செஞ்சோலைப் படுகொலை

2006 ஆகஸ்ட் 14 - இலங்கை விமானக் குண்டுவீச்சில் 61 பாடசாலை மாணவிகள் கொல்லப்பட்டனர்

அரசியல் அலசல்

‘தூறலும் நின்று போச்சு’

23 hours 37 minutes ago
‘தூறலும் நின்று போச்சு’
 

தற்போது புலம்பெயர் தமிழ் உறவுகள் பலர், ஊரில் உலாவுகின்றார்கள். விசாரித்ததில், அவர்களுக்கு இப்போது அங்கு விடுமுறை நாள்களாம். இவ்வாறாக, பள்ளித்தோழன் ஒருவன் பல வருடங்களுக்குப் பின்னர் சந்தித்தான்.   

“உங்களுக்கு என்ன, நீங்கள் வெளிநாட்டுக்காரர்...” என்று வெடியைக் கொழுத்திப் போட்டேன்.   
“என்ன, சும்மா வெளிநாடுதான்; நிறத்தால், அங்கு நாங்கள் இரண்டாம் இடம்; இனத்தால், இங்கு நாங்கள் இரண்டாம் இடம்” எனப் பொரிந்து தள்ளினார். அர்த்தம் பொதிந்த இவ்வாக்கியங்கள், நாட்டின் அரசமைப்பு முறை ஊடாக, ஓர் இனம் பாதுகாக்கப்படவில்லை; பேணப்படவில்லை என்பதையே சுட்டிக் காட்டுகின்றது.   

ஒரு நாட்டில் காணப்படுகின்ற ஐந்து நட்சத்திர விடுதிகளின் எண்ணிக்கை, வானத்தைத் தொடுகின்ற கட்டடங்களின் எண்ணிக்கை போன்ற வெளி விம்பங்களைக் கொண்டு, அந்த நாட்டின் செல்வச் செழிப்பு, மதிப்பு கணிப்பிடப்படுவதில்லை.   

உண்மையில், நாட்டின் குடிமக்கள், எவ்வாறான முறையில் அந்த நாட்டு அரசாங்கத்தால் நடாத்தப்படுகின்றார்கள் அல்லது நோக்கப்படுகின்றார்கள்; மக்கள், அரசாங்கத்தில் விசுவாசம், நம்பிக்கை பொருந்தியவர்களாக வாழ்கின்றார்களா என்பவற்றின் அடிப்படையிலேயே நாட்டின் கௌரவம் தங்கி உள்ளது.   

இதை, அந்த நாட்டின் அரசமைப்பு, அங்குள்ள ஒவ்வொரு மக்கள் குழுமம் தொடர்பிலும், எவ்வாறான வரையறைகளை, விளக்கவுரைகளை வழங்குகின்றது என்பதில் முழுமையாகத் தங்கியுள்ளது.   

இவ்வாறனதொரு நிலையில், இலங்கையில் தொடர்ந்து ஆட்சிபீடத்தை அலங்கரிக்கின்ற அரசாங்கங்களால், தமிழ் மக்கள், கடந்த காலங்களில் எவ்வாறு நடத்தப்பட்டார்கள், நிகழ்காலத்தில் எவ்வாறு நடாத்தப்பட்டு வருகின்றார்கள், எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு நடாத்தப்படுவார்கள் என்பது, வேதனை அளிக்கும் ஒன்றாக உள்ளது.   

இவை தொடர்பில் ஆட்சியாளர்கள், தமிழ் மக்களது எண்ணங்களை, கவலைகளை, விருப்பங்களை ஒட்டுமொத்தமாகப் புறந்தள்ளியே நிற்கின்றார்கள்.   

ஆனால், முக்கியமான தேர்தல்கள் வரும் வேளையில், தமிழ் மக்களது வாக்குகளைக்  கொள்ளை கொள்வதற்காக, இனமுறுகல் தீர்க்கப்பட வேண்டும்; தமிழ் மக்கள் சுபீட்சமாக வாழ வேண்டும், அதற்காக நாங்கள் கடினமாக உழைக்கின்றோம் என்பது போன்ற மாய வசனங்கள் பேசி, நடிகர்கள் ஆகின்றார்கள்.   

இவ்வாறாக, 2015 ஜனவரி எட்டாம் திகதி நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில், மாற்றம் தேவை எனத் தமிழ் மக்கள் வேண்டி நின்றார்கள். ‘விடியலைத் தருவோம்’ என, தற்போதைய ஆட்சியாளர்கள் இசைந்தார்கள். தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார்கள்;    

வரலாறு காணாதவாறு, தெற்கின் இரண்டு பெருந்தேசியக் கட்சிகள் ஒன்று சேர்ந்து, ஆட்சியில் அமர்ந்தார்கள். புதிய அரசமைப்பு விரைவாக வரப்போகின்றது; அது தீர்வைப் படைக்கப் போகின்றது; எனத் தேசமும் சர்வதேசமும் காத்திருந்தன.   

ஆனால், அவை எல்லாமே வெறும் வெற்றுப் பேச்சுகளே அன்றி, வெற்றிப் பேச்சுகள் அல்ல எனத் தமிழ் மக்கள் உணரத் தொடங்கியுள்ளனர்.   

தெற்கின் பிரதான பெருந்தேசியக் கட்சிகள், நடைபெறவுள்ள ஐனாதிபதித் தேர்தலை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பதிலேயே, தமது முழுக்கவனத்தையும் ஒன்று குவித்து வைத்துள்ளன. தெற்கின் அரசியல்வாதிகள், அதிகாரக் கதிரையைப் பிடிக்க, எங்கள் முதுகில் சவாரி செய்கின்றார்கள் என, விடயங்கள் தெரிந்த தமிழ் மக்கள், ஆதங்கத்துடன் உள்ளனர்.   

கடந்த முறை போன்றே, ஐனாதிபதித் தேர்தலை முன்வைத்து, சீனச் சார்பு அணியும் இந்தியா உட்பட, மேற்குலக சார்பு அணியும் இலங்கையில் களமாடத் தயாராகின்றன.   

“தற்போதைய அரசமைப்பு, கள்ளத்தனமாக தயாரிக்கப்பட்டு வருகின்றது” என, 1994ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 2006ஆம் ஆண்டு வரையில், சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை மேடைகளில் கலந்து கொண்ட ஐீ.எல் பீரீஸ் கூறுகின்றார்.  

“மஹிந்தவும் மைத்திரியும் இணைந்தால் மட்டுமே, சிறப்பான தீர்வுத் திட்டத்தை வழங்க முடியும்” என எஸ். பி. திஸாநாயக்க கூறுகின்றார்.   

இவ்வாறாக, ஆளுக்கு ஆள் ஆர்ப்பாட்டமான, அட்டகாசமான வியாக்கியானங்களை வழங்கி வருகின்றார்கள்.   

மறுபுறத்தே, தமிழ் மக்களது நீண்ட காலப் பிரச்சினை குறித்து, தமது மக்களிடம் விளக்கமாகவும் தெளிவாகவும் கூறி, நியாயபூர்வமான தீர்வைக் காண, அரசாங்கத்துக்கு விருப்பமும் இல்லை; தேவையும் இல்லை. உண்மையில், அரசமைப்பு மாற்றமோ, அதனூடான புதிய பாதையைப் போடவோ, தெற்கு தயாரில்லை.   

இதற்கிடையில், கடந்த ஆட்சியில் கிறிஸ் பூதம் போல, இந்த ஆட்சியில் குள்ள மனிதர்களின் வீர விளையாட்டுகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. மக்கள் பயத்தில் உறைந்து உறையுளுக்குள் ஒழிந்துள்ளனர்.   

இன்றைய நவீன உலகம், செவ்வாய்க் கிரகத்தில் மனிதன் வாழ முடியுமா என ஆராய்வுகளை நடாத்துகின்றது. ஆனால், வட்டுக்கோட்டை, அராலி போன்ற பிரதேசங்களில் குள்ள மனிதர்களின் நடமாட்டம் தொடர்பில் ஆராயும் மாநாடுகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இதில் பொலிஸார், மக்கள் பிரதிநிதிகள், மக்கள் எனப் பலரும் கலந்து கொண்டு வருகின்றனர்.   

இவற்றின் மூலம், தொடர்ந்தும் வடக்கு, கிழக்கை ஒருவித கொதி நிலையில் வைத்திருப்பதற்கே தெற்கு விரும்புகின்றது. அங்குள்ளவர்களின் மனங்கள், ஆக்கபூர்வமாகச் சிந்திப்பதையும் செயலாற்றுவதையும் தடுத்து நிறுத்தி, வீணாக, வீணானவற்றில் கவனத்தை திசை திருப்பப் பல முனைகளில் முயல்கின்றது.   

இதைப் போன்றே சர்வதேசமும் இலங்கையைத் தீர்வுகள் இன்றி, எப்போதும் குழம்பிய குட்டையாக வைத்திருக்கவே விரும்புகின்றது. அப்போதுதான், அது விரும்பிய, வேண்டிய மீன்களைப் பிடிக்க முடியும். அதன் உதடுகள் அளவளாவும் அரசமைப்பு உருவாக்கம் என்பது, வெறுமனே அரசியல் அரங்கை அழகு பார்க்கும் கண்ணாடிகளே ஆகும்.   

இதன் நீட்சியாகவே, இப்போது வெளிநாட்டு இராஜதந்தரிகள், தம் இலக்கை அடைய இலங்கை நோக்கிப் படை எடுக்கின்றார்கள். அதன் உச்சக்கட்டமாக, சீனாவின் சிந்திப்பில், மஹிந்த -சம்பந்தன் சந்திப்புக் கூட நடைபெற்றுள்ளது.   

மஹிந்த தலைமையிலான அணியை விலக்கி, அரசமைப்பு மாற்றத்தைக் கொண்டு வர முடியாத நிலை உள்ளது. அரசமைப்புக்கு எதிரான அவர்களது பரப்புரை, இனவாத நெருப்பைக் கக்குகின்றது.   

ஆட்சிக்காலத்தில் வெற்றிக் கடலில் மட்டுமே மிதந்த மஹிந்த, அரசியல் தீர்வு தொடர்பில் நினைக்கவே இல்லை. தன்னால் கொண்டு வர முடியாத அரசியல் தீர்வை, நல்லாட்சி கொண்டு வர, அவரும் அனுமதிப்பாரா என்பதும் ஆச்சரியக் குறியே ஆகும்.  

இவை எல்லாவற்றுக்கும் அப்பால், தென்னிலங்கைக் கட்சிகள் இனப்பிணக்கை தீர்க்க வேண்டும் என இன்னமும் இதய சுத்தியாக சிந்திக்கவில்லை. ஆகவே, ஒருபோதும் அரசமைப்பு வேலைகளை முழுமைப்படுத்துவதைப் பொறுப்புடன்  செய்ய மாட்டார்கள். மாறாக, உலகத்துக்காக வெறுமனே போலியாக நாடகம் காட்டுவார்கள்.   

முழுமையாக நம்பிய சர்வதேசமும் கைவிட்டு, ஓரளவு நம்ப வைக்கப்பட்ட நல்லாட்சியும் கைவிட்டு, நிர்க்கதியாக, எதுவுமே இல்லாத சூன்யமான நிலையே, தற்போது தமிழ்மக்கள் பக்கத்தில் நீடிக்கின்றது. 

உச்சப் பொறுமையின் எல்லைகள் கடந்தும், நம்பிக்கைகள் தகர்ந்தும், வாக்குறுதிகள் நொருங்கி விட்டன. இனி விட்டுக் கொடுக்க இம்மியளவும் இடமில்லாதவாறு, சம்பந்தன் நன்றாக வளைந்து கொடுத்து விட்டார். தெற்கு, தீர்வு வழங்கும் எனத் தவணைகள் கூறி, தமிழ் மக்களிடமும் வாங்கிக் கட்டியும் விட்டார்.  அரசியல் தீர்வைத் தாருங்கள் என்றால் தெற்கு அபிவிருத்தியை நீட்டுகின்றது. தெற்கின், வழமையான ஏய்க்காட்டல்களும் ஏமாற்றுதல்களும் தமிழ் மக்களைத் தொடந்து வரப் போகின்றன.   

இனமேலாதிக்கம் உள்ளவரை, இன நல்லுறவு இல்லை; மதம், மதம் பிடித்து உள்ளவரை, மத நல்லுறவும் இல்லை. பெரும்பான்மை என்ற எண்ணம் பெருக்கெடுக்கும் வரை, சிறுபான்மைக்கு வண்ணமயமான வாழ்வு இல்லை.   

கொடிய யுத்தத்தால் பல இலட்சம் பெறுமதியான இல்லத்தை இழந்தவர்களுக்கு வெறும் 20 இலட்சம் ரூபாய் பெறுமதியிலான வீட்டைக் கட்டிக் கொடுப்பதிலேயே தள்ளாடுகின்றது நல்லாட்சி. இவர்களால், பல இலட்சம் தடைகளைத் தாண்டி, அரசமைப்பின் ஊடாக, அமைதியைத் தரும் வலு உள்ளதா?   

ஆகவே, அரசமைப்பு மழை பொழியும் (தீர்வு) என எதிர்பார்த்த பலருக்கு, அதன் தூறலே நின்று போச்சு என்பது, கசப்பான செய்தியே. ஆகவே, தமிழர்கள் இனி என்ன செய்யப் போகின்றார்கள், சிந்திக்க வேண்டிய விடயம்.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தூறலும்-நின்று-போச்சு/91-220285

கோத்தாவை தடுக்குமா அமெரிக்கா?

1 day 8 hours ago
கோத்தாவை தடுக்குமா அமெரிக்கா?
03-0ea073e4d45f520034ae0d6066cc2a40d81a1913.jpg

 

-என்.க­ண்ணன்

மஹிந்­தவைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவை ஏற்றுக் கொள்­வ­திலும், அவரை இல்­லை­யென்று வெட்டி விடு­வ­திலும் பிரச்­சி­னைகள் உள்­ளன.

அதா­வது, மஹிந்த தரப்பில் உள்­ள­வர்­களில் கோத்­தாவைப் பிடிக்­கா­த­வர்கள் இருப்­பது போலவே, மஹிந்­தவைப் பிடிக்­காத கோத்தா ஆத­ர­வா­ளர்­களும் இருக்­கி­றார்கள். அவ்­வா­றா­ன­வர்­களின் எதிர்ப்­பையோ காழ்ப்­பையோ அவர் குறைத்து மதிப்­பி­ட­மாட்டார்.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவின் அர­சியல் பய­ணத்­துக்­கான பாதையை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­காக- தோற்­று­விக்­கப்­பட்ட அமைப்­பு­களை, வடக்­கிலும் நிறு­வு­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் தீவி­ர­மாக நடந்து கொண்­டி­ருப்­ப­தாக செய்­திகள் வந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றன.

விரைவில் அவர் வடக்கு, கிழக்கில் இந்த அமைப்­பு­களின் செய­ல­கங்­களை நிறுவி, அத­னூ­டாக பிர­சா­ரங்­களை முன்­னெ­டுக்கத் திட்­ட­மிட்­டி­ருப்­ப­தா­கவும், கூறப்­ப­டு­கி­றது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ தற்­போ­தைய அர­சி­ய­ல­மைப்பின் கீழ் அடுத்த ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யிடத் தகை­மை­யற்­றவர் என்­ப­தாலும், அவ­ருக்கு அடுத்த நிலையில் ராஜபக் ஷவி­னரில், அதிகம் செல்­வாக்குப் பெற்­றவர் என்­ப­தாலும், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவைச் சுற்றி ஒரு விம்பம் உரு­வாக்­கப்­பட்டு வரு­கி­றது.

அவரே அடுத்த ஜனா­தி­பதி வேட்­பாளர் என்று வெளிப்­ப­டை­யாக கூறப்­ப­டாமல் – ஆனால் அதற்­கான முன்­த­யா­ரிப்­பு­களை மேற்­கொண்டு, உள­வியல் ரீதி­யாக அவரை ஏற்­றுக்­கொள்ள வைக்கும் ஒரு­வித உத்­தியை ராஜபக் ஷவினர் கையாளத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர்.

தெற்கில் அவரை ஜனா­தி­பதி வேட்­பா­ள­ராக ஏற்­றுக்­கொள்ளல் என்­பது கடி­ன­மான காரி­ய­மன்று. போர் வெற்­றியில் அவர் வகித்த பங்கு தெற்­கி­லுள்ள சிங்­கள மக்­களில் கணி­ச­மானோர் அவரை கதா­நா­ய­க­னா­கவே போற்றும் நிலையைத் தோற்­று­வித்­தி­ருக்­கி­றது.

ஆனால், அது­மட்டும் ஒரு ஜனா­தி­பதி வேட்­பா­ள­ருக்குப் போது­மான தகை­மை­யாக இல்லை. சிங்­கள மக்­களின் வாக்­கு­களால் மாத்­திரம், ஜனா­தி­ப­தி­யாகி விட முடியும் என்ற எதிர்­பார்ப்­பு­ட­னேயே ராஜபக் ஷவினர் ஆரம்­பத்தில் காய்­களை நகர்த்­தினர்.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவும் கூட எலிய, வியத் மக போன்ற அமைப்­பு­களை உரு­வாக்கி ஒரு வரு­டத்­துக்கு மேலா­கியும், அவற்றை வடக்கு, கிழக்­கிற்கு கொண்டு செல்­வ­தற்கு முயற்­சிக்­க­வில்லை. தனியே சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­களை மாத்­திரம் நம்பி கள­மி­றங்­கலாம் என்ற, மனோ­நி­லையை அதுவே தெளி­வாக காட்­டி­யி­ருந்­தது.

ஆனால், இந்த உத்தி பெரும்­பா­லான மாவட்­டங்­களில் பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலில், அவர் போட்­டி­யி­டு­வ­தற்கு வேண்­டு­மானால் கைகொ­டுக்­கலாம்.

தனக்கு எல்லா இடங்­க­ளிலும் செல்­வாக்கு இருக்­கி­றது என்று நிரூ­பிக்க அம்­பாந்­தோட்­டையை விட்டு, குரு­நா­க­லுக்கு சென்று மஹிந்த ராஜபக் ஷ போட்­டி­யிட்­டது போல, வடக்கு, கிழக்கு தவிர்ந்த ஏனைய மாவட்­டங்­களில் தனிச் சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­களை மையப்­ப­டுத்தி போட்­டி­யி­டு­வதில் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கும் சிக்கல் இல்லை.

ஆனால், ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் அவ்­வா­றா­ன­தொன்று அல்ல. ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் சிங்­கள மக்­களின் வாக்­குகள் தீர்­மா­ன­க­ர­மா­ன­தாக இருந்­தாலும், அது­மாத்­தி­ரமே வெற்­றியைத் தந்து விடாது என்­பது ஏற்­க­னவே நிரூ­ப­ண­மா­கி­யி­ருக்­கி­றது.

சிங்­கள மக்கள் அடிப்­படைப் பலத்தைக் கொடுக்­கலாம். ஆனால், சிறு­பான்­மை­யி­ன­ரான தமி­ழர்­களும், முஸ்­லிம்­களும் தான், பெரும்­பாலும், இறுதி முடிவைத் தீர்­மா­னிக்­கின்ற வாக்­கு­களைக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

முன்­னரே இது தெரிந்த விடயம் தான் என்­றாலும், கடந்த சில மாதங்கள் வரை- சிறு­பான்­மை­யி­னரின் வாக்­குகள் இல்­லா­ம­லேயே- தனித்துச் சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­களின் மூலமே வெற்­றியைப் பெற்று விடலாம் என்ற நம்­பிக்கை ராஜபக் ஷவி­ன­ரிடம் இருந்­தது என்­பதை மறுப்­ப­தற்­கில்லை.

அதனால் தான், அடுத்த ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் வெற்­றியைப் பெறு­வ­தற்­கான தேர்­த­லுக்­கான ஏற்­பா­டு­களை அவர்கள் ஆரம்­பித்து சுமார் ஒன்­றரை ஆண்­டு­க­ளா­கியும், சிறு­பான்­மை­யினர் அவர்­களின் கண்­க­ளுக்குத் தெரி­யா­ம­லேயே இருந்து வந்­தனர்.

ஆனால், இப்­போது முஸ்­லிம்­களை நோக்­கியும், மலை­யகத் தமி­ழர்­களை நோக்­கியும் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவி­னது கவனம் திரும்­பி­யி­ருக்­கி­றது. வடக்கு, கிழக்கை நோக்­கியும் அவ­ரது பிர­சார இயந்­திரம் திருப்பி விடப்­ப­ட­வுள்­ளது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ போருக்கு அர­சியல் ரீதி­யாகத் தலைமை தாங்­கி­யவர் என்ற போதும், அந்தப் போர் கொடூ­ர­மான முறையில் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­வ­தற்­கான தலை­மைத்­து­வத்தை வழங்­கி­யவர் தான் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ.

சிறு­பான்­மை­யின மக்­க­ளான தமி­ழர்கள் மத்­தி­யிலும், முஸ்­லிம்கள் மத்­தி­யிலும் அவர் மீது வெவ்­வேறு வித­மான எதிர்ப்­புகள் உள்­ளன.

தமி­ழர்­களைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ மீது கொண்­டுள்ள வெறுப்­புக்கு, அவரால் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்ட போரும், அதன் முடிவும், அதில் நிகழ்ந்த நிகழ்த்­தப்­பட்ட கொடூ­ரங்­களும் தான் காரணம்.

முஸ்லிம் மக்­களைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் அந்தக் காரணம் பொருத்­த­மன்று. ஏனென்றால், போரின்­போது அவர்­களும் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுடன் கைகோர்த்து நின்­ற­வர்கள். அதற்கு ஆத­ர­வாக போராட்­டங்­க­ளையும் நடத்­தி­ய­வர்கள்.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவின் பின்­புல ஆத­ர­வுடன் தான், பொது பல­சேனா போன்ற பௌத்த சிங்­கள அடிப்­ப­டை­வாத அமைப்­புகள், முஸ்­லிம்­க­ளுக்கு எதி­ரான வன்­மு­றை­களை கட்­ட­விழ்த்து விட்­டன என்று முஸ்­லிம்கள் வலு­வாக நம்­பு­கின்­றனர். அது தான் அவர்­க­ளுக்குப் பிரச்­சினை.

ஆனால், இப்­போது முஸ்­லிம்­களை சமா­தா­னப்­ப­டுத்த முயற்­சிக்­கிறார் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ.

அதே­போன்று வடக்­கிலும் தனது செல்­வாக்கை உறு­திப்­ப­டுத்தக் கள­மி­றங்கப் போகிறார். வடக்கு மக்கள் மத்­தி­யிலும் தனக்கு ஆத­ரவு இருக்­கி­றது என்று காண்­பிக்க வேண்­டிய தேவை ஒன்றும், அவ­ருக்கு இருப்­ப­தாக தெரி­கி­றது.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் கள­மி­றக்­கப்­ப­டு­வதை அமெ­ரிக்கா விரும்­ப­வில்லை என்ற பேச்சு ஓரிரு மாதங்­க­ளா­கவே ஊட­கங்­களில் அடி­பட்டு வரு­கி­றது.

அமெ­ரிக்கா அவரை விரும்­பா­த­மைக்கு, எல்லா இன மக்­க­ளாலும் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­படக் கூடிய ஒரு தலை­வ­ராக அவர் இல்லை என்ற காரணம் அமெ­ரிக்கத் தரப்பில் சொல்­லப்­பட்­டி­ருந்­தாலும் ஆச்­ச­ரி­ய­மில்லை.

சிங்­கள மக்கள் அவரை ஏற்றுக் கொண்­டாலும், முஸ்­லிம்­களும் தமி­ழர்­களும் அவரை வெறுக்­கி­றார்கள், அவரை போட்­டியில் நிறுத்த வேண்டாம் என்று அமெ­ரிக்கா கூறி­யி­ருக்­கலாம். இதனை அவர்கள் நேர­டி­யாக அன்றி, நாசூக்­கா­கவோ இரா­ஜ­தந்­திர மொழி­க­ளிலோ இந்த தக­வலை பரி­மா­றி­யி­ருக்க வாய்ப்­புகள் உள்­ளன.

அத்­த­கைய கட்­டத்தில் இருந்தே, எல்லா இன மக்கள் மத்­தி­யிலும் கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கு ஆத­ரவு உள்­ளது என்று காண்­பிக்க முயற்­சிகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கலாம். அதை­விட ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில், சிறு­பான்­மை­யின மக்­களின் வாக்­கு­களும், வெற்றி தோல்­வியை தீர்­மா­னிக்கக் கூடி­யவை என்­பதை மறுப்­ப­தற்­கில்லை.

எது­எவ்­வா­றா­யினும், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ இப்­போது வடக்கை நோக்கித் திரும்ப எத்­த­னிக்கும் நிலையில், வடக்­கி­லுள்ள மக்கள் அவ­ருக்கு அர­சியல் ரீதி­யாக எவ்­வாறு எதிர்­வி­னை­யாற்றப் போகி­றார்கள் என்ற கேள்வி உள்­ளது.

அத்­த­கைய எதிர்­வி­னையை தேர்தல் ஒன்றின் மூலம் தான் தெளி­வாக மதிப்­பிட முடியும். அதற்கு இன்­னமும் காலம் இருக்­கி­றது.

அதற்கு முன்­ன­தாக, அவர் தான் வேட்­பாளர் என்­பது உறு­தி­யாக வேண்டும்.

மஹிந்த ராஜபக் ஷவைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் இன்­னமும் அவர், எந்த முடி­வையும் அறி­விக்­க­வில்லை. அதற்­காக அவர் யாரை நிறுத்­து­வது என்று இன்னும் முடி­வெ­டுக்­காமல் இருக்­கிறார் என்று அர்த்­த­மில்லை.

மஹிந்­தவைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவை ஏற்றுக் கொள்­வ­திலும், அவரை இல்­லை­யென்று வெட்டி விடு­வ­திலும் பிரச்­சி­னைகள் உள்­ளன.

அதா­வது, மஹிந்த தரப்பில் உள்­ள­வர்­களில் கோத்­தாவைப் பிடிக்­கா­த­வர்கள் இருப்­பது போலவே, மஹிந்­தவைப் பிடிக்­காத கோத்தா ஆத­ர­வா­ளர்­களும் இருக்­கி­றார்கள். அவ்­வா­றா­ன­வர்­களின் எதிர்ப்­பையோ காழ்ப்­பையோ அவர் குறைத்து மதிப்­பி­ட­மாட்டார்.

அதே­வேளை, கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ அர­சி­யலில் இறங்­கு­வதை குறிப்­பாக ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் போட்­டி­யி­டு­வதை அமெ­ரிக்கா விரும்­ப­வில்லை என்றும், அதனைத் தடுப்­ப­தற்கு அவ­ருக்கு எதி­ராக போர்க்­குற்ற ஆயு­தத்தை கையில் எடுக்கப் போவ­தா­கவும் ஒரு மாயை உரு­வாக்­கப்­பட்டு வரு­கி­றது.

சிங்­கள ஊட­கங்கள், இப்­போது. கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவை ‘ஹீரோ’ நிலையில் வைத்­தி­ருக்­கின்­றன.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ ஒரு அமெ­ரிக்க குடி­மகன் என்ற வகையில், அந்த நாடு சில விருப்பு வெறுப்­பு­களை கொண்­டி­ருக்­கலாம். கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷ இலங்­கையில் ஆட்­சிக்கு வரும் சூழல் ஏற்­பட்டால், தமது நலன்­க­ளுக்குப் பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்தக் கூடும் என்றும் அமெ­ரிக்கா சிந்­திக்­கலாம்.

அதற்­காக, அமெ­ரிக்கா அவ­ருக்கு எதி­ராக போர்க்­குற்­றச்­சாட்­டு­களை தீவி­ரப்­ப­டுத்தும் என்று எதிர்­பார்ப்­பது மிகை­யா­ன­தொன்­றா­கவே தென்­ப­டு­கி­றது.

போர் முடிந்து ஒன்­பது ஆண்­டு­க­ளா­கியும், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கு எதி­ரான போர்க்­குற்­றச்­சாட்டு பற்றி அமெ­ரிக்கா எந்த நட­வ­டிக்­கை­யிலும் இறங்­கி­ய­தில்லை.

அவர் அமெ­ரிக்கா சென்ற போது சில சம்­ப­வங்கள் தொடர்­பாக, விசா­ர­ணையை முன்­னெ­டுத்­ததை தவிர, வேறெந்த நட­வ­டிக்­கை­யிலும் ஈடு­பட்­ட­தில்லை. அவர் மீது குற்­றச்­சாட்­டையும் முன்­வைத்­த­தில்லை.

திடீ­ரென அவ­ருக்கு எதி­ரான குற்­றச்­சாட்­டு­களைப் பற்­றிய அமெ­ரிக்கா தகவல் திரட்ட ஆரம்­பித்­துள்­ள­தா­கவும், அதற்கு காணாமல் போனோர் குறித்து ஆராய்ந்த ஆணைக்­கு­ழுவின் தலைவர் மக்ஸ்வெல் பர­ண­க­ம­விடம் தக­வல்­களை அமெ­ரிக்க திரட்­டி­ய­தா­கவும் தக­வல்கள் வெளி­யா­கின்­றன.

இலங்­கையில் நடந்த போர்க்­குற்­றங்கள் தொடர்­பான அதி­க­ளவு தக­வல்­களைக் கொண்­டி­ருக்கும் நாடு அமெ­ரிக்­கா­வா­கவே இருக்கும். அத­னிடம் போர்க்­குற்­றங்கள் தொடர்­பான ஏரா­ள­மான ஆதா­ரங்­களும் சாட்­சி­யங்­களும் உள்­ளன.

அதை­விட, கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கு எதி­ராக சாட்­சி­யங்­களைத் திரட்ட மக்ஸ்வெல் பர­ண­கம ஒரு­போதும் உத­வ­மாட்டார். அவர் ஒரு முன்னாள் நீதி­பதி. உள்­நாட்டு சட்­ட­வ­ரம்­பு­களை அறிந்­தவர். வெளி­நாட்டு நீதித் தலை­யீ­டு­களை எதிர்ப்­பவர்.

அவ­ரிடம் போய், கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவுக்கு எதி­ராக அமெ­ரிக்கா ஆதாரம் கேட்­டது என்­பது மிகை­யான கற்­ப­னை­யா­கவே தோன்­று­கி­றது.

கோத்­தா­பய ராஜபக் ஷவின் அர­சியல் பிர­வே­சத்தை தடுக்க அமெ­ரிக்கா முடிவு செய்தால் அதனை கொழும்பில் இருந்து ஆரம்­பிப்­பதை விட வொஷிங்­டனில் இருந்து தொடங்­கு­வது இல­கு­வா­னது.

அவ்­வா­றான ஒரு கதவைத் திறக்­காத அமெ­ரிக்கா, கொழும்பில் அதற்­கான நகர்­வு­களை முன்­னெ­டுக்­கி­றது என்­பது வேடிக்­கை­யா­ன­தா­கவே தெரி­கி­றது.

எவ்­வா­றா­யினும், வடக்கின் மீது கவனம் செலுத்த ஆரம்­பிக்கும் கோத்­தா­வுக்கு, அது தெற்கில் ஏற்­ப­டுத்தக் கூடிய தாக்­கங்­களைச் சம­நி­லைப்­ப­டுத்த வேண்­டிய தேவையும் உள்­ளது.

அதற்கு அமெரிக்காவையும், போர்க்குற்றங்களையும் பயன்படுத்த முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளதா என்றே சந்தேகிக்க வேண்டியுள்ளது.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-08-12#page-2

சவூதி - கனடா முறுகல் நிலை: சவூதியின் வெளிவிவகார கொள்கையின் விளைவு

1 day 23 hours ago
சவூதி - கனடா முறுகல் நிலை: சவூதியின் வெளிவிவகார கொள்கையின் விளைவு
 

-ஜனகன் முத்துக்குமார்

சவூதி அரேபியாவுக்கும் கனடாவுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு குறித்த சவூதி அரேபியாவின் அணுகுமுறை, இராஜதந்திர வட்டாரங்களில் கடந்த வாரம் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. குறித்த இந்நிலையானது உத்தியோகபூர்வமாக, சில சவூதி அரேபிய மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், சவூதி அரசாங்கத்தால்  சில நாள்களுக்கு முன்னர் கைதுசெய்யப்பட்டமைக்கு எதிராக, கனடாவின் வெளிவிவகார அமைச்சரும் வெளிவிவகார அமைச்சும் வெளியிட்ட கண்டனத்துக்கு எதிரான ஒரு செயற்பாடாக, சவூதி அரேபியா, றியாத்தில் உள்ள கனேடியத் தூதரை நாட்டை விட்டு வெளியேறுமாறும்; ஒட்டாவாவிலிருந்து தமது தூதரை றியாத்துக்கு திருப்பி அழைத்தமை; கனடாவில் செய்ய முன்வந்த புதிய வர்த்தக முதலீட்டை முடக்கியமை; கனடாவில் கல்விகற்கும் 15,000 சவூதி மாணவர்களின் புலமைப்பரிசில்களை நிறுத்திவைத்தமை ஆகியன, குறித்த இச்சச்சலப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தன. இந்நிலையில் இப்பத்தி, சவூதி அரேபியாவின் இம்முரணான, இறுக்கமான செயற்பாடு, அதன் பின்னணி பற்றி ஆராய்கிறது.

சவூதி - கனடா உறவுகள், எப்போதும் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பேசப்படவில்லை. மத்திய கிழக்கின் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்பில் நேட்டோவின் உறுப்புரிமையாகச் செயற்படும் கனடா, அதைத் தாண்டி, தனிப்பட்டளவில் சவூதியுடன் எந்தவித பாதுகாப்பு உடன்படிக்கைகளையும் கொண்டிருக்காமை; ஆயுத உற்பத்தியிலும் யேமன் மீதான சவூதியின் போரில் நேரடியாக உதவுவதற்கு கனடா விருப்பம் காட்டாதிருந்தமை; வர்த்தகத்தைப் பொறுத்தவரை 3-4 பில்லியன் டொலருக்கும் குறைவான வர்த்தகத்தையே கடந்த வருடத்தில் மேற்கொண்டிருந்தமை (குறிப்பு: அமெரிக்க -கனடா வர்த்தகத்தை பொறுத்தவரை 3-4 பில்லியன் டொலர் என்பது, அமெரிக்க - கனடா வர்த்தகத்தில் 2 நாள்களுக்கான வர்த்தகப் பெறுமதியாகும்); கல்வித்துறையை தவிர (சுமார் 15,000 சவூதி மாணவர்கள் தற்போது கனடாவில் கல்வி கற்கின்றனர்) வேறெந்தத் துறையிலும் சவூதியின் பங்கை, கனடா பெருமளவில் சார்ந்திருக்காமை என்பன, கனடா - சவூதி உறவுகளில் நெருக்கமற்ற ஒரு தன்மையையே காட்டுகின்றது. 

மேலும், 2014ஆம் ஆண்டு, அன்றைய பிரதமர் ஸ்டீவன் ஹார்பரின் பழைமைவாத அரசாங்கம், சவூதி அரேபியாவுக்கு ஒளிக் கவச வாகனங்களை (LAV) விற்க, 15 பில்லியன் டொலர் ஒப்பந்தத்தை ஒப்புக் கொண்டிருந்த போதிலும், 2015இல் பிரதமரான ஜஸ்டின் ட்ரூடோ தலைமையிலான லிபரல் கட்சி, இந்த ஒப்பந்தத்தை சிவில் சமூகத்தினரின் போராட்டங்களாலும், முற்போக்கான, பெண்ணியத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் அரசாங்கமாக விளங்கும் லிபரல் கட்சி, சவூதி அரேபியாவின் பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடுகள், தடைகள் அடிப்படையில், குறித்த ஒப்பந்தத்தை நிறுத்திவைக்க முடிவுசெய்திருந்தது. இம்முடிவு மேலதிகமாக, இருதரப்பு உறவுகளை முன்னேற்றுவதில் ஏற்பட்ட தோல்வியாகவும், சவூதியைப் பொறுத்தவரை, கனடா தனது உள்ளக அரசியலில் தலையிடுவதாகவும் கருதியிருந்தது.

