு பரிமாறுவார்கள் அவ்வளவுக்கு வாரிசுகள் ,ஆனால் இந்த வாரிசுகள் இன்று ஒருத்தரை ஒருத்தர் தொலைபேசியில் பேசமாட்டார்கள் ஒவ்வொருத்தரும் ஒவ்வொரு திசையில், தொடர்புகளற்று இருக்கின்றனர். மூன்றாம் தலைமுறையான சுரேஸுக்கு , வருடப்பிறப்பில் வரும் விடுதலைக்கு இங்கு செல்வதென்றால் கொள்ளை பிரியம்,அவனுக்கு அப்பொழுது ஒன்பது அல்லது பத்து வயதுதான் இருக்கும்.சிங்கள பல‌காரங்களான கவுன்கொண்டை,மற்றும் இடியப்பத்தினுள் கொழுக்கட்டைக்கு போடும்  உள்ளுடலை வைத்து பொரித்திருப்பர்கள், மிகவும் பிடித்தவை.அவனது  பாட்டியின் வீட்டு வாசலில் "அலுத் அவுருது நோனா" என்ற சத்தம் கேட்டதும் பாட்டியும் எழும்பி சென்று "அலுத் அவுருது" பண்டா என்றார்பண்டா கையில் வைத்திருந்த பழத்தட்டையும் வெற்றிலையையும் கொடுத்து விட்டு காலில் விழுந்தார் .அவருக்கு பக்கத்தில் நின்ற அவரது மகனும் விழுந்தார். பாட்டி இருவருக்கும் வெற்றிலையில் பணம் வைத்து கொடுத்தார் அவர்கள் சென்றதும் தந்தையிடம் "ஏன் அப்பா பாட்டியின் காலில் விழுந்தவர்கள்""அவர்களின் கலாச்சாரம் அது" "எனக்கும் பாட்டி காசு தந்தவர் ஆனால் நான் விழவில்லை, நீங்களும் பாட்டியின் காலில் விழுந்ததையும் காணவில்லை","பாட்டிக்கு காலில் விழுவது பிடிப்பதில்லை அது தான் நான் விழவில்லை மரியாதை நெஞ்சில இருக்க வேணும் எண்டு சொல்லுவா""அப்படியென்றல் மச்சான் சூட்டாவும் மச்சாள் சூட்டியும் பாட்டியின் காலில் விழுந்தவையல் நான் பார்த்தனான்""அடே! மாமா அந்த கலாச்சாரத்தில இருந்து தானே வந்தவர் அதனால் பிள்ளைகளும் அதை பின்பற்றுகின்றனர் ""சரி நான் விளையாட‌ போறன், சூட்டாவும் ,பண்டாவின்ற புஞ்சியும் வருயினம் என்னோட"பதிலுக்கு காத்திராமல் ஓடிச் சென்றான்.” பின்நேரம் யாழ்ப்பாணம் போக வேண்டும், விளையாடிக் கொண்டிருக்காமல்  சீக்கிரமா வா ராசா”. என்ற தந்தையின் வேண்டுதல் அவன் காதில் விழவேயில்லை.. சூட்டா,சூட்டி ,சுரேஷ் , பூஞ்சி எல்லோரும் ஒன்றாக விளையாடிக்கொண்டு இருந்தார்கள் அவர்களுக்கு பொதுவான மொழி இல்லை, ஆனால் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக தங்கள் உணர்வுகளை பகிர்ந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர் .சூட்டாக்கும் சூட்டிக்கும் கொஞ்சம் தமிழ் தெரியும் ஆனால் பூஞ்சி க்கு தமிழ் தெரியாது.   சில ஆங்கிலச் சொற்களை பாவித்து தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டார்கள் . அவர்களின் பொழுது அன்று மிகவும் மகிழ்ச்சியாக கழிந்தது  ..தந்தையின் குரல் கேட்கவே ,சுரேஷ்க்கு பயணம் போக வேண்டிய ஞாபகம் வர‌ நண்பர்களிடம் இருந்து விடைபெற்றுச் சென்றான். ஏனைய  மூவரும் கண்ணீர் வடித்து அவனை வழியனுப்பி வைத்தனர். ”அடுத்த விடுதலைக்கு வருவேன் no cry அழாதையுங்கோ..” கையை அசைத்து கொண்டே விடை பெற்றான்.அன்று அவனுக்கு புரிந்திருக்க வில்லை இனி அவன் அந்த மண்ணை வாழ் நாளில் மிதிக்கப்போவதில்லை என்று.வீடு வந்தவுடன்,  அடுத்த விடுமுறைக்கு போகும் எண்ணம் அவனை தொடர்ந்து  ஆட்கொண்டிருந்தது.காலங்கள் மெல்ல நகர ஒரு நாள்,நாடுமுழுவதும் ஊரடங்குச் சட்டம் அமுலில் உள்ளது என்ற செய்தியை இலங்கை வானொலி அறிவித்தது , இதைக் கேட்ட அவனது தந்தை சற்று கலக்கம் அடைந்தார். அந்த கலக்கத்துக்குக் காரணம் அவரது தாயார் வாழ்ந்த சிங்கள கிராமத்தின் போலீஸ் நிலையம் பயங்கரவாத அமைப்பினரால் தாக்கி அழிக்கப்பட்டது என்ற செய்தியே ..தொலைபேசி அழைப்பு ஏற்படுத்தி அவரது தாயினதும்  சகோதரரினதும் நிலமையை அறிய முடியாத சூழ்நிலை அதேசமயம் போக்குவரத்து வசதிகளும் துண்டிக்கப்பட்டு விட்டது. இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபன செய்திகளை மட்டுமே நம்பி வாழ வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது . இரண்டு மாதங்கள் கழித்து நிலைமை  சீரானது . ராணுவ போலீஸ் பாதுகாப்புடன் அரசு பேருந்துகள் ஓடத் தொடங்கின.அவனது தந்தை  முதல் பஸ்ஸில் தாயாரை சந்திக்கச் சென்றார். மகனை கண்டதும் தாயார் அவரை கட்டி அனைத்து அழத் தொடங்கிவிட்டார்…. "அம்மா அழாதையுங்கோ நான் வந்திட்டன் தானே""இனி இங்க இருக்க ஏலாது,பயமா இருக்கு தம்பி ""ஊருக்கு  வாங்கோ என்ட வீட்டில வந்திருக்கலாம்"" நான் தனியாள் என்றால் வந்திடுவேன் , செல்வம் தனித்து போய் விடுவான் பிறகு இந்த தோட்டம் ,வீடு எல்லாத்தயும் யார் பார்க்கிறது""எங்கே செல்வம் ""பின்னுக்கு தோட்டத்துக்கு போய்விட்டான் ,றப்பர் பால் எடுக்கிறதுக்கு பண்டா வந்தவன் ,அவனோட தான் போய்ட்டான்""எப்படி இருக்கிறார் பண்டா,""நல்லாய் இருக்கிறான் அவன் தான் எங்களுக்கு நல்ல‌ துணையா இருந்தவன்""அவர் தாத்தாவின் காலத்திலிருந்து   குடும்பமா வேலை செய்யினம் விசுவாசமாக இருப்பார்கள் தானே" தாயார் அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு"பண்டா மாதிரியில்லை அவனின்ட மூத்தவன் லொக்கு "" ஏன் அப்படி சொல்லுறீங்கள் ,அவன்கள் சின்ன வயசு விளையாட்டுபெட்டியள் குறும்பு செட்டைகள் இருக்கும் தானே""வந்திடுவாய் அவன்களுக்கு வக்காலத்து வாங்க""ஏன் கொதிகிறியல்,அவன்கள் என்ட சொந்தக்காரனே ,நீங்கள் தானே எங்களுக்கு பண்டா குடும்பத்தை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தனீங்கள்...""நானோ ? உன்ட கொப்பரும் ,கொப்பரின்ட கொப்பரும் அவங்களுடன் உறவு கொண்டாடினவையள் நான் எப்பவும் விலத்தி தான் பழ‌கிறனான் ""சரி அதை விடுங்கோ""என்னத்தை விடுறது,உனக்கு தெரியுமே இவன் லொக்கு போன வருடப் பிறப்புக்கு வீட்டை வரவில்லை""அதற்கு என்ன இப்ப, அவன் வரவில்லையென்றபடியால் உங்களுக்கு வருசம் பிறக்கல்லையோ"" என்ன இரத்தினம் எல்லாத்துக்கும் பெரிய ஞானி போல கதைக்கிறாய்"சற்று கோபமாக சொல்லி கண்ணை கசக்கினார் ,அவர் வழமையாக அவனை தம்பி ,அப்பு என அன்பாக அழைத்து தான் பேசுவார் அவனின் பெயரை சொல்லி கதைத்தார் என்றால் ஏதோ கோபத்தில் இருக்கின்றார் என்ற அர்த்தம் ...அதை புரிந்த அவன்" சொறி அம்மா,சொறி அம்மா பிளீஸ் அம்மா "சொல்லி தாயாரை சமாதானப்படுத்தினான்"சரி சரி வா தம்பி சாப்பிடுவம்""என்ன கறி இருக்கு"" மீன்டின் குழம்பும்,பிலாக்காய் கறியும் தான் வைச்சனான் நீ வருவாய் என்று தெரியாது,நாளைக்கு ஒரு சேவல் நிற்கின்றது ,செல்வத்திட்ட சொல்லி பிடிச்சு உரிக்க வேணும் ,பின்னேரமாய் பார்த்து அமுக்க வேணும் ,விடிய என்றால் பாய்ந்து ஒடி விடும்""ஒம் நாளைக்கு சமையுங்கோ கண்ணகி குடும்பத்தையும்  கூப்பிடுவோம்""ம்ம்ம் ...கூப்பிடு உன்ட தங்கச்சி வந்தா சந்தோசம் தான்""ஏன் அவள் வார இல்லையே""ஆடிக்கு ஒருக்கா அமாவாசைக்கு ஒருக்கா வருவாள்,பிள்ளைகளை கூட்டிக்கொண்டு வாராதும் குறைவு""மச்சான் நல்ல மனுசன் ,அந்தாள் தங்கமான மனுசன் தானே""ஓ ஒ உன்ட மச்சான் பொன்சேக்கா தங்கம் தான் உங்களுக்கு ஆனால் என்ட தங்கத்தை மாற்றிப்போட்டார்,பொன்னரை நொந்து என்ன பயன் ,எல்லாத்துக்கு காரணம் உன்ட கொப்பர்"“மேல போன அப்பரை ஏன் திட்டுறீயல்  உங்கன்ட  சம்பந்தியும் பண்டாவின் சொந்தகாரர் தானே...நீங்கள் தானே அந்த சமபந்தத்தை செய்து வைச்சனீங்கள்"",அப்பவும் நான் சொன்னனான் பொம்பிள்ளை பிள்ளையை ஊரில ஹொஸ்டலில் விட்டு, உங்கள் மூன்று பேரையும் போல படிப்பிக்க சொல்லி,மனுசன் கேட்டிச்சே""அவளுக்கு என்ன குறை இப்ப நல்லாத்தானே இருக்கிறாள்""கண்ணகி என்று தமிழ் பெயர் வைக்க வேணும் ,என  என்னோட சணடை பிடிச்சு உந்த புராண பெயரை வைச்சவர் ஆனால் அவள் இப்ப  பொன்சேகா என்று திரியிறாள் பிள்ளைகளுக்கும் அவங்களின்ட பெயர்களை தான் வைச்சிருக்கிறாள்""சரி சரி கட்டி கொடுத்திட்டியள் இனி உதுகளை ஏன் தூக்கி பிடிக்கிறீயள்""நான் விரும்பி கட்டி கொடுக்கஇல்லை அதை மட்டும் மனதில வைச்சு கொள்ளுங்கோ, இங்கிலிசில படிக்கட்டும் என உந்த சிங்கள பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்பினதால் தான் எல்லாம் வந்தது""எங்கே செல்வத்தை காணவில்லை எப்ப போனவன்"" வந்திடுவான் ,பண்டாவோட போன படியால் பயமில்லை வந்திடுவான் ,அவனும் ஒரு சிங்களத்தியோட கதைச்சு கொண்டு திரியிரானாம்"  

