அரசியல்-அலசல்

ஆட்சி மாற்றமும் தலைமை நீக்கமும்

Sun, 23/04/2017 - 16:24
ஆட்சி மாற்றமும் தலைமை நீக்கமும்
 

article_1492951741-PMS-new.jpg- கே.சஞ்சயன்

ஒரு பக்கத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு உள்ளேயும் அதற்கு வெளியேறும் இருக்கின்ற தரப்புகள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமை நீக்கப்பட்டு, புதியதொரு தலைமைத்துவம் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற பிரசாரங்களை வலுப்படுத்தி வருகின்றன.  

இன்னொரு பக்கத்தில், சின்னஅடம்பனில் ஒரு வீட்டுத் திட்ட கையளிப்பு விழாவில் உரையாற்றிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரா.சம்பந்தன், “தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு இந்த அரசாங்கமும் தவறினால் அதனையும் தமிழ் மக்கள் வீட்டுக்கு அனுப்புவார்கள்” என்று எச்சரித்திருக்கிறார்.  

சம்பந்தனின் இந்த உரைக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், யாழ்ப்பாணத்தில் ஓர் ஊடகவியலாளர் சந்திப்பை ஒழுங்கு செய்திருந்த கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், “மைத்திரிபால சிறிசேன, ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோருடன் சம்பந்தனையும் மக்கள் வீட்டுக்கு அனுப்புவார்கள். அரசாங்கத்தை வீட்டுக்கு அனுப்புவது பற்றிப் பேசுவதற்கு சம்பந்தனுக்கு தகுதி இல்லை” என்று அவர் கூறியிருக்கிறார்.  

இங்கு தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் தலைமையை மாற்றும் விவகாரமும் சரி, நாட்டின் அரசாங்கத்தை மாற்றுகின்ற விவகாரமும் சரி அவ்வளவு சுலபமான விடயங்களல்ல.   

நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மக்களின் ஆதரவுடன் வெற்றி பெற்ற தமிழ் மக்களின் தலைமைத்துவத்தை, மாற்றியமைப்பது என்பது முதலாவது சவால் என்றால், இரண்டாவது மிகப் பெரியதுமான சவால், அதற்கு மாற்றான இன்னொரு தலைமையை உருவாக்குவதுதான்.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமை அரசாங்கத்துடன் அளவுக்கதிகமாக ஒத்துப் போகிறது; சகிப்புத்தன்மையுடன் இருக்கிறது; தமிழ் மக்களின் கோபங்களை கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கிறது என்றெல்லாம் விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன.   

இது தமிழ் மக்களின் உரிமைகளை அடைவதற்காகத் தாம் கடைப்பிடிக்கின்ற உச்சமான பொறுமை என்று கூட்டமைப்புத் தலைமை கூறிக் கொள்கிறது. அதனை, தமிழர் தரப்பில் உள்ள கடும் போக்கு சக்திகள் ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இல்லை.  

தமிழ் மக்களின் தலைமைத்துவத்தை மாற்றியமைத்தால், எல்லாப் பிரச்சினைகளுமே தீர்க்கப்பட்டு விடும் என்பது போன்ற மாயையை உருவாக்கச் சிலர் முனைகின்றனர்.  

தமிழ் மக்களுக்கு இப்போது உள்ள பிரச்சினை, யார் தலைமை வகிப்பது என்பதல்ல; தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதே உடனடிப் பிரச்சினை.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தலைமைத்துவத்துக்கு மாற்றான ஒரு தலைமைத்துவத்தை உருவாக்குவது என்றால், அதனை ஜனநாயக ரீதியான தேர்தல் ஒன்றின் மூலம் தான் நிறைவேற்ற வேண்டும்.  

அவ்வாறான ஒரு வாய்ப்பு இப்போதைக்கு இல்லை. அடுத்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தான் அதனைச் செயற்படுத்த முடியும். ஏனென்றால், மக்களின் ஆதரவு அந்தப் புதிய தலைமைக்கு இருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.  
தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் எஸ்.ஜே.வி.செல்வநாயகம், தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணித் தலைவர் அப்பாப்பிள்ளை அமிர்தலிங்கம் போன்றவர்கள் தமிழ் மக்களின் தலைவர்களாக அங்கிகரிக்கப்பட்டது ஜனநாயக தேர்தல்கள் மூலம்தான்.  

அதற்குப் பின்னர், விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையை தமிழ் மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர். விடுதலைப் புலிகளின் ஆயுத பலம், வீரம், சாதனைகள், நேர்மையான அணுகுமுறை மற்றும் அரசியல் நகர்வுகள் என்பன தமிழ் மக்களின் தலைமையாக விடுதலைப் புலிகளை ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலையை ஏற்படுத்தியது.  

போர் முடிவுக்கு வந்த பின்னர் தமிழ் மக்களின் தலைமைத்துவத்துக்கு வெற்றிடம் ஏற்பட்ட போது, அதனை நிரப்புவதற்காக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் ஜனநாயக ரீதியான தேர்தல் களத்தில் இறங்கின. அதில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குத்தான் மக்களின் ஆணை கிடைத்தது.  

இப்போது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் உள்ள அதிருப்தி அணியினரும் கூட்டமைப்புக்கு வெளியே உள்ள, அதற்கு எதிரான தரப்பினரும் இணைந்து கொண்டு, தமிழ்த் தேசியத் தலைமை நீக்கம் இடம்பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.  

தற்போதுள்ள தலைமையை மாற்றுவதானால் அதற்குத் தகுதியான மாற்றுத் தலைமைத்துவம் ஒன்று தமிழ் மக்கள் மத்தியில் இருக்கிறதா என்ற கேள்வி இருக்கிறது. யார் அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்பப் போவது என்ற கேள்விக்கு சரியான பதில் இல்லை.   

அதைவிட, தமிழ்த் தேசியத் தலைமை மாற்றத்தின் மூலம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்து விட முடியுமா? அதற்கான உத்தரவாதத்தை யார் வழங்கப் போகிறார்கள்? அத்தகையதொரு மாற்றுத் தலைமை, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு யாருடன் இணைந்து தீர்வைப் பெற்றுத் தரப் போகிறது?  

நிச்சயமாக விடுதலைப் புலிகளின் தலைமைத்துவ காலத்தில் இருந்ததைப் போன்று இன்னொரு மாற்றுத் தலைமையால் அர்ப்பணிப்புடன் செயற்பட முடியாது. புலிகளாலேயே முடியாது போன இலக்கை, இப்போதுள்ள தமிழ் அரசியல்வாதிகளால் ஒருபோதும் அடைய முடியாது.  

அடுத்து, மாற்றுத் தலைமை உருவாக்கப்பட்டால் கூட அது இலங்கை அரசாங்கத்துடன் தான் பேச வேண்டும்; பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண வேண்டும். அதற்கு இணங்க மறுக்கும் புதிய தலைமை, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு எவ்வாறு விரைவில் தீர்வு காண முடியும்? நிச்சயமாக அது பிரச்சினைகள் நீண்டு செல்வதற்குத் தான் வழியேற்படுத்தும்.   

அடுத்து அரசாங்கம் பற்றிய விமர்சனங்களுக்கு வருவோம். தற்போதைய அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் அக்கறையற்றிருக்கிறது; இழுத்தடித்து வருகிறது. இதனால் மீண்டும் தாம் ஏமாற்றப்பட்டு விடுவோமோ என்ற அச்சம் தமிழ் மக்களிடம் இருக்கிறது. இவையெல்லாம் உண்மை தான்.  

இந்த நிலை நீடித்தால், இந்த அரசாங்கத்தையும் தமிழ் மக்கள் வீட்டுக்கு அனுப்புவார்கள் என்று எச்சரித்திருக்கிறார் இரா.சம்பந்தன். மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஆட்சியை வீட்டுக்கு அனுப்புவதில் சம்பந்தன் கணிசமான பங்கை வகித்தவர்.

தமிழ் மக்களின் வாக்குகள், மஹிந்தவின் தோல்வியில் முக்கிய பங்கு வகித்தன.  

