அரசியல்-அலசல்

தேர்தல் மணியோசை

Mon, 20/11/2017 - 16:16
தேர்தல் மணியோசை

மீண்டும் ஒரு தேர்தலுக்கான மணியோசை கேட்கத் தொடங்கியுள்ளது. இந்த மணியோசையில், அரசியல் கட்சிகள் எல்லாம் துடித்துப் பதைத்து எழுந்திருக்கின்றன. எழுந்த கட்சிகள் சும்மா இருக்க முடியுமா? அதுவும் தேர்தல் என்ற பிறகு?   

ஆகவே, எல்லாம் பரபரப்பாக இயங்கத் தொடங்கியுள்ளன. இரவு பகலாக, ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி, தேர்தலுக்கான ஆயத்த வேலைகளில் இறங்கியுள்ளன.   
கூட்டணி அமைப்பது, இட ஒதுக்கீடுகளைப் பற்றிப் பேசுவது, வேட்பாளர்களைத் தெரிவு செய்வது, தொண்டர்களையும் ஆதரவாளர்களையும் திரட்டுவது, அவர்களை உஷார்ப்படுத்துவது, தேர்தலுக்கான வியூகங்களை வகுப்பது, மக்களைக் கவரக்கூடிய (ஏமாற்றக்கூடிய) தந்திரங்களை எப்படிச் செய்வது என்று திட்டமிடுவது, அதற்கான வார்த்தைகளைத் தேடுவது.... என்று அரசியல் கட்சிகள் கடும் ‘பிஸி’யாகி விட்டன.   

அதிலும், இந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், பெண்களுக்கான பிரதிநிதித்துவம் (25 சதவீதம்) கூடுதலாக வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளதால், அதற்கேற்றவாறு பெண்களைத் தயார்படுத்தும் வேலைகளும் கூடிவிட்டன.  

இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிற மக்களுக்குச் சிரிப்பாகவும் வெறுப்பாகவும் இருக்கிறது. 

“தேர்தலுக்காக இப்படி உற்சாகமாக வேலை செய்கின்ற கட்சிகள், மக்களுடைய பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கும் உஷாராகச் செயற்பட்டிருக்கலாமே” என்று எண்ணுகிறார்கள். “அப்பொழுதெல்லாம் இந்தக் கட்சிகளும் இந்தத் தலைவர்களும் எங்கே போயிருந்தார்கள்? இப்பொழுது தேர்தலுக்காகக் கூட்டு வைத்துக் கொள்கிறவர்களும் கூட்டணி அமைப்பவர்களும் சனங்களுடைய பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்காகக் கூட்டு வைத்துக் கொள்ளவில்லையே; கூடிப் பேசவில்லையே? வரட்டும், வரட்டும், தேர்தலுக்கு வீடு தேடி வரட்டும். அப்பொழுது பார்த்துக்கொள்ளுவோம்” என்று தங்களுக்குள்ளே பேசிக் கொள்கிறார்கள்.   


மக்களின் இந்தக் கொதிப்புப் புரிந்து கொள்ளக்கூடியதே; அதில் நியாயமும் உண்டு. ஆனால், அவர்கள் இந்தக் கொதிப்போடு, அது உண்டாக்கும் கோபத்தோடு, அவர்களுக்குள் உருவாகியிருக்கும் தீர்மானங்களோடு தொடர்ந்தும் இருக்க முடியாது.   

அதற்கிடையில், மக்களின் சிந்தனையைக் கொள்ளையிடும் ஆட்கள், களத்திலிறங்கி விளையாடத் தொடங்கி விடுவார்கள். இந்தக் கட்சிகளின் அடியாட்களாகவும் தொண்டரடிப்பொடிகளாகவும் இருக்கும் ஊடகங்களும் அபிப்பிராய உருவாக்கிகளும் மக்களின் கோபத்தையும் தீர்மானங்களையும் கரைத்து, திசை மாற்றி விடுவார்கள். இதற்காக ஆய்வாளர்கள், புத்திஜீவிகள், மக்கள் அமைப்புகள் என்ற பெயர்களில் ஒரு பெரிய படை களமிறங்கும்.  

 அவர்கள், தேர்தல் கதைகளைப் பற்றி, தாங்கள் விரும்பும் கட்சிகள், கூட்டணிகளைப் பற்றிய புனைவுகளையெல்லாம் மக்களின் தலைக்குள்ளே நாசுக்காகத் திணிப்பார்கள். 
இப்பொழுதே இந்த வேலைகள், மெல்ல மெல்ல ஆரம்பமாகி விட்டன. சமூக வலைத்தளங்கள், வெகுஜன ஊடகங்கள் எல்லாம், இந்த மாயவலை விரிப்பில் ஈடுபடத் தொடங்கியுள்ளன. 

  இனி ஊடகவியலாளர் சந்திப்புகள், அறிக்கைகள், கூட்டங்கள், தொலைக்காட்சி-  வானொலி விவாதங்கள், பேட்டிகள், அறிவிப்புகள், விளம்பரங்கள், ஆய்வுகள், கருத்துக் கணிப்புகள் என்று பெரியதொரு திருவிழாவே களை கட்டப்போகிறது. “தேர்தல் என்றாலே இப்படித்தானே. இதிலே என்ன புதிசாக இருக்கு? எதற்காக நாம் இதைப்பற்றி அலட்ட வேணும்?” என்று சிலர் கேட்கக்கூடும்.   

அப்படிச் சாதாரணமாக எண்ணிக்கொண்டு, நாம் இருந்து விடமுடியாது. இப்படித்தான், ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் மக்கள்,‘அபாயகரமான தந்திரங்களால்’ திசை திருப்பப்படுகிறார்கள்; பொய்யான வாக்குறுதிகளால் ஏமாற்றப்படுகிறார்கள். 

அரசியல் கட்சிகளாலும் அரசியல்வாதிகளாலும் மட்டுமல்ல, இந்தக் கட்சிகளையும் இந்த அரசியல்வாதிகளையும் ஆதரித்துப் பேசும் ஆய்வாளர்கள், ஊடகங்கள், புத்திஜீவிகள், மக்கள் அமைப்புகள் போன்றவற்றாலும் மக்கள் ஏமாற்றப்படுகிறார்கள்.   

மக்களைத் தோற்கடித்து, தலைவர்களையும் தரப்புகளையும் வெல்ல வைக்கிற காரியமே தொடர்ந்தும் நடக்கிறது; இப்பொழுதும் இதுதான் நடக்கப்போகிறது. 
ஆகவே, முடிந்தவரையில் இதை எதிர்ப்பதும், இந்த அபாயத்தைப் பற்றிச் சொல்வதும், நமது கடமையாகிறது. குறைந்தபட்ச அறத்தை, நீதியை, நியாயத்தைக் கொண்டிருக்கும் எவரும் செய்ய வேண்டிய காரியம் இது.   

இந்த அபாய நிலையைப்பற்றி, ஊடகங்களே முன்னின்று, மக்கள் நிலைநின்று, பேசவேண்டிய கடப்பாடுண்டு. ஆனால், அவை பெரும்பாலும் இதைச் சரியாகச் செய்யும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது.   

ஏனென்றால், பெரும்பாலான ஊடகங்கள் அரசியல் பக்கசார்புடையவையாகவே உள்ளன. விதிவிலக்காக - மக்கள் நலன்சார்ந்து இயங்குகின்ற ஊடகங்களும் உண்டு. ஆனால், அவற்றில் உள்ள ஊடகவியலாளர்கள், அரசியல் சார்புடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.   
ஆகவே, அரசியல் சார்பு நிலைப்பட்டே ஊடகங்கள் இயங்கும் நிலையே அதிகமுண்டு.

முக்கியமாகத் தேர்தல் காலத்தில் ஊடகங்கள், மக்கள் நலனைக் குறித்துச் சிந்திப்பதை விடவும், தமது இலாபநட்டக் கணக்கைப் பார்த்துக் கொள்வதிலேயே கவனமாக உள்ளன. 
  
இத்தகைய பின்னணியிலேயே, தற்போதைய சூழலைப் பற்றி, நாம் பேச வேண்டியுள்ளது. ஒப்பீட்டளவில் இன்று, மக்களுக்குரிய அதிக பட்ச ஜனநாயகச் சாத்தியத்தைக் கொடுக்கக்கூடிய ஊடகங்கள் என்பது சமூக வலைத்தளங்களே.   

ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாகத் தமிழ்ப் பரப்பிலுள்ள சமூக வலைத் தளங்களிலும் நோய்க்கூறுகள் பரவியுள்ளன. சில சந்தர்ப்பங்களில் மிகக் கீழான அளவுக்குச் சமூக வலைத்தளங்களில் எழுதுகிறார்கள். இதனால், குறைந்தபட்சப் பொறுப்புணர்வும் கண்ணியமும் கூட இல்லாமல் போய்விடுகிறது.   

சமூக வலைத்தளங்களைப் போல, வெகுஜன ஊடகங்கள், எல்லை கடந்து பொறுப்பற்றுச் செயற்பட முடியாது. சட்டரீதியான பிரச்சினைகளில் சிக்க வேண்டியிருக்கும். சமூக வலைத்தளங்களில் இந்தப் பிரச்சினை குறைவு. ஆகவே, அவை எல்லை மீறி விடுகின்றன.   

யாருக்கும் கருத்துகளை முன்வைக்கும் உரிமை உண்டு. யாரும் யாரையும் ஆதரிக்கலாம்; நிராகரிக்கலாம். அதுவும் அவர்களுடைய உரிமை. 

ஆனால், எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படையான நியாயங்கள், தர்க்கபூர்வமான நிலைப்பாடுகள் அவசியமானவை. கண்ணியமும் பொறுப்புணர்வும் முக்கியம். 
ஏனெனில், தவறான எதுவுமே, மக்களை - சமூகத்தை பாதிக்கிறது. ஆகவே, முடிந்தவரையில் பொதுமக்களுக்குப் பாதிப்புகள் ஏற்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்கு, மக்களைப் பற்றிய அக்கறையுடையோர் முயற்சிக்க வேண்டும்.    

தற்போது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலையொட்டி, தமிழ், முஸ்லிம் தரப்பு சூடாகியுள்ளது. இந்தப் பத்தியில் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டுள்ளதைப்போல, கூட்டணிகளை அமைப்பதிலும் வியூகங்களை உருவாக்குவதிலும் கட்சிகள் மும்முரமாகியுள்ளன. பெண் வேட்பாளர்களைக் கண்டு பிடிப்பதற்காக பெரும்பாடெல்லாம்படுகின்றன. தினமும் புதுப்புதுச் சேர்க்கைகள் நடக்கின்றன. இது கணத்துக்குக் கணம் சூடான செய்திகளை உற்பத்தி செய்து கொண்டிருக்கிறது.   

தமிழ்த் தரப்பில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் (சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன்) அணி பிரிந்து செல்வதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்படி விலகிச் சென்ற சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன், ஞாயிற்றுக்கிழமை (12) யாழ்ப்பாணம் பொது நூலகக் கேட்போர் கூடத்தில், நடத்திய சந்திப்பொன்றில் தெரிவிக்கும்போது, இந்த விலகலைப் பகிரங்கமாக நேரில் தெரிவித்திருக்கிறார். 

அதற்கான, தன் தரப்புக் காரணங்களை முன்வைத்த அவர், எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி சபைத்தேர்தலின்போது, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியுடன், ஒரு புதிய கூட்டை வைத்துக் கொள்ளப்போவதாகவும் அறிவித்துள்ளார். 

இதை, அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் உடனிருந்த தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமாரும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளார். தமிழ் மக்கள் பேரவையின் ஆதரவுடன் பேரவையில் அங்கம் வகிக்கும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் (சுரேஷ் அணி) தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி மற்றும் சிவில் சமூகப் பிரதிநிதிகளை உள்ளடக்கிய ஒரு புதிய கூட்டணி உருவாகவுள்ளதாக கஜேந்திரகுமார் தெரிவித்திருக்கிறார்.  

 இந்தப் புதிய கூட்டணியில், தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியையும் இணைத்துக் கொள்வதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இதற்கான உரையாடல்கள் நடந்துள்ளதாக ஆனந்தசங்கரிக்கு நெருக்கமானவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.   

இப்படி இந்தப் புதிய கூட்டணி அமையுமாக இருந்தால், அது எந்த அடிப்படையில் இணையும், வேலை செய்யும் என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. ஏனெனில், ஆனந்தசங்கரியும் கஜேந்திரகுமாரும் எதிரெதிர் அரசியல் நிலைப்பாட்டைக் கொண்டவர்கள். 

முன்னொரு காலத்தில், தமிழ்க் காங்கிரஸில் ஆனந்தசங்கரி இருந்தார் என்பது உண்மை என்றாலும், இப்போது அவர் வேறு அடையாளமுள்ள ஆள். ஆகவே இதற்கான  சாத்தியப்பாடுகள் குறைவானதே.   

ஆனால், ‘தேர்தலில் இதையெல்லாம் பார்க்க முடியுமா? இவர்கள் என்ன புரட்சிகரமான அரசியல் முன்னெடுப்பாளர்களா? இந்த அரசியலில் அயோக்கியன், யோக்கியன் என்ற பேதமெல்லாம் கிடையாது. எலெக்ஷன் எண்டு வந்தாலே எல்லோரும் அண்ணன் தம்பிதான்” என்று நீங்கள் சிம்பிளாக இதைக் கடந்து போய் விடலாம். நடைமுறையும் இப்படித்தான் உள்ளது. 

ஆனால், குறைந்த பட்சமாகவேனும் சிறிய அளவிலேனும் வேறுபாடுகள், நிலைப்பாடுகள் குறித்த தனித்தன்மைகள் இருக்க வேண்டாமா?   

இதேபோலத்தான், சுரேஷ் விலகிச் செல்வதால் ஏற்படும் வெற்றிடத்துக்கு, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் பின் இன்னொரு தரப்பான, வரதராஜப்பெருமாள் - சுகு ஸ்ரீதரன் அணியை உள்ளிழுக்கும் முயற்சியில் தமிழரசுக்கட்சி முயற்சிப்பதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.   

அத்துடன், ஆனந்தசங்கரியை இணைத்துக் கொள்வதற்கான முயற்சியில், சுமந்திரன் தரப்பு வேலை செய்து கொண்டிருப்பதாகவும் தகவல்கள் கிடைத்துள்ளன. 

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை வலுவான தரப்பாக முன்னிலைப்படுத்துவதே இதனுடைய நோக்கமாகும். முன்னர் இருந்த பகைமையெல்லாம், தேர்தல் கூட்டு என்றவுடன் எப்படித்தான் காணாமல் போகிறதோ? இதனால்தான் “அரசியலில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா” என்று சொல்கிறார்கள்?   

இப்படியே இன்னும் நம்பவே முடியாத பல புதிய பிரிவுகளும் கூட்டுகளும் அவற்றைப் பற்றிய செய்திகளும் என்று தேர்தல் விழாக்காலம் அமையப்போகிறது. 

இதற்குத் தோதாக, தமிழ் அரசியலில் பயன்படுத்தப்படும் சுயாட்சி, சமஷ்டி, வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பு, அதிகாரப் பரவலாக்கம், போர்க்குற்ற விசாரணை (இதைச்சில தரப்புகள் பேசாமல் விடக்கூடிய சாத்தியங்களும் உண்டு) காணாமலாக்கப்பட்டோர் விவகாரம், அரசியற்கைதிகள் விடுதலை, படையினர் வசமுள்ள காணிகளின் விடுவிப்பு என்ற வாய்பாட்டு வார்த்தைகளுக்கு வர்ணம் பூசும் வேலையும் நடக்கப்போகிறது.   

இதில் எவை சாத்தியமாகும்? எவற்றைச் சாத்தியப்படுத்தலாம்? அவற்றை எப்படிச் சாத்தியப்படுத்துவது? என்ற விளக்கமோ அக்கறையோ யாருக்குமே இருக்கப்போவதில்லை. ஏனெனில், இவையெல்லாம் சாத்தியப்படுத்தப்பட்டாலென்ன? விட்டாலென்ன? யார் பிறகு இதைப்பற்றிக் கேட்கப்போகிறார்கள்?   

ஆனால், இந்தத் தரப்புகள் ஒன்றும் அரசியலுக்கும் புதியவை அல்ல; இவை அத்தனையும் கடந்த காலத்தில் குப்பை கொட்டிய தரப்புகளே. 

 தமிழ்ச்சமூகம் இன்று சுமக்க முடியாமல் சுமந்து கொண்டிருக்கும் எந்தப் பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வைக் காண முடியாமல், மேலும் புதிய பிரச்சினைகளை உற்பத்தியாக்கிய அதிவிசேடத் தரப்புகள். ஆகவே, கடந்த காலத்தில் தங்களின் செயற்திறனையும் மக்கள் நேயத்தையும் நிரூபித்தவையே, மக்கள் முன் செல்வதற்குத் தகுதியானவையாகும். குறைந்த பட்சமாக 
ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்  (ஸ்ரீதரன்) அணி, மக்கள் நேயத்தோடு பல விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகளில் அண்மைக் காலமாகச் செயற்பட்டதுண்டு. 

அதையும் தமது பெருங்கட்சிப் பண்பாட்டுக்குள், இந்தச் சேற்றுக்குள் இழுத்து, விழுத்தி விடுவதற்கே பெருங்கட்சிகள் முயற்சிக்கின்றன.   

பெருங்கட்சிப் பண்பாடென்பது, கட்சி நலனை, தலைமையின் பாதுகாப்பை, அதன் அடையாளத்தையே முன்னிலைப்படுத்தும். அத்தகைய ஒரு மரபு வலுப்பெற்று விட்டது. இதனால்தான், மக்களுடைய ஏனைய பல அடிப்படைப் பிரச்சினைகள் கவனிக்கப்படாமல், பேசப்படாமல் கைவிடப்பட்டுள்ளன.

 மக்களுக்கான வேலை வாய்ப்பு, வீதிப்புனரமைப்பு (வன்னி, மற்றும் கிழக்கு மாகாணக் கிராமிய உள்ளக வீதிகள்), உடல் உறுப்புகளை இழந்தோர் நலனோம்பல், கிராமிய அபிவிருத்தி, விவசாயிகளின் பிரச்சினைகள், கடற்றொழிலாளர்களுடைய நெருக்கடி, வறுமை ஒழிப்பு அல்லது சமூகப் பொருளாதார விருத்தி, பெண் தலைமைத்துவக் குடும்பங்களின் பிரச்சினைகள், தேவைகள், பனை,தென்னை வளத் தொழிலாளர்களின் பிரச்சினைகள், இடைவிலகும் மாணவர்கள் விவகாரம், இந்தியாவிலிருந்து நாடு திரும்பியவர்களுக்கான வீடு, தொழில், வாழ்வாதாரம், கல்வி போன்றவற்றுக்கான ஏற்பாடு, சமூக, பிரதேச வேறுபாடற்ற வளப்பகிர்வு, பொதுச் சுகாதாரம் மற்றும் சூழலியல், ஆறுகள், குளங்கள், காடுகள், வனஜீவராசிகள் பாதுகாப்பு (இயற்கை வளப் பேணுகை), பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுடைய வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகள் என எதைப்பற்றியும் இந்தக் கட்சிகள் அக்கறைப்படுவதில்லை; இனியும் இதுதான் நடக்கப்போகிறது.   

ஆகவே, இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வைக் கோரி, மக்களே தொடர்ந்தும் போராடவேண்டும். அதுவும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள். அரசியல்வாதிகள், அவ்வப்போது வந்து தலையைக் காட்டி விட்டுப் போய் விடுவார்கள்.  

இவற்றுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கு முயற்சிக்கப்போவதே இல்லை. இதெல்லாம் தமிழ்ச் சமூகத்தின் முதன்மைப் பிரச்சினைகளே. இவற்றின் பக்க விளைவுகள், பின்விளைவுகள்,சமூக விளைவுகள் எல்லாம் சாதாரணமானவை அல்ல. மிகப் பாதகமானவையே.   

ஆனால், இதை யாருமே பேசுவதில்லை. அரசியல்வாதிகள் மட்டுமல்ல, சமூகத்தின் பொறுப்பான பதவிகளில் இருப்போரும் குரல் கொடுக்கக்கூடிய புத்திஜீவிகளும் பேசாமல், கவனிக்காமலே உள்ளனர். இது எவ்வளவு பாரதூரமான பிரச்சினை. மிகப் பெரிய தவறு.   
இதற்குள்ளேயே உள்ளூராட்சித் தேர்தலுக்கான ஏற்பாடுகள்....   

எனவே இந்தத் தேர்தலும், ஏற்கெனவே வந்து, கடந்து போன தேர்தல்களில் ஒன்றாகத்தான் அமையப்போகிறதா? அல்லது மக்கள் புதிய அடையாளங்களைத் தாம் தேர்தலில் வெல்லக்கூடிய, மக்கள் நலன் சார்ந்த தரப்புகளைத் தெரிவு செய்யப்போகிறார்களா?  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தேர்தல்-மணியோசை/91-207108

Categories: merge-rss

புதிய அரசியல் கூட்டிற்கான முயற்சிகள்

Mon, 20/11/2017 - 05:23
புதிய அரசியல் கூட்டிற்கான முயற்சிகள்
 

புதிய அரசியல் கூட்டிற்கான முயற்சிகள்

யதீந்திரா 
புதிய அரசியல் கூட்டு ஒன்றிற்கான தேவை தொடர்பில் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. உள்ளுராட்சி தேர்தல் எதிர்வரும் ஜனவரி மாதத்தில் இடம்பெறலாம் என்னும் எதிர்பார்ப்பு இருக்கின்ற நிலையிலேயே இவ்வாறானதொரு கூட்டில் அவசரம் காண்பிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த பத்தியாளர் அறிந்த வகையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு மாற்றாக கொள்கை நிலையில் ஒன்றுபடக் கூடிய புதிய அரசியல் கூட்டு தொடர்பில் பல மாதங்களாகவே விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது தொடர்பில் பல கூட்டங்களும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. மன்னார் பொது அமைப்புக்களின் ஒன்றியத்தின் தலைவரும் இலங்கை தமிழரசு கட்சியின் இளைஞர் அணிச் செயலாளராக இருந்தவருமான சிவகரனின் ஏற்பாட்டில் பல்வேறு சந்திப்புக்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. சிவகரன் இதற்கான ஒரு ஒருங்கிணைப்பாளராக தொழிற்பட்ட தகவல் அரசியல் கட்சிகளோடு தொடர்புடைய பலருக்கும் நன்கு தெரிந்த விடயம்.

இது ஒரு புறமிருக்க தமிழரசு கட்சியின் தலைமையோடு கடுமையாக முரண்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணியின் தலைவர் சுரேஸ்பிரேமச்சந்திரனும் புதிய அரசியல் கூட்டு தொடர்பில் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டு வந்திருக்கிறார். இவ்வாறானதொரு பின்புலத்தில்தான் தற்போது தமிழ் மக்கள் பேரவையின் ஏற்பாட்டில் புதிய கூட்டிற்கான சாத்தியங்கள் தென்படுகின்றன. இந்தக் கூட்டில் தற்போது ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணியும் அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸ் சின்னத்தில் இருக்கும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் இணைந்திருக்கின்றன. எனினும் இந்தக் கூட்டிற்கான பொதுச் சின்னம் தொடர்பில் இதுவரை அறியக் கிடைக்கவில்லை. இதே வேளை பிறிதொரு பக்கத்தில் தனித்துவமான அரசியல் வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கும் உயத சூரியன் சின்னத்தின் கீழ் இருக்கும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியை ஒரு தளமாகக் கொண்டு புதிய கூட்டணி ஒன்றை கட்டியெழுப்புவது தொடர்பிலும் கலந்துரையாடல்கள் இடம்பெற்றுவருகின்றன. அதே போன்று அனைவரையும் ஓரிடத்தில் ஒன்றுபடச் செய்ய வேண்டுமென்னும் அடிப்படையிலும் சில முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. அதே வேளை இலங்கை தமிழரசு கட்சியின் தலைமையின் மீது அதிருப்தியுடைய பலர் ஒன்றிணைந்து ஜனநாயக தமிழரசு கட்சி என்னும் பெயரில் பிறிதொரு அணியை உருவாக்கும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டுவருகின்றனர்.

LGE

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்கு மாற்றாக எவ்வாறு சில முயற்சிகள் இடம்பெறுகின்றனவோ அதே போன்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் புதிய கட்சிகளை உள்வாங்குவதற்கான முயற்சிகளும் நடைபெற்றுவருகின்றன. எவ்வாறு பலர் புதிய கூட்டு ஒன்று தொடர்பில் கலந்துரையாடி வருகின்றனரோ அதே போன்று கூட்டமைப்பு வெளியில் இருப்பவர்களை உள்ளுக்குள் கொண்டு சேர்ப்பதற்கான முயற்சிகளிலும் பலர் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். அந்த வகையில் சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் தலைமையிலான ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணிக்கு மாற்றாக, வரதராஜப் பெருமாள் தலைமையில் உருவாக்கப்பட்ட ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி பத்மநாபா அணியை கூட்டமைப்புக்குள் உள்வாங்குவதற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் இடம்பெற்றுவருகின்றன. இந்தக் கட்சி சில மாதங்களுக்கு முன்னர் தனது கட்சியின் பெயரை தமிழர் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி என்று மாற்றியிருந்ததும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

இவ்வாறானதொரு சூழ்நிலையிலேயே சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறுவதாயின் அதனை உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்க வேண்டுமென்று சம்ந்தன் மற்றும் சுமந்திரன் ஆகியோர் தெரிவித்திருக்கின்றனர். ஏனெனில் இதுவரை சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் உத்தியோகபூர்வமாக கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேறவில்லை. தாங்கள் தமிழரசு கட்சிச் சின்னத்தில் போட்டியிட மாட்டோம் என்று மட்டுமே சுரேஸ் அறிவித்திருக்கின்றார். அப்படிப் பார்த்தால் சுரேஸ் இப்போதும் கூட்டமைப்புக்குள்தான் இருக்கிறார். ஆனாலும் சுரேசின் நிலைப்பாட்டிற்கு தொடர்ந்தும் கூட்டமைப்புக்குள் இருக்க முடியாது. கூட்டமைப்புக்குள் சுரேஸ் இனி இருக்கப் போவதில்லை என்னும் அடிப்படையில்தான் வரதரை உள்வாங்கும் யோசனையும் சாதகமாக பரிசீலிக்கப்படுகிறது.

இந்த விடயங்களை சாதாரண தமிழ் மக்கள் எவ்வாறு நோக்குவார்கள் என்பதை எவராலும் தற்போதைக்கு ஊகிக்க முடியாது. மக்கள் இப்படித்தான் சிந்திப்பார்கள் என்பததை ஊகிக்கவல்ல அரசியல் விற்பண்ணர்கள் எவரும் இல்லை. பொதுவான அவதானம், மக்கள் மத்தியில் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு தொடர்பில் கடுமையான அதிருப்தி நிலவுகிறது. இந்த பத்தியாளரது அவதானத்திலும் அது சரியான கணிப்பே ஆனால் அந்த அதிருப்திகள் வாக்குகளாக திரண்டு எவர் பக்கம் போகும் என்பதை அனுமானிப்பது இயலாத காரியம். ஆனால் பொதுவாக மக்கள் பலமான அரசியல் கூட்டுக்களை விரும்புகின்றனர் எனலாம். அதற்கு பலமான ஒன்றால்தான் தங்களுக்கான பாதுகாப்பை வழங்க முடியுமென்று அவர்கள் நம்புவதே காரணமாக இருக்கலாம். இதவும் கூட எனது ஊகம்தான். இவ்வாறானதொரு நிலையில்தான் பல்வேறு உள் முரண்பாடுகளுக்கு மத்தியிலும் கூட்டமைப்பால் தொடர்ந்தும் மக்களிடம் செல்ல முடிந்திருக்கிறது. வெற்றிபெற முடிந்திருக்கிறது.

TNA-5

மக்களின் பாதுகாப்பு என்பது வெறுமனே மக்களுக்கு கொள்கை பற்றி வகுப்பெடுப்பதல்ல மாறாக அந்த மக்களின் அடிப்படையான சமூக, பொருளாதார பிரச்சினைகளை தீர்த்து வைப்பதற்கு அந்த கட்சியிடம் அல்லது கூட்டிடம் என்ன வேலைத்திட்டங்கள் உண்டு என்பதும்தான். ஆனால் அப்படியான வேலைத்திட்டம் கூட்டமைப்பிடம் இல்லை. இதுவும் கூட்டமைப்பின் மீது மக்கள் அதிருப்தியடைவதற்கான பிரதான காரணமாகும். இங்கு மக்கள் என்று நான் குறிப்பிடுவது மாதம் பல ஆயிரங்களை சம்பளமாகப் பெறும் அரசாங்க அடியாட்களை அல்ல மாறாக சாதாரண ஏழை மக்களை. சாதாரண மக்கள் கொள்கை நிலைப்பாடுகளை அவதானித்து வாக்களிப்பதுமல்ல. தேர்தல்களின் போது தேர்தல் விஞ்ஞாபானங்களை வாசித்து வாக்களிப்பவர்கள் மிகவும் குறைவு. படித்தவர்கள் என்பவர்கள் கூட தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களில் அக்கறை செலுத்துவதில்லை. ஏனெனில் தேர்தல் காலங்களில் முன்வைக்கப்படும் விஞ்ஞாபனங்களை எவருமே பெறுமதியான உறுதிப்பாடுகளாக எடுப்பதில்லை. இந்த பின்புலத்தில்தான் இவர்கள் தேர்தல் விஞ்ஞாபனத்திற்கு மாறாக செயற்படுகின்றனர் என்னும் எதிர்த்தரப்பு விமர்சனங்கள் மக்கள் மத்தியில் பெரியளவில் செல்வாக்குச் செலுத்துவதில்லை. நான் கூறும் விடயங்கள் தேர்தல் காலங்களில் சாதாரணமாக பார்க்கக் கூடிய விடயம். இவ்வாறானதொரு பின்னணியில் கூட்டமைப்பின் மீதான அதிருப்திகளை எவ்வாறு வாக்குகளாக திரட்டிக் கொள்ளப் போகின்றனர்? அதற்காக புதிய கூட்டு எவ்வாறான உக்திகளை கையாளப் போகின்றது என்பதைக் கொண்டுதான் கூட்டமைப்பை அசைக்க முடியும். தற்போதைய நிலையில் சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் வெளியேறினாலும் கூட்டமைப்பால் தொடர்ந்தும் கூட்டமைப்பாக இயங்க முடியும். இந்த நிலையில் உருவாகும் ஒரு அரசியல் கூட்டு அல்லது இரண்டு கூட்டுக்களினதும் பிரதான எதிரி கூட்டமைப்பாகவே இருக்கப் போகிறது.

இந்த இடத்தில் முன்னெச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டுமென்பது சிலரது வாதம். புதிய கூட்டு மிகவும் வலுவான நிலையில் மக்களிடம் செல்ல வேண்டும். இல்லாவிட்டால் இது தமிழ்த் தேசிய அரசியலுக்கு ஒரு பின்னடைவையும் ஏற்படுத்தி விடலாம் என்பது அவர்களது வாதம். எனவேதான் தமிழரசு கட்சியின் தலைமையுடன் முரண்பாடுடைய அனைத்து தரப்புக்களையும் உள்ளடக்கியதாக ஒரு பரந்தளவிலான கூட்டாக இதனை உருவாக்க வேண்டும். உடன்பட்டுச் செல்லக் கூடிய அனைவரையும் உள்வாங்க வேண்டும் என்கின்றனர். முக்கியமாக கிழக்கிலுள்ள அரசியல் செயற்பாட்டாளர்கள் மத்தியில் இவ்வாறானதொரு பார்வையே மேலோங்கிக் காணப்படுகிறது. என்னதான் கொள்கை தொடர்பில் விவாதங்களை அடுக்கிக் கொண்டு போனாலும் தேர்தலை எதிர்கொண்டால் கணிசமான வெற்றியை பெற வேண்டும். தேர்தல் வெற்றியே இறுதியில் ஒரு நிலைப்பாட்டிற்கான அங்கீகாரத்தை பெற்றுக் கொடுகின்றது. அந்த வகையில் நோக்கினால் புதிய கூட்டிற்கும் தேர்தலில் வெற்றி அவசியம். தனித்து தேர்தல்களை எதிர்கொள்ள முடியாத போதுதான் கூட்டுக்கள் தேவைப்படுகின்றன என்னும் யாதார்த்தத்தை எவராலும் புறம்தள்ள முடியாது. எனவே உருவாகப் போகும் அரசியல் கூட்டுக்கள் அடிப்படையில் தேர்தலை எதிர்கொள்ளுவதற்கான தந்திரோபாயங்கள்தான். அந்த வகையில் புதிய அரசியல் கூட்டு சரியான தந்திரோபங்களுடன், மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு நெருக்கமாக செல்லுமாயின் கூட்டமைப்பின் மீதான அதிருப்தியை அப்படியே வாக்குகளாக திரட்டிக் கொள்ளலாம். கூட்டமைப்பின் மீதான அதிருப்திகளை சரியாக அணுக முடியாமையின் காரணமாகவே இதுவரை கூட்டமைப்பின் செல்வாக்கு சரியாமல் இருக்கிறது.

http://www.samakalam.com

Categories: merge-rss

உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலும் மாற்று அணியும்

Mon, 20/11/2017 - 05:22
உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலும் மாற்று அணியும்
 

உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலும் மாற்று அணியும்

நிலாந்தன் 
உள்ளூராட்சிசபைத் தேர்தல் ஒன்று நடந்தால் அதில் இரண்டு தரப்பிற்கு சோதனை காத்திருக்கிறது. முதலாவது சிறீலங்கா சுதந்திரக்கட்சி, இரண்டாவது தமிழரசுக்கட்சியும் அதன் கூட்டாளிகளும். கூட்டரசாங்கம் என்பது சுதந்திரக்கட்சியின் பிளவில் இருந்து உருவானதுதான். இந்நிலையில் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல் எனப்படுவது சுதந்திரக்கட்சிக்குள் ஏற்பட்டிருக்கும் பிளவை மேலும் ஆழமாக்கவே உதவும். இது சில சமயங்களில் ஐக்கியதேசியக் கட்சிக்கு வெற்றி வாய்ப்புக்களை அதிகப்படுத்திவிடும். தேர்தலில்; மகிந்த அணி வென்றாலும், மைத்தரி அணி வென்றாலும் இழப்பு சிறீலங்கா சுதந்திரக்கட்சிக்குத்தான். அக்கட்சிக்குள் ஏற்பட்டிருக்கும் பிளவு மேலும் ஆழமாக்கப்படுமே தவிர குறைக்கப்படாது. இப்படிப் பார்த்தால் ரணில் விக்கிரமசிங்க யு.என்.பியைப் பலப்படுத்தும் நோக்கில் எஸ்.எல்.எவ்.பி.யை தொடர்ந்தும் பிளந்து வைத்திருக்க முயற்சித்திருக்கிறாரா? என்றும் சிந்திக்க வேண்டும். எஸ்.எல்.எவ்.பி. பிளவுண்டிருப்பதனால் தான் ஒரு கூட்டரசாங்கம் உருவாகியது. கூட்டமைப்பு எதிர்க்கட்சியாக வரமுடிந்தது. எனவே எஸ்.எல்.எவ்.பி.யைத் தொடர்ந்தும் பிளவுண்ட நிலையில் வைத்திருப்பதற்கு அதன் மூத்த உறுப்பினர் விரும்புவார்களா?

இத்தகையதோர் பின்னணிக்குள் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல்கள் நடந்தால் முதலாவது சோதனை; எஸ்.எல்.எவ்.பி.க்;குத்தான். இரண்டாவது சோதனை தமிழரசுக்கட்சிக்காகும். தமிழரசுக்கட்சியின் பங்களிப்போடு யாப்புருவாக்கத்திற்கான ஓர் இடைக்கால அறிக்கை வந்திருக்கின்றது. இடைக்கால அறிக்கையில் முன்மொழியப்படும் ஒரு தீர்வுத் திட்டத்திற்காக தமிழரசுக்கட்சியானது ஆகக்கூடிய பட்சம் விட்டுக் கொடுத்திருப்பதாக டிலான் பெரேரா போன்ற அரசாங்கப் பிரமுகர்கள் கூறி வருகிறார்கள். இந்நிலையில் ஒரு தீர்வை உருவாக்குவதற்காக தமிழரசுக்கட்சியும் அதன் கூட்டாளிகளும் விட்டுக்கொடுத்தது சரியா? பிழையா? என்பதை தமிழ் மக்கள் முடிவெடுக்கும் ஒரு களமாக உள்ளூராட்சிசபைத் தேர்தல்கள் அமையக்கூடும். வந்திருப்பது இடைக்கால அறிக்கைதான். அது இறுதியாக்கப்படும் வரையிலும் அதைக்குறித்து இறுதி முடிவுகளை எடுப்பது கடினம்தான். ஆனால் இடைக்கால அறிக்கையில் இருப்பதை விடவும் அதிகமாக எதையும் இறுதியறிக்கையில் எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதே இலங்கைத் தீவின் வரலாற்று அனுபவமாகும். எனவே இடைக்கால அறிக்கையில் மும்மொழியப்பட்டவைகளின் பிரகாரம் தமிழரசுக்கட்சியும் அதன் சிறிய கூட்டாளிகளும் அதிகபட்சம் விட்டுக்கொடுத்திருப்பது தெரியவருகிறது. இவ்வாறு விட்டுக்கொடுத்து ஒரு தீர்வைப் பெறுவது சரியா? பிழையா? என்ற தீர்ப்பை தமிழ் மக்கள் உள்ளூராட்சிசபைத் தேர்தலில் வழங்கக்கூடும்.

Local.Government.Election

இந்த இடத்தில் ஒரு விவாதத்தைத் கவனிக்க வேண்டும். உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல் எனப்படுவது ஊரக மட்டத்திலானது. ஊரக மட்ட அரசியலுக்கானது. அதில் தேசிய அளவிலான விவகாரங்களை விவாதிக்கலாமா? அல்லது விவாதிக்கப்படுமா? என்பதே அதுவாகும். ஆனால் இனப்பிரச்சினை கூர்மையடைந்த பின்னரான எல்லாத் தேர்தல்களின் போதும் இன அடையாளமே வெற்றிகளைத் தீர்மானித்தது. இனமான அலையே வெற்றிகளைத் தீர்மானித்தது. உள்ளூர் அதிகாரங்களைக் குறித்து விவாதிக்கப்பட்ட தேர்தல் களங்கள் மிகக்குறைவு. தன்னாட்சி அதிகாரத்திற்காக போராடும் ஒரு மக்கள் குழாம் எந்த ஒரு சிறு தேர்தலையும் தனது தன்னாட்சி அதிகாரங்களை பெற்றுக்கொள்வதற்கான ஒரு களமாகவே பயன்படுத்தும். இப்படிப் பார்த்தால் இடைக்கால அறிக்கை வெளிவந்திருக்கும் ஒரு பினனணியில் அது பற்றிய விவாதக் களமாக உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல் களம் மாறக்கூடிய வாய்ப்புக்களே அதிகம் காணப்படுகின்றன. அதிலும் குறிப்பாக இடைக்கால அறிக்கையை உருவாக்க உழைத்த தமிழரசுக்கட்சிக்கும் அதன் கூட்டாளிகளுக்கும் எதிராக ஒரு மாற்று அணி உருத்திரளத் தொடங்கியிருக்கும் ஒரு பின்னணியில் எப்படிப்பட்ட ஒரு மோதல் களமாக அது அமையும் என்பதனை ஓரளவிற்கு ஊகிக்கலாம்.

கோட்பாட்டு அடிப்படையில் கூட உள்ளூராட்சி தேர்தல்களம் எனப்படுவது தனிய உள்ளூராட்சி அதிகாரத்தோடு மட்டும் தொடர்புடையது அல்ல அது தமிழ்மக்களின் தன்னாட்சி அதிகாரத்தோடும் தொடர்புடையதுதான். அதாவது இனப்பிரச்சினையிலிருந்து பிரிக்கப்பட முடியாத ஒன்றுதான். உள்ளூராட்சி அதிகாரம் எனப்படுவது இன்று உலகம் முழுவதும் அதிகம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஓர் நடைமுறையாகும். கீழிருந்து மேல் நோக்கி கட்டியெழுப்பப்படும் ஒரு ஜனநாயகக் கட்டமைப்பின் அடிச்சட்டமாக அது பார்க்கப்படுகிறது. உள்ளூராட்சி அதிகாரங்களைப் பலப்படுத்துவதன் மூலமாகவே பங்கேற்பு ஜனநாயகத்தை பலமாகக் கட்டியெழுப்பலாம் என்று அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். வளரும் நாடுகளுக்கு உதவ முன்வரும் கொடையாளி நாடுகளும், கொடையாளி நிறுவனங்களும் உள்ளூராட்சி அமைப்புக்களோடு நேரடியாக தொடர்பு கொள்ள விளைவதை இங்கு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். இடைக்கால அறிக்கையிலும் அதிகாரப்பகிர்விற்குரிய மூன்று மட்டங்களில் ஆகக்கீழ் மட்டமாக உள்ளூராட்சி சபைகளைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இத்தகையதோர் பின்னணியில் உள்ளூராட்சி அதிகாரம் எனப்படுவது தொட்டிலில் தொடங்கி சுடுகாடு வரையிலுமானது என்று ஒரு முன்னாள் பட்டினசபைத் தவிசாளர் சொன்னார். ஒரு குழந்தை பிறக்கும் பொழுது அதன் தாய், சேய் நலன்களிலிருந்து தொடங்கி அது முதுமையடைந்து இறக்கும் பொழுது கொண்டு செல்லப்படும் சுடுகாட்டை நிர்வகிப்பது வரை எல்லாமே உள்ளூராட்சி அதிகாரங்களுக்கு உட்பட்டவைதான்.

TNA Cartoon (2)

ஆனால் பிரயோக யதார்த்தம் எதுவெனில் உள்ளூராட்சி சபைகள் அவற்றின் அதிகாரங்களை முழுமையாகப் பிரயோகிப்பதில் சில அடிப்படையான வரையறைகள் உண்டு என்பதுதான். தேசியப் பதுகாப்பு என்ற போர்வையிலும் கடலோரப் பாதுகாப்பு, வனப்பாதுகாப்பு போன்றவற்றின் அடிப்படைகளிலும் உள்ளூராட்சி சபைகளின் அதிகாரம் குறைக்கப்படுகிறது என்று முன்னாள் தவிசாளர்கள் சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள். உள்ளூர் வளங்களின் மீதான மக்கள் அதிகாரமே அதன் மெய்யான் பொருளின் உள்ளூராட்சி அதிகாரமாகும். நிலம், கடல், வனம், குளம் முதலாக கனிம வளங்களும் உட்பட உள்ளூர் வளங்களைக் கொண்டு தன்னிறைவான கிராமங்களைக் கட்டியெழுப்புவதே உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் இலட்சியவாத நோக்கமாகும். ஆனால் நடைமுறையில் உள்ளூராட்சி சபைகள் அவற்றிற்கு என்று குறித்தொதுக்கப்பட்ட வளங்களை அனுபவிப்பதிலும், பிரயோகிப்பதிலும் பின்வரும் தடைகள் இருப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

1. வெளிப்பார்வைக்கு உள்ளூராட்சி சபைகள் அதிகாரம் மிக்கவைகளாகத் தோன்றினாலும் நடைமுறையல் மத்திய அரசாங்கம்; மையப்படுத்த்பட்ட நிர்வாக நடைமுறைகளுக்கூடாக அந்த அதிகாரங்களைப் பலவீனப்படுத்துவது.
2.நிர்வாக சேவை அதிகாரிகள் மக்கள் பிரதிநிதிகளை மதிப்பதில்லை அல்லது அவர்களோடு ஒத்துழைப்பதில்லை என்பது.
3. மக்கள் பிரதிநிதிகள் சிலர் தமக்குரிய அதிகாரம் தொடர்பில் விளக்கமின்றியும், பயிற்சியின்றியும், விவேகமின்றியும் காணப்படுவது அல்லது அதிகாரங்களைத் துஷ;பிரயோகம் செய்பவர்களாகக் காணப்படுவது.
4. மத்திய அமைச்சர்களும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் தமது வாக்கு வங்கிகளைப் பாதுகாப்பதற்காக உள்ளூராட்சி அதிகாரங்களில் தலையிடுவது.

