கவிதைப்-பூங்காடு

உன் ஞாபங்கள் வலிக்கிறது

Wed, 09/08/2017 - 07:43

உன் .....
காதலுக்கு.....
நன்றி......
நீ சென்றபின்னும்....
என்னோடு வாழ்கிறது......
உன் நினைவுகள்.....
புண் பட்ட இதயத்துக்கு.....
புனித நீராய் சுகம்.....
தருகிறது.........!

&
கவிப்புயல் இனியவன்
உன் ஞாபங்கள் வலிக்கிறது
 

Categories: merge-rss

கவிதைகள்

Mon, 07/08/2017 - 07:20
கவிதைகள்

இசை - ஓவியங்கள்: செந்தில்

 

46p1.jpg

சிறுமீ

சிறுமி ஆட்ட
குமரி அடக்க

சிறுமி ஆட்ட
குமரி அடக்க

சமீபத்தில் சமைந்த
ஒருத்தியின்
சமைப்புடன்
விளையாடிப் பார்க்கிறது
ஒரு தப்பட்டைக் குச்சி.

46p2.jpg

நீ ஒருக்களித்துச் சாய்ந்திருக்கும் குளக்கரை

உன் குளத்துப் பொற்றாமரையாக
ஒரு கணம் இருக்கக் கேட்டேன்
ஒரே ஒரு கணம்தான்.
அதுவும் இல்லையென்றான நாளில்தான்
குழாயடியின் நீண்ட வரிசையில்
எல்லா குடங்களையும்
இடித்துத் தள்ளிவிட்டு
``ஒரே ஒரு குடம்தானே கேட்டேன்''
என்று கத்தினேன்.

ஈருருளி ஓட்டுனன் - கவிதை

கார்த்திக் திலகன் - ஓவியம்: செந்தில்

 

51p1.jpg

ண்பர்களின் சீழ்க்கை ஒலிகளில்
களைகட்டுகிறது மகிழுந்துப் பயணம்
திடீரென்று குறுக்கே பாய்கிறது
ஓர் ஈருருளி
நீண்ட க்ரீச் ஒலியோடு
சாமர்த்தியமாக நிறுத்தினேன் மகிழுந்தை
தமிழின் மிகத் தொன்மையான
கெட்டவார்த்தைகளால்
என்னை வசவு பாடுகிறான் ஈருருளி ஓட்டுனன்
மகிழ்வோடு புன்னகைத்தேன்
என்னை வசவு பாடவாவது
அவன் உயிருடன் இருக்கிறானே என்ற நிம்மதி எனக்கு
பயத்தின் குளிரில் வெடவெடவென
நடுங்கியது மகிழுந்து
போய்வா என் இனிய நண்பனே
உன் ஈருருளியின் பின்னிருக்கையில்தான்
உட்கார்ந்து வந்திருக்கிறது
எங்கள் அதிர்ஷ்டம்
பெருவிரலையும் ஆள்காட்டிவிரலையும் இணைத்து
நாவுக்கு அடியில் வைத்து
இப்போது நானெழுப்பும் சீழ்க்கை ஒலி
உனக்கே உனக்காகத்தான்.

http://www.vikatan.com

Categories: merge-rss

இது கவிதை அல்ல காவியம் (படித்ததில் பிடித்தது.)

Sun, 06/08/2017 - 17:47

image.thumb.png.53db8bd1da84e7d96aef058be1fe64fd.png

No automatic alt text available.

 

நன்றி முகநூல். 

நன்றி முகநூல்.

(படத்தில் அழுத்தி.. பெரிதாக்கியும் வாசிக்கலாம்.)

Categories: merge-rss

தனிமை

Sat, 05/08/2017 - 16:26

நீ எதற்காகப் பயப்படுகிறாய் இரைச்சலுக்கா
இல்லையேல் அமைதியான பொழுதுகளுக்கா
எதைத் தவிர்க்க விரும்புகிறாய் 
தனிமையா அன்றேல் அதன் கடினத்தையா

உன் அயலில் யாராவது குழந்தை புன்னகைத்தாலும் 
வாணொலி காதலைப்பாடினாலும் 
உன் கண்கள் கசிவது ஏன்.

நீ அலைகளாலேயே தொடர்புற மறுத்த, 
ஆழத்திலுள்ள தண்ணீர்.
நீ யாருமே அணுக மறுந்துபோன மலை.
எனக்கு நன்றாக உன்னைத் தெரியும்
நீ கடினமான டைட்டானியத்தால் செய்யப்பட்ட மனதையுடையவன்
இருந்தாலும்
உன் அயலில் யாராவது குழந்தை புன்னகைதால்
உன் கண்கள் கசிவது ஏன்.

எனக்குப் புரியும் மொழியையும் சொற்களையும் தெரிவுசெய்து,
என்னுடன் உரத்தகுரலில் பேசு
எதைக்கூறுகிறாயோ அதையெல்லாம் நான் ஒரு கவிதையில் அடக்குகிறேன்
நீ சொல்ல வந்தவிடையம் என் கவிதையின்மூலம் 
வேற்றுமொழித் திரைப்படத்தின் கீழ்வரும் விபரண எழுத்துக்கள்போல் 
எல்லோருக்கும் சிலவேளை புரியலாம்,

ஒரு கதைசொல்லியாக எனது குரலில் 
நான் உன் கதையை உன் எண்ணங்களை 
உனக்கு வேண்டிய எல்லோருக்கும் பகிர்கிறேன்

நான் சாதாரணமானவன் 
இலகுவாக யாரும் அணுகக்கூடியவன்
ஆனால் நீ அப்படியல்ல 
எந்தவித விபரமும் இல்லாத வரைபடத்துடன் 
தூரதேசம் போகப் புறப்பட்ட பயணிபோன்றவன்

உன் அயலில் யாராவது குழந்தை புன்னகைத்தாலும்
வாணொலி காதலைப்பாடினாலும் 
உன் கண்கள் கசிவது ஏன்,

Elugnajiru

Categories: merge-rss

நெ-போ கவிதைகள்.

Fri, 04/08/2017 - 06:38

நெ - போ கவிதைகள்.. இரண்டு சொல்லுக்குள் (பெயர் - வினை.. பெயர் - பெயர்.. வினை - வினை.. பெயர் எச்சம் - பெயர்.. வினை எச்சம் - வினை.. வினை எச்சம் - பெயர்.. பெயர் எச்சம்.. வினை எச்சம்... இப்படி எல்லாம் கலந்து வரும்) ஒரு கவிதை. உங்களின் கற்பனை திறனுக்கு ஏற்ப அது நெடுத்து.. நெடுக்கால போய்க்கிட்டே இருக்கும்...  அதனால்... அதுக்கு நெ - போ கவிதைகள் என்று பெயரிடப்படுகிறது. (முழுக்க முழுக்க யாழுக்கு என்று யாழில் ஆரம்பமாகிறது.)

நீங்களும் கவிதைகளை வார்க்கலாம்... தொடக்கம்..

கவிதை -1

யாழ்... தொடக்கம்... 

கவிதை  2..

சொல்... மழை.. 

Categories: merge-rss

வெந்நிப் பழசு

Thu, 03/08/2017 - 09:00
வெந்நிப் பழசு

கவிதை: தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் - ஓவியம்: ஸ்யாம்

 

50p1.jpg

ப்பாவிற்கு வெந்நிப் பழசு பிடிக்கும்.
அம்மா அருகிருக்க
முன்னிரவுகளில்
வெந்நிப் பழசும் சின்ன வெங்காயமும்
நிலவும் நட்சத்திரங்களுமாய்
எங்களுக்குக் கதை சொல்லும்.
கண்ணோரங்கள் சுருங்கி விரிய
ருசிப்பின் சுவையை உதடு கடத்தும்
அப்பொழுதில்,
ஒதப்பழம்போல்
அப்பா கனிந்திருப்பார்.
எச்சிலூறப் பார்க்கும் என்னோடு
கட்டெறும்புகளும் காத்துக்கிடக்கும்
முழு நிலவொன்றில்
சிந்திவிட்ட ஒரு சுடு பருக்கை
நினைவின் குளிரிடுக்கில்
உறைந்து போனது
சுருங்கி விரியும் ஓதப்பழக் கண்களாய்
இந்த இரவில் உணவு மேசையில்
தனியொருத்தியாய்த் தட்டெடுக்கிறேன்.
மதியத்தின் எச்சமாய்ச்
சுருங்கியதொரு பருக்கைமீது
தடுமாறி மேலேறும் கட்டெறும்பு
காலத்தின் கடிகார முள்ளை
முழுநிலவில் நிறுத்துகின்றது.
காத்திருந்த கட்டெறும்புகள்
விண்மீன்களாய்ப் பேச்சற்றிருக்கின்றன.
முழுநிலவோ கவிழ்த்து வைக்கப்பட்ட
களிம்பேறிய சட்டியில் மூச்சற்றிருக்கிறது.
சோம்பு மணக்க அப்பா முன்நெற்றி
முத்தமிட்ட அந்த இரவல்ல இது.
``முரண் சுவைடா வெந்நிப் பழசுன்னா’’
அப்பா
ரசித்துப் புசிக்கிற அந்த இரவல்லவும் இது.
இல்லாமல் போவதென்பது
இத்தனை துலக்கமான துக்கமா
கட்டெறும்பு நகர்கிறது...
அப்பாவின் சார்லி சென்ட் மணக்கிறது
இவ்விரவின் மைசூர் சாண்டல் ஊதுவத்தியில்.
கழற்றி வைக்கப்பட்ட கருப்பு நிற செருப்புகளை
வெள்ளையாய் விழித்திரைக்குள்
கடத்துகிறது இவ்விரவு.
கலர் பூத்துவாலைகளை வெள்ளைக்
கரைவேட்டியாய்க் கவனத்தில் இடறுவதும்
இவ்விரவுதான்.

இல்லாமல் போவதென்பது
அப்பாக்களுக்கு
இயலாத காரியம்

வெயிலும் பனியும்தானே
வெந்நிப் பழசு.
இருப்பும் வெற்றிடமும்தானே
வெங்காயம்.

அப்பா இல்லாமலிருக்கலாம்
அப்பாக்கள் இல்லாத வீடென்றெதுவுமில்லை!

http://www.vikatan.com

Categories: merge-rss

முஸ்லீம்கள் தமிழர் அல்ல

Thu, 03/08/2017 - 08:30
நீங்கள் தமிழர்கள்  அல்ல – முஸ்லிம்கள்?
 
காலியில் எங்கள் கழுத்து வெட்டப்பட்ட பொழுது
நீங்கள் கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்தீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
மூதூரில் சிறுமிகளை வன்புணர்வு குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவாக பேரணி நடத்தினேர்கள் நீங்கள் தமிழர் இல்லை -முஸ்லிம்கள்.
 