அதனை மனதில் வைத்தே, இரா.சம்பந்தன் அவ்வாறு கூறியிருக்கிறார். ஆனால், இப்போதுள்ள அரசாங்கத்தை வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுவதால் மாத்திரம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் தீர்ந்து விடுமா என்பதைக் கவனத்தில் கொண்டு சம்பந்தன் தனது கருத்தை வெளியிட்டிருக்கவில்லை.  

“இரா.சம்பந்தன், தானும் தமிழ் மக்களின் பக்கம் தான் நிற்கிறேன் என்று காட்டிக் கொள்வதற்காகத் தான் அவ்வாறு கூறியிருக்கிறார்” என்று கஜேந்திரகுமார் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். சம்பந்தன் மாத்திரமன்றி, கஜேந்திரகுமாரும் கூட, தமிழ் மக்கள் தனது பக்கம் நிற்கிறார்கள் என்று தான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

மஹிந்த அரசாங்கத்தை வீட்டுக்கு அனுப்பியதன் மூலம், அவரைப் பழிதீர்த்து விட்டதான ஓர் ஆறுதலைத் தமிழ் மக்கள் அடைந்தார்கள். தற்போதைய அரசாங்கத்தை வீட்டுக்கு அனுப்புவதன் மூலம், அதுபோன்று ஓர் ஆறுதலை தமிழ் மக்கள் அடைய முடியுமா? அதற்கான மாற்று வாய்ப்புகள் இருக்கின்றவா? என்பது முக்கியமான விடயம்.  

இந்த அரசாங்கத்தை வெளியேற்றுவது என்பதை விட, அடுத்து அமைக்கப்படும் அரசாங்கம் எது? அது தமிழ் மக்களை எப்படி நடத்தும்? அந்த அரசாங்கத்தின் கீழ் தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகளைப் பெறுவதற்கு வாய்ப்புகள் உள்ளனவா? என்பதை ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.  

இப்போதைய அரசாங்கத்துக்கு மாற்றாக ஆட்சியமைக்கக் கூடிய வலுவான தரப்பாக மஹிந்த ராஜபக்ஷ அணியே இருக்கிறது. மஹிந்தவைத் தண்டித்து வீட்டுக்கு அனுப்பிய தமிழ் மக்கள் அவரை மீண்டும் அதிகாரத்துக்கு வரத் துணைபோக முடியுமா? அவ்வாறு துணைபோனால் ஏற்படக் கூடிய விளைவுகள் என்ன? என்பது பற்றி யாரும் சிந்திப்பதாகவே தெரியவில்லை.  

முன்னைய அரசாங்கத்தின் காலத்தை விட, தற்போதைய ஆட்சிக்காலத்தில் தமிழ் மக்கள் மாத்திரமன்றி, எல்லா இன மக்களும் ஆறுதலடையக் கூடிய நிலைதான் இருக்கிறது. இந்த நிலைமைகளையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டுதான் எத்தகைய நகர்வையும் மேற்கொள்ள முடியும்.  

தற்போதுள்ள நிலையில், தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளை நியாயமாகத் தீர்க்கின்ற வல்லமைமிக்க தலைமைத்துவம் சிங்கள மக்கள் மத்தியில் இல்லை. இதுதான் முக்கியமான பிரச்சினை.  

இந்தநிலையில், ஆட்சி மாற்றம் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன்னர் தமிழர் தரப்பு, அதன் விளைவுகள் குறித்துக் கூடுதல் கவனத்தை செலுத்த வேண்டும்.  

அதுபோலவே, தமிழ்மக்களுக்கான மாற்றுத் தலைமைத்துவ விடயத்திலும் அதேநிலைதான் இருக்கிறது. மாற்றுத் தலைமை ஒன்றுக்குப் பொருத்தமானவர்கள் இன்னமும் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் இல்லாத நிலையில், இருக்கின்ற தலைமைத்துவத்தையும் அழித்து விடுவது புத்திசாலித்தனமான நகர்வாக இருக்காது.  

ஆட்சி மாற்றமும் சரி, தமிழ்த் தேசிய தலைமை மாற்றமும் சரி, தமிழ் மக்களை மேலும் புதைகுழிக்குள் தள்ளி விடாததாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் அரசியல் செய்யும் அனைத்துத் தரப்பினரும் கவனம் செலுத்துவது முக்கியம்.  

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/195281/ஆட-ச-ம-ற-றம-ம-தல-ம-ந-க-கம-ம-#sthash.ANwXSC3e.dpuf
Categories: merge-rss

யாரை ஏமாற்றும் முயற்சி?

Sun, 23/04/2017 - 11:21
யாரை ஏமாற்றும் முயற்சி?
Page-01-image-15d940a8929071d8c560cac4f2b6cadd5f36df8a.jpg

 

வடக்கில் இரா­ணு­வத்­தி­னரால் கைய­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்ள பொது­மக்­களின் காணி­களை விடு­விப்­பது தொடர்­பாக ஆராய்­வ­தற்­கான கூட்டம் ஒன்று கடந்த அண்மையில் பாது­காப்பு அமைச்சில் இடம்­பெற்­றி­ருந்­தது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­க­ளுக்கும் அரச அதி­கா­ரிகள் மற்றும் பாது­காப்பு அதி­கா­ரி­க­ளுக்கும் இடையில் நடத்­தப்­பட்ட முக்­கி­ய­மான கூட்டம் இது.

இந்தக் கூட்­டத்தில் பங்­கேற்­றி­ருந்த இரா­ணுவத் தள­பதி லெப்.ஜெனரல் கிரி­சாந்த டி சில்வா பொது­மக்­களின் காணி­களை சுவீ­க­ரித்து வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு இரா­ணு­வத்­துக்கு அதி­காரம் இல்லை என்றும், தாம் அவ்­வாறு காணி­களைச் சுவீ­க­ரிக்­க­வு­மில்லை என்றும் கூறி­யி­ருந்தார்.

அத்­துடன், காணி­களை விடு­விக்­கு­மாறு ஜனா­தி­ப­தியோ, பாது­காப்புச் செய­லரோ உத்­த­ர­விட்டால் அதனை உட­ன­டி­யா­கவே நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­து­வ­தற்குத் தாம் தயா­ராக இருப்­ப­தா­கவும் அவர் தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

பாது­காப்பு அமைச்சில் நடந்த கூட்­டத்­துக்குப் பின்னர், கொழும் பில் நடத்­திய செய்­தி­யாளர் மாநாட்டில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்தன் தான் இந்த தக­வலை வெளி­யிட்­டி­ருந்தார்.

பாது­காப்பு அமைச்சில் அண்மையில் இந்தக் கூட்டம் நடப்­ப­தற்கு இரண்டு நாட்கள் முன்­ன­தாக, ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தலைவர் இரா.சம்­பந்­தனும், பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் எம்.ஏ.சுமந்­தி­ர னும் சந்­தித்துப் பேச்சு நடத்­தி­யி­ருந்­தனர்.

காணிகள் விடுப்பு, காணாமல் ஆக்­கப் ­பட்­டோரின் விவ­காரம் உள்­ளிட்ட வடக் கின் முக்­கி­ய­மான பிரச்­சி­னைகள் குறித்து பேச்சு நடத்­து­வ­தற்கே இந்தச் சந்­திப்பு இடம்­பெற்­றி­ருந்­தது.

இந்தச் சந்­திப்பின் போது, காணிகள் விடு­விப்புத் தொடர்­பா­கவும், அர­சியல் கைதி­களின் விடு­தலை தொடர்­பா­கவும் சம்­பந்தன் கேள்வி எழுப்­பிய போது, இது குறித்த நட­வ­டிக்­கைகள் தொடர்­பாக அறிக்கை ஒன்றை சமர்ப்­பிக்­கு­மாறு ஒரு வரு­டத்­துக்கு முன்­னரே, பாது­காப்புத் தரப்­புக்கு தாம் உத்­த­ர­விட்­ட­தா­கவும், ஆனால் தனது உத்­த­ரவு நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­ப­ட­வில்லை என்று வருந்­து­வ­தா­கவும் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன கூறி­யி­ருந்தார். இந்தச் சந்­திப்பில் இரா.சம்­பந்­த­னுடன் பங்­கேற்­றி­ருந்த பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் எம்.ஏ.சுமந்­திரன் தான் இந்த தக­வலை வெளி­யிட்­டி­ருந்தார்.