மறுமுனையில், சவூதியின் அண்மைய வெளிவிவகாரக் கொள்கை, இன்றைய நிலைக்கு காரணமானது எனவும் கொள்ளமுடியும். சவூதி அரேபியாவின் அண்மைய வெளிவிவகாரக் கொள்கை, 9/11 மற்றும் அதற்கு அப்பாலான ஒரு செயற்பாட்டாளர் நிலையிலிருந்து வேறுபட்டு, ஒரு கொள்கை வகுப்பாளராகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்வதில் முனைப்புக் காட்டுகின்றது. இதன் ஒரு பக்கமாகவே, அமெரிக்காவுடன் மட்டுமன்றி - மத்திய கிழக்கின் அரேபியக் கொள்கைகளுக்கு முரணாக உள்ள இஸ்‌ரேலுடனும், புதிதாக இராணுவ மற்றும் புலனாய்வுத் தகவல்கள் பரிமாற்றம் தொடர்பில் இணங்கிச்செல்ல முடிவெடுத்தமை, யேமனில் சர்வதேச எதிப்புக்கு மத்தியிலும் நடாத்தும் போர், கட்டாரை முற்றுகைக்குட்படுத்திய செயற்பாடு என்பன பார்க்கப்பட வேண்டியனவாகும். இது, சவூதியின் பிராந்திய வல்லரசாங்கத்தின் ஒரு பகுதியாக கொள்ளமுடியும். எனினும் இது, அதனிலும் மேலான சவூதிய தேசியவாதத்தின் ஒரு செயற்பாடாகவே பார்க்கப்பட வேண்டியது.

இந்நிலையிலேயே கனடாவின் வெளிவிவகார அமைச்சின் கண்டனத்தை, சவூதி தனது தேசியவாதத்துக்கு எதிரான ஒரு செயற்பாடாக பார்க்கின்றது. அதன் விளைவே, ஒரு கண்டனத்துக்கு எதிராக, மிகவும் வலிமையான செய்தியை சர்வதேசத்துக்கு அனுப்பும் ஒரு செயற்பாடாகவே, சவூதி அரேபியாவின் அண்மைய செயற்பாடுகள் அமைந்திருந்தன. மேலும், இது கனடாவைத் தாண்டி, மேற்குலத்துக்கு வழங்கப்பட்ட செய்தியாகவே பார்க்கப்பட வேண்டியதாகும்.

ஏன் குறித்த நிலையை கனடாவுக்கு எதிராக எடுக்க சவூதி மேலும், விளைந்தது என்றால், அதற்கு இரண்டு காரணங்களாகவும்: ஒன்று, மேற்குறிப்பிட்டது போல, கனடா - சவூதியின் உறவுகளில் எப்போதுமே பெருமளவில் இரு நாடுகளும் தங்கியிருக்கவில்லை. ஆதலால், கனடாவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு ஒதுக்கிவைத்தலால், சவூதி ஒன்றையும் பெருமளவில் இழக்கப்போவதில்லை; இரண்டு, கனடா அதன் தளத்தில் இருந்து ஒரு போதும் சவூதிக்கு எதிராகப் பழிவாங்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளாது என சவூதி உறுதியாக நம்புவதே ஆகும். இதற்குக் காரணம், கனடா நேட்டோ உறுப்புரிமையுடைய நாடாக இருப்பதும், நேட்டோவைப் பொறுத்தவரை அண்மைக்காலத்தில் அமெரிக்காவின் அரசாங்கம், கனடா உட்பட பல உறுப்பினர்கள் தொடர்பில் நேட்டோவுக்கு தேவையான நிதியை வழங்குவதில்லை என கணிசமான விமர்சனங்களை முன்வைத்தமையை அடுத்து, கனடா நேரடியாக அமெரிக்காவின் மத்திய கிழக்கு நட்பு நாடான சவூதியுடன் நேரடியாக முரண்படாது என சவூதி கருதுவதும் ஆகும்.

இந்நிலையில் குறித்த முறுகல் நிலை அண்மைக்காலத்தில் முடிவுறுமா என்பது கேள்விக்குறியானதே.

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சவூதி-கனடா-முறுகல்-நிலை-சவூதியின்-வெளிவிவகார-கொள்கையின்-விளைவு/91-220227

இஸ்ரேலின் மொசாட் செய்த தொடர் படுகொலைகள்!! பீதியில் ஐரோப்பிய, அரபு தேசங்கள்

2 days 6 hours ago
இஸ்ரேலின் மொசாட் செய்த தொடர் படுகொலைகள்!! பீதியில் ஐரோப்பிய, அரபு தேசங்கள்

 

Operation "Wrath of God" - ஐரோப்பாவிலும், மத்தியகிழக் நாடுகளிலும் இஸ்ரேலின் மொசாட் மேற்கொண்ட இரகசிய படுகொலை வேட்டையின் பெயர்.

மொசாட் மேற்கொண்ட அந்தப் படுகொலைகள் பலஸ்தீனர்கள் மத்தியில் மிகுந்த அச்சத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தன.

இஸ்ரேல் மீதோ இஸ்ரேலியர்கள் மீதோ கைவைக்கத் தயங்குகின்ற ஒரு பயப் பீதியை மேற்குலக நாடுகளுக்கும் உருவாக்கி இருந்தது.

இஸ்ரேலிய உளவு அமைப்பான மொசாட் பற்றிய ஒரு மிகப் பெரிய பிரமிப்பையும், அச்சத்தையும் அரபு தேசங்களின் புலனாய்வுப் பிரிவினருக்கு ஏற்படுத்தியிருந்தது.

இன்றைக்கும் இஸ்ரேல் என்கின்ற சிறிய தேசம், இஸ்ரேலை எந்த நேரமும் விழுங்கிவிடக் காத்துக்கொண்டிருக்கும் அரபு தேசங்கள் மத்தியில் பிழைத்துக்கொண்டிருக்கின்றதென்றால், அதற்கு இருக்கின்ற பல காரணங்களுள் முதன்மையானது- ழுpநசயவழைn 'றுசயவா ழக புழன' போன்ற தனது தொடர் நடவடிக்கையால் இஸ்ரேல் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கின்ற பியர் சைக்கோ தான்.

மொசாட்டின் அந்த இரகசிய நடவடிக்கை பற்றிப் பார்க்கின்றது இந்த உண்மையின் தரிசனம் ஒளியாவணம்:

 

 

இந்த கட்டுரை ஒரு பொது எழுத்தாளர் Gokulan அவர்களால் வழங்கப்பட்டு 10 Aug 2018 எமது செய்திப்பிரிவால் பிரசுரிக்கப்பட்டது. இந்த கட்டுரையின் எந்தவொரு தயாரிப்பிலும் IBC Tamil செய்திப்பிரிவு பங்கேற்கவில்லை. இக் கட்டுரை சம்பந்தமான கருத்துக்களை Gokulan என்பவருக்கு அனுப்ப இங்கே கிளிக்செய்யவும்.

https://www.ibctamil.com/articles/80/104545?ref=ls_d_special

டெலோ என்ன செய்யப் போகிறது?

2 days 7 hours ago
டெலோ என்ன செய்யப் போகிறது?

 

 
 

டெலோ என்ன செய்யப் போகிறது?

யதீந்திரா
கடந்த உள்ளுராட்சி மன்றத் தேர்ல்தலுக்கான வேட்பாளர் தெரிவின் போது டெலோ கடுமையான அறிக்கைகளை வெளியிட்டிருந்தது. டெலோவின் அறிக்கைகளை உற்றுநோக்கியவர்கள் இதோ டெலோ கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறப்போகிறது என்று பேசிக் கொண்டனர். அந்தளவிற்கு காட்டமான அறிக்கைகள், காட்டமான பேச்சுக்கள், கடுமையான நிபந்தனைகள் ஆனால் இறுதியில் எல்லாமே புஸ்வானமாகியது. தமிழரசு கட்சி வழமைபோல் தாங்கள் நினைத்தவாறு விடயங்களை செய்து முடித்தது. முடிந்தவரை பேசிப்பார்த்த, ஏசிப்பார்த்த டெலோ இறுதியில் தமிழரசு கட்சியின் எதேச்சாதிகாரத்திற்குள் அடங்கி, ஒடுங்கிப் போனது.

டெலோ ஒரு காலத்தின் முன்னணி விடுதலை இயக்கங்களில் ஒன்று. அதில் உள்ளவர்களுக்கு ஒரு வரலாறுண்டு. குறிப்பாக அதன் செயலாளர் சிறிகாந்தா தனது அரசியல் வாழ்வை வி.என்.நவரட்ணத்தால் உருவாக்கப்பட்ட சுயாட்சிக் கழகத்திலிருந்து ஆரம்பித்தவர். தந்தை செல்வநாயகம் என்று அழைக்கப்படும் எஸ்.ஜே.வி.செல்வநாயகம் 1965இல் ஜக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைமையிலான தேசிய அரசாங்கத்தில் இணைந்து கொள்ளும் முடிவை எடுத்தபோது, அதனை எதிர்த்து வெளியேறியவர்தான் இந்த நவரட்ணம். இவருடன்தான் சிறிகாந்தா தனது அரசியல் வாழ்வை ஆரம்பித்திருந்தார். இந்த சுயாட்சிக் கழகம் 1968இல் உருவாக்கப்பட்டது. அப்படிப்பார்த்தால் தற்போது கூட்டமைப்பின் தலைவராக அறியப்படும் இரா.சம்பந்தனுக்கு முன்பாகவே அரசியலுக்குள் பிரவேசித்தவர் சிறிகாந்தா. இப்படியான வரலாற்றைக் கொண்ட சிறிகாந்தா இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்? இதே போன்று, தற்போது டெலோவின் தலைவராக இருக்கின்ற செல்வம் அடைக்கலநாதனுக்கும் ஒரு வரலாறு உண்டு. செல்வம் சிறு வயதிலேயே ஆயுதப் போராட்டத்தில் இணைந்து கொண்ட ஒருவர். போராட்ட வாழ்வில் பல அனுபவங்களை கண்டவர். ஆனால் இன்று தமிழரசு கட்சிக்கு முன்னால் ஏன் இந்த வளைந்து போகும் நிலைமை?

selvam and srikantha

ஆயுதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட இயக்கங்கள் தொடர்பில் விமர்சனங்களை முன்வைப்போர் உண்டு. ஆனால் அதனை இப்போது உயர்த்திப்பிடிப்பதில் ஒரு பயனுமில்லை. ஒரு கற்றலுக்காக சில விடயங்களை பார்ப்பது முக்கியம்தான். ஆனால் அந்த கற்றல் கூட, கடந்த காலத்தை ஒரு உசாத்துணையாகக் கொண்டு முன்நோக்கி நகர்வதற்குத்தானேயன்றி, ஒருவரை ஒருவர் சுரண்டி சுகம் காண்பதற்கல்ல. ஆனால் ஆயுத விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்குகொண்ட ஒவ்வொரு இயக்கத்திற்கும் ஏதேவொரு வகையில் ஒரு பங்களிப்பு உண்டுதான். இன்று வடக்கின் அடுத்த முதலமைச்சர் வேட்பாளர் யார் என்று விவாதிக்க முடிகிறதென்றால் அதுவும் அன்றைய அயுதப் போராட்டத்தின் விளைவுதான். மாகாண சபையென்று ஒன்று இல்லாதிருந்திருந்தால்! அப்படிப் பார்த்தால் தமிழரசு கட்சி, பின்னர் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி ஆகிய மிதவாத கட்சிகள் எவையுமே, அரசியலில் காண்பிக்கக் கூடியளவிற்கு இதுவரை எதனையும் சாதித்தித்திருக்கவில்லை. நிலைமை இப்படியிருக்க, இயக்கங்களை பார்த்து நீங்கள் இரத்தக்கறை படிந்தவர்கள் ஆனால் நாங்களோ தூய வேட்டிக்காரர்கள் என்று சொல்வதில் எந்தவிதமான அரசியல் தர்க்கமுமில்லை. ஆயுதப் போராட்டத்தின் போது விடுகளுக்குள் ஒழிந்துகிடந்தால் பின்னர் எப்படி வேட்டியில் கறைபடியும்? வெளியில் வந்து மக்களோடு மக்களாக நின்றிருந்தாலல்லவா வேட்டியில் ஏதும் பட்டிருக்கும். பிரச்சினை என்றவுடன் கொழும்பிற்கும் இந்தியாவிற்கும் ஓடிப் போனவர்கள், களத்தில் போராடியவர்களைப் பார்த்து நீங்கள் எங்களுக்குக் கீழானவர்கள் என்று கூறுவதில் என்ன நியாயமுண்டு?

ஆனால் ஒருவருக்கான நியாயங்கள் எல்லா நேரங்களிலும் மற்றவர்களிடமிருந்து கிடைக்கும் என்றில்லை. நியாயங்கள் அப்படி இலகுவாக கிடைத்துவிடுமென்றால் ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் எதிர்ப்பு அரசியலை கையில் எடுக்க வேண்டிய தேவையும் ஏற்படாது. இப்போதுள்ள பிரச்சினை என்னவென்றால் தமிழ் அரசியல் பரப்பில் தமிழரசு கட்சிக்கு எதிரான ஒரு உள்ளக எதிர்ப்பு அரசியல் தேவைப்படுகிறது. அதனை முன்னெடுப்பதில் அனைத்து தரப்பினரும் ஓரணியில் நிற்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது. அரசியல் கூட்டுக்கள் அல்லது ஜக்கிய முன்னணிகள் அவ்வப்போது ஏற்படும் தேவைகளிலிருந்துதான் உருவாக்கின்றன. அவ்வாறானதொரு தேவை இப்போது எழுந்திருக்கிறது. ஆனால் அந்த தேவையை டெலோ புரிந்து கொண்டிருக்கிறதா?

விடுதலைப் புலிகள் தவிர்ந்த பிரதான இயங்கங்களான டெலோ, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் மற்றும் புளொட் ஆகியவை 1990களுக்கு பின்னர் முற்றிலுமாக தங்களை ஜனநாயக நீரோட்டத்திற்குள் இணைத்துக் கொண்டன. ஆனால்; ஒரு ஜனநாயக அரசியல் கட்சிக்கான கட்டமைப்புக்கள் இவர்களிடம் எப்போதுமே வலுவாக இருந்ததில்லை. இப்போதும் அவ்வாறானதொரு நிலைமைதான் நீடிக்கின்றது. ஒப்பீட்டடிப்படையில் தமிழரசு கட்சியிடம் ஒரு குறிப்பிட்டளவான கட்சிக் கட்டமைப்புண்டு ஆனால் அதனை ஒரு ஜனநாயக கட்டமைப்பு என்று முற்றிலுமாகக் கூறிவிட முடியாது. இன்றிருக்கும் எந்தவொரு தமிழ் அரசியல் கட்சியிடமும் தீர்மானங்களை எடுப்பதில் கீழிருந்து மேல்நோக்கிச் செல்லும் நடைமுறையில்லை. அனைத்து தீர்மானங்களும் மேலிருந்து கீழ் நோக்கியே திணிக்கப்படுகின்றன. பெருமளவிற்கு தமிழ் தேசிய கட்சிகளாக இயங்கிவரும் அனைத்து கட்சிகளுமே நபராதிக்க கட்சிகள்தான். டெலோவும் இவ்வாறான பலவீனங்களுக்கு ஊடாக பயணிக்கும் ஒரு கட்சிதான். ஆனால் ஆயுதப் போராட்டத்திலிருந்து ஜனநாயகத்திற்கு திரும்பிய கட்சிகளில் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப், புளொட் மற்றும் ஈ.பி.டி.பி ஆகிய கட்சிகளுடன் ஒப்பிட்டால் வடக்கு கிழக்கு முழுவதும் தங்களுக்கான கிளைகளுடன் இயங்கிவரும் ஒரேயொரு கட்சியென்றால் அது டெலோ மட்டும்தான்.

selvam-adaikalanathan-at-kalmunai-local-election

டெலோ வடக்கு கிழக்கு மகாணங்களிலுள்ள அனைத்து மாவட்டங்களிலும் சிறியளவிலாவது கட்சிக் கட்டமைப்பொன்றை பேணிவருகிறது. மத்திய குழுவின் தீர்மானங்களுக்கு ஏற்பவே முடிவுகள் எடுக்கப்படுகிறது. ஆனால் அண்மைக்காலத்தில் டெலோவின் முடிவுகள் முன்னுக்கு பின் முரணாக இருக்கின்றன. அறிக்கைகள் முன்னுக்கு பின் முரணாக இருக்கின்றன. சில வாரங்களுக்கு முன்னர் செல்வம் அடைக்கலநாதன் வடக்கு முதலமைச்சர் விக்கினேஸ்வரனை அவரது உத்தியோகபூர்வ வாசஸ்தளத்தில் சந்தித்திருந்தார். இதன் போது தங்களது ஆதரவு எப்போதும் உங்களுக்கே என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். அதன் பின்னர் டெலோவின் மத்திய குழுவிலும் விக்கினேஸ்வரனா மாவையா என்றால் டெலோவின் ஆதரவு விக்கினேஸ்வரனுக்குத்தான் என்றும் முடிவானது. மத்திய குழுவின் முடிவு இவ்வாறிருக்க, டெலோவின் செயலாளர் சிறிகாந்தா, அடுத்த வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் வேட்பாளர்களாக இருவரது பெயர்களை சம்பந்தனிடம் சிபார்சு செய்திருக்கிறாராம். ஒருவர் எழுந்து நடக்க முடியாமல் இருக்கின்ற உடுப்பிட்டி சிவசிதம்பரத்தின் சகோதரர் மற்றையவர், செல்வநாயகத்தின் மகனும் நீண்டகாலமாக இந்தியாவில் வசித்துவருபருமான சந்திரகாசன். அப்படியானால் டெலோவின் உத்தியோகபூர்வமான நிலைப்பாடு என்ன? உண்மையிலேயே டெலோவின் நிலைப்பாடு விக்கினேஸ்வரனை எதிர்ப்பதுதானா?

டெலோவின் உறுதியற்ற நிலைப்பாடுகள்தான் மறுவளமாக தமிழரசு கட்சிக்கு சாதகமாக இருக்கிறது. டெலோவின் உறுதியற்ற முடிவுகளை எதிர்த்து அதன் மூத்த உறுப்பினர் கணேஸ் வேலாயுதம் கட்சியைவிட்டு வெளியேறியிருக்கின்றார். தனித்து இயங்கவும் முடிவு செய்திருக்கின்றார். டெலோவின் பலவீனம்தான் தமிழசு கட்சியின் பலம். இன்றைய நிலையில் கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட போதிருந்த கட்சிகளில் டெலோ ஒன்றுதான் தற்போதும் கூட்டமைப்புக்குள் இருக்கிறது. தமிழரசு கட்சியால் கூட்டமைப்பு என்று இப்போதும் கூற முடிகிறதென்றால், அதற்கு டெலோவின் அங்கத்துவம்தான் காரணம். டெலோ வெளியேறுமாக இருந்தால் கூட்டமைப்பு என்னும் பெயரை தமிழரசு கட்சியால் பிரயோகிக்க முடியாது போகும். ஆனால் யானை தன் பலமறியாது தனது தலையில் தானே மண்ணை வாரிப் போட்டுக்கொள்வது போன்று, டெலோவிற்கும் தன்பலம் விளங்கமால் தமிழரசு கட்சியின் ஆதிக்கத்திற்குள் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. டெலோவின் தலைவர்கள் முதலில் தங்களின் பலம் என்ன பலவீனம் என்ன என்பதை நன்கு புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்படிப் புரிந்து கொண்டால் நிகழவுள்ள அரசியல் மாற்றத்தின் அஸ்திபாரமாக டெலோவே திகழும். காலம் புதியதொரு அரசியல் கூட்டுக்கான தேவையை உணர்த்திநிற்கிறது. ஆனால் கட்சிகளோ புதிய சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களை தயார்படுத்திக் கொள்ளத் தயாரில்லை. டெலோ புதிய சூழலை விளங்கிக்கொள்ளாது விட்டால், டெலோ 2020 தேர்தலில் படுமோசமான வீழ்சியை சந்திக்க நேரிடும். தாங்களே தமிழரசு கட்சிக்கு அடுத்த நிலையில் என்னும் கற்பனையும் கலைந்துபோக நேரிடும். ஏனெனில் தமிழரசு கட்சி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக டெலோவை உள்வைத்தே அழித்துவருகிறது. இதுவே முன்னர் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் இற்கும் நிகழ்ந்தது.

http://www.samakalam.com/blog/டெலோ-என்ன-செய்யப்-போகிறத/

சட்டப்படி…

2 days 11 hours ago
சட்டப்படி…
 
g-g.jpg

இக்கட்டுரை விக்னேஸ்வரன் எதிர் டெனீஸ்வரன் வழக்கைப் பற்றியது அல்ல. மணிவண்ணனுக்கு எதிரான வழக்கைப் பற்றியதும் அல்ல.

அதே சமயம் இவ்விரு வழக்குகளின் பின்னணியில் இரு தரப்பு ஆதரவாளர்களும் முகநூலில் மோதிக் கொள்வதைப் பார்க்கும் போது தமிழ் அரசியலரங்கு ஒரு வழக்காடு மன்றமாக மாறி வருகிறதா? என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது.

இதில் உச்சக்கட்ட சுவாரசியம் எதுவெனில் சட்டத்தரணி சயந்தன் தனது முகநூல் பதிவொன்றில் டெனீஸ்வரனிடம் இலவச சட்டவகுப்பு எடுக்க விரும்பியவர்கள் வரலாம் என்ற தொனிப்பட எழுதியிருப்பதுதான்.

அதேசமயம் மணிவண்ணனுக்கு ஆதரவாக முகநூலில் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத்துறைத் தலைவரான குருபரன் எழுதியிருக்கிறார். அதில் அவர் அப்புக்காத்து அரசியலை விமர்சித்திருந்தார்.

அப்புக்காத்து அரசியல் அல்லது கறுப்புக்கோட்டு அரசியல் என்ற பதம் எங்கிருந்து தொடங்கியது?

ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு முந்திய மிதவாத அரசியலைக் குறிப்பதற்கே இச்சொற்றொடர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு முந்திய தமிழ் மிதவாத அரசியல் பாரம்பரியத்தில் பெரும்பாலான தலைவர்கள் சட்டத்தரணிகளாகவே காணப்பட்டார்கள். மிகச் சிலரே சட்டத்துறைக்கு வெளியில் இருந்து வந்தார்கள்.

 amir-428x244.jpg

ஏன் அப்படி சட்டத்தரணிகளே அரசியலில் அதிகம் அக்கறை காட்டினார்கள்? ஏனைய துறைசார் நிபுணர்கள் ஏன் அந்தப்பக்கம் வரவில்லை? தமிழ் அரசியலை கூடிய பட்சம் சட்டக்கண் கொண்டு பார்க்கும் அப்பாரம்பரியம் எதிலிருந்து தொடங்கியது? இது தொடர்பில் ஈழத் தமிழர்கள் மத்தியில் விரிவான ஆய்வுகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

அரசியல் எனப்படுவது நாடாளுமன்றத்தில் வாதத் திறமையால் எதிர்த்தரப்பை ஜெயிப்பதுதான் என்ற ஒரு கண்ணோட்டம்தான் மேற்படி போக்கிற்கு காரணமா? வாதத் திறமை இருந்தால் அவர் தலைவராக வரலாம் என்று நம்பப்பட்டதா?

எதிரியை வெல்வதற்குரிய ஒரே களம் வாதாட்டக்களம்தான் என்று நம்பியதன் விளைவா அது? இந்தப் பாரம்பரியத்தின் ஒரு கிளையோட்டமாக இலக்கியத்திலும், பட்டிமன்றங்களும், வழக்காடு மன்றங்களும், சுழலும் சொற்போர் அரங்குகளும் திறக்கப்பட்டனவா? இப்பொழுதும் நல்லூரில் துர்க்கா மணி மண்டபத்தில் நடக்கும் வழக்காடு மன்றங்களை ரசிப்பதற்கு படித்த தமிழ் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் தொகையாக வருவது எதைக் காட்டுகிறது?

இவ்வாறு நாடாளுமன்றத்திலும் தேர்தல் மேடைகளிலும் எதிர்த்தரப்பை தர்க்கத்தால் ஜெயிப்பது ஒரு அடிப்படைத் தகைமையாகக் கருதப்பட்டது. அமெரிக்க ஜனாதிபதித் தேர்தலின் போதும் இவ்வாறான ஒரு விவாதக்களம் திறக்கப்படுவதுண்டு. ஆனால் அது ஒப்பீட்டளவில் உயர்வானது நாகரீகமானது.நாட்டின் எதிர்காலத்தை முன்வைத்து நிகழ்த்தப்படுவது.

தர்க்கத்தின் மெய்யான நோக்கம் உண்மையைக் கண்டு பிடிப்பதே. எதிரியைத் தோற்கடிப்பது அல்ல என்று ஒரு மேற்கோள் உண்டு. குறைந்தபட்சம் அவ்வாறு தர்க்கத்தால் எதிரியை வெல்ல முடிந்திருந்தால் ஆயுதப் போராட்டத்திற்கான ஒரு தேவையும் இருந்திருக்காது.

நாடாளுமன்றம் என்ற களத்தில் தமிழ் அப்புக்காத்துமார் வழக்காடி வென்றிருந்தால் பிந்திய தசாப்தங்களில் தமிழ் இளைஞர்கள் சமர்க்களங்களைத் திறக்க வேண்டி வந்திருக்காது. ஆனால் சிங்கள அப்புக்காத்துமார் தமிழ் அப்புக்காத்துக்களை விடவும் கெட்டிக்காரர்களாக இருந்தார்கள்.

சட்டங்களை எழுதும் பொழுதும், யாப்பைத் திருத்தும் பொழுதும் அல்லது யாப்பை மாற்றி எழுதும் பொழுதும் அவர்களுடைய கெட்டித்தனம் வெளிப்பட்டது. அவர்கள் எப்பொழுதும் தமது இனத்திற்கு விசுவாசமாக இருந்தார்கள். தமது கெட்டித்தனம் அனைத்தையும் தமது இனத்தின் வெற்றிக்காகவே பிரயோகித்தார்கள்.

இதுவிடயத்தில் தமக்கு விசுவாசமாக இருந்த கெட்டிக்காரர்களான தமிழ் அப்புக்காத்துமார்களையும் அவர்கள் தந்திரமாக பயன்படுத்தினார்கள். இன்றுவரை பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். இதனால் நாடாளுமன்றத்தில் தமிழ் அப்புக்காத்துமார்களால் தமது மக்களின் உரிமைகளை வென்றெடுக்க முடியாது போயிற்று.

suma-428x279.jpg

இதனால் ஏற்பட்ட விரக்தி, வெறுப்பு, என்பவற்றின் விளைவாக ஆயுதப் போராட்டம் தொடங்கியது. ஆயுதப் போராட்ட இயக்கங்கள் தங்களைச் செயல்வீரர்கள் என்று நம்பினார்கள். அதே சமயம் உரிமைகளை வென்றெடுக்கத் தவறிய அப்புக்காத்து அரசியல்வாதிகளை வாய்ச்சொல் வீரர்கள் என்று இகழ்ந்தார்கள். அதுமட்டுமல்ல செயலுக்குப் போகாமல் அரசியல் விவாதங்களில் அதிகம் ஈடுபட்டவர்களை அவர்கள் ‘கதைகாரர்கள்’ என்று இகழ்ந்தார்கள்.

களத்தில் அதிகம் தாக்குதல்களைப் புரிந்த இயக்கங்கள் மத்தியில் அரசியல் பிரிவு எனப்படுவது தாக்குதல் பிரிவை விடவும் கீழானதாகவே காணப்பட்டது.

அரசியல் பிரிவினருக்கு ‘லோலோ பிரிவு’ என்றும் ஒரு பெயர் வைக்கப்பட்டது. வாயாலே ‘லோ லோ லோ’ என்று கத்துபவர்கள் என்று அதற்குப் பெயர். புலிகள் இயக்கத்தின் அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக இருந்த திலீபனுக்கு ‘அப்பாப்பிள்ளை’ என்ற ஒரு செல்லப் பெயர் இருந்தது. அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் என்பதன் சுருக்கமே இது. அதாவது அரசியல் பிரிவின் வேலை எனப்படுவது அமிர்தலிங்கம் செய்ததைப் போன்ற ஒன்றுதான் என்ற பொருள் படவே அப்படி அழைக்கப்பட்டது.

இவ்வாறு சட்டத்தரணிகளின் அரசியல் எனப்படுவது வாயால் வெடி கொழுத்திப் போடும் ஒன்றுதான். என்று நம்பிய இயக்கங்கள் நிஜமாகவே வெடிகுண்டுகளைக் கொழுத்திப் போட்டன. இதனால் சட்டத்தரணிகளின் அரசியல் பின்னரங்கிற்குத் தள்ளப்பட்டது.

ஆனால் 2009 மே மாதத்தோடு ஆயுத மோதல்கள் முடிவிற்கு வந்த பின் மறுபடியும் அப்புக்காத்துமார்களின் அரசியல் மேலோங்கத் தொடங்கியது. கூட்டமைப்பானது அது உருவாகிய தடத்திலிருந்து விலகி வரத் தொடங்கி விட்டது என்ற தொனிப்பட சுமார் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன் நானெழுதிய கட்டுரைகளில் அப்புக்காத்து அரசியலைக் குறித்து விமர்சனங்களை வைத்திருக்கிறேன். விக்னேஸ்வரனை சம்பந்தர் அறிமுகப்படுத்திய போதும் அப்புக்காத்து அரசியலைக் குறித்து எழுதியிருக்கிறேன்.

கடந்த ஒன்பதாண்டுகளுக்கும் மேலான மிதவாத அரசியலில் ஏற்பட்டிருக்கக் கூடிய தேக்கம், தோல்வி, சறுக்கல் போன்றவற்றிற்கு அப்புக்காத்து மனோநிலையும் ஒரு காரணம்தான்.

அரசியல் எனப்படுவது சமூகத்தில் எல்லாத் துறைகளும் சங்கமிக்கும் ஓர் இடம். அது ஒரு பல்துறை ஒழுக்கம். தனிய சட்டக்கண்ணால் மட்டும் எல்லாவற்றையும் விளங்கிக் கொள்ள முடியாது. அப்படி சட்டக்கண்ணால் பார்ப்பது என்பது இலங்கைத் தீவின் அரசியல் பின்புலத்தில் தமிழ்த் தரப்பிற்கு ஆபத்தானது.

ஏனெனில் இலங்கைத்தீவின் நீதிபரிபாலனப் பாரம்பரியம் எனப்படுவதே தமக்கு எதிரானதுதான் என்று தமிழ் மக்கள் நம்புகிறார்கள். சில கெட்டிக்காரச் சட்டத்தரணிகள் தமது வாதத் திறமையால் ஒரு தொகுதி அரசியல்கைதிகளை விடுதலை செய்திருக்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான். சில துணிச்சலான தமிழ் நீதிபதிகள் விதிவிலக்காண தீர்ப்புக்களை வழங்கியிருக்கிறார்கள் என்பதும் உண்மைதான்.ஆனால் ஒட்டு மொத்தத் தமிழ் மக்களை விடுதலை செய்வதற்கு அந்த சட்ட நுணுக்கங்கள் மட்டும் போதாது.

குறிப்பாக பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டத்தைத் தன்னுள் கொண்டிருக்கும் ஒரு நீதிபரிபாலனக் கட்டமைப்புக்குள் நின்றுகொண்டு ஒரு இனம் என்ற அடிப்படையில் தமிழ் மக்களை விடுதலை செய்ய முடியாது. பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டமானது தமிழ் மக்களின் அரசியலைப் பயங்கரவாதமாக முத்திரை குத்தத் தேவையான ஏற்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கிறது.

இவ்வாறானதோர் பின்னணிக்குள் தனிய சட்டப்பரப்பிற்குள் நின்றுகொண்டு மட்டும் தமிழ் மக்களை அரசியல் ரீதியாக விடுதலை செய்ய முடியாது. இனப் பிரச்சினை எனப்படுவது சாராம்சத்தில் ஒரு சட்டப்பிரச்சினையல்ல. அது ஒர் அரசியல் பிரச்சினை. தமிழ் மக்களின் போராட்டத்தைப் பயங்கரவாதமாகப் பார்ப்பது என்பது ஓர் அரசியல் தீர்மானம்தான்.

விக்னேஸ்வரனுக்கும் அவருக்கு எதிரான அணிக்கும் இடையிலான மோதல் எனப்படுவது ஒரு சட்டப்பிரச்சினையல்ல. அது இரு வேறு அரசியல் செய்முறைகளுக்கிடையிலான மோதல். அதை ஒரு சட்ட விவகாரமாக குறுக்க முடியாது.

ஆனால் விக்னேஸ்வரன் மாகாணசபையை ஒரு நீதிமன்றமாக மாற்றினார். அதன் தர்க்கபூர்வ விளைவாக அவர் தனக்குப் பாதகமான ஓர் ஆடுகளத்திற்கு இழுத்துக் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறார். இப்பொழுது தவராசாவிற்கும், டெனீஸ்வரனுக்கும் பதில் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்.

அவருக்கு ஆதரவான மாகாணசபை உறுப்பினர்களின் மீது முன்வைக்கப்படும் எல்லாக் குற்றச்சாட்டுக்களின் பின்னணியிலும் அரசியல்தான் உண்டு. அவை சட்ட ரீதியிலான குற்றச்சாட்டுக்களாகத் தோன்றலாம். ஆனால் அக்குற்றச்சாட்டுக்களின் இறுதி இலக்கு எனப்படுவது விக்னேஸ்வரன் முன்னெடுக்கும் எதிர்ப்பு அரசியலை முறியடிப்பதுதான். ஆனால் வெளித்தோற்றத்திற்கு அது ஒரு சட்ட விவகாரமாகக் காட்டப்படுகிறது.

ஆனால் விக்னேஸ்வரனுக்கு வந்திருக்கும் பிரச்சினைகளோ அல்லது அரசியல் கைதிகளின் விவகாரமோ அல்லது காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் விவகாரமோ அல்லது காணிப்பிரச்சினையோ தனிய சட்டப்பிரச்சினைகள் அல்ல. அவற்றுக்கு சட்டத்தீர்வு மட்டும் காணவும் முடியாது. மாறாக அரசியல் தீர்வே காணப்பட வேண்டும் – காணப்படும் அரசியல் தீர்வானது பின்னர் சட்டமாக்கப்பட வேண்டும்.

மாகாண சபைக்குள்ள அதிகாரங்களும் தனிய சட்டப்பிரச்சினைகள் மட்டுமல்ல. அவற்றிற்கு சட்டத்தீர்வை மட்டும் கண்டுவிட முடியாது. வடக்கு கிழக்கு இணைந்த மாகாணத்தின் முன்னாள் முதலமைச்சராகவிருந்த வரதராஜப்பெருமாள் இது தொடர்பில் ஒரு விடயத்தை அடிக்கடி கூறி வருகிறார்.

மாகாண சபையானது சட்டவாக்க வலுவுடைய ஒரு சபையாகும். இந்திய மாநிலங்களுக்கு உள்ள அதிகாரங்களைப் போல மாகாணசபைகளுக்கும் அதிகாரங்கள் உண்டு. ஆனால் அவற்றை ஆட்சி நடைமுறைக்கூடாகவே ஓர் அரசியல் யதார்த்தமாக மாற்ற வேண்டி இருக்கிறது. இது தொடர்பில் இயற்றப்பட வேண்டிய நியதிச்சட்டங்களை இயற்றி தேவைப்பட்டால் நீதிமன்றத்தின் உதவியைப் பெற்று மாகாணசபைக்குள்ள அதிகாரங்களை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தொனிப்பட அவர் கருத்துத் தெரிவிப்பது உண்டு.

