அரசியல் அலசல்

அமெரிக்காவின் வெளிநடப்பும் பாதிக்கப்பட்டோருக்கான நீதியும்

1 hour 42 minutes ago


 
 
அமெரிக்காவின் வெளிநடப்பும் பாதிக்கப்பட்டோருக்கான நீதியும்

 

ரொபட் அன்­டனி

ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் மனித உரிமைகள் பேர­வையின் உறுப்­பு­ரி­மை­யி­லி­ருந்து வில­கிக்­கொள்­வ­தாக அமெ­ரிக்கா உத்­தி­யோ­கப்­பூர்­வ­மாக அறி­வித்­துள்­ளமை பல்­வேறு தரப்­பினர் மத்­தியில் அதிர்ச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்றது. குறிப்­பாக யுத்­த­கா­லத்தில் பாதிக்­கப்­பட்டு தற்­போது நீதியை எதிர்­பார்த்­தி­ருக்­கின்ற மக்கள் மத்­தியில் ஒரு­வி­த­மான ஏமாற்­றத்தை அமெ­ரிக்­காவின் இந்த அறி­விப்பு ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்றது என்று கூறலாம்.

ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை மீது கடு­மை­யான குற்­றச்­சாட்­டுக்­களை முன்­வைத்­து­விட்டே அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கு­வ­தாக அறி­வித்­தி­ருக்­கின்றது. ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் மனித உரிமைகள் பேரவை அர­சியல் பக்­கச்­சார்­பு­டைய சாக்­க­டை­கு­ழி­யா­கி­யுள்­ள­தாக அமெ­ரிக்கா குற்­றம்­சாட்­டி­யி­ருக்­கின்றது. வெளி­வேசம் கொண்ட சேவை அமைப்­பான இந்த ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் மனித உரிமைகள் ­பே­ரவை மனித உரிமை­களை பரி­கா­சத்­திற்கு உள்­ளாக்­கி­யுள்­ள­தாக ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் சபைக்­கான அமெ­ரிக்கத் தூதுவர் நிக்­கி­ஹேலி தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார்.

இந்­நி­லையில் ஐக்­கி­ய­ நா­டுகள் சபையின் செய­லாளர் நாயகம் அன்­டோ­னியோ குட்டரஸ் , ஐக்­கிய நா­டுகள் மனித உரிமைகள் ஆணை­யாளர் செயிட் அல் ஹுசைன் ஆகியோர் அமெ­ரிக்­காவின் இந்த வெளி­ந­டப்பு தொடர்பில் கவலை தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்­றனர். இதே­வேளை ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து அமெ­ரிக்கா வில­கி­யுள்­ள­மை­யா­னது உல­க­ளா­விய மனித உரிமைகள் துஷ்­பி­ர­யோ­கங்கள் தொடர்பில் கண்­கா­ணித்து அது­தொ­டர்பில் வெளிப்­ப­டுத்தும் முயற்­சி­க­ளுக்கு பாதிப்பு ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ள­தாக சர்­வ­தேச மனித உரிமைகள் செயற்­பாட்­டா­ளர்கள் தெரி­வித்­துள்­ளனர்.

இந்த நிலையில் அமெ­ரிக்கா உள்­ளிட்ட ஐந்து நாடு­க­ளினால் கொண்­டு­வ­ரப்­பட்டு நிறை­வேற்­றப்­பட்ட இலங்கை தொடர்­பான பிரே­ர­ணையின் ஊடாக அதனை அமுல்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு கட்­டுப்­பட்­டுள்ள இலங்­கை­ வி­ட­யத்தில் என்ன நடக்கும்? இலங்­கையில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு இத­னூ­டாக நீதி கிடைக்­குமா போன்ற பல்­வேறு கேள்­விகள் தற்­போது எழுந்­தி­ருக்­கின்­றன.

2017ஆம் ஆண்டு டொனால்ட் ட்ரம்ப் அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி என்ற ரீதியில் தனது கட­மை­களை பொறுப்­பேற்ற பின்னர் நடை­பெற்ற 34 ஆவது ஐக்­கி­ய ­நா­டுகள் மனித உரிமைகள் ­பே­ர­வைக்­ கூட்டத் தொடரில் கலந்­து­கொண்ட அமெ­ரிக்கப் பிர­தி­நிதி அந்த சபை­மீது கடும் விமர்­ச­னங்­களை முன்­வைத்­தி­ருந்தார். ஆனால் மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து விலகும் அள­வுக்கு எந்­த­வி­த­மான கருத்­தையும் அவர் அன்று வெளி­யிட்­டி­ருக்­க­வில்லை. எனினும் தற்­போது ஒரு­வ­ருட காலத்தின் பின்னர் மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கு­வ­தாக அமெ­ரிக்கா அறி­வித்­துள்­ளது. அமெ­ரிக்­காவின் இந்த அறி­விப்­பா­னது உல­க­ நா­டுகள் மத்­தி­யிலும் சர்­வ­தேச மனித உரிமைகள் அமைப்புகள் மத்­தி­யிலும் பாரிய ஆச்­ச­ரி­யத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­தாலும் அமெ­ரிக்கா அந்த முடிவை எடுத்­து­விட்­டது.

இதன்­பின்னர் இருக்­கின்ற அழுத்­தங்­களைக் கொண்டு நீதியைப் பெற்­றுக்­கொள்­வ­தற்கு முயற்­சிப்­பதே அவ­சி­ய­மா­கின்­றது. குறிப்­பாக அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கி­ய­துடன் அர­சாங்­கத்தின் தரப்பில் வெளி­யி­டப்­பட்­டி­ருக்கும் கருத்­துக்­களைப் பார்க்­கும்­போது நீதி தொடர்பில் நிச்­ச­ய­மற்ற தன்மை ஏற்­ப­டு­கின்­றது. அமெ­ரிக்கா ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கி­யுள்­ளமை இலங்­கைக்கு சாத­க­மான நிலை­மை­களை ஏற்­ப­டுத்த வாய்ப்­புள்­ள­தாக அமைச்­ச­ரவைப் பேச்­சாளர் ராஜித சேனாரத்ன கூறி­யுள்ளார்.

 இலங்­கை தொடர்­பாக அமெ­ரிக்­கா இரண்டு பிரே­ர­ணை­களை ஜெனி­வாவில் கொண்­டு­வந்­தது. பல­மிக்க நாடுகள் இவ்­வா­றான பிரே­ர­ணை­களை கொண்­டு­வந்­த­போது நாங்கள் பல அழுத்­தங்­க­ளுக்கு முகம் கொடுக்­க­வேண்டி ஏற்­பட்­டது. எனினும் அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து விலக தீர்­மா­னித்ததால் அத­னூ­டாக எங்­க­ளுக்கு இருந்­து­வந்த அழுத்­தங்கள் குறை­வ­டையும். அந்த நன்மை எங்­க­ளுக்கு இருக்­கின்றது. எப்­ப­டி­யி­ருப்­பினும் சர்­வ­தேச சாச­னத்தில் நாங்கள் கைச்­சாத்­திட்டு வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­ற­வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மாகும் என்றும் அமைச்­ச­ரவைப் பேச்­சாளர் சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருந்தார்.

இந்த நிலையில் அமெ­ரிக்­காவின் வெளி­ந­டப்பை இலங்கை அர­சாங்கம் சாத­க­மா­கவே பார்ப்­பதை காண­மு­டி­கின்­றது. இத­னூ­டாக பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதி கிடைக்­குமா என்ற நிச்­ச­ய­மற்றத் தன்மை ஏற்­ப­டு­வதை தவிர்க்க முடி­யா­துள்­ளது. அமெ­ரிக்கா, பிரித்தானியா உள்­ளிட்ட ஐந்து நாடு­களே 2012ஆம் ஆண்டு, 2013 மற்றும் 2014 ஆம் ஆண்­டு­களில் இலங்கை தொடர்­பான மூன்று பிரே­ர­ணை­களை கொண்­டு­வந்­தன. அன்று பத­வி­யி­லி­ருந்த அர­சாங்கம் அந்தப் பிரே­ர­ணை­களை முற்­றாக எதிர்த்­த­போதும் அமெ­ரிக்கா உள்­ளிட்ட இந்த நாடுகள் பிரே­ர­ணை­களை நிறை­வேற்­றின. தொடர்ந்து 2015ஆம் ஆண்டும் இலங்­கையில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­பட்ட பின்னர் அமெ­ரிக்கா உள்­ளிட்ட ஐந்து நாடுகள் இலங்கை தொடர்­பாக மற்­று­மொரு பிரே­ர­ணையை கொண்­டு­வந்­தன. அந்தப் பிரே­ரணை இலங்­கையின் அனு­ச­ர­ணை­யுடன் வாக்­கெ­டுப்­பின்றி ஏக­ம­ன­தாக நிறை­வேற்­றப்­பட்­டது. அதன்­பின்னர் அமெ­ரிக்கா உள்­ளிட்­ட ­மேற்கு நாடுகள் இந்தப் பிரே­ர­ணையை இலங்கை அர­சாங்கம் அமுல்­ப­டுத்தி அத­னூ­டாக பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதியை வழங்­க­வேண்­டு­மென வலி­யு­றுத்தி வந்­தன. அர­சாங்­கமும் குறிப்­பி­டத்­தக்க அளவில் இந்­தப்­பொ­றுப்­புக்­கூ­ற­லுக்­கான முயற்­சி­களை முன்­னெ­டுத்­தது. இது­வரை கடந்த மூன்­றரை வரு­டங்­க­ளாக பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கைகள் முழு­மை­யாக எடுக்­கப்­ப­டா­வி­டினும் ஒரு­சில நட­வ­டிக்­கைகள் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­தினால் எடுக்­கப்­பட்­டன. குறிப்­பாக காணிகள் விடு­விப்பு, காணா­மல்­போனோர் அலு­வ­லகம் நிய­மிப்பு, நட்­ட­ஈடு வழங்­கு­வ­தற்­கான அலு­வ­ல­கத்­துக்­கான வரைவு தயா­ரித்தல் போன்ற சில ஆரோக்­கி­ய­மான விட­யங்­க­ளையும் குறிப்­பி­டலாம். ஐரோப்­பிய நாடு­களைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் இலங்கை மீது கடந்த காலம் முழு­வதும் ஐ.நா. பிரே­ர­ணையை முழு­மை­யாக அமுல்­ப­டுத்­து­மாறு அழுத்தம் பிர­யோ­கித்து வந்­தன. அமெ­ரிக்கா இதற்கு தலை­மை­தாங்­கி­யி­ருந்­தமை ஒரு முக்­கிய கார­ண­மாக இருந்­தது. ஆனால் தற்­போது அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைகள் பேர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கி­யுள்­ள­மை­யினால் ஐரோப்­பிய நாடுகள் பழைய அழுத்­தங்­களை அதே­போன்று பிர­யோ­கிக்­குமா என்­பது கேள்­விக்­கு­றி­யாக உள்­ளது. அத்­துடன் சர்­வ­தேச நிலை­மை­களும் எவ்­வா­றான போக்கை சென்­ற­டையும் என்­பது கேள்­விக்­கு­றி­யா­கின்றது. இந்த நிலையில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதி கிடைக்­குமா என்­பதே பாரிய கேள்­விக்­கு­றி­யாக மாறு­கின்றது. இலங்­கையைப் பொறுத்­த­வ­ரையில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் தமக்­கான நீதி விட­யத்தில் சர்­வ­தேச சமூ­கத்தின் மீது பாரிய நம்­பிக்கை வைத்­தி­ருக்­கின்­றனர். குறிப்­பாக பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­மு­றை­கூட சர்­வ­தே­சத்தின் பங்­க­ளிப்­பு­டன்தான் இடம்­பெ­ற­வேண்­டு­மென பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் வலி­யு­றுத்தி வரு­கின்­றனர். ஆனால் தற்­போது அமெ­ரிக்­காவின் இந்த நிலைப்­பா­டா­னது பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் மத்­தியில் ஒரு­வி­த­மான சந்­தே­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது. அதா­வது பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதி­வ­ழங்கும் விட­யத்தில் இது­வ­ரை­கா­லமும் சர்­வ­தே­சத்­தினால் பிர­யோ­கிக்­கப்­பட்டு வந்த அழுத்தம் குறைந்­து­வி­டுமா என்­பது பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் சந்­தே­க­மாக இருக்­கின்­றது.

இது­தொ­டர்பில் தேசிய சமா­தான பேர­வையின் நிறை­வேற்று பணிப்­பாளர் கலா­நிதி ஜெகான் பெரேரா குறிப்­பி­டு­கையில், அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைகள்­ பே­ர­வை­யி­லி­ருந்து வில­கி­விட்­டது என்­ப­தற்­காக சர்­வ­தேச அழுத்­தங்கள் குறையும் என்று நாம் எதிர்­பார்க்க முடி­யாது. அமெ­ரிக்கா வில­கி­னாலும் ஐரோப்­பிய நாடுகள் இலங்கை நீதியை நிலை­நாட்­ட­வேண்­டு­மென்று தொடர்ந்து அழுத்தம் பிர­யோ­கிக்கும் என்­பதில் சந்­தே­க­மில்லை.

ஐரோப்­பிய நாடு­களும் மிகவும் பலம்­பொ­ருந்­தி­யதா­கவே உள்­ளன. குறிப்­பாக பொரு­ளா­தார ரீதியில் ஐரோப்­பிய நாடுகள் பாரிய பலம்­பொ­ருந்­திய நிலையில் உள்­ளன. எனவே பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதியைப் பெற்­றுக்­கொ­டுக்­க­வேண்டும் என்­பது தொடர்பில் ஐரோப்­பிய நாடு­களின் அழுத்தம் தொடரும் என்று நாம் எதிர்­பார்ப்போம். கடந்த மூன்று வரு­டங்­க­ளாக சர்­வ­தேச சமூகம் அழுத்­தத்தைப் பிர­யோ­கிக்­க­வில்லை. மாறாக இலங்கை நீதியை நிலை­நாட்­ட­வேண்­டு­மென வலி­யு­றுத்­தல்­க­ளையே முன்­னெ­டுத்து வந்­தன. எனவே அந்த வலி­யு­றுத்­த­லுடன் கூடிய அழுத்தம் தொடரும் என்­பதை நாம் எதிர்­பார்க்­கலாம் என்றார். கலா­நிதி ஜெகான் பெரேரா கூறு­வதைப் போன்று அமெ­ரிக்­காவின் வெளி­ந­டப்பின் பின்னர் ஐரோப்­பிய ஒன்­றி­யத்தின் அழுத்தம் குறைந்­தாலும் முன்­னை­ய­தைப்­போன்று வலு­வாக இருக்­குமா என்­பது கேள்­விக்­கு­றி­யாக உள்­ளது. எப்­ப­டி­யி­ருப்­பினும் இலங்கை அர­சாங்கம் வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­ற­வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மாகும். சர்­வ­தேச சமூ­கத்­துக்­காக இலங்கை வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்ற முன்­வ­ராமல் தனது பிர­ஜை­களின் நலன்­க­ருதி இந்த வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்ற முன்­வ­ர­ வேண்டும். அர­சாங்கம் என்ற ரீதியில் தனது பிர­ஜை­களின் ஒரு ­ப­கு­தி­யினர் கவ­லை­யு­டனும் விரக்­தி­யு­டனும் இருப்­பதை பார்த்­துக்­கொண்டு வெறு­மனே இருக்க முடி­யாது. மாறாக அவர்­க­ளுக்­கான நீதியை பெற்­றுக்­கொ­டுக்க நட­வ­டிக்கை எடுக்­க­வேண்டும். அர­சாங்கம் இந்த விட­யத்தில் அச­மந்­தப்­போக்­குடன் செயற்­ப­டு­வது சர்­வ­தே­சத்­துடன் முரண்­ப­டு­கின்­றதோ இல்­லையோ தனது நாட்டு மக்கள் மத்­தியில் நம்­பிக்­கை­யி­ழக்கும் நிலைமை ஏற்­படும். எனவே இது­தொ­டர்பில் அர­சாங்கம் சிந்­தித்து செயற்­ப­ட­வேண்டும்.

இதே­வேளை தமிழ் தேசி­யக் ­கூட்­ட­மைப்பின் பேச்­சாளர் சுமந்­திரன் அமெ­ரிக்­காவின் இந்த விலகல் தொடர்பில் இவ்­வாறு கருத்து வெளி­யிட்­டி­ருக்­கின்றார். அதா­வது ஐக்­கி­ய­ நா­டு­கள்­ ம­னி­த­ உரிமைகள் ­பே­ர­வை­யில்­ இ­ருந்­து­ அ­மெ­ரிக்கா வெளி­யே­றி­ய­தா­க­ கூ­றி­ய­போ­தி­லும் ­உ­றுப்­பு ­நா­டு­க­ளு­டன்­ இ­ணைந்­து­ த­ம­து­ ந­ட­வ­டிக்­கை­க­ளை­ கை­யாள்­வ­தா­க ­கூ­றி­யுள்­ளது. ஆகவே அதனை ஆரோக்­கி­ய­மா­ன ­வி­ட­ய­மா­க­வே ­க­ரு­த­வேண்டும். இலங்கை விட­யங்­க­ளில்­ அ­வர்­க­ளி ன்­ ந­கர்­வு­கள் ­தொ­டர்ச்­சி­யா­க­ இ­ருக்­கும்­ எ­ன­வும்­ தெ­ரி­வித்­துள்­ளனர். இந்­நி­லையில் அர­சாங்­கம்­ கூ­றி­யுள்­ள­தை­ப்போ­ல­ அ­மெ­ரிக்­கா­ வெ­ளி­யே­று­வ­தால்­ இ­லங்­கை­ அ­ர­சாங்­கத்­தை­ பா­து­காக்­கும்­ அல்­ல­து­ இ­லங்­கை­ அ­ர­சாங்­கம்­ தப்­பித்­துக்­கொள்­ளும் ­வாய்ப்­பு­கள்­ அ­மை­யப்­போ­வ­தில்லை.

இலங்­கைக்கு சாத­க­மா­க­ இ­தில்­ எ­து­வும்­அ­மை­யாது. இலங்கை கொடுத்­த­ வாக்­கு­று­தி­க­ளை­ நி­றை­வேற்­ற­ வேண்­டி­ய­ பொ­றுப்­பு­ அ­ர­சாங்­கத்­துக்கு ­உள்­ளது. மனித உரிமைகள்­­பே­ர­வை­யில்­ அ­வர்­கள் ­வாக்­கு­று ­தி­க­ளை­ வ­ழங்­கி­யுள்­ளனர். அமெ­ரிக்கா முன்­னெ­டுத்­த­ ப­ணி­யை­ அ­வர்­க­ளின்­ பின்­னர்­ பி­ரித்­தா­னி­யா­

அல்­ல­து­ ஐ­ரோப்­பி­ய­ ஒன்­றி­ய­ நா­டு­கள்­ கை­யில்­ எ­டுக்­க­வேண்டும். அது குறித்­து­ நாம் ­எ­ம­து­ கா­ர­ணி­க­ளை முன்­வைப்போம். மனித உரிமை­கள் பே­ர­வை­யில் ­ப­லம்­பொ­ருந்­தி­ய­ மற்­றொ­ரு­ நா­டு­ இ­லங்­கை­ த­மி­ழர்­ வி­ட­யங்­க­ளை­ க­ருத்­தில் ­கொண்­டு­ ம­னி­த­ உரிமைகள் ­பே­ர­வை­யில் அ­ழுத்­தம் ­கொ­டுக்­கும் ­பொ­றுப்­பை ­ எ­டுக்­க­வேண்டும் என்று குறிப்பிட் டிருக் கின்றார்.

அந்த வகையில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை பொறுத்தவரையிலும் இன்னும் சர்வதேச சமூகத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்துள்ளமையை அவதானிக்க முடிகின்றது. அதாவது அமெரிக்கா விலகினாலும் பிரித்தானியா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகள் இலங்கை விடயத்தில் அழுத்தத்தை பிரயோகிக்கும் வகையில் செயற்படும் என நம்புவதாக கூட்டமைப்பு தெரிவித்துள்ளது.

இதேவேளை இலங்கையிலுள்ள அமெரிக்கத் தூதரகமும் இலங்கையானது வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதற்கு அமெரிக்கா தொடர்ந்து உதவி செய்யும் என்று தெரிவித் திருக் கின்றது.

எது எப்படியி ருப்பினும் தமக்கு இதுவரை காலமும் நீதி கிடைக்க வில்லை என்று ஏக்கத்துடன் இருக்கின்ற பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு அமெரிக்காவின் இந்த வெளிநடப்பு நிச்சயம் மகிழ்ச்சியை தரப்போவதில்லை என்பது மட்டும் உண்மையாகும். ஆனாலும் இங்கு இரண்டு விடயங்களை கருத்தில்கொள்ளவேண்டும். தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு மற்றும் இந்தப் பிரச்சினையில் அக்கறை கொண்டுள்ள தரப்பினர் கூறும் வகையில் இந்த விடயத்தில் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு பாரிய பொறுப்பிருக்கின்றது. அதனை அவர்கள் புறக்கணித்து செயற்பட முடியாது. எனவே நீதி விடயத்தில் அவர்கள் தொடர்ந்தும் அவதானத்துடன் இருப்பார்கள் என நம்புகின்றோம்.

அதேபோன்று இலங்கை அர சாங்கத்துக்கும் தனது பிரஜைக ளுக்காக வழங்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளை நிறை வேற்றவேண்டிய பொறுப்பு இருக்கின்றது. அதைப் புறக்கணித்து அரசாங்கம் செயற்பட முடியாது. எப்படியிருப்பினும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் நீதிக்காக தொடர்ந்து விரக்தியுடன் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அந்த மக்களுக்கு நீதியை நிலைநாட்ட வேண்டியது அதிகாரத்தில் இருக்கின்ற அனைவரதும் பொறுப்பாகுபொறுப்பாக

http://www.virakesari.lk

அமெரிக்காவின் விலகல் சாதகமா பாதகமா?

6 hours 59 minutes ago
அமெரிக்காவின் விலகல் சாதகமா பாதகமா?

 

இறு­திக்­கட்ட யுத்­தத்­தின் ­போது இழைக்­கப்­பட்ட மோச­மான மனித உரிமை மீறல்­க­ளுக்கு  இலங்கை அர­சாங்கம் பொறுப்புக் கூறும் விட­யத்தில் இந்த வாரம் சர்­வ­தேச அளவில் ஒரு தளம்பல் நிலைமை ஏற்­பட்­டுள்­ளது. ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வில­கு­வ­தாக அமெ­ரிக்கா அறி­வித்­தி­ருப்­ப­தை­ய­டுத்தே சர்­வ­தேச அள­வி­லான இந்த சோர்வு நிலைமை உரு­வா­கி­யி­ருக்­கின்­றது. 

இது அர­சுக்கு சாத­க­மா­னது. இதனை அரச தரப்பில் அமைச்சர் ராஜித சேனா­ரத்ன உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்றார். யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்டு, அர­சியல் உரி­மை­களை வென்­றெ­டுக்க முடி­யாமல் தவித்து கொண்­டி­ருக்­கின்ற தமிழ் மக்­க­ளுக்கு இது பாத­க­மா­னது. ஆபத்­தா­ன­தும் ­கூட.

பொறுப்புக்கூறும் விட­யத்தில், அர­சுக்கு எதி­ராக ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் அடுத்­த­டுத்து பிரே­ர­ணை­களை கொண்டு வரு­வதில் அமெ­ரிக்­காவே முழு­மை­யா­கவும், முனைப்­போடும் முன் நின்று செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. இந்த விட­யத்தில் அவ்­வாறு முக்­கி­ய­மான பங்­கேற்­றி­ருந்த அமெ­ரிக்கா  ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையின் உறுப்­பு­ரிமை நிலையில் இருந்து வில­கு­வ­தாக வெளி­வந்­துள்ள அறி­வித்தல் இலங்கை அர­சாங்­கத்­திற்கு ஒரு மகிழ்ச்­சி­ய­ளித்­தி­ருக்­கின்­றது. 

பொறுப்புக்கூறும் விட­யத்தில் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையின் பிரே­ர­ணையில் தெரி­விக்­கப்­பட்­டுள்ள விட­யங்­களை நிறை­வேற்­று­வ­தாக உறு­தி­ய­ளித்­துள்ள போதிலும், அவற்றை முன்­னெ­டுப்­ப­தற்கு பதி­லாக, அழுத்­தங்­களை பிர­யோ­கிக்­கின்ற சர்­வ­தேச பங்­கா­ளர்­க­ளி­டமே காலஅவ­கா­சத்தை பெறு­வ­தி­லேயே இலங்கை அரசு இது­வ­ரையில் முன்­னேற்றம் கண்டு வந்­துள்­ளது. யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்­ததன் பின்­ன­ரான கடந்த ஒன்­பது வரு­டங்­க­ளிலும், பொறுப்பு கூறு­கின்ற கடப்­பாட்டில் இருந்து மேலும் விலகி செல்­வ­தற்கு இந்த நிலைமை பேரு­தவி புரிந்­தி­ருப்­பதே இதற்கு முக்­கிய கார­ண­மாகும். 

ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து அமெ­ரிக்கா வில­கு­வதன் ஊடாக பொறுப்புக்கூறும் விட­யத்தில் இனிமேல் அழுத்­தங்கள் குறை­வ­டையும். அதனால் இலங்­கைக்கு நன்மை கிடைக்கும்  என்று திருப்தி கலந்த மகிழ்ச்சி தொனியில் அமைச்­ச­ரவை பேச்­சா­ளரும், அமைச்­ச­ரு­மா­கிய ராஜித சேனா­ரத்ன கருத்து வெளி­யி­ட­டுள்ளார். இது பொறுப்­புக்­களை தட்­டிக் ­க­ழிக்­கின்ற அர­சாங்­கத்தின் போக்கை மேலும் உறுதி செய்­வ­தாக அமைந்­துள்­ளது. அத்­துடன், பொறுப்பு கூறு­கின்ற கட­மை­களில் இருந்து விலகி செல்­லு­கின்ற அர­சாங்­கத்தின் போக்­கிற்கு, அமெ­ரிக்­காவின் இந்த நட­வ­டிக்கை உர­ம­ளித்­தி­ருப்­ப­தையே அமைச்சர் ராஜித சேனா­ரத்­னவின் கூற்று வெளிப்­ப­டுத்தி இருக்­கின்­றது. 

ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து அமெ­ரிக்கா வில­கு­வதன் ஊடாக மட்­டுமே பொறுப்புக்கூறும் விட­யத்தில் நிலைமை மோச­ம­டைந்­துள்­ளது என்று கூறு­வ­தற்­கில்லை. மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போர் குற்ற செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்று இலங்­கைக்கு எதி­ராக ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் பிரே­ர­ணை­களை அடுத்­த­டுத்து கொண்டு வந்த அமெ­ரிக்கா, இது வரை­யி­லான காலப்­ப­கு­தியில், ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையின் பிரே­ர­ணை­களை நிறை­வேற்ற வேண்டும் என்று உரிய முறையில் இலங்கை அர­சுக்கு அழுத்தம் கொடுக்­க­வில்லை என்­பது கவ­னத்திற் கொள்ள வேண்­டிய விட­ய­மாகும். 

இலங்­கையில் 2009 ஆம் ஆண்டு யுத்தம் முடி­வுக்கு கொண்­டு­ வ­ரப்­பட்ட சூட்­டோடு சூடாக, அங்கு நேர­டி­யாக விஜயம் செய்த அப்­போ­தைய ஐ.நா. செய­லாளர் நாயகம் பான் கீ மூன், பத­வியில் இருந்த ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­பக்­ச­விடம் மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போர்க்­குற்ற செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்­பதை வலி­யு­றுத்­தி­யி­ருந்தார். இரு­வ­ருக்கும் இடையில் கொழும்பில் நடை­பெற்ற சந்­திப்­பின் ­போது இது­ வி­ட­யத்தில் எட்­டப்­பட்­டி­ருந்த ஓர் இணக்­கப்­பாட்டின் இணை அறிக்­கை­யொன்றும் வெளி­யி­டப்­பட்­டி­ருந்­தது. 

அதனைத் தொடர்ந்து 2012 ஆம் ஆண்டு முதல் இலங்­கையின் பொறுப்புக் கூறும் விடயம் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் முக்­கிய இடம் பிடித்­தி­ருந்­தது. அரசு பொறுப்புக்கூற வேண்டும் என்ற சர்­வ­தேச அழுத்­தத்தை, அப்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­பக்ச சீனா மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய நாடு­களின் பேரா­த­ர­வுடன் பிசு பிசுக்க செய்­தி­ருந்தார். ஆயினும் 2015 ஆம் ஆண்டு நிறை­வேற்­றப்­பட்ட 30/1 என்ற இலக்கம் கொண்ட பிரே­ர­ணையே இலங்கை அர­சாங்கத்தின் மீது கூடிய அழுத்­தங்­களை பிர­யோ­கிப்­ப­தா­கவும், மனித உரிமை மீறல்கள், சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்ட மீறல்கள் மற்றும் போர்க்­குற்ற செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு நிலை­மா­று­ கால நீதி பொறி­மு­றை­களின் ஊடாக பொறுப்புக் கூற வேண்டும் என்­பதை வலி­யு­றுத்­து­வ­தா­கவும் அமைந்­தி­ருந்­தது. அதனை தொடர்ந்து நிறை­வேற்­றப்­பட்ட 34/1 ஆம் இலக்க பிரே­ரணை முன்­னைய பிரே­ர­ணைக்கு வலு சேர்த்­தி­ருந்­தது.  

பக்­க­ச்சார்­பான சாக்­கடை

அமெ­ரிக்கா ஐ.நா. மனித உரி­மைப் பேர­வையில் கொண்டு வந்த பிரே­ர­ணைகள் பொறுப்புக்கூறும் கடப்­பாட்டில்; சர்­வ­தேச அளவில் அர­சாங்­கத்தை இறுக்­க­மாக பிணைத்­தி­ருந்­தது. இருப்­பினும் அந்த பிணைப்பில் இருந்து விடு­ப­டு­வ­தற்­காக பல்­வேறு கார­ணங்­களை அர­சாங்கம் கற்­பிப்­ப­திலும், அவற்றை கொண்டு தனது நிலைப்­பாட்டை நியா­யப்­ப­டுத்­து­வ­தற்கும் தவ­ற­வில்லை. 

பயங்­க­ரவா­தி­க­ளான விடு­த­லைப்­பு­லி­களின் பிடியில் சிக்­கி­யி­ருந்த தமிழ் மக்­களை விடு­விப்­ப­தற்­காக மனி­தா­பி­மான நட­வ­டிக்­கை­யா­கவே இரா­ணுவம் யுத்­தத்தில் ஈடு­பட்­டி­ருந்­தது என்று அர­சாங்கம் தன்­னிலை விளக்­க­ம­ளித்து வந்­தது. அத்­துடன் அர­சாங்கம் எந்தவொரு கட்­டத்­திலும் மனித உரி­மைகளை மீற­வில்லை. விடு­த­லைப்­பு­லி­களே மனித உரி­மை­க­ளையும் சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்­டங்­க­ளையும் மீறி பயங்­க­ர­வாத செயற்­பா­டு­களை முன்­னெ­டுத்­தி­ருந்­தார்கள் என்றும் அரசு பிர­சாரம் செய்து வந்­தது. 

இந்த நிலையில், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்­டுள்ள தமிழ் மக்­க­ளுக்கு நீதி வழங்­கு­வ­திலும், யுத்தம் மூள்­வ­தற்கு அடிப்­படை பிரச்­சி­னை­யா­கிய இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­திலும் சர்­வ­தேசம் தமி­ழர்­க­ளுக்கு ஆத­ர­வாக செயற்­பட்டு வரு­கின்­றது என்றும், அந்த வகையில் முன்­னிலை செயற்­பா­டு­களை கொண்ட அமெ­ரிக்­காவின் ஆத­ரவை தாங்கள் பற்­றிப்­பி­டித்து செயற்­பட்டு வரு­கின்றோம் என்றும் தமிழ்த் ­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வரும், கூட்­ட­மைப்பின் சர்­வ­தேச விவ­கா­ரங்­க­ளுக்கு பொறுப்­பா­ன­வரும், பேச்­சா­ள­ரு­மா­கிய சுமந்­தி­ரனும் உறு­தி­யாக தமிழ் மக்­க­ளிடம் கூறி வந்­தார்கள். இந்த வகையில் தாங்கள் இரா­ஜ­தந்­திர ரீதி­யான நகர்­வு­களை மேற்­கொண்டு வரு­வ­தா­கவும் தமிழ்த் ­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்பு தலை­மையின் சார்பில் பிர­சார நட­வ­டிக்­கை­களும் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. கூட்­ட­மைப்பு தலை­மையின் இந்த இரா­ஜ­தந்­திர செயற்­பா­டுகள் தமி­ழ­ரசு கட்­சியின் சாதனை முயற்­சி­யாக கூட அர­சியல் ரீதி­யான பிர­சாரம் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்டு வந்­தது. இன்னும் அந்த பிர­சாரம் தொடர்­கின்­றது. 

இத்­த­கைய ஒரு சூழ­லில் தான் அமெ­ரிக்கா ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வில­கு­வ­தாக அறி­வித்­தி­ருக்­கின்­றது. அவ்­வாறு வில­கு­வ­தற்­கு­ரிய கார­ணங்­க­ளையும் அது வெளி­யிட தவ­ற­வில்லை. 

மனித உரி­மைகளை மீறு­கின்ற மோச­டி­யா­ளர்­களை பாது­காத்து செயற்­ப­டு­கின்ற அர­சியல் ரீதி­யான பக்­க­ச்சார்­புள்ள ஒரு சாக்­கடை என்று ஐ.நா. மன்­றத்தை ஐ.நா­.வுக்­கான அமெ­ரிக்க தூதுவர் நிக்கி ஹேலே அம்­மையார் வர்­ணித்­துள்ளார். 

ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வில­கு­வ­தென்­பது, மனித உரி­மை­களில் அமெ­ரிக்கா கொண்­டுள்ள பற்­று­று­தியில் இருந்து பின்­வாங்­கு­கின்­றது என்று அர்த்­த­மல்ல. ஆனால் அந்த பேரவை தனது பெய­ருக்கு பெறு­மதி அற்­ற­தாக உள்­ளது என்று அமெ­ரிக்­காவின் வில­க­லுக்­கான கார­ணத்தை அவர் குறிப்­பிட்­டுள்ளார். 

விமர்­ச­னங்கள்

மனித உரிமை மீறல்­களில் ஈடு­பட்­ட­தாக குற்றம் சுமத்­தப்­பட்­டுள்ள நாடு­க­ளையும் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவை உறுப்­பி­ன­ராக கொண்­டுள்­ள­தாக சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்ள அவர், சீனா, கியூபா, வெனி­சுலா ஆகிய நாடு­களின் செயற்­பா­டு­க­ளையும் அவர் எடுத்­துக்­காட்­டி­யுள்ளார். ஆயினும் மனித உரிமைப் பேர­வையில் தனிப்­பட்ட தனது செல்­வாக்கை உயர்த்தி கொள்­வ­தற்கும், இஸ்­ரே­லுடன்  ஐ.நா. கொண்­டுள்ள வெறுப்­பு­ணர்வின் கார­ண­மா­க­வுமே அமெ­ரிக்க ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வில­கு­கின்­றது என்று சர்­வ­தேச இரா­ஜ­தந்­தி­ரிகள் சுட்­டிக்­காட்டி உள்­ளார்கள். 

இதனை உறு­திப்­ப­டுத்தும் வகையில் அமெ­ரிக்­காவின் ஐ.நா­.வுக்­கான தூதுவர் நிக்கி ஹேலே, இஸ்ரேல் மீது ஐ.நா .பொருத்­த­மற்ற கவ­ன கு­விப்­பையும், முடி­வில்­லாத பகைமை அணு­கு­ மு­றை­யையும் பின்­பற்றி அர­சியல் ரீதி­யாக பக்­க­ச்சார்­பற்ற வகையில் செயற்­ப­டு­கின்­றதே தவிர மனித உரி­மைக்­காக அது செயற்­ப­ட­வில்லை என்று தெரி­வித்­தி­ருப்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. 

மனித உரி­மை­களை பேணு­வதில் ஏற்­க­னவே பல­வீ­ன­மாக உள்ள ஐ.நா.மன்­றத்தை அமெ­ரிக்­காவின் இந்த நட­வ­டிக்கை மேலும் பல­வீ­ன­மாக்க செய்­யவே உதவும் என்று மனித உரி­மைக்கே முத­லிடம் என்ற கருத்து கொண்ட எச்.­ஆர்.எவ், சிறுவர் பாது­காப்பு, கெயர் ஆகிய சர்­வ­தேச மனித உரிமை மற்றும் உதவி அமைப்­புக்கள் உட்­பட 12 அமைப்­புக்கள் அமெ­ரிக்க இராஜ­ாங்க செயலர் மைக் பொம்­பேக்கு எழு­தி­யுள்ள கடிதம் ஒன்றில் சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருக்­கின்றன. 

உலக நாடு­களில் மனித உரிமை மீறல்கள் பாதிக்­கப்­ப­டு­கின்ற நிலையில் மனித உரி­மை­களை மேம்­ப­டுத்­து­வ­தையும், பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு உதவி புரி­வ­தையும் அமெ­ரிக்­காவின் செயற்­பாடு மேலும் கடி­ன­மாக்கும் என்று அந்த நிறு­வ­னங்கள் தமது கடி­தத்தில் எச்­ச­ரிக்கை செய்­துள்­ளன. 

அதே­வேளை இலங்­கையின் மனித உரிமை மீறல் விட­யத்தில் ஐ.நா. தவறு இழைத்­து­ விட்­டது, தனது கட­மை­களை செய்­வதில் இருந்து அது தவறி இருக்­கின்­றது என்று ஐ.நா. செய­லாளர் நாயகம் அன்­டோ­னியோ குட்டரஸ் நோர்­வேயில் செய்­தி­யா­ளர்­க­ளிடம் பேசு­கையில் வெளி­யிட்­டுள்ள ஒப்­புதல் வாக்­கு ­மூ­லத்­துக்கு ஒப்­பான கருத்­தா­னது, மனித உரிமை மீறல்­க­ளினால் பாதிக்­கப்­பட்டு கடந்த ஒன்­பது வரு­டங்­க­ளாக நீதிக்­கா­கவும் ஓர் அர­சியல் தீர்­வுக்­கா­கவும் ஏங்கி கொண்­டி­ருக்­கின்ற, தமிழ் மக்­க­ளு­டைய எதிர்­பார்ப்பின் அவல நிலை­மையை தெளி­வாக காட்­டி­யி­ருக்­கின்­றது. 

பிரே­ர­ணை­களின் மூலம் இலங்கை அர­சாங்­கத்தை வழிக்கு கொண்டு வரு­வ­தற்கு முயன்­றி­ருந்த அமெ­ரிக்கா மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வெளி­யே­றிய நிலையில், ஒன்­பது வரு­டங்­க­ளாக வழங்­கப்­ப­டாத நீதி வழங்­கப்­ப­டு­வ­தற்­கு­ரிய சூழலை ஏற்­ப­டுத்­து­வது என்­பது இல­கு­வான காரி­ய­மல்ல. 

ஆனால் மனித உரிமை மீறல்­களில் நீதியை நிலை ­நாட்டி, அர­சியல் தீர்வை எட்­டு­கின்ற முயற்­சியில் அமெ­ரிக்­காவை முழு­மை­யாக நம்­பிய அணு­கு­ மு­றையை கடைப்­பி­டித்து வந்த தமிழ்த் ­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை அமெ­ரிக்­காவின் விலகல் தமிழ் மக்­க­ளுக்கு பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்த வல்­லது என்­பதை ,ஏற்­றுக்­கொண்­டுள்ள போதிலும், பிரிட்டன் ஐரோப்­பிய ஒன்­றியம் போன்ற தரப்­பு­களின் ஆத­ரவை பெறு­வ­தற்­காக அவற்­றுடன் பேச்­சுக்கள் நடத்­துவோம் என்று கூட்­ட­மைப்பின் பேச்­சாளர் சுமந்­திரன் தெரி­வித்­துள்ளார். 

அதே­வேளை, அமெ­ரிக்கா வெளியில் இருந்து செய்­யக்­கூ­டிய உத­வி­களை பெற்­றுக்­கொள்­வ­தற்­கான பேச்­சுக்­களை நடத்­துவோம் என்றும் அவர் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்றார். பொறுப்புக்கூறும் விட­யத்தில் தனது வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­று­வ­தற்கு அமெ­ரிக்கா தொடர்ந்தும் ஒத்­து­ழைப்பு வழங்கும் என்று இலங்­கைக்­கான அமெ­ரிக்க தூதுவர் அத்துல் கேசாப் தெரி­வித்­தி­ருப்­பதும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. 

எனினும், பொறுப்புக்கூறு­த­லுக்­கான செயற்­பா­டு­களை தனது இஷ்­டத்­திற்கு அமை­வாக ஆமை வேகத்தில் ஆறு­த­லாக முன்­னெ­டுத்து, ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வை­யும், சர்­வ­தே­சத்­தையும் அலட்­சி­யப்­ப­டுத்தி  செயற்­ப­டு­கின்ற அர­சாங்­கத்தை பேர­வையின் உறுப்­பினர் என்ற வகையில் அதி­கார பலத்­துடன் இருந்த போதே ஆக்­க­பூர்­வ­மான அழுத்­தங்­களை கொடுக்­காத அமெ­ரிக்கா வெளியில் இருந்து எதனை சாதிக்க போகின்­றது, விடாக்­கண்டன், கொடாக்­கண்டன் ரீதியில்  செயற்­ப­டு­கின்ற அர­சாங்­கத்­திடம் எவ்­வாறு சாதிக்க போகின்­றது என்ற கேள்வி இயல்­பாக எழு­கின்­றது. 

தூர­நோக்கும் தீர்க்­க­த­ரி­சன

சிந்­த­னையும் அவ­சியம்

சீனா தனது வர்த்­தக செயற்­பா­டு­களை உல­க­மய அளவில் விரி­வு­ப­டுத்­து­வ­தற்­காக இலங்­கையை முக்­கிய தள­மாக கொண்டு காய் ­ந­கர்த்­தலை மேற்­கொண்­டுள்ள சூழலில், இலங்­கையின் பொறுப்புக்கூறல் விட­யத்தில் அமெ­ரிக்கா தொடர்ந்தும் தனது பங்­க­ளிப்பை வழங்க வேண்­டிய கட்­டாய நிலையில் இருப்­ப­தா­கவே அவ­தா­னிகள் கருது­கின்­றனர். 

வர்த்­தக நோக்­கத்தை கார­ணம் ­காட்டி இலங்­கையில் கால் பதித்­துள்ள சீனாவின் செயற்­பா­டா­னது, ஆசிய பிராந்­தி­யத்தில் அமெ­ரிக்­காவின் இருப்­புக்கு ஓர் அச்­சு­றுத்­த­லா­கவே நோக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. இது அமெ­ரிக்­காவின் அர­சியல் இரா­ணுவ பொரு­ளா­தார நலன்­க­ளுக்கு விடுக்­கப்­பட்­டுள்ள சவா­லா­கவும் கரு­தப்­ப­டு­கின்­றது. இத்­த­கைய ஓர் அர­சியல் சூழலில் இலங்கை மீது கொண்­டுள்ள தனது நிலைப்­பாட்டை அல்­லது பிடியை அமெ­ரிக்கா கைவி­டு­வது என்­பது அதன் எதிர்­கால நலன்­க­ளுக்கு பாதிப்­பையே ஏற்­ப­டுத்தும் என்றும் அவர்கள் விளக்­க­ம­ளிக்க  முற்­ப­டு­கின்­றார்கள்.    

ஆயினும், இஸ்­ரே­லு­டான ஐ.நா.வின் அணு­கு ­மு­றையை முதன்­மைப்­ப­டுத்தி, ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இருந்து வில­கு­வ­தற்கு முடிவு செய்­துள்ள அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு இலங்கை விவ­கா­ரத்­திலும் பார்க்க, இஸ்ரேல் விவ­கா­ரமே முதன்­மை­யான விட­ய­மாக அமைந்­துள்­ளது என்­பது தெளி­வாகி உள்­ளது.

இலங்­கையில் மனித உரி­மைகள் மீறப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்­டங்கள் அலட்­சி­யப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. போர்க்­குற்ற செயற்­பா­டுகள் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கின்­றன. இதனால் அந்த நாட்டின் சிறு­பான்மை தேசிய இனத்­த­வ­ரா­கிய தமிழ் மக்கள் பாதிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள் என்ற மனி­தா­பி­மான சிந்­த­னை­யிலும் பார்க்க, இஸ்­ரேலில் அமெ­ரிக்­காவின் நலன்கள் அதிக முக்­கி­யத்­துவம் பெற்­றி­ருக்­கின்­றன என்­பதை ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வை­யி­லி­ருந்து அது வில­கி­யி­ருப்­பது சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்­ளது. 

தமிழ் மக்­க­ளுக்கு இலங்­கையில் இழைக்­கப்­பட்­டுள்ள அநீ­தியே அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு முக்­கி­ய­மான விட­ய­மா­கவும், அர­சியல் ரீதியில் விசேட கவனம் செலுத்த வேண்­டிய விவ­கா­ர­மா­கவும் அமைந்­துள்­ள­தாக தமிழ் மக்­களும், தமிழ்த் ­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மையும் இது ­கால வரையில் கருதி இருக்­கலாம். அதன் கார­ண­மா­கவே, அமெ­ரிக்கா இலங்­கைக்கு எதி­ராக ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் பிரே­ர­ணை­களை கொண்டு வந்­த­தாக கூட நம்­பிக்கை கொண்­டி­ருந்­தி­ருக்­கலாம். 

அமெ­ரிக்கா தொடர்­பி­லான அவர்­களின் இந்த கருத்தும், நம்­பிக்­கையும், ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையில் இருந்து அமெரிக்கா விலகியதன் மூலம் இப்போது பொய்த்து போயுள்ளது. இலங்கை என்பது சின்னஞ் சிறிய ஒரு தீவு. அந்த சிறிய தீவில் சிறுபான்மை இனமாக உள்ள தமிழர்களின் நலன்களிலும், அரசியல் உரிமைகளிலும், மனித உரிமைகளிலும் அமெரிக்கா அல்லது இந்தியா போன்ற நாடுகள் அக்கறை செலுத்துகின்றன என்றால், அதற்கு அந்த நாடுகளின் அரசியல் இராணுவ பொருளாதார நலன்கள் பின்னிப் பிணைந்திருக்க வேண்டும். அத்தகைய நலன்களின் அடிப்படையில் தமது தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்வதற்காகவே அவர்கள் அந்த விடயங்களில் தலையீடு செய்வார்கள். 

சுய இலாபமின்றி எந்தவொரு நாடும் மற்றுமொரு நாட்டின் உள்விவகாரங்களிலோ அல்லது அந்த நாட்டில் உள்ள ஓர் இன குழுமத்தின் அரசியல் மற்றும் உரிமை நலன்கள் சார்ந்த விவகாரங்களிலோ தலையீடு செய்ய முன்வருவதில்லை. இந்த யதார்த்தத்தையும். உலக நாடுகளின் போக்கையும் அவற்றின் செல்நெறியையும் கவனத்திற் கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். 

அவ்வாறு அந்த விடயங்களை கவனத்திற் கொண்டு, அதற்கேற்ற வகையில் இராஜதந்திர ரீதியிலும், சமயோசிதமான காய் நகர்த்தல்களின் மூலமாக மட்டுமே சிறுபான்மை இனம் ஒன்று தனது பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண முடியும். தனது நலன்களை பேணிக்கொள்ள முடியும். 