இரண்­டொரு நாள் இடை­வெ­ளியில் ஜனா­தி­ப­தி­யு­டனும், பாது­காப்பு அமைச்­சிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு நடத்­திய சந்­திப்­பு­களில் அளிக்­கப்­பட்ட பதில்கள், ஒன்­றுக்­கொன்று முரண்­பா­டா­ன­வை­யாக இருப்­பதை அவ­தா­னிக்­கலாம்.

பொது­மக்­களின் காணி­களை விடு­விப்­ப­தற்கு நட­வ­டிக்கை எடுக்­கு­மாறு தாம் ஏற்­க­னவே உத்­த­ர­விட்­டி­ருந்த போதும், அந்த உத்­த­ரவை பாது­காப்புத் தரப்பு நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­த­வில்லை என்றும் ஜனா­தி­பதி கூறு­கிறார்.

இரா­ணுவத் தள­ப­தியோ ஜனா­தி­பதி உத்­த­ர­விட்டால் தாம் காணி­களை உட­ன­டி­யாக விடு­விக்கத் தயா­ராக இருப்­ப­தாக கூறு­கிறார். இங்கு யார் உண்­மையைக் கூறு­கிறார் என்ற குழப்பம் பொது­மக்­க­ளுக்கு ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது.

இலங்­கையில் ஜனா­தி­பதி தான் அதிக அதி­காரம் படைத்­தவர். நிறை­வேற்று அதி­காரம் அவ­ருக்குத் தான் இருக்­கி­றது. முப்­ப­டை­க­ளி­னதும் தள­ப­தியும் அவர் தான்.

நிறை­வேற்று அதி­கார ஜனா­தி­பதி பத­ வியை உரு­வாக்­கி­யவர் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி ஜே.ஆர்.ஜய­வர்த்­தன. ஆணைப் பெண்­ணா­கவும், பெண்ணை ஆணா­கவும் மாற்­று­வதை தவிர மற்­றெல்லா அதி­கா­ரமும் தமக்கு இருப்­ப­தாக அவர் முன்னர் பெரு­மை­யுடன் கூறி­யி­ருந்தார்.

அந்­த­ள­வுக்கு அவ­ரிடம் அதி­கா­ரங்கள் குவிந்­தி­ருந்­தன.

பின்னர் மஹிந்த ராஜபக் ஷ 18ஆவது அர­சி­ய­ல­மைப்புத் திருத்­தத்தின் மூலம், ஜனா­தி­ப­தியின் அதி­கா­ரங்­களை மேலும் வலுப்­ப­டுத்திக் கொண்டார். எனினும் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஜனா­தி­ப­தி­யாக பத­வி­யேற்ற பின்னர் 19 ஆவது திருத்­தச்­சட்­டத்தின் மூலம் ஜனா­தி­ப­தியின் அதி­கா­ரங்கள் குறைக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன.

இருந்­தாலும், நிறை­வேற்று அதி­கா­ரங்கள் இன்­னமும் அவ­ரிடம் தான் உள்­ளன. முப்­ப­டை­க­ளுக்கு ஆணை­யிடும் அதி­காரம் அவ­ரிடம் தான் இருக்­கி­றது,

ஆனால் தன்­னிடம் உள்ள நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பயன்­ப­டுத்­து­வ­தில்லை என்ற குற்­றச்­சாட்டு, ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்சி அமைச்­சர்­க­ளா­லேயே முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கி­றது. நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்­ட­வ­ரான ஜனா­தி­பதி, தனது உத்­த­ரவை பாது­காப்புத் தரப்பு நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­த­வில்லை என்று இரா.சம்­பந்தன், சுமந்­தி­ர­னிடம் கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

அவ்­வா­றாயின், ஜனா­தி­ப­தியின் நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தைக் கட்­டுப்­ப­டுத்தும் சக்­தி­யாக பாது­காப்புத் தரப்பு இருக்­கி­றதா என்ற சந்­தேகம் எழு­கி­றது.

அதே­வேளை, பாது­காப்பு அமைச்சில் நடந்த கூட்­டத்தில், காணி­களை பிடித்து வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு தமக்கு அதி­கா­ர­மில்லை என்று இரா­ணுவத் தள­பதி கூறி­யி­ருக்­கிறார். அவ்­வாறு காணி­களை பிடித்து வைத்­தி­ருக்­க­வில்லை என்றும் கூறி­யி­ருக்­கிறார். அர­சாங்கம் கூறினால், அதா­வது ஜனா­தி­ப­தியோ, பாது­காப்புச் செய­லரோ உத்­த­ர­விட்டால், உட­ன­டி­யாக காணி­களை விடு­விக்கத் தயார் என்றும் கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

இரா­ணுவத் தள­ப­தியின் இந்தக் கருத்து, அர­சாங்­கத்தின் உத்­த­ரவின் பேரில் தான், காணி­களை படை­யினர் பிடித்து வைத்­தி­ருக்­கின்­றனர் என்று அர்த்­தப்­ப­டுத்­து­கி­றது.

அதே­வேளை, தாம் காணி­களை பிடித்து வைத்­தி­ருக்­க­வில்லை என்றும் அவ்­வாறு காணி­களைப் பிடித்து வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு அதி­கா­ர­மில்லை என்றும் இரா­ணுவத் தள­பதி கூறிய கருத்து உண்­மை­யா­ன­தல்ல.

இன்­னமும் இரா­ணு­வத்­தினர் வசம் காணிகள் உள்­ளன. அதனால் தான் அவற்றை விடு­விப்­பது தொடர்­பாக கலந்­து­ரை­யா­டு­வ­தற்­கான கூட்டம் பாது­காப்பு அமைச்சில் நடத்­தப்­பட்­டது. வடக்கில் இரா­ணு­வத்­தினர் வச­முள்ள காணி­க­ளுக்குள் உரி­மை­யா­ளர்­களால் நுழையக் கூட முடி­யாது.

“இது இரா­ணு­வத்­தி­ன­ருக்கு ஒதுக்­கப்­பட்ட நிலம்”, “அத்­து­மீறி உள்­நு­ழையக் கூடாது” அல்­லது “உள்­நு­ழைந்தால் தண்­டிக்­கப்­ப­டு­வீர்கள்” என்­பது போன்ற வாச­கங்­களை வடக்கில் படை­யினர் வச­முள்ள காணி­களின் வெளிப் புறங்­களில் வைக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும் அல்­லது தொடங்க விடப்­பட்­டி­ருக்கும் தகவல் பல­கை­களில் எழு­தப்­பட்­டி­ருப்­பதை இப்­போதும் காணலாம்.

பொது­மக்­களின் காணி­களில் யாரும் நுழையக் கூடாது என்று தடுக்­கின்ற அதி­காரம் இரா­ணு­வத்­துக்கு அளிக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றதோ இல்­லையோ, அந்த அதி­கா­ரத்தை இரா­ணுவம் பயன்­ப­டுத்திக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது. அப்­ப­டி­யி­ருக்கும் போது, பொது­மக்­களின் காணி­களை பிடித்து வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு இரா­ணு­வத்­தி­ன­ருக்கு எந்த அதி­கா­ரமும் இல்லை என்ற இரா­ணுவத் தள­ப­தியின் கருத்து அபத்­த­மா­னது.

வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும், இரா­ணுவம் தனக்­கான அதி­கா­ரங்­களை தாமா­கவே பெற்றுக் கொண்­டது. போர்க்­கா­லத்தில் மாத்­தி­ர­மன்றி, போருக்குப் பின்­னரும் கூட அவ்­வாறு தான் நிலை­மைகள் இருந்­தன.

தற்­போது அந்த நிலை­மை­களில் சில மாறு­தல்கள் ஏற்­பட்­டி­ருந்­தாலும், பொது­மக்­களின் காணி­களை இன்­னமும் இரா­ணுவம் பிடித்து வைத்­தி­ருக்­கி­றது. அவ்­வாறு காணி­களைப் பிடித்து வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு தமக்கு அதி­கா­ர­மில்லை என்று கூறிய இரா­ணுவத் தள­பதி தான், இன்­னொன்­றையும் கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

ஜனா­தி­ப­தியோ, பாது­காப்புச் செய­லரோ உத்­த­ர­விட்டால், காணி­களை விடு­விக்கத் தயார் என்­பதே அது. இங்கு ஒரு குழப்பம் வரு­கி­றது.