TNA, TNPF, CVW

மேற்கண்ட பிரதான தடைகளும் உட்பட ஏனைய உபதடைகள் காரணமாக தமிழ் உள்ளூராட்சி சபைகள் போதியளவு வினைத்திறனோடு இயங்க முடியாதிருப்பதாக சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது. அதேசமயம், உள்ளூராட்சி சபைகளைக் கைப்பற்றும் கட்சிகள் பொருத்தமான உள்ளூராட்சிக் கொள்கைகளையோ, கொள்கைகளைத் திட்ட வரைபுகளையோ கொண்டிருப்பதில்லை என்பதையும் இங்கு சுட்டிக் காட்ட வேண்டும். உள்ளூராட்சித் தேர்தல்களின் போது தமது உள்ளூராட்சிக் கொள்கைத்திட்ட வரைபு எதுவென்பதை இதுவரையிலும் எத்தனை கட்சிகள் முன்வைத்திருக்கின்றன?. இனிவரக்கூடிய தேர்தல்களிலும் அவ்வாறான கொள்கைத்திட்ட வரைபு முன்வைக்கப்படுமா? தமிழ்க் கட்சிகளைப் பொறுத்தவரை உள்ளூராட்சி அதிகாரம் எனப்படுவது தன்னாட்சி அதிகாரத்தின் ஒரு பகுதிதான். எனவே உள்ளூராட்சிக் கொள்கைத்திட்;டம் எனப்படுவதும் தேசியக் கொள்கைத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்க வேண்டும். தமிழ்த்தேசிய நோக்கு நிலையிலிருந்து கிராமங்களை எப்படிக் கட்டியெழுப்புவது என்று சிந்தித்து அத்திட்ட வரைபு உருவாக்கப்பட வேண்டும். தேசிய விடுதலையென்பது சமூக விடுதலையையும் உள்ளடக்கியதொன்று என்ற மூலக்கொள்கையிலிருந்து அது உருவாக்கப்பட வேண்டும். கிராமங்களில் காணப்படும் சாதி, மத, பால் அசமத்துவங்களைக்; கவனத்திலெடுத்து பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

தேசியம் எனப்படுவது ஒரு மக்கள் திரளின் கூட்டுப் பிரக்ஞையாகும். ஒரு மக்களை திரளாக்கும் எல்லாவற்றிலும் தேசியத்தன்மை உண்டு. ஒரு மக்கள் கூட்டம் திரளாவதை தடுக்கும் எல்லாக் காரணிகளும் தேசியத்திற்கு எதிரானவை. எனவே ஒரு மக்கள் கூட்டம் உருகிப் பிணைந்த ஒரு திரளாக திரட்டப்படுவதற்கு தடையாக இருக்கக் கூடிய சாதி, மத, பால் அசமத்துவங்கள் அனைத்தும் களையப்பட்டு ஜனநாயக அடிச்சட்டத்தின் மீது அனைவரும் சமமாக ஏற்றுக்கௌ;ளப்படும் பொழுதே அது முற்போக்கான தேசியமாக மேலெழுகின்றது. எனவே உள்ளூராட்சி கொள்கைகளை வகுக்கும் பொழுது அது மேற்சொன்ன சமூக விடுதலையையும் உள்ளடக்கிய தேசிய விடுதலை என்ற கொள்கை அடிப்படையில் கிராமங்களைக் கட்டியெழுப்பும் ஒன்றாக உருவாக்கப்பட வேண்டும்.அப்படி உருவாக்கப்படுமிடத்து தற்பொழுது வலிகாமத்தில் மயானமா? மக்கள் குடியிருப்பா? என்று கேட்டு போராடும் நிலமைகள் தவிர்க்கப்படும். அது மட்டுமல்ல. இப்பொழுது வேட்பாளரைத் தேடி வலை வீசும் நிலமையும் தவிர்க்கப்படும்.

இனிவரும் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தல்களில் பெண்களுக்கு 25வீதம் ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் குரூரமான யதார்த்தம் எதுவெனில் பெரும்பாலான கட்சிகளிடம் கிராமமட்டத் தலைவிகள் இல்லை என்பதே. கிடைக்கப்பெறும் செய்திகளின்படி அரங்கிலுள்ள அரசியல்வாதிகள் சிலர் தமது மனைவிமார்களை களத்தில் இறக்கப்போவதாகக் கூறப்படுகிறது. ஓய்வூதியர்களின் அரசியலைப் போல இனி திருமதி பிரமுகர்களின் அரசியலும் உருவாகப் போகிறதா?

தமிழ்த்தேசிய நோக்கு நிலையிலிருந்து கிராமங்களைக் கட்டியெழுப்புவது என்பது ஒரு தேர்தல் உத்தியல்ல. அது கீழிருந்து மேல் நோக்கி தேசிய உணர்வுகளையும், ஜனநாயகத்தையும், உள்ளூர் தலைமைத்துவத்தையும் கட்டியெழுப்பும் நோக்கிலான பங்கேற்பு ஜனநாயகப் பொறிமுறையாகும். ஒரு தேர்தலை முன்வைத்து உடனடிக்கு சுடுகுது மடியைப் பிடி என்று அதைச் செய்ய முடியாது. அதை நீண்டகால நோக்கில் திட்டமிட்டு படிப்படியாக பண்படுத்திப் பயிர் செய்ய வேண்டும்.

TPC

ஆனால் தற்பொழுது நடந்துகொண்டிருப்பது என்ன? அரசாங்கம் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலை அறிவித்ததன் பின்னணயில் புதிய தேர்தல் கூட்டுக்களுக்காக காய்கள் நகர்த்தப்படுகின்றன. ஒரு மாற்று அணிக்கான தேவை பற்றி எப்பொழுதோ உணரப்பட்டு விட்டது. விக்னேஸ்வரனின் வருகைக்குப் பின் அவ்வெதிர்பார்ப்புக்கள் மேலும் அதிகரித்தன. ஆனால் சில மாதங்களுக்கு முன் அவர் ஒரு மாற்று அணிக்கு தலைமை தாங்க மாட்டார் என்பதனை வெளிப்படுத்திய பின் அவ் எதிர்பார்ப்புக்களில் ஒரு வித தொய்வு ஏற்பட்டது. எனினும் ஒரு மாற்று அணிக்கான சந்திப்புக்கள் தொடர்ந்தும் இடம்பெற்று வந்தன. இச்சந்திப்புக்களின் விளைவாகவும் தேர்தல் வரக்கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பின் பின்னணியிலும் இப்பொழுது தமிழ்ப்பரப்பில் இரண்டு வலிமையான தெரிவுகள் மேலெழுந்துள்ளன. முதலாவது தமிழ்மக்கள் பேரவையால் பின்னிருந்து ஊக்குவிக்கப்படும் ஒரு கூட்டு. இரண்டாவது தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் சின்னத்தின் கீழான ஒரு கூட்டு. மக்கள் பேரவை ஒரு கட்சியாக மாறாது என்பது கடந்த கிழமை நடந்த சந்திப்போடு திட்டவட்டமாகத் தெரியவந்துள்ளது. அது போலவே விக்னேஸ்வரனும் தனது பதவிக்காலம் முடியும் வரையிலும் திருப்பகரமாக முடிவுகளை எடுக்கமாட்டார் என்பது பெருமளவிற்கு வெளித்தெரிய வந்து விட்டது. இந் நிலையில் பேரவையின் பின்பலத்தோடு கஜேந்திரகுமாரும், சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரனும் சிவில் அமைப்புக்களும் ஒன்று திரளக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் தூக்கலாகத் தெரிகின்றன. தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியோடு சேர்வதற்கு கஜேந்திரகுமார் அணி தயங்குகிறது. இது தொடர்பில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக்கும், தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணிக்குமிடையே இக்கட்டுரை எழுதப்படும் நாள் வரைக்குமே உடன்பாடு எதுவும் எட்டப்படவில்லை.

ஏற்கெனவே ஸ்தாபிக்கப்பட்டதும் தமிழ் மக்கள் மனதில் ஆழப்பதிந்ததுமாகிய ஒரு சின்னத்தை முன்வைத்து தமிழரசுக்கட்சியை எதிர்ப்பதா? அல்லது ஜனவசியமிக்க தலைவர்களுக்காகக் காத்திருக்காமலும், சின்னங்களில் தொங்கிக் கொண்டிராமலும் நீண்ட கால அடிப்படையில் படிப்படியாக ஒரு தமிழ்த்தேசிய மக்கள் இயக்கத்தைக் கட்டியெழுப்புவதா? என்பதே இப்பொழுது மாற்றுத் தரப்பின் முன்னாலுள்ள இருபெரும் கேள்விகளாகும். எனினும் உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலைப் பொறுத்தவரை தமிழரசுக்கட்சியும் அதன் சிறிய கூட்டாளிளும் ஒத்துழைத்து உருவாக்கிய இடைக்கால வரைபை முன்வைத்து ஒரு மோதல்க் களத்தை திறக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்று அணிக்குள் கருத்து வேறுபாடு இல்லை.

 

உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலுக்காக உள்ளூர்த் தலைமைகளைத் தேடியலையும் ஒரு நிலமையென்பது தமிழ் ஜனநாயகத்தின் கிராமமட்ட வலைப்பின்னல் எவ்வளவு பலவீனமாகக் காணப்படுகிறது என்பதனைக் காட்டுகிறது.கொள்கைவழி நின்று கிராம மட்டத் தலைமைகளை கட்டியெழுப்பும் நோக்கில் நீண்டகாலத் திட்டம் ஒன்று தேவை என்பதைத்தான் தற்போதுள்ள நிலமைகள் காட்டுகின்றன. இது தொடர்பில் ஒரு கூர்மையான அரசியல் அவதானி அண்மையில் எனக்கு ஒரு ஸென் பௌத்தக் கதையைச் சொன்னார்…. ஒரு ஸென் பௌத்தத் துறவி தலையில் நிறையப் புத்தகங்களை அடுக்கியபடி முன்பின் தெரியாத ஒரு பாதையினூடாகப் பயணம் செய்ய முற்பட்டார். பாதையின் தொடக்கத்தில் அவர் கண்ட ஒரு ஊர்வாசியிடம் ‘இப் பாதையூடாக நான் போய்ச் சேர வேண்டிய இடத்தை அடைவதற்கு எவ்வளவு காலம் எடுக்கும்?’ என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த ஊர் வாசி சொன்னார் ‘மெதுவாகப் போனால் இன்று பின்னேரம் சென்றடைவீர்கள். விரைவாகப் போனால் நாளை பகல் சென்றடைவீர்கள்’ என்று. துறவி வேகமாகப் போனார். அடுத்த நாள் காலைதான் உரிய இடத்தை சென்றடைய முடிந்தது. திரும்பி வரும் பொழுது முன்பு சந்தித்த அதே ஊர்வாசியைக் கண்டார். ‘ஏன் அப்படிச் சொன்னீர்கள்’ என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் சொன்னார்…… ‘தலையில் புத்தக அடுக்கோடு வேகமாகப் போனால் அடிக்கடி இடறுப்படுவீர்கள். புத்தகங்கள் விழும். அவற்றை எடுத்து அடுக்கிக் கொண்டு போக நேரம் அதிகம் எடுக்கும். ஆனால் மெதுவாகப் போனால் மேடு பள்ளங்களை பார்த்து கால்களை நிதானமாக எடுத்து வைப்பீர்கள்;. புத்தகங்களையும் தலையிலிருந்து விழாமல் பார்த்துக் கொள்வீர்கள். அதனால் தான் அப்படிச் சொன்னேன்’ என்று. இப்பொழுது தமிழ் அரங்கில் ஒரு மாற்று அணிக்கான தேர்தல் கூட்டைக் குறித்து சிந்திக்கும் எல்லாத் தரப்புக்களுக்கும் இக்கதை பொருந்துமா?

http://www.samakalam.com

Categories: merge-rss

இன­வாத நிலைப்­பாடு நாட்­டுக்கு நன்மை தரப் போவ­தில்லை

Sun, 19/11/2017 - 15:43
  • இன­வாத நிலைப்­பாடு நாட்­டுக்கு நன்மை தரப் போவ­தில்லை
இன­வாத நிலைப்­பாடு  நாட்­டுக்கு நன்மை  தரப் போவ­தில்லை
 
 
இன­வாத நிலைப்­பாடு நாட்­டுக்கு நன்மை தரப் போவ­தில்லை

“அரச தலை­வர் அவர்­களே! மிகச் சிர­ம­மா­ன­தொரு வேலையை நாம் மேற்­கொண் டோம். ரொட்டி சுடும் கல்­லைச் சூடாக்க நாங்­கள் வரு­டக் க­ணக்­கான நாள்­களை புகை­யில் கழித்­தோம். அவ்­வி­தம் அந்­தக் கல்லை, ரொட்டி சுடு­வ­தற்­கா­கவே நாம் சூடாக்­கிக் கொடுத்­தோம். ஆனால் தற்­போது பார்க்­கும்­போது அது தீப்­பற்றி மூண்­டெ­ரி­கி­றது. நாங்­கள் அதனை ரொட்டி சுடு­வ­தற்­கா­கத்­தான் தயார் செய்­தோம். ஆனால் அந்த ரொட்டி தற்­போது கரு­கிச் சாம்­ப­ரா­கிப் போயுள்­ளது.’’

2015ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் முத­லாம் திக­தி­யன்று மேற்­கண்ட கருத்தை வெளி­யிட்ட பிர­மு­கர் சாதா­ர­ண­மான ஒரு­வ­ரல்­லர். வணக்­கத்­துக்­கு­ரிய மாது­ளு­வேவ சோபி­த­தே­ரரே மனம் நொந்த நிலை­யில் அவ்­வி­தம் கருத்து வெளி­யிட்­டி­ருந்­தார்.

மகிந்த ராஜ­பக்ச தலை­மை­யி­லான அரசை அகற்றி, நியா­ய­மான சமூ­க­மொன்றை உரு­வாக்­கும் முயற்­சி­யில் முன்­னின்று பாடு­பட்ட சோபி­த­தே­ரர், தாம் உயி­ரி­ழக்கு முன்­னர் மைத்­தி­ரி­பால அர­சுக்கு விடுத்த கடைசி அறி­வு­றுத்­தல் இது­வா­கும்.

உண்­மை­யில் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அரசு மற்­றெல்­லோ­ரது ஆலோ­ச­னை­க­ளை­யும்­விட, சோபித தேர­ரது ஆலோ­ச­னைக்கே முன்­னு­ ரிமை வழங் கிச் செயற்­பட்­டி­ருக்­க­வேண்­டும். மகிந்­த­வின் தலை­மை­யி­லான அரசை அகற்றி, மைத்­தி­ரி­பால தலை­மை­யி­லான அர­சைப் பத­வி­யில் அமர்த்த சோபித தேரர் மேற்­கொண்ட முயற்­சி­கள் பெரும் பெறு­ம­தி­மிக்­கவை.

ஆட்சி மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­ய­தில் சோபி­த­தே­ர­ரது பங்கு முக்கியத்துவமானது

2015ஆம் ஆண்டு ஜன­வரி மாதம் 8ஆம் திக­திய அர­சி­யல் தலை­மைத்­துவ மாற்­றத்­தின் பின்­னர், சோபி­த­தே­ரர் பொது சமூ­கங்­க­ளைப் பிர­தி­நி­தித்­து­ வப்­ப­டுத்தி ஐ.தே.கட்­சி­யு­டன் உடன்­ப­டிக்­கை­யொன்றை மேற்­கொண்­டார்.

முக்­கிய 14 விட­யங்­களை உள்­ள­டக்கி வரை­யப்­பட்ட அந்த உடன்­ப­டிக்­கை­யில் கீழ்க் குறிப்­பி­டப் ப­டும், புனர்­நிர்­மா­ணங்­களை மேற்­கொள்­ளல், புதிய நாடா­ளு­மன்­றத்தை அர­ச­மைப்பு உரு­வாக்­கல் சபை­யாக ஆக்கி நடை­மு­றை­யி­லுள்ள நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை ஒழித்து நாடா­ளு­மன்­றம் பொறுப்­புக்­கூ­றத்­தக்க அமைச்­ச­ரவை அர­ச­மைப்­பொன்றை உரு­வாக்க முன்­னு­ரிமை வழங்­கல், நாடா­ளு­மன்­றத் தேர்­தல் மூலம் நாடா­ளு­மன்­றம் உரு­வாக்­கப்­பட்ட பின்­னர் அர­ச­மைக்­கும் அதி­கா­ரத்­தைப் பெற்ற கட்­சியை மாற்ற இய­லாத விதத்­தி­லான சட்­ட­மொன்றை அர­ச­மைப்பு விதி­க­ளில் உள்­ள­டக்­கல் போன்ற முக்­கிய அம்­சங்­கள் உள்­ள­டக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன.

குறித்த அந்த ஒப்­பந்­தத்­தின் அடிப்­ப­டை­யி­லேயே ஐ.தே.கட்சி மற்­றும் சுதந்­தி­ரக் கட்சி என்­பவை இணைந்து இணக்­கப்­பா­டொன்றை எட்­டின. நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் பத­வியை ஒழிப்­ப­தென்­பது மைத்­தி­ரி­பால ஏற்­றுக்­கொண்ட முக்­கிய அம்­ச­மாக அமைந்­தி­ருந்­தது.

ஆனால் தற்­போது சுதந்­தி­ரக் கட்­சியோ ‘‘மைத்­தி­ரி­பால அவ்­வி­தம் இணக்­கப்­பா­டொன்­றுக்கு ஒப்­புக் கொண்­டி­ருந்­தா­லும், சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யின் நிலைப்­பாடு அது­வல்ல’’ எனத் தெரி­வித்­துள்­ளது. அந்த வகை­யில் சுதந்­தி­ரக் கட்சி ஒரு நிலைப்­பாட்­டி­லும் தாம் மற்­றொரு நிலைப்­பாட்­டி­லும், இருப்­ப­தாக மைத்­தி­ரி­யால் உணர இய­லாது எனக் கூறி­விட இய­லாது.

‘‘எந்­த­வொரு சந்­தர்ப்­பத்­தி­லும் தேசி­யத்­தின் அடிப்­ப­டை­யில் மேற்­கொள்­ளும் சகல பிரி­வினை முயற்­சி­க­ளை­யும் நான் கடு­மை­யாக எதிர்க்­கி­றேன்; வெறுக்­கி­றேன். நான் எனது வாழ்­நாள் முழு­வ­தும் பிரி­வி­னை­ வா­தத்­துக்கு எதி­ரா­கப் போராடி வந்­துள்­ளேன்; தற்­போ­தும் போராடி வரு­கின்­றேன்; எனது உயிர்­பி­ரி­யும் நாள் வரை போரா­டு­வேன்’’ என பிரி­வி­னை­வா­தத்­துக்கு எதி­ரான கடும் கொள்கை நிலைப்பாட்­டைக் கடைக்­கொண்­ட­வர் தென்­னா­பி­ரிக்­கா­வின் முன்­னாள் அரச தலை­வர் நெல்­சன் மண்­டேலா.

பல்­லாண்­டு­கள் கால­மாக ஐரோப்­பா­வின் குடி­யேற்ற நாடா­க­வி­ருந்த தென்­னா­பி­ரிக்­கா­வில் நில­விய அடி­மைத்­தளை நடை­மு­றைக்கு எதி­ரா­கப் போரா­டிய அவர், இன­பே­த­மற்ற உல­கொன்­றுக்­கா­கக் கனவு கண்ட பெரு­ம­கனா­வார்.

சிங்­கப்­பூரை உரு­வாக்­கிய சிற்­பி­யின் இலங்கை குறித்த நிலைப்­பாடு

‘‘ஒரு இனத்­துக்கு இருக்க வேண்­டிய அடிப்­படை அம்­சங்­க­ளென சொந்த இனக்­கு­ழு­மம், பொது­வான மொழி, பொது­வான கலா­சா­ரம் என்­பவை ஆரம்­பத்­தில் எம்­மி­டம் இருந்­த­தில்லை. நாம் தென்­சீன, தென்­னிந்­திய, பாகிஸ்­தான் மற்­றும் பங்­க­ளா­தேஷ் (பாகிஸ்­தா­னி­லி­ருந்து பிரி­வ­தற்கு முன்­னர்) இலங்கை மற்­றும் தீவுக் கூட்­டங்­க­ளி­லி­ருந்து வந்து குடி­யே­றிய சமூ­கங்­க­ளைக் கொண்­டி­ருந்­தோம். இத்­த­கைய சகல நாடு­க­ளி­லி­ருந்­தும் வந்து குடி­யே­றிய இனத்­த­வர்­க­ளை­யும் ஒன்­றி­ணைத்து நாட்டை நிர்­வ­கிக்க இய­லுமா என்ற சிக்­கல் நிலை எம்­முன் பூதா­க­ர­மாக எழுந்து நின்­றது.

மேற்­கண்­ட­வாறு கருத்து வெளி­யிட்­ட­வர் சிங்­கப்­பூரை உரு­வாக்­கிய சிற்­பி­யா­கக் கொள்­ளப்­பட்ட சிங்­கப்­பூ­ரின் தலைமை அமைச்­சர் பொறுப்பு வகித்த லீகு­வான் யூ என்ற பெரு­ம­கனா­வார். ஒன்­றி­ணைந்து செயற்­ப­டு­வ­தன் மூல­மா­க­வே­ யன்றி இரண்டு மூன்று பிரி­வு­ க­ளாக நாட்­டைப் பிரித்து அந்த நாட்டை முன்­னேற்ற இய­லா­தெ­னக் கூறி­ய­வர் லீகு­வான்யூ. நாட்­டில் வாழும் சக­ல­ருமே சிங்­கப்­பூர் பிர­ஜை­கள்­தான் என்ற உணர்வை அங்கு வாழ்ந்த பல்­வேறு நாட்­ட­வர்­கள் மனங்­க­ளில் நிலை­பெ­ற­வைத்து, சிங்­கப்­பூ­ரின் பல்­வேறு இனக்­கு­ழு­மங்­க­ளை­யும் சிங்­கப்­பூ­ரின் தேசிய அன்­னி­யோன்ய நிலைப்­பாட்­டுக்கு ஒன்­றி­ணைத்­த­தன் மூலம் லீ குவான் யூ சிங்­கப்­பூரை உல­கின் தலைசி­றந்த நாட­னெ்­றா­கக் கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தில் வெற்­றி­கண்டவர்.

1948ஆம் ஆண்­ட­ள­வில் ஆசி­யப் பிராந்­தி­யத்­தில் முன்­னேற்­ற­ ம­டைந்த நாடா­கத் திகழ்ந்­தது ஜப்­பானே ஆகும். அதற்­க­டுத்த இரண்­டா­வது நிலை­யில் இலங்கை திகழ்ந்து வந்­தது. சிங்­கப்­பூ­ரைச் சிறந்­த­தொரு நாடாக உரு­வாக்­கக் கடு­மை­யாக உழைத்த லீ குவான் யூ, இலங்­கைக்கு பய­ணம் மேற்­கொண்­ட­வேளை, சிங்­கப்­பூரை இலங்கை போன்ற நாடாக ஆக்­கு­வதே தமது கன­வா­கும் எனத் தெரி­வித்­தி­ருந்­தார்.

அவ்­வி­தம் தெரி­வித்த லீ குவான் யூ, பின்­னர் ஒரு கால­கட்­டத்­தில், இத்­த­கைய எதிர்­கால எதிர்­பார்ப்­பைக் கொண்­டி­ருந்த இலங்கை, சுதந்­தி­ரம் பெற்­ற­தன் பின்­னர் எத்­த­கைய விதத்­தில் பின்­ன­டை­வுக்கு உட்­பட்­ட­தென்­ப­தைத் தாம் கண்டு கேட்டு உணர்ந்­த­தா­கக் கூறி­யி­ருந்­தார். அது இன, மத பேதங்­கள் அடிப்­ப­டை­யில் முரண்­பா­டு­க­ளுக்கு உட்­பட்­ட­த­னால் ஏற்­பட்ட விளை­வே­யா­கும்.

1953ஆம் ஆண்­டில் நாட்­டில் வட­ப­கு­திக்­குப் பய­ணம் மேற்­கொண்ட ஐ.தே.கட்சி அர­சின் தலைமை அமைச்­சர் சேர்.ஜோன். கொத்­த­லா­வல , சிங்­க­ளம் மற்­றும் தமிழ் ஆகிய இரு­மொ­ழி­க­ளுக்­கும் நாட்­டில் சம அந்­தஸ்து வழங்­கப்­ப­டு­மெ­னக் கூறி­யமை தென்­ப­கு­தி­யைக் குழப்­பத்­தில் ஆழ்த்­தி­யது. சேர்.ஜோன், சிங்­கள இனத்­தைக் காட்­டிக் கொடுத்­து­விட்­ட­தாக எதிர்க்­கட்­சித் தரப்­பி­னர் குற்­றம்­சாட்­டி­னர்.

தலைமை அமைச்­சர் சேர்­ஜோ­னு­டன் முரண்பட்ட சுதந்­தி­ரக் கட்­சித் தலை­வர்­கள்

பெளத்­த­ம­தத் துற­வி­கள் தரப்­பி­னர் சேர்.ஜோனுக்கு எதி­ராக தீவிர எதிர்ப்பை வெளிக்­காட்­டி­ய­து­டன், பண்­டா­ர­நா­யக்க மற்­றும் பிலிப் குண­வர்த்­தன போன்ற இன­வாத அர­சி­யல்­வா­தி­கள் எரி­யும் நெருப்­பில் எண்­ணெய் வார்த்­தமை போன்று, ஐ.தே.கட்சி அர­சுக்கு எதி­ரான செயற்­பா­டு­க­ளுக்­குத் தூண்­டு­தல் அளித்து வந்­த­னர்.

இத்­த­னைக்­கும் தலைமை அமைச்­சர் சேர்.ஜோனோ, பெளத்த துற­வி­கள் எத்­த­கைய எதிர்ப்பை மேற்­கொண்­டா­லும் நான் என்­னு­டைய கொள்கை யில் இருந்து ஒரு­போ­தும் பின்­வாங்­கப் போவ­தில்லை என்ற நிலைப்­பாட்­டில் உறு­தி­யாக இருந்­தார்.

‘அப்­ப­டி­யா­னால் நாம் சிங்­கள மொழியை அரச கரும மொழி ஆக்­கு­வோம்’ என 1956ஆம் ஆண்­டுப் பொதுத் தேர்­தல் வேளை­யில் பண்­டா­ர­நா­யக்கா தமது தேர்­தல் குறித்த கொள்கை நிலைப்­பாட்டை வெளிப்­ப­டுத்­தி­னார்.
மக்­கள் அலை பண்­டா­ர­நா­யக்க­ வின் நிலைப்­பாட்­டால் கவ­ரப்­பட்டு பண்­டா­ர­நா­யக்க­வுக்கு ஆத­ர­வா­கத் திரண்­டெ­ழுந்­தது.

அந்த நாடா­ளு­மன்­றப் பொதுத்­தேர்­த­லில் ஐ.தே.கட்­சிக்கு ஆக எட்டே எட்­டுத் தொகு­தி­க­ளில் மட்­டும் வெற்றி கிட்­டி­யது. சேர்.ஜோனி­னது கொள்கை நிலைப்­பாட்­டா­ லேயே தோல்வி கிட்­டி­யது என­வும், நாட்­டின் தேசி­யப் பாது­காப்­புக் குறித்து அவர் அக்­கறை கொள்­ளா­த­த­னா­லேயே அத்­த­கைய பின்­ன­டைவை ஐ.தே.கட்சி அரசு சந்­திக்க நேர்ந்­த­தென வும் பலர் அர­சுக்கு எதி­ராக விமர்­ச­னம் முன்­வைத்­த­னர்.

இவற்­றை­யெல்­லாம் ஒரு சிறி­து­தா­னும் கணக்­கில் எடுக்­காத சேர்.ஜோன் கொத்­த­லா­வல, பொதுத் தேர்­த­லில் வெற்­றி­யீட்­டி­யி­ருந்த பண்­டா­ர­நா­யக்கவி­டம் அர­சுப் பொறுப்பை முறைப்­படி ஒப்­ப­டைத்­து­ விட்டு, தமது கந்­த­வ­ளைத் தோட்­டத்­தில் சென்று ஓய்­வா­கப் பொழு­தைக் கழிக்க முடிவு செய்து அதற்­க­மை­யச் செயற்­பட்­டார்.

இன­வா­தத்­தைத் தூண்டி அரச அதி­கா­ரத்­தைப் பண்­டா­ர­நா­யக்க கைப்­பற்­றிக் கொண்­டா­லும் பாதிக்­கப்­ப­டப்­போ­வது எந்­தத் தரப்­பி­னர் என்­பது மிக விரை­வில் தெரி­ய­வ­ரு­மெ­ன­வும் சேர்.ஜோன் தெரி­வித்­திருந்தார்.

தலைமை அமைச்­சர் பண்­டா­ர­நா­யக்க தவறு இழைத்­த­தாக சுதந்­தி­ரக் கட்சி ஆத­ர­வா­ளர்­கள் குற்­றச்­சாட்டு

காலப்­போக்­கில் சிங்­க­ளத்தை அரச கரு­ம­மொ­ழி­யாக்க பண்­டா­ர­நா­யக்க தாம­திப்­ப­தா­கக் குற்­றஞ்­சாட்டி அவர் பத­விக்கு வரு­வ­தற்கு ஆத­ர­வ­ளித்த பெளத்த துற­வி­கள் உட்­பட்ட இன­வா­தத்­த­ரப்­பி­னர் பண்­டா­ர­நா­யக்க­வுக்­குப் பல­வ­ழி­க­ளில் இடை­யூ­று­களை ஏற்­ப­டுத்த ஆரம்­பித்­த­னர்.

காலப்­போக்­கில் அத்­த­கைய எதிர்ப்­பு­ணர்வு தீவி­ர­ம­டைந்து கடை­சி­யில் பண்­டா­ர­நா­யக்க பெளத்த துற­வி­யொ­ரு­வ­ரால் சுட்­டுப்­ப­டு­கொலை செய்­யப்­பட நேர்ந்­தது.

பண்­டா­ர­நா­யக்­க­வின் பூத­வு­ட­ லுக்கு இறுதி மரி­யாதை செலுத்­தச் சென்ற சேர் ஜோன் கொத்­த­லா­வல, ‘‘இவ்­வாறு நடக்­கக்­கூ­டு­மென நான் எதிர்­பார்த்­தேன். நான் கட்டி வைத்­தி­ருந்த நாய்­களை பண்­டாரநாயக்க அவிழ்த்து விட்­டி­ருந்­தார். அவை­கள் பண்­டாரநாயக்­க­வையே கடித்­துக் குத­றி­விட்­டன’’ எனக் கருத்து வெளி­யிட்­டி­ருந்­தார்.

சேர் ஜோன் இன­வா­தி­க­ளையே அவ்­வி­தம் விமர்­சித்­தி­ருந்­தார். அந்த வகை­யில் அவர் இன­வா­தப் போக்­கில் ஒருபோதும் செயற்­ப­ட­வில்லை. இன்­றைய மைத்­திரி – ரணில் கூட்டு அர­சும்­கூட நடுநி­லைப் போக்­கில், மிதவாதப் போக்கில் செயற்­ப­டு­கி­றது என்றே இன்று கடும் கோட்­பாட்­டா­ளர்­கள் தரப்­பால் விமர்­சிக்­கப்ப­டு­கி­றது.

சேர் ஜோன் தலைமை அமைச்­ச­ரா­கச் செயற்­பட்ட வேளை­யில் நாடு­கு­றித்து அக்­கறை காட்­டாத தலை­வ­ரென எதிர்­கட்­சி­யி­னர் அவரை விமர்­சித்து வந்­த­னர். ஆனால் ஒன்­றரை வரு­டங்­கள் வரைமட்­டுமே தலைமை அமைச்­ச­ரா­கப் பதவி வகித்த சேர். ஜோன், தனது பத­விக் காலத்­தில் முதன்­மு­த­லாக இலங்­கை­ப் பிரஜையான சேர் ஒலி­வர் குண­தி­ல­கவை தேசா­தி­ப­தி­யாக நிய­மித்து இலங்கை அர­சி­யல் வர­லாற்­றில் புதிய சகாப்­தம் ஒன்றை ஏற்­ப­டுத்­தி­னார்.

நாட்­டின் சகல சுதந்­தி­ர­தி­னக் கொண்­டாட்­டங்­க­ளின் போதும் இலங்­கைத் தேசிய கொடி­யு­டன் பிரிட்­டன் கொடி­யை­யும் ஏற்­றி­வைக்­கும் நடை­மு­றையை முதன்­மு­த­லில் கைவிட்டு நாட்­டின் தேசி­யக் கொடியை மட்­டுமே ஏற்­றி­வைக்­கும் வழக்­கத்தை ஆரம்­பித்து வைத்­த­வர் சேர் ஜோனே. அது­மட்­டு­மன்றி, இலங்­கைக்கு ஐ. நா. சபை­யின் உறுப்­பு­ரி­மை­யை முதன் முதலில் பெற்­றுக் கொடுத்­த­வ­ரும் சேர் ஜோன் கொத்­த­லா­வ­லவே.

அந்த வகை­யில் சேர் ஜோன் இலங்­கை­யின் தலைமை அமைச்­ச­ரா­கச் செயற்­பட்ட குறு­கிய காலம், இலங்கை அர­சி­யல் வர­லாற்­றில் முக்­கி­ யத்­து­வம் பெற்­றுத் திகழ்ந்­தது. இன்­றைய கூட்­டாட்சி அர­சின் மீதும்கூட, கூட்டு எதி­ர­ணி­யி­னர் சிங்­கள இனம் குறித்து அரசு முக்­கி­யத்­து­வம் வழங்­கிச் செயற்­ப­டு­வ­தில்லை என்று குற்­றம் சாட்டி வரு­கின்­ற­னர்.

ஆனால் மகிந்­த­வின் ஆட்­சிக் காலத்­தில் அவர்­கள் எவ்­வாறு மனம் போன­ப­டி­யெல்­லாம் செயற்­பட்­டார்­கள் என் பது குறித்து சிந்­தித்துப் பார்க்­க அவர்கள் தவ­றி­யுள்­ள­னர். தாம் உயி­ரி­ழப்­ப­தற்கு முன்­னர் கூட்டு ஆட்­சித் தரப்­பி­ன­ருக்­கும், எதி­ர­ணித் தரப்­பி­ன­ருக்­கும் சேர்த்து வேண்­டு­கோ­ளொன்றை விடுத்த காலஞ்­சென்ற சோபித தேரர், கட்­சி­க­ளது கொள்கை நிலைப்­பா­டு­களை ஒரு­பு­றம் ஒதுக்கி வைத்­து­விட்­டுச் சகல தரப்­பி­ன­ரும் ஒன்­றி­ணைந்து நாடா­ளு­மன்­றத்தை அர­ச­மைப்­புச் சபை­யாக மாற்றி புதிய அர­ச­மைப்­பொன்றை உரு­வாக்­கு­மாறு கோரி­யி­ருந்­தார்.

நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை ஒழித்­துக் கட்டி நாட்டை முன்­னேற்­றப் பாதை­யில் இட்­டுச் செல்­லு­மாறு கோரி­யி­ருந்­தார்.சோபித தேர­ரது மேற்­கு­றித்த கோரிக்­கையை மறந்­து­போய்­விட்ட தரப்­பி­னர்­கள், மீண்­டும் அதனை நினை­வு­ப­டுத்­திப் பார்த்­தல் இன்­றைய காலத்­தின் தேவை ­யாக ஆகி­யுள்­ளது.

http://newuthayan.com/story/48310.html

Categories: merge-rss

தமிழ் மக்கள் பேரவை : பாதை மாறிய பயணம்

Sun, 19/11/2017 - 08:50
தமிழ் மக்கள் பேரவை : பாதை மாறிய பயணம்
B79F0sCEAAJ5BI-c6c06e1eb60c920eb3251b33e6b0bbbc0ec9c13d.jpg

 

அர­சியல் கட்­சி­யாக ஒரு­போதும் மாறாது என்ற முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ரனின் தெளி­வான வாக்­கு­று­தி­யுடன் உரு­வாக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்கள் பேர­வையை, எப்­ப­டி­யா­வது தேர்தல் அர­சி­ய­லுக்குள் கொண்டு வந்து விட வேண்டும் என்­பதில், அதன் அர­சியல் பங்­கா­ளிகள் தீவி­ர­மாக இருக்­கி­றார்கள்.

இரண்டு ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன்னர் தமிழ் மக்கள் பேரவை யாழ்ப்­பா­ணத்தில் தொடங்­கப்­பட்ட போது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு அது கடு­மை­யான சவா­லாக இருக்கும் என்றே கரு­தப்­பட்­டது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பும் அவ்­வாறே கரு­தி­யது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு மாற்­றான ஓர் அர­சியல் கூட்­ட­ணியை உரு­வாக்கும் நோக்கில் தான் இந்தப் பேரவை அமைக்­கப்­ப­டு­கி­றது என்ற வலு­வான சந்­தேகம் அப்­போது காணப்­பட்­டது.

அதில் இணைந்து கொண்­டி­ருந்த கட்­சிகள், அமைப்­புகள், தரப்­பு­களை வைத்து நோக்­கிய போது ஒரு பல­மான அணி உரு­வாகும் சாத்­தி­யங்­களும் இருக்­கவே செய்­தன. ஆனால், தமிழ் மக்கள் பேரவை ஓர் அர­சி­யல்­கட்­சி­யாக ஒரு­போதும் மாறாது என்றும், அது மக்கள் இயக்­க­மா­கவே இயங்கும் என்றும் பேர­வையின் இணைத்­த­லை­வர்­களில் ஒரு­வ­ரான முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன், கூறி­யி­ருந்தார்.

அவர் அந்த உறு­தி­மொ­ழியை, முத­லா­வது கூட்டம் நடத்­தப்­பட்ட நாளில் இருந்து, கடந்­த­வாரம் நடந்த கடைசிக் கூட்டம் வரையில் தெளி­வா­கவே கூறி வந்­தி­ருக்­கிறார்.

தமிழ் மக்கள் பேரவை உரு­வாக்­கப்­பட்­டதே, முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ரனை மையப்­ப­டுத்தித் தான். ஆனால், இப்­போது, இரண்டு ஆண்­டு­க­ளுக்குப் பின்னர், எல்லா நிலை­மை­க­ளுமே கிட்­டத்­தட்ட மாறு­கின்ற நிலைக்கு வந்­தி­ருக்­கி­றது.

முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன் தமிழ் மக்கள் பேரவை அர­சியல் கட்­சி­யாக, அர­சியல் சார்­புடன் இயங்கக் கூடாது என்ற நிலைப்­பாட்டில் உறு­தி­யாக இருக்­கின்ற போதிலும், அவ­ரது எதிர்ப்பைக் கண்டு கொள்­ளா­ம­லேயே, உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் தொடர்­பாக ஈடு­பா­டு­களைக் காட்டும் நிலைக்கு வந்­தி­ருக்­கி­றது பேரவை. இது முத­லா­வது விடயம்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் பங்­காளிக் கட்­சி­யான ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்.வும், தமிழ் மக்கள் பேர­வையின் பங்­கா­ளி­களும் இணைந்து, ஒரு புதிய அர­சியல் கூட்­ட­ணியை உரு­வாக்கப் போவ­தாக பகி­ரங்க அறி­விப்புச் செய்து விட்ட நிலை­யிலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு அதனை அச்­சு­றுத்­த­லுக்­கு­ரி­ய­தொன்­றாக பார்க்கும் நிலையும் மாறி­யி­ருக்­கி­றது.

இரண்டு ஆண்­டு­க­ளுக்கு முன்னர், தமிழ் மக்கள் பேரவை உரு­வாக்­கப்­பட்ட போது, தமக்கு மாற்­றான அணி உரு­வாக்­கப்­ப­டு­கி­றதோ என்று பதற்­ற­ம­டைந்த கூட்­ட­மைப்புத் தலை­வர்கள் எவ­ருமே, அந்த அர­சியல் கூட்­டணி உண்­மை­யா­கவே கள­மி­றங்கப் போகி­றது என்று தெரிந்து கொண்ட பின்­னரும், எந்தப் பதற்­றமும் இன்றி அமை­தி­யாக இருக்­கின்­றனர்.

தமிழ் மக்கள் பேர­வையை உரு­வாக்­கி­யது தொடக்கம், இது­வ­ரை­யான அதன் செயற்­பா­டுகள் தொடர்­பாக, முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன் கடந்த வாரம் நடந்த கூட்­டத்தில் ஒரு நீண்ட விளக்க உரை நிகழ்த்­தி­யி­ருந்தார். அதில் சில விட­யங்­களை அவர் தொட்டுக் காட்­டி­யி­ருந்தார். அர­சியல் பேதங்­க­ளையும், கட்சி, மற்றும் தனிப்­பட்ட விரோ­தங்­க­ளையும் மறந்து பொது நோக்­குடன் செயற்­பட வேண்டும் என்­பது அதில் ஒன்று.

அவ­ரது அந்த உரையில், தமிழ் மக்கள் பேரவை ஓர் அர­சியல் கட்­சி­யா­கவோ கூட்­ட­ணி­யா­கவோ மாறு­வதை விரும்­ப­வில்லை என்­ப­தையும் சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருந்தார்.

தமிழ் மக்கள் பேரவை தொடங்­கப்­பட்ட நாளில் இருந்து சில சாத­க­மான மாற்­றங்­களை சாதித்­தி­ருப்­ப­தா­கவும் முத­ல­மைச்சர் கூறி­யி­ருந்தார். எவ்­வா­றா­யினும் அந்த மாற்­றங்கள் தமிழ் மக்­க­ளுக்கு எத்­த­கைய நன்­மையை அளித்­தி­ருக்­கி­றது என்று தெரி­ய­வில்லை.

முத­ல­மைச்­சரைக் காப்­பாற்­று­வ­தற்­காக ஒரு முழு­அ­டைப்புப் போராட்­டத்தை நடத்­தி­யது உள்­ளிட்ட சில போராட்­டங்­களை நடத்­தி­யி­ருக்­கி­றது, தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னைக்­கான அர­சியல் தீர்வு என்ன என்­பது பற்­றிய ஒரு வரைவு தயா­ரித்­தது என்று சில விட­யங்­களைத் தான் பேரவை சாதித்­தி­ருக்­கி­றது,

தமிழ் மக்கள் பேரவை இரண்டு ஆண்­டு­க­ளிலும் ஒரு துடிப்­புள்ள, வேக­மாகச் செயற்­படக் கூடிய அமைப்­பாகச் செயற்­ப­ட­வில்லை என்ற குற்­றச்­சாட்டு பர­வ­லா­கவே இருக்­கி­றது. பரு­வ­கால கூட்­டங்கள் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு அப்பால் அது செல்­ல­வில்லை.

உதா­ர­ணத்­துக்கு, பேரவை தொடங்­கப்­பட்ட நாளி­லேயே அதற்­கென ஓர் இணை­யத்­த­ளமும் வடி­வ­மைக்­கப்­பட்டு செயற்­படத் தொடங்­கி­யது. ஆனால் கடந்த வாரம் அதற்குள் நுழைந்து தேடிப் பார்த்தால், ஆறு, ஏழு மாதங்­க­ளுக்கு முந்­திய பதி­வுகள் தான் இருந்­தன. அந்­த­ள­வுக்கு பேர­வையின் செயற்­பா­டுகள், ஊக்­க­மின்றி, மந்­த­நி­லையில் தான் இருக்­கின்­றன. 

திரு­வி­ழாக்­கால கடை வியா­பா­ரி­க­ளுடன், தமிழ் அர­சி­யல்­வா­திகள் சிலரை விமர்­சிப்­ப­துண்டு. தேர்தல் காலங்­களில் தான் மக்­களை நோக்கி ஓடி வரு­வார்கள் என்­பது அதன் அர்த்தம்.