ஆழமான அரசியல் நலன்களுக்கான தூரநோக்கும், தீர்க்கதரிசன சிந்தனையும் அற்ற நிலையில் அவ்வப்போது எழுகின்ற அரசியல் சூழல்களில் நம்பிக்கை வைப்பதும், அதன் அடிப்படையில் எதிர்பார்ப்புகளை முன்வைத்து செயற் படுவதும் ஏமாற்றத்திலேயே கொண்டு முடிக்கும்  என்பதில் சந்தேகமில்லை. 

அமெரிக்காவின் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையின் விலகல் இந்த படிப்பினையை உணர்த்துவதாகவே அமைந்துள்ளது.  

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

 

 

 
  •  

http://www.virakesari.lk

இணக்க அரசியலில் கூட்டமைப்பு தலைமை சாதித்தது என்ன…?

11 hours 38 minutes ago
இணக்க அரசியலில் கூட்டமைப்பு தலைமை சாதித்தது என்ன…?
 

இணக்க அரசியலில் கூட்டமைப்பு தலைமை சாதித்தது என்ன…?

நரேன்-

சர்வதேச நாடுகளின் ஆதரவுடனும் இந்த நாட்டின் சிறுபான்மை தேசிய இனமான தமிழ் மக்களினதும், முஸ்லிம் சமூகத்தினதும் ஆதரவுடன் இந்த நாட்டில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டு நான்காவது ஆண்டை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டவுடனேயே தென்னிலங்கை அரசாங்கத்துடன் இணக்க அரசியல் என்னும் பெயரில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு சரணாகதி அரசியல் செய்து வருகின்றது. ஆனாலும் அரசாங்கத்துடன் தமக்குள்ள தொடர்பை பயன்படுத்தி தமிழ் மக்களது அவசிய பிரச்சனைகள் கூட தீர்க்கப்படாத நிலையே தொடர்கிறது. ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்ட போது தமது பூர்வீக நிலங்கள் விடுவிக்கப்படும் என்றும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி கிடைக்கும் என்றும், அரசியல் கைதிகள் விடுவிக்கப்படுவர் என்றும் தமிழ் மக்கள் நம்பியிருந்தனர். ஆனாலும், இன்று வரை அந்த மக்களின் நம்பிக்கைக்கு உரிய பதில் கிடைக்கவில்லை. கடந்த 3 வருடங்களாக கூட்டமைப்பினர் அரசாங்கத்துடன் இணக்க அரசியல் செய்தும், பாராளுமன்றத்தில் 16 உறுப்பினர்களை கொண்டிருந்தும், எதிர்கட்சி தலைமையைப் பெற்றிருந்தும் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களது பிரச்சனைகளை தீர்க்க முடிந்ததா…? குறைந்தபட்சம் போதிய அழுத்தம் கொடுத்து இராஜதந்திர ரீதியாக கூட கூட்டமைப்பு தலைமை செயற்பட தவறியிருக்கிறது. இந்த நிலையே மக்கள் தமது உரிமைக்காக தாமாகவே ஜனநாயக ரீதியாக போராட்டங்களை கட்டமைக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது.

நல்லாட்சி அரசாங்கம் மட்டுமன்றி தமது தலைமைகளும் ஏமாற்றி விட்டதாக கருதியே தமிழ் தேசிய இனம் தாமாகவே வீதிகளில் இறங்கி நிலமீட்பு போராட்டத்திலும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கு நீதி கோரியும், அரசியல் கைதிகளின் விடுதலையை வலியுறுத்தியும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். இத்தகைய போராட்டங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டு இன்று 450 நாட்களைக் கடந்து இரண்டாவது ஆண்டை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இத்தகைய போராட்டங்களை ஒழுங்கமைத்து மக்களை வழிநடத்த வேண்டிய தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமை இந்த போராங்களின் பார்வையாளர்களாக இருந்தனரே தவிர, அந்த மக்களை வழிநடத்த தவறிவிட்டனர். இது 2009 முள்ளிவாய்கால் பேரவலத்திற்கு பின்னர் தமிழ் மக்களுக்கு சரியான ஒரு தலைமை இல்லை என்பதை வெளிப்படுத்துவதாகவே அமைகின்றது. இது புதிய தலைமைக்கான அல்லது மாற்று தலைமைக்கான தேடலையும் உருவாக்கியிருக்கிறது.

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தாமாகவே வலுவான போராட்டங்களை தொடர்ச்சியாக முன்னெடுத்து வரும் நிலையில் அந்தப் போராட்டங்கள் குறித்து ஐ.நாவுக்கும், சர்வதேச இராஜதந்திரிகளுக்கும் தெரியப்படுத்தி மக்களது எழுச்சியை இராஜதந்திர ரீதியாக கூட்டமைப்பு தலைமை கையாள தவறியிருக்கின்றது. மாறாக அரசாங்கம் அந்த மக்களின் போராட்டங்களை தாம் கொடுத்த ஜனநாயக இடைவெளியை பயன்படுத்தி மக்களால் சுதந்திரமாக, அச்சமின்றி போராட முடிகிறது எனவும், அந்த மக்களின் காணிகள் மெல்ல மெல்ல விடுவிக்கப்படுவதுடன் அவர்களுக்கான தீர்வுகளும் வழங்கப்படும் எனவும் அதற்கு கால அவகாசம் தேவை எனவும் கூறி இராஜதந்திரமாக செயற்பட்டு சர்வதேசத்தை திசை திருப்பியிருக்கிறது. இந்த நிலையில் தமிழ் தலைமைகளின் இராஜதந்திரம் குறிப்பாக சம்மந்தரது இராஜதந்திரம் தென்னிலங்கையிடம் தோல்வி அடைந்து விட்டதாகவே கருதவேண்டியுள்ளது. காத்திரமான செயற்பாடுகளுமின்றி, இராஜதந்திரமுமின்றி செயற்படுவதன் மூலம் தமிழ் மக்களது அபிலாசைகளை எவ்வாறு அடைய முடியும்…?

மக்கள் தமது உறுதியான போராட்டங்களின் காரணமாக கேப்பாபுலவு- புலக்குடியிருப்பு, இரணைதீவு, வலிவடக்கு என்பவற்றில் ஒரு தொகுதி நிலங்களை மீட்டுள்ளனர். இது அந்த மக்களின் தற்துணிவான, தன்னெழுச்சியான போராட்டங்களுக்கு கிடைத்த வெற்றி. மக்கள் தமது நிலங்களை மீட்டு அங்கு நுழைந்த பின் அதனை பார்வையிடுபவர்களாகவே தமிழ் தலைமைகள் இருக்கின்றார்கள் என்பதை இரணைத்தீவு சம்பவம் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றது. இப்படியான தலைமைகள் தமிழ் மக்களுக்கு தேவையா…? என்ற கேள்வி இயல்பாகவே மக்கள் மத்தியில் எழுந்திருக்கின்றது.

ரணில் – மைத்திரி அரசாங்கத்திற்கு நிபந்தனையற்ற ஆதரவை வழங்கி இந்த அரசாங்கத்தை சர்வதேச அழுத்தங்களில் இருந்து காப்பாற்றிய கூட்டமைப்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அதன் மூலம் தமிழ் மக்களுக்கு பெற்றுக் கொடுத்தது என்ன…? 2016 ஆம் ஆண்டுக்குள் தீர்வு வரும் என கூட்டமைப்பு தலைவர் இரா.சம்மந்தன் முன்னர் கூறியிருந்தார். ஆனால் தற்போது 2018 ஆம் ஆண்டும் அரையாண்டை அண்மித்துள்ளது. எந்த தீர்வை அவரால் பெற முடிந்தது. அல்லது எந்த தீர்வை பெற முடியும் என நம்பிக்கையை வழங்க முடிந்தது. புதிய அரசியலமைப்பு வருகிறது. அதில் தமிழ் மக்களுக்கு நம்பிக்கை தரக்கூடிய விடயங்கள் இருக்கின்றது என்று தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமை கூறி வந்தது. ஆனால் தமிழ் மக்களது அபிலாசைகளை புறக்கணித்த இடைக்கால அறிக்கையுடனனேயே புதிய அரசியலமைப்பு முயற்சிகள் கிடப்பில் போடப்பட்டுள்ளன. இப்போது 20 ஆவது திருத்தச் சட்டம் பற்றி பேசுகிறார்கள். இந்த நிலையில் தமிழ் மக்களது அபிலாசைகளை அடைவதற்காகவும், தேர்தலின் போது தாம் வழங்கிய வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் கூட்டமைப்பினால் காத்திரமாக என்ன செய்ய முடிந்தது…? குறைந்த பட்சம் போர் முடிந்து 9 ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில் தமிழ் அரசியல் கைதிகளையாவது விடுதலை செய்ய முடிந்ததா..?

2015 ஆம் ஆண்டு ஐ.நா மனிதவுரிமை பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட 30-1 தீர்மானம் நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான அறிகுறிகள் எதுவுமின்றியே அதே தீர்மானத்தை அமுல்படுத்துவதற்கு 34-1 இன் மூலம் அரசாங்கத்திற்கு மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டது. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு தலைமையின் ஆதரவுடன் இந்த காலநீடிப்பில் அரசாங்கம் வெற்றி பெற்றிருந்தது. அந்த கால நீடிப்பு வழங்கி 15 மாதங்கள் கடந்து விட்டது. இதன் பின் கிடைத்த மாற்றம் என்ன..? கால நீடிப்புக்கு ஆதரவு வழங்கிய கூட்டமைப்பு தலைமை அதனை நடைமுறைப்படுத்த கொடுத்த அழுத்தம் என்ன…? அல்லது உரிய வகையில் நடைமுறைப்படுத்த போதிய அழுத்தத்தை கொடுத்திருக்கின்றதா..?

கடந்த ஆட்சிக் காலத்தைப் போன்று தற்போதும் திட்டமிட்ட சிங்கள குடியேற்றங்கள், இனவிகிதாசாரத்தை குழப்பும் வகையிலான குடிப்பரம்பல்கள், தமிழரின் ஆட்புல அடையாளத்தை சிதைக்கும் எல்லை மீள்நிர்ணயம் என்பன நடைபெற்றுள்ளது. கிழக்கு மாகாணம் முழுமையாக பறிபோய் விட்டது. வவுனியா, மன்னார், முல்லைத்தீவு என வடக்கிலும் நிலப்பறிப்புக்கள் தீவிரமாக இடம்பெறுகிறது. மகாவலி திட்டத்தின் மூலம் குடியேற்றங்கள் வடக்கு நோக்கி நகருகின்றன. இதைத்தடுப்பதற்கு தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களால் என்ன செய்ய முடிந்தது. குறைந்த பட்சம் வடக்கு- கிழக்கின் அபிவிருத்தி திட்டங்களை தாம் விரும்பியவாறு செய்ய முடிந்ததா…? இதைக் கூட 16 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் ஒன்று சேர்ந்து செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது. விரும்பிய இடத்தில் ஒரு அபிவிருத்தி திட்டத்தைக் கூட மேற்கொள்ள முடியாத இவர்கள் தீர்வை பெற்றுத் தருவார்கள் என்று எவ்வாறு நம்ப முடியும்..?

ஆக, ஆட்சி மாற்றத்திற்கு பின்னரான இணக்க அரசியல் மூலம் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வரிச்சலுகைளையும், சொகுசு வாகனங்களையும், பாராளுமன்ற பதவிகளையும், வெளிநாட்டு பயணங்களையும், மாவட்ட மற்றும் பிரதேச ஒருங்கிணைப்புக் குழு இணைத் தலைமைப் பதவிகளையும் பெற்றுக் கொண்டதை தவிர மக்களுக்காக அவர்களால் முழுமையாக எதை செய்ய முடிந்திருக்கின்றது. ஜனாதிபதி, பிரதமருடன் விருந்துகளிலும், வீட்டு வைபவங்களிலும் பங்கு பற்றியதுடன், அவர்களை தமது வீடுகளுக்கும் அழைத்து கொண்டாட்டங்களை செய்ய முடிந்திருக்கின்றது. இவ்வாறு தென்னிலங்கை ஆட்சியாளர்களுடன் அன்னியோன்னியமாக பழக முடியும் என்றால் அந்த நட்பையும், தொடர்பையும் பயன்படுத்தி மக்களுக்கான பிரச்சனைகளை ஏன் தீர்க்க முடியாது…? தமிழ் மக்களுக்காகவும் இவர்களால் எதையும் செய்ய முடியவில்லை. தமது கட்சியின் ஒற்றுமையையும் காக்க முடியவில்லை. இவ்வாறான நிலையில் இவர்களை நம்பி தீர்வுக்காக தமிழ் தேசிய இனம் காத்து இருப்பதன் மூலம் அடையக் கூடியது என்ன என்ற கேள்வியே எழுகிறது. எனவே, தமிழ் தேசிய இனம் அரசியல் ரீதியாக விழிப்படையாத வரை அவர்களுக்கான தீர்வு என்பது கானல் நீராகவே இருக்கப் போகிறது. இதனையே தலைமைகளின் செயற்பாடுகள் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றது.

http://www.samakalam.com/செய்திகள்/இணக்க-அரசியலில்-கூட்டமைப/

தமிழ் மக்களை ஒடுக்குவதில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், சுதந்திரக் கட்சியும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் - மு.திருநாவுக்கரசு

17 hours 39 minutes ago
தமிழ் மக்களை ஒடுக்குவதில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், சுதந்திரக் கட்சியும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் - மு.திருநாவுக்கரசு
f6d6ec53-bfd4-4a03-9fac-ed9a2187b4f01.jp

இம்மாதம் 5ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை இரவு ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும், பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவும் சந்தித்து இரண்டரை மணிநேர பேச்சவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டனர். இருவருக்கும் இடையே கடந்த சில மாதங்களாக நிலவிவந்த முறுகல் நிலைக்கு இப்பேச்சுவார்த்தைகளின் மூலம் முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டுள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் கூட்டு அரசாங்கம் முழுப் பதவிக்காலமும் தொடர வேண்டுமென்று இதில் உடன்பாடு காணப்பட்டது. அத்துடன் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்தில் கூறப்பட்டதற்கு இணங்க அபிவிருத்திப் பணிகளை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதிலும் உடன்பாடு காணப்பட்டது. ஆனால் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு காண்பது பற்றி தேர்தல் கால வாக்குறுதிகளைப் பற்றியோ அன்றி புதிய அரசியல் யாப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணப்படும் என்ற தேர்தல் வாக்குறுதிகள் பற்றியோ எதுவும் பேசப்படவில்லை. உண்மையில் அவை இலவுகாத்த கிளிகளாய் முடிந்துபோன கதையாகும்.

ஈழத்தமிழர்களின் அரசியல் நலன்களைப் பற்றியும், அவர்களின் உரிமைகளைப் பற்றியும் பேசுவது என்பது இரண்டு பிரதான சிங்கள அரசியல் கட்சிகளின் அரசியல் பொறிமுறையைப் பற்றியும் சரிவர புரிந்து கொள்வதிலிருந்து ஆரம்பமாக வேண்டும். அத்துடன் சர்வதேச அரசியல் யதார்த்தத்தை சரிவர புரிந்து கொள்ளாமல் அவற்றிற்குப் பொருத்தமாக தமிழ் மக்கள் தமக்கான அரசியலை முன்னெடுக்காமல் தமிழ் மக்களுக்கான விடிவிற்கு இடமேயில்லை. கூடவே இவை இரண்டையும் சரிவர புரிந்து கொண்டு இவ்விரண்டு அம்சங்களுக்கும் முகங்கொடுக்கக்கூடிய வகையில் தமிழ் மக்கள் தம்மை தமிழ்த் தேசிய உருவாக்கத்திற்கு உட்படுத்தாமல் விடுதலையைப் பற்றி சிந்திக்கவே முடியாது. இதுவிடயத்தில் தமிழ் மக்கள் தமக்கான ஒரு புதிய வழியை, புதிய அணுகுமுறையை, புதிய இராஜதந்திர நகர்வுகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

இதற்கு அடிப்படையாக முதலாவது அம்சமான மேற்படி இருபெரும் சிங்கள கட்சிகளினது அரசியல் பொறிமுறையை தெளிவாக புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்பது முழுமுதல் அவசியமாகும்.

இந்த 'நல்லாட்சி அரசாங்கம்' தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வாயிலாக மொத்தத்தில் ஏமாற்றும் என்றும் புதிய உத்தேச அரசியல் யாப்பின் வாயிலாக அரசியல் தீர்வு ஏற்படப் போவதில்லையென்றும் புதிய அரசியல் யாப்பு உருவாக்கம் என்பது ஒரு பெரும் ஏமாற்றுகரமான நடவடிக்கை என்றும் 2 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இக்கட்டுரை ஆசிரியரால் எழுதப்பட்ட 'புதிய உத்தேச அரசியல் யாப்பு' பற்றி எழுதப்பட்ட நூலில் விபரிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நூல் வெளியீட்டு விழாவில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றிய பேராசிரியர் சி.க.சிற்றம்பலம் இந்நூல் பற்றி கூறிய ஒரு வாக்கியம் கவனத்திற்குரியது. அதாவது 'இந்த நூல் ஒரு அபாய மணியை அடித்துள்ளது. எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போகின்ற விடயங்களை இந்நூல் முன்னெச்சரிக்கையுடன் கூறுகிறது' என்பதாக அந்த வாக்கியம் அமைந்தது.

ஆனால் 'நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் மீதும், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன மீதும், பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்க மீதும், முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா அம்மையார் மீதும் நான் நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். ஒருவரும் அவசரப்பட்டு எதனையும் குழப்பிவிட வேண்டாம்' என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும், எதிர்கட்சித் தலைவருமான திரு.ஆர்.சம்பந்தன் உறுதிபடக் கூறினார். ஆனால் தற்போது அரசாங்கத்திற்கான தமது ஆதரவை விலக்கிக் கொள்ளப்போவதாக இறுதிக்காலத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அறிவித்துள்ளது.

f6d6ec53-bfd4-4a03-9fac-ed9a2187b4f03.jp

இங்கு நல்மனம், நம்பிக்கை, விசுவாசம் என்பதில் இருந்து அரசியலை ஆரம்பிக்க முடியாது. மேற்படி அபாய அறிவிப்பு முன்கூட்டியே ஒரு நூலின் வாயிலாக உணர்ச்சிகளுக்கும், விருப்பங்களுக்கும் அப்பால் அறிவுபூர்வமாக தெரிவிக்கப்பட்ட பின்பும் அதனை பொருட்படுத்தாத தமிழ் அரசியலானது இன்று இறுதி நேரத்தில் இலகு காத்த கிளியின் கதையை கூறி தமிழ் மக்கள் மத்தியில் ஓலம்பாடும் படலம் ஆரம்பமாகியுள்ளது. இந்நிலையில் மேற்படி கட்சிகள் இரண்டும் ஒன்றிணைந்தமை பொய் என்பதற்கு அப்பால் அவை தமது நலன்களுக்காக ஒன்றிணைந்து அவற்றை நிறைவேற்றிவிட்டு இறுதியில் தமிழ் மக்களை படுகுழியில் தள்ளியுள்ளன என்பதற்கான அடிப்படையை புரிந்துகொள்வதற்கு மேலும் ஆழமான அறிவியல் ஆய்வுகள் எமக்குத் தேவை.

ஐக்கிய தேசிய கட்சியும், சுதந்திரக் கட்சியும் தமிழர்கள் பொறுத்து ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்களாவர். இதில் இரண்டு பக்கங்களுக்கும் ‘பூவா', 'தலையா' என்ற குறியீட்டு வேறுபாடு இருந்தாலும் இரண்டு பக்கங்களும் ஒரு நாணயத்தின் ஒரு பெறுமதியைத்தான் குறித்து நிற்கின்றன.

ஒரு கட்சிக்கு இன்னொரு கட்சி எதிரானது போலத் தோன்றினாலும் தமிழ் மக்களை ஒடுக்குவதற்கான செயல்முறையில் இருகட்சிகளும் ஒன்றுக்கொன்று அனுசரணையானவை என்ற பொறிமுறையைக் கொண்டுள்ளன.

சுதந்திரக் கட்சி தமிழ்த் தலைவர்களோடு ஒப்பந்தம் செய்து தனது ஆட்சி நெருக்கடிகளை தீர்க்க முயலும். அப்போது தமிழ் மக்களுக்கான உரிமை பற்றிய உறுதிமொழிகளை அது அளிக்கும். ஆனால் அந்நேரத்தில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அதனை எதிர்க்கும். இங்கு இதன் பொறிமுறையை ஆழமாக சிந்திக்க வேண்டியது அவசியம்.

அதாவது ஒப்பந்தத்தில் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டவற்றை வழங்காமல் இருப்பதற்கு அந்த சுதந்திரக் கட்சி அரசாங்கத்திற்கு ஐக்கிய தேசிய கட்சியினர் உதவும் காரியத்தில் ஈடுபடுவார்கள். அப்போது ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் எதிர்ப்பைக் காட்டி சுதந்திரக் கட்சி அந்த ஒப்பந்தத்தை கைவிடும். அதேபோல ஐக்கிய தேசியக் கட்சி பதவிக்கு வருவதற்கு காணப்படும் நெருக்கடிகளைத் தாண்டுவதற்கு தமிழ்த் தலைவர்களோடு ஒப்பந்தத்தை மேற்கொள்ளும்.  அந்த ஒப்பந்தத்தில் கூறப்பட்டவற்றிற்கு எதிராக சுதந்திரக் கட்சி போர்க்கொடி தூக்கும். சுதந்திரக் கட்சியின் எதிர்ப்பைக் காட்டி ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அந்த ஒப்பந்தத்தை கைவிடும். இங்கு ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அந்த ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றாது இனவாதத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு சுதந்திரக் கட்சி ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு கைகொடுத்து உதவியுள்ளது என்பதுதான் உண்மையாகும்.

இங்கு இருகட்சிகளும் ஒன்றுகொன்று எதிர் என்று புரிந்து கொள்வதைவிட தமிழர் விடயத்தில் ஒன்றுகொன்று அனுசரணையாக இனவாதத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரிகின்றன என்பதே உண்மையாகும். இந்த வகையில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியும், சுதந்திரக் கட்சியும் இனவாத அரசியலை நிறைவேற்றுவதைப் பொறுத்தவரையில் ஒருநாணயத்தின் இருபக்கங்களாக இருந்து ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரிகின்றன என்பதே இந்த அரசியல் பொறிமுறையின் உள்ளார்ந்த அம்சமாகும்.

ஒரு விடயத்தை அதன் உள்ளடக்கத்தில் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமே தவிர அதன் தோற்றத்தில் அல்ல. எனவே ஈழத் தமிழர் பொறுத்து இருபெரும் கட்சிகளினதும் உள்ளடக்கம் ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் என்பதே.

முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலையின் பின்பு இலங்கை அரசு சர்வதேச ரீதியில் அபகீர்த்திக்கும், நெருக்கடிக்கும் உள்ளானது. காலகட்ட வர்த்தமான தேவைக்குப் பொருத்தமாக சிங்கள இராஜதந்திரம் தன்னை புதுவடிவப்படுத்திக் கொள்வதில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்தது.

இந்த வகையில் சர்வதேச ரீதியான போர்க்குற்ற விசாரணை, இனப்படுகொலை பற்றிய பிரச்சினையில் இருந்து இலங்கை ஆட்சியாளர்களையும், இராணுவத்தினரையும் பாதுகாக்க சிங்கள அரச இயந்திரம் 'நல்லாட்சி அரசாங்கம்' என்னும் ஒரு இராஜதந்திர படைப்பை பிரசவித்தது. அதன்போது மேற்படி இருபெரும் கட்சிகளும் ஒன்றிணைந்து தமது அரசை காப்பாற்றியதுடன், கூடவே அதற்குரிய ஆட்சியாளர்களையும், இராணுவத்தினரையும் பாதுகாப்பதில் வெற்றிபெற்றனர். இதுதான் நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் முதலாவது உள்ளடக்கம். இதுதான் எதிரும்-புதிருமாக காட்சியளித்த இருகட்சிகளினதும் கூட்டு அரசாங்கத்தின் முதலாவது உள்ளடக்கம். இரண்டாவது உள்ளடக்கம் மிகவும் விந்தையானது. இதனை ஒரு தனிக்கட்டுரையில் நாம் ஆராய வேண்டும். ஆயினும் சில வசனங்களில் இதனை குறிப்பாக இக்கட்டுரையில் சொல்லிப் போகவேண்டிய அவசியம் உண்டு.

அதாவது இனப்பிரச்சினைக்கு அதிகார பரவலாக்கல் மூலம் தீர்வு காணப்படும் என்பதே இந்த நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் வாக்குறுதியாகும். இதனைக் கூறித்தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் தமிழ் மக்களிடம் இந்த அரசாங்கத்திற்கும், தமக்குமான ஆதரவைத் திரட்டியது. உண்மையில் தமிழ் மக்கள் அந்த ஆதரவை அளித்தார்கள். அந்த ஆதரவின் மூலம் உருவான அரசாங்கம் சிங்கள ஆளும் குழாத்திற்குள் ஏற்பட்ட போட்டியைத் தீர்ப்பதற்குப் பொருத்தமாக தமக்கிடையே ஒர் அதிகார பரவலாக்கலை செய்து கொண்டார்கள். அதாவது ராஜபக்ஷ குடும்ப ஆதிக்கத்திற்குப் பதிலாக, பல சிங்கள அரசியல் குடும்பங்கள் தமக்கிடைய அதிகாரத்தை பரவலாக்கின. இதன்படி ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவிற்கும், பிரதமர் ரணில் விக்ரமசிங்கவிற்கும் இடையே அதிகாரப் பகிர்வு பதவிக்கு வந்த உடனடியாகவே நிகழ்ந்தன.

முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா பண்டாரநாயக்கவிற்கும் இங்கு அதிகாரம் பகிர்ந்தளிக்கக்பட்டது. ராஜபக்ஷவோடு முரண்பட்ட இராணுவத் தளபதியான சரத் பொன்சேகவிற்கும் இங்கு அதிகாரம் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. அவர் நீதிமன்றத்தால் விதிக்கப்பட்ட குற்றத்தில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டது மட்டுமின்றி அவருக்கு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி, அமைச்சர் பதவி வரை அதிகாரப் பகிர்வு நிகழ்ந்தது.

ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையேயான அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பாக அரசியல் யாப்பிலும் திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. தமிழ் மக்களுக்கான அதிகாரப் பகிர்விற்கான அரசியல் யாப்பு திருத்தத்திற்குப் பதிலாக சிங்களத் தலைவர்களிடையே காணப்பட்ட அதிகாரப் போட்டிக்கான அதிகாரப் பகிர்வு செய்வதற்கேற்ற அரசியல் யாப்பு திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டது.

தற்போது தமிழ் மக்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளை மீறுவதற்கான தருணம் வந்துள்ளபோது இருகட்சிகளுக்கும் இடையே பிளவு ஏற்பட்டுவிட்டது என்று ஒரு காட்சியை அரங்கேற்றி ஜனாதிபதிக்கு எதிராக பிரதமரும், பிரதமருக்கு எதிராக ஜனாதிபதியும் கருத்துக்களை வெளியிட்டு புதிய அரசியல் யாப்பு உருவாக்கத்திற்கு நிரந்தர முற்றுப்புள்ளி வைத்துவிட்டார்கள். அந்த முற்றுப்புள்ளி நிறைவேறிய நிலையில் தமக்கிடையேயான முரண்பாடுகளை தீர்த்துக் கொள்வதற்கான பேச்சுவார்த்தைகளை இம்மாதம் 5ஆம் தேதி பிரதமரும், ஜனாதிபதியும் நடத்தி தமிழ் மக்களுக்கு கண்ணாடியில் நிலவைக் காட்டும் காட்சியை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றி உள்ளார்கள்.

தமிழ்த் தேசிய இனம் எதிர்காலத்தை கணிப்பிடும் வல்லமை கொண்டது என்பதை கடந்த சில பத்தாண்டுகால அறிவியல் வெளியீடுகள் நிரூபிக்கின்றன. ஆயினும் கண்கெட்ட பின்பு சூரிய நமஸ்காரம் என்ற நிலையிலேயே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் அரசுக்கு எதிராக போர்க்கொடி தூக்குவதான அறிவிப்புக்கள் வெளியாகின்றன.

எக்காலத்திலும் இருபெரும் சிங்களக் கட்சிகள் மட்டுமல்ல அனைத்து சிங்களக் கட்சிகளுமே ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் என்ற உள்ளடகத்தைக் கொண்டுள்ளன. நெருக்கடிகள் வரும்போது சிங்களக் கட்சிகள் சமாதானம் பற்றி பேசும். ஆனால் நெருக்கடிகள் தணியும் போது அதைவிடப் பலமடங்கு உக்கிரத்துடன் அவை ஒடுக்குமுறையை மேலும் மேலும் புதிய புதிய வடிவங்களில் அரங்கேற்றும்.

நன்றி: ஈழமுரசு - கனடா

 

http://www.ponguthamil.com/shownewscontent.aspx?sectionid=1&contentid=f6d6ec53-bfd4-4a03-9fac-ed9a2187b4f0

வெந்த புண்ணில் வேல்பாய்ச்சும் செயல்

23 hours 48 minutes ago
வெந்த புண்ணில் வேல்பாய்ச்சும் செயல்

 

ஜன­நா­ய­கத்தை உறு­திப்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு அல்­லது அதற்கு உயிர்ப்­பிப்­ப­தற்கு பல்­லின மக்­களின் உரி­மைகள் மதிக்­கப்­பட வேண்­டி­யதும், அவர்­க­ளுக்­கான உரி­மை­களைப் பகிர்ந்­த­ளிப்­பதும் அடிப்­ப­டையில் அவ­சியம். அவ்­வாறு உரி­மைகள் மதிக்­கப்­ப­டா­விட்டால், அந்த உரி­மைகள் பகிர்ந்­த­ளிக்­கப்­ப­டா­விட்டால், ஜன­நா­யகம் உறு­திப்­ப­டுத்­தப்­பட முடி­யாது. ஜன­நா­ய­கத்தை உயிர்ப்­பிக்­கவும் முடி­யாது. இந்த வகையில் ஜன­நா­ய­கத்தை மீண்டும் நிலை­நி­றுத்தப் போவ­தாக உறு­தி­ய­ளித்து ஆட்­சிக்கு வந்த நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் தோல்­வியைத் தழு­வி­யி­ருப்­ப­தா­கவே கருத வேண்டி இருக்­கின்­றது.

ஊழல்கள் மலிந்த, சர்­வா­தி­காரப் போக்கில் சென்ற சிறி­லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியின் முன்­னைய ஆட்­சியை மாற்றி, ஜன­நா­யக வழி­யி­லான நல்­லாட்­சியை நிறு­வு­வதே 2015 ஆம் ஆண்டின் ஜனா­தி­பதித் தேர்­த­லி­னதும், அதனைத் தொடர்ந்து வந்த பொதுத் தேர்­த­லி­னதும் ஆணை­யாக இருந்­தது. அந்த ஆணைக்கு – அந்தத் தேர்தல் உறு­தி­மொ­ழிக்­கா­கவே மக்கள் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை ஜனா­தி­ப­தி­யாகத் தேர்ந்­தெ­டுத்­தார்கள். தொடர்ந்து சிறி­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியும், ஐக்­கிய தேசிய கட்­சியும் இணைந்த கூட்­டாட்­சிக்கு மக்கள் வாக்­க­ளித்து வெற்­றி­பெறச் செய்­தி­ருந்­தார்கள். 

ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லி­லும்­சரி, பொதுத்­தேர்­த­லி­லும்­சரி அப்­போது கூட்டுச் சேர்ந்­தி­ருந்த ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க, முன்னாள் ஜனா­தி­பதி சந்­தி­ரிகா பண்­டா­ர­நா­யக்கா மற்றும் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் பொது வேட்­பா­ள­ராகக் கள­மி­றக்­கப்­பட்­டி­ருந்த மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஆகிய மூவர் மீதும் சிறு­பான்மை தேசிய இனத்­த­வ­ரா­கிய தமிழ் மக்கள் நம்­பிக்கை வைத்து வாக்­க­ளித்­தி­ருந்­தார்கள். அந்த வாக்­க­ளிப்பின் கார­ண­மாக அந்தத் தேர்­தல்கள் இரண்­டிலும், இந்தத் தலை­வர்­க­ளுக்கு வெற்றி கிட்­டி­யி­ருந்­தது.

முன்­னைய அர­சாங்­கத்தின் கீழ் ஜன­நா­யகம் படிப்­ப­டி­யாகக் குழி­தோண்டி புதைக்­கப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருந்­தது. தனி­ம­னித அர­சியல் அதி­கார செல்­வாக்கும், நிரந்­த­ர­மான குடும்ப அர­சி­ய­லுக்­கான அடித்­த­ளமும், அர­சி­ய­ல­மைப்புச் சட்­டத்தின் ஊடாக நிலை­நி­றுத்­தப்­ப­டு­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­பதி ஆட்சி முறையைப் பயன்­ப­டுத்தி, எதேச்­ச­தி­காரம் எல்லா விட­யங்­க­ளிலும் தலை­தூக்கி இருந்­தது. 

அத்­த­கைய ஒரு சூழ­லில்தான் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­பட வேண்டும். குழி­தோண்டிப் புதைக்­கப்­ப­டு­கின்ற ஜன­நா­ய­கத்­திற்குப் புத்­து­யி­ர­ளிக்க வேண்டும் என்ற தேவை சிவில் அமைப்­பு­க­ளுக்கும், ஜன­நா­ய­கத்தின் மீது பற்­று­கொண்­ட­வர்­க­ளுக்கும் ஏற்­பட்­டி­ருந்­தது. அதற்­காகக் குரல் கொடுத்து அவர்கள் செயற்­பட்­டி­ருந்த பின்­ன­ணி­யி­லேயே இந்த மூன்று தலை­வர்­களும் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்­தனின் நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ர­வோடு, தமது தேர்தல் வெற்­றி­களைச் சாத­க­மாக்கிக் கொண்­டார்கள். 

ஊழல்­களை ஒழிப்­ப­தா­கவும், பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு கண்டு, நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஆட்சி முறையில் மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்தி, ஜன­நா­ய­கத்தை நிலை­நாட்­டு­வ­தா­கவும் உறு­தி­ய­ளித்து ஆட்­சிக்கு வந்­த­வர்கள், மூன்று வரு­டங்­களின் பின்னர், நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­ப­திக்­கான அடுத்த தேர்­தலில் எவ்­வாறு வெற்றி பெறு­வது என்­பது குறித்து சிந்­திப்­ப­திலும், அதற்­கான காய் நகர்த்­தல்­களை மேற்­கொள்­வ­திலும் தீவிர கவனம் செலுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். 

நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­பதி பத­வியை எவ்­வாறு கைப்­பற்றிக் கொள்­ளலாம் என்­ப­தற்­கான தேர்தல் வியூ­கங்­களை வகுப்­பதில் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் தலை­வர்­க­ளான ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் ஈடு­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். 

இந்த அர­சாங்­கத்தின் ஆட்சிக் காலம் முடி­வ­டை­வ­தற்கு இன்னும் ஒன்­றரை வரு­டங்கள் இருக்­கின்­றன. நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் மூன்று வரு­டங்­களைக் கடந்­துள்­ளது. எஞ்­சி­யுள்ள ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் தங்­க­ளது தேர்தல் கால ஆணை­களை எவ்­வாறு நிறை­வேற்­று­வது, நாட்டில் புரை­யோடிப் போயுள்ள இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு எவ்­வாறு அர­சியல் தீர்வு காண்­பது என்­ப­வற்றைச் சிந்­தித்து, அவற்­றுக்­கான முயற்­சி­களை மேற்­கொள்­வ­திலும் பார்க்க, ஒன்­றரை வரு­டங்­களின் பின்னர் வர­வுள்ள ஜனா­தி­பதி தேர்தல் குறித்து, இந்தத் தலை­வர்கள் சிந்­தித்து, அதில் அக்­க­றையும், ஆர்­வமும் கொண்­டி­ருப்­பது வேடிக்­கை­யாக இருக்­கின்­றது. அதே­வேளை அர­சியல் ரீதி­யாக வேத­னை­யா­கவும் உள்­ளது. 

நிலை­மை­களும் மாற்­றங்­களும்

முன்னைய ஆட்­சியில், மஹிந்த ராஜ­பக்ச யுத்­தத்தில் வெற்­றி­பெற்ற வர­லாற்று நாய­க­னாகத் திகழ்ந்தார். யுத்த வெற்­றியின் மூலம், சிங்­கள மக்கள் மத்­தியில் தன்­னிக­ர­கற்ற தலை­வ­னா­கவும்  நினைத்­த­வற்றை எல்லாம் நிறை­வேற்றிக் கொள்­ளத்­தக்க சாத­னை­யா­ள­னா­கவும் அவர் ஆட்சி புரிந்தார்.

அவரை அர­சியல் ரீதி­யாக எதிர்த்­த­வர்கள், அவ்­வாறு எதிர்க்கத் துணிந்த மாத்­தி­ரத்­தி­லேயே அர­சியல் களத்­திலும், அதி­கார நிலை­யிலும் நிர்­மூ­ல­மாக்­கப்­பட்­டார்கள். அவ்­வாறு பலிக்­க­டாக்­க­ளாகிப் போன­வர்­களில், அவரை எதிர்த்து ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் போட்­டி­யிட்ட முன்னாள் இரா­ணுவத் தள­பதி சரத்பொன்­சே­காவும், முன்னாள் தலைமை நீதி­ய­ரசர் ஷிராணி பண்­டா­ர­நா­யக்­காவும் முக்­கி­ய­மா­ன­வர்கள். அவர்கள் இரு­வரும் அர­சியல் பொது­வெ­ளியில் சிறு­மைப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டார்கள். அவர்­களின் தனி­ம­னித கௌர­வத்­திற்கு இழுக்கு ஏற்­படும் வகையில் அவ­மா­னப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டார்கள். இதனால் நாடே அதிர்ச்­சி­ய­டைந்­தது. சர்­வ­தேசம் திகைப்­போடு ஏறிட்டு நோக்­கி­யது. சுய அர­சியல் நலன்­க­ளுக்­காக அதி­காரத் துஷ்பி­ர­யோ­கமும், குடும்ப நலன்­க­ளுக்­காக ஊழல்­களும் தாரா­ள­மாக இடம்­பெற்­றி­ருந்­தன. இந்த வகையில் பல்­வேறு நட­வ­டிக்­கைகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. அவற்­றுக்கு எதி­ராக எவரும் குரல் கொடுக்­கவோ நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்­ளவோ முடி­யாத பின்­ன­ணி­யி­லேயே 2015 ஆம் ஆண்டு நடத்­தப்­பட்ட ஜனா­தி­பதி தேர்­தலை ஜன­நா­ய­கத்தின் மீது பற்றுக் கொண்­டி­ருந்­த­வர்கள் சரி­யான முறையில் பயன்­படுத்திக் கொண்­டார்கள். 

ஆட்சி மாற்­றத்­தை­ய­டுத்து, வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் நில­விய இரா­ணுவ மய­மான நெருக்­கடி நிலை­மைகள் தளர்த்­தப்­பட்­டன. அர­சாங்­கத்தின் அனைத்து விட­யங்­க­ளிலும் இரா­ணு­வத்­திற்கு அளிக்­கப்­பட்­டி­ருந்த  முதன்மை நிலைமை குறிப்­பி­டத்­தக்க அளவில் நீக்­கப்­பட்­டது. அரச நிர்­வா­கத்தில் கடைப்­பி­டிக்­கப்­பட்­டி­ருந்த எதேச்­ச­தி­கார முறை­மையும் முடி­வுக்கு வந்­தி­ருந்­தது. மக்கள் மனம் மகிழ்ந்­தார்கள். நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் மீதான அவர்­க­ளு­டைய தேர்தல் கால நம்­பிக்கை, தேர்தல் கால வாக்­கு­று­தி­களை இந்த அரசு நிறை­வேற்றி நல்­லாட்சி புரியும் என்ற எதிர்­பார்ப்­பாக மாறி­யது.

ஆயினும், ஆட்சி மாற்­றத்தின் பின்னர், நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­ப­திக்கு அந்த ஆட்சி உரு­வாக்­கத்­தின்­போது அர­சி­ய­ல­மைப்பு ரீதி­யாக வழங்­கப்­பட்­டி­ருந்த அதி­கா­ரங்­க­ளுக்கு மேலாக, 18 ஆவது அர­சியல் திருத்தச் சட்­டத்தின் மூலம் முன்­னைய ஜனா­தி­பதி பெற்­றுக்­கொண்­டி­ருந்த மேல­திக அதி­கா­ரங்­களை 19 ஆவது திருத்தச் சட்­டத்தின் மூலம் இல்­லாமல் செய்­ததே முக்­கிய நட­வ­டிக்­கை­யாகும். 

ஜனா­தி­பதி ஆட்சி முறையில் மாற்­றத்தைக் கொண்டு வரப்­போ­வ­தாக அளித்த வாக்­கு­று­தியின் ஒரு முக்­கிய செயற்­பா­டாக இது நோக்­கப்­பட்­டது. அதே­வேளை, நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­ப­தியின் அதி­கா­ரங்­களைக் குறைத்து பாராளு­மன்­றத்­திற்கு அதி­கா­ரங்­களை வழங்­கு­வ­தற்கும், விகி­தா­சார தேர்தல் முறையில் மாற்­றங்­களைக் கொண்டு வரு­வ­தற்கும், இனப் பிரச்­சி­னைக்கு அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­தற்­கு­மான பல மாற்­றங்­களைச் செய்­வ­தற்­காக, புதிய அரசி­ய­ல­மைப்பு உரு­வாக்­கப்­படும் என்ற வாக்­குறு­தியை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களும் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டன. 

மறு­பக்­கத்தில் இறுதி யுத்­தத்தின் போது இடம்­பெற்ற மனித உரிமை மீறல்­க­ளுக்கும், சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்­ட­மீ­றல்­க­ளுக்கும் பொறுப்பு கூறு­வ­தற்­காக ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையின் தீர்­மா­னங்­க­ளுக்கு அமை­வாக நிலை­மா­று­கால நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்கும் நட­வ­டிக்­கைகள், முடிந்த அளவில் இழுத்­த­டிக்­கப்­பட்டு, வேண்டா வெறுப்­புடன் மேற்­கொள்­வது போன்ற செயற்­பா­டு­களே  முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. இந்த நட­வ­டிக்­கைகள் ஐ.நா.­வையும், சர்­வ­தே­சத்­தையும் மட்­டு­மல்­லாமல் போரினால் பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்­களின் எதிர்­பார்ப்­புக்­க­ளையும் ஏமாற்­றத்­திற்கு உள்­ளாக்­கவே வழி வகுத்­தி­ருந்­தது.

நல்லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் உரு­வாக்­கத்­திற்கு, தமிழர் தரப்பில் இருந்து முக்­கி­ய­மாக முன்­னின்று செயற்­பட்ட தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் அளித்­தி­ருந்த நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ர­வுக்கு எதிர்­ம­றை­யான நட­வ­டிக்­கை­யா­கவே அர­சாங்­கத்தின் செயற்­பா­டு­களை நோக்க வேண்டி இருந்­தது. 

இருப்­பினும், இந்த எதிர்­ம­றை­யான நட­வ­டிக்­கை­க­ளுக்கு எதிர் வினை­யாக தமிழர் தரப்பில் இருந்து எதிர்ப்புகள் தெரி­விக்­கப்­பட்டால், அல்­லது அர­சாங்­கத்தை வழிக்குக் கொண்டு வரு­வ­தற்­கான போராட்­டங்­களை முன்­னெ­டுத்தால், அது, மீண்டும் ஆட்சி அதி­கா­ரத்தைக் கைப்­பற்­று­வ­தற்­கான அர­சியல் செயற்­பா­டு­களை இன­வாத நோக்கில் முன்­னெ­டுத்­துள்ள முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­பக்­ ஷவின் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு ஊக்­க­ம­ளிப்­ப­தாக அமைந்­து­விடும். அத்­துடன் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் இருப்­புக்கே ஆபத்­தாக முடிந்­து­விடும் என்ற நோக்கில் பாதிக்­கப்­பட்ட தரப்­பி­ன­ரா­கிய தமிழ் மக்­களை அமைதி காக்க வேண்டும். அரசு மீது அதி­ருப்தி தெரி­வித்து, போராட்­டங்­களில் ஈடு­படக் கூடாது. பாரா­ளு­மன்­றத்­தில்­கூட, அர­சுக்கு எதி­ரா­கவோ அல்­லது அர­சாங்­கத்தின் செயற்­பா­டு­களை விமர்­சிக்கும் வகை­யிலோ தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பாராளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள் உரை­யாற்றக் கூடாது என்­பதில் கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இறுக்­க­மா­கவே நடந்து கொண்­டி­ருந்தார். 

அர­சாங்­கத்­திற்கு ஆத­ர­வ­ளித்து, அதற்கு தமிழர் தரப்பில் இருந்து அர­சியல் ரீதி­யாக ஊறு நேரி­டாமல் பாது­காத்து ஒத்­து­ழைப்­பதன் மூலம், இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வை எட்­டி­வி­டலாம் என்­பது அவ­ரு­டைய நம்­பிக்­கை­யா­கவும், அர­சியல் ரீதி­யான உத்­தி­யா­கவும் இருந்­தது. ஆனால், அந்த அர­சியல் உத்தி அவ­ரு­டைய எதிர்­பார்ப்­புக்கு அமைய சாத­க­மான விளை­வு­களை ஏற்­ப­டுத்தத் தவ­றி­விட்­டது.

நடப்­ப­தென்ன......?

அர­சாங்­கத்­திற்குப் பாதிப்பு ஏற்­பட்­டு­விடக் கூடாது. அதன் இருப்­புக்குப் பங்கம் ஏற்­பட்­டு­விடக் கூடாது என்ற நோக்­கத்தில் தமிழ்த் தரப்பில் இருந்து அர­சுக்கு அளித்து வந்த நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவும் ஒத்­து­ழைப்பும் தமிழ் மக்­க­ளுக்கு மட்­டு­மல்ல, அந்த ஆத­ரவில் அழுங்குப் பிடி­யாகச் செயற்­பட்டு வந்த கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வ­ருக்கும் நன்­மை­ய­ளிக்­க­வில்லை. 

ஆனால், தீட்­டிய மரத்தில் கூர் பார்த்­ததைப் போன்று, வளர்த்த கடாவே மார்பில் பாய்ந்­ததைப் போன்று அர­சாங்­கத்­துக்­கான நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவு என்ற அர­சியல் சாணக்­கியம் பாத­க­மான விளை­வு­க­ளையே ஏற்­ப­டுத்தி இருக்­கின்­றது. 

ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­பட்டு மூன்று வரு­டங்கள் கழிந்த நிலையில், வடக்கு, கிழக்கு மாகா­ணங்­களின் அபி­வி­ருத்திச் செயற்­பா­டுகள் குறித்த பணிப்­பு­ரை­களை வழங்­கு­வ­தற்கும், அந்தச் செயற்­பா­டு­களை ஒன்­றி­ணைப்­ப­தற்கும், கண்­கா­ணிப்­ப­தற்­கு­மாக 48 பேர் கொண்ட உயர் மட்ட செய­ல­ணிக்­குழு ஒன்று அர­சாங்­கத்­தினால் உரு­வாக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தலை­மையில் அமைக்­கப்­பட்­டுள்ள இந்த செய­லணி யுத்தம் முடி­வ­டைந்­த­தை­ய­டுத்து, கடந்த 9 வரு­டங்­களில் வடக்கு கிழக்கில் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டுள்ள அபி­வி­ருத்தி வேலைத்­திட்­டங்­களை மீளாய்வு செய்து, அவற்றின் செயற்­பா­டு­களைத் துரி­தப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கு­ரிய நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்ளும் என்று அறி­விக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

ஆயினும், வடக்கு கிழக்குப் பிர­தே­சங்­களின் மீள் கட்­ட­மைப்­பிலும், புனர்­வாழ்­விலும், அபி­வி­ருத்­தி­யிலும் நேர­டி­யாக சம்­பந்­தப்­பட்­டுள்ள தமிழ் மக்­களின் ஜன­நா­யக ரீதி­யான அதி­முக்­கிய பிர­தி­நி­தி­க­ளா­கிய தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள் எவரும் இந்த செய­ல­ணியில் உள்­ள­டக்­கப்­ப­ட­வில்லை. இதில் வேடிக்கை என்­ன­வென்றால், இந்த செய­லணி உரு­வாக்­கப்­பட்டு, அது தொடர்­பான அறி­வித்தல் அர­சாங்க வர்த்­த­மா­னியில் வெளி­யி­டப்­பட்ட பின்பே தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­பி­ன­ருக்கு இது­பற்றி தெரி­ய­வந்­துள்­ளது. வர்த்­த­மானி அறி­வித்­தலைப் பார்த்­துத்தான் தாங்கள் பிர­தி­நி­தித்­து­வப்­ப­டுத்­து­கின்ற வடக்கு கிழக்குப் பிர­தே­சங்­களின் அபி­வி­ருத்­திக்­கான இந்த அதி உயர் மட்ட செய­லணி உரு­வாக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது என்­பதை கூட்­ட­மைப்­பினர் தெரிந்து கொண்­டனர். 

அர­சி­ய­ல­மைப்பு விதி­க­ளுக்­க­மைய நாட்டின் பிர­த­ம­ருக்கு அடுத்­த­தாக அர­சியல் அந்­தஸ்து பெற்­றுள்ள நாட்டின் எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ராக உள்­ள­வரும், வடக்கு கிழக்குப் பிர­தேச மக்­களின் முக்­கிய தலை­வ­ரு­மா­கிய, தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்­த­னுக்­குக்­கூட, இந்த செய­லணி பற்றி வர்த்­த­மானி அறி­வித்தல் வெளி­யா­வ­தற்கு முன்னர் தெரி­ய­வில்லை. அர­சாங்­கத்­தினால் தெரி­விக்­கப்­ப­ட­வில்லை. இது பார­தூ­ர­மா­னது. மிகவும் இர­க­சி­ய­மாக மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டுள்ள இந்த நட­வ­டிக்­கை­யா­னது, எதிர்­க்கட்சித் தலைவர் என்ற அந்­தஸ்தில் உள்ள தமிழ் மக்­களின் ஜன­நா­யக ரீதி­யான அதி முக்­கிய பிர­தி­நி­தியை திட்­ட­மிட்டு அலட்­சி­யப்­ப­டுத்­தி­யி­ருப்­ப­தையே காட்­டு­கின்­றது. ஒரு வகையில் இதனை ஜன­நா­யக வரை­மு­றை­களை மீறிய, நாட்டின் எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ரா­கிய தமிழ் மக்­களின் முக்­கிய தலை­வரை உதா­சீனம் செய்து அர­சியல் ரீதி­யாக அவ­ம­தித்­த­தாகக் கரு­து­வ­தற்கும் இட­முண்டு. 

அது மட்­டு­மல்ல. தமிழ் மக்­களின் உரி­மைகள், யுத்­தத்­தினால் மோச­மாகப் பாதிக்­கப்­பட்­டுள்ள அந்த மக்­க­ளுக்­கான அபி­வி­ருத்திச் செயற்­பா­டு­களில் அர­சாங்கம் கொண்­டுள்ள இர­க­சிய நிகழ்ச்சி நிரலின் ஓர் அம்­ச­மா­கவே நோக்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

இந்த செய­ல­ணியில், ஜனா­தி­ப­தியின் தலை­மையில், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அமைச்­ச­ரவை அந்­தஸ்­துள்ள அமைச்­சர்கள் 15 பேர், வடக்கு கிழக்கு மாகா­ணங்கள் இரண்­டி­னதும், இரண்டு ஆளு­நர்கள், அவற்றின் இரண்டு முத­லமைச்சர்கள், பல்­வேறு அமைச்சுக்­களின் செய­லா­ளர்கள், மற்றும் இரா­ணுவம், கடற்­படை, விமா­னப்­படை ஆகி­ய­வற்றின் தள­ப­தி­களும் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கின்­றார்கள். ஆனால் சட்ட ரீதி­யாக ஜன­நா­யக முறைப்­படி தெரிவு செய்­யப்­பட்­டுள்ள அந்தப் பிர­தே­சங்­களின் முத­ல­மைச்சர் தவிர, ஏனைய பாராளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள் எவரும் உள்­ள­டக்­கப்­ப­ட­வில்லை. 

மாகாண சபை முறை­மையின் கீழ் வடக்கும் கிழக்கும் தனித்­தனி சபை­க­ளினால் நிர்­வ­கிக்­கப்­ப­டு­கின்­றன. அந்த மாகாண சபை­க­ளுக்கு மேலாக மத்­திய அர­சாங்­கத்தின் அதி உயர் பீடங்­களின் தலைமை நிலை அந்­தஸ்து உள்­ள­வர்­களும், அதி­கா­ரி­களும், அமைச்­சர்­களும் இந்த செய­ல­ணியில் உள்­ள­டக்­கப்­பட்­டுள்­ள­போது, நாட்டின் முக்­கிய அந்­தஸ்­து­டைய எதிர்­கட்சித் தலை­வரும் சம்­பந்­தப்­பட்ட பிர­தேச மக்­களின் முக்­கிய பிர­தி­நிதித் தலை­வ­ரு­மா­கிய இரா.சம்­பந்தன் உள்­ள­டக்­கப்­ப­டா­தது ஏன் என்­பது முக்­கிய கேள்­வி­யாகும். 

அதி உயர் அந்­தஸ்தும், அதி உயர் அரச அதி­கார வலுவும் கொண்ட இந்த செய­லணி தொடர்­பான தக­வல்­களை எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ருக்கும், சம்­பந்­தப்­பட்ட பிர­தேச மக்­க­ளினால் தெரிவு செய்­யப்­பட்­டுள்ள பாரா­ளு­மன்ற பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்கும் தெரி­விக்­காமல் மறைத்து, மறை­மு­க­மாகச் செயற்­பட்ட செய­லா­னது, நாட்டின் எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ரையும், பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்­க­ளையும் அர­சியல் ரீதி­யாக அவ­மா­னப்­ப­டுத்­திய ஒரு கைங்­க­ரி­ய­மா­கவே நோக்க வேண்டி உள்­ளது.

எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ராக இருந்த போதிலும், நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­திற்கு எந்த விதத்­திலும் பாதிப்பு எற்­ப­டாத வகையில், ஆளுந்­த­ரப்பின் ஒரு முக்­கிய தலை­வ­ரா­கவே இரா.சம்­பந்தன் அநே­க­மாக அர­சாங்­கத்தின் எல்லாச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கும் ஆத­ர­வ­ளித்து வந்­துள்ளார். 

அது மட்­டு­மல்­லாமல் போரினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் எரியும் பிரச்­சி­னை­க­ளா­கி­யுள்ள அர­சியல் கைதி­களின் விடு­தலை, வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­டோ­ருக்கு பொறுப்பு கூறல், இரா­ணு­வத்­தினர் ஆக்­கி­ர­மித்­துள்ள பொது­மக்­களின் காணி­களை விடு­வித்து, அவற்றின் உரி­மை­யா­ளர்­க­ளான இடம்­பெ­யர்ந்த மக்­களை மீள்­கு­டி­யேற்றம் செய்தல் போன்ற பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு, அர­சாங்­கத்­துடன் நல்­லு­றவைக் கொண்­டுள்ள தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பு தீர்வு பெற்­றுக்­கொ­டுக்­காத கார­ணத்­தினால் தாங்­களே வீதி­களில் இறங்கி போரா­டு­வ­தற்குப் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களும் அர­சியல் கைதி­களின் உற­வி­னர்­களும் வீதி­களில் இறங்கிப் போராட நேர்ந்­துள்­ளது. 

வீதிப் போராட்­டங்­களில் தொடர்ச்­சி­யாக ஈடு­பட்­டுள்ள மக்கள், தங்­களால் தேர்தல் மூல­மாகத் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் மீதும், கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வரும் எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ரு­மா­கிய இரா.சம்­பந்தன் மீது நம்­பிக்கை இழந்து எதிர்ப்­பு­ணர்வை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யுள்ள நிலை­யிலும், அர­சாங்­கத்­திற்குப் பாதகம் ஏற்­பட்­டு­விடக் கூடாது என்று அர­சாங்­கத்­திற்கு ஒத்­து­ழைப்பு வழங்கி வரு­கின்ற நிலையில், வடக்கு கிழக்கு அபி­வி­ருத்­திக்­கான உயர் மட்ட செய­ல­ணியில் அவரை உதா­சீனம் செய்து புறக்­க­ணித்­தி­ருப்­பது ஏற்­பு­டை­ய­தல்ல. 

யுத்­தத்தின் பின்னர், நாட்டில் ஐக்­கி­யத்­தையும், சமா­தா­னத்­தையும் உரு­வாக்­கு­வ­தற்­காக மேற்­கொண்­டுள்ள நல்­லி­ணக்க முயற்­சிக்கு அர­சாங்­கத்தின் இந்த நட­வ­டிக்கை நேர்­மு­ர­ணான செய­லாகும். அது தொட்­டி­லையும் ஆட்டி குழந்­தையைக் கிள்­ளி­வி­டு­வது போன்­றது. 

முன்னாள் போரா­ளி­க­ளுக்­கான

 நிவா­ரண உதவி மறுப்பு

வடக்கு கிழக்குப் பிர­தேச அபி­வி­ருத்­திக்­கான செய­லணி உரு­வாக்கம் மட்­டு­மல்ல. இந்து சமய விவ­கா­ரத்­திற்கு முஸ்லிம் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் ஒரு­வரைப் பிரதி அமைச்­ச­ராக நிய­மித்­தது, அமைச்சர் சுவா­மி­நாதன் சமர்ப்­பித்த முன்னாள் போரா­ளி­க­ளுக்­கான நிவா­ரண உத­விக்­கான அமைச்­ச­ரவைப் பத்­திரம் நிரா­க­ரிப்பு போன்ற வேறு சில நட­வ­டிக்­கை­க­ளும்­கூட, நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவை வழங்கி வரு­கின்ற தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­பையும், அவர்­களால் பிர­தி­நி­தித்­து­வப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்ற தமிழ் மக்­க­ளையும் திட்­ட­மிட்ட வகையில் அர­சியல் ரீதி­யாகப் புறக்­க­ணிக்­கின்ற செயற்­பா­டா­கவும், அவர்­களை வேண்­டு­மென்றே உதா­சீனம் செய்­கின்ற ஒரு செய­லா­கவும் நோக்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

முப்­பது வரு­டங்­க­ளாகத் தொடர்ந்த அர­சியல் உரி­மைக்­கான ஆயுதப் போராட்­டத்தை - அந்த உள்­நாட்டு யுத்­தத்தை சர்­வ­தேச அளவில் பயங்­க­ர­வா­த­மாகச் சித்­தி­ரித்து, அள­வுக்கு அதி­க­மான ஆயுதப் பலத்­தையும், மிக மோச­மான எதிரி நாடு ஒன்­றுடன் நடத்­திய யுத்­தத்தைப் போன்று இர­சா­யன ரீதி­யான அழி­வு­களை ஏற்­ப­டுத்த வல்ல ஆயுத பலத்­தையும் பிர­யோ­கித்து வெற்றி கொண்டு, முன்­னைய அர­சாங்கம் யுத்­தத்­திற்கு முடிவு கண்­டி­ருந்­தது. 

அந்த அர­சாங்­கத்தின் தலை­வரே அர­சாங்­கத்தின் வேண்­டு­கோளை ஏற்று இரா­ணு­வத்­தி­ன­ரிடம் சர­ண­டைந்­த­வர்­களில் பன்­னீ­ரா­யிரம் பேரை புனர்­வாழ்வுப் பயிற்­சிக்கு உட்­ப­டுத்தி பின்னர் சமூக வாழ்க்­கையில் இணைத்­தி­ருந்­தது. இந்த நட­வ­டிக்­கையை முன்னாள் விடு­த­லைப்­பு­லி­க­ளுக்­கான பொது மன்­னிப்பு நட­வ­டிக்­கை­யாக அர­சியல் ரீதி­யாக அப்­போது பிர­சா­ரமும் செய்­யப்­பட்­டி­ருந்­தது. ஆனால், அந்த அர­சாங்­கத்­திற்கு அடுத்­த­தாக ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்­றுள்ள நல்­லாட்சி அர­சாங்கம், சமூ­கத்தில் இணைக்கப்­பட்டு சாதா­ரண குடும்ப வாழ்க்­கைக்குத் திரும்­பி­யுள்ள முன்னாள் போரா­ளி­களின் வாழ்க்கை மேம்­பாட்­டிற்­காக அளிக்­கப்­ப­டு­கின்ற நிவா­ரண உதவி, இல்­லா­தொ­ழிக்­கப்­பட்ட பயங்­க­ர­வா­தத்தை ஆத­ரிக்­கின்ற ஒரு செயற்­பா­டாகக் கரு­தப்­படும் என குறிப்­பிட்டு, அந்த உத­விக்­கான அமைச்­ச­ரவைப் பத்­தி­ரத்தை ஜனா­தி­பதி நிர­ாக­ரித்­துள்ளார். 

இந்தச் செயற்­பா­டா­னது, இரா­ணுவ போக்கில் எதேச்­ச­தி­கார முறையில் செயற்­பட்­டி­ருந்த அர­சாங்­கத்­திலும் பார்க்க மோச­மான செயற்­பா­டா­கவே நோக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. யுத்தம் முடி­வ­டைந்து ஒன்­பது வரு­டங்­க­ளா­கின்­றன. முன்னாள் போரா­ளிகள் சமூ­கத்தில் இணைக்­கப்­பட்டு வரு­டங்கள் பல கடந்­து­விட்­டன. இக்­காலப் பகு­தியில் அழிக்­கப்­பட்­ட­தாகக் கூறப்­ப­டு­கின்ற பயங்­க­ர­வா­தத்­துக்கு உயிர் கொடுக்­கத்­தக்க செயற்­பா­டுகள் எதுவும் இடம்­பெ­ற­வில்லை. இதனை அர­சாங்கத் தரப்­பி­னரே உறு­திப்­ப­டுத்தி கூறியிருக்கின்றனர். 

இந்த நிலையில் முன்னாள் போராளிகளுக்கு வாழ்வாதாரத்துக்காக, சமூக வாழ்க்கை மேம்பாட்டுக்காக கோரப்படுகின்ற நிவாரண உதவியை வழங்கினால், பயங்கரவாதத்திற்கு உதவியதாக முடியும் என்றும், பயங்கரவாதிகள் மீண்டும் உருவாகுவதற்கு உதவியதாக முடியும் என்று கருதுவதும், அவ்வாறு கருதப்படும் என்ற அனுமானத்தில் அந்த உதவியை வழங்க மறுப்பதும் ஒரு ஜனநாயக அரசுக்கு அழகல்ல. 

முன்னாள் போராளிகள் எங்கிருந்தோ ஏதோ தேவைகளுக்காக இங்கு வழிப்போக்கர்களல்ல. வேறு ஒரு நாட்டு அரசாங்கத்தினால் அல்லது எதிரி நாடு ஒன்றினால் இங்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்ட கூலிப்படையினரும் அல்ல. அவர்கள் இந்த நாட்டின் பரம்பரை குடிமக்களின் வழித்தோன்றல்கள். அவர்கள் இந்த நாட்டின் ஏனைய மக்களைப் போன்று பிறப்புரிமை வழியாக உரித்துள்ள குடிமக்கள். இயற்கை நீதியின் அடிப்படையில் இந்த நாட்டில் வாழ்வதற்குரிய அடிப்படை உரிமை பெற்றவர்கள். தேசிய சிறுபான்மை இனமாகிய தமது சமூகத்தின் அடிப்படை அரசியல் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டதன் காரணமாக, சாத்வீகப் போராட்டங்கள் வலுவிழக்கச் செய்யப்பட்டு, அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட ஒரே காரணத்திற்காக ஆயுதமேந்தி அரசியல் உரிமைக்காகப் போராடியவர்கள். 

யுத்தம் முடிவுக்கு வந்ததும், அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பு உத்தரவாதத்தை ஏற்று இராணுவத்திடம் சரணடைந்து பல்வேறு துன்பங்களுக்கும், சிறுமைகளுக்கும் ஆளாகி அரசாங்கத்தின் புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியின் பின்னர் சமூக வாழ்க்கை வாழ்வதற்காக அனுமதிக்கப்பட்டவர்கள். அவர்களுக்கு நிவாரண உதவி வழங்குவது பயங்கரவாதத்திற்கு உதவியதாகக் கருதப்படும் என்று கூறுவது, வெந்த புண்ணில் வேல்பாய்ச்சுவதற்கே ஒப்பானதாகும். 

யுத்தம் முடிவடைந்ததன் பின்னர், நல்லாட்;சி புரிவதற்காக இரண்டு தேசிய கட்சிகளும் இணைந்து அமைத்துள்ள நல்லாட்சி அரசாங்கமானது, மோசமான யுத்த அழிவுகளுக்குப் பின்னணியில் பல்வேறு விட்டுக்கொடுப்புக்களைச் செய்து இணைந்து வாழ விருப்பம் தெரிவித்துள்ள தேசிய சிறுபான்மை இன மக்களின் மனங்களைக் காயப்படுத்தும் வகையில் செயற்பாடுகளை முன்னெடுப்பது நல்லதல்ல. 

சுய அரசியல் இலாபத்திற்காக தேசிய மட்டத்தில் சிங்களப் பேரினவாதிகளின் ஆதரவைப் பெறுவதற்கான இனவாத முயற்சிகளிலும், அந்த மக்களை உதாசீனம் செய்யும் நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபடுவது ஒரு ஜனநாயக அரசுக்கு அழகல்ல. ஜனநாயகத்தை நிலைநிறுத்துவதாகவும், அதனை மேம் படுத்துவதாகவும் கூறி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றியதன் பின்னர் இத்தகைய நடவடிக் கைகளை மேற்கொள்வது ஜனநாயக விரோத நடவடிக்கையாகவே கருதப்படும். இந்தச் செயற்பாடுகள் நாட்டை இருண்டதோர் அரசி யல் சூழலுக்கு இட்டுச் செல்வதற்கே வழி வகுக் கும் என்பதிலும் ஐயமில்லை.  

பி.மாணிக்கவாசகம்

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-06-16#page-1

ட்ரம்ப் - கிம் சந்திப்பு வரலாற்று ஏடுகளில் புதியதொரு அத்தியாயம்

23 hours 49 minutes ago
ட்ரம்ப் - கிம் சந்திப்பு வரலாற்று ஏடுகளில் புதியதொரு அத்தியாயம்
S-03Page1Image0001-e8f35de4ae0d3da1eec413b67169a47d05cbb0ef.jpg

 

சில விநா­டிகள் நீடித்த கை குலுக்கல், தசாப்த கால வர­லாற்றை மாற்­றி­யெ­ழுதும் ஆற்றல் கொண்­ட­தென எவரும் நினைத்­தி­ருக்­க­மாட்­டார்கள்.

இந்தக் கைகு­லுக்கல் 14 செக்­கன்கள் நீடித்­தது. கைலாகு கொடுத்­த­வரில் ஒருவர் அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி டொனால்ட் ட்ரம்ப். மற்­றவர் வட­கொ­ரியத் தலைவர் கிம் யொங் உன்.

கடந்த செவ்­வாய்க்­கி­ழமை சிங்­கப்­பூரின் செந்­தோஸா தீவி­லுள்ள கபெல்லா ஹோட்­டலில் நிகழ்ந்த தருணம். அமெ­ரிக்­கா­விற்கும், வட­கொ­ரி­யா­விற்கும் இடை­யி­லான ஆறரை தசாப்த கால வர­லாற்றை மாற்­றி­யெ­ழு­தி­யது.

இவ்­விரு நாடு­களின் தலை­வர்கள் நேருக்கு நேர் சந்­தித்த முதல் சந்­தர்ப்பம் என்­பது வர­லாற்று ஏடு­களில் பதி­யப்­பட வேண்­டிய தகவல். இதனை உலக அர­சியல் ஒழுங்கை திசை திருப்பும் ஆற்றல் கொண்ட தருணம் என்றும் கூறலாம்.

இது­வரை அமெ­ரிக்­காவில் 44 பேர் ஜனா­தி­ப­தி­களாகக் கட­மை­யாற்­றி­யி­ருக்­கி­றார்கள். அவர்­களில் எவரும் செய்­யாத காரி­யத்தைத் துணிந்து டொனால்ட் ட்ரம்ப் வட­கொ­ரியத் தலை­வ­ருக்கு கைலாகு கொடுத்­ததைக் கண்டோம். வட­கொ­ரிய ஸ்தாபகத் தலை­வரின் பேரன் கிம் யொங் உன் தமது நாட்டின் முக்­கி­ய­மான நிகழ்ச்­சி­களில் கலந்­து­கொள்­கையில், தமது தாத்­தா­வி­னதும், தந்­தை­யி­னதும் படங்கள் பொறித்த இலச்சி­னை­களை ஷேர்ட்டில் அணிந்­தி­ருப்பார். டொனால்ட் டரம்­பிற்கு கைலாகு கொடுக்க கைநீட்­டிய சந்­தர்ப்­பத்தில், அத்­த­கைய எதுவும் அவ­ரது சட்­டையில் இருக்­க­வில்லை.

இது­வொரு சிறிய விடயம். இருந்­த­போ­திலும், இது இரு நாடுகள் சார்ந்த கடந்த கால மர­பு­களை எவ்­வாறு தகர்த்­தெ­றி­கி­றது என்­பது அவ­தா­னிக்­கப்­பட வேண்­டி­ய­தாகும். தமது முன்­னோ­டி­களின் ஆட்­சி­கா­லத்தில் தனித்து விடப்­பட்­டி­ருந்த வட­கொ­ரி­யாவை உல­க­நா­டு­க­ளுடன் புதிய உற­வு­களை ஏற்­ப­டுத்திக் கொள்ளும் தேச­மாக பரி­ண­மிக்கச் செய்யும் ஆர்வம், கிம் ஜொங் உன்னின் உடல் மொழியில் தெளி­வாக வெளிப்­பட்­டது.

ட்ரம்ப் –- கிம் உச்­சி­மாட்டில் கவ­னிக்க வேண்­டிய எத்­த­னையோ விஷ­யங்கள் இருந்­தன. ஒன்­றை­யொன்று பரஸ்­பர எதி­ரி­க­ளாகக் கரு­திய இரு தேசங்­களின் பகைமை. தனிப்­பட்ட குணா­தி­ச­யங்கள் மற்றும் உடற்­கு­றை­பா­டு­களின் அடிப்­ப­டையில் பரஸ்­பரம் அடுத்­த­வரை தரக்­கு­றை­வாக விமர்­சித்த இரு தனி­ம­னி­தர்­களின் குரோதம், இவை­யி­ரண்­டையும் கடந்த காலத்­திற்கு ஒப்­ப­டைத்­து­விட்டு, எதிர்­கா­லத்தை நம்­பிக்­கை­யுடன் எதிர்­கொள்­வ­தற்­கான திட­சங்­கற்பம் போன்­றவை முக்­கி­ய­மா­னவை.

இரு தலை­வர்­களும் மாத்­திரம் பங்­கேற்கும் பேச்­சு­வார்த்­தைக்கு முன்­ன­தாக வயதில் இளை­ய­வ­ரான வட­கொ­ரியத் தலைவர் சொன்னார்; “இந்த இடத்­திற்கு வரு­வது இல­கு­வான காரி­ய­மாக இருக்­க­வில்லை. கடந்த கால கசப்­பு­ணர்­வு­களைத் தடைக்­கற்­க­ளாக அன்றி படிக்­கற்­க­ளாக மாற்றிக் கொண்டு இன்று இந்த இடத்தில் நிற்­கின்றோம்”என்று.

இந்தப் பேச்­சு­வார்த்­தையைத் தொடர்ந்து இரு தலை­வர்­களும் தமது பரி­வா­ரங்கள் சகிதம் இரு­த­ரப்பு கலந்­து­ரை­யா­டலில் ஈடு­பட்­டார்கள். பின்னர், பிரத்­தி­யே­க­மாக தயா­ரிக்­கப்­பட்ட மதிய போச­னத்தைப் புசித்­தார்கள். அடுத்­த­தாக இரு­த­ரப்பு உடன்­ப­டிக்­கை­யொன்றில் கைச்­சாத்­திட்­டார்கள். இதனைத் தொடர்ந்து மூத்­த­வ­ரான டொனால்ட் ட்ரம்ப் பேசினார். “இவ்­வு­லகின் மிகவும் பயங்­க­ர­மான பிரச்சி­னையை இரு தலை­வர்­களும் சமா­ளிக்கப் போகிறோம்”. பின்னர், அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி தாம் கைச்­சாத்­திட்ட உடன்­ப­டிக்­கையை ஊட­க­வி­ய­லா­ளர்­க­ளுக்குக் காட்­டினார்.

ட்ரம்ப் –- கிம் உச்­சி­மா­நாட்டின் முக்­கி­ய­மான விடயம் யாதெனில், இரு­த­ரப்பு உடன்­ப­டிக்கை தானென சர்­வ­தேச ஊட­கங்கள் அறி­வித்­தன. இன்­றைய உலகின் மிகப் பயங்­க­ர­மான பிரச்சினை அமெ­ரிக்க, வட­கொ­ரிய பகை­யு­ணர்­வு­தானெனக் கரு­தினால், தனி­யொரு ஆவணம் எவ்­வாறு பிரச்சி­னையைத் தீர்க்கப் போகி­றது என்ற கேள்வி எழலாம்.

கூட்டு ஆவ­ணத்தின் நான்கு அம்­சங்கள் உள்ளன அவை.

1. இரு நாட்டு மக்­க­ளி­னதும் அபி­லா­ஷை­க­ளுக்கு அமைய புதிய உற­வு­களைக் கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வதில் கடப்­பாடு

2. கொரிய தீப­கற்­பத்தில் நிலை­யான, ஸ்திர­மான சமா­தா­னத்தை நிலை­நாட்டும் முயற்­சி­களில் இரு­நா­டு­களும் இணைந்து செயற்படும்.

3. 2018 ஏப்ரல் 27ஆம் திகதி செய்த பிர­க­ட­னத்­திற்கு அமைய, கொரிய தீப­கற்­பத்தில் முழு­மை­யான அணு­வா­யுத மய நீக்­கத்­திற்­காக வட­கொ­ரியா பாடு­ப­டுதல்

4. போர்க் கைதிகள், போரின் போது காணாமல் போன­வர்கள் விட­யத்தில் ஒத்­து­ழைத்து நடத்தல்.

இந்த ஆவணம் புதிய அமெ­ரிக்­க–­வ­ட­கொ­ரிய உற­வு­களை ஸ்தாபிப்­பது பற்றி பேசு­கி­றது. ஆனால், இரு நாடு­களும் ராஜ­தந்­திர உற­வு­களை உத்­தி­யோ­க­பூர்­வ­மாக ஆரம்­பிக்கப் போகின்­ற­னவா என்­பதைக் கூற­வில்லை.

கொரிய தீப­கற்­பத்தில் நிலை­யான சமா­தா­னத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு இரு நாடு­களும் இணைந்து பாடு­படும் என ஆவ­ணத்தின் அடுத்த ஷரத்து குறிப்­பி­டு­கி­றது. அது எத்­த­கைய கூட்டு முயற்சி என்­பது விப­ரிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

இந்தத் தீப­கற்­பத்தில் முழு­மை­யான அணு­வா­யு­த-­மய நீக்­கத்­திற்­காக வட­கொ­ரியா பாடு­படும் என்­பது அடுத்த ஷரத்­தாகும். அந்­நாடு எவ்­வாறு அணு­வா­யு­தங்­களைக் களைய வேண்டும் எனக் கூறப்­ப­ட­வில்லை. அதற்­கு­ரிய கால­வ­ரை­ய­றை­களும் விப­ரிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

இரு நாடு­களில் தடுத்து வைக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும் போர்க் கைதி­களை விடு­தலை செய்து சொந்த நாட்­டுக்குத் திருப்பி அனுப்­பு­வது பற்­றியும், போரில் மாண்­ட­வர்­களின் சட­லங்­களை மீள ஒப்­ப­டைப்­பது பற்­றியும் உடன்­ப­டிக்கை பேசு­கி­றது. இதன்­மூலம் எத்­தனை போர்க்­கை­திகள் நன்மை பெறு­வார்கள் என்ற விப­ரமும் கிடை­யாது.

அமெ­ரிக்­கா­விற்கும், வட­கொ­ரி­யா­விற்கும் இடை­யி­லான கடந்த கால பகை­மைக்கு முக்­கி­ய­மான கார­ணங்கள் இருக்­கலாம். இவற்றில் வட­கொ­ரி­யாவின் அணு­வா­யுத சோத­னைகள் முக்­கி­ய­மா­னவை.

வட­கொ­ரியா அணு­வா­யு­தங்­களை முற்­று­மு­ழு­தாகக் கைவிட வேண்டும் என்­பது அமெ­ரிக்­காவின் விருப்பம். அமெ­ரிக்­காவை சார்ந்­தி­ருக்கும் நாடு­களும் அதையே விரும்­பு­கின்­றன.

தேசத்தின் பாது­காப்பை உறுதி செய்ய அணு­வா­யு­தங்கள் முக்­கி­ய­மா­னவை என்­பது வட­கொ­ரி­யாவின் வாதம். தவி­ரவும், அணு­வா­யுத சோத­னைகள் மூலம் அச்­சு­றுத்தல் விடுத்து உலக நாடு­களை பேச்­சு­வார்த்தை மேசைக்கு கொண்டு வரு­வது வட­கொ­ரி­யாவின் உத்தி. அந்­நாடு அணு­வா­யுத சோதனை மேற்­கொள்ளும் சகல சந்­தர்ப்­பங்­க­ளிலும் தென்­கொ­ரி­யாவும், ஜப்­பானும் ஐக்­கிய நாடுகள் சபையில் முறை­யிடும். அதனைத் தொடர்ந்து கூட்­டங்கள் கூட்­டப்­படும். அணு­வா­யுத சோத­னை­களை நிறுத்த வேண்­டு­மானால், பொரு­ளா­தாரத் தடை­களை நீக்கி தமது மக்­க­ளுக்கு உதவி செய்­வது அவ­சியம் என நிபந்­தனை விதிக்கும். இந்த நிபந்­த­னை­களின் அடிப்­ப­டையில், சீனா போன்ற நட்பு நாடு­களின் தலை­யீட்­டுடன் உலக நாடுகள் வட­கொ­ரி­யா­விற்கு உதவும். இந்தப் பேச்­சு­வார்த்­தை­களில் முக்­கி­ய­மான பேரம் பேசக்­கூ­டிய விட­ய­மாக இருப்­பது அணு­வா­யு­தங்கள் தான். அதுவே அமெ­ரிக்க, வட­கொ­ரிய உற­வு­களில் உணர்­வுபூர்வமான விட­ய­மாக அமைந்­தி­ருந்­தது.

அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி நினைத்­தி­ருந்தால், ஆயு­தங்­களைக் கீழே வைத்தால் தான் பேசுவேன் என்­றி­ருக்­கலாம். அர­சியல் பேச வேண்­டு­மானால், அணு­வா­யு­தங்கள் பற்றி வாய் திறக்கக் கூடா­தென வட­கொ­ரியத் தலைவர் நிபந்­தனை விதித்­தி­ருக்­கலாம்.

இருந்­த­போ­திலும், எது பிரச்சி­னையின் மையப்­புள்­ளியோ, அதனை நேர­டி­யாகத் தொட்டு விரலை சுட்டுக் கொள்ளத் தேவை­யில்லை என்ற நியா­ய­மான விருப்பம் ட்ரம்ப், கிம் ஆகிய இரு­வ­ருக்கும் இருந்­ததை உச்­சி­மா­நாட்டில் அவர்கள் வெளிப்­ப­டுத்­திய உடல்­மொழி சுட்­டிக்­காட்­டி­யது. இதுவே கூட்டு உடன்­ப­டிக்­கை­யிலும் வெளிப்­பட்­டது எனக் கூறலாம்.

இத்­தனை நாட்­க­ளுக்குள் வட­கொ­ரியா அணு­வா­யு­தங்­களைக் களைந்து விட வேண்டும் என்றோ, இவ்­வாறு தான் ஆயு­தங்­களை முடக்க வேண்டும் என்றோ உடன்­ப­டிக்­கையில் நிபந்­தனை விதிக்­கப்­ப­ட­வில்லை. இதுவே முக்­கி­ய­மான மாற்றம்.

இரு பகைமை பூண்ட நாடுகள் உற­வு­களை ஆரம்­பிக்க முனை­கையில், சுமு­க­மான பேச்­சு­வார்த்­தையை ஆரம்­பிப்­பது முக்­கி­ய­மா­னது. அது தவிர, ஒரு தரப்பு ஏதேனும் செய்தால் மற்­றைய தரப்பு பதில் நட­வ­டிக்கை எடுத்தல் என்­பது ஆரோக்­கி­ய­மான அணு­கு­முறை ஆகாது. இதை அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­ப­தியும், வட­கொ­ரியத் தலை­வரும் நன்­றாக புரிந்து கொண்­டுள்­ளார்கள் என்­பதை இரு­வ­ரதும் விட்டுக் கொடுப்­புக்கள் புலப்­ப­டுத்தி நிற்கின்றன.

அமெ­ரிக்க, வட­கொ­ரிய பிரச்சினை யைத் தீர்ப்­ப­தற்கு இதற்கு முன்னர் பல தட­வைகள் முயற்­சிகள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டுள்­ளன. இந்த முயற்­சி­களில் சீனா, ரஷ்யா ஆகிய நாடு­களின் ஆத­ர­வுடன் வட­கொ­ரி­யாவும், ஜப்பான், தென்­கொ­ரியா ஆகிய நாடு­களின் ஒத்­து­ழைப்­புடன் அமெ­ரிக்­காவும் இணைந்­த­போ­திலும், எந்­த­வொரு சந்­தர்ப்­பத்­திலும் பிரச்சினை தீர­வில்லை. வட­கொ­ரியா அணு­வா­யுத சோத­னை­களை நிறுத்திக் கொள்­ளவும் இல்லை. அந்­நாட்டின் மீதான தடை­களை அமெ­ரிக்கா நீக்­கவும் இல்லை.

இன்று கடந்த கால கசப்­பு­ணர்­வு­களை ஒரு­புறம் தள்ளி வைத்து விட்டு, ராஜ­தந்­திர முயற்­சி­க­ளுக்கு ஒரு தடவை வாய்ப்­ப­ளித்துப் பார்ப்போம் என அமெ­ரிக்க, வட­கொ­ரியத் தலை­வர்கள் தீர்­மா­னித்­ததைக் காண்­கிறோம். இந்தத் தீர்­மா­னத்தை நோக்­கிய நகர்­வுகள் அத்­தனை இல­கு­வா­ன­தாக இருந்­தி­ருக்க மாட்­டாது என்­பதே உண்மை.

அமெ­ரிக்­காவைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், தமது தேசத்தை இலக்கு வைக்­கக்­கூ­டிய ஏவு­க­ணை­களைத் தயா­ரிக்கும் மனி­த­ருடன் பேச வேண்­டுமா என்ற கேள்வி இருக்­கி­றது. இந்தக் கேள்வி உள்­நாட்டு கட்சி அர­சி­யலில் தாக்கம் செலுத்­தக்­கூ­டி­யது. ஜன­நா­யகக் கட்சி நினைத்தால் ட்ரம்ப் –- கிம் உடன்­ப­டிக்­கையை அமெ­ரிக்­காவில் வலி­தற்­றதாக்கக் கோரும் வாக்­கெ­டுப்பை மக்­க­ள­வையில் நடத்த முடியும்.

வட­கொ­ரிய மக்­களைப் பொறுத்­த­வ­ரையில், தமது நாட்டின் மீது பொரு­ளா­தாரத் தடை­களை விதித்து தம்மை வறுமை நிலைக்குள் தள்­ளிய அமெ­ரிக்­கா­வுடன் உறவு கொள்ள வேண்­டுமா என்ற கேள்வி உள்­ளது. தமது முன்­னைய ஆட்­சி­யா­ளர்­களின் பாதையில் இருந்து இளந்­த­லைவர் விலகிச் செல்­வதால் ஏற்­ப­டக்­கூ­டிய விளை­வுகள் பற்­றிய சந்­தே­கமும் வட­கொ­ரிய மக்­க­ளுக்கு இருக்­கி­றது.

இத­னை­யெல்லாம் பொருட்­ப­டுத்­தாமல், நாம் சமா­தா­னத்­திற்­காக முயன்று பார்க்­கலாம் என்ற திட­சங்­கற்­பத்­துடன் ட்ரம்ப்பும், கிம்மும் சந்­தித்­தி­ருக்­கி­றார்கள் என்றால், அது வர­வேற்கத் தக்க விஷயம்.

இந்த சந்­திப்பில் கைச்­சாத்­திட்ட ஆவ­ணத்­தையும், செய்­தி­யாளர் மாநாட்டில் டொனால்ட் ட்ரம்ப் பிரஸ்­தா­பித்த விட­யங்­க­ளையும் ஆராய்ந்தால், உச்­சி­மா­நாட்டின் நோக்­கங்­களை உணர்ந்து கொள்­ளக்­கூ­டி­ய­தாக இருக்கும்.

இவற்றில் முக்­கி­ய­மா­னது அணு­வா­யுத ஒழிப்பு. கடந்த ஆண்டு வட­கொ­ரி­யாவின் அணு­வா­யுத திட்டம் அப­ரி­மி­த­மான வளர்ச்சி கண்­டி­ருந்­தது. வலு­வான ஏவு­க­ணை­க­ளையும், அணு­மு­னைகள் தாங்­கிய வெடி பொருட்­க­ளையும் வட­கொ­ரியா தயா­ரித்­தி­ருந்­தது. பரி­சோ­தித்­தி­ருந்­தது. வட­கொ­ரி­யாவில் இருந்து அணு­வா­யு­தங்­களை முற்­று­மு­ழு­தாக அப்­பு­றப்­ப­டுத்­து­மாறு நிர்ப்­பந்­திக்க வேண்டும் என்ற நோக்­கத்­துடன் உச்சி மாநாட்­டுக்­கான ஏற்­பா­டு­களில் அமெ­ரிக்கா களம் இறங்­கி­யது. எனினும், மாநாட்டின் ஆரம்ப கட்­டத்தில் எதிர்­பார்ப்­பு­களின் தீவிரம் சற்று குறைந்­தது. இரு தலை­வர்­க­ளுக்கு இடை­யி­லான சந்­திப்பு, ஒரு சம்­பா­ஷ­ணையை ஆரம்­பிப்­ப­தற்­கான வாய்ப்­பாகக் கருதி, அதற்­கு­ரிய ஏற்­பா­டுகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டன.

அடுத்து கொரிய தீப­கற்­பத்தின் போருக்கு முற்­றுப்­புள்ளி வைத்தல் என்ற விடயம் முக்­கி­யத்­துவம் பெறு­கி­றது. 1950ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 1953ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்த கொரிய யுத்தம்.முக்கியமானது. இந்த யுத்தம் ஓய்ந்­தி­ருந்­தாலும், இதற்கு உத்­தி­யோ­கபூர்வமாக முற்­றுப்­புள்ளி வைக்­கப்­ப­ட­வில்லை. 1953இல் நிலை­நாட்­டப்­பட்ட போர் நிறுத்தம் முற்­று­மு­ழு­தான சமா­தா­ன­மாக பரி­ண­மிக்­கவும் இல்லை. இன்று வட­கொ­ரி­யாவும், தென்­கொ­ரி­யாவும் சமா­தான முயற்­சி­களை ஆரம்­பித்­துள்­ளன. அடுத்த கட்ட நகர்­வு­களைத் தீர்­மா­னித்­தி­ருக்­கின்­றன. இந்த நிலையில், வட­கொ­ரி­யாவின் நம்­பிக்­கையை தென்­கொ­ரியா வெல்ல வேண்­டிய கட்­டாயம் உள்­ளது. இதனைக் கருத்­திற்­கொண்டு, தென்­கொ­ரி­யா­வுடன் இணைந்து நடத்தும் கூட்டு இரா­ணுவ ஒத்­தி­கை­களை நிறுத்தப் போவ­தாக சிங்­கப்பூர் உச்­சி­மா­நாட்டைத் தொடர்ந்து அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி அறி­வித்­துள்ளார்.

வட­கொ­ரி­யாவின் பொரு­ளா­தா­ரத்தை வலுப்­ப­டுத்தல் என்­பது முக்­கி­யான விஷயம். அதி­க­ரித்து வரும் இரா­ணுவ ஆற்­றலும், தென்­கொ­ரி­யா­வு­ட­னான நல்­லி­ணக்க முயற்­சி­களும் வட­கொ­ரியத் தலை­வரின் பிம்­பத்தை மேம்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது. ஆனால், அவ­ரது நாட்டைச் சேர்ந்த மக்கள் வறு­மையில் வாடு­கி­றார்கள். வட­கொ­ரிய பிர­ஜை­யொ­ரு­வரின் சரா­சரி மாதாந்த சம்­பளம் 30 முதல் 40 டொல­ருக்கு இடைப்­பட்ட தொகை. வட­கொ­ரி­யாவில் இரண்­டரை கோடியை எட்டும் சனத்­தொகை. ஆனால், 30 இலட்சம் பேர் மாத்­தி­ரமே செல்­போன்­களை வைத்திருக்கிறார்கள். சர்வதேச தடைகளின் முன்னிலையில், இனிமேலும் இறுக்கமான பொருளாதாரத்தைப் பேண முடியாது. தமது நாட்டை மூடியுள்ள இரும்புத் திரையை அகற்றி உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டுமானால், சீனாவின் தயவுடன் மாத்திரம் தனித்து நின்று சாதிக்க முடியாது என்பதை வடகொரியத் தலைவர் உணர்ந்துள்ளார். தமது சிங்கப்பூர் விஜயத்தில் மக்களோடு மக்களாக செல்பி புகைப்படங்களை எடுத்துக் கொண்டதன் மூலமும், அரச ஊடகங்கள் வாயிலாக சிங்கப்பூரின் அழகை வடகொரிய மக்களுக்கு காட்டியதன் மூலமும் அவர் மாற்றத்திற்கான முதல் அடியை எடுத்து வைத்துள்ளார். அமெரிக்க, வடகொரிய உறவுகள் சார்ந்த சர்வதேச அரசியலின் சிக்கலை அறிந்தவர்களிடம் இப்படியெல்லாம் நடக்குமா என்று கேட்டிருந்தால், நீங்கள் கனவு காண்கிறீர்களா என்று பதில் கேள்வி கேட்டிருப்பார்கள். இருந்தபோதிலும், அடுத்த கணத்தில் என்ன செய்வார்கள் என்று அனுமானிக்க முடியாதவர்களாக கணிக்கப்பட்ட இருதலைவர்கள், கடந்த காலத்தை மறந்து விட்டு துணிச்சலுடன் முயற்சியொன்றை ஆரம்பித்துள்ளார்கள். அவர்களது முயற்சி கடினமானது என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும், நல்லதொரு ஆரம்பப் புள்ளி என்பதை தெளிவாக நிரூபித்துள்ளது. மிகவும் சிக்கலான நெருக்கடிகளைத் தீர்ப்பதற்கு மாற்று வழிகள் உள்ளன என்பதை எடுத்துக் காட்டியுள்ளது. இந்த முயற்சி வெற்றி பெறும் பட்சத்தில், மாற்று வழிகள் மீதான நம்பிக்கை குறித்த பாடங்களே உலகத்திற்கு படிப்பினையாக அமையும்.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-06-17#page-3

‘பழைய குருடி கதவைத் திறவடி’

1 day 9 hours ago
‘பழைய குருடி கதவைத் திறவடி’
 
 

நீண்டகாலமாக நாம் பயணித்த ஒரு வழி, இனிமேல் சரிப்பட்டு வராது என்று முடிவெடுத்து, அைத விட்டுவிட்டு வந்து, மாற்று வழியைத் தேர்ந்தெடுத்த பின்னர், மாற்று வழியை விடப் பழைய வழியே பரவாயில்லை என அங்கலாய்த்து, மீண்டும் பழைய வழியை நோக்கித் திரும்புதலை, ‘பழைய குருடி கதவைத் திறவடி’ என்று சொல்லலாம்.   

இவ்வாறான மீளத் திரும்புகைகள், அரசியலிலும் எப்போதாவது நடக்கின்றன.   
அந்த அடிப்படையிலேயே, அரசாங்கம் மீண்டும் பழைய தேர்தல் முறைமையின் கீழ், மாகாணசபைத் தேர்தலை நடாத்த முனைகின்றது.   

புதிய தேர்தல் முறைமையின் கீழ், மாகாணசபைத் தேர்தலை நடாத்துவதற்கு ஏதுவாக, எல்லை மீள்நிர்ணய அறிக்கையை, நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த அரசாங்கம், அதை நிறைவேற்றாமல் இழுத்தடித்து வந்திருந்தது.   

இப்போது, புதிய முறைமையைக் கைவிட்டு, பழைய முறைமையின் கீழ் மாகாணசபைத் தேர்தலை நடாத்தவுள்ளதாக அறிவித்துள்ளமை, நமது அனுமானங்களை எல்லாம் மெய்ப்பிப்பதாக அமைந்துள்ளது.   
நாட்டின் தேர்தல் முறைமையை மாற்றுவது தொடர்பில், பல வருடங்களாகக் கருத்தாடல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தன.   

இலங்கையில் நடைமுறையிலிருந்த விகிதாசாரத் தேர்தல் முறைமையே, சிறுபான்மையினருக்கு அரண் போன்றது என்று பரவலாகச் சொல்லப்படுவதுண்டு.   

ஆனால், அந்த அரணை உடைப்பதற்காக அல்லாவிட்டாலும், விருப்புவாக்கு முறைக் குழப்பங்கள் போன்ற இன்னோரன்ன பிரச்சினைகளை முன்னிறுத்தி, புதிய தேர்தல் முறைமை ஒன்றுக்குச் செல்வது குறித்து சந்திரிகா பண்டாரநாயக்க, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ அரசாங்கங்களும், இன்றைய அரசாங்கமும் கவனம் செலுத்தின.   

தனியே தொகுதிவாரி முறைமை, விகிதாசாரமும் தொகுதியும் கலந்த முறைமை, விகிதாசாரத்துக்குள் தொகுதி என்ற தற்போதைய கலப்பு முறைமை என, பல தெரிவுகள் இதற்காகப் பரிசீலிக்கப்பட்டன.   

அதன்பிரகாரம், விகித சமன் அடிப்படையிலான கலப்பு முறைமை ஒன்றில், தேர்தலை நடாத்த அரசாங்கம் இணக்கம் கண்டது. குறிப்பாக, உள்ளூராட்சித் தேர்தலுக்கும், மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கும் இந்த முறையைப் பயன்படுத்துவது என்ற முடிவு, அனைத்துக்கட்சிகளுக்கிடையே ஏற்கெனவே எட்டப்பட்டு, சில சட்ட ஏற்பாடுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டு விட்டன.   

‘விகிதாசாரத்துக்குள் தொகுதி’ என வியாக்கியானம் கொடுக்கப்படுகின்ற புதிய கலப்புத் தேர்தல் முறைமையில், கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல் வாக்கெடுப்பு முதன்முதலாக நடாத்தப்பட்டது.   

உள்ளூராட்சி எல்லைகள் மீள் வரையறை செய்யப்பட்ட பின்னர், நிறைவேற்றப்பட்ட உள்ளூராட்சித் தேர்தல் திருத்தச் சட்டத்தின்படி, விகிதாசாரத்துக்கு 60உம் தொகுதிக்கு 40 என்ற விகிதசமன் அடிப்படையில் உறுப்பினர் தெரிவுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.   