காணி­களைப் பிடித்து வைக்கும் அதி­காரம் இரா­ணு­வத்­துக்கு இல்­லை­யென்றால், அவற்றை விட்டு வெளி­யேறிச் செல்ல வேண்­டி­யது தானே, எதற்கு ஜனா­தி­ப­தியின் உத்­த­ரவு தேவைப்­ப­டு­கி­றது?

அப்­ப­டி­யாயின், ஜனா­தி­ப­தியும், இரா­ணுவத் தள­ப­தியும், ஒரு­வரை ஒருவர் மாறி மாறி சாட்டுச் சொல்லித் தப்­பிக்க முனை­கின்­ற­னரா? அல்­லது, இவ்­வாறு கூறி கூட்­ட­மைப்பை ஏமாற்ற முனைந்­தி­ருக்­கின்­ற­னரா? என்ற கேள்வி எழு­கி­றது.

வடக்கில் மாத்­தி­ர­மன்றி, கிழக்­கிலும் கூட தமிழ் மக்கள் பரம்­பரை பரம்­ப­ரை­யாக வாழ்ந்து வந்த, வளம்­மிக்க, பொரு­ளா­தாரப் பெறு­மானம் கொண்ட ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான ஏக்கர் காணிகள் படை­யி­ன­ரிடம் உள்­ளன. இந்தக் காணிகள் தனியே பாது­காப்புத் தேவைக்கு என்றே அப­க­ரிக்­கப்­பட்­டன. ஆனாலும், வளம்­மிக்க இந்தக் காணி­களை படை­யினர் தமது பொரு­ளா­தாரத் தேட்­டங்­க­ளுக்­கா­கவும் வணிக நோக்­கங்­க­ளுக்­கா­கவும் பயன்­ப­டுத்தி வரு­கின்­றனர்.

அதே­வேளை படை­யி­ன­ரிடம் காணி­களை இழந்த குடும்­பங்கள் இன்­னமும் தற்­கா­லிக இருப்­பி­டங்­களில் அல்­லது முகாம்­களில் தமது பாரம்­ப­ரிய தொழில்­களை செய்ய முடி­யாத நிலையில் இருக்­கின்­றன.

இவ்­வா­றான நிலையில் தான் கேப்­பாப்­பு­ல­விலும் முள்­ளிக்­கு­ளத்­திலும் போராட்­டங்கள் நடத்­தப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. இந்தப் போராட்­டங்­களின் தூண்­டு­தல்­களின் பேரில் தான், அர­சாங்­கத்தின் மீது தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு அழுத்­தங்­களைக் கொடுக்க ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கி­றது.

தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களை தீர்த்து வைக்­காமல், தமது கோரிக்­கை­களை நிறை­வேற்றிக் கொடுக்­காமல், கூட்­ட­மைப்பை தமிழ் மக்­க­ளிடம் இருந்து அந்­நி­யப்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு அர­சாங்கம் முயற்­சிக்­கி­றதா என்று கூட பாரா­ளு­மன்­றத்தில் கேள்வி எழுப்­பப்­பட்­டது.

இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, கூட்டமைப்பின் தலைமையை மாற்ற வேண்டும் என்று வேறு ஒரு தரப்பு கிளம்பியிருக்கிறது.

இத்தகைய சூழலில் ஜனாதிபதியும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் இந்த விடயத்தில் இறுக்கமான நிலைமைகளை எதிர்கொண்டுள்ளனர். இதன் விளைவாகத் தான், காணிகள் விடுவிப்புத் தொடர்பான சில கூட்டங்களை நடத்தி பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணும் முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.

ஜனாதிபதியும், இராணுவத் தளபதியும் அவ்வாறு கூறியிருந்தாலும் கூட, காணிகள் விடுவிப்பில், வெறும் உத்தரவுகளுக்கு அப்பால் பல நடைமுறைச் சிக்கல்கள் இருக்கின்றன என்பதை தான் மாவட்ட மட்டத்தில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டுள்ள கூட்டங்கள் உணர்த்தியிருக்கின்றன.

வாய்மொழி அல்லது எழுத்து மூல உத்தரவுகளுக்கு அப்பாலும், காணிகள் விடுவிப்பு விவகாரத்துக்கு இன்னொரு பரிமாணம் இருக்கிறது. ஆளை ஆள் காரணம் கூறித் தப்பிக்க முனைந்தாலும், அந்த மறைமுகக் காரணியானது, காணிகள் விடுவிப்பு விவகாரத்தை இலகுவாக நடைமுறைப்படுத்த அனுமதிக்குமா என்பதை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும்.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-04-23#page-1

Categories: merge-rss

தாமரைப் பொய்கை பிணக்காடானது எப்படி?

Sat, 22/04/2017 - 19:07
தாமரைப் பொய்கை பிணக்காடானது எப்படி?

 

ஐந்து பரம்­ப­ரை­யி­னரை வாழ­வைத்த அக்­கி­ராமம் தற்­போது 32 உயிர்­களைக் காவு­கொ­டுத்து நெடுந்­து­யரில் அழு­து­கொண்­டி­ருக்­கி­றது. தாமரை மலர்ந்த அப்­பொய்­கையில் அழுக்­கு­களை அள்­ளிக்­கொட்டி அழு­கு­ரல்­களை ஒலிக்கச் செய்த வஞ்­ச­னை­க­ளுக்கு அதி­கா­ரத்­திலுள்­ள­வர்கள் மாத்­திர­மன்றி சமூ­கமும் பொறுப்­புக்­கூறக் கட­மைப்­பட்­டுள்­ளது.

கணப்­பொ­ழுதில் பல ஆன்­மாக்­களை அந்­த­ரத்தில் உல­வச்­செய்த அக்­குப்பை மேட்டை அங்­கி­ருந்து அகற்­று­வ­தற்கு அப்­பி­ர­தே­ச­வா­சிகள் அனு­ப­வித்த துய­ரங்கள் எண்­ணி­ல­டங்­கா­தவை. ஆன­போதும் அப்­போ­ராட்­டங்­க­ளினால் எவ்­

வி­தப்­ப­யனும் கிட்­ட­வில்லை. அத­னால் தான் புதிய வரு­டத்தில் குப்­பை­க­ ளற்ற தேசத்­தைக்­காண தமது இன்­னு­யிர்­களை அப்­பி­ர­தே­ச­வா­சிகள் தியாகம் செய்தனர். எனவே தமது சுற்­றுப்­பு­றச்­சூ­ழலில் கொட்­டப்­பட்ட குப்பை மேட்டை அகற்­று­வ­தற்கு பல உயிர்­களை தியாகம் செய்த வர­லாறு கொலன்­னாவ மீதொட்­ட­முல்­ல­யில்தான் பதி­வா­கி­யுள்­ளது.

மீதொட்­ட­முல்ல குப்­பை­மேடு அமை­வி­டத்தின் பின்­னணி 

மீதொட்­ட­முல்­லவில் கடந்த சித்­தி­ரைப்­புத்­தாண்டு தினம் சரிந்து வீழ்ந்து பாரிய அனர்த்தம் ஏற்­ப­டுத்­திய குப்­பை­மேடு அமைந்­துள்ள இடம் குப்பை குவிக்­கப்­படு­வ­தற்கு முன்னர் “பொத்­துவில் வயல்“ என அழைக்­கப்­படும் வயல் சார்ந்த பிர­தே­ச­மா­கவே அமைந்­தி­ருந்­தது. அங்கு பாரிய பள்ளம் ஒன்று இருந்­த­துடன் அப்­பள்­ளத்தின் ஒரு பகு­தியில் நீர் தேங்கி நீர் நிலை­யா­கவும் காட்சி தந்­தது.

அத்­துடன் அந்நீர் நிலையில் தாமரை மலர்கள் மலர்ந்து அப்­பி­ர­தே­சத்தை அழ­கு­ப­டுத்­தி­ய­தா­கவும் மீதொட்­ட­முல்­லயைப் பிறப்­பி­ட­மாகக் கொண்ட நிஹால் என்­பவர் குறிப்­பிட்டார். மேலும் தனது இள­மைக்­கா­லத்தில் அந்நீர் நிலையை அண்­மித்த வயல்­சார்ந்த பிர­தே­சத்தில் ஓடி விளை­யா­டி­ய­தா­கவும் தனது நினை­வு­களைப் பகிர்ந்­து­கொண்டார்.