தமிழ் மக்கள் பேர­வையும் கூட அதற்கு விதி­வி­லக்­கா­னது அல்ல என்­பதை இப்­போ­தைய நிலை­மைகள் உணர்த்­தி­யி­ருக்­கின்­றன. தேர்தல் ஒன்­றுக்குள் நுழை­வ­தற்கு தமிழ் மக்கள் பேர­வை­யி­லுள்ள சிலர் காட்டும் ஆர்வம், அதற்கு முன்னர் இருக்­க­வில்லை.

அதே­வேளை, தமிழ் மக்கள் பேர­வையின் செயற்­பா­டுகள் மந்­த­நி­லை­யிலே இருந்­த­மைக்கு பல கார­ணங்­களைக் கூறலாம்.

இதில் அங்கம் வகித்த பலரும் துறைசார் புல­மை­யா­ளர்கள். அவர்கள் தமது பணி­க­ளுக்­கான நேரத்தை ஒதுக்கி விட்டே எஞ்­சிய நேரத்தை தான் இங்கு கழிக்க முயன்­றனர்.

பங்­கா­ளி­க­ளான அர­சியல் கட்­சி­களின் நோக்­கமும், பொது அமைப்­புகள் மற்றும் பிர­மு­கர்­களின் நோக்­கமும் முழு­மை­யான ஒத்­தி­சை­வு­டை­ய­தாக இருக்­க­வில்லை.

அர­சியல் கட்­சிகள் தமது நலன்­களை பேர­வையின் ஊடாக உறு­திப்­ப­டுத்திக் கொள்­வதில் குறி­யாக இருந்­த­னவே தவிர, பேர­வையைப் பலப்­ப­டுத்தி அதனை ஒரு தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் இயக்­க­மாக கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தற்கு போதிய ஒத்­து­ழைப்பு வழங்­க­வில்லை.

முத­ல­மைச்­சரை மையப்­ப­டுத்­தியே உரு­வாக்­கப்­பட்ட பேரவை, தமது இழுப்­பு­க­ளுக்­கெல்லாம் அவரைக் கொண்டு செல்ல முடி­ய­வில்லை. முத­ல­மைச்சர் தனக்­கான ஒரு எல்­லைக்­கோட்டை வரைந்து கொண்­ட­மையும் பேர­வையின் செயற்­பா­டுகள் வேகம் பெறா­மைக்கு ஒரு காரணம்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை குறிப்­பாக தமிழ் அரசுக் கட்­சியைப் பழி­வாங்க வேண்டும், தமிழ் மக்­களின் பிர­தி­நி­திகள் என்ற நிலையை அவர்­க­ளிடம் இருந்து பறிக்க வேண்டும் என்ற உணர்ச்­சியே பேர­வையின் பெரும்­பா­லான பங்­கா­ளி­க­ளிடம் இருந்­த­தே­யன்றி, இதனை ஓர் ஆக்­க­பூர்­வ­மான மக்கள் அமைப்­பாக கட்­டி­யெ­ழுப்ப வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருக்­க­வில்லை.

அடி­மட்­டத்தில் இருந்து – கிராம மட்­டத்தில் கட்­ட­மைப்­பு­களை உரு­வாக்கப் போவ­தாக கூறி­யி­ருந்த தமிழ் மக்கள் பேரவை அதனை கடைசி வரையில் செய்­ய­வே­யில்லை.

இப்­படிப் பல குறை­பா­டு­களும் கார­ணங்­களும் இருந்­ததால் தான், தமிழ்­மக்கள் பேர­வையின் அர­சியல் நுழைவுத் திட்­டத்தை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு அவ்­வ­ள­வாக கண்டு கொள்­ள­வில்லை.

தமிழ் மக்கள் பேர­வையின் பின்­ன­ணி­யுடன் அர­சியல் கூட்­டணி ஒன்றை உரு­வாக்­கு­வ­தற்கு, இணைத்­த­லை­வர்­க­ளான முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ரனும், வசந்­த­ரா­ஜாவும் எதிர்ப்பைத் தெரி­வித்து வரு­கின்­றனர்.

அதனை அவர்கள் அண்­மையில் கூட பகி­ரங்­க­மாக வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றார்கள். தமது அமைப்பு தேர்தல் அர­சி­ய­லுக்கு அப்­பாற்­பட்­ட­தாக இருக்க வேண்டும் என்­பதில் அவர்கள் உறு­தி­யுடன் இருக்­கி­றார்கள் போலத் தெரி­கி­றது.

அதே­வேளை, மற்­றொரு இணைத்­த­லை­வ­ரான மருத்­துவர் லக்ஷ்மன், தேர்தல் அர­சியல் கூட்­ட­ணியை உரு­வாக்­கு­வ­தற்கு பேரவை தளம் அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்­பாட்டை வெளிப்­ப­டுத்தி வரு­கிறார்.

பேரவை உறுப்­பி­னர்கள் மத்­தி­யிலும், இதற்கு முரண்­பட்ட கருத்­துகள் இருப்­ப­தாக கூறப்­ப­டு­கி­றது. தனி­யான அர­சியல் கூட்­டணி, தனி­யான சின்னம் என்று பேச்­சுக்கள் நடக்­கின்­றன.

கடந்­த­வாரம் நடத்­திய கூட்­டத்தில் தேர்தல் பற்றிப் பேசத் தொடங்­கி­ய­துமே, முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன் கூட்­டத்தை விட்டு வெளி­யே­றி­யி­ருந்தார்.

அவர் தனக்கு வேறு ஒரு வேலை இருப்­ப­தாகத் தான் கூறிச் சென்­றி­ருந்தார். எனினும், அது பேர­வையில் உரை­யா­டப்­பட்ட விட­யங்கள் பிடிக்­காமல் வெளி­ந­டப்பு செய்­த­தாக அல்­லது வெளிப்­ப­டுத்­திய எதிர்ப்பு என்றும் கூடக் கரு­தலாம்.

அதே­வேளை, முத­ல­மைச்சர் வெளியே சென்ற பின்னர், கூட்­டத்தில் எடுக்­கப்­பட்ட முடி­வு­களின் அடிப்­ப­டையில், ஓர் அறிக்­கையும் வெளி­யி­டப்­பட்­டது.

அதில், தமிழ் மக்கள் பேர­வையின் மறை­முக ஆசீர்­வாதம், புதிய அர­சியல் கூட்­ட­ணிக்கு இருப்­பது போல சூச­க­மான தக­வல்கள் இடம்­பெற்­றி­ருந்­தன.

அதே­வேளை, கூட்டம் முடிந்த பின்னர், பேர­வையின் அனு­ச­ர­ணை­யுடன், புதிய அர­சியல் கூட்­டணி பற்­றிய அதி­கா­ர­பூர்வ அறி­விப்பு ஒன்று வெளி­யி­டப்­படும் என்று பங்­காளிக் கட்­சிகள் கூறிய போதிலும், அந்த அறிவிப்பு வெளியாகவில்லை.

இந்தநிலையில், தமிழ் மக்கள் பேரவை உள்ளூராட்சித் தேர்தல் விடயத்தில் முரண்பாடுகளுக்குள் சிக்கியுள்ளது. இதனை ஓர் அரசியல் கூட்டணியாக மாற்றும் இலக்குடன் செயற்பட்ட- செயற்படுகின்ற தரப்புகளின் நிகழ்ச்சி நிரல் வலுப்பெற்றிருக்கிறது.

தமிழ் மக்கள் பேரவையை மக்கள் இயக்கமாக மாற்றும் இலக்குடன் செயற்பட்ட தரப்புகள் பலவீனமடையத் தொடங்கியிருக்கின்றன.

இது தமிழ்த் தேசிய அரசியலை, அரசியல் வேறுபாடுகளைக் கடந்த ஒரு மக்கள் இயக்கமாக முன்னகர்த்தும் முயற்சிகளுக்கான தோல்வியாக மாறும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

தேர்தல் கூட்டணியின் பின்னால், பேரவை செல்லுமானால், அதன் வெற்றியையும் தோல்வியையும், முதலமைச்சர் உள்ளிட்ட அனைவருமே சுமக்க நேரிடும்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு இது சவாலாக இருக்குமோ -இல்லையோ என்பதை விட, பேரவைக்கே இப்போது ஓர் அமிலப் பரிசோதனையாக மாறி வருகிறது.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-11-19#page-1

Categories: merge-rss

மேற்காசிய புவிசார் அரசியல் சதுரங்கத்தில் பகடைக்காயாக லெபனான்

Sun, 19/11/2017 - 05:56
மேற்காசிய புவிசார் அரசியல் சதுரங்கத்தில் பகடைக்காயாக லெபனான்

 

லெபனான் பிர­தமர் சாட் ஹரி­ரியின் திடீர்ப் பத­வி­வி­லகல் இன்­னொரு தடவை நாட்டை அர­சியல் உறு­திப்­பா­டற்ற நிலைக்குள் தள்­ளி­விட்­டி­ருப்­பது மாத்­தி­ர­மல்ல, சவூதி அரே­பி­யா­வுக்கும் ஈரா­னுக்கும் இடை­யி­லான பிராந்­திய பதற்ற நிலையை மீளவும் மூள­வைத்­தி­ருக்­கி­றது. லெபனான் பல வரு­டங்­க­ளாக பிராந்­திய நாடு­களின் மறை­முக யுத்­தங்­க­ளுக்­கான (Proxy wars) கள­மாக இருந்­து­வந்­தி­ருக்­கி­றது.

சவூதி அரே­பி­யா­வுடன் நெருக்­க­மான வர்த்­தக மற்றும் அர­சியல் உற­வு­களைக் கொண்ட சுன்னி முஸ்­லி­மான ஹரிரி ஈரானின் ஆத­ரவைக் கொண்ட ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்­துடன் கூட்­ட­ர­சாங்­க­மொன்றை 11 மாதங்­க­ளுக்கு முன்னர் ஏற்­ப­டுத்திக் கொண்டார். ஷியா முஸ்லிம் மக்களின் அர­சியல் கட்­சி­யா­கவும் திரட்டல் படை­யா­கவும் இயங்கும் ஹிஸ்­புல்­லா­வுக்கு ஈரானின் ஆத­ரவு இருக்­கி­றது. ஹரிரி ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்­துடன் ஏற்­ப­டுத்திக் கொண்ட கூட்­ட­ர­சாங்­கத்தின் விளை­வாக லெப­னானின் ஜனா­தி­ப­தி­யாக மைக்கேல் ஓன் தெரி­வா­வ­தற்கு வாய்ப்பு ஏற்­பட்­டது. ஆனால் அதற்குப் பின்னர் சவூதி அரே­பியா பொறுமை இழந்­து­விட்­டது. ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்தை எதிர்த்து நிற்க இய­லா­த­வ­ராக ஹரிரி இருந்­ததே அதற்குக் கார­ண­மாகும். ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்தின் திரட்டல் படைகள் சவூதி அரே­பி­யாவின் இன்­னொரு எதி­ரி­யான சிரிய ஜனா­தி­பதி பஷார் அல் அசாத்தின் சார்பில் அந்­நாட்டு உள்­நாட்டுப் போரில் சம்­பந்­தப்­பட்­டி­ருக்­கி­றன.

இத்­த­கை­ய­தொரு பின் புலத்­தி­லேயே ஹரிரி சவூ­தியின் தலை­நகர் றியா­த்தில் இருந்த வண்ணம் பிர­தமர் பத­வியை இரா­ஜி­னாமா செய்­வ­தாக கடந்த நான்காம் திகதி அறி­வித்தார். அந்த அறி­விப்பை வெளி­யிட்டு ஒரு வாரத்­துக்கும் அதி­க­மான காலம் கடந்­து­விட்ட போதிலும் அவர் இன்­னமும் லெபனான் திரும்­ப­வில்லை. பதவி விலகல் தொடர்­பான உத்­தி­யோ­க­பூர்வ நடை­மு­றை­களைப் பூர்த்தி செய்­யவும் இல்லை. அதனால் லெப­னானின் கூட்­ட­ர­சாங்கம் அடுத்­த­கட்ட நட­வ­டிக்­கை­களை எடுக்க முடி­யாமல் இருக்­கி­றது. அவர் லெப­னா­னுக்கு திரும்பி வரு­வ­தற்கு கால தாம­த­மா­வதால் அவரை பத­வி­வி­ல­கு­மாறு சவூதி அரே­பி­யாவே நிர்ப்­பந்­தி­ருந்­தது என்றும் தனது விருப்­பத்­துக்கு முர­ணா­கவே ‍அவர் றியாத்தில் தடுத்து வைக்­கப்­பட்­டி­ரு­கிறார் என்றும் ஊகங்கள் கிளம்­பி­யி­ருக்­கின்­றன. இந்த நிகழ்வுப் போக்­குகள் எல்லாம் சவூதி அரே­பியா ஹிஸ்­புல்­லா­வுக்கும் ஈரா­னுக்கும் எதி­ராக நெருக்கு­தல்­களை தீவி­ரப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்கும் ஒரு தரு­ணத்தில் இடம்­பெ­று­கின்­றன என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

இந்த நிலை­வ­ரத்தில் பிராந்­திய நாடு­களின் முரண்­பா­டான நலன்கள் சம்­பந்­தப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. ஹிஸ்­புல்லா இயக்கம் போரில் தீவி­ர­மாக ஈடு­பட்ட அனு­ப­வத்தின் கார­ண­மாக ஓர­ளவு பாரம்­ப­ரிய இரா­ணு­வ­மாக வளர்ச்­சி­ய­டைந்­து­விட்­டது. ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்தை அழித்­தொ­ழிக்கும் நோக்­குடன் 2006 ஆம் ஆண்டில் லெப­னானை இஸ்ரேல் தாக்­கி­ய­போ­திலும் அதில் வெற்றி பெற­வில்லை. அதற்குப் பிறகு ஹிஸ்­புல்லா இயக்கம் ஈரா­னி­ட­மி­ருந்து பெரு­ம­ள­வான ஆயு­தங்­களை பெற்று குவித்து வைத்­தி­ருக்­கி­றது. சிரிய உள்­நாட்டுப் போரில் ஈடு­பட்­டதன் கார­ணத்தால் போர்க்­களப் பயிற்­சி­யையும் பெற்­றி­ருக்­கி­றது.

ஹிஸ்­புல்­லாவின் அர­சியல் பிரிவு பெய்­ரூட்டின் அதி­கார மட்­டங்­களில் பெரு­ம­ளவு செல்­வாக்கு கொண்­ட­தா­கவும் விளங்­கு­கி­றது. ஈரா­னுக்­காக பதிலாள் வேலையைச் செய்­கின்ற ஒரு சக்­தி­யாக ஹிஸ்­புல்­லாவை நோக்கும் சவூதி அரே­பியா இவ்­வி­யக்­கத்தின் இரா­ணுவ மற்றும் அர­சியல் செல்­வாக்கைக் கண்டு விச­ன­ம­டைந்­தி­ருக்­கி­றது. அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் சவூதி அரே­பி­யாவின் கொள்­கை­களை ஆத­ரிக்­கிறார். தனது வடக்கு எல்­லையில் ஹிஸ்­புல்­லாவை அச்­சு­றுத்­த­லாக நோக்கும் இஸ்­ரேலின் அந்­த­ரங்க ஆத­ரவு சவூதி அரே­பி­யா­வுக்கு இருக்­கி­றது. ஹரி­ரியை இரா­ஜி­னாமா செய்ய சவூதி அரே­பி­யாவே நிர்ப்­பந்­தித்­தி­ருந்தால் ஹிஸ்­புல்­லா­வுடன் கூடு­த­லான அள­வுக்கு முரண்­ப­டக்­கூ­டிய அணு­கு­மு­றையைக் கடைப்­பி­டிக்­கக்­கூ­டிய இன்­னொரு சுன்னி முஸ்லிம் தலைவர் லெப­னானின் புதிய பிர­த­ம­ராக வரு­வ­தையே சவூதி ஆட்­சி­யா­ளர்கள் விரும்­புவர்.

லெப­னானில் இருந்து வெளி­யே­று­மாறு தனது பிர­ஜை­களை சவூதி அரே­பியா கேட்­டி­ருக்­கி­றது. இதை இரா­ணுவ நட­வ­டிக்­கை­யொன்­றுக்­கான சமிக்­ஞை­யா­கவே பார்க்க வேண்­டி­யி­ருக்­கி­றது. எதிர்த்துப் போரா­டு­வதில் ஹிஸ்­புல்­லா­வுக்கு இருக்­கின்ற ஆற்­றல்­க­ளையும் வர­லாற்­றையும் அடிப்­ப­டை­யாகக் கொண்டு நோக்கும் போது அவ்­வி­யக்கம் அதன் அடிப்­படை நலன்கள் தாக்­கு­த­லுக்­குள்­ளாகும் போது திருப்பித் தாக்­கக்­கூடும்.

மேற்­கா­சிய பூகோள அர­சியல் சது­ரங்­கத்தில் மீண்டும் ஒரு தடவை பகடைக் காயாக லெபனான் மாறி­யி­ருப்­பது மிகவும் துர­திர்ஷ்­ட­வ­ச­மா­ன­தாகும். 1975 - –1990 கால­கட்ட உள்­நாட்டுப் போரின் பயங்­க­ரங்­களை நினைத்துப் பார்க்­கக்­கூ­டிய லெபனான் தலை­வர்கள் ஐக்­கி­யப்­பட்டு நின்று தங்கள் உள்­நாட்டு அர­சி­யலில் இருந்து வில­கி­யி­ருக்­கு­மாறு பிராந்­தி­யத்தின் வலி­மை­மிகு நாடு­களைக் கேட்க வேண்டும் என்­பதே சர்­வ­தேச அர­சியல் அவ­தா­னி­களின் அபிப்­பி­ரா­ய­மாக இருக்­கி­றது.

உட­ன­டி­யாக நாடு திரும்பி தனது இரா­ஜி­னா­மாவின் பின்­னா­லுள்ள உண்­மை­யான கார­ணத்தை ஹரிரி நாட்டு மக்­க­ளுக்கு விளக்க வேண்டும் என்று லெபனான் அரசியல் தலைவர்கள் கேட்க வேண்டும். இராஜினாமாவின் பின்னணியில் சவூதி ஆட்சியாளர்கள் இருக்கிறார்களா என்பதை ஒளிவு மறைவின்றி அவர் கூற வேண்டும்.

அதேவேளை, ஹிஸ்புல்லா இயக்கம் அதன் கூட்டரசாங்கத்தின் பங்காளிகளின் அக்கறைகளை பரிசீலனைக்கெடுத்து அரசியல் சமநிலையை குழப்பியடிக்கக்கூடிய அணுகுமுறைகளைத் தவிர்க்கத் தயாரயிருக்க வேண்டும். இந்த அரசியல் சமநிலை குழப்பியடிக்கப்பட்டால் லெபனானில் உள்ள சகல தரப்பினருக்குமே பாதிப்புத்தான். எவருக்கும் பயன் கிடையாது என்பது உணரப்படவேண்டும் என்றும் அவதானிகள் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார்கள்.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-10

Categories: merge-rss

சவூதி இளவரசர் முஹமட் பின் சல்மான் எங்கே போகிறார்

Sat, 18/11/2017 - 18:49
சவூதி இளவரசர் முஹமட் பின் சல்மான் எங்கே போகிறார்

 

ஐயம்பிள்ளை தர்மகுலசிங்கம்
(இளைப்பாறிய பணிப்பாளர், இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சு.)

மத்­திய கிழக்கு அல்­லது மேற்கு ஆசியா எனப் பேசும் போது அர-பு–இஸ்ரேல் பிரச்­சி­னையும், பலஸ்­தீன மக்­களின் துன்­பங்­களும் ஞாப­கத்­திற்கு வரும். 2011 இல் மத்­திய கிழக்கு நாடு­களில் அரபு வசந்தம் எனும் பொது­மக்­களின் போராட்டம் முன்­னி­லைப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. அரபு வசந்­தத்தின் தாக்கம் பல நாடு­க­ளுக்கும் பர­வி­யது. இதற்­கி­டையில் ஈராக்கின் முன்­னைய இரும்புத் தலைவர் சதாம் ஹுசைனின் ஆட்­சியில் நாச­கார ஆயு­தங்கள் இருப்­ப­தா­கவும் அதன் இருப்பு மானி­டத்­திற்கு பெரும் தீங்­கா­னது என்றும் அமெ­ரிக்­காவும் நேச நாடு­களும் ஐ.நாவின் பாது­காப்புச் சபைத் தீர்­மா­னங்கள் எனும் போரா­யு­தத்­துடன் 2003இல் ஈராக்­கிற்குள் புகுந்­த­மையும் அதனால் ஏற்­பட்ட விளை­வு­களும் இன்­றை­வரை நீடிக்­கின்­றன. பின்னர் அமெ­ரிக்கப் படை­களை வெளியேற்ற வேண்டும் என்ற ஆக்­ரோ­சத்­துடன் பல தீவி­ர­வாத அமைப்­புக்கள் உத­ய­மா­கின. இவற்றுள் ஐ.எஸ்.ஐஎஸ் எனும் அமைப்பு பிர­ப­ல­மா­னது. இதனால் 2011 இல் சிரிய நெருக்­கடி,உத­ய­மா­கி­யது. லிபி­யாவில் முன்­னைய தலைவர் கேர்ணல் கடாபி ஒழித்­துக்­கட்­ட­ப்பட்டார். தற்­போது ஐ.எஸ். பயங்­க­ர­வா­திகள் ஈராக்­கிலும் சிரி­யா­விலும் புற­மு­துகு காட்டும் நிலை உரு­வா­கி­யுள்­ளது. மத்­திய கிழக்கு அரபு - இஸ்ரேல் பிரச்­சினை­க­ளுடன் வேறு பல பிரச்­ச­ினை­க­ளுக்கும் தாய­க­மா­கி­விட்­டது.

இன்று பர­வ­லாக விவா­திக்­கப்­படும் விடயம் மிகவும் சுவா­ர­ஸ்­ய­மா­னது. தொன்­று­தொட்டு மன்­ன­ராட்­சிக்கும், வம்ச ஆட்­சிக்கும் பெயர்­பெற்ற சவூதி அரே­பி­யாவின் ஆட்­சி­யா­ளர்கள் ஊழ­லுக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கையில் பன்­னி­ரெண்டு அர­ச­வம்ச இள­வ­ர­சர்­க­ளுடன் இன்னும் பலரை சிறை­யி­ல­டைத்­தமை என்­பது தான் உலகை வலம்­வரும் சுவை­யான செய்­தி­யாகும். நாட்டு வளங்­களை மனம்­போன போக்கில் அரச வம்­சங்கள் தம்­மிஷ்டம் போல அனு­ப­வித்­து­வரும் நாட்டில் ஊழ­லுக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கைகள் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டுள்­ளதா?என்­பது பல­ரையும் ஆச்­ச­ரி­யப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது. சவூதி அரே­பியா என்­பது ஆங்­கி­லத்தில் Saudi Arabia என்று அறி­யப்­ப­டு­கின்­றது. ஒட்­டோமன் சாம்­ராஜ்­ஜியத்தின் ஆதிக்­கத்தின் பின்னர் அரே­பியா பிர­தே­சத்தின் ஒரு பகு­தியைக் சேக் சவூட் கைப்­பற்றி அப்­ப­கு­தியை ஆட்­சி­செ­லுத்­தினார். அப்­ப­குதி சவூதி அரே­பி­யா­என அவர் பெய­ருடன் நிலை­பெற்­றது. சவூதி அரே­பி­யா­என்ற நிலை­யான நாடு உரு­வா­கி­யது. சவூட் மன்­னரின் வம்­சமே அர­ச­கட்டில் ஏறி சவூதி அரே­பி­யாவில் ஆட்சி நடத்­து­கின்­றது. அவரின் வம்­சமோ மிகவும் நீண்­டது. ஏரா­ள­மான மகா­ரா­ணி­களைத் திரு­மணம் புரிந்­து ­நூற்­றுக்­க­ணக்­கான பிள்­ளைகள், பேரப்­பிள்­ளைகள் என வம்சம் நீடிக்­கின்­றது. அந்த வகையில் சக்­க­ர­வர்த்தி சல்மான் தற்­போது சவூ­தியின் மன்­ன­ராவார். 2011, 2012களில் முன்­னைய முடிக்­கு­ரிய வாரி­சுகள் இறந்­த­மையால் முடிக்­கு­ரிய இள­வ­ரசர் சல்மான் மன்­ன­னானார். அவரின் மகாரா­ணிகள் -இள­வ­ர­சர்கள் அரச வம்­சத்தில் மிகவும் சக்­தி­வாய்ந்­த­­வர்கள் எனக் கூறப்­ப­டு­கின்­ற­து. இன்­றை­ய­ மு­டிக்­கு­ரி­ய -­இ­ள­வ­ர­சர் முகமட் பின் சல்மான் சவூதி அரசில் மிகவும் ஆதிக்கம் செலுத்­து­கின்றார். இவரைச் சுருக்­க­மாக எம்.பி.எஸ். என அர­சியல் வட்­டா­ரங்­களில் குறிப்­பி­டப்­ப­டு­கின்­றது. சக்­க­ர­வர்த்தி இவ்­வ­ருட முடி­வுக்குள் முடிக்­கு­ரிய இள­வ­ர­ச­ரிடம் முறைப்­ப­டி­அ­ர­ச­ப­த­வியை கைய­ளிப்பார் என நம்­பப்­ப­டு­கின்­றது. அர­சரும் எண்­பது வயதைத் தாண்­டி­விட்டார். அண்­மையில் மேற்­கொள்­ளப்­பட்ட பெரு­மெ­டுப்­பி­லான கைதுகள் இள­வ­ர­சர்கள், கோடீஸ்­வ­ரர்கள், பெரும் பத­விகள் வகித்­தோரை உள்­ள­டக்­கி­யது. எம்.பி.எஸ் என அழைக்­கப்­படும் முஹமட் பின் சல்மான் முடிக்­கு­ரிய இள­வ­ரசர் முன்­னைய மன்­னர்கள் ராஜப் பிர­தி­நி­திகள் போலல்­லாமல் சவூதி அரே­பி­யாவின் சில அடிப்­படை மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்த வேண்டும் என்ற எண்­ணத்­துடன் செயலாற்­று­ப­வ­ராக தன்னைக் காட்­டிக்­கொள்­கிறார். அர­சியல் ரீதி­யான அடிப்­படை மாற்­றங்கள் ஏதும் இல்­லா­வி­டினும் சவூதி அரே­பி­யாவின் பொரு­ளா­தார அடிப்­ப­டையில் அதா­வது எண்ணெய் வளத்தில் மட்டும் தங்­கி­யி­ராமல் பொரு­ளா­தா­ரத்தை பல்­வேறு வகைப்­ப­டுத்த எண்­ணு­கின்றார். உதா­ர­ண­மாக UAE என அழைக்­கப்­படும் ஐக்­கிய அரபுக் குடி­ய­ரசு போன்று பல­வி­த­மான பொரு­ளா­தா­ர­மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்த அவா­வு­று­கிறார். அண்­மையில் சவூதிப் பெண்கள் வாகனம் ஓட்­டலாம் என்ற மாற்­றத்தை இவரே அமுல்­ப­டுத்­தினார். பெண்­க­ளுக்கு ஓர­ளவு உரிமை. சுதந்­திரம் வழங்கல், பொரு­ளா­தார நவீ­னத்­துவம் போன்­றவை இவரின் முன்­னு­ரி­மை­க­ளாகும் இவரின் திட்­டங்­க­ளுக்கு சவூதி இளைய தலை­மு­றை­யினரின் ஆத­ரவு கிடைப்­ப­தாக தக­வல்கள் தெரி­விக்­கின்­றன. அரச குடும்­பத்தில் சவூதி­யி­லேயே ஆரம்பக் கல்வி, உயர் கல்­வியைப் பெற்று சட்­ட­மா­ணி­யாக உயர்ந்தார். இவ­ரிடம் காணப்­படும் வேகத்­தினால், முதலில் தனது ஆட்­சியைத் தக்­க­வைப்­பதில் வெற்­றி­கண்­டுள்ளார். 1000 கோடி டொலருக்கு மேல் ஊழல் புரிந்­துள்­ள­தாக கைது­செய்­யப்­பட்­ட­வர்கள் மீது குற்­றச்­சாட்­டுக்கள் சுமத்­தப்­பட்­டுள்­ளன. நாட்டு வளங்­களை இஷ்டம் போல் அனு­ப­வித்த மன்னர் பரம்­ப­ரையில் ஊழ­லுக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கைகள் என்­பது ஒரு நகைச்சுவையாக தெரி­கின்­றது. எம்.பி.எஸ். முடிக்­கு­ரிய இள­வ­ரசன் அர­ச­னாக பத­வி­யேற்க முன்­னரே பாதை­களை செப்­ப­னிட்டு துப்­ப­ுரவு செய்­கிறார்.இக்­கை­து­க­ளுக்கு முன்னர் பிர­ப­ல­மான இள­வ­ரசர் ஒருவர் விமான விபத்தில் கொல்­லப்­பட்­டதாக அறி­விக்­கப்­பட்­டது. ஆனால் சர்­வ­தேச ஊட­கங்கள் அவ்­வா­றாக ஏற்­றுக்­கொள்­ள­வில்லை. பத­விக்கு வரக்­கூ­டி­ய­வர்­களை களை எடுத்­த­தா­கவே சந்­தே­கப்­ப­டு­கின்­றனர். இதிலே அமெ­ரிக்­காவில் கரமும் சம்­பந்­தப்­ப­டு­வ­தாக தெரி­கின்­றது. அமெ­ரிக்க அதிபர் டிரம்ப்பின் மகளின் கணவர் இக்­கை­துகள் நடை­பெ­று­வ­தற்கு முன்னர் றியாத்தில் இருந்­துள்ளார். கைது செய்­யப்­பட்ட இள­வ­ர­சர்­களில் அல்­வாலிட் பின் தலால் என்ற இள­வ­ரசர் முக்­கி­ய­மா­ன­வொ­ருவர். அமெ­ரிக்க அதிபர் தேர்தல் நடை­பெ­ற­ுவ­தற்கு முன்னர் இவர் கூறி­ய­தான கூற்று அமெ­ரிக்க அதிபர் ட்ரம்பைச் சீற்­றத்­திற்­குள்­ளாக்­கி­யது. ட்ரம்ப் ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் போட்­டி­யிட தகு­தி­யில்­லா­தவர் எனவும் அவர் போட்­டி­யி­லி­ருந்து விலக வேண்டும் எனவும் பின் தலால் கூறி­யி­ருந்தார். இதற்குப் பழி­வாங்கும் பட­லமே அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­ப­தியின் மரு­ம­கனின் றியாத்­திற்­கான பயணம், தொடர் நட­வ­டிக்­கைகள் என சில நம்­ப­க­மான ஊட­கங்கள் தெரி­விக்­கின்­றன.

பிராந்­திய அர­சியல் இரா­ணுவ சூழ்­நி­லைகள் பற்றி தெரிந்­து­கொண்­டால்­ ச­வூதி அரே­பி­யாவில் நிகழும் விட­யங்­களை ஓர­ள­வுக்குப் புரிந்­து­கொள்ள முடியும். பிராந்­தி­யத்தில் சவு­தியும் ஈரானும் ஆதிக்­கத்தை நிலை­நாட்ட போட்­டி­போ­டு­கின்­றன. சவூதி அரே­பியா - அமெ­ரிக்க,இஸ்ரேல் கூட்டு என்ற மறை­முக அணி உரு­வா­கி­றது. அண்­மையில் கடந்த ஆனி மாதம் சவூதியின் தலை­மையில் ஐக்­கிய அர­புக்­கு­டி­ய­ரசு, பாஹ்ரேன், எகிப்து ஆகிய நாடுகள் திடு­தி­டுப்­பென்று கட்­டா­ரு­ட­னான இரா­ஜ­தந்­திர உற­வு­களைத் துண்­டித்து கடல், வான், தரை­எல்­லை­களை மூடி­யது மட்­டு­மல்ல உற­வுகள் சகஜ நிலைக்கு திரும்­பு­வ­தற்கு பல நிபந்­த­னை­க­ளையும் முன்­வைத்­தன. சவூதியின் அயல்­நா­டான யேமனில் தொடர்ச்­சி­யாக நடை­பெற்­று­வரும் உள்­நாட்டுப் போரில் சவூதி ஒரு தரப்­பி­ன­ருக்கு ஆயுத, நிதி உத­வி­களை வழங்­கி­வ­ரு­கின்­றது. ஈரானின் ஆத­ரவு பெற்ற ஹிஸ்­புல்லா இயக்­கத்­தி­ன­ருக்கு எதி­ரான அணி­யி­ன­ருக்கு சவூதி உத­வி­களை வழங்­கு­கி­றது.இச்­சம்­ப­வங்­க­ளுடன் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்­டிய இன்­னொரு விடயம் உண்டு. லெபனான் நாட்டுப் பிர­தமர் றியாத்­துக்கு வருகை தந்தார். அங்­கி­ருந்து கொண்டு பிர­தமர் பத­வியை இரா­ஜி­னாமா செய்­வ­தாக அறி­வித்தார். சவூ­தியின் பல­வந்­தத்தின் கார­ண­மா­கவே இரா­ஜி­னாமா இடம்­பெற்­ற­தாக நியா­ய­மான சந்­தே­கங்கள் கிளம்­பி­யுள்­ளன. அர­சியல் ஸ்திரம் இல்­லாத லெப­னானில் சவூதி சித்து விளை­யாட்­டுக்­களை விளை­யா­டு­கின்­றது. பலஸ்­தீன விவ­கா­ரத்தில் ஹமாஸ், ஹிஸ்­புல்லா அணிகள் மோது­கி­ற­நி­லையில் சவூதி ஹமா­ஸிற்கும் ஈரான், கட்டார் ஆகி­யன ஹிஸ்­புல்­லா­வுக்கும் ஆத­ரவு வழங்­கு­கின்­றன. அண்­மையில் சிரியா,ஈராக் பிர­தே­சங்­களில் ஐ.எஸ். இயக்­கத்தின் கட்­டுப்­பாட்­டிற்குள் இருந்த பகு­தி­களை சிரிய,ஈராக் படைகள் மீண்டும் தம்தம் கட்­டுப்­பாட்­டிற்குள் கொண்­டு­வந்­துள்­ளன. ஐ.எஸ். கட்­டுப்­பா­ட்டுப் பிர­தே­சங்கள் சுருங்­கி­விட்­டன. இப்­போர்­க­ளிலும் ஈரான் ஆத­ரவுப் படைகள் பெரும் பங்­காற்­றி­யுள்­ளன. இவ்­வா­றாக சவூதி அரே­பியா ஈரான் படைகள் நேர­டி­யாக மோதா­விட்­டாலும் அவர்­களின் ஆத­ரவுப் படைகள் போரி­டு­கின்­றன. சென்ற வாரத்தில் ஈரான் ஏவு­க­னை­களை தமது நாட்­டுக்குள் ஏவி­ய­தாக சவூதி குற்­றஞ்­சாட்­டி­யுள்­ளது. அண்­மையில் யேம­னில்­இ­ருந்து ஈரான் ஆத­ரவுப் படை­களே ஏவு­க­ணை­க­ளை­ஏ­வி­ய­தாக சில தக­வல்கள் தெரி­விக்­கின்­றன. இவ்­வாறு சோவி­யத்­யூ­னியன் - அமெ­ரிக்கா உலக வல்­ல­ரசுப் போட்டி நடை­பெறும் போது அவர்­களின் ஆத­ரவு பெற்ற படைகள் ஒன்­றுடன் ஒன்று போர்­பு­ரிந்த நிலை­மை­யினை வர­லாற்­றா­சி­ரி­யர்­கள்­ ப­னிப்போர் என வகைப்­ப­டுத்­தினர். இப்­போது மத்­திய கிழக்குப் பிராந்­தி­யத்தில் நடை­பெறும் மோதல்­களை ஒரு புதிய வடி­வத்­தி­லான பனிப்போர் எனக் குறிப்­பி­டலாம்.

அமெ­ரிக்க ஆட்­சியில் எக்­கட்சி ஜனா­தி­ப­தி­யாக வரினும் சவூதி அரே­பியா ஆட்­சி­யா­ளர்­க­ளுடன் மிக மிக நெருக்­க­மாவார்கள். இதன் கார­ண­மா­கத்தான் சவூதி கட்­டா­ருக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கை­களை அறி­வித்­த­வுடன் ட்ரம்ப் அரசு பூரண ஆத­ரவு வழங்­கி­யது மட்­டு­மல்ல கட்டார் பயங்­க­ர­வா­தத்­திற்கு துணை போகின்­றது அதனை நிறுத்த வேண்டும் எனவும் குறிப்­பிட்டார். அமெ­ரிக்க, பிரித்­தா­னிய ஆட்­சி­யா­ளர்கள் சவூதி அரச குடும்­பங்­க­ளுக்குள் ஊடு­ருவி அரச குடும்­பங்­க­ளுக்குள் சிக்­கலை உரு­வாக்­கக்­கூடும் என்ற சந்­தேகம் எம்.பி.எஸ். அவர்­க­ளுக்கு உண்டு. அதன் கார­ண­மாக அமெ­ரிக்க ஆட்­சி­யா­ளர்கள் எவரும் தமது அனு­ம­தி­யின்றி நேர­டி­யாக முன்னர் போல அரச குடும்­பத்­தி­ன­ருடன் தொடர்­பு­கொள்­ளக்­கூ­டாது என்­கின்ற தடை­யுத்­த­ர­வு­க­ளையும் அமு­லாக்­கி­யுள்ளார்.

தனது ஆட்­சிக்கு சவால் விடக்­கூ­டிய வல்­ல­மை­யுள்­ள­வர்­களை ஒரேய­டியில் அடித்து வீழ்த்­தி­யதே இந்த ஊழல் ஒழிப்பு கைது நாட­கம்­ என பல­மான கருத்­துக்கள் வலம் வரு­கின்­றன. இரா­ணுவம், பொலிஸ், உள்­நாட்டுப் பாது­காப்பு என சகல பிர­தான பகு­தி­க­ளையும் எம்.பி.எஸ். தனது கட்­டுப்­பாட்­டிற்குள் கொண்­டு­வந்­து­விட்டார். அரச பத­விக்கு இனிமேல் சவா­லில்லை. ஆனால் சகல அரச குடும்­பங்­களும் செழிப்­பாக வாழ்­வ­தற்கு அவ­ர­வர்க்­கு­ரிய வரு­மா­னங்கள் போய்ச் சேரு­வதால் எந்தத் தடை­களும் கிடை­யாது.

உலகை உய்­விக்க தோன்­றிய தீர்க்க தரி­சி­யான முஹமது என அழைக்­கப்­படும் நபி பெரு­மானார் தமது காலத்தில் அரே­பிய பகு­தியில் இடம்­பெற்ற யுத்­தங்­களின் கொடு­மை­க­ளுக்கு முடி­வு­கட்­டினார். வம்சக் குழுக்­க­ளுக்குள் நடை­பெற்ற மோதல்கள், சண்­டை­களை நிறுத்­தினார். அவரின் மறை­வுக்குப் பின்னர் மீண்டும் வம்ச மோதல்கள் ஆரம்­பித்­தன. இன்­று­வரை நீடிக்­கின்­றன. பெரு­மா­னாரின் போத­னைகள் பின்­பற்­றப்­ப­டாமை வேத­னைக்­கு­ரிய விட­ய­மாகும். அது­மட்­டு­மல்ல சுனி, சியா என்ற இஸ்லாம் மார்க்க பிரி­வி­னை­களும் பயங்­க­ர­வா­தத்தை ஆயு­த­மாக பயன்­ப­டுத்தும் பல அர­சியல் நோக்­க­மு­டைய பல குழுக்­களும் களங்­களில் நின்று போரா­டு­வதும் தங்­க­ளுக்கு அக­தி­க­ளாக புக­லிடம் வழங்­கிய மேற்கு ஐரோப்­பிய, அமெ­ரிக்க நாடு­களில் பயங்­க­ர­வாதச் செயல்­களில் ஈடு­ப­டு­வதும் வேத­னைப்­ப­டக்­கூ­டிய கார­ணங்­க­ளாக அமையும்.

பத்­தி­ரி­கை­யா­ளர்கள் அமெ­ரிக்­காவின் வெளிநாட்டுக் கொள்­கைகள் பற்றி கருத்­து­ரைகள் வழங்கும் போது அக் கொள்­கைகள் இரட்டை வேட­மா­னது என விமர்­சிப்­பது சவூதி விட­யத்தில் தெளிவா­கி­றது. மிகவும் அடக்­கு­மு­றை­யான மன்­ன­ராட்சி நடை­பெறும் சவூ­தியில் மனித உரி­மைகள், சட்­ட­வாட்சி. ஜன­நா­யக விழு­மி­யங்கள், சுதந்­தி­ர­மான ஊடகம், சுதந்­தி­ர­மான நீதித்­துறை என்­பது மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்­கா­லுக்கும் முடிச்சுப் போடு­வ­தற்குச் சம­னாகும்.

வர­லாற்று ரீதி­யாக பாலஸ்­தீன மக்­களை அவர்­களின் பிறந்த மண்­ணி­லி­ருந்து வெளியேற்றி அங்கு இஸ்ரேல் எனும் நாட்டை உரு­வாக்­கிய அமெ­ரிக்க,பிரித்­தா­னிய ஆதிக்க நாடுகள் ஐ.நா. சபையில் இஸ்ரேலுக்கு எதிராக கொண்டுவரும் தீர்மானங்களை பலமிழக்கச் செய்வதும்,இன்று பிச்சை வேண்டாம் நாயைப் பிடி என்கின்ற கட்டத்தில் இஸ்ரேல் என்கின்ற நாடும்,பாலஸ்தீன அதிகார சபை சமாந்தரமாக நாடுகளாக இயங்கவேண்டும் என்ற தீர்மானத்திற்கு அராபிய நாடுகளும் பாலஸ்தீன விடுதலை இயக்கங்களும் பலமிழந்து இறங்கி வந்துள்ளமையும் அராபிய நாடுகளில் நிலவும் ஒன்றுமையின்மைக்கும் வல்லரசுகளின் சித்து விளையாட்டுகளுக்கும் உதாரணங்கள் ஆகும். இருப்பினும் இஸ்ரேல் - பலஸ்தீனம் ஆகிய இருநாட்டுத் தீர்வுக்கு சில நாடுகள் குறிப்பாக ஈரான், கட்டார் ஆகியவை வெளிப்படையாக ஆதரவு தெரிவிக்கவில்லை. மத்திய கிழக்கில் ஒரு பலம் ள் நிறைந்த சவூதி அரேபியா இஸ்ரேலுடன் மறைமுகமான தொடர்புகளை ஏற்படுத்துவது பாலஸ்தீன பிரச்சினைக்கு ஒரு நியாயமான தீர்வினை ஏற்படுத்தும் என எதிர்பார்க்க முடியாது. இப்பின்னணியில் முடிக்குரிய இளவர சர் முகமட் பின் சல்மானின் ஆட்சியை எச்ச வாலும் இல்லாமல் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கின்ற பேரவா தவிர்க்க முடியாமல் அமெரிக்க, இஸ்ரேல் கூட்டுடன் இணைந்து செயலாற்றுகின்றது. இப் போக்கு சவூதி அரேபிய நாட்டிற்குள் ஆட்சிக்கு எதிரான சில எதிர்ப்புக்களை உருவாக்கக்கூடும் என ஊடக அபிப்பிராயங்கள் முன்வைக்கப் பட்டுள்ளன. எவ்வாறிருப்பினும் சல்மான் சவூதி அரேபி யாவை நவீனத்துவப் பாதையில் எடுத் துச் செல்வாராயின் சவூதி மக்களுக்கு பெரும் பேறாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை. 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-8

Categories: merge-rss

என்ன செய்யப் போகிறது தமிழ் மக்கள் பேரவை?

Sat, 18/11/2017 - 17:45
என்ன செய்யப் போகிறது தமிழ் மக்கள் பேரவை?