அதிகாலை இரண்டு மணிச் சிந்தனைஅதிகாலை இரண்டு மணி என்றவுடன் உங்களுக்கு என்ன ஞாபகம் வரும்............... எனக்கு இன்றும் சரத்குமாரே ஞாபகத்துக்கு வருகின்றார்.இரண்டு வருடங்களின் முன் ஒரு அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு அவருக்கு தூக்கம் கலைந்து போனது. அவர் ராதிகாவை எழுப்பி, தன்னுடைய சொந்தக் கட்சியை கலைத்து விட்டு, பாஜகவில் சேரப் போவதாகச் சொன்னார். ராதிகாவும் சரி என்று சொல்லவே, அடுத்த நாள் அவர் கட்சியைக் கலைத்தார், பாஜகவில் சேர்ந்தார். இதை அவரே அடுத்த நாள் எல்லோருக்கும், நிருபர்களுக்கும் சொன்னார்.இங்கு களத்தில் பலர் சரத்குமாரை கலாய்த்தார்கள். நானும் என் பங்கிற்கு ஏதோ எழுதினேன். அப்பொழுது நான் இங்கு புதியவன். ஆகவே கபிதான் என்னும் கள உறவு ஒருவர் எனக்கு ஒரு சிவப்புக் குறி, -1, போட்டார். முதலாவது சிவப்புக் குறி, அப்பொழுது எனக்கு சிவப்புக் குறி என்றால் என்னவென்று தெரியாது. திலகமோ என்று கூட நினைத்தேன்................. பின்னர் கபிதான் விளக்கமும் சொல்லியிருந்தார் - தமிழ்நாட்டு அரசியலில் நாங்கள் தலையிடக் கூடாது, ஆகவே எனக்கு சிவப்பு குறி என்றார். கனடாவில் பொருளாதார நெருக்கடி என்று கபிதான் பின்னர் கருத்துகள் எழுதாமல் விட்டுவிட்டார். அப்படித்தான் அவர் காரணம் சொன்னார்.கபிதான் இப்பொழுது இங்கே வந்து தமிழ்நாட்டு அரசியல் எங்களின் கைகளில் சிக்கி படும்பாட்டைப் பார்த்தால், அவர் சிவப்புக் குறி எல்லாம் போட்டு மாளாது............. இரத்தம் கக்கி மயங்கி விடுவார்...............................நேற்று இரவு எனக்கு இரண்டு மணிக்கு முழிப்பு வந்தது. என்னிடம் கட்சியும் இல்லை கலைப்பதற்கு, மேலும் அந்த அர்த்த நேரத்தில் 'னேய்...........னேய்.......' என்று அம்மணியைக் கூப்பிட்டு தட்டி எழுப்பினால், என்னை வீட்டை விட்டே கலைத்தும் விடுவார்கள். ஆகவே அந்த நேரத்தில் நான் தனியாகவே சிந்திப்பது என்று முடிவெடுத்தேன்.தமிழ்நாட்டு தேர்தல் தான் தலையெல்லாம்................. தலையிட வேண்டாம் என்று என்னை வெருட்டியவர் தயவுடன் மன்னிக்கவும்.எனக்கு கன்னியாகுமாரி பற்றி சிந்தனை வந்தது. அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு கன்னியா அல்லது குமாரியா என்றல்லவா சிந்தனை வர வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்தால், உங்களுக்கு ஒரு -1 போட வேண்டும்.'நீங்கள் கன்யாகுமாரியா..............' என்று என்னைக் கேட்டவர்கள் பலர் உண்டு. வாழ்வின் பிற்காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் போய் வாழ்ந்தால், நமக்கு கன்னியாகுமாரி தான் சரி வரும் என்று நினைக்க வைத்த கேள்வி அது. மற்றும் நான் கடலும் கடல் சார்ந்த இடத்திலேயே பிறந்து வளர்ந்ததால், அந்த இடம் சரிப்பட்டு வரும் என்றும் தோன்றியது.ஆனால் அங்கே என்ன தொழில் செய்வது என்று தான் ஒரு கேள்வி இருந்து கொண்டே இருந்தது. எத்தனையோ தொழில்கள் இருக்கின்றன, ஆனால் அவ்வளவாக வேலை செய்யக் கூடாது, வாழத் தேவையான வருமானம் வர வேண்டும், இதற்கு என்ன வழி என்று தேடிக் கொண்டிருந்தேன்.எனக்கு ஒரு வழி காட்டுவது போலவே வந்ததிருக்கின்றது 2026 தமிழ்நாடு சட்டசபை தேர்தல். கிட்டத்தட்ட தமிழக மக்கள் எல்லோரும் சிறிய முதலீடுகளுடன் அல்லது முதலீடுகளே இல்லாமல் வாழ்நாள் முழுவதும் வருமானத்துடன் வாழ தாங்கள் ஆட்சி அமைக்கப் போவதாக ஒவ்வொரு கட்சியும் சொல்லுகின்றார்கள். எங்கே இருந்து இவர்களுக்கு நிதி கிடைக்கும் என்று கேட்டால், அது அதிகாலை இரண்டு மணிக்கு வரும் சுகமான சிந்தனையை குழப்பி விட்டுவிடும். ஆகவே அந்தக் கேள்வியை விட்டுவிட்டு, கன்னியாகுமாரியில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சிந்திக்க ஆரம்பித்தேன்.நான் செய்ய வேண்டியது ஒன்றே ஒன்று தான்............... ஒரு இயந்திரப் படகை வாங்கி, நாலடிக் கடலில் நங்கூரம் போட்டு நிற்பாட்டவேண்டும். வருடம் பூரா, வாழ்க்கை பூரா அது அங்கேயே நிற்கலாம். இயந்திரம் பழுதாகி விடும் போல என்று தெரிந்தால், கொஞ்ச டீசலை விட்டு ஒரு சின்ன ரவுண்டு போய் வரலாம்.என்னடா, ஆள் சரியான அப்பாவியாக இருக்கின்றானே என்று உங்களுக்கு தோன்றக்கூடும். திடீரென்று அப்படிச் சொல்லியும் விட்டார்கள். நாலடிக் கடலில், ஓடாத வள்ளத்தில் என்ன வருமானம் வரப் போகுது என்று உங்களுக்கு தோன்றும்.ஒரு கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தால், மாதத்துக்கு 3500 லீட்டர் டீசலுக்கு மானியம் கொடுப்பதாக சொல்லியிருக்கின்றார்கள். ஒரு லீட்டருக்கு மானியம் 15 ரூபாய்கள். அந்த டீசலை வாங்கி கைமாத்தி விட்டாலே மாதத்துக்கு 50000 ரூபாய்கள் வரும். அப்புறம் மீன்பிடித்தடை காலத்தில் 20000 ரூபாய்கள் கொடுப்பதாக சொல்லியிருக்கின்றார்கள். மகளிர் வைப்புத் தொகை மாதம் மாதம் வரும். அம்மணிக்கு இலவச பஸ் பயணமும் ஏற்கனவே இருக்கின்றது. ஆண்களுக்கும் இலவசப் பயணம் என்கின்றார்கள். இலவச சுகாதாரக் காப்புறுதி மற்றும் ஆயுட் காப்புறுதி. மானிய விலையில் வலை கூட கொடுப்பார்கள் என்று நினைக்கின்றேன். அதையும் கைமாற்றி விடவேண்டும். ஓய்வூதியத் திட்டமும் இருக்கின்றது என்கின்றார்கள்.'அடப்பாவி................. இதையெல்லாம் நீ நம்புவியா..................' என்று கேட்கின்றீர்களா..................பத்து கோடி தமிழ் மக்களும் இவற்றையெல்லாம் நம்புவதாகவே கட்சிகள் எல்லாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

தெய்வங்கள் மனிதர்கள் மற்றயவை-------------------------------------------------------பிள்ளையார் மாம்பழம் பெற்றது போல இப்படி ஒரு தலைப்பு வைத்தே பிரபஞ்சம் முழுவதையும் இழுத்துக் கொண்டு வந்துவிடலாம். இங்கே ஆக மொத்தம் மூன்று வகைகள் தான் இருக்கின்றன என்று சந்தேகமற தோன்ற ஆரம்பித்து சில காலம் ஆகிவிட்டது. மீண்டும் மீண்டும் ஒரே நிகழ்வுகள் நடப்பதும், அவை முன்னரே தெரிந்த முடிவுகளை அடைவதும் ஏற்படுத்தும் சலிப்புகளினாலேயே மூன்று கடகத்துக்குள்ளேயே எல்லாவற்றையும் தூக்கிப் போடக் கூடிய ஒரு மனநிலையை உண்டாகியிருக்கின்றது என்று நினைக்கின்றேன். சதிக் கோட்பாடுகள் போன்றவற்றில் அல்லது இதுவரை நடக்காத ஒன்று நடந்து விடும் என்ற கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை இருந்தால் காலம் கொஞ்சம் சுவாரசியமாக ஓடும் போல.     வீட்டில் மூன்று பூனைக் குட்டிகள் நிற்கின்றன. நான்கு பூனைக் குட்டிகள் என் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்த கதையை முன்னர் எழுதியிருக்கின்றேன். பின்னர் அவை மூன்றாகின. மூன்றும் வீட்டிலேயே தங்கிவிட்டன. சகோதரங்கள் இவ்வளவு ஒற்றுமையாக இருக்குமா என்று அவை ஆச்சரியப்பட வைக்கின்றன. மூன்றுமே ஒன்றுக்கு ஒன்று துணை என்பது போல ஒன்றை ஒன்று பார்த்துக் கொள்ளுகின்றன. தெய்வங்கள் - மனிதர்கள் - மற்றயவை என்றும் மூன்று மட்டுமே இருந்தாலும், இவை பல சமயங்களில் ஒன்றுக்கு ஒன்று துணையாக இருப்பதில்லை, மாறாக ஒன்றுக்கு இன்னொன்று துன்பமாகவே ஆகின்றன என்றும், இன்னும் ஒரு படி மேலே போய், ஒன்றே தனக்கு பெரும் துன்பமாக ஆகின்றது என்றும் தான் எனக்கு கிடைத்த வாழ்க்கை எனக்கு காட்டியிருக்கின்றது. 1. தெய்வத்தின் பாவம்---------------------------------இங்கு வந்த பின் சில வருடங்களாக கோவில் எதற்கும் போகவில்லை. போகவில்லை என்றால் தெய்வத்துடன் கோபம் என்று அர்த்தம் இல்லை. இங்கு நாங்கள் இருந்த இடங்களில் கோவில் எதுவும் இருக்கவில்லை என்பதே ஒரேயொரு காரணம். அத்துவானக் காடு என்ற சொல்லைப் புரிய வைத்த சில வருடங்கள் அவை. அங்கே மனிதர்கள் இருந்தார்கள். ஆனால் எங்களுடைய மனிதர்கள் இருக்கவில்லை. இருபது வருடங்கள் ஊரில் வாழ்ந்திருந்தேன். அங்கே எல்லோரும் எங்களின் மனிதர்களே, ஒருவர் கூட எவ்வகையிலும் வித்தியாசமானவர் கிடையாது. முழு இலங்கையிலுமே அதிக கோவில்கள் கொண்ட ஊர் என்றால் அது நான் வளர்ந்த ஊரே. கும்பகோணமா அல்லது நான் வளர்ந்த ஊரிலா கோவில்கள் அதிகம் என்ற சந்தேகம் காரணமாகவே முழு இலங்கையுடன் முழு இந்தியாவையும் சேர்த்து உறுதியாக என்னால் சொல்ல முடியவில்லை. ஆனால் ஊரில் வாழ்ந்த அந்த இருபது வருடங்களிலும் கூட கோவிலுக்கு போகவில்லை. அங்கே அந்த இருபது வருடங்களில் ஏன் போகவில்லை என்றால், சரியாகத் தெரியவில்லை, 'ஏனடா போகவில்லை...............' என்று கேட்கின்றேன்.