குப்பை மேடா­னது எப்­படி?

நீர் நிலை­யுடன் வயல்­சார்ந்த அவ்­வி­டத்தில் காலப்­போக்கில் பிர­தே­ச­வா­சிகள் குப்­பை­களைக் கொட்­டு­வ­தற்கு ஆரம்­பித்­தனர். ஆகவே அங்­குள்ள பாரிய பள்ளம் படிப்­ப­டி­யாக குப்­பை­களால் நிறைந்­த­துடன் நீர் நிலையும் குப்­பைகள்­ நிரம்பி மறைந்து போனது.

எனினும் அது பாரிய பிரச்­சி­னை­யாக அப்­போது உரு­வெ­டுக்­காது பிர­தேசக் குப்­பை­களை முகாமை செய்­வ­தற்கு போது­மானதாக இருந்­தது. ஆன­போ­திலும் கொழும்பு மாந­க­ர­ச­பையின் ஆளு­கைக்­குட்­பட்ட பிர­தே­சங்­களில் சேக­ரிக்­கப்­படும் குப்­பை­களை அங்கு கொட்ட ஆரம்­பித்த பின்­னர்தான் அங்கு குப்பைப் பிரச்­சினை பூதா­க­ர­மாக உரு­வெ­டுத்­தது.

கொழும்பு மாந­கர சபை எல்­லைக்குட்பட்ட பிரதேசத்தில் சேக­ரிக்­கப்படும் குப்­பைகள் புளூ­மென்டல் பிர­தே­சத்­தி­லேயே கடந்த காலங்­களில் குவிக்­கப்­பட்டு வந்­தன. எனினும் அப்­பி­ர­தேச மக்கள் அங்கு குப்பை குவிக்­கப்­ப­டு­வ­தற்கு எதிர்ப்­பினை வெளி­யிட்டு வந்­தனர். ஆகவே 2009 ஆம் ஆண்டு நீதி­மன்ற அறி­வித்த­லுக்கு இணங்க மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பைகளை கொட்­டு­வ­தற்கு நட­வ­டிக்கை எடுக்­கப்­பட்­டது. எனினும் இரண்டு ஏக்கர் பரப்­பி­லேயே குப்­பை­கொட்­டு­வ­தற்கு நீதி­மன்றம் அனு­மதி வழங்­கி­யி­ருந்­தது.

ஆன­போ­திலும் மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பைகளை கொட்­டு­வ­தற்கு அப்­பி­ர­தேச மக்கள் கடு­மையான எதிர்ப்­பினைத் தெரி­வித்­தனர். அதனால் நகர அபி­வி­ருத்தி அதி­கார சபை­யுடன் நடத்­தப்­பட்ட பேச்­சு­வார்த்­தை­யை தொடர்ந்து மீண்டும் புளூ­மெண்டல் பிர­தே­சத்தில் குப்பை கொட்­டு­வ­தற்கு தீர்­மா­னிக்­கப்­பட்­டது. இருந்­த­போ­திலும் 2009 ஆம் ஆண்டு நீதி­மன்றம் வழங்­கிய தீர்ப்­புக்­க­மைய நகர அபி­வி­ருத்தி அதி­கார சபையின் தீர்­மா­னத்­திற்கு இடை­யூறு ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­ட­துடன் குறித்த பிரச்­சி­னைக்கு பொருத்­த­மான தீர்வை வழங்கும் பொறுப்பு கொழும்பு மாந­கர சபைக்கு சுமத்­தப்­பட்­டது.

எனினும் கொழும்பு மாந­க­ர­சபை அப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு தீர்வை முன்­வைக்­கா­ததால் மீண்டும் அப்­பி­ரச்­சினை நீதி­மன்­றுக்குச் சென்­றது. ஆகவே கொழும்பு மாந­கர சபையின் முன்னாள் மேயர் மீதொட்­ட­முல்­ல­விற்குச் சென்று அப்­பி­ர­தேச மக்­களைச் சந்­தித்து குறித்த பிரச்­சி­னையைத் தீர்ப்­ப­தற்கு அர­சாங்கம் நட­வ­டிக்கை எடுத்­துள்­ள­துடன் அதற்­காக 400 மில்­லியன் ரூபா நிதி ஒதுக்­கீடு செய்­துள்­ள­தா­கவும் தெரி­வித்தார்.

ஆகவே பிரச்­சி­னைக்கு விரைவில் நிரந்­த­ரத்­தீர்வு கிடைக்கும் என அப்­பி­ர­தேச மக்கள் கரு­தி­ய­துடன் அது வரையில் மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பை கொட்­டு­வ­தற்கு இட­ம­ளித்­தனர். எனினும் கடந்த சித்­தி­ரைப்­புத்­தாண்டில் குப்­பை­மேடு சரிந்து அனர்த்தம் ஏற்­படும் வரையில் அப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு தீர்வு முன்­வைக்­கப்­ப­ட­வில்லை. மேலும் நீதி­மன்ற தீர்ப்­புக்­க­மை­வாக இரண்டு ஏக்­கரில் மாத்­திரம் குப்பை கொட்ட முடியும். ஆனால் தொடர்ந்து அங்கு குப்பைகள் கொட்­டப்­பட்­ட­தனால் 18 ஏக்கர் நிலப்­ப­ரப்­புக்கு பரந்­த­துடன் முன்­னூறு அடி­வ­ரையில் உயர்ந்­தது.

மேலும் அக்­குப்­பை­மேட்டில் குவிக்­கப்­படும் பொலித்தீன், பிளாஸ்டிக் மற்றும் காகித அட்­டை­களை சேக­ரித்து விற்­பனை செய்­வதன் மூலம் சுமார் 75 குடும்­பங்கள் வரையில் பிழைப்பு நடத்­தி­ய­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

குப்பைகள் கொட்­டு­வ­தனை தடுப்­ப­தற்கு மக்கள்  முன்­னெ­டுத்த எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கைகள் 

குப்பைப் பிரச்­சி­னைக்கு தீர்வை முன்­வைக்­காது தொடர்ந்தும் இழுத்­த­டிப்பு செய்­த­தை­யிட்டு ஆத்­தி­ர­ம­டைந்த அப்­பி­ர­தே­ச­வா­சிகள் எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்கத் தயா­ராகினர். அவர்கள் 2011 ஆம் ஆண்டு முதல் அமைப்பு ரீதி­யாக எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்ள ஆரம்­பித்­தனர். “மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பை கொட்­டு­வ­தற்கு எதி­ரான மக்கள் அமைப்பு” என்ற பெயரில் தமது எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுத்­தனர்.

ஆகவே 2011 ஆம் ஆண்டின் பின்னர் 15 இக்கு மேற்­பட்ட ஆர்ப்­பாட்­டங்­க­ளையும் முன்­னெ­டுத்­தனர். அவ்­ ஆர்ப்­பாட்­டங்­க­ளுக்கு கடந்த அர­சாங்கம் பல்­வேறு இடை­யூ­று­களை ஏற்­ப­டுத்­தி­யது. ஆர்ப்­பாட்­டங்­களைத் தடுப்­ப­தற்கும் கண்­ட­னப்­பே­ர­ணி­களை ஒடுக்­கு­வ­தற்கும் பொலிஸார் தாக்­கு­தல்­க­ளையும் மேற்­கொண்­டனர். மேலும் தமது பிர­தே­சத்தில் குப்பை கொட்­டப்­ப­டு­வ­தற்கு எதிர்ப்புத் தெரி­வித்த பெண்கள் மீதும் தாக்­குதல் மேற்­கொண்­டனர்.

ஆட்சி மாற்­றத்தின் பின்­னரும் அப்­பி­ர­தேச மக்கள் தொடர்ந்தும் எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொண்­டனர். ஆகவே நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் 2015 ஆம் ஆண்டு பெப்­ர­வரி மாதம் “மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பை கொட்­டு­வ­தற்கு எதி­ரான மக்கள் அமைப்­புடன்” பேச்­சு­வா­ர்த்தை நடத்­தி­ய­துடன் குறித்த பிரச்­சி­னைக்கு ஆறு மாத காலத்தில் தீர்வை முன்­வைப்­ப­தா­கவும் வாக்­கு­றுதி வழங்­கி­யி­ருந்­தது. எனினும் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கமும் தீர்வு வழங்­க­வில்லை.