 

ஒரு நாடு ஜன­நா­ய­கத்­தன்­மை­யுடன் அதன் விழு­மி­யங்­களை மதித்து நடை­போ­டு­கி­றது என்­பதை நாட்டு மக்­க­ளுக்கும் சர்­வ­தே­சத்­திற்கும் வெளிப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கா­கவே குறிப்­பிட்ட காலப்­ப­கு­திக்குள் தேர்­தல்­களை நடத்­து­வ­தற்கு திட்­ட­மி­டு­கின்­றது. அதற்­கேற்­பவே உள்­ளூ­ராட்சி முதல் பாரா­ளு­மன்றம் மற்றும் ஜனா­தி­பதி தேர்தல் வரை குறிப்­பிட்ட கால எல்லை நிர்­ண­யிக்­கப்­பட்டு அதன் ஆட்­சிக்­காலம் நிறை­வ­டைந்­த­வுடன் அல்­லது அதற்கு சற்று முன்­ன­தா­கவே தேர்­தல்கள் நடை­பெ­று­வது வழக்கம். இலங்­கையைப் பொறுத்த வரையில் பிரித்தானிய ஆட்­சி­யா­ளர்­க­ளிடம் இருந்து அதி­காரம் கைமா­றி­யதன் பின்னர் இந்த நாட்டின் பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தல்­களே உரிய காலக்­கி­ர­மத்தில் நடை­பெ­றா­மலும், சில வேளை­களில் பாரா­ளு­மன்றம் இடையில் கலைக்­கப்­பட்டு புதி­தாக தேர்­தல்­களும் நடத்­தப்­பட்டு வந்­தி­ருக்­கி­றன. இதன் உச்ச கட்­ட­மாக 1977 ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்­தலில் ஜே.ஆர்.ஜெய­வர்த்­தன தலை­மை­யி­லான ஐக்­கி­ய­தே­சியக் கட்சி ஆறில் ஐந்து பெரும்­பான்­மை­யுடன் ஆட்­சியைப் பிடித்த போது, பாரா­ளு­மன்­றத்தின் ஆயுட்­காலம் நிறை­வ­டைந்த பின்­னரும், அடுத்த ஆயுட்­காலம் வரை தேர்தலை நடத்­தா­ம­லேயே தனது நிறை­வேற்று அதி­கார ஜனா­தி­பதி முறையின் மூலம் பாரா­ளு­மன்­றத்தின் ஆயுட்­கா­லத்தை நீடித்து இருந்தார். 

தற்­போ­தைய சூழ­லிலும் உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்­தல் பல வரு­டங்­க­ளாக நடத்­தப்­ப­டாமல் உள்­ளது. இது அனை­வ­ரது கவ­னத்­தையும் ஈர்த்து அர­சாங்­கத்­தையும் ஒரு நெருக்­க­டிக்குள் தள்­ளி­யி­ருந்­தது. இதன் விளை­வா­கவே அர­சாங்கம் விரும்­பா­விட்­டாலும் கூட ஒரு தேர்­த­லுக்­கான தயா­ரிப்­புக்­களில் ஈடு­பட நேர்ந்­தது. புதிய அர­சியல் யாப்பு ஒன்றை தயா­ரிப்­ப­தற்­கான முயற்­சிகள் நடை­பெற்றுக் கொண்­டி­ருக்கும் வேளையில் தேர்­தல்கள் நடத்­தப்­ப­டு­வது அந்த முயற்­சியை சீர்­கு­லைப்­ப­தாக அமையும் என்ற கருத்தை முன்­வைத்து பிர­தான எதிர்க்­கட்­சி­யான தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பும், இந்த தேர்­தல்கள் ஒத்திப் போவ­தற்கு கார­ண­மாக இருந்­தி­ருக்­கி­றது. நெருக்­க­டி­களை சமா­ளிப்­ப­தற்­காக தேர்­தல்­க­ளுக்­கான முஸ்­தீ­புகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்டு வரு­வ­தா­கவும், அதற்­கான வேலைகள் நடை­பெ­று­வ­தா­கவும் காட்டிக் கொண்­டாலும் இதனை எப்­ப­டி­யா­வது தடுத்து நிறுத்தி விட வேண்டும் என்­ப­தி­லேயே அர­சாங்­கமும், எதிர்க்­கட்­சியும் செயற்­ப­டு­வ­தாக தெரி­கி­றது. 

எது எப்­படி இருப்­பினும், தமிழ் தரப்பைப் பொறுத்த வரையில் இந்தத்தேர்தல் மிகவும் முக்­கி­யத்­துவம் வாய்ந்­த­தாக திகழ்­கி­றது. தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை தமிழ் மக்கள் மத்­தியில் பொருள் பொதிந்த விவா­தத்தை மேற்­கொண்டு வழி­ந­டத்தல் குழுவில் தமது கருத்­துக்­களை முன்­வைக்­க­வில்லை என்றும் குறைந்­த­பட்சம் அங்­கத்­துவ கட்­சி­க­ளுடன் கூட பேசி முடி­வெ­டுக்­க­வில்லை என்றும் பர­வ­லான குற்­றச்­சாட்டு எழுந்­துள்­ளது. இந்­நி­லையில் வழி­ந­டத்தல் குழுவில் கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வ­ரா­கவும் தமி­ழ­ரசுக் கட்­சியின் சிரேஸ்ட தலை­வ­ரா­கவும், எதிர்­க்கட்சித் தலை­வ­ரா­கவும் திகழ்­கின்ற சம்பந்­தனும், அதே கட்­சியைச் சேர்ந்த சுமந்­தி­ரனும் கூட்­ட­மைப்பின் சார்பில் கலந்து கொண்­டுள்­ளனர். ஒரு அர­சியல் யாப்பை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான வழி­ந­டத்தல் செயற்­பாட்டில் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள் மட்­டுமே இருக்க வேண்டும் என்ற அடிப்­ப­டை­யி­லேயே அவர்­களைக் கொண்ட ஒரு குழு அமைக்­கப்­பட்டு இருக்­கின்­றது. இதுவே விமர்­ச­னத்­திற்கு கார­ண­மா­கவும் அமைந்­தி­ருக்­கின்­றது. 

தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­பி­னு­டைய அதி­ருப்­தி­யான செயற்­பா­டு­களால் போரில் பல­வற்­றையும் இழந்து தங்­க­ளது நாளாந்த பிரச்­ச­ி னை­களைக் கூட தீர்த்துக் கொள்ள முடி­யாத நிலையில் உள்ள தமிழ் மக்கள், தங்கள் மீது கரி­சனை செலுத்தக் கூடிய, தங்­க­ளுடன் இணைந்து செய­லாற்றக் கூடிய, தங்­களை பற்­று­தி­யுடன் வழி­ந­டத்தக் கூடிய ஒரு தலைமை அல்­லது ஒரு இயக்கம் அல்­லது ஒரு அர­சியல் கட்சி வராதா என்ற அங்­கலாய்ப்­புடன் தமது பிரச்­ச­ினை­களை தாமே கையில் எடுத்துக் கொண்டு இந்த வரு­டத்தின் முக்கால் பகு­திக்கும் மேலாக வீதியில் கழித்து வரு­கின்­றனர். மக்­களின் அன்­றாட பிரச்­ச­ினை­க­ளுக்கு முகம் கொடுக்க கூடிய வகை­யிலும், உரு­வாக்­கப்­ப­ட­வி­ருக்­கின்ற புதிய அர­சியல் யாப்பில் வடக்கு, கிழக்கு வாழ் தமிழ் மக்­களின் பிரச்­ச­ி னைக்­கான அர­சியல் தீர்வு எவ்­வாறு இருக்க வேண்டும் என்­பதை வலி­யு­றுத்­து­வ­தற்­கா­கவும், ஒரு மக்கள் இயக்­க­மாக தமிழ் மக்கள் பேரவை தோற்றம் பெற்­றது. 

2010 ஆம் ஆண்டு முதலே தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தமிழ் மக்­களின் பிர­தான அர­சியல் சக்­தி­யாக இயங்­கு­கின்ற அதே­வே­ளையில், அர­சியல் கட்­சி­க­ளுக்கு அப்பால் உள்ள அமைப்­புக்­களை இணைப்­ப­தற்­காக தமிழ் தேசிய பேரவை என்ற ஒன்றை உரு­வாக்க வேண்டும் என்ற எண்­ணக்­க­ருவும் உத­ய­மா­கி­யி­ருந்­தது. இந்த தேவையை பூர்த்தி செய்யும் முக­மா­கவே பேர­வையும் தோற்றம் பெற்­றது. மக்­களும் தாங்கள் எண்­ணி­யி­ருந்த ஒரு அமைப்பு உத­ய­மா­கி­விட்­ட­தாக மகிழ்­சி­ய­டைந்­தனர். பேர­வையின் அங்­கு­ரார்ப்­பண நிகழ்வில் இது ஒரு அர­சியல் கட்சி அல்ல. தேர்­தல்­களில் போட்­டி­யி­டு­வதை நோக்­க­மாக கொண்­டதும் அல்ல. ஆனால் பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற நாடு­களில் உள்­ளதைப் போன்று பேர­வையால் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கின்ற கோரிக்­கை­களை ஏற்று அதற்கு உழைப்­ப­தாக உத்­த­ர­வாதம் அளிக்கக் கூடி­ய­வர்­க­ளுக்கு ஆத­ரவு வழங்கும் ஒரு அமைப்­பாக அது செயற்­படும் என்றும், அதன் ஆத­ரவு பெற்று வெற்றி பெற்ற மக்கள் பிர­தி­நி­திகள் மக்­களின் அபி­லா­சை­களில் இருந்து தவறும் பட்­சத்தில் அவர்­களை கடு­மை­யாக விமர்­சித்து மக்கள் மத்­தியில் அம்­ப­லப்­ப­டுத்தும் என்றும் சொல்­லப்­பட்­டது. ஆனால் இவை எழுத்து பூர்­வ­மாக இருக்­கின்­றதா? இல்­லையா என்­பது வேறு விடயம். அதை பேரவை காத்­தி­ர­மாக முன்­னெ­டுத்து இருக்­கின்­றதா என்­பதே தற்­போ­துள்ள கேள்வி. 

தற்­போ­தைய சூழலில் வந்­தி­ருக்­கின்ற இடைக்­கால அறிக்கை ஏமாற்றம் அளிப்­ப­தா­கவும், தமிழ் மக்­களின் அபி­லா­சை­களை நிவர்த்தி செய்யும் வகை­யிலும் இல்லை என்றும் பேரவை சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்­ளது. இந்­த­நி­லையில் எதிர்­வரும் உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் என்­பது நாடு முழு­வதும் நடை­பெறக் கூடிய ஒரு சூழலில் தென்­ப­கு­தியைச் சேர்ந்­த­வர்கள் அனை­வரும் தமிழ் மக்­களின் அபி­லா­சைகள் நிறை­வேற்றம் தொடர்பில் ஒத்த கருத்­து­டை­ய­வர்­க­ளா­கவே இருக்­கின்­றனர். அதே­நேரம் தமிழர் தரப்பில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­பினர் இந்த இடைக்­கால அறிக்­கை­யுடன் இணங்கிப் போகின்ற போக்­கையே காண­மு­டி­கி­றது.  தமிழ் மக்கள் பேர­வையும், பேர­வையில் அங்­கத்­துவம் வகிக்­கின்ற இரண்டு அர­சியல் கட்­சி­களும் இந்த விட­யத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் நிலைப்­பாட்­டிற்கு எதி­ரா­ன­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றனர். 

தமிழ் தலை­மைக்கும், இலங்கை அர­சிற்கும், சர்­வ­தேச சமூ­கத்­திற்கும் இலங்கை தமிழ் தேசிய இனத்தின் அபி­லா­சைகள் தொடர்பில் எடுத்துச் சொல்­வ­தற்கும், அழுத்தம் கொடுப்­ப­தற்­கா­க­வுமே பேரவை தோற்றம் பெற்­றுள்­ள­தாக சொல்­லப்­பட்­டது. மக்­களின் அபி­லா­சைகள் தொடர்பில் பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் தேசிய இனத்­திற்கு அதன் அர­சியல் தலை­மையின் செயற்­பாட்டின் மீது சந்­தேகம் எழும்­பி­யி­ருக்கும் போது அந்த சந்­தே­கத்தை வலுப்­ப­டுத்­து­வ­தாக பேர­வையின் செயற்­பா­டு­களும் அமைந்­தி­ருக்­கின்ற நிலையில் அந்த மக்­க­ளுக்கு உரிய தலை­மையை வழங்கி தாங்கள் பிர­தி­நி­தித்­து­வப்­ப­டுத்தும் சமூ­கத்தை ஆபத்தில் இருந்து காப்­பாற்ற வேண்­டிய பொறுப்பும் கட­மையும் பேர­வைக்கும் இருக்­கி­றது. தன்­னு­டைய நோக்­கத்தை முன்­வைத்து மக்கள் மத்­தியில் ஒப்­பு­தலைக் கேட்டு வடக்­கிலும், கிழக்­கிலும் நடத்­திய இரண்டு எழுக தமிழ் பேர­ணிக்கும் மக்கள் வெள்ளம் எனத் திரண்டு தமது ஆத­ரவை வழங்­கி­யுள்­ளனர். ஆகவே பேரவை ஏனை­ய­வர்கள் மீது விரல் நீட்­டு­வ­தற்கு முன்­ன­தாக ஏனைய மூன்று விரல்­களும் தம்மை நோக்கி திரும்­பு­வ­தையும் அந்த மூன்று விரல்­களும் விலகிச் சென்று விடாமல் பெரு­விரல் அமர்த்திப் பிடித்­தி­ருப்­ப­தையும் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். குழப்­பத்தில் இருக்கும் மக்­களை மேலும் மேலும் குழப்­பாமல் சரி­யான மக்கள் பிர­தி­நி­திகள் உரு­வா­கு­வ­தற்கும், பேர­வையின் எண்­ணக்­க­ருக்­களை முன்­னெ­டுத்துச் சென்று மக்­களை அணி­தி­ரட்­டு­வ­தற்கும் பற்­றுதி மிக்­க­வர்­களை இனங்­கண்டு அவர்­க­ளுக்கு ஆத­ரவு வழங்க வேண்­டிய பொறுப்பும் பேர­வைக்கு இருக்­கி­றது. இந்த கட­மையில் இருந்து பேரவை தவ­று­மானால் சிறு சிறு குழுக்­க­ளாக ஆங்­காங்கே நின்று கொண்டு சமூக மாற்­றத்திற்­கா­கவோ அல்­லது சமூ­கத்தின் அபி­வி­ருத்­திக்­கா­கவோ எதுவும் செய்­யாமல் வாய் சொல் வீரர்­க­ளாக எல்­லாமே தவறு என்று விமர்சனம் செய்பவர்களைப் போன்றே இவர்களையும் நோக்க வேண்டி வரும். பேரவை நேரடியாக அரசியலுக்கு வருகிறதோ அல்லது மறைமுகமாக வருகிறதோ என்பது இல்லை கேள்வி. அது தோற்றம் பெற்றதற்கான தேவையையும், நோக்கத்தையும் புரிந்து பொறுப்புடன் செயற்பட வேண்டிய தருணமிது. 

இனியாவது நேரத்திற்கு ஒரு பேச்சைப் பேசாமல் நோக்கத்தில் இருந்து திரும்பி விடுவவோமோ, பழிச் சொல்லுக்கு ஆளாகி விடுமோ, நமது கௌரவத்திற்கு பாதிப்பு வந்து விடுமா என்றெல்லாம் தனி மனித ஒழுக்கம் சார்ந்து சிந்திக்காமல் ஒரு சமூகத்தின் விடியலுக்கான பொறுப்பை ஏற்றுள்ளோம் என்ற சமூக சிந்தனையின் அடிப்படையில் செயற்பட முன்வர வேண்டியது பேரவையில் உள்ள ஒவ்வொருவரினதும் இன்றைய தலையாய கடமையாகும். இதனை அவர்கள் புரிந்து கொள்வதன் மூலமே உண்மையான ஒரு மக்கள் இயக்கமாக அவர்கள் தொடர்ந்தும் செயற்பட முடியும். அதுவே பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு தேவையான விடயமாகும்.

ருத்திரன்-

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-8

Categories: merge-rss

பேரின ஒற்றையாட்சி பல்லின நாட்டுக்கு உரியதல்ல

Sat, 18/11/2017 - 16:36
பேரின ஒற்றையாட்சி பல்லின நாட்டுக்கு உரியதல்ல
21213-f7f7b9deedc8c799096f1f6045c5478b72b1356b.jpg

 

முதலில் 15 ஆம் நூற்­றாண்டில் வடக்குத் தமி­ழர்கள் போர்த்­துக்­கே­ய­ரிடம் தான் தமது சுய நிர்­ண­யத்­தையும் அர­சு­ரி­மை­யையும் இறை­மை­யையும் இழந்­தார்கள். பின்னர் அவை ஒல்­லாந்­த­ருக்குக் கைமாறி இறு­தி­யாக ஆங்­கி­லே­ய­ரிடம் வந்­தன. 1833 ஆம் ஆண்டு தமது நிர்­வாக வச­திக்­கா­கவே ஆங்­கி­லேயர் வடக்கை ஏனைய பகு­தி­க­ளோடு சேர்த்து ஒற்­றை­யாட்­சிக்கு உட்­ப­டுத்­தினர். எல்லாப் பிர­தே­சங்­க­ளையும் ஒரே நிர்­வாகக் கட்­ட­மைப்­புக்குள் கொண்டு வரவே இந்த ஒற்­றை­யாட்சி முறை வழி கோலி­யது.

இது விதே­சிய கால­ணித்­து­வவா­திகள் சுதே­சிய இன மக்­களை ஒட்­டு­மொத்­த­மாக ஆளு­வ­தற்குக் கொண்டு வந்த ஒற்­றை­யாட்­சி­யாகும். 1815 ஆம் ஆண்டு அவர்கள் கண்­டி­ய­ரசைக் கைப்­பற்­றி­யதும் 1818 ஆம் ஆண்டில் கிளர்ச்சி ஏற்­பட்­டது. இது பல பிர­தே­சங்­க­ளுக்கும் பர­வி­ய­தா­லேயே முற்­றிலும் கட்­டுப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­காக 1833 ஆம் ஆண்டு ஒற்­றை­யாட்சி முறையைக் கொண்டு வந்­தி­ருந்­தார்கள். இந்­தி­யாவில் மாகாண முறை இருந்­தது. இலங்­கையில் இத்­த­கைய முழு நாட்டு நிர்­வாக ஒரு­மைப்­ப­டுத்­தலின் மூல­மா­கவே 1834 ஆம் ஆண்­டிலும் 1842 ஆம் ஆண்­டிலும் 1848 ஆம் ஆண்­டிலும் நிகழ்ந்த கிளர்ச்­சி­களை அவர்­களால் ஒடுக்க முடிந்­தது. எனவே இது அந்த ஒற்­றை­யாட்சி நிர்­வா­கத்தை முழு இலங்­கைக்­கு­மாக ஒரு முகப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கு­ரி­ய­தாகும். ஆக 1972 ஆம் ஆண்டு குடி­ய­ரசு யாப்பு ஆங்­கி­லே­யரின் கால­ணித்­து­வத்தை முற்­றிலும் ஒழித்­ததன் மூலம் அவர்­களின் முழு நாட்டு நிர்­வா­கத்­துக்­கான ஒற்­றை­யாட்­சியும் இல்லா தொழிந்­து­விட்­டது. தற்­போ­துள்ள ஒற்­றை­யாட்சி ஆங்­கி­லே­ய­ரி­ட­மி­ருந்து சிங்­கள மக்கள் கைமாற்றிக் கொண்­ட­தாகும். பாரா­ளு­மன்­றத்தால் சோல்­பரி யாப்பை மாற்ற முடி­யாது என அதில் ஒரு ஷரத்து இருந்­ததால் ரோயல் கல்­லூ­ரியின் நவ­ரங்­க­ஹல மண்­ட­பத்தில் சிங்­கள மக்கள் மட்டும் கூடி மாற்­றி­னார்கள். அப்­போது இவர்கள் வகுத்துக் கொண்ட ஒற்­றை­யாட்சி முழு நாடும் சிங்­கள மக்­க­ளுக்கே என்­றா­கி­றது. பௌத்த மத, பௌத்த சாசன முன்­னு­ரி­மைகள் மூலமும், சிறு­பான்­மைக்­காப்­பீட்டு ஷரத்து நீக்­கப்­பட்­டதன் மூலமும் இது உறு­தி­யா­கி­றது. அதா­வது சிங்­கள மக்­க­ளுக்கு உரி­மைகள் எனவும் சிறு­பான்­மை­க­ளுக்கு சலு­கைகள் எனவும் அர்த்­தப்­ப­டு­கின்­றன.

இதுவே சுய­நிர்­ணய உரி­மை­யையும் கூட்டு இறை­மை­யையும் கோரி வடக்கு கிழக்கு மக்கள் குர­லெ­ழுப்பக் கார­ண­மா­யிற்று. ஆங்­கி­லே­யரின் ஒற்­றை­யாட்­சிக்குள் தமது பகு­தியும் கலந்து இருந்­த­தாலும் அதை ஒரு தலைப்­பட்­ச­மாக சிங்­கள மக்கள் மட்டும் கூடி அப­க­ரித்துக் கொண்­ட­தாலும் பிர­தேச அதி­காரப் பர­வ­லுடன் கூடிய சமஷ்டிக் கோரிக்­கையை வடக்கு கிழக்கு மக்கள் முன்­வைத்­தி­ருக்­கி­றார்கள். ஒரு தலைப்­பட்­ச­மாக ஆங்­கி­லே­ய­ரி­ட­மி­ருந்தும் சிறு­பான்­மை­க­ளி­ட­மி­ருந்தும் அப­க­ரித்துக் கொண்­டதே தற்­போ­தைய ஒற்­றை­யாட்­சி­யாகும்.

அத­னால்தான் இவர்கள் ஏக்­கீய (ஒற்றை) எனும் சொல்லில் விடாப் பிடி­யாக நிற்­கி­றார்கள். 75 வீத சிங்­கள மக்­களின் விகி­தா­சார அதி­க­ரிப்பும் பௌத்த மத பௌத்த சாசன முன்­னு­ரி­மை­களும் இருந்து சிறு­பான்மைக் காப்­பீட்டு ஷரத்­து­மில்­லா­தி­ருக்கும் ஒற்­றை­யாட்சி சிறு­பான்­மை­க­ளுக்­கு­ரிய சுயநிர்­ண­யத்­தையும் கூட்டு இறை­மை­யையும் வாழ்­வா­தா­ரத்­தையும் பிர­தேச அதி­காரப் பர­வ­லையும் உத்­த­ர­வா­தப்­ப­டுத்­துமா? ஒரு­போதும் இல்லை. ஏக்­கீய (ஒற்றை) எனும் சொல்லை எக்சத் (ஐக்­கிய) என மாற்ற வேண்டும். அதன் மூலம்தான் வடக்கு கிழக்கு மக்­களின் தனித் துவத்­தையும் ஏற்­றுக்­கொண்டு ஒரே நாட்­டுக்குள் எல்­லோரும் இணக்­க­மாக வாழலாம். இது தனி நாட்டு ஏற்­பாடோ பிரி­வி­னையோ அல்ல. ஒரே நாட்­டுக்குள் ஒரு முகப்­பட்டு இணங்கி வாழும் யதார்த்த நிலைப்­பா­டாகும். இலங்­கையர் என்­ப­தாகும்.

மத்­திய அரசைப் பேரின வடிவில் ஒற்­றை­யாட்சி என வைத்­துக்­கொண்டு ஒரு சிறு­பான்மை இனத்­துக்­கு­ரிய பிர­தேச அதி­காரப் பகிர்­வையும் தனித்­து­வத்­தையும் வாழ்­வா­தா­ரத்­தையும் உத்­த­ர­வாதப் படுத்த முடி­யாது. எக்சத் (ஐக்­கிய) எனும் சொல் மூலமே அது சாத்­தி­யப்­படும். எனவே ஏக்­கீய எனும் சொல்­லையே வலி­யு­றுத்தி முரண்டு பிடிப்போர் வடக்கு கிழக்கின் பிர­தேச அதி­காரப் பர­வ­லையே எதிர்க்­கி­றார்கள் எனலாம். இன,மொழி, மத அதி­காரப் பரவல் இந்­தி­யா­விலும் உண்டு.

பெரும்­பான்மைச் சமூ­கத்தின் பூரண சம்­ம­த­மின்றி புதிய யாப்பை இயற்­றவோ நிறை­வேற்­றவோ அமுல்­ப­டுத்­தவோ மாட்டோம். காணி விடு­விப்பு, தமிழ்க் கைதிகள் விடு­தலை இப்­போ­தைக்கு இல்லை. காணாமற் போனோரைத் தேடு­கின்றோம் என்­றெல்லாம் கூறிக் கொண்­டி­ருப்­பது மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் வழியைப் பின் தொடர்­வ­தே­யாகும். இதற்கு அவ­ரோடு ஒத்­து­ழைத்­த­வர்கள் அவரை ஐ.நா. விலி­ருந்தும் சர்­வ­தேசப் பிடி­யி­லி­ருந்தும் கழற்­று­வ­தற்­கா­கவே ஆட்சி மாற்றம் செய்­தி­ருக்­கி­றார்கள் எனும் எண்­ணப்­பாட்டை உரு­வாக்­கி­விடும்.

தமிழ்த் தலை­மைக்கு எதிர்க்­கட்சித் தலை­மையைப் பெற வாய்ப்­ப­ளித்­தி­ருப்­பது இன ரீதியில் சுமுகம் ஏற்­பட்­டி­ருப்­பதால் பிரச்­சினை இல்லை என்­பதைக் காட்­டு­வ­தற்­கா­கவா? இதன் மூலம் தமிழ்த் தலைமை மீது தமிழ் மக்கள் வைத்­தி­ருந்த நம்­பிக்­கையை இழக்கச் செய்­வ­தற்கா? தமிழ்க்­கட்சி எதிர்க்­கட்­சி­யாக அமை­வ­தென்­பது தற்­போ­தைய சூழ்­நி­லையில் பெரும்­பான்மைச் சமூகம் 75 வீதம் இருக்கும் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் அவர்­களை ஒரு­மு­கப்­படுத்­தி­விடும். இது மஹிந்த ராஜபக் ஷவுக்கு வாய்ப்­பான சங்­க­தி­யாக இருக்­கி­றது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு சம­யோ­சி­த­மாக இச்­சந்­தர்ப்­பத்தில் எதிர்க்­கட்சித் தலை­மையை ஏற்­கா­தி­ருந்­தி­ருக்க வேண்டும். வடக்கு கிழக்­கைப்­பற்றி மட்­டுமே சம்­பந்தன் பேசு­கிறார் என சிங்­களத் தரப்­பினர் குற்றஞ் சுமத்­து­கையில் அங்கு அவர் அடக்கி வாசிக்­கிறார் எனத் தமிழ் தரப்­பினர் பழி சுமத்­து­கின்­றனர்.

இப்­போது எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் சம்­பந்­தனும் வட மாகாண சபை முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ரனும் வெவ்­வே­றாக இயங்­கு­கி­றார்கள். ஒன்றோ சம்­பந்தன் வழியில் விக்­னேஸ்­வரன் இருக்க வேண்டும். இன்றேல் விக்­னேஸ்­வரன் இருக்க வேண்­டிய வழிக்கு சம்­பந்தன் வர­வேண்டும். விக்­னேஸ்­வரன் தமிழ் மக்­களின் அடிப்­படை உணர்­வு­களைப் பிர­தி­ப­லிக்­கிறார். சம்­பந்தன் அதை நடை­மு­றைப்­ப­டுத்தும் யதார்த்­த­மான வியூ­கத்தைக் கையா­ளு­கிறார்.

தமிழ் மக்­களின் அடிப்­படை நிலைப்­பாடு­களை வலி­யு­றுத்தி தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்­புக்குப் புறம்­பாக விக்­னேஸ்­வரன் ஓர் அமைப்பை உரு­வாக்­கி­ய­தோடு பல இறுக்­க­மான தீர்­மா­னங்­க­ளையும் வட­மா­காண சபை­யிலும் நிறை­வேற்­றி­யி­ருந்தார். இது தமிழ் மக்­களின் உணர்­வ­லை­களை மங்­காமல் வைத்­தி­ருக்கும் நிலைப்­பா­டாகும்.

இந்த நல்­லு­றவை தமிழ் ஆயுதப் போரா­ளிகள் மீறி­னார்கள் என்­ப­தற்­காக எல்லா தமி­ழர்­க­ளையும் குற்றம் காண­மு­டி­யாது. ஆயுத பாஷை அப்­ப­டித்தான் இருக்கும். அவர்கள் தலை­வர்­க­ளையும் சமூ­கத்­தி­ன­ரையும் கூட கொன்­ற­வர்கள். அவர்­க­ளையும் சாதா­ரண தமி­ழர்­க­ளையும் செயற்­பாட்டில் சமப்­ப­டுத்த முடி­யாது.

இப்­போது முஸ்­லிம்கள் பேச வேண்­டி­யது ஆயுதம் தாங்­கிய தமி­ழர்­க­ளு­ட­னல்ல ஜன­நா­யக வழிக்குத் திரும்­பிய தமி­ழர்­க­ளோ­டுதான். ஆயுதம் தாங்­கிய தமி­ழர்­க­ளு­ட­னேயே முன்பு இந்­தி­யா­வுக்குப் போய் ராசிக் பரீத், பதி­யுதீன் மஹ்மூத், டபிள்யூ.எம். அமீர் ஆகி­யோ­ரோடு சம்­பந்தன் சிங்கக் கொடியைத் தூக்­கினார். தேசிய கீதம் தமி­ழிலும் பாடப்­பட்­டது. பிரி­வினை கோர­மாட்டோம் என சம்­பந்தன் உயர்­நீ­தி­மன்­றத்தில் சத்­தி­யமும் செய்­தி­ருந்தார். சமஷ்டி பிரி­வினை அல்ல என உயர்­நீ­தி­மன்றம் தீர்ப்பும் வழங்­கி­யது? மஹிந்த ராஜபக் ஷவுடன் பேசியும் பார்த்தார். சேர்ந்து அர­சியல் செய்வோம் எனவும் அழைத்தார். விக்­னேஸ்­வரன் நிக்­கா­யாக்­க­ளுக்கு விளக்­கமும் அளித்தார்.

இந்த கட்­டத்தில் சம்­பந்­தனின் இத­மான அணு­கு­மு­றையை அரசு ஏற்­றுக்­கொண்டு உடன்­பாட்­டுக்கு வரா­விட்டால் விக்­னேஸ்­வ­ரனின் மித­மான அணு­கு­மு­றை­க­ளுக்கு வாய்ப்­பா­கி­விடும். பறை அறைவோன் பறை முழங்­கு­கிறான் என அலட்­சி­யப்­ப­டுத்­தி­வி­டக்­கூ­டாது. ஏனெனில் அதில் அரசன் உத்­த­ரவு, அரசன் உத்­த­ரவு எனக் கூறப்­ப­டு­கி­றது. அதை மீறு­வது ஆபத்­தாகும்.

ஆயுதப் போரில் சர்­வ­தேசம் அரசின் பக்கம் இருந்­தது. அது நியாயப் போர் அல்ல அழிவுப் போர் என இப்­போது கருதி பாதிக்­கப்­பட்­டோ­ருக்கு சார்­பாக இருக்­கி­றது. அழிக்க உத­வி­பெற்றோர் நிவா­ரணம் வழங்­கப்­ப­டு­வதைத் தடுப்­ப­தற்கு நியா­யா­திக்கம் இல்லை.

அரசில் பல்­லின மத, மொழி உறுப்­பி­னர்­களும் இருக்­கையில் சிங்­கள ஆதிக்­கத்தை மட்டும் குறிக்கும் ஏக்­கீய ராஜ்ய (ஒற்­றை­யாட்சி) எனும் சொல் பொருத்­த­மா­குமா? உறுப்­பு­ரி­மையில் பன்­மையும் உரி­மையில் ஒரு­மை­யுமா? இதில் முரண்­பாடு உண்டு.

நிலங்­களை பிரிப்­ப­தையே பிரி­வினை என்­கி­றார்கள். பல்­லின நாட்டில் இனங்­களைப் பிரிப்­பதே பிரி­வி­னை­யாகும். பல்­லின நாட்டில் அப்­படிப் பிரிப்­போரே தனித்­தனி ஆட்­சிக்கு வித்­தி­டு­கி­றார்கள். சர்­வ­தேச விதி­மு­றைப்­படி எந்த ஓர் இனத்­துக்­கா­யினும் வாழ்­வா­தார மத, மொழி, கலை, கலா­சார, பிர­தேச வர­லாற்று கட்­ட­மைப்பு இருக்­கு­மாயின் அதற்கு சுய நிர்­ணய இறைமை உண்டு. அதன் சனத்­தொகை பற்­றிய வரை­யறை இல்லை.

இதைப் புரிந்து கொள்­ளா­துதான் இது­வரை இலங்கை அறையில் ஆடி­யது. இப்­போது அம்­ப­லத்தில் ஆடும் நிலை. அதா­வது சர்­வ­தே­சத்­துக்கு முகம் கொடுக்கும் நிலை ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. பல்­லின நாட்டின் பேரின யாப்பை அது ஏற்­றுக்­கொள்­ளுமா? பல்­லின யாப்பை முன்­வைத்­தா­லேயே அது அங்­கீ­காரம் வழங்கும். மீண்டும் பேரின யாப்பு முன்­வைக்­கப்­ப­டு­மாயின், சாத்­வீ­க­மா­கவும், அர­சியல் ரீதி­யிலும், ஜன­நா­யக வழி­யிலும், ஆயுதம் மூலமும் வடக்கு கிழக்கு மக்கள் போரா­டி­யதை நியாயம் என்றே சர்­வ­தேசம் கருதும்.

இதனால் போர்க்­குற்ற விசா­ரணை தீவி­ர­மாக்­கப்­பட்டு பொரு­ளா­தாரத் தடை­களும் விதிக்­கப்­பட்டு வடக்கு கிழக்கின் சுய நிர்­ண­யத்­தையும் இறை­மை­யையும் சர்­வ­தேசம் அங்­கீ­க­ரிக்கும் நிலையை நாமே ஏற்­ப­டுத்திக் கொடுக்கும் நிலை ஆகி­விடும்.

1949 ஆம் ஆண்டு கிழக்கில் திட்­ட­மிட்ட சிங்­களக் குடி­யேற்­றத்தை வலிந்து டி.எஸ். சேனா­நா­யக்க ஏற்­ப­டுத்­தித்தான் தந்தை செல்வா சமஷ்டி கோர வழி­ச­மைத்தார். 1972 ஆம் ஆண்டு ஸ்ரீமாவோ பேரின யாப்பை இயற்­றித்தான் 1976 ஆம் ஆண்டை தந்தை செல்வா வட்­டுக்­கோட்­டைத்­தீர்­மா­னத்தில் சுய நிர்­ணய தனி இறைமைக் கோரிக்­கையை முன்­வைக்க வித்­திட்டார். 1978 ஆம் ஆண்டு வடக்கு கிழக்கு மக்­களின் ஆணைக்கு எதி­ராக இரா­ணுவ அடக்­கு­மு­றையைக் கையாண்­டுதான் ஜே.ஆர். தமிழ் ஆயுதப் போராட்­டத்­துக்கு உர­மூட்­டினார்.

கிழக்கில் திட்­ட­மிட்ட சிங்­களக் குடி­யேற்றம் நிக­ழா­தி­ருந்தால் சமஷ்டிக் கோரிக்கை எழுந்­தி­ருக்­காது. பேரின யாப்பு இயற்­றப்­ப­டா­தி­ருந்­தி­ருக்­கு­மாயின் சுய நிர்­ணய தனி­ இ­றை­மைக் ­கோ­ரிக்கை எழுந்­தி­ருக்­காது. ஆயுத அடக்­கு­முறை இல்­லா­தி­ருந்­தி­ருக்­கு­மாயின் வடக்கு கிழக்கில் ஆயுதத் தமிழ்ப் போரா­ளிகள் உரு­வா­கி­யி­ருக்க மாட்­டார்கள். ஆக தமிழ்ப் போரா­ளிகள் தாமாக உரு­வா­க­வில்லை. பேரி­ன­வா­தி­களே உரு­வாக்கி வளர்த்­தார்கள்.

ஆக, உள்­நாட்டில் இவர்கள் வடக்கு கிழக்கு மக்­களின் நியா­யா­திக்­கத்தை தம்மை அறி­யா­மலோ அறிந்தோ வளர்த்­து­விட்­ட­போதும் சர்­வ­தேச ரீதியில் முழு வளர்ச்­சியும் பெற மஹிந்த ராஜபக் ஷவே வழி செய்து கொடுத்­தி­ருந்தார்.

சர்­வ­தேச யுத்த விதி­மு­றை­களைப் பேணாமல் இருந்து கொண்டே இது பயங்­க­ர­வா­தி­களின் பிடி­யி­லி­ருந்து அப்­பா­வி­களைக் காப்­பாற்­றிய மனி­தா­பி­மான யுத்தம் என விளக்கம் கூறினார். வேண்­டு­மானால் விசா­ரித்துப் பாருங்கள் என வழியும் விட்டார். ஆக இவரே சர்­வ­தேச விசா­ர­ணைக்கு வழியும் விட்டார். அதன்­படி ஐ.நா. தருஸ்மன் குழுவை நிய­மித்து அறிக்­கையைப் பெற்­றதும் அதை நிரா­க­ரித்­து­விட்டார்.

முன்­னுக்குப் பின் முர­ணான அவ­ரது செயற்­பா­டுதான் இலங்கை மீது சர்­வ­தேசம் பார்வை செலுத்த முதற்­கா­ர­ண­மா­கி­யது. போட்­டிக்கு இவரும் ஒரு விசா­ரணைக் குழுவை நிய­மித்து ஐ.நா. வுக்கு சவால் விட்டார். இவர் நிய­மித்த விசா­ரணைக் குழுவும் ஏறத்­தாழ ஐ.நா. வின் அறிக்கை போன்றே இருந்­ததால் அதில் உள்­ள­வற்றை அமு­லாக்­க­வில்லை.

தென்­னா­பி­ரிக்கா வழங்­கிய கற்­றுக்­கொண்ட பாடங்­களும் நல்­லி­ணக்­கமும் எனும் தீர்வு முறை­யையும் கூட மஹிந்த ராஜபக் ஷ சட்டை செய்­ய­வில்லை. ஐ.நா வின் செய­லாளர் பான் கீ மூன் மட்­டு­மல்ல மனித உரிமை ஆணை­யாளர் நவ­நீ­தம்­பிள்­ளை­யையும் கூட மதிக்­க­வில்லை. ஐ.நா. வை எதிர்த்து அதன் இலங்கைக் காரி­யா­ல­ய­ம­ருகே உண்­ணா­வி­ர­தமும் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ பொறுப்புக் கூறு­வ­தையும் உதா­சீ­னப்­ப­டுத்­தினார். ஐ.நா. வோடு ஒத்­து­ழைக்­காது கடு­மை­யாக முரண்­பட்டார். உள்­நாட்டில் மேலும் அதி­கா­ரத்தைக் கூட்­டிக்­கொண்டார். இவ்­வா­றெல்லாம் செய்து சர்­வ­தே­சத்தை வெல்ல முடி­யுமா? இது மரபு யுத்­தமும் கொரில்லா யுத்­தமும் கலந்த போர் முறை என்­ப­தா­லேயே தமிழ் மக்கள் பாரிய அழிவைச் சந்­திக்கும் நிலை ஏற்­பட்­டது. போதிய அறிவோ தெளிவோ முன் அனு­ப­வமோ இல்­லா­ததே இதற்குக் கார­ண­மாக அமைந்­து­விட்­டது. எமது தவறை ஒப்புக் கொள்­கிறோம். பொறுப்புக் கூறலை ஏற்றுக் கொள்­கிறோம். இனிமேல் இவ்­வாறு நிகழ இட­ம­ளிக்­க­மாட்டோம். எதிர்­கால செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு உங்கள் முழு­மை­யான அனு­ச­ர­ணையை வேண்­டிக்­கொள்­கிறோம். இழப்­பீ­டு­களை முழு­தா­கவே வழங்­குவோம். உரிய தீர்­வையும் கொடுத்து விடுவோம் என மஹிந்த அரசு ஐ.நா விடம் கூறி­யி­ருந்தால் முடிச்சு அவிழ்க்­கப்­பட்­டி­ருக்கும். ஆக வடக்கு கிழக்குப் பிரச்­சி­னைக்கு உரிய தீர்வை வழங்­கா­மையும் யுத்த விதி­மு­றை­களை மீறி­ய­மையும் ஐ.நா. வோடு முரண்­பா­டு­களை வளர்த்­துக்­கொண்­ட­மை­யுமே ஐ.நா வின் பிடியில் இலங்கை சிக்­கவும் சர்­வ­தேச ரீதியில் தனி­மைப்­ப­டவும் கார­ணங்­க­ளா­யின.

 

பிரிட்டிஷ் பிர­தமர் வின்சன்ட் சேர்ச்சில் இரண்டாம் உலக மகா யுத்­தத்தின் போது நேசப் படை­களை வெற்றி பெறச் செய்­தி­ருந்தும் அவ்­வ­ருடம் நிகழ்ந்த தேர்­தலில் ஹட்லி பிர­பு­விடம் தோற்­றி­ருந்தார். வின்சன்ட் சேர்ச்சில் யுத்த மனோ­பாவம் உள்­ளவர், ஹட்லி பிரபு சமா­தா­னப்­பி­ரியர் என மக்கள் கரு­தி­யதே இதற்குக் கார­ண­மாகும். எனினும் அன்று பிரிட்டிஷ் மக்­க­ளிடம் காணப்­பட்ட இந்த தெளி­வான சிந்­தனை தற்­போது அமெ­ரிக்க மக்­க­ளிடம் இல்லை. அத­னால்தான் ஹிலாரி கிளின்டன் தோற்று ரொனால்ட் டிரம்ப் வெற்றி பெற்­றி­ருக்­கிறார். தோல்­வி­யுற்ற பின்பும் மஹிந்த ராஜபக் ஷ பழைய நிலைப்­பாட்­டி­லேயே இருக்­கிறார் என்றால் வெற்றி பெற்­றி­ருப்­பா­ராயின் இலங்­கையின் நிலை என்ன? தற்­போது ஐ. நா. விலும் சர்­வ­தே­சத்­திலும் உள்­நாட்­டிலும் சகல சுமை­க­ளையும் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவே ஏற்றுக் கொண்­டி­ருக்­கிறார் என்­றாலும் கூட அவ­ருக்குச் சரி­யான பின்­புலம் இல்லை. உட்­கட்­சிக்குள் மஹிந்த ராஜபக் ஷ வோடும் இருப்­புக்கு வழி செய்த ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வோடும் இழு­ப­றி­ பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கிறார்.

ஒருவன் தவ­றிப்போய் கிணற்றில் விழுந்­தானாம், கிடைத்த கொப்பில் தொங்­கிய அவன் மேலே பார்த்­த­போது புலி, கீழே பார்த்­த­போது பாம்பு, கொப்பை அரிக்­கி­றது எலி, தேன் கூட்­டி­லி­ருந்து தேன் வழி­கி­றது என்­பது போல் ஆகி­வி­டக்­கூ­டாது. ஆற்றில் ஒரு பஞ்­சுப்­பொதி மிதப்­பதைக் கண்ட ஒருவன் மெத்தை தைக்க விரும்­பிப்போய் அதை எடுத்­த­போது அது அவனை நீருக்குள் இழுத்துக் கொண்டு சென்­றதாம். காரணம் அது பஞ்சு பொதி­யல்ல பனிக்­க­ர­டிதான் புரண்டு மிதந்­தி­ருக்­கி­றது. முன்பும் ஊழல் பொறுப்­பேற்று 3 மாதங்­க­ளி­லி­ருந்தும் ஊழல் மின்­சாரக் கதி­ரைக்குப் போகாமல் நாம்தான் மஹிந்­தவைக் காப்­பாற்­றினோம். ராணு­வத்தை விசா­ரிக்­கவோ கண்­டிக்­கவோ விட­மாட்டோம். ஐ.நா விட­மி­ருந்து ஏற்­றுக்­கொண்ட அனு­ச­ர­ணை­யையும், பொறுப்­புக்­கூ­ற­லையும் கூட பாத­க­மான சூழலில் விரை­வாக செயற்­பட்டுத் தீவிர உணர்­வா­ளர்­க­ளிடம் பிடி­கொ­டுத்து ஆட்­ட­மி­ழக்க மாட்டோம் என அரசு தொடர்ந்தும் கூற முடி­யுமா? தீர்வு விட­யத்­திலும் இந்தத் தயக்கம் தெரி­கி­றது.