இது தொடர்பாக ஒரு மூத்த சிவில் அதிகாரி சொன்னார் “வரதராஜப்பெருமாள் கூறுவது போல வடமாகாணசபை நியதிச்சட்டங்களை இயற்றி மத்திய அரசாங்கத்தோடு மோதலாம். இது விடயத்தில் நீதிமன்றத்திற்குப் போய் ஒன்றில் இலங்கை அரசாங்கத்தை அம்பலப்படுத்தலாம். அல்லது நீதி பரிபாலனக் கட்டமைப்பை அம்பலப்படுத்தலாம்” என்று. ஆனால் இதிலுள்ள நடைமுறைக் கேள்வி என்னவெனில் நீதி பரிபாலனக் கட்டமைப்பை யாருக்காக அம்பலப்படுத்த வேண்டும்? என்பதுதான். அனைத்துலக சமூகத்தின் கவனத்திற்குள் கொண்டு வருவதற்குத்தானே.

ஆனால் இவையெல்லாம் அனைத்துலக சமூகத்திற்;கு ஏற்கெனவே தெரியாதா? சில மாதங்களுக்கு முன்பு கொழும்பிற்கு வந்து போன ஐ.நாவிக் சிறப்புத் தூதுவரான பென் எமேர்சன் இலங்கைத் தீவின் நீதிபரிபாலனக் கட்டமைப்பைக் குறித்து தனது அறிக்கையில் என்ன கூறியிருக்கிறார்? ஐ.நா மனித உரிமைகள் ஆணையகத்தின் அறிக்கைகளிலும் அதையொத்த கருத்துக்கள் உண்டு.

எனவே அனைத்துலக சமூகத்திற்கு இலங்கைத்தீவின் நீதிபரிபாலனக் கட்டமைப்பைப் பற்றித் தெரியும். ஈழத் தமிழர்கள் நீதிமன்றத்திற்குப் போய் வழக்காடித்தான் அதை நிரூபிக்க வேண்டும் என்றில்லை.

ஆனால் இங்கு பிரச்சினை என்னவெற்றால் எல்லா உண்மைகளையும் விளங்கிக் கொண்ட பின்னரும். ஐ.நாவும் மேற்கு நாடுகளும் ரணில் – மைத்திரி அரசாங்கத்தை நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்க மாட்டார்கள் என்பதுதான். அவர்கள் இதை ஒரு சட்டப்பிரச்சினையாகப் பார்க்க மாட்டார்கள். மாறாக பிராந்திய மற்றும் பூகோள நலன்களுக்கூடாகவே பார்ப்பார்கள்.

இதுதான் நடப்பு நிலமை. ஒரு விவகாரத்தை சட்டப்பிரச்சினையாகப் பார்ப்பதா? அல்லது அரசியலாகப் பார்ப்பதா என்பது அவரவர் நலன்சார் நோக்கு நிலைகளிலிருந்தே தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

தமிழ் பேச்சு வழக்கில் அண்மைய காலமாக ஒரு பொருளின் பண்பைக் குறிப்பதற்காக பண்படுத்தப் படும் ஒரு சொற்தொடர் ‘சட்டப்படி’ என்பதாகும்.

குறிப்பிட்ட பொருள் செம்மையாக சிறப்பாக அம்சமாக இருக்கிறது என்பதை அது குறிக்கும். ஆனால் இனப்பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரை சட்டப்படி என்பதற்கு அதுவா பொருள்?

இது தொடர்பில் ஓர் ஆங்கில மேற்கோளை இங்கு காட்டலாம். அது கறுப்பினப் போராளியாகிய மல்க்கம் எக்ஸ் கூறியது என்று ஒரு ஞாபகம். “யூதர்களுக்கு எதிரான இனப்படுகொலை சட்டப்படியே மேற்கொள்ளப்பட்டது. அடிமை வாணிபம் சட்டப்படியே மேற்கொள்ளப்பட்டது. கொலனி ஆதிக்கம் சட்டப்படியே மேற்கொள்ளப்பட்டது. சட்டவலிதுடமை(சட்டப்படி) எனப்படுவது நீதியின் பாற்பட்ட ஒரு விவகாரம் அல்ல. அது அதிகாரத்தின் பாற்பட்ட ஒரு விவகாரம்”.

 நிலாந்தன்

http://athavannews.com/category/weekly/அரசியல்-கட்டுரைகள்/

மஹிந்தவின் எச்சரிக்கை உண்மையானதா?

2 days 12 hours ago
மஹிந்தவின் எச்சரிக்கை உண்மையானதா?
S-04Page1Image0002-8b1e9190464bbb601474ed568ce3b195213b826e.jpg

 

-சத்ரியன்

இன்­றைய நிலையில், மஹிந்த ராஜபக் ஷ இவற்றை மீண்டும் பிடுங்கிக் கொண்டால் கூட, அவற்­றுக்­காக பெறப்­பட்ட கடன்­களை அவரால் அடைக்க முடி­யாது. திரும்பப் பெற்றுக் கொள்­வ­தானால், அதற்­கான கொடுப்­ப­ன­வையும் செலுத்த வேண்டும். அதற்கு தகுந்த கார­ணமும் கூறப்­பட வேண்டும்

இல்­லா­விடின் சர்­வ­தேச அளவில் - பரஸ்­பர வர்த்­தக உடன்­பாட்டை மீறிய அர­சாங்­க­மாக அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­தப்­படும்.

இந்த விளை­யாட்டை மஹிந்த வேறெந்த நாடு­க­ளு­டனும் விளை­யா­டி­னாலும் அதிக பிரச்­சினை ஏற்­ப­டாது. ஆனால் இந்­தி­யா­வு­டனும், சீனா­வு­டனும் நிச்­ச­ய­மாக விளை­யாட முடி­யாது.

 

இலங்­கையின் கூட்டு அர­சாங்கம் விற்­பனை செய்யும், நாட்டின் தேசிய சொத்­துக்­களை வாங்க வேண்டாம், நாங்கள் ஆட்­சிக்கு வந்­ததும், அவற்றை திரும்ப எடுத்துக் கொள்வோம் என்­பதே முன்னாள் ஜனாதிபதியின் எச்­ச­ரிக்கை. 

மத்­தள விமான நிலை­யத்தின் 70 சதவீத பங்­கு­களை இந்­தியா கொள்­வ­னவு செய்­ய­வுள்­ள­தாக செய்­திகள் வெளி­யா­கி­யி­ருந்த நிலையில் தான், மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் இந்த எச்­ச­ரிக்கை வெளி­யா­கி­யி­ருக்­கி­றது 

தற்­போ­தைய கூட்டு அர­சாங்­கத்தைக் கவிழ்க்கும் நோக்­குடன், கொழும்பில் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட ஜன பலய எதிர்ப்புப் போராட்­டத்தில் உரை­யாற்­றிய முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக் ஷ சர்­வ­தேச நாடு­க­ளுக்கு ஒரு எச்­ச­ரிக்­கையை விடுத்­தி­ருந்தார்.

இலங்­கையின் கூட்டு அர­சாங்கம் விற்­பனை செய்யும், நாட்டின் தேசிய சொத்­துக்­களை வாங்க வேண்டாம், நாங்கள் ஆட்­சிக்கு வந்­ததும், அவற்றை திரும்ப எடுத்துக் கொள்வோம் என்­பதே அவ­ரது எச்­ச­ரிக்கை.

மத்­தள விமான நிலை­யத்தின் 70 சதவீத பங்­கு­களை இந்­தியா கொள்­வ­னவு செய்­ய­வுள்­ள­தாக செய்­திகள் வெளி­யா­கி­யி­ருந்த நிலையில் தான், மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் இந்த எச்­ச­ரிக்கை வெளி­யா­கி­யி­ருக்­கி­றது.

மத்­தள விமான நிலை­யத்தை இந்­தி­யா­வுடன் இணைந்து கூட்டு முயற்­சி­யாக இயக்­கு­வது பற்றி இலங்கை அர­சாங்கம் தான் தொடர்ச்­சி­யாக பேசிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றதே தவிர, இந்­தியா அதனை இன்­னமும் பகி­ரங்­கப்­ப­டுத்­த­வில்லை.

இந்­தியா இந்த விட­யத்தில் நடந்து கொள்­கின்ற முறைகள் மர்மம் நிறைந்­த­வை­யா­கவே இருந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றன.

மத்­தள விமான நிலை­யத்தின் பெரும்­ப­குதி பங்­கு­களைக் கொள்­வ­னவு செய்­வ­தற்­காக இந்­திய அதி­கா­ரிகள் பேச்சு நடத்த ஒன்­றுக்குப் பல­முறை கொழும்­புக்கு வந்­தி­ருந்­தனர். மத்­தள விமான நிலை­யத்தைப் பார்­வை­யிட்டு, அதன் ஓடு­பா­தை­களைப் பரி­சோ­தித்து, சொத்­துக்­க­ளையும் மதிப்­பீடு செய்­தி­ருந்­தனர்.

இருந்­தாலும், இந்த விமான நிலை­யத்தை இந்­திய விமான நிலைய அதி­கா­ர­சபை கொள்­வ­னவு செய்­வது பற்­றிய எந்தத் திட்­டமும் இல்லை என்று அண்­மையில் இந்­திய பாரா­ளு­மன்­றத்தில் அறி­வித்­தி­ருந்தார் இந்­தி­யாவின் சிவில் விமானப் போக்­கு­வ­ரத்து இணை அமைச்சர் ஜெயந்த் சின்ஹா.

இவ­ரது இந்தக் கருத்து இலங்கை அர­சாங்­கத்­துக்கு நிச்­சயம் அதிர்ச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்கும்.

ஏனென்றால், ஒரு பக்கம் இலங்கை அர­சாங்­கத்­துடன் பேசிக் கொண்டு, அவ்­வா­றான எந்தத் திட்­டமும் கிடை­யாது என்று இந்­திய அர­சாங்கம், பாரா­ளு­மன்­றத்தில் அறி­வித்­ததை சாதா­ர­ண­மாக எடுத்துக் கொள்ள முடி­யாது.

எனினும், இந்­திய விமான நிலைய அதி­கார சபை­யுடன் மத்­தள விமான நிலை­யத்தை கூட்­டாக இயக்­கு­வது பற்றிப் பேச்­சுக்கள் நடத்­தப்­ப­டு­கின்­றன என்­பதை மீண்டும் உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கிறார் அமைச்சர் நிமால் சிறி­பால டி சில்வா.

இன்­னமும் இறு­தி­யான இணக்­கப்­பாடு ஏற்­ப­ட­வில்லை என்­பதால் இந்­திய அமைச்சர் அவ்­வாறு கூறி­யி­ருக்­கலாம் என்று அவர் மழுப்ப முனைந்தார்.

எது எவ்­வா­றா­யினும், மத்­தள விமான நிலைய விவ­கா­ரத்தில், இந்­தி­யா­வுக்கும் இலங்­கைக்கும் இடையில் இழு­ப­றிகள் நடந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றன என்­பதை புரிந்து கொள்ள முடி­கி­றது.

மத்­தள விமான நிலைய விவ­காரம் தொடர்­பாக பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் அமைச்­சர்­களும் பல மாதங்­க­ளாகக் கூறி வரு­கின்ற போதும், இந்­தியா இது­வ­ரையில் அது­பற்றி வாய் திறக்­க­வே­யில்லை.

இந்­திய பாரா­ளு­மன்­றத்தில் இணை அமைச்சர் ஜெயந்த் சின்ஹா, கேள்வி ஒன்­றுக்குப் பதி­ல­ளித்­ததை தவிர, வேறெந்த சந்­தர்ப்­பத்­திலும், மத்­தள பற்றி வாய்­தி­றப்­பதை தவிர்த்தே வந்­தார்.

மத்­தள விமான நிலை­யத்தின் பெறு­மதி தொடர்­பான மதிப்­பீடு விட­யத்தில் இரண்டு தரப்­பு­க­ளுக்கும் இடையில் முரண்­பா­டுகள் இருப்­ப­தா­கவும் கூறப்­ப­டு­கி­றது.

மத்­தள விமான நிலை­யத்தின் பெறு­மதி விட­யத்தில், இலங்கை மதிப்­பிட்­டதை விட இந்­தியா மதிப்­பிட்ட தொகை குறை­வா­னது. இந்த விட­யத்­தி­லேயே இரு­த­ரப்­புக்கும் இழு­பறி இருப்­ப­தாக பசில் ராஜபக் ஷ சில நாட்­க­ளுக்கு முன்னர் கூறி­யி­ருந்தார் என்­பதும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

இந்த விட­யத்தில் இணக்­கப்­பாடு ஏற்­ப­டு­வதில் இழு­ப­றிகள் நீடித்து வரும் நிலையில் தான், இந்­தி­யா­வுக்கு மஹிந்த ராஜபக் ஷ எச்­ச­ரிக்கை விடுத்­தி­ருக்­கிறார்.

அவர் நேர­டி­யாக இந்­தி­யாவை எச்­ச­ரிக்­கா­வி­டினும், இப்­போது இலங்­கையின் சொத்தைக் கொள்­வ­னவு செய்­வது பற்றிப் பேச்சு நடத்தும் ஒரே நாடு இந்­தியா தான் என்ற வகையில், அந்த எச்­ச­ரிக்கை இந்­தி­யா­வுக்கே பொருந்தக் கூடி­யது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ இவ்­வாறு எச்­ச­ரிக்கை செய்­வது இது தான் முதல் முறை­யன்று. ஏற்­க­னவே, கடந்த ஆண்டு அம்­பாந்­தோட்டை துறை­மு­கத்தை சீன நிறு­வ­னத்­துக்கு குத்­த­கைக்கு வழங்கும் பேச்­சுக்கள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருந்த போதும் இதே வித­மான எச்­ச­ரிக்­கையை மஹிந்த ராஜபக் ஷ விடுத்­தி­ருந்தார்.

தாங்கள் ஆட்­சிக்கு வந்­ததும், விற்­கப்­பட்ட சொத்­துக்­களை மீளப் பெற்றுக் கொள்வோம் என்று அப்­போதும் அவர் கூறி­யி­ருந்தார்.

அதற்குப் பின்னர், சீனா­வுக்கு மஹிந்த ராஜபக் ஷ ஒரு பய­ணத்தை மேற்­கொண்­டி­ருந்தார். அந்தப் பய­ணத்தின் பின்னர் அம்­பாந்­தோட்டை துறை­மு­கத்தை சீனா­வுக்கு வழங்­கு­வ­தற்கு அவ்­வ­ள­வாக எதிர்ப்புத் தெரி­விக்­க­வில்லை.

குறிப்­பாக, மீண்டும் பறித்துக் கொள்வோம் என்று எச்­ச­ரிக்­க­வில்லை.

இப்­போது மத்­தள விமான நிலை­யத்தை இந்­தியா கொள்­வ­னவு செய்யப் போவ­தாகக் கூறப்­படும் நிலையில், வெளி­நா­டுகள் நாட்டின் சொத்­துக்­களை வாங்கக் கூடாது, வாங்­கினால் அதனைப் பறித்துக் கொள்வோம் என்று மஹிந்த எச்­ச­ரித்­தி­ருக்­கிறார்.

அவர் இந்­தி­யா­வுக்குப் பயணம் ஒன்றை மேற்­கொள்­ள­வி­ருக்கும் நிலை­யி­லேயே அவ­ரது இந்தக் கருத்து வெளி­யா­கி­யி­ருக்­கி­றது. இன்று அவர் புது­டெல்­லியில் நடக்­கும் கருத்­த­ரங்கு ஒன்றில் உரை­யாற்­ற­வுள்ளார் என்று அறி­விக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. ஆட்­சிக்

­க­விழ்ப்­புக்குப் பின்னர் புது­டெல்­லிக்கு அவர் மேற்­கொள்ளும் முதல் பயணம் இது.

இந்தப் பயணம் மஹிந்­த­வுக்கு முக்­கி­ய­மா­னது. புது­டெல்­லியின் கத­வு­களை மஹிந்­த­வுக்­காக திறந்து வைப்­ப­தற்­கான ஒரு நோக்கில் தான் இதனை ஏற்­பாடு செய்­துள்ளார் சுப்­ர­ம­ணியன் சுவாமி.

இப்­ப­டிப்­பட்ட நிலையில் மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் நிலைப்­பாடு எவ்­வாறு மாற்­ற­ம­டையும் என்று எதிர்­வு­கூற முடி­யாது.

மத்­தள விமான நிலையம், அம்­பாந்­தோட்டை துறை­முகம் ஆகி­யவை விற்­கப்­பட்­ட­மைக்கு எதி­ராக உள்­நாட்டில் அவர், பிர­சா­ரங்­களைச் செய்­தாலும், அவற்றை மீளப்­பெற்றுக் கொள்­வ­தற்கு மஹிந்­த­வினால் நட­வ­டிக்கை எடுக்க முடி­யுமா என்­பது சந்­தேகம் தான்.

மத்­தள விமான நிலை­யமும், அம்­பாந்­தோட்டை துறை­மு­கமும், எந்த வகை­யிலும் இலா­ப­மீட்டக் கூடிய முறையில் செயற்­ப­டுத்த முடி­யா­தவை. ஏற்­க­னவே மஹிந்த ராஜபக் ஷ அர­சாங்­கத்தின் காலத்­திலும் அதனை செய்ய முடி­ய­வில்லை.

அதற்­காக பெற்ற கடனை அடைக்க முடி­யாத நிலையில் தான் இவற்றை இந்­தி­யா­வுக்கும் சீனா­வுக்கும் விற்றுத் தப்­பிக்க முனைந்­தது அர­சாங்கம்.

 இன்­றைய நிலையில், மஹிந்த ராஜபக் ஷ இவற்றை மீண்டும் பிடுங்கிக் கொண்டால் கூட, அவற்­றுக்­காக பெறப்­பட்ட கடன்­களை அவரால் அடைக்க முடி­யாது. திரும்பப் பெற்றுக் கொள்­வ­தானால், அதற்­கான கொடுப்­ப­ன­வையும் செலுத்த வேண்டும். அதற்கு தகுந்த கார­ணமும் கூறப்­பட வேண்டும்

இல்­லா­விடின் சர்­வ­தேச அளவில் - பரஸ்­பர வர்த்­தக உடன்­பாட்டை மீறிய அர­சாங்­க­மாக அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­தப்­படும்.

இந்த விளை­யாட்டை மஹிந்த வேறெந்த நாடு­க­ளு­டனும் விளை­யா­டி­னாலும் அதிக பிரச்­சினை ஏற்­ப­டாது. ஆனால் இந்­தி­யா­வு­டனும், சீனா­வு­டனும் நிச்­ச­ய­மாக விளை­யாட முடி­யாது.

ஏற்­க­னவே, 2015ஆம் ஆண்டு மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அர­சாங்கம் ஆட்­சிக்கு வந்த பின்னர், சீனா­வினால் மேற்­கொள்­ளப்­படும் கொழும்பு துறை­முக நகரத் திட்­டத்தை இடை­நி­றுத்­தி­யது.

ஆறு மாதங்­க­ளுக்கு மேலாக நீடித்த இழு­ப­றி­க­ளுக்குப் பின்னர், அந்த திட்­டத்தை தொட­ரு­மாறு அனு­ம­தித்­தது.

ஒரு­வேளை, சீன நிறு­வனம் அந்த திட்­டத்தை தொடர முடி­யாமல் தடுக்­கப்­பட்­டி­ருந்தால், இலங்கை விட­யத்தில் சீனாவின் உண்­மை­யான முகம் வெளிப்­பட்­டி­ருக்­கலாம்.

ஏனைய கடன்­களை வைத்து, இலங்­கையின் கழுத்து நெரிக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும். புதிய கடன்கள், கொடைகள் வழங்­கப்­ப­டாமல் தடுக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும். வர்த்­தக ரீதி­யான தடைகள் கட்­டுப்­பா­டுகள் விதிக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும்.

அதனைத் தாங்கிக் கொள்ள முடி­யாத நிலை ஏற்­பட்­டதால் தான் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அர­சாங்கம் வேறு வழி­யில்­லாமல், துறை­முக நகர கட்­டு­மானப் பணி­க­ளுக்கு அனு­மதி அளித்­தி­ருந்­தது.

ஏற்­க­னவே ஒரு­முறை மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன- ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அர­சாங்கம், கையைச் சுட்டுக் கொண்ட விடயத்தில், மஹிந்த ராஜபக் ஷதானும், கையை வைத்துச் சுட்டுக் கொள்வார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.

மரணதண்டனையை நடைமுறைப்படுத்தி, ஜி.எஸ்.பி. பிளஸ் சலுகையை அரசாங்கம் இழக்கப் போகிறது என்று எச்சரித்த ராஜபக் ஷவினர், சர்வதேச சமூகத்துடன் இணைந்து செயற்படுவதற்கான அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தினர்.

ஆனாலும், மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் கருத்து அந்த மாற்றம் உண்மையானதா என்று கேள்வி எழுப்ப வைக்கும் அளவில் இருப்பது ஆச்சரியம்.

நாட்டின் சொத்துக்களை வாங்கும் அரசாங்கங்களை எச்சரிப்பதாக மஹிந்த ராஜபக் ஷ காட்டிக்கொண்டாலும், அது சிங்கள மக்களை திசை திருப்புவதற்கான உத்தியாகவே படுகிறது.

உண்மையாகவே மஹிந்த ராஜபக் ஷ இதே நிலைப்பாட்டில் தான் இருக்கிறார் என்றால், அவர் அதனை புதுடெல்லியில் வைத்து தைரியமாக வெளிப்படுத்துவாரா?

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-08-12#page-4

பூகோள அர­சியல் மாற்­றங்கள்: இலங்கை எதிர்­கொள்ளும் சவால்

2 days 20 hours ago
பூகோள அர­சியல் மாற்­றங்கள்: இலங்கை எதிர்­கொள்ளும் சவால்
01-1d5a35c4c5899ae473b1fdeddf77a980a25109d7.jpg

 

-ஹரி­கரன்

ஒரு உறையில் இரண்டு வாள்கள் இருக்க முடி­யாது என்­பது போல தான், முதன்­மை­யான நாடு என்ற தகை­மையைப் பங்கு போட்டுக் கொள்ள விரும்­பாத இரண்டு நாடு­களும், முட்டி மோதத் தொடங்­கி­யி­ருக்­கின்­றன.

இந்த மோதலின் விளை­வுகள் இலங்கை போன்ற நாடு­க­ளிலும் எதி­ரொ­லிக்­கலாம் என்­பது பொது­வான எதிர்­பார்ப்பு. கடந்­த­வாரம் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் உரை­யாற்­றிய பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் கூட இதனை ஏற்றுக் கொண்­டி­ருக்­கிறார்

அமெ­ரிக்­கா­வுக்கும் சீனா­வுக்கும் இடையில் நடந்து கொண்­டி­ருக்கும் வணிகப் போர், அமெ­ரிக்­கா­வுக்கும் ஈரா­னுக்கும் இடையில் நிலவி வரும் பிரச்­சி­னைகள் என்­பன இலங்­கையின் பொரு­ளா­தா­ரத்தில் தாக்­கத்தைச் செலுத்தக் கூடும் என்ற அச்சம் எழுந்­துள்­ளது.

ஈரா­னுக்கு எதி­ராக அமெ­ரிக்கா விதித்­துள்ள தடை­க­ளினால் ஏற்­படக் கூடிய பிரச்­சி­னையும், அமெ­ரிக்­காவும் சீனாவும் மாறி மாறி இறக்­கு­மதிப் பொருட்­களின் மீது விதித்த கடு­மை­யான வரி­களை அடுத்து எழுந்­துள்ள வணிகப் போரும், இலங்­கைக்குப் பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்தக் கூடும் என்று பர­வ­லாக கணிக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

அமெ­ரிக்கா, சீனா, ஈரான் இந்த மூன்று நாடு­களுக்கும் இலங்­கைக்கும் இடை­யி­லான உற­வுகள் மிக நெருக்­க­மா­னவை. அர­சியல் இரா­ஜ­தந்­திர உற­வு­களைத் தாண்டி, பொரு­ளா­தார ரீதி­யாக இந்த உற­வுகள் சிக்­க­லா­னவை.

ஈரா­னிடம் இருந்து எண்­ணெயைக் கொள்­வ­னவு செய்­கி­றது இலங்கை. அது­போ­லவே இலங்கைத் தேயி­லைக்கு ஈரான் மிக முக்­கி­ய­மா­ன­தொரு சந்­தை­யாக இருக்­கி­றது.

அமெ­ரிக்­காவைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், இலங்­கையின் கேந்­திர முக்­கி­யத்­துவம் வாய்ந்த அமை­விடம் தான் அதற்கு முக்­கியம்.

அமெ­ரிக்­காவின் பசுபிக் கட்­டளைப் பீடத் தள­ப­தி­யாக இருந்த போது, தென்­கொ­ரி­யா­வுக்­கான தற்­போதைய அமெ­ரிக்க தூதுவர் அட்­மிரல் ஹாரி ஹாரிஸ், 2017இல் நடந்த காலி கலந்­து­ரை­யா­டலில் பங்­கேற்று உரை­யாற்­றிய போது அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு இலங்கை ஏன் முக்­கி­ய­மா­னது என்­ப­தற்கு மூன்று கார­ணங்­களைச் சொல்­லி­யி­ருந்தார்.

முத­லா­வது, அமை­விடம், இரண்­டா­வது அமை­விடம், மூன்­றா­வதும் அதே அமை­விடம். இவை தான் அந்த மூன்று கார­ணங்கள். அதா­வது இலங்­கையின் அமை­விடம் தான் அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு முக்­கி­ய­மா­னது.

இலங்­கையின் பிர­தான ஏற்­று­மதி நாடாக அமெ­ரிக்கா விளங்­கு­கி­றது. மிகப் பெரி­ய­ளவில் இல்­லா­வி­டினும், இலங்­கைக்கு அதி­க­ளவு கொடை­களை அளிக்­கின்ற ஒரு நாடா­கவும் கூட அமெ­ரிக்கா இருக்­கி­றது.

சீனா­வுக்கும் இலங்­கைக்கும் இடை­யி­லான உற­வு­களை அவ்­வ­ளவு எளி­தாக யாரும் சொல்லி விட முடி­யாது. “சீனா எமது நெருங்­கிய நண்பன். எமக்­கி­டையில் ஒரு சிறப்­பான உறவு இருக்­கி­றது.” என்று, இலங்­கையின் அர­சியல் தலை­வர்கள், சீனத் தலை­வர்­களைச் சந்­திக்­கின்ற போது அடிக்­கடி கூறிக் கொள்­வார்கள். இலங்­கையின் அபி­வி­ருத்­திக்­கான கொடைகள், கடன்­களை வழங்கும் பிர­தான நாடாக சீனா விளங்­கு­கி­றது. சீன சுற்­றுலாப் பய­ணி­களும், தேயிலை உள்­ளிட்ட ஏற்­று­ம­தி­களும் இலங்­கைக்கு முக்­கியம்.

ஆனால் சீனாவோ, இந்­தியப் பெருங்­கடல் பிராந்­தி­யத்தில் அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு உள்­ளது போன்ற அமை­விட முக்­கி­யத்­துவம் மீதே கரி­சனை கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

இப்­ப­டிப்­பட்­ட­தொரு நிலையில், ஈரா­னு­டனும், சீனா­வு­டனும் அமெ­ரிக்கா நிகழ்த்தி வரும் பனிப்போர், இலங்­கைக்கும் நடுக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர், அமெ­ரிக்­காவின் பின்னால் நேட்டோ நாடு­களும், சோவியத் ஒன்­றி­யத்­துக்குப் பின்னால், வார்சோ நாடு­களும் அணி­வ­குத்­தன.

1990 களின் தொடக்கம் வரை, இந்த இரண்டு அணி­க­ளுக்கும் இடை­யி­லான பனிப்போர் நீடித்­தது. அமெ­ரிக்­காவும், சோவியத் ஒன்­றி­யமும் நிகழ்த்­திய பனிப் போருக்குள், நேட்டோ, வார்சோ நாடுகள் அகப்­பட்டுக் கொண்­டன. ஏதோ ஒரு பக்கம் சாய்ந்து தம்மை வளர்த்துக் கொள்­வதில் இந்த நாடுகள் ஆர்வம் காட்­டின.

ஆனால் இந்த இரண்டு அணி­க­ளிலும் சேராமல், நடு­நி­லை­யோடு இருக்க முயன்ற நாடு­க­ளுக்குத் தான் சிக்கல். பாம்­புக்குத் தலையும் மீனுக்கு வாலையும் காட்டித் தப்­பிக்க வேண்­டிய நிலை இந்த நாடு­க­ளுக்கு.

இரண்டு தரப்­பு­க­ளுக்கும் நல்­ல­வர்­க­ளாக நடிக்க வேண்டும். உற­வு­களை சம­நி­லை­யாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். என்று ஏகப்­பட்ட சிக்­கல் ­களை எதிர்­கொண்­டன.

இந்தச் சிக்­கல்­க­ளுக்கு முடிவு கட்டும் நோக்கில் தான், அணி­சேரா நாடு­களின் அமைப்பு உரு­வாக்­கப்­பட்­டது. அது நடு­நி­லையில் உள்ள நாடு­களைப் பாது­காக்கும் நோக்­கத்தைக் கொண்­டது.

இந்­தியா, இலங்கை போன்ற நாடுகள் இதில் இணைந்து கொண்­டதன் மூலம், தம்மை இரண்டு பிர­தான பனிப்போர் நாடு­க­ளிடம் இருந்தும் பாது­காப்புத் தேடிக் கொள்ள முயன்­றன.

அமெ­ரிக்­காவும் சோவியத் ஒன்­றி­யமும் நடத்­திய பனிப்­போ­ரினால், ஏரா­ள­மான நாடுகள் பாதிக்­கப்­பட்­டன. பல நாடு­களில் உள்­நாட்டுப் போர்கள் உரு­வா­கின. அதனை ஊக்­கு­வித்து, நேட்­டோவும், வார்­சோவும் தமது ஆயுத ஏற்­று­ம­தியை அதி­க­ரித்துக் கொண்­டன.

1990 களின் தொடக்­கத்தில் சோவியத் ஒன்­றி­யத்தின் உடை­வுடன் தான், இந்தப் பனிப்போர் முடி­வுக்கு வந்­தது. எந்த அணி­யையும் சேராமல் இருந்த நாடு­க­ளுக்குத் தான் இதனால் நிம்­மதி.

ஏனென்றால் ஏறச் சொன்னால் எரு­துக்குக் கோபம், இறங்கச் சொன்னால் முட­வ­னுக்குக் கோபம் என்ற நிலை தான் அவர்­க­ளுக்கு.

கிட்­டத்­தட்ட இரண்­டரை தசாப்­தங்­க­ளுக்குப் பின்னர், மீண்டும் ஒரு பனிப்போர் உரு­வாகும் அறி­கு­றிகள் தென்­பட ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கின்­றன.

இம்­மு­றையும் அமெ­ரிக்­காவே மேற்­கு­ல­கத்தின் பக்கம் நின்று இந்தப் போருக்குத் தலை­மை­யேற்கப் போகி­றது. மறு­பக்­கத்தில் சோவியத் ஒன்­றியம் இல்லை. சோவியத் ஒன்­றியம் உடைந்த பின்னர் பல­மான தனி­நா­டாக உரு­வெ­டுத்த ரஷ்யா ஒரு பக்­கத்தில் நின்று இப்­போது வேடிக்கை பார்க்­கி­றது.

அதற்குப் பதி­லாக அமெ­ரிக்­கா­வுடன் வணிகப் போரை முன்­னெ­டுத்­தி­ருக்கும் நாடு சீனா. உலகின் இரண்­டா­வது பெரிய பொரு­ளா­தா­ரத்தைக் கொண்ட நாடாக மாறி­யி­ருக்கும் சீனா தனது வல்­ல­மையை அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு இணை­யாக மாற்­றி­யி­ருக்­கி­றது.

ஒரு உறையில் இரண்டு வாள்கள் இருக்க முடி­யாது என்­பது போலத் தான், முதன்­மை­யான நாடு என்ற தகை­மையைப் பங்கு போட்டுக் கொள்ள விரும்­பாத இரண்டு நாடு­களும், முட்டி மோதத் தொடங்­கி­யி­ருக்­கின்­றன.

இந்த மோதலின் விளை­வுகள் இலங்கை போன்ற நாடு­க­ளிலும் எதி­ரொ­லிக்­கலாம் என்­பது பொது­வான எதிர்­பார்ப்பு. கடந்­த­வாரம் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் உரை­யாற்­றிய பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் கூட இதனை ஏற்றுக் கொண்­டி­ருக்­கிறார்.

“அமெ­ரிக்க - சீன வணிகப் போர், இலங்­கை­யையும் பாதிக்கும் சாத்­தியம் உள்­ளது. இந்தப் பூகோள நிலை­மை­களால் ஏற்­படக் கூடிய எத்­த­கைய மோச­மான நிலை­யையும் எதிர்­கொள்­வ­தற்கு இலங்கை தயா­ராக இருக்க வேண்டும்” என்று அவர் கூறி­யி­ருந்தார்.

சீனாவின் பொரு­ளா­தாரப் பொறியில் இலங்கை சிக்கிப் போயுள்­ளது. மஹிந்த ராஜபக் ஷ அர­சாங்­கத்தின் மீது குற்­றம்­சாட்­டிய தற்­போ­தைய அர­சாங்­கமும் கூட இப்­போது சீனா­விடம் கடனை வாங்கிக் குவிக்­கி­றது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் அதிக வட்­டிக்கு கடன் கொடுத்­தது சீனா என்று குற்­றம்­சாட்­டிய தற்­போ­தைய அர­சாங்கம், இப்­போது சீனா­விடம் இருந்து 5.25 வீத வட்­டிக்கு 1 பில்­லியன் டொலர் கடனை வாங்­கி­யி­ருக்­கி­றது.

ஏனைய நிதி நிறு­வ­னங்­களை விட சீனாவின், கடன் விதி­மு­றைகள் இல­கு­வா­ன­தாக இருக்­கி­றது என்று அர­சாங்கம் கூறு­கி­றது. இதையே தான் முன்னர் மஹிந்த ராஜபக் ஷவும் கூறினார்.

எனவே, ஆட்­சிகள் மாறி­னாலும், இலங்கை அரசு சீனா­விடம் இருந்து கடன்­களை வாங்­கு­வது பொரு­ளா­தார நலன்­களை அடை­வது என்ற இலக்­கி­லேயே செயற்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

இது அமெ­ரிக்­கா­வுக்குப் பிடிக்­க­வில்லை என்­பது அர­சாங்­கத்­துக்கு தெரி­யாத விட­ய­மல்ல. ஆனால் வேறு வழியும் அதற்குக் கிடை­யாது.

அமெ­ரிக்­கா­வையும் பகைக்க முடி­யாமல் சீனா­வையும் கைவிட முடி­யாமல், இலங்கை சிக்கிப் போயி­ருக்­கி­றது.

இரண்டு நாடு­க­ளுக்கும் இடை­யி­லான வணிகப் போர் இன்னும் தீவி­ர­ம­டை­யு­மானால் – இது இலங்­கைக்கு நெருக்­க­டிகள் அழுத்­தங்­களை ஏற்­ப­டுத்தக் கூடும்.

அது­போல தான், அமெ­ரிக்­காவின் தடை­களை எதிர்­கொண்­டுள்ள ஈரா­னுடன் நெருக்­க­மான உற­வு­களை வைத்­தி­ருந்­தாலும், பொரு­ளா­தார ரீதி­யான நலன்­களை அடைய முடி­யாமல் திண­று­கி­றது அர­சாங்கம்.

ஈரான் மீது அமெ­ரிக்கா புதிய தடை­களை அறி­வித்த பின்னர் முத­லா­வது வெளி­நாட்டுத் தலை­வ­ராக ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தெஹ்ரான் சென்­றி­ருந்தார்.

அப்­போது நடத்­தப்­பட்ட பேச்­சுக்­களில் எண்ணெய் இறக்­கு­மதி, தேயிலை ஏற்­று­மதி உள்­ளிட்ட விட­யங்­களில் உற­வு­களை பலப்­ப­டுத்த இணக்கம் காணப்­பட்­டது.