கொழும்பில் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாய் நாம் எரிக்கப்பட்ட பொழுது
நீங்கள் வாய்புதைத்து பேசா மடந்தைகளாய் இருந்தீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
அடங்கிக் கிடந்த நாங்கள் ஆயுதம் ஏந்திக் களம் புகுந்த பொழுது
உங்களில் எல்லோரும் எங்களுக்குக் கைகொடுக்க வரவில்லை.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
ஆனால்...
 
ஆனால், மூதூரிலும், ஆரையம்பதியிலும், வீரமுனையிலும்
தமிழ்க் குருதி வடிந்த பொழுது...
தமிழ்க் குருதியில் சிங்களம் நனைந்து திழைத்த பொழுது
நீங்கள் கைகட்டி, வாய்புதைத்து நிற்கவில்லை.
எரியும் வீட்டில் பற்றியெரிந்த கொள்ளிக் கட்டையைப் பிடுங்கி
வீட்டில் இருந்தவனை எரித்த கதையாக
எங்களை எரித்தீர்கள்.
 
ஜிகாத், முஸ்லிம் ஊர்காவல்படை எனப் போர் பறையடித்து
தென்தமிழீழ மண்ணில் எங்கள் உயிர்களைக் காவு கொண்டீர்கள்.
 
கல்முனையில் பள்ளி சென்று திரும்பிய
பதினான்கு வயதுத் தமிழ்ச் சிறுமியை
நிர்வாணப்படுத்தி மாறி மாறி வன்புணர்வு செய்தீர்கள்.
 
பின் அந்தப் பச்சிளம் தமிழ்க் குழந்தையை
கல்லால் அடித்து
இஸ்லாமிய மரபுப்படி ‘வேசியை’க் கொன்றோம்
என்று எக்களாமிட்டீர்கள்.
 
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
வடதமிழீழ மண்ணை சிங்களம் முற்றுகையிட்டுப்
பட்டினி போட்ட பொழுது,
மலக்குண்டுகளை வீசிய பொழுது,
உங்களில் அரைவாசிப் பேர் சிங்கள நாட்டிற்கு ஓடிப் போனீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
பின்னர் பேரீச்சம் பழ வாகனங்களில்
யாழ்ப்பாணத்திற்கு ஆயுதங்களைக் கொண்டு வந்து
எம்மைக் கொல்வதற்கு மறைத்து வைத்தீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
வேறு வழியின்றி...
எங்கள் பாதுகாப்பிற்காக...
உங்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும்,
உங்களில் எஞ்சியிருந்தோரை எங்கள் புலிமறவர்கள்
புத்தளத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள் - சிங்கள நாட்டிற்கு அல்ல!
ஏனென்றால் உங்களை நாங்கள் தமிழர்களாகக் கருதியதால்!
 
ஆனால் புத்தளம் தமிழீழத்தின் பகுதி என்பதை
நீங்கள் மறந்தீர்கள்.
உங்கள் ஊரை விட்டு வேரடி மண்ணோடு
புலிகள் பிடுங்கியெறிந்ததாக அரற்றித் திரிந்தீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
மேற்குலகம் வந்து சமாதானம் பேசிய பொழுது...
தமிழர் பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு பற்றிப் பேசிய பொழுது,
உங்களுக்கும் அதில் சரி பாதி பங்கு வேண்டும் என்றீர்கள்.
இடைக்கால நிர்வாகத்திலும் பங்கு கேட்டீர்கள்.
பேச்சுவார்த்தை மேசையில் குந்தியிருக்க வேண்டும் என்று
நாண்டு பிடித்து நின்றீர்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
ஆனால் உங்களை நாங்கள் தமிழர்களாகவே பார்த்தோம்.
வடதமிழீழத்திற்கும் மீண்டும் வாருங்கள்:
வந்து குடியமருங்கள் என்று
உங்களுக்கு நேசக்கரம் நீட்டினோம்.
கிளிநொச்சியில் உங்களைக் கட்டியணைத்து
மட்டின் பிரியாணி தந்தோம்.
வெறும் மட்டின் பிரியாணி அல்ல.
ஹலால் மட்டின் பிரியாணி!
ஏனென்றால் உங்களை நாங்கள் தமிழர்களாகவே பார்த்தோம்.
 
இருந்தும் என்னவாயிற்று!
ஜிகாத் குழு என்ன கலைந்தா போயிற்று?
ஓசாமா குழு என்ன ஓடியா போனது?
முத்தலீப் என்ன சிங்களப் படையிலிருந்தா விலகினான்?
 
எங்கள் தலைவனுக்கு அருகிருந்து
மட்டின் பிரியாணி தின்ற உங்கள் ஹக்கீம்
தின்ற வாசனை அடங்கு முன்பே
தமிழ் இறைச்சியும், பிரியாணியும் தின்பதற்காக
மகிந்தவுக்கு அருகில் கொலுவிருந்தான்.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்!
 
முள்ளிவாய்க்காலில் ஒன்றரை இலட்சம் தமிழர்கள்
புதையுண்டு போன பொழுது நீங்கள் கண்மூடி நின்றீர்கள்.
நந்திக்கடலில் எங்கள் குருதி வழிந்தோடிய பொழுது
நீங்கள் மகிந்த பண்டாவுடன் கூத்தாடினீர்கள்.
எமக்கென்று யாருமே இல்லையா?
என்று நாங்கள் கதறியழுத பொழுது...
அரற்றிப் புலம்பிய பொழுது
நீங்கள் எங்களை திரும்பியே பார்க்கவில்லை.
ஏனென்றால் நீங்கள் தமிழர்கள் அல்ல – முஸ்லிம்கள்.
‘‘நாம் ஈழத்தமிழர்கள் அல்ல.
அரபு தேசமும், பாரசீகமும், பாகிஸ்தானும், சாவகமுமே
எங்கள் தேசம்’’ என்று நீங்கள் பெருமிதம் கொண்டீர்கள்.
 
‘‘தமிழ் நாங்கள் பேசும் மொழியேயன்றி
நாம் தமிழர்கள் அல்ல: இலங்கைச் சோனகர்கள்’’
என்று பறைதட்டினீர்கள்.
 
அளுத்கமவில் நீங்கள் அழுத பொழுது 
எங்களுக்குக் கேட்டது
 
அச்சத்தில் உறைந்து உங்கள் பெண்களும், குழந்தைகளும் கதறுவதும்,
‘அல்லாவே எங்களைக் காப்பாற்றும்’
என்று உங்கள் ஆண்கள் இறைஞ்சுவதும்
அல்லாவிற்குக் கேட்கிறதோ, இல்லையோ,
நிச்சயம் எங்களின் காதுகளுக்குக் அன்று கேட்டது.
 
உங்களுக்காக நாங்கள் ஒரு கணம் இரங்குகிறோம்.
மனிதநேயம் கொண்டு உங்களை நினைக்கின்றோம்.
காலியில் எங்கள் கழுத்து அறுந்ததையும்,
கொழும்பில் நாங்கள் எரிந்ததையும் எண்ணிப் பார்க்கிறோம்.
நீங்கள் கைகட்டியும், வாய்புதைத்து நின்றதையும் அல்ல!
ஏனென்றால் உங்களை நாங்கள் தமிழர்களாகவே பார்க்கின்றோம்.
 
அராபியர்களாக அல்ல.
பாரசீகர்களாக அல்ல.
பாகீஸ்தானியர்களாக அல்ல.சாவகர்களாகவும் அல்ல.
தமிழ் பேசும் முஸ்லிம்களாக...
இஸ்லாமியத் தமிழர்களாகவே,
உங்களை நாங்கள் பார்க்கின்றோம்.
 
ஆனால் இன்றும் நீங்கள் மாறவில்லை அதே தொனி அதே குணத்தோடு இருக்கிறீர்கள்
 
எங்களுக்காக...
எங்களுக்கு உறுதுணையாக...
எங்கள் மண்ணை மீட்பதற்காக
ஆயுதம் ஏந்திக் களம் புகுந்து
வீரப்போர் புரிந்து மடிந்த
எங்கள் இஸ்லாமியத் தமிழ் சகோதரர்களான
லெப்டினன்ட் ஜுனைதீனையும், லெப்டினன்ட் காதரையும்,
ஆனந்தபுரத்தில் எங்கள் தலைவனைப் பாதுகாத்து
மடிந்த காதரின் அண்ணன் லெப்.கேணல் முகைதீனையும்
நாங்கள் மறக்கவில்லை.
 
யாழ் மண்ணை சூரியக்கதிர் கொண்டு சிங்களம் சுட்டெரித்த பொழுது
எங்களுக்காகத் தாய்த் தமிழகத்தில் தீமூட்டித்
தன்னுயிரை ஆகுதியாக்கிய
வீரத்தமிழ்மகன் - இஸ்லாமியத் தமிழ்மகன்
அப்துல் ரவூப்பையும்
நாங்கள் எவருமே மறந்துவிடவில்லை.
 
தமிழர்களோடு முஸ்லிம்கள் கைகோர்த்து நின்றிருந்தால்
எப்பொழுதோ தமிழீழம் மலர்ந்திருக்கும்.
 
இப்பொழுதும்கூட காலம் கடந்துவிடவில்லை.
ஹக்கீமையும், ஹிஸ்புல்லாவையும்
தூக்கியெறிந்து விட்டு
ஜுனைதீனும், காதரும், முகைதீனும், அப்துல் ரவூப்பும்
நடந்த வழியில் வாருங்கள்.
எங்கள் மண் விடியும் நாளில்
உங்களுக்கும் விடிவு கிட்டும்.
இல்லாது போனால் 
உங்களுக்கு சிங்களம்  சமாதி கட்டும்
 
sugatharan.blogspot
Categories: merge-rss

ஆகஸ்ட் 3ம் அரக்கத்தனமும்.

Thu, 03/08/2017 - 06:39

இருபத்தேழு ஆண்டு முன்னால்

இதே போன்ற ஒரு நாளில் இருளிலே

வெடிச் சத்தம் இஷாவின் பின் உலுக்கியது

புலி நாய்கள் பூந்து புள்ளைகளையும்

ஆட்களையும் பலியாக்கிப் போட்டாண்டா

பாதையிலே அவலக் குரல்.

பக்கத்துப் பள்ளிக்கு பறந்து வந்த செய்து கேட்டு

திக்கற்று ஓடினோம் விக்கித்துப் போனோம்

அள்ளாஹ் அள்ளாஹ் என்று அடங்கும்

உயிரோடு பிள்ளைகள் துடி துடிக்க..

உள்ளம் நொறுங்கியது இருண்ட பள்ளிக்குள்

எங்கும் மரண ஓலம் கரண்டிக் கால் நனைய

காட்டாறாய் ரத்தம் காயப் பட்டோரை

கைகளால் தூக்கும் போதே சாய்கின்ற

தலை கண்டு வாய் விட்டு அழுதோம்.

கலிமாவைச் சொல்லி கண்களை மூடி விட்டோம்

புலி நாயைப் பிடித்து பொசுக்க வெறி கொண்டோம்

நூற்றி சொச்சம் உறவுகளை நொடியிலே இழந்த கவலை

ஆற்ற முடியாக் காயமாக அடி மனதில் இருக்கு

இன்னும் வெறி பிடிச்சு சுட்டவன்கள் வேரோடு அழிந்து போனான்.