அர­ச­மைப்பு சபை­யையும் அதன் வழிப்­ப­டுத்தல் குழு­வையும் அது முன்­வைத்­துள்ள இடைக்­கால அறிக்­கை­யையும் இரத்­துச்­செய்­யு­மாறு முன்னாள் நீதி­ய­மைச்சர் விஜே­தாச ராஜபக் ஷ அண்­மையில் சபா­நா­யகர் கரு ஜய­சூ­ரி­ய­விடம் கோரி­யுள்ளார். காரணம் அவை சட்­டத்­துக்குப் புறம்­பா­னவை என்­கிறார். இவர் ஒரு முன்­னணி சட்­டத்­த­ரணி என்­பதால் பின்­வரும் இவ­ரது கருத்­துக்­களை அலச வேண்­டி­யுள்­ளது.

இவரே 2015 ஆம் ஆண்டின் ஆட்சி மாற்­றத்­துக்குப் பின் நீதி­ய­மைச்­ச­ராக இருந்­தவர் என்­பதால் 18 ஆம் ஷரத்தை மாற்றி 19 ஆம் ஷரத்தை இயற்­று­வ­திலும் பெரும்­பங்கு வகித்­தவர். 19 ஆம் ஷரத்தில் ஜனா­தி­ப­தி­யி­னதும் பிர­த­ம­ரி­னதும் வலு இழந்து சபா­நா­ய­கரின் வலு அதி­க­ரிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றதா? அத­னால்தான் இவர் அர­ச­மைப்பு சபை­யையும் அதன் வழிப்­ப­டுத்தல் குழு­வையும் அது முன்­வைத்­துள்ள இடைக்­கால அறிக்­கை­யையும் இரத்து செய்­யு­மாறு சபா­நா­ய­க­ரிடம் கூறி­னாரா?

அர­ச­மைப்பு சபை உரு­வாக்­கப்­பட்டு வழிப்­ப­டுத்தல் குழுவும் நிய­மிக்­கப்­பட்­ட­போது ஆட்­சே­பிக்­காத விஜே­தாஸ ராஜபக் ஷ தற்­போது அமைச்­ச­ராக இல்லை. அத­னால்தான் இவர் இப்­போது ஆட்­சே­பிக்­கிறார். சட்டம் மக்­க­ளுக்­காக இயற்­றப்­ப­டு­வ­தாகும். அதை மாற்­று­மாறு மக்­க­ளாணை கிடைத்தால் மாற்­றத்தான் வேண்டும். ஆனால் இவரோ ஜனா­தி­பதி வேட்­பாளர் ஒரு கட்­சியின் தலை­வ­ரா­கத்தான் இருக்க வேண்டும். சாதா­ர­ண­மா­ன­வ­ராக இருக்­கக்­கூ­டாது. அப்­ப­டிக்­கேட்டு வெல்­ப­வ­ருக்கு யாப்பை மாற்­றவோ திருத்­தவோ ஆணை கோர உரி­மை­யில்லை, நிறை­வேற்ற மட்­டுமே செய்­யலாம் என்­கிறார். இது யாப்பில் எந்த ஷரத்தில் இருக்­கி­றது. அத்­தோடு ஜனா­தி­ப­தி­யிடம் நிறை­வேற்று அதி­காரம் மட்­டுமே உண்டு. சட்­ட­வாக்கம் இல்லை. நாடா­ளு­மன்­றத்தில் தலைமை பிர­த­ம­ரிடம் இருந்­த­போதும் அதன் அலுவலக செயற்பாடுகளும் நடத்தும் அதிகாரங்களும் சபாநாயகருக்கே உண்டு எனவும் கூறுகிறார். இது சிங்கள மக்கள் தமக்கென இயற்றிக் கொண்ட சட்டம் அது மட்டுமல்ல சபாநாயகர் பாராளுமன்றத்தில் அமரவும் விருப்புடன் பங்குபற்றவும் முடியும். எம்.பி.யும் இல்லை, வாக்குரிமையும் கிடையாது எனவும் குறிப்பிடுகிறார். சபாநாயகர் பாராளுமன்றத்தில் அமரலாம் தானே, நாடாளுமன்றத்தின் தலைமை பிரதமரிடம் இருக்கின்றது தானே, நிறை வேற்று அதிகாரம் ஜனாதிபதியிடம் உண்டு தானே, மூவரும் சேர்ந்துதானே செய்யப்போகிறார்கள். தேர்தலில் ஆணை கோரப்படும் போது விஜேதாஸ ராஜபக் ஷ ஏன் தடுக்கவில்லை ஆணை பிறப்பிக்காத நிறைவேற்று அதிகாரம் எங்கும் உண்டா? மனுநீதியே நீதியின் அடிப்படை

அதன் காரணமாகவே 1954 ஆம் ஆண்டு அப்போது வாழ்ந்த முஸ்லிம் அறிஞர்களால் தற்போதிருக்கும் முஸ்லிம் தனியார்சட்டம் வகுக்கப்பட்டு அரசிடம் கையளிக்கப்பட்டு யாப்பில் இணைக்கப்பட்டது. இக்கால கட்டத்தில் இலங்கையில் இரண்டு மூன்று அரபு மத்ரஸாக்களும் பத்துபன்னிரண்டு ஆலிம்களுமே இருந்ததாலும் தெளிவிலும் குறைபாடு இருந்தாலும் உள்ள நிலவரப்படியே இதை அமைத்திருந்தார்கள்.

மனிதனால் தொகுக்கப்பட்ட எதுவும் கால மாற்றத்தால் மாறுதலடைவது இயற்கை நியதி எனும் அடிப்படையில் புது ஆய்வு செய்து சீரமைக்கலாம். இது இஸ்லாத்தை மாற்றும் செயற்பாடு என்றோ அந்நிய மதத்தினரின் தலையீடு என்றோ அரசாங்கத்தின் இடையூறு என்றோ கூற வேண்டியதில்லை. இதை இஸ்லாத்தை மேலும் தெளிவுபடுத்தும் வாய்ப்பாகவே கருதவேண்டும்.

பெண் வீட்டார் மாப்பிள்ளைக்கு வழங்கிய சீதனமே கைக்கூலி எனக் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது. மாப்பிள்ளை பெண் வீட்டாருக்குத் தன்னைத்தானே விற்றுக் கொள்ளலாமா? மாப்பிள்ளை கூலி பெறும் தொழிலாளியா? இதனால்தான் இற்றைவரை இப்பழக்கம் நின்று நிலைத்து பல்வேறு வடிவங்களிலும் வியாபித்திருக்கின்றது.

ஏ.ஜே.எம். நிழாம் 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2017-11-18#page-4

Categories: merge-rss

மைத்திரி - மகிந்த இணைவு சாத்தியமா?

Sat, 18/11/2017 - 15:09
மைத்திரி - மகிந்த இணைவு சாத்தியமா?

 

சுதந்திரக் கட்சியுடன் இணைவதற்கு மஹிந்த ராஜபக் ஷ தரப்பினர் பல்வேறு நிபந்தனைகளை முன்வைத்திருக்கின்றனர். அதாவது சுதந்திரக் கட்சியுடன் மஹிந்த தரப்பு இணைய வேண்டுமாயின் நல்லாட்சி அரசாங்கத்திலிருந்து சுதந்திரக் கட்சி விலக வேண்டும் என்பது முதலாவது நிபந்தனையாகும். அத்துடன் சுதந்திரக் கட்சியின் தலைவர் மற்றும் செயலாளர் பதவிகள் மஹிந்த தரப்பினருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதும் நிபந்தனையாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. 

முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜ பக் ஷ தலைமையில் மிகவும் பரபரப்பாக அந்தக் கூட்டம் கொழும்பில் நடந்து கொண்டிருந்தது. கூட்டு எதிரணியில் அங்கம் வகிக்கும் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள் இந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் எவ்வாறு போட்டியிடுவது, அடுத்த கட்ட அரசியல் நகர்வுகள் எவ்வாறு அமையப் போகின்றது என்பது தொடர்பாக மஹிந்த ராஜபக் ஷவுடன் கலந்துரையாடிக் கொண்டிருந்தனர். கலந்துரையாடல் பரபரப்பான கட்டத்தை அடைந்தபோது முக்கியமான ஒரு நபர் உள்ளே வருகிறார்.

மஹிந்த தலைமையிலான கூட்டு எதிரணியின் உறுப்பினர்கள் ஆச்சரியத்துடன் அவரைப் பார்க்கின்றனர். இரண்டு தரப்பையும் ஒன்றிணைக்கும் முயற்சியிலேயே நான் இங்கு வந்திருக்கின்றேன் என்று கூறிக் கொண்டு உள்ளே வந்தவர், தற்போது சுதந்திரக் கட்சியில் மைத்திரி தரப்பிலிருக்கின்ற அமைச்சர் சுசில் பிரேமஜயந்த ஆவார். இதன்போது அவரை வரவேற்ற மஹிந்த ராஜபக் ஷ தலைமையிலான கூட்டு எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர்கள் அவருடன் பல்வேறு விடயங்களை கலந்துரையாடினர்.

அதாவது எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலை மஹிந்த ராஜபக் ஷ மற்றும் மைத்திரிபால சிறிசேன தரப்பினை ஒன்றிணைத்து எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் ஒரு சமாதானத் தூதுவராகவே சுசில் பிரேமஜயந்த இங்கு வருகை தந்திருந்தார்.

இதன்போது மைத்திரி, மஹிந்த தரப்புக்கள் இணைந்து உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலுக்கு முகங்கொடுக்க வேண்டிய அவசியத்தை அமைச்சர் சுசில் பிரேமஜயந்த தீவிரமாக வலியுறுத்தினார். அத்துடன் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் தற்போதைய செயலாளர் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் செயலாளர் ஆகிய இருவரையும் சுசில் பிரேமஜயந்த கடுமையாக விமர்சித்ததாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.

அதுமட்டுமன்றி ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான சுதந்திரக் கட்சி தலைமையில், முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக் ஷ தலைமையிலான கூட்டு எதிரணியினரும் இணைந்து தேர்தலை எதிர்கொள்ள வேண்டும் என அமைச்சர் சுசில் பிரேமஜயந்த மஹிந்த தலைமையிலான குழுவினருக்கு எவ்வளவு எடுத்துக் கூறியும் அவர்கள் அதனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்றே கூறப்படுகின்றது. அந்த வகையில் சுசில் பிரேமஜயந்தவின் இந்த சமாதான சமரச முயற்சி தோல்வியிலேயே முடிவடைந் திருக்கிறது.

நாங்கள் ஒருமுறை படுகுழியில் வீழ்ந்து விட்டோம். இரண்டாவது முறையும் படுகுழியில் வீழ்ந்து ஏமாறுவதற்கு தயாராகவில்லை என்று இதன்போது மஹிந்த தரப்பினர் அமைச்சர் சுசில் பிரேம் ஜயந்தவிடம் மிகவும் திட்டவட்டமாக கூறியுள்ளதாக தெரிவிக்கப் படுகிறது. எவ்வாறெனினும் மீண்டும் மஹிந்த தரப்பையும் மைத்திரி தரப்பையும் இணைப்பதற்கான சமரச முயற்சி தொடரும் என்ற செய்தியுடனேயே சுசில் பிரேமஜயந்த மஹிந்தவின் கூட்டத்திலிருந்து விடைபெற்று சென்றிருக்கிறார்.

தற்போதைய அரசியல் கள சூழலில் சுசில் பிரேமஜயந்த மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் இந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டமையே ஒரு பரபரப்பான விடயமாக விவாதிக்கப்படுகின்றது. உண்மையில் இது தற்போதைய அரசியல் சூழலில் இயல்பாக எடுத்துக் கொள்ளக்கூடிய விடயமல்ல.

அதாவது சுதந்திரக் கட்சியின் தலைவர் மைத்திரிபால சிறிசேன தரப்பையும் அதிலிருந்து பிரிந்து செயற்படுகின்ற மஹிந்த ராஜபக் ஷ தரப்பையும் இணைப்பதற்கான முயற்சிகள் தீவிரமாக இடம்பெற்று வருவதாக இதுவரை தெரிவிக்கப் பட்டபோதிலும் சுசில் பிரேமஜயந்தவின் இந்த சமாதான அல்லது சமரச முயற்சியே இந்த அரசியல் காய் நகர்த்தலை வெளி ச்சம் போட்டுக் காட்டியிருக்கிறது.

இந் நிலையில் மஹிந்த – மைத் திரி தரப்பு இணைந்து தேர்தலில் போட்டியிடுமா? அவ்வாறு போட்டியிட்டால் அரசாங்கத்துக்கு என்ன நடக்கும்? மஹிந்த ராஜபக் ஷ

 தரப்பு கூறுகின்ற வகையில் மைத்திரி தரப்பு அரசிலிருந்து விலகுமா? மைத்திரியும் மஹிந்தவும் இணைந்தால் தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியுமா? இவ்வாறு மைத்திரி மஹிந்த தரப்பு இணைந்தால் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி எவ்வாறான அரசியல் நகர்வுகளை முன்னெடுக்கும் என்பனவே தற்போதைய அரசியலில் மிகவும் பரபரப்பாக பேசப்படுகின்ற விடயங்களாக காணப்படுகின்றன.

தாம் மஹிந்த தரப்புடன் இணைந்து தேர்தலை எதிர்கொள்ளவே முயற்சிப்பதாக சுதந்திரக் கட்சி தரப்பில் மிகவும் திட்டவட்டமான முறையில் தெரிவிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது தொடர்பில் அண்மையில் கருத்து வெளியிட்டிருந்த அமைச்சரவைப் பேச்சாளர் தயாசிறி ஜயசேகர, எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் பிளவு படாமல் மஹிந்த, மைத்திரி தரப்பு இணைந்து போட்டியிட வேண்டும் என்பதே எமது விருப்பமாகும். அதற்காகவே முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கின்றோம். மஹிந்தவின் கூட்டத்தில் அமைச்சர் சுசில் பிரேமஜயந்த இருதரப்பை இணைக்கும் ஒரு முயற்சியின் கட்டமாகவே கலந்து கொண்டார் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அத்துடன் இரண்டு தரப்பும் ஒன்றிணைந்தே பயணிக்க வேண்டும் என்பதில் ஜனாதிபதி உறுதியாக இருக்கின்றார். அவர் இந்த விடயத்தில் 100 வீதம் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கின்றார். அதனை மஹிந்த தரப்பு உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். மஹிந்த ராஜபக் ஷ இதனை புரிந்து சரியான பதிலை அளிக்க வேண்டும். நாம் எல்லோரும் கடந்த காலத்தில் மஹிந்தவுடன் இருந்தோம். எனவே இதனை புரிந்து கொண்டு இரண்டு தரப்பினரும் இணைந்து செயற் பட வேண்டியது அவசியமாகும் என்றும் அமைச்சர் தயாசிறி ஜயசேகர எம்.பி. குறிப்பிட்டிருந்தார்.

அந்த வகையில் தயாசிறி ஜயசேகரவின் கூற்றைப் பார்க்கும்போது ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான சுதந்திரக் கட்சியினர் மஹிந்த ராஜபக் ஷ தலைமையிலான கூட்டு எதிரணியுடன் இணைந்து போட்டியிட்டு தேர்தலில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியை விட அதிகமான வாக்குகளைப் பெறுவதற்கே முயற்சிப்பதாக தெரிகிறது.

அதாவது ஸ்ரீ லங்கா பொது ஜன பெர முன என்ற பெயரில் மஹிந்த ராஜபக் ஷ

தலைமையிலான கூட்டு எதிரணி தனித்தும் மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான சுதந்திரக் கட்சியும் தனித்தும் தேர்தலில் போட்டியிட்டால் அது நிச்சயம் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு வெற்றியை பெற்றுக் கொடுக்கும் என்று சுதந்திரக் கட்சியினர் கருதுகின்றனர். இதன் காரணமாகவே எந்த வகையிலாவது கூட்டிணைய வேண்டும் என்ற முனைப்பில் சுதந்திரக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உறுப்பினர்கள் செயற்பட்டு வருகின்றனர்.

குறிப்பாக சுதந்திரக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உறுப்பினர்களான அமைச்சர் ஜோன் செனவிரட்ண, சுசில் பிரேமஜயந்த ஆகியோர் இந்த ஒன்றிணைக்கும் முயற்சியில் மிகத் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வருவதை காணமுடிகிறது. ஆனால் மஹிந்த ராஜபக் ஷ தரப்பில் இதற்கு பச்சைக் கொடி காட்டப்படுவதாக தெரியவில்லை.

சுதந்திரக் கட்சியுடன் இணைவதற்கு மஹிந்த ராஜபக் ஷ தரப்பினர் பல்வேறு நிபந்தனைகளை முன்வைத்திருக்கின்றனர். சுதந்திரக் கட்சியுடன் மஹிந்த தரப்பு இணைய வேண்டுமாயின் நல்லாட்சி அரசாங்கத்திலிருந்து சுதந்திரக் கட்சி விலக வேண்டும் என்பது முதலாவது நிபந்தனையாகும். அத்துடன் சுதந்திரக் கட்சியின் தலைவர் மற்றும செயலாளர் பதவிகள் மஹிந்த தரப்பினருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதும் நிபந்தனையாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

அதாவது தற்போதைய நிலைமையில் சுதந்திரக் கட்சியில் மைத்திரி தரப்புக்கு தேவையான வகையில் பதவி மாற்றம் செய்யப்படுவதாகவும் எனவே அந்த நிலைமையில் மாற்றம் ஏற்பட தலைவர் மற்றும் செயலாளர் பதவிகள் தமிழ் தரப்புக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் மஹிந்த தரப்பால் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த இரண்டு கோரிக்கைகளுக்கும் மைத்திரி தரப்பில் சாதகமான பதில் கொடுக்கப் படவில்லை என்றே கூறப்படுகிறது. இதேவேளை மஹிந்த தரப்பு மற்றுமொரு யோசனையை முன்வைத்திருக்கிறது.

அதாவது தேர்தலில் மைத்திரி மற்றும் மஹிந்த தரப்புக்கள் பிரிந்து போட்டியிட்ட பின்னர் இணைந்து உள்ளூராட்சி மன்றங்களில் ஆட்சி அமைக்கலாம் என்ற யோசனையும் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும் தேர்தலில் இணைந்து போட்டியிடுவதையே சுதந்திரக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உறுப்பினர்கள் விரும்புகின்றனர். இந்த நிலைமையில் இரண்டு தரப்புகளுக்குமிடையிலான இழுபறிகள் தொடர்ந்தும் நீடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

கடந்த பாராளுமன்றத் தேர்தலின் போது இறுதி நேரத்தில் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் செயலாளர் என்ற வகையில் அநுர பிரியதர்ஷன யாப்பாவும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் செயலாளர் என்ற வகையில் சுசில் பிரேமஜயந்தவும் திடீரென நீக்கப்பட்டனர். இந் நிலையில் அமைச்சர் சுசில் பிரேமஜயந்தவுக்கு இந்த தாக்கம் தற்போது இருக்கும் என கருதப்படுகின்றது. அந்த வகையிலேயே அவர் தொடர்ந்து தற்போதைய செயலாளர்களை விமர்சித்து வருவதை காண முடிகிறது. ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவை பொறுத்தவரையில் இந்த தேர்தலில் அவரது கட்சி மூன்றாவது இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டால் அது அரசியலில் சில அசௌகரியங்களை உருவாக்குவதாக அமையும்.

எனவே அவ்வாறான ஒரு அரசியல் அசௌகரியங்கள் ஏற்படுவதை ஜனாதிபதி விரும்ப மாட்டார். எனவே எப்படியாவது சுதந்திரக் கட்சியை இணைத்து தேர்தலில் ஒரு போட்டி மிக்க களத்தை ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் உருவாக்கவே சுதந்திரக் கட்சியின் மைத்திரி தரப்பு முயற்சிக்கின்றது. அது ஒரு இயல்பான நிலைமையும் ஆகும். ஆனால் இரண்டு தரப்பும் இணையுமா என்பதிலேயே இங்கு சிக்கல்கள் உள்ளன. பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியானது மிகவும் பலமான முறையில் கீழ் மட்டத்திலிருந்து கட்சியை பலப்படுத்தும் வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகிறது.

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியை பொறுத்தவரையில் மைத்திரி தரப்பும் மஹிந்த தரப்பும் பிரிந்து தேர்தலில் போட்டியிட்டாலே தனக்கு அது சாதகமாக அமையும் என கருதுகின்றது. சுதந்திரக் கட்சியின் பிளவானது ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்கே சாதகமாக அமையும். எனவே ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன மற்றும் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக் ஷ

 ஆகியோர் இணைந்து தேர்தலுக்கு முகங்கொடுப்பதை ஐக்கிய தேசியக் கட்சி விரும்பாது.

 இந்த கட்சிகளுக்கிடையிலான அதிகாரப் போட்டிகள் மற்றும் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கான கள வியூகங்கள் தற்போது உச்ச கட்டத்தை அடைந்திருக்கின்றன. இம்முறை உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் மூன்று பிரதான கட்சிகளின் ஆதிக்கம் இடம்பெறும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதாவது ஐக்கிய தேசியக் கட்சி ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி மற்றும் மஹிந்த ராஜபக் ஷ

தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன ஆகியவற்றுக்கிடையில் பலத்த போட்டி தேர்தலில் காணப்படும் என எதிர்வு கூறப்படுகின்றது.

இந் நிலையில் ஒருவேளை இவ்வாறு சுதந்திரக் கட்சி பிரிந்து போட்டியிட்டால் அதன் பின்னரான அரசியல் சூழலில் எவ்வாறான தாக்கங்கள் ஏற்படும் என்பதை கவனத்திற் கொள்ள வேண்டும். எவ்வாறெனினும் தற்போதைய இந்த வித்தியாசமான அரசியல் சூழலில் என்ன நடக்கப் போகின்றது என்பதையே எதிர்வு கூற முடியாத நிலைமை காணப்படுகின்றது. எவ்வாறெனினும் ஜனவரி மாதம் அல்லது பெப்ரவரி மார்ச் மாதங்களில் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் நடந்தே ஆக வேண்டும். அப்போது கட்சிகள் எவ்வாறு போட்டியிடப் போகின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ள முடியும்.

ஆனால் இந்த தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்காக வகுக்கப்படும் பல வியூகங்கள் நாட்டின் தேசிய நல்லிணக்க அரசியல் தீர்வு முயற்சிகளை பாதித்து விடக் கூடாது. நீண்டகாலத்திற்கு பின்னர் தற்போது புரையோடிப்போயுள்ள தேசியப் பிரச்சினைக்கு தீர்வொன்றை காண்பதற்கான சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது. எனினும் தற்போது அரசியல் கட்சிகளில் காணப்படும் தேர்தல் வெற்றியை நோக்கியதான கள முயற்சிகள் எங்கே இந்த நல்லிணக்க மற்றும் அரசியல் தீர்வு முயற்சிகளை பாதித்து விடுமோ என்ற அச்சம் ஏற்பட்டிருக்கிறது.

எனவே அரசாங்கம் தமக்கு மக்களினால் வழங்கப்பட்டுள்ள ஆணை தொடர்பில் கவனத்திற் கொண்டு செயற்பட வேண்டியது அவசியமாகும். நாட்டில் தேர்தல் களம் பரபரப்பாகுவதை காண முடிகிறது. கட்சிகளும் வியூகங்களை அமைப்பது தீவிரமடைந்துள்ளன. எவ்வாறான போட்டி நிலவப் போகின்றது என்பதை இன்னும் சில தினங்களில் கண்டு கொள்ளமுடியும். 

ரொபட் அன்டனி

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-3

Categories: merge-rss

காந்தியை ஏன் கொன்றேன்! கோட்ஸேவின் வாக்குமூலமும், கடைசி ஆசையும்

Sat, 18/11/2017 - 13:44

மகாத்மா காந்தியைச் சுட்டது யார்? என்ற கேள்வியை யாரிடம் கேட்டாலும் ‘ நாதுராம் கோட்ஸே’ என உடனடியாகவே பதில் வரும். காந்தி கொலை வழக்கில் யாருக்கு மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது? என்று கேள்வியை கேட்டால், அதற்கும் ‘கோட்ஸே’ என்றே பதில் வரும்.

காந்தி கொலை வழக்கில் தூக்கிலிடப்பட்டது கோட்ஸே மட்டுமல்ல, நாராயண் தத் ஆப்தே என்ற மற்றொரு நபரும்தான் என்ற உண்மை பலருக்குத் தெரிவதில்லை. காந்தி கொலையைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே நாராயண்தத் ஆப்தே பற்றி தெரியும்.

வன்முறையால் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் நியாயப்படுத்த முடியாது. மாகாத்மா காந்தி கொலையும் அப்படித்தான். காந்தி கொலை வழக்கில் நீதிமன்றத்தில் யாருடைய உதவியில்லாமல் தொடர்ந்து ஐந்தரை மணி நேரம் கோட்ஸே பேசினார். கொலைக்கான காரணங்களை பட்டியலிட்டார்.

கொலைக்கு அவர் சொல்லும் பெரும்பாலான காரணங்கள் காந்தியின் முஸ்லிம் ஆதரவு நிலை என்பதுடன் மேலும் சில காரணங்களை அவர் பட்டியலிட்டார்.

காந்தி யாரையும் கலந்தாலோசிக்காமல் முடிவெடுப்பது. முஸ்லிம்களின் அன்பை பெறுவதற்காக இந்தியையும், உருதையும் கலந்து ஹிந்துஸ்தானி என்ற பேச்சு மொழியை முன்னிலைப்படுத்தினார்.

அதனால் இந்தியின் அழகும் புனிதமும் கெட்டுவிட்டதாக நினைத்தார். காந்தி எழுதிய ராமாயணத்தில், பாதுஷா தசரதன், பீவி சீதா என்றெல்லாம் எழுதியிருந்தார். இது இதிகாசத்தை இழிவுபடுத்தியதாக நினைத்தார்.

பாகிஸ்தானிலிருந்து விரட்டப்பட்ட இந்து அகதிகள் டெல்லியில் கோவில், மசூதி, கிறீஸ்தவ தேவாலையம் என்று எல்லா இடங்களில் தங்கியிருந்தனர்.

மசூதியில் தங்கியிருந்த அகதிகள் உடனடியாக வெளியே வரவேண்டும் என சொல்லி சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருந்தார் காந்தி. பாகிஸ்தானில் இந்துக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்திய போது அவர்களைப் பற்றி ஒரு வார்த்தைகூட பேசவில்லை என கோட்சே உணர்ந்தார்.

பாகிஸ்தானில் இந்துக்கள் கொன்று குவிக்கப்பட்டார்கள். இந்துப் பெண்கள் பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு உட்பட்டனர். ஆனால், பிரிவினைக்குப் பிறகு பாகிஸ்தானுக்கு ஐம்பத்தி ஐந்து கோடி ரூபாயை இந்தியா கொடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வலியுறுத்தி காந்தி சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருந்தார்.

இதைத் தொடர்ந்து இந்திய அரசு ஐம்பத்தி ஐந்து கோடி ரூபாயை பாகிஸ்தானுக்கு வழங்கியது. கிலாபத் இயக்கத்துக்கு காந்தி ஆதரவு அளித்தார்.

ஆப்கானித்தான் அமீர் ஊடுருவலை ஆதரித்தார். ஆர்ய சமாஜ்க்கு எதிராக கருத்துக்களை தெரிவித்து வந்தார். சுவாமி சாரதாநந்தாவை ஒரு முஸ்லிம் இளைஞன் கொலை செய்த போது, அதை காந்தி கண்டிக்கவில்லை.

மாறாக, ‘சுவாமி முஸ்லிம்களின் விரோதியல்ல. ஒருவருக்கொருவர் துவேஷத்தை கிளப்பிவிட்டவர்களே குற்றவாளிகள். இந்த கொலைக்கு அவர்களே காரணம். முஸ்லிம் இளைஞன் குற்றவாளியல்ல”, என்று அறிக்கை விட்டார்.

ஜின்னாவுக்கும், முஸ்லிம் லீக்’கும் ஆதரவாக அவர் செயல்பட்டார். இந்துக்களை கட்டாய மதம் மாற்றம் செய்ததால் ஏற்பட்ட மோப்லா (Moplah Riots ) கலவரங்களை, ஆதரங்களுடன் எடுத்துச் சொல்லிய போதும், காந்தி அதை கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தார்.

வந்தே மாதரம்’ பாடலுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். “காந்தியை நான் கொன்றால், நாட்டு மக்களிடம் நான் மதிப்பை இழப்பேன். மக்கள் என்னை வெறுப்பார்கள். என் உயிரைவிட மேலானதாகக் கருதப்படும் மரியாதையை இழப்பேன்.

அதே நேரத்தில் காந்தியில்லாத அரசியல், நடைமுறைக்கு சாத்தியமானவற்றை யோசிக்கும். தேவைப்படும் நேரத்தில் பதிலடி கொடுக்கும். இந்தியா ராணுவ ரீதியாக பலம் வாய்ந்த நாடாகும்.

காந்தியை நான் கொல்வதால், சந்தேகமே இல்லாமல் என்னுடைய எதிர்காலம் நாசமாகப் போகும். ஆனால், என் நாடு பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து தப்பிக்கும். எல்லாவற்றையும் யோசித்து நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன். என் முடிவு குறித்து யாரிடமும் ஆலோசிக்கவில்லை.

“காந்தியை நான் கொலை செய்தது என் சுய நலத்திற்காக அல்ல. என் தாய்த் திருநாட்டின் மீது நான் கொண்டிருந்த தூய அன்பினாலும், அதை புனித கடமையென்று கருதியதாலும் இதை செய்தேன்.

இதன் பின் விளைவுகளை தெரிந்தே அந்த புனிதக் கடமையைச் செய்தேன். என் கழுத்தைச் சுற்றி இறுக்கப்போகும் கயிற்றை நான் இப்போதே நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

இருந்தும் நான் மேற்கொண்ட பணியிலிருந்து என்னை அது திசைதிருப்பாது. அந்த முடிவைக் கண்டு நடுங்கி, அதிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சிக்க மாட்டேன். என் மரணத்தை நான் விரும்பி வரவேற்கிறேன்”.

“இப்போது இந்த நீதிமன்றத்தின் முன் நிற்கிறேன். நான் செய்ததற்கு முழுமையாக பொறுப்பேற்கிறேன். நீதிபதி எனக்கு என்ன தண்டனை பொருத்தமாக இருக்குமோ அதை அளிக்கட்டும். என் மீது கருணை காட்டவேண்டாம்.

என் மீது கருணை காண்பிக்கும்படி யாரும் கெஞ்ச வேண்டாம். எல்லா திசைகளிலிருந்தும் என்னை விமர்சிக்கின்றனர். ஆனாலும் என் மனம் தடுமாறவில்லை.

வரலாற்றை எழுதும் நேர்மையான எழுத்தாளர்கள் என்னுடைய செயலை சரியாக எடைபோட்டு அதில் இருக்கும் உண்மையை எதிர்காலத்தில் சொல்லுவார்கள் என்று நம்புகிறேன்”. இவ்வாறு கோட்ஸே பேசி முடித்தார்.

காந்தி கொலை வழக்கின் விசாரணை உயர் நீதிமன்றத்தில் ஏறத்தாழ ஐம்பது நாட்கள் நடந்தது. 21 ஜூன், 1949 அன்று அந்த வழக்கு முடிவடைந்தது. கோட்ஸே, ஆப்தே ஆகியோரின் தூக்கு தண்டனையை உறுதி செய்தது உயர் நீதிமன்றம்.

இதைத் தொடர்ந்து பிரிவி கவுன்சிலுக்கு (Privy Council) மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது. அவை தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன. கடைசியாக ஆப்தே சார்பில் ஜனாதிபதிக்கு கருணை மனு அனுப்பப்பட்டது.

கோட்ஸே சார்பில் அவர் உறவினர் ஒருவர் கருணை மனுவை தாக்கல் செய்தார். இருவருடைய மனுக்களும் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன.

15 நவம்பர், 1949 தூக்கு தண்டனை என்று முடிவானது. அதற்கான ஏற்பாடுகள் அம்பாலா மத்திய சிறையில் செய்யப்பட்டன.

கோட்ஸேவும், ஆப்தேவும் தூக்கு மேடைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். கோட்ஸே அன்று கொஞ்சம் நடுக்கத்துடன் காணப்பட்டான். ஆனால், ஆப்தேவின் பயம் வெளியே தெரியவில்லை. தூக்குக் கயிற்றின் முன் நிறுத்தப்பட்டனர்.

அப்போது கோட்ஸே தடுமாற்றத்துடன் கூடிய குரலில் “அகண்ட பாரதம் (Akhand Bharat) என்று சொன்னான். “நீடூடி வாழ்க” (Amar Rahe) என்று உரக்கக்கூறினான் ஆப்தே. ஆப்தேயின் குரலில் இருந்த அழுத்தம், கோட்ஸேவிடம் இல்லை.

அதற்குப் பிறகு இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். அவர்கள் மனத்தை ஏதோ ஒன்று அழுத்திக் கொண்டிருந்தது. அதன் விளைவுதான் இந்த மவுனம். எந்த தருணத்திலும் மனம் கலங்காத கோட்ஸேவிற்கு மரண வாசல் ஒரு நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியதை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

பசு வதையை ஆதரித்தார். சத்ரபதி சிவாஜி உருவம்பொறித்த கொடிகளை உபயோகப்படுத்துவதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்.

neruppunews.com

 

Categories: merge-rss

இறுதி எல்லை!

Sat, 18/11/2017 - 09:49
இறுதி எல்லை!

 

சமஷ்டியென்பது தென்னிலங்கை மக்கள் மத்தியில் நாசாரமாக  காய்ச்சி வார்க்கப்படுகிறதென்பதனாலேயே அதற்கு மாற்று மருந்தை ராஜ சாணக்கியத்துடன் கையாள வேண்டிய தேவை கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு ஏற்பட்டது என்பது அறிவுபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் 

 

வடக்கில் புதிய கூட்­ட­ணி­யொன்றை உரு­வாக்கும் முயற்சி தீவி­ர­ம­டைந்து காணப்­ப­டு­கி­ற­தென்ற செய்தி வெளி­வந்து கொண்­டி­ருக்­கி­றது. விரைவில் நடை­பெ­ற­வுள்ள உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றத்­தேர்­தலில் கள­மி­றங்­கு­வ­தற்­காக இக்­கூட்­டணி உரு­வாக்­கப்­ப­ட­வுள்­ளது. இதை உரு­வாக்­கு­வதன் மூலம் தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு நேரொத்த கூட்­ட­ணி­யாக இது இருக்­கப்­போ­வது மாத்­தி­ர­மல்ல சவா­லா­கவும் மாறப்­போ­கி­றது என்ற கருத்­துக்­களும் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கின்றன.  

தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­ன­ணியும், சுரேஷ் பிரேமச்சந்­தி­ரனை தலை­மை­யாகக் கொண்ட ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்.ஆகிய கட்­சிகள் இணைந்து இப்­பு­திய கூட்­ட­ணி­யி­னூ­டாக புதி­ய­தொரு சின்­னத்தில் போட்­டி­யி­ட­வுள்­ள­தா­கவும் தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

இக்­கூட்­ட­ணிக்கு அனு­ச­ரணை வழங்க தமிழ் மக்கள் பேர­வையும் சில அமைப்­பு­களும் தயா­ரா­க­வுள்­ளன என்ற தக­வல்­களும் கசிந்து கொண்­டி­ருக்­கி­ன்றன. ஏலவே 2015 ஆம் ஆண்டு பொதுத்­தேர்­த­லுடன் ஏற்­பட்ட விரி­சல்கள், இடைக்­கால அறிக்கை சார்­பான கருத்­துக்­க­ளுடன் உரம்­பெற்று தற்­பொ­ழுது உள்­ளூ­ராட்சி தேர்­தலை எதிர்­கொள்ளும் சூழ்­நி­லையில் கூட்­ட­மைப்­பென்ற குடையின் கீழ் ஒன்­று­பட்டு நின்ற கட்­சி­க­ளுக்­கி­டையில் கருத்து முரண்­பா­டு­களும் நேர் எதிர்­வா­தங்­களும் காய்தல், உவத்­தல்­களும் வலுத்­துப்­போ­வதை கவ­லை­யுடன் பார்க்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

இன்னும் தெளி­வாக சொல்­வ­தானால் தந்­தையால் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட இலங்கை தமி­ழ­ர­சுக்­கட்சி மீதும், தம்­பியால் உண்­டாக்­கப்­பட்ட தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கும் கண்­பட்­டு­விட்­டதோ அல்­லது யாரா­வது சூன்யம் செய்­து­விட்­டார்­களோ என்று கவ­லை­கொள்ளும் அள­வுக்கு நிலை­மைகள் தமிழ் மக்­களை கவ­லை­கொள்ள வைக்­கின்­றது.

குறிப்­பாக, 2015 ஆம் ஆண்டு காலப்­ப­கு­தி­யி­லி­ருந்து கூட்­ட­மைப்­புக்குள் தெளி­வான ஒரு­மித்த போக்கு குறைந்­த­ளவே காணப்­பட்டு வந்­தன என்ற கருத்தில் உண்­மை­யுள்­ளதோ இல்­லையோ, சில சந்­தர்ப்­பங்­களில் அவை வெளிப்­ப­டை­யாக உண­ரப்­பட்ட சம்­ப­வங்­களும் இருக்­கத்தான் செய்­தது. அதிலும் 2010 ஆம் ஆண்டு தேர்­தலைத் தொடர்ந்து தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­ன­ணிக்கும் தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கும் இடை­யி­லான நேர்­நி­லைத்­தன்­மைகள் பெரி­ய­ளவில் காணப்­ப­ட­வில்­லை­யென்­பதும் சுட்­டிக்­காட்­டப்­பட்ட விட­ய­மாகும்.

கடந்­த­வாரம் தமிழ் மக்கள் பேர­வை­யா­னது நடை­பெ­ற­வுள்ள உள்­ளூ­ராட்சி மன்ற தேர்தல் தொடர்­பான கலந்­து­ரை­யா­ட­லொன்றை நடத்தியது. இதனையடுத்து புதிய கூட்­ட­ணி­யொன்றை உரு­வாக்கி வட­கி­ழக்கில் போட்­டி­யிடப் போவ­தாக ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். அணித்­த­லை­வரும் தமிழ்த்­தே­சிய மக்கள் முன்­னணித் தலை­வரும் பகி­ரங்­க­மாக அறி­வித்­துள்­ளனர்.

புதிய கூட்­ட­ணியின் தேவை அவ­சியம் பற்றி கருத்துத் தெரி­வித்த கஜேந்­தி­ர­குமார் பொன்­னம்­பலம் அண்­மையில் பாரா­ளு­மன்றில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்டு, விவா­திக்­கப்­பட்ட இடைக்­கால அறிக்­கை­யா­னது தமிழ்த்­தே­சிய நலன்­களை உதா­சீனம் செய்­கி­றது. தமிழ்த்­தே­சிய அபி­லா­ஷை­க­ளுக்கு முற்­றுப்­புள்ளி வைக்கும் இவ்­ இடைக்­கால அறிக்­கையின் பின்­ன­ணி­யி­லேயே இதனை முழு­மை­யாக ஆத­ரித்து கூட்­ட­மைப்­பா­னது மக்கள் மத்­தியில் பிர­சாரம் செய்­யப்­போ­கி­றது. என­வேதான் இவ்­வ­ர­சியல் அமைப்பை ஏன் தமிழ் மக்கள் நிரா­க­ரிக்க வேண்­டு­மென்ற கார­ணங்கள் மக்கள் மத்­தியில் கொண்டு செல்­லப்­பட வேண்­டு­மாயின் நடை­பெ­ற­வுள்ள உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றத்­தேர்­தலை ஒரு கருத்­துக்­க­ணிப்­பாக மாற்ற முயற்சி செய்ய வேண்­டு­மென தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

பொன்­னம்­ப­லத்தின் கருத்­துக்கள் தர்க்க ரீதி­யாக உடன்­பாடு காணக்­கூ­டி­ய­தா­க­வி­ருந்­தாலும் ஒரு அக்­கினிப் பரீட்­சையை நடாத்­தக்­கூ­டிய கள­மா­கவோ நேர­மா­கவோ இதைப் பார்க்­கக்­கூ­டாது என்­பதே மக்­களின் கருத்­தாகும்.

தமிழ் மக்கள் ஏற்­றுக்­கொள்­ளாத எந்­த­வொரு தீர்­வையும் நான் கைநீட்டி வர­வேற்­கப்­போ­வ­தில்லை. தமிழ் மக்­களின் நீண்­ட­கால அற­வழி ஆயுத மற்றும் ராஜ­தந்­திரப் போராட்­டங்­க­ளுக்­கு­ரிய பெறு­ம­தி­மிக்க ஒரு தீர்வைப் பெற்றுத்தரும் வரை யான் ஓயப்­போ­வ­தில்­லை­யென்ற தனது அழுத்­த­மான கருத்­துக்­களை த.தே.கூ. அமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் அவர்கள் பல தட­வைகள் கூறி­வ­ரு­வ­துடன் அதற்­கா­கவே பல விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்­களை மேற்­கொண்டு போராடி வரு­கி­றா­ரென்­பது உல­க­ம­றிந்த விட­ய­மாகும். அது­மட்­டு­மன்றி ராஜாங்க அமைச்சர் டிலான் பெரேரா குறிப்­பிட்­டது போல், இரா.சம்­பந்தன் எமக்கு கிடைத்த கடைசி ஆயுதம் என்­பது போல் தமிழ் மக்­களின் இறுதிப் போரா­ளி­யாக இருக்­கப்­போ­வதும் அவரே என்­பதை தமிழ் மக்கள் மாத்­தி­ர­மல்ல கூட்­ட­மைப்­புக்குள் உள்ள சகல பங்­காளிக் கட்­சி­களும் உணர்ந்­து­கொள்ள வேண்டும்.

தமிழ் மக்­களின் போராட்­டத்தை தந்தை செல்வா அவர்கள் ஒரு கால­கட்­டத்­துக்குள் இருந்து இன்­னொரு கால களத்­துக்குள் கொண்­டு­வந்து விட்டார். தலைவர் பிர­பா­கரன் தமிழ் மக்­களின் உரி­மைப்­போரை ஆயு­தப்போர் என்ற வடி­வத்தில் மூன்று தசாப்த கால வல்­லமைப் போராக மாற்­றிய பெருமை அவ­ரையே சாரும். தற்­பொ­ழுது ராஜ­தந்­திர ரீதி­யான நகர்­வுகள் மூலம் உல­கத்­த­ரப்பின் ஒத்­தா­சை­யுடன் தமிழ் மக்­க­ளுக்­கான உரி­மையை வென்­றெ­டுக்கும் சாணக்­கியப் போரை நடாத்திக் கொண்­டி­ருக்கும் சம்­பந்தன் ஐயா அவர்­க­ளுக்கு அனைத்து தரப்­பி­னரும் ஒத்­தாசை வழங்கி பலம் சேர்க்க வேண்­டிய ஒரு கால­கட்­டத்தில் இருக்­கின்­றோ­மென்ற நிலையே யதார்த்­த­மா­னது.