தீர்வு வழங்­காமல் இழுத்­த­டிப்பு செய்­யப்­பட்­ட­மைக்­கான பின்­னணி 

அப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு தீர்வு முன்­வைத்­தி­ருக்­கலாம். எனினும் அக்­குப்­பை­மேட்டின் பின்னால் பெருந்­தொகைப் பணம் சுழன்று கொண்­டி­ருப்­ப­தால்தான் தீர்வை முன்­வைக்­காது இழுத்­த­டிப்பு செய்­யப்­பட்டு வந்­த­தாக “மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பை கொட்­டு­வ­தற்கு எதி­ரான மக்கள் அமைப்பின்” ஏற்­பாட்­டா­ளர்­களில் ஒரு­வ­ரான சட்­டத்­த­ரணி நுவன் போபகே தெரி­வித்தார்.

குப்பைகளை சேக­ரித்து கொட்­டு­வ­தற்­கான விலை மனுக்­கோ­ரலில் 200 மில்­லியன் ரூபா இலாபம் உள்­ள­து. அதனை அதி­கா­ரத்­தி­லுள்ள சிலர் பங்­கிட்­டுக்­கொள்­கின்றனர். அத்­துடன் குப்பை கொண்டு வரும் பணிக்கு பிர­தேச அர­சி­யல்­வா­தி­களின் லொறி­களே பயன்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்­றன. மேலும் குப்பை பிரச்­சினை பூதா­க­ர­மா­கிய பின்னர் அவ்­வி­ட­யத்தில் தீர்வு முன்­வைப்­ப­தற்கு 60 நிறு­வ­னங்கள் முன்­வந்­தன. ஆன­போ­திலும் சம்­பந்­தப்­பட்­ட­வர்கள் அதனை ஏற்­றுக்­கொள்­ள­வில்லை. ஏனெனில் குப்­பை­மேட்டின் பின்னால் சுழலும் இரு­நூறு மில்­லி­யன் ரூபா நிதி­யினை அவர்கள் இழக்கத் தயா­ரில்லை, ஆகவே அங்­கி­ருந்து மக்­களைத் துரத்­தி­யா­வது தொடர்ந்தும் குப்­பை­களைக் கொட்­டு­வ­தற்கே சம்­பந்­தப்­பட்­ட­வர்கள் முயற்­சித்­த­தா­கவும் சட்­டத்­த­ரணி நுவன் போபகே குற்­றம்­சாட்­டி­யுள்ளார்.

அனர்த்தம் தொடர்பில் முன்­னெச்­ச­ரிக்கை விடுக்­கப்­பட்­டதா? 

குறித்த பிர­தேசம் குடி­யி­ருப்­புக்கு பொருத்­த­மான இடம் அல்ல. எனவே அங்­கி­ருந்து மக்­களை வெளி­யே­று­மாறு ஏற்­க­னவே எச்­ச­ரிக்கை விடுக்­கப்­பட்­ட­தாக அதி­கா­ரிகள் தெரி­விக்­கின்ற போதிலும் அவ்­வா­றான எவ்­வித முன்­னெச்­ச­ரிக்­கையும் விடுக்­கப்­ப­ட­வில்லை. எனினும் சட்­ட­வி­ரோ­த­மான முறையில் குடி­யி­ருந்­த­வர்­களை மாத்­திரம் அங்­கி­ருந்து வெளி­யே­று­மாறு அறி­வித்தல் விடுக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. மாறாக வீடு­க­ளுக்கு உரிய உரித்­தா­வணம் உள்­ள­வர்­களை அங்­கி­ருந்து வெளி­யே­று­மாறு அறி­வித்தல் விடுக்­கப்­ப­ட­வில்லை என பிர­தே­ச­வா­சிகள் தெரி­விக்­கின்­றனர்.

மேலும் இரு வரு­டங்­க­ளுக்கு முன்னர் மீதொட்­ட­முல்­ல­வி­லுள்ள 300 வீடுகள் வரையில் குடி­யி­ருப்­புக்கு பொருத்­த­மற்ற வீடுகள் என எச்­ச­ரிக்கை விடுக்­கப்­பட்­ட­துடன் அவர்ளை அங்­கி­ருந்து வெளி­யே­று­மாறும் அறி­வித்தல் விடுக்­கப்­பட்­டது. எனினும் அக்­கு­டி­யி­ருப்­பா­ளர்கள் அங்­கி­ருந்து வெளி­யே­று­வ­தற்கு எதிர்ப்புத் தெரி­வித்­த­துடன் குப்­பை­மேட்டை அகற்­று­மாறே கோரிக்கை விடுத்­தனர். ஆன­போ­திலும் ஆபத்தை கருத்­தில்­கொண்டு பின்னர் அவர்கள் அங்­கி­ருந்து வெளி­யே­றினர்.

குப்­பை­மேடு சரிந்­த­மைக்­கான காரணம்

குப்­பை­மேடு சரிந்­தமை தொடர்பில் பல்­வே­று­பட்ட கருத்­துகள் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கின்­றன. எனினும் தேசிய கட்­டு­மான ஆராய்ச்சி நிறு­வ­கத்தின் அறிக்­கைக்­கி­ணங்க, குப்பைகள் மேட்டில் அதி­க­ள­வான குப்பை கொட்­டப்­பட்­டுள்­ளன. ஆகை­யினால் அந்­நி­லப்­ப­ரப்பின் மேல் சுமை அதி­க­ரித்­துள்­ளது. அந்­நி­லப்­ப­ரப்பு கீழி­றங்­கு­வ­தற்­கான அபாயம் ஏற்­பட்­டுள்­ளது. மேலும் அண்­மையில் கொழும்பில் பெய்த மழை­யி­னாலும் அந்­நி­லப்­ப­ரப்பின் மேற்­ப­கு­தியின் தாங்கு தன்­மை­யை­விட சுமை அதி­க­ரித்­துள்­ளது. அதனால் நிலம் கீழி­றங்­கி­யுள்­ளது.  

எனவே அக்­குப்பை மேட்டின் தரை­மட்டம் கீழி­றங்­கி­யதால் அதனை அண்­மித்த நிலப்­ப­ரப்பு மேல்­நோக்கி நகர்ந்­துள்­ளது. ஆகை­யி­னால்தான் மேல்நோக்கி நகர்ந்த நிலப்­ப­ரப்­பி­லுள்ள கட்­டி­டங்கள் சேத­ம­டைந்­துள்­ளன. அதனால் மீதொட்­ட­முல்­ல­யி­லுள்ள தஹம்­புர, பன்­சல்­ஹேன, நாக­ஹ­முல்ல, 23 ஆம் தோட்டம், நில்­கே­வத்தை போன்ற பிர­தே­சங்­களில் அதி­க­ள­வான சேதம் ஏற்­பட்­டுள்­ளது.

அப்­பி­ர­தேசம் தற்­போ­து எச்­ச­ரிக்கை மிகுந்த பகு­தி­யாக அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளது. பிர­தே­சத்தின் வடி­கா­ல­மைப்பும் முழு­மை­யாக சேத­ம­டைந்­துள்­ளது. எனவே அவை சீர்­செய்­யப்­படும் முன்னர் மழை­பெய்­யு­மி­டத்து வெள்ளம் ஏற்­ப­டு­வ­தற்கும் இட­முண்டு.

சேத விபரம்

அனர்த்­தத்­தினால் சிக்­குண்டு பலி­யான 32 பேரின் சட­லங்கள் மீட்­கப்­பட்­டுள்­ள­துடன் ஒரு­வரின் உடல் பாகங்­களும் மீட்­கப்­பட்­டுள்­ளன. மேலும் 8 பேர் தொடர்ந்தும் காணாமல் போயுள்­ள­தாக அனர்த்த முகா­மைத்­துவ மத்­திய நிலை­யத்தின் அறிக்­கையில் குறிப்­பி­டப்­பட்­டுள்­ளது. அத்­துடன் அனர்த்­தத்­தினால் 246 குடும்­பங்­களைச் சேர்ந்த 1059 பேர் பாதிக்­கப்பட்­டுள்­ளனர். அவர்­களில் 76 குடும்­பங்­களைச் சேர்ந்த 284 பேர் தொடர்ந்தும் முகாம்­களில் தங்­க­வைக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தாக அம்­மத்­திய நிலை­யத்தின் தர­வுகள் தெரி­விக்­கின்­றன.