இறைவனின் தண்டனைகள் இறங்குதைத் தடுப்பது யார்?

இருபத்தேழு ஆண்டு முன்னால் இதே போன்ற ஒரு நாளில் உயிர் பிரிந்த அவர்களுக்கு உயர் சுவர்க்கம் கிடைக்கட்டும்

முழு விபரம்: http://www.akuranatoday.com/news/?p=152233 .

Categories: merge-rss

ஓர் தீண்டலில் .. ஓர் தழுவலில் ... என்னுயிரை மீட்டுக் கொடு !!

Sat, 29/07/2017 - 21:40

உனைக் காணாத கணங்களில் காதல் எண்ணம்
காட்டாற்று வெள்ளமாய் கரைபுரண்டு ஓடுகிறது  

பெருக்கெடுத்து ஓடும் உன் எண்ணச் சுமைகளின்
திண்ணம் தாளாமல் தவித்துப் போகிறேன் 

திறன்பேசியில் குறுஞ்செய்தி தேடி 
நொடிக்குகொருமுறை நெருடுகிறேன்
குறுஞ்செய்தி காணாது குன்றிப் போகிறேன்...

அருகலையில் ஐயம் கொண்டு
திசைவியை திருகிப் பார்க்கிறேன்..

என் கனவுக் கூட்டங்களின் பிறப்பிடமே
அவற்றின் இருப்பிடமே….!!

வீசும் தென்றலும்
விசும்பின் சாரலும்
உன் நினைவுகளை அள்ளித் தெளிக்கிறது!!
ஆதவனின் கதிரொளிகளும்
உன் எண்ணங்களால் சுட்டு விட்டுச் செல்கிறது !!

என் கனவுகளை நீயே பிரசவிக்கிறாய்
அவற்றை போற்றுகிறாய் அழிக்கவும் செய்கிறாய்..!!

ஐம்பூதங்களும் என் வேட்கை அறியும்
அருகில் இருந்தும் நீ அறியாதது ஏனோ !!

வான்மழையாய் உன்  பார்வைச்சாரல்களில்
என்னை  நனைத்து விடு!!

ஓர் தீண்டலில்
ஓர் தழுவலில் ...
என்னுயிரை மீட்டுக் கொடு !!

Categories: merge-rss

உயிரடங்கிய சிறு பறவை

Sat, 29/07/2017 - 20:50
உயிரடங்கிய சிறு பறவை - நல்ல சமாரியனின் நாட்குறிப்பு - கவிதைகள்

 

உயிரடங்கிய சிறு பறவை

கவிதை: பாப்பனப்பட்டு வ.முருகன்,   ஓவியங்கள்: ரமணன்

திகாலை நடைப்பயிற்சியில்
நெடுஞ்சாலையோரம் காணக்கிடைத்தது
விரைந்த வாகனம் மோதி
விழுந்துகிடந்த சிறு பறவையொன்று.
 
இதயம் படபடக்க
இரு கைகளிலும் அதை ஏந்திக்கொண்டேன்.
அதற்காகவே காத்திருந்ததைப்போல்
அடங்கிப்போனது அதன் உயிர்.

p74.jpg

கனத்த மனதோடு
கைவிரல்களால் மண்பறித்து
போதுமான அளவில் அகழ்ந்தெடுத்த குழிக்குள்
அதைப் புதைத்துவிட்டு வீடு திரும்பினேன்.
 
செந்நிறப் பிசுபிசுப்புப் போக
கைகளை நீரால் அலசிய பின்
மென்சோகத்தையும் நுண்வலியையும்
கடந்து வரவென்று
சிவப்பு மசிப் பேனாவால்
கவிதையொன்றை எழுதி முடிக்கிறேன்.
 
எழுத்துகள் அத்தனையும்
அச்சிறு பறவை சிந்திய உதிரத்துளிகளாயும்
காற்றில் அலையும் காகிதத்தின் முனைகள்
உயிரடங்குகையில் துடிதுடித்த
அதன் சிறகுகளாயும் தெரிகின்றன.

நல்ல சமாரியனின் நாட்குறிப்பு

கவிதை: பண்ணாரி சங்கர்

p74b.jpg

புல்லாங்குழல் ஊதியபடி போகிறார் பார்வையற்றவர்
ரசித்தபடி தலைதூக்கிப் பார்க்கிறது
குப்பைத்தொட்டியில் மேயும் பசு.
மடி முட்டி பால் அருந்தும் கன்றை
தன் வயிற்றைத் தடவியபடி
பார்த்துப் போகிறாள் நிறைமாத சூலி.
பிரசவ வலியால் சில மணித்துளியில் சரியவிருக்கும்
அவளை மருத்துவமனைக்குச் சுமந்துபோகும் கார்
தொலைவில் பழுதாகி நிற்கிறது.
சரிசெய்ய வரும் மெக்கானிக்கின்
இருசக்கர வாகனத்தை 
வேகமாக முந்திச் செல்கிறேன்
சைடு ஸ்டாண்டை எடுக்கச் சொல்ல.

மக்கு என்னும் பிக்கு - கவிதை

பா.திருச்செந்தாழை - ஓவியங்கள்: ரமணன்

 

22p1.jpg

வெளியேறிவிடுமாறு நிந்திக்கையில்
மக்குவின் கண்களில்
பேதைமை ஸ்தம்பித்தது.

அதனுடைய முட்டாள்தனங்களைப்
பட்டியலிடுகையில்
சிறிய புதிய பொம்மைகளைக்
காண்பதான பரவசம் அதன் முகத்தில்.

மக்குவினாலான மன உளைச்சலை
மோசமான வசவுகளாய் உதிர்க்கையில்
மக்குவுக்குச் சிரிப்புப் பொத்துக்கொண்டது.

இறுதியிலும் இறுதியாக
அதன் முகத்திலறையும் விதம்
கதவை மூடிவிட்ட பின்
வெகுநேரம் வரை மக்குவின் நிழல்
பூக்களற்றத் தொட்டிச்செடியிடம்
தன்னைப் பற்றிக் கூறிக்கொண்டிருந்தது.

http://www.vikatan.com

Categories: merge-rss

யாயும் ஞாயும் - கவிதைகள்

Mon, 24/07/2017 - 09:54
யாயும் ஞாயும் - கவிதைகள்

ஓவியங்கள்: ரமணன்

 

p3.jpg

40p11.jpg

பழைய முகப்படக்காரி

ன் பழைய புகைப்படத்தை
பீரோவுக்குள்ளிருந்து கண்டெடுத்தவள்
புதையுண்ட இளமை கிடைத்தவளாய்
உற்றுப் பார்க்கிறாள்.

இப்போதில்லாத நீண்ட தலைமுடியின்
இரட்டை ஜடைப் பின்னலை
விரலால் தடவிப்பார்க்கிறாள்.

தொலைத்ததற்காய் அப்பாவிடம் அடிவாங்கிக்கொடுத்த
அசையாதிருக்கும் வலதுகாது ஜிமிக்கியை
விரலால் சுண்டிவிட்டுச் சிரித்துக்கொள்கிறாள்.

கடன்வாங்கி அணிந்திருந்த
தோழியின் நீலநிறத் தாவணியில்
நட்பின் வாசத்தை நுகர்கிறாள்.

`ஸ்மைல் ப்ளீஸ்’ என்ற புகைப்படக்காரன்
தவறவிட்டப் புன்னகையை
நினைவூட்டிக்கொள்கிறாள்.

அழுக்கேறிய தாலிக்கயிறு உரசி உண்டான
கருத்தத் தழும்புகள் அறியா கழுத்தினில்
மெல்லியத் தங்கச்சங்கிலி மினுங்கக் காண்கிறாள்.
 
பழைய முகத்தின் கன்னங்களை வருடி
ஏதோ ஒன்று தட்டுப்பட
பெருமூச்சோடு நலம் விசாரிக்கிறாள்.
`என்னடி நல்லாருக்கியா?’


- ந.கன்னியக்குமார்

40p3.jpg

பறவைகளாலான உயிர்க்கூடு

நின் நேசப் பார்வையை எதிர்கொண்ட
ஐப்பசி அடைமழையின் குளிர்தினமொன்றில்தான்
என்னுள் சிலீர் சிறகடித்தது
அழகு பொருந்திய முதல் தேன்சிட்டு.
தீராத ப்ரியங்கள் என்றென்றைக்கும் என்னிடம்
நெடும்பயணமொன்றின் பின்னிரவில் காதல் குறிப்புணர்த்த 40p2.jpg
என் கரங்களைத் தழுவிய நின் ஸ்பரிசத்திலிருந்து
பறந்து வந்தன குதூகல மைனாக்கள்.
யதேச்சையாக நெஞ்சு படபடக்கப் பகிர்ந்துகொண்ட
நம் முதல் முத்தத்தை நினைவுறுத்திக்
கிரீச்சிடும் பனங்காடைக்கு
உன்னைப்போலவே குறும்பு அதிகம்.
வெவ்வேறு பொழுதுகளின் ஊடல் நிமிடங்களைக்
கரைசேர்த்தக் கரிச்சான்குஞ்சுகளிடம்
அன்பைத் தவிர புகார் எதுவுமில்லை.
கடந்த சித்திரையின் வன்கோடை தினமொன்றில்
எதிர்பார்த்திராத நின் பிரிவின் அம்பு தைத்த
மாடப்புறாவுக்கான ஆறுதல்மொழி பயனற்று
சலசலக்கும் கழிவுநீராகுமென நினைத்தேனில்லை.
அமைதியின் சமநிலை கலங்கும் வண்ணம்
கூக்குரல்களின் ஓலம் அதிகமெடுத்த ஒருநாளில்,
இதயக்கூண்டுடைத்துப் பதறிச் சிதறும் சிறுபறவைகள்
உன் நினைவுகளாக இருந்ததைப்போலவே
என் உயிராகவும் இருந்தது.

 
- தர்மராஜ் பெரியசாமி

40p4.jpg

குடமுழுக்கின் குதூகலம்

காலியான குடத்தை உனது கைகளால்
அள்ளி நிரப்பும்போதும்
நிரம்பிய குடத்தைக் கைகளால் அளைந்து தூக்கிச் செல்லும்போதும் 
உனது விரல்கள்பட்டு விலகிச்செல்லும்
நதியில் கலந்திருப்பது
ஒரு குடமுழுக்குக்குப் பின்பான குதூகலம்.

நீ பின்னிவிட்டதாய்
என் தங்கை சொன்ன அன்று முழுவதும்
அவளது முதுகில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தது
இடைவிடாத ஒரு நாட்டியாஞ்சலி.

சூடியபடி நீ சுற்றிவருவதைப் பார்க்கும்
உனது விரல்கள் பட்ட வெற்றுக்காம்புகளில்
முகிழ்த்திருப்பது
ஒரு மோனலிசா புன்னகை.