புதிய தேர்தல் முறைமையின் கீழ், விருப்பு வாக்குச் சண்டையோ ஒரே வட்டாரத்தில் ஒரு கட்சிக்குப் பல வேட்பாளர்களைக் களமிறக்குதல், ஏதாவது ஒரு வட்டாரத்தில் ஆட்களையே நிறுத்தாமல் விடுதல் போன்ற சமமின்மைகளோ அல்லது புறக்கணிப்புகளோ இல்லாமல், இம்முறை உள்ளூராட்சித் தேர்தல் நடைபெற்றது.   

இருந்தபோதிலும், தேர்தல் முடிவுகளின்படி, வெற்றிபெற்ற கட்சிகளைத் தீர்மானிப்பதிலும் உள்ளூராட்சி சபைகளில் பெரும்பான்மைப் பலத்துடன் ஆட்சியை நிறுவுவதிலும் பெரும் சிக்கல்கள் எழுந்தன. ‘போனஸ்’ ஆசன முறைமையும் விருப்பத்தெரிவும் இல்லாமலாக்கப்பட்டமை மறுபுறத்தில், அறுதியாக வெற்றிபெற்ற கட்சியைத் தீர்மானிப்பதிலும் யாருடைய துணையுமின்றி ஆட்சியை நிறுவுவதிலும் இருந்த சாத்தியக்கூறுகளைக் குறைவடையச் செய்திருந்தன.   

மிக முக்கியமாக, ஆட்சியதிகாரத்தில் இருக்கின்ற ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியாலும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியாலும் கொண்டுவரப்பட்ட, இந்தப் புதிய தேர்தல் முறைமையின் மூலம் நடைபெற்ற கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், அக்கட்சிகளாலேயே பெரிதாகச் சோபிக்க முடியவில்லை என்பது கண்கூடு.  

 ‘அப்பச்சி’யின் பொதுஜன பெரமுனவின் மொட்டுச் சின்னம், கணிசமான உள்ளூராட்சி சபைகளில் வெற்றி பெற்றிருந்தது. இந்தப் புதிய தேர்தல் முறைமை குறித்த அச்சம், அரசாங்கத்துக்குக் குறிப்பாக, ஐ.தே.கட்சிக்கு ஏற்படுவதற்கு இதுவே முதலாவது காரணம் என்று கூறினால் மிகையில்லை.   

இதேவேளை, புதிய முறைமையில் மாகாணசபைத் தேர்தலோ அல்லது நாடாளுமன்றத் தேர்தலோ நடைபெற்றால், அதில் தமது பிரதிநிதித்துவங்கள் குறைவடையும் என்பதையும் உள்ளூராட்சித் தேர்தல் அனுபவத்திலிருந்து சிறுபான்மை மற்றும் சிறு கட்சிகள் கற்றுக் கொண்டன.   

இதற்கெல்லாம் சமாந்தரமாக, மாகாணசபைத் தேர்தலையும் புதிய முறையில் நடாத்துவதற்கு, அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்தது அல்லது அவ்வாறு ஒரு ‘படத்தை’ ஓட்டியது.   

புதிய முறைமையில் மாகாணசபைத் தேர்தலையும் அதன்பின் (ஒருவேளை) நாடாளுமன்றத் தேர்தலையும் நடாத்துவதாயின், வட்டார எல்லைகள் மீள்நிர்ணயம் செய்யப்பட்டது போல், மாகாணங்களின் எல்லைகளும் மீள்வரையறை செய்யப்பட வேண்டும். இந்த அடிப்படையில், அதற்காக உயர்மட்டக் குழுவொன்று நியமிக்கப்பட்டு, அக்குழு தனது பரிந்துரைகள் அடங்கிய இறுதி அறிக்கையை, மார்ச் மாதம், உள்ளூராட்சி மாகாண சபைகள் அமைச்சர் பைசர் முஸ்தபாவிடம் கையளித்திருந்தது.   

இந்த அறிக்கையின் இறுதிவடிவத்தை, நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்து, மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மையுடன் அதை நிறைவேற்றினால், உடனடியாகத் தேர்தலை நடாத்த தயார் என்று அமைச்சர் பைசர் முஸ்தபா கூறியிருந்தார்.   

பழைய தேர்தல் முறையைப் பலர் விரும்புகின்ற போதிலும், பழைய முறைக்குப் பின்னோக்கிச் செல்வது, உகந்ததல்ல என்பது, அவருடைய நிலைப்பாடாக இருந்தது.   

ஆனால், இந்த அறிக்கையை நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்து, மாகாணசபைகள் தேர்தலைப் புதிய முறையில் நடத்துவதற்கான முன்னெடுப்புகளில் மெத்தனப் போக்கையே, ஏப்ரல் மாதத்துக்குப் பின்னர், பெரும்பாலும் அவதானிக்க முடிந்தது.  

உண்மையிலேயே, புதிய தேர்தல் முறைமை குறித்து, முஸ்லிம் மக்களிடையே இரு வேறுபட்ட அபிப்பிராயங்கள் உள்ளன. “இதுவே, சிறுபான்மையினருக்குப் பொருத்தமானது” என்று ஒருதரப்பினர் கூறுகின்றனர்.  “இல்லை, இது பாதகமானது; கலப்பு முறைமையை நடைமுறைப்படுத்துவதாயின் அது இன்னும் சீர்படுத்தப்பட வேண்டும்” என்று மற்றைய தரப்பினர் கூறுகின்றனர்.   

மாகாண சபைத் தேர்தலை 50:50 (விகிதாசாரம்:தொகுதிவாரி) என்ற அடிப்படையில் நடாத்துதற்கு, ஏற்கெனவே உத்தேசிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.   

இந்தச் சூழலில், “சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ள எல்லை மீள்நிர்ணய அறிக்கையில், முஸ்லிம்களின் பிரதிநிதித்துவங்கள் நியாயமான முறையில் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை” என்று எல்லை மீள்நிர்ணயக் குழுவில் அங்கம்வகித்த, முஸ்லிம் உறுப்பினரான பேராசிரியர் எஸ்.எச். ஹிஸ்புல்லா, கவலை வெளியிட்டிருக்கின்றார்.   

பெரும்பான்மையாக வாழ்வோர் என்ற அடிப்படையில், எந்தத் தேர்தல் முறைமை வந்தாலும், சிங்கள மக்களின் பிரதிநிதித்துவங்களைப் பேணும் விதத்தில், தொகுதிகள் அமையப் பெறும்.  

அதுபோல, தமிழ்த் தேசியம், மிகவும் புத்திசாலித்தனமான காய்நகர்த்தல்களின் மூலம், தமிழ்ப் பிரதிநிதித்துவத்தைத் தக்கவைப்பதற்கு, ஏதுவான எல்லை மீள்நிர்ணயங்களைச் செய்ய முனைந்திருக்கிறது.   

ஆனால், கட்சிசார் அரசியல் போட்டிகளுக்குள் சிக்கித்தவிக்கும் முஸ்லிம்களின் ஒட்டுமொத்தப் பிரதிநிதித்துவத்தைக் காப்பாற்றும் வகையில், மாகாண சபைகளின் எல்லைகளும் அதற்குள் வரும் தொகுதிகளின் எல்லைகளும் மீள் நிர்ணயம் செய்யப்படவில்லை என்பது சாதாரண விடயமல்ல.   

எனவே, இப்போது வகுக்கப்பட்டிருக்கின்ற எல்லைகளின் அடிப்படையில், மாகாணசபைத் தேர்தல்கள் நடைபெறுமாயின், முஸ்லிம்களின் பிரதிநிதித்துவம், குறிப்பாக வடக்கு, கிழக்குக்கு வெளியே வெகுவாகக் குறைவடையும்.  

இந்த அடிப்படையில், முஸ்லிம்களால் இந்தத் தேர்தல் முறையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது. எனவேதான், பழைய முறைக்குச் செல்ல வேண்டும் என ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ், அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸ் கட்சி ஆகிய பிரதான முஸ்லிம் கட்சிகள், இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் அறிவித்திருந்தன.   

எங்கு வேட்பாளரை நிறுத்தினாலும், அங்குள்ள மக்களின் வாக்குகள் சிதறாமல், தங்களது கூடையிலேயே விழும் என்ற நிலையிலுள்ள மக்கள் விடுதலை முன்னணி, பொதுஜன பெரமுன மற்றும் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (த.தே.கூ.) ஆகியனவுக்கு, இந்தத் தேர்தல் முறைமை பெரிய பாதகமாக அமையாது.   

ஆனால், தற்போது வகுக்கப்பட்டுள்ள தொகுதிகளில் 50:50 அடிப்படையில் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெறுமாயின், முஸ்லிம் மற்றும் மலையகக் கட்சிகள், சிறு கட்சிகளின் பிரதிநிதித்துவங்கள் குறைவடையவே வாய்ப்புகள் உள்ளன. ஆகவேதான், அக்கட்சிகள் பழைய குருடியின் கதவுகளைத் தட்ட விரும்புகின்றன.  “சிறுபான்மையினக் கட்சிகள் மற்றும் சிறியகட்சிகள் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கின்றன. எனவே இதைக் கைவிடுவோம்” என்ற தோரணையில் அரசாங்கம் செயற்பட்டாலும், உண்மையில், இந்த எல்லை நிர்ணய அறிக்கையை நிறைவேற்றுவதிலும், புதிய முறைமைக்கு அமையச் சட்டத்திருத்தத்தை மேற்கொள்வதிலும் அரசாங்கத்துக்கு முன்னால் பாரிய சவால்கள் உள்ளன.   

அத்துடன், புதிய தேர்தல் முறைமையின் படி தேர்தல் நடந்தால், மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவின் பொதுஜன பெரமுன, தனது பலத்தை இன்னும் நிரூபித்து விடுமோ என்ற உள்ளச்சமும், பழைய முறைமையில் அரசாங்கம் நாட்டம் கொள்வதற்கான மறைமுகக் காரணம் எனலாம்.   

நாட்டில் தேர்தல் முறைமையை, மாற்றியமைப்பதற்கான முன்மொழிவுகளும் கலந்தாலோசனைகளும் கிட்டத்தட்ட 10 வருடங்களுக்கு மேலாக நடைபெற்றிருப்பதாகச் சொல்ல முடியும்.   

தினேஷ் குணவர்தன தலைமையிலான குழுவின் அறிக்கையை, ஒருபுறம் வைத்துவிட்டு, நல்லாட்சி அரசாங்கமானது, புதிய தேர்தல் முறைமையைக் கொண்டு வருவதற்காக, மேலும் பல வழிகளில் நடவடிக்கை எடுத்திருந்தது.   

சிவில் அமைப்புகள், அரசியல் கட்சிகளுடன் அரசாங்கம் கலந்துரையாடல்களை மேற்கொண்டதுடன், ஒவ்வொரு கட்சியும் தனக்குள் உள்ளகக் கலந்துரையாடல்களையும் மேற்கொண்டிருந்தது. சர்வகட்சி மட்டத்திலும் நாடாளுமன்றத்திலும் பல நாள்கள், வாதப் பிரதிவாதங்கள் நடாத்தப்பட்டே, இந்தப் புதிய தேர்தல் முறைமை கொண்டு வரப்பட்டது.   

இதற்குப் பெரும்பான்மையினக் கட்சிகள் மட்டுமன்றி, இப்போது இதனை எதிர்க்கின்ற முஸ்லிம் கட்சிகள் உள்ளிட்ட சிறு கட்சிகளும் சம்மதம் தெரிவித்திருந்தன.   

புதிய தேர்தல் முறைமை பற்றிப் பேசப்பட்டபோது, உள்ளூராட்சித் தேர்தல், மாகாணசபைத் தேர்தல்களின் விகிதாசார-தொகுதிவாரி விகிதசமன்கள் பற்றிய முன்மொழிவுகள் முன்வைக்கப்பட்ட போது, இது விடயத்தில் கூடிய கவனம் செலுத்துமாறு, பொதுவாக எல்லா மக்களும் பொறுப்புவாய்ந்தவர்களைக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.   

முக்கியமாக, பிரதான முஸ்லிம் கட்சிகளையும் 21 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களையும் விழிப்பாக இருந்து, பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதிசெய்யும் விதத்திலான தேர்தல் முறைமையைக் கொண்டு வருமாறு, முஸ்லிம்கள் மன்றாட்டமாகக் கோரினர்.   

அந்த நிலையில், முஸ்லிம் காங்கிரஸோ, மக்கள் காங்கிரஸோ ஏனைய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களோ, இதற்கு ஆதரவளித்தார்கள் என்றால், அதன் ஆழ அகலங்கள், சாதக பாதகங்களை விளங்கிக் கொண்டு, அறிவார்ந்த அடிப்படையில் தமது முடிவுகளை எடுத்தார்கள் என்பதுதானே அதன் அர்த்தம்?   

இப்போது, இத்தனை நேர, கால, நிதியை விரயம் செய்து, ஒரு பரீட்சார்த்த தேர்தலையும் நடத்திவிட்ட பிறகு, பழைய தேர்தல் முறைக்கே திரும்புவோம் என்று, அரசாங்கமும் முஸ்லிம் கட்சிகளும் சொல்கின்றன என்றால், இதன் அர்த்தம்தான் என்னவென்று தெரியவில்லை.   

சிறுபான்மை முஸ்லிம்களுக்கும் மலையகத்தவர்களுக்கும் சிறு கட்சிகளுக்கும் இது சாதகமான தேர்தல் முறைமை அல்ல என்பதற்காக, இப்போது கூறப்படுகின்ற காரணங்கள் அப்போதும் வெட்ட வெளிச்சத்தில் இருந்தனவன்றோ?  

அப்போது, கலப்பு முறையைச் சரி என்று சொல்லிவிட்டு, இப்போது கைவிட நினைப்பது, அரசியலில் தூரசிந்தனையற்ற, புத்திசாலித்தனமற்ற போக்கின் வெளிப்பாடாகத்தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.   எது எப்படியோ, மீண்டும் பழைய முறைப்படியே மாகாணசபைத் தேர்தல் நடாத்தப்படும் எனத் தெரிகின்றது.   

இவ்வாரம் நடைபெற்ற அமைச்சரவை முடிவுகளை அறிவிக்கும் ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில், அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்ன, பழைய விகிதாசார முறைப்படியே, மாகாணசபைத் தேர்தல்கள் இவ்வருடம் டிசெம்பர் மாதம் நடைபெறும் என்றும், அதற்கு முன்னதாகச் செப்டெம்பரில் தேவையான சட்டத்திருத்தம் மேற்கொள்ளப்படும் என்றும் அறிவித்துள்ளார்.   

மாகாணசபைகளுக்கான தேர்தலைக் காலதாமதமின்றி நடத்துவதாயின், நான்கு தெரிவுகள் இருக்கின்றன என்றும், அதில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும் என்றும் தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவின் தவிசாளர் முன்னர் ஒரு தடவை தெரிவித்திருந்தார்.   

அதன்படி, அதில் ஒன்றை அரசாங்கம் இப்போது தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றது எனலாம். அதாவது, கடந்த தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பிறகு சுற்றிவளைத்து, தான் நினைத்த இடத்துக்கு மற்றெல்லோரையும் அரசாங்கம் அழைத்து வந்திருக்கின்றது.   

ஆனால், பழைய முறையில் தேர்தல் நடைபெறுவதால் நாட்டில் எந்தக் கட்சிக்கும் வெற்றி உறுதியாகி விட்டது என்று சொல்வதற்கில்லை. பெரும்பான்மைச் சமூகத்தின் வாக்குகள் மூன்று அல்லது நான்காகப் பிரிந்துள்ளன.   

தமிழர்களின் வாக்குகள் குறைந்தபட்சம் இரண்டாகப் பிரிந்திருக்க, முஸ்லிம்களின் வாக்குகள் இரு முஸ்லிம் கட்சிகள் உள்ளடங்கலாக மூன்று, நான்கு கூடைகளுக்குள் விழப் போகின்றன.   

எனவே, பழைய குருடியும் இவர்களது எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றுவது நிச்சயமில்லை போலத்தான் தெரிகின்றது.    

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/பழைய-குருடி-கதவைத்-திறவடி/91-217987

மாகாண சபை தேர்தலை இலக்கு வைத்து நகரும் அரசியல்….!

1 day 11 hours ago
மாகாண சபை தேர்தலை இலக்கு வைத்து நகரும் அரசியல்….!

 

 
 

மாகாண சபை தேர்தலை இலக்கு வைத்து நகரும் அரசியல்….!

நரேன்-

கிழக்கு மாகாண சபையின் ஆயுட்காலம் முடிவடைந்து சில மாதங்கள் கடந்து விட்டது. வடக்கு மாகாண சபையின் காலம் முடிவதற்கு நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றது. இந்த நிலையில் இவ்வருட இறுதியில் அல்லது அடுத்த வருட முற்பகுதியில மகாணசபைத் தேர்தல் நடைபெறும் என்ற நிலையே உள்ளது. இந்த தேர்தலுக்கான நகர்வுகளில் அரசியல் கட்சிகள் இறங்கியுள்ளன. இதனையே அண்மைய சம்பவங்கள் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன. தென்னிலங்கையின் பிரதான இரு கட்சிகளும் தமது வாக்கு வங்கியை அதிகரிக்கும் நோக்கில் வடக்கு நோக்கி தனது கவனத்தை திருப்பியுள்ளது. ஐக்கிய தேசியக் கட்சி வன்னியில் அமைச்சர் றிசாட் பதியுதீன் ஊடாகவும், யாழில் அமைச்சர் விஜயகலா மகேஸ்வரன் ஊடாகவும் மற்றும் நேரடியாக தனது கட்சி உறுப்பினர்கள் ஊடாகவும் வாகடகு வேட்டைக்கான தனது நகர்வுகளை மேற்கொண்டு வருகின்றது. சிறிலங்கா சுதந்திரக்கட்சியும் அதிரடியாக வடக்கின் இரு பிரதான தேர்தல் மாவட்டங்களுக்கும் இரு பிரதி அமைச்சுக்களை நியமித்துள்ளது. யாழ் மாவட்டத்தில் அங்கஜன் இராமநாதனும், வன்னியில் கே.கே.மஸ்தான் அவர்களுக்கும் பிரதி அமைச்சு பதவிகள் வழங்கப்பட்டு சுதந்திரக் கட்சியின் வாக்கு வங்கி அதிகரிப்புக்காக களம் இறக்கப்பட்டுள்ளனர். கடந்த உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலில் இருவரும் சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சிக்கான ஆதரவுத் தளத்தை அதிகரித்துக் காட்டியிருந்தனர். அதனடிப்படையில் இம் அமைச்சுப் பதவிகள் வழங்கப்பட்டதாக காட்டப்பட்டாலும் உண்மையில் அடுத்த வடக்கு மாகாண சபை தேர்தலை நோக்கிய நகர்வே இது. அத்துடன் ஜனாதிபதியின் கீழ் முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பிரபா கணேசன் அவர்களும் வடக்கில் கால் ஊன்றியுள்ளார்.

இவ்வாறு தென்னிலங்கை தேசிய கட்சிகளினுடைய தேர்தல் நோக்கிய செயற்பாடுகள் ஒருபுறமிருக்க தமிழ் கட்சிகளும் தற்போது வடக்கு மாகாணசபை குறித்து கவனம் செலுத்தியுள்ளது. இதனால் புதிய கட்சிகள், புதிய கூட்டுக்கள் பற்றி எல்லாம் பரபரப்பாக பேசப்பட்டு வருகின்றது. ஈபிடிபி சார்பில் அதன் செயலாளர் நாயகம் டக்ளஸ் தேவானந்தா முதல்வர் வேட்பாளராக களம் இறங்கவுள்ளதாக தெரிவித்துள்ளதுடன், அந்தக் கட்சியும் அதற்கான வேலைகளில் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளது. இளைஞர்கள் பலரை உள்வாங்கி கிராம மட்டத்தில் கட்சி கட்டமைப்பை வளர்ப்பதற்கான தீவிர வேலைகளில் அண்மை நாட்களாக ஈபிடிபி ஈடுபட்டுள்ளது.

கடந்த உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு ஏற்பட்ட பின்னடைவையடுத்து மாகாணசபைத் தேர்தலை எதிர்கொள்ளத்தக்க முன்னேற்பாடுகளில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஈடுபட்டு வருகின்றது. அதன் ஒரு கட்டமாக உள்ளூராட்சி தேர்தலில் ஏற்பட்ட பின்னடைவுகளுக்கான காரணங்களை ஆராய்ந்துள்ள கூட்டமைப்பு அதை நிவர்த்தி செய்ய என்ன செய்யலாம் என்ற வழிவகைகள் குறித்தும் கவனம் செலுத்தியுள்ளது. இந்த நிலையிலேயே கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் இதுவரை அரசுக்கு முண்டு கொடுத்து வந்ததாகவும் இனியும் அவ்வாறு தொடரமுடியாது. அரசுடனான தொடர்பை துண்டிக்கப் போவதாகவும் தெரிவித்துள்ளதுடன், வடமராட்சி கிழக்கு மீனவர்களின் போராட்டத்திலும் பங்கெடுத்திருந்தார். கடந்த 450 நாட்களுக்கு மேலாக காணி விடுவிப்புக்காகவும், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கு நீதி வேண்டியும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களால் ஜனநாயக ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் மக்கள் போராட்டங்களில் கலந்து கொள்ளாத சுமந்திரன் வடமராட்சி கிழக்கு மீனவர்களின் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டமையும், மேற்சொன்ன கூற்றும் தேர்தல் நோக்கிய நகர்வு என்பதையே வெளிப்படுத்துகின்றது.

தமிழரசுக் கட்சி தமது மக்கள் பலத்தை நிரூப்பிக்கும் வகையில் இளைஞர் மாநாடு ஒன்றினை நடத்துவதற்கும் திட்டமிட்டுள்ளது. ஆனாலும் தமிரசுக் கட்சி தனித்து இளைஞர் மாநாடு நடத்தாமல் கூட்டமைப்பின் இளைஞர் மாநாடாக நடத்துமாறு பங்காளிக்கட்சிகள் வலியுறுத்தி வருவதால் அதில் இழுபறி நிலை காணப்படுகின்றது. தமிழரசுக் கட்சி தனித்து ஒரு இளைஞர் மாநாட்டை நடத்தினால் அது பங்காளிக்கட்சிகளுக்குள் உள் முரண்பாடுகளை மேலும் வலுவடையச் செய்வதுடன், வடக்கு முதலமைச்சர் தலைமையிலான புதிய அனி அல்லது கூட்டுக்கு சாதகமாக அமைய வாய்ப்பும் உள்ளது. கட்சி ஒற்றுமையை பாதுகாத்து வாக்கு வங்கியை தக்க வைப்பதா அல்லது கூட்டமைப்பை மேலும் உடைவுறச் செய்வதா என்பது தமிழரசுக் கட்சியின் கைகளிலேயே தங்கியுள்ளது.

இவ்வாறானதொரு பரபரப்பான நிலையில் வடக்கு முதலமைச்சரின் நடவடிக்கைகள் இந்த விவகாரத்தை மேலும் சூடு பிடிக்கச் செய்துள்ளது. வடக்கு முதலமைச்சர் தலைமையில் ஒரு அணியும் மாகாணசபை தேர்தலில் களம் இறங்கவுள்ளது. அண்மைக் காலமாக வடக்கு முதலமைச்சர் சி.வி.விக்கினேஸ்வரன் தலைமையில் ஒரு மாற்று அணி அல்லது புதிய கட்சி உருவாகப்படவுள்ளதாக பேசப்பட்டு வருகின்ற போதும் அது தொடர்பில் முதலமைச்சர் சூட்சுமான முறையில் சில நகர்வுகளை செய்கின்றாரே தவிர பகிரங்கமாக எதனையும் கூறவில்லை. தமிழ் மக்கள் பேரவையின் ஆதரவுடன் வடக்கு முதலமைச்சர் தலைமையில் ஒரு கூட்டு அல்லது புதிய கட்சி உருவாக்கப்படுவதற்கான வேலைகள் நடைபெறுகின்றது. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு சவால் அளிக்கத்தக்க வகையில் அந்த கூட்டு அமைய வேண்டுமானால் அது முதலமைச்சர் தலைமையிலான அணி, தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி, ஈபிஆர்எல்.எப் ஆகியன இணைவதன் மூலமே சாத்தியம். அதுவே வடக்கு மாகாணசபையில் ஒரு போட்டி நிலையை உருவாக்கும். இந்த அணிகளை இணைக்கும் போது முதலமைச்சர் தனது பலத்தையும், செல்வாக்கையும் நிரூபிக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கின்றார். குறிப்பாக கடந்த உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலில் கூட்டமைப்பு பின்னடைவைச் சந்தித்து இருந்தது. இதனை முதலமைச்சர் வெளிப்படுத்தியும் இருந்தார். அதேநேரம் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி கணிசமான வாக்குகளைப் பெற்று வடக்கில் கூட்டமைப்புக்கு சவால் அளித்துள்ளது. குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தின் சில சபைகளில் ஆட்சி அமைப்பதற்கு கூட்டமைப்புக்கு கடும் நெருக்கடி நிலையையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது. இந்த நிலையில் கூட்டமைப்புக்கு போட்டியான மாற்று அணி என்ற நிலையை தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி தக்க வைக்க முயல்கிறது. அது ஒருபுறமிருக்க, முதலமைச்சர் தலைமையில் புதிய கூட்டு உருவாக்கப்பட்டால் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி சில நிபந்தனைகளுடன் இணையக் கூடிய சூழலே இருக்கிறது. தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனியின் வாக்கு வங்கி அதிகரிப்பு முதலமைச்சருக்கும் சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. புதிய கட்சி அல்லது கூட்டு அமைக்கப்படும் பட்சத்தில் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனியை விட தனக்கு அதிக செல்வாக்கு உள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்த வேணடிய தேவையும் முதலமைச்சருக்கு எழுந்திருக்கின்றது. அதன் மூலமே ஏனைய கட்சிகளுடன் சமாந்தரமாக நின்று பேசி ஒரு மாற்றுத் தலைவராக தன்னை நிலைநிறுத்தி ஏனைய கட்சிகளை எந்தவித நிபந்தனைகளையும் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி விதிக்காத வகையில் புதிய கூட்டுக்குள் கொண்டுவரமுடியும்.

இந்த பின்னனியிலேயே தமிழ் மக்கள் பேரவை முதலமைச்சர் தலைமையில் இளைஞர் மாநாடு ஒன்றை நடத்த முயல்கிறது. இந்த இளைஞர் மாநாட்டில் வரும் இளைஞர்கள் எண்ணிக்கையே வடக்கு முதல்வரின் ஆரவுத் தலத்தை வெளிப்படுத்தப் போகிறது. வடக்கு முதல்வர் தலைமையில் எழுக தமிழ் பேரணி வடக்கிலும், கிழக்கிலும் இடம்பெற்ற போது பெரும் மக்கள் வெள்ளத்தை காணமுடிந்தது. அந்த மக்கள் திரட்டலுக்கு பேரவை துருப்புச் சீட்டாக இருந்தாலும் களத்தில் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி மற்றும் ஈபிஆர்எல்எப் என்பனவே வேலை செய்திருந்தது. அதிலும் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனியின் பங்களிப்பு அதிகம் என்றே சொல்லாம். இதேபோல் வடக்கு முதலமைச்சருக்கு எதிராக தமிழரசுக் கட்சியால் அரச கட்சிகளுடன் இணைந்து நம்பிக்கையில்லா பிரரேரணை கொண்டுவரப்பட்ட போது நல்லூர் வீதியால் பல ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் முதலமைச்சரின் இல்லத்தை நோக்கி திரண்டார்கள். அதிலும் தமிழரசுப் கட்சி அதிருப்தியாளர்கள், கூட்டமைப்பின் பங்காளிக்கட்சிகளின் இளைஞர்கள், தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனியினர், ஈபிஆர்எல்எப்பினர் எனப் பலரும் இருந்தனர். இந்த நிலையில் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி, ஈபிஆர்எல்எப் என்பன புதிய கூட்டுக்குள் தனிக்கட்சிகளாக தம்மை அடையாளப்படுத்தி இணையுமாயின் முதலமைச்சரும் தனது செல்வாக்கை வெளிப்படுத்தி தனிக்கட்சியாக வெளிப்படுத்த வேண்டிய தேவையுள்ளது. இதனை வெளிப்படுத்தவே இளைஞர் மாநாடு ஒன்றை நடத்த முயற்சிகள் இடம்பெறுகிறது. முதலமைச்சரின் பலத்தை நிரூப்பிக்க நடைபெறும் இளைஞர் மாநாட்டுக்கு தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனி, ஈபிஆர்எல்எப் என்பன ஆதரவு வழங்கினாலும் மனப்பூர்வமாக முதலமைச்சரின் பலத்தை காட்ட அணிதிரட்டலை செய்வார்களா என்ற கேள்வி எழுகிறது. மறுபுறம் பேரவையில் உள்ளவர்களும் பெரியளவில் மக்களை அணி திரளச் செய்யக் கூடியவர்கள் அல்ல. அவர்கள் கருதுருவாக்கத்தை ஏற்படுத்துவர்களே தவிர மக்களுடன் நேரடித் தொடர்பு குறைந்தவர்கள். முதலமைச்சருக்கு ஆதரவு இருக்கின்ற போதும் அவர் கீழ் மட்டத்தில் இறங்கி அணிதிரட்டலை செய்யக் கூடியவர் அல்ல. தற்போது உள்ள சூழலில் முதலமைச்சர் தன்னுடன் நெருக்கமாகவுள்ள ஐங்கரநேசன், அனந்தி சசிதரன், அருச்தவபாலன் ஆகியோரை வைத்தே அவ்வாறான தொரு அணிதிரட்டலை செய்ய வேண்டும். அவர்களால் பெரியளவிலான அணி திரட்டலை செய்ய முடியுமா என்ற கேள்வியும் உள்ளது. இந்த பின்னனியிலேயே முதலமைச்சரின் புதிய அணி அல்லது புதிய கூட்டு தொடர்பான வேலைகள் மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது.

ஆக, தேர்தல் நோக்கிய நகர்வில் கட்சிகளும், தலைவர்களும் தீவிரமாக இறங்கியுள்ளார்கள். இதனை மக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தமிழ் தேசிய மக்களது அபிலாசைகளையும், அவர்களது உரிமைகளையும் எந்தவித விட்டுக் கொடுப்புமின்றி முன்னகர்த்தி செல்வதற்கான ஒரு தலைமையே தமிழ் மக்களுக்கு தேவைப்படுகிறது. கூட்டமைப்பு அந்த நிலையில் தடுமாறி நிற்கின்றது. இதனாலேயே மாற்றுத் தலைமைக்கான தேடல் தொடங்கியது. அந்த மாற்று தலமை என்பது வெறும் தேர்தல் நோக்கிய கட்சி அரசியலாக இல்லாது உண்மையான ஒரு கொள்கை கொண்டதும், தமிழ் மக்களது அபிலாசைகள் நோக்கி நகரக் கூடியதுமானதாக அமையவேண்டும். அவ்வாறான தொரு கூட்டினை அமைப்பதற்கான தேவையே தற்போது எழுந்திருக்கின்றது. இதனை முதலமைச்சர் மற்றும் கட்சித் தலைமைகள் புரிந்து பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக வலுவான ஒரு அணியாக செயற்பட முன்வரவேண்டும் என்பதே பலரதும் எதிர்பார்ப்பு.

http://www.samakalam.com/செய்திகள்/மாகாண-சபை-தேர்தலை-இலக்கு/

உலகை திரும்பிப்பார்க்க வைத்த அரசியல் சந்திப்பு

1 day 19 hours ago
உலகை திரும்பிப்பார்க்க வைத்த அரசியல் சந்திப்பு

 

இந்த 2018ஆம் ஆண்டின் தலை­யாய அர­சியல் நிகழ்வு என்றால் ஜுன் மாதம் 12ஆம் திகதி சிங்­கப்­பூரில் நடை­பெற்ற அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் மற்றும் வட­கொ­ரிய அதிபர் கிம் ஆகி­யோ­ருக்­கி­டையில் நடை­பெற்ற உச்­சி­ மா­நாடு என்­பது எவரும் எளிதில் ஏற்­றுக்­கொள்ளக் கூடிய விட­ய­மாகும். உலகின் அர­சியல், பொரு­ளா­தார ஆற்­றல்­களில் மிகப்­ப­ல­மான அமெரிக்க நாட்டின் பத­வி­யி­லி­ருக்கும் ஜனா­தி­ப­தியும்,கம்­யூனிச ஆட்சி நடை­பெறும் நாட்டின் வெளியு­லகில் பெரு­ம­ளவில் பய­ணிக்­காத தலை­வரும் சந்­தித்­தனர். உச்­சி­ம­ா­நாடு நடத்­தினர் என்­பது உலக சமா­தா­னத்தை நேசிக்கும் எவரும் பெரு­மைப்­ப­டத்­தக்க நிகழ்ச்­சி­யாகும். ஜூன் 12ஆம் திகதி உச்­சி­ ம­ா­நாட்டை நேர­டி­யாக ஊட­கங்­க­ளுக்கு அறிக்­கை­யி­டு­வ­தற்கும் தொலைக்­காட்­சியில் ஒளிப­ரப்­பவும் ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான ஊட­க­வி­ய­லா­ளர்கள் சிங்­கப்பூர் ஹோட்­டல்களில் முகா­மிட்­டி­ருந்­தனர். சிங்­கப்பூர் நேரம் காலை 09.00 மணிக்கு திட்­ட­மி­டப்­பட்­டி­ருந்த உச்­சி­மா­நாட்டின் முத­லா­வது காட்சி ட்ரம்ப், கிம் ஆகியோர் மட்டும் கைகு­லுக்­கி­ய­தாகும். இரண்­டா­வது காட்சி உத­வி­யா­ளர்­க­ளின்றி மொழி­பெ­யர்ப்­பா­ளர்­களின் துணை­யோடு இரு­த­லை­வர்கள் மட்டும் சந்­தித்­த­மை­யாகும். மூன்றாம் காட்சி தத்தம் அரச உய­ர­தி­கா­ரிகள் சகிதம் இரு தலை­வர்­களும் சந்­தித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்­தி­ய­மை­யாகும். அமெ­ரிக்க தரப்பில் பாது­காப்பு, வெளிவி­வ­கார அமைச்­சர்­களும், வட­கொ­ரிய சார்பில் சில அமைச்­சர்­களும் தத்தம் தலை­வர்­க­ளுடன் இணைந்து பேச்­சு­வார்த்­தை­களில் ஈடு­பட்­டனர். இரண்­டா­வது காட்சி அதா­வது உத­வி­யா­ளர்கள் சகிதம் பங்­கு­பற்­றிய பேச்சுவார்த்தை மதி­ய­போ­சன பேச்சுவார்த்தை என அர­சியல் இரா­ஜ­தந்­திர பாஷையில் கூறப்­ப­டு­கி­றது. சிங்­கப்பூர் அர­சாங்­கத்தின் சிறப்­பான ஏற்­பா­டு­களின் கீழ் நடை­பெற்ற இரண்டு பேச்சுவார்த்­தை­களும் வெற்­றி­ய­ளித்­த­னவா? ஒப்­பந்­தங்கள் கைச்­சாத்­தா­கினால் இரு நாடு­க­ளையும் முரண்­பட வைத்த அர­சியல், இரா­ணுவ விவ­கா­ரங்கள் முற்றுப்பெறும் வாய்ப்­புக்கள் தெரி­கின்­றதா? தொடர் பேச்­சு­வார்த்­தைகள் இடம்­பெ­றுமா? இரா­ஜ­தந்­திர உறவு நில­வாத இரு நாடு­க­ளுக்­கு­மி­டையில் இரா­ஜ­தந்­திர உற­வுகள் ஆரம்­பிக்­கப்­ப­டுமா? தென்­கொ­ரி­யாவில் இருந்து அமெ­ரிக்க படை­யினர் விலக்கிக் கொள்­ளப்­ப­டு­வார்­களா? வட­கொ­ரிய அதிபர் அணு­ஆ­யுத உற்­பத்தி முயற்­சி­களை பூர­ண­மாக இல்­லா­தொ­ழிப்­பாரா என்­பது போன்ற வினாக்கள் பல­ராலும் குறிப்­பாக பல நாட்டுத் தலை­வர்­க­ளாலும் கேட்­கப்­ப­டு­கின்­றன. 

ஜூன் 12ஆம் திகதி காலை முத­லா­வது காட்சி நிறை­வே­றிய சற்­று­நே­ரத்தில் முன்னாள் மத்­திய புல­னாய்வு அமைப்பு (சீ.ஐ.ஏ) தலைவர் பத்­தி­ரி­கை­க­ளுக்கு செவ்வி ஒன்றை வழங்­கி­யி­ருந்­தார். அமெ­ரிக்கா என்­கின்ற உல­கப்­புகழ் பெற்ற ஜன­நா­யக நாட்டின் தலைவர் உலகின் மிகப்­பெரும் சர்­வா­தி­கா­ரியும் மனித உரி­மை­களை எள்­ள­ள­வேனும் மதிக்­காத வட­கொ­ரிய தலை­வ­ருடன் ஒன்­றி­ணைந்து இரண்டு நாட்டுத் தேசிய கொடிகள் பின்­ன­ணியில் பறக்க கைலாகு கொடுத்­த­மையை பார்க்க சகிக்க முடி­ய­வில்லை என்றார். அமெ­ரிக்க அதி­ப­ருக்கு பெருமை சேர்க்கக் கூடிய விட­ய­மல்ல என்றும் அமெ­ரிக்க தேசியக் கொடியை வட­கொ­ரிய தேசியக் கொடிக்கு அரு­கா­மையில் சம­னாக பறக்க விடப்­பட்­டமை அமெ­ரிக்­கா­வுக்கு அவ­மானம் என்றார் .எனினும் அமெ­ரிக்க நலன்­களும் அமெ­ரிக்­காவின் நட்பு நாடு­களும் பாது­காக்­கப்­ப­டு­மானால் ஒப்­பந்தம் வர­வேற்கக் கூடி­யது என்றார்.

இரு தலை­வர்­களும் உச்­சி­ம­ா­நாட்­டுக்கு பின்னர் கைச்­சாத்­திட்டு ஒப்­பந்தம் ஒன்றை வெளியிட்­டுள்­ளனர். ஐக்­கிய அமெ­ரிக்க நாடுகள் என அழைக்­கப்­படும் அமெ­ரிக்­கா­விற்கும் ஜன­நா­யக மக்கள் கொரிய குடி­ய­ரசு என அழைக்­கப்­படும் வட­கொ­ரியாவுக்­கு­மி­டை­யி­லான ஒப்­பந்­த­மாகும். இரு­நாட்டு மக்­களின் சமா­தானம், செழிப்பு ஆகி­யவை தொடர்­பான அபி­லா­சை­களை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­காக ஒப்­பந்தம் செய்­யப்­ப­டு­கி­றது என முன்­னு­ரையில் கூறப்­ப­டு­கின்­றது. ஒப்­பந்­தத்தின் பிர­தான அம்­சங்கள் ஆவன.

கொரிய தீப­கற்­பத்தில் நிலை­யா­னதும் நீடிக்­கக்­கூ­டி­ய­து­மான சமா­தா­னத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வதில் இரு­நா­டு­களும் இணைந்­துள்­ளன.

27.04.2018ஆம் திக­திய பன்­ முன் ஜொம் பிர­க­ட­னத்தை வட­கொ­ரியா மீளவும் உறு­திப்­ப­டுத்­து­கி­றது.அதா­வது கொரிய தீப­கற்­பத்தில் அணு­ஆ­யுத ஒழிப்­பிற்கு வட­கொ­ரியா உத்­த­ர­வாதம் அளிக்­கின்­றது.

1950–1953 அமெ­ரிக்க, கொரிய மக்கள் குடி­ய­ரசு ஆகி­ய­வற்­றுக்­கி­டையில் நிகழ்ந்த யுத்­தத்தின் போது சிறை­பி­டிக்­கப்­பட்ட கைதி­க­ளையும், யுத்த நட­வ­டிக்­கை­களின் போது காணாமல் போன­வர்கள் தொடர்­பான எஞ்­சி­யி­ருக்கும் விட­யங்கள் மீது தொடர் நட­வ­டிக்கை மேற்­கொள்­ளவும், இனங்­கா­ணப்­பட்­ட­வர்­களை அந்­தந்த நாடு­க­ளுக்கு அனுப்பி வைக்­கவும் அமெ­ரிக்­காவும் கொரிய ஐக்­கிய மக்கள் குடி­ய­ரசும் இணங்­கு­கின்­றன.

பல சகாப்­தங்­க­ளாக நில­விய பகை­மை­களும், முரண்­பா­டு­களும், பதற்­றங்­களும் இரு­நா­டு­களுக்­கு­மி­டையில் நிறை­வேற்­றப்­படும் முத­லா­வதும் வர­லாற்று புகழ்­மிக்க ஒப்­பந்­தத்­துடன் முடி­வுக்கு வரு­கின்­றது என்ற நிலைப்­பாட்டை பூர­ண­மாக ஏற்றுக்கொண்டு ஒப்­பந்­தத்தில் குறித்­து­ரைக்­கப்­பட்­டுள்ள நிபந்­த­னை­களை இரு­நாட்டுத் தலை­வர்­களும் இத­ய­சுத்­தி­யுடன்,அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் நிறை­வேற்ற இணங்­கி­யுள்­ளனர். ஒப்­பந்­தத்தில் வரை­ய­றுக்­கப்­பட்­டுள்ள தொடர் நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்­வ­தற்கு அமெ­ரிக்க வெளிநாட்டு அமைச்சர் பொம்­பியோ அமெ­ரிக்­காவின் தரப்­பிலும் அவ­ருக்கு சம­னான கொரிய அமைச்சர் கொரிய தரப்­பிலும் நிய­மிக்­கப்­பட்­டுள்­ளனர். 

வர­லாற்றுப் புகழ்­மிக்க ஒப்­பந்­தத்தில் கைச்­சாத்­திட்ட பின்னர் அமெ­ரிக்க, வட­கொ­ரிய, தென்­கொ­ரிய மற்றும் சர்­வ­தேச ஊட­கங்கள் வெவ்­வேறு வித­மான கருத்­துக்­களை வழங்­கிக்­கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. வட­கொ­ரிய செய்தி ஸ்தாபனம் வெளியிட்ட கருத்­துக்கள் முக்­கி­ய­மா­னவை. அமெ­ரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் அமெ­ரிக்க–- தென்­கொ­ரிய கூட்டு இரா­ணுவ ஒத்­தி­கைகள் பயிற்­சிகள் யாவற்­றையும் நிறுத்த இணங்­கி­யுள்­ளார் என்ற செய்­திக்கும் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ரான பொரு­ளா­தாரத் தடை­களை தளர்த்­தவும் இணங்­கி­யுள்ளார் என்ற செய்­திக்கும் முக்­கி­யத்­துவம் அளித்­துள்­ளன. அத்­துடன் இரு­நாட்டுத் தலை­வர்­களும் பரஸ்­பர அழைப்­பி­தழை வழங்கி தத்தம் நாட்­டுக்கு இராஜாங்க விஜயம் மேற்­கொள்ளும் படி கேட்­டுக்கொண்டுள்­ளனர். இரு தலை­வர்­களும் கொள்­கை­ய­ளவில் இணங்­கி­யுள்­ளனர். அவ்­வா­றான விஜயம் எப்­போது நிகழும் என்­கின்ற திட்­டங்கள் தற்­போது வெளியி­டப்­ப­ட­வில்லை. அமெ­ரிக்க அதிபர் தென்­கொ­ரி­யா­வுடன் மேற்­கொள்ளும் கூட்டு இரா­ணுவ ஒத்­தி­கைகள், பயிற்­சி­களை படிப்­ப­டி­யாக நிறுத்­து­வ­தற்கு இணங்­கி­யுள்­ளார் என்­பது தெளிவா­கின்­றது. தென்­கொ­ரிய அதிபர் அமெ­ரிக்க அதி­பரின் விட்­டுக்­கொ­டுப்­பிற்கு புக­ழுரை வழங்­கி­யுள்ளார். விடாக்­கண்டன், கொடாக்­கண்­ட­னாக சர்­வ­தேச வில்­ல­னாக சித்­த­ிரிக்­கப்­பட்ட வட­கொ­ரிய அதிபர் கிம், அமெ­ரிக்க அதி­ப­ருடன் ஒரே மேசையில் அமர்ந்து பேச இணங்­கி­யமை ட்ரம்பின் இரா­ஜ­தந்­திர முயற்­சிக்கு கிடைத்த வெற்­றி­யாகும்.

உச்சிமா­நாட்­டுக்கு முன்­னரே இரு­த­ரப்பு உயர்­மட்ட பேச்­சு­வார்த்­தைகள் மூலம் சில தீர்­மா­னங்­களை மேற்­கொள்­வது இரா­ஜ­தந்­திர நடை­மு­றையில் சாதா­ர­ண­மாக பின்­பற்­றப்­படும் நட­வ­டிக்­கை­யாகும். ஒப்­பந்­தங்கள் மூலம் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­படும் விட­யங்கள் ஒரே நாளில் மேற்­கொள்­ளப்­ப­டு­பவை அல்ல. இந்த அடிப்­ப­டையில் அமெ­ரிக்க தரப்­பினால் முன்­னரே வட­கொ­ரிய தரப்­புக்கு உறு­தி­ய­ளிக்­கப்­பட்ட முக்­கி­ய­மான விட­யங்­களில் ஒன்­றாக அமெ­ரிக்க–தென்­கொ­ரிய கூட்டு இரா­ணுவ ஒத்­திகை பயிற்சி, நிறுத்தல் கரு­தப்­ப­டு­கி­றது. வட­கொ­ரிய அதிபர் வெறுங்கையுடன் தமது நாட்­டுக்கு திரும்­பு­வதை ஒரு போதும் விரும்­ப­மாட்டார். அமெ­ரிக்கா தனது உலக ஒரே வல்­ல­ரசு என்­கின்ற பெரும் அந்­தஸ்­தி­லி­ருந்து கீழே இறங்கி விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்­களை செய்ய இணங்­கி­யது என்­பது வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு பெரும் வெற்­றி­யென்­பதில் சந்­தே­க­மில்லை. வட­கொ­ரியா தமது அர்ப்­ப­ணிப்பில் அணு­ஆ­யு­தங்­களை ஒழிப்­பது தொடர்­பாக தெளிவாக எத­னையும் குறிப்­பி­ட­வில்லை. கொரிய தீப­கற்­பத்தில் நிலை­யா­னதும் நீடிக்கக் கூடி­ய­து­மான சமா­தா­னத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வதில் இரு­நா­டு­களும் இணைந்­துள்­ளன எனவும் கொரிய தீப­கற்­பத்தில் அணு­ஆ­யுத ஒழிப்­புக்கு வட­கொ­ரியா உத்­த­ர­வா­த­ம­ளிக்­கி­றது என்ற வாச­கங்கள் ட்ரம்பின் இரா­ஜ­தந்­திர முயற்­சிக்கு கிடைத்த வெற்றி என பர­வ­லாக ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­ப­டு­கின்­றன. அமெ­ரிக்க அதிபர் ட்ரம்ப் நட்பு நாடு­களை கைவிட்­டு­விட்டார் என்ற குற்­றச்­சாட்­டு­களும் எழு­கின்­றன. கொரிய யுத்தம் 1950களில் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட பின்னர் அமெ­ரிக்க படைகள் தென்­கொ­ரி­யா­விலும் ஜப்­பா­னிலும் நிலை கொண்­டி­ருந்­தன. தொடர்ச்­சி­யாக கூட்டு ஒத்­தி­கைகள், பயிற்­சிகள் இடம்பெற்­றன. 