முன்னாள் நீதி­ய­மைச்சர் விஜ­ய­தாஸ மற்றும் மஹிந்த அணி­யினர் அர­சி­ய­ல­மைப்பு சபையின் உரு­வாக்­க­மா­னது செல்­லு­ப­டி­யற்­ற­தாகும்; இவை அர­சியல் அமைப்­புக்கு முர­ணா­ன­வை­யாகும். ஆகவே அர­சியல் அமைப்பு நிர்­ணய சபையை உட­ன­டி­யாக கலைத்து விடுங்கள் என்று கோஷம் எழுப்பிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். இவ்­வ­கை­யான கடும்­போக்கு கோஷத்தை பௌத்த பீடங்­க­ளையும், விஹா­ரா­தி­ப­தி­க­ளையும் எழுப்­பு­வ­தற்கு தூண்டிக் கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். இவ்­வகை இன­வாத கோஷங்கள் தென்­னி­லங்கை மக்­க­ளுக்கு கேட்­கி­றதோ என்­னவோ, அடிக்கு மேல் அடி­ய­டித்தால் அம்­மியும் நகரும் என்­பது போல் நிலை­மை­களை மாற்­று­வ­தற்கு வெகு­நேரம் பிடிக்­காது என்­பதை தமிழ்த் தரப்­பினர் உணர்ந்­து­கொள்ள வேண்டும்.

தலைவர் சம்­பந்­தனைப் பொறுத்­த­வரை இரு­பக்க நிலை­மை­களை சமா­ளிக்­கவும் வென்­றெ­டுக்­க­வேண்­டிய நிலையில் உள்ளார் என்­பது சாதா­ரண மனிதன் ஒரு­வனும் விளங்­கிக்­கொள்ளும் விவ­கா­ர­மாகும்.

புதிய அர­சியல் அமைப்­புக்கு இன்­னொரு வகையில் கூறு­வ­தானால், தமிழ் மக்­க­ளுக்கு வழங்­கப்­பட வேண்­டிய அர­சியல் தீர்­வுக்கு இன­வா­திகள், அடிப்­ப­டை­வா­திகள், பெளத்­த­பீ­டங்கள், தென்­னி­லங்கை கடு­மைசார் புத்­தி­ஜீ­விகள், அர­சியல் தலை­வர்கள் என்ற பரந்­த­ள­வி­லான குழு­வினர் எதிர்ப்பு காட்டி வரு­கி­றார்கள். அர­சி­ய­ல­மைப்பு வரை­வ­தற்கு முன்­னமே பூசை ஆவ­தற்கு முன் சன்­னதம் கொள்­ளு­வ­துபோல் எதிர்ப்புக் காட்­டு­கி­றார்கள். அதுவும் இடைக்­கால அறிக்­கை­யையே எதிர்க்கும் அவர்கள் அர­சியல் வரைபை எவ்­வாறு எதிர்ப்­பார்கள் என்று கற்­பனை கூட, செய்து பார்க்க முடி­யாத நிலை. இவ்­வகை எதிர்ப்­புக்­களை சமா­ளிக்க வேண்­டிய நிலை இரா.சம்­பந்தன் ஐயாவின் நிலை.

மறு­புறம் இடைக்­கால அறிக்­கையில் ஒன்­று­மில்லை, இது ஒரு ஏமாற்­றுப்­பத்­திரம், இதை தமிழ் மக்கள் நிரா­க­ரிக்க வேண்டும்.

புதிய தலை­மைத்­து­வத்தின் தேவை தற்­பொ­ழுது உண­ரப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்பு தமிழ் மக்­களின் ஆணையை உதா­சீனம் செய்து செயற்­ப­டு­கி­றது. தமி­ழ­ர­சுக்­கட்சி கூட்­ட­மைப்­புக்குள் தன்­னிச்­சை­யாக செயற்­ப­டு­கி­றது. வட­கி­ழக்கு இணைக்­கப்­பட்டால் இரத்த ஆறு ஓடும் என்­றெல்லாம் சீறிக் கொண்­டி­ருக்கும் தரப்­பி­னரை சமா­ளிக்க வேண்­டிய தேவை­யென ஏகப்­பட்ட போராட்­டங்­க­ளுக்கு மத்­தியில் சம­நி­லையை உண்­டாக்க வேண்­டிய பொறுப்பு கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வரைச் சார்ந்­தது என்ற தார்­மீக பொறுப்பை உணர்ந்து எதிர்­வாதம் புரி­ப­வர்கள் நடந்து கொள்ள வேண்­டு­மென்­பதே தமிழ் மக்­களின் எதிர்­பார்ப்­பா­கவும் காணப்­ப­டு­கி­றது.

அர­சியல் தீர்­வென்ற முறை­யொன்றின் கீழ் அதி­காரப் பகிர்வை பெறக்­கூ­டிய அளவு பெறும் வாய்ப்பு உரு­வா­கி­வரும் சூழ்­நி­லையில் அச்­சந்­தர்ப்­பத்தை இல்­லாது ஒழிக்கும் நிலை­யொன்று உரு­வா­கு­மானால் மீண்டும் தமிழ் மக்கள் வெறுங்­கை­யோடு நின்று யாசிக்­க­வேண்­டிய நிலை­யொன்று உரு­வாக முடியும்.

தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் பய­ணத்தில் பல்­வேறு வாய்ப்­புக்­களை நாம் தவ­ற­விட்­டி­ருக்­கிறோம். அவை தட்­டிப்­ப­றிக்­கப்­பட்­டது என்­பது வெகு­தொ­லைவில் மறைந்­து­போன சம்­ப­வங்­க­ளு­மல்ல, வர­லா­று­க­ளு­மல்ல.

பண்டா – செல்வா ஒப்­பந்தம், டட்லி – செல்வா ஒப்­பந்தம் தட்­டிப்­ப­றிக்­கப்­பட்­டது. 1987 ஆம் ஆண்டின் இலங்கை – இந்­திய ஒப்­பந்­தத்தால் உரு­வாக்­கப்­பட்ட மாகாண சபை நகர்­வு­களை கைவிட்டோம். 1994 ஆம் ஆண்டின் பின் அம்­மையார் சந்­தி­ரி­காவின் கால அர­சியல் பொதியில் திருப்­திப்­ப­டாத நிலை ஒரு புறம் இருக்க, அது பாரா­ளு­மன்­றத்தில் கிழித்­தெ­றி­யப்­பட்ட அசாத்­திய நிலை என எத்­த­னையோ சந்­தர்ப்­பங்­களை நாமாக இழந்­த­வையும் தட்­டிப்­ப­றிக்­கப்­பட்­ட­வை­யு­மான அனு­ப­வங்­களை மீள்­பார்வை செய்ய வேண்­டி­ய­தேவை உண்­டா­கி­யுள்­ளது.

ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். தலைவர் சுரேஸ் பிரே­மச்­சந்­திரன் இக்­க­லந்­து­ரை­யாடல் தொடர்பில் கருத்து தெரி­விக்­கையில், தமிழ் மக்­க­ளுக்கு மாற்று தலை­மை­யொன்று தேவை­யான கால­கட்­டத்­துக்கு வந்­தி­ருக்­கிறோம். தமி­ழ­ரசுக் கட்­சி­யா­னது தமிழ் மக்கள் வழங்­கிய ஆணையை முழு­மை­யாக கைவிட்­டு­விட்­டது. இக்­கட்சி ஒரு சிலரின் கைப்­பொம்­மை­யாக செயற்­ப­டு­கி­றது. சமஷ்டி என்ற சொல் இல்­லா­விட்­டாலும் அதி­காரம் கிடைக்­கு­மென கூறு­வது ஏமாற்­று­வித்தை என பல்­வேறு குற்­றச்­சாட்­டுக்­களை முன்­வைத்­தி­ருப்­ப­துடன் கூட்­ட­மைப்­பி­லி­ருந்து வில­கு­வது தவிர மாற்­று­வ­ழி­யில்­லை­யென கடும் நிலையில் கருத்­துக்­களை பொழிந்­துள்ளார்.

சுரேஸ் பிரே­மச்­சந்­தி­ரனின் ஏனைய கருத்­துக்­களை நாம் அலட்­சி­ய­மாக கவ­னத்தில் கொள்­ளாது விட்­டாலும் கூட்­ட­மைப்­பி­லி­ருந்து வில­கு­வதைத் தவிர ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். க்கு மாற்­று­வ­ழி­யில்­லை­யென்று கூறி­யி­ருப்­பது கவ­னத்தில் எடுத்­துக்­கொள்­ளப்­பட வேண்­டிய விட­யமே.

சுரேஸ் பிரே­மச்­சந்­திரன் கூட்­ட­மைப்­பி­லி­ருந்து வில­கு­வ­தாக தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்­ற­போதும் உத்­தி­யோ­க­பூர்­வ­மான அறி­விப்பைச் செய்­வா­ராக இருந்தால் அதற்கு தக்க பதிலை அளிக்க காத்­தி­ருக்­கிறேன் என தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் அறிக்­கை­யொன்றை வெளி­யிட்­டி­ருப்­ப­தையும் கவ­னத்தில் கொள்­ள­வேண்­டி­யுள்­ளது.

இதே­வேளை வடக்கு முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன் தமிழ் கூட்­ட­மைப்பின் பிள­வுக்கு கார­ண­மென்­ன­வென்­பதை விளக்­கி­யுள்ளார். அவரின் கண்­டு­பி­டிப்­பின்­படி தமது தேர்தல் விஞ்­ஞா­ப­னத்­தையே தான்­தோன்­றித்­த­ன­மாக எமது தலை­மைகள் முன் வைத்­த­மையே பிள­வுக்குக் காரணம் எனக் கூறி­ய­துடன் சில விட­யங்­களை அட்­ட­வ­ணைப்­ப­டுத்­தியும் காட்­டி­யுள்ளார்.

இன்­றைய தமிழ்த் தலை­மைத்­துவம் பௌத்­தத்­துக்கு முத­லிடம் வழங்­கவும், சிங்­கள பேரி­ன­வா­தத்­துக்கு இடம் கொடுக்­கவும் வடக்கு, கிழக்கை இணைக்­காது விடு­வ­தற்கு தயார் என்றும், தன்­னாட்சி தாயகம் போன்ற கோரிக்­கையை கைவிட்டு சமஷ்டி சாத்­தி­ய­மில்­லை­யென்று கூறி ஒரு சில சலு­கை­களை மட்டும் பெறும் வகையில் செயற்­ப­டு­வ­த­னால்தான் தமிழ்த்­தே­சியக் கூட்­ட­மைப்­புக்குள் பிளவு ஏற்­ப­டப்­பார்க்­கி­றது என்றும் விவ­ர­ண­மொன்றை செய்­துள்ளார்.

விக்­னேஸ்­வ­ரனின் இந்த விவ­ர­ண­மா­னது நேர­டி­யா­கவே தமிழ் தலை­மை­களை குற்றம் சாட்­டு­வ­தாக அமைந்­துள்­ளது. அவரின் இக்­குற்­றச்­சாட்­டுக்கள் எவ்­வாறு இருக்­கின்­ற­தென்றால் கண்­ணாடி வீட்­டுக்குள் இருந்து கொண்டு கல் வீசு­வது போன்ற காட்­சி­யையே ஞாப­கப்­ப­டுத்­து­கி­றது.

இனி விக்­னேஸ்­வ­ரனின் குற்­றச்­சாட்­டு­க­ளுக்கே வருவோம். 2015 ஆம் ஆண்டு கூட்­ட­மைப்பின் தேர்தல் விஞ்­ஞா­பனம் தயா­ரிக்­கப்­பட்ட வேளை, வட­மா­காண முத­ல­மைச்சர் எந்­த­வி­த­மான பங்­கெ­டுப்­பையும் செய்­து­கொள்ள முய­ல­வில்லை என்­ப­துடன் மேற்­படி விஞ்­ஞா­ப­னத்தை தயா­ரித்த தலை­மைகள் தமது 60 வருட அபி­லா­ஷை­களின் வெளிப்­பா­டா­கவே அந்தப் பட்­ட­யத்தைத் தீட்டி மக்கள் ஆணையைப் பெற்­றி­ருந்­தார்கள். இந்த ஆணை செல்லும் தண்டவாளத்திலிருந்து அவர்கள் எப்பொழுதும் விலத்திக் கொள்ள தயாராகவிருக்கவில்லை என்பதை சம்பந்தன் ஐயா அடிக்கடி உறுதிபடக் கூறிவந்துள்ளார்.

சமஷ்டியென்பது தென்னிலங்கை மக்கள் மத்தியில் நாசாரமாக காய்ச்சி வார்க்கப்படுகிறதென்பதனாலேயே அதற்கு மாற்று மருந்தை ராஜ சாணக்கியத்துடன் கையாள வேண்டிய தேவை கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு ஏற்பட்டது என்பது அறிவுபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

1972 ஆம் ஆண்டு யாப்பில் பௌத்தத்துக்கு முதல் நிலைமை வழங்கும் முன்னுரிமை எழுதப்பட்டது. இது 1978 ஆம் ஆண்டு சோஷலிச யாப்பிலும் இன்னும் பலப்படுத்தப்பட்டது. அந்த யாப்பு வியாக்கியானங்கள், விளக்கங்களுக்கு அமையத்தான் நீதிமன்றங்கள் செயற்பட்டன.

இவையெல்லாவற்றையும் வாதப்பிரதிவாதம் செய்வதில் இப்பொழுது எவ்வித பயனையும் தமிழ் மக்கள் அடையப்போவதில்லை. வெண்ணெய் திரண்டுவருகின்ற வேளையில் தாழியை உடைத்த கதைபோல் இல்லாமல் ஒற்றுமையை வலுப்படுத்தவேண்டிய இறுதிச் சந்தர்ப்பத்தில் தமிழ் மக்களும் அவர்கள் தம் தலைமைகளும் உள்ளனவென்ற உண்மையை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.

காலாகாலமாக நாம் காட்டிவரும் குரோதங்கள், முரண்பாடுகள், விரிசல்கள், விருப்புவெறுப்புக்கள் எல்லாவற்றையும் ஒரு மூலையில் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு ஒன்றுபட்ட பேரணியில் கைகோர்த்து தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகளை வென்றெடுக்க வேண்டிய இறுதி எல்லையில் நின்றுகொண்டிருக்கிறோமென்பதை ஏற்றுக்கொண்டு செயற்பட வேண்டுமென்பதே தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்பாகும். 

திரு­மலை நவம்

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-2

Categories: merge-rss

இருவேறு கோணங்கள்

Sat, 18/11/2017 - 06:07
இருவேறு கோணங்கள்

 

இரண்டு வகை­யான பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணப்­பட வேண்டும் என்று தமிழ் மக்கள் ஏங்கிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். நாளாந்த வாழ்க்­கையில் எழுந்­துள்ள பிரச்­சி­னைகள், புரை­யோ­டிய நிலையில் நீண்ட நாட்­க­ளாகத் தீர்வு காணப்­ப­டாமல் உள்ள இனப்­பி­ரச்­சினை ஆகிய இரண்டு பிரச்­சினை­க­ளுமே அவர்­களை வாட்­டிக்­கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. 

இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வு காண்­பது இல­கு­வான காரி­ய­மல்ல. அது உட­ன­டி­யாகச் செய்­யக்­கூ­டிய காரி­யமும் அல்ல என்­பதை அவர்கள் நன்­க­றி­வார்கள். ஆயினும் நாளாந்த வாழ்க்கைப் பிரச்­சி­னைக்கு விரைவில் தீர்வு காணப்­பட வேண்டும் என்ற அவர்­க­ளு­டைய ஆர்­வமும் அக்­க­றையும் தவிப்­பாக மாறி­யி­ருப்­ப­தையே காண முடி­கின்­றது. பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணப்­ப­டாமல் இருக்­கின்­றதே, எனவே, தீர்வு கிடைக்­கா­மலே போய்­வி­டுமோ என்ற ஆதங்­கமும் அவர்­களை ஆட்­டிப்­ப­டைக்கத் தொடங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. 

இரா­ணு­வத்தின் பிடியில் உள்ள காணி­களின் விடு­விப்பு, அர­சியல் கைதி­களின் விடு­தலை, காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது, அவர்கள் உயி­ரோடு இருக்­கின்­றார்­களா இல்­லையா என்­பதைத் தெரிந்து கொள்­வ­தற்­கான அவ­சியம், பட்­ட­தா­ரி­க­ளுக்­கான வேலை வாய்ப்பு, வித­வைகள் மற்றும், பெண்­களைத் தலை­மை­யாகக் கொண்­டுள்ள குடும்­பங்கள், போரினால் நேர­டி­யாகப் பாதிக்­கப்­பட்­டுள்ள மாற்­றுத்­தி­ற­னா­ளிகள், வறு­மையின் பிடியில் சிக்­கி­யுள்ள முன்னாள் போரா­ளி­க­ளுக்­கான அர்த்­த­முள்ள வாழ்­வா­தாரம், வீட்டுத் திட்டம் போன்ற பல பிரச்­சி­னைகள் அன்­றாடப் பிரச்­சி­னை­க­ளாக மக்­களை அழுத்திக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. இந்தப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு அவ­சி­ய­மான தீர்வை அவ­ச­ர­மாக அர­சாங்கம் காண வேண்டும் என்று அவர்கள் ஏங்கிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள்.

காணிப்­பி­ரச்­சினை

யுத்த மோதல்கள் முடி­வ­டைந்து எட்டு வரு­டங்­க­ளா­கி­விட்­டன. ஆனால், யுத்­த­காலத் தேவைக்­காக இரா­ணு­வத்­தி­னரால் கைய­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட பொது­மக்­க­ளு­டைய காணிகள் பல இன்னும் அவ­ர்க­ளிடம் திருப்பி கைய­ளிக்­கப்­ப­ட­வில்லை. பொது­மக்­க­ளுக்குச் சொந்­த­மாக, அவர்கள் வாழ்க்கை நடத்­து­வ­தற்­காக வழங்­கப்­பட்ட காணி­களை, நிரந்­த­ர­மா­கவே தக்க வைத்துக் கொள்­வ­தற்­கான முயற்­சி­களில் இரா­ணுவம் ஈடு­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. யுத்தம் முடி­வ­டைந்­ததன் பின்னர், நியா­ய­மாக உரி­மை­யா­ள­ர்­க­ளிடம் கைய­ளிக்­கப்­பட்­டி­ருக்க வேண்­டிய காணி­களை விடு­விக்க விருப்­ப­மற்ற நிலை­யி­லேயே அர­சாங்கம் காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

அர­சாங்கம் தமது காணி­களைத் திருப்பித் தர­வேண்டும் எனக் கோரி மக்கள் வீதி­களில் இறங்கி மாதக்­க­ணக்கில் போரா­டிக்­கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். இந்தப் போராட்­டங்கள் அர­சாங்­கத்­திற்குப் போதிய அழுத்­தத்தைக் கொடுக்­க­வில்லை அல்­லது அவ்­வாறு அமை­ய­வில்லை என்­ப­தையே, இந்த விட­யத்தில் அர­சாங்கம் போதிய அக்­க­றை­யற்ற போக்கு காட்­டு­கின்­றது. 

பாது­காப்பு கார­ணங்­க­ளுக்­காக வெளி­யேற்­றப்­பட்ட மக்கள் பலர் தமது சொந்தக் காணி­களில் மீள்­கு­டி­யேறி வாழ முடி­யாமல் கஷ்­டப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். யுத்தம் முடிந்­தது. மீள்­கு­டி­யேற்றம் நடத்­தப்­பட்­டது. இடம்­பெ­யர்ந்து பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்குப் புனர்­வாழ்வு அளிக்­கப்­ப­டு­கின்­றது என்­பது ஓர் அரை­குறை நிலை­யி­லான நட­வ­டிக்­கை­க­ளா­கவே இன்னும் காணப்­ப­டு­கின்­றன.

மீள்­கு­டி­யேற்­றப்­ப­டா­த­வர்­களின் பிரச்­சினை இவ்­வா­றி­ருக்க, மீள்­கு­டி­யேற்­றப்­பட்ட மக்­க­ளுக்­கான நிரந்­தர வீடுகள், நிரந்­தர வரு­மா­னத்­திற்­கு­ரிய வாழ்­வா­தாரம், தொழில்­வாய்ப்பு என அவர்­க­ளு­டைய பல பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கும் உரிய முறையில் இன்னும் தீர்வு காணப்­ப­ட­வில்லை. 

அர­சியல் கைதி­களின் விடு­தலை

சிறைச்­சா­லை­களில் நீண்­ட­கா­ல­மாக தடுத்து வைக்­கப்­பட்­டுள்ள அர­சியல் கைதி­களின் விடு­தலை என்­பது புரை­யோ­டிப்­போ­யுள்ள முக்­கிய பிரச்­சி­னை­களில் ஒன்­றாக மாறி­யி­ருக்­கின்­றது. அர­சியல் கைதிகள் விடு­தலை செய்­யப்­பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற காலந்­தொட்டே முன்­வைக்­கப்­பட்டு வந்­தி­ருக்­கின்­றது. 

மனி­தா­பி­மானம் சார்ந்த சட்­ட­ரீ­தி­யாக அல்­லது அர­சியல் ரீதி­யாக தங்­களை விரை­வாக விடு­தலை செய்ய வேண்டும் என தொடர்ச்­சி­யாகக் கோரி வரு­கின்­றார்கள். சிறைச்­சா­லை­களின் உள்­ளேயும் வெளி­யிலும் அதற்­காக பல போராட்­டங்கள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தன. பல பேச்­சு­வார்த்­தை­களும் நடத்­தப்­பட்­டி­ருந்­தன. 

நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்­ற­தை­ய­டுத்து, தமி­ழர்கள் விட­யங்­களில் மென்­போக்­கு­டை­ய­வ­ராகக் காணப்­ப­டு­கின்ற ஜனா­தி­பதி அர­சியல் கைதி­களை பொது­மன்­னிப்­ப­ளித்து விடு­தலை செய்ய வேண்டும் எனக் கோரி யாழ்ப்­பா­ணத்தில் பாடசாலை மாணவன் ஒருவன் ரயில் முன்னால் பாய்ந்து தற்­கொலை செய்து கொண்ட கோர­மான, துயர சம்­ப­வத்தின் பின்­னரும், அர­சாங்கம் இது விட­யத்தில் கல்­லுளி மங்­க­னா­கவே செயற்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. 

இதே­போன்று வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னையும் இழு­பறி நிலை­யி­லேயே காணப்­ப­டு­கின்­றது. காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு பொறுப்பு கூற வேண்­டி­யது அர­சாங்­கத்தின்  கட்­டா­ய­மான கட­மை­யாகும். ஐ.நா. மனித உரிமை பேர­வையும், சர்­வ­தேச நாடு­களும், சர்­வ­தேச மனித உரிமை அமைப்­புக்­களும் அழுத்தம் கொடுத்­தும்­கூட, உரிய பல­ன­ளிக்­க­வில்லை என்றே கருத வேண்­டி­யி­ருக்­கின்­றது. சர்­வ­தே­சத்­திற்கு அளித்த வாக்­கு­று­தி­க­ளுக்கு அமை­வாக காணாமல் போனோ­ருக்­கான அலு­வ­ல­கத்தை உரு­வாக்கும் நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுப்­பதில் அர­சாங்கம் மந்­த­க­தி­யி­லேயே செயற்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது.

இவ்­வாறு யுத்தம் முடி­வ­டைந்­த­தை­ய­டுத்து, யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட தங்­களை ஆறுதல் படுத்தி தமது துன்ப துய­ரங்­களைத் துடைத்து, சீரா­ன­தொரு மறு­வாழ்க்கை வாழ்­வ­தற்­கு­ரிய நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுப்­பதில் அர­சாங்­கமும் அர­சி­யல்­வா­தி­களும் கடந்த எட்டு வரு­டங்­க­ளாக  போதிய அளவில் அக்­கறை காட்­ட­வில்லை என்ற மன­நி­லையே தமிழ் மக்கள் மத்­தியில் காணப்­ப­டு­கின்­றது.

தமிழ்த்­த­ரப்பு அர­சியல்

யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்கள், தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­பையே தங்­க­ளுக்­கு­ரிய அர­சியல் தலை­மை­யாக கடந்த எட்டு வரு­டங்­க­ளாகக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். ஆனால், கூட்­ட­மைப்பின் அர­சியல் செயற்­பா­டு­களும் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு உரிய முறையில் தீர்வு காண்­ப­தற்கு ஏற்ற வகையில் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­ட­வில்லை என்ற மனக்­கு­றையே அவர்­க­ளிடம் காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பங்­கா­ளிக்­கட்­சிகள் ஒன்­றி­ணைந்து தங்­க­ளுக்­காகக் குரல் கொடுப்­பார்கள், உரிய நட­வ­டிக்­கை­களை எடுத்து பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­பார்கள் என்ற எதிர்­பார்ப்பு இன்னும் நிலையைக் கடந்து அடுத்த கட்­டத்­திற்கு நக­ர­வில்லை என்றே கரு­தப்­ப­டு­கின்­றது. இதனால் தமது அர­சியல் தலை­மைகள் மீது நம்­பிக்கை இழக்­கின்ற நிலை­மைக்கு அவர்கள் தள்­ளப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். 

இரா­ணு­வத்தின் பிடியில் உள்ள காணி­களை விடு­விக்க வேண்டும், காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு உட­ன­டி­யாகப் பொறுப்பு கூற வேண்டும், அர­சியல் கைதி­க­ளான தங்­களை மேலும் தாம­த­மின்றி விடு­தலை செய்ய வேண்டும், தங்­க­ளு­டைய வழக்­கு­களை தமிழ்ப்­பி­ர­தே­சங்­களில் உள்ள நீதி­மன்­றங்­க­ளி­லேயே விசா­ரணை செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்­கை­களை முன்­வைத்து, பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களே போராடி வரு­கின்­றார்கள். 

வீதி­க­ளிலும், இரா­ணுவ முகாம்­க­ளுக்கு எதி­ரிலும், சிறைச்­சா­லைக்­குள்­ளேயும், நாட்­க­ணக்கைக் கடந்து மாதக்­க­ணக்கில் இடம்­பெற்று வரு­கின்ற இந்தப் போராட்­டங்கள் முடி­வுக்கு வரு­வ­தற்­கான அறி­கு­றி­களைக் காண முடி­ய­வில்லை. சட்ட ரீதி­யா­கவோ அல்­லது மனி­தா­பி­மா­னத்தின் அடிப்­ப­டை­யிலோ அல்­லது அர­சியல் ரீதி­யா­கவோ, இந்தப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கு­ரிய நட­வ­டிக்­கைகள் எடுக்­கப்­ப­டு­வ­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. 

அர­சாங்­கத்தின் முற்­போக்­கான செயற்­பா­டு­க­ளுக்கே, ஆத­ரவு வழங்கி வரு­வ­தாக தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை கூறு­கின்­றது. ஆனால், நிபந்­த­னை­யற்ற முறையில், அர­சாங்­கத்தின் பல்­வேறு செயற்­பா­டு­க­ளை­யும் ஆத­ரித்து வரு­கின்ற அந்தத் தலைமை தங்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­களை அரசாங்கத்­திடம் சரி­யான முறையில் எடுத்­துக்­கூறி உரிய அழுத்­தங்­களைப் பிர­யோ­கித்து அவற்­றுக்குத் தீர்வு காண­வில்லை என்ற மனக்­கு­றையே மக்­க­ளிடம் காணப்­ப­டு­கின்­றது. 

திட்­ட­மிட்ட செயற்­பாடும் காய்­ந­கர்த்­தல்­களும் 

தமது பிர­தி­நி­திகள் தங்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தி­லேயே கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்ற எதிர்­பார்ப்பே மக்கள் மனங்­களில் மேலோங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. ஆனால் தங்­க­ளு­டைய மன­நி­லையைப் புரிந்து கொண்டு அதற்­கேற்ற வகையில் தமது அர­சியல் பிர­தி­நி­திகள் செயற்­ப­ட­வில்­லையே என்ற ஆதங்­கத்­தி­னா­லேயே மக்கள் தமது பிரச்­சி­னை­களைத் தங்­க­ளு­டைய கைகளில் எடுத்துக் கொண்டு வீதி­களில் இறங்­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். தொடர்ச்­சி­யான போராட்­டங்­களில் ஈடு­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். அர­சியல் தலை­மைகள் மீது அவர்கள் நம்­பிக்கை இழந்­தி­ருப்­ப­தையே இது காட்­டு­கின்­றது. 

தமது பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கே முன்­னு­ரிமை அளிக்க வேண்டும். அவற்­றையே முதன்­மைப்­ப­டுத்தி தமது அர­சி­யல்­வா­திகள் செயற்­பட வேண்டும் என்­பதே பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் அர­சியல் ரீதி­யான ஆவ­லாக உள்­ளது. ஆனால், அர­சியல் கட்­சிகள் மக்­க­ளு­டைய அவ­ச­ர­மான பிரச்­சி­னை­களைக் கடந்து, இடைக்­கால அறிக்­கையை ஆத­ரிப்­பதா புறக்­க­ணிப்­பதா என்ற அர­சியல் ரீதி­யான பட்­டி­மன்ற விவா­தத்தில் ஈடு­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். 

அடுத்த ஆண்­டுக்­கான வரவு செலவுத் திட்­டமும், உள்­ளூ­ராட்சி சபை­க­ளுக்­கான தேர்­தலும் இன்­றைய அர­சியல் களத்தில் முன்­ன­ணியில் முக்­கி­யத்­துவம் பெற்­றி­ருக்­கின்­றன. பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கு­ரிய விட­யங்­களை முன்­வைத்து வரவு செலவுத் திட்­டத்தில் அவற்­றுக்­கான நிதி ஒதுக்­கீ­டு­களை முடிந்த அளவில் பெற்­றுக்­கொள்ள வேண்­டி­யது பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு­டைய அர­சியல் தலை­வர்கள் கண்ணும் கருத்­து­மாகச் செயற்­பட வேண்­டி­யது அவ­சியம். 

இது­கு­றித்து முற்­கூட்­டியே திட்­ட­மிட்டு அதற்­கேற்ற வகையில் காய்­ந­கர்த்­தல்­களை மேற்­கொண்­டி­ருக்க வேண்டும். ஆனால் அத்­த­கைய முன்­னேற்­பாட்டு நட­வ­டிக்­கை­களில் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பும், அதன் தலை­மையும் ஈடு­பட்­டி­ருந்­த­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு­டைய பிர­தி­நி­திகள் என்ற வகையில், அந்த மக்­க­ளு­டைய தேவைகள், பிரச்­சி­னைகள் குறித்து, முன்­னு­ரிமைக் கிர­மத்தில் தெளி­வான நிலைப்­பாட்டைக் கொண்­டி­ருக்க வேண்டும். 

மக்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­திலும், அவர்­க­ளு­டைய பொரு­ளா­தாரப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு முடிவு காண்­ப­திலும் வரவு செலவுத் திட்டம் மிக முக்­கி­ய­மான பங்கைக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. அத்­த­கைய முக்­கி­யத்­துவம் மிக்க விட­யத்தைத் தமது தலை­வர்கள் சரி­யான முறையில் கையாள்­கின்­றார்­களா என்ற சந்­தே­கமும் மக்கள் மனங்­களில் தலை­தூக்­கி­யி­ருப்­பதைக் காண முடி­கின்­றது. 

அர­சுக்கே ஆத­ரவு.....

வர­வு­செ­லவுத் திட்­டத்தின் வாசிப்பு மீதான வாக்­க­ளிப்பில் என்ன செய்­வது என்­பதில் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­க­ளி­டையே கருத்­தொற்­று­மையை உரு­வாக்க முடி­யாத நிலைமை ஏற்­பட்­டி­ருந்­தது. இது­வி­ட­யத்தில் கூட்­ட­மைப்பின் தலைமை தள்­ளாட வேண்­டி­யேற்­பட்­டி­ருந்­தது. வரவு செல­வுத்­திட்டம் குறித்து முற்­கூட்­டிய ஆயத்த நிலைமை இல்­லாமல் இருப்­பதே இதற்குக் கார­ண­மாகும்.

அத்­துடன், அர­சாங்­கத்­திற்கு நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ர­வ­ளிக்க வேண்டும் என்ற நிலைப்­பாட்டின் அடிப்­ப­டையில், மக்­களின் நலன்­களை முன்­னி­லைப்­ப­டுத்­து­வ­திலும் பார்க்க,  வரவு செலவுத் திட்­டத்தில் அர­சுக்கு ஒத்­து­ழைக்க வேண் டும் என்ற நிலைப்­பாடே தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யிடம் மேலோங்­கி­யுள்­ளது என்­ப­தையும், இந்தத் தள்­ளாட்டம் வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது என்றே கருத வேண்டும். 

யுத்தம் முடி­வுக்கு வரு­வ­தற்கு முன்பே, யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட வித­வைகள், பெண் தலை­மைத்­து­வத்தைக் கொண்ட குடும்­பங்கள், மாற்­றுத்­தி­ற­னா­ளிகள் குறிப்­பாக மாற்­றுத்­தி­ற­னாளிப் பெண்கள், ஆத­ர­வற்ற சிறு­வர்கள், ஆத­ர­வற்ற முதி­ய­வர்கள் போன்­றோ­ரு­டைய பிரச்­ சி­னைகள் முக்­கிய பிரச்­சி­னை­க­ளாக வெளிப்­பட்­டி­ருந்­தன.  

யுத்தம் முடி­வ­டைந்­ததன் பின்னர், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட பிர­தே­சங்­களில் இயல்­பாக எழு­கின்ற ஏனைய பிரச்­சி­னை­க­ளுடன் இந்தப் பிரச்­சி­னை­களும் முக்­கி­யத்­துவம் பெற்­றி­ருந்­தன. பொரு­ளா­தார ரீதியில் தீர்வு

காண வேண்­டிய இந்தப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக் குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கான  திட்­டங்கள் தயார் செய்­யப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும். அத்­த­கைய தயா­ரிப்­புக்கள் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் பிர­தி­நி­தித்­துவம் பெற்­றுள்ள தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பிர­தி­நி­தி­க­ளி­டமும், கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மை­யி­டமும் அல்­லது கூட்­ட­மைப்பின் பங்­காளி கட்­சி­க­ளி­டமும் இருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.  

அது மட்­டு­மல்­லாமல், யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற பிர­தே­சங்­களின் உள்­ளூ­ராட்­சிக்குப் பொறுப்­பான வடக்கு கிழக்கு மாகாண சபை­க­ளினால் இத்­த­கைய திட்­டங்கள் தயா­ரிக்­கப்­பட்டு வரவு செலவுத் திட்­டத்தின் போது தமது அர­சியல் தலை­மை­யா­கிய கூட்­ட­மைப்பின் ஊடாக முன்­வைப்­ப­தற்­கான முயற்­சிகள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருந்­த­தா­கவும் தெரி­ய­வில்லை. 

முற்­கூட்­டிய தயார்ப்­ப­டுத்­தல்­களும் திட்­ட­மி­டு­தலும் அவ­சியம்

யுத்தம் முடி­வ­டைந்து எட்டு வரு­டங்­களின் பின்னர், அதுவும் நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவை வழங்­கி­யுள்ள நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் மூன்­றா­வது வரவு செலவுத் திட்­டத்­தில்தான், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மாற்­றுத்­தி­ற­னாளி பெண்­க­ளுக்­கான இல்­லத்­திற்கு 2.7 மில்­லியன் நிதி­யொ­துக்­கீடு செய்ய முடிந்­தி­ருக்­கின்­றது. அவர்­க­ளுக்­கான வாழ்­வா­தா­ரத்­துக்கு நிதி­யொ­துக்­கீடு செய்­வ­தற்கு சிந்­திக்க முடிந்­தி­ருக்­கின்­றது. அத்­துடன், முன்னாள் போரா­ளி­க­ளுக்­கு­ரிய வாழ்­வா­தா­ரத்­திற்­கென 25 மில்­லியன் நிதி­யொ­துக்­கீடு செய்­யவும் முடிந்­தி­ருக்­கின்­றது. 

இந்த நிதி­யொ­துக்­கீ­டு­களை மேற்­கொள்­வதில் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சுமந்­தி­ர­னு­டைய பங்­க­ளிப்பு முக்­கி­ய­மா­னது என கூறப்­ப­டு­ கின்­றது. அதே­போன்று வடக்கு கிழக்கு பிர­தேச நல்­லி­ணக்­கத்­துக்­கான பாரா­ளு­மன்ற மேற்­ பார்­வைக்­கு­ழுவின் தலை­வ­ரா­கிய பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சேனா­தி­ரா­ஜாவும் இந்த விட­யத்தில் நிதி அமைச்­ச­ருடன் தொடர்பு கொண்டு பேசி­யி­ருந்தார் என்றும், கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் மற்றும் சுமந்­திரன் ஆகி­யோரும் வரவு செலவுத் திட்டத் தயா­ரிப்­பின்­போது பல முன்­மொ­ழி­வு­களை நிதி அமைச்­ச­ரிடம் முன்­வைத்­த­தா­கவும், அவற்றில் அநே­க­மான விட­யங்கள் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருப்­ப­தா­கவும் தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த நட­வ­டிக்­கைகள் பாராட்­டுக்­கு­ரி­யவை.  

இருப்­பினும், மாற்­றுத்­தி­ற­னாளிப் பெண்­க­ளுக்­கான இல்லம் மற்றும் அவர்­க­ளுக்­கான வேலை­வாய்ப்பு, போன்ற விட­யங்கள் தொடர் பில் மாற்­றுத்­தி­ற­னாளிப் பெண்கள் அமைப்பின் இரண்டு பிர­தி­நி­திகள் அரச சார்­பற்ற நிறு­வ­னங்­க­ளுக்­கான தேசிய செய­ல­கத்தைச் சேர்ந்த அதி­காரி ஒரு­வ­ருடன் பாராளு­மன்ற உறுப்­ பினர் சுமந்­தி­ரனை நேர­டி­யாகச் சந்­தித்து மாற்­று த்­தி­ற­னாளிப் பெண்­களின் வாழ்க்கை நிலை­மைகள், அவர்­களின் வாழ்க்­கைக்கு அவ­சி­ய­மான அவ­சரத் தேவைகள், வாழ்­வா­தாரத் தேவை கள் என்­பன குறித்து நீண்­ட­நேரம் எடுத்­து­ரைத்­தி­ருந்­தனர். இத­னை­ய­டுத்து பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் மேற்­கொண்ட நட­வ­டிக்­கையின் பல­னா கவே வரவு செல­வுத்­திட்­டத்தில் அவர்­க­ளுக்­கு­ரிய வேலைத்­திட்­டங்­க­ளுக்­கான நிதி­யொ­துக்­கீடு செய்­யப்­பட்­டி­ருப்­ப­தாகத் தெரி­விக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. 

பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் தங்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு, தாங்­களே தீர்வு காண்­ப­தற்­கான முயற்­சி­களை முன்­னெ­டுக்­கின்ற போராட்டச் செயற்­பா­டு­களின் வழியில் மற்­று­மொரு வித்­தி­யா­ச­மான செயற்­பா­டா­கவே மாற்­றுத்­ தி­ற­னாளிப் பெண்களின் இந்த முயற்சி வெளிப் பட்டிருக்கின்றது.   

பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்­வு­காண்­ப­தற்கு இது­போன்ற முக்­கிய விட­யங்கள் மக்கள் தலை­வர்­க­ளினால் முற்­கூட்­டியே தயார் செய்­யப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும். இன்னும் எத்­த­னையோ விட­யங்கள் தயார் செய் யப்­பட்டு அவற்­றுக்­கான நிதி­யொ­துக்­கீ­டு­களைப் பெறவும், அவற்றை நிறை­வேற்­றவும் அவ­சி­ய­மான பணிகள் நிறை­யவே இருக்­கின்­றன.  

இத்­த­கைய விட­யங்­களில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் அர­சியல் தலை­வர்­களும், ஏனைய துறை­சார்ந்த வல்­லு­நர்­களும் எந்த அள­வுக்குக் கவனம் செலுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றார்கள், எந்த அள­வுக்குக் கவனம் செலுத்தி வரு­கின்­றார்கள் என்­பது கேள்­விக்­கு­றி­யா­கவே உள்­ளது.

இந்த விட­யங்­களில் வட­மா­காண சபையும், அழுத்தக் குழு­வாக மேலெ­ழுந்­துள்ள தமிழ் மக்கள் பேர­வையும் எந்த அள­வுக்கு இந்த விட­யங்­ களில் சிரத்­தை­யுடன் கவனம் செலுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன என்­பதும் கேள்­விக்­கு­றி­யா­கவே உள்­ளது. மக்­க­ளு­டைய பிரச்­சி­னைகள் மலை­போல குவிந்­து­கி­டக்­கின்­றன. ஆனால், அர­சி­யல்­வா­தி­களும், அர­சியல் தலை­வர்­களும் இடைக்­கால அறிக்கை சரி­யா­ன­தென்றும், அது சரி­யா­ன­தல்ல என்றும் பகி­ரங்க அர­சியல் விவா­த த்தில் ஈடு­பட்­டி­ருப்­ப­தையே காண முடி­கின்­றது. அது மட்­டு­மல்­லாமல், ஐக்­கி­யத்­துடன் கூடிய ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்டை முன்­னெ­டுக்க வேண்­டிய சந்­தர்ப்­பத்தில் கூட்­ட­மைப்பு பிள­வு­ப­ டு­வ­தற்­கான நிலைமை உரு­வா­கி­யி­ருக்­கின்­றது. கூட்­ட­மைப்பின் இறுக்­க­மான ஒன்­றி­ணைந்த செயற்­பாட்­டிற்கு அவ­சி­ய­மான நிர்­வாகத் திறனும், தந்திரோபாய அரசியல் ரீதியிலான சகிப்புத்தன்மையுடன் கூடிய இரு தரப்பு விட்டுக்கொடுப்பும் இல்லாத காரணத் தினாலேயே இந்த நிலைமை உருவாகி யிருப்பதாக அவதானிகள் கருதுகின்றனர்.  

மக்கள் ஒருபக்கமும், அரசியல் தலைவர்கள் தங்களுக்குள் வேறுபட்டு, வேறு ஒரு பக்கமும் அரசியல் ரீதியாகப் பிரிந்திருக்கின்ற இன்றைய நிலைமை அன்றாடப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்கும், அரசியல்தீர்வொன்றை எட்டுவதற்கும் எந்த வகையிலும் உதவப்போவ தில்லை. இந்தப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கின்ற தமிழ் மக்களுடைய தவிப்பைப் போக்குவ தற்கும் இந்த நிலைமை வழிகாட்டப் போவ தில்லை.

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-11-18#page-1

Categories: merge-rss

‘நீயுமா புரூட்டஸ்?’

Fri, 17/11/2017 - 17:49
‘நீயுமா புரூட்டஸ்?’
 

புதிய அரசமைப்பு தொடர்பாக சிங்கள அரசியல் தலைமைகளுக்கு மத்தியில் இருந்தும், பௌத்த மத பீடங்களில் இருந்தும், முரண்பட்ட கருத்துகள் வெளியிடப்பட்டு வந்தாலும், சாதாரண சிங்கள மக்களின் மனோநிலை என்ன என்பது இதுவரை சரியாகத் தெரியவரவில்லை.  

சாதாரண சிங்கள மக்கள், ஓர் அரசமைப்பு மாற்றத்தின் தேவையை உணர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்களா, அதிகாரங்கள் பகிரப்பட வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்களா, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு நிலையான தீர்வு காணப்பட்டு, நாட்டில் அமைதியான சூழல் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்களா? என்பது இன்னமும் தெளிவாகவில்லை.  

ஜனாதிபதி தேர்தலிலும், நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும், அரசமைப்பு மாற்றத்துக்கு மக்களின் ஆணை கோரியதாகவும், அதற்கு அனைத்து மக்களின் ஆதரவும் கிடைத்தது என்றும், அரசாங்கம் கூறி வருகிறது.  

அதை அடிப்படையாக வைத்தே, புதிய அரசமைப்பை உருவாக்கும் முயற்சிகளை, அரசாங்கம் முன்னெடுத்து வருகிறது.  