`பொட்டு எங்கடி?’ என்ற
உன் அம்மாவின் கேள்விக்கு
சட்டென நடுவிரலை நெற்றிக்கு மத்தியில் வைத்துத் தொட்டுப்பார்க்கிறாய்
பொட்டென ஒரு கணம் மின்னிமறைகிறது
அழகு மருதாணி பிறையொன்று.

வெள்ளை மாவில்தான்
கோலம் போட்டுச் செல்கிறாய்
மிதிக்காமல் தாண்டிச் செல்வோரின் மனங்களில்
உதிர்கின்றன வண்ணத் தோகைகள்.


- கே.ஸ்டாலின்

40p5.jpg

சாலை அருந்தும் காபி

நீ காபி ஆர்டர் செய்துவிட்டு அமர்ந்திருக்கிறாய்
உன் குரல் கேட்டவுடனே
கொதிக்கும் தண்ணீரில் தாவிக் குதிக்கின்றன
காபித்தூளும் சர்க்கரையும்
நான் முந்தி நீ முந்தி என.
உன் மேஜைக்கு வந்த காபி தம்ளரிலிருந்தபடி
கவிதை வரிகள் நிறைந்த உன் உதடுகளை
கண்களை எடுக்காது பார்த்துக்கொண்டேயிருக்கின்றன
நீ எடுப்பாய் உதடு குவிப்பாயென.
சூடு தணியட்டுமென நீ அமர்ந்திருக்கும்
அவகாசம் பொறுக்காது அழத்தொடங்கிய
காபியின் கண்ணீர்த்துளிகளால்
சூடு தணிகிறது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்.
உன் உதடுகளை வாசித்த காபி
அங்கே வசிக்கவேண்டுமெனத் தவமிருக்கிறது
மின்விசிறிக் காற்றால் அழுகையைத் துடைத்தபடி.
உன் பட்டுக்கைகளால் தொட்டெடுத்து
அருந்தத் துவங்குகிறாய்
உதடுகளில் பட்டும்படாமல்.
தவமிருந்த காபி நினைத்த வரம் கிட்டாது
அழத் தொடங்குகையில்
நினைக்காத மோட்சம் பெறுகிறது
ஒரு பேரதிர்ஷ்டமென.
காபி அருந்திவிட்டு உணவகத்திலிருந்து
வெளியேறி சாலையில் நடக்கிறாய்.
உணவகம் சர்க்கரையற்ற காபியாகி
கசக்கத் தொடங்குகிறது.
இனி இனிப்பான காபியை
அருந்தத் தொடங்கும் சாலை.


- சௌவி

 

74p1.jpg

ஓவியம்: சிவபாலன்

காதல் ஆசீர்வாதம்

திருப்பதி வெங்கடாசலபதியைத் தரிசிக்க‌
மகிழுந்தில் போய்க்கொண்டிருந்தோம்.
அத்துவானக் காட்டில் திடீரென
மகிழுந்தின் சக்கரம் கடைசி மூச்சை விட்டது.

மரத்தின் நிழலில்
தரிசன நேரத்தைப்பெற
என்ன செய்யலாமென்று
ஆலோசித்துக்கொண்டிருந்த
எங்களைச் சட்டைசெய்யாமல்
கடவுள் முன்சக்கரத்தின் மூச்சை சீராக்கிக்கொண்டிருந்தார்.
கடவுள் நம் காதலை இதைவிட
வேறு எப்படி ஆசீர்வதிக்க முடியும்?

- ராம்ப்ரசாத்

செளமியாவாகிய நான்…

சௌமியா’ என்பது என் பெயர்40p21.jpg
எனினும் வீட்டில் ‘சௌமி’ என்றழைப்பர்.
பள்ளிக்கூடத்தில் சௌமியா விஸ்வநாதன்
எனப் பெயர் பதிவுசெய்யப்பட்டது.
கல்லூரியில் முதலாமாண்டு 
இறுதித் தேர்வின் போதிலிருந்தே
`சௌ’ என்றுதான் அழைத்தார்கள்.
வேலைக்குச் சேர்ந்த நாளிலிருந்து
`எஸ்.வி’ எனப் பெயரின் முதலெழுத்தானேன்.
`அழகி’ `அம்மு’ `செல்லம்’ என
அப்போதைய மனநிலையில்
பெயர் வைத்துக்கொள்ளும் கணவன்,
உயர்திணைக்கும் அஃறிணைக்கும்
இடைப்பட்ட ஒன்றாய்
`இந்தாரு’ என்று அழைக்கும்போது
நான் கங்காருக் குட்டியாகிறேன்
அவன் மடியில்.

- ஆண்டன் பெனி

இதுவும் ஒரு காதல் கதைதான்

நிலையத்திலிருந்து கிளம்ப
அரை மணி இருக்க
காலிப் பேருந்தின் கடைசி இருக்கையில்
ஜோடியொன்று ஒருவருக்கொருவர்
இதழ்களைக் கவ்வியிழுத்திருந்தனர்

அவள் கண்கள் மூடியிருக்க
வேவு பார்த்தபடி மருகி உருண்டுகொண்டோடும்
அவன் கண்களில் என் நிழல் விழ
பதறிப் பிரிந்தனர்

மார்கழியில் பிணைந்துதிரியும் நாய்களுக்கும்
தொந்தரவு தராது நடக்கும் எனக்கா
இந்தப் பழி பாவம்?

திரும்பிப் பார்க்காது உடனிறங்கி
கிளம்ப முக்கால் மணியிருக்கும்
பேருந்தில் மாறிக்கொள்ள யத்தனித்து
பின்வாசல் ஏறுகிறேன்

அதுவும் காலியாகக் கிடக்க
எனக்கு முன் ஏறிய அதே ஜோடி
முன்னிருக்கையில் சரிந்தமர்ந்து
அவசரகதி ஆயத்தமாகின்றனர்

கடவுள் இன்று என்னைக்
கல்லை எடுக்கவைக்காமல்
ஓய மாட்டார் போலும்.

- ஸ்டாலின் சரவணன்

http://www.vikatan.com

15fe

Categories: merge-rss

குருக்கள் மடத்தில் குதறிய நாள்

Sun, 23/07/2017 - 10:14

(Mohamed Nizous)

தெருக்கள் எங்கும் செய்தி
தீயாகிப் பரவியது
குருக்கள் மடத்தில் கடத்திக்
கொன்று போட்டான்களாம்

விடுதலை என்ற பெயரில்
தறுதலைக் கூட்டம் செய்த
கொடூர பேயாட்டத்தில்
குருக்கள் மடமும் ஒன்று

வாப்பா வருவாரென்று
வாசல்நின்ற குழந்தையிடம்
பேச முடியாமல் தவித்து
பிள்ளையின் தாய் அழுத நாள்

அப்பாவி இவர்கள் என்று
அறிந்தும் கொடியவர்கள்
துப்பாக்கி முனையில் செய்த
துரோகத்தின் நினைவு நாள்

பொருட்களை கொள்ளையிட்டு
பொதுமக்களை தள்ளிச் சென்று
பொறுக்கிகள் போல சுட்டார்
பொறுக்காது எவரின் மனமும்

எத்தனை அழுகைகள்
எத்தனை சாபங்கள்
அத்தனையும் பலித்தன
அப்புறம் நந்திக் களப்பில்

அம்பலாந்துறையில் தேடி
அகழ்ந்து பார்த்தால் தெரியும்
அம்பலாமாகும் அன்று
அரங்கேற்றிய அரக்கத்தனம்

இன்னும் அழுகின்றன
எத்தனை கண்கள் நினைத்து
என்றும் மறவாதிந்த
ஈனர்கள் செய்த செயல்.

http://www.zajilnews.lk/73514

Categories: merge-rss

கடற்புறம் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் (1979)

Sat, 22/07/2017 - 12:20

A POEM WRITTEN IN கடற்புறம்
- வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்
.
1979ல் எனது யாழ்பாணம் பலகலைக்கழக நாட்களில் எழுதிய கவிதை. முதலில் பல்கலைகழக மாணவர் சங்க அறிவித்தல் பலகையில் ஒட்டப்பட்டது. பின்னர் பெருந்தோழர் டோமினிக் ஜீவா அவர்கள் தனது மல்லிகை சஞ்சிகையில் பிரசுரித்தார். அதன்பின் பலதடவை மீழ் பிரசுரம் செய்யப்பட்டது.

மலையகத்தைச் சேர்ந்த தோழி ஞானாம்பிகை ( gnana chitraranjan ) இலங்கை உயர்கல்வித் துறையில் பணியாற்றியபோது பாடபுத்தகத்தில் இக்கவிதை சேர்க்கபட்டதால் இலங்கை தமிழ் ஆசிரியர்கள் மாணவர்களிடையே பிரபலமானது.
.
இக்கவிதையை தமிழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் கே.எஸ்.சுப்பிரமனியன் ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்திருக்கிறார் 
யாரிடமாவது பிரதி இருந்தால் அனுப்பி உதவுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

.
கடற்புறம்
- வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்
.
காலமகள் மணலெடுத்து 
கோலமிட்ட கடற்புறத்தில் 
ஏழை மகள் ஒருத்தி, 
முன்னே கடல் விரியும் 
முது கடலின் பின்னாடி 
விண்ணோ தொடரும் 
விண்ணுக்கும் அப்பாலே 
விழி தொடர நிற்கின்றாள் 
.
தாழை மரவேலி, 
தள்ளி ஒரு குடிசை; 
சிறு குடிசைக்குள்ளே 
தூங்கும் ஒருகுழந்தை 
.
ஆழக் கடலில் 
ஆடுகின்ற தோணியிலே 
தாழம்பூ வாசம் 
தரைக்காற்று சுமந்துவரும் 
.
காற்றுப் பெருங்காற்று 
காற்றோடு கும்மிருட்டு 
கும்மிருட்டே குலைநடுங்க 
கோஷமிட்ட கடற்பெருக்கு. 
.
கல்லு வைத்த கோவிலெல்லாம் 
கைகூப்பி வரம் இரந்த 
அந்த இரவு 
அதற்குள் மறக்காது 
.
திரைக்கடலை வென்று வந்தும் 
திரவியங்கள் கொண்டு வந்தும் 
இந்தச் சிறு குடிசை, 
இரண்டு பிடி சோறு, 
தோணி உடையான் 
தரும் பிச்சை என்கின்ற 
கோணல் நினைப்பு, 
பெருமூச்சு. 
.
தானாய் விடிவெள்ளி 
தோன்றுகின்ற சங்கதிகள் 
வானத்தில் மட்டும்தான் 
வாழ்வில் இருள் தொடரும்
.
1979

 
 
 
 
Categories: merge-rss

விலைமாது விடுத்த கோரிக்கை..!

Fri, 21/07/2017 - 05:28

 eine oder mehrere Personen und im Freien

விலைமாது விடுத்த கோரிக்கை..!