இதே­வேளை சொத்து விபரம் தொடர்பில் முழு அள­வி­லான கணிப்­பீ­டுகள் இது­வ­ரையில் பூர்த்­தி­செய்­யப்­ப­ட­வில்லை. அத்­துடன் பாதிக்­கப்­பட்ட பகு­தியில் தொற்­றுநோய் பரவும் அபாயம் ஏற்­பட்­டுள்­ள­தாக சுகா­தார துறை­யினர் சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்­ளனர். அது தொடர்பில் அவ­தா­ன­மாக இருக்­கு­மாறும் சுகா­தாரத் துறை­யினர் வேண்­டுகோள் விடுத்­துள்­ளனர்.

அனர்த்­தத்தின் பின்­ன­ரான நட­வ­டிக்­கைகள் 

சித்­தி­ரைப்­புத்­தாண்டு தினம் அனர்த்தம் இடம்­பெற்ற பின்னர் அங்கு குப்பைகள் கொட்­டப்­ப­டு­வது உட­ன­டி­யாக நிறுத்­தப்­பட்­டது. அத்­துடன் அப்­பி­ர­தே­சத்தில் இனி குப்பைகள் கொட்­டு­வ­தற்கு இட­ம­ளிக்­கப்­போ­வ­தில்லை என பிர­தமர் ரணில் விக்­கிர­ம­சிங்க பிர­தேச மக்­க­ளுக்கு வாக்­கு­று­தி­ய­ளித்­துள்ளார்.

மேலும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளு க்கு எதிர்­வரும் ஜூன் மாத­ம­ளவில் புதிய வீடுகளை வழங்­குவ­தற்கு நட­வ­ டிக்கை எடுக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. அது­வ­ரை யில் வச­தி­க­ளு­ட­னான தற்­காலிக தங்குமிடங்களில் மக்கள் தங்கவைக் கப்படுவர். அத்துடன் சொத்து சேத விபரங்களைச் சேகரித்து அதற்கான நஷ்டஈடு வழங்குவதற்கும் ஏற்பாடுகள் மேற்கொள்ளப் பட்டுள்ளதாகவும் அவர் மேலும் தெரி வித்துள்ளார்.  

இதே­வேளை மீதொட்­ட­முல்ல குப்­பை­மேட்டை விரைவில் அங்­கி­ருந்து அகற்­று­வ­தற்கு நட­வ­டிக்கை எடுக்­கு­மாறு ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி ­சேன சம்­பந்­தப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு பணிப்­புரை விடுத்­துள்ளார். மேலும் அனர்த்­தத்தின் பின்­ன­ரான நட­வ­டிக்­கைகள் தொடர்பில் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தலை­மையில் மூன்று நாட்­க­ளுக்கு ஒரு­முறை கூடி ஆரா­யப்­ப­டு­கி­றது. அத்­துடன் அனர்த்­தத்­திற்­கான கார­ணத்தை கண்­ட­றி­வ­தற்கு ஓய்­வு­பெற்ற நீதி­பதி தலை­மையில் விசேட குழு அமைக்­கப்­பட்டு அத­னூ­டாக நட­வ­டிக்கை எடுக்­க­வுள்­ள­தா­கவும் ஜனா­தி­பதி தெரி­வித்­துள்ளார்.

இதே­வேளை அனர்த்தம் தொடர்பில் நாட்­டி­லுள்ள பல குழுக்கள் ஆய்­வு­களை மேற்­கொண்­டுள்­ள­துடன் ஜப்­பா­னி­லி­ருந்து வரு­கை­தந்­துள்ள விசேட குழு­வொன்றும் ஆய்­வு­களை மேற்­கொண்­டுள்­ளது.

அனர்த்­தத்தின் பின்னர் மீதொட்­ட­முல்­லயில் குப்பைகள் கொட்­டப்­ப­டு­வது நிறுத்­தப்­பட்­ட­தனால் கொழும்பில் மீண்டும் பொது இடங்­களில் குப்பை கள் கொட்­டப்­பட்­டி­ருப்­பதை அவ­தா­னிக்க முடி­கி­றது. எனவே தினந்­தோறும் சேக­ரிக்­கப்­படும் குப்பை பிரச்­சி­னையைத் தீர்ப்பதற்கு குப்பைகள் கொட்டும் இடத்தை மாற்­று­வது தீர்­வாக அமை­யாது. மாறாக குப்பை முகா­மைத்­து­வத்தில் முன்னணி வகிக் கும் நாடுகள் முன்னெடுக்கும் வழிமுறை களைப் பிற்பற்றுவதன் மூலமே அப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காணலாம் என்பது எமது அவதானிப்பாகும்.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-04-22#page-5

Categories: merge-rss

தொடரும் பட்டதாரிகள் போராட்டம்

Sat, 22/04/2017 - 12:09
தொடரும் பட்டதாரிகள் போராட்டம்

 

வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரிகள் போராட்டம், காணி மீட்பு போராட்டம், காணாமல் ஆக்­கப்­பட்ட உற­வு­களின் போராட்டம், அர­சியல் கைதி­களின் விடு­த­லைக்­கான போராட்டம், தனியார் மருத்­துவக் கல்­லூ­ரி­க­ளுக்கு எதி­ரான போராட்டம், இந்­திய மீன­வர்­க­ளுக்­கெ­தி­ரான போராட்டம், ஆசி­ரியர் பற்­றாக்­குறை போராட்டம் மருத்­துவர், தாதியர் போராட்டம், வைத்­தி­ய­சா­லை­களை தர­மு­யர்த்­துங்கள் என்ற போராட்டம், பாலியல் வன்­மங்­க­ளுக்­கெ­தி­ரான போராட்டம் என ஏரா­ள­மான போராட்­டங்­களால் சீர­ழிந்து கொண்­டி­ருக்­கின்ற நாடாக இன்று இலங்கைத் தீவு தத்­த­ளித்துக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

ஊழல், பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டிகள் ஆட்­கொல்லி நோய்கள், இயற்கை அன ர்த்­தங்கள், வாகன விபத்­துகள், அர­சியல் நெருக்­க­டிகள், குடிநீர் பிரச்­சி­னைகள், வீடற்றோர் பிரச்­சி­னைகள், பாதை சீர்­கே­டுகள் என நாட்டின் எல்லா திசை­க­ளி­லு­மி­ருந்து மத்­திய அரசை நோக்கி கொடுக்­கப்­பட்­டு­ வரும் அவ­சர அழுத்­தங்கள் நாட்டை சம­நி­லையில் கொண்டு வர ­மு­டி­யாத அள­வுக்கு பிரச்­சி­னை­களை உரு­வாக்கி கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

நாளுக்கு நாள் புதுப் புதுப்­ பி­ரச்­சி­னைகள் முளை கொண்­ட­வை­யா­கவே காணப்­ப­டு­கின்றன. அர­சாங்­கங்கள் மாறு­கின்­ற­ போதும் அடிப்­ப­டை­யான இப்­பி­ரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணப்­ப­ட­வில்லை. இதேபோல் அதி­கா­ரிகள் மாற்­றப்­பட்­டாலும் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு முடிவு காணும் உபாயம் தென்­ப­ட­வில்லை.

கடந்த இரண்டு மாத கால­மாக வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரிகள் வேலை­கேட்டு போராடி வரும் தொடர் போராட்­டங்கள் தொடர்ந்த வண்­ண­மே­யுள்­ளன. இடைக்­கிடை இப்­போ­ராட்­டத்தை எட்­டிப் ­பார்க்கும் அர­சியல் தலை­வர்­களோ ஆட்­சி­யா­ளர்­களோ இப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வை தேடித் ­த­ரு­வ­தா­கவும் தெரி­ய­வில்லை.