பின்னர் வேலை எடுத்து வந்த இடத்தில் இருந்து ஒரு ஐம்பது மைல்கள் தொலைவில் ஒரு கோவில் இருப்பதாகச் சொன்னார்கள். மைல்கள் என்று அளவைப் பார்த்த உடனேயே இது எந்த நாடு என்று உங்களுக்கு புரிந்திருக்கும். அடியும், அங்குலமும், இறாத்தலும், மைலும் என்று தான் இன்றும் இங்கு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். ஒரு உருண்டைக்குள் இரண்டு உலகங்கள் போல இந்த நாடும், மற்றைய உலக நாடுகளும் பிரிந்து இருக்கின்றன. நாங்கள் மூவரும், அப்பொழுது மகள் பிறந்திருக்கவில்லை, அந்தக் கோவிலுக்கு போய் வந்த பின்னர் அந்தக்  கோவில் தமிழ் படங்களில் வர ஆரம்பித்தது. பிரசாந்த், ஐஸ்வர்யா ராய் அந்த கோவிலுக்கு வந்து போனார்கள். வேறு இந்திய மொழிப் படங்களிலும் பளிங்கு வெள்ளை நிறத்திலான அந்தக் கோவில் வந்தது. அந்தக் கோவிலின் உள்ளே கடும் கருமை நிறத்திலான வெங்கடேசப் பெருமாள் இருந்தார். அவருக்கு பரிவாரங்களாக வேறு தெய்வங்களும் உள்ளே அவருடனும், வெளியே பிரகாரத்திலும் இருந்தார்கள். சைவம், சாக்தம், வைஷ்ணவம், இன்னும் மூன்று அடங்கலாக மொத்தமாக இந்து மதத்தில் ஆறு பிரிவுகள் இருக்கின்றன என்று  சமயப் பரீட்சைக்காக தெரிந்து வைத்திருந்ததைத் தவிர வேறு எந்த தரிசனமும் எனக்கிருக்கவில்லை. இன்றும் அவை கிட்டவில்லை. ஆனால் இவை ஆறு தரிசனங்கள் என்று சொல்லக் கேட்டிருக்கின்றேன்.இந்தியாவில் இருந்து தொழில்நுட்ப துறைக்கு அவர்களின் வல்லுனர்கள் இங்கு கூட்டம் கூட்டமாக வர ஆரம்பித்தனர். வெங்கடேசப் பெருமாளிடமும் கூட்டம் அதிகமாகியது.  'வெங்கடேசப் பெருமாள் அவர்களின் தெய்வம், எங்களின் தெய்வத்திற்கு எங்கே கோவில்.......' என்று அங்கே இருந்த பளிங்கு நிறக் கோவிலை ஒட்டி ஒரு சிவன் கோவிலை சிலர் கட்டினார்கள். வெங்கடேசப் பெருமாள் உயரத்திலும், சிவபெருமான் தரையிலும் இருந்தார்கள். வெங்கடேசப் பெருமாளிடம் போய் விட்டு, அந்தக் கோவிலின் வடக்கு பக்கமாக இருக்கும் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி சிவபெருமானிடம் போய் விட்டு, அங்கிருந்து தெற்குப் பக்கமாக வெளியேறினால், வெங்கடேசப் பெருமாள் இருக்கும் தளத்திற்கு கீழே ஒரு மண்டபமும், கோவிலின் சிறிய உணவுச்சாலையும் இருந்தன. இங்கு மிக மலிவு விலையில் சில உணவுகள் கிடைக்கும். அக்ரஹாரத்து சமையல், கண் முன்னேயே சமைப்பார்கள். அங்கேயே ஆறுதலாக இருந்து சாப்பிட்டு விட்டு, பின்னர் வீடு போவோம். கோவிலுக்கு போவதற்கு ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு காரணங்கள்.ஒரு நாள் நாங்கள் கோவில் வெளிவாசலை அடைந்த போது, அங்கே சிலர் கூட்டமாக நின்றார்கள். மெல்லிய குரல்களில் கோஷங்களையும் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் சிலரின் கைகளில் பதாதைகள் இருந்தன. அச்சடித்த ஒரு காகிதத்தையும் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களைத் தாண்டி நாங்கள் கோவிலுக்குள் போய்விட்டோம். ஆனாலும் காதில் விழுந்தவை மனதில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. கோவில் தலைவரையும், பொறுப்புக்குழுவையும் மாற்றும் போராட்டமே அது. தேர்தல்கள் இல்லாமல் தலைவரும், குழுவும் பல வருடங்களாக இருக்கின்றனர், கணக்கு வழக்கு எங்கே என்பது போன்ற பல கேள்விகளை பதாதைகளில் பல மொழிகளில் கேட்டிருந்தார்கள். ஈழத்தில் இருந்து இங்கு பல காலம் முன்னரேயே வந்து பெரும் செல்வந்தர் ஆகிய ஒருவரே தலைவராக, அறங்காவலராக இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டிருந்தேன். பெரும்பாலான வட மற்றும் தென் இந்தியர்களின் இடையே ஒரு ஈழத்தவர் அறங்காவலராக இருப்பது ஆச்சரியமான விடயம் என்றாலும், கீழ் தளத்தில் சமைக்கும் ஶ்ரீ வைஷ்ணவரின் நிலை என்னவாகும் என்றே என் மனம் சஞ்சலப்பட்டது. அவரது தாய் மொழி தெலுங்கு, ஆனால் தமிழும் மிக நன்றாகவே அவருக்கு தெரிந்திருந்தது.பின்னரும் சில நாட்கள் அந்தக் கோவிலுக்கு போய் வந்து கொண்டிருந்தோம். வெளிவாசலில் போராட்டம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. சில நாட்களில் சமையல் இருக்கும், சில நாட்களில் இருக்காது. அவர்கள் எல்லோர் முகங்களிலும் அமைதியின்மை நன்றாகவே தெரிந்தது. ஒரு நாள் ஶ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பூசைகள் எதுவும் செய்யாமல் கோவிலின் முன் மண்டபத்தில் உட்கார்ந்து இருந்தார்கள். அதன் பின்னர் அங்கு போகாமல் நின்றுவிட்டோம். சில மாதங்களின் பின்னர் வீட்டருகிலேயே ஒரு கோவில் ஆரம்பித்து இருப்பதாக மனைவி போனார். ஒரு விஷேச நாளில் என்னையும் கூட்டிச் சென்றார். வெளியில் இருந்து பார்க்கும் போது அது ஒரு தேவாலயம் போன்றே தெரிந்தது. ஒரு நீண்ட ஊசிக் கோபுரம் அதன் கூரை மேல் நின்று கொண்டிருந்தது. அந்த ஊசிக் கோபுரத்ததை அகற்றுவது மிகச் செலவு அதிகமான ஒரு விடயமாக இருந்திருக்கக்கூடும். உள்ளே வெள்ளைப் பளிங்குகளால் ஆன கடவுளின் சிலைகள் இருந்தன. ராமபிரானும், சீதாபிராட்டியும் நடுநாயகமாக இருந்தார்கள். கறுப்பு நிறத்திலான ஒரு பெரிய சிவலிங்கம் முன்னே இருந்தது. அங்கிருந்த ஐயர் நாங்கள் முன்னர் போய்க் கொண்டிருந்த கோவிலில் இருந்த ஒருவரே. அவர் ஒரு தமிழர் என்றும், கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றும் அன்று தான் எனக்கு தெரிந்தது. இந்தக் கோவிலில் எந்த தடையும் இருக்கவில்லை. எவரும் எவ்வளவு அருகிலும் சென்று வரலாம் என்றே இருந்தது.மல்லிகையும், கனகாம்பரமும், இன்னும் பல பூச்செடிகளையும் வீட்டைச் சுற்றி வளர்த்து, மாலைகளை கட்டிக் கொண்டு மனைவி இந்தக் கோவிலுக்கு போய்க் கொண்டிருந்தார். வீட்டுக்கு மிக அருகிலேயே கோவில் இருப்பது மிகவும் வசதியாகப் போய்விட்டது. சில வருடங்கள் கூட்டம் குறைவாகவே இருந்தது. பின்னர் இங்கேயும் மெதுமெதுவாக அதிகமானோர் வர ஆரம்பித்தனர். 'வேதா சர்க்கிள்' என்று ஒன்று அங்கே ஆரம்பிக்கப்பட்டது. வேதம் தெரிந்தவர்கள் என்றில்லை, எவரும் இணையலாம் என்று யாரோ சொன்னார்கள். இவர்களில் சிலரை நான் வாலிபால் அல்லது கிரிக்கெட் விளையாட்டில் சந்திப்பதுண்டு. இவர்களின் சில நடவடிக்கைகள் உள்ளும், புறமும் வேறு வேறாக இருக்கின்ரது என்பதே என்னுடைய அபிப்பிராயமாக இன்றும் இருக்கின்றது. அப்படியான சில நிகழ்வுகளும் ஏற்கனவே நடந்திருக்கின்றன. இவர்கள் என்ன தான் சொன்னாலும், வேத வட்டத்தின் பின்னணி என்னைப் போன்ற பலருக்கும் தெளிவாக இருந்தது.அடுத்த தடவை இந்தக் கோவிலுக்கு போகும் போது, சிவலிங்கத்தின் முன்னால் கோவில் மண்டபத்தின் குறுக்காக ஒரு தடித்த இரும்புச் சங்கிலி இருந்தது. அது இன்றும் அங்கே இருக்கின்றது. அந்த இரும்புச் சங்கிலியை தாண்டி நாங்கள் போகக் கூடாது என்ற விதி வந்திருந்தது. அங்கிருக்கும் தெய்வங்களை வட்டங்களுக்குள் நிற்பாட்டியிருந்தார்கள். சில தெய்வங்களின் கழுத்துகளில் இருந்த மாலைகள் வீட்டில் கட்டப்பட்டனவே. அதன் மூலம் அறிந்த மனிதர்கள் அங்கே கிடையாது. வட்டங்களை ஊடறுத்து ஒருவர் போய் வந்துகொண்டிருந்தார்.   இந்தக் கோவிலில் வட்டங்கள் வர ஆரம்பித்து இருந்த அதே காலத்தில் ஈழத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், அவருக்கு துணையாக இன்னும் சிலர் சுற்றியிருக்க, கோவில் ஒன்றை ஆரம்பித்தார். அந்தக் கோவில் என்னுடைய வீட்டிலிருந்து இன்னொரு திசையில் ஒரு நாற்பது மைல்கள் தூரத்தில் இருந்தது. அங்கு முன்னர் ஒரு முன்பள்ளிக் கூடமே இருந்தது. அதை அவர்கள் கோவிலாக மாற்றினார்கள். அங்கு முன்னுக்கு நின்ற சிலர் எனக்கு ஓரளவுக்கு தெரிந்தவர்களே. எவ்வகையிலும் இப்படியான ஒரு அக்கறையோ அல்லது ஒரு ஆன்மீகத் தேடலோ அவர்களிடம் இருப்பதாக எனக்கு முன்னர் தெரிந்திருக்கவில்லை. நான் ஒரு கோவில் ஆரம்பித்தால் அந்தச் செயல் எப்படியிருக்குமோ, அப்படித்தான் இவர்களின் செயலும் எனக்குத் தோன்றியது. ஆனாலும், நம்மவர்கள் முன்னெடுக்கும் எந்த முயற்சிக்கும் முழு ஆதரவு கொடுக்க வேண்டும் என்ற ஒரு கருத்தும் இருப்பது நான் அறிந்ததே. முன்பாடசாலையில் சில தெய்வ விக்கிரகங்களை வைத்திருந்தார்கள். அது ஒரு பிள்ளையார் கோவில் என்றே நினைக்கின்றேன். என் நினைவு தப்பாகவும் இருக்கலாம். நாங்கள் போயிருந்த முதல் நாள் அன்றே பூஜை மிகவும் நீண்டு கொண்டு போனது. அவ்வளவு நீண்ட பொழுது முழுவதும் மௌனமாக இருந்து எதையாவது நினைத்துப் பார்க்கும் அல்லது சிந்திக்கும் திறமை எனக்கில்லை. இலங்கை முறைப்படி பூசை செய்வதாக அங்கு பலர் சொல்லிக் கொண்டார்கள். மிகவும் அருமை என்றார்கள். யார் சொல்வதையும் நான் பொருட்படுத்தவில்லை, மனைவி என்ன சொல்லப் போகின்றார் என்றே நான் காத்துக் கொண்டிருந்தேன். 'சரியான நீட்டுப் பூசை.............' என்று நானே ஆரம்பித்தேன். 'இவ்வளவு தூரம் வர வேண்டும் என்றில்லை................. வீட்டுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் கோவிலுக்கே நாங்கள் போகலாம்.................' என்றார் மனைவி. கணவர்மார்களைப் பற்றி மனைவிமார்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும் தானே.(தொடரும்....................)                                     