ராமன் வேசமிட்டிருக்கும்
பல ராட்சசனுக்கு
என்னை தெரியும்.

பெண் விடுதலைக்காக போராடும்
பெரிய மனிதர்கள் கூட
தன் விருந்தினர் பங்களா
விலாசத்தை தந்ததுண்டு.

என்னிடம்
கடன் சொல்லிப் போன
கந்து வட்டிக்காரகளும் உண்டு.

சாதி சாதி என சாகும்
எவரும் என்னிடம்
சாதிப் பார்ப்பதில்லை.

திருந்தி வாழ நான் நினைத்தபோதும்
என்னை தீண்டியவர்கள் யாரும்
திரும்பவிட்டதில்லை.

பத்திரிக்கையாளர்களே!
விபச்சாரிகள் கைது என்றுதானே
விற்பனையாகிறது..
விலங்கிடப்பட்ட ஆண்களின்
விபரம் வெளியிடாது ஏன்...?

பெண்களின் புனிதத்தை விட
ஆண்களின் புனிதம்
அவ்வளவு பெரிதா?

காயிந்த வயிற்றுக்கு
காட்டில் இரை தேடும்
குருவியைப் போல்
என்னை யாரும் பரிகசிக்கவில்லை.

கட்டில் மேல் கிடக்கும்
இன்னொரு கருவியைப் போலத் தான்
என்னை கையாளுகிறார்கள்.

நான் இருட்டில் பிணமாக மாறினால்தான்
பகலில் அது பணமாக மாறும்.
பின்தான்
என் குடும்பத்தின் பசியாறும்.

நிர்வாணமே என்
நிரந்தர உடையானல்தான்
சேலை எதற்கென்று
நினைத்ததுண்டு.
சரி
காயங்களை மறைப்பதற்கு
கட்டுவோம் என்று
கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

என் மேனியில் இருக்கும்
தழும்புகளைப் பார்த்தால்
வரி குதிரைகள் கூட
வருத்தம் தெரிவிக்கும்.

எதையும் வாங்க வசதியில்லாத
எனக்கு
விற்பதற்க்காவது இந்த
உடம்பு இருக்கிறதே!
நாணையமற்றவர் நகங்கள்
கீறி கீறி என்
நரம்பு வெடிக்கிறதே!

வாய்திறக்க முடியாமல்
நான் துடித்த இரவுகள் உண்டு

எலும்புகள் உடையும் வரை
என்னை கொடுமைப் படுத்திய
கொள்கையாளர்களும் உண்டு.

ஆண்கள்
வெளியில் சிந்தும் வேர்வையை
என்னிடம் ரத்தமாய்
எடுத்து கொள்கிறார்கள்.

தூறல் சிந்தாத வான் மேகமில்லை.
கீறல் படாத வேசி தேகமில்லை.

என்னை வேசி என்று
ஏசும் எவரைப் பற்றியும்
கவலைப் பட்டதே இல்லை..

ஏனெனில்
விதவை - விபச்சாரி
முதிர்கன்னி - மலடி
ஓடுகாலி - ஒழுக்கங்கெட்டவள்
இதில் ஏதேனும்
ஒரு பட்டம்
அநேக பெண்களுக்கு
அமைந்திருக்கும்.

இது இல்லாமல் பெண்கள் இல்லை.
எப்போதும்
இழிவு சொல் ஆண்களுக்கு இல்லை.

முதுமை என்னை
முத்தமிடுவதற்க்குள்
என் மகளை மருத்துவராய்
ஆக்கிவிட வேண்டும்.
என் மீது படிந்த தூசிகளை
அவளை கொண்டு
நீக்கி விட வேண்டும்.

இருப்பினும்
இந்த சமூகம்
இவள்
மணிமேகலையை என்பதை மறந்துவிட்டு
மாதவியின் மகள் என்பதை மட்டுமே
ஞாபகம் வைத்திருக்கும்.

இறுதியாக
இரு கோரிக்கை.

என்னை
மென்று தின்ற ஆண்களே!
மனைவிடமாவது கொஞ்சம்
மென்மையாக இருங்கள்.
எங்களுக்கு இருப்பது
உடம்பு தான்
இரும்பல்ல.

என் வீதி வரை
விரட்டிவரும் ஆண்களே!
தயவு செய்து விட்டுவிடுங்கள்.
நான் விபச்சாரி என்பது
என் வீட்டுக்கு தெரியாது.

கவிஞர்:தமிழ்தாசன்.

(படித்ததில்... அதிர்ந்து போன கவிதை !) 

Categories: merge-rss

உயிர்த்தெழுந்த நாட்கள் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

Fri, 21/07/2017 - 04:12

1983ம் ஆண்டு கலவரம் தொடங்குவதற்கு ஒரு சில நாட்களின் முன்னம்தான் எனது யப்பானியத் தோழி ஆரி யுடன் தமிழகத்தில் இருந்து கொழும்பு திரும்பியிருந்தேன். கொழும்பில் சி.ஐ.டி தொல்லை இருந்தது. அதிஸ்டவசமாக கலவரத்துக்கு முதன்நாள் முஸ்லிம் கிராமமான மல்வானைக்குப் போயிருந்ததால் உயிர் தப்பியது. 1983ம் ஆண்டுக் கலவரத்தைப் பதிவுபண்ணிய இக் கவிதை வெளிவந்த நாட்களில் பேராசிரியர் பெரியார்தாசன் 100க்கும் அதிகமாக பிரதி பண்ணி தமிழகத்தில் பலருக்கு கிடைக்கச் செய்திருக்கிறார். இது அதிகமாக வாசிக்கப் பட்ட எனது கவிதைகளில் ஒன்று. உங்கள் கருத்துக்களை வரவேற்க்கிறேன்.
ஜெயபாலன்
  
உயிர்த்தெழுந்த நாட்கள்
-வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

அமைதிபோல் தோற்றம் காட்டின எல்லாம்
துயின்று கொண்டிருக்கும் எரிமலை போல.
மீண்டும் காற்றில் மண் வாங்கி
மாரி மழைநீர் உண்டு
பறவைகள் சேர்ந்த செடிகொடி வித்துகள்
பூவேலைப்பாட்டுடன் நெய்த
பச்சைக் கம்பளப் பசுமைகள் போர்த்து
துயின்று கொண்டிருக்கும் எரிமலை போல
அமைதியாய்த் தோற்றியது கொழும்பு மாநகரம்.
சித்தன் போக்காய் தென்பாரதத்தில்
திரிதலை விடுத்து மீண்ட என்னை
"ஆய்போவன்" என வணங்கி



ஆங்கிலத்தில் தம் உள்ளக்கிளர்ச்சியை
மொழி பெயர்த்தனர் சிங்கள நண்பர்கள்.
கொதிக்கும் தேநீர் ஆறும் வரைக்கும்
உணவகங்களிலும்
பஸ்தரிப்புகளில் காத்திரு பொழுதிலும்
வழி தெருக்களிலே
கையை அசைக்கும் சிறு சுணக்கடியிலும்
திருமலைதனிலே படுகொலை யுண்ணும்
தமிழருக்காகப் பரிந்துபேசுதலும்
பிரிவினைக் கெதிராய்த் தீர்மானம் மொழிதலும்
இன ஒற்றுமைக்கு
பிரேரணைகளும் ஆமோதிப்பும்
இவையே நயத்தகு நாகரிகமாய்
ஒழுகினர் எனது சிங்கள நண்பர்கள்.

வழக்கம்போல வழக்கம்போல
அமைதியாய் திகழ்ந்தது கொழும்புமாநகரம்.
கொழும்பை நீங்கி
இருபது கி.மீ. அப்பால் அகன்று
கற்கண்டை மொய்த்த எறும்புகள் போன்று
ஆற்றோரத்து மசூதிகள் தம்மை
வீடுகள் மொய்த்த
மல்வானை என்ற சிறுகிராமத்தில்
களனி கங்கைக் கரையில் அமர்ந்து
பிரவாகத்தில் என் வாழ்வின்பொழுதை
கற்கள் கற்கள் கற்களாய் வீசி
ஆற்றோரத்து மூங்கிற் புதரில்
மனக் குரங்குகளை இளைப்பாறவிட்டு
அந்த நாட்களின் அமைதியில் திளைத்தேன்.
தனித் தனியாகத் துயில் நீங்கியவர்
கிராமமாய் எழுந்து
'இந்நாளைத் தொடர்வோம் வருக' என
பகலவனதன்னை எதிர் கொண்டிடுதல்
ஏனோ இன்னும் சுணக்கம் கண்டது.
கருங்கல் மலைகளின் 'டைனமற்' வெடிகள்
பாதாள லோகமும் வேரறுந்தாட
இன்னமும் ஏற்றப் பட்டிடவில்லை
இன்னமும் அந்தக் கடமுடா கடமுடா
'கல்நொருக்கி' யந்திரஓட்டம் தொடங்கிடவில்லை;
பஸ்தரிப்புகளில்
'றம்புட்டான்' பழம் அழகுறக்குவித்த
தென்னோலைக் கூடைகள் குந்திடவில்லை,
நதியினில் மட்டும்
இரவு பகலை இழந்தவர் போலவும்,
இல்லாமையின் கைப் பாவைகள் போலவும்
பழுப்புமணல் குழித்துப் படகில் சேர்க்கும்
யந்திர கதியுடைச் சிலபேர் இருந்தனர்.
எனினும் சூழலில் மனுப்பாதிப்பு
இவர்களால் இல்லை.
தூர மிதக்கும் ஏதோ ஒருதிண்மம்
நினைவைச் சொறியும்.
இரு கரைகளிலும் மக்களைக் கூட்டி
எழுபத்தொன்று ஏப்பிரல் மாதம்
நதியில் ஊர்வலம் சென்றன பிணங்கள்;
இளமைமாறாத சிங்களப் பிணங்கள்.
எழுபத்தேழின் கறுத்த ஆகஸ்டில்
குடும்பம் குடும்பமாய் மிதந்து
புலம் பெயர்ந்தவைகள் செந்தமிழ்ப் பிணங்கள்;
(அதன் பின்னர்கூட இது நிகழ்ந்துள்ளதாம்)
இப்படி இப்படி எத்தனை புதினம்
நேற்று என் முஸ்லீம் நண்பர்கள் கூறினர்.
வாய்மொழி இழந்த பிணங்களில் கூட
தமிழன் சிங்களன் தடயங்கள் உண்டோ!
கும்பி மணலுடன் கரையை நோக்கிப்
படகு ஒன்று தள்ளப்பட்டது.
எதிர்ப்புறமாக மரமேடையிலும் ஆற்றங்கரையிலும்
குளிப்பும் துவைப்புமாய்
முஸ்லீம் பெண்களின் தீந்தமிழ் ஒலித்தது.
பின்புற வீதியில்
வெண்தொப்பி படுதா மாணவமணிகளின்
இனிய மழலைத் தமிழ்கள் கடந்தன.
காலைத் தொழுகை முடிந்தும் முடியாததும்
மசூதியிலிருந்து இறங்கிய மனிதர்கள்
என்னை அழைத்தனர்.
"கலவரம்" என்று கலவரப்பட்டனர்.
இலங்கையில் கலவரம் என்பதன் அர்த்தம்
நிராயுதபாணித் தமிழ்க் குடும்பங்களை
சிங்களக் காடையும் படையும் தாக்குதல்.
சிலசில வேளை முஸ்லீம்களுக்கும்
இது நிகழ்ந்திடலாம்.
தமிழரின் உடைமை எரியும் தீயில்
தமிழரைப் பிளந்து விறகாய் வீசும்
அணுயுகக் காட்டு மிராண்டிகள் செய்யும்
கொடுமைகள் தன்னை எடுத்துச் சொல்லினர்.
பருந்தின் கொடுநிழல் தோய்ந்திடும் கணத்தில்
தாயின் அண்மையைத்
தேடிடும் கோழிக் குஞ்சாய்த் தவித்தேன்.
தமிழ் வழங்குமென் தாய்த் திருப்பூமியின்
'தூர இருப்பே' சுட்டதென் நெஞ்சில்
தப்பிச் செல்லும் தந்திரம் அறியா
மனம் பதைபதைத்தது.
தென் இலங்கை என் மன அரங்கில்
போர் தொடுத்த ஓர் அந்நிய நாடாய்
ஒரு கணப்பொழுதில் சிதைந்து போனது.