ஆனாலும், சிங்கள மக்கள், புதிய அரசமைப்பு விடயத்தில் கொண்டுள்ள தெளிவற்ற நிலைப்பாட்டை, சிங்கள அரசியல் தலைமைகள், தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதாகவே தெரிகிறது.  

புதிய அரசமைப்பை எதிர்க்கும், ஒன்றிணைந்த  எதிரணியினரை, இங்கு முக்கியமாகக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லலாம்.  

ஒன்றிணைந்த எதிரணியினர், சிங்கள மக்கள் மத்தியில், “புதிய அரசமைப்பு, நாட்டைப் பிளவுபடுத்தப் போகிறது; ஒற்றையாட்சி முறையை இல்லாமல் செய்யப் போகிறது; சமஷ்டியைக் கொடுக்கப் போகிறது” என்றெல்லாம் உண்மைக்கு அப்பாற்பட்டதாக, விடத்தைப் பரப்பி வருகின்றனர்.  

இந்த விடயத்தில், சிங்கள மக்களில் பெரும்பான்மையானோரால் பின்பற்றப்படும் பௌத்த மதத்தின், பிரதான பீடங்களும் கூட, மக்களைத் தெளிவுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக, குழப்பத்துக்குள் தள்ளுவதிலேயே குறியாக இருக்கின்றன.  

புதிய அரசமைப்புக்கான நடவடிக்கைகளை நிறுத்த வேண்டும் என்றும், அது தேவையற்றது என்றும், அண்மையில் இரண்டு முறை, பௌத்த பீடங்களின் ‘கூட்டு சங்க சபா’ கூட்டங்களில் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன.  

ஆனாலும், இந்தப் பத்தி எழுதப்படும் வரையில், அஸ்கிரிய, மல்வத்து பீடங்களின் மகாநாயக்கர்கள், புதிய அரசமைப்பு உருவாக்க முயற்சிகள் தேவையற்றன என்று எந்தக் கருத்தையும் வெளியிடவில்லை.  

‘கூட்டு சங்க சபா’க்களின் கூட்டத்தில், அதாவது மகாநாயக்கர்கள் பங்கேற்காத, இரண்டாம் நிலைப் பௌத்த மதத் தலைவர்களின் கூட்டத்தில், எடுக்கப்பட்ட அந்த முடிவுக்கு, மகாநாயக்கர்களின் ஆசிர்வாதம் இல்லையென்று கூறமுடியாது.  

அவர்களின் ஆசியுடன் தான், அந்தத் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டதாக, பிரதான பௌத்த பீடங்களின் சார்பில் கூறப்பட்டது. அத்துடன், அஸ்கிரிய- மல்வத்து பீடங்களின் மகாநாயக்கர்கள் இணைந்து, இதுபற்றிய நிலைப்பாட்டை, ஓரிரு நாட்களுக்குள் அறிவிப்பார்கள் என்று, அஸ்கிரிய பீடத்தால் கூறப்பட்டுப் பல வாரங்களாகி விட்டன.  

ஆனாலும், அப்படியான எந்த அறிவிப்பும் மகாநாயக்கர்களிடம் இருந்து வெளியிடப்படவில்லை. அவர்களும் கூட, இந்த விடயத்தில் வெளிப்படையான நிலைப்பாட்டைக் கூறாமல், சிங்கள மக்களைக் குழப்பத்துக்குள் தள்ளியுள்ளனர்.  

சிங்கள அரசியல் தலைவர்களும் பௌத்த மதபீடங்களும், இவ்வாறு குழப்பமான கருத்துகளைச் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் வெளிப்படுத்தி வருகின்ற நிலை ஒருபுறமிருக்க, ஒட்டுமொத்த அரசமைப்பு உருவாக்க முயற்சிகளையுமே, கேலிக்கூத்தாக மாற்றுவதிலும் சிலர் ஈடுபட்டுள்ளனர்.  

அதற்கு உதாரணம், முன்னாள் நீதியமைச்சர் விஜேதாச ராஜபக்ஷவைக் குறிப்பிடலாம். நீதி அமைச்சர் பதவியில் இருந்து, அண்மையில் நீக்கப்பட்டவர் இவர்.  

ஐ.தே.கவின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தாலும், இவரது அண்மைய கருத்துகள், முரண்பாடான விடயங்களை, மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்கிறது.  

புதிய அரசமைப்பு தயாரிப்பு வழிநடத்தல் குழுவின் இடைக்கால அறிக்கை தொடர்பாக, நாடாளுமன்றத்தில் விவாதம் நடந்து கொண்டிருந்த போது, திடீரென அரசமைப்பு பேரவையை உருவாக்கியது சட்டரீதியானதல்ல என்றும், அது அரசமைப்புக்கு மாறானது என்றும் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தார்.  

அதை ஊடகங்களும் அரசியல் தரப்பினரும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.  ஆனால், வரவுசெலவுத் திட்ட விவாதம் நடந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில், சபாநாயகர் கரு ஜெயசூரியவுக்கு, விஜேதாச ராஜபக்ஷ ஒரு கடிதத்தை அனுப்பியுள்ளார்.  

அதில், அரசமைப்புப் பேரவை உருவாக்கப்பட்டமை அரசமைப்புக்கு மாறானது என்றும், அதைச் செல்லுபடியற்றதாக அறிவிக்க வேண்டும் என்றும் விஜேதாச ராஜபக்ஷ கூறியுள்ளார். அதுமாத்திரமன்றி, வழிநடத்தல் குழுவையும், அதன் அறிக்கையையும் கூடச் செல்லுபடியற்றதாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையையும் அவர், சபாநாயகரிடம் விடுத்துள்ளார்.  

இதன் பிரதிகள், ஜனாதிபதி, பிரதமர், எதிர்க்கட்சித் தலைவர், கட்சிகளின் தலைவர்கள் என்று பலருக்கும் அனுப்பப்பட்டுள்ளது.  

விஜேதாச ராஜபக்ஷ ஒரு சட்ட நிபுணர். இரண்டு கலாநிதிப் பட்டங்களைப் பெற்றவர். திடீரென அவர் இவ்வாறு கூறியிருப்பதன் உள்நோக்கம் பலரையும் திகைக்க வைத்திருக்கிறது.  

ஏனென்றால், அவரது இந்த வாதத்தின் உள்நோக்கம், அரசமைப்பு மாற்ற முயற்சிகளைத் தடம் புரளவைக்கும், முயற்சியாக இருக்குமோ என்ற சந்தேகமும், அவர் யாருடைய நிகழ்ச்சி நிரலில் செயற்படுகிறார் என்ற கேள்வியும் எழுந்திருக்கிறது.   நீதியமைச்சராக இருந்தபோது, அவரது செயற்பாடுகளில் ஐ.தே.க அமைச்சர்கள் விசனமடைந்திருந்தனர். அவரது நடவடிக்கைகளிலும் சந்தேகம் கொண்டிருந்தனர். அதனால்தான், விஜேதாச ராஜபக்ஷ, நீதியமைச்சர் பதவியை இழக்க நேரிட்டது.  

விஜேதாச ராஜபக்ஷ மீதான, ஐ.தே.க அமைச்சர்களின் சந்தேகம் சரியானதோ என்று எண்ணத் தோன்றும் அளவுக்கு, அவரது இப்போதைய அறிவிப்பு அமைந்திருக்கிறது,  
அரசமைப்புப் பேரவையை உருவாக்கி, அதன் செயற்பாடுகளில் தீவிரமாகப் பங்கெடுத்த ஒருவரே, அதைத் தவறானது என்று எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்லாமல் அடையாளப்படுத்துகிறார்.  

“அரசமைப்புப் பேரவையை உருவாக்கும் யோசனை, நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட போது, அதனை வழிமொழிந்த ஆறு பேரில் விஜேதாச ராஜபக்ஷவும் ஒருவர். அரசமைப்புப் பேரவையின் வழிநடத்தல் குழுவில் இருந்த 21 உறுப்பினர்களில் அவரும் ஒருவர். வழிநடத்தல் குழுவின் 73 கூட்டங்களில், 50இற்கும் அதிகமான கூட்டங்களிலும் அவர் பங்கேற்றிருக்கிறார்.  அதுமாத்திரமன்றி, இடைக்கால அறிக்கையின் ஒரு பகுதியையும் அவரே வரைந்திருக்கிறார்” என்று வழிநடத்தல் குழுவின் உறுப்பினரான சுமந்திரன் கூறியிருக்கிறார்.  

இப்படி, அரசமைப்பு பேரவை, வழிநடத்தல் குழு, இடைக்கால அறிக்கை என்பனவற்றில் தீவிர பங்களிப்புச் செய்து வந்த விஜேதாச ராஜபக்ஷ, திடீரென இவையெல்லாம் செல்லுபடியற்றது என்று கூறுவது, ஒட்டுமொத்த மக்களையும் முட்டாள்களாக்குவதைப் போலவே உள்ளது.   இவற்றைச் செய்யும் போது, தவறான வழிமுறை என்று இவருக்குத் தெரியவில்லையா? பதவியில் இருந்து நீக்கப்பட்ட பின்னர் தான் இது தவறானது என்று தெரியவந்ததா?  

பதவியில் இருக்கும்போது, தவறானது என்று தெரிந்திருந்தும், அந்தத் தவறுக்கு துணை போயிருந்தால், அல்லது அதை மறைப்பதற்கு உதவியிருந்தால், அது கூடக் குற்றம்தான்.  
அதுபோலவே, பதவி இழந்த பின்னர், இதுதவறான வழிமுறை என்பதைத் தெரிந்து கொண்டிருந்தால் கூட, அதற்காக முதலில் விஜேதாச ராஜபக்ஷ தனது தவறுக்காகப் பகிரங்கமாக நாட்டு மக்களிடம் மன்னிப்புக் கோரியிருக்க வேண்டும். அதுதான் தார்மீகம்; அரசியல் நாகரிகம். அதைச் செய்த பின்னர், அரசமைப்புப் பேரவை சட்டரீதியற்றது என்பதை நிறுவுவதற்கு அவர் முனைந்திருக்கலாம்.  

ஆனால், விஜேதாச ராஜபக்ஷ தன் மீதுள்ள தவறைப் பற்றி எதையும் பேசவில்லை. அதற்காக வருத்தமும் தெரிவிக்கவில்லை. வெறுமனே அரசமைப்பு உருவாக்க முயற்சிகளைச் செயலிழக்கச் செய்வதற்கே முற்படுகிறார்.  மஹிந்த ராஜபக்ஷ தலைமையிலான ஒன்றிணைந்த எதிரணி, எதைச் செய்ததோ அதையே விஜேதாச ராஜபக்ஷவும் செய்கிறார்.  

ஒன்றிணைந்த எதிரணி, புதிய அரசமைப்பு உருவாக்க முயற்சிகளை எதிர்க்கவில்லை. அரசமைப்புப் பேரவையிலும் வழிநடத்தல் குழுவிலும் இடம்பெற்றிருந்தது. அதற்கான யோசனைகளையும் சமர்ப்பித்திருந்தது. இடைக்கால அறிக்கை தயாரிப்பிலும் பங்கெடுத்தது.  

ஆனால், இடைக்கால அறிக்கை வெளியான பின்னர், அதை நிராகரித்து, அரசியல் செய்கிறது. இந்த இடத்தில் தான், இரண்டு ராஜபக்ஷக்களினதும் தோற்றம் ஒரே மாதிரியானதாகத் தென்படுகிறது.  

இடைக்கால அறிக்கையோ, உருவாக்கப்படவுள்ள அரசமைப்போ, தமிழ் மக்களுக்கு அப்படியொன்றும் பெரிய உரிமைகளையோ, அதிகாரங்களையோ வழங்கி விடப்போகும் ஒன்றாக இல்லாத போதும், அதையும் கூட இல்லாமல் செய்வதில், சிங்கள மக்கள் மத்தியில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்துவதில், சிங்கள அரசியல் தலைமைகள், தீவிர அக்கறை கொண்டுள்ளன.  

அரசமைப்புப் பேரவையின், சட்டபூர்வ தன்மை குறித்து, விஜேதாச ராஜபக்ஷ எழுப்பியுள்ள சந்தேகத்தைச் சாதாரணமாக ஒதுக்கி விடக் கூடியதன்று. அவர் ஒரு சட்டநிபுணர்; அரசமைப்பு மாற்ற முயற்சிகளைத் தடம்புரளச் செய்யும் சக்திகளின் நோக்கங்களை நிறைவேற்றும் ஒருவராக அவர் மாறியிருக்கிறார்.   நீதி அமைச்சராக இருந்தபோதும், அவரது செயற்பாடுகள், குறித்த கேள்விகள் எழுந்திருந்தன.  

இத்தகைய நிலையில், அவர் அரசமைப்புப் பேரவையைச் சட்டரீதியானதல்ல என்று அறிவிக்கக் கோரி, உச்சநீதிமன்றத்தை நாடினாலும் கூட, அது ஆச்சரியமானது அல்ல.  

அத்தகையதொரு நிலை ஏற்பட்டால், அது அரசமைப்பு உருவாக்க முயற்சிகளைப் பாதிக்கும். அந்த வழக்கின் தீர்ப்பு, வெளியாவதற்கிடையில் தற்போதைய அரசாங்கத்தின் பதவிக்காலம் முடிந்து விடவும் கூடும்.  

ஆக, அரசமைப்பு மாற்ற முயற்சிகள், அதிகாரங்களைப் பகிருவதற்கு இடமளிக்கிறதோ இல்லையோ, அத்தகைய முயற்சிகளைக் குழப்பும் சக்திகள் பலமடைந்து வருகின்றன என்றே தெரிகிறது.  

சிங்கள மக்கள் மத்தியில் குழப்பமான மனோநிலையை ஏற்படுத்துவதில், இவர்கள் வெற்றி பெற்று வருவது, அரசமைப்பு மாற்றத்துக்குச் சாதகமான ஒன்றாகத் தெரியவில்லை.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/நீயுமா-புரூட்டஸ்/91-207358

Categories: merge-rss

தொகுதி நிர்ணயத்தில் முஸ்லிம்கள் வாய்ப்பை தவறவிடுவார்களா?

Fri, 17/11/2017 - 05:20
தொகுதி நிர்ணயத்தில் முஸ்லிம்கள் வாய்ப்பை தவறவிடுவார்களா?
 


நடைமுறை வாழ்க்கையின் எல்லா விடயங்களிலும் ‘எல்லைகள்’ மிக முக்கியமானவையாக இருக்கின்றன. நமது செயற்பாட்டின் வீச்சையும் வரம்பெல்லையையும் தீர்மானிப்பவையாக, பொதுவாக எல்லைகள் இருப்பதுண்டு.   

அதுவும் ஆட்சியதிகாரத்தின் எல்லை என்பது, உலக மக்களின் சமூக, அரசியல், பொருளாதார விடயங்களில் மிகவும் செல்வாக்குச் செலுத்துவதாகக் காணப்படுகின்றது. 

இப்போது, நமது நாட்டில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்ற தொகுதி நிர்ணயத்துக்கும், சிறுபான்மை மக்கள் அதிலும் குறிப்பாக முஸ்லிம்கள், சமூக, அரசியல், பொருளாதார விடயங்களில் முக்கியத்துவத்தை கொடுக்க வேண்டியிருக்கின்றது.   

மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் திருத்தச் சட்ட மூலத்தை, இவ்வருடம் செப்டெம்பர் 20ஆம் திகதி, அரசாங்கம் நிறைவேற்றியது. அரசமைப்பில் 20ஆவது திருத்தத்தை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்ற முடியாமல் போன வெஞ்சினத்தில், அரசாங்கம் இச்சட்டத்தை அவசர அவசரமாக நிறைவேற்றியது.   

இந்த அடிப்படையில், கலப்பு முறை என்று சொல்லப்படும் ‘விகிதாசாரத்துக்குள் தொகுதி’ அடிப்படையிலான தேர்தல் முறைமையின் கீழ், மாகாண சபைத் தேர்தலும் நடைபெறவிருப்பதால், மாகாணங்களின் தொகுதிகளை வரையறை செய்ய வேண்டிய, சட்டத் தேவைப்பாடு எழுந்திருக்கின்றது.   

அந்தவகையில், ஜனாதிபதியால் நியமிக்கப்பட்ட எல்லை மீள்நிர்ணயக் குழுவுக்கு எழுத்துமூலம் யோசனைகள், கருத்துரைகளை முன்வைப்பதற்கான காலம், இம்மாதம் இரண்டாம் திகதியுடன் நிறைவடைந்துள்ள நிலையில், இப்போது வாய்மொழிமூலம் அல்லது எல்லை மீள்நிர்ணயக் குழுவின் முன் நேரடியாக ஆஜராகி, கருத்துகளைச் சமர்ப்பிக்கும் பணிகள் பிராந்திய ரீதியாக நடைபெற்று வருகின்றன. 

image_40e055e25a.jpg

 இக்குழுவின் அறிக்கை கிடைக்கப் பெற்றதும், தமிழ், சிங்களப் புதுவருடம் வருவதற்கிடையில் அனைத்து மாகாண சபைகளுக்குமான தேர்தலை ஒரே தினத்தில் நடாத்துவதற்கு அரசாங்கம் உத்தேசித்துள்ளது.   

அரசாங்கத்தின் உயர் பதவிகளுக்கு உரித்தானவர்கள் பலர், எதிர்கொண்டுள்ள விசாரணைசார் நெருக்கடிகள், ஆட்சிக் கட்டமைப்பில் பெரிய பிரளயங்களை நிகழ்த்தவில்லை என்றால், இன்னும் சில மாதங்களுக்குள் மாகாண சபைத் தேர்தல் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன.   

எனவே, புதிய தேர்தல் முறைமையின் கீழ், வாக்கெடுப்பு இடம்பெறவிருக்கின்ற ஒரு சூழலில், தொகுதி நிர்ணய விடயத்தில் முஸ்லிம்கள் அதீத அக்கறை செலுத்த வேண்டியிருக்கின்றது.   

முன்னதாக, உள்ளூராட்சி சபைகளின் தேர்தலை நடாத்துவதற்கு முன்னோடியாக, ஒவ்வொரு உள்ளூர் அதிகார சபைகளின் கீழும் இருக்கின்ற வட்டாரங்களின் எல்லைகள், கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன்னர், மீள்வரையறை செய்யப்பட்டன.   

ஆனால், முஸ்லிம் அரசியல் கட்சிகளோ, மக்களோ இதில் பெரிதாக அக்கறை காட்டவில்லை. அதேபோன்று, உள்ளூர் அதிகார சபைகள் திருத்தச் சட்ட மூலம், நாடாளுமன்றத்துக்கு கொண்டு வரப்பட்ட வேளையிலும், அரசியல் தலைவர்கள் எனத் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்வோர், அதிலுள்ள முஸ்லிம்களுக்கு பாதகமாக விடயங்களை நீக்குவதில் ஒற்றைக்காலில் உறுதியாக நிற்காமல், ‘நான்முந்தியா நீ முந்தியா’ எனப் போட்டிபோட்டுக் கொண்டு அச்சட்டத்துக்கு ஆதரவளித்து, பெருந்தேசியத்துக்குத் தமது விசுவாசத்தைக் காட்டினார்கள்.   

அவ்வாறே, மாகாண சபை தேர்தல்கள் சட்ட மூலத்துக்கும் கையைத் தூக்கி ஆதரவளித்துவிட்டு,‘நாங்கள் போராடிச் சாதித்திருக்கின்றோம்’ என்று அறிக்கை விட்டனர். எனவே, இவ்வாறான வரலாற்றுத் தவறுகள், இம்முறை தொகுதி நிர்ணயத்திலும் இடம்பெறாதவாறு பாதுகாக்க வேண்டிய கடப்பாடு ஒவ்வொரு முஸ்லிம் அரசியல்வாதிக்கும் பொதுமகனுக்கும் இருக்கின்றது.   

இலங்கையில் முதன்முதலாக அரசமைப்பின் 76(2) பிரிவுக்கு அமைவாக, 1947 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் தொகுதிகள் நிர்ணயம் செய்யப்பட்டன. அப்போது நாட்டின் சனத்தொகை சுமார் 65 இலட்சமாக இருந்தது.   

இதன்படி, 89 தேர்தல் தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டதுடன், இதில் 25 தொகுதிகள் 1,000 சதுர மைல் பரப்பையும் 64 தொகுதிகள் 75,000 மக்களுக்கு ஓர் உறுப்பினர் என்ற வகையிலும் நிர்ணயிக்கப்பட்டன.   

பலஉறுப்பினர் தெரிவுத் தொகுதிகளாக கொழும்பு மத்தி, கடுகண்ணாவை, அம்பலாங்கொட, பலப்பிட்டிய மற்றும் பலாங்கொடை தொகுதிகள் உள்ளிட்டவை காணப்பட்டன.   

அதன்பின்னர், 1959 ஆம் ஆண்டின் அரசமைப்பில் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டு, இன்னுமொரு எல்லை மீள்நிர்ணயம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்தது. அப்போது, இலங்கையில் மாகாண சபைகள் முறை அமுலில் இல்லை என்பதால், மாகாண சபைத் தேர்தலில் தொகுதிவாரியான பிரதிநிதித்துவம் தாக்கம் செலுத்தவில்லை.   

எவ்வாறிருப்பினும் இனக்குழுமங்களின் அடிப்படையில், ஓரளவுக்குப் பிரதிநிதித்துவங்களை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள, இந்த இரண்டாவது தொகுதி நிர்ணயம் வழிசெய்தது எனலாம்.   

இதில், பலஉறுப்பினர் தெரிவுத் தொகுதியாக, கொழும்பு மத்தி, கொழும்பு தெற்கு, அக்மீமன, மூதூர், பொத்துவில் மற்றும் மட்டக்களப்பு உள்ளிட்ட தொகுதிகள் வரையறை செய்யப்பட்டடன.   

சுமார் 10 இலட்சம் மக்கள் வாக்குரிமை அற்றவர்களாக இருந்த காலப்பகுதியில், மூன்றாவது எல்லை நிர்ணயம் 1976 ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1971 ஆம் ஆண்டிருந்த 13 மில்லியனுக்கு குறைவான சனத்தொகை மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் 160 தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டன. இத்தேர்தல் தொகுதிகளில் இருந்து, 168 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தெரிவு செய்யப்பட்டனர்.   

பல கண்துடைப்பான நகர்வுகளை வரலாற்றில் மேற்கொண்ட ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனவின் அறுதிப் பெரும்பான்மை அரசாங்கம், அடுத்த எல்லை நிர்ணயத்தை, சூட்சுமமான முறையில் நிகழ்த்திக் காட்டியது என்றே சொல்ல வேண்டியிருக்கின்றது.   

ஏனெனில், 1976 இல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தொகுதிகள் அவ்வாறே இருக்கத்தக்கதாக, ஒன்பது மாகாணங்களுக்கும் தலா நான்கு உறுப்பினர்கள் என்ற ரீதியில் அதிகரிக்கப்பட்டதுடன் மேலும் 29 தேசியப்பட்டியல் (எம்.பி) ஆசனங்களும் உள்வாங்கப்பட்டு மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 225 ஆக அதிகரிக்கப்பட்டது.   

அதன்பின், மாகாண சபை முறைமை அறிமுகமான போதும், விகிதாசாரத் தேர்தல் முறைமை நடைமுறைக்கு வந்ததால்,தொகுதிகள் இவ்விடயத்தில் பெரிய செல்வாக்கை செலுத்தவில்லை என்றே கூறவேண்டும். அப்படியாயின், அவ்வாறான முதலாவது தேர்தலாக அடுத்த மாகாண சபைத் தேர்தல் இருக்கும்.   

இலங்கையில், தொகுதிவாரித் தேர்தல் முறைமை அமுலில் இருந்த காலத்திலும், அதற்குப் பின்னரும் தொகுதிகளைப் பிரிக்கின்றபோது, பொதுவாக இனக்குழுமங்களுக்கும் குறிப்பிட்ட பிரதேச மக்களுக்கும் பாரிய அநீதிகள் இழைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.   

உதாரணமாக, 1971 தொகுதி நிர்ணயத்தில், இனத்துவ பிரதிநிதித்துவங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்ட போதிலும் கண்டி, தெல்தெனிய, வியலுவ மற்றும் கொழும்பு மேற்கு பிரதேசங்களில், சிறுபான்மையின மக்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டதாக, அரசியல் அவதானிகள் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றனர்.  

அதுமட்டுமன்றி, இந்த எல்லை நிர்ணயங்களின்போது, கிழக்கு மாகாணத்தில் பிரதேச வாரியாக, ஊர்வாரியாக வரலாற்றுத் தவறுகள் நிகழ்த்தப்பட்டன. நிந்தவூர் தொகுதி இல்லாமலாக்கப்பட்டு, பொத்துவில் தொகுதி உருவாக்கப்பட்டது. இவ்வேளையில், தனது நாடாளுமன்ற உறுப்புரிமைக்கு அதிக சனத்தொகை கொண்ட ஊரான அக்கரைப்பற்று சவாலாகி விடக்கூடாது என்பதற்காக, நிந்தவூரைச் சேர்ந்த எம்.எம்.முஸ்தபா எம்.பி, அக்கரைப்பற்று என்ற ஒரு தனி ஊரை, பொத்துவில், சம்மாந்துறை என இரு தொகுதிகளாக ஆக்கியதாக இன்றுவரையும் அவர் மீது பெரும் பழிச்சொல் இருக்கின்றது. இவ்வாறு இன்னும் எத்தனையோ தவறுகள், நாடெங்கும் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.  

எனவே, இந்த உதாரணங்களின் மூலமும் அனுபவங்களின் மூலமும் கடந்தகாலத் தொகுதி நிர்ணயத்தில் ஏற்பட்ட தவறுகளும் அதனால் முஸ்லிம்களுக்கு ஏற்பட்ட இழப்புகளையும் உணர்ந்து கொள்ள முடியுமாக இருந்தால், இதைச் சரிசெய்வதற்கான ஒரு சந்தர்ப்பமாக இம்முறை மேற்கொள்ளப்படும் தொகுதி மீள்நிர்ணயத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.   

ஆனால், சில சிவில் அமைப்புகளும் சில அரசியல்வாதிகளும் எல்லை மீள்நிர்ணயக் குழுவுக்குப் பரிந்துரைகளை முன்வைத்த போதும், பல அரசியல்வாதிகள் வழக்கம்போல, சுரணையற்று இருப்பதைக் காணக் கூடியதாக இருக்கின்றது.   

கிழக்கு மாகாணம் உட்பட, நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் இப்போது இருக்கின்ற தொகுதிகளில், பாரிய மாறுதல்கள் இன்றி, அதேபோன்றே எல்லையிடப்படுமாக இருந்தால், அத்தொகுதிகளில் புதிய கலப்பு முறையில் தேர்தல் நடைபெறுமாக இருந்தால், முஸ்லிம்களின் மாகாண சபை, நாடாளுமன்றப் பிரதிநிதித்துவங்கள் கணிசமாகக் குறைவடைவதற்கே அதிக வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன.   

கிழக்கில் கூட முஸ்லிம்கள், மாகாண சபைத் தேர்தலில் ஒருமித்து, ஒரு கட்சியில் போட்டியிட்டாலேயே கணிசமான உறுப்பினர்களை பெற்றுக் கொள்வது சாத்தியமாகும்.   

இப்புதிய தேர்தல் முறைமை தொடர்பாக, முஸ்லிம் அரசியல் தலைவர்கள் மார்தட்டிக் கொண்டாலும், நடைமுறைச் சூழலில் 50:50 என்கின்ற விகித சமன்பாடு, முஸ்லிம்களுக்குச் சாதகமானதல்ல என்று அரசியல் ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.  

விகிதாசாரத் தேர்தல் முறைமையில் கிடைத்த உறுப்பினர்களைக் கூட, முஸ்லிம்கள் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள இயலாத நிலைமைகளே ஏற்படலாம். இதேவேளை 50 சதவீத பட்டியலில் இருந்து தெரிவு செய்யப்படுபவரை விட, தொகுதிவாரியாகத் தெரிவு செய்யப்படும் வேட்பாளரே, இனம் கடந்த மக்கள் ஆணையைப் பெற்றிருப்பார் என்ற அடிப்படையில், இந்த 50இற்கு 50 பொருந்தாது எனக் கூறுவோரும் இருக்கின்றனர். எது எப்படியிருந்தாலும், பிரதிநிதித்துவம் குறையப் போகின்றது என்பதில் இருவேறு அனுமானங்கள் இல்லை.   

தொகுதிகளைச் சரியாக வகுப்பதன் ஊடாக, இந்நிலை ஏற்படாமல் தடுக்கலாம் என்பது உண்மையே. ஆனால், கிழக்கில் கூட முஸ்லிம்களின் இன விகிதாசாரத்துக்கு ஏற்ப நிலங்கள் கிடையாது.  

 ஒரு தொகுதிக்குரிய மக்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்தாலும் நிலத்தையோ ஏனைய வளங்களையோ ஆதாரமாகக் கொண்டு, ஒரு தொகுதியைப் பெறக்கூடிய வாய்ப்பு தமிழ், சிங்கள மக்களுக்கு கிடைக்குமென்றாலும் முஸ்லிம்களுக்கு கிடைக்காது.   

ஓர் அணியில் போட்டியிட்டு, அந்த அணியின் வேட்பாளருக்கே தொகுதியில் இருக்கின்ற எல்லா முஸ்லிம்களும் வாக்களித்து, வெற்றியை உறுதிசெய்யப் போவதும் இல்லை என்பதை வைத்துப் பார்க்கின்ற போது, நிலைமைகள் இன்னும் மோசமடையும் என்ற அச்சமே மேலெழுகின்றது.   

தென்னிலங்கையில் முஸ்லிம்கள் சிதறி வாழ்கின்ற நிலையில் தனி முஸ்லிம் தொகுதிகள் புதிதாக உருவாக்கப்படுவதற்கு சாத்தியங்களே இல்லை. முஸ்லிம்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட தொகுதிகளையும் ஏனைய சமூகங்களுக்கு மத்தியில் செல்வாக்குடன் வாழும் முஸ்லிம்கள் பிரதேசங்களின் புதிய தொகுதிகளையும் நிர்ணயம் செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கலாம்.  

 இனரீதியாகத் தொகுதிகளை உருவாக்க முடியாத பகுதிகளில், ஏனைய இனங்களுடன் நல்லுறவைப் பேணி, எல்லா இனங்களையும் சமமாக மதிக்கும் எந்த இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வேட்பாளருக்காவது வாக்களிப்பதே சிறந்தது எனத் தோன்றுகின்றது.   

தேர்தல்த் தொகுதிகளை நிர்ணயம் செய்யும் போது, பல்வேறு நடைமுறைச் சிக்கல்கள் காணப்படுகின்றன. நீண்டகாலம் புரையோடிப்போன காணி, எல்லைப் பிரச்சினைகளும் பிரதேசவாதங்களும் இதில் கடுமையான செல்வாக்கைச் செலுத்தும்.

எவ்வாறிருப்பினும், தொகுதிகளை வரையறுக்கும் போது, அக்கரைப்பற்றை இரண்டாக உடைத்ததுபோல், ஓர் ஊரை இரு தொகுதிகளுக்குள் உள்ளடக்காமல், ஓர் உள்ளூராட்சி சபைக்குள் அல்லது பிரதேச செயலகத்துக்கு உட்பட்ட பிரதேசத்தை, ஏதாவது ஒரு தொகுதியின் கீழ் கொண்டு வர வேண்டும் என்று துறைசார் புலமையாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.   

அத்துடன்,கிராமசேவகர் பிரிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொகுதிகளை நிர்ணயிப்பது மிகவும் சிக்கலானதும் சாத்தியமற்றதும் என்றும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.   

எனவே, இவற்றையெல்லாம் முஸ்லிம் மக்களும் முஸ்லிம் கட்சித் தலைவர்கள் மற்றும் அரசியல் பிரதிநிதிகளும் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். மக்கள் தொகையையும் பிரநிதிநிதித்துவத்தையும் ஊர்வாதத்தையும் முன்னிலைப்படுத்தி மட்டும் தொகுதிகளைப் பிரிக்காமல், அங்கு வாழும் மக்களுக்குரிய காணிகள் மற்றும் வளங்களும் உள்ளடங்கும் விதத்தில் தொகுதி நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும்.   

அத்துடன், எல்லை நிர்ணயக் குழுவுக்கு கருத்துகளைச் சமர்ப்பிப்பதன் ஊடாகவும் ஏனைய அரசியல் அழுத்தங்களைக் கொடுப்பதன் ஊடாகவும், புதிதாக நிர்ணயிக்கப்படவுள்ள தொகுதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, மாகாண சபைக்கும் நாடாளுமன்றத்துக்கும் தெரிவு செய்யப்படும் முஸ்லிம் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்காவிட்டாலும் குறையாமலாவது பாதுகாக்க வேண்டிய ஒரு காலசூழலில் முஸ்லிம் மக்கள் இருக்கின்றனர்.   

ஆனால், முஸ்லிம் கட்சித் தலைவர்களும் அமைச்சர்கள், 
எம்.பிக்களும் வழக்கம்போல, தமது பொறுப்பற்ற தனத்தை இதிலும் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றனர். குறிப்பாக, எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழுவுக்கு முன்மொழிவுகளை சமர்ப்பித்த சில அரசியல்வாதிகள், மேற்சொன்ன விடயங்களை எல்லாம் கவனிக்காமல், தமது வெற்றிக்கு வாக்களிக்கக் கூடிய ஊர்களை ஒன்றாகச் சேர்த்தும் ஒரு பிரதேச சபைக்குள் வரும் வட்டாரங்களை இரண்டு வெவ்வேறு தொகுதிகளுக்குள் உள்ளடங்கும் விதத்திலும் முன்மொழிவுகளை முன்வைத்திருப்பது,இன்னும் இவர்கள் திருந்தவில்லையே என்ற கவலையை ஏற்படுத்துகின்றது.  

எனவே, இந்நிலைமைகள் மாற வேண்டும். பொதுவாக முஸ்லிம்களின் பிரதிநிதித்துவங்களும் காணி மற்றும் வளம் பற்றிய உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படக் கூடிய விதத்தில் மாகாணங்களின் தேர்தல் தொகுதிகளை நிர்ணயம் செய்வதற்கு முஸ்லிம் கட்சித் தலைவர்களான ரவூப் ஹக்கீம், ரிஷாட் பதியுதீன், ஏ.எல்.எம். அதாவுல்லா மற்றும் எம்.பிக்கள் மட்டுமன்றி அடிமட்டத்தில் வாழ்கின்ற ஒவ்வொரு முஸ்லிம் பொதுமகனும் விழிப்புடன் செயற்பட வேண்டியுள்ளது. பஸ்போய்விட்ட பிறகு கைகாட்டி பலனேதும் கிடைக்காது.

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தொகுதி-நிர்ணயத்தில்-முஸ்லிம்கள்-வாய்ப்பை-தவறவிடுவார்களா/91-207359

Categories: merge-rss

வரப்போகும் அரசியலமைப்பு பற்றி கூறப்படும் கருத்துக்களும் உண்மைகளும்

Thu, 16/11/2017 - 17:33

102teuc.jpg

வரப்போகும் அரசியலமைப்பு பற்றி கூறப்படும் கருத்துக்களும் உண்மைகளும்

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2017-11-15#page-21

Categories: merge-rss

த.தே.கூட்டமைப்புக்கு நல்ல ‘எதிர்க் கடை’ வேண்டும்

Thu, 16/11/2017 - 05:12
த.தே.கூட்டமைப்புக்கு நல்ல ‘எதிர்க் கடை’ வேண்டும்
 

தமிழில், “கீரைக் கடைக்கும் எதிர்க் கடை வேண்டும்” என்றொரு சொற்றொடர் உண்டு. இது, யாருக்குப் பொருந்துகிறதோ, இல்லையோ, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிரானவர்களைப் பொறுத்தவரை, அக்கூட்டமைப்புக்குச் சரியாகப் பொருந்துகிறது. இவர்களில் ஒரு பகுதியினரால் தான், புதிய எதிர்க் கடையொன்று ஆரம்பிக்கப்படவுள்ளது என்ற தகவல்கள் வெளியாகியிருக்கின்றன.  

புதிதாக வரப்போகும் கடை தொடர்பான முழுமையான தகவல்கள் இன்னமும் வெளிவராத போதிலும், புதிய கடைக்கான இணை உரிமையாளர்கள் இருவரும், மிகவும் ஆர்வத்துடன் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது தெரிகிறது. தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும், ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணியின் (ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்) தலைவர் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனும் தான், புதிய கடை பற்றி, எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு என்ற கீரைக் கடை மீது, ஏராளமான விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன. அக்கடைக்கு எதிர்க் கடையொன்று வர வேண்டுமென்பது, பலரது எதிர்பார்ப்பு மாத்திரமன்றி, விருப்பமும்கூட. ஆனால், இப்போது வரவுள்ளதாகக் கூறப்படும் கீரைக் கடை, கீரையில் நஞ்சைத் தடவிக் கொடுத்துவிடுமோ என்பது தான், இருக்கின்ற அச்சமாக இருக்கிறது. அதனால் தான், இது தொடர்பாக ஆராய வேண்டிய தேவையிருக்கிறது.  

விடுதலைப் புலிகளின் பின்புலத்துடன் 2001ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் செயற்பாடுகள், அவ்வமைப்பின் நிழலில் காணப்பட்ட நிலையில், புலிகளின் அழிவுக்குப் பின்னர் முக்கியம் பெற ஆரம்பித்தன. இந்த முக்கியத்தோடு சேர்ந்து தான், உள்வீட்டுப் பிரச்சினைகளும் ஆரம்பித்தன.  

இப்பிரச்சினைகள் ஒருபக்கமிருக்க, வடக்கு, கிழக்கு வாழ் தமிழ் மக்களின் (கிட்டத்தட்ட) ஏகபிரதிநிதிகள் போன்று மாறியிருக்கின்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தனது பணியைப் போதுமானளவில் செய்வதில்லை என்பது, பொதுவான குற்றச்சாட்டாக இருக்கிறது. ஜனாதிபதியாக மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ இருந்தவரைக்கும், அவரை எதிர்ப்பதை மாத்திரம், தமிழ் மக்கள் ஓரளவு ஏற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால், ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன - பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோர் தலைமையிலான அரசாங்கம் உருவான பின்னர் தான், கூட்டமைப்பு மீதான அழுத்தமும் அதிகரித்தது. 

அந்த அழுத்தம் காரணமாக, 2015ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற பொதுத் தேர்தலின் போது உணரப்பட்டிருந்தது. கஜேந்திரகுமாரின் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, குறிப்பிடத்தக்களவு ஆசனங்களைக் கைப்பற்றிவிடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் அளவுக்கு, கூட்டமைப்புக்கு எதிர்ப்புக் காணப்பட்டது. ஆனால் அதையும் தாண்டி, 16 ஆசனங்களை வென்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, நாடாளுமன்றத்தில் பிரதான எதிர்க்கட்சியாகவும் மாறியது.  

ஆனால், எதிர்க்கட்சியாகப் போதியவு பணிகளை ஆற்றுகின்றதில்லை என்பதுவும், தற்போதைய அரசாங்கம் மீது போதிய அழுத்தங்களை வழங்குகின்றதில்லை என்பதும், அண்மைக்காலத்தில் அதிகரித்துள்ள குற்றச்சாட்டாக இருக்கும். இன்னும் சிலர் ஒருபடி மேலே சென்று, அரசாங்கத்தின் ஓர் அங்கமாக இக்கூட்டமைப்புக் காணப்படுகிறது என்று குற்றஞ்சாட்டுகின்றனர். இக்குற்றச்சாட்டு, கூட்டமைப்புக்குள்ளிருந்தும் வருகிறது என்பது குறிப்பிட வேண்டியதாக இருக்கிறது.  

இந்த நிலையில் தான், கூட்டமைப்புக்கு மாற்றான ஒரு கூட்டணி அல்லது அமைப்பு உருவாக வேண்டுமென எதிர்பார்க்கப்பட்டது. தமிழ் மக்கள் பேரவை உருவாக்கப்பட்ட போது, இவ்வாறான ஓர் அமைப்பாக, அப்பேரவை இருக்குமென எதிர்பார்க்கப்பட்டது.  

ஆனாலும் கூட மறுபக்கமாக, உண்மையிலேயே அப்பேரவையின் நோக்கங்கள் என்னவென்பதைப் பற்றிய கேள்விகளும் இருந்திருந்தன என்பது உண்மை தான். குறிப்பாக, மக்களிடத்தில் முதலமைச்சர் சி.வி. விக்னேஸ்வரனுக்குக் காணப்படும் நற்பெயரைப் பயன்படுத்தி, ஏனையோர் அரசியல் இலாபங்களைப் பெற முனைகின்றனரா என்ற சந்தேகம் எழுப்பப்பட்டிருந்தது.  

இந்நிலையில் தான், தமிழ் மக்கள் பேரவையின் அனுசரணையுடன், உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களில் போட்டியிடுவதற்கான கூட்டணியொன்றை உருவாக்கப் போவதாக, சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனும் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் அறிவித்திருக்கின்றனர். இதற்கு, முதலமைச்சரும் தமிழ் மக்கள் பேரவையின் இன்னுஞ்சிலரும், இன்னமும் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கவில்லை என்பது, முதலமைச்சரின் முதுகில் ஏறிச் சவாரி செய்வதற்கு இவர்கள் முயல்கின்றனர் என்ற முன்னைய சந்தேகத்தை, இன்னும் அதிகரித்திருக்கிறது. இதன் பின்னணியில் தான், இக்கூட்டணியின் நோக்கங்கள் பற்றியும் பின்னணி பற்றியும் ஆராய வேண்டிய தேவையிருக்கிறது.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மீதான எதிர்ப்பென்பது, உண்மையையும் தர்க்கரீதியான வாதங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு இருக்க வேண்டும். வெறுமனே உணர்ச்சிவசப்படுத்தும் கூச்சல்களையும் உசுப்பேற்றல்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு அமையக்கூடாது என்பது முக்கியமானது. ஏனென்றால், ஆயுதப் போராட்டம் மௌனிக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், அரசியல் ரீதியான தீர்வுக்கான முக்கியமான தருணத்தில், இந்நாடு இருக்கிறது. இதில், உணர்ச்சிவசப்பட்டு, உசுப்பேற்றப்பட்டு மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும், தமிழர் தரப்பைப் பாதிக்குமென்பது வெளிப்படையானது.  

புதிய கூட்டணியைக் கொண்டுவரவிருப்போர், கூட்டமைப்பு மீது முன்வைக்கும் விமர்சனங்கள், எந்தளவுக்குத் தர்க்க ரீதியாக இருக்கின்றன என்பதை ஆராய்வது அவசியமானது. “வடக்கு - கிழக்கு இணைப்பையும், சமஷ்டியையும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக் கைவிட்டுவிட்டது” என, சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் தெரிவிக்கிறார். கூட்டமைப்பு/தமிழரசுக் கட்சி மீதான அவரது எதிர்ப்புக்கான முக்கியமான காரணமாக இது இருக்கிறது.  

ஆனால், அண்மைக்கால அரசியலை உன்னிப்பாக அவதானித்து வருபவர்களுக்கு, அண்மைக்கால அத்தனை நாடாளுமன்ற உரைகளிலும், இவ்விரு விடயங்கள் தொடர்பான தமது நிலைப்பாட்டை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, தெளிவாகவே வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது என்பது தெரிந்திருக்கும்.  

இதில் முக்கியமான விடயமாக, அரசமைப்புச் சபையின் வழிகாட்டல் குழு சமர்ப்பித்த இடைக்கால வரைவு அறிக்கையில், மாகாணங்களை இணைப்பதற்குரிய ஏற்பாடுகள் பற்றியும் ஆராயப்பட்டிருக்கிறது. மாகாணங்களை இணைத்தல், இணைப்பதற்கான சர்வஜன வாக்கெடுப்பு நடத்துதல், இணைக்கக்கூடாது என, அதற்கான தெரிவுகளும் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவை, தொடர்ந்து ஆராயப்படவிருக்கின்றன.  