பன்­ முன் ஜொம் பிர­க­டனம் பற்றி வாச­கர்களுக்கு தெளிவு­ப­டுத்த வேண்டும். சித்­திரை 28ஆம் திகதி 2018ஆம் ஆண்டு இரு கொரிய தலை­வர்­களும் வட, தென் கொரிய எல்­லை­களைப் பிரிக்கும் பன்­ முன் ஜொம் என்ற பிர­தே­சத்தில் சந்­தித்து உல­கையே ஆச்­ச­ரி­யப்­பட வைத்­தனர். இரு தலை­வர்­களும் சந்­தித்து கொரிய தீப­கற்­பத்தில் அமைதி, செழிப்பு, கொரிய வளை­கு­டாவை இணைத்தல் ஆகிய விட­யங்­க­ளுக்­காக இணைந்து செயற்­பட வேண்­டு­மென அர்ப்­ப­ணிப்பு ஒன்றை ஏற்றுக்கொண்­டனர். இது பன்­ முன் ஜொம் பிர­க­டனம் என அழைக்­கப்­ப­டு­கி­றது. ட்ரம்ப்–கிம் கூட்­ட­றிக்­கையில் பன்­ முன் ஜொம் பிர­க­ட­னத்தின்படி செயற்­ப­டுவோம் என்­கின்ற உறுதிமொழி கூறப்­பட்­டுள்­ளது. ட்ரம்ப் உச்சிமாநாட்­டுக்கு செல்­வ­தற்கு முன் ஜீ 7 கைத்­தொழில் நாடு­களின் உச்சிமா­நாட்­டுக்கு சென்று அங்­கி­ருந்து சிங்­கப்­பூருக்கு புறப்­பட்டார். அமெ­ரிக்க அதிபர் ஐரோப்­பிய நாடு­க­ளையும் கன­டா­வையும் நேர்­மை­யற்ற வர்த்­தக முறை­களில் ஈடு­ப­டு­கி­றார்கள் என சாடினார். கனடா பிர­தமர் நேர்­மை­யற்­றவர், நீதி­யற்ற வர்த்­த­கத்தை ஊக்­கு­விக்­கின்றார் என கண்­டித்து ஜீ 7 மா­நாடு முடி­வ­டை­வ­தற்கு முன்னர் மா­நாட்டை விட்டு ட்ரம்ப் கிளம்­பி­விட்டார். ட்ரம்பின் செயல் ஐரோப்­பிய நட்பு நாடு­க­ளிலும் கன­டா­விலும் அதி­ருப்­தியை தோற்­று­வித்­துள்­ளது. உண்­மையில் ஜீ 8 நாடு­களின் உச்சிமா­நாடு ரஷ்யா, கிரி­மியா பிரச்­சி­னையின் கார­ண­மாக தற்­கா­லி­மாக வெளியேற்­றப்­பட்­டதால் ஜீ 7 உச்சிமா­நாடு என அழைக்­கப்­ப­டு­கி­றது. காலம் கால­மாக அமெ­ரிக்­காவின் நட்பு நாடு­க­ளான ஜேர்­மனி, பிரான்ஸ், பிரிட்டன் ஆகிய நாடு­களை சினப்­ப­டுத்தி ட்ரம்ப் புதிய கூட்­டா­ளி­யுடன் உச்சிமா­நாட்­டுக்கு புறப்­பட்டுச் சென்­றமை ஐரோப்­பிய தலை­வர்­க­ளி­டையே ட்ரம்­புக்கு எதி­ரான உணர்­வலைகளைத் தோற்­று­வித்­துள்­ளமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

வேறு வார்த்­தை­களில் கூறினால் ட்ரம்ப், கிம்­மு­ட­னான சந்­திப்­புக்கு மிக முக்­கி­யத்துவ­ம­ளித்­துள்ளார் என்­பது புல­னா­கி­றது.அமெ­ரிக்க அதிபர் ட்ரம்ப் மேற்­கொண்ட முயற்சி அமை­திக்­கான தொடர் முயற்சி எனக் கூறலாம். 1996ஆம் ஆண்டு ஐப்­பசி மாதம் முன்னாள் அதிபர் பில்­ கி­ளின்ரன் வட­கொ­ரிய அர­சுடன் ஒப்­பந்­த­மொன்றைச் செய்தார். அணு­ ஆ­யுத கட்­ட­மைப்­புக்­களை முடக்­கவும் படிப்­ப­டி­யாக இல்­லாது ஒழிக்­கவும், சர்­வ­தேச பரி­சோ­த­னைக்கு அணு உற்­பத்தி நிலை­யங்­களை பரி­சோ­த­னை­யி­டவும் இணங்­கப்­பட்­டது. ஆனால் பின்னர் அந்த ஏற்­பாடு முறி­வ­டைந்­து­விட்­டது. இது தொடர்­பான ஒப்­பந்தம் 950 சொற்கள் அடங்­கிய ஒப்­பந்தம் என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

2003 இல் ஜோர்ஜ் புஷ் ஜனா­தி­ப­தி­யான ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் அமெ­ரிக்கா, வட, தென் கொரிய நாடுகள், சீனா, ஜப்பான், ரஷ்யா ஆகிய 6 நாடு­களின் கூட்டுப் பேச்­சு­வார்த்­தை­யிலும் வட­கொ­ரியா விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்கு இணங்­கி­யது.ஆனால் அந்த ஏற்­பாடும் முறி­வ­டைந்­தது. இந்தப் பின்­ன­ணியில் ஜூன் 12ஆம் திகதி உச்சி மா­நாட்டு ஒப்­பந்தம் நிறை­வேற்­றப்­ப­டுமா? என சில ஆய்­வா­ளர்கள் கேள்வி எழுப்­பு­கி­றார்கள். பில்­ கி­ளின்­ர­னு­ட­னான ஒப்­பந்தம் 950 சொற்­களைக் கொண்­டது, அது வெற்­றி­ய­ளிக்­க­வில்லை ஜூன் 12ஆம் திகதி ஒப்­பந்தம் 350 சொற்­களைக் கொண்ட ஒப்­பந்தம் வெற்­றி­ய­ளிக்­குமா? என விமர்­சிக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

எது எவ்­வா­றா­யினும் 2018ஆம் ஆண் டில் சர்­வ­தேச அர­சியல், பொரு­ளா­தார சூழலும், பூகோ­ளத்தில் புதிய ஆதிக்க மையங்கள் உரு­வாகும் சூழ­லையும் கவ­னத்­துக்கு எடுக்க வேண்­டிய கட்­டா யம் எந்த அர­சுக்கும் உள்­ளது. வட­கொ­ரி­யாவைப் பொறுத்­த­மட்டில் மூடிய பொரு­ளா­தார முறை­மையும் உலகில் தனித்­து­வி­டப்­பட்ட நாடு போன்று இயங்­கு­வதும், சீனாவில் பெரிதும் தங்­கி­யுள்ள நாடு என்­பதும், வட­கொ­ரிய மக்கள் ஒப்­பிட்டு ரீதி­யாக பின்­தங்கி வாழ்­கி­றார்கள் என்­பதும், வட­கொ­ரிய பொரு­ளா­தாரம் சீனாவின் பொரு­ளா­தார அடிப்­ப­டையில் மாற­வேண்­டிய அவ­சியம் இருப்­ப­தையும் ஆய்­வா­ளர்கள் சுட்­டிக்­காட்­டு­கின்­றார்கள்.

இந்த வர­லாற்று முக்­கி­யத்­துவம் வாய்ந்த ஒப்­பந்தம் நிறை­வேற்­ற­ப­ட்­டது தொடர்­பாக பல வித­மான கருத்­து­ரைகள் நில­வு­கின்­றன.ஆசிய கண்­டத்தைப் பொறுத்­த­ளவில் இந்த ஒப்­பந்தம் சீனா­வுக்கு பெரும் நன்மை என கூறப்­ப­டு­கின்­றது. 1950 இல் வட­கொ­ரிய கம்­யூ­னிசக் கட்­சிக்கு ஆத­ர­வாக மாவோ தலை­மை­யி­லான சீனா அமெ­ரிக்கப் படை­களை விரட்டி அடிப்­ப­தற்­காக சீனச் செம்­ப­டை­களை அனுப்­பி­யது மட்­டு­மல்ல, ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான சீனப்­ப­டை­யினர் உயிர்­நீர்த்­தனர். எந்த வித­மான யுத்த நிறுத்த ஒப்­பந்­த­மின்றி யுத்தம் முடி­வுக்குக் கொண்­டு­வ­ரப்­பட்டு வட-,தென் கொரிய எல்­லைகள் நிர்­ண­யிக்­கப்­பட்­டன. அமெ­ரிக்கப் படைகள் தென் கொரி­யா­விலும் ஜப்­பா­னிலும் நிலை­கொண்­டன. இவ் அமெ­ரிக்கப் படைகள் சீனா­விற்கு ஒரு சவா­லாக அமைந்­தன. புதிய ஒப்­பந்­தத்தின் மூலம் அமெ­ரிக்கா, தென் கொரியா, ஜப்­பா­னி­லி­ருந்து படை­களை விலக்­கு­வதால் சீனாவை நோக்கி ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்ட இரா­ணுவ அச்­சு­றுத்­தல்கள் முடி­வுக்குக் கொண்­டு­வ­ரப்­படும். அத்­துடன் தென் சீனக் கடலில் பலர் உரி­மை­ பா­ராட்­டு­வதும் குறிப்­பாக ஜப்பான் உரிமை கோரு­வதும் அமெரிக்கா படைகளை விலக்கிய பின்னர் சீனாவின் விஸ்தரிப்பினை கேள்விக்குட்படுத்த முடியாத சூழ்நிலை உருவாகலாம். அத்துடன் சீனா வடகொரியாவின் நம்பத்தகுந்த நட்பு நாடு என்ற ரீதியிலும் அயல் நாடு என்ற ரீதியிலும் அமெரிக்க வடகொரிய தலைவர்கள் சந்திப்பிற்குப் பின்னணியில் செயலாற்றிய நாடு என்ற ரீதியில் சீனாவிற்கு இந்த ஒப்பந்தம் ஒரு சாதகமான நிலையைத் தோற்றுவித்துள்ளது. 

தென்கொரிய அதிபர் வடகொரிய அதிபரின் நம்பிக்கையை பெற்றபடி யால் தான் வட,தென் கொரிய அதிபர் களின் சந்திப்பும் வடகொரிய–அமெ ரிக்க தலைவர்களின் சந்திப்பும் சாத்திய மாயிற்று.மேலும் கொரிய மக்கள் தங்களுக்கிடையில் மோதும் நிலை தவிர்க்கப்பட்டுள்ளது. தென்கொரிய பொருளாதாரப் பலம் வட கொரியா வின் பொருளாதாரத்திற்கு வலுச்சேர்க் கலாம் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகின் றது. தென்கொரிய அதிபர் மூன் வட கொரியாவுடனான இராணுவ முறுக லையோ, அமெரிக்கா வடகொரியா வைத் தாக்குவதையோ விரும்பவில்லை என்பதை தேர்தல் பரப்புரைகளில் கூறி யவை நினைவு கூரத்தக்கது. 

ஜப்பானைப் பொறுத்த மட்டில் இந்த ஒப்பந்தம் ஏமாற்றம் அளிப்பதாகக் கூறமுடியும். பசுபிக் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் கை இராணுவ ரீதியாகவும், பொருளாதார ரீதியாகவும் ஓங்குவது ஜப்பானின் நலன்களுக்கு பாதகமாக அமையுமென நம்பப்படுகின்றது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் வெற்றியாளர்களாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி ட்ரம்பும் வட கொரிய ஜனாதிபதி கிம்மும் என்றால் மிகையில்லை. அரசியல் இராஜதந்திர அனுபவ முதிர்ச்சி குறைந்தவர் என கருதப்படும் ட்ரம்ப் வடகொரிய தலை வரை உச்சி மாநாட்டிற்கு அழைத்து அணு ஆயுத உற்பத்தி தொடர்பான விடயங் களை நிறுத்துவதற்கு கிம்மைச் சம்மதிக்க வைத்தமை ட்ரம்பின் அந்தஸ்தினை உய ர்த்தியுள்ளது என்பது கண்கூடாகும்.


 

ஐயம்பிள்ளை தர்மகுலசிங்கம்  
(இளைப்பாறிய பணிப்பாளர், இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சு.)  

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-06-16#page-2

இராணுவச்சூழலுக்கு இயல்பாக்கமடையும் வடக்கு

1 day 21 hours ago
இராணுவச்சூழலுக்கு இயல்பாக்கமடையும் வடக்கு
S-01Page1Image0009-2ab41283b0afe2c1d461cf9f6e9f1510b6393539.jpg

 

அர­சி­யல்­வா­தி­களின் ஒத்­து­ழைப்பு பாரா­ளு­மன்­றத்தில், மாகா­ண ­ச­பையில், உள்­ளூ­ராட்சி சபை­களில் முக்­கி­ய­மா­னது. அந்த விட­யங்­களை மறந்து விட்டு. அர­சி­யல்­வா­திகள் வேண்டாம் , நாங்­களே பார்த்துக் கொள்வோம் என்று கிளம்பும் போக்கு, இப்­போ­தைய நிலையில், ஆரோக்­கி­ய­மான அர­சி­ய­லுக்கு நல்­ல­தல்ல.

அர­சியல் என்­பது சமூ­கத்­தி­னதும், அன்­றாட வாழ்­வி­ய­லி­னதும் ஒரு அங்கம். அதனைப் புரிந்து கொள்­ளா­த­வர்கள் தான், அர­சி­யல்­வா­தி­க­ளுக்கு எதி­ரான போராட்­டத்தை கிளப்பி விடு­கின்­றனர்.

ஒரு பக்­கத்தில், அர­சி­யல்­வா­தி­களை ஓரம்­கட்ட வேண்டும் என்று தமிழ் மக்­களில் ஒரு பகு­தி­யினர் கிளம்­பி­யி­ருக்கும் நிலையில் மற்­றொரு பகு­தி­யினர், இரா­ணுவ அதி­காரி ஒரு­வரைத் தலையில் தூக்கிக் கொண்­டாடிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

 

வடக்கில் அண்­மையில் நிகழ்ந்த பல சம்­ப­வங்கள், ஆரோக்­கி­ய­மான ஜன­நா­யக அர­சி­ய­லுக்­கான சவா­லையும், அதே­நே­ரத்தில், இரா­ணுவ மய­மாக்­க­லுக்­கான சூழ­லையும் வலுப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன.

* முள்­ளி­வாய்க்கால் நினை­வேந்தல் நிகழ்வில், நிகழ்ந்த சம்­ப­வங்கள்.

* யாழ்ப்­பா­ணத்தில், மீன­வர்­களின் பேர­ணியில் இருந்து பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் மாவை சேனா­தி­ராசா வெளி­யேற்­றப்­பட்ட சம்­பவம்.

* விசு­வ­ம­டுவில், இரா­ணுவ அதி­காரி ஒரு­வ­ருக்கு முன்னாள் போரா­ளிகள் உள்­ளிட்­ட­வர்கள் அளித்த பிரி­யா­வி­டையின் போது இடம்­பெற்ற விட­யங்கள்.

* வடக்கு-, கிழக்கு அபி­வி­ருத்­திக்­காக உரு­வாக்­கப்­பட்­டுள்ள விசேட ஜனா­தி­பதி செய­லணி.

போருக்குப் பின்னர், தமிழச் சமூகம் எதிர்­கொண்­டுள்ள முக்­கி­ய­மா­ன­தொரு சவாலை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யுள்ள சம்­ப­வங்கள் இவை.

முள்­ளி­வாய்க்கால் நினை­வேந்தல் நிகழ்வின் போது, அர­சி­யல்­வா­தி­க­ளுக்கு இட­மில்லை என்று ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட கோசம் இப்­போது, மீன­வர்­களின் பிரச்­சி­னைக்­கான பேர­ணியில் இருந்து பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் மாவை சேனா­தி­ரா­சாவை வெளி­யேற்றும் நிலைக்கு வந்­தி­ருக்­கி­றது.

பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள், மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்கள் தமது பிரச்­சி­னை­களில் கூடுதல் கவனம் செலுத்­த­வில்லை என்ற கவலை, தமிழ் மக்­க­ளிடம் நிறை­யவே இருக்­கி­றது.

அதே­வேளை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு அர­சுடன் இணக்கப் போக்­குடன் செயற்­பட்­டாலும், நிறை­வேற்று அதி­காரம் அவர்­க­ளிடம் இருக்­க­வில்லை. அதனால் எந்தப் பிரச்­சி­னைக்கும் தீர்வு காணும் வல்­லமை அவர்­க­ளிடம் இல்லை. இந்த தெளிவும் தமிழ் மக்­களில் பல­ரிடம் இல்லை.

இப்­ப­டி­யான நிலையில் தான், தமது பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்க்க முடி­யாத அர­சி­யல்­வா­திகள் தமது போராட்­டங்­களில்- நிகழ்­வு­களில் தேவை­யில்லை என்று சிலர் எதிர்ப்புக் குரல் எழுப்ப ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கி­றார்கள்.

இதற்குப் பின்னால் அர­சியல் தூண்­டு­தல்கள் இருப்­ப­தாக பர­வ­லான குற்­றச்­சாட்­டுகள் இருக்­கின்­றன.

எனினும், இது ஆபத்­தா­னது. பூமராங் போல அவர்­க­ளையும் ஒரு காலத்தில் தாக்கும் என்­பதை தூண்டி விடும் தரப்­புகள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

அர­சி­யல்­வா­திகள் ஒன்றும், வானத்தில் இருந்து குதித்து வந்­த­வர்கள் அல்ல. அவர்­களும், இதே மண்ணில் பிறந்து வளர்ந்­த­வர்கள், வாழ்ந்து வரு­ப­வர்கள் என்­ப­தையும், இங்­குள்ள ஒவ்­வொ­ரு­வ­ரையும் போலவே அவர்­களும் உரி­மை­களைக் கொண்­ட­வர்கள் என்­ப­தையும் யாராலும் மறுக்க முடி­யாது.

அத்­துடன் அவர்கள் மக்­களால் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட பிர­தி­நி­திகள் என்­ப­தையும் மறந்து விட­மு­டி­யாது.

தாங்கள் வாக்­க­ளிக்­காது போனால், இவர்கள் அர­சி­யலில் நிலைத்­தி­ருக்க முடி­யாது என்று எவ­ரேனும் தப்­புக்­க­ணக்குப் போட்டால், அது தவ­றா­னது.

ஏனென்றால், ஒட்­டு­மொத்த மக்­களும் தேர்­தலைப் புறக்­க­ணித்தால் கூட, வேட்­பா­ளர்கள் தமக்கு தாமே வாக்­க­ளித்­தாலும் கூட வெற்றி பெற்று விடு­வார்கள். இது தான் தேர்தல் முறை.

அர­சி­யல்­வா­தி­க­ளையும், அவர்­களின் துணை­யையும் உதறித் தள்ளிக் கொண்டு, ஒரு சமூ­கத்­தினால் முன்­நோக்கிச் செல்ல முடி­யாது. எல்­லோரும் தமது பிரச்­சி­னை­களை தாமே தீர்த்துக் கொள்ள முடியும் என்று கிளம்­பினால், எது­வுமே நடக்­காது.

தேர்­தல்கள், பாரா­ளு­மன்றம், மாகா­ண­சபை, உள்­ளூ­ராட்சி சபைகள் எதுவும் தேவைப்­ப­டாது.

அர­சி­யல்­வா­தி­களின் ஒத்­து­ழைப்பு பாரா­ளு­மன்­றத்தில், மாகா­ண­ச­பையில், உள்­ளூ­ராட்சி சபை­களில் முக்­கி­ய­மா­னது. அந்த விட­யங்­களை மறந்து விட்டு. அர­சி­யல்­வா­திகள் வேண்டாம் , நாங்­களே பார்த்துக் கொள்வோம் என்று கிளம்பும் போக்கு, இப்­போ­தைய நிலையில், ஆரோக்­கி­ய­மான அர­சி­ய­லுக்கு நல்­ல­தல்ல.

அர­சியல் என்­பது சமூ­கத்­தி­னதும், அன்­றாட வாழ்­வி­ய­லி­னதும் ஒரு அங்கம். அதனைப் புரிந்து கொள்­ளா­த­வர்கள் தான், அர­சி­யல்­வா­தி­க­ளுக்கு எதி­ரான போராட்­டத்தை கிளப்பி விடு­கின்­றனர்.

ஒரு பக்­கத்தில், அர­சி­யல்­வா­தி­களை ஓரம்­கட்ட வேண்டும் என்று தமிழ் மக்­களில் ஒரு பகு­தி­யினர் கிளம்­பி­யி­ருக்கும் நிலையில் மற்­றொரு பகு­தி­யினர், இரா­ணுவ அதி­காரி ஒரு­வரைத் தலையில் தூக்கிக் கொண்­டாடிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

ஒரு இரா­ணுவ அதி­கா­ரியின் பிரி­யா­விடை நிகழ்வில் நடந்­தே­றிய சம்­ப­வங்கள், தமிழ் மக்­களை தலை­கு­னிய வைத்­தி­ருக்­கி­றது. முகம்­சு­ழிக்க வைக்கும் அள­வுக்கு அங்கு நிகழ்­வுகள் நடந்­தே­றி­யி­ருக்­கின்­றன.

குறித்த இரா­ணுவ அதி­கா­ரியின் மீதான அன்பின் வெளிப்­பா­டாக- அவர் மக்கள் மத்­தியில் ஆற்­றிய பணி­களின் மீதான விசு­வா­சத்தின் வெளிப்­பா­டாக இது பார்க்­கப்­ப­டு­கி­றது. காட்­டப்­ப­டு­கி­றது.

ஆனால் இது ஒரு இரா­ணுவ மய­மாக்கல் சூழலின் ஆபத்து என்­பது பல­ருக்குப் புரி­யா­தி­ருக்­கி­றது.

கேணல் ரத்­னப்­பி­ரிய என்ற அந்த இரா­ணுவ அதி­காரி, வேலை­வாய்ப்பை பெற்றுக் கொடுத்­தி­ருக்­கிறார், வாழ்­வா­தா­ரத்­தையும், அடிப்­படைச் சூழ­லையும் ஏற்­ப­டுத்திக் கொடுத்­தி­ருக்­கிறார். அது உண்மை.

ஆனால் அதனை அவர் இரா­ணு­வ­ம­ய­மாக்கல் சிந்­த­னை­யுடன் தான் முன்­னெ­டுத்­தி­ருக்­கிறார்.

3500 முன்னாள் போரா­ளி­களை, அரச படைக் கட்­ட­மைப்பின் ஒரு அங்­க­மான, சிவில் பாது­காப்புப் படையில் இணைத்­தி­ருக்­கிறார். இரா­ணுவ மய­மாக்­க­லுக்கு எதி­ரான போராட்­டத்தை எதிர்க்கும் தரப்­பாக இவர்கள் மாற்­றப்­பட்­டுள்­ளனர்.

இரா­ணுவப் பிடியில் இருக்கும் விவ­சாயப் பண்­ணை­க­ளையும், காணி­களையும் விடு­விக்­கப்­ப­டு­வதை எதிர்ப்­ப­வர்­க­ளாக இவர்­களே மாறி­யி­ருக்­கி­றார்கள். மாற்­றப்­பட்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

கல்­வித்­து­றையின் கீழ் இருக்க வேண்­டிய முன்­பள்­ளி­களை அடாத்­தாக சிவில் பாது­காப்புப் படை தன்­வசம் எடுத்துக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது. அங்கு பணி­யாற்றும் ஆசி­ரி­யர்­க­ளுக்கு அதிக ஊதி­யத்தைக் கொடுத்து, அவர்­களை தமது பக்கம் இழுத்து வைத்­தி­ருக்­கி­றது.

இரா­ணுவப் பிடியில் இருந்து முன்­பள்­ளி­களை விடு­விக்க வேண்டும் என்ற முயற்­சி­க­ளுக்கு இப்­போது அவர்­களே தடைக்­கற்­க­ளாக உரு­வாக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

இவ்­வா­றாக, வடக்கில் இரா­ணு­வ­மய சூழ­லுக்கு ஒத்துப் போகி­ற­வர்­க­ளாக, ஒத்து ஊது­கி­ற­வர்­க­ளாக ஒரு சமூகம் மாற்­றப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. இது ஒரு சூட்­சு­ம­மான இரா­ணுவ தந்­தி­ரோ­பாயம்.

அதற்குப் பலி­யாகி விட்ட தரப்­பாக முன்னாள் போரா­ளி­களும் இருக்­கின்­றனர். அவர்­களின் சூழ்­நிலை, மற்றும் நிலை­மை­களை இங்கு யாரும் குறை­ம­திப்­புக்கு உட்­ப­டுத்தி விட முடி­யாது.

ஆனாலும், ஒரு கால­கட்­டத்தில் தமிழ் மக்­களின் விடு­த­லைக்­காக போரா­டி­ய­வர்­களே இன்று ஒரு இரா­ணுவ மய­மாக்­க­லுக்கு துணை போகி­ற­வர்­க­ளாக, இரா­ணு­வ­ம­ய­மாக்­கலின் துணைக் கார­ணி­க­ளாக மாறி­யி­ருக்­கி­றார்கள் என்று பர­வ­லாக விமர்­சிக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

தமது நலன்­களை மாத்­திரம் சிந்­திக்­கி­ற­வர்­க­ளாக தமிழ் மக்கள் இப்­போது மாறி வரு­கின்­றனர். அதனால் தான் குறு­கிய சிந்­த­னைகள், குறு­கிய வாதங்­க­ளுக்­குள்­ளேயும் அவர்கள் அமுக்­கப்­ப­டு­கின்­றனர்.

இதனால் தமிழ்த் தேசிய சிந்­தனை மழுங்­க­டிக்­கப்­படும். சாதிய, பிர­தேச, மத வாதங்கள் முனைப்­ப­டையும். அத­னையும் தாண்டி, யார் யாரையோ எல்லாம் தலையில் வைத்துக் கொண்­டா­டு­கின்ற நிலையும் உரு­வாகும்.அதற்குச் சரி­யான உதா­ர­ணமே, விசு­வ­மடு சம்­பவம்.

அந்த நிகழ்வில் பங்­கேற்­ற­வர்­கள பெரும்­பா­லா­ன­வர்கள் முன்னாள் போரா­ளிகள். ஆனால் அவர்கள் விடு­தலைப் புலிகள் இயக்­கத்தில் இருந்­த­போது ஒரு போதும் கடைப்­பி­டித்­தி­ராத கொள்­கை­க­ளையும் வழக்­கங்­க­ளையும் இங்கு பின்­பற்­றி­யி­ருக்­கி­றார்கள்.

புலிகள் இயக்­கத்தில் மாலை மரி­யாதை இருந்­த­தில்லை. காலில் விழும் கலா­சா­ரமோ கட்­டி­ய­ணைக்கும் வழக்­கமோ இருந்­த­தில்லை. காயப்­பட்­ட­வர்­க­ளையும், மாவீ­ரர்­க­ளையும் தவிர வேறெ­வ­ரையும், தோளில் தூக்கிச் செல்லும் அடிமைச் சேவக முறையும் இருந்­த­தில்லை.

ஆனால், ஒரு சில ஆண்­டு­களில் இந்த முன்னாள் போரா­ளிகள் இத­னை­யெல்லாம் செய்யக் கூடி­ய­வர்­க­ளாக மாற்­றப்­பட்­டி­ருக்­கி­றார்கள். இது இரா­ணுவ மய­மாக்­க­லுக்குள் எவ்­வாறு தமிழ்ச் சமூகம் மூழ்­க­டிக்­கப்­ப­டு­கி­றது என்­ப­தற்­கான ஒரு உதா­ர­ணமே.

பல்­வேறு வழி­களில் இதனை வலிந்து திணிக்கும் முயற்­சிகள் நடக்­கின்­றன. அதற்கு தமிழர் தரப்பில் பலர் துணை­போ­கின்­றனர் என்­ப­தையும் மறுப்­ப­தற்­கில்லை.

நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்­கு­வ­தற்கும் இதற்கும் வேறு­பாடு உள்­ளது, நல்­லி­ணக்கம் என்­பது பரஸ்­பர புரிந்­து­ணர்வை ஏற்­ப­டுத்­து­வது. எந்த எதிர்­பார்ப்பும் இல்­லாமல், விட்­டுக்­கொ­டுத்து செயற்­ப­டு­வது.

ஆனால், வடக்கில் இரா­ணுவம் விட்­டுக்­கொ­டுக்கத் தயா­ராக இல்லை. படைக்­கு­றைப்­புக்கு, நிலங்­களின் விடு­விப்­புக்கு அது முழு­மை­யாகத் தயா­ரில்லை.

நல்­லி­ணக்கம் என்ற பெயரில், படை­நி­லைப்­ப­டுத்­தலை- இரா­ணுவ மய சூழலை தமிழ் மக்கள் ஏற்­றுக்­கொள்ளும் நிலையை உரு­வாக்க முனை­கி­றது.

ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அண்­மையில் உரு­வாக்­கி­யி­ருக்கும், வடக்கு, கிழக்கு அபி­வி­ருத்­தியைத் துரி­தப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான விசேட செய­ல­ணியும் இதே நோக்­கத்தைக் கொண்­டது தான்.

48 பேர் கொண்ட இந்தச் செய­ல­ணியில் ஜனா­தி­பதி, பிர­த­ம­ருடன் 15 அமைச்­சர்கள் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கி­றார்கள். முப்­ப­டை­களின் தள­ப­திகள் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கி­றார்கள்.

பிராந்­திய இரா­ணுவத் தலை­மை­யக கட்­டளை அதி­கா­ரிகள் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கி­றார்கள். ஆனால் அந்தப் பிராந்­தி­யத்தில் மக்­களால் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்கு இட­ம­ளிக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

மாகாண முத­ல­மைச்­சர்­க­ளுக்கு மாத்­திரம் இட­ம­ளிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது.

இது ஒரு­வ­கையில், தமிழ் மக்­க­ளிடம் இருந்து அர­சி­யல்­வா­தி­களை ஓரம்­கட்­டு­கின்ற, இரா­ணுவ செல்­வாக்கை நிலைப்­ப­டுத்­து­கின்ற நட­வ­டிக்­கை­யாகத் தான் பார்க்­கப்­ப­டு­கி­றது.

வடக்கு, கிழக்கின் அபி­வி­ருத்­தியை துரி­தப்­ப­டுத்த முப்­ப­டை­களின் ஒத்­து­ழைப்பு முக்­கியம் தான். அது எந்த வகையில் என்றால், தனியார் காணிகள், பொதுக்காணிகளை இராணுவப் பிடியில் இருந்து விடுவித்து, அவற்றை அபிவிருத்தித் தேவைகளுக்காக பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்ற சூழலை ஏற்படுத்த அவர்களின் ஒத்துழைப்பு தேவை.

அதற்கு அப்பால் அபிவிருத்தியைத் துரிதப்படுத்த முப்படை தளபதிகளோ, அதிகாரிகளோ தேவையில்லை. ஆனால் அரசாங்கம், படை அதிகாரிகளை இதில் முக்கிய தரப்பாக இணைத்திருக்கிறது.

இதன் மூலமே வடக்கு, கிழக்கை இராணுவமய சூழலுக்குள் வைத்திருக்கிறோம் என்பதை அரசாங்கம் ஒப்புக்கொள்கிறது.

இதே அரசாங்கம், கொழும்பு நகர அபிவிருத்தி செயலணியில் படை அதிகாரிகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவமும் வகிபாகமும் வழங்கத் தயாராக இருக்கிறதா? நிச்சயமாக வடக்கு- கிழக்கு தவிர ஏனைய பகுதிகளில் படையினரை இவ்வாறான தேவைகளுக்கு அரசாங்கம் பயன்படுத்தாது.

ஒரு பக்கத்தில், தமிழ் அரசியல்வாதிகளை தமிழ் மக்களிடம் இருந்து வேறாக்குவதிலும், அதேவேளை இராணுவ மயசூழலுக்கு இயல்பாக்கம் அடைந்த சமூகமாக தமிழ்ச் சமூகத்தை மாற்றுவதற்கும் அரசாங்கம் திட்டமிட்டு காய்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த சூட்சுமங்களை புரிந்து கொள்ள முடியாத தரப்பாக தமிழர் தரப்பு மாறி வருகிறது.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-06-17#page-1

உலக ஒழுங்கு: தீர்மானிப்பவர்கள் யார்?

1 day 22 hours ago
உலக ஒழுங்கு: தீர்மானிப்பவர்கள் யார்?
 
 

உலக அலுவல்கள் இயல்பாக நடப்பது போலத் தோற்றமளிக்கிறது. ஆனால், அனைத்தும் இயல்பாக நடப்பதில்லை.   

இன்னொரு வகையில் சொல்வதானால், உலகின் முக்கிய மாற்றங்கள் எவையும் இயற்கையானவையும் இயல்பானவையுமல்ல.   

உலக அலுவல்களைத் தீர்மானிப்போர் உளர். அவர்களின், செல்வாக்கு எல்லைகள் குறித்த, தெளிவான முடிவுகள் எவையும் கிடையாது. ஆனால் போர்கள், தேர்தல்கள், முக்கிய நிகழ்வுகள் என அனைத்திலும் செல்வாக்குச் செலுத்துவோர் இத்தரணியில் உண்டு.   

அவர்கள் பற்றி, நாம் அறிந்திருப்பது இல்லை. நாம் எல்லாம் இயற்கையாகவே நடக்கின்றன என்று நம்பவைக்கப்பட்டிருக்கிறோம், அவ்வளவே.

கடந்த வாரம், இரண்டு நிகழ்வுகள் பலரது கவனத்தைப் பெறாமல், கடந்து போயுள்ளன. இரண்டுமே முக்கியமான விடயங்கள் என்பதாலும், கவனம் பெறுதல் நல்லதல்ல என்பதாலும், அவை ஊடகங்களால் இருட்டடிப்புச் செய்யப்பட்டன; செய்யப்படுகின்றன.   இதனால், இவ்வாறு முக்கியத்துவம் பெறும் நிகழ்வுகளை, எதுவித கவனமும் குவியா வண்ணம் பார்த்துக் கொள்ளப்படுகிறது.   

முதலாவது நிகழ்வு, கனடாவின் கியூபெக் நகரில் நடைபெற்ற ஜி-7 மாநாடு ஆகும். அம்மாநாடு, முதன்முறையாக எந்தவோர் உடன்படிக்கையும் எட்டப்படாமல், அதேவேளை கூட்டறிக்கை வெளியிடப்படாமலே முடிவடைந்துள்ளது.   

இது வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. அம்மாநாட்டில் நடைபெற்றவை, அமெரிக்காவுக்கும் ஏனைய நாடுகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டின் தீவிரத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டி நின்றன.   

உலகப் பொருளாதாரத்தில் முன்னணியில் உள்ள ஏழு நாடுகளை அங்கத்தவர்களாகக் கொண்ட இக்குழுவுக்கு இடையேயான முறுகல் நிலையும் தீர்க்க முடியாத முரண்பாடுகளும் உலக ஒழுங்கு தொடர்பான வினாக்களைத் தோற்றுவித்துள்ளன.   

இரண்டாவது, உலகின் மிகவும் இரகசியமான குழுக்களில் ஒன்றான ‘பில்டர்பேர்க் குழு’ (Bilderberg Group) தனது வருடாந்தக் கூட்டத்தில் என்ன விடயங்களைப் பேசியது என்பதை, புலனாய்வு ஊடகவியலாளர் ஒருவர் கண்டுபிடித்து வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.   

இது, இக்குழு தொடர்பான புதிய வினாக்களை எழுப்பியுள்ளதோடு, உலக அலுவல்களில் இக்குழுவின் செல்வாக்குத் தொடர்பில் கவனம் செலுத்த வேண்டிய தேவையை உருவாக்கியுள்ளது.  

ஜி-7 திமிங்கிலங்கள்  

ஜேர்மனி, பிரான்ஸ், பிரிட்டன், இத்தாலி, ஜப்பான், கனடா, அமெரிக்கா ஆகிய உலகின் ஏழு அபிவிருத்தியடைந்த, பெரும் பொருளாதாரங்களின் கூட்டானது, 1975ஆம் ஆண்டு முதல், தொடர்ச்சியாகக் கூடி வருகின்றன.   

அமெரிக்கா மைய உலக ஒழுங்கின் தளகர்த்தாக்களான இக்குழுவானது, உலக அலுவல்களின் தீர்மானகரமான சக்தியாக இருந்து வந்துள்ளது. 

ஆனால், இம்முறை மாநாட்டின் போதும் அதன் பின்னரும், அமெரிக்காவும் ஏனைய நாடுகளும் தங்களுக்கிடையே வெளிப்படையாக முரண்பட்டுக் கொண்டதோடு, குற்றச்சாட்டுகளையும் முன்வைத்துள்ளன.  

இம்மாநாட்டை அடுத்து, முன்னொருபோதும் இல்லாதளவில் கசப்புணர்வுகளும் பிளவுகளும் பின்தொடர்கின்றன.   

இது, இரண்டாம் உலக போருக்குப் பின்னர், அமெரிக்கா கட்டமைத்த பொருளாதார ஒழுங்கமைப்பில், அடிப்படையான மற்றும் சீர்படுத்தப்பட முடியாத முறிவையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. அத்துடன், உலக முதலாளித்துவம் கணக்கிட முடியாத பாதக விளைவுகளோடு, ஓர் உலகளாவிய வர்த்தகப் போருக்குள் மூழ்கி வருவதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.  

பதற்றங்கள் மற்றும் பெரும்பாலும் கசப்பான விவாதங்களை அடுத்து, அமெரிக்காவுக்கும் ஏனைய ஜி-7 நாடுகளுக்கும் இடையே ஆழமடைந்து வரும் பிளவை மூடிமறைக்க, எழுதப்பட்டிருந்த ஜி-7 அறிக்கையை, அமெரிக்க ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தார்.   

ட்ரம்ப் வழி, தனி வழி  

மாநாட்டுக்குத் தாமதமாக வந்த ட்ரம்ப், காலநிலை மாற்றம் மீதான அமர்வில் பங்குபற்றுவதில் இருந்து தவிர்த்துக் கொண்டார்.   

இதன்மூலம், காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான விடயங்களில், அமெரிக்கா அக்கறை கொள்ளாது என்ற செய்தியை இன்னொருமுறை தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.   

உலகம் எதிர்நோக்கியுள்ள காலநிலை மாற்றத்துக்கு, முக்கிய காரணகர்த்தாக்களாகிய இந்த ஏழு நாடுகளும், போலியாகவேனும் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பில், அக்கறை கொண்டுள்ளதாகக் காட்டமுனையும் நிலையில், அமெரிக்கா வெளிப்படையாகவே, அதற்கெதிரான நிலைப்பாட்டை எடுத்துள்ளது.   

அதேவேளை, இம்முறை மாநாட்டில், ட்ரம்ப் முழுமையாகக் கலந்து கொள்ளவில்லை. மாநாடு முடியும் முன்னதாகவே, புறப்பட்டுச் சென்று விட்டார்.   

மாநாட்டில் இருந்து புறப்படுவதற்கு முன்னர், ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பை நடாத்தி, கனடா மற்றும், ஏனைய ஐரோப்பிய உறுப்பு நாடுகள் நியாயமற்ற வர்த்தக நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுவதாகக் குற்றஞ்சாட்டினார். மேலும், “ஜி-7 இல் உள்ள ஏனைய நாடுகள், அமெரிக்காவை ‘கொள்ளையிடுவதற்கான ஒரு வங்கிக் கருவூலம்’ போல, கையாளுகின்றன” என்றார்.  

ட்ரம்பின் இக்கருத்துகள், ஏனைய ஜி-7 தலைவர்களை எரிச்சலூட்டின. ஜேர்மன் சான்சிலர் அங்கேலா மேர்க்கெல், “ட்ரம்பின் கருத்துகள் வருத்தமளிக்கின்றன” என்று விளித்து, “நாம் ஐரோப்பியர்களாக, நம் தலைவிதியை, நமது கரங்களில் எடுத்தாக வேண்டும்” என்ற அவர், அதிக சுதந்திரமான ஒரு ஜேர்மன்-ஐரோப்பிய இராணுவ வல்லரசுக் கொள்கைக்கான தேவையை முன்மொழிந்தார்.   

image_8c72fb3d97.jpg

மேர்க்கெல், “இதை, அமெரிக்கா கவனித்துக் கொள்கிறது என்று, பல பத்தாண்டுகளாக நாம் ஏதோவிதத்தில் கவனக்குறைவாக இருந்ததைப் போல, இனியும் நம்பிக் கொண்டிருக்க முடியாது” என்றார்.   

ஜேர்மனி மற்றும் ஐரோப்பாவைப் பொறுத்த வரையில், முடியுமானளவில் கனடாவுடனும் ஜப்பானுடனும்  கூட்டணி சேர்ந்து, ஐரோப்பாவில் நமது கோட்பாடுகளையும் நமது மதிப்புகளையும் முன்னெடுக்க வேண்டும்; அட்லாண்டிக் கடந்த நாடுகளுக்கு இடையிலான பங்காண்மையை, இனியும் சார்ந்திருக்க முடியாது என்ற நிலைப்பாட்டுக்கு வந்துள்ளன.   

மேர்க்கலின் கருத்துகள், இனியும் அமெரிக்காவைக் கூட்டாளியாகக் கொள்ளவியலாது என்பதையும் அமெரிக்காவில் தங்கியிராத, சுதந்திரமான ஒரு ஜேர்மன்-ஐரோப்பிய இராணுவக் கோட்பாட்டின் தேவையை, இனிமையான வகையில் எடுத்துரைக்கின்றன.   

ட்ரம்பின் வருகையைத் தொடர்ந்து, ‘அமெரிக்கா முதலில்’ என்ற கொள்கை தீவிரத்தன்மையுடன் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் காலமதில், அதற்கான பதிலாக, ‘ஜேர்மனி மற்றும் ஐரோப்பா முதலில்’ என்பதை ஜேர்மன்-ஐரோப்பிய பதிலாகக் கொள்ளவியலும்.  

இதில் கவனிப்புக்குரிய விடயம் யாதெனில், இன்றைக்குப் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன், ஈராக்குக்கு எதிரான சட்டவிரோதமான போருக்கான ஏற்பாடுகளை, அமெரிக்கா செய்து கொண்டிருந்த வேளை, அப்போதைய ஜேர்மன் சான்சிலர், ஹெகார்ட் ஷ்ரோடர், நிபந்தனையின்றி அமெரிக்காவை ஆதரிக்கவில்லை என்று கடுமையாக விமர்சித்து, ‘வொஷிங்டன் போஸ்ட்’ பத்திரிகையில் ஒரு கட்டுரையை, அப்போதைய ஜனாதிபதி ஜோர்ஜ் புஷ் எழுதியிருந்தார்.  

அக்கட்டுரையில், பின்வரும் வரிகளை, இப்போதைய நிலைப்பாட்டுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும். ‘ஜேர்மனியைப் பொறுத்த வரையில், அமெரிக்காவுடன் பங்காளியாக இருப்பது அடிப்படையானது. இது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தைப் போல, அதேயளவுக்கு ஜேர்மன் கொள்கை வகுப்பின் ஓர் அடிப்படைக் கூறாகும். அமெரிக்காவுடன் சேர்ந்து இயங்குவது என்பது, கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்டது’ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.   

இன்று அதிலிருந்து தலைகீழான நிலைப்பாட்டுக்கு மேர்க்கலால் எப்படி வரமுடிந்தது; அதைச் சாத்தியமாக்கிய காரணிகள் எவை என்பது ஆராயத் தகுந்தவை.   

அமெரிக்கா எதிர் ஐரோப்பா   

 அமெரிக்க மக்களால் ட்ரம்ப், அமெரிக்க ஜனாதிபதியாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டது முதல், அவரது ‘அமெரிக்கா முதலில்’ தேசியவாதப் பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு உள்ள ஆதரவும், அதை மிகுந்த வலுவுடன் உந்தித் தள்ளும் அமெரிக்கக் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் வரை, அனைத்துமே தீவிரமடைந்துள்ள நெருக்கடியின் குறிகாட்டிகளே.   

இரண்டாம் உலகப் போரைத் தொடர்ந்து, சந்தைப் பொருளாதாரத்தை மையப்படுத்தி, உலகைக் கட்டுப்படுத்த முனைந்த அமெரிக்காவின் அயலுறவுக் கொள்கைகள், உலகமயமாக்கலின் உதவியுடன் முன்தள்ளப்பட்டு, உலகைத் தனது பொருளாதார வலுவால், அமெரிக்கா கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்தது.   

சோவியத் ஒன்றியத்துடனான கெடுபிடிப்போர் அதற்கு வாய்ப்பாகியது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் மறைவைத் தொடர்ந்து, அமெரிக்கா உலகப் பொலிஸ்காரனாகியது.   

ஆனால், நிதிமூலதனத்தின் விரிவாக்கத்துக்குப் போர்கள் தேவைப்பட்டன. உலகெங்கும் அமெரிக்கா போர் தொடுத்தது. இவ்வளவும் செய்த பின்னரும், 2008இல் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடியைத் தவிர்க்க இயலவில்லை. அதன் விளைவே இப்போதைய அமெரிக்க நிலைப்பாடு.   

அண்மையில், அமெரிக்கா விதித்த உருக்கு மற்றும் அலுமினிய இறக்குமதி வரிகள், ஐரோப்பா மற்றும் கனடாவுடன் நேரடியான வர்த்தகப் போருக்கான முதலடியாகும்.   

இது குறிப்பாக, அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவுக்கு இடையே பதற்றங்களைத் தீவிரப்படுத்தி உள்ளது. இதைப் பரந்த நோக்கில் சிந்தித்தால், முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையின், ஓர் உலகளாவிய நெருக்கடியின் உச்ச நிலையில், அமெரிக்காவானது அதன் நெருக்கடியை, அதன் பிரதான போட்டியாளர்கள் மீது சுமத்தும் ஒரு முயற்சியாகும்.   

இந்த முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக, இத்தகைய வர்த்தகப் போர் முறைகளைப் பயன்படுத்தி வருகிறது. 
இதே வகையான ஒரு நெருக்கடியை, அமெரிக்கா 1930களில் எதிர்கொண்டது. அதுதான் இரண்டாம் உலகப் போராகப் பரிமாணம் பெற்றது. அவ்வகையில் இன்னொரு நீண்ட கொடிய போருக்கான விதைகள் தூவப்படுகின்றன.   

இப்போது தோற்றம் பெற்றுள்ள இந்த வர்த்தகப் போர்கள், அமெரிக்காவின் மீயுயர் நிலையைத் தக்க வைப்பதற்கான மூலோபாயத்தின் பகுதியே ஆகும். உலக ஆதிக்கத்துக்கான மோதலானது ரஷ்யா, சீனா அல்லது ஐரோப்பிய சக்திகளையும் உள்ளடக்கிய, வல்லரசு மோதலாக அமையக்கூடும் என அமெரிக்காவின் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கடந்தாண்டு இறுதியில் கூறியதை இங்கு நினைவுகூரல் தகும்.   

ஒருபுறம், அமெரிக்க ஜனாதிபதி முழு அளவிலான வர்த்தகப் போரொன்றைக் கட்டமைத்து வருகிறார்.  
மறுபுறம் ஜேர்மன் சான்சலர் மேர்க்கெல், இப்போது அமெரிக்கா, ரஷ்யா மற்றும் சீனாவிடமிருந்து சுதந்திரமாக, ஜேர்மன்-பிரெஞ்சு தலைமையின் கீழ் ஐரோப்பா ஓர் இராணுவ பலம் வாய்ந்த அணியாக, ஸ்தாபிக்கப்பட வேண்டுமென அறிவுறுத்துகிறார்.   

இவை இரண்டும், தவிர்க்கவியலாமல் உலகை அமைதியின் பாதையில் எடுத்துச் செல்லவில்லை.   