சாதாரணமாக மலிவான விமானச் சீட்டைத்தான் சாதாரணர்கள் எல்லோரும் தெரிவு செய்வது. கடந்த ஆண்டு ஸ்ரீலங்கன் விமானத்தில் நேரே செல்வோம் என்று நூற்றைம்பது பவுண்டஸ்கள் அதிகம் கொடுத்து கொழும்பில் இறங்கியபோது விரைவில் வந்து சேர்ந்தாச்சு. இனிமேல் இதிலதான் வாறது என்று முடிவெடுத்து, திரும்ப வரும்போது மலசலகூடம் சுத்தம் செய்யப்படாமல் நாறிக் கிடந்ததில் இனிமேல் அதில் போவதில்லை என்று முடிவெடுத்து ஒன்லைனில் தேடினால் எல்லாம் 700 பவுண்சுக்கு மேலே காட்ட, “ஸ்கைவிங்ஸ்” மூலம் கடவுச்சீட்டைப் பதிவு செய்து ஐப்பசி மாதம் பதினெட்டாம் திகதி கட்டார் ஏயார்வேஸ் விமானத்தில் டோகா வழியாக இலங்கை போய் இறங்கியாச்சு.ஒரு கட்டுமான வேலைக்காகத்தான் முதலில் போக யோசித்தது. ஆனால் இம்முறை சரியான மழை என்று எல்லோரும் கதைத்ததனால் சரி தை மாதம் அளவில் செல்லலாம் என்று எண்ணியிருக்க, கணவரின் அண்ணன் அழைத்து கடைசி மகளுக்கு இன்னும் இரு மாதத்தில திருமணம் செய்துவைக்க இருக்கிறம். குடும்பத்தோட வாங்கோ என்றுவிட, நான் இப்ப எல்லாத்தையும் விட்டிட்டு வர ஏலாது. போக வெளிக்கிட்டனி இப்பவே போவன் என்று மனிசன் எனக்குக் கூற, எனக்கோ பெரிதாக விருப்பம் வரவில்லை.கணவரின் தமையன் மகளும் போன் எடுத்து சித்தி கட்டாயம் வாங்கோ என்று கூற மறுக்க முடியாமல் சரி வருகிறேன் என்று கூறி போனை வைத்தபின் மனிசனை வீட்டில் விட்டுவிட்டுப் போகவும் மனமின்றி நீங்கள் தான் கட்டாயம் போகவேணுமப்பா, நீங்களும் வாங்கோ என்கிறேன்.எமது வீட்டின் பின்னால் ஒரு மேலதிக அறையும் மலசலக்கூடமும் கட்டும் திட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டுவிட்டதனால் தான் விட்டுவிட்டு வரமுடியாது. நீ மட்டும் போ என்கிறார். சரி என்று அங்கிருப்பவர்களுக்குக் கொண்டுபோவதற்கான சொக்லற்,பிஸ்கட் என வாங்கி அடுக்கி, எனக்கும் ஐந்தாறு மாதங்கள் நிற்பதற்கான உணவு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களும் வாங்கி நிரப்ப இரண்டு பெரிய பொதிகள் ஒவ்வொன்றும் 23 கிலோக்கள். கையில் கொண்டுபோவது ஏழு கிலோ என எல்லாம் நிரம்ப, “எப்ப பாத்தாலும் அள்ளி கொண்டு போய் தானதருமம் பண்ணு” என்று திட்டும் மனிசனைக் கணக்கெடுக்காமல் எல்லாவற்றையும் கச்சிதமாக முடித்து, செல்லும் நாளுக்காகக் காத்திருந்து யாழ்ப்பாணமும் போயாச்சு. திருமணம் முடிந்து இரண்டு மாதங்கள் குளிர், மழை, புயல் என்று ஓய, கார்த்திகை மாதக் கடைசியில் வீடு திருத்தும் வேலை ஆரம்பித்து அத்தனை பேருடன் மல்லுக்கட்டி ( அதை விபரமாக இன்னொரு பதிவில் போடுறன் ) இன்னும் வேலை முடிந்தபாடில்லை. மாசி மாதம் 15 போட்ட விமானச் சீட்டை பங்குனி 11 ற்கு வீணாக 70 பவுண்ட் கட்டி மாற்றிய பின் ஈரான் போர் தொடங்க என்ன செய்றது எந்த யோசனையும் ஓடிது.மாதக் கடைசியில் யாழ்ப்பாணம் வரவிருந்த கணவரும் கடவுச்சீட்டு மூன்று மாதங்களே இருந்த காரணத்தால் புதிய கடவுச்சீட்டுக்கு விண்ணப்பித்துவிட்டு, அதுதான் சாட்டென்று வீட்டு வேலை முடிய கிளம்பி வா. இங்கை ஒரு அசுமாத்தமும் இல்லை என்கிறார். எனக்கு இன்னும் பயணத்துக்கு நான்கு வாரங்கள் இருக்க, மூன்று வாரங்களில் கிளம்பவேண்டும். வேலையை விரைவாக முடியுங்கள் என்கிறேன்,இரு வாரங்களின் பின் எனக்குக் கடவுச் சீட்டை மாற்றித் தந்த ஸ்கை விங்ஸ் இலங்கை முகவருடன் தொடர்புகொண்டு என்ன நிலமை என்று கேட்க, அக்கா எனக்கு இன்னும் சொல்லத் தெரியேல்லை. எதுக்கும் 9 ம் திகதி உங்கள் விமானம் பற்றிக் கூறுகிறேன். மறக்காமல் எனக்கு போன் எடுங்கோ என்கிறார். மனதில் சிறு பயம் எட்டிப் பார்க்கிறது. கணவர் பிள்ளைகளைப் பார்க்க முடியாமல் போகுமோ என்னும் யோசனையும் எழ மூத்த மகளுக்குப் போன் செய்கிறேன். அம்மா நீங்கள் போன் செய்ய முதலே நான் பாத்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறன். நேரில் வரும் விமானம் எல்லாம் 1500/ 2000 பவுண்டஸ் போடுகிறார்கள். டெல்லி வந்து துருக்கி போய் லண்டன் வர 800 பவுண்டஸ் டிக்கற் இருக்கு. புக் செய்யவோ என்கிறாள். வீணாக ஏன் அவ்வளவு காசு. எதுக்கும் ஒன்பதாம் திகதிவரை பொறும் என்றுவிட்டு வீட்டு வேலைகளில் மூழ்கிப்போகிறேன்.காசைப் பார்த்து போர் அதிகமானால் என்ன செய்வது? நான் தனிய இங்க மாட்டுப்படப் போறேனோ என்று யோசனையாகவும் இருக்க இரண்டாவது மகள் அழைக்கிறாள். கோவிட் நேரம் போல பொருட்கள் எல்லாம் கடைகளில் தட்டுப்பாடோ என்று கேட்க. யாரும் எதையும்பற்றிக் கவலை கொள்ளவில்லை. எல்லாம் சாதாரணமாகத்தான் போகுது. வீட்டுவேலைகள் முடிந்துவிட்டதா? என்கிறாள். இன்னும் ஒருவாரத்தில் முடிப்பதாகச் சொல்கிறார் பொறுப்பானவர். பார்ப்போம் என்கிறேன். காசைப் பார்க்காதைங்கோ. நான் டிக்கற் போடுறன் என்றவளைத் தடுத்து எதுக்கும் ஒன்பதாம் திகதிவரை பார்ப்போம் என்கிறேன்.ஏழாம் எட்டாம் திகதிகளில் வேலையாட்களுடன் பொழுது போய்விட, இரவில் பிரையாணம் சரிவருமா என்ற குழப்பத்தில் தூக்கமே வரவில்லை.அடுத்தநாள் காலை ஒன்பதுக்கு கொழும்புக் கிளைக்குத் தொலைபேசியில் அழைத்தால் என்னுடன் பேசவேண்டியவர் தற்போது இல்லை. மதியம் இரண்டு முப்பதுக்குப் பின் போன்  செய்யுங்கள் என்கின்றனர். அதுவரை காத்திருந்து போன் செய்தால் உங்கள் விமானம் 11 ம் திகதி ஓடாது அக்கா. இப்ப மூன்று நாட்களாக எதுவும் ஓடவில்லை என்கிறார். ஓடவில்லை என்றால் ஒடுற விமானமாப் பார்த்து நீங்கள் தான் டிக்கற் மாற்றிப் போட்டுத் தரவேணும் என்கிறேன். நான் பார்க்கிறன், பார்த்திட்டு இண்டைக்கு நான்கு மணிக்கு உங்களுக்கு போன் செய்யிறன். எதுக்கும் உங்கள் இலங்கை இலக்கத்தைத் தாங்கோ என்று கூற, நான் இப்ப கதைக்கிற இலக்கம் தான் என்கிறேன். ஒருக்காச் சொல்லுங்கோ அக்கா நான் எழுதிறன். இந்த போனில காட்டாது என்று கூற நான் இலக்கத்தைச் சொல்கிறேன்.நேரம் நான்கு ஆகி நாலரை ஆன பின்னும் அவரிடம் இருந்து எந்த அழைப்பும் வரவில்லை. நான்இரண்டு மூன்று தடவைகள் போன் செய்தும் யாருமே எடுக்கவில்லை. விடாமல் பத்து நிமிட இடைவெளியில் ஒரு பத்துத் தடவையாவது போன் எடுத்தும் யாரும் எடுக்கவில்லை. அவர்களின் இலக்கம் சாதாரணமாது. அதனால் எந்த செய்தியையும் கூட அனுப்ப முடியாமல் டென்ஷன், கோபம் எல்லாம் எழ, கணவருக்குப் போன் செய்து விடையத்தைக் கூற அவர் வேலையில் நிற்பதாகவும் வேலை முடிய லண்டன் முகவரிடம் போய்க் கதைக்கிறேன் என்கிறார்.இரவு பதினொரு மணிக்குக் கணவர் வற்சப்பில் வருகிறார். இந்தா உன்னோடை கதைக்கவேணுமாம் என்கிறார். நான் அவர்களுக்கு விபரத்தைக் கூறுகிறேன். என்னை போனில் வைத்துக்கொண்டே கொழும்புக்குப் போன் செய்கின்றனர். கஷ்டமருக்கு சரியான தகவல் சொல்ல வேணுமல்லா? நிறையத் தடவை போன் செய்தும் நீங்கள் ஏன் போனை எடுக்கவில்லை என்று கேட்க அந்தப்பக்கம் ஏதோ சொல்கிறார். பதினொரு மணிவரை Office இல் நிக்கவேணும். வேறை அலுவல் பார்க்கப் போகக்கூடாது என்று திட்டிவிட்டு, அக்கா இன்னும் ஒரு மணித்தியாலத்துக்குள்ள உங்களுக்கு மெயில் போடுறம் என்றுவிட்டு கணவரிடம் போனைக் குடுக்க, அப்ப சரி பிறகு கதைக்கிறன் என்றுவிட்டு மனிசன் போனை நிறுத்த, எனக்கு முன்னர் இப்பிடித் திட்டுவதாக நடித்துவிட்டு என்ன செய்யப்போறாங்களோ என்ற யோசனை ஓட வேறு வழியின்றிக் கண்ணயர்கிறேன்.அடுத்தநாள் காலை எழுந்து பார்த்தால் கொழும்பு முகவர் எனக்கு 18ம் திகதிக்கு அதே டோகா வழியாக டிக்கட் போட்டு இது ஓகே என்றால் மெயில் செய்யுங்கள் என்று தகவல் அனுப்புகிறார். அவரைப்பற்றி முறைப்பாடு கொடுத்துவிட்டு மீண்டும் அவருக்கு போன் செய்யவும் ஒரு மாதிரியாக கிடக்க, ஒன்பதரைக்கு அங்கு வேலை செய்யும் பெண்ணிடம் கதைக்க, நீங்கள் அவரிடம்தான் கதைக்கவேண்டும். அவர் இன்று மூன்றரைக்குத்தான் வருவார் என்கிறா.வீட்டில் வேலைகள் நடந்துகொண்டிருக்க இன்னும் எத்தனை நாட்களில் முடித்துத் தருவீர்கள் தம்பி என்று பொறுப்பானவரைக் கேட்க இன்னும் ஒரு நாளில் உள் வேலை முடிந்துவிடும். அதுக்கு அடுத்தநாள் வெளிவேலை முடித்து உங்களிடம் திறப்புத் தாறன் அக்கா என்கிறார்.