ஜனா­தி­ப­தியின் ஈரான் பயணம் வெற்றி, ஈரா­னிடம் இருந்து எண்ணெய் வாங்­கினால் எரி­பொருள் விலை குறையும் என்­றெல்லாம் தம்­பட்டம் அடிக்­கப்­பட்­டது.

ஆனால் கடை­சியில், என்ன நடந்­தது? அமெ­ரிக்­காவின் தடையை மீறி ஈரா­னிடம் இருந்து எண்ணெய் வாங்­கு­வதில் சிக்­கல்கள் நீடிக்­கின்­றன. வாங்­கப்­படும் எண்­ணெய்க்­கான கொடுப்­ப­னவை ஈரா­னுக்கு டொல­ராக வழங்க முடி­யாத சிக்கல் இலங்­கைக்கு ஏற்­பட்­டுள்­ளது..

இதனால், எண்­ணெய்க்குப் பதி­லாக தேயிலை என்ற பண்­ட­மாற்று முறையில் வணிகம் செய்­வது பற்­றியும் பேசப்­ப­டு­கி­றது. ஆனால் இன்­னமும் முடிவு எதுவும் வர­வில்லை.

இந்த நிலையில் ஈரா­னிய வெளி­வி­வ­கார அமைச்சர் அண்­மையில் கொழும்­புக்கு வந்து ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவைச் சந்­தித்து விட்டுச் சென்­றி­ருந்தார்.

அந்தப் பேச்­சுக்­களின் போது, இரண்டு நாடு­களின் உற­வு­க­ளுக்கு இடையில் யாரும் குறுக்கே வர முடி­யாது என்று ஜனா­தி­பதி கூறி­ய­தாக ஈரா­னிய ஊட­கங்கள் செய்தி வெளி­யிட்­டன. ஆனால், அது­பற்றி ஜனா­தி­ப­தியின் ஊடகப் பிரிவோ வெளி­வி­வ­கார அமைச்சோ வாய் திறக்­க­வில்லை.

ஈரா­னிய வெளி­வி­வ­கார அமைச்­சரின் பய­ணத்­துக்கோ, அவ­ரது சந்­திப்­புகள் குறித்தோ இலங்கை அர­சாங்கம் முக்­கி­யத்­துவம் கொடுத்ததாக காட்டிக் கொள்ளவில்லை. ஈரானிய ஊடகங்களிலேயே அதிகளவில் செய்திகள் வெளியாகின.

இதனை வைத்துப் பார்க்கும் போது. ஈரானுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில், இலங்கைக்கு அழுத்தங்கள் இருப்பதை உணர முடிகிறது.

அமெரிக்கா- ஈரான் இடையே நீடிக்கும் பிரச்சினையால், அடுத்த மூன்று மாதங்களில் எரிபொருள் விலை மேலும் அதிகரிக்கும் சாத்தியங்கள் இருப்பதாகவும், இதனால் இலங்கைக்கும் பாதிப்பு ஏற்படலாம் என்றும் பாராளுமன்றத்தில் கூறியிருக்கிறார் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க.

அமெரிக்கா, சீனா, ஈரான் போன்ற நாடுகளை மையப்படுத்தி, பூகோள அரசியல் சூழலில், உருவாகி வருகின்ற மாற்றங்கள், இலங்கை போன்ற நாடுகளுக்கு சிக்கல்களாகவே அமைந்திருக்கின்றன.

இந்தச் சிக்கல்களைச் சமாளிக்க இலங்கை போன்ற நாடுகள் எத்தகைய அணுகுமுறைகளைத் தெரிவு செய்யப்போகின்றன என்பது தான், எதிர்பார்ப்புக்குரிய விடயமாக இருக்கிறது.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-08-12#page-1

கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் ஆக்­குதல்

2 days 22 hours ago
கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் ஆக்­குதல்
02-24dc34a4590ac94f0ca950bdd7ed4b9855d6146a.jpg

 

-கபில்

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை விடு­தலைப் புலி­களின் இன்­னொரு வடி­வ­மாக, அழிக்­கப்­பட்டு விட்ட ஒரு இரா­ணுவ அமைப்பின் அர­சியல் எச்­ச­மா­கவே பார்க்­கின்ற போக்கு, இப்­போது வரை தென்­னி­லங்­கையில் இருக்­கி­றது.

விடு­தலைப் புலி­களின் கொள்­கையை- அவர்­களின் தனி­நாட்டுக் கோரிக்­கையை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு முன்­னெ­டுத்துச் சென்று விடுமோ என்­பது தான், சிங்­களத் தேசி­ய­வாத சக்­திகள் முன்­பாக இருக்­கின்ற பிரச்­சினை 

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் ஆக்­குதல் என்­பது, ஒரு பரந்­து­பட்ட அர­சியல் நிகழ்ச்சி நிர­லாக முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­கி­றதா என்ற சந்­தேகம் பர­வ­லாக ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் ஆக்­கு­வ­தற்கு யார் முயற்­சிக்­கி­றார்கள்- ஏன் அவ்­வாறு அவர்கள் முயற்­சிக்க வேண்டும் என்­பதை அறிந்து கொள்­ளாமல் இத்­த­கை­ய­தொரு சந்­தேகம் குறித்து எந்த கேள்­வி­யையும் எழுப்­பு­வதில் அர்த்­த­மில்லை.

இன்­றைய நிலையில் யார் விரும்­பி­னாலும் சரி, விரும்­பா­விட்­டாலும் சரி, தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக பார்க்­கப்­ப­டு­வது தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தான்.

பாரா­ளு­மன்­றத்­திலும், வடக்கு மாகா­ண­ச­பை­யிலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு கொண்­டி­ருக்­கின்ற அர­சியல் பலம் இந்த தகை­மையைக் கூட்­ட­மைப்­புக்குக் கொடுத்­தி­ருக்­கி­றது.

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக மாத்­தி­ர­மன்றி, விடு­தலைப் புலி­களால் உரு­வாக்­கப்­பட்ட, அவர்­களால் ஏற்றுக் கொள்­ளப்­பட்டு ஆசீர்­வ­திக்­கப்­பட்ட ஒரு அர­சியல் அமைப்­பா­கவும் கூட்­ட­மைப்பு இருப்­பது தான் இதன் முக்­கி­ய­மான தகைமை எனலாம்.

2009ஆம் ஆண்டு விடு­தலைப் புலிகள் இயக்கம் தோற்­க­டிக்­கப்­பட்ட பின்னர், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தான், தமிழ் மக்­களின் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக மாறி­யது.

விடு­தலைப் புலிகள் இயக்கம் பல­மாக இருந்த போது கூட, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு இருந்­தது. அவர்­க­ளுக்குப் பின்­னரும் அது இருக்­கி­றது. ஆனால் இனி­மேலும் அதே நிலையில் இருக்­குமா என்­பது தான் கேள்வி.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை விடு­தலைப் புலி­களின் பதில் அமைப்­பா­கவே, மஹிந்த ராஜபக் ஷ அர­சாங்கம் பார்த்து வந்­தது. சிங்­களத் தேசி­ய­வாத சக்­திகள் அனைத்­துமே அதே பார்­வையைத் தான் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை விடு­தலைப் புலி­களின் இன்­னொரு வடி­வ­மாக, அழிக்­கப்­பட்டு விட்ட ஒரு இரா­ணுவ அமைப்பின் அர­சியல் எச்­ச­மா­கவே பார்க்­கின்ற போக்கு, இப்­போது வரை தென்­னி­லங்­கையில் இருக்­கி­றது.

விடு­தலைப் புலி­களின் கொள்­கையை- அவர்­களின் தனி­நாட்டுக் கோரிக்­கையை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு முன்­னெ­டுத்துச் சென்று விடுமோ என்­பது தான், சிங்­களத் தேசி­ய­வாத சக்­திகள் முன்­பாக இருக்­கின்ற பிரச்­சினை.

சமஷ்­டியை கோரி­னாலும் சரி, அதி­காரப் பகிர்வை வலி­யு­றுத்­தி­னாலும் சரி, அர­சி­ய­ல­மைப்பு மாற்­றத்தைக் கோரி­னாலும் சரி, எதனைக் கூட்­ட­மைப்பு முன்­னெ­டுத்­தாலும், பிர­பா­க­ரனால் ஆயுதப் போராட்­டத்தின் மூலம் முடி­யாது போன ஈழத்தை, சம்­பந்தன் அர­சியல் ரீதி­யாக அடைய முயற்­சிக்­கிறார் என்ற குற்­றச்­சாட்டு கூறப்­ப­டு­வது வழக்கம்.

உண்­மையில், விடு­தலைப் புலி­களின் கொள்­கைக்கும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் கொள்­கைக்கும் எந்த ஒற்­று­மையும் கிடை­யாது. 

புலிகள் விட்டுச் சென்ற கொள்­கையை முன்­னெ­டுத்துச் செல்லும் நோக்­கமும் அதற்குக் கிடை­யாது.

அதை­விட, சிங்­களத் தேசி­ய­வா­திகள் அஞ்­சு­கின்­றதைப் போல, எந்தக் காரி­யத்­தையும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு செய்து விடவும் இல்லை.

ஆனாலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை ஒரு பயங்­க­ர­மான பூத­மாக உரு­வ­கப்­ப­டுத்­து­வதில் சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வாத சக்­திகள் கவனம் செலுத்தி வரு­கின்­றன.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை உடைப்­பது, அதற்குள் குழப்­பத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வது எல்­லாமே, ஒருங்­கி­ணைந்த ஒரு நிகழ்ச்சி நிரலின் கீழ் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­கின்­றன.

விடு­தலைப் புலி­களால் நேர­டி­யா­கவோ மறை­மு­க­மா­கவோ உரு­வாக்­கப்­பட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தொடர்ந்தும், தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக இருப்­பது சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வாக அர­சியல் சக்­தி­க­ளுக்கு ஒரு இடைஞ்­ச­லான விட­ய­மா­கவே இருக்­கி­றது.

கூட்­ட­மைப்பின் கொள்­கையும் செயற்­பா­டு­களும், சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வாத அர­சியல் சக்­தி­க­ளுக்கு இடை­யூ­றாக இல்­லா­விட்­டாலும், அவர்கள் அழிக்க விரும்­பு­வது, விடு­தலைப் புலி­களின் வழி வந்த அர­சி­யலைத் தான்.

எந்த இடத்­திலும் விடு­தலைப் புலி­களின் அடை­யாளம் இருந்து விடக் கூடாது என்­பது தான் அவர்­களின் கொள்கை, நோக்கம். அவர்­களே அவ்­வப்­போது விடு­தலைப் புலி­களை நினை­வு­ப­டுத்திக் கொள்­கி­றார்கள் என்­பது வேறு விடயம்.

தமிழர் தரப்பில் யாரும், விடு­தலைப் புலிகள் பற்­றியோ, அவர்­களின் காலத்தைப் பற்­றியோ பேசி விட்டால், அது சிங்­கள பெளத்த பேரி­ன­வா­தி­க­ளுக்கு கோபத்­தையும் எரிச்­ச­லையும் ஏற்­ப­டுத்­து­கி­றது.

அப்­ப­டி­யான நிலையில், விடு­தலைப் புலி­களால் உரு­வாக்­கப்­பட்ட அல்­லது அவர்­களின் அர­சியல் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக இயங்­கிய – தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு, தொடர்ந்தும் அதே தளத்­துடன் செயற்­ப­டு­வது தான் அவர்­க­ளுக்குக் கோபம்.

புலி­களைப் போலவே, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­பையும் இல்­லாமல் செய்து விட வேண்டும் என்­பது அவர்­களின் கனவு.

விடு­தலைப் புலி­களின் காலத்தில் உரு­வாக்­கப்­பட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை உடைத்து விட்டால், தமிழ்க் கட்­சிகள் உதி­ரி­க­ளாக்­கப்­பட்டு விடும். தமிழ்க் கட்­சி­க­ளோடு, சிங்­களத் தேசி­ய­வாதக் கட்­சி­களும் அந்த வெற்­றி­டத்தைப் பங்கு போட்டுக் கொள்ளும்.

அதற்குப் பின்னர், தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பிர­தி­நி­திகள் என்று யாரும் கை காட்­டப்­பட முடி­யாத நிலை தோற்­று­விக்­கப்­படும். அது தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் உரி­மைக்­கான ஒட்­டு­மொத்த குரலை இல்­லாமல் செய்து விடும்.

சிங்­கள பெளத்த பேரி­ன­வாத சக்­தி­களைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், தமிழர் தரப்பு- நிறு­வ­ன­ம­யப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட ஒரு கட்­ட­மைப்­பாக இருப்­பதை விரும்­ப­வில்லை

விடு­தலைப் புலி­க­ளுடன் அதற்கு முற்­றுப்­புள்ளி வைத்து விடலாம் என்று அவர்கள் எதிர்­பார்த்­தார்கள். ஆனால் விடு­தலைப் புலி­க­ளுக்குப் பின்­னரும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு ஊடாக அந்தக் கட்­ட­மைப்பு தொடர்­வது அவர்­க­ளுக்கு இடை­யூ­றாக இருக்­கி­றது.

அதற்­காக தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு நிறு­வ­ன­ம­யப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட கட்­ட­மைப்­பாக இருக்­கி­றதா- அது எதனைச் சாதித்­தது என்­றெல்லாம் கேள்வி எழுப்ப வேண்­டி­ய­தில்லை. ஏனென்றால் கூட்­ட­மைப்பு அதனைச் செய்­ய­வில்லை.

ஆனாலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு என்ற பெயர், ஒரு அர­சியல் பிர­தி­நி­தி­யாக நிலைத்­தி­ருக்­கி­றது. சர்­வ­தேச சமூ­கத்­தினால் அங்­கீ­க­ரிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. 

நடை­முறை ரீதி­யாக இல்­லா­விட்­டாலும், கூட்­ட­மைப்பு ஒரு நிறு­வன ரீதி­யாக கட்­ட­மைக்­கப்­பட்ட வடி­வ­மாக – தமிழர் தரப்பின் அர­சியல் கட்­ட­மைப்­பாக தோற்றம் காட்­டு­கி­றது. வெளியில் இருந்தும் பார்க்­கப்­ப­டு­கி­றது.

அந்­த­நி­லையை முற்­றாக உடைத்து விடும் போது, ஏற்­ப­டக்­கூ­டிய சாதக நிலை சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வாத சக்­தி­க­ளுக்கு துணை­யாக இருக்கும்.

எனவே அவர்கள் கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் செய்­வது தான் அவர்­களின் முதன்­மை­யான நோக்­க­மாக இருக்­கி­றது.

சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வாத தரப்­பு­களில் மாத்­தி­ர­மன்றி, தமிழர் தரப்­புக்­குள்­ளேயும் கூட அதே சிந்­த­னை­யுடன் இயங்­கு­கின்ற தரப்­புகள் இருக்­கின்­றன.

அவ்­வாறு தமிழர் தரப்பில் உள்ள தரப்­பு­களில் கூட்­ட­மைப்­புக்குள் உள்ள- வெளியே உள்ள தரப்­பு­களும், உள்­ள­டங்­கி­யி­ருக்க வாய்ப்­புகள் உள்­ளன.

இவர்கள் கூட்­ட­மைப்பை புலி­களின் பதி­லிகள் என்ற நிலையில் இருந்து நீக்க எத்­த­னிக்­கி­றார்கள். அவர்கள் இரண்டு வகை­யா­ன­வர்கள்.

அர­சாங்­கத்தைப் போலவே, விடு­தலைப் புலி­களின் பெயரும் அடை­யா­ளமும் இல்­லாமல் போய் விட வேண்டும் என்று எதிர்­பார்ப்­ப­வர்கள் ஒரு வகை­யினர்.

விடு­தலைப் புலி­களால் உரு­வாக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் என்ற பெயரை வைத்துக் கொண்டு, தம்மை அர­சி­யலில் தலை­யெ­டுக்க விடு­கி­றார்கள் இல்லை என்று எரிச்சல் கொண்­டுள்­ள­வர்கள் இன்­னொரு வகை­யினர்.

விடு­தலைப் புலிகள் இருந்­த­போது அவர்­களை வசை­பா­டி­ய­வர்­களில் பெரும்­பா­லா­ன­வர்கள் இப்­போது அவர்­களின் துதி பாடிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள் அல்­லது அதற்குத் தயா­ராக இருக்­கி­றார்கள்.

அர­சி­ய­லுக்­காக அவ்­வாறு செய்­தாலும் உள்­ளூர இவர்­க­ளுக்கு விடு­தலைப் புலிகள் மீது வன்­மமும் கோபமும் இருக்­கி­றது. அதனை வெளிப்­ப­டுத்­தினால் தமது அர­சியல் எதிர்­காலம் பறிபோய் விடும் என்று அமைதி காக்­கி­றார்கள்.

அதே­வேளை, புலி­களின் அடை­யா­ளத்­துடன் கூட்­ட­மைப்பு இருக்கும் வரை, தமது சுய அடை­யா­ளத்­துடன் அர­சியல் செய்ய முடி­யாது என்ற கவ­லையும் கோபமும் இவர்­க­ளுக்கு இருக்­கி­றது. 

அதனால் எப்­ப­டி­யா­வது தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை இல்­லாமல் செய்து விட வேண்டும் என்­பது இவர்­களின் நோக்கம். அதற்­காக உள்ளே இருந்தும் பணி­யாற்­று­கி­றார்கள். வெளியே இருந்தும் பணி­யாற்­று­கி­றார்கள். 

அது­போ­லவே, விடு­தலைப் புலி­களால் உரு­வாக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் என்ற அடை­யா­ளத்தை வைத்துக் கொண்டு, கூட்­ட­மைப்பு அர­சியல் ஆதா­யங்­களை அடை­வதால் இன்­னொரு தரப்­பினர் எரிச்­ச­ல­டைந்து போயி­ருக்­கி­றார்கள்.

கூட்­ட­மைப்­பாக இருக்கும் வரை தான், இவர்­களால் தாக்குப் பிடிக்க முடியும், கூட்­ட­மைப்பை உடைத்து விட்டால், தாக்­குப்­பி­டிக்க முடியாது என்பதை தெளிவாக உணர்ந்து கொண்டு, அதனை உடைப்பதற்கு இவர்கள் பகீரதப் பிரயத்தனம் எடுக்கிறார்கள்.

இங்கு குறிப்பிட்ட இரண்டு தரப்பினர் எனும் போது, கட்சிகள் மாத்திரமன்றி தனிநபர்களும் உள்ளடக்கம்.  

இவ்வாறாக கூட்டமைப்பை உடைத்து ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கி விடுவதன் மூலம் ஆதாயங்களை அடைய சிங்கள பௌத்த அரசியல் சக்திகள் மாத்திரமன்றி தமிழர் தரப்பிலும் அரசியல் சக்திகள் செயற்படுகின்றன.

ஆனால் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் உள்ளவர்களைப் பொறுத்தவரையில் இதனை சரியாக விளங்கிக் கொள்ளும் நிலையில் இருப்பதாக தெரியவில்லை. அவர்களில் பலருக்கும் தனிப்பட்ட அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரல் இருப்பதும் அதற்கு ஒரு காரணம்.

இவ்வாறான நிலையில் தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை உடைத்தல் என்பது பொது நிகழ்ச்சி நிரலாக மாறி வருகின்றது. ஆனாலும், அதனை பொது நிகழ்ச்சி நிரல் ஒன்றின் கீழ் எதிர்கொள்ளும் நிலையில், கூட்டமைப்பு இருப்பதாகத் தெரியவேயில்லை.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-08-12#page-1

ஒரு தமிழ்ப் பெருங்கிழவனின் மரணமும் – ஈழ-தமிழக உறவுகளும் – நிலாந்தன்..

3 days 1 hour ago
ஒரு தமிழ்ப் பெருங்கிழவனின் மரணமும் – ஈழ-தமிழக உறவுகளும் – நிலாந்தன்..

Kalaignar_Karunanidhi.jpg?resize=800%2C5

கருணாநிதியின் பெயரில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு முகநூல் பக்கம் இயங்கியது. அதில் இடைக்கிடை கருணாநிதி அல்லது அதை இயக்கிய யாரோ ஒருவர் கருத்துக்களைத் தெரிவித்து வந்தார். ஒரு நாள் யாரோ ஒரு ஈழத்தமிழர் கருணாநிதிக்கு எதிராகக் கடுமையான வார்த்தைகளில் குறிப்பெழுதியிருந்தார். அதற்குக் கருணாநிதி ‘ஏனப்பா வயதை மதித்தாவது எழுத வேண்டாமா?’ என்ற தொனிப்பட ஒரு குறிப்பைப் போட்டிருந்தார். அதற்கு மேற்படி ஈழத்தமிழர் ‘நீங்கள் மட்டும் பார்வதியம்மாவின் வயதை மதித்தீர்களா?’ என்று கேள்வி கேட்டிருந்தார். அக்கேள்விக்கு கருணாநிதி எதிர்வினையாற்றவில்லை.

 

ஈழத்தின் பெருங்கிழவியான பார்வதியம்மா பிறந்த அதே நாளில் தமிழகத்தின் பெருங் கிழவனாகிய கருணாநிதியும் இயற்கை எய்தியிருக்கிறார். அவர் உயிர் பிரிய முன்பு அதாவது அவர் மரணத்தோடு போராடிக்கொண்டிருந்த நாட்களில்; ஈழத் தமிழர்களில் ஒரு பிரிவினர் அவரை விமர்சித்து முகநூலில் எழுதத் தொடங்கினார்கள். பிரான்சில் வசிக்கும் ஒருவர் கருணாநிதி உயிருடன் இருக்கும் போதே அவருக்கு அஞ்சலிக்குறிப்பு ஒன்றை எழுதியிருந்தார். அவரைப் போல பலரும் கருணாநிதியின் இறுதிக்கட்டத்தை ஒருவித பழிவாங்கும் உணர்ச்சியோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.அதே சமயம் ஒரு பகுதி ஈழத்தமிழர்கள் கருணாநிதியைப் போற்றியும் எழுதியுள்ளார்கள். லண்டனில் வசிக்கும் புது சுரவி கருணாநிதியின் அரசியலை விமர்சித்த அதே சமயம் அவர் தமிழுக்கு ஆற்றிய பங்களிப்பைப் போற்றியிருந்தார். அதற்குக் கனடாவில் வசிக்கும் சேரன் அவர் தமிழுக்கு ஆற்றிய பங்களிப்பு என்ன என்று கூற முடியுமா? என்ற தொனிப்பட கேள்வி கேட்டிருந்தார்.

இப்படியாகக் கருணாநிதி மரணத்துக்காகப் போராடிக் கொண்டிருந்த போது ஈழத் தமிழர்களில் ஒரு பகுதியினர் அவருக்கு எதிராகப் பதிவுகளை எழுத எழுத தமிழகத்தில் உள்ள தி.மு.க ஆதரவாளர்களில் அநேகர் மேற்படி பதிவுகளுக்கு எதிராக கோபத்தோடு எதிர்வினையாற்றத் தொடங்கினார்கள். தமது பெருங்கிழவனை விமர்சித்தவர்களைத் திருப்பித் தாக்குவதற்காக அவர்களில் ஒரு பகுதியினர் ஈழத்தமிழர்களின் ஆயுதப் போராட்டத்தைக் கடுமையாக விமர்சித்து எழுதினார்கள். இந்த முகநூல் விவாதம் பல சந்தர்ப்பங்களில் பொது வெளி நாகரிகத்தைப் புறக்கணிப்பதாகக் காணப்பட்டது. இறந்து கொண்டிருக்கும் ஒருவரைப்பற்றி எழுதும் போது தமிழ்ப்பண்பாட்டின் செழிப்பைக் காட்ட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் மிகச் சிலராலேயே செவிமடுக்கப்பட்டன.எனினும் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை அந்திவேளையில் கருணாநிதி இயற்கை எய்தியதோடு மேற்படி வாதப்பிரதிவாதங்கள் ஒப்பீட்டளவில் தணிந்து விட்டன. அவரைக் கடுமையாக விமர்சித்த சிலர் கூட அவருக்கு நாகரிகமாக அஞ்சலி செலுத்தியிருந்தார்கள்.

இப்படியாக கருணாநிதியை முன்வைத்து இணையப் பரப்பில் குறிப்பாக முகநூலில் நிகழ்ந்துவரும் விவாதங்களில் வாசிக்கக் கிடைத்தவற்றைத் தொகுத்துப் பார்த்த போது பெற்ற அவதானங்கள் வருமாறு.

முதலாவது – கருணாநிதி ஈழத்தமிழர்களுக்கு விசுவாசமாக நடந்து கொள்ளவில்லை என்று கணிசமான அளவு ஈழத்தமிழர்கள் நம்புகிறார்கள். அதே சமயம் இந்திய மாநிலக் கட்டமைப்பிற்குள் கருணாநிதி ஒரு சுதந்திரமான தலைவர் அல்லவென்றும் எம்.ஜி.ஆரோ அல்லது ஜெயலலிதாவோ சுதந்திரமான தலைவர்கள் அல்லவென்றும் ஓர் அடிமை இன்னொரு அடிமைக்கு உதவுவதில் அடிப்படையான வரையறைகள் இருந்தனவென்றும் ஒரு பகுதியினர் வாதாடுகிறார்கள்.

இரண்டாவது – எம்.ஜி.ஆரோடு ஒப்பிடுகையில் கருணாநிதி புலிகள் இயக்கத்துக்கு நெருக்கமானவர் அல்ல. என்ற ஒரு கருத்து. ஆனால் தமிழகத்தின் கட்சிகளுக்கிடையிலான போட்டியில் எம்.ஜி.ஆர் புலிகளின் இதயத்தை வென்றெடுத்து விட்டதாகவும் குறிப்பாக புலிகள் இயக்கத் தலைமைக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்கும் இடையே தனிப்பட்ட பிணைப்பு ஒன்று ஏற்பட்டு விட்டது என்றும் இது அதன் தர்க்கபூர்வ விளைவாக கருணாநிதியை தூரத் தள்ளிவிட்டது என்றும் ஒரு பகுதியினர் நம்புகிறார்கள்.

மூன்றாவது – ஜெயலலிதாவின் ஆட்சிக் காலங்களில் ஈழத் தமிழருக்கு எதிரான போக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும் நடைமுறையில் ஈழத்தமிழர்களுக்கு நெருக்கடி குறைவாயிருந்தது.

நாலாவது – கருணாநிதியின் ஆட்சிக்காலங்களில் அவர் ஈழத்தமிழர்களுக்கு வெளிப்படையாக எதிர் நிலைப்பாட்டைக் காட்டாவிட்டாலும் நடைமுறையில் ஈழத்தமிழர்கள் மீதான கெடுபிடிகள் அதிகமிருந்தன.

ஐந்தாவது- இறுதிக்கட்டப்போரில் கருணாநிதி நாடகமாடினார். அவர் இனப்படுகொலையைத் தடுக்க விரும்பவில்லை. மத்திய அரசாங்கத்துக்கு இலக்கியத்தனமாகக் கடிதங்களை எழுதிக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் துணிச்சலான விசுவாசமான அர்ப்பணிப்பு மிக்க நடவடிக்கைகள் எதையும் எடுக்கவில்லை. அவர் தன்னுடைய இயலாமையை விசுவாசமாக ஒப்புக்கொண்டிருந்திருக்கலாம். மாறாக பொய்யிற்கு நாடகமாடியிருக்கத் தேவையில்லை என்று ஒரு பகுதியினர் நம்புகின்றனர். அதே சமயம் ஐ.பி.கே.எவ் வெளியேறுவதற்கு முன்பின்னாக தனக்கும் கருணாநிதிக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களை இணைக்கப்பட்டிருந்த வட – கிழக்கு மாகாணசபையின் முன்னாள் முதலமைச்சர் வரதராஜப்பெருமாள் பதிவு செய்திருந்தார். அதில் கருணாநிதி மாகாணசபையைக் கலைக்கச் சொல்லிக் கேட்டதாகவும் தான் அதற்கு உடன்படவில்லையென்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். மேலும் தனக்கு நெருக்கமான தோழர்க்ள கொல்லப்பட்ட வேளை கருணாநிதி அவர்களைப் பாதுகாக்கவில்லை என்ற தொனிப்படவும் எழுதியிருக்கிறார்.

ஆறாவது – பார்வதியம்மாவின் விடயத்திலும் கருணாநிதி புலிகளுக்கு எதிரான மனோநிலையுடன்தான் முடிவெடுத்திருக்கிறார் என்று ஒரு தரப்பினர் கூறுகிறார்கள். மற்றொரு தரப்பினர் அது விடயத்தில் கருணாநிதி பார்வதியம்மாவிற்கு உதவ விரும்பியிருந்தார் என்றும் வை.கோ போன்ற ஏனைய தலைவர்கள் அதில் தலையிட்டதன் விளைவாகவே பார்வதியம்மா இந்தியாவில் தங்கியிருந்து சிகிச்சை பெற முடியாது போயிற்று என்று வாதிடுகிறார்கள்.

ஏழாவது – ஈழத் தமிழர்கள் தமது தோல்விகளுக்கெல்லாம் புறத்தியாரையே குறை கூறுகிறார்கள். தங்களைத் தாங்களே சுய விமர்சனம் செய்து கொள்வதில்லை. என்று ஒரு பகுதியினர் கூறுகிறார்கள். கருணாநிதி மட்டுமல்ல. எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா ஆகிய தலைவர்களாலும் கூட கடைசிக்கட்டப் போரை தடுத்திருக்க முடியாது. புவிசார் அரசியல் நிலமைகளை விளங்கி வைத்திருக்கும் ஒருவர் இப்படியாக தனிநபர்களில் நம்பிக்கை வைக்க முடியாது. தனி நபர்களால் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் ஈழத் தமிழர்களுக்கு உதவவும் முடியாது. ஓர் உலகளாவிய மற்றும் பிராந்திய நிகழ்ச்சி நிரலின் படியே இறுதிக்கட்டப் போரில் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகள் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக ஓரணியில் நின்றன. இப்பொழுதும் கூட அந்த நிலமையில் பெரிய மாற்றம் இல்லை என்றும் ஒரு பகுதியினர் வாதாடுகிறார்கள்.

எட்டாவது – தமிழ் இயக்கங்கள் தமக்குப் பின்தளமாக்க கிடைத்த தமிழகத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்துவிட்டன. குறிப்பாக தமிழகத்தில் நிகழ்ந்த படுகொலைகளின் பின்னணியில்தான் கணிசமான அளவு தமிழகத் தலைவர்களும், புத்திஜீவிகளும் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தோடு அதிகம் நெருங்கி வருவதை தவிர்க்கத் தொடங்கினார்கள் என்று ஒரு பகுதியினர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள்.

ஒன்பதாவது – ஈழத் தமிழர்களுக்கு தலைவர்களாயிருப்பவர்கள் முழுத்தமிழினத்திற்கும்; தலைவர்களாக முடியாது. அது போலவே தமிழகத்துத் தலைவர்கள் முழுத்தமிழினத்திற்கும் தலைவராக முடியாது. அதாவது தமிழ்த்தேசியம் எனப்படுவது ஓர் உலகளாவிய தோற்றப்பாடு அல்ல. மாறாக அது பௌதிக எல்லைகளாலும் ஆட்சி எல்லைகளாலும் இடத்துக்கிடம் வேறுபடும் ஒரு தோற்றப்பாடாகும் என்ற ஒரு வாதம் ஒரு பகுதியினரால் முன்வைக்கப்பட்டது.

மேற்கண்ட அனைத்து அவதானங்களையும் விரிவாகப் பார்ப்பதென்றால் ஒரு சிறு கட்டுரை போதாது. அது ஒரு பெரிய ஆய்வுப் பரப்பு. இது தொடர்பான ஆய்வுகளை அதிகம் செய்ய வேண்டும்.

கருணாநிதி கடைசிக்கட்டப் போரில் தமிழ் மக்களைக் காப்பாற்றவில்லை என்றும் பார்வதியம்மாவிற்கு உதவவில்லை என்றும் பெரும்பாலானவர்கள் குற்றஞ் சாட்டுகிறார்கள். ஆனால் வரதராஜப்பெருமாள் கூறுகிறார் அவர் தனது தோழர்களைப் பாதுகாக்கவில்லை என்று. இவ்விரு கூற்றுக்களும் எதைக் காட்டுகின்றன? ஒரு அடிமை இன்னொரு அடிமைக்கு உதவ முடியாது என்பது எதைக் குறிக்கிறது? ஒரு முறை தமிழகத்தில் நின்ற போது மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான எல்.கணேசனோடு உரையாடக் கிடைத்தது. அவர் பின்வரும் தொனிப்படச் சொன்னார். அண்ணா போராடினார் முடியவில்லை. எங்களாலும் முடியவில்லை. ஆனால் அதைப் புலிகள் செய்தார்கள். அதனால் தான் அவர்களை ஆதரித்தோம் என்று. தமிழகத் தலைவர்களின் இயலாமையை அந்த இடத்தில் அவர் ஒப்புக்கொண்டார். அப்படிப்பட்ட தலைவர்கள் ஈழத் தமிழர்களுக்கு எப்படியெல்லாம் உதவியிருக்கக்கூடும்?

உதாரணமாக எம்.ஜி.ஆர். இந்திய – இலங்கை உடன்படிக்கை கைச்சாத்தியாகிய போது அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். உடன்படிக்கை தொடர்பான ஒரு பொதுக் கூட்டத்திற்கு அவரைக் கைத்தாங்கலாக அழைத்து வந்தார்கள். அக்கூட்டத்தில் உரையாற்றிய ரஜீவ்காந்தி உடன்படிக்கைக்கு எம்.ஜி.ஆரும் சம்மதம் என்று காட்டுவதுபோல எம்.ஜி.ஆரைக் கைத்தாங்கலாக அழைத்து வந்து தன்னருகே நிறுத்தி வைத்து அவருடைய கையைத் தானே தூக்கி மக்களை நோக்கி அசைத்தார். புலிகள் இயக்கத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருந்த எம்.ஜி.ஆரால் அந்த இடத்திலும் அதற்குப் பின்னரும் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் புலிகள் இயக்கத்திற்கு உதவ முடியவில்லை. தனிப்பட்ட ஒரு நட்பு ராஜீய அரங்கிலும் கொள்கை முடிவுகளை எடுக்கும் பொழுதும் ஒரு கட்டத்திற்கும் மேல் உதவ முடியாது என்பதற்கு இது ஒரு உதாரணமா?

எனவே ஈழ – தமிழக உறவு தொடர்பில் இறந்த கால அனுபவங்களின் அடிப்படையில் புதிய பார்வைகள் அவசியம். இந்த விடயப் பரப்பை உணர்ச்சிகரமான ஒரு தொப்புள் கொடி உறவு என்று தட்டையாகப் பார்க்காமல் அதை ஓர் ஆய்வுப் பரப்பாக மாற்ற வேண்டும். அதிலிருக்கக் கூடிய பல்பரிமானங்களை விளங்கி புதிய உபாயங்களை வகுக்க வேண்டும்.

ஈழ – தமிழக உறவு எனப்படுவது வெறுமனே இன ரீதியிலான உணர்வுபூர்வ உறவு மட்டுமல்ல. இரு வேறு ஆள்புல எல்லைகளால் பிரிக்கப்பட்ட ஒரே இன மக்களுக்கிடையிலான பந்தம் அது. இங்கு இருவேறு ஆள்புல எல்லைகள் என்ற விடயம் அதிகம் அழுத்தத்திற்குரியது. எனவே ஈழத்தமிழ் நோக்குநிலையிலிருந்து விரிவான ஆய்வுகள் அவசியம். ஈழத்தமிழ் நோக்குநிலையிலிருந்து தமிழகத்தைக் கையாள்வது என்பது ஈழத்தமிழ் மக்களின் பிராந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையின் இதயமான ஒரு பகுதி. அது வெறும் உணர்ச்சிகரமான ஒரு பரப்பு மட்டும் அல்ல. அதிகம் அறிவுபூர்வமான ஒரு ராஜியப் பரப்பு அது. தமிழகத்தைக் கையாள்வது என்பது ஒரு தட்டையான ஒற்றைப்படையான அணுகு முறையாக இருக்க முடியாது. அதை உணர்ச்சிகரமான ஒரு விவகாரமாக அணுகினால் அது தட்டையான ஓர் அணுகு முறையாகத்தான் இருக்கும். மாறாக அறிவு பூர்வமாக அணுகினால்தான் அது அதற்கேயுரிய பல பரிமாண, பலதட அணுகுமுறைகளுடன் விரியும்.