‘பில்டர்பேர்க்’ குழு  

‘பில்டர்பேர்க்’ குழு என அழைக்கப்படுவது, அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளின் உயர்தட்டு வர்க்கத்தினரின் பிரதிநிதிகளை, இரகசியமான உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட ஒரு குழுவாகும்.   

உலகின் முக்கியமான அரசியல் தலைவர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள், பல்தேசியக் கம்பெனிகளின் தலைவர்கள், கல்வியியலாளர்கள் ஆகியோரைக் கொண்ட குழு இதுவாகும்.   

இவர்கள் ஆண்டுதோறும் கூடி, பல விடயங்களை விவாதிக்கிறார்கள். அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜோன் எப். கென்னடியின் கொலையில் இவர்களுக்கு பங்கு உண்டு என்றொரு வாதம் முன்வைக்கப்படுவதுண்டு.   

 அதேவேளை, 1990ஆம் ஆண்டு, பில் கிளின்டன் கூட்டத்துக்கு அழைக்கப்பட்டார். அப்போது, கிளின்டன் ஓர் இடைநிலை அரசியல்வாதி மட்டுமே. 1992ஆம் ஆண்டு அவர் அமெரிக்க ஜனாதிபதியானார்.   

இதேபோலவே, சாதாரண அரசியல்வாதியாக இருந்த மார்கிரட் தட்சர், பிரித்தானியப் பிரதமரானதில் இக்குழுவுக்குக் கணிசமான பங்குண்டு என்று சொல்லப்படுகிறது.   

 அதேவேளை, 1990களில் சாதாரண அரசியல்வாதியாக இருந்த டொனி பிளேயர், தொடர்ச்சியாக இக்குழுவினரால் அழைக்கப்பட்டார். 1997இல் பிளேயர் பிரித்தானியப் பிரதமரானார்.   

மேற்கு ஐரோப்பாவில் கொம்யூனிச அபாயம் அதிகரித்து வருவதை அவதானித்து, அது தொடர்பில் கலந்துரையாடுவதற்கு 1954இல் உருவாக்கப்பட்டதே, ‘பில்டர்பேர்க்’ குழுவாகும்.   

இதை முன்னின்று உருவாக்கியவர், நாடு கடந்து வாழ்ந்த போலந்து அரசியல்வாதியான ஜோசெப் ரைட்டிங்கர். இதற்கு உருக்கொடுத்தவர் நெதர்லாந்து இளவரசர் பேர்ன்கார்ட்.   

முதலாவது கூட்டம், நெதர்லாந்தில் உள்ள, பில்டர்பேர்க் ஹோட்டலில் நடைபெற்றது. இம்முறை கூட்டம், இத்தாலியின் டூரின் நகரில் நடைபெற்றது.   

இதற்குள் உள்நுழைந்த பிரித்தானிய ஊடகவியலாளர் ஒருவர், இங்கு உரையாடப்பட்ட விடயங்கள் பற்றிய தகவல்களைப் பெற்றுள்ளார். 

மிகவும் இரகசியமாக நடைபெறும் இக்கூட்டத்தில் தீர்மானிக்கப்படும் விடயங்களோ கலந்துரையாடப்பட்ட விடயங்களோ, வெளியே சொல்லப்படுவதில்லை.   

இக்குழுவே, உலக அலுவல்களைத் தீர்மானிக்கிறது என்ற ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. 

ஒருபுறம் அமெரிக்க- ஐரோப்பிய சண்டையானது இக்குழுவுக்குப் புதிய சவால்களை வழங்கியுள்ளது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.  

உலகை மறுபங்கீடு செய்யும் போட்டியின் இன்னோர் அத்தியாயம், இப்போது அரங்கேறுகிறது.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/உலக-ஒழுங்கு-தீர்மானிப்பவர்கள்-யார்/91-217931

மாகாணசபைத் தேர்தல்: புதிய அரசியல் தடத்தைப் பதியுமா?

1 day 22 hours ago
மாகாணசபைத் தேர்தல்: புதிய அரசியல் தடத்தைப் பதியுமா?
 
 

-க. அகரன்

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலின் தாக்கத்தில் இருந்து, மீள்வதற்குள்ளாகவே மாகாணசபைத் தேர்தலுக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்ய வேண்டிய இக்கட்டான நிலைக்குள் கட்சிகள் தள்ளப்பட்டுள்ளன.  

வடக்கு, கிழக்கில், தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகளாகத் தம்மைக் கருதும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில், பின்னடைவைச் சந்தித்தமையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ள நிலையில், அதற்கான காரணங்களைத் தேடிய அலைச்சலை, முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததாகத் தெரியவில்லை.  

கொழும்பில் நடைபெற்று முடிந்த, கூட்டமைப்பின் ஒருங்கிணைப்புக் குழுக் கூட்டத்தில் காரசாரமான வாதப்பிரதிவாதங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.  

பங்காளிக் கட்சிகளான புளொட், டெலோ ஆகியன, சுமந்திரனின் தேர்தல் காலப் பேச்சுகளே, மக்கள் மத்தியில் விசனத்தை ஏற்படுத்தியதாகப் பகிரங்கமாகவே குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்திருந்தன.   

இக்குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பதிலளித்த தமிழரசுக் கட்சி, நடந்து முடிந்த உள்ளூராட்சி தேர்தல், கடந்த அனைத்துத் தேர்தல்களை விடவும் வித்தியாசமானது எனவும், புதிய அரசமைப்பு உருவாகும் வரையில், தாம் பலருடனும் சேர்ந்தியங்க வேண்டிய நிலை உள்ளதெனவும், தமது செயற்பாடுகள் வெளியில் தெரியாததாலேயே இந்நிலை ஏற்பட்டதாகவும் தெரிவித்திருந்தது.   

இதுதான், யதார்த்தமாக இருக்குமானால், தமது கட்சியின் செயற்பாட்டை வெளிப்படுத்த வேண்டியது, சம்பந்தப்பட்ட கட்சியின் பொறுப்பல்லவா? இதற்கும் அப்பால், இராணுவத்தால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட காணிகள் , அரசியல் கைதிகள் விடுவிப்பு, காணாமல் போனோர் விவகாரம் என நீண்டு செல்லும் தமிழர் போராட்டத்துக்கு ஏதுவான நிலைப்பாடுகள், குறித்த கட்சியால் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளதா என்பது தொடர்பான மீள் பரிசீலனைகளும் தேவைப்படுகின்றன.  

இந்நிலையில், தமிழர் அரசியல் தளத்தில், மற்றுமோர் அரசியல் தளமாக, ஈழமக்கள் ஜனநாயக் கட்சியின் செயலாளர் டக்ளஸ் தேவானந்தாவின் கருத்து, பலராலும் உற்று நோக்கப்படுகிறது. மாகாணசபைத் தேர்தலில் இம்முறை, முதலமைச்சர் வேட்பாளராகத் தான் போட்டியிடப் போவதாகக் கருத்தொன்றைப் பதிவிட்டிருக்கிறார்.  

டக்ளஸ் தேவானந்தாவையும் அவரது கட்சியையும் பொறுத்தவரையில், தமிழ்த்தேசியம், சுயநிர்ணயம் என்ற தளத்துக்குள் கட்டுண்டு இருக்காமல், ‘அபிவிருத்தி ஊடான உரிமை மீட்பு’ என்ற கொள்கையில் அரசியல் பயணத்தை நகர்த்தி வருகின்றது. இந்நிலையில், கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் கணிசமான இடங்களைக் கைப்பற்றியுள்ளதுடன் சில சபைகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஆட்சியமைப்பதற்குப் பிரதான பங்கையும் ஆற்றியுள்ளது.  

எதிர்வரும் மாகாணசபைத் தேர்தலில், டக்ளஸின் முதலமைச்சர் வேட்பாளர் பிரவேசம், வடக்கு அரசியலில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.  

‘தமிழர் விரோதப் போக்காளர்’ எனத் தமிழ்த்தேசிய அரசியல் களத்துக்குள் நிற்போரால் விமர்சிக்கப்படும் டக்ளஸ், அண்மைய அரசியல் போக்கில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் செயற்பாட்டையும் மிஞ்சும் வண்ணம் காய்களை நகர்த்தியுள்ளார். அவர், புனர்வாழ்வு பெற்ற போராளிகளின் வாழ்வாதாரம், யுத்தப் பாதிப்புக்குள்ளான மக்களின் மீள் கட்டுமானம் தொடர்பாக நாடாளுமன்றத்தில் அண்மைக்காலமாகக் குரல் எழுப்பி வருகின்றமை இங்கு கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது. 

இத்தகைய அரசியல் போக்கின், புதிய அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில், தாம்தான் தமிழ் மக்களின் ஏக பிரதிநிதிகள் என்ற முத்திரையில் இருந்து விலகிவிடாது இருப்பதற்கான பிரயத்தனங்களை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மேற்கொள்ளும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.  

இதன் ஒரு கட்டமாகவே தமிழரசுக் கட்சி, வடக்கு முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனுக்குத் தூது அனுப்பும் செயற்பாட்டை முன்னெடுத்துள்ளது என்று நம்பகமாக அறியமுடிகிறது. கடந்து போன நாட்களில், முதலமைச்சரை ஒரு பொருட்டாகவே கருத்தில் எடுக்காத நிலைமையில், இம்முயற்சி அரங்கேற்றப்படுகிறது.   

அரசாங்கத்தின் நல்ல முகங்களைத் தமிழர்களுக்கு காட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு முற்படும்போதெல்லாம், அதன் எதிர்மறைத்தாக்கத்தையும் அரசியலின்பால் தமிழர்களுக்கு எவ்வித தீர்வும் எட்டப்படாத நிலை பற்றியும் வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டும் முதலமைச்சரின் செயற்பாடுகள், கூட்டமைப்புக்கு பெரும் சங்கடத்தை ஏற்படுத்தி வருவது உண்மையே.   


இந்நிலையிலேயே, மாகாணசபைத் தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிடுவது தொடர்பான, நாடிப்பிடிப்புகளை முதலமைச்சர் மேற்கொண்டு வருகின்றார் என்பதும் கவனிப்புக்கு உள்ளாக்கப்பட வேண்டும்.   

கூட்டமைப்பின் மீது, மக்கள் மத்தியில் அதிகரித்துச் செல்லும் அதிருப்தியின் வெளிப்பாடுகள், முதலமைச்சரின் தனித்த தேர்தல் குதிப்பு, அவரைப் பலப்படுத்தும் வாய்ப்புகள் அதிகமாகவே உள்ளன. இதேவேளை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வாக்கு வங்கியில் பிளவை ஏற்படுத்தி விடும் அபாயமும் உள்ளது.   

தமிழ் மக்கள் பேரவை என்ற கிணற்றுக்குள் உள்ள சில தவளைகள், வெளியுலக நடப்புகள் தெரியாது என்றபோதிலும், வெளியுலகையும் யாழ்ப்பாணம் என்ற வட்டத்துக்குள் பார்ப்பது ஆரோக்கியமான கண்ணோட்டம் கிடையாது.   

யாழ்ப்பாண மாவட்டத்துக்குள் மாத்திரம் தமிழ் மக்கள் பேரவை, தனது செயற்பாட்டை நகர்த்தும் நிலையில், வன்னிப் பிரதேசத்தில், தமிழ் மக்கள் பேரவை என்பதை, ஒரு பேசு பொருளாகக் கூடத் தமிழ் மக்கள் கொள்ளவில்லை என்பதே நிதர்சனம்.  

இவ்வாறான நிலையில், முதலமைச்சரை நோக்கிய, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தூது பலப்படும் பட்சத்தில், அது சாத்தியமாகி, கூட்டமைப்பின் ஊடாக, விக்னேஸ்வரன் மீண்டும் தேர்தலில் போட்டியிடும் சந்தர்ப்பம் பலிதமாகி உள்ளது என்ற சூழல் வாய்க்கப் பெற்றால், ஆசிரியருக்கும் மாணவனுக்குமான போராக, விக்னேஸ்வரன் -சுமந்திரன் பிரச்சினை, தமிழரசுக் கட்சிக்குள் விரிசலை எற்படுத்தும் வாய்ப்புள்ளது.   

எனவே, இதன் அனுகூலம், பிரதிகூலங்களை ஆராயாமல், விக்னேஸ்வரனை மீளவும் வடக்கின் முதலமைச்சர் வேட்பாளராக வலிந்து இழுத்துவர, தமிழரசுக் கட்சி முனையாது. ஆகவே, இதன் பின்புலத்தில் ஏதோ ஒரு சக்தி இயக்குவதையும் உன்னிப்பாக அவதானிக்க வேண்டியுள்ளது.  

இந்தியத் துணைத்தூதராக, யாழ்ப்பாணத்தில் கடமையாற்றிச் சென்றுள்ள நடராஜன், தான் இடமாற்றம் பெற்றுச்செல்லும் காலத்துக்கு அண்மைய காலங்களில், விக்னேஸ்வரனை முதன்மையாகக் கொண்ட பல நிகழ்வுகளை நடத்தியிருந்தமை, உள்ளூர பலத்த சந்தேகங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தன.   

வெறுமனே தமிழர்களின் அரசியல், வடக்கு, கிழக்கில் மாத்திரம் தீர்மானிக்கப்படுகின்றது என்ற பகல் கனவைக் கண்டுகொண்டு, தமிழர்கள் இருந்துவிடக்கூடாது.   

ஆகவே, வரவுள்ள மாகாணசபைத் தேர்தல் என்பது, வடக்கு, கிழக்கு தமிழர் அரசியல் தளத்தில், பெரும் மாற்றங்களையும் ஏமாற்றங்களையும் தந்துவிடவல்லது என்பதற்கும் அப்பால், புதிய அரசியல் தடத்தையும் பதிவு செய்யும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.  

உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் இரண்டு சபைகள் தவிர்ந்த ஏனைய சபைகளில், எவ்வாறு ஏனைய கட்சிகளின் ஆதரவைப் பெற்று, ஆட்சி அமைக்கப்பட்டதோ, அதுபோன்றதான நிலையை, தமிழ் அரசியலாளர்கள் மத்தியில் உள்ள பிளவுகள், வௌிச்சக்திகளின் ஆதிக்கங்கள் என்பவை, மாகாணசபையிலும் ஏற்படுத்திவிடும் வாய்ப்புகள் அதிகமுள்ளன. தமிழ் தலைமைகள் நீயா, நானா போட்டியில் முட்டி மோதி, கோட்டையை விட்டுவிட்டு, கோபுரம் கட்டும் எண்ணத்தை வளர்ப்பதால் ஏதுவான வழிவகைகள் அமையாது.    

எனவே, வடக்கிலும் கிழக்கிலும் மாகாணசபை ஆட்சியைத் தனித்துக் கைப்பற்ற, தமிழ்த் தலைமைகள் விட்டுக்கொடுப்புகளுக்கு மத்தியில் ஒன்றிணைந்து செயலாற்றி, தேர்தலுக்கு முகம்கொடுக்க வேண்டும்.  
எனவே மக்களின் ஆதங்கங்களுக்கு தீர்வு காண்பதைத் தவிர்க்கும் தமிழ் அரசியலாளர்கள், சிந்தித்து செயற்படவேண்டிய தருணம் தற்போது கனிந்துள்ளது என்பதே நிதர்சனமாகியுள்ளது.  

வடக்கு மாகாணசபை ஓகஸ்ட் மாதம் கலைக்கப்பட்டதன் பின்னர், நீண்ட கால இடைவௌி ஒன்று, அடுத்த தேர்தல் வரை இருக்கும் பட்சத்தில், விக்னேஸ்வரன் தேர்தலில் களம் இறக்கவேண்டுமா என்ற எண்ணப்பாடு மீள உருவாகும்.   

ஆகவே, மக்கள் மத்தியில் விக்னேஸ்வரனின் செல்வாக்கும் அவர் நாமமும் மங்கிப்போகும் தருணத்துக்காகக் கூட்டமைப்புக் காத்திருந்து காய் நகர்த்தவும் வாய்ப்புள்ளது. எனவே, மாகாணசபை தேர்தல் என்பது, சூடாறாத ‘தோசைக் கல்’லாகவே இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.    

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மாகாணசபைத்-தேர்தல்-புதிய-அரசியல்-தடத்தைப்-பதியுமா/91-217932

மாவையின் முதலமைச்சர் கனவு பலிக்குமா?

2 days 10 hours ago
மாவையின் முதலமைச்சர் கனவு பலிக்குமா?
புருஜோத்தமன் தங்கமயில் / 2018 ஜூன் 20 புதன்கிழமை, மு.ப. 01:14 Comments - 0

வடக்கு மாகாண சபையின் முதலமைச்சராக வர வேண்டும் என்பது மாவை சேனாதிராஜாவின் ஒரு தசாப்த காலக் கனவு.   

இறுதி மோதல்களுக்குப் பின்னரான, அரசியல் கள யதார்த்தங்களை உள்வாங்கி, மாகாணசபைத் தேர்தல்களில் போட்டியிடுவது என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தீர்மானித்தது முதல், முதலமைச்சர் கனவு மாவையிடம் நீடிக்கின்றது.   

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தற்போது இயங்கிக் கொண்டிருப்பவர்களில், இரா.சம்பந்தனுக்குப் பிறகு, சிரேஷ்ட நிலையில் இருப்பவர் மாவை ஆவார். அவருக்கு, 50 ஆண்டுகளை அண்மித்த, கட்சி அரசியல் அனுபவம் உண்டு. சுமார் 20 ஆண்டுகளாக நாடாளுமன்றத்திலும் அங்கம் வகிக்கின்றார். அத்தோடு, கூட்டமைப்பின் தலைமைக் கட்சி என்கிற நிலையை எடுத்துவிட்ட, தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவராகவும் இருக்கின்றார். ‘முதலமைச்சர்’ என்கிற கனவை அடைவதற்கு, இந்தத் தகுதிகள் மாத்திரம் போதுமா? என்கிற கேள்வி, மாவையையும் அவரைச் சார்ந்தவர்களையும் அண்மைய நாள்களாகத் துரத்திக் கொண்டிருக்கின்றது.   

கடந்த வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில், நீதியரசர் சி.வி.விக்னேஸ்வரனிடம் இழந்த வாய்ப்பை, இந்தத் தடவை, எப்படியாவது கைப்பற்றிவிட வேண்டும் என்பதுதான், மாவையின் தற்போதைய கணக்கு.   

ஆனால், அவரின் எதிர்பார்ப்பும் கணக்கும் உண்மையிலேயே அவருக்குச் சாதகமாக இருக்கின்றதா என்றால், பெரியளவில் ‘இல்லை’ என்பதுதான் பதிலாக இருக்கின்றது.   

தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவராக இருந்த போதிலும், கூட்டமைப்பின் முடிவுகளை இறுதி செய்யும் குழுவுக்குள் மாவை இல்லை என்பதுதான், அவரின் மிகப்பெரிய பலவீனம். கூட்டமைப்பின் ஒருங்கிணைப்புக் குழுக் கூட்டங்களிலும், தமிழரசுக் கட்சியின் மத்திய குழுக் கூட்டங்களிலும் சம்பந்தனுக்குப் பிறகு, அவருக்குத்தான் பிரதான இடம் வழங்கப்படுகின்றது.   

ஆனாலும், அவர் தனக்குரிய அதிகாரங்களை என்றைக்குமே பிரயோகித்தவர் அல்ல; அதற்கு அவர் பழக்கப்படவும் இல்லை; அனைத்துத் தருணங்களிலும் மற்றவர்கள் எடுக்கும் முடிவுக்குத் தலையாட்டும் நபராகவே, இருந்து வந்திருக்கிறார்.ஆரம்பம் முதல், கட்சியொன்றின் ‘பெரும் பிரசாரகர்’ என்கிற நிலையைத் தாண்டி, அவர் தன்னை வடிவமைத்துக் கொண்டதில்லை.   

தேர்தல் மேடைகளில், அன்றைக்கு எப்படி முழங்கினாரோ, இன்றைக்கும் அதைச் செய்யவே விரும்புகிறார். ஆனால், அதற்கும் அவரின் உடல்நிலை தற்போது பெரியளவில் ஒத்துழைப்பதில்லை.   

ஒரு கட்சியின் தலைவராக எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் அல்லது தீர்மானம் மிக்க நபராக தன்னை எவ்வாறு நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்பதை மாவை இதுவரை கற்றுக்கொள்ளவில்லை.  அவருக்குப் பின்னர், குறிப்பாக பத்து வருடங்களுக்கு முன்னர் அரசியலுக்கு வந்தவர்கள் எல்லாம், கட்சிக்குள் தீர்மானிக்கும் சக்திகளாக உருவாகிவிட்டனர். ஆனாலும், மாவையிடம் முதலமைச்சர் கனவு, ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு.   

அதில், முதலாவது தமிழரசுக் கட்சிக்குள் நீடிக்கும் அதிகாரப் போட்டி; இரண்டாவது, விக்னேஸ்வரனுக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள்.   

அடுத்த முதலமைச்சர் வேட்பாளர் மாவையே என்கிற நிலையை உருவாக்கும் எண்ணத்தில் சேர்ந்திருப்பவர்களில், சிறிதரனும், ஈ.சரவணபவனும் முக்கியமானவர்கள்.    

தமிழரசுக் கட்சிக்குள் நீடிக்கும் அதிகாரப் போட்டி என்பது, இன்று நேற்று எழுந்தது அல்ல. மாவைக்குப் பிறகு யார்? என்கிற கேள்வி என்று ஆரம்பித்ததோ, அன்றே அந்தப் போட்டியும் ஆரம்பித்துவிட்டது.  

 எம்.ஏ. சுமந்திரனும் சிவஞானம் சிறிதரனும் ஒரே கால கட்டத்தில் அரசியலுக்கு வந்தவர்கள். சுமந்திரன், இராஜதந்திர அரசியலைத் தேர்தெடுத்த போது, சிறிதரன் வாக்கு அரசியலில் கவனம் செலுத்தினார்.  

ஆனால், தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் நீடிப்பதற்கு, இராஜதந்திர அரசியல் மாத்திரம் போதாது, வாக்கு அரசியலிலும் முன்னணியில் இருக்க வேண்டும் என்கிற நிலையை உணர்ந்த போது, சுமந்திரன் வடக்கில் அதிக நேரத்தைச் செலவிட ஆரம்பித்தார்; யாழ்ப்பாணத்தில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெறவும் செய்தார். 

இது, சுமந்திரனை நோக்கி அதிகாரத் திரட்சியொன்றை உருவாக்கியது. இதனால், கட்சியின் இரண்டாம் மட்டத் தலைவர்களும் சுமந்திரனை நோக்கி வந்தார்கள்.   

அத்தோடு, சுமந்திரனுக்கு சம்பந்தனின் ஆதரவு எப்போதுமே இருந்து வந்திருக்கின்றது. கூட்டமைப்பின் ‘முடிவெடுக்கும் தலைமை’ என்கிற நிலைக்குள் அடையாளம் பெறுபவர்கள் சம்பந்தனும் சுமந்திரனுமே.   

கட்சிக்குள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தை சுமந்திரன் அடைந்துவிட்ட பின்னர், அவரோடு சில விடயங்களிலாவது இணக்கமாகச் சென்று காரியத்தைச் சாதித்துவிடலாம் என்று சிறிதரன் நம்பினார்.   

அத்தோடு, கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில், கூட்டமைப்பு அடைந்த தோல்வி, பலருக்கும் வயிற்றில் புளியைக் கரைத்துவிட்டது. இதனால், தங்களது இடங்களைத் தக்க வைக்கத் தேவையான அனைத்தையும் செய்தார்கள்.   

குறிப்பாக, தோல்விக்கான பழியை ஒருவர் மீது இறக்கிவிட்டுத் தப்பிக்கவும் நினைத்தார்கள். அதன்போக்கில், சுமந்திரனை பலியாடாக மாற்றுவது சார்ந்து சிந்தித்தார்கள். அதற்கான முயற்சியையும் எடுத்தார்கள்.   

ஆனால், அது, பெரியளவில் வெற்றிபெறவில்லை. இவ்வாறான சூழல், சுமந்திரன் முக்கியத்துவம் பெறுவதை விரும்பாத தரப்புகளை ஒன்றாக்கியது.   

தமிழரசுக் கட்சியின் இளைஞர் மாநாட்டுக்கான ஏற்பாடுகள் சில வாரத்துக்கு முன்னர் ஆரம்பமாகின. அதில், அதிகளவு ஆர்வம் காட்டியது சரவணபவன். குறிப்பாக, மாவையின் மகனை முன்னிறுத்திக் கொண்டு இளைஞர் மாநாட்டைக் கூட்டி விடயங்களைச் சாதிக்க வேண்டும் என்று அவர் நினைத்தார்.  

அப்படியான சந்தர்ப்பத்தில், தமிழரசுக் கட்சியே பத்திரிகையொன்றை ஆரம்பித்து நடத்த எத்தனிக்கின்றமைக்கு, சுமந்திரனே கரணமாக இருக்கின்றார் என்பதுவும் சரவணபவனின் கோபம்.    

விக்னேஸ்வரனுக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் இன்றைக்குத் தீர்க்க முடியாத கட்டத்தை அடைந்துவிட்டன. அது, சம்பந்தனையும் விக்னேஸ்வரனையும் சமரச முயற்சிகளுக்கு அழைக்கும் தரப்புகளையே களைத்துப் போகச் செய்துவிட்டன.  

 அவர்கள் இருவரையும் தாண்டிய அதிகாரம் பெற்ற தரப்புகள் தலையிட்டாலே ஒழிய, மீண்டும் விக்னேஸ்வரன் கூட்டமைப்பின் முதலமைச்சர் வேட்பாளர் ஆக முடியாது. அவ்வாறான நிலையில், இலகுவாக மேல் தெரியும் நபராக மாவை வருகின்றார்.   

ஆனால், விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிராக ஒரு ஆளுமையுள்ள வேட்பாளராக மாவையால் நிற்க முடியுமா என்றால், இல்லை என்பதே பதிலாக வரும். ஏனெனில், கூட்டமைப்பு மீதான மக்களின் அதிருப்தியை விக்னேஸ்வரனை முன்னிறுத்தித் திரட்ட வேண்டும் என்பது, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ் மக்கள் பேரவை போன்ற தரப்புகளின் எண்ணம்.   

மாவையை மூத்த தலைவர் என்கிற அடிப்படையிலேயே மக்கள் கருதி வாக்களித்து வந்திருக்கின்றார்கள். அவரது கருத்துகள் ஊடகங்களைத் தாண்டி மக்களிடம் கவனம் பெற்றதில்லை.   

அவ்வாறான நிலையில், விக்னேஸ்வரன் என்கிற ஆளுமைக்கு முன்னால், மாவையை நிறுத்துவது சந்தேகமே?

 விக்னேஸ்வரன் சிறந்த முதலமைச்சரா? என்றால், அதற்கும் ‘ஆம்’ என்று உடனடியாகப் பதிலளிக்க முடியாதுதான். ஆனால், அவருக்குக் கூட்டமைப்பு மீதான அதிருப்தியையும் தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் கோலொச்சி வரும் எதிர்ப்பு அரசியல் வடிவத்தையும் தற்போதைக்கு கையாளத் தெரியும் என்கிற விடயம் கவனம் பெறுகின்றது.  அவ்வாறான நிலையில், மாவையை முதலமைச்சர் வேட்பாளராக்கும் கட்டத்துக்கு சம்பந்தன் வருவது அவ்வளவு இலகுவானதல்ல.   

கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகள் கூட்டத்தின் போது கூட, அடுத்த முதலமைச்சர் வேட்பாளர் யார் என்கிற விடயம் குறித்து, சம்பந்தன் பேசியிருக்கவில்லை. மாகாணசபைத் தேர்தலுக்கு இன்னும் சில மாதங்களே இருக்கின்ற நிலையில், அவரது மனதில், மாவைக்கான இடம் இருக்கின்றதா என்ற சந்தேகத்தைத்தான் தோற்றுவித்திருக்கிறது.    

அத்தோடு, உட்கட்சிச் சண்டைகளின் போக்கில் எல்லாம், தன்னுடைய முடிவுகளை மாற்றிக் கொள்ளும் அளவுக்கான நிலையை சம்பந்தன் பேணுவதில்லை.   

அவ்வாறான நிலையில், கட்சி முக்கியஸ்தர்களின் எவ்வாறான அழுத்தத்தைத் தாண்டியும் முடிவெடுக்கும் வல்லமையும், அதனைக் கட்சியையும் பங்காளிக் கட்சிகளையும் ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கும் உத்தியும் அவருக்கு தெரியும்.   

அப்படியான நிலையில், அடுத்த முதலமைச்சர் வேட்பாளர் மாவை என்கிற உரையாடலை, சம்பந்தன் கவனத்திலேயே எடுப்பதற்கு வாய்ப்புகள் சந்தேகத்துக்குரியனவே. மாவையின் கனவு அவ்வளவு இலகுவில் நனவாகுமா என்பது கேள்விக்குறியே?

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மாவையின்-முதலமைச்சர்-கனவு-பலிக்குமா/91-217876

தவறிழைத்தது யார்? பி.மாணிக்கவாசகம்….

2 days 10 hours ago
தவறிழைத்தது யார்? பி.மாணிக்கவாசகம்….

June 20, 2018

தழிழ் அரசியல் பரப்பில் அடுத்தடுத்து இடம்பெற்ற அண்மைய நிகழ்வுகளில் இராணுவ அதிகாரி ஒருவருக்கு வடக்கில் அதுவும் கிளிநொச்சியில் கண்ணீர் மல்க அளிக்கப்பட்ட உணர்வுபூர்வமான பிரியாவிடை சம்பவம் பல்வேறு பரிமாணங்களில் முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கின்றது.

கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு மற்றும் யாழ்ப்பாண மாவட்டங்களின் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் பொறுப்பதிகாரியான இராணுவ கட்டளைத் தளபதி கேணல் ரத்னபிரியவுக்கே இந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகின்ற பிரியாவிடை அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இவர் கடந்த நான்கரை வருடங்களாக அந்தப் பதவியில் பணியாற்றி வந்துள்ளார்.

புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியின் பின்னர் சமூகத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ள விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பின் முன்னாள் போராளிகளுக்கு மறுவாழ்வளிப்பற்காக அவர்களில் பெரும் எண்ணிக்கையானோர், சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள். சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் வேலை வாய்ப்பு பெற்றுள்ள இவர்கள், கேணல் ரத்னபிரியவின் பொறுப்பில் கிளிநொச்சி மற்றும் முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களில் இராணுவத்தினரால் நிர்வகிக்கப்பட்டு வருகின்ற விவசாயப் பண்ணைகளில் பணியாற்றி வருகின்றார்கள். இவர்களுக்கு இராணுவத்தின் ஊடாகக் கைநிறைய சம்பளம் வழங்கப்படுகின்றது. அரச, தனியார் துறையிலும் பார்க்க ஒப்பீட்டளவில் இந்த சம்பளம் மிகவும் கவர்ச்சிகரமானது. கல்வித் தகைமைகளும், முன் அனுபவமும் உள்ளவர்களுக்கு துறைசார்ந்த நிறுவனங்களில் வழங்கப்படுகின்ற சம்பளத்திலும் பார்க்க, சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் இவர்களுக்கு அதிக சம்பளத்தை வழங்குகின்றது.

புனர்வாழ்வுப் பயிற்சி பெற்று சமூகத்தில் இணைக்கப்பட்ட முன்னாள் போராளிகளுக்கு சமூகத்தில் உடனடியாக வேலை வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. அவர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதற்கு சாதாரணமாக எவரும் ஆர்வத்துடன் முன்வருவதுமில்லை. சந்தேகக் கண்ணோடும், நம்பிக்கையற்ற விதத்திலுமே சமூகம் அவர்களை ஆரம்பத்தில் நோக்கியது. இந்த நிலைமையில் சிறிய அளவில் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கின்ற போதிலும், ஒரு நிலைமாற்றத்திற்கு உள்ளாகி தமது சொந்த குடும்பங்களிடம் திரும்பியுள்ள முன்னாள் போராளிகளுக்கு உளவியல் ரீதியான பாதுகாப்பு உணர்வை அளித்து, தனிப்பட்ட கௌரவம் சார்ந்த மன நிலையைப் போஷிப்பதற்கு சமூகம் தவறியிருக்கின்றது.

இந்த நிலையில், இராணுவத்திடம் சரணடைந்ததன் பின்னர், பல்வேறு உளவியல் தாக்கங்களுக்கு ஆளாகி வெறும் கையுடனும், உளச் சோர்வுடனும், வெறுமையான ஓர் எதிர்காலத்தைக் கொண்டவர்களாகவுமே அவர்கள் புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியின் பின்னர், சமூகத்தில் அடியெடுத்து வைத்திருந்தார்கள்.

இந்த நிலையில் அவர்களுக்கு சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் அளித்துள்ள வேலைவாய்ப்பு அவர்களில் பலருக்கு ஒரு வரப்பிரசாதமாக, கிடைத்தற்கரிய வாய்ப்பாக அமைந்திருக்கின்றது. பல்வேறு காரணங்களினால் மனச் சோர்வுக்கு ஆளாகியிருந்த அவர்களை இந்த வேலைவாய்ப்பு சமூக வாழ்க்கையில் உயிர்த்தெழச் செய்திருந்தது. அத்தகைய ஒரு மனநிலையிலேயே ஒரு நன்றியறிதலாக சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் பொறுப்பதிகாரியாகிய கேணல் ரத்னபிரியவுக்கு வழங்கப்பட்ட உணர்வுபூர்வமான பிரியாவிடை அமைந்திருந்தது என அந்த நிகழ்வு குறித்து கருத்து வெளியிட்ட முன்னாள் போராளிகளுடனும், அவர்களுடைய குடும்பத்தினருடனும் நெருங்கிப் பழகிய உளவியல் செயற்பாட்டாளர் ஒருவர் குறிப்பிடுகின்றார்.

புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியின் பின்னர், முன்னாள் விடுதலைப்புலி உறுப்பினர்கள் சமூகத்தில் இணைந்து வாழ்வதற்குத் தகுதி பெற்றிருக்கின்றார்கள் என்ற அடிப்படையில் அரசாங்கத்தின் உத்தரவுக்கமைய இராணுவம் அவர்களை சமூகத்தில் இணைத்திருந்தது. ஆயினும், முன்னர் வியந்து நோக்கி உயர்ந்த கௌரவத்தை அளித்திருந்த முன்னாள் போராளிகளுக்கு, சமூக ரீதியாகவும், உளவியல் ரீதியாகவும் உரிய அங்கீகாரமும், வரவேற்பும் சமூகத்தில் கிடைக்கவில்லை.

மனச்சோர்வுக்கு உள்ளாகியிருந்த அவர்களுக்கு சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் அளித்த தொழிவாய்ப்புடன் கூடிய ஆதரவும், அவரணைப்புமே அவர்களை அந்தத் திணைக்களத்தின் பொறுப்பதிகாரியான கேணல் ரத்னபிரிய மீது பற்று கொண்டிருக்கவும், அவருடைய இடமாற்றத்தின் போது கண்ணீர் மல்கி உணர்வுபூர்வமாக நன்றியறிதலை வெளியிட்டு விடையளிக்கத் தூண்டியிருந்தது என்றும் அந்த உளவியலாளர் குறிப்பிடுகின்றார். ஆயினும் இந்த நிகழ்வு, தமிழ் அரசியல் பரப்பில் பல்வேறு நிலைகளில் சர்ச்சைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த நிகழ்வு சமூக, அரசியல் ரீதியிலான பல பரிமாணங்களைக் கொண்டிருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது.

சமூக ரீதியிலான பார்வை

முன்னர் விடுதலைப்புலிகள் பலம் பெற்றிருந்த காலப்பகுதியில் சமூகத்தில் அவர்களுக்கு உயர்ந்த மரியாதையும் கௌரவமும், கவனிப்பும் கிடைத்திருந்தன. அது அவர்களுக்கு பெரும் உற்சாகத்தை அளித்து, போராட்டத்தை வெற்றிகரமாக முன்னெடுத்து அரசியல் ரீதியான விடுதலையைப் பெற வேண்டும், உரிமைகளை வென்றெடுக்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த இலட்சியத்திற்கு உரமேற்றியிருந்தது.

ஆயுத ரீதியான போராட்டச் சூழலில், விடுதலைப்புலிகளி;ன அரசியல் விடுதலைக்கான ஆயுதப் போராட்டம் சார்ந்த செயற்பாடுகளில் முழுமையான ஓர் அர்ப்பணிப்புச் சூழலில் அவர்கள் பல வருடங்களாகச் செயற்பட்டிருந்தார்கள். குடும்பம் என்ற கட்டமைப்புக்குள் உட்பட்டிருந்த போதிலும், சாதாரண சமூகச் சூழலில் இருந்தும் சாதாரண சமூகச் செயற்பாட்டு நீரோட்டத்தில் இருந்தும் அவர்கள் பிரிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். மணவாழ்க்கையின் பின்னரான குடும்பம் என்ற கட்டமைப்புக்கு உட்பட்ட சமூக வாழ்க்கையின் பங்களிப்பு, போராளிகளாக இருந்த அனைவருக்கும் கிட்டியிருக்கவில்லை.

சாதாரண சமூக வாழ்க்கைக்கு அப்பால், உளப்பூர்வமான அர்ப்பணிப்பையும், முழுநேரச் செயற்பாட்டு வல்லமையையும் வளர்த்து, போராட வேண்டும். போராட்ட இலக்கை அடைய வேண்டும் என்ற ஒரே சிந்தனையில் அவர்கள் மூழ்கி இருந்தார்கள். எனினும், ஆயுதப் போராட்ட வாழ்வுக்கு முற்றுப்புள்ளி இடும் வகையில் யுத்தம் திடீரென முடிவுக்கு வந்தபோது ஏற்பட்ட நிலைமாற்றத்திற்கு, அவர்கள் தயாராக இருக்கவில்லை.

தங்களுடைய போராட்டம் முறியடிக்கப்படுமானால் அல்லது தோல்வியடையச் செய்யப்படுமானால், அடுத்ததாக என்ன செய்வது என்பது குறித்த தயார்ப்படுத்தல் அல்லது மாற்றுத்திட்டத்திற்கான சிந்தனை முன்னாள் போராளிகளிடம் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. வெற்றியையே குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்த நிலையில், யுத்த முடிவின் போது கிடைத்த தோல்வி ஒரு பேரிடியாகவே அவர்களுடைய மனங்களில் இறங்கியிருந்தது. இதனால் யுத்தம் முடிவுக்கு வந்ததையடுத்து, இராணுவத்திடம் சரணடைய நேர்ந்திருந்த அவர்கள், அந்தப் புதிய மாற்றத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாத ஒரு நிலைக்கு ஆளாக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.

பரம எதிரிகளாகக் கருதியிருந்த இராணுவத்திடம் சரணடைந்து, உணவுக்கும் ஏனைய அடிப்படைத் தேவைகளுக்கும் அவர்களின் தயவில் தங்கியிருக்க வேண்டிய அந்த மாற்றம், இயல்பாகவே அவர்களைப் பாதித்திருந்தது. அது மட்டுமல்லாமல், சரணடைந்த பின்னர், அவர்களிடம் றடத்தப்பட்ட புலன் விசாரணைகள் உள்ளிட்ட இராணுவத்தின் செயற்பாடுகளும் அவர்களுடைய உளவியலைக் குலைத்திருந்தது.

உளவியல் ரீதியாக பேரதிர்வுக்கு உள்ளாகி இருந்த அவர்கள், இராணுவத்தின் பிடியில், அவமானம், கழிவிரக்கம், ஆற்றாமை போன்ற பல்வேறு உணர்வுகளுக்கு ஆளாகி இருந்தார்கள். அத்தகைய ஒரு நிலையிலேயே அவர்களுக்கு இராணுவத்தினரால் புனர்வாழ் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. தியானம் உள்ளிட்ட உள அமைதிக்கான சில பயிற்சிகள் அவர்களுக்குக் கிடைத்த போதிலும், திடீரென ஏற்பட்ட அகப்புற மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்கத்தக்க வகையில் அந்தப் பயிற்சிகள் அவர்களை உளவியல் ரீதியாகத் தயார்ப்படுத்தி இருக்கவில்லை.

இராணுவ அரசியல் மயம்சார்ந்த அந்த புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியில் தொழில் வாய்ப்புக்கான பயிற்சிகளும் உள்ளடக்கப்பட்டிருந்த போதிலும், போராட்ட வாழ்க்கைச் சூழலில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்த சமூக வாழ்க்கைக்கு அவர்கள் உரிய முறையில் தயார்ப்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை என்றே கூற வேண்டும்.

ஏற்கனவே யுத்தத்தினாலும், யுத்தத்தின் பின்னரான மீள்குடியேற்றத்தின்போது இராணுவச் சூழலில் இயல்பு வாழ்க்கையை கட்டியெழுப்ப முடியாத சூழலுக்குள் சமூகம் தள்ளப்பட்டிருந்தது. இந்த நிலையில், வேறு வடிவங்களில் பாதிப்புக்கு உள்ளாகியிருந்த முன்னாள் போராளிகள் சமூகத்தில் இணைக்கப்பட்டபோது, அவர்களை சமூகம் இயல்பாக ஏற்றுக்கொண்டு வரவேற்று உள்ளடக்கிக் கொள்வதற்குத் தயாராக இருக்கவில்லை என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இராணுவ மயமான செயற்பாடுகள்

குறிப்பாக மோசமான ஒரு நீண்ட யுத்தத்தினால் ஏற்பட்டிருந்த தொடர்ச்சியான இடப்பெயர்வுகள், இழப்புக்களினால் சமூகமும் உளவியல் ரீதியாகப் பாதிப்படைந்திருந்தது. எதிர்காலம் குறித்த எதிர்பார்ப்புக்களுக்கு நம்பிக்கை அளிக்கத்தக்க வகையில், மீள்குடியேற்ற நடவடிக்கைகளும் புனர்வாழ்வுச் செயற்பாடுகளும், அரசாங்கத்தினால் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. யுத்தச் சூழலில் சிக்கி சீரழிந்திருந்த சமூகம் தனது முன்னைய நிலைமைக்கு மீள்வதற்கு ஏற்ற வகையில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு உளவியல் ஆற்றுப்படுத்தல் நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்படவில்லை.

ஒருசில தொண்டு நிறுவனங்கள், அந்த விடயத்தில் கவனம் செலுத்திச் செயற்பட்டிருந்த போதிலும், அரசு அதற்கு உரிய இடம் கொடுக்கவில்லை. மாறாக அந்த வாய்ப்பை முற்றாக இல்லாமல் செய்வதற்கான நடவடிக்கைகளே இராணுவ மயம் சார்ந்த மீள்குடியேற்றம் மற்றும் புனர்வாழ்வுச் செயற் திட்டங்களின்போது முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தன.

முன்னாள் போராளிகள் மத்தியிலும்சரி, வேரோடு இடம்பெயர்ந்து பல்வேறு பாதிப்புகளுக்கு முகம் கொடுத்திருந்த இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மத்தியிலும்சரி, யுத்தம் முடிவுக்குக் கொண்டு பரப்பட்டதையடுத்து, ஆரோக்கியமான அரசியல் சமூகம் சார்ந்த புதிய வாழ்க்கையை நோக்கிய உளவியலை அரசாங்கம் உருவாக்க முயற்சிக்கவில்லை.

மாறாக, முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட யுத்தச் சூழல், மீண்டும் தலையெடுப்பதற்கு இடமளிக்கக் கூடாது, விசேடமாக இராணுவ ரீதியாக முறியடிக்கப்பட்ட விடுதலைப்புலிகளின் நோக்கமும், அவர்களுடைய செயற்பாடுகளும் முழுமையாக இல்லாமல் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதிலேயே அரசாங்கம் தீவிர கவனத்தைச் செலுத்தியிருந்தது. அதற்காக மீள்குடியேற்றப் பிரதேசங்களும் முன்னாள் போராளிகளுக்கான புனர்வாழ்வுப் பயிற்சிச் சூழலும், முழுமையாக இராணுவ மயமாக்கப்பட்டிருந்தன.

அத்தகைய ஒரு சூழலிலேயே, மக்களுடைய மனங்களை வென்றெடுப்பதற்கான வேலைத்திட்டங்கள்; இராணுவத்தின் ஊடாக மீள்குடியேற்றப் பிரதேசங்களில அரசாங்கத்தினால் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த நடவடிக்கைகள் இரண்டு இலக்குகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதே உளவியலாளர்களின் கருத்து.

யுத்தத்தின் பிடியில் இருந்தும், குறிப்பாக விடுதலைப்புலிகளின் நெருக்குவாரம் மிகுந்த ஆயுதமுனைச் சூழலில் இருந்தும் இராணுவுமே தமிழ் மக்களை மீட்டு எடுத்துள்ளது என்ற எண்ணத்தை வலுவாக்கி, அதற்காக இராணுவத்திற்கும் அரசாங்கத்திற்கும் மக்கள் விசுவாசமாக நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பையே அரசாங்கம் கொண்டிருக்கின்றது. அதேNவைள. அந்த எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக நடந்து கொள்ள முயற்சிப்பவர்கள் அடக்கி ஒடுக்கப்படுவார்கள் என்ற எச்சரிக்கை உணர்வு தமிழ் மக்கள் மனங்களில் ஆழமாகப் பதிந்து, அந்த அச்சத்தின் மத்தியில் அரசாங்கத்தின் எதிர்பார்ப்பை அவர்கள் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதே அரசாங்கத்தின் அரசியல் ரீதியான திட்டமாகும்.

அந்தத் திட்டத்தின் ஓர் அம்சமாகவே சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கீழ் முன்னாள் போராளிகளுக்கு இராணுவத்தின் பொறுப்பில் கைநிறைந்த சம்பளமாக முப்பதினாயிரம் ரூபா கொடுப்பனவுடன் கூடிய தொழிவாய்ப்பை அரசாங்கம் வழங்கியிருக்கின்றது. இது, இராணுவத்தின் நிர்வாகத்தில் உள்ள பண்ணைகளிலான தொழில் வாய்ப்பு மட்டுமல்ல.

இளம் பெண்களுக்கான முன்பள்ளி ஆசிரியத் தொழில்வாய்ப்பும் கவர்ச்சிகரமான அதே சம்பளத்துடன் இராணுவத்தினரால் வழங்கப்பட்டுள்ளது. பண்ணைத் தொழில்வாய்ப்பைப் பெற்றுள்ள குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கான முன்பள்ளிகளில் இந்த ஆசிரியைகள் பணியாற்றுகின்றார்கள். முன்னாள் போராளி குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சிறுவர்களுடன், அந்தக் குடும்பங்களின் அயலில் வசிக்கின்ற ஏனைய சாதாரண குடும்பங்களைச் சேர்ந்த சிறுவர்களும் இணைந்து இந்த முன்பள்ளி கல்வியைப் பெறுவதற்கான சந்தர்ப்பமும் இராணுவத்தினரால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

இந்த வேலைவாய்ப்புத் திட்டமானது, அரசாங்கத்தின் எதிர்பார்ப்பை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றி இருக்கின்றது என்பதையே சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு மற்றும் யாழ்ப்பாணம் ஆகிய மாவட்டங்களின் பொறுப்பதிகாரியான கட்டளைத் தளபதி கேணல் ரத்னபிரியவின் இடம் மாற்றத்தின்போது முன்னாள் போராளிகளும், அவர்களது குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பொதுமக்களும் கண்ணீர் உகுத்து அளித்த உணர்வுபூர்வமான பிரியாவிடை நிகழ்வாகும்.