அன்று பத்தாம் திகதி. 18 என்றால் கொழும்பு போக ஏழு நாட்கள் இருக்கு. இரண்டு நாளில் திறப்புத் தந்தால் ஒருநாள் சினிமாவுக்கும் போகலாம். திரியாய்ப் பாரைக் கருவாடும், மிச்சசொச்சச் சாமான்களும் வாங்கவும் நேரம் போதுமானதாக இருக்கும் என்று கணக்குப் போட்டபடி மதிய உணவுக்கான ஆயத்தங்களைச் செய்துவிட்டு அப்பப்ப அவர்கள் செய்யும் வேலைகளையும் கண்காணித்துவிட்டு மீன்காறருக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.பதினொரு மணிக்கு அவர் வர அவரிடம் பொரிப்பதற்கு நான்கு சிறிய மீன்களும் குழம்புக்கு ஒரு விளை மீனும் 700 ரூபாய்களுக்கு வாங்கி சுத்தம் செய்து வளவில் கிடந்த மரவள்ளியை இழுத்து அதிலும் ஒரு கறியை வைத்துவிட்டு நிமிர 12.30 ஆக சுடச் சுட உண்டபின் ஒருமணிநேரம் போனில் நாடகங்கள் ஓடஓடப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வேலை செய்யும் எட்டுப் பேரும் கடையில் வாங்கிவந்த உணவுப்பொதிகளைத் திறக்க, சரி அவர்கள் உண்டு முடித்து ஓய்வெடுத்து மீண்டும் வேலை தொடங்க ஒரு மணித்தியாலம் ஆகிவிடும். நானும் ஒரு மணித்தியாலத்துக்கு அலாம் வைத்துவிட்டுக் கட்டிலில் சாய்கிறேன்.2.30 இற்கு அலாம் அடிக்க எழுத்து உடனேயே கொழும்பு முகவருக்குப் போன் செய்ய, அவர் இன்னும் வரவில்லை ஒரு மணிநேரம் கழித்து எடுங்கள் என்கிறார் அந்தப் பெண் மீண்டும். ஒரு மணி நேரத்தில் பின் மீண்டும் அழைக்க அந்த ஆண் குரல் போலவே ஒருவர் கதைக்கிறார். ஆனால் வேறு பெயர் சொல்கிறார். வேண்டுமென்றே அப்படிச் சொல்கிறாரா என்ற ஐயம் எழ, அவர் எங்கே என்கிறேன். அவர் ஒரு அரைமணி நேரத்தில் வந்துவிடுவார். வந்ததும் உங்களுக்குக் கட்டாயம் போன் செய்யச் சொல்கிறேன் என்கிறார். சொன்னதுபோலவே அரைமணி நேரத்தில் போன்  வருகிறது.என்ன தம்பி 18 விமானம் ஓடுமா? அல்லது சும்மாதான் டிக்கட் புக் செய்திருக்கா? உள்ளதைக் கூறுங்கள். என் மகளுக்கு 18 ம் திகதி சிவில் வெடிங்க் இருக்கு. நான் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பாவது அங்க நிக்கவேணும். தயவுசெய்து எனக்கு டிக்கட்டை மாத்தித் தாருங்கள் என்று அழுவாரைப்போல் சொல்கிறேன்.அக்கா அவங்கள் எங்களுக்குத் தந்ததைத்தான் உங்களுக்குப் போட்டிருக்கிறம்.“நீங்கள் இப்ப எங்க நிக்கிறியள்? கொழும்பிலா யாழ்ப்பாணத்திலா?“நான் யாழில்தான் நிக்கிறன்”“அப்ப உடனம் வெளிக்கிட்டு கொழும்பு வாங்க. இங்க வந்து கட்டார் ஏயாயர்வேஸ் நிறுவனத்துக்கு நேரில் சென்றீர்கள் என்றால் அங்க மாத்திக் குடுக்கிறாங்கள் எண்டு சொல்லினம்”“சரி அப்ப இண்டைக்கே கிளம்புறன், நன்றி தம்பி”ஒரு நிமிடம் என்ன செய்யலாம் என்று கண்களை மூடி யோசித்தவுடன் முக்கியமான வேலைகள் முடிந்திட்டுது. இங்க நிக்க நிக்க பிரச்சனை கூடினாலும். கிளம்புவதே நல்லது என்று முடிவெடுத்து பொறுப்பான பெடியனுக்கு போன் செய்ய அவரும் அரை மணி நேரத்தில் வருகிறேன் என்கிறார். பின்னர் இரவு கொழும்பு செல்லும் வான்களுக்கு அடித்து ஒரு இடம் தருமாறு கேட்க, இரவு எழு மணிக்கு ஒரு வான் வெளிக்கிடுவதாகக் கூற சரி  என்றுவிட்டு உடனேயே அறைக்குச்  சென்று தேவையானவற்றை எடுத்துக்கொண்டு எனது மிச்சக் கறிகள், மற்றும் அனைத்து உணவுப் பொருட்களையும் வீட்டின் மாற்றப் பகுதியில் இருப்பவர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டு,எனது சமையல் உபகரணங்கள் மற்றும் மண்வெட்டி கடப்பாரை, அலவாங்கு என்பவற்றையும் உள்ளே எடுத்து வைத்துவிட்டு அனைத்துக் கதவுகள் யன்னல்களையும் மூடித் திறப்பெடுக்க பொறுப்பானவர் வருகிறார். அவரிடம் முன் கதவுத் திறப்பைக் கொடுத்துவிட்டு வேலை முடிந்ததும் கணவரின் தங்கையிடம் திறப்பைக் கொடுக்குமாறு கூறிவிட்டு பிக்மீ மூலம் ஓட்டோவை வரவழைத்து வேலையாட்கள் முதற்கொண்டு அனைவரிடமும் விடைபெற்று வீட்டில் நின்ற உடையுடன் ஓட்டோவில் ஏறி அமர கண்களில் நீர் முட்டுகிறது. ஐந்து மாதங்கள் சும்மா நின்ற என்னை விதி இப்படி ஓட விடுகிறதே என எண்ணியபடி இணுவிலுக்கு சித்தி வீட்டுக்குக் கிளம்புறேன்.போகும் வழியில் கணவரின் தங்கைக்கு விபரத்தைக் கூறி இன்னும் இருபது நிமிடங்களில் வந்துவிடுவேன். திரித்து வைத்த அரிசிமா, மிளகாய்த்தூள், குரக்கன, கோப்பித்தூள் என்பவற்றை சித்தி வீட்டுக்குக் கொண்டுவரும்படி கூறுகிறேன். நான் பிறந்து வளர்ந்த வீட்டில் தான் சித்தி இருக்கிறார். வயதானவர். அங்குதான் நான் போய் இறங்குவது. எனது பயணப் பொதிகளும் அங்குதான் வைத்திருந்தேன்.போய் இறங்கியவுடன் சித்தியிடம் விடையத்தைக் கூறிவிட்டு சூட்கேசைத் திறந்து பிள்ளைகளுக்கு வாங்கிய உடைகளை எல்லாம் எடுத்து வைக்க நிரம்பிவிடுகிறது. திரும்பிப் போகும்போது போடவேண்டிய குளிராடைகள், காலனி எல்லாம் எடுத்து வைத்துவிட்டு நிறுத்துப் பார்க்க 23 kg காட்ட அதைப் பூட்டி வைத்துவிட்டு அடுத்ததைத் திறக்க மச்சாள் உணவுப்பொதிகளுடன் வந்து சேர அதையும் வைத்துவிட்டு நிறுக்க அது 23.6 என்று காட்ட, அட இனி வேறு எதுவுமே வைக்க முடியாதே என்றபடி கையில் கொண்டு போகும் சிறியதை எடுத்து முக்கியமான ஆவணங்கள் சில ஆடைகள் துவாய்கள், எண்டு அடுக்க அதுவும் ஏழு கிலோ எனக் காட்டுது. இனிமேல் உந்த அரிசிமா, மிளகாய்த்தூள் எதுவும் கொண்டுபோவதில்லை என எண்ணியபடி நேரத்தைப்பார்க்க மாலை  ஆறு மணி என்கிறது மணிக்கூடு, இன்னும் ஒருமணிநேரம் இருக்கு. சாப்பிட்டுவிட்டுப் போவதுதான் நல்லது என எண்ணி மச்சாளிடம் சொல்ல அவர் கொண்டுவந்த இடியப்பத்தைத் தருகிறார்.இடியாப்பம் உண்டபடியே சித்தி மற்றும் கேள்விப்பட்டு வந்த முன்வீட்டு அக்கா ஆகியோருடன் கதைத்துக்கொண்டிருக்க வான்காரர் இன்னும் பத்து நிமிடத்தில் வருவதாக போன் செய்கிறார்.அப்பதான் எனது ஸ்கூட்டி அங்கு வெளிப் விறாந்தையில் நிற்பது தெரிய எப்படி அதை உள்ளே தூக்கி விடுவது என்று யோசித்துக்கொண்டிருக்க, என் ஒன்றுவிட்ட அண்ணா ஓட்டோ ஒன்றில் வந்து இறங்குகிறார். அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து ஸ்கூட்டியை உள்ளே தூக்கி வைத்த சிறிது நேரத்தில் வானும் வர உடை மாற்ற மறந்துவிட்டது அப்போதுதான் நினைவில் வருகிறது. எல்லாவற்றையும் வைத்துப் பூட்டிவிட்டேன். திரும்பத் திறந்து எடுக்க நேரம் போய்விடும். ஒரு பிஜாமாவும் முழுக் கைச் சட்டையும் போட்டிருந்ததானால் அப்படியே போவோம். இரவுப் பயணம் தானே என முடிவெடுத்து காலணியை அணிய வான் வந்து நிற்கவும் சரியாகிறது.ஓட்டுனர் இருக்கைக்குப் பின்னால் எனக்கு இடம் கிடைக்க ஜன்னலில் தலையணையை சாய்த்து வைத்துவிட்டு தூங்க முயல, அப்பதான் கொழும்பில் தங்குவதற்கான ஒழுங்கை இன்னும் செய்யவில்லை என்கிற நினைவு வருகிறது. போனில் Hotel சிலதைத் தேடிப் பார்த்தால் அந்தஇரவு எதுவும் காலி இல்லை என்று காட்ட பயமும் எட்டிப் பார்க்க, தெரிந்த வான் ஓடும் ஊர் பெடியன் ஒருவருக்கு போன் செய்ய தான் தேடிப் பார்த்துச் சொல்வதாகக் கூறுகிறார். அரை மணி நேரம் செல்ல எல்லா கொட்டேலும் இடம் இல்லை என்கின்றனர். எனக்குத் தெரிஞ்ச இடம் ஒண்டு இருக்கு. அது உங்களுக்கு சரிவருமா என்று தெரியவில்லை என்கிறார். எதுக்கும் அதை புக் செய்யுங்கோ. பிறகு நான் பார்க்கிறேன் என்கிறேன். அவர் தொலைபேசி இலக்கத்தைப் போட்டு எதுக்கும் நீங்களும் கதையுங்கோ என்றதும் நான் போன் செய்கிறேன். அட்டாச் டாய்லெட் பாத் இருக்கா, ஏசி இருக்கா என்று கேட்க எல்லாத்துக்கும் ஓம் என்கிறார். ஒரு நாளுக்கு நான்காயிரம் என்றதும் காலை 3.30 -4.00 இக்குள் வருவேன் என்றுவிட்டு போனை வைக்கிறேன்.3.45 இற்கு வான் என்னைக் கொண்டுபோய் இறக்க ஆளரவமற்ற இடத்தில் நிற்பது போல் இருக்க போன் செய்கிறேன் அவர் எடுக்கவில்லை. பதட்டமும் சேர எனக்கு புக் செய்தவருக்கு போன் செய்ய அவரும் உடனே எடுத்துக் கதைப்பதாகக் கூறி வைத்துவிட கொட்டாவி விட்டபடி ஒருவர் வந்து கதவைத் திறக்கிறார்.