தமிழகம் எனப்படுவது தனிய அரசியல்வாதிகளும் கட்சித்தலைவர்களும் மட்டுமல்ல. அதற்குமப்பால் பரந்துபட்ட ஒரு வெகுசனப்பரப்பு உண்டு. அதில் செயற்பாட்டாளர்கள், புத்திஜீவிகள், கருத்துருவாக்கிகள், மதத்தலைவர்கள், படைப்பாளிகள், ஊடகவியலாளர்கள் என்று ஒரு பெரிய சனப்பரப்பு உண்டு. எனவே தமிழகத்தைக் கையாள்வது என்பது கட்சிகளைக் கையாளும் அதே சமயம் கட்சி அரசியலுக்கு வெளியே வெகுசனங்களை நெருங்கிச் செல்வதும்தான்.

கருணாநிதியோ,எம்.ஜி.ஆரோ அல்லது ஜெயலலிதாவோ கட்சித் தலைவர்கள்தான். அவர்களுக்கென்று கட்சி அரசியல் உண்டு. ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தை அவர்கள் தமது கட்சி அரசியற் தேவைகளுக்கு ஏற்றாற்போலவே பயன்படுத்தினார்கள். அதற்குமப்பால் ஈழத்தமிழர்களுக்காகத் தீக்குளிப்பதற்கு அவர்களில் யாரும் முத்துக்குமார் அல்ல. ஏன் அதிகம் போவான்? இறுதிக்கட்டப் போரில் கூட்டமைப்பு எம்.பிமார்களில் யாராவது சாகும்வரை உண்ணாவிரதமிருக்கத் தயாராக இருந்தார்களா? இல்லையே. எங்களுடைய எம்.பிமாரே சாகத்துணியாத போது அதை நாங்கள் தமிழகத் தலைவர்களிடம் எப்படி எதிர்பார்க்கலாம்?

அதே சமயம் முத்துக்குமார், செங்கொடி உட்பட 19 பேர் தமிழகத்தில் இதுவரையிலும் எங்களுக்காகத் தீக்குளித்திருக்கிறார்கள். தமிழகத்தின் கூட்டு மனச்சாட்சியின் தியாகிகள் இவர்கள். ஈழத்திற்கும் தமிழகத்திற்கும் இடையிலான தொப்புள்கொடி உறவு என்று அழைக்கப்படும் உணர்ச்சிகரமான உறவின் இரத்த சாட்சியங்கள் இவர்களே.

அதே சமயம் கட்சித் தலைவர்களை அவர்களுக்கேயான பின்புலத்தில் – ஊழவெநஒ – வைத்து அவர்களை அவர்களாகவே விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். அவர்களைக் கையாளும் போது அங்குள்ள கட்சிச் சண்டைகளுக்குள் சிக்கிவிடக் கூடாது. அது அவர்களுடைய உள்ளுர் விவகாரம். அதில் ஈழத்தமிழர்கள் பக்கச்சாய்வான முடிவுகளை எடுப்பது புத்திசாலித்தனம் அல்ல. அதே சமயம் அவர்கள் தமது கட்சி அரசியலுக்காக ஈழத்தமிழ் அரசியலைக் கையாள்வதை ஒரு கட்டம் வரை தடுக்கவும் முடியாது.

எனவே இது தொடர்பில் பொருத்தமான ஒரு வியூகம் ஈழத்தமிழர்களிடம் இருக்க வேண்டும். கட்சி நலன்சார்ந்து ஈழத்தமிழ் விவகாரத்தை அணுகும் தரப்புக்களையும் நலன்சாராது இன உணர்வோடு ஈழத் தமிழ் விவகாரத்தை ஆதரிக்கும் தரப்புக்களையும் வேறு வேறாக அணுக வேண்டும்;. கருணாநிதி ஒரு தனி மனிதர் அல்ல. தமிழகத்தின் கோடிக் கணக்காண மக்களுக்கு அவர் ஒரு பெருந் தலைவர். அந்த மகாஜனங்கள் ஈழத் தமிழர்களுக்கு துன்பம் நேர்ந்தால் வெகுண்டெழுவார்கள். எனவே அந்த மக்களின் உணர்வுகளை மதித்துக் கருத்துக் கூற வேண்டும். அதே சமயம் கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா போன்ற எல்லாருடைய பங்களிப்புக்களையும் காய்தல், உவத்தல் அற்ற ஆய்வுப் பரப்புக்குள் கொண்டு வர வேண்டும்.ஈழத்தமிழர்கள் தங்களையும் சுயவிமர்சனம் செய்துகென்ன வேண்டும்.

மேற்கத்தைய அறிஞரான ஹாவார்ட் றிக்கிங்ஸ் இலங்கைத் தீவில் பெரும்பான்மைச் சிங்கள மக்கள் சிறுபான்மை தாழ்வுச் சிக்கலோடும் சிறுபான்மைத் தமிழ் மக்கள் பெரும்பான்மை தாழ்வுச் சிக்கலோடும் காணப்படுவதாகக் கூறியிருக்கிறார். ஈழத் தமிழர்கள் தங்களைத் தமிழகத்தோடு சேர்த்துச் சிந்திப்பதால் உயர்வுச்சிக்கலோடும் அவர்களைத் தமிழகத்தோடு சேர்த்துப் பார்;ப்பதால் சிங்கள மக்கள் தாழ்வுச்சிக்கலோடும் இருப்பதாக அவர் கூறுகின்றார். இந்தியாவின் மீதான சிங்களத் தலைவர்களின் எதிர்ப்புணர்வே ஈழத் தமிழர்கள் மீதான ஒடுக்கு முறைக்குக் காரணம் என்று மு.திருநாவுக்கரசு கூறுகிறார். ஆனால் கருணாநிதியை முன்வைத்து நடந்த விவாதங்களைப் பார்க்கும் போது ஹாவார்ட் றிக்கிங்ஸ் கருதிய தொப்புள்கொடி உறவு இப்பொழுது பலவீனப்பட்டு விட்டதா என்ற கேள்வி எழுகிறது. அந்த உறவை அறுக்க விளையும் சக்திகள்; 2009 மேக்குப் பின்னரும் தொடர்ந்து வெற்றி பெற்று வருகின்றனவா என்ற சந்தேகம் எழுகின்றது.

எனவே ஈழத்தமிழர்கள் எப்படி தமிழகத்தை அணுகுவது என்பது தொடர்பில் தெளிவாகவும் தீர்க்கதரிசனத்தோடும்; சிந்திக்க வேண்டும். கருணாநிதியை அவருடைய பின்னணிக்குள் – (Contex)  வைத்து விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். அவர் தன்னுடைய அரசியலைச் செய்தார். எம்.ஜி.ஆர் தன்னுடைய அரசியலைச் செய்தார். ஜெயலலிதா தன்னுடைய அரசியலைச் செய்தார். ஈழத்தமிழர்கள் தங்களுடைய அரசியலைச் செய்யட்டும் வெளியாருக்காகக் காத்திருக்காமல்.

http://globaltamilnews.net/2018/91253/

“நகுலன் கொளுத்திய வெடி நம் தலைக்கு நாமே வைத்த வெடியே தவிர வேறொன்றில்லை”

3 days 9 hours ago
“நகுலன் கொளுத்திய வெடி நம் தலைக்கு நாமே வைத்த வெடியே தவிர வேறொன்றில்லை”

Karunanidhi.jpg?resize=794%2C542

 

07.08.2018 மாலை 6.40 அளவில் கிளிநொச்சி நகரத்தில் பட்டாசுகள் வெடித்தன. அந்த நேரம் எதற்காக இப்படித் திடீரென வெடி கொழுத்தப்படுகிறது என்று பக்கத்தில் நின்ற கடைக்காரரைக் கேட்டேன். அவருக்கும் விவரம் தெரியவில்லை. சற்று நேரத்தில் வெடிச்சத்தம் கேட்ட திசையிலிருந்து வந்தவர்களிடம் விசாரித்தோம். அது கருணாநிதி இறந்த சேதி அறிந்து வெடி கொழுத்துகிறார்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு போனார்கள்.

மனதில் கவலை ஏறியது.

சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு வெடிச்சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிப் போனேன். அங்கே ஒரு கூட்டம் அமர்க்களமாக நின்றது. இரண்டாவது தடவையும் வெடியைக் கொழுத்தினார்கள். இது மேலும் கூட்டம் சேர்ந்ததால் நடந்தது. இங்கே பதிவிட விரும்பாத சில வார்த்தைகளைச் சொல்லி கருணாநிதியைத் திட்டினார்கள். திட்டித்திட்டிப் பாடினார்கள்.

கிட்ட நெருங்கி, யாராக இருக்கும் என்று பார்த்தேன். பலரையும் தெரியவில்லை. ஆனால் பெரும்பாலும் இளைஞர்கள். ஒரு இருபது பேர் வரையில் இருந்தார்கள். என்ன நடக்கிறது என்று அறிவதற்காக கொஞ்ச நேரம் அந்த இடத்திலேயே நின்றேன். அப்பொழுது தெரிந்த முகங்கள் இரண்டு அங்கே நின்றன. அதில் ஒன்று, ஒரு காலம் தமிழரசுக் கட்சி, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி என்று இவற்றோடு அல்லும் பகலும் அரசியலாகவே திரிந்த கந்தையரின் மகன் நகுலன்.

நகுலனைக் கண்டதும் எனக்குச் சிரிப்பும் கவலையும் ஒன்றாகவே வந்தன.

அந்த நாட்களில் கந்தையர் தமிழரசுக்கட்சியின் துண்களில் ஒருவர். தமிழரசுக் கட்சியின் ஆதரவாளர் என்றாலும் அவருடைய வீட்டில் அண்ணாத்துரை, கருணாநிதி இருவரின் படங்களும் முன் விறாந்தையில் இருந்தன. தமிழரசுக் கட்சியைப் பற்றிக் கதைப்பதை விட தி.மு.கவைப் பற்றியும் அதனுடைய தமிழைப்பற்றியுமே அதிகமாகக் கதைப்பார் கந்தையர். அண்ணாத்துரை மீதும் கருணாநிதி மேலும் பெரிய மரியாதையும் பற்றுமிருந்தன கந்தையருக்கு. இருவரைப்பற்றியும் இருவருடைய பேச்சுகளைப் பற்றியும் எனக்கே பல தடவை சிலிர்க்கக் கதைகள் சொல்லியிருக்கிறார்.

அப்படியான கந்தையரின் வழி வந்த அவருடைய மகன் இப்பொழுது கருணாநிதியின் மரணத்தை வெடி கொழுத்திக் கொண்டாடுகிறார். நகுலன் மட்டுமல்ல ஒரு தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்களில் குறிப்பிட்டளவானவர்கள் கருணாநிதியின் மரணத்தைக் கொண்டாடுகின்றனர். கிளிநொச்சிக்கு அப்பால் யாழ்ப்பாணம், வவுனியா போன்ற இடங்களிலும் சமூக வலைத்தளங்களிலும் இதைப் பார்க்கிறோம்.

இந்த நிலைக்குக் காரணமென்ன? எங்கே நடந்தது தவறு? யார் தவறிழைத்தார்கள்? அதாவது யார் குற்றவாளிகள்? இதைச் சரிப்படுத்துவது எப்படி?

கருணாநிதியின் அரசியற் பங்களிப்புப் பெரியது. ஏறக்குறைய 60 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அவர் தமிழக அரசியலிலும் இந்திய அரசியலிலும் செல்வாக்குச் செலுத்தியிருக்கிறார். இதில் சாதனைகளும் உண்டு. பலவீனங்களும் உண்டு. அவை பற்றிய விமர்சனங்களும் மதிப்பீடுகளும் கருணாநிதி உயிரோடு இருந்த காலத்திலேயே – பதவி, அதிகாரத்தில் இருந்த போதெல்லாம் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. மிச்சம் மீதியும் இப்பொழுது அவருடைய மரணத்தைத் தொடர்ந்து முன்வைக்கப்படுகின்றன. எதிர்காலத்திலும் அவை தொடரும்.

வேறு எவரையும் விட மிக நீண்ட காலம் தமிழக – இந்திய அரசியலில் செல்வாக்குச் செலுத்தியவர் என்ற வகையில் இந்த விமர்சனங்களின் நீட்சி நிச்சயமாக இருந்தே தீரும். வரலாறு எல்லாவற்றையும் தன்னுடைய தராசில் வைத்து மதிப்பீட்டு உரிய அடையாளத்தைத் தரும்.

இதற்கப்பால் கருணாநிதியின் இன்னொரு அரசியல் பங்களிப்பும் உண்டு. அது ஈழவிடுதலை அரசியலில். இதிலும் கருணாநிதியின் வரலாறு சிறப்படையக்கூடிய பங்களிப்புகளும் உண்டு. அதேவேளை சிறுமைக்குரிய விசயங்களும் உள்ளன. இதையும் சேர்த்தே வரலாறு கருணாநிதியை மதிப்பிடும்.

ஆகவே அதற்கிடையில் யாரும் அவசரப்பட்டு, தங்களின் சொந்த விருப்பு வெறுப்புகளை முதன்மைப்படுத்தி, தி.மு.கவையோ கருணாநிதியையோ முழுதாகக் குற்றம் சாட்ட முடியாது. அதுவும் அவருடைய மரணச் சேதியறிந்து வெடிகொழுத்திக் கொண்டாடும் அளவுக்கு.

அப்படிச் செய்தால் அது அரசியல் மூடத்தனமன்றி வேறில்லை. ஒன்று, கடந்த கால வரலாற்றுச் சம்பவங்களை – அதில் தி.மு.கவும் கருணாநிதியும் செய்த பங்களிப்புகளை அறிந்திராத மடத்தனம். அறியாமை.

இரண்டாவது, எதிர்காலத்தில் ஈழத்தமிழரின் அரசியலுக்கு தி.மு.கவும் புதிய தலைமையும் செய்ய வேண்டிய பங்களிப்புகளுக்கு இடைஞ்சலை ஏற்படுத்துவது.

இந்தத் தவறு, இத்தகைய மூடத்தனம் ஈழத்தமிழரின் அரசியலில் பல வகையிலும் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இதுவே ஈழத்தமிழரின் தொடர்ச்சியான அரசியல் பின்னடைவுகளுக்கான காரணங்களாகும்.

கருணாநிதியை நோக்கி குற்றம் சாட்ட நீளும் விரலுக்கு நிகரானது ஈழத்தமிழர்களின் தரப்பிலிருந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட தவறுகளை நோக்கி நீள வேண்டிய விரல்கள்.

இதற்கு யார் பொறுப்பேற்பது?

1958 இல் இலங்கையில் தனிச்சிங்களச் சட்டத்தை பண்டாரநாயக்கா அறிவித்ததைக் கண்டித்து தி.மு.கவின் சிதம்பரம் மாநாட்டில் கண்டனத்தீர்மானம் நிறைவேற்றியவர் கருணாநிதி. அப்பொழுது கருணாநிதிக்கு வயது 34.

பிறகு 1961 இல் இலங்கைத் தமிழர்களுடைய அரசியல் விடுதலையை வலியுறுத்திப் பேரணி ஒன்றை நடத்தியது. இவ்வளவுக்கும் அப்பொழுது கருணாநிதியோ தி.மு.கவோ ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கொண்ட பெருந்தரப்பல்ல.

தொடர்ந்து 1983 இல் இலங்கையில் நடத்தப்பட்ட இன வன்முறையைக் கண்டித்து கருணாநிதியும் அன்பழகனும் தங்களுடைய பதவிகளை ராஜினமாச் செய்திருந்தனர்.

தொடர்ந்து ஈழ ஆதரவு நிலைப்பாட்டுடன் இயக்கங்களுக்கான ஆதரவை வழங்கினார் கருணாநிதி. அன்று பல வழிகளிலும் தொடர்பாக இருந்தவர்களின் பதிவுகள் கருணாநிதியின் மரணத்தையொட்டி சாட்சியமாகப் பகிரங்கத்தளத்தில் பகிரங்கப்பட்டுள்ளன. தவிர, அவ்வக்காலத்தில் வெளிவந்த ஊடக ஆவணங்களும் உள்ளன.

இவையெல்லாம் கவனத்திற் கொள்ளப்பட வேண்டியவை.

இதேவேளை துரதிருஷ்டவசமாக ஈழப்போராட்டத்துக்கு முழுமையான ஆதரவை வழங்கி வந்த தமிழகச் சூழல் அப்பொழுதிருந்த தி.மு.க – அ.தி.மு.க (கருணாநிதி – எம்.ஜி. ஆர் ) என்ற போட்டி அரசியலின் விளைவால் கெடுத்துக் கொண்டதும் உண்டு.

எம்.ஜி. ஆர் விடுதலைப் புலிகளை தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டார். கருணாநிதி ரெலோவை அரவணைத்தார். ரெலோவுக்கு ஆதரவாக ஈழப்போராட்ட ஆதவு என்ற பேரில் டெஸோ என்ற மாநாட்டை மதுரையில் நடத்தினார் கருணாநிதி. இந்த மாநாட்டில் வாஜ்பேய், தேவகௌடா, என். டி.ராமராவ் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் கலந்து கொண்டனர். இதனால் அன்று இலங்கை இனப்பிரச்சினையும் ஈழப்போராட்டத்தின் அவசியமும் இந்திய அளவில் உணர்ந்து கொள்வதற்கு வாய்ப்புண்டானது.

இதற்கிடையில் 1981 இல் பாண்டிபஜாரில் உமா மகேஸ்வரனும் பிரபாகரனும் சுடுபட்ட சம்பவம் தொடக்கம், சூளைமேட்டில் டக்ளஸ் தேவானந்தா சம்மந்தப்பட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்படும் சூட்டுச் சம்பவம் தொடர்ந்து பத்மநாபா அணியின் படுகொலை, ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலை என ஏராளம் நெருக்கடிகள் ஈழத்தமிழ்த்தரப்பிலிருந்து உண்டாக்கப்பட்டது.

தமிழகத்தை முழுதான அளவில் இந்தச் சம்பவங்கள் நெருக்கடிக்குள்ளாக்கின. இதனால் ஒரு கட்டத்தில் தி.மு.கவும் கருணாநிதியும் பதவியை இழக்க வேண்டியதாயிற்று. பின்னாளில் விடுதலைப்புலிகளுக்கு ஆதரவாகக் கருணாநிதி நடந்து கொள்கிறார் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டு, ஆட்சிக் கவிழ்ப்பே நடந்தது.

இதற்குப் பிறகு கருணாநிதியின் ஈழ விடுதலைப் போராட்ட ஆதரவு – அணுகுமுறை போன்றவற்றில் தளம்பல்களும் தவறுகளும் நிகழத்தொடங்கின.

இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு. ஒன்று தமிழக மற்றும் இந்தியச் சூழலில் அவர் செய்யத் தொடங்கியிருந்த அரசியல் சமரசங்களும் புதிய பொருத்தமற்ற கூட்டுகளுமாகும். இதனால் இந்தச் சக்திகளை மீறி, அவரால் தனித்துச் சுயமாக எந்த முடிவுகளையும் எடுக்க முடியவில்லை. மற்றவர்களின் முகத்தைப் பார்த்து எதையும் தீர்மானிக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தார்.

இரண்டாவது, ஈழவிடுதலை ஆதரவினால் அவருக்குண்டான நெருக்கடிகளும் விடுதலை இயக்கங்களுக்குள் ஏற்பட்ட மோதல்கள், அரசியல் முரண்பாடுகள், இயக்கங்களின் பொறுப்பற்ற நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றினால் எழுந்த வெறுப்பும் நம்பிக்கையீனமும் அவரை ஈழ அரசியலில் இருந்து இரண்டாம் பட்சமாக்கியது.

இதனால் பின்னாளில் கருணாநிதியின் ஈழ ஆதரவு நிலைப்பாடும் ஈழ விடுதலைக்கான பங்களிப்பும் ஏதோ என்ற அளவில் சம்பிரதாயமானதாக மாறியது. விசுவாசத்தன்மை குறைந்தது.

ஆனாலும் ஒருபோதுமே அவர் ஈழப்போராட்டத்துக்கு எதிர்த்திசையில் நின்றதாக இல்லை என்பது வரலாற்று ஆதாரம். அந்தளவுக்கு தெளிவான அரசியல் புரிதலும் உச்ச சகிப்புத்தன்மையும் கொண்டிருந்தவர்.

இருந்தாலும் மத்தியில் வைத்திருக்கும் கூட்டுக்கு ஏற்பவும் மாநிலத்தில் அவருடைய நிலைக்கேற்பவும் ஈழப்போராட்டத்தைப் பயன்படுத்த விளைந்தது உண்மை. பின்னாளில் இதைத் தன்னுடைய ஒட்டுமொத்த அரசியலுக்குமாகப் பயன்படுத்தினார்.

இதனால் 1995 இல் நடத்திய ஈழ ஆதரவுப் பேரணி, 2009 இல் அவர் மேற்கொண்ட உண்ணாவிரதப் போராட்டம் போன்றவற்றையெல்லாம் பலரும் கேள்வியோடும் கேலியோடும் நோக்கத் தொடங்கினர். இன்று கருணாநிதியைப் பற்றி ஈழத்தமிழ் இளைய தலைமுறையினரிடத்தில் எழுந்துள்ள வெறுப்புணர்வும் தவறான புரிதலும் கருணாநிதி உண்டாக்கிய பின்கால அரசியலின் பாற்பட்டது.

இதற்கு எளிய உதாரணம் வடக்குக் கிழக்கு மாகாணசபையை அவர் 1990 இல் கலைக்கச் சொன்னது. அந்தக் கட்டளை புலிகளினால் முன்மொழியப்பட்டது. அதை கருணாநிதி ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்விடம் சொல்லி அதை நிறைவேற்ற முயற்சித்தார். அப்பொழுது வடக்குக் கிழக்கு மாகாணசபையின் பொறுப்பிலிருந்தது ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ். இது ஈ.பி.ஆர்.எல். எவ்வுக்கும் இடையில் சிறுமுரணையே உண்டாக்கியது. ஆனாலும் கருணாநிதியின் இயல்புப் படி அவர் தான் நினைத்ததைச் செய்து முடித்தார்.

இப்படிப் பல. ஆனால், இதில் கருணாநிதி ஒரு போதுமே முழுக்குற்றவாளி கிடையாது. அவரை கேள்வி கேட்கும் அளவுக்கும் எதிரி – துரோகி என்று கூறும் அளவுக்கும் அவர் எதிரியும் அல்ல. துரோகியும் அல்ல. ஆனால், சிலவற்றை அவர் செய்திருக்க முடியும். அதுவொன்றும் தமிழீழத்தைப் பெறுவதற்குரியதல்ல.

ஒட்டு மொத்தத்தில் ஈழப்போராட்டமும் ஈழத்தமிழரின் அரசியலும் கொண்டிருக்கும் அத்தனை குழறுபடிகளும் கருணாநிதியையும் ஒரு வகையில் பலவீனப்படுத்தின. இதனால் அவர் ஒரு எல்லைக்குட்படுத்தியே தன்னுடைய பிற்காலத்தைய அரசியலை மேற்கொண்டார். அல்லது அந்த நிலைக்கு ஈழத்தமிழர்களால் – இயக்கங்களால் தள்ளப்பட்டார்.

இந்த நிலையில் எப்படி அவருடைய மரணத்தை நாம் கொண்டாட முடியும்? அதற்காக நாம் வெட்கப்பட வேண்டுமே தவிர, ஒரு போதுமே மகிழ முடியாது.

தி.மு.க என்பது மாபெரும் மக்கள் அமைப்பு. அது ஒரு காலத்தில் செய்த காத்திரமான பங்களிப்பை இத்தகைய அபத்துவமான கொண்டாட்டங்கள் கேலிப்படுத்தும் போது அவ்வளவு மக்கள் திரளையும் நாம் அவமதிக்கிறோம். அவர்களுடைய பங்களிப்பை நிராகரிக்கிறோம். மறந்து விடுகிறோம்.

இது எதிர்கால ஈழத்தமிழர்களின் அரசியலுக்கு ஒரு போதுமே நல்லதல்ல.

இந்தத் தவறுக்கு அடிப்படையாக சில காரணங்களுண்டு. மாதிரிக்கு அவற்றில் ஒன்றிரண்டைப் பார்த்தால் இது இலகுவில் புரியும்.

திராவிட இயக்கப்பாரம்பரியத்திலிருந்து வந்த கருணாநிதி, பெரியார், அண்ணாத்துரை ஆகியோரின் அரசியல் சித்தாந்தங்களையும் செயற்பாட்டுத்திட்டங்களையும் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்தவர். தேர்தல் அரசியல் நிர்ப்பந்திக்கும் சமரசங்களை முடிந்தவரை ஒதுக்கி விட்டு திராவிடச் சிந்தனையை செயல்வடிவமாக்க முயன்றவர். கருணாநிதியின் ஆட்சிக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட – வலுவூட்டப்பட்ட திட்டங்களின் பட்டியலைப் பார்த்தால் இது சுலமாகப் புரியும்.

ஆனால், ஈழத்தமிழர்களின் பொதுப்போக்கு அரசியல் எப்போதும் சமூக அக்கறை கொண்டதாக இல்லை. சமூக மாற்றத்தைக் குறித்ததாக இருந்ததில்லை. இனவாதத்தைக் கட்டமைத்ததாக – அதில் உயிர்வாழ்வதாகவே இருந்திருக்கிறது. இதனால் அது எப்போதும் உட்சுருங்கியதாகவே இருந்துள்ளது. இன்றைய நிலையும் அதுவே.

கருணாநிதியின் திராவிட இயக்க அரசியலில் முற்போக்கான கூறுகளே அடிப்படையாக இருந்தன. அது சமூக நீதி , மாநிலத்தின் உரிமைகள், பால் சமத்துவம், மத மூட நம்பிக்கைகள் தொடர்பான கரிசனை, மொழிவளர்ச்சி போன்றவற்றை வலுவாகக் கொண்டது.

திராவிட இயக்கப்பாரம்பரியத்தை – அந்தச் சிந்தனையை வலுப்படுத்துவதற்குரிய அரசியல் அறிவுப் பண்பாட்டை உருவாக்கியதில் பெரியார், அண்ணாத்துரை, கருணாநிதி ஆகியோருக்குப் பெரும் பங்குண்டு. அவர்கள் அதைச் செய்தே தமது அரசியலை முன்னெடுத்தனர். இன்றைய தமிழகத்தின் அடையாளம் என்பது அவர்கள் உருவாக்கியதே. இதற்காக அவர்கள் வரலாற்றையும் பண்பாட்டையும் சமூகவியலையும் படித்து தமக்கான அரசியல் சிந்தனையையும் செயற்பாட்டு வடிவத்தையும் உருவாக்கிக் கொண்டனர்.

பெரியாரும் அண்ணாத்துரையும் கருணாநிதியும் இதற்காக எழுதிய பக்கங்கள் ஏராளம். படித்தது ஏராளம். இந்தளவுக்கு ஈழ அரசியலில் எவருமே செய்யவில்லை. உருப்படியாக இரண்டு புத்தகங்களைக் கூட இலங்கைத்தமிழ் அரசியல் வாதிகள் எழுதியிருக்க மாட்டார்கள். மட்டுமல்ல, அரசியலுக்கு அப்பால் அவர்கள் நாடகத்துறையிலும் சினிமாவிலும் ஊடகத்திலும் இலக்கியத்திலும் மொழி மற்றும் பண்பாட்டுத்துறையிலும் பெரும் ஆளுமைகளாக இருந்தனர்.

தவிர, சமூக எற்றத்தாழ்வுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு, பகுத்தறிவு போன்றவற்றைத் தன்னுடைய அரசியலில் உள்ளடக்கமாகக் கொண்ட தி.மு.க, இடதுசாரிகளை ஒரு போதுமே எதிரிகளாகப் பார்த்ததில்லை.

ஆனால், ஈழத்தில் இதற்கு எதிர்மாறாகவே நிலைமை இன்னும் இருக்கிறது. மூட நம்பிக்கைகள் பற்றி வாயே திறக்காத நிலை. சமூக மாற்றம் பற்றியோ அதற்கான கலைவடிவங்களைப் பற்றியோ தமிழ்த்தேசியத்தை வலயுறுத்துவோர் பொருட்படுத்துவதே இல்லை.

தமிழர் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைவர் சுகு சிறிதரன் குறிப்பிடுவதைப்போல தி.முகவினர், பொது உடைமை வாதிகளுடன் பல சந்தர்ப்பங்களில் இணைந்து செயற்பட்டார்கள். இவர்கள் (ஈழ அரசியல் தலைமைகள்) தீண்டாமை பாராட்டினார்கள்.

அவர்கள் தமிழக மக்களுக்கென சாதித்திருக்கிறார்கள். இங்கு தொடர் வாய்ச்சவாடல். இவர்கள் நாவலர், இராமனாதன் பாரம்பரியம் என்ற பாரம்பரியத்தினராகவும் இன்னும் சிலர் பிரேமாநந்தாவின் சீடப்பிள்ளைகள் என்பதிலும் பெருமை கொள்பவர்கள். அவர்கள் பெரியாரின் வாரிசுகள் என்பதில் பெருமிதம் கொள்பவர்கள். இவர்களோ நாவலர், இராமநாதனின் வாரிசுகள்.

எனவே இத்தகைய அரசியல் வேறுபாடுகளே கருணாநிதியின் மரணத்தின்போதும் பிரதிபலித்துள்ளன. தவறாகக் கணக்கைச் செய்தால் தவறாகவே விடையும் கிடைக்கும். ஆனால், இதைக் கடந்தே வரலாறு நிற்கும்.

கருணாநிதி விட்ட தவறை விட பலமான தவறுகளை ஈழத்தமிழ்ச்சமூகம் விட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. வடமாகாணசபையின் முதலமைச்சர் விக்கினேஸ்வரன் கருணாநிதியின் மறைவைக் குறித்து விட்டுள்ள அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விடயங்கள் கருணாநிதியையும் அவருடைய தி.மு.கவையும் நேரடியாகக் குற்றம் சுமத்துகின்றன. ஏனைய தமிழ்த்தலைவர்களோ கட்சிகளோ கருணாநிதியின் மறைவுக்கு இரங்கல் தெரிவித்ததாக இல்லை. சமத்துவம் சமூக நீதிக்கான மக்கள் அமைப்பும் வேறு ஒன்றிண்டு தரப்புளும் மட்டும் அஞ்சலி செலுத்தியிருக்கின்றன. மற்றும்படி கருணாநிதி எதிர்ப்புள்ளியிலேயே நிறுத்தப்பட்டுள்ளார்.

கருணாநிதி என்பது தனிப்பட்ட ஒரு மனிதர் அல்ல. அவர் ஒரு இயக்கம். அதை நாம் எப்படி எதிர்கொள்ளப்போகிறோம் என்பதே கவனிக்க வேண்டியது. இந்தப் பத்தியாளருக்கும் அவருடைய அரசியலில் பல விடயங்கள் ஏற்புடையவை அல்ல. ஆனால், அதற்காக அவரை எதிர்ப்புள்ளியில் நிறுத்துவதற்கு இடமளிக்க முடியாது.

நகுலன் கொளுத்திய வெடி நம் தலைக்கு நாமே வைத்த வெடியே தவிர வேறொன்றில்லை. ஆம் அவர் தன் தந்தை கந்தையிருக்கும் அவருடைய நம்பிக்கைகளுக்கும் அதற்கான மாண்புக்கும் வைத்த வெடியாகும்.

ஊடகவியலாளர் முருகையா தமிழ்ச்செல்வனின் வார்த்தைகளில் கேட்டால், 2009 புலிகளின் வீழ்ச்சியை பாற்சோறு கொடுத்துக் கொண்டாடிய சிங்கள மனநிலைக்கும் கருணாநிதியின் இழப்புச் சேதியறிந்து வெடி கொளுத்திய மனநிலைக்கும் இடையில் என்ன வேறுபாடு?

 

 

http://globaltamilnews.net/2018/91236/

இரண்டும் கெட்டான் நிலை

3 days 17 hours ago
இரண்டும் கெட்டான் நிலை

 

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

மாற்­றங்­களினூடா­கவே பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண முடியும். நிலை­மை­களில் மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்தி அதனூடாக பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தே சிறந்த வழி­மு­றை­யாகும். எனவே, மாற்­றங்­க­ளின்றி பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண முடி­யாது. மாற்­றங்­க­ளின்றி நல்­லி­ணக்கம் ஏற்­பட முடி­யாது. நல்­லு­றவும் இன ஐக்­கி­யமும் நிலை­யான சமா­தா­ன­மும்­கூட சாத்­தி­ய­மில்லை. 

இந்த வகை­யில்­தானோ என்­னவோ அர­சி­ய­ல­மைப்பை மாற்றியமைப்­பதினூடாக  பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண முடியும் என்ற அணு­கு­மு­றையில் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. 

நடை­மு­றையிலுள்ள அரசி­ய­ல­மைப்பை முழு­மை­யாக மாற்றியமைப்­ப­தற்­கான நோக்­கங்கள் ஒருமுக­மா­ன­வையா என்­பதில் தெளி­வில்லை. அது கேள்­விக்­கு­றிக்கு உரி­யது என்­று­ கூட கூறலாம். 

பல தசாப்­தங்­க­ளாகத் தீர்வு காணப்­ப­டாத கார­ணத்­தால் நாட்டில் இனப்­பி­ரச்­சினை புரை­யோடிப் போயி­ருக்­கின்­றது. அர­சியல் தளத்தில் இந்தப் பிரச்­சினை ஆழ­மான இன முறு­க­லாக உரு­மாற்றம் பெற்­றி­ருக்­கின்­றது. சிறு­பான்மை தேசிய இனத்தின் அர­சியல் உரி­மை­களைப் பங்­கிட்டுக் கொள்­வ­தற்கு பேரி­ன­வா­தி­க­ளுக்கு விருப்­ப­மில்லை. 

இந்த நாடும் இந்த நாட்டின் ஆட்சி உரி­மை­களும் அர­சியல் மய­மான மதக் கொள்­கையும் தனக்கு மட்­டுமே சொந்­த­மா­னவை என்ற ஆழ­மான மனப்­பாங்கில் பெரும்­பான்மை இனம் செயற்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. இந்த அர­சியல் உள­வியல் நிலைப்­பா­டா­னது வெறு­மனே பேரின அர­சி­யல்­வா­திகள் மத்­தியில் மட்­டு­மல்­லாமல் பெரும்­பான்­மை­யி­னத்தின் சாதா­ரண மக்­க­ளு­டைய மனங்­க­ளிலும் ஆழ­மாக வேரூன்றச் செய்­யப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. இந்த நிலைமை மோச­மா­னது, ஆபத்­தா­னது என்­பதை மாறி மாறி ஆட்சிசெய்து வந்த ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி மற்றும் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­களின் வர­லாற்றுச் செயல்­மு­றைகள் அனு­பவ ரீதி­யாக  உணர்த்­தி­யி­ருக்­கின்­றன. 

நவீன ,விஞ்­ஞான தொழில்­நுட்பம் வளர்ச்­சி­ய­டைந்து சமூக, பொரு­ளா­தார, அர­சியல் துறை­களில் உலக ஒழுங்கு முறை பல மாற்­றங்­க­ளுக்குள்­ளாகி வளர்ச்­சி­ய­டைந்­துள்ள போதிலும் அந்த உலக நீரோட்­டத்தில் இலங்கை இணை­ய­வில்லை என்றே கூற வேண்டும். இதன் கார­ண­மா­கவே மனித உரி­மைகள், சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்ட நடை­மு­றைகள் என்­ப­வற்றை உலக ஒழுங்­குக்கு அமை­வாகச் செயற்­ப­ட அது மறுத்து வரு­கின்­றது. 