அரசியல் ரீதியான நோக்கு

நாடு அன்னியரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றதையடுத்து, தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைகளும், அவர்களுடைய தாயகப் பிரதேசமாகிய வடக்கு கிழக்கு நிலப்பரப்பும் படிப்படியாக அடக்குமுறைக்கும், ஆக்கிரமிப்புக்கும், ஒடுக்கு முறைக்கும் உள்ளாக்கப்பட்டு வந்துன்ளது. இருப்பினும், மறுக்கப்பட்ட தமது அரசியல் உரிமைகளுக்காகவும், அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராகவும் அந்த மக்கள் தொடர்ச்சியாகப் போராடி வந்துள்ளார்கள். இந்தப் போராட்டம் அந்த மக்களை ஓரணியில் ஒன்றிணைத்து வலிமை பெற்றிருந்தது. சாத்வீகப் போராட்ட காலத்திலும்சரி, ஆயுதப் போராட்டத்திலும்சரி அரசியல் ரீதியான இந்த ஒற்றுமை வலுவிழக்கவில்லை. ஆயினும், அந்த ஒற்றுமையைக் குலைப்பதற்கும், வடக்கு கிழக்கு இணைந்த ஓர் அலகாகிய தமிழர் தாயகப் பிரதேசத்தையும் பிய்த்துப் பிடுங்கி சிதறடிப்பதற்கான முயற்சிகள் பேரினவாத அரசியல்வாதிகளினாலும், அரசாங்கங்களினாலும் தொடர்ச்சியாக மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்துள்ளன.

யுத்தம் முடிவடைந்ததன் பின்னர், விடுதலைப்புலிகளுக்கு அடுத்ததாக வலிமையும், ஆ,ளுமையும் மிக்கதோர் அரசியல் தலைமை இல்லாத சூழலில் இந்த முயற்சிகள் யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்ற முன்னைய அரசாங்கத்தினால் இராணுவமயம் சார்ந்த அரசியல் உத்தியின் ஊடாக மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தது.

யுத்தகாலத்திலும், அதற்குப் பின்னரும்கூட தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் கீழ் ஒன்றாக அணிதிரண்டிருந்த தமிழ் மக்களை அரவணைத்து, உரியதோர் அரசியல் தலைமைத்துவத்தை வழங்கிச் செயற்படத் தவறிய தமிழ்த் தலைமைகளின் போக்கு காரணமாகவே அரசியல் ரீதியாக தமிழ் மக்கள் பிளவடைய நேர்ந்திருக்கின்றது. அத்தகைய அரசியல் பிளவின் அபாயகரமான அறிகுறியாகவே இராணுவ அதிகாரி ஒருவருக்கு தமிழ் மக்களின் அரசியல் தலைநகராக யுத்த காலத்தில் திகழ்ந்த கிளிநொச்சியில் உணர்வுபூர்வமான பிரியாவிடை அளிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.

உளப்பூர்வமான மக்கள் நலன்சார்ந்ததோர் அரசியல்வாதியின் சேவைக்கு யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் மனம் உருகியிருந்தால் அது வரவேற்கத்தக்கது.

ஆனால் யுத்தத்தினால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளுக்கு நியாயம் கேட்டு போராடுகின்ற ஒரு சமூகத்தின் ஒரு பகுதியினர், யுத்த காலத்து உரிமை மீறல்களுக்கு பொறுப்பு கூறுத் தயாராக இல்லாத நிலையில், அத்தகைய சம்பவங்கள் இடம்பெறவே இல்லை என மறுத்துரைக்கின்ற ஒரு பாதுகாப்பு கட்டமைப்பைச் சேர்ந்த தனி நபராகிய இராணுவ அதிகாரிக்கு, ஆளும் வர்க்கத்தினருக்கு சுயலாப அரசியல் ரீதியான அர்த்தத்தை விளைவிக்கத்தக்க வகையில் மனம் நெகிழ்ந்து கண்ணீர் சிந்தியிருப்பது கவலைக்குரியது. துரதிஸ்டவசமானது.

http://globaltamilnews.net/2018/84529/

நெருக்கடிகளுக்கு முகம் கொடுக்கும் முன்னாள் பெண் போராளிகள்

4 days 9 hours ago
நெருக்கடிகளுக்கு முகம் கொடுக்கும் முன்னாள் பெண் போராளிகள் by in கட்டுரைகள்

LTTE-women-fighters-300x199.jpg

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் மாலதி படையணியைச் சேர்ந்த அந்த முன்னாள் பெண் போராளி 2011ல் புனர்வாழ்வு முகாமிலிருந்து விடுதலை செய்யப்பட்ட பின்னர், அவருக்கு சிறிலங்கா அரசாங்க அதிகாரிகளால் ஒரேயொரு தையல் இயந்திரம் மாத்திரமே வழங்கப்பட்டது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் ஏழு ஆண்டுகளாக போரில் ஈடுபட்ட குறித்த முன்னாள் பெண் போராளிக்கு தையலில் ஈடுபடுவதில் ஆர்வம் இருக்கவில்லை. இதனால் இவர் தையலில் ஈடுபடாமல் கோழி வளர்க்கும் முயற்சியில் இறங்கினார். ஆனால் இந்த முயற்சியும் தோல்வியடைந்தது.

‘நான் எனது குடும்பத்தாருக்கு பாரமாக இருப்பதை விரும்பவில்லை. நான் ஒவ்வொரு தடவையும் வெளியே செல்லும் போதும் எனது செலவிற்கான பணத்தை தந்தையிடம் வாங்க வேண்டிய நிலையிலுள்ளேன். இவ்வாறானதொரு வாழ்க்கையை நான் விரும்பவில்லை. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு தற்போது இயங்கிக் கொண்டிருந்தால் நான் தளபதியாக இருந்திருப்பேன்’ என 35 வயதான முன்னாள் பெண் போராளி தெரிவித்தார். இவர் அச்சம் காரணமாக தனது அடையாளங்களை வெளியிட மறுத்திருந்தார்.

தமிழ் இறையாண்மைக்காக தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் மூன்று பத்தாண்டுகளாகத் தொடரப்பட்ட யுத்தமானது மே 2009ல் சிறிலங்கா இராணுவத்தினரால் வெற்றி கொள்ளப்பட்டதையடுத்து முடிவிற்கு வந்தது. இந்த யுத்தம் முடிவுற்று தற்போது ஒன்பது ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், முன்னாள் பெண் போராளிகளின் வாழ்வு குழப்பம் நிறைந்ததாகவே காணப்படுகிறது.

தமிழ் தாய்நாட்டைப் பெற்றுக் கொள்ளுதல் மற்றும் பெண் விடுதலை போன்றவற்றை மையப்படுத்தியே அதிகளவான பெண்கள் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளில் இணைந்து கொண்டனர். புலிகள் அமைப்பின் மொத்த உறுப்பினர்களின் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் பெண்களாவர்.

ஆனால் யுத்தம் முடிவடைந்த பின்னர், முன்னாள் பெண் போராளிகள் மீண்டும் தமது பாரம்பரிய வாழ்வை வாழவேண்டிய நிலையேற்பட்டது. தமது ஆண் போராளிகளுக்குச் சமமாக செயற்பட்ட இப்பெண் போராளிகள், போர் முடிவடைந்த பின்னர் திருமணம் செய்து பிள்ளைகளைப் பெற்று வீட்டுப் பொறுப்புக்களை ஏற்கவேண்டிய நிலைக்குத் திடீரெனத் தள்ளப்பட்டனர்.

இனி செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என முன்னாள் கடற்புலிப் பெண் போராளி தெரிவித்தார். இவர் தன்னை அடையாளப்படுத்த விரும்பவில்லை. தற்போது 39 வயதான இவர், 1990களில் இவர் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து கொண்ட பின்னர் யுத்தங்களில் பங்கேற்றிருந்ததால் இவரது உடலில் பல்வேறு வடுக்களைக் காணமுடியும்.

LTTE-women-fighters.jpg

‘நான் பெண்களுக்கான கராத்தே மற்றும் ஏனைய தற்காப்புக் கலைகளைப் பயிற்றுவிக்க விரும்பினேன். ஆனால் எனது கணவர் அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை. இவ்வாறான பயிற்சிகளை வழங்குவதால் எனது பின்னணி தொடர்பாக மக்கள் சந்தேகப்படுவார்கள் என எனது கணவர் தெரிவித்திருந்தார்’ என குறித்த முன்னாள் பெண் போராளி தெரிவித்தார்.

போரிலிருந்து தப்பிப் பிழைத்தோர் இன்றும் கூட தமது வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவதில் பல்வேறு பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.

இவ்வாறான முன்னாள் பெண் போராளிகளின் அடிப்படை சமூக பொருளாதாரத் தேவைகளை முதன்மைப்படுத்துவதற்கான எவ்வித நடவடிக்கைகளும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை’ என சிறிலங்காவிற்கான அனைத்துலக நெருக்கடி குழுவின் மூத்த ஆய்வாளர் அலன் கீனன் தெரிவித்தார்.

‘வறுமை மற்றும் பாலியல் வன்கொடுமைகள் போன்ற மீறல்களை முன்னாள் பெண் போராளிகள் எதிர்கொண்டுள்ளனர். இவ்வாறான பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வைத் தரக்கூடிய எந்தவொரு முழுமையான கோட்பாட்டையும் சிறிலங்கா அரசாங்கம் இன்னமும் உருவாக்கவில்லை’ என அலன் கீனன் குறிப்பிட்டார். தமிழ் சமூகத்தில் வாழும் முன்னாள் பெண் போராளிகள் தொடர்ந்தும் பல்வேறு சிக்கலான பிரச்சினைகளுக்கு முகங்கொடுத்து வருவதாகவும் ஆய்வாளர் அலன் கீனன் மேலும் சுட்டிக்காட்டினார்.

போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் தமிழ்ப் புலிகள் தமது கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பகுதிகளில் சிறுவர் ஆட்சேர்ப்புக்களில் ஈடுபட்டனர். அத்துடன் தமிழ் பொதுமக்களை மனிதக் கேடயங்களாகவும் பயன்படுத்தினர்.

சிறிலங்கா இராணுவத்தினர் ‘போர் தவிர்ப்பு வலயங்களை’ இலக்கு வைத்து கண்மூடித்தனமான எறிகணை வீச்சுக்களை மேற்கொண்டிருந்தனர். இதனால் பல ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.

போர் இடம்பெற்ற போது சமூக அடக்குமுறைகளிலிருந்து விடுபட்டு சுதந்திரமாக வாழ்ந்த பெண் போராளிகளின் பெண்ணியவாத ஆயுதம் சார் குறியீடானது யுத்தம் முடிவடைந்த பின்னர் முடிவிற்கு வந்தது. போர்க்காலத்தில் நீளக்காற்சட்டை அணிந்து திரிந்த பெண் போராளிகள், போர் முடிவடைந்த பின்னர் தமது குடும்பத்தினர் மற்றும் அயலவர்களை சமாதானப்படுத்துவதற்காக மீண்டும் சேலை போன்ற பாரம்பரிய ஆடைகளை அணிந்து கொண்டும் கட்டையாக வெட்டிய தலைமுடிகளை மீண்டும் வளர்க்க வேண்டிய நிலைக்கும் உள்ளாகினர்.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் உயர்மட்ட பொறுப்பாளராகக் கடமையாற்றியவரின் மனைவியும் வடமாகாணத்திற்கான பெண்கள் விவகார அமைச்சருமான அனந்தி சசிதரன், தன்னிடம் முன்னாள் பெண் போராளிகள் பலர் வாழ்வாதார உதவி கோரி வருவதாகத் தெரிவித்தார்.

இப்பெண் போராளிகள் பலர் தமது கணவன்மாரை இழந்தும் தொழிலற்றும் வாழ்வதுடன் அரச புலனாய்வுக் கண்காணிப்பிற்குள் உள்ளாவைத் தவிர்க்க வேண்டிய நிலையிலும் வாழ்வதால் இவர்கள் வாழ்வாதாரத்தைக் கொண்டு செல்வதில் பல்வேறு சிரமங்களை எதிர்கொள்வதாக அனந்தி சசிதரன் தெரிவித்தார்.

‘முன்னாள் பெண் போராளிகள் பலர் உடலில் யுத்த வடுக்களைக் கொண்டுள்ள போதிலும் அவர்கள் அணியும் உடைகளால் அந்த வடுக்கள் வெளியில் தெரிவதில்லை. ஆனால் இவர்களின் உடலிலுள்ள யுத்த வடுக்கள் காரணமாக இவர்களால் கடினமான பணிகளைச் செய்யவும் முடியாத நிலையில் வாழ்கின்றனர்’ என அமைச்சர் அனந்தி சசிதரன் தெரிவித்தார்.

முன்னாள் பெண் போராளிகள் தமது வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவதில் பல்வேறு சிரமங்களை எதிர்கொள்வதால் இது ஒரு சமூகத்தின் வளர்ச்சியில் பாதிப்பைச் செலுத்துகின்றது.

சிறிலங்காவில் நல்லிணக்க முயற்சிகள் இடம்பெறுவதாகவும் உறுதியான பொருளாதாரம் கட்டியெழுப்பப்படுவதாகவும் கூறப்படுகின்ற போதிலும் முன்னாள் பெண் போராளிகள் பல்வேறு சிரமங்களுக்கு முகங்கொடுத்து வருகின்றனர்.

சிறிலங்காவை உயர்-நடுத்தர வருமான நாடாக மாற்றும் நோக்குடன் ‘Vision – 2025’ என்கின்ற திட்டத்தை சிறிலங்கா அரசாங்கம் முன்னெடுக்கின்ற போதிலும் கூட இப்பெண் போராளிகளின் தேவைகள் முன்னுரிமைப்படுத்தப்படவில்லை.

கடும்போக்கு ஆட்சியாளரான மகிந்த ராஜபக்சவின் ஆட்சியின் போது வடக்கில் பாரிய கட்டுமாண முதலீடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆனால் இவ்வாறான திட்டங்களைச் செயற்படுத்துவதற்கு உள்ளூர் பணியாளர்கள் அதிகளவில் அமர்த்தப்படவில்லை என தேசிய சமாதானப் பேரவையின் நிறைவேற்று இயக்குநர் ஜெகன் பெரேரா தெரிவித்தார்.

2015ல் அதிபர் மைத்திரிபால சிறிசேன பதவியேற்றுக் கொண்ட பின்னர், வீடமைப்புத் திட்டங்கள் பாரியளவில் மேற்கொள்ளப்படுவதாகவும் இது பொதுமக்களுக்கு நன்மையளிப்பதாகவும் ஜெகன் பெரேரா தெரிவித்தார்.

‘தற்போது வெளிப்படையான ஒரு மாற்றம் தென்படுகின்றது. ஆனால் இவ்வாறான திட்டங்கள் உண்மையில் வறுமைக்கோட்டிற்கு உட்பட்ட மக்களைச் சென்றடைகின்றதா என்பதே இங்கு வினாவாக உள்ளது. கிராமங்களில் வாழ்கின்ற மக்கள் அல்லது நகரங்களில் பொருளாதார வலுவற்று வாழும் மக்கள் இவ்வாறான திட்டங்கள் மூலம் நன்மை பெறவில்லை’ என ஜெகன் பெரேரா தெரிவித்தார்.

வர்த்தகத் திட்டங்கள் உட்பட்ட நல்லிணக்கத் திட்டங்களுக்காக 2018ல் சிறிலங்கா அரசாங்கத்தால் கிட்டத்தட்ட 80 மில்லியன் டொலர் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டத்திற்குள் குறைந்தது ஐந்து முன்னாள் போராளிகள் அல்லது போரின் போது கணவன்மாரை இழந்த பெண்கள் உள்வாங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

2025ல் சிறிலங்கா பொருளாதார வலுமிக்க ஒரு நாடாக மாறுவதற்கு நல்லிணக்கம் என்பது மிகவும் முக்கியமான விடயமாக உள்ளதாக வரவு செலவுத் திட்டத்தைச் சமர்ப்பிக்கும் போது  போது நிதி அமைச்சர் மங்கள சமரவீர நாடாளுமன்றில் தெரிவித்திருந்தார்.

‘போர் வெற்றி கொள்ளப்பட்டாலும் கூட நாங்கள் இன்னமும் சமாதானத்தை வெற்றி கொள்ளவில்லை. சமாதானத்தை வெற்றி கொள்ள வேண்டுமாயின் போரால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் மனங்களை வெல்வது மிகவும் அவசியமானது’ என அமைச்சர் மங்கல சமரவீர சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்.

2001ல் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து கொண்ட பிறிதொரு முன்னாள் கடற்புலிப் போராளி புலிகள் அமைப்பில் எட்டு ஆண்டுகள் கடமையாற்றியிருந்தார். யுத்தத்தின் பின்னர் இவர் தனது கணவருடன் வாழ்ந்து வருகிறார். ‘சிற்றுண்டிகளை தயாரிப்பது தொடர்பான பயிற்சிகளை நான் பெற்றிருந்தேன். இதன் மூலம் இவற்றைத் தயாரித்து கடைகளுக்கு கொடுத்து எனக்கான வருமானத்தைப் பெற்றுக் கொண்டேன். ஆனால் தற்போது என்னால் இதனைத் தொடர்ந்தும் மேற்கொள்ள முடியாதுள்ளது.’ என 33 வயதான முன்னாள் பெண்போராளி தெரிவித்தார்.

இவர் தற்போது கர்ப்பிணியாக உள்ளார். இவரது வலது காலில் யுத்த வடு உள்ளது. இதற்குள் தற்போதும் குண்டுத் துகள்கள் உள்ளதாகவும் இவர் தெரிவித்தார். இவரது கணவர் ஒரு மாற்றுத்திறனாளி ஆவார்.

ஆகவே தனது கணவரையும் பராமரிக்க வேண்டிய பொறுப்பை இவர் கொண்டுள்ளார். ஒரு மனைவியாகவும் தாயாகவும் குடும்பக் கட்டமைப்பிற்குள் பொறுப்புக்களை வகிப்பதென்பது மிகவும் கடினமான ஒன்றாகும் என முன்னாள் பெண் போராளி தெரிவித்தார்.

ஆங்கிலத்தில்    – Holly Robertson
வழிமூலம்            – Washington post
மொழியாக்கம் – நித்தியபாரதி

 

http://www.puthinappalakai.net/2018/06/19/news/31468

வடக்கில் இராணுவத்தின் operation Psychologyயும் வெற்றிகர தாக்குதல்களும்…

6 days 2 hours ago
வடக்கில் இராணுவத்தின் operation  Psychologyயும்  வெற்றிகர தாக்குதல்களும்…

June 17, 2018

யார்  இந்த கேர்ணல் ரட்ணப்பிரிய பண்டு? அப்படி என்னதான் செய்தார்?  மு.தமிழ்ச்செல்வன்…

RAT04.jpg?resize=800%2C450

எந்த இராணுவத்தின் மீது போர்க்குற்றம் சுமத்தப்பட்டதோஇ எந்த இராணுவம் தமிழர் நிலங்களை ஆக்கிரமித்துள்ளது என குற்றச்சாட்டப்படுகின்றதோஇ எந்த இராணுவத்தினரால்  தமிழர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டார்கள் என விரல் நீட்டப்படுகிறதோ அதே இராணுவத்தின் கேர்ணல் அதிகாரியபன கேர்ணல் ரட்ணப்பிரிய பண்டு  இடமாற்றம் பெற்றுச் செல்லும்  போது ஏன் இவ்வாறு ஒரு பிரியர்விடை?! அப்படி அவர் என்ன செய்தார்? ஏன் முன்னாள் போராளிகள் அவரை தூக்கிச் சென்றனர்? பெண்கள் ஏன்  கதறி அழுது விடைகொடுத்தார்கள்?  போன்ற   பல கேள்விகள் எழுவதோடு வாதப்பிரதிவாதங்களும் தற்போது இடம்பெற்றுவருகின்றன.

யார் இந்த கேர்ணல் ரட்ணபிரிய பண்டு?  அவர் அப்படி என்னதான் செய்தார்?

1971 ஆம் ஆண்டு மாத்தளையில் பிறந்த ரட்ணப்பிரிய தனது ஜந்தாம் ஆண்டு வரையான ஆரம்ப கல்வியை ஹலேவெல வித்தியாலயத்திலும்இ  க.பொ.த. உயரதரம் வரை மாத்தளை சென்.தோமஸ் கல்லூரியிலும் கல்வி கற்றுள்ளார். பின்னர் 1990 இல் இலங்கை இராணுவத்தில்  இணைந்துகொண்ட ரட்ணப்பிரிய 2012 ஆம் ஆண்டு செப்ரெம்பர் மாதம் 13 ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணம்இ கிளிநொச்சிஇ முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களின் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் இணைந்த கட்டளை அதிகாரியாக பொறுப்பேற்றிருக்கின்றார். அன்று முதல் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை வன்னியில் தனது பணிகளை மேற்கொண்டிருக்கின்றார்.

இந்தக் காலப்பகுதியில்தான் ரட்ணப்பிரிய முன்னாள் போராளிகள்இ உட்பட பொது மக்களின் மனங்களை  வென்றெடுக்கும் வகையில் தனது பணிகளை மேற்கொண்டிருக்கின்றார். சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் 3500 பேர் பணியாற்றுகின்றனர்இ இதில் 261 முன் பள்ளிகளை சேர்ந்த் 530 முன்பள்ளி ஆசிரியர்களும் காணப்படுகின்றனர், இதனை தவிர முன்னாள் போராளிகள் உட்பட 15000 பேர் வரை சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்திற்குள் இணைந்துகொள்வதற்காக விண்ணப்பங்களை வழங்கிவிட்டு காத்திரு;ககின்றனர். இது ஒரு புறமிருக்க

சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் ஊடக சந்திப்பு ஒன்றுக்காக ஒரு நாள் நாம் விசுவமடுவில் அமைந்துள்ள சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கிளிநொச்சி  முல்லைத்தீவு இணைந்த கட்டளை  பணியகத்திற்கு சென்றிருந்தோம்இ அப்போதுதான் முதல் முதலாக கேணல் ரட்ணப்பிரிய பண்டுவை நேரில் சந்தித்தோம் சில நிமிடங்கள் உரையாடலின் பின் சொன்னார் என்னிடம் ஒரு கைதுப்பாக்கியும் இல்லைஇ எனது அலுவலகத்திலும் எந்தவொரு ஆயுதத்தையும் காணமாட்டீர்கள்.  ஆனால் என்னுடன் இருப்பத்து நான்கு மணிநேரமும் இருப்பவர்கள் முன்னாள் போராளிகள் என்றார்.

தொடர்ந்தும் அவர் சொன்னார் யுத்தம் நிறைவுக்கு வந்த பின்னர் அதில் இடம்பெற்ற சரிபிழைகளை  நான் ஆராயவோஇ விமர்சனம்  செய்யவோ வரவில்லை, என்னுடைய பணி இப்போது என்னை நம்பி வந்துள்ள முன்னாள் போராளிகள் உட்பட  ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் உறவுகளின் முன்னேற்றத்திற்காக   ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்பதே. நிற்க

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை கிளிநொச்சி கூட்டுறவாளர் மண்டபத்தில் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்கள பணியாளர்களினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த அவருக்கான பிரியாவிடை  நிகழ்வில்   கேணல் ரட்ணபிரியவை சந்தித்தேன் அப்போது அவர் சொன்னார் நான் என்னுடைய மக்களை மிஸ் பண்ணுகிறேன் (i அளைள அல pநழிடந) என்றார். எனவே நான் எண்ணுகிறேன் இதுதான் கேணல் ரட்ணபிரியவின் பிரியாவிடையின் போது  அவரின் கழுத்தை மறைத்து நிரம்பி வழிந்த மாலைகளும்இ அவரை நனைத்த கண்ணீரும். அவரை தங்களின் தோளில் சுமந்து வந்து வழிய அனுப்பிய முன்ளனாள் போராளிகளும்.

RAT09.jpg?resize=800%2C600

எந்த இராணுவத்தின் மீது போர்க்குற்றம் சுமத்தப்பட்டதோஇ எந்த இராணுவம் தமிழர் நிலங்களை ஆக்கிரமித்துள்ளது என குற்றச்சாட்டப்படுகின்றதோஇ எந்த இராணுவத்தினரால்  தமிழர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டார்கள் என விரல் நீட்டப்படுகிறதோ அதே இராணுவத்தின் கேர்ணல் அதிகாரியபன கேர்ணல் ரட்ணப்பிரிய பண்டு  இடமாற்றம் பெற்றுச் செல்லும்  போது ஏன் இவ்வாறு ஒரு பிரியர்விடை?! அப்படி அவர் என்ன செய்தார்? ஏன் முன்னாள் போராளிகள் அவரை தூக்கிச் சென்றனர்? பெண்கள் ஏன்  கதறி அழுது விடைகொடுத்தார்கள்?  போன்ற   பல கேள்விகள் எழுவதோடு வாதப்பிரதிவாதங்களும் தற்போது இடம்பெற்றுவருகின்றன.

யார் இந்த கேர்ணல் ரட்ணபிரிய பண்டு?  அவர் அப்படி என்னதான் செய்தார்?

1971 ஆம் ஆண்டு மாத்தளையில் பிறந்த ரட்ணப்பிரிய தனது ஜந்தாம் ஆண்டு வரையான ஆரம்ப கல்வியை ஹலேவெல வித்தியாலயத்திலும்இ  க.பொ.த. உயரதரம் வரை மாத்தளை சென்.தோமஸ் கல்லூரியிலும் கல்வி கற்றுள்ளார். பின்னர் 1990 இல் இலங்கை இராணுவத்தில்  இணைந்துகொண்ட ரட்ணப்பிரிய 2012 ஆம் ஆண்டு செப்ரெம்பர் மாதம் 13 ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணம்இ கிளிநொச்சிஇ முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களின் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் இணைந்த கட்டளை அதிகாரியாக பொறுப்பேற்றிருக்கின்றார். அன்று முதல் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை வன்னியில் தனது பணிகளை மேற்கொண்டிருக்கின்றார்.

இந்தக் காலப்பகுதியில்தான் ரட்ணப்பிரிய முன்னாள் போராளிகள்இ உட்பட பொது மக்களின் மனங்களை  வென்றெடுக்கும் வகையில் தனது பணிகளை மேற்கொண்டிருக்கின்றார். சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் 3500 பேர் பணியாற்றுகின்றனர்இ இதில் 261 முன் பள்ளிகளை சேர்ந்த் 530 முன்பள்ளி ஆசிரியர்களும் காணப்படுகின்றனர், இதனை தவிர முன்னாள் போராளிகள் உட்பட 15000 பேர் வரை சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்திற்குள் இணைந்துகொள்வதற்காக விண்ணப்பங்களை வழங்கிவிட்டு காத்திரு;ககின்றனர். இது ஒரு புறமிருக்க

சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் ஊடக சந்திப்பு ஒன்றுக்காக ஒரு நாள் நாம் விசுவமடுவில் அமைந்துள்ள சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கிளிநொச்சி  முல்லைத்தீவு இணைந்த கட்டளை  பணியகத்திற்கு சென்றிருந்தோம்இ அப்போதுதான் முதல் முதலாக கேணல் ரட்ணப்பிரிய பண்டுவை நேரில் சந்தித்தோம் சில நிமிடங்கள் உரையாடலின் பின் சொன்னார் என்னிடம் ஒரு கைதுப்பாக்கியும் இல்லைஇ எனது அலுவலகத்திலும் எந்தவொரு ஆயுதத்தையும் காணமாட்டீர்கள்.  ஆனால் என்னுடன் இருப்பத்து நான்கு மணிநேரமும் இருப்பவர்கள் முன்னாள் போராளிகள் என்றார்.

தொடர்ந்தும் அவர் சொன்னார் யுத்தம் நிறைவுக்கு வந்த பின்னர் அதில் இடம்பெற்ற சரிபிழைகளை  நான் ஆராயவோஇ விமர்சனம்  செய்யவோ வரவில்லை, என்னுடைய பணி இப்போது என்னை நம்பி வந்துள்ள முன்னாள் போராளிகள் உட்பட  ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் உறவுகளின் முன்னேற்றத்திற்காக   ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்பதே. நிற்க

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை கிளிநொச்சி கூட்டுறவாளர் மண்டபத்தில் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்கள பணியாளர்களினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த அவருக்கான பிரியாவிடை  நிகழ்வில்   கேணல் ரட்ணபிரியவை சந்தித்தேன் அப்போது அவர் சொன்னார் நான் என்னுடைய மக்களை மிஸ் பண்ணுகிறேன் (i அளைள அல pநழிடந) என்றார். எனவே நான் எண்ணுகிறேன் இதுதான் கேணல் ரட்ணபிரியவின் பிரியாவிடையின் போது  அவரின் கழுத்தை மறைத்து நிரம்பி வழிந்த மாலைகளும்இ அவரை நனைத்த கண்ணீரும். அவரை தங்களின் தோளில் சுமந்து வந்து வழிய அனுப்பிய முன்ளனாள் போராளிகளும்.

RAT07.jpg?resize=800%2C600

அரசியல் நெருக்கடிகள் நிர்வாக சிக்கல்கள் என எண்ணிலடங்கா பிரச்சனைகளிற்கு முகம்கொடுத்து எம்மையெல்லாம் அன்புடன் ஆதரித்த அதிகாரி இடமாற்றம் பெற்று மீண்டும் இராணுவத்திற்கு செல்கிறார். பணியாளர்கள் ஒவ்வெருவரையும் தனித்தனியே நிலையறிந்து உதவிகள் பல செய்து தாயாய் தந்தையாய் அண்ணனாய் நண்பனாய் எம் மனங்களில் உயர்ந்திட்டார்.

நாம் தமிழராய் எதிரியாய் 30 வருடங்களுக்கு மேலாக இருந்தும் எவ்வித வேற்றுமையும் இன்றி எம்மை அன்போடு அரவனைத்த  உள்ளம் பிரியும் வேளை எவ்வாறு கண்ணீர் சிந்தாமல் இருப்பது. எனத் தனது பதிவை மேற்கொண்டிருகின்றார் இது உண்மையும் கூட. ரட்ணப்பிரிய சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் பணியாற்றுகின்றவர்களை ஒரு குடும்பத்தை போலவே பார்த்துக்கொண்டதாக பலரும் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

பணியாளர்களின் குடும்பங்களில் இடம்பெறுகின்ற நல்லது கெட்டது நிகழ்வுகளில் பங்கெடுத்தல், அவரவர் குமும்ப நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப உதவுதல், தட்டிக்கொடுத்தல் போன்ற மனங்களை வெல்லக்கூடிய செயற்பாடுகளை ரட்ணப்பிரிய மேற்கொண்டிருக்கின்றார். இதனைத் தவிர சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் பணியாற்றுகின்ற ஒரு பணியாளர் மாதம் ஒன்பதாயிரம் ரூபாவை திணைக்களத்திற்கு செலுத்திவிட்டு  வெளியில் சென்று  வேறு  பணிகளிலும் ஈடுப்படலாம்.  இதனை  அவர்கள் எந்த அடிப்படையில்  மேற்கொண்டார்கள் எனத் தெரியவில்லை,  மாதம் முப்பதாயிரம் ரூபா சம்பளம் பெறும் ஒரு சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்கள பணியாளர் ஒருவர் ஒன்பதாயிரம் ரூபாவை செலுத்திவிட்டு வெளியில் நாளாந்த கூலித் தொழில் ஒன்று சென்றால் அவருக்கு இரண்டு வருமானங்கள் கிடைக்கிறது. இது மாதிரி சலுகைகளை ரட்ணப்பிரிய ஏற்படுத்தி கொடுத்திருந்தார். இதனைத்தவிர அவ்வவ்போது சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில்  இடம்பெறுகின்ற விழாக்கள் கொண்டாட்டங்கள் மற்றும் வருட இறுதி விருந்துபசாரங்கள் என்பன ரட்ணப்பிரியவுக்கும் பணியாளர்களுக்கும் இடையேயான நெருக்கத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது.

இதனைத் தவிர திணைக்களத்திற்கு வெளியே அவர் மேற்கொண்ட கல்விஇ வாழ்வாதாரம் உள்ளிட்ட மனிதநேயப் பணிகள் திணைக்களத்திற்கு வெளியேயும் ரட்ணப்பிரியவுக்கு உறவை ஏற்படுத்தியது

யுத்தத்திற்கு பின்னர் தமிழ் மக்களின் தலைவர்கள் அவர்களின் பிரதிநிதிகள் மக்களுக்கு  செய்யாத ஒன்றை  ஒரு இராணுவ கேணல் செய்திருக்கின்றார் அதனால்தான் அவருக்கான இடமாற்றம் வந்த போது சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தில் பணியாற்றுகின்ற  முன்னாள் போராளிகள் மற்றும் பணியாளர்கள் வடமாகாண ஆளுநரிடமும்இ கொழும்புக்கு சென்று அமைச்சர் மனோகணேசன் அவர்களையும்இ  சந்தித்து அவரை இடமாற்றம் செய்ய  வேண்டாம் என்று கோரியதும்இ ஆர்ப்பாட்டங்கள் செய்ததும் காணப்படுகிறது.

இனமத மொழிக்கு அப்பால் கேணல் ரட்ணப்பிரியவிடம் மனிதநேயம் காணப்பட்டுள்ளது  அதனால்தான் அவரின் பிரியாவிடையின் போது மனிதர்களின் கூட்டமும் கண்ணீருடன்  வழியனுப்பினார்கள் என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது.

rat03.jpg?resize=722%2C543

இது ஒரு புறமிருக்க  1996  இல் விடுதலைப்புலிகள் யாழ் குடாநாட்டைவிட்டு வெளியேறி பின்னர் வடமராட்சியில் எப்படி லறி விஜேவர்தன மக்களின் மனங்களை வெல்வதற்கான நடவடிக்கையில் ஈடுப்பட்டாரோ அவ்வாறே ரட்ணப்பிரியுவும் செயற்பட்டிருகின்றார்.   அக்காலப்பகுதியில் குடாநாட்டில் கடத்தல்கள், காணால் போனல், பாலியல் வன்புனர்வுகள், கொலைகள்,  என  ஒரு புறம் தொடர பயங்கரவாத தடைச்சட்டம் அவசரகால  தடைச்சட்டத்தின் கீழான நடவடிக்கைகள் என மிகமிக நெருக்கடியான சூழ்நிலையில்  பிரிகேடியர் லறி விஜேவர்தன வடமாராட்சி மக்களின் மனங்களை வென்றிருந்தார். அந்த  நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் வடமராட்சியில் இளைஞர்கள் அச்சமின்றி நடமாடவும், சோதனை நிலையகளில் கடுமையான சோதனைகள் கைது எதுவும் இன்றிய நிலையை உருவாக்கியது,  பொது மக்களுடன் நெருங்கி பழகி நட்பை உருவாக்கி  அவர்கள் அந்நியப்பட்டு செல்லாது நெருங்கி வர வைத்து   தனது இராணுவ  நோக்கை அடைந்துகொள்வதில் லறி விஜேவர்த்தன வெற்றிப்பெறிருந்தார்

இதனால்தான் அவர் மாற்றலாகி செல்லும் போது அவருக்கு விடுதலைப்புலிகள் இருந்த அக்காலத்திலேயே பருத்திதுறையில் பிரியைாவிடை செய்யும் அளவுக்கு மக்களின் மனதை வென்றிருந்தார். பின்னர் அந்த  பிரியாவிடை முடிந்து செல்லும் போது கரும்புலி தாக்குதலில் அவர் கொல்லப்பட்டார். இதற்கு பின்னர்  சில இராணுவ  அதிகாரிகள் தமிழ் மக்களின் மனங்களை வெல்வதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொண்ட போதும் அது வெற்றிக்கொள்ளவில்லை.

இந்த நிலையில் 2009 க்கு பின்னர் விடுதலைப்புலிகள் இல்லாத இந்தசூழலில் கேர்ணல் ரட்ணப்பிரியுவும் அதனை மேற்கொண்டிருக்கின்றார். ரட்ணப்பிரியவின் இந்த  நடவடிக்கைகள் அரசினதும்,   இராணுவத்தினதும் நிகழச்சி நிரலுக்கு அமைவாக இடம்பெற்றிருந்தாலும்,  அதற்கப்பால்  ரட்ணப்பிரியவின் தனிப்பட்ட அனுகுமுறைகளும் இதற்கு காரணம். துப்பாக்கியால் யுத்தத்தை வென்றி  இராணுவம் இப்போது செயற்பாடுகளால் தமிழ் மக்களின் மனதை வெல்வதற்கான யுத்தத்தை 2009 க்கு பின்னர் ஆரம்பித்து விட்டார்கள். அதில் ஏற்பட்ட ஒரு பாரிய வெற்றிதான் ரட்ணப்பிரியவின் பிரியாவிடை.

தற்போது  இராணுவத்தினரால் முன்னெடுக்கப்படுகின்ற  operation  Psychology வெற்றிகரமாக தொடர்ந்தால் இலங்கை அரசுக்கு உள் நாட்டில் மட்டுமல்ல சர்வதேச அளவிலும் பல வெற்றிகளை பெற்றுத்தர வழிவகுக்கும்.

எனவே தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதிகள் மக்களை பிரதேசவாதங்களாலும், சாதிவாதங்களாலும் வேறுப்படுத்தி  அவர்களிடமிருந்து அந்நியப்பட்டும், மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் பொருளாதார வெற்றிடங்களை நிரப்பாமலும் விட்டுச்செல்கின்ற போது நேற்று பருத்துறையில் பிரிகேடியர் லறி விஜேயவர்த்னவுக்கும் இன்று கேர்ணல் ரட்ணப்பிரியவுக்கும் நடந்த பிரியாவிடை நாளை லெப் கேர்ணல், மேஜர், கப்டன் என தொடங்கி சிப்பாய் வரை சென்று முடியும்.

 

http://globaltamilnews.net/2018/84016/

 

ஆட்சிமாற்றத்தின் மீதான நம்பிக்கையாளர்கள் எங்கே? - யதீந்திரா

6 days 8 hours ago
ஆட்சிமாற்றத்தின் மீதான நம்பிக்கையாளர்கள் எங்கே? - யதீந்திரா 

42d538b8-affe-4e40-beb8-7227300927911.jp

ஆட்சிமாற்றம் இப்போது கழுதை தேய்ந்து கட்டெறும்பான கதையாகிவிட்டது. ஆனால் இதிலுள்ள ஆச்சரியமான பக்கம் என்னவென்றால் ஆட்சிமாற்றம் தொடர்பில் அதீத நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தி வந்த எவருமே தற்போது அது தொடர்பில் வாய்திறப்பதில்லை. இதில் சில தமிழர்களும் அடக்கம். இவர்களில் கொழும்பை மையப்படுத்தி வாழ்பவர்களும் மற்றும் கொழும்பு மைய உயர்குழாம் ஒன்றுடன் தொடர்புகளை பேணுவதை பெருமையாகக் கருதும் சில வடக்கு கிழக்கு தமிழர்களும் அடங்குவர். இவர்களில் அனேகர் அரசுசாரா நிறுவனங்களுடன் தொடர்புகளை பேணிவருபவர்கள். அரசு சாரா நிறுவனங்களின் நிதியின் அளவுக்குத்தான் இவர்களது செயற்பாடுகளும் நீண்டு செல்லும்.

ஆட்சிமாற்றமொன்றை ஏற்படுத்துவதில் கொழும்பின் உயர் குழாம் ஒன்று பெரிதும் ஈடுபாடு காட்டியிருந்தது. அவர்களில் ஒரு சிலர் தற்போதைய அரசாங்கத்தின் கீழ் உயர் பதவிகளை வகித்துவருகின்றனர். ஐரோப்பிய ஒன்றியம் உள்ளடங்கலாக பல்வேறு மேற்குலக கொடை நிறுவனங்களிடமிருந்து நிதியை பெற்ற ஒருவர் தற்போது இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு சொந்தமான நிறுவனமொன்றில் உயர்பதவி வகித்து வருகின்றார். ஆட்சிமாற்றத்திற்கு தமிழ் வாக்குகள் அவசியம் என்னும் அடிப்படையில் இவ்வாறானவர்கள் தமிழ் மக்களின் பிரச்சனைகளுக்கு ஆதரவானவர்களாகவே தங்களை காண்பித்துக் கொண்டனர். இவ்வாறானவர்களே அரசின் நல்லிணக்க முயற்சிகளின் பங்காளர்களாவும் செயற்பட்டனர் – செயற்பட்டும் வருகின்றனர். 

அரச நல்லிணக்க முயற்சிகளை ஆழமாக நோக்கினால் அதில் ஒரு தெற்குமைய வாதத்தை காணலாம். தெற்குமைய வாதத்தை கொழும்புமைய வாதம் என்றும் சொல்லலாம். கொழும்புமைய வாதம் என்பது அடிப்படையில் ஒரு சிங்கள வாதம்தான். கொழும்புமைய வாதத்திற்குள் அடங்கும் தமிழர்களும் சிங்கள வாதத்தின் காவலர்களாகத்தான் செயற்படுவர். அவ்வாறுதான் அவர்களால் செயற்படவும் முடியும். இதற்கு மனோ கணேசன் ஒரு நல்ல உதாரணம். இதில் எவரேனும் விதிவிலக்காக செயற்பட முயற்சித்தால் அவர்களை கொழும்புமைய அரசியல் நிராகரிப்பதுடன், கடுமையாக எதிர்க்கவும் செய்யும். வடக்கு முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம். விக்னேஸ்வரன் அரசியலுக்கு கொண்டுவரப்பட்ட போது, அவர் கொழும்புமைய அரசியலின் அங்கத்தவராகத்தான் இருந்தார். இதன் காரணமாகவே கொழும்பின் புத்திஜீவிகள் பலர் விக்னேஸ்வரனின் அரசியல் பிரவேசத்தை வரவேற்றிருந்தனர். சம்பந்தன் மிகவும் சரியானதொரு முடிவை எடுத்திருப்பதாக அவர்கள் சம்பந்தனை போற்றினர். ஆனால் நாளடைவில் விக்னேஸ்வரன் தமிழ் நிலைப்பாடொன்றில் உறுதியை காண்பித்தபோது, முன்னர் விக்னேஸ்வரனை ஆதரித்தவர்களே பின்னர் அவரை கடுமையாக எதிர்க்கத் தொடங்கினர்.

தன்னையொரு சிவில் சமூக செயற்பாட்டாளராகக் காண்பித்துக் கொள்ளும் நிமல்கா பெனான்டோ கூட, விக்னேஸ்வரனை எதிர்த்து அறிக்கை விடுமளவிற்கு நிலமைகள் தலைகீழாக மாறின. இன்று அதே நிமல்கா பெனாண்டோவும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கான அலுவலகத்தை கையாளுவதற்கென நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுவில் ஒரு அங்கத்தவராக இருக்கின்றார். திருகோணமலை மூலோபாய கற்கை நிலையத்தை அங்குரார்ப்பணம் செய்து வைத்து உரையாற்றும் போது கூட, விக்னேஸ்வரன் இந்த விடயங்களை வேறு விதமாக சுட்டிக் காட்டியிருந்ததை இந்த இடத்தில் நினைவுகொள்ளலாம். தான் அரசியலுக்கு வந்த ஆரம்பத்தில், கொழும்பை தளமாகக் கொண்டு இயங்கிவந்த ஒரு சில சிந்தனைக் குழாம்கள் தனக்கு தொடர்ச்சியாக வாரந்த ஆலோசனைக் குறிப்புக்களை அனுப்பி வந்ததாகவும், ஆனால் தானோ ஒரு கட்டத்துடன் அவற்றை வாசிப்பதை நிறுத்திவிட்டதாகவும் விக்கி தெரிவித்திருந்தார்.

உண்மையில் கொழும்பின் ஒரு உயர்குழாம் ஆட்சிமாற்றத்தின் மீது கவனம் செலுத்தியதற்கு பின்னால் பிறிதொரு காரணம் இருந்தது. மகிந்த ராஜபக்ச அரசின் தலைமையில் விடுதலைப் புலிகள் அழிக்கப்பட்டமை தொடர்பில் இவர்கள் எவரிடமும் மாறுபட்ட அப்பிராயங்கள் இருந்திருக்கவில்லை. அனைவருமே அதனை வரவேற்றதுடன், அதனை தங்களுக்குள் மது அருந்திக் கொண்டாடக் கூடிய மனோநிலையில்தான் இருந்தனர். எனவே ஆரம்பத்தில் மகிந்த ராஜபக்ச தொடர்பில் இவர்களுக்கு ஒரு பிரச்சனையும் இருக்கவில்லை. ஆனால் யுத்த வெற்றியின் பின்னர் மகிந்த ராஜபக்சவைச் சுற்றி பிறிதொரு உயர்குழாம் ஒட்டிக் கொண்டது. அது மெதமுல்லவை தளமாகக் கொண்ட ஒரு புதிய அணி. அவர்கள் அனைவரும் அதுவரை கொழும்பின் உயர் குழாமிற்குள் நுழையும் தகுதியில்லாமல் இருந்தவர்கள். அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் மகிந்தவினதும் அவரது மனைவியினதும் உறவினர்கள். இந்த இடம்தான் கொழும்பின் நீண்டகால மரபான உயர் குழாமிற்கு முன்னால் மகிந்த ராஜபக்ச ஒரு எதிரியாகத் தெரிந்ததன் காரணம். இந்த பின்புலத்தில்தான் மகிந்தவின் வெளியேற்றம் இவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டது. இவர்களுக்கு மேற்குலக அரசுசார நிறுவனங்கள் அள்ளிக் கொடுத்ததும் மேற்படி பின்புலத்தில்தான்.

42d538b8-affe-4e40-beb8-7227300927913.jp

ஒருவேளை ராஜபக்ச மேற்குலக நிகழ்ச்சிநிரலோடு ஒத்துப் போயிருந்தால் நிலமை வேறுவிதமாக அமைந்திருக்கலாம். 2009இல் யுத்தம் நிறைவுற்றதும் ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையில் இலங்கையை பாராட்டி ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டதை பலரும் மறந்திருக்க மாட்டீர்கள். ஆனால் நிலமைகள் பின்னர் சடுதியாக மாற்றமடைந்தன. இதற்கு பின்னால் இருந்தது ஓரேயொரு காரணம்தான். மகிந்த ராஜபக்சவின் வெளிவிவகாரக் கொள்கை இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தின் புவிசார் அரசியலோடு நேரடியாக மோதியது. ஒருவேளை மகிந்த அவ்வாறானதொரு தெரிவை மேற்கொள்ளாதிருந்தால் மகிந்ததான் இப்போதும் இலங்கைத் தீவின் ஆட்சியாளராக இருந்திருப்பார். தன்னுடைய நலன்களுக்கு பாதகமில்லாவிட்டால் பிசாசுகளையும் ஆராதிப்பதுதான் உலக அரசியல். அமெரிக்காவின் முன்னைய ஜனாதிபதி புஷ்சினால் தீமைகளின் கூட்டு (axis of evil ) என்று வர்ணிக்கப்பட்ட வடகொரியுவுடன் தற்போதைய ஜனாதிபதி ரம்ப் உடன்பாடு செய்திருக்கிறார். ஏனெனில் இங்கு பரஸ்பர நலன்கள் மட்டும்தான் முக்கியம் பெறுகிறது. ஒருவர் முன்னர் என்ன பேசினார் – என்ன கொள்கையை கடைப்பிடித்தார் என்பதெல்லாம் இங்கு ஒரு பிரச்சினைக்குரிய விடயமல்ல. நலன்களை வெற்றிகொள்வதற்கு சூழ்நிலை கருதி முடிவெடுப்பதுதான் அரசியல். அவ்வாறான முடிவை கண்டடைவதற்குத்தான் ஒரு மக்கள் கூட்டத்திற்கு அரசியல் தலைமையொன்று தேவைப்படுகிறது.