வான்காரரும் அவருமாக எனது பொதிகளை இழுத்துவந்து முதலாம் மாடியில் அறைக்கு முன்னால் வைத்துவிட்டுச் செல்ல சசி என்பவர் கதவைத் திறக்கிறார். உள்ளே சென்று fan போட்டதும் காற்றோட்டம் இல்லாத அறை என்று மணம் சொல்ல டாய்லெட்டீன் உள்ளே சென்று பார்க்கிறேன். பரவாயில்லை என்று எண்ணியபடி திரும்ப பக்கத்திலும் ஒரு கதவு தெரிய குளியலறைதான் தனியாக இருக்கோ என்றபடி திறந்தால் அது இன்னொரு அறை. ஆனால் நல்ல வேளை யாரும் அங்கில்லை. உடனேயே என்ன தம்பி தனி அறை என்று சொன்னீர்கள். இரண்டு அறைகள் இருக்கு. என்னால் இங்கு தங்க முடியாது. வேறை அறை மாற்றுங்கள் என்கிறேன். இப்ப மாற்ற முடியாது அக்கா. அந்த அறையில் யாரும் இல்லை. அதன் திறப்பையும் பூட்டி உங்களிடமே தருகிறேன். நீங்கள் கொண்டியையும் போடுங்கள். யாரும் வர முடியாது என்கிறார். கணவரிடம் விபரம் கூற சரி நாளைக்கு வேற இடம் பாரான் என்றுவிட்டு அவரும் தூக்கக் கலக்கத்துடன் போனை வைக்கிறார். வானில் 7 மணிநேரம் இருந்து வந்ததில் முதுகு வலிவேறு. கொண்டுவந்த துவாயை தலையணைக்குமேல் விரித்துவிட்டு காலை 6.30 இற்கு அலாம் வைத்துவிட்டுப் படுத்ததுதான். இரண்டரை மணிநேரம் நல்ல தூக்கம். எழுந்து பல் துலக்கித் தோய்ந்துவிட்டு வெளியே வந்து தலைகாயவிட்டு நல்ல ஆடைகளை அணிந்தபடி அறையைப் பூட்டியபடி வெளியே வந்தால் யாரையுமே காணவில்லை. அந்த சசி என்பவருக்கு போன் செய்தால் அவரும் போனை எடுக்கவில்லை. நிமிர்ந்து பார்த்தால் அந்த கொட்டேலுக்குப் பெயரையும் காணவில்லை. நடந்து வெளியே வந்தால் ஒரு சிறிய வீதி தெரிகிறது. தொடர்ந்து நடக்க ஒரு பிரதான வீதி தெரிய வீதியில் போய் ஒருவரை நிறுத்தி ஏதும் உணவகம் இருக்கிறதா என்று கேட்க நேரே நடந்து போக ஒன்று வருவதாகக் கூற நடந்து செல்கிறேன்.இப்போது எனக்கு இடம் கொஞ்சம் விளங்குகிறது. நான்கு மாதங்களின் முன்னர் விசா எடுப்பதற்காக வந்தபோது அதற்கு அண்மையில் உள்ள தங்குவிடுதியில் தங்கி இங்கு வந்து உணவு உண்டிருக்கிறேன். அங்கு சென்று தோசையும் சாம்பார் வடையும் உண்டு கோப்பியும் குடிக்க ஒரு உற்சாகம் வருகிறது.அங்கிருந்தவாறே ஒன்லைனில் கட்டார் ஏயார்வேஸ் முகவரியை எடுத்து பிக்மீ யில் போட்டுவிட்டு ஒரு ஓட்டோவின் இலக்கமும் ஓட்டுநரின் பெயருடன் 4 நிமிடங்களில் வருவதாகக் காட்ட வெளியே வந்து போகும் ஓட்டோக்களைப் பார்க்கிறேன். ஓட்டோக்காரரிடம் இருந்து போன் வர எடுத்துக் கதைக்க எங்கே நிற்கிறீர்கள் என்று கேட்கிறார். அந்த உணவகத்துக்கு முன்தான் என்று கூற நானும் அங்குதான் நிற்கிறேன் என்றவர் எனக்கு அருகில் வருகிறார். ஓ நீங்கள் தானா என்றபடி அவருடன் சென்றால் அவரின் ஓட்டோ வேறு இலக்கம் காட்டுகிறது.இதில் நான் வரமுடியாது. என்னிடம் பிக்மீயில் வந்த இலக்கம் இதில்லை. என்றபடி நான் திரும்பிவர, பயமில்லை வாங்கோ என்று அவர் ஆங்கிலத்தில் கூற நான் மறுப்பாகத் தலையாட்டிவிட்டு பிக்மீயை கான்சல் செய்துவிட்டு புதிதாக ஒன்றைப் போட ஐந்து நிமிடங்களின் பின் இன்னொன்று வர அதில் ஏறி அமர்கிறேன்.நேரம் எட்டேகால். அங்கு போவதற்கு முக்கால் மணிநேரம் காட்டுகிறது. ஒன்பதுக்குள் போய்விடலாம் என்று எண்ணினால் வீதியில் மெதுவாக நகர்கின்றன வாகனங்கள். 9.15 இற்கு World Trade Centre என்னும் கட்டடத்தின் முன்னால் ஓட்டோ நிற்க, பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு இறங்கி உள்ளே சென்றால் நூறுக்கும் அதிகமானவர்கள் Qatar Airways நிறுவனத்தின் முன்னால் நிற்கின்றனர். வரிசை ஒன்றும் இல்லையா  என்று நின்றவர்களிடம் கேட்க, ஏற்கனவே நூறுவரை இலக்கங்கள் கொடுத்துவிட்டார்கள். எதுக்கும் இடதுபுறமாகத் திரும்பிச் சென்றால் அங்கே ஓர் அறையில் இலக்கங்கள் கொடுக்கிறார்கள் என்று கேள்வி என்கிறார் ஒருவர்,சென்று பார்த்தால் ஒரு அறையின் வெளியே பத்துப்பேர் நிற்க, எங்கே டோக்கிண் கொடுக்கிறார்கள் என்று கேட்க, நாங்களும் அதற்குத்தான் நிற்கிறோம். ஆனால் யாரும் டோக்கிண் கொடுப்பதாகத் தெரியவில்லை என்கிறார் இன்னொருவர். நான் அந்த அறையைப் பார்க்கலாமா என்று கேட்க ஓ போய்ப் பாருங்கள் என்கின்றனர். நான் சென்று பார்த்தால் அங்கே ஒரு ஐம்பது பேர்வரை கதிரைகளை நிறைத்திருக்க நிர்வாக அதிகாரிகளின் இடமோ வெறுமையாக இருக்க வெளியே வந்து இதுவரை இலக்கம் கொடுக்கப்படவில்லையா என்கிறேன். இல்லை என்று அவர்கள் தலையாட்ட இனி இதில் நின்று பயனில்லை என எண்ணி முன்பக்கமாக வர பதினோராம் இலக்கம் கூப்பிடப்படுகிறது.அங்கு கூடி நின்ற சிலரிடம் விபரங்களை அறியலாம் என்று கதைக்க, இருவர் யேர்மனியிலும் மற்றவர் மூவர் சுவீசிலும் ஒருவர் லண்டனிலிருந்தும் வந்தாகக் கூறுகின்றனர். அதில் இருவர் தான் காலை ஆறரையில் இருந்து வரிசையில் நின்று நம்பர் எடுத்ததாகக் கூற அவரின் இலக்கம் கேட்டால் 40 என்கிறார். மற்றவர் 17 மற்றும் 25 என்கின்றனர். அப்ப உங்கள் இலக்கம் என்ன என்று மற்றவரைக் கேட்க, நான் இவருடன் வந்தனான் என்கிறார். அப்ப இன்று நின்று பயன் இல்லை. காலை நான்கு மணி போல்தான் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வந்து களைத்துவிட்டேன். இனிப் போட்டு நாளை காலை 6 மணிக்கு வரவேண்டியதுதான் என்றபடி கிளம்ப எத்தனிக்க, சுவிசில் நின்று வந்த ஒருவர் “தங்கச்சி இவ்வளவு தூரம் வந்திட்டியள். போகாமல் தனிய நிற்கும் வேறு யாரையாவது சேர்ந்து போகக் கேட்டுப் பாருங்கோ என்கிறார். உங்களுக்கு யாரையும் தெரியுமா என்று கேட்க, நாங்கள் மூன்று பேர்தான் நம்பர் எடுத்தது. மற்றவை எங்களோட சேர்ந்து வர நிக்கினம். போய் ஆரையும் விசாரியுங்கோ என்கிறார்.கேட்டு யாரும் மாட்டான் என்று சொன்னால் என்ன செய்யிறது என்று தயக்கமாகவும் இருக்க, இரு பெண்கள் நிற்பதைப் பார்த்து அவர்கள் அருகில் செல்கிறேன். நீங்கள் எங்கு போகிறீர்கள் என்று கேட்க கனடா செல்லவேண்டும். 48 ம் இலக்கம். மாலைதான் கூப்பிடுவினம் போல கிடக்கு என்கிறார் தாய். நான் என்  விபரங்களைச் சொல்லி அங்கலாய்த்துவிட்டு நானும் உங்களோட உள்ளே வரலாமோ என்று கேட்க, மகள் வங்ககோ அன்ரி என்கிறா. அப்பாடா என்று மனம் நிம்மதியடைய வாயிலில் நிற்கும் பாதுகாப்பு அதிகாரி விடாது தடுத்தால் என்ன செய்வது என்று எண்ணியபடி முதலில் கதைத்த குழுவினரிடம் வந்து வாசலில நிற்பவர் இருவரை ஒன்றாக விடுவாரா என்ற சந்தேகத்தைக் கேட்க, வெள்ளையள் எல்லாம் அப்பிடித்தான் போயினம். உள்ளே இரண்டே இரண்டு கவுண்டர்கள் தான் இருக்கு. ஒவ்வொரு கவுன்டரிலும் இரண்டு கதிரைகள் போட்டிருக்கு. அதனால பிரச்சனை இல்லை என்கிறார்.நேரம் 10.30 என்று காட்ட 17 ம் இலக்கம் கூப்பிடப்படுகிறது. உள்ளேயே பெரிய உணவகம் ஒன்று காணப்பட, அங்கு சென்று ஒரு Hot Chocolate வாங்கி அங்கிருந்தே குடித்துவிட்டு மீண்டும் வெளியே வந்து அந்த இரு பெண்களின் அருகில் சென்று கதைத்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். சிறிது நேரம் செல்ல இன்னொரு இந்தியப் பெண் அருகில் வருகிறார். தான் இத்தாலியில் இருந்து வந்ததாகவும் இப்ப தான் உள்ளே வந்ததால் இலக்கம் கொடுத்துமுடித்துவிட்டார்கள் என்று தான் அறிந்ததாகவும் கூறி உங்களில் யாராவது ஒருவர் என்னையும் சேர்த்துக்கொள்கிறீர்களா என்று கேட்க, நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து போகிறோம் என்கிறா மகள். அப்படியா என்று கேட்டுவிட்டு அவர் நகர உங்கள் அம்மாவும் கனடா வருக்கிறாரா என்று கேட்க இல்லை என்று அவர் சொன்னதான் பின் தான் நான் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடுகிறேன்.