இலங்­கையின் ஆட்சியுரிமை என்­பது ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சிக்கும் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சிக்கும் மாத்­தி­ரமே பரம்­பரைச் சொத்­தாகப் பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. இந்தக் கட்­சி­களே மாறி – மாறி ஆட்சி நடத்தி வரு­கின்ற போக்கு இந்த அர­சியல் சொத்துரிமைப் போக்கை உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது. இந்த இரண்டு கட்­சி­களும் தனித்­த­னியே தமது செல்­வாக்­குக்கு ஏற்ற வகை­யிலும் தமது கட்­சியின் எதிர்­கால சுய­ந­லன்­களின் அடிப்­ப­டை­யிலும் நாட்டின் அர­சி­ய­ல­மைப்பை மாற்றி எழு­தி­யி­ருக்­கின்­றன. 

அந்த வகையில் 1972 ஆம் ஆண்டு ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியும் 1978 ஆம் ஆண்டு ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் இரு­வேறு சந்­தர்ப்­பங்­களில் நாட்டின் அர­சி­ய­ல­மைப்பை முழு­மை­யாக மாற்றி புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கி­யி­ருந்­தன. ஆங்­கி­லே­ய­ரி­ட­மி­ருந்து 1948 ஆம் ஆண்டு இலங்­கைக்கு சுதந்­திரம் கிடைத்­தது. சுதந்­திர நாடாக, பிரித்­தா­னிய ஏகா­தி­பத்­தி­யத்தின் ஓர் அங்­க­மாக அதன் முத­லா­வது அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கப்­பட்­டது. 

பிரித்­தா­னிய ஏகா­தி­யத்­தி­யத்தில் கட்­டுண்­டி­ருந்த இலங்­கையை ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்சி 1972 ஆம் ஆண்டு உரு­வாக்­கிய புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பின் மூலம் குடி­ய­ர­சாக மாற்­றி­ய­மைத்­தது. அதற்குப் பின்னர் ஆட்சி அதி­கா­ரத்தைக் கைப்­பற்­றிய ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி 1978 ஆம் ஆண்டு  நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­பதி ஆட்சி முறையைக் கொண்ட புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கி­யது. அந்த வகையில் ஜன­நா­யக சோஷ­லிசக் குடி­ய­ர­சா­கிய இலங்­கையில் 3 தட­வைகள் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது.  

ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சி­யால் உரு­வாக்­கப்­பட்ட அர­சி­ய­ல­மைப்பு கடந்த 40 வரு­டங்­களில் 19 தட­வைகள் திருத்தம் செய்­யப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. தொடர்ந்து 20 ஆவது அர­சியல் திருத்தச் சட்­டத்தைக் கொண்டு வரு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களும் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. அதே­வேளை, தற்­போது 4 ஆ­வது தட­வை­யாக புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு ஒன்றை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன.  

முன்­னைய நட­வ­டிக்­கை­களைப் போன்று அல்­லாமல் ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும் இணைந்து கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு உரு­வாக்­கிய இரு­ கட்சி அரசு அல்­லது கூட்டு அர­சாங்­கத்தின் கீழ் இந்த இரண்டு பிர­தான அர­சியல் கட்­சி­களும் இணைந்து புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கைகள் எடுக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.   

எல்லை கடந்த அதி­காரப் பிர­யோகம்

நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­பதி ஆட்­சியின் பிதா­ம­க­ரா­கிய ஜே.ஆர்.ஜய­வர்­த­னவும் அவ­ருக்குப் பின்னர், மஹிந்த ராஜ­பக் ஷவும் அந்த ஆட்சி முறையின் உச்­சக்­கட்ட அதி­கா­ரங்­களைப் பயன்­ப­டுத்திச் செயற்­பட்­டி­ருந்­தனர். ஜே.ஆர்.ஜய­வர்­த­னவின் பின்னர் பிரே­ம­தாஸ, சந்­தி­ரிகா பண்டாரநாயக்க குமா­ர­­துங்க ஆகியோர் நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­முள்ள ஜனா­தி­ப­தி­க­ளாகப் பதவியேற்­றி­ருந்த போதிலும் அந்தப் பத­வியின் உச்­ச­க்கட்ட அதி­கார பலத்தை அவர்கள் பிர­யோ­கித்­தி­ருக்­க­வில்லை. 

ஆனால், ஜே.ஆர்.ஜய­வர்­த­ன­விலும் பார்க்க பல படிகள் முன்­னேறிச் சென்று ஜனா­தி­ப­தியின் நிறை­வேற்று அதி­கார பலத்தை மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ பயன்­ப­டுத்தி இருந்தார். அவ­ரு­டைய அதி­காரப் பிர­யோக நட­வ­டிக்­கைகள் எல்லை மீறிய வகையில் காணப்பட்டன. அத்துடன் அந்தப் பத­விக்கு மேலும் அதி­கார பலத்தை சேர்ப்­ப­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை அவர் துணிந்து மேற்­கொண்­டி­ருந்தார். 

அவ­ரு­டைய ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் கொண்டு வரப்­பட்ட 18 ஆவது அர­சி­ய­ல­மைப்புத் திருத்தச் சட்­டத்தின் மூலம் நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­முள்ள ஜனா­தி­பதியொருவர் எதேச்­ச­ாதி­காரப் போக்கில் காலடியெடுத்து வைப்­பதைத் தடுப்­ப­தற்­காக உரு­வாக்­கப்­பட்­டி­ருந்த அர­சி­ய­ல­மைப்புச் சட்ட விதிகள் மாற்றியமைக்­கப்­பட்­டன. 

இரண்டு தட­வைகள் மட்­டுமே ஒருவர் ஜனா­தி­ப­தி­யாகப் பதவி வகிக்க முடியும் என்ற அர­சி­ய­ல­மைப்பு விதியை இரண்டு தட­வை­க­ளுக்கு மேலேயும் பதவி வகிக்க முடியும் என்று திருத்தச் சட்­டத்தின் மூலம் மாற்­றி­ய­மைத்து 2015 ஆம் ஆண்டு ஜன­வரி மாத ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் அவர் கள­மி­றங்­கி­யி­ருந்தார். அதே­நேரம் வெல்ல முடி­யா­தது எனக் கரு­தப்­பட்­டி­ருந்த விடு­த­லைப்­பு­லி­க­ளுக்கு எதி­ரான யுத்­தத்தில் அவர் அடைந்த வெற்­றியை அர­சியல் முத­லீ­டாக்கி தனது குடும்பச் செல்­வாக்கை அர­சியல் அதி­கார பலத்தில் நிலை­நி­றுத்­து­வ­தற்­கான சுய­ அ­ர­சியல் இலாப நட­வ­டிக்­கை­க­ளையும் அவர் முன்­னெ­டுத்­தி­ருந்தார். 

ஜன­நா­யகக் குடி­ய­ரசு என்ற அர­சி­ய­ல­மைப்பின் தத்­துவம் இதன்மூலம் தகர்க்­கப்­பட்டு எதேச்­சா­தி­காரப் போக்கு தலை­யெ­டுத்­தி­ருந்­தது. இதற்கு எதி­ராகக் கிளர்ந்­தெ­ழுந்த ஜன­நா­யக சக்­திகள் ஆட்சி மாற்­றத்­துக்கு வித்­திட்­டி­ருந்­தன. அந்த வகை­யி­லேயே எதிரும் புதி­ரு­மான ஆட்சி அர­சியல் போக்கைக் கொண்­டி­ருந்த ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும் இணைந்து 2015 ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்­தலின் மூலம் ஆட்சியமைத்­தன. அந்தக் கூட்­டாட்­சியே புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுத்­துள்­ளது. 

  இணக்­க­மில்­லாத அர­சியல் களம்

புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்கு பேரின அர­சி­யல்­வா­திகள் ஒரு நோக்­கத்­தையும் சிறு­பான்மை அரச தலை­வர்கள் வேறொரு நோக்­கத்­தையும் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். இரு தரப்­பி­னரும் ஏக­ம­ன­தான தீர்­மா­னங்­களின் அடிப்­ப­டையில் இந்த மாற்­றத்தை நோக்கி அடி­யெ­டுத்து வைக்­க­வில்லை. 

இரு தரப்­பி­ன­ரும் அச்­சு­றுத்­த­லுக்கு உள்­ளா­கி­யி­ருந்த ஜன­நா­ய­கத்தைப் பாது­காக்க வேண்டும் என்ற பொது­வான நோக்­கத்தைக் கொண்­டி­ருந்­தாலும் பேரின அர­சியல் தலை­வர்கள் ஜனா­தி­பதி ஆட்சி முறையை இல்­லாமல் செய்ய வேண்டும், தேர்தல் முறையில் மாற்­றங்­களைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்­ப­தையே பிர­தான நோக்­க­மாகக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். சிற­ுபான்மை இன மக்­களின் சார்பில் தமிழ் அர­சியல் தலை­வர்கள் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வு காண வேண்டும் என்­ப­தையே முக்­கிய நோக்­க­மாகக் கொண்டு புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கத்­துக்கு ஆத­ர­வ­ளிக்க முன்­வந்­துள்­ளார்கள். 

பேரின அர­சி­யல்­வா­திகள் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பைக் கொண்டு வரு­வ­தற்­கான நகர்­வு­களை முன்­னெ­டுக்­கின்­ற­போது அச் சந்­தர்ப்­பத்தைப் பயன்­ப­டுத்தி அர­சி­ய­ல­மைப்பினூடாக இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வு காண வேண்டும் என்­பதே தமிழ் அர­சியல் தலை­வர்­களின் விருப்பமாகும். ஏனெனில் ஒற்­றை­யாட்சி முறையை  அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்ட நடை­முறை அர­சி­ய­ல­மைப்­புக்கு உட்­பட்ட நிலையில் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிரந்­த­ர­மான அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­தற்கு வாய்ப்­பில்லை என்­பதே இதற்கு முக்­கிய கார­ண­மாகும். 

சமஷ்டி ஆட்சி முறையின் கீழ் பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­பட்ட இறை­மையின் கீழ் ஆட்சி அதி­கா­ரங்­களைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்­பது தமிழ்த் தலை­வர்­களின் நிலைப்­பா­டாகும். புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு ஒன்றை உரு­வாக்­கு­வதன் மூலமே இந்த மாற்­றத்தைக் கொண்டு வர முடியும் என்ற அடிப்­ப­டையில் அவர்கள் புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கத்­துக்கு உற்­சா­க­மான ஆத­ரவை வழங்­கி­யி­ரு­கின்­றார்கள்.

ஆட்சி மாற்­றத்­துக்குப் பேரு­தவி புரிந்த தமிழ்த் ­த­லை­வர்­க­ளுக்குக் கைமா­றாக புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பினூடாக இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வைக் காணலாம் என்­பது பேரின அர­சி­யல்­வா­தி­களின் இணக்­கப்­பாடு. ஆனால், அந்த அர­சியல் தீர்வு எப்­ப­டி­யா­னது என்­பதில் இரு­த­ரப்­பினருக்குமிடையில் இணக்­கப்­பாடு எட்­டப்­ப­ட­வில்லை. இந்த விட­யத்தில் இரு தரப்­பி­னரும் எட்­டாத தொலை­வி­லேயே இருக்­கின்­றனர். 

ஒற்­றை­யாட்சி முறைமை மாற்­றப்­பட வேண்டும். சமஷ்டி ஆட்சி முறையின் கீழ் இறை­மை­யுடன் கூடி­ய­தாக அதி­கா­ரங்கள் பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­பட வேண்டும் என்­பது தமிழர் தரப்பின் கோரிக்கையாகும். ஆனால் சமஷ்டி என்ற பேச்­சுக்கே இட­மில்லை.  ஒற்­றை­யாட்­சியை ஒரு­போதும் மாற்ற முடி­யாது என்­பது பேரின அர­சி­யல்­வா­தி­களின் நிலைப்­பாடாகும். இரண்டு நிலைப்­பா­டு­க­ளுக்குமிடையில் பாரிய இடை­வெளி காணப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த இடை­வெ­ளியைக் கடந்து இரு ­த­ரப்­பி­னரும் ஒன்­றி­ணை­வதனூடா­கத்தான் இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்­கான தீர்­வுக்­கு­ரிய மாற்­றத்தைக் காண முடியும். 

இந்த நிலை­மைகள் ஒரு­பு­ற­மி­ருக்க புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கப்­ப­டு­வ­தற்கு இணக்­கப்­பா­டான ஓர் அர­சியல் களம் காணப்­ப­டு­கின்­றதா என்­பதும் கேள்­விக்­கு­ரி­ய­தா­கவே காணப்­ப­டு­கின்­றது. இணைந்த ஆட்­சியை உரு­வாக்­கும்­போது இரண்டு கட்­சி­க­ளி­னதும் தலை­வர்­க­ளிடம் காணப்­பட்ட ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்­டுக்­கான அர­சியல் மன­நிலை புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்­புக்­கான முக்­கி­ய­மான முடி­வு­களை மேற்­கொள்­கின்ற இச் சந்­தர்ப்­பத்தில் காணப்­ப­ட­வில்லை. மாறாக முரண்­பா­டான அர­சியல் களத்திலிருந்தே அந்த முடி­வு­களை மேற்­கொள்ள வேண்­டிய சூழல் நில­வு­கின்­றது. 

இரண்டு கட்­சி­களும் இணைந்து தோற்­க­டித்த மஹிந்த தரப்­பினர் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் மக்கள் மத்­தியில் செல்­வாக்குப் பெற்­ற­வர்­க­ளாக எதிர்வரும் தேர்தல் பந்­த­யத்தில் முன்­ன­ணியில் திகழ்­வ­தற்­கான அர­சியல் கள அறி­கு­றி­களே காணப்­ப­டு­கின்­றன. 

அடுத்து நடை­பெ­ற­வுள்ள மாகா­ண­சபைத் தேர்­தலும் அதனைத் தொடர்ந்து நடை­பெற வேண்­டிய ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லுடன் பொதுத் தேர்­தலும் இரு தரப்­பி­ன­ரையும் அர­சியல் ரீதி­யான பதற்ற நிலை­மைக்கே தள்­ளி­யி­ருக்­கின்­றது. 

தேர்தல் பர­ப­ரப்பில் தீர்வு முயற்­சிகள்

இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வு காண்­ப­தென்­பது அர­சியல் ரீதி­யாக மிகுந்த பொறுப்­பு­மிக்க பணி­யாகும். அதற்கு முதலில் நிதா­னமும் அர­சியல் விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்­கு­ரிய தன்­மையும் இணக்­கப்­பாட்­டுடன் கூடிய பரஸ்­பர நம்­பிக்கை மிகுந்த மனநிலையும் அவ­சியம். ஆனால், அர­சியல் தீர்­வுக்­கான புதிய அர­சி­ய­மைப்பை உரு­வாக்­கு­கின்ற பணியில் முக்­கிய முடி­வு­களை மேற்­கொள்ள வேண்­டிய தரு­ணத்தில் அத்­த­கைய சூழல் காணப்­ப­ட­வில்லை. 

கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லிலும் தொடர்ந்து வந்த பொதுத் தேர்­த­லிலும் படு­தோல்­வியைத் தழு­விய மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ 3 ஆண்­டு­களில் அர­சியல் பலம் வாய்ந்­த­வ­ராக மக்கள் மத்­தியில் மீள் எழுச்சி பெறுவார் என்று கூட்டு அர­சாங்­கத்தின் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் எதிர்­பார்த்­தி­ருக்­க­வில்லை. 

ஆட்சி அதி­கா­ரத்திலுள்ள கூட்­டுக்­கட்­சி­க­ளான ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யையும் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யையும் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் அவர் மண் கௌவச் செய்­த­தை­ய­டுத்து இந்த இரண்டு தலை­வர்­களும் அதிர்ச்­சியில் உறைந்து போனார்கள். "அடுத்­த­டுத்த தேர்­தல்­களில் தங்­க­ளு­டைய நிலைப்­பாடு என்­ன­வாகும்..? என்­ன­வாகப் போகின்­றது..?" என்ற அர­சியல் ரீதி­யான அச்­சத்­துக்கும் அவர்கள் ஆளா­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். 

ஆட்சி மாற்­றத்­துக்­கான தேர்­தலின் போது மக்­க­ளுக்கு அளித்த வாக்­கு­று­தி­களை அவர்கள் நிறை­வேற்றத் தவ­றி­விட்­டார்கள். குறிப்­பாக ஊழல்­களை ஒழித்து ஊழல் செய்­த­வர்­களை சட்­டத்தின் முன் நிறுத்­துவோம் என்ற வாக்­கு­று­திக்கு முர­ணாக நல்­லாட்­சியில் உள்­ள­வர்­களே மோச­டி­க­ளிலும் ஊழல்­க­ளிலும் ஈடு­பட்­டி­ருந்­தார்கள் என்று வெளி­யா­கிய தக­வல்கள் அவர்­களை ஆத­ரித்த மக்­களை அதி­ருப்­தி­ய­டை­யவும் வெறுப்­ப­டை­யவும் செய்­துள்­ளது. 

"எரி­கின்ற நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்­று­வ­து ­போன்று" நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் என்ற கூட்­டாட்சி அர­சாங்கம் சிறு­பான்மை இன மக்­க­ளுடன் நட்புக்கொண்டு செயற்­ப­டு­வ­தாக மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ முன்­னெ­டுத்த பிர­சா­ரமும் சிங்­கள மக்­க­ளு­டைய இந்த உணர்­வுக்கு மேலும் உர­மூட்டி அரசு மீது வெறுப்­ப­டையச் செய்­துள்­ளது.

அதே­நேரம் ஆட்சி மாற்­றத்­துக்கும் அதன் பின்­ன­ரான சூழ­லிலும் நிபந்­த­னை­யற்ற முறையில் அர­சுக்கு ஆத­ரவு வழங்­கிய தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பும் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தாக அளித்த வாக்­கு­று­தி­களை அரசு நிறை­வேற்­றாத கார­ணத்­தால் அர­சியல் ரீதி­யான தனது ஏமாற்­றத்­தையும் எரிச்­ச­லையும் பகி­ரங்­க­மாக வெளிப்­ப­டுத்தத் தொடங்­கி­விட்­டது. 

மறு­பு­றத்தில் நியா­ய­மான முறையில் தமது பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்த்து வைப்­பார்கள் என்று ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன மற்றும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க ஆகியோர் மீது நம்­பிக்கை கொண்­டி­ருந்த தமிழ் மக்­களும் பெரும் ஏமாற்­றத்­துக்குள்­ளாக்­கப்­பட்டு அதனால் அவர்கள் அர­சாங்­கத்தின் மீது நம்­பிக்கையிழந்­துள்ள நிலை­மையும் காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

மும்­முனை போட்­டி­யுள்ள ஒரு தேர்தல் களத்தில் இரு­வேறு தரப்­புக்­க­ளாகக் கள­மி­றங்கத் தய­ாராகிக் கொண்­டி­ருக்­கின்ற ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி, ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி ஆகி­ய­வற்றின் தலை­வர்­க­ளான ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன மற்றும் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோர் ஓர் இக்கட்டான அரசியல் நிலையிலேயே காணப்படுகின்றார்கள். 

தங்களுக்கு ஆதரவு வழங்கக் கூடிய சிறுபான்மை இன மக்களைத் தங்கள் பக்கத்தில் தக்க வைத்துக் கொள்கின்ற அதேவேளை சிறுபான்மையினருடன் தாங்கள் அரசியல் சிநேகம் கொண்டிருக்கின்றோம் என்ற தமது அரசியல் நலன்களுக்குப் பாதகமான நிலைப்பாட்டிலுள்ள சிங்கள மக்களுடைய மனங்களை வெல்லவேண்டிய கட்டாய நிலைமைக்கும் அவர்கள் ஆளாகியிருக்கின்றார்கள்.

"ஏறச்சொன்னால் எருதுக்குக் கோபம்.. இறங்கச் சொன்னால் முடவனுக்குக் கோபம்.." என்ற சங்கடமான ஒரு நிலையில் அவர்கள் இருக்கின்றார்கள். 

இத்தகைய ஒரு நிலையில் இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணத்தக்க அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாகப் புதிய அரசியலமைப்புக்கான வரைபைத் தயார் செய்வது இலகுவான காரியமல்ல. 

எதிர்க்கட்சிப் பதவியைக் கொண்டிருந்த போதிலும் நிபந்தனையற்ற ஆதரவை வழங்கி, அரசுக்கு உறுதுணையாகச் செயற்பட்டு வருகின்ற தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் இந்த வருட இறுதிக்குள் இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்று அரசாங்கத்துக்கு நேரடியாகவும் சர்வதேச அமைப்புக்கள் மற்றும் சர்வதேச நாடுகளினூடாகவும் அழுத்தம் கொடுப்பதற்கான நடவடிக்கைகளில் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளார்.

இந்த அழுத்தங்களுக்குட்பட்டு தேர்தல் அரசியல் ரீதியான பதற்றமான ஓர் அரசியல் கள நிலைமையில் இனப்பிரச்சினைக்கு மிகுந்த பொறுப்போடு, நிதானத்துடன் கூடிய, அரசியல் விட்டுக்கொடுப்புக்குரிய இணக்கப்பாட்டுடன் பரஸ்பர நம்பிக்கைக்குரிய மனநிலையில் அரசியல் தீர்வுக்குரிய புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்குவதற்கான செயற்பாடுகளை அரச தலைவர்களான ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் முன்னெடுப்பார்களா, முன்னெடுக்க முடியுமா என்பது தெரியவில்லை. 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-08-11#page-1

கலங்­கிய குட்­டை­யின் நிலை­யில் தென்­ப­குதி அர­சி­யல்!!

3 days 23 hours ago
கலங்­கிய குட்­டை­யின் நிலை­யில் தென்­ப­குதி அர­சி­யல்!!
22-Mahinda-Rajapakse-afp-1.jpg

கூட்டு அர­சின் ஆயுட்­கா­லம் அடுத்த ஆண்­டு­டன் முடி­வ­டை­ய­வுள்ள நிலை­யில், அர­சுக்­குள் பிளவை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான முயற்­சி­கள் தொடர்ந்து இடம்­பெற்று வரு­வதை அவ­தா­னிக்க முடி­கின்­றது.
அடுத்த தமிழ், சிங்­கள புது­வ­ரு­டப் பிறப்­புக்கு முன்­ப­தாக மகிந்த ராஜ­பக்­சவை, மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவே தலைமை அமைச்­ச­ராக நிய­மிப்­பா­ரெ­ன­வும், சிறீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி தனி­யாக ஆட்­சியை அமைக்­கு­மெ­ன­வும் பொது எதி­ர­ணி­யைச் சேர்ந்த முக்­கிய பிர­மு­கர் ஒரு­வர் தெரி­வித்­தி­ருக்­கி­றார். பொது எதி­ர­ணி­யி­னர் இவ்­வாறு கூறி­வ­ரு­வது புதி­ய­தொரு விட­ய­மெ­னக் கூற­மு­டி­யாது. வழக்­க­மா­ன­தொரு கருத்து வெளிப்­பாடே அது.

தமது எண்­ணப்­படி நாட்­டின் நிர்­வா­கத்தை
முன்­னெ­டுத்­த­வர் முன்­னாள்  அரச தலை­வர் மகிந்த
அர­ச­த­லை­வ­ரா­கச் சுமார் 10ஆண்­டு­கள் பதவி வகித்­த­வர் மகிந்த ராஜ­பக்ச. தமது ஆட்­சிக் காலத்­தில் ஓர் அர­ச­ரைப் போன்றே அவர் நடந்து கொண்­டார். அவ­ரது சொல்­லுக்கு மறு­வார்த்தை கூறு­வ­தற்கு அந்­தக் கால­கட்­டத்­தில் எவ­ருக்­குமே துணிவு இருந்­த­தில்லை.அவ­ருக்கு எதி­ராக நடந்து கொண்­டால் என்ன நடக்­கும் என்­பது அவர்­க­ளுக்கு நன்கு தெரி­யும். அவ­ரின் கீழ் ஓர் அமைச்­ச­ரா­கப் பணி­யாற்­றி­ய­வர்­தான் தற்­போ­தைய அர­ச­த­லை­வர். இந்த நிலை­யில் அவ­ருக்­குக் கீழ் பணி­யாற்­று­வ­தற்கு மகிந்த முன்­வ­ரு­வதை ஏனோ ஏற்­றுக்­கொள்ள முடி­ய­வில்லை. ஆனால் மகிந்­த­வைச் சார்ந்­த­வர்­கள் இதைச் சிறி­து­கூட எண்­ணிப் பார்ப்­ப­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை.

இதை­விட, மகிந்த மிகப்­பெ­ரிய அள­வில் ஊழல் மோச­டி­க­ளில் ஈடு­பட்­ட­தா­கக் கூறப்­பட்­டது. அதை­விட, அவ­ரது சகோ­த­ரர்­கள் மீதும் இத்­த­கைய குற்­றச்­சாட்­டுக்­கள் முன்­வைக்­கப்­பட்­டன. பிர­பல விளை­யாட்டு வீரர் தாஜூ­தீ­னின் சாவு தொடர்­பாக மகிந்­த­வின் குடும்ப உறுப்­பி­னர்­கள் சிலர் மீது சந்­தே­கம் தெரி­விக்­கப்­பட்­டது. ஆனால் ‘நல்­லாட்சி’ என்று தன்­னைத்­தானே கூறிக்­கொள்­ளும், முது­கெ­லும்பு இல்­லாத இன்­றைய கூட்டு அர­சி­னால் இவர்­க­ளுக்கு எதி­ராக சட்­ட­பூர்­வ­மான நட­வ­டிக்­கை­கள் எத­னை­யும் எடுக்க முடி­ய­வில்லை. கூட்டு அரசு சக­லத்­துக்­கும் அஞ்சி அஞ்­சியே தனது காலத்­தைக் கடத்­திக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. மகிந்த தரப்­புக்கு இது பெரும் வாய்ப்­பா­கவே அமைந்­து­விட்­டது.

குள்ள நரித்தன  அரசியலுக்குப்
பெயர் பெற்­ற­வர் ரணில்
ஐக்­கிய தேசி­யக் கட்­சி­யின் தலை­வ­ரும், தலைமை அமைச்­ச­ரு­மான ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க, தமக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கை­க­ளை­யெல்­லாம் அமை­தி­யா­கவே அவ­தா­னித்­துக் கொண்­டி­ருப்­ப­தை­யும் காண முடி­கின்­றது. மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை அர­ச­த­லை­வர் பத­வி­யில் அமர்த்­து­வ­தில் முக்­கிய பங்கு வகித்த அவர், தமது பத­வி­யைக் காப்­பாற்­று­வ­தற்­கான வியூ­கங்­களை வகுக்­கா­மல் சும்மா இருக்­க­மாட்­டார் என்­பதை உறு­தி­யா­கக் கூற­மு­டி­யும். அர­சி­யல் குள்ள நரித்­த­னத்­தில் கை தேர்ந்த ஜே.ஆர்.ஜெய­வர்த்­த­ன­வின் மரு­ம­கன் முறை­யான ரணி­லும், அமை­தி­யாக இருந்து குள்ள நரித்­த­ன­மா­கக் காய்­களை நகர்த்­து­வ­தில் வல்­ல­வர். புலி­க­ளின் துணைத் தலை­வ­ரா­க­வும், சிறந்த தள­ப­தி­க­ளில் ஒரு­வ­ரா­க­வும் திகழ்ந்த கரு­ணாவை புலி­கள் இயக்­கத்­தி­லி­ருந்து பிரித்­தெ­டுப்­ப­தற்கு அவ­ரது இந்­தக் குள்­ள­ந­ரித் தந்­தி­ரம் உத­வி­யுள்­ளது. ஆனால் இதுவே புலி­க­ளுக்கு அவர்­மீது கோபத்தை ஏற்­ப­டுத்த 2005ஆம் ஆண்டு இடம்­பெற்ற அர­ச­த­லை­வர் தேர்­த­லில் ரணில் தமது வெற்றி வாய்ப்பை இழப்­ப­தற்­குக் கார­ண­மா­க­வும் அமைந்­து­விட்­டது. தோல்­வி­க­ளைக் கண்டு துவ­ளா­த­வர் ஒரு­வர் இந்த நாட்­டில் இருக்­கி­றார் என்­றால் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வையே அதற்கு உதா­ர­ண­மா­கக் குறிப்­பிட இய­லும். அந்த அள­வுக்கு தமது மன­தைத் திடப்­ப­டுத்­திக் கொள்­வ­தில் அவர் வல்­ல­வர்.

அடுத்த அரச தலை­வ­ருக்­கான
தேர்­த­லைக் குறி­வைத்­துக்
காய் நகர்த்­தும் ரணில்
தற்­போது அடுத்த அரச தலை­வர் தேர்­த­லைக் கருத்­தில் கொண்டு ரணில் செயற்­ப­டு­வ­தா­கவே நினைக்­கத் தோன்­று­கின்­றது. தேர்­த­லில் வெற்­றி­பெற வேண்­டு­மா­னால், தமி­ழர்­க­ளின் வாக்­கு­கள் மிக அவ­சி­ய­மா­னவை என்­பதை உணர்ந்து கொண்ட ரணில், அடிக்­கடி வட­ப­கு­திக்கு வருகை தரு­கின்­றார். நிகழ்ச்­சி­கள் பல­வற்­றில் கலந்து கொள்­கின்­றார். அது­மட்­டு­மல்­லாது, வடக்­கின் அபி­வி­ருத்தி தொடர்­பா­க­வும் பேசு­கின்­றார். பலாலி வானூர்தி நிலை­யத்தை சிவில் விமா­னப் போக்­கு­வ­ரத்­துக்கு இயங்க வைப்­பது தொடர்­பா­கக் கவ­னம் செலுத்­து­கின்­றார். மகிந்­த­வின் பர­ம­வை­ரி­யும், ரணி­லுக்கு வேண்­டி­ய­வ­ரு­மான சந்­தி­ரிகா அம்­மை­யார் 2020க்குள் தமி­ழர்­க­ளுக்­குத் தீர்வு கிடைத்­து­வி­டு­மெ­னக் கூறி­யுள்­ளார். இவற்­றை­யெல்­லாம் பார்க்­கும்­போது இவர்­க­ளின் உள்­நோக்­கம் புலப்­ப­டு­கின்­றது.

அடுத்த அரச தலை­வர் தேர்­த­லில் மகிந்த போட்­டி­யிட முடி­யாத நிலை தோன்­றி­னால், மகிந்த குடும்­பத்­துக்கு வௌியி­லி­ருந்தே ஒரு­வர் போட்­டி­யி­டு­வா­ரென வௌிவந்த அறி­விப்பு மகிந்­த­வுக்கு எதி­ரா­ன­வர்­க­ளுக்கு உற்­சா­கத்தை அளித்­தி­ருக்­கக்­கூ­டும்.

தென்­ப­கு­தி­யின் அர­சி­யல் நில­வ­ரங்­கள் கலங்­கிய குட்­டை­யைப் போன்று காட்­சி­ய­ளிக்­கின்­றது. இவற்­றுக்­குத் தௌிவு ஏற்­ப­டு­வ­தற்­கான அறி­கு­றி­க­ளை­யும் காணோம். இதை அமை­தி­யாக இருந்து பார்ப்ப­தைத் தவிர தமிழ்­மக்­க­ளுக்கு வேறு மார்க்­கம் எது­வும் கிடை­யாது.

http://newuthayan.com/story/10/கலங்­கிய-குட்­டை­யின்-நிலை­யில்-தென்­ப­குதி-அர­சி­யல்.html

மாடறுப்பு விவகாரம்: ஜீவகாருண்யம்?

4 days 19 hours ago
மாடறுப்பு விவகாரம்: ஜீவகாருண்யம்?
 

ஒவ்வொரு வருடத்திலும் ஒரு குறிப்பிட்ட பருவகாலத்தில் மாடறுப்பு தொடர்பான பிரச்சினை பெரும் பேசுபொருளாகி விடுகின்றது.  

குறிப்பாக, முஸ்லிம்கள் ஹஜ்ஜுப் பெருநாளைக் கொண்டாட எத்தனிக்கின்ற காலப்பகுதியில், மாடுகள் சார்ந்த அரசியலொன்று சூடு பிடிக்கத் தொடங்கி விடுவதைக் காண்கின்றோம்.   

மாடறுப்பு தொடர்பாக, முஸ்லிம்களின் பக்கத்தில் சில தவறுகள் இருப்பதை மறுப்பதற்கில்லை. என்றாலும், மாடறுப்பு தொடர்பாகக் குரல் எழுப்புகின்ற செயற்பாட்டாளர்களும் அமைப்புகளும் வேறு ஒரு நிகழ்ச்சிநிரலின் ஊடாகத் தமக்கு அளிக்கப்பட்ட வேலையைச் செய்வதாகவே எண்ணத் தோன்றுகின்றது.   

இலங்கையில் மாடுகளுக்காகவும் நாய் போன்ற ஏனைய மிருகங்களுக்காகவும் குரல்கொடுப்பவர்கள், உயரிய உயிரினமான மனிதர்கள் தொடர்பான மனிதாபிமானத்தில், எவ்விடத்தில் நிற்கின்றார்கள் என்ற கேள்வியே, பல சந்தேகங்களைக் கொண்டு வருகின்றது.   

பொதுபல சேனா மட்டுமன்றி, வேறு சில பௌத்த, இந்து அமைப்புகளும் முஸ்லிம்கள் மாடறுப்பது தொடர்பாக, அவ்வப்போது விமர்சனங்களை முன்வைத்து வருகின்றன.   

கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்னர், மறவன்புலவு சச்சிதானந்தம் என்பவரின் பங்குபற்றுதலுடனும், சில அரசியல்வாதிகளின் ஆசிர்வாதத்தோடும் மாடறுப்புக்கு எதிரான போராட்டங்கள், வடக்கில் முன்னெடுக்கப்பட்டன.   

இப்போது, ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் நெருங்கிவரும் நிலையில், மீண்டும் ‘மாட்டு அரசியல்’ ஒன்று, உயிர்ப்படைந்திருக்கின்றது எனலாம்.   

“முஸ்லிம்கள் தமது சமயக் கடமைகளுக்காக, மாடுகளை அறுக்கும் போது, நாட்டில் அமுலில் உள்ள சட்டத்தை மீறக் கூடாது; வீடுகளில் மாடுகளைப் பலியிடாது, அரசாங்கம் அனுமதித்துள்ள மடுவங்களிலேயே அதை மேற்கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு நடைபெறாவிட்டால், சிங்கள ராவய உட்பட்ட அமைப்புகள் போராட்டம் நடத்தும்” என்று, அவ்வமைப்பின் செயலாளர் மாகல்கந்த சுதத்த தேரர் தெரிவித்திருக்கின்றார். இது குறித்து விரிவாகப் பேச வேண்டியிருக்கின்றது.   

இலங்கையில் மாடுகள் அறுப்பதற்காக, ஒரு சட்ட விதிமுறை இருக்கின்றது என்பதும், அதை முஸ்லிம்கள் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதும் நியாயமான கோரிக்கையே.   

முஸ்லிம்கள் தமது கடமையை நிறைவேற்றுகின்ற முயற்சியில், சட்டத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் நடந்து கொள்வதுமுண்டு என்ற அடிப்படையிலும், ஒரு பல்லின நாட்டில், அரபு நாடுகள் போல, நாம் செயற்பட முடியாது என்ற அடிப்படையிலும், மாடுகளின் தரம், மாடுகளைக் கொண்டு வருதல், அவற்றை உரிய இடத்தில், சரியான முறையில் அறுத்தல் போன்ற விடயங்களில், கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கின்றது.   

மாடறுப்பு தொடர்பாக, நடைமுறையில் இருக்கின்ற சட்டங்களை, சமயக் காரணங்களுக்காக மீறுவது, இஸ்லாமிய மதம் பற்றிய தவறான புரிதலை, ஏனைய சமூகங்களுக்கு ஏற்படுத்தும் என்பதும் கவனிப்புக்குரியது. அந்த வகையில், மேற்படி பௌத்த அமைப்பின் கருத்தைக் கருத்தில் எடுக்கத்தான் வேண்டும்.   