அந்த அறிக்கையில், “ஒருமித்த நாடு” என்ற பதம் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பின்னிணைப்பில், சமஷ்டி என்பது தமது தெரிவெனக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. எம்.ஏ. சுமந்திரனின் உரையில், சமஷ்டி பற்றி அவர், தெளிவாக உரையாற்றியிருந்தார். பின்னைய சந்தர்ப்பங்களிலும், அது வலியுறுத்தப்பட்டிருந்தது. இவற்றைத் தாண்டி, அரசாங்கத்துக்கு இன்னமும் வெளிப்புற அழுத்தங்களை வழங்குவதைத் தவிர, வேறு எதைச் செய்ய வேண்டுமென்பது, இவர்களது எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது.  

கிழக்கு மாகாணத்தில் வாழும் முஸ்லிம்களின் விருப்புகளை அப்படியே புறந்தள்ளிவிட்டு, வடக்கு - கிழக்கு இணையத் தான் வேண்டும், இணையாவிட்டால் ஆயுதமேந்துவோம் என்று, போர்க்கொடி எழுப்பச் சொல்கிறார்களா?  

வட மாகாணத்தில், கிட்டத்தட்ட 94 சதவீதமானவர்கள் தமிழர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆகவே, அம்மாகாணத்தின் தலைவிதியில், தமிழர்களின் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருப்பதில் தவறில்லை.  

ஆனால், வடக்கும் கிழக்கும் இணையும் போது, தமிழர்களின் சதவீதம் 61.5 சதவீதமாகவும், முஸ்லிம்களின் சதவீதம் 23 சதவீதமாகவும், சிங்களவர்களின் சதவீதம் 15 சதவீதமாகவும் இருக்கிறது. ஏனைய இனக் குழுமங்கள், மிகுதி 0.5 சதவீதமாக இருக்கின்றன. ஆக, 61.5 சதவீதமானவர்களின் விருப்புக்காக, ஏனைய 38.5 சதவீத மக்களின் விருப்பைப் பற்றிக் கணக்கெடுக்காமல் செயற்படுமாறு கோருவது, எந்தளவுக்கு அயோக்கியத்தனமானது?  

வடக்கும் கிழக்கும் இணைவதால், முஸ்லிம்கள் உட்பட அனைத்துத் தரப்பினரதும் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும், அவர்களுக்கான விசேட அங்கிகாரம் வழங்கப்படுமென இவர்கள் கூறுவார்களாக இருந்தால், அதை அம்மக்களுக்குப் புரிய வைத்து, அவர்களின் சம்மதத்தைப் பெறுவது அவசியமானதல்லவா?   

1950களிலும் பின்னர் அதைத் தொடர்ந்து வந்த பல ஆண்டுகளிலும், சுமார் 70 சதவீதமாக இருந்த சிங்கள மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய தலைமைகள், ஏனைய இனங்களைப் புறக்கணித்துச் செயற்பட்டமையால் வந்த பாதிப்புகளை, இந்நாடு ஏற்கெனவே சந்தித்திருக்கிறது. எனவே, புரிதலுடன் செயற்பட வேண்டியது அவசியமானது என்பது, மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்று கிடையாது.  

தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த இடைக்கால அறிக்கையில், இன்னமும் முன்னேற்றகரமான விடயங்கள் வந்திருக்க முடியும். ஆனால், யதார்த்தமென்ற ஒன்றும் இருக்கிறதே? “ஒருமித்த நாடு” என்பதிலும் “ஏனைய மதங்களுக்கும் சமவுரிமை” என்பதிலுமே, இவ்வறிக்கை சிக்கியிருக்கிறதே? ஆகவே, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினையை, இன்னமும் சிங்கள மக்களுக்கும் அவர்களின் தலைமைகளுக்கும் கொண்டு செல்வதில், தமிழ் மக்கள் பின்தங்கியிருக்கிறார்கள் என்று தானே அர்த்தம்?  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புச் செய்வது பிழையென்றால், சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனும் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் - ஏன் முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனும் கூட - எவ்வாறு இவ்விடயங்களை வித்தியாசமாக அணுகுவார்கள் எனவும், அதனால் எப்படி, இவர்கள் கூறுகின்ற பெறுபேறுகளை அடைய முடியுமென்றும் விளங்கப்படுத்த வேண்டும். 

வெறுமனே, “கூட்டமைப்புப் பிழை”, “சுமந்திரன் ஒழிக” என்று சொல்வதால் மாத்திரம், தமிழ் மக்களின் ஆதரவையும் வாக்குகளையும் பெறுவதை, தமிழ் மக்கள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள் என்பது வெளிப்படையானது. அவ்வாறு தங்களை அவர்கள் விளங்கப்படுத்தும் வரை, அவர்களது கீரைக் கடை, வெறுமனே போட்டிக் கடையாக இருக்குமே தவிர, தரமான கீரைகளை விற்கும் கடையாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது என்பதே யதார்த்தம்.    

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/த-தே-கூட்டமைப்புக்கு-நல்ல-எதிர்க்-கடை-வேண்டும்/91-207253

Categories: merge-rss

அணுகுமுறையில் மாற்றம் அவசியம்!

Wed, 15/11/2017 - 15:37

kp3df.jpg

அணுகுமுறையில் மாற்றம் அவசியம்!

http://www.virakesari.lk/

Categories: merge-rss

இலங்கையின்  அரசியல்  விவாதங்களில் 9 தசாப்தங்களாக  நீடிக்கும்  சமஷ்டி சிந்தனை

Wed, 15/11/2017 - 05:37
இலங்கையின்  அரசியல்  விவாதங்களில் 9 தசாப்தங்களாக  நீடிக்கும்  சமஷ்டி சிந்தனை

 

இலங்கையின்  அரசியல்  விவாதங்களில் 9 தசாப்தங்களாக  நீடிக்கும்  சமஷ்டி சிந்தனை

வீரகத்தி தனபாலசிங்கம் -எஸ்பிரெஸ் செய்திப்பத்திரிகை நிறுவனத்தின் ஆலோசக ஆசிரியர் 

அரசியலமைப்பு உருவாக்கச் செயன் முறைகள் தொடர்பில் மும்முரமானதும் சர்ச்சைக்குரியதுமான விவாதங்கள் அரசியல் களத்தில் இடம் பெற்றுக் கொண்டிருக்கின்ற இன்றைய சூழலில் கொழும்பு ஆங்கிலத் தினசரியொன்றில் கடந்த வாரம் இரு சட்ட நிபுணர்களின் நேர்காணல்களை வாசிக்க நேர்ந்தது. ஒருவர் இலங்கை சட்டக் கல்லூரியின் முன்னாள் அதிபர் கலாநிதி ஜெயதிஸ்ஸ டி கொஸ்தா. மற்றவர் தற்போதைய அரசியலமைப்பு உருவாக்கச் செயன்முறைகளில் முக்கிய பங்காற்றிக் கொண்டிருக்கும் அரசியலமைப்பு சட்ட நிபுணரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான கலாநிதி ஜெயம்பதி விக்கிரமரத்ன. இருவரையும் ஒரே செய்தியாளரே நேர்காணல் செய்திருந்தார். அவர்கள் அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தச் செயன்முறைகளின் தற்போதைய நிலைவரம் குறித்து தங்களது கருத்துகளை விரிவாகப் பகிர்ந்து கொண்டதைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது.

இலங்கைக்கு சமஷ்டி அமைப்பு முறை பொருத்தமானதா இல்லையா என்பது குறித்து கலாநிதி கொஸ்தாவும் கலாநிதி விக்கிரமரத்னவும் அந்த நேர்காணல்களில் வெளியிட்டிருந்த கருத்துக்களே இன்றைய தினம் இக்கட்டுரையாளர் தனது பிரதிபலிப்புகளை வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற உந்துதலைக் கொடுத்தது.

இலங்கைக்கு சமஷ்டிமுறை ஆபத்தானது என்று ஏன் நீங்கள் கருதுகின்றீர்கள்? என்று கலாநிதி கொஸ்தாவிடம் கேட்கப்பட்டபோது, சமஷ்டி முறை வெற்றிகரமானதாக அமைந்த நாடுகள் எல்லாம் கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் அவுஸ்திரேலியா போன்ற பெரிய நாடுகளே. மலேசியாவும் சமஷ்டி முறையைக் கொண்ட ஒரு நாடே என்று பதிலளித்திருந்தார். ஆனால், சுவிட்சர்லாந்து, பெல்ஜியம் போன்ற சிறிய நாடுகளும் சமஷ்டி முறையைக் கொண்டிருக்கின்றனவே. அது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன? என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்ட போது சமஷ்டி முறையைக் கொண்டிருக்கும் நாடுகளில் சிலவற்றைத் தவிர ஏனையவை சகலதும் பெரிய நாடுகளே என்றும் சுவிட்சர்லாந்து ஒரு விதிவிலக்கு என்றும் குறிப்பிட்டார்.

சுவிட்சர்லாந்து அதன் வரலாறு பூராகவும் நான்கு வெவ்வேறு இனக் குழுமங்களுக்குமான உரிமைப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைக் கட்டியெழுப்பியிருக்கிறது. ஜேர்மன் மொழிபேசும் சுவிஸ் மக்களே பெரும்பான்மையினர். அடுத்து பிரெஞ்சு மொழிபேசுபவர்கள். அவர்களுக்கு அடுத்ததாக இத்தாலி மொழி பேசுபவர்கள். நான்காவதாக ரோமானியர்கள். பல கன்ரோன்கள் இருக்கின்றன. அவற்றுக்கென்று தனித்தனியான சொந்தச் சட்டங்களும் பாரம்பரியங்களும் இருக்கின்றன. ஒரு கன்ரோனின் பிரஜை இன்னொரு கன்ரோனுக்கு குடிபெயர விரும்பினால் சம்பந்தப்பட்ட அந்த கன்ரோனின் அங்கீகாரத்தைப் பெற வேண்டும். அத்தகையதொரு ஏற்பாட்டை இலங்கையில் யாழ்ப்பாணத்தமிழர்கள் பின்பற்றத் தயாராயிருக்கிறார்களா? முஸ்லிம்களுக்கும் இது பொருந்தும். கொழும்பில் நாம் ஏற்கனவே சிறுபான்மையினராகி விட்டோம். சுவிட்சர்லாந்தில் அவ்வாறு செய்ய முடியாது. எந்தவகையான பெயரின் கீழும் சமஷ்டி முறை இலங்கை போன்ற சிறியதொரு நாட்டுக்கு ஏற்புடையதல்ல. சமஷ்டி முறையைக் கொண்டிருக்க இயலாத அளவுக்கு இலங்கை சிறிய நாடேயாகும். சுவிட்சர்லாந்துடன் இலங்கை நிலைவரத்தை ஒப்பிட முடியாது. ஒப்பிடமுடியாதவற்றை நீங்கள் ஒப்பிடக்கூடாது என்று கலாநிதி கொஸ்தா விளக்கமளித்திருந்தார்.

சமஷ்டிமுறையைக் கொண்டிருக்க இயலாத அளவுக்கு இலங்கை சிறிய நாடு என்ற வாதம் குறித்து கலாநிதி விக்கிரமரத்னவிடம் கருத்துக் கேட்கப்பட்டபோது அவர், இது ஒரு பழமையான வாதமாகும். சிறியதொரு நாடான சுவிட்சர்லாந்து பலம் பொருந்திய சமஷ்டி கட்டமைப்புகளைக் கொண்டிருக்கிறது என்று குறிப்பிட்டதுடன் சுவிஸ் கன்ரோன்களுக்கு இருப்பதைப் போன்ற அதிகாரங்களை இலங்கையில் எவரும் கேட்கவில்லை. இங்கு சமஷ்டி முறையல்ல, அதிகாரப் பரவலாக்கமே கோரப்படுகிறது. அது அரசின் பரப்பெல்லையின் அளவில் தங்கியிருக்கவில்லை என்று கூறியிருந்தார்.

இலங்கையில் இப்போது யாரும் சமஷ்டி முறையைக் கோரவில்லை என்று கூறியிருப்பது நீண்டகால இடதுசாரி அரசியல் அனுபவத்தைக் கொண்டவரும் அரசியலமைப்புச் சட்ட நிபுணருமான கலாநிதி விக்கிரமரத்னவைப் பொறுத்தவரை பொருத்தமானதோ உகந்ததோ அல்ல. தற்போதைய அரசியலமைப்பு உருவாக்கச் செயன்முறைகளில் தேசிய ஐக்கிய அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைத்துச் செயற்படுகின்ற பாராளுமன்ற எதிர்க்கட்சித் தலைவரான இரா.சம்பந்தன் தலைமையிலான தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு உட்பட தமிழ் அரசியல் சமுதாயத்தின் முக்கியமான பிரிவுகள் சகலதுமே தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு சமஷ்டிமுறையின் அடிப்படையிலான அரசியல் இணக்கத் தீர்வொன்று காணப்பட வேண்டுமென்ற கோரிக்கையை இடையறாது வலியுறுத்திய வண்ணமேயிருக்கின்றன. அரசாங்கமோ அல்லது சிங்கள அரசியல் சமுதாயத்தின் ஏனைய பிரிவுகளோ அந்தக் கோரிக்கையைப் பரிசீலனை செய்யத் தயாரில்லை என்பது வேறு விடயம்.

federalism

இலங்கையில் இன்று சிங்கள அரசியல் சமுதாயத்தையும் மக்களையும் பொறுத்தவரை சமஷ்டி என்பது தீண்டத்தகாத ஒன்றாகவே நோக்கப்படுகிறது என்கின்ற அதேவேளை, இலங்கையின் அரசியல் விவாதங்களில் சமஷ்டி சிந்தனை என்பது சுமார் 9 தசாப்தகாலமாக நீடித்து வருகிறது என்பதை பலரும் மறந்தே பேசுகிறார்கள்.

தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் சமஷ்டி கோரிக்கையை முன்வைப்பதற்கு முன்னதாகவே 1920 களின் நடுப்பகுதியில் இளம் எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்கவும், 1920களின் பிற்பகுதியில் டொனமூர் ஆணைக்குழுவின் முன்பாக கண்டி சிங்களவர்களின் பிரதானிகளும் இலங்கைக்கு சமஷ்டி முறையே உகந்தது என்று நியாயப்படுத்தினார்கள் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. வடக்கு- –கிழக்கிற்கான ஒரு மாகாணம் உட்பட மூன்று மாகாணங்களுடனான சமஷ்டி இலங்கையொன்றுக்கான யோசனையை கண்டிச் சிங்களவர்கள் முன்வைத்தனர். இலங்கைத் தமிழர்கள் அல்ல, கண்டிச் சிங்களவர்களே சமஷ்டி இலங்கையொன்றை மாத்திரமல்ல, வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களின் இணைப்பையும் கூட நியாயப்படுத்தி நின்றனர் என்று (டொனமூர் ஆணைக்குழு முன்னிலையில் கண்டிச் சிங்களவர்களின் பிரதானிகளினால் முன்வைக்கப்பட்ட யோசனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு) அரசியல் அறிவியல் நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். சமஷ்டி முறை பற்றிய சிந்தனை காலஞ்சென்ற எஸ்.ஜே.வி. செல்வநாயகம் தலைமையிலான இலங்கைத் தமிழரசு கட்சியின் தோற்றத்துக்குப் பிறகே சர்ச்சைக்குரியதாகவும் உணர்ச்சி பூர்வமானதாகவும் மாறியது.

சமஷ்டி முறையைக் கொண்டிருக்க முடியாத அளவுக்கு இலங்கை சிறிய நாடு என்ற வாதம் மிகவும் பழமையானது என்று கலாநிதி விக்கிரமரத்ன குறிப்பிட்டது சரியானதே. ஆனால், அந்த வாதத்துக்கு இனவாத அரசியலின் செல்வாக்கு காரணமாக தென்னிலங்கையில் பேராதரவு இருக்கிறது என்ற காரணத்தினால், சிறிய நாடுகளிலும் சமஷ்டி முறையைப் பயனுறுதியுடைய முறையில் நடைமுறைப்படுத்த முடியும் என்று நியாயப்படுத்தி வாதிடுவதற்கு சமஷ்டி முறைக்கு ஆதரவாக இருக்கக்கூடிய சிங்கள அரசியல் வாதிகளோ அல்லது அரசியல் அவதானிகளோ முன்வருவதில்லை.

சமஷ்டி முறை தொடர்பான அரசியல் விவாதங்களின் போது இளம் பண்டாரநாயக்கவும் கண்டிச் சிங்களவர்களின் பிரதானிகளும் நினைவுபடுத்தப்படுகின்ற அதேவேளை, கடந்த நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் காலனித்துவ ஆட்சிக்காலத்தில் இலங்கையின் ஒரு மாவட்டத்தில் உதவி அரசாங்க அதிபராக இருந்த ஒரு ஆங்கிலேய அதிகாரி பற்றி பெரிதாக பேசப்படுவதில்லை. அவர் இலங்கைக்கு சமஷ்டி முறையே உகந்தது என்ற யோசனையை முன்வைத்ததுடன் மாத்திரம் நின்று விடாமல் சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள சமஷ்டி முறையின் பிரகாரம் இலங்கையில் சகல இனத்தவர்களுக்கும் பயன்தரத்தக்க வகையில் எவ்வாறு கன்ரோன்களைப் பிரிக்க முடியுமென்றும் தெளிவான யோசனையை அந்தக் காலகட்டத்தில் முன்வைத்தார். இலங்கை போன்ற சிறிய நாட்டுக்கு சமஷ்டி முறைபொருத்தமானதல்ல என்ற வாதத்தை உறுதியாக மறுதலிக்கக் கூடிய முறையில் தனது கருத்துக்களையும் அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

அம்பாந்தோட்டையில் உதவி அரசாங்க அதிபராக பல வருடங்களாக பணியாற்றிய லெனார்ட் வூல்வே அவராவார். அப்பதவியில் இருந்த காரணத்தினால், தென்னிலங்கையின் சிங்களக் கிராமவாசிகளின் வாழ்க்கை முறையை நன்கு அவதானிக்க அவரால் இயலுமாக இருந்தது.

இங்கிலாந்துக்கு திரும்பிய பிறகு அவர் எழுதிய ‘காட்டுக்குள் ஒரு கிராமம்’ (A Village in the Jungle) என்ற மிகவும் பிரபல்யமான நாவல் அந்த நீண்ட கால அவதானிப்பின் ஒரு விளைவாகும். பத்தேகமவில் உள்ள ஒரு கிராமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கதை அது.

1911 ஆம் ஆண்டில் சேவையில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் இங்கிலாந்து திரும்பிய லெனார்ட் வூல்வ் பிரிட்டிஷ் தொழிற்கட்சியில் இணைந்து தீவிர அரசியல் செயற்பாடுகளில் பங்கேற்றார். இறுதியில் அவர் தொழிற்கட்சியின் முக்கிய ஆலோசகர்களில் ஒருவராக (குறிப்பாக காலனித்துவ விவகாரங்களில்) விளங்கினார். முதலாவது உலகமகா யுத்தத்தின் முடிவுக்குப் பிறகு உடனடியாகவே இலங்கைக்கு சுதந்திரம் வழங்க வேண்டுமென்று அன்றைய இங்கிலாந்து அரசாங்கத்துக்கு சிபாரிசு செய்தவர்களில் அவரும் ஒருவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இலங்கைக்கு சுதந்திரம் வழங்கப்படும் பட்சத்தில் சிறுபான்மையினத்தவர்களின் பாதுகாப்புக்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட வேண்டுமென்று இடையறாது வலியுறுத்திய லெனார்ட் வூல்வ் இலங்கைக்கு சுவிஸ் கன்ரோன் முறையே சிறந்தது என்று உறுதியாக நம்பினார்.  இலங்கை தொடர்பில் 1938 ஆம் ஆண்டில் லெனார்ட் வூல்வ் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துக்கு அனுப்பிய நீண்ட மகஜரில் பின்வரும் பந்திகள் மிகவும் முக்கியமானவை.

‘சிறுபான்மையினத்தவர்களின் பாதுகாப்பு தொடர்பில் ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட வேண்டும். குறிப்பாக, தமிழர்கள் அரசியலமைப்பு மறுசீரமைக்கப்படுவதை எதிர்க்கிறார்கள். இலங்கைக்கு மேலும் சுயாட்சி வழங்குவதற்கான ஏற்பாடுகளையும் தமிழர்கள் ஆட்சேபிக்கிறார்கள். தமிழர்களின் நலன்களுக்கு எதிராக சிங்களவர்கள் தங்களின் பெரும்பான்மையைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள். எதிர்காலத்திலும் பயன்படுத்துவார்கள் என்று அவர்கள் அஞ்சுவதே இதற்குக் காரணமாகும். தொகுதிகளின் எல்லைகளை மீள்வரைவு செய்து அவற்றைப் பங்கீடு செய்வதற்கான யோசனை மூலமாகவும் ஆளுநருக்கு இருக்கக்கூடிய அதிகார உரிமையின் வாயிலாகவும் சிறுபான்மையினத்தவர்களுக்கான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை உத்தரவாதம் செய்ய முடியும்.

‘ஆனால், இன்னொரு வழிமுறையையும் பரிசீலிக்கலாம். அதாவது பரந்தளவு அதிகாரப் பரவலாக்கத்தை உறுதிப்படுத்துவதற்கான சாத்தியம் குறித்து சிந்திக்கலாம். சுவிட்சர்லாந்து பாணியிலான சமஷ்டி முறையொன்றை அறிமுகப்படுத்துவது குறித்தும் கூட சிந்திக்க முடியும். சுதேச தமிழர்கள் இலங்கைத் தீவின் வடக்கு, கிழக்கில் செறிந்து வாழ்கிறார்கள். தாழ் நிலப்பகுதிச் சிங்களவர்களை விடவும் ( Low Country Sinhalese) பல வழிகளில் வேறுபட்டவர்களாக இருக்கும் கண்டிச் சிங்களவர்கள் நாட்டின் மத்திய பகுதியில் தனித்துவமான பெரிய பிரிவினராக வாழ்கிறார்கள்.

சுவிஸ் பாணியில் இலங்கையில் குறைந்தபட்சம் நான்கு கன்ரோன்களை உருவாக்க முடியும். கண்டிச் சிங்களவர்களுக்கான மாகாணம், தாழ் நிலப்பகுதி சிங்களவர்களுக்கான  மாகாணம் தமிழ் வடக்கு மாகாணம், தமிழ் கிழக்கு மாகாணம் என்பவையே அவையாகும். இந்திய வம்சாவளி தமிழர்கள் பெரும்பான்மையினராக வாழ்கின்ற தேயிலைத் தோட்டப் பகுதிகளை உள்ளடக்கி ஐந்தாவது மாகாணம் ஒன்றையும் கூட உருவாக்க முடியும்.

சுவிஸில் உள்ளதைப்போன்ற கன்ரோன் முறையைக் கொண்டிருக்கக் கூடிய அளவுக்கு இலங்கையின் உப பிரிவுகள் பெரியவையல்ல என்ற ஆட்சேபனை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதல்ல. இலங்கையின் பரப்பளவு சுவிட்சர்லாந்தின் பரப்பளவையும் விட 10 ஆயிரம் சதுர மைல்கள் அதிகமானதாகும். இலங்கையின் சனத்தொகை ஏறத்தாழ 53 இலட்சமாகும். சுவிட்சர்லாந்தின் சனத்தொகை சுமார் 40 இலட்சம். சுவிஸின் சமஷ்டி முறையை இலங்கைக்குப் பிரயோகிப்பதாக இருந்தால், மிகவும் சிறிய கன்ரோனாக கிழக்கு மாகாணமே (2 இலட்சத்துக்கும் சற்று அதிகமான சனத்தொகை) இருக்கும். சுவிட்சர்லாந்தில் மிகவும் சிறிய கன்ரோன் சுமார் 14 ஆயிரம் சனத்தொகையைக் கொண்டதாகவும் மிகப்பெரிய கன்ரோன் சுமார் 7 இலட்சம் சனத் தொகையைக் கொண்டதாகவும் இருக்கிறது.

 ‘ இலங்கையில் உள்ளதைப்போன்ற சூழ்நிலைகளின் கீழ் அதாவது இனத்தால், மொழியால், மதத்தால் வேறுபட்ட சமூகங்களைக் கொண்ட ஒற்றை ஜனநாயக அரசொன்றின் கீழ் சகவாழ்வை வாழக்கூடிய சூழ்நிலைகளின் கீழ் சுவிஸ் சமஷ்டி கன்ரோன் முறை அதிவிசேடமான முறையில் வெற்றிகரமானதாக செயற்படுகிறது என்பது நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இலங்கையில் சிங்களவர்களைப் போன்று சுவிஸில் 27 இலட்சத்து 50 ஆயிரம் சனத்தொகையுடன் ஜேர்மன் மொழி பேசும் சுவிஸ் பிரஜைகள்  பெரும்பான்மையினராக விளங்குகிறார்கள். இலங்கையில் தமிழர்களைப் போன்று, சுவிஸில் 8 இலட்சத்து 24 ஆயிரம் சனத்தொகையுடன் பிரெஞ்சு மொழி பேசும் சுவிஸ் பிரஜைகள் எண்ணிக்கையில் இரண்டாம் இடத்தில் இருக்கிறார்கள். இலங்கையில் சோனர்களைப் போன்று சுவிஸில் 2 இலட்சத்து 84 ஆயிரம் சனத்தொகையுடன் இத்தாலி மொழி பேசுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஜனநாயக கன்ரோன்களும் சமஷ்டி முறையும் சிறுபான்மையினத்தவர்களின் நியாயபூர்வமான நலன்களைப் பேணிப் பாதுகாத்திருக்கின்றன. ‘ லெனார்ட் வூல்வினால் முன்வைக்கப்பட்டிருந்த இந்த யோசனைகளையும் அவற்றை நியாயப்படுத்துவதற்கு அவர் முன்வைத்த வாதங்களையும் நோக்கும் அறிவு நலமுடைய எவருமே அவர் சிங்களவர்கள் மீது அனுதாபம் இல்லாதவர் என்று குறைகூறமாட்டார்கள். அதனால், சிறுபான்மையினத்தவர்களின் நியாயபூர்வமான உரிமைகள் தொடர்பில் அவரால் முன்வைக்கப்பட்ட  யோசனைகள் தமிழர்களுக்கு சார்பான போக்கைக் கொண்டிருக்கின்றன என்று கூற முடியாது. பல வருடங்கள் இலங்கையில் ஒரு காலனித்துவ நிருவாகியாக பணிபுரிந்து அதன் மக்களை நெருக்கமாக புரிந்து கொண்ட முற்போக்குச் சிந்தனையுடைய ஒரு ஆங்கிலேயரின் கருத்துக்களே அவை.

நாம் அறிந்தவரையில், இதுவரையில் தேயிலைத் தோட்டப்பகுதிகளில் வாழும் இந்திய வம்சாவளி தமிழர்களுக்காக தனியான கன்ரோன் ஒன்றை லெனார்ட் வூல்வைத் தவிர வேறு எவரும் சிபாரிசு செய்ததில்லை. கண்டிச் சிங்களவர்களுக்கும் தாழ்நிலப் பகுதிச் சிங்களவர்களுக்கும் இரு தனியான கன்ரோன்களை அமைக்க வேண்டும் என்ற யோசனை இன்றைய சூழ்நிலைகளில் பொருத்தமற்றதாக இருக்கலாம். ஆனால், சிறுபான்மையினத்தவர்களின் உரிமைகள் மற்றும் அவர்களுக்கான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் என்று வரும் போது லெனார்ட் வூல்வ் புதுமைப்பாங்குடன் தனது காலத்தை முந்தி நிற்கின்ற சிந்தனையை வெளிப்படுத்தியிருந்தார் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

 காட்டுக்குள் ஒரு கிராமம் என்ற நாவலை எழுதிய அந்த ஆங்கிலேயக் கனவான் இவ்வுலகை விட்டு நீங்கி பல தசாப்தங்கள் கடந்துவிட்டன.

ஆனால் , இலங்கையர்களாகிய நாமோ எமது நீண்ட கால தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு, அதைத் தடுப்பதற்கு அரசியல் இணக்கத் தீர்வொன்று கிடைக்கக் கூடிய எந்தவிதமான தெளிவான அண்மைய  அரசியல் அறிகுறியையும் காண முடியாமல் அரசியல் வனாந்தரத்தில் இன்னமும் தடுமாறிக் கொண்டு நிற்கிறோம்.

ஒரு காலனித்துவ  ஆங்கிலேய அதிகாரி இலங்கையில் சிறுபான்மையினரின் பிரச்சினைகள் தீவிரமடையும் ஆபத்தை வெகு முன் கூட்டியே உணர்ந்து அதை தடுக்க வேண்டுமென்ற அக்கறையில் மிகவும் முற்போக்கான தீர்வு யோசனைகளை 80 வருடங்களுக்கு முன்னரே முன்வைத்தார் என்பதை இன்றைய இளஞ்சந்ததி அறிந்திருக்கமாட்டாது என்கிற அதேவேளை, முதிய சந்ததியினர் மறந்து போயிருப்பார்கள் அல்லது நினைத்துப் பார்த்திருக்கமாட்டார்கள்.

http://www.samakalam.com/blog/இலங்கையின்-அரசியல்-விவ/

Categories: merge-rss

புதிய கூட்டணி: தொடர்ந்து துரத்திய பேரவை; கை விரித்த விக்னேஸ்வரன்

Tue, 14/11/2017 - 21:25
புதிய கூட்டணி: தொடர்ந்து துரத்திய பேரவை; கை விரித்த விக்னேஸ்வரன்
 

தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தின் அழைப்பின் பேரில், சில மாதங்களுக்கு முன், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்பின் தலைவர் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன், புளொட் அமைப்பின் தலைவர் தர்மலிங்கம் சித்தார்த்தன், தமிழரசுக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உப - தலைவர் பேராசிரியர் க.சிற்றம்பலம் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்ட கூட்டமொன்று, யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்றது.  

இந்தக் கூட்டத்தில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிராக, பலமான தேர்தல் கூட்டணியொன்றை அமைப்பது தொடர்பில் பேசப்பட்டது.    எனினும், கூட்டத்தை முடித்துக் கொண்டு வெளியில் வந்த பேராசிரியர் சிற்றம்பலம், சித்தார்த்தனிடம், “...இவர்கள் சொல்வதைக் கேட்டுத் தேவையில்லாமல், கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியில் வரவேண்டாம். அது அவசியமில்லாத வேலை...” என்று கூறியிருந்தாராம்.   

அதற்குச் சித்தார்த்தன், “....இல்லை, நான் கூட்டமைப்பை விட்டு வெளியில் வரமாட்டேன். அதுவும், புதிய அரசமைப்புச் சம்பந்தமாகப் பேசப்படுகின்ற முக்கியமான இந்தத் தருணத்தில் வெளியில் வரமாட்டேன்...” என்றாராம்.   

அப்போது, சிற்றம்பலம், “...எனக்கு தமிழரசுக் கட்சித் தலைமையோடு பிரச்சினைகள் இருக்கு. அவர்களின் நிலைப்பாடுகள் சில ஏமாற்றமானதுதான். ஆனால், தமிழரசுக் கட்சிக்கு எதிரான கூட்டணியொன்றில் எந்தக் காரணம் கொண்டும் நான் சேர மாட்டேன்....” என்று கூறினாராம்.

இப்போது, இரண்டு விடயங்கள் முக்கியமாகப் பேசப்படுகின்றன. அதில் முதலாவது, தமிழ் மக்கள் பேரவையின் அனுசரணையோடும் ஒருங்கிணைப்போடும், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்., தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் சில இணைந்து, அமைக்கப்போவதாக அறிவித்துள்ள புதிய தேர்தல் கூட்டணி பற்றியது.  

இரண்டாவது, தமிழரசுக் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் இடைநிறுத்தப்பட்டவர்கள் இணைந்து பேராசிரியர் சிற்றம்பலம் தலைமையில் அமைக்கப்போவதாகக் கூறப்படும் ‘ஜனநாயக (புதிய) தமிழரசுக் கட்சி’ பற்றியது. அதில், முதலாவது விடயம் பற்றி, இந்தப் பத்தி சில விடயங்களைப் பேச விளைகிறது.   

கூட்டமைப்புக்கு எதிராக, பலமான தேர்தல் கூட்டணியொன்றை அமைப்பது தொடர்பில், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, சிவில் சமூக அமைப்புகள் மற்றும் புலம்பெயர் தரப்புகள் சில ஒன்றிணைந்து, 2010 பொதுத் தேர்தல் காலம் முதல், முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருந்தன.   

ஆனாலும், அது சாத்தியமாகியிருக்கவில்லை. எனினும், வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் 
சி.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கும் தமிழரசுக் கட்சிக்கும் இடையில், 2015ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள், பல தரப்புகளையும் மீண்டும் உற்சாகம் கொள்ள வைத்தன.  

 அதுவும், 2015 பொதுத் தேர்தலில், கூட்டமைப்புக்கு எதிராக முதலமைச்சர் எடுத்த நிலைப்பாடானது, பலமான நம்பிக்கைகளை அந்தத் தரப்புகளிடம் விதைத்தது. 

அதன்போக்கில், தமிழ் மக்கள் பேரவையின் (இணைத்)தலைமையை முதலமைச்சர் ஏற்றுக்கொண்டமையும் முக்கியமாக நோக்கப்பட்டது.   தேர்தல் அரசியலுக்கு அப்பாலான அமைப்பு என்று, பேரவை தன்னை முன்னிறுத்திக் கொண்டாலும், அது ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது, கூட்டமைப்புக்கு எதிரான அமைப்பாகவே பல தரப்புகளினாலும் உணரப்பட்டது. குறிப்பாக, தமிழரசுக் கட்சிக்கு எதிரான அமைப்பாகவே நோக்கப்பட்டது.   

“பேரவை ஒரு கட்சியாகவோ, தேர்தல் அரசியல் அமைப்பாகவோ இருக்காது” என்று சி.வி. விக்னேஸ்வரன் அப்போது கூறியிருந்தார். அத்தோடு, “கட்சியாகவோ, தேர்தல் அரசியல் அமைப்பாகவோ பேரவை உருமாறினால், தான் அதிலிருந்து விலகிவிடுவேன்” என்றும் தெரிவித்திருந்தார்.   

ஆனால், பேரவை ஆரம்பிக்கப்பட்டு 23 மாதங்களுக்குள்ளேயே, அது புதிய தேர்தல் கூட்டணியொன்றை அமைப்பது தொடர்பிலான நிலைப்பாட்டுக்கு, சி.வி. விக்னேஸ்வரனின் ஒத்துழைப்பும் ஆசிர்வாதமுமின்றி வந்திருந்தது.   
பேரவையின் கூட்டமொன்று, கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை பிற்பகல், யாழ். பொது நூலகத்தில் நடைபெற்றது. 

இந்தக் கூட்டத்தில், முதலமைச்சர் தலைமையுரையாற்றினார். அப்போது, புதிய தேர்தல் கூட்டணியை அமைப்பது தொடர்பில், பேரவையின் முக்கியஸ்தர்களும் பேரவையில் அங்கம் வகிக்கும் கட்சிகள் சிலவும் வெளிப்படுத்தி வரும் நிலைப்பாட்டுக்கு, தன்னுடைய எதிர்ப்பை வெளியிட்டதுடன், சுயகட்சி அரசியல் நலன்களைப் புறந்தள்ளி நடக்க வேண்டும் என்கிற விடயத்தையும் முன்வைத்தார்.   

முதலமைச்சருக்குப் பின்னர் உரையாற்றிய சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன், முதலமைச்சரின் உரை தமக்கு ஏமாற்றமளிப்பதாகக் கூறினார். அதை வழிமொழிந்து, கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் உரையாற்றிக் கொண்டிருக்கும் போது, தனக்கு வேறு வேலைகள் இருப்பதாகக் கூறி, முதலமைச்சர் கூட்டத்திலிருந்து வெளியேறிவிட்டார்.   

கூட்டத்திலிருந்து இடைநடுவில் வெளியே வந்த முதலமைச்சரிடம், புதிய தேர்தல் கூட்டணி தொடர்பிலான கேள்விகள், ஊடகவியலாளர்களினால் எழுப்பப்பட்டன.   

அதற்கு அவர், “தமிழ் மக்கள் பேரவை மக்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஓர் இயக்கம். அந்த இயக்கத்தை, அரசியல் கட்சியாக உருவாக்க முடியாது; அவ்வாறு உருவாகவும் இடமளிக்க முடியாது” என்று பதிலளித்தார்.   

முதலமைச்சர் வெளியேறிய பின்னரும், தொடர்ந்த பேரவைக் கூட்டத்தில், பெரும்பான்மையினர், புதிய தேர்தல் கூட்டணியை அமைப்பது தொடர்பில் உறுதியான நிலைப்பாட்டில் இருந்தார்கள்.  அது தொடர்பிலேயே அதிகமாக உரையாடப்பட்டது. 

முதலமைச்சரின் நிலைப்பாட்டை ஒட்டி, பேரவையின் மற்றொரு இணைத் தலைவரான ரி.வசந்தராஜா உரையாற்றிய போது, “பேரவையின் முக்கியஸ்தரான ஜனாதிபதி சட்டத்தரணியொருவர், அதைக்கடுமையாக எதிர்த்ததுடன், புதிய தேர்தல் கூட்டணி அவசியம்” என வலியுறுத்தினார்.   

இந்தக் கூட்டத்தின் நிறைவில், ஊடகங்களிடம் கருத்து வெளியிட்ட சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனும் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலமும் புதிய தேர்தல் கூட்டணி பற்றிய அறிவிப்பு, ஓரிரு நாட்களில் பேரவையால் உத்தியோகபூர்வமாக வெளியிடப்படும் என்றும் கூறினார்கள்.   

இந்தப் பத்தி (செவ்வாய்க்கிழமை காலை) எழுதப்படும் வரையில், அந்த அறிவிப்பு வெளியாகியிருக்கவில்லை. முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன், புளொட், 
ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, தமிழ் மக்கள் பேரவை, தமிழரசுக் கட்சியின் புதிய (மாற்று) அணி மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் ஒன்றிணைந்தால் பலமான தேர்தல் கூட்டணியொன்றை அமைக்க முடியும் என்பது பேரவையிலுள்ள முக்கியஸ்தர்களினதும் சில கட்சித் தலைவர்களினதும் நிலைப்பாடு.   

அதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவது தொடர்பில் அவ்வப்போது காய்களும் நகர்த்தப்பட்டன. குறிப்பாக, ‘எழுக தமிழ்’ நிகழ்வுகளை முன்னிறுத்தி மக்களைத் திரட்டிக் காட்டுவதனூடு, முதலமைச்சரைக் கூட்டமைப்பிலிருந்து முழுமையாக வெளியேற்ற முடியும் என்றும், அதனூடாக ஊடக கவனத்தைப் பெற்று, புதிய அணிக்கான நம்பிக்கையை மக்களிடம் விதைக்க முடியும் என்றும் அவர்கள் நம்பினார்கள்.  

தமிழரசுக் கட்சியின் மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைக் கையளித்த போது, அதற்கு எதிராக வெளிப்பட்ட மக்களின் கோபத்தைத் தமக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்றும் அவர்கள் நம்பினார்கள்.  

 அதன்போக்கில், முதலமைச்சருக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கும் ஹர்த்தாலுக்கான அழைப்பை முதல்நாள் மாலை 05.00 மணிக்கு விடுக்கும் அளவுக்கு, பேரவை தன்னுடைய நிலையைப் பொறுப்புணர்வின்றித் தாழ்த்தியும் கொண்டது.   

அந்த, ஹர்த்தாலையும் அதனோடு ஒட்டி ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்த பேரணியையும் கூட்டமைப்பிலிருந்து முதலமைச்சரை ஒட்டுமொத்தமாகப் பிரித்தெடுப்பதற்கான தருணமாகப் பேரவையும் அதிலிலுள்ள புளொட் தவிர்த்த கட்சிகளும் கையாண்டன.   

ஆனால், அப்போதும் முதலமைச்சர் ஒரு காலை முன்வைத்து, சடுதியாகப் பின்னோக்கி வந்து,  இரா.சம்பந்தனோடு இணங்கி, பேரவைக்காரர்களின் நம்பிக்கையைத் தகர்த்தார்.   

அதன்பின்னர், முதலமைச்சர் வைத்தியசாலையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த தருணமொன்றில், அவரைச் சந்தித்த பேரவையின் மற்றொரு இணைத் தலைவரான டொக்டர் பூ.லக்ஷ்மன், புதிய தேர்தல் கூட்டணியின்முக்கியத்துவம் குறித்து, நீண்ட நேரம் விளக்கமளித்தாராம்.   

அதை முழுவதுமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த முதலமைச்சர் இறுதியில், சித்தார்த்தன், புதிய தேர்தல் கூட்டணியில் இணைந்தால், தானும் இணைவதாகக் கூறினாராம். 

அன்றிருந்துதான், பேரவைக்காரர்களும் அதிலுள்ள கட்சிக்காரர்களும் சித்தார்த்தனைத் துரத்த ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள். அவரைக் கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரித்தெடுத்தால், புதிய கூட்டணியை இலகுவாக அமைக்க முடியும் என்பது அவர்களின் எண்ணம்.   

அதன்போக்கில், கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையும் சித்தார்த்தனை தொலைபேசியில் அழைத்த, பேரவையின் முக்கியஸ்தர் ஒருவர், ஒன்றரை மணித்தியாலங்கள், புதிய கூட்டணியில் இணைய வேண்டும் என்று வலியுறுத்திப் பேசியிருக்கின்றார்.   

அதன்போது பதிலளித்த சித்தார்த்தன், “...முதலமைச்சரும் நானும் பேரவையும் சுரேஷூம் கஜனும் இணைந்தால், பலமான கூட்டணி அமைக்கலாம் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன். 

அது, கூட்டமைப்பின் வெற்றி வாய்ப்பையும் குறைக்கும். ஆனால், புதிய அரசமைப்புகான வாய்ப்புகளை தமிழ்த்தரப்புகள் குழப்பின என்கிற அவப்பெயர் ஏற்படுவதை நான் விரும்பவில்லை.   அரசமைப்பு வருகிறதோ இல்லையோ, அதன் இறுதிக் கட்டம் வரையில் நான் இருப்பதை விரும்புகிறேன். நான் உபகுழுவின் தலைவராக வேறு இருந்திருக்கின்றேன். இந்தத் தருணத்தில் கூட்டமைப்பைவிட்டு வெளியில் வருவதுசரியல்ல...” என்று பதிலளித்தாரம்.   

ஆக, சித்தார்தன் கூட்டமைப்பிலிருந்து வெளியேற மாட்டார் என்பதை ஏற்கெனவே உணர்ந்த முதலமைச்சர், அவரைக் காட்டிக் கொண்டு பேரவைக்காரர்களிடமிருந்து தப்பித்திருக்கின்றார்.

இதனால், பலமான கூட்டணியொன்றை அமைப்பதற்கான வாய்ப்புகளைப் பேரவை இழந்திருப்பதாக அதன் முக்கியஸ்தர் ஒருவர் இந்தப் பத்தியாளரிடம் கூறினார்.   
புதிய தேர்தல் கூட்டணி பற்றிய நிலைப்பாட்டில், ‘மகர யாழை’ தேர்தல் சின்னமாகப் பெறுவது வரையில், பேரவை உரையாடல்களை நடத்தியிருக்கின்றது. ஆனால், பேரவையின் மூன்று இணைத் தலைவர்களில் சி.வி.விக்னேஸ்வரனும் ரி.வசந்தராஜாவும் தேர்தல் கூட்டணி அமைப்புக்கு எதிராக இருக்கின்றார்கள்.   

சித்தார்த்தனையும் கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரித்து உள்ளே இழுத்து வர முடியவில்லை. அப்படியான நிலையில், பேரவையின் புதிய தேர்தல் கூட்டணிக்கான முதல் அடியே பெரும் சறுக்கலோடு ஆரம்பித்திருப்பதாகக் கொள்ள முடியும்.    

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/புதிய-கூட்டணி-தொடர்ந்து-துரத்திய-பேரவை-கை-விரித்த-விக்னேஸ்வரன்/91-207195

Categories: merge-rss