மீண்டும் அலுவலக வாசலில் நிறு உள்ளே பார்க்க அவர்கள் ஆடிப்பாடி வேலை செய்வதுபோல் தெரிய, இப்பிடி அவசரமான நேரத்திலையாவது அதிகமான வேலையாட்களைப் போட்டால் என்ன. இவர்கள் இருவரும் எத்தனை மணிக்குப் பார்த்து முடிக்கப் போகிறார்களோ என்கிறேன். உள்ளே இருந்து வாயிற்காப்பாளர் வர எத்தனையாம் இலக்கம் போயிருக்கு என்று கேட்க 19 என்கிறார். உள்ளே நடப்பது ஏதும் விளங்காதுவிட்டாலும் சும்மா பார்த்துக்கொண்டே நிற்கிறேன். மூன்று வெள்ளையர்கள் வந்து வாயிலில் நிற்பவரிடம் டிக்கற் மாற்றவேண்டும் என்கின்றனர். வாருங்கள் என அழைத்துக்கொண்டு நான் போய் வந்த பின்பக்க அறைக்குக் கூடிக்கொண்டு போக, நானும் அவர்களுடன் போவோமா என்னும் எண்ணம் ஒரு நொடி எழுந்தாலும் உள்ளதும் கெட்டுவிடும் என எண்ணியபடி வாசலுக்குத் தள்ளிப் போய் நிற்க ஒரு பெடியன் எனக்கு அருகில் வந்து நிற்கிறார். நான் அவரைத் திரும்பிப் பார்க்க அவரும் என்னைப்பார்த்து சிரித்துவிட்டு நிற்க, உன் இலக்கம் என்ன என்கிறேன். 38 என்றவர் உன் இலக்கம் என்ன என்கிறார். நான் காலையில் தான் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வந்தேன். இலக்கம் எல்லாம் கொடுத்துவிட்டார்கள். என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. ஒரு இலக்கத்தில் இரண்டு மூன்று பேர் கூடப் போகிறார்கள். நீ என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு போகிறாயா என்று கேட்க, அதனால் என்ன என்னுடன் வா என்கிறார். எனக்கு மனதில் மகிழ்ச்சி எட்டிப்பார்த்தாலும் எதையும் காட்டிக்கொள்ளாது நிற்கிறேன்.நேரம் 12  என்று தொலைபேசி நேரம் காட்ட அதை மூடி வைத்துவிட்டுத் திரும்பினால் என்னருகில் அந்தப் பெடியனைக் காணவில்லை. நான் மீண்டும் போய் அந்தப் பெண்கள் இருவருடனும் கதைத்துக்கொண்டு நிற்கிறேன், ஆனால் அந்தப் பெடியிடம் சேர்ந்து போகக் கேட்ட விடயத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை. நீண்ட நேரம் நின்றதில் கால்கள் வலியெடுக்க சுற்றுமுற்றும் பார்க்கிறேன். நீர் பூப்போல் தூவிக்கொண்டிருக்க சுற்றிலும் கட்டியுள்ள கட்டில் பலரும் இருந்துகொண்டிருக்க நானும் அதில் சென்று அமர இரு யேர்மன் நாட்டினர் வந்து எனக்கு அருகில் அமர்கின்றனர். தாங்கள் நேற்றும் வந்ததாகவும் நேரம் போய்விட்டதனால் இன்று வரச்சொன்னதாகக் கூறுகின்றனர். அரைமணி நேரத்தில் அவர்கள் எழுந்து சென்றுவிட அந்தத் தாயும் மகளும் என்னருகில் வந்து அமர்கின்றனர்.நீங்கள் ஏதும் சாப்பிட்டீர்களா? என்கிறேன். நாங்கள் காலையிலேயே சாப்பிட்டுவிட்டுத்தான் வந்தோம். சிறிது நேரத்துக்கு முன்தான் உந்த உணவகத்துக்குச் சென்று கோப்பி குடித்துவிட்டு வருகிறோம். நீங்கள் எதுவும் சாப்பிட்டீர்களா என்று கேட்க, பசிக்கிறமாதிரி இருக்கு என்கிறேன். அப்ப போய் சாப்பிட்டுவிட்டு வாங்கோ. இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கே என்கின்றார் மகள்.நானும் சென்று பார்த்தால் மரக்கறி உணவுகள், மச்ச மாமிச உணவுகள் என்று அடுக்கி வைத்திருக்கும் நேர்த்தியைப் பார்த்தால் எதையும் சாப்பிடலாம் போல் இருக்க, எதுக்கும் மரக்கறி உணவையே உண்போம் என்று சிவப்பு அரிசிச் சோறு மற்றும் ஐந்து கறிகளுடன் தண்ணீர் போத்தல் மற்றும் புடிங் என்று எடுக்க 900 இலங்கை ரூபாய்கள் தான். ஆற அமர இருந்து உண்டு முடித்துவிட்டு வெளிவந்து நிறுவன முகப்புக்கு வந்தால் அந்தப் பெடியன் நிக்கிறார்.நீ சாப்பிட்டுவிட்டாயா என்று கேட்க சாப்பிட்டு சிகரற்றும் பற்றிவிட்டு வந்துவிட்டேன் என்கிறார். அப்பதான் நீ எங்கு செல்கிறாய் என்று கேட்க இற்றாலி என்றவர் நீ எங்கே என்கிறார். நான் யூகே என்றதும் நீ தமிழ் கதைப்பாயா என்கிறேன். எனக்கு சிங்களமும் ஆங்கிமும் மட்டும்தான் என்றவுடன், வாயிற் காப்பாளர் ஏதும் கண்டுபிடித்துத் தடுத்துவிடுவாரோ என்ற பயம் எழ, உன் பெயர் என்ன என்கிறேன், ஆண்டனி என்றவுடன் நான் நிவேதா என்கிறேன். என் கையைப் பிடித்துக் குலுக்கியபடி உங்களைச் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி என்றபின் அவரைப் பற்றிய வேலை வசிப்பிடம் என்பவற்றைக் கேட்டு அறிகிறேன்.நாம் இருவரும் நின்ற இடத்துக்கு அருகில் இன்னொருவர் வருகிறார். அவரை இலங்கையரா அல்லது ஆபிரிக்க நாட்டவரா என்று அடையாளங்கான முடியவில்லை. உங்கள் இலக்கம் என்ன என்று கேட்க 38 என்கிறேன். நான் இப்பதான் வருகிறேன். என்னையும் கூட்டிக்கொண்டு செல்ல முடியுமா என்றதற்கு நான் திகைப்புடன் பார்க்க ஆண்டனி நானும் இவவும் சேர்ந்து போகிறோம். உள்ளே மூன்றுபேரை விடுவார்கள் என்றால் நீயும் வரலாம் என்கிறார்.என்னடா இது நானே ஒட்டிக்கொண்டு போக இவர் வேறு எல்லாவற்றையும் கெடுக்கப் போகிறார்போல என மனதில் எண்ணியபடி பேசாமல் இருக்கிறேன். 31 ம் இலக்கத்தைக் கூப்பிட இன்னும் ஏழுதான் என மனம் குதூகலிக்கிறது.

அவள் வைரம் செதுக்கிய பளிங்கு தேவதைகவிஞர் வைரமுத்து ஒரு கவிஞர் இல்லை வெறும் பாடலாசிரியர், அவருக்கு ஞானபீட விருது கொடுத்தது தவறு என ஆசான் ஜெயமோகனும், இன்னும் பல படைப்பாளிகளும் முழங்கிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள். இவர்களுக்கு எதிராக சில படைப்பாளிகளும், இலக்கியம் என்றால் என்னவென்று தெரிந்த அல்லது தெரியவே தெரியாத கற்றுக்குட்டிகளும் கம்புசுற்றிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்!கவிஞர் வைரமுத்து காம உணர்வுகளை அழகியலோடு, சில நேரங்களில் அதையும் தாண்டி பாடல்களில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.உதாரணம் ஒன்று: ஜீன்ஸ் படத்தில் வரும் அன்பே அன்பே பாடலில்..பெண்ணே உனதுமெல்லிடை பார்த்தேன்அடடா பிரம்மன் கஞ்சனடிசற்றே நிமிர்ந்தேன் தலைசுற்றிப் போனேன் ஆஹாஅவனே வள்ளலடிஆசான் ஜெயமோகனும் தனது படைப்புக்களில் பெண்களை, காம உணர்வுகளை, கலவியை சமரசம் எதுவுமின்றி எழுதி வாசிப்பவர்களை பிரமிக்கவைத்துள்ளார்!ஆசானின் வெண்முரசு காவிய நாவல் தொடர்களைப் பல வருடங்களாகப் படித்து வருகின்றேன் (26 இல் இன்னும் நான்கு நாவல்கள் படிக்க உள்ளன!). படிக்கும்போது குறிப்புக்கள் எடுப்பது வழக்கம். 😀அவற்றில் காமரசம் ததும்பும் வரிகளை ஒன்றாக்கி AI மூலம் பாடல் ஒன்றை உருவாக்க கடந்த சில நாட்களாக முயற்சித்தேன்😍. தமிழில் லகர, ளகர, ழகர,  ந,ன, ண போன்ற இடையினம், மெல்லினங்களில் AI தடுமாறியதால் எதிர்பார்த்த மாதிரி பாடலைக் கொண்டுவருவது இலகுவாக இருக்கவில்லை. ஆனால் பொதுவான தமிழ்ச் சொற்களைக் கொண்டு பாடல் உருவாக்குவது இலகு என்று தெரிந்தது. AI எப்படி வேலை செய்யும் என்பது AI நிபுணர்களுக்கே தெரியாது என்பதால் எப்படியான இசை வாத்தியங்களை அது தேர்வு செய்யும், எப்படிப் பாடல் அமைக்கும் என்பதை அறியமுடியாது. கிடைப்பதில் விருப்பமானதுடன் திருப்தியடையவேண்டியதுதான்.அதிகம் பொருத்தமான பாடல்களை உருவாக்க வேண்டும் என்றால் இலவசமான limited model களை விட்டுவிட்டு கட்டணம் செலுத்தி தரமான model களை, AI agent களைப் பாவிக்கலாம் என்று நினைக்கின்றேன். எனக்கு அப்படி எல்லாம் கட்டணம் செலுத்த மனமில்லை!சரி எப்படிப் பாடலை உருவாக்கினேன் என்று கீழே விளங்கப்படுத்துகின்றேன்.முதலில் AI tools களைப் பார்ப்போம்.பாடல் வரிகளை உருவாக்க பொருத்தமான AI tools:Claude AI (sonnet 4.6 extended) - இலவசம். கட்டணம் செலுத்தி இன்னும் நல்ல tools ஐ பாவிக்கலாம்Gemini AI Pro: இலவசம் ஆனால் ஒரு நாளில் பல தடவைகள் பாவிக்கமுடியாது. கட்டண version உள்ளன.பாடல் உருவாக்க பொருத்தமான AI Tools:Suno AI: பாடல்களை இலகுவாக உருவாக்கலாம். வேறு சில AI tools உள்ளன ஆனால் நேரம் விரயமானதுதான் மிச்சம்.படங்களை உருவாக்க: Gemini AI pro, Copilotபடங்களில் இருந்து காணொளிகளை உருவாக்க: Grok, Meta AI, Runway போன்றவற்றை 5 செக்கன் காணொளிகளை உருவாக்கப் பாவிக்கலாம்.பாடல்வரிகளை உருவாக்குதல்:நான் Claude, Gemini Pro இரண்டையும் பாவித்தாலும் Gemini Pro தான் பிடித்திருந்தது. எனது கேள்விக்குப் பின்னர் வெண்முரசு நாவல்களில் இருந்து எடுத்த குறிப்புக்களை அப்படியே ஒட்டிவிட்டேன்!