ஒருமைப்பாடு என்பது என்ன
அடிமைப்படுதலா?

இந்தநாடு எங்கள் சார்பாய்
இரண்டுபட்டது என்பதை உணர்ந்தேன்.
நாம் வாழவே பிறந்தோம்.
மரண தேவதை இயற்கையாய் வந்து
வருக என்னும் வரைக்குமிவ் வுலகில்
இஷ்டப்படிக்கு
பெண்டு பிள்ளைகள் தோழர்கள் என்று
தனித்தும் கூடியும் உலகவாழ்வில்
எங்களின் குரலைத் தொனித்து
மூக்கும் முழியுமாய் வாழவே பிறந்தோம்.

எமது இருப்பை
உயர்ந்தபட்சம் உறுதி செய்யும்
சமூக புவியியல் தொகுதியே தேசம்.
எங்கள் இருப்பை உறுதிசெய்திடும்
அடிப்படை அவாவே தேசப்பற்று.
நாடுகள் என்று இணைதலும் பிரிதலும்
சுதந்திரமாக
மானிட இருப்பை உறுதிசெய் திடவே.

இதோ எம் இருப்பு வழமைபோலவே
இன அடிப் படையில்
இந்த வருடமும் நிச்சயமிழந்தது.
நான் நீ என்பது ஒன்றுமே இல்லை.
யார்தான் யாரின் முகங்களைப் பார்த்தார்?
நாவில் தமிழ் வழங்கியதாயின்
தீயில் வீசுவார்.
பிரிவினை கோரிப் போராடும் தமிழர்
ஒருமைப்பாட்டிற்கு உழைக்கும் தமிழர்
இராமன் ஆளினும் இராவணன் ஆளினும்
நமக்கென்ன என்று ஒதுங்கிய தமிழர்
தமிழ்ப் பேரறிஞர், தமிழ்ப்பேதையர்
ஆண் பெண் தமிழர்கள்
முகத்தை யார் பார்த்தார்?
களை பிடுங்குதல் போல
தெரிவு இங்கும் இலகுவாய்ப் போனது.
'சிங்கள பௌத்தர்' அல்லாதவர்கள்
என்பதே இங்கு தெரிவு.
கத்தோலிக்க சிங்களர் தம்மை
கழுத்தறுக்கும் கடைசி நிலைவரை
இணைத்துக் கொள்க;
தற்போதைக்கு முஸ்லீம் மக்களைத்
தவிர்க்க என்பதே அடிப்படைத் தந்திரம்.
மசூதியை விட்டுத் தொழுகையின் நடுவே
இறங்கி வந்த மனிதர்கள் என்னை
எடுத்துச் சென்றனர்;
ஒளித்து வைத்தனர்.
என்ன குற்றம் இழைத்தனன் ஐயா?
தமிழைப் பேசினேன் என்பதைத் தவிர்த்து
என்ன குற்றம் இழைத்தனன் ஐயா?
தமிழைப் பேசினேன் என்பதைத் தவிர்த்து
அவர்க்கும் எனக்கும் வேறுபாடேது?

நேற்றுப் பௌர்ணமி.
முட்டை உடைப்பதே பௌர்ணமி நாளில்
அதர்மமென் றுரைக்கும்
பௌத்த சிங்கள மனிதா சொல்க!
முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள்
அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன?

இரத்தம் தெறித்தும் சாம்பர் படிந்தும்
கோலம் கெட்ட காவி அங்கியுள்
ஒழுங்காய் மழித்த தலையுடன் நடக்கும்
இதுவோ தர்மம்?
ஏட்டை அவிழ்க்காதே
இதயத்தைத் திறந்து சொல்,
முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள்
அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன?

வன வாசத்தில்
இல்லாதது போன்ற இருப்பில்
கொதிப்புடன் சில நாட் கழிந்தது.
எங்கே எங்கே எமது தேசம்?
எமது இருப்பைத் தனித்தனியாகவும்
எமது இருப்பை அமைப்புகளாகவும்
உறுதிப்படுத்தும் புவிப் பரப்பேது?
இலங்கை அரச வானொலி சொன்னது
"அகதிகள் முகாம்களில் பாதுகாப்பாக
பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்கள் உள்ளனர்."
அகதிகள் முகாமே எங்கள் தேசமாய்
அமைதல் கூடுமோ?
இலங்கை அரசின் வானொலி சொன்னது
"அகதிகளான தமிழர்கள் தம்மை
பாதுகாப்புக்காய்
வடக்குக் கிழக்குப் பகுதிகள் நோக்கி
அனுப்பும் முயற்சிகள் ஆரம்ப மென்று."
கப்பல்கள் ரயில்கள் பஸ் வண்டிகளில்
வடக்குக் கிழக்காய்ப் புலம் பெயர்கின்றோம்.
எங்கே எங்கே எம்தாய் நாடு?
எங்கே எங்கே,
நானும்நிமிர்ந்து நிற்கவோர் பிடிமண்?
நாடுகளாக இணைதலும் பிரிதலும்
சுதந்திரமாக நம் சமூக இருப்பை
உயர்ந்தபட்சம் உறுதி செய் திடவே,
இங்கு இப்பொழுதில்,
நான் நீ என்பது ஒன்றுமேயில்லை
பிரிவினை வாதிகள்
ஒருமைப்பாட்டையே உரத்துப் பேசுவோர்
காட்டிக் கொடுப்பவர்
அரசின் ஆட்கள்
கம்யூனிஸ்டுகள் பூர்சுவாக்கள்
யார்தான் முகத்தைப் பார்த்தாரிங்கு,
எமது நிலவுகை இப்படியானதே,
எங்கெம் நாடு எங்கெம் அரசு?
எங்கு எம்மைக் காத்திடப் படைகள்?
உண்டா இவைகள் உண்டெனில் எங்கே?
இல்லையாயின் ஏன் இவை இல்லை?

மசூதிகளாலே இறங்கி வந்து
என்னை எடுத்துச் சென்ற மனிதர்கள்
பொறுத்திரு என்றனர்.
விகாரைப் புறமாய் நடந்துவந்த
காட்டுமிராண்டிகள்
இன்னும் களைத்துப் போகவில்லையால்
அஞ்சி அஞ்சித்
தலைமறைந் திருத்தலே தற்போது சாத்தியம்.
இதுவே தமிழன் வாழ்வாய்ப் போகுமோ?

அப்படியாயின்
இதைவிட அதிகம் வாழ்வுண்டே சாவில்!
நிலவரம் இதுவெனில்
நாங்கள் எங்கள் தாய்நாட்டில் இல்லை;
அல்லதெம் தாய்நாடு எம்மிட மில்லை.
சாத்தியமான வாழ்வை விடவும்
அதிகம் வாழ்வு சாவினில் என்றால்
எங்கள் இளைஞர் எதனைத் தெரிவார்?

முஸ்லீம்போல தொப்பி யணிந்து
விடுதலை வீரனைக் கடத்தி வருதல்போல்
கொழும்புக் கென்னைக் கொண்டு வந்தனர்.
விடுதலை வீரனைப் போல்வதை விடவும்
விடுதலை வீரனாய் வாழ்வதே மேலாம்.

கொழும்பில் தொடர்ந்தஎன் வன வாசம்
கொடிது கொங்கிறீற் வனம் என்பதனால்,
அமெரிக்க நண்பன் ஒருவனின் வீட்டில்
என்னைப் பதுக்கி வைத்தனராயின்
சொல்க யார்தான் இந்த நாட்டில்?
அந்நியன்கூட இல்லை போலும்!
அந்நியனாகவும்,
ஏதுமோர் நாட்டின மாதல் வேண்டுமே!
அமெரிக்க நண்பரும் ஜப்பான் தோழியும்
இஷ்டம் போல அளந்தனர் கொழும்பை
காட்டு மிராண்டிக் கைவரிசைகளின்
பாதகக் கணங்களைப்
புகைப்படச் சுருளில் பதித்துக் கொண்டனர்.
அங்கு என் வாழ்வின் பெரியபகுதி
பூனைகளோடும், பறவைகளோடும்!

*

வானொலி எனக்கு ஆறுதலானது
பாரதத்தின் கண்களாக
தமிழகம் விழித்து
உலகை உசுப்பும் ஓசையைக் கேட்டேன்.
சுரங்கமொன்றுள் மூடுப்பட்டவர்
தலைக்குமேலே நிலம் திறபடும்
துளைப்பு ஓசை செவிமடுத்தது போல்
புத்துயிர் பெற்றேன்.
உலகம் உள்ளது, உலகம் உள்ளது.
உலகின் வலிய மனச் சாட்சியினை
வியட்னாம் போரின் பின்னர் உணர்ந்தேன்.
காட்டு மிராண்டிகள் திடுக்குற
எழுந்தது எங்கும் உலக நாரீகம்
இந்த நாட்டில் எனக்கிடமில்லை;
இந்த உலகில் எனதிடமுள்ளது.
ஆயின்,
எங்கென் நாடு? எங்கென் நாடு?