எனவே விடயங்களை எப்போதும் தமிழர் நலனில் நின்று சிந்திப்பது மட்டும்தான் இங்கு முக்கியமானது. இந்தப் பத்தி ஏன் இதனை அழுத்திக் குறிப்பிடுகிறது என்றால், மீண்டும் விடயங்கள் ஒரு 'யு' வடிவத்தில் திரும்பப் போகிறது. மீண்டும் 2020இல் இடம்பெறப் போகும் தேர்தல் முன்னரைப் போன்று முக்கியத்துவம் பெறப் போகிறது. அப்போதும் முன்னரைப் போன்று பலரும் தமிழர்களுக்கு ஆதரவானவர்கள் போன்று பேசுவார்கள். அவ்வாறான சூழலில் அவ்வாறான பசப்பு வார்த்தைகளுக்கு வசியப்படாமல் முடிவெடுக்கும் ஆற்றல் தமிழர் தரப்பிடம் இருக்க வேண்டும். ஏனெனில் அரசியலில் ஆற்றைக் கடக்கும் வரையில்தான் அண்ணனும் தம்பியும் இணைபிரியாதவர்கள். ஆற்றைக் கடந்துவிட்டால் பின்னர் இருவரும் யார் யாரோ. 2015இல் இடம்பெற்ற ஆட்சி மாற்றம் தமிழர்களுக்கு அவ்வாறானதொரு அனுபவத்தைத்தான் கொடுத்திருக்கிறது. தமிழர்களுக்கு கிடைத்திருக்கும் - கிடைத்துக் கொண்டிருக்கும் அனுபவங்கள் கற்றலுக்கான வாய்ப்பை வாரி வழங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கிறது ஆனால் கற்றுக் கொண்டு முன்நகரக் கூடிய தலைமைகள்தான் தமிழ்ச் சூழலில் இல்லாமல் இருக்கின்றனர். 

 

http://www.ponguthamil.com/shownewscontent.aspx?sectionid=10&contentid=42d538b8-affe-4e40-beb8-722730092791

எம்ஜியார்களாக மாறிய படை அதிகாரிகள் – நிலாந்தன்

6 days 9 hours ago
எம்ஜியார்களாக மாறிய படை அதிகாரிகள் – நிலாந்தன்

June 17, 2018

Rat01.jpg?resize=800%2C450

1995ல் புலிகள் இயக்கம் தமது ஆட்சி மையத்தை வன்னிப் பெருநிலத்திற்கு நகர்த்தியது. அதிலிருந்து தொடங்கி 2009ம் ஆண்டு வரை அங்கு ஓர் அரை அரசை அந்த அமைப்பு நிர்வகித்தது. அந்த அரசு இலங்கைத் தீவில் எழுச்சி பெற்ற இரண்டாவது அதிகார மையமாகவும் இரண்டாவது பெரிய பொருளாதார மையமாகவும் திகழ்ந்தது. அக்காலப் பகுதியில் வன்னிப் பொதுச்சனங்கள் புலிகளின் நிர்வாகக் கட்டமைப்பில் வேலை செய்தார்கள். ஆயிரக் கணக்கான பொது மக்களுக்கு புலிகள் இயக்கம் வேலை வழங்கியது. இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு அடுத்த படியாக மிகப்பெரிய வேலை வழங்குனராக அந்த அரை அரசு காணப்பட்டது.

ஆனால் 2009 மே மாதம் புலிகள் இயக்கம் அரங்கிலிருந்து அகற்றப்பட்ட பின் அந்த இயக்கத்தின் கட்டமைப்புகளில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கு தொழில் இல்லாமல் போய்விட்டது. ஒரு புறம் முன்பு புலிகளின் கட்டமைப்புக்களில் வேலை பார்த்த காரணத்தால் வரக்கூடிய ஆபத்துக்கள். இன்னொரு புறம் போரில் அனைத்தையும் இழந்து இடம்பெயர்ந்த நிலையில் மீள் குடியமர்ந்த போது வருமானத்திற்கு வழியற்ற நிலை. எனவே வன்னிப் பொதுச்சனங்களில் ஒரு பகுதியினருக்கு வேலை வாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது.

ஆனால் வன்னியில் அதற்குரிய கொள்ளளவோடு நிறுவனங்களோ, தொழிற்சாலைகளோ இருக்கவில்லை. பெருமளவிற்கு விவசாய மையப் பொருளாதாரத்தையும் கடல்சார் உற்பத்தி பொருளாதாரத்தையும் கொண்டிருந்த பெருநிலமானது போரில் தனது மனித வளங்களையும் இயற்கை வளங்களையும இழந்து விட்டது. அது மட்டுமல்ல பல தலைமுறைகளாகத் தேடிய தேட்டமனைத்தையும் இழந்து விட்டது. இந்நிலையில் மீளக் குடியமர்ந்த மக்கள் மத்தியில் வருமானத்திற்கு வழியற்ற நிலையில் படைத்தரப்பு புதிய வேலை வழங்குனராக எழுச்சி பெற்றது. அரசாங்கத்தின் ஊக்குவிப்புடன் தென்னிலங்கை மைய முதலீட்டாளர்கள் சில தொழிற்சாலைகளை குறிப்பாக ஆடைத்தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கிய போதிலும் படைத்தரப்பே ஒப்பீட்டளவில் பரவலாகத் தொழில் வழங்குனராக மாறியது.

புலிகள் இயக்கத்தின் சொத்துக்களாக காணப்பட்ட பல வளங்களையும், நிலங்களையும் படைத்தரப்புக் கைப்பற்றி தன்வசப்படுத்தியது. அதே சமயம் முன்பு புலிகளின் கட்டமைப்புக்களில் வேலை செய்தவர்களும் தடுப்பிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களும் படைத்தரப்புடன் வேலை செய்வதன் மூலம் தங்களுக்குரிய பாதுகாப்பையும் பெற்றுக் கொண்டார்கள். அதாவது படைத்தரப்புடன் வேலை செய்யும் போது அவர்களுடைய இறந்த காலம் தொடர்பாக வரக்கூடிய ஆபத்துக்களை ஓரளவுக்கு தவிர்க்க முடியும் என்று நம்பியவர்கள் படைத்தரப்புடன் நெருங்கி வேலை செய்தார்கள்.

படைத்தரப்பிற்கும் அப்படியொரு தேவை இருந்தது. புலிகள் இயக்கத்தின் சொத்துக்களை பராமரிக்கவும் அங்கு வேலைகளைச் செய்வதற்கும் சிவிலியன்கள் தேவைப்பட்டார்கள். எனவே சிவிலியன்களை அவர்கள் வேலைக்கு அமர்த்தினார்கள். இதன் மூலம் சிவிலியன்களுடனான உறவை பலப்படுத்தி அதற்கூடாகத் தமக்குரிய புலனாய்வுக் கட்டமைப்பையும் பலப்படுத்தலாம் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள். ஒரு புறம் தமிழ்ச் சிவிலியன்களை நிதி ரீதியாகத் தம்மில் தங்கியிருக்கச் செய்யலாம். இன்னொரு புறம் தமது புலனாய்வுக் கட்டமைப்பையும் பலமாகப் பேணலாம். இப்படியொரு இராணுவ அரசியற், புலனாய்வு நோக்கு நிலையிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டதுதான் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கட்டமைப்புக்களாகும். வன்னிப்பெருநிலத்தில் கிளிநொச்சி,முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களுக்கு கேணல் ரவிப்பிரிய கட்டளைத்தளபதியாக இருந்தார். முகநூலில் சில முன்னாள் புலிகள் இயக்கத்தவர்கள் வெளியிட்டிருக்கும் தகவல்களின்படி கேணல்ரத்ணபிரியவின் கீழ் சுமாராக 3500 பேர் வரை வேலை செய்கிறார்கள்.

வழமையாக ஒரு படை அதிகாரிக்கு மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முறை இடமாற்றம் வரும். எனினும் கேணல் ரத்ணபிரியவிற்கு மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் இடமாற்றம் தள்ளிவைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இம்முறையும் அவருடைய இடமாற்றத்தை நிறுத்தக் கோரி வன்னியிலிருந்து பொது மக்களும் புனர்வாழ்வு பெற்ற போராளிகளும் கொழும்பிற்குச் சென்றதாக ஒரு தகவல் உண்டு.

சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கிளிநொச்சி மாவட்ட உயர் அதிகாரியான சாகர என்பவர் கடந்த மாதம் மாற்றலாகிச் சென்றார். அந்த இட மாற்றத்தை எதிர்த்து திணைக்களத்தில் வேலை செய்யும் பொதுசனங்களும் முன்னாள் இயக்கத்தவர்களும் ஆர்பாட்டம் செய்தார்கள். அதில் ஒரு முன்னாள் இயக்கத்தவர் தன்னைத் தானே கத்தியால் குத்திக் கொண்டு தற்கொலை செய்ய முயற்சித்தார்.

மேற்படி சம்பவத்தின் பின்னர் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை கேணல் ரத்ணபிரியவிற்கு வழங்கப்பட்ட பிரியாவிடை ஒரு விடயத்தைத் தெளிவாக உணர்த்தியிருக்கிறது. அதாவது படைத்தரப்பிற்கும் சிவிலியன்களுக்கும் இடையிலான உறவை விருத்த்திசெய்யும் ஒரு நிகழ்ச்சி நிரல் எந்தளவுக்கு வெற்றிபெற்று வருகிறது என்பதே அது.

இது நடந்த அடுத்த நாள் வடமராட்சி கிழக்கில் போராடிக்கொண்டிருக்கும் மக்களைச் சந்திக்கச் சென்ற மாவை சேனாதிராசாவை மக்கள் அவமதித்து வெளியே அனுப்பியிருக்கிறார்கள். ஒரு புறம் மக்கள் பிரதிநிதியை போராடிக் கொண்டிருக்கும் மக்கள் அவமதித்திருக்கிறார்கள். இன்னொரு புறம் ஒரு படை அதிகாரியை தமது தோள்களில்வைத்து சுமந்ததோடு அவருடைய காலில் விழுந்தும் கட்டித் தழுவியும் கண்ணீர் மல்கி பிரியாவிடை கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஒரு படை அதிகாரி ஒரு கொடை வள்ளலாகவும் ஒரு பெரிய கனவானாகவும் மதிக்கப்படக் காரணம் என்ன? அவர் தன்னுடைய சொந்தக் காசிலா தமிழ் மக்களுக்கு நல்லவற்றைச் செய்தார்? அவருடைய தனிப்பட்ட நற்குணத்தாலா தமிழ் மக்களுடைய இதயங்களை வென்றெடுத்தார்?

நிச்சயமாக இல்லை. ரத்ணபிரிய  ஒரு அரச ஊழியர். அவர் தன்னுடைய சொந்தக் காசில் தானம் செய்யவில்லை.அது பாதுகாப்பு அமைசிற்குரிய நிதி ஒதுக்கீட்டின்படி ராணுவத்திற்கு ஒதுக்கபட்ட நிதி. அது பாதுகாப்பு அமைச்சின் தேவைகளுக்கமைய செலவளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆதாவது ரத்ணபிரிய  பாதுகாப்பு அமைச்சின் நிகழ்ச்சித் திட்டத்தையே முன்னெடுக்கிறார். அது ஒரு ராணுவ அரசியல் வேலைத்திட்டம். அது ஒரு இராணுவ அரசியல் உத்தி.

மீளக்குடியமர்ந்த மக்களுக்குத் தேவையான வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்கி கொடுத்திருக்க வேண்டியது அரசாங்கத்தின் கடமை. மீளக் குடியமர்தல் எனப்படுவது சொந்தக் கிராமத்திற்கு திரும்பிச் செல்வது மட்டுமல்ல. அங்கே வருமான வழிகளை உருவாக்கிக் கொடுப்பதும்தான். மீளக் குடியமர்ந்த மக்களை நிவாரணத்தில் தங்கி இருக்கச் செய்ததல்ல. மாறாக உழைப்பதற்கு உரிய வாய்ப்புக்களையும் வழங்களையும் ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது தான். அதிலும் குறிப்பாக தொடர்ச்சியான இடப் பொயர்வுகளால் தமது தேடிய தேட்டமனைத்தையும் இழந்து வெறுங்கையோடு நலன்புரி நிலையங்களில் தஞ்சமடைந்த மக்கள் அவர்கள். தமது சொந்தக் கிராமத்திற்கு திரும்பி வந்த போது அங்கே பயன்தரு மரங்களும் உட்பட கால் நடைகள், வளர்ப்புப் பிராணிகள் எவையும் இருக்கவில்லை. உதாரணமாக ஒரு வீட்டிலும் கோழி இருக்கவில்லை. கால்நடைகள் கட்டாக் காலிகள் ஆகிவிட்டன. அல்லது படைகளின் பண்ணைகளில் இருந்தன. இராணி வ நோக்க நிலையில் இருந்து போரிடும் இரு தரப்பாலும் போர் அரங்காக மாற்றப்பட்ட கிராமங்களை திரும்பவும் சிவில் கிராமங்களாக மாற்றி அமைப்பதற்கே பல ஆயிரம் ரூபாய்களை ஒவ்வொரு குடும்பமும் செலவழிக்க வேண்டியிருந்தது. பற்றை மண்டி காடு வளர்ந்து கிடந்த கிராமங்களை துப்பரவாக்கும் கூலியே பல்லாயிரமாக இருந்தது.

அதே சமயம் புலிகள் இயக்கத்தின் அரை அரசுக்குரிய எல்லாச் சொத்துக்களையும் படையினர் கைப்பற்றியிருந்தார்கள். இதில் பொது சனங்களுக்குரிய வளங்களும் அடங்கும். எனவே மீளக்குடியமர்ந்தவுடன் வளங்களின்றியும் சேமிப்பின்றியும் வருமான வழிகளின்றியும் தத்தளித்த மக்கள் முழுக்க முழுக்க நிவாரணத்தில் தங்கியிருந்தார்கள். சிறு தொகையினர் புலம் பெயர்ந்த தரப்பிலிருந்து வந்த காசில் தங்களை நிமிர்த்திக் கொண்டார்கள்.

இவ்வாறானதோர் அரசியல், இராணுவ, பொருளாதாரப் பின்னணிக்குள் பெருமளவு நிவாரணத்தில் தங்கியிருந்த மக்களில் ஒரு பகுதியினரையும் இலங்கைத் தீவில் அதிகம் பாதிக்கப்படத்தக்க ஒரு தரப்பாகக் காணப்படும் தடுப்பிலிருந்து வந்தவர்களில் ஒரு பகுதியினரையும் படைத்தரப்பு தன்னில் தங்கியிருப்பவர்களை மாற்றியிருக்கிறது. குறிப்பாக மீளக் குடியேற்றத்திற்கு பொறுப்பான அமைச்சு உருவாக்கிக் கொடுத்திருக்க வேண்டிய வேலைவாய்ப்புக்களை படைத்தரப்பு ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறது. ஒரு சிவில் அமைச்சின் பொறுப்பு படைத்தரப்பிடம் வழங்கப்பட்டு அதற்குரிய நிதியும் பாதுகாப்பு பட்ஜெற்றுக்கூடாக வழங்கப்படுகிறது.

உலகிலேயே முன்பள்ளிகளை படைத்தரப்பு நிர்வகிக்கும் ஒரு கொடுமை வன்னியில் நடக்கிறது. மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட மாகாண சபையால் அதைத் தடுக்க முடியவில்லை. படைத்தரப்பால் நிர்வகிக்கப்படும் முன்பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கு முப்பதினாயிரத்துகும் மேல் சம்பளமாக வழங்கப்படுகிறது. அதோடு தவணைக் கொடுப்பனவில் பிளசர் மோட்டார் சைக்கிளும் வழங்கப்படுகிறது. இந்தக் கொடுப்பனவு ஒரு சாதாரண முன்பள்ளி ஆசிரியர் கற்பனை செய்து பார்க்கவே முடியாத ஒரு தொகை. சாதாரண முன்பள்ளிகளில் மாதம் 6000 முதல் 10000 வரை சம்பளமாக வழங்கப்படுகிறது. அது அந்த ஆசிரியைகள் சேலை வாங்கவே போதாது. ஆனால் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தால் வழங்கப்படுவது கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்கு அதிகம்.

இத் திணைக்களத்தின் கீழ் உள்ள பண்ணைகளில் வேலை செய்யும் ஊழியர்களுக்கு முப்பதினாயிரம் ரூபாய் சம்பளத்துடன் ஒரு நூதனமான சலுகையும் வழங்கப்படுகிறது அதன் படி ஒரு ஊழியர் பண்ணைக்கு வெளியில் வேலை செய்வதாக அறிவித்து விட்டு வேறு வேலை செய்யலாம். ஆனால் தனது முப்பதினாயிரம் ரூபாய் சம்பளத்தில் ஒன்பதினாயிரம் ரூபாயை திணைக்களத்திற்கு வழங்கினால் சரி. அவர் இரண்டு சம்பளங்களை அனுபவிக்கலாம்.இப்படியொரு சலுகையை அனுபவிப்பவர் யாருக்கு விசுவாசமாக இருப்பார்?

இவ்வளவு பெரிய சம்பளங்களையும் சலுகைகளையும் வழங்கத்தக்க நிதி ஒதுக்கீடு சிவில் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புக்குக் கிடைக்கிறது. இதில் மிகத் தெளிவாக ஒரு இராணுவ அரசியல் பொருளாதார நிகழ்ச்சி நிரல் உண்டு. இந்த நிதியை வேறு அமைச்சுக்களுக்கு வழங்கி அதன் மூலம் வேலை வாய்ப்புக்களை ஏற்படுத்திக் கொடுக்காமல் அதை படைத்தரப்புக் கூடாக செய்வதன் மூலம் படைத்தளபதிகளை கருணை வள்ளல்களாக்க அரசாங்கம் முயற்சிக்கிறதா?

போர் குற்றம் புரிந்தமைக்காக விசாரிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு படைத்தரப்பு என்று குற்றம் சாட்டப்படும் ஒரு தரப்பை அக் குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கும் சமூகத்தின் ஒரு பிரிவினராலேயே பல்லக்கில் வைத்து தூக்க வைத்தமையென்பது ஒரு தெளிவான நிகழ்ச்சி நிரலின் பாற்பட்டதுதான்.

இது மட்டுமல்ல அண்மையில் யாழ் கட்டளைப் பணியகம் பத்திரிகைகளில் ஓர் அறிவிப்பை வெளியிட்டிருந்தது. அதன்படி வடக்கிலுள்ள கட்புரை நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை அளிப்பதற்கு உரிய ஏற்பாடுகளை படைத்தரப்பு மேற்கொண்டு வருகிறது. அதேபோல புதிய வேலை வாய்ப்புக்களை வழங்கும் நோக்கத்தோடு வடக்கில் ஆடைத் தொழிற்சாலைகளை படையினர் அமைக்கவிருப்பதாக ஒரு செய்தி இந்தக் கிழமை வந்திருக்கிறது.இது ராணுவத்தின் மனிதாபிமான வேலைத் திட்டம் என்றும் கூறபடுகிறது.

இவ்வாறாக தான தர்மங்கள் இலவச மருத்துவ முகாம்கள் போன்ற இன்னோரன்ன தொண்டு நடவடிக்கைகள் மூலம் படைத்தரப்பு தமிழ் மக்களின் இதயத்தை வென்றெடுக்கப் பார்க்கிறது. இதன் மூலம் போர்க் குற்றச்சாட்டுக்களை பலவீனப்படுத்தலாம். அனைத்துலக விசாரணைப் பொறிமுறைக்கான கோரிக்கைகளையும் வலுவிழக்கச் செய்யலாம். தமிழ்ப் பகுதிகளில் படையினரின் பிரசன்னத்தைத் தமிழ் மக்களை வைத்தே நியாயப்படுத்தலாம். இது தொடர்பில் பொது மக்களையும் தடுப்பிலிருந்து வந்தவர்களையும் குறை கூறிப் பயனில்லை. அவர்களுடைய வறுமையும் பாதுகாப்பற்ற நிலமையும் அரசியல் மயப்படுத்தப்படாத வெற்றிடமும்தான் இதற்குக் காரணம்.

ஒரு விதத்தில் அரசியல்வாதிகளும் செயற்பாட்டியக்கங்களும் இதற்குப் பொறுப்புத்தான். இது தொடர்பில் பொருத்தமான வழிவரைபடம் தமிழ் தலைவர்களிடம் இல்லை. இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு எனப்படுவது நீண்ட கால நோக்கிலானது. ஆனால் இனப்பிரச்சனையின் விளைவாக உருவாகியிருக்கம் பிரச்சனைகள் உடனடியானவை. இந்த உடனடிப் பிரச்சனைகளுக்குரிய தீர்வைக் கண்டுபிடிக்கத் தேவையான வழிவரைபடம் எதுவும் தமிழ்த் தலைவர்களிடம் இல்லை. அதற்குரிய நிதியை அரசாங்கம் தருவதில்லை என்ற கூற்றிலும் உண்மை உண்டு. எனினும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் உடனடிப் பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்குரிய ஒரு தெளிவான வழிவரைபடத்தை தமிழ் தலைவர்கள் உருவாக்கத் தவறிவிட்டார்கள்.

தமிழ்த் தலைவர்களால் பாதுகாக்கப்படும் ‘நல்லாட்சி’ அரசாங்கத்தின் கீழ் மீள்குடியேற்ற அமைச்சானது மீளக் குடியமர்ந்த தமிழ் மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்காமல் படையினரை ‘மீளக்குடியேற்றுவதற்கு’ பெருமளவு காசை வழங்கிவருகிறது. அதாவது படைத்தரப்பு பிடித்து வைத்திருக்கும் பொது மக்களின் காணிகளை விடுவிப்பதற்கு அக்காணிகளில் படைத்தரப்பு கட்டியெழுப்பி வைத்திருக்கும் கட்டுமானங்களை அகற்றுவதற்காக பெருந்தொகை பணத்தை மீள்குடியேற்ற அமைச்சு வழங்கி வருகிறது. அதே சமயம் தாம் பிடித்து வைத்திருக்கும் நிலத்திலும், கடலிலும், காட்டிலும் உள்ள வளங்களைச் சுரண்டி வரும் படையினர் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வறுமையை பாதுகாப்பின்மையைப் பயன்படுத்தி வள்ளல்களாக மாறி வருகிறார்கள். அவர்களில் சிலர் ஏற்கெனவே எம்.ஜி.ஆர்களாக மாறி விட்டார்கள். தனக்குக் கீழ் வேலை செய்பவர்களோடும் ஊடகவியலாளர்களோடும் மிகவும் அன்னியோன்னியமாகப் பழகும் ரட்ணப்பிரிய ஒருமுறை ஊடகவியலாளர்களிற்குப் பின்வரும் தொனிப்படக் கூறியுள்ளார்….. ‘என்னிடம் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பிற்கென்று ஒரு கைத்துப்பாக்கி கூட இல்லை.என்னுடைய அலுவலகத்திலும் ஒரு துப்பாக்கி இல்லை.ஆனால் என்னுடன் இருபத்தி நாலு மணி நேரமும் இருப்பவர்கள் முன்னாள் புலிகள்தான். யுத்தத்தில் நடந்த சரி பிழைகளை நான் ஆராய விரும்பவில்லை. ஆனால் யுத்தம் முடிந்த பிறகு என்ன செய்யலாம் என்பதைப் பற்றித்தான் சிந்திக்கிறேன். அதைத்தான் செய்து வருகிறேன்’. என்று. உண்மை தான். ஆயுதங்களால் செய்யப்பட்ட ஒரு யுத்தம் முடிந்து விட்டது. ஆனால் ஆயுதங்களின்றி ஒரு யுத்தம் வேறுவழிகளில் தொடர்கிறது. சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் அதைத்தான் செய்கிறது. அது படை அதிகாரிகளை எம்ஜியார்களாக மாற்றியிருக்கிறது.

 

http://globaltamilnews.net/2018/83937/

பேரவையின் இளைஞர் மாநாடு: விக்னேஸ்வரனைக் கரை சேர்ப்பதற்கான முயற்சி

1 week ago
பேரவையின் இளைஞர் மாநாடு: விக்னேஸ்வரனைக் கரை சேர்ப்பதற்கான முயற்சி
 
 

இளைஞர் மாநாடுகளை நடாத்துவது தொடர்பான அறிவித்தல்களை, தமிழ் மக்கள் பேரவையும் தமிழரசுக் கட்சியும் அண்மையில் வெளியிட்டிருக்கின்றன.   

இந்த ஆண்டு இறுதிக்குள் அல்லது அடுத்த ஆண்டு ஆரம்பத்தில், மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் நடாத்தப்படும் வாய்ப்புகள் உண்டு. அவ்வாறான சூழலில், இளைஞர் மாநாட்டுக்கான அறிவித்தல்கள் கவனம் பெறுகின்றன.   

தற்போதுள்ள தமிழ்த் தேசிய அரசியல் களத்தை, (குறிப்பாக தேர்தல் கள அரசியலை) நோக்கும் போது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஒரு முனையிலும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி மற்றும் சி.வி. விக்னேஸ்வரனை முன்மொழியும் தமிழ் மக்கள் பேரவை ஆகியன இன்னொரு முனையிலும் நிற்கின்றன.   
கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் காலம் முதல், முன்னணிக்கும் விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையில் சொல்லிக் கொள்ளும் படியான இடைவெளியும் உண்டு. அது, சரி செய்ய முடியாத அளவுக்கு ஒன்றும் இல்லை.  

 ஆனாலும், அதற்கு முன்னால் விக்னேஸ்வரன் நிரூபித்துக் காட்ட வேண்டிய சில விடயங்கள் உள்ளன. அதன் ஒரு கட்டமாகவே, இளைஞர் மாநாட்டுக்கான அழைப்பு, பேரவையால் விடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது.   

முதலமைச்சர் பதவியிலிருந்து விக்னேஸ்வரனை நீக்குவதற்கான முனைப்புகளைத் தமிழரசுக் கட்சி எடுத்த போது, அவருக்கு ஆதரவாக வீதிக்கு வந்தவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இளைஞர்கள்.   

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் மாற்றுத் தலைமைக்கான கோஷம் வலுவிழந்திருந்த தருணத்தில், தமிழரசுக் கட்சியின் அவசரக்குடுக்கைத்தனம், விக்னேஸ்வரனை மாற்றுத் தலைமைக்கான ஒரு கட்டத்தில் கொண்டுவந்து சேர்த்தது.   

அது, கூட்டமைப்புக்கு எதிரானவர்களை மாத்திரமல்ல, கூட்டமைப்புக்குள் இருக்கின்ற தமிழரசுக் கட்சிக்கு எதிரான தரப்புகளையும் விக்னேஸ்வரனை நோக்கித் தள்ளுவதற்கான ஏதுகைகளை வழங்கியது.   

ஆனாலும், 2015ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில், தன்னுடைய குரல், தமிழ் மக்களால் புறக்கணிக்கப்பட்ட சூழலில், விக்னேஸ்வரன் புதிய அணியொன்றுக்கு தலைமையேற்பதிலிருந்து ஒதுங்கியிருந்தார். அதனால், அவரை நோக்கித் திரண்ட தரப்புகள், அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகச் சிதறி நின்றன.   

கூட்டமைப்பு ஆட்சியமைத்துள்ள வடக்கு மாகாண சபையின் முதலமைச்சர் என்பதைத் தாண்டி, விக்னேஸ்வரனுக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் இடையில் எந்தவிதமான ஒட்டுறவும் தற்போது இல்லை.   
உறவைப் புதுப்பிப்பது சார்ந்து, விக்னேஸ்வரனுக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் பொதுவான தரப்புகளால், (குறிப்பாக, சட்டத்தரணிகள் மற்றும் வர்த்தகர்களால்) கொழும்பில் தற்போது பேச்சுகளும் நடாத்தப்படுவது இல்லை.   

தமிழரசுக் கட்சி மாத்திரமல்ல, கூட்டமைப்பின் ஏனைய பங்காளிக் கட்சிகளும் விக்னேஸ்வரனை நோக்கித் தமது எதிர்ப்பைக் காட்டத் தொடங்கிவிட்டன. அண்மையில், நடைபெற்ற கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகள் கூட்டத்தின் போதும், இது வெளிப்பட்டது.  

அவ்வாறான நிலையில், கூட்டமைப்புக்கு எதிரான அணிகளின் தலைமைப் பொறுப்பை, தனது ஆதரவுத் தளத்தை நிரூபித்துக் கொண்டு ஏற்க வேண்டும் என்கிற நிலை, விக்னேஸ்வரனுக்கு ஏற்பட்டிருக்கின்றது.   

கேள்விகளுக்கு அப்பால், கடந்த வருடம் அவரை நோக்கித் திரண்ட தரப்புகள், தற்போதும் அவ்வாறான நிலையில் இல்லை. கூட்டமைப்புக்கு எதிரான தரப்புகளாக முன்னிறுத்துபவர்கள் கூட, விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிரான கடும் விமர்சனங்களை, கடந்த சில மாதங்களாக முன்வைப்பதைக் காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது.   

குறிப்பாக, அவரது உரைகளிலும் ஊடக அறிக்கைகளிலும் ஒரு நிலை தாண்டிய பூடகமும் முரண்பாடுகளும் காணப்படுகின்றன. இதனால், அவரது உண்மையான நிலைப்பாடு என்னவென்று தீர்மானித்து, அதன்பால் இயங்குவதற்கான தன்மை இழக்கப்பட்டிருக்கின்றது.   

கூட்டமைப்பில் மாத்திரமல்ல, முன்னணியிலும் விமர்சனங்களைக் கொண்டு, விக்னேஸ்வரனை நோக்கிக் கடந்த வருடம் அணி திரண்ட சில தரப்புகளையும் அவர், கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலின் போது கைவிட்டார்.   

அதனால், அந்தத் தேர்தலில் என்ன முடிவு எடுப்பது என்பது தெரியாமலேயே, அநாதைகளாக அந்தத் தரப்புகள் அலைந்தன. வேண்டாவெறுப்பாக, தேர்தல் களத்தை அணுக வேண்டியும் வந்தது. இதனால், குறித்த தரப்புகளுக்கு விக்னேஸ்வரன் மீது பெரும் கோபம் உண்டு.   

இவ்வாறான சூழ்நிலையில், இளைஞர் மாநாடொன்றை வெற்றிகரமாக நடத்துவது என்பது, விக்னேஸ்வரனுக்கும் பேரவைக்கும் முன்னாலுள்ள பெரும் சவால். ஏனெனில், கடந்த வருடம் கட்சி அடையாளங்களைத் தாண்டி, விக்னேஸ்வரனுக்காகக் கூடிய கூட்டத்தை, இப்போது அணி திரட்ட முடியுமா என்கிற கேள்வி எழுகின்றது?   

அத்தோடு, வழக்கமாகவே, பேரவையின் அனைத்து நிகழ்வுகளிலும் செயற்பாட்டுத்தளத்தில் அதிக அர்ப்பணிப்பைக் கட்சிகளே ஆற்றியிருக்கின்றன. ‘எழுக தமிழ்’ அதற்கு நல்லதோர் உதாரணம். 

பேரவைக்குள் இருக்கின்ற புலமையாளர்களுக்கோ, சிவில் சமூக செயற்பாட்டாளர்கள் என்று தங்களை அடையாளப்படுத்துபவர்களுக்கோ ஆட்களை அணிதிரட்டும் வல்லமை இல்லை.   

விக்னேஸ்வரன் அணியில், வடக்கு மாகாண அமைச்சர் அனந்தி சசிதரன், முன்னாள் அமைச்சர் பொ. ஐங்கரநேசன் மற்றும் தமிழரசுக் கட்சியின் தென்மராட்சி அமைப்பாளர் கந்தையா அருந்தவபாலன் ஆகியோர் உள்ளனர்.   

அவர்களுக்கு ஓரளவுக்கு மக்கள் செல்வாக்கும் உண்டு; மக்களை அணி சேர்க்கும் வல்லமையும் உண்டு. ஆனாலும், அமைச்சர் என்கிற நிலைக்கு அப்பால், அனந்தி சசிதரனின் அரசியல் செயற்பாடுகள் தற்போது கிட்டத்தட்ட உறங்கு நிலையிலேயே இருக்கின்றன. முன்புபோல அவர், அரங்குக்கு வருவதில்லை.   

அவ்வாறான கட்டத்தில், பேரவை என்கிற அடையாளத்தோடும், தனக்குள்ள செல்வாக்கோடும், ஐங்கரநேசன் மற்றும் அருந்தவபாலன் ஆகியோரின் ஒத்துழைப்போடும், இளைஞர் மாநாட்டை நடாத்தி முடிக்க வேண்டிய கட்டம் விக்னேஸ்வரனுக்கு ஏற்பட்டிருக்கின்றது.  

குறைந்தது, 5,000 இளைஞர்களையாவது, அணி திரட்டிக் காட்டுவதன் மூலம் தான், கடந்த வருடம் தான் பெற்றிருந்த நிலையை, விக்னேஸ்வரன் மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ள முடியும். அதன்மூலமே, தனிக்கட்சி ஆரம்பித்தாலும், அதனை தலைமைக் கட்சியாகக் கொண்டு புதிய கூட்டணியொன்றுக்குச் செல்ல முடியும்.   
ஆனால், கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில், தாம் பெற்ற வாக்குகளையோ, தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தமக்கான அங்கிகாரத்தையோ முன்னணி இழப்பதற்கு விரும்பாது.  

 குறிப்பாக, குறித்த மாநாடு வெற்றி பெறும் பட்சத்தில், அது, கூட்டமைப்புக்கு எவ்வளவு நெருக்கடிகளை வழங்குமோ, அதேயளவுக்கு முன்னணிக்கும் வழங்கும்.   

ஏனெனில், வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில், கூட்டமைப்புக்கு எதிரான கூட்டணியில், விரும்பியோ விரும்பாமலோ விக்னேஸ்வரனும் முன்னணியும் சேர வேண்டியிருக்கின்றது. 

அவ்வாறான நிலையில், ஆசனப்பங்கீடுகளின் போது, பேரம் பேசுவதற்கான வாய்ப்புகளை இளைஞர் மாநாட்டின் வெற்றி தடுத்துவிடும் என்பது, முன்னணிக்கு இருக்கின்ற நியாயமான பயம்.   

விக்னேஸ்வரனை கூட்டமைப்புக்கு எதிரான மாற்றுத் தலைமையாக முன்னிறுத்தும் தரப்புகளைப் பொறுத்தளவில், முன்னணியின் இரண்டாம் மட்டத் தலைவர்கள் மற்றும் ஆதரவாளர்கள் குறித்தும் பெரும் பயமும் பதற்றமும் உண்டு.  

அவ்வாறான நிலையில், ஆசனப்பங்கீடுகளின் போது, அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் அதி முக்கியத்துவம், தங்களைப் பிரச்சினைகளுக்குள் உள்ளாக்கும் என்றும் கருதுகிறார்கள். இதனாலும், இளைஞர் படையணியொன்றை விக்னேஸ்வரனுக்குப் பின்னால் திரட்டுதல் என்பது, அவசியமாகியிருக்கின்றது.   

 இனி வரப்போகும் காலம், மீண்டும் தேர்தல் பரபரப்புகளை உருவாக்கப்போகின்றது. குறிப்பாக, வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் என்பது, கூட்டமைப்பு, விக்னேஸ்வரன் தலைமையிலான அணி மற்றும் ஈழமக்கள் ஜனநாயகக் கட்சி (டக்ளஸ் தேவானந்தாவும், முருகேசு சந்திரகுமாரும் இணைந்த அணி) ஆகிய மும்முனைப் போட்டிகளைக் கொண்டதாக அமையப் போகின்றது.   

அதில், கூட்டமைப்பும் விக்னேஸ்வரன் தலைமையிலான அணியும் முதலாவது இடத்துக்கான போட்டியில் இருக்கின்றன. அந்தப் போட்டிக்கான வெற்றிகரமான ஆரம்பத்தை, இளைஞர் மாநாட்டின் வெற்றியிலிருந்து ஆரம்பிக்கவே விக்னேஸ்வரனும் பேரவைக்காரர்களும் நினைக்கிறார்கள்.     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/பேரவையின்-இளைஞர்-மாநாடு-விக்னேஸ்வரனைக்-கரை-சேர்ப்பதற்கான-முயற்சி/91-217559

மக்கள் தேவையறிந்து தமிழ் தலைமைகள் செயற்பட வேண்டும்

1 week ago
மக்கள் தேவையறிந்து தமிழ் தலைமைகள் செயற்பட வேண்டும்
Editorial / 2018 ஜூன் 14 வியாழக்கிழமை, மு.ப. 05:10 Comments - 0

-அகரன்

நல்லிணக்க செயன்முறையின் வெளிப்படுத்தல்கள், போதியளவில் இல்லை என்ற கருத்து, இலங்கை மீது பரவலாகவே காணப்படும் நிலையில், அண்மைய சம்பவங்கள் சில, அவற்றை மறுதலிக்கும் போக்கைக் காட்டி நிற்கின்றன.

தமிழ் அரசியல் தலைமைகள், தமிழ் மக்களைத் தமது அரசியல் செயற்பாட்டால் வெல்ல முடியாத நிலையில், இலங்கையில் இடம்பெற்ற யுத்தக் குற்றச்சாட்டுகளை வைத்தும் ஒருவரையொருவர் புறம்பேசியும் அரசியல் நடத்தலாம் என்ற நிலைப்பாடு ஓங்கியிருக்கையில், தமிழ் மக்களின் எண்ண ஓட்டங்கள் மாறியிருப்பதானது, எதைச் சுட்டிக்காட்ட முனைகின்றது என்பது தொடர்பில், ஆராயப்பட வேண்டிய தேவையுள்ளது.

image_f0f35b2a44.jpg

மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்குள் எவருக்கும் இல்லாத ஒரு நிகழ்வை, அண்மையில் விசுவமடு மக்கள் நடத்தியிருந்தனர். 

ஜெனீவாவை வைத்தும் இராணுவம் மீதான குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கியடுக்கி அரசியல் நடத்தப்படும் வடக்குப் பிரதேசத்தில், இராணுவ அதிகாரி ஒருவரின் இடமாற்றத்தால் மக்கள் அடைந்த துயரம் என்பது, ஓர் இராணுவ வீரன் என்பதற்கும் அப்பால், அவரால் செயற்படுத்தப்பட்ட மனிதாபிமானம் தொடர்பில் பேசப்பட வேண்டிய தேவையுள்ளது.

இராணுவக் கட்டமைப்புக்குள் மாத்திரம் கேணல் ரட்ணபிரியபந்து செயற்பட்டிருந்தால், மக்கள் மனங்களை வெல்லாத துர்ப்பாக்கியசாலியாக, இன்று அரசியலாளர்களால் சொல்லப்படும் மக்களில் இருந்து, அப்புறப்படுத்தப்பட வேண்டிய இராணுவ வீரராகவே இருந்திருப்பார்.

image_44d2cddcef.jpg

எனினும் கேணலின் செயற்பாடுகள் மனிதாபிமானத்துக்கு அப்பால், புனர்வாழ்வு பெற்று வந்த முன்னாள் போராளிகளினதும் அப்பிரதேசத்து மக்களினதும் பொருளாதார மேம்பாடு குறித்துச் சிந்தித்தமையின் தாக்கமும் மீள்குடியேற்றத்தின் பின்னரான காலத்தில் நிர்க்கதியாக இருந்த மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பெருக்குவதற்காக மேற்கொண்ட செயற்பாடுகளுமே, தமிழ் மக்களின் கண்ணீரோடு அவரை, விசுவமடுப் பிரதேசத்தில் இருந்து வழியனுப்பியுள்ளது.

குறித்த காலப்பகுதிக்குள், ஒரு திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, அதனூடாக மக்கள் மனதை ஒரு தனி மனிதனாக கேணல் ரட்னபிரியபந்துவால் வெல்ல முடியுமாக இருந்தால், காலாதிகாலமாக நாடாளுமன்றக் கதிரைகளை அலங்கரிக்கும் மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு இதைச் சாதிக்க முடியாது போனது ஏன் என்பதை அவர்களே மீள் பரிசீலனை செய்துகொள்ள வேண்டும்.

வடக்கில் காணி விடுவிப்புக்காகவும் மீள்குடியேற்றத்துக்காகவும் இன்னும் மக்கள் காத்திருக்கும் நிலையில், நல்லிணக்கப் பொறிமுறைகளை முன்கொண்டு செல்ல வேண்டிய தேவையும் அரசாங்கத்தின் முன் விரிந்து கிடக்கின்றது.

சர்வதேச அழுத்தம் என்பதை மாத்திரம் வைத்துப் ‘பூச்சாண்டி’ அரசியல் நடத்துவதையே பிழைப்பாகக் கொண்டுள்ள தமிழ் அரசியலாளர்கள் பொருளாதார ரீதியான கட்டுமானத்தை எவ்வகையில் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பது தொடர்பில் சிந்திக்க தலைப்படவேண்டிய காலம் வந்துள்ளது.

பசிக்கிறவனுக்குச் சோறுபோட்ட பின்பே, அவனிடம் விடயங்களைக் கூற வேண்டிய நிலையில், சோறுபோட முடியாது; விவசாயம் செய்யக் கற்றுத்தருகின்றேன் எனத் தொடர்ந்தும் கூறிக்கொண்டிருப்போமானால் மக்கள் சோறு கிடைக்கும் திசைநோக்கிச் செல்ல முற்படுவார்கள் என்பதை விசுவமடுவில் பாடமாகக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.

கால ஓட்டத்தில், மக்களின் எண்ணப்பாடுகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களை அறிந்து, செயற்பட வேண்டிய நிலை உள்ளதைச் சிந்திக்காத அரசியலாளர்கள், தேர்தலுக்கு மாத்திரம் திக்விஜயம் செய்யும் பிரமுகர்களாகத் தம்மை மாற்றியிருப்பதானது, ஆரோக்கியமானதாக இருக்காது.

இராஜதந்திரச் செயற்பாடுகளில் தம்மைப் பலப்படுத்தும் அரசியல் தலைமைகள், உள்ளூர ஒருவேளைக் கஞ்சிக்கு வழிதேடும் தன் இனத்தின் நிலையறியவும் முற்பட வேண்டும் என்பதை வடக்கில் அண்மையில் நடக்கும் சில சம்பவங்கள் எடுத்தியம்புகின்றன.

வடக்கு மாகாண சபையின் ஆட்சிக்காலம் இன்னும் இரண்டு மாதங்களில் நிறைவுக்கு வரவுள்ள நிலையில், மாகாணசபையால் எதைச் சாதிக்க முடிந்தது என்ற கேள்வி தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பலமாகவே உள்ளது. 
இரண்டு தடவைகள் அமைச்சரவை மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய மாகாணசபை, பல்வேறான பிரேரணைகளை உருவாக்கியிருந்தது. 

எனினும், அந்தப் பிரேரணைகளின் ஊடாக, எதைச் சாதிக்க முடிந்தது அல்லது  நடைமுறைப்படுத்த முடிந்ததா என்பது ஆராயப்பட வேண்டிய விடயமாகும்.

இந்நிலையில் போராட்டக் களங்களாக மாறியுள்ள வடக்கு, கிழக்கில் அதற்கான தீர்வை வழங்க முனைப்புக் காட்ட தலைமைகள் விருப்பம் கொள்ளாமையானது, தொடர்ச்சியாக வெறுப்புணர்வையும் அந்நியப்படும் நிலையையும் ஏற்படுத்தி வருகிறது. 

இத்தகைய சூழலில், காணாமல் போனோரது போராட்டங்கள் 500 ஆவது நாளை எட்டவுள்ளன.
கிளிநொச்சியில் மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும் போராட்டத்தில், வவுனியா போன்ற பிரதேசங்களில் இருந்தும் காணாமல் அக்கப்பட்டோரின் உறவினர்கள் பலர் தொடர்ச்சியாகக் கலந்துகொண்டுள்ளதை அவதானிக்கக் கூடிய சூழலில், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரை வைத்துச் சிலர் அரசியல் நடத்த முனைவதும் வெறுக்கத்தக்க விடயமாகும்.

அண்மையில், “காணாமல் ஆக்கப்பட்டதாக எவரும் இலங்கையில் இல்லை. வெளிநாட்டு நிதியுதவியில் சிலர் இவ்வாறு போராட்டங்களை நடத்தி வருகிறார்கள்” என்று ஜனாதிபதி தெரிவித்துள்ள நிலையில், அதை மறுத்துரைப்பதற்கு தமிழ்த் தலைமைகளால் முடியாது போயுள்ளது.

காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்களது போராட்டங்கள் கிளிநொச்சி, திருகோணமலை போன்ற பிரதேசங்களில் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்டு வரும் நிலையில், அப்போராட்டத்தில் ஈடுபடும் தாய்மார்களின் நிலை மிகவும் வேதனைக்குரியதாக மாறியுள்ளது.

வவுனியாவில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட போராட்டமொன்றில், ‘நீலன் அறக்கட்டளை’ என்ற பதாகையைத் தாங்கி, அந்தப் போராட்டம் நடாத்தப்பட்டமை பலருக்குச் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. 

இந்நிலையில், அந்தப் பதாகையே ஜனாதிபதியின் கருத்துக்கு எதுவானதாகவும் அமைந்திருக்கலாம். எனினும், ஒருசிலர் தமது அரசியலுக்காகவும் தமது உழைப்புக்காகவும் தமது உறவுகளைத் தொலைத்து நிர்க்கதியாக இருக்கும் உறவினர்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர் என்பதற்காக, ஒட்டுமொத்தமாகக் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவினர்களின் போராட்டத்தைக் கொச்சைப்படுத்திவிட முடியாது என்பதே உண்மை.

எனவே, மக்கள் போராட்டங்கள் விஸ்வரூபம் எடுத்துவரும் நிலையில், தமிழ் அரசியல் தலைமைகள் அதற்கான தீர்வையோ அல்லது அதற்கு ஏதுவான நடவடிக்கைகளையோ எடுக்க முயலாது, வெறுமனே அறிக்கை அரசியல் நடத்தி வருவார்களேயானால் இராணுவ வீரர்களுக்குத் தமிழ் மக்கள் மாலைபோடும் போது, அவர்களைத் துரோகிகளாகக் கருதமுடியாது என்பதே யதார்த்தம்.

வெறுமனே, ஆபத்தில் இருந்து ஆட்சியாளர்களைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளும் தமிழ் அரசியல் தலைமைகள், தமிழ் மக்களுக்கு ஆபத்து வரும்போது, அதே அரசாங்கத்திடம் பேரம்பேசும் சக்தியை இழந்து நிற்பதானது, பெரும் விசனத்துக்குரியதாகவே உள்ளது.

சுயலாப அரசியல் சித்தாந்தத்துக்குள் சிக்கித்தவிக்கும் தமிழ் அரசியலாளர்கள்,  தனியான பாதையில் தாயகம், தேசியம், சுயநிர்ணயம் என்ற தளத்துக்குள் ஆழமாகப் பயணிக்க வேண்டிய காலம் கனிந்துள்ளது.

எனினும் அதைவிடுத்து, வெற்றுக்கோசங்களால் மக்களை உசுப்பேற்றும் அரசியல் என்பது வாக்குப்பலத்தை அதிகமாகக் கொண்டுள்ள இளைஞர் சமூகத்திடம் எடுபடாத தன்மையை உருவாக்கும்போது, வடக்கு, கிழக்கில் தேசிய கட்சிகளின் அரசியல் காலூன்றிவிடும் என்பது உண்மை.

எனவே, தமிழ் அரசியலாளர்கள் தமிழ் மக்களின் மனங்களை வெற்றிகொள்ளும் அரசியலைக் கிராமங்களில் இருந்து அவர்களின் தேவையுணர்ந்து செய்யாதவரையில், வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ்த் தேசியம் பேசும் கட்சிகளின் ஆட்சி அமைவதென்பது சாத்தியமற்றதாகவே போகும் என்பதே நிதர்சனம். 

 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மக்கள்-தேவையறிந்து-தமிழ்-தலைமைகள்-செயற்பட-வேண்டும்/91-217605

Checked
Sat, 06/23/2018 - 15:17
அரசியல் அலசல் Latest Topics
Subscribe to அரசியல் அலசல் feed