சில மாதங்களுக்கு முன்னர், சச்சிதானந்தம் என்பவர் தலைமையிலான குழுவினர், வடபுலத்தில் மாடறுப்புக்கு எதிரான கவனயீர்ப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். “சைவர்களும் பௌத்தர்களும் வாழும் நாட்டில், மாடுகளை ஏன் அறுக்க வேண்டும்” என்ற பதாகைகளோடு இடம்பெற்ற கவனயீர்ப்பு நடவடிக்கைகள், இரண்டு தினங்களுக்குள் முடிவுக்கு வந்துவிட்டன. சச்சிதானந்தம் என்ற செயற்பாட்டாளரையும் பிறகு களத்தில் காணக் கிடைக்கவில்லை.   

இதுபோல, கடந்த பல வருடங்களாக, ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் பொது பலசேனா போன்ற அமைப்புகள், முஸ்லிம்கள் மாடுகளை அறுப்பதைத் தடை செய்யுமாறு கோரி வருவதுடன், சிலநேரங்களில் இறைச்சிக் கடைகளுக்கும் சென்று பார்வையிட்டிருந்தமை நினைவிருக்கும்.  

மாடுகளை, முஸ்லிம்கள் இன்று நேற்று அறுக்கத் தொடங்கவில்லை. பல நூறு வருடங்களாக மேற்கொண்டு வருகின்றனர். மாடறுப்புத் தொடர்பான சட்டமும் நீண்டகாலமாக நடைமுறையில் உள்ளது.   

அத்துடன், இலங்கையில் மாடுகளை அறுப்பவர்களும் உண்பவர்களும் பெரும்பான்மையாக முஸ்லிம்கள் என்றாலும், முஸ்லிம்கள் மட்டுமே மாடுகளை உண்பதில்லை. மாறாக, குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான சிங்களவர்கள் (பௌத்தர்கள், கிறிஸ்தவர்கள்), தமிழர்கள் (இந்துக்கள்,மற்றுமுள்ள மத நம்பிக்கையாளர்கள்) போன்ற பிரிவினரும் மாட்டிறைச்சியை அவ்வப்போது உண்கின்றனர்.   

அதேபோல், மாடுகளைக் கொள்வனவு செய்வதும் அறுப்பதும், முஸ்லிம்களாக இருக்கின்ற போதிலும் கூட, மாடு வளர்ப்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் சிங்களவர்கள் என்பதும், அதற்கடுத்த இடம் தமிழர்களுக்கு உள்ளது என்பதும் பலருக்குத் தெரியாத உண்மையாகும்.   

குறிப்பாக, இலங்கையில் சிங்களப் பண்ணையாளர்களே வடமத்திய மாகாணத்திலும் அம்பாறை மாவட்டத்தின் மேற்குப் புறமாகவும் தெற்கு உள்ளிட்ட வேறு சில இடங்களிலும் பெரிய மாட்டுப் பண்ணைகளை நடாத்தி வருகின்றனர். அவர்களே, முஸ்லிம்களுக்கு மாடுகளை விற்பனை செய்கின்றனர்.  

எனவே, இலங்கையில் மாடறுப்பு, தடை செய்யப்படுமாயின் அல்லது முஸ்லிம்கள் ஏதாவது ஒரு காரணத்துக்காக மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவதை நிறுத்த, கணிசமாகக் குறைத்துக் கொள்ள முடிவெடுப்பார்களாயின், அதனால் பொருளாதார ரீதியாகப் பாதிக்கப்படப் போவது சிங்கள, தமிழ் பண்ணையாளர்களே என்பதை, யாரும் மறந்து விடக் கூடாது.   

அத்துடன், மாட்டிறைச்சிக் கடைகளில் இருந்து கிடைக்கின்ற வருமானம் இல்லாது போவதால், அரச வருமானமும் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வீழ்ச்சியடையும்.   

மாடறுப்புத் தடை, அமுலுக்கு வருவது சாத்தியமில்லை என்றாலும், அதையும் தாண்டி ஒரு தடை அல்லது இறுக்கமான கட்டுப்பாடு, நடைமுறைப்படுத்தப்படுமாக இருந்தால், சிங்கள சமூகத்தைச் சேர்ந்த மாடு வளர்ப்பாளர்கள், இடைத் தரகர்களுக்கு, வருடாந்தம் கிடைக்கின்ற மில்லியன் கணக்கான ரூபாய் வருமானம் இழக்கப்படுவது மட்டுமன்றி, இலட்சக்கணக்கான மாடுகள், சரியான பராமரிப்பு இன்றியும் இடவசதியின்றியும் வீதிகளில் உலாவித் திரியும்.   

குறிப்பாக, அறுப்பதற்காக வளர்க்கப்படும் மாடுகளை, முஸ்லிம்கள் கொள்வனவு செய்து, உணவுக்காகப் பயன்படுத்தாது விட்டால், தண்ணீர்த் தட்டுப்பாடு, புல்லுக்கான கேள்வி அதிகரித்தல், மாட்டின் விலை வீழ்ச்சி போன்ற சிக்கலான நிலைகள் ஏற்படுவதுடன், எதிர்காலத்தில் இந்நிலைமையின் பக்கவிளைவாக, மாட்டினம் அழிவடையவும் வாய்ப்புகளும் உள்ளதாகக் கூறுப்படுகின்றது.   

அதேநேரம், மாடறுப்புத் தடையை அமுல்படுத்தி விட்டு, வெளிநாட்டில் இருந்து இறைச்சியை இறக்குமதி செய்து தருவதாக, ஒரு கதை உலாவுகின்றது. இப்படியான திட்டமொன்று உண்மையில் இருக்குமாயின், அதன்போது இறைச்சியை இறக்குமதி செய்யும் ‘கோட்டா’, முக்கிய புள்ளி ஒருவருக்கே கிடைக்கும். இவ்வாறான கடந்தகாலத் திட்டங்கள் பலவற்றின் உள்ளரங்கமும், அதுவாகவே இருந்திருக்கின்றது.   

அவ்வாறு இறக்குமதி செய்யப்படுமாக இருந்தால், அந்த இறைச்சியை முஸ்லிம்கள் கொள்வனவு செய்ய மாட்டார்கள் என்பது ஒருபுறமிருக்க, உள்நாட்டில் ‘மாடறுப்பது பாவம்’ என்று சொல்பவர்கள், கண்ணுக்குத் தெரியாத இடத்தில், எந்த அடிப்படையில் மாடுகளை அறுத்து, நமக்கு இறைச்சியாக வந்தால், பாவம் இல்லை என்றா நினைக்கின்றார்கள் என்ற கேள்விக்கு, முதலில் விடை தர வேண்டும்.   

முஸ்லிம்கள், உணவுப் பழக்க வழக்க ரீதியாகவும் மருத்துவர்களின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையிலும், மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவதைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய ஒரு தேவை இருக்கின்றது. அதேபோல், நாட்டின் பொதுவான சட்டத்துக்கு மதிப்பளித்தும் சிங்கள, தமிழ் மக்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொண்டும், அன்றாட மாட்டிறைச்சி வியாபாரத்தையும் உழ்ஹிய்யா போன்ற சமயக் கடமைகளுக்கான மாடறுப்பையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.   

ஆனால், இன்று புற்றீசல்கள் போல் கிளம்பியிருக்கும் மாடறுப்புக்கு எதிரான பிரசாரக்காரர்களும் அமைப்புகளும் நாட்டில் வேறு பல சட்ட விரோத நடவடிக்கைகள், மனிதாபிமானத்துக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் நடந்த, நடந்து கொண்டிருக்கின்ற வேளைகளில், எங்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று கேட்காமல் விட முடியாது.   

இலங்கையில் தொடர்ச்சியாகக் கலவரங்கள் இடம்பெற்று வருகின்றன. முப்பது வருடங்கள் ஆயுத மோதல் இடம்பெற்றது. 1915, 2013, 2017 கலவரங்களில், முஸ்லிம்கள் கொல்லப்பட்டதுடன் அவர்களது சொத்துகளும் அழிக்கப்பட்டன.   

 ஜூலைக் கலவரத்தில் தமிழர்களின் சொத்துகளும் உயிர்களும் எரியூட்டப்பட்டன. யுத்த காலத்தில், தமிழ் மக்கள் பெருமளவில் உயிர் இழப்புகளைச் சந்தித்தனர். முள்ளிவாய்க்காலில் யுத்தத்தின் பெயரால், புலிகள் கொல்லப்பட்டதற்கு மேலதிகமாக அப்பாவிகளும் கொல்லப்பட்டதான குற்றச்சாட்டு ஐ.நா வரை சென்றுள்ளது.   

அதுமட்டுமன்றி, வடக்கில் இருந்து முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர்; கிழக்கில் பள்ளிவாசல்களுக்குள், பாதையில், வயல்நிலத்தில், படுகொலைகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. மேலும் பிக்குகள், அப்பாவிச் சிங்கள மக்கள், குண்டுத் தாக்குதல்களில் அநியாயமாக உயிர்ப்பலி எடுக்கப்பட்டனர். புத்திஜீவிகள் எல்லா சமூகத்திலும் களையெடுக்கப்பட்டனர்.   

இவ்வாறு மனிதர்களின் உயிர்கள் பலியாக்கப்பட்ட போது, மனிதாபிமானம் பேசாதவர்கள், வீதிக்கு வந்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்யாத செயற்பாட்டாளர்கள், அதற்காகக் குரல் கொடுக்காத பிக்குகள் எல்லோரும், இப்போது மாடுகளுக்குக் ஜீவகாருண்யம் காட்டுவது பெரும் ஆச்சரியமாக இருக்கின்றது. அதுமட்டுமன்றி, இலங்கையில் மாடறுப்பில் மட்டுமா சட்டம் மீறப்படுகின்றது?  

சிறுபிள்ளைகளும் வயதான பெண்களும் வன்புணரப்படுகிறார்கள். தந்தையை, மகன் கொலை செய்கின்றான்; மருமகளை, மாமனார் கழுத்தறுக்கின்றார்; போதைப்பொருள் வர்த்தகம் பரவலாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றது; வீதிப் போக்குவரத்துப் பொலிஸாரிலிருந்து ஆரம்பித்து, பெரிய அரசியல்வாதிகள் வரை, இலஞ்சமும் ஊழலும் மலிந்து கிடக்கின்றன. ஆசிரியரே, மாணவியைக் காமத்துக்குத் தீனியாக்குகின்றார். பெற்றோரைச் சில பிள்ளைகள் கூண்டில் அடைத்து வைக்கின்றனர். போதை ஒழிப்பை பிரசாரம் செய்து கொண்டே, சிகரெட், மதுபான விற்பனைக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது. இப்படி இன்னும் எத்தனையோ....  

இவையெல்லாம் சட்டமீறல்கள் இல்லையா? இவற்றால் சமூக வாழ்வும் நல்லொழுக்கமும் சீர்கெடவில்லையா? இந்தப் படுகொலைகளாலும் பாதகச் செயல்களாலும் நாம் பின்னடைவைச் சந்திக்கவில்லையா? அப்படியென்றால் இந்தத் தேரர்களும் சச்சிதானந்தம்களும் மற்றுமுள்ள அமைப்புகளும் செயற்பாட்டாளர்களும் இத்தகைய விடயங்களில் சட்டம் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும் என்றும் மனிதாபிமானம் பேணப்பட வேண்டும் என்றும் ஏன் பத்திரிகையாளர் மாநாடுகளையோ ஆர்ப்பாட்டங்களையோ நடத்துவதில்லை.....?  

மாடறுப்பு போன்ற முஸ்லிம்களுடன் தொடர்புடைய விவகாரங்களுக்காக மட்டும், போர்க்கொடி தூக்குவது ஏன் என்பதை, அறியாத அளவுக்கு முஸ்லிம்கள் முட்டாள்கள் அல்லர்.   

இதற்குப் பின்னால், இனவாத, மதவாத, பொருளாதார, அரசியல் சார்ந்த உள்நாட்டு, சர்வதேச நிகழ்ச்சி நிரல்களும் உள்நோக்கங்களும் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட செயற்பாடுகளுடன் பெரியளவில் அரங்கேறுகின்றன.   

தமிழர்கள் மாடுகளை தெய்வமாக வணங்குகின்றனர்; இது அவர்களுடைய மத நம்பிக்கை. அதேபோன்று பௌத்த மதம் ஜீவகாருண்யத்தைப் பற்றிப் பேசுகின்றது. இவ்விடயங்களை முஸ்லிம்கள் மனதில் கொண்டு செயற்பட வேண்டும்.   

மறுபுறத்தில், முஸ்லிம்கள் பக்கத்தில் இருக்கின்ற நியாயங்களை, ஏனைய இன மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இஸ்லாத்தில் மாடு சாப்பிடுவது கட்டாயமல்ல; ஆனால், தென்னாசிய நாடுகளிலேயே மாட்டிறைச்சிப் பாவனை அதிகமுள்ளது. எவ்வாறிருப்பினும், முஸ்லிம்களுக்கு உண்பதற்கு ஆகுமாக்கப்பட்ட விலங்குகளில், மாடுகளும் உள்ளடங்குகின்றன. அவர்களது மார்க்கத்தின் படி, அது தவறல்ல.   

அதேநேரம், தமிழ் மக்கள் நேர்த்திக் கடனுக்காகவும் பலிப்பூஜைகளுக்காகவும் சில நேரங்களில் விலங்குகளை அறுக்கின்றனர். அது, அந்தக் கடமைக்காக, அவர்களுக்கு தமது மார்க்கத்தால் ஆகுமாக்கப்பட்டதாக இருப்பதைப் போலவே, முஸ்லிம்கள் எவ்வேளையிலும் மாடுகளையோ ஆடுகளையோ உரிய முறைப்படி அறுத்துச் சாப்பிடுவதற்கு அனுமதியுண்டு. அதன்படியே மாட்டிறைச்சியை முஸ்லிம்கள் உண்கின்றனர்.   

தமிழ், சிங்கள சமூகங்களைச் சேர்ந்த ஒருசிலர், மாட்டிறைச்சியை சாப்பிடும்போது, முஸ்லிம்கள் அதைச் சாப்பிடுவதை யாரும் பிழை எனக்கூற முடியாது.   

மாடுகளை முறைப்படி அறுக்க வேண்டும் என்பதும், சட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதும் சரி. ஆனால், மாடுகள் அறுக்கப்படுவது வதை என்றும், அதைத் தடை செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறப்படுகின்ற யதார்த்தத்துக்கு மாறான கருத்தை, ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது.   

உண்மையில், மாடுகள் அறுப்பது பாவம், ஜீவகாருண்யத்தை மீறும் செயல் என்றால், எந்த இன மக்களும் எதையும் அறுக்கவோ சாப்பிடவோ முடியாது என்ற உண்மையை ஏற்க வேண்டியிருக்கும்.  
அதாவது ஆடு, மாடு, கோழிகள் மட்டும் உயிரினங்கள் அல்ல; அவற்றுக்கு மட்டுமே உயிரும், உயிர் போகும் வலியும் இருக்கின்றன என எந்த விஞ்ஞானியும் சொல்லவில்லை.   

மாறாக, மரங்கள், தாவரங்கள், மீன்கள், இறால், இலைகறிகள் என அனைத்தும் சுவாசிக்கின்றன; அவற்றுக்கும் உயிர் இருக்கின்றது. ஆகவே, உயிர்களை வதைக்கக் கூடாது என்றால், நாம் ஒரு பூவைக் கூடப் பறிக்க முடியாது; ஒரு மரக்கறியையும் சாப்பிடக் கூடாது. மீன்கள் கூட அறுக்கப்பட முடியாது என்பதை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.   

எனவே, இலங்கையில் மாட்டு வியாபாரமும் மாடறுப்பும் முறைமைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது ஒருபுறமிருக்க, மாடறுப்புக்கு எதிராகக் குரல் கொடுப்போர், யதார்த்தங்களைப் பேச முன்வர வேண்டும்.  ஜீவகாருண்யத்தை முஸ்லிம்களுடன் தொடர்புபட்ட விடயங்களில் மாத்திரம் வெளிக்காட்டாமல், பொதுவாக எல்லா விடயங்களிலும், மனிதநேயத்தையும் ஜீவகாருண்யத்தையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மாடறுப்பு-விவகாரம்-ஜீவகாருண்யம்/91-220124

வாள்வெட்டு வீரரும் வாய்ச்சொல் வீரரும்

4 days 23 hours ago
வாள்வெட்டு வீரரும் வாய்ச்சொல் வீரரும்
 

வடக்கில் வாள்வெட்டுகள், வன்முறைகள், குற்றச் செயல்கள் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம், மாகாணசபைக்குப் பொலிஸ் அதிகாரம் பற்றியும் விழிப்புக் குழுக்கள் பற்றியும் பேசப்படுவது வழக்கம்.  

பொலிஸ் தரப்பு, சட்டத்தைச் சரியாக நடைமுறைப்படுத்துவதில்லை; அரசாங்கம், சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை என்றெல்லாம், விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டாலும், வன்முறைகளும், குற்றங்களும் ஒரு சுழற்சியான விடயங்களாக, நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.  

வாள்வெட்டுகள் போன்ற வன்முறைகள், திடீரென மெலெழும்பும் போது, மக்கள் மத்தியில் பதற்றம் ஏற்படுவதும், அது எதிர்ப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் போது, அரசாங்கம் அதை அடக்க பொலிஸாரைக் களமிறக்குவதும், கொஞ்ச நாளில், அந்த இறுக்கம் தானாகவே தளர்ந்து போக, மீண்டும் அத்தகைய குழுக்கள் தமது கைவரிசையைக் காட்டத் தொடங்குவதும் வழக்கமாகி விட்டன.  

அதாவது, பாதுகாப்பு நிலை எப்போது தளர்கிறதோ, அந்த இடைவெளியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, மீண்டும் வன்முறைகள் தலையெடுகின்றன.  

இதைத் தடுப்பதற்கு, நிலையான பாதுகாப்புக் கட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டாக வேண்டியது முக்கியமானது. மக்களைப் பாதுகாக்கின்றதாக அந்தக் கட்டமைப்பு இருக்க வேண்டும்.  

அது நிச்சயமாக, ஆயுதமேந்திய ஒன்றாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உதாரணத்துக்கு, விழிப்புக் குழுக்கள் இதில் முக்கியமானவை.  

குடாநாட்டில், சில மாதங்களுக்கு முன்னர் வன்முறைகள் தலையெடுத்த போது, போதைப்பொருள் கடத்தல், பயன்பாடு மற்றும் அவற்றால் குற்றச்செயல்கள் அதிகரித்த போது, கிராம மட்டத்திலான விழிப்புக் குழுக்களை அமைக்க வேண்டும் என்ற யோசனையை, முன்வைத்திருந்தார் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன்.  

இரண்டொரு கூட்டங்களிலும், சில செய்தியாளர் சந்திப்புகளிலும் அவர் அதைக் கூறி விட்டுப் போய் விட்டார்.  

பொலிஸாரின் உதவியுடன், கிராம மட்டத்தில் விழிப்புக் குழுக்களை அமைத்து, குற்றங்களைத் தடுக்க வேண்டும் என்று அவர் கூறிய யோசனை, முறையாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால், கணிசமான வெற்றியைப் பெறக் கூடியதாக இருந்திருக்கும்.  

ஆனால், விழிப்புக் குழுக்களைச் சும்மா யாராலும் அமைத்துவிட முடியாது. அதற்குக் கிராம மட்டத்தில் ஒழுங்கமைப்புகள் இருக்க வேண்டும். அதைச் செயற்படுத்துவதற்குப் பொலிஸ் தரப்பின் அனுமதியையும் பெறவேண்டும். அவ்வாறு உருவாக்கப்படும் விழிப்புக் குழுக்களை, பொதுமக்களும் அங்கிகரிக்க வேண்டும்.  

இவை எல்லாவற்றையும் செய்து, ஒழுங்கமைப்பு ஒன்றை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டியது, ஓர் அரசியல் தலைமையின் கடமை. அந்தக் கடமையை நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரனோ அல்லது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்போ நிறைவேற்றவில்லை.  

யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில், நாடாளுமன்ற, மாகாணசபை, உள்ளூராட்சி சபைகளில் கூட்டமைப்புக்குத்தான் அதிகளவு உறுப்பினர்கள் இருக்கிறார்கள்.எனவே, இந்த விழிப்புக் குழு கட்டமைப்பைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது ஒன்றும் கடினமானதல்ல. ஆனால், அதைச் அவர்கள் செய்ய முயலவில்லை.  

யாழ்ப்பாணத்தைப் பொறுத்தவரையில், விழிப்புக் குழுக்கள் ஒன்றும் புதிய விடயமன்று. குடாநாட்டில் பல்வேறு காலகட்டங்களில், பல்வேறு விழிப்புக் குழுக்கள் இயங்கியிருக்கின்றன.  

1980களின் நடுப்பகுதியில், அரசாங்கத்தின் சிவில் நிர்வாகக் கட்டமைப்பு முற்றாகவே சீர்குலைந்த போது, பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் விழிப்புக் குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன.   

அவற்றின் செயற்றிறன் முழு அளவில் இருக்கவில்லை. எனினும், கிராம மட்டப் பாதுகாப்பில் அவை காத்திரமான பங்களிப்பை வழங்கியிருந்தன.  

விடுதலைப் புலிகள் 1985-86 காலப்பகுதியில், குடாநாட்டைத் தமது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்த பின்னர், விழிப்புக் குழுக்களை உருவாக்கியிருந்தனர்.  

அந்த விழிப்புக் குழுக்களின் இலக்கு, குடாநாட்டில் இருந்த இராணுவ முகாம்களைச் சுற்றி, புலிகள் அமைத்திருந்த காப்பரண்களுக்குப் பின்னால், இரண்டாவது கட்டப் பாதுகாப்பு அரணில், இரவுக் காவலில் ஈடுபடுவதாகும்.  

ஆங்காங்கே விழிப்புக் குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள், இரவு நேரத்தில் சுழற்சி அடிப்படையில், புலிகளுடன் போய்க் கண்காணிப்பில் ஈடுபடுவார்கள். ஏதாவது, அசைவுகள் தெரிந்தால், அவர்கள் புலிகளை உசார்படுத்துவார்கள்.  

1987 ஒக்டோபர் மாதம், இந்தியப் படையினருக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையிலான போர் வெடிக்கும் வரை, இந்த விழிப்புக் குழுக்கள் இயங்கின.  

அதன் பின்னர், 1990 தொடக்கத்தில் இருந்து, விடுதலைப் புலிகளின் காவற்றுறைக் கட்டமைப்பு செயற்படத் தொடங்கும் வரை, விழிப்புக் குழுக்கள் செயற்பட்டன. அவை, கிராம மட்டப் பாதுகாப்பு, உணவு உற்பத்தி, கசிப்பு ஒழிப்பு உள்ளிட்ட பல்வேறு நோக்கங்களுக்காகச் செயற்பட்டன.  

எனினும், புலிகளின் நிர்வாகக் கட்டமைப்புகள் பலப்படுத்தப்பட்ட பின்னர்,விழிப்புக் குழுக்களின் வகிபாகம் குறைந்த போதிலும், தேவைக்கேற்ப அவை புலிகளின் வழிப்படுத்தலில் செயற்பட்டன.  

அதைவிட, பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் கிராம மட்டத்தில் திருட்டுகள், குற்றங்கள் அதிகரித்தபோது, சுயமாக உருவாக்கிக் கொண்ட விழிப்புக் குழுக்களும் இருந்தன.  

1996இல் யாழ். குடாநாடு படையினர் வசம் வந்த பின்னர், இரவில் மாடுகள் திருடப்படுவது வழக்கமானது. அதைப் படையினரும் கண்டு கொள்ளவில்லை. இரவு நேர ஊரடங்கு வேளையிலும் தாராளமாகவே இத்தகைய திருட்டுகள் நடந்து கொண்டிருந்த போது, கிராம மட்டத்தில் விழிப்புக் குழுக்கள் உருவாகின.   

சுயமாக உருவாக்கப்பட்ட அந்த விழிப்புக் குழுக்கள், படையினரின் ஊரடங்குச் சட்டத்தையும் கூட, பொருட்படுத்தாமல் வீதியில் இறங்கிச் செயற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் உள்ளன. எனவே, யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டைப் பொறுத்தவரையில், விழிப்புக் குழுக்கள் என்பது புதியதொரு சொல்லோ, கோட்பாடோ கிடையாது. எனவே, குடாநாட்டில் விழிப்புப் குழுக்களை உருவாக்குவது ஒன்றும் கடினமான செயல் அல்ல. ஆனால், பூனைக்கு மணி கட்டுவதற்குத்தான், யாரும் இல்லை.  

அண்மையில், வாள்வெட்டுகள் மீண்டும் அதிகரித்தபோது, “பொலிஸ் அதிகாரத்தைத் தந்தால், இரண்டு மாதங்களில் இத்தகைய குழுக்களைக் கட்டுப்படுத்திக் காட்டுவேன்” என்று, வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் கூறியிருந்தார்.  

அதற்கு எதிர்க்கட்சித் தலைவர் தவராசா, “கூரை ஏறி, கோழி பிடிக்க முடியாதவர், வானம் ஏறி வைகுண்டம் போகப் போகிறாராம்” என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.  

இவர்கள் இருவரும் இப்போது, கேள்வி - பதில் அறிக்கைகளைக் கொடுத்து, நாளிதழ்களின் பக்கங்களை நிரப்பும் வேலையைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.   

ஆளை ஆள் விமர்ச்சித்து, வடக்கு மாகாணசபைக்குத் தேர்தல் வரப் போகிறது என்பதை, நினைவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

இந்த விவகாரம் ஒருபுறத்தில் இருக்க, மாகாண சபைக்கு பொலிஸ் அதிகாரம் தரும் வரை, வன்முறைக் குழுக்களைக் கட்டுப்படுத்துவது யார் என்பது, முக்கியமான வினாவாக இருக்கிறது.  

மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தும் பணியை, அரசாங்கம் சரியாக நிறைவேற்றாத நிலையில், மாற்று வழிகளை நாடுவதை விட வேறு வழியில்லை.   

பொலிஸ் அதிகாரத்துக்காக காத்திருப்பதை விட, வடக்கு மாகாண சபை, கிராமிய மட்டத்தில் விழிப்புக் குழுக்களை அமைப்பதற்கு, முயற்சிகளை எடுத்திருக்கலாம்.   

ஒருவேளை, இந்த யோசனையை முதலில் சுமந்திரன் கூறிவிட்டார் என்பதற்காக, முதலமைச்சர் அதைக் கருத்தில் எடுக்காமல் இருக்கிறாரோ தெரியவில்லை.  

ஆனால், இன்றைய அவசியத் தேவை என்பது, கிராம மட்டத்தில் மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தும் கட்டமைப்பை ஏற்படுத்துவதுதான். அந்த விழிப்புக் குழுக் கட்டமைப்பை, பொலிஸாரின் ஆலோசனை மற்றும் உதவியுடனேயே அமைப்பது முக்கியம்.  

தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் ரீதியாக, தலைமை தாங்குவதாகவோ, தலைமை தாங்கப் போவதாகவோ சொல்லிக் கொள்பவர்கள், எல்லோருக்குமே இந்த விடயத்தில் ஒரு கடப்பாடு இருக்கிறது.  அந்தக் கடப்பாட்டை நிறைவேற்றும் உறுதி தான், யாருக்கும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.  

எல்லோரும் அப்படிச் செய்யலாம், இப்படிச் செய்யலாம் என்று அறிவுரை கூறி விட்டு, நழுவிக் கொள்பவர்களாகவோ, வீர வசனம் பேசுபவர்களாகவோ இருக்கிறார்களே தவிர, செயல் வீரர்களாக யாருமில்லை. இந்தக் குறைபாடு விழிப்புக்குழுக்களை அமைப்பதில் மாத்திரமன்றி, தமிழ் மக்களின் உரிமைகளை அடைவதற்கான செயற்பாட்டு அரசியலுக்கும் பொருத்தமாகவே தெரிகிறது.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/வாள்வெட்டு-வீரரும்-வாய்ச்சொல்-வீரரும்/91-220126

நிச்சயமற்ற நிலையில் மாகாண சபை தேர்தல்கள்

4 days 23 hours ago
நிச்சயமற்ற நிலையில் மாகாண சபை தேர்தல்கள்
 

வடமாகாண சபையின் பதவிக் காலம், இன்னும் இரண்டு மாதங்களில், அதாவது எதிர்வரும் ஒக்டோபர் மாதம் முடிவடைகிறது.  

இந்த நிலையில், சில சட்டப் பிரச்சினைகள் காரணமாகவும் தமிழ் அரசியலில் நிலவி வரும் குழப்பமான நிலைமை காரணமாகவும் வடமாகாண சபையின் எதிர்காலம் தொடர்பாகப் பல பிரச்சினைகளும் சந்தேகங்களும் எழுவது இயல்பே.   

கடந்த வருடம் செப்டெம்பர் மாதம், அரசாங்கம் சர்ச்சைக்குரிய முறையில் நிறைவேற்றிக் கொண்ட மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் சட்டத் திருத்தத்தின் காரணமாக, ஏற்கெனவே பதவிக்காலம் முடிவடைந்து, கலைந்திருக்கும் மாகாண சபைகளுக்கும், இந்த வருடம் பதவிக் காலம் முடிவடையும் மாகாண சபைகளுக்கும் உடனடியாகத் தேர்தல்களை நடாத்த முடியாத நிலை உருவாகியிருக்கிறது.   

இதனால் அரசாங்கம், பெரும் நெருக்கடியை எதிர்நோக்கி இருப்பதோடு, எதிர்க்கட்சிகளின் கடும் விமர்சனங்களையும் சந்தித்து வருகிறது. இந்த நிலைமை, வடமாகாண சபைத் தேர்தலையும் பாதிக்கிறது.  

மறுபுறத்தில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள், வடமாகாண சபை நிர்வாகம் தொடர்பாகவும் அடுத்த, வடமாகாண முதலமைச்சர் யார் என்ற விடயம் தொடர்பாகவும் உருவாகியிருக்கும் கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக, அடுத்த வடமாகாண சபை உறுதியற்ற, நிலைத்த தன்மையற்ற ஒன்றாகிவிடும் அபாயத்தையும் எதிர்நோக்கியிருக்கிறது.   

கிழக்கு, வடமத்திய, சப்ரகமுவ மாகாண சபைகளின் பதவிக்காலம், கடந்த வருடம் ஒக்டோபர் மாதம் முடிவடைந்தது. அதற்கு முதல் மாதத்திலேயே, அரசாங்கம் மேற்படி மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் திருத்தச் சட்டத்தை, நிறைவேற்றிக் கொண்டது.   

எனவே, தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு, அந்த மூன்று மாகாண சபைகளுக்கும் புதிதாகத் தேர்தல்களை நடாத்துவதற்காக, வேட்புமனுக்களை உடனடியாகக் கோரவில்லை. அத்தேர்தல்கள் காலவரையறையின்றி ஒத்திவைக்கப்பட்டன.   

அதாவது, அத்திருத்தம் நிறைவேற்றப்பட்டதன் பின்னர், அத்திருத்தத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட கலப்புத் தேர்தல் முறையில் தேர்தல்களை நடாத்துவதென்றால், உள்ளூராட்சி மன்றங்களுக்குரிய பிரதேசங்களில் செய்ததைப் போல், ஒவ்வொரு மாகாண சபைக்குரிய பிரதேசத்திலும், தேர்தல் தொகுதிகளை உருவாக்க வேண்டும். அதற்குக் காலம் தேவைப்படுகிறது. அதற்காகவே, தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு கிழக்கு, வட மத்திய, சப்ரகமுவ மாகாண சபைகளுக்கான தேர்தல்களை ஒத்திவைத்துள்ளது.   

மாகாண சபைப் பிரதேசங்களில், தேர்தல் தொகுதிகளை உருவாக்குவதற்காக, எல்லை நிர்ணய சபையொன்று நியமிக்கப்பட்டது. அச்சபை, தமது பணியை முடித்து, தமது அறிக்கையை மாகாண சபைகள் மற்றும் உள்ளூராட்சி அமைச்சர் பைஸர் முஸ்தபாவிடம் கையளித்துவிட்டது.   

அவ்வாறாயின், தேர்தல்களை மேலும் தாமதப்படுத்த என்ன காரணம் இருக்கிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. தேர்தல் தொகுதிகளின் எல்லை நிர்ணயப் பணிகள் முடிவடைந்த போதிலும், சில எல்லைகள் சர்ச்சைக்குள்ளாகியுள்ளன. சிலர், சில எல்லைகளை எதிர்ப்பார்கள்.   

உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் எல்லை நிர்ணயப் பணிகள், மூன்றாண்டுகளுக்கு மேல் இழுத்தடிக்கப்பட்டன. ஆனால், மாகாண சபைத் தொகுதிகளின் எல்லைகள் அவ்வளவு சர்ச்சைக்குரியதாகவில்லைப் போல்தான் தெரிகிறது.   

எனினும், அந்தப் பணிகள் காரணமாகவே மேற்படி மூன்று மாகாண சபைகளுக்குமான தேர்தல்களுக்கான திகதியை நிர்ணயிக்கத் தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவுக்கு முடியாமல் இருக்கிறது.   
கடந்த வாரம் நாடாளுமன்றத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் கட்சிகள் ஒன்றுகூடி, எப்போது மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடாத்தலாம் எனக் கலந்துரையாடின. அதன்போது, எதிர்வரும் ஜனவரி மாதமே, தேர்தலை நடாத்த முடியும் என்ற முடிவுக்கு அவை வந்ததாகச் செய்திகள் தெரிவித்தன.  

உண்மையிலேயே, அரசாங்கம் மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடாத்தத் தயங்குகிறது. ஏற்கெனவே அரசாங்கம், 2015 ஆம் ஆண்டும் 2016 ஆம் ஆண்டும் நடாத்த வேண்டிய உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களை நடாத்தப் பயந்து, எல்லை நிர்ணயப் பணிகளைக் காரணம் காட்டி, அவற்றை ஒத்திப் போட்டது.   

பின்னர், நிர்ப்பந்தம் காரணமாகக் கடந்த பெப்ரவரி மாதம் அத்தேர்தல்களை நடத்தியது. அப்போது அரசியல் அலை திரும்பியிருந்தது. எனவே, அரசாங்கத்திலுள்ள இரண்டு பிரதான கட்சிகளும், அதாவது, ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியும் படுதோல்வியடைந்தன.  

 கடந்த, ஜனாதிபதி, பொதுத் தேர்தல்கள் நடந்து முடிந்த கையோடு, உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களையும் நடாத்தியிருந்தால், அந்த நிலைமை ஏற்பட்டு இருக்காது.  

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் பின்னர், அரசாங்கம் மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடாத்த, மேலும் பயப்படுகிறது என்பது தெளிவான விடயம்.  

 எனவே அரசாங்கம், மாகாண சபைத் தேர்தல்களை எதிர்வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்குப் பின்னர், நடாத்த முயல்கிறது போலும். ஏனெனில், ஜனாதிபதித் தேர்தலில், மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன, இலகுவாக வெற்றிபெற முடியாது.  

கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலின் போது, தேர்தல் நடைபெற்ற 340 சபைகளில், 231 சபைகளின் அதிகாரத்தைப் பொதுஜன பெரமுன கைப்பற்றிக் கொண்டது.   

ஆனால், அம்முன்னணி நாட்டில் 50 சதவீத வாக்குகளைப் பெறத் தவறிவிட்டது. பொதுஜன பெரமுன, 49 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்ற போதிலும் ஐ.தே.கவும் ஸ்ரீ ல.சு.கவும் கூட்டாகப் பெற்ற வாக்குகளின் எண்ணிக்கை 50 இலட்சமாக இருந்தது.   