வானொலிப் பெட்டியை வழமைபோல் திறந்தேன்
வழமை போலவே
ஒப்பாரிவைத்தது தமிழ் அலைவரிசை.
இனவெறிப் பாடலும் குதூகலஇசையும்
சிங்கள அலையில் தறிகெட எழுந்தது.
இதுவே இந்த நாட்டின் யதார்த்தம்
சிறைச் சாலையிலே கைதிகளான
எங்கள் நம்பிக்கை ஞாயிற்றின் விதைகள்
படுகொலைப்பட்ட செய்தி வந்தது
கிளாரினட் இசையின் முத்தாய்ப்போடு.
யாரோ எவரோ அவரோ இவரோ
அவஸ்தையில் இலட்சம் தலைகள் சுழன்ற
அந்தநாட்கள் எதிரிக்கும் வேண்டாம்;
பாண்டியன் வாயிலில் கண்ணகியானது
சன்னதம் கொண்ட எனது ஆத்மா.
மறுநாட் காலை அரசு நடத்தும்
'தினச்செய்தி' என்னும்
காட்டு மிராண்டிகளின் குரலாம் தினசரி
'பயங்கர வாதிகள் கொலை' என எழுதி
எமது புண்ணில் ஈட்டி பாய்ச்சியது.
குற்றம் என்ன செய்தோம் சொல்க!
தமிழைப் பேசினோம்.
இரண்டாம் தடவையும் காட்டும்ராண்டிகள்
சிறையுட் புகுந்தனர் கொலைகள்விளுந்தன;
கிளாரினட் இசையுடன் செய்தியும் வந்தது.

உத்தமனார்,
காட்டுமிராண்டித் தனங்களைத் தொகுத்து
உத்தியோக தோரணையோடு
"சிங்கள மக்களின் எழுச்சி" என்றார்;
தென்னை மரத்தில் புல்லுப் புடுங்கவே
அரசும் படையும் ஏறிய தென்றார்.
உலகம் உண்மையை உணர்ந்து கொண்டது.

துப்பாக்கிச் சன்னமாய் எனது ஆத்மாவை
ஊடுருவியது,
விமலதாசனின் படுகொலைச் செய்தி.
ஒடுக்குதற் கெதிராய் போர்க்களம் தன்னில்
பஞ்சமர்க்காகவும்,
தமிழைப் பேசும் மக்களுக்காகவும்,
உழைப்பவர்களுக்காகவும்
"ஒருநல்ல கிறிஸ்தவனாய் இறப்பேன்" என்பாய்
இப்படி நிறைததுன் தீர்க்க தரிசனம்.
விடுதலைப் போரின் மூலைக்கல்லாய்
உன்னை நடுகையில்,
ஒருபிடி மண்ணை அள்ளிப் போடுமென்
கடமை தவறினேன் நண்ப,
ஆயிரமாய் நீ உயிர்த்தே எழுக!

"அடக்கினேன்
எழுபத்தொன்றில் கிளர்ச்சியை நானும்
பிரிவினைப் போரை வேரறுத்திடுதல்
ஏன் இவ்வரசுக்கு இயலவில்லை?"
சிறிமா அம்மையார் திருவாய் மலர்ந்தார்.
'நரபலியாகத் தமிழ் இளைஞரை
வீடுவீடேறிக் கொன்று குவிப்பீர்'
மறைபொருள் இதுவே-
மீண்டும் இளைஞரின் இரத்தம் குடிக்க
மனம் கொண்டாரோ,
காறி உமிழ்ந்தேன்.

வீட்டினுள் ஜன்னலால் புகுந்த றைபிள்
கலா பரமேஸ்வரனைக் காவு கொண்டதாம்;
'அப்பாவி' என்று
முகத்தில் எழுதி ஒட்டிவைத்திருக்குமே! -
முகத்தை யார் பார்த்தார்.....
இப்படியாக ஐம்பது தமிழர்கள் யாழ்ப்பாணத்தில்-
முத்தமிட்டனர், செம்மண் பூமியை

பஸ்தரிப்புகளில் தேநீர்ச் சாலையில்
வழி தெருக்களில்
ஒருமைப்பாட்டை உரத்துப் பேசிய,
சிங்கள நண்பரை எதிர்பார்த்திருந்தேன்.
முற்போக்கான கோஷங் களோடு
கொழும்பு நகர வீதியை நிறைத்த
சிவப்புச் சட்டைச் சிங்களத் தோழரின்
முகங்களைத் தேடிய படிக்கு,
வீதிப்பக்கமாய் மொட்டை மாடியில்
கால்கடுக்க நெடுநாள் நின்றேன்.
எங்கே மறைந்தன ஆயிரம் செங்கொடி?
எங்கே மறைந்தன ஆயிரம் குரல்கள்?
கொடிகள் மட்டுமே சிவப்பாய் இருததா?
குரலில்மட்டுமே தோழமை இருந்ததா?
நான் உயிர்பிழைத்தது தற்செயலானது! -
முகத்தை யார் பார்த்தார்?

பரிதாபமாக என்முன் நிற்கும்
சிங்களத்தோழர் சிறுகுழுவே கலங்கிடல் வேண்டாம்.
உங்கள் நட்பின் செம்மைச் செழிப்பில்
சந்தேகம் நான் கொண்டிடவில்லை.
தற்போ துமது வல்லமை தன்னில்
நம்பிக்கை கொள்ள ஞாயமும் இல்லை.

சென்று வருக,
எனது உயிர்தப்பும் மார்க்கத்தில்
நின்று கதைக்க ஏதுபொழுது? என்றாலும்,
பின்னொருகால் சந்திப்போம்
தத்துவங்கள் பேச...

தமிழர் உடைமையில்
கொள்ளை போனதும் எரிந்ததும் தவிர்த்து
எஞ்சிய நிலத்தில் எரிந்த சுவரில்
அரசுடமை எனும் அறிக்கை கிடந்தது.

இப்படியாக, உயிர் பிழைத்தவர்கள்
பின்புற மண்ணையும் தட்டியபடிக்கு
எழுந்தோம்.
வெறுங்கைகளோடு -
உடைந்த கப்பலை விட்டு அகன்ற
ரொபின்சன் குரூசோவைப் போல,
குலைந்த கூட்டை விட்டு அகன்ற
காட்டுப் பறவையைப் போல.

நாம் வாழவே எழுந்தோம்.
சாவை உதைத்து.
மண்ணிலெம் காலை ஆழப் பதித்து
மரண தேவதை இயற்கையாய் வந்து
வருக என்னும் இறுதிக் கணம்வரை,
மூக்கும் முழியுமாய்
வாழவே எழுந்தோம்!

Categories: merge-rss

கடவுளின் ஞாயிறு - கவிதை

Thu, 20/07/2017 - 12:02
கடவுளின் ஞாயிறு - கவிதை

கவிதை: அ.வால்டர் ராபின்சன், ஓவியம்: ரமணன்

 

ஞாயிறென்றும் பாராமல்
இன்பாக்ஸில் தொடர்ச்சியாக வந்துவிழும்
வேண்டுதல்களால் எரிச்சலுற்ற கடவுள் தனது
கைப்பேசியை எதிர்ச்சுவற்றில்
ஓங்கி அடிக்கிறார்

இதுவரை நிறைவேற்றிய வேண்டுதல்களுக்காக
ஒருமுறைகூட நன்றியை ருசித்ததில்லையென
வருத்தம் கொள்கிறார்

தான் மிகக் கடுமையான மனஅழுத்தத்தில்
இருப்பதாகச் சிதறிக்கிடக்கும் கைப்பேசிச்
சில்லுகளைப் பார்த்து ஆவேசமாகக்
கத்துகிறார்

p48a1.jpg

ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள மனிதக்கூட்டத்தில்
ஒளிந்துகொள்வது சரியெனப்படுகிறது
கடவுளுக்கு
பூமிக்குத் திரும்ப நினைத்த மறுகணம்
ஒரு புறவழிச்சாலையின் திருப்பத்தில்
இறங்கிக் கொள்கிறார்

வெயில் சுடும் உடலில் தன் குறிபொத்தி
நடப்பவருக்கு ஒரு கிழிந்த கைலியும்
சட்டையும் கிடைக்கிறது

தார்ச்சாலையின்
அனல் பொறுக்காமல் குதித்து ஓடுகிறார்
சிக்னலைக் கடக்கத் தெரியாமல் தவிக்கிறார்
யாசகனிடம் பசிக்குக் கையேந்தி விரட்டப்
படுகிறார்

வாகன ஓட்டி ஒருவன் திட்டிய
மூன்றெழுத்துக் கெட்டவார்த்தைக்கு
அர்த்தம் தெரியாமல் விழிப்பவருக்கு எரிச்சல்
அதிகமாகிறது

வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல்
நீண்ட வரிசையில் பேதமின்றி நிற்கும்
கனவான்களைக் கண்டு வியப்பு கூடுகிறது

வரிசையின் கடைசி நுனிக் கனவானிடம்
வரிசைக்கான காரணம் கேட்டறிகிறார்
புத்துணர்வு புட்டிக்காக நிற்பதாகச் சொன்ன
அவனின் காரைப் பற்களில் பயம்கொண்டு
பின்னால் நிற்கையில் அடிவயிறு முட்டுகிறது

அவசரத்துக்காகவே பிறப்பெடுத்த
முட்டுச்சந்தில் பீய்ச்சிவிட்டு வருகையில்
தன் இடத்தை ஆக்கிரமித்தவனிடம் தன்
இருப்பை நியாயப்படுத்துகிறார்

இதுவரை கேட்டிராத
வார்த்தைகளில் திட்டியவனிடம்
தான் ஒரு கடவுளெனக் கம்பீரமாகச் சொல்லி
அவனிடம் குருக்கில் மிதி வாங்கி
குப்பையில் விழுந்து
மூன்றெழுத்துக் கெட்டவார்த்தையோடு
கட்டிப்புரண்டு சண்டையிடத் துவங்குகிறார்

இப்படித்தான் நாராசமாய்ப் போய்க்
கொண்டிருக்கிறது
கடவுளின் ஞாயிறு.

http://www.vikatan.com

Categories: merge-rss

அப்படிப் பார்க்காதே மகளே! - கவிதை

Tue, 18/07/2017 - 06:52
அப்படிப் பார்க்காதே மகளே! - கவிதை

திண்டுக்கல் தமிழ்ப்பித்தன் - ஓவியங்கள்: ரமணன்

 

23p1.jpg

நுரைத்தப் பழங்கஞ்சியாய்ப்
புளிப்பேறிய வயோதிகத்தின் இரவு
ஒரு பாராங்கல்லாய் மார்மீது படுத்துறங்குகிறது
எப்படி இறங்கச் சொல்ல...
எப்படி இறக்கிவிட?

பாதரசம்போன கண்ணாடி
எனது முகத்தைக் காட்டி இன்றோடு
இருபது வருடங்கள் ஆகிவிட்டன மகளே.
கறையான் அரித்த
நமது குடும்பப் புகைப்படத்திலும்
நீ பார்த்திருக்கக்கூடும் துருவேறிய
எனது மிருகக் கண்களை மட்டும்.

`இடுப்புல ஆறு மாசம்
வயித்துல மூணு மாசம்
பப்பாளி, எள்ளு, அன்னாசிக்கு
தப்பித் தளச்சவடி நீ' என்ற
கதையைக் கேட்கும்போது
என்னென்ன நினைத்திருப்பாய் மகளே?