கொடுத்த Prompt:Suno AI இல் ஒரு பாடல் கீழே உள்ள குறிப்புக்களைக் கொண்டு உருவாக்கவேண்டும். அழகிய இளம்பெண்ணைக் காணும் இளைஞன் ஒருவனின் ததும்பும் காம உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் நான்கு நிமிடங்கள் வரக்கூடிய பாடலாக உருவாக்க உதவி தேவை.Suno AI இல் உணர்வு பூர்வமாகவும், சரியான தமிழ் உச்சரிப்புடனும் பாடலை உருவாக்க பொருத்தமான பாடல் வரிகளையும், தேவையான tags களையும், பாடலுக்குப் பொருத்தமான Styles களையும் தரமுடியுமா?அவள் இடையிலிருந்து நீலப்பட்டாடை முழுமையாக நழுவிச்சரிய, வெண்பளிங்குயானையின் மத்தக முழையென விரிந்த இடையும் மலர்தார் தொடைகள் நடுவே மான்குளம்பென அல்குலுமாக அவள் நின்றாள். மழைக்கால மலைகள் அருவிகளை அணிந்திருப்பதுபோல நகைகள் மட்டுமே அணிந்திருந்தாள்.மூச்சில் முலைகள் மெல்ல ஏறியிறங்கின. முலைக்கண்களின் கருவட்டத்தில் மயிர்ப்புள்ளிகள் சிலிர்த்திருந்தன. விலாவெலும்புகள் வெண்தோலுக்குள் பாலைநில மணலலைகள் போல தெரிந்தன. அவள் விழிகள் அவனை நோக்கி ஒருசொல்லும் இல்லாமல் வெறுமனே விரிந்திருந்தன.நீரைப்பிளந்து எழுந்து கரைநோக்கிச் சென்ற ஒரு செந்நிறப்பேரழகியைக் கண்டான். அவள் உடல் தழலாக இருந்தது. கூந்தல் அதன் புகையென நெளிந்தது. செந்தாமரை இதழிலென நீர்த்துளிகள் ஆடையற்ற அவள் உடலில் ஒளியுடன் உருண்டு வழிந்தன.மலர் சுமந்த பனித்துளிகள் போல முலைகள் ததும்பின. இரையை இறுக்கும் மலைப்பாம்பு போல அசைந்தது இடை. நடையின் அசைவில் இறுகி நெகிழ்ந்தன தொடைத்தசைகள். செம்பொற்தாலத்தில் ஏந்திய அகல்விளக்கின் சுடரென அல்குலின் செந்நிற மென்மயிர்.வைரத்தால் செதுக்கப்பட்ட பெண்ணுடல்Gemini AI தந்த பாடல்வரிகள். சில இடங்களில் பொருத்தமான சொற்களை நான் மாற்றினேன்.. கீழே உள்ளது பிந்திய வரைபு..[Intro][Seductive Flute with Deep Bass][Chorus]அவள் வைரம் செதுக்கிய பளிங்கு தேவதை...நீரைப் பிளந்து எழுந்த செந்நிறப் பேரழகி...!உடல் தழலாக... கூந்தல் புகையென நெளிய...என் உள்ளம் எரிக்கும் காதல் தீ அழகி...![Verse 1]நீலப் பட்டாடை இடையில் மெல்ல நழுவ...வெண்யானை மத்தகம் என விரிந்தது அவள் இடை...!மலர்தார் தொடைகள் நடுவே மான் குளம்பு சிமிட்டக் கண்டேன்...!என் மூச்சே உறைந்தது ஒரு கணம்..![Build Up]என் நெஞ்சினிலே... புரவிக் குளம்பு ஓசை![Pre-Chorus]செந்தாமரை இதழில் பனித் துளிகள் போலே...ஆடை இல்லா மேனியில் நீர்த் தாரை உருள...தழல் உடலோடு அவள் என்னை நோக்க...பனியாகக் கரைந்து போனேன்... அந்த அனலின் சூட்டிலே...![Chorus]அவள் வைரம் செதுக்கிய பளிங்கு தேவதை...நீரைப் பிளந்து எழுந்த செந்நிறப் பேரழகி...!உடல் தழலாக... கூந்தல் புகையென நெளிய...என் உள்ளம் எரிக்கும் காதல் தீ அழகி...![Verse 2]மூச்சில் மார்புகள் மெல்ல மெல்ல ஏறி இறங்க…மலர் சுமந்த பனித்துளிகள் போல அவை ததும்ப…!மலர்முலை கண்களில் மென் மயிர்கள் சிலிர்க்க….!வெண்மேனி விலாவினிலே பாலை மணல் அலை ஆகுதே…![Verse 3]இரையினை இறுக்கும் பாம்பென நெளிந்தது இடை….!நடையின் அசைவில் இறுகி நெகிழ்ந்தன தொடைத் தசைகள்…!செம்பொன் தட்டில் தவழும் விளக்கின் சுடரென…செந்நிற மென் மயிர் தூவல் என் தேகத்தை அனலாய் சுடுதே….![Bridge]அவள் விழிகள் என்னை நோக்கி அகல விரிந்தன…!என் ஆண்மை சிறகு விரித்தது…!காம நெருப்பின் கலசமே…!என் தாகம் தீர்க்கும் நதியே…!உன் தீண்டலில் உயிர்த்தெழ ஏங்கித் துடிக்கின்றேனே...![Chorus]அவள் வைரம் செதுக்கிய பளிங்கு தேவதை...நீரைப் பிளந்து எழுந்த செந்நிறப் பேரழகி...!உடல் தழலாக... கூந்தல் புகையென நெளிய...என் உள்ளம் எரிக்கும் காதல் தீ அழகி...![Outro]தழல் உடலே...! ஆஹா...!பனித்துளியே...! ம்ம்ம்...!வைரம் தகிக்கும் கனலே...!என் உயிரே...!உன் விரிந்த விழிகளில்..நான் வீழ்ந்தேனே...![Fade out: Sensuous flute and echoing vocals]Styles:Passionate Male Tenor Vocal, Sensual Tamil Cinematic Pop, Seductive Groove, Deep Bass, Traditional Indian Percussion With Modern Synth, Carnatic-Inspired Strings, Tabla Rhythm, Flute Melody, Romantic, Emotional Intense Erotic Vibe, A.R. Rahman Style Fusion, Young Expressive Voice, Accurate Tamil Diction. Pronounce Tamil Words Clearly Without Mistakes, Native Tamil Phonetics. No Accidental Hindi/English Accent In Tamil Lyricsபாடலை உருவாக்குதல்:Suno AI இல் Simple மற்றும் Custom என்று இரு தெரிவுகள் உள்ளன.Custom தெரிவுக்குள் உள்ள Lyrics பெட்டிக்குள் Gemini Pro தந்த பாடல்வரிகளை (tags உடன்) ஒட்டவேண்டும்.சரியான தமிழ் உச்சரிப்பு வர நான் சில இடங்களில்: - (hyphen) - syllables ஐ சரியாகப் பிரிக்க, காற்புள்ளி - இடைவெளி விட! ஆச்சரியக்குறி - நிறுத்த… (ellipses) - நீட்டிப் பாடபாவித்திருந்தேன்.இவற்றை பாடல்களின் Suno இணைப்புக்களில் பார்க்கலாம்.Styles பெட்டிக்குள் Gemini AI தந்த styles களை அப்படியே ஒட்டவேண்டும்.பின்னர் Advanced Options இல்:Style Influence: 100 80 க்கு மேல் கொடுத்தால் கேட்ட style களுக்கு கிட்டவரும் Weirdness: 010க்கு கீழ் கொடுத்தால் AI வித்தியாசமாக முயற்சி செய்வதைக் குறைக்கும் எனத் தெரிவு செய்தேன். ஆனால் இவற்றை இப்படியான extreme ஆக தெரிவு செய்வதும் நல்லதல்ல.பாடலுக்கு ஒரு தலைப்பையும் Titles இல் கொடுக்கலாம்.இரண்டு பாடல்களை உருவாக்கினேன். அவற்றை தரவிறக்கி Files இல் சேமித்த பின்னர்,Copilot AI ஐப் பாவித்து ஒரு பொருத்தமான படத்தை  உருவாக்கினேன்.படத்திற்கான prompt ஐ ஆசானின் வரிகளை Claude AI இல் கொடுத்துக் கேட்டிருந்தேன்😁Prompt:Create an image of A Tamil girl, a red enchantress rising from the water. Her body like fire, her hair coiling like smoke, a fiery beauty burning with love. A blue silk saree gently slipping from her waist, revealing her hips like a white elephant’s forehead. Water droplets like dewdrops on red lotus petals, streams of water rolling on her body. Her fiery body gazes at me, and I melt like snow in the heat of that fire. Her reddish black hair floats in the breeze கிடைத்த படத்தை Meta AI, Runaway AI ஐப் பாவித்து 5 செக்கன்கள் வீடியோ உருவாக்கி, அதையே loop ஆக ஓடவிட்டு iMovies இல் காணொளிகளைக் தயாரித்தேன்.கீழே உள்ள பாடல்களில் எது உங்களுக்குப் பிடித்துள்ளது என்பதைச் சொல்லுங்கள்😊ஒன்று 4 நிமிடங்கள் 19 செக்கன்கள்Suno: https://suno.com/s/PsdURePRy1Ahzj8bஇரண்டு: 6 நிமிடன்கள் 28 செக்கன்கள்Suno: https://suno.com/s/GohzmvqVFQbeBnvc

 போன தடவை கேட்க மறந்திட்டன்…இப்ப இது அவசியமாய் இருக்கு..இது இல்லாமல் இங்கு வாழுறதே கஸ்டம்இல்லையென்று சொல்லிவிடாதே.. மாடு .வளர்த்து ..பால் வித்த காலம் போயிட்டுதுபாலுக்கு இப்ப சனம் பூட் சிற்றிக்கு போகுதுபகுதிநேர  உழைப்பொன்று தேடப் போறன்பார்த்து நல்ல போனா அனுப்பிவிடு… ஆடு வளர்த்து கிடாய் வித்த காலம் போயிட்டுதுஆரிப்ப ஆடடித்து பங்கு போடுகினம்ஆட்களெல்லாம் இப்ப மட்டன் திருவிழாவுக்கு போகினம்ஆரெட்டையென்றாலும் ஒரு போன் கொடுத்துவிடு..  தோட்டத்திலை கத்தரி வெண்டி போட்டாலும்போயிலையை நட்டாலும் விலை போகாதாம்கஞ்சாவும் ..குடுவும் அடிக்கிற   வாய்க்கு இவை ஏன்அப்பிள்  நல்லதாம் அதைத்தான் அனுப்பிவிடு மானாண்டிச் சந்தையில்..மாலை நேரத்தில்பாய் பெட்டி இழைத்து வித்த காலமும் போச்சுபாயையும் பெட்டியையும் இப்ப ஆர் தேடிகினம்பார்சலில் என்றாலும் போனை அனுப்பிவிடு  அவசரம் ஆச்சிக்கு ஏன் இப்ப அப்பிள்   போனென்று  கேட்கிறாய்ஆச்சி டிக் –ரொக்  போடப்போறன்ஆரெட்டை பழகப் போறன் என்று நினைப்பாய்அயலட்டையெல்லாம் உதுதான்   தொழில் ஆயிரக்கணக்கில்  காசுவருதாம்..ஆச்சியின் அறிவுக்கும் ..இந்த குரலுக்கும்ஆயிரம் வியூஸ் வரும் … வயதுதான் போட்டுதுஅதுக்கும்  வழியிருக்கு…மேக்கப் படிப்பது..அப்பன் உன்னை நம்பிஅயலட்டையெல்லாம் சொல்லிப்போட்டன்அவையும் ஆச்சியின் ரிக்-ரொக் பார்க்க ரெடிஅப்பிள்  போன்தான்..வேணும்தம்பிஅதை மறக்காமல்  அனுப்பிவிடு…