எதிர்வரும் ஜனாதிபதித் தேர்தலில், ஐ.தே.கவும் ஸ்ரீ ல.சு.கவும் கூட்டாகப் போட்டியிடும் எனக் கூற முடியாது. ஏற்கெனவே, ஐ.தே.க தலைவரான பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவுக்கும் ஸ்ரீ ல.சு.க தலைவரான ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவுக்கும் இடையே, கடும் முறுகல் நிலைமை நிலவி வருகிறது.   

எனவே, பொதுஜன பெரமுனவின் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் தோல்வியடைவார் எனக் கூற முடியாது. ஆயினும், ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஒரு வேட்பாளர் வெற்றி பெற, அவர் செல்லுபடியான வாக்குகளில் 50 சதவீதத்துக்கு மேல் ஒரு வாக்கேனும் பெற வேண்டும். அதை, பொதுஜன பெரமுன வேட்பாளர் பெறுவாரா என்பது சந்தேகமே.   

எனவே, ஜனாதிபதித் தேர்தலைப் பற்றி, ஐ.தே.க சிறியதோர் எதிர்பார்ப்பை வைத்திருக்கக் கூடும். அந்த நிலையில், முதலில் ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடாத்தி, வெற்றி பெற்று பின்னர், அந்தச் சூட்டோடு, மாகாண சபைத் தேர்தலை நடாத்தி, அதிலும் வெற்றி பெறலாம் என ஐ.தே.க கணக்கு போடுகிறதாக இருக்கலாம்.  

அதேவேளை, மாகாண சபை தேர்தலையும் புதிய கலப்புத் தேர்தல் முறையின் கீழ் நடாத்துவதற்காகவும் மாகாண சபைகளிலும் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்காகவும் தற்போது சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு இருக்கிறது. ஆயினும், கலப்புத் தேர்தல் முறையும் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்கான சட்ட ஏற்பாடுகளும் பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பது, கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் போது தெளிவாகியது.   

இந்த நிலையில், மாகாண சபைத் தேர்தல்களைப் புதிய முறையில் நடாத்துவதா அல்லது சட்டத்தில் மீண்டும் சில மாற்றங்களை மேற்கொண்டு பழைய முறையிலேயே நடாத்துவதா என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்பட்டு வருகிறது.   

எனவே, ஏற்கெனவே பதவிக் காலம் முடிவடைந்த மூன்று மாகாண சபைகளுக்கும் வடமாகாண சபை உள்ளிட்ட மேலும் மூன்று மாகாண சபைகளுக்குமான தேர்தல்களை, ஜனவரி மாதத்திலாவது நடாத்த முடியுமா என்பது சந்தேகமே.   

கலப்புத் தேர்தல் முறையால் உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் ஏற்பட்ட பாதகமான விளைவுகளில், உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை இரு மடங்காக அதிகரித்தமை பிரதானமாகும்.   

உள்ளூராட்சி மன்றங்களில், முன்னர் மொத்தம் 4,000 உறுப்பிர்களே இருந்தனர். கலப்புத் தேர்தல் முறையின் காரணமாக, அந்த எண்ணிக்கை 8,000க்கும் அதிகமாகியது.   

மக்களின் தேவைக்காகவன்றி, வெறும் தேர்தல் முறையொன்றை அறிமுகப்படுத்துவதற்காக 4,000 உறுப்பினர்களுக்கு, மக்களின் வரிப் பணத்திலிருந்து சம்பளம், ஏனைய சலுகைகளை வழங்க வேண்டியுள்ளது. இது பெரும் அநீதியும் வீண் விரயமுமாகும்.  

அதேபோல், கட்சிகள் பெற வேண்டிய குறைந்த பட்ச வாக்குகளைக் குறிக்கும் வெட்டுப்புள்ளி, கலப்புத் தேர்தல் முறையின் கீழ் அகற்றப்பட்டது. இதனால், சிறுசிறு கட்சிகளெல்லாம் போட்டியிடுவதால் அவையும் ஆசனங்கள் ஒன்றிரண்டைக் கைப்பற்றிக் கொள்கின்றன.   

இது ஜனநாயக உரிமை என்ற போதிலும், இதனால் சில சபைகளில் குறிப்பிட்டதொரு கட்சி, அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுக் கொள்வது கடினமாகிறது.   

ஏனெனில், ஏனைய கட்சிகள் பெறும் ஆசனங்களின் கூட்டு எண்ணிக்கை, முதலாம் இடத்துக்கு வரும் கட்சி பெறும் ஆசனங்களின் எண்ணிக்கையை விட அதிகரிக்கின்றது.   

இது கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் போது தெளிவாகியது. இது அந்தச் சபைகளின் சீரான நிர்வாகத்தை நடாத்தத் தடையாக அமைகிறது. கலப்புத் தேர்தல் முறையில் தேர்தல் நடாத்தப்பட்டால், மாகாண சபைகளிலும் இந்தக் குழப்பநிலை உருவாகாது என்பதற்கு, எந்தவித உத்தரவாதமும் இல்லை.  

இந்தப் பிரச்சினையை ஓரளவுக்குச் சமாளிப்பதற்காக, பழைய விகிதாசார தேர்தல் முறையின் கீழ், வெட்டுப் புள்ளிக்குப் புறம்பாக, போனஸ் ஆசன முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு இருந்தது. அதாவது தேர்தலின் போது, ஒரு கட்சி ஏனைய கட்சிகளை விட, ஆசனங்களைப் பெற்று முதலிடத்துக்கு வந்தால், அக்கட்சிக்கு மேலும் இரண்டு ஆசனங்கள் போனஸாக வழங்கப்படும். அதன் மூலம் எதிர்க்கட்சியில் உள்ள கட்சிகள், ஆளும் கட்சியில் உள்ள கட்சிகளை விட, ஆசனங்களைப் பெறுவதைத் தடுப்பதே எதிர்ப்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், அந்த போனஸ் ஆசன முறையும் கலப்புத் தேர்தல் முறையின் கீழ், இரத்துச் செய்யப்பட்டுள்ளது.   

எனவேதான், உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் பொதுஜன பெரமுன வெற்றி பெற்ற போதிலும், கலப்புத் தேர்தல் முறை பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்றும் அதனை மாற்ற வேண்டும் என்றும் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ, கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் முடிவடைந்த உடன் கூறியிருந்தார்.   

வடக்கிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, புதிய தேர்தல் முறையால் பல பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்கியது. பொதுஜன பெரமுனவைப் போலவே, பல சபைகளில் முதலிடத்துக்கு வந்தும், சபையை நிறுவ முடியாமல், ஏனைய கட்சிகளுடன் பல வாரங்களாகப் பேரம் பேச வேண்டிய நிலை எற்பட்டது.   

இவ்வாறான பின்னணியில் தான், வட மாகாண சபையின் நிலைமையை நோக்க வேண்டியுள்ளது. இந்தப் பிரச்சினைகளுக்குப் புறம்பாக, அடுத்த மாகாண சபைத் தேர்தலில் கூட்டமைப்பு வெற்றி பெற்றால், முதலமைச்சராவது யார் என்ற பிரச்சினையும் எழுந்துள்ளது.   

தற்போதைய முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமையோடு முரண்பட்டுச் செயற்பட்டு வருவதாலும் ஏனைய சில தமிழ்க் கட்சிகள், அவரைத் தமது அணியில் வைத்திருக்க பெரும் பிரயத்தனம் மேற்கொண்டு வருவதாலும் அநேகமாகக் கூட்டமைப்பு அவரை அடுத்த முறை தேர்தலில் நிறுத்தும் சாத்தியக்கூறுகள் குறைவாகவே தெரிகிறது. அவ்வாறானதொரு நிலையில், அவர் ஏனைய கட்சிகளின் உதவியுடன் தனியாகப் போட்டியிடவும் கூடும்.   

இது சிலவேளை, பலமானதோர் எதிர்க்கட்சியை வடமாகாண சபையில் உருவாக்கிவிடும். பலமான எதிர்க் கட்சியொன்று இருப்பது ஜனநாயகத்துக்கு சாதகமான நிலைமையாகும் என அரசியல் அவதானிகள் கூறுகின்றனர். ஆயினும் தமிழ்க் கட்சிகள் பிரிந்து, ஒன்றையொன்று விமர்சித்துக் கொண்டும், காட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டும் செயற்படும் பட்சத்தில், அது அதிகாரப் பரவலாக்கல் விடயத்தில், மத்திய அரசாங்கத்துக்கு வாய்ப்பாகிவிடும் அபாயமும் உள்ளது.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/நிச்சயமற்ற-நிலையில்-மாகாண-சபை-தேர்தல்கள்/91-220035

வடக்கு மக்­களை அர­வ­ணைக்­கப் பார்க்­கின்­றாரா தலைமை அமைச்­சர்?

5 days 23 hours ago
வடக்கு மக்­களை அர­வ­ணைக்­கப் பார்க்­கின்­றாரா தலைமை அமைச்­சர்?

 

 

1593902894re-750x430.jpg

 
 

வடக்கை அபி­வி­ருத்தி செய்­வதே தமது அர­சின் பிர­தான இலக்கு எனக் கூறி­யி­ருக்­கி­றார் தலைமை அமைச்­சர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க. வடக்­கின் அபி­வி­ருத்தி தொடர்­பான அர­சின் திடீர் கரி­ச­னையை ரணி­லின் கருத்து வௌிப்­ப­டுத்­து­கின்­றது.

நாட்­டில் வட­ப­கு­தியே
முழு நாட்­டி­லும் அபி­வி­ருத்­தி­யில்
அதிக பாதிப்­பைச் சந்­தித்­தது
நாட்­டின் ஏனைய பகு­தி­க­ளு­டன் ஒப்­பி­டும்­போது, வட­ப­குதி அபி­வி­ருத்தி குன்­றிய நிலை­யி­லேயே காணப்­ப­டு­கின்­றது. போரைக் கார­ணங்­காட்­டியே நெடுங்­கா­ல­மாக வடக்­கின் அபி­வி­ருத்தி புறக்­க­ணிக்­கப்­பட்­ட­ மையே இதற்­கான கார­ண­மா­கும். போர் ஓய்ந்த நிலை­யி­லும், வடக்கு புறக்­க­ணிக்­கப்­பட்டு வந்­த­தால் அபி­வி­ருத்­தி­யில் பின்­தங்­கிக் காணப்­ப­டு­கின்­றது. வடக்­குக்­கும் வறட்­சிக்­கும் நீண்ட தொடர்­பு­கள் உள்­ளன. போதிய நீர் வளம் இல்­லாமை, குறைந்­த­ளவு மழை வீழ்ச்சி ஆகி­யவை வடக்கை ஒரு வறண்ட பிர­தே­ச­மாக அடை­யா­ளம் காட்டி நிற்­கின்­றன.

மகா­வலி அபி­வி­ருத்­தித்
திட்­டத்­தின் பின்னணி­யில்
வடக்­கில் சிங்­க­ளக் குடி­யேற்­றம்
ஆதிக்­கம் செலுத்­து­கி­றதா?
மகா­வலி அபி­வி­ருத்­தித் திட்­டம் தற்­போ­தைய தலைமை அமைச்­சர் தலை­வ­ராக இருக்­கும் ஐக்­கிய தேசி­யக் கட்­சி­யின் ஆட்­சிக்­கா­லத்­தி­லேயே ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டது. மறைந்த காமினி திச­நா­யக்க இதற்­குப் பொறுப்­பான அமைச்­ச­ராக இருந்­தார். பெரும் நிதி இந்­தத் திட்­டத்­திற்­கா­கச் செல­வி­டப்­பட்­டது.

 

மகா­வலி கங்­கை­யின் நீரை வழி­ம­றித்­துத் தேக்கி வைக்­கும் பொருட்டு பெரிய அணைக்­கட்­டுக்­க­ளும் அமைக்­கப்­பட்­டன. ஆனால் அநு­ரா­த­பு­ரம் வரை பாய்ந்து வந்த மகா­வலி நீர் வட­ப­கு­தியை எட்­டிக்­கூ­டப் பார்க்­க­வில்லை.

ஆனால் முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டத்­தில் சிங்­க­ளக்குடி­யேற் றங்­களை நிறு­வும் பொருட்டு மகா­வலி அபி­வி­ருத்­தித் திட்­டம் அதற்கு விஸ்­த­ரிக்­கப்­ப­ ட­வுள்­ள­தா­கச் செய்­தி­கள் தெரி­விக்­கின்­றன. இந்த அர­சின் அபி­வி­ருத்தி இலக்கு சிங்­க­ளக் குடி­யேற்­றம் தானா என்ற சந்­தே­கம் எழு­வது நியா­ய­மா­னதே.

முன்­பொரு தடவை யாழ்ப்­பா­ணக் குடா­நாடு விரை­வில் பாலை­வ­ன­மாக மாறி­வி­டு­மென எதிர்வு கூறப்­பட்­டது. ஆனால் ஆட்­சிக்கு வந்த அர­சு­கள் இது தொடர்­பாக எது­வித கரி­ச­னை­யும் காட்­டி­ய­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை.
இன்று வட­ப­கு­தி­யின் அபி­வி­ருத்தி தொடர்­பாக அக்­க­றை­யு­டன் பேசி­வ­ரு­கின்ற தலைமை அமைச்­சர், முத­லில் இங்கு காணப்­ப­டு­கின்ற வறட்சி நிலைக்கு நிரந்­த­ர­மா­ன­தொரு தீர்­வுக்கு வழி­காண வேண்­டும். வடக்­கில் வறட்சி நீங்­கிப் போதி­ய­ளவு நீர் கிடைக்­கு­மா­ னால், உழைப்­புக்­குப் பெயர்­போன வட­ப­குதி மக்­கள் தாமா­கவே பெரும் அபி­வி­ருத்­தியை ஏற்­ப­டுத்தி விடு­வார்­கள்.

அபி­வி­ருத்தி என்று கூறும் போது, பொரு­ளா­தா­ரம், கல்வி, சிக்­க­லில்­லாத வாழ்க்­கை­முறை என்­பவை உள்­ள­டக்­கப்­பட வேண்­டும். வட­ப­கு­தி­யைச் சேர்ந்த இலட்­சக்­க­ணக்­கா­ன­வர்­கள் வௌிநா­டு­க­ளில் புலம்­பெ­யர்ந்த நிலை­யில் வாழ்ந்து வரு­கின்­ற­னர். இவர்­கள் அங்­கி­ருந்து அனுப்பி வைக்­கின்ற பணம் இங்­குள்­ள­வர்­க­ளின் பொரு­ளா­தா­ரத்­தில் பெரும் பங்கை வகிக்­கின்­றது. போருக்கு மத்­தி­யி­லும் வட­ப­குதி மக்­கள் பட்­டி­னிச் சாவை எதிர்­நோக்­காது உயிர் வாழ்ந்­த­மைக்கு இந்த புலம்­பெ­யர் தமி­ழர்­க­ளால் இங்­குள்ள தமது உற­வு­க­ளுக்கு அனுப்­பி­வைக்­கப்­பட்ட பணமே உத­வி­யது.

கல்­வித் துறை­யைப் பொறுத்த வரை­யில் மாகாண ரீதி­யாக வடக்கு கடை நிலை­யில் இருப்­ப­தா­கத் தெரிய வந்­துள்­ளது. இதற்­கு­ரிய கார­ணங்­களை அறிந்து அரசு தேவை­யான உத­வி­களை வழங்­கு­வது அவ­சி­ய­மா­கும். இங்­குள்ள மக்­க­ளின் வாழ்க்கை மகிழ்ச்­சி­யா­க­வும், நிம்­ம­தி­யு­ட­னும் அமைய வேண்­டு­மா­னால், பொரு­ளா­தார நிலை­யில் அவர்­கள் தன்­னி­றைவு காண வேண்­டும். மக்­க­ளுக்கு வரு­மா­னத்­தைத் தரக்­கூ­டிய அபி­வி­ருத்­தித் திட்­டங்­கள் வாயி­லா­கவே இது சாத்­தி­ய­மா­கும்.

நாட்­டின் வட­ப­குதி  எப்­போ­துமே தென்­ப­கு­தி­யால் புறக்­க­ணிப்­புக்கு
உள்­ளாக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றது
தெற்­கில் மாறி மாறி ஆட்­சி­ய­மைக்­கின்ற அர­சு­கள், வட­ப­குதி மக்­க­ளுக்குத் தாம் வழங்­கு­கின்ற வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­றி­ய­தாக வர­லாறே கிடை­யாது. அந்த மக்­கள் தொடர்ந்து ஏமாற்­றுப்­பட்­டுக் கொண்டே இருக்­கி­றார்­கள். நல்­லாட்சி அர­சி­லும் இது­தான் நடந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றது.

வடக்கை அபி­வி­ருத்தி செய்­வது தொடர்­பாக அங்­குள்ள மக்­க­ளுக்கு மாற்­றுக் கருத்து இருக்க முடி­யாது. ஆனால் அரசு இதில் நேர்­மை­யா­கச் செயற்­ப­டுமா என்ற சந்­தே­கம் அவர்­க­ளி­டம் நிறை­யவே காணப்­ப­டு­கின்­றது. இதைப் போக்க வேண்­டி­யது அர­சின் முக்­கிய பொறுப்­பா­கும்.

அரசு பொறுப்­பு­டன் செயற்­ப­டு­மா­னால், தமிழ்த் தலை­மை­கள் வடக்­கின் அபி­வி­ருத்தி தொடர்­பான தமது ஆலோ­ச­னை­களை அர­சி­டம் சமர்ப்­பிக்க வேண்­டும். வடக்கு மக்­கள் உரி­மை­க­ளும் கிடைக்­காது, அபி­வி­ருத்­தி­யும் இல்­லாது தொடர்ந்து அல்­லல்­களை எதிர்­கொள்­வது அவர்­க­ளின் எதிர்­கா­லத்­துக்கு நல்­ல­தல்ல. உரி­மைக்­கான போராட்­டம் ஒரு புறத்­தில் இடம்­பெ­று­கின்ற அதேவேளை, அபி­வி­ருத்­திக்­கான தேட­லும் இடம்­பெற வேண்­டும்.

தலைமை அமைச்­சர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­ சிங்க வடக்கு மக்­களை அர­வ­ணைத்­துச் செல்­வ­தற்­கான ஒரு முயற்­சி­யா­க­வும் அபி­வி­ருத்தி என்ற பதத்தை பயன்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­க­லாம். இதன் உண்­மைத் தன்­மை­யைப் பொறுத்­தி­ருந்­து­தான் பார்க்க வேண்­டும்.

http://newuthayan.com/story/10/வடக்கு-மக்­களை-அர­வ­ணைக்­கப்-பார்க்­கின்­றாரா-தலைமை-அமைச்­சர்.html

மக்களின் உணர்வுகளை மதிக்குமா -வடக்கு மாகாணசபை?

6 days 8 hours ago
மக்களின் உணர்வுகளை மதிக்குமா -வடக்கு மாகாணசபை?

 

cm.jpg

 
 
 

வடக்கு மாகா­ண­ச­பை­யின் ஆயுட்­கா­லம் இன்­ன­மும் மூன்றே மாதங்­க­ளில் நிறை­வு­ பெ­ற­வுள்ள நிலை­யில், முன்­னாள் அமைச்­சர் ஒரு­வ­ரின் பதவி நீக்­கம் தொடர்­பான சர்ச்சை, அதன் நிர்­வா­கச் செயற்­பா­டு­களை முடக்கி வைத்­துள்­ளதை எந்த வகை­யி­லும் ஏற்­றுக்­கொள்ள முடி­யாது.

நீதி­மன்­றத் தீர்ப்பை உதா­சீ­னம் செய்­யும் விதத்­தில்
செயற்­ப­டும் முத­ல­மைச்சர்

இந்த விட­யத்­தில் முத­ல­மைச்­சர் விக்­னேஸ்­வ­ர­னின் செயற்­பா­டு­கள் ஏற்­றுக்­கொள்­ளத்­தக்­க­வையாகத் தெரி­ய­வில்லை. நீதி­மன்­றத்­தின் தீர்ப்பை மதிக்க வேண்­டி­யது இலங்­கைப் பிர­சை­கள் அனை­வ­ர­தும் தலை­யாய கட­மை­யா­கும். முன்­னாள் அமைச்­சர் டெனீஸ்­வ­ர­னின் பதவி நீக்­கம் தொடர்­பாக விவா­தித்து ஒரு தீர்­வைக் காணும் பொருட்டு கூட்­டப்­ப­ட்ட சபை­யின் விசேட அமர்­வில் முத­ல­மைச்­ச­ரும், சக அமைச்­சர்­க­ளும் கலந்து கொள்­ளாது புறக்­க­ணித்­து­ விட்­ட­னர். இதன் உள்­நோக்­கம் என்­ன­வென்­பது மக்­க­ளுக்­குப் புரி­ய­வில்லை.

 

ஆனால் முத­ல­மைச்­சர் இந்த விசேட அமர்­வில் கலந்­து­கொண்டு தம­து­பக்க நியா­யங்­களை எடுத்­து­ரைத்­தி­ருக்க வேண்­டும் என்­பது பல­ர­தும் அபிப்­பி­ரா­ய­மா­கக் காணப்­ப­டு­கின்­றது. சபை­யில் விவா­தங்­கள் இடம்­பெ­றும்­போ­து­தான் ஒரு தீர்­வைக் காண­மு­டி­யும். அதை­வி­டுத்து விவா­தத்­தில் பங்­கு­கொள்­ளாது ஒதுங்கி நின்று கொண்டு தனிப்­பட்ட அறிக்­கை­களை வௌியி­டு­வ­தால் பய­னொன்­றும் கிடைக்­க­மாட்­டாது.

டெனீஸ்­வ­ரன் பதவி நீக்­கம் செய்­யப்­பட்­ட­மைக்கு நீதி­மன்­றம் இடைக்­கால உத்­த­ரவு பிறப்­பித்­த­வு­டன், வடக்கு மாகாண முத­ல­மைச்­ச­ரும், ஆளு­ந­ரும் ஒன்­றாக அமர்ந்து பேசி­,ஒரு தீர்­வைக் கண்­டி­ருக்க வேண்­டும். ஆனால், அவ்­வாறு எது­வுமே இங்கு இடம்­பெ­ற­வில்லை. இந்த விட­யம் தொடர்­பாக ஆளு­நர் எழு­திய கடி­தங்­க­ளுக்கு முத­ல­மைச்­சர் பதி­ல­ளிக்கவில்­லை­யென்றே கூறப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த நிலை­யில் பிரச்­சி­னைக்கு எவ்­வாறு தீர்­வைக் காண­மு­டி­யும்?

வட­மா­காண மக்­க­ளது  பல தேவை­கள்
நிறை­வேற்­றப்­பட வேண்­டி­யவை

வடக்கு மாகா­ணத்­தில் சுமார் ஒரு மில்­லி­ய­னுக்­கும் மேற்­பட்ட மக்­கள் வாழ்ந்து வரு­கின்­ற­னர். இவர்­க­ளில் கணி­ச­மா­ன­வர்­கள் போரின் வலி­க­ளைத் தாங்கி நிற்­கின்­ற­னர். இவர்­க­ளின் பல தேவை­கள் நிறை­வேற்­றப்­பட வேண்­டிய நிலை­யில் உள்­ளன. மைய அரசு இதில் அக்­கறை காட்­டு­வ­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை. மாகாண அர­சும் இவர்­க­ளைக் கைவிட்­டால் இவர்­கள் எங்­கு­தான் செல்­ல­மு­டி­யும்?

முன்­னாள் அமைச்­ச­ரான பசில் ராஜ­பக்ச கேலி­யா­கத் தெரி­வித்த விட­ய­மொன்று தமி­ழர்­கள் அனை­வ­ருக்­குமே தலைக்­கு­னி­வைத் தரக்­கூ­டி­யது. மகிந்த ராஜ­பக்­ச­வி­னால் அமைக்­கப்­பட்ட வடக்கு மாகா­ண­ச­பையைச் சரி­வர நடத்­த­மு­டி­யாத சம்­பந்­தன் போன்­ற­வர்­கள் எம்­மி­டம் குறை­க­ள் காண­முற்­ப­டு­வது கேலிக்­கூத்­தா­கு­மென அவர் கூறி­யி­ருந்­தார். ஆளத்­தெ­ரி­யா­த­வர்­கள் என்­ற­அ­வப்­பெ­ய­ரும் தமி­ழர்­க­ளுக்கு உள்­ளது. சேர, சோழ, பாண்­டி­யர்­கள் காலத்­தி­லேயே இந்த நிலை காணப்­பட்­டது. ஆயு­தப் போரின் போதும் தமிழ் இளை­ஞர்­கள் பல அணி­க­ளா­கப் பிரிந்து செயற்­பட்­ட­தன் விளைச்­ச­லைத்­தான் நாம் இன்று அறு­வடை செய்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றோம். தற்­போது மாகா­ண­ச­பை­யைக்­கூட மக்­க­ளுக்­குப் பய­னுள்­ள­தாக்­கு­வ­தற்கு நாம் தவ­றி­விட்­டோம்.

மறுக்­கப்­பட்ட உரி­மை­க­ளை
பெறப் போரா­டும் தமி­ழர் தரப்­புக்கள்

தமி­ழர்­கள் உரி­மை­கள் மறுக்­கப்­பட்ட நிலை­யில் இங்கு வாழ்­வது ஒன்­றும் புதிய விட­ய­மல்ல. அவர்­கள் தமது உரி­மை­க­ளுக்­கா­கப் போரா­டு­வ­தும், இன­வா­தி­கள் அவர்­க­ளது உரி­மை­க­ளைத் தட்­டிப் பறிப்­ப­தும் வழ­மை­யான செயல்­க­ளா­கி­விட்­டன.

வடக்கு மாகா­ண­சபை கூட்­ட­மைப்­பின் கட்­டுப்­பாட்­டி­னுள் இருப்­ப­தா­கக் கூறப்­பட்­டா­லும், அதன் தோழ­மைக் கட்­சி­க­ளுக்­கி­டை­யில் ஐக்­கி­யத்­தைக் காண முடி­ய­வில்லை. ஆளுக்­கொரு பக்­க­மாக அறிக்கை விடு­வ­தி­லேயே இந்­தக் கட்­சி­கள் காலத்­தைக் கடத்­திக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. டெனீஸ்­வ­ரன் விவ­கா­ரத்­தில் இந்­தக் கட்­சி­கள் ஒரு­பொ­து­வான தீர்­மா­ னத்தை மேற்­கொண்­டி­ருந்­தால், இன்று அதன் தாக்­கம் இந்­த­ அள­வுக்­குப் பெரி­தாக இருந்­தி­ருக்க மாட்­டாது. சர்­வ­மும் முத­ல­மைச்­சரே என்ற வகை­யில் செயற்­பட்­ட­தன் விளை­வு­கள்­தான் இன்று பூதா­கா­ர­மாக எழுந்து நிற்­கின்­றன.

தனது ஆயு­ளின் இறு­திக் கட்­டத்தை எட்டி நிற்­கும் வடக்கு மாகா­ண­சபை உருப்­ப­டி­யாக எதை­யுமே சாதித்­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை. மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­க­ளின் நலன்­கள் தொடர்­பா­கக் காட்­டிய அக்­க­றையை, மக்­க­ளின் தேவை­கள் தொடர்­பா­கக் காட்­டி­ய­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை. பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்­குச் சேவை­யாற்ற வேண்­டிய மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்கள், தமக்­கான தீர்­வை­யற்ற வாகன அனு­ம­திப்­பத்­தி­ரத்­தைப் பெற்­றுப்­ப­ணம் சம்­பா­திப்­ப­தி­லேயே அதிக ஆர்­வத்­து­டன் செயற்­பட்­ட­தைக் காண­மு­டிந்­தது.

தற்­போது மாகா­ண­ச­பை­யின் செயற்­பா­டு­கள் முடங்­கிக் காணப்­ப­டு­கின்­றமை, வடக்கு மக்­க­ளுக்­குத்­தான் பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்­தி­வி­டப் போகின்­றது. ஆனால் உரி­ய­வர்­கள் இதை உணர்ந்­து­கொண்­ட­தா­கத் தெரி­ய­வில்லை. இதைப் பார்க்­கும்­போது மாகா­ண­ச­பை­யென ஒன்று வடக்கு மக்­க­ளுக்­குத் தேவை­தானா? என்ற கேள்­வி­தான் எழுந்து நிற்­கின்­றது.

http://newuthayan.com/story/09/மக்களின்-உணர்வுகளை-மதிக்குமா-வடக்கு-மாகாணசபை.html

அச்­ச­மூட்­டும் அமெரிக்கா– சீனா வர்த்­த­கப் போர்!!

6 days 11 hours ago
அச்­ச­மூட்­டும் அமெரிக்கா– சீனா வர்த்­த­கப் போர்!!

 

 

cnn-image-of-trump-and-jinping-750x430.j

 
 

அமெ­ரிக்கா – சீனா இடை­யில் வர­லாற்­றில் என்­று­மில்­லாத அள­வுக்­குத் தீவி­ரம் பெற்­றுள்­ளது வர்த்­த­கப் போர். அடுத்து என்ன நடக்­குமோ என்­கிற வகை­யில் பதற்­றத்­தில் உறைந்­துள்­ளன உலக நாடு­கள். ஐக்­கிய நாடு­கள் சபை­கூட இதற்கு விதி­வி­லக்­கில்லை.

நேர­டித் தாக்­கு­தல்­கள்
கடந்த சில மாதங்­க­ளா­கக் காப்பு வரி­யைப் பரஸ்­ப­ரத் தாக்­கு­த­லுக்­கான ஆயு­த­மாக வைத்து எச்­ச­ரித்­துக்­கொண்­டி­ருந்த அமெ­ரிக்­கா­வும் சீனா­வும், தற்­போது வர்த்­த­கப் போரில் நேர­டி­யாக இறங்­கி­யி­ருக்­கின்­றன. இரு நாடு­க­ளும், இறக்­கு­ம­திப் பொருள்­கள் மீது 25சத­வீ­தம் காப்பு வரி­யைப் பரஸ்­ப­ரம் விதித்­துக்­கொண்­டுள்­ளன. இதன் மதிப்பு 3 ஆயி­ரத்து 400 கோடி அமெ­ரிக்க டொலர்­கள். ““பொரு­ளா­தார வர­லாற்­றி­லேயே இது­தான் மிகப் பெரிய வர்த்­த­கப் போர்’’ என்று சீனா வர்­ணிக்­கி­றது. உல­கம் இது­வரை பார்த்­துள்ள பெரிய போர்­க­ளை­விட இது ஒன்­றும் பெரி­தல்ல என்­றா­லும் உல­கப் பொரு­ளா­தா­ரத்­துக்­குக் கணி­ச­மான நாசத்தை விளை­விக்கக் கூடி­யது இது என்­ப­தில் சந்­தே­க­மில்லை.

ஆரம்­பித்­த­வர் ட்ரம்ப்
சீனத்­தி­லி­ருந்து இறக்­கு­ம­தி­யா­கும் சூரி­ய­ஒளி மின்­சா­ரத் தயா­ரிப்பு சாத­னங்­கள், சலவை இயந்­தி­ரங்­கள் ஆகி­ய­வற்­றின் மீது காப்பு வரியை விதித்த ட்ரம்ப், சீனத்­தின் அனைத்­துப் பொருள்­கள் மீதும் தொடர்ந்தும் வரி விதிக்­கப்­படும் என்றும் எச்­ச­ரித்­தி­ருக்­கி­றார். இதை ட்ரம்ப் ஆத­ர­வா­ளர்­கள் வேண்­டு­மா­னால் ரசிக்­கக்­கூ­டும். ஆனால், அமெ­ரிக்­கா­வி­டம் சீனா வாங்­கு­வது குறை­வா­க­வும், விற்­பது அதி­க­மா­க­வும் இருப்­ப­தால் வெளி­வர்த்­த­கப் பற்­றாக்­குறை அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு அதி­க­ரித்­துக்­கொண்டே வரு­கி­றது. அமெ­ரிக்­கா­வுக்­குப் பதி­லடி தரும் வகை­யில், அங்­கி­ருந்து வரும் சோயா­பீன்ஸ், மோட்­டார் வாக­னங்­கள், உதி­ரி­பா­கங்­கள் போன்­ற ­வற்­றுக்கு சீனா­வும் காப்பு வரியை விதித்­தி­ருக்­கி­றது. இத­னால், அமெ­ரிக்­கா­வில் ஏரா­ள­மா­ன­வர்­கள் வேலை­யி­ழப்­பார்­கள். ஐரோப்­பிய ஒன்­றி­யம், மெக்­சிக்கோ, கனடா ஆகி­ய­வை­யும்­கூ­டப் பதி­ல­டி­யாக அமெ­ரிக்­கப் பொருள்­கள் மீது காப்பு வரி விதித்­துள்­ளன.

 

காப்பு வரி­யென்­பது தற்­காப்பு அல்­ல
உல­கம் சுருங்­கி­விட்ட நிலை­யில் எந்த நாடும் தனக்­குப் பாதிப்பு இல்­லா­மல் காப்பு வரி விதித்­துப் பிழைத்­துக்­கொள்ள முடி­யாது. வரி­வி­திப்­ப­தால் பொருள்­க­ளின் விலை உயர்ந்து நுகர்­வோ­ ருக்­குச் சுமை­யைக் கூட்­டும் என்­ப­து­டன், உற்­பத்­தி­யில் ஈடு­ப­டும் தொழில்­மு­னை­வோர்­க­ளுக்கு உற்­பத்­திச் செல­வும் அதி­க­ரிக்­கும். அது அவர்­க­ளு­டைய இலா­பத்­தை­யும் ஏற்­று­ம­தி­யை­யும் விற்­ப­னை­ யை­யும் சரித்­து­வி­டும். பல இறக்­கு­ம­தி­கள் அத்­தி­யா­வ­சி­ய­மா­னவை. அவற்­றுக்­குத் தடை விதித்­தாலோ, அதி­க­மாக வரி விதித்­தாலோ வர்த்­த­கச் சங்­கி­லியே அறு­பட்­டு­வி­டும். உலக வர்த்­த­கத்­தில் ஏதே­னும் பிரச்­சினை என்­றால் அதை உரிய அமைப்பு மத்­தி­யஸ்­தம் செய்து தீர்த்­து­வந்­தது.

இப்­போது அந்த விதி­களை மதிக்­கா­மல் நேர­டி­யா­கக் காப்பு வரி விதித்து களத்­தில் மோதிக்­கொண்­டால் உலக வர்த்­த­கம் சுருங்­கி­வி­டும். அது உற்­பத்தி, வேலை­வாய்ப்பு, வரு­மா­னம் என்று எல்­லா­வற்­றை­யும் பாதிக்­கும்.

இந்­நிலை தொடர்ந்­தால் வர்த்­த­கத்­தைப் பெருக்க என்ன செய்­ய­லாம் என்று யோசிக்­கும் பல நாடு­கள், தங்­க­ளு­டைய செலா­வ­ணி­யின் மாற்று மதிப்­பைத் தாங்­க­ளா­கவே குறைத்­துக்­கொள்­ள­வும் முன்­வ­ர­லாம். தொடக்­கத்­தில் இது ஏற்­று­ம­தி­யா­ளர்­க­ளுக்கு உத­வி­யாக இருந்­தா­லும், பிறகு அனை­வ­ருக்­குமே ஆபத்­தாக முடி­யும். மிக­வும் மெது­வா­கத்­தான் மீண்­டு­வ­ரு­கி­றது உல­கப் பொரு­ளா­தா­ரம். அதற்­குள் இப்­ப­டித் தேவை­யற்ற அதிர்ச்­சி­களை அர­சி­யல் உள்­நோக்­கத்­து­டன் அளித்­தால் பொரு­ளா­தா­ரத்­தால் அதைத் தாங்­கவே முடி­யாது!

http://newuthayan.com/story/11/அச்­ச­மூட்­டும்-அமெரிக்கா-சீனா-வர்த்­த­கப்-போர்.html

Checked
Wed, 08/15/2018 - 03:19
அரசியல் அலசல் Latest Topics
Subscribe to அரசியல் அலசல் feed