அப்படி என் வயிற்றைப் பார்க்காதே
மயானத்துப் புழுக்கள் முண்டுகின்றன.
அப்படி என் மார்பைப் பார்க்காதே
சீழ் வடிகிறது.

நான் ஒரு கொலையை இறக்கிவைத்துவிட்டேன்
நீ உன் பிணத்தைச் சுமக்கிறாய்.

மாசற்ற உன் கண்கள்கொண்டு
அப்படி எனது கண்களைப் பார்க்காதே மகளே
அதற்குப் பதில் மரணத்தை ஒரு மிடறாக்கிப்
பருகக் கொடு.

http://www.vikatan.com

Categories: merge-rss

மாய வித்தைக்காரனின் புறாக்கள் - கவிதைகள்

Thu, 13/07/2017 - 07:22
மாய வித்தைக்காரனின் புறாக்கள் - கவிதைகள்

கவிதை: சுகுணா திவாகர், ஓவியம்: ரமணன்

 

மாய வித்தைக்காரனின் புறாக்கள்

ந்த மேஜிக் நிபுணர்
எப்போதும் வெள்ளைக் கைக்குட்டையைத்
தன் தொப்பிக்குள் நுழைத்து
புறாக்களை வெளியே எடுப்பார்.
தாங்கள் பிறந்ததே இந்தத் தொப்பிக்குள்தான்
என்று நம்ப ஆரம்பித்தன புறாக்கள்.
கொறித்துக்கொண்டிருந்த தானியங்களில் எல்லாம்
கீறிக்கீறி மேஜிக் நிபுணரின் பெயரை எழுதிவைத்தன.
பிறகு அவர் கைவித்தை அனைத்திலும்
ஊடாடிப் பறந்து திரிந்தன.
அழகான யுவதியை மேஜையில் கிடத்தி
கத்தியால் இரண்டு துண்டாக்கிப்
பின் ஒன்றாக்கவேண்டும்.
ஆனால், அவள் வயிற்றிலிருந்து
சிறகடித்தபடி புறாக்கள் வந்தபோது
மேஜிக் நிபுணரும் மலைத்துதான் போனார்.
காற்றிலிருந்து பூங்கொத்தை வரவழைக்க முயன்றபோதும்
புறாக்களே தோளில் வந்தமர்ந்தன.
அன்று முக்கியமான நிகழ்வு.
ஒரு யானையை மேடையிலிருந்து மறையச்செய்து
பார்வையாளர்களைக் கவரவேண்டும்.
என்ன முயன்றும்
யானை மறைந்தும் அதன் தந்தங்கள் மறையவில்லை.
வெண் தந்தங்கள் இரண்டும் புறாக்களாய் மாறியபோது
பார்வையாளர்கள் கைதட்டத்தான் செய்தார்கள்.
இனி மீள முடியாது என்று
தன் தொப்பிக்குள் விழுந்து
மறைந்துபோனார் மேஜிக் நிபுணர்.
பதிமூன்றாம்நாள் அந்தப் பிரமாண்டக் கட்டடத்தின் எட்டாவது மாடியில்
ஏ.சி.அவுட்டோருக்குக் கீழ்
தண்ணீர் விழும் என்று
தங்கள் சின்னஞ்சிறு அலகுகள் திறந்தவாறு
காத்து நின்றிருந்தன வெள்ளைப்புறாக்கள்.

p80a.jpg

காலச்சித்திரம்

காலம் இடதுகண்ணில் புகுந்து
வலதுகண்ணின் வழி வெளியேறியது.
சட்டை பொத்தான்களே கண்களாய் மாற
கழற்றி ஹேங்கரில் மாட்டிவிட்டு
காலத்தின் சித்திரத்தை
வரையத்தொடங்கினார் ஓவியர்.
அரிதாய்ப் பெய்யும் ஆலங்கட்டி மழையில்
தெறித்து விழுந்த பனிக்கட்டிகளால்
பூமி நடுங்கத் தொடங்கியிருந்தது.
முன்னும் பின்னுமாய்த் துடித்துக்கொண்டிருந்த
பனிக்கட்டியொன்றை உள்ளங்கையில் ஏந்தியபோது
ரத்தச் சொட்டுகளோடு விழித்துப் பார்த்தன கண்கள்.
ஓவியத்துக்கு வெளியிலும் பெய்த மழையால்
அறையெங்கும் நிரம்பிய நீரும்
துடித்துக்கொண்டிருந்த ஆலங்கட்டி விழிகளும்.
மழையை நிறுத்த முடியாதபோது
கண்களைப் பிடுங்கி
ஓவியத்தின் மேற்கு மூலையில் பொருத்தினார்.
இப்போது மழை நின்றிருக்கலாம்.

சமனற்ற விகிதங்கள்

ல்லூரியின் கடைநிலைப் பணியாளர்
தனசேகர் அண்ணாவுக்கு வலது கை சூம்பியிருந்தது.
கக்கத்தில் இடுக்கிய குடையைப்போல
அவர் சூப்பிய கையுடன் எதிர்ப்படுவார்.
இடது கையையும் கொஞ்சம் எக்கித்தான்
கல்லூரி மணியை அடிப்பார்.
கோயில் மணியில் தொங்கும் நாக்கைப்போலவே
சற்று முன்பின்னாய் ஆடிக்கொண்டிருக்கும்
அவரது சூம்பிய வலது கை.
ஒருநாள் வலது கை கொண்டு
இடது கையை அளந்து பார்த்தார்.
பின் முழங்கால் வரையிலும் கணுக்கால் வரையிலும்
பிறகு முழு உடலையும் தன் வலது கை கொண்டு
அளந்து பார்த்தார்.
‘இந்த இடது கை ஏன் இவ்வளவு நீளமாக இருக்கிறது?’
என்பதைத் தவிர
இப்போது அவருக்கு எந்தக் குறையுமில்லை.

http://www.vikatan.com/

Categories: merge-rss

பாடா அஞ்சலி - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்.

Fri, 07/07/2017 - 07:57

வரலாறு காடுகளை பூக்க வைக்கும். HISTORY WILL BLOOM FOREST.
.

பாடா அஞ்சலி
வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்.
.
உதிர்கிற காட்டில் 
எந்த இலைக்கு நான் அஞ்சலி பாடுவேன்? 

சுனாமி எச்சரிக்கை கேட்டு
மலைக் காடுகளால் இறங்கி
கடற்கரைக்குத் தப்பிச் சென்றவர்களின் 
கவிஞன் நான்.
பிணக்காடான இந்த மணல் வெளியில் 
எந்த புதைகுழியில் எனது மலர்களைத் தூவ 
யாருக்கு எனது அஞ்சலிகளைப் பாட.
.
வென்றவரும் தோற்றவரும் புதைகிற உலகோ
ஒரு முதுகாடாய் உதிர்க்கிறது. 
எந்தப் புதைகுழியில் என் மலர்களைச் சூட
எந்த இலையில் என் அஞ்சலிகளை எழுத... 
.
இந்த உலகிலும் பெரிய இடுகாடெது?
பல்லாயிரம் சாம்ராட்சியங்களைப் புதைத்து
புதிய கொடிகள் நாட்டப்படுகிற 
பெரிய அடக்கத் தலம் அது.
நடுகற்களின் கீழ்
அடிபட்ட பாம்புகளாய் 
கிழிந்த எங்களூர்ச் சிறுமிகளின் 
இறுதிச் சாபங்கள் அலைகிறதே.
எந்த சாபத்துக்கு நான் கல்வெட்டுப் பாடுவேன்.
.
அகலும் வலசைப் பறவைகளின்
புலம்பல்கள் தேயும் மண்ணில்
மொட்டை மரங்கள் பாடுகின்றன
”வரலாறு காடுகளைப் பூக்கச் செய்யும்.”
.

 
 
 
Categories: merge-rss

பறவைகள் குறித்த கவிதை உவமையை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை தச்சனே! - கவிதை

Thu, 06/07/2017 - 13:57
பறவைகள் குறித்த கவிதை உவமையை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை தச்சனே! - கவிதை

கவிதை: வெய்யில், ஓவியம்: ரமணன்

 

p55a.jpg

“உழைப்பாளர்கள் சிலையிலிருப்பவர்கள்
உழைப்பாளர்களே அல்ல
ஒரு சிற்பியின் விருப்பத்திற்காக
வெறுமனே அவர்கள் பாறையைப் புரட்டுகிறார்கள்”
-கலைவிமர்சகருக்கு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தேன்.
“பொன்னுலகுக்குச் செல்லும் வாயிலின் அடைப்பைத் திறக்கிறார்கள்
வெகுகாலமாய்”
-சரிதான். அவருக்கும் வணக்கம் தெரிவித்தேன்.
“புரட்சி என்பது காலாவதியாகிப்போன இருமல் மருந்து”
-ஓ...உங்களுக்கும் நன்றி.
கீழே இறங்குங்கள்
இதற்காகவா நண்பர்களே நாம் மெரினாவுக்கு வந்தோம்
போதும்
அந்த நீள மரத்துண்டங்களைக் கைவிடுங்கள்
உங்கள் தசை முறுக்குகள்...அய்யோ பரிதாபம்!
கலைந்து போய் காற்றில் உலாவுங்கள்
மகிழ்ச்சியாக சோம்பல் முறித்து தேறல் விற்பவர்களைத் தேடுவோம்
எலும்புகள் சிலிர்த்துக்கொண்டு எவ்வளவு காலமாகியிருக்கும்
இரவில் புதிய புதிய காதல்களைக் கண்டெடுப்போம்
மாலை கரைமணலில் கூட்டாகக் கபடி ஆடலாம்
இடையிடையே ரெட்டை அர்த்த வசவுகளைக் கூவி மகிழலாம்
‘அல்லி மலர்கள் உழைப்பதில்லை’ என்ற இயேசு,
உடனே திராட்சை ரசத்தில் நாவை நனைத்துக்கொண்டார் - மூளை நன்றி சொன்னது.
வேலை, உழைப்பு, வியர்வை, கூலி போன்ற சொற்கள் குமட்டுகின்றன
பாறைகள் சுரங்கங்கள் குறித்த கவலைகளைத் தள்ளுங்கள்
முதலாளிகளிடம் வெடிமருந்துகள் நிறைய உண்டு
எளிதாக அவர்கள் எதையும் வெடித்துத் தகர்ப்பார்கள்
மகிழ்ச்சியற்ற பலசாலிகளே
சில்லென்று மழைக்காலம் தொடங்குகிறது
நம் திணைக்குறி மலர்கள் நீலம்பொங்கப் பூக்கின்றன
வரலாற்றில் நம் கட்டைவிரல்கள்
தன் சுதந்திரத்துக்காக எத்தனை நூற்றாண்டுகள் உழைத்தன?
மெரினாவின் நெய்தல் மலர்களைக் கொடுங்கள்
அவை ஏந்திப்பிடிக்கட்டும்
‘உலகத் தொழிலாளர்களே போதும் ஓய்வெடுங்கள்’!

http://www.vikatan.com/anandavikatan

Categories: merge-rss