அண்­மையில் அம்­பா­றையில் போராட்டம் நடத்­தி ­வரும் வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரிகள் நாம் கடந்த இரண்டு மாத கால­மாக இந்த நடுச்­சந்­தியில் வேகாத வெய்­யி­லுக்குள் இருந்து கொண்டு சத்­தி­யாக்­கி­ரகப் போராட்­டத்தில் ஈடு­பட்டு வரு­கிறோம். எமது கோரிக்­கைகள் இன்னும் இந்த கையா­லா­காத அர­சி­யல்­வா­தி­க­ளுக்கு தெரி­ய­வில்லை. ஒரு தீர்­வையும் அவர்கள் இன்னும் பெற்­றுத் ­த­ர­வில்லை. எனவே எதிர்­வரும் தேர்­தலில் நாம் யார் என்­பதை வெளிப்­ப­டுத்திக் காட்­டுவோம் என சூளு­ரைத்­த­தாக பத்­தி­ரிகை செய்­தி­யொன்றில் காணக்­ கூ­டி­ய­தாக இருந்­தது.

இதே­வேளை போராட்டம் நடத்­தி­ வரும் பட்­ட­தா­ரிகள் மீது இரவு வேளையில் தாக்­குதல் நடத்த சிலர் முற்­பட்­ட­தாக மட்­டக்­க­ளப்பு மாவட்­டத்தில் போராட்டம் நடத்­தி ­வரும் வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரிகள் தமது கவ­லையை தெரி­வித்­தி­ருந்­த­மையும் சில அர­சியல் வாதிகள் தங்­க­ளது அடி­வ­ரு­டிகள் மூலம் தங்­க­ளுக்கு அச்­சு­றுத்தல் விடுப்­ப­தா­கவும் மேற்­படி பட்­ட­தா­ரிகள் தமது கவ­லை­யையும் வேத­னை­யையும் வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­தனர்.

வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் போராட்டம் பர­வ­லாக வட, ­கி­ழக்­கி­லுள்ள எல்லா மாவட்­டங்­க­ளிலும் இடம்­பெற்று வரு­வதை காணு­கிறோம். கிழக்கு மாகா­ணத்தில் திரு­கோ­ண­மலை, மட்­டக்­க­ளப்பு, அம்­பாறை ஆகிய இடங்­க­ளிலும் அதேபோல் வட­மா­கா­ணத்தில் யாழ்ப்­பாணம், வவு­னியா மற்றும் மாவட்­டங்­க­ளிலும் இடம்­பெற்றுக் கொண்­டி­ருப்­பதை காணு­கிறோம்.

திரு­கோ­ண­ம­லைக்கு அண்­மையில் விஜயம் செய்­தி­ருந்த ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பட்­ட­தா­ரிகள் போராட்டம் தொடர்பில் கருத்து தெரி­விக்­கையில்,

வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் பிரச்­சினை வட­கி­ழக்­குக்கு மாத்­தி­ர­முள்ள பிரச்­சி­னை­யல்ல. கடந்த 30 வரு­ட­ கா­லத்தில் தொழில் இல்­லாத பட்­ட­தா­ரி­களின் பெருக்­கங்கள் அதி­க­ரித்­துள்­ளன. பட்­ட­தா­ரி­களின் பிரச்­சி­னையை இவ்­வ­ரு­டத்­துக்குள் தீர்த்­து­ வைக்க நானும் அமைச்­ச­ர­வையும் கூடி ஆராய்ந்து சில முடி­வு­களை எடுத்­துள்ளோம். இது ஒரு தேசிய பிரச்­சி­னை­யாகும் என ஜனா­தி­பதி குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார்.

வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் போரா ட்டம் நியா­ய­மா­னதா அவ­சி­ய­மு­டை­யதா என்ற பிரச்­சி­னை­களை மனி­தா­பி­மான அடிப்­ப­டையில் நோக்­கு­வது என்ற வகையில் ஆரா­யப்­பட வேண்­டிய விட­ய­மாகும்.

பட்­ட­தா­ரி­களை உரு­வாக்கும் நிறு­வ­னங்கள் அது பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­க­ளாக இருக்­கலாம். அல்­லது அதன் அடுத்த நிலை உயர் பீடங்­க­ளாக இருக்­கலாம். உற்­பத்­தியை ஆக்கும் நிறு­வ­னங்­க­ளாக மட்டும் செயற்­பட்டு வரு­கின்­ற­னவே தவிர, அதன் மறு­பக்க பயன்­பா­டாக தம்மால் உற்­பத்­தி­யாக்­கப்­பட்ட மனித மூல­த­னங்­களை பயன்­பாடு கொண்ட தேசிய பொரு­ளா­தா­ரத்­துடன் இணைக்கும் கைங்­க­ரி­யத்­தையோ பொறி­மு­றை­யையோ கொண்­ட­தாக கல்வி நிறு­வ­னங்கள் காணப்­ப­ட­வில்லை. இவை அந்த கடப்­பாட்­டி­லி­ருந்து தப்­பித்­துக் ­கொள்­கின்­றன. இதனால் ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான இளை­ஞர்­களும் யுவ­தி­களும் பட்­ட­மென்ற சான்­றி­த­ழோடு தெருவில் அலைந்து திரிய வேண்­டிய சூழ்­நிலை காணப்­ப­டு­கி­றது.

வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் பிரச்­சி­னை­ மனி­தா­பி­மான அடிப்­ப­டையில் நோக்­கப்­ப­டு­மாயின் மூன்று வரு­டங்­களோ அல்­லது நான்கு வரு­டங்­களோ கல்வி கற்று விட்டு அச்­சான்­றி­தழ்­க­ளோடு அவர்கள் பட்டம் பெற்ற காலத்­தை­ விட நீண்ட காலத்தை வேலை­ தேடி அலையும் நிலையே நாட்டில் காணப்­ப­டு­கி­றது. பட்­ட­தாரி இளைஞன் ஒருவன் அண்­மையில் தமது பிரச்­சி­னையை மனம் விட்டு இவ்­வாறு தெரி­வித்­தி­ருந்தான். யான் பட்டம் பெற நான்கு வரு­டங்கள் தேவை­யாயின் அச்­சான்­றி­த­ழைக்­கொண்டு வேலை தேடி ஐந்­துக்கு மேற்­பட்ட வரு­டங்கள் அலைய வேண்­டி­யுள்­ளது. அவ்­வாறு அலைந்­தாலும் உத்­த­ர­வா­த­மில்­லாத நிலையே காணப்­ப­டு­கி­றது என தெரி­வித்­தி­ருந்தான்.

இது அவ­னு­டைய திரு­மண எல்­ லையை தள்­ளிப்­ போ­டு­கி­றது. குடும்­பத்­துக்கு தொடர்ந்தும் பார­முள்­ள­வர்­க­ளா­கவே இருந்து கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். சில சந்­தர்ப்­பங்­களில் பெற்­றோர்­க­ளுக்கு உதவ முடி­யா­மலும் அவர்­களை தாங்க தகு­தி­யற்­ற­வர்­க­ளா­கவும் விரக்­தி­ய­டைந்து தற்­கொலை முயற்­சிக்கு போன சம்­ப­வங்­களும் நாட்டில் நிறை­யவே நடந்­துள்­ளன.

பெண் பட்­ட­தா­ரி­களை பொறுத்­த­வரை இவ்­ வி­வ­காரம் வெவ்­வேறு சுய­கெ­ள­ரவ நிலை­களை உரு­வாக்­கி­வி­டு­வ­து­முண்டு. திரு­கோ­ண­மலை பிர­தே­சத்தில் அண்மையில் இடம்பெற்ற வேலை தேடி அலைந்து அலைந்து விரக்­தி­யுற்ற நிலையில் தற்­கொலை செய்து கொண்ட பரி­தாப சம்­பவம் திரு­கோ­ண­மலை பிர­தே­சத்­தையே கவலை கொள்ள வைத்­துள்­ளது.

திரு­கோ­ண­மலை, அம்­பாறை மற்றும் மட்­டக்­க­ளப்பு பிர­தே­சத்தில் இடம்­பெற்று வரும் வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் போராட்­டத்தை அவ­தா­னித்து பார்ப்­போ­மாயின் படங்­கையோ சாக்­கையோ கூடா­ர­மாக்கி வேகாத வெய்­யிலில் மணித்­தி­யா­லக்­க­ணக்கில் தமது போராட்­டத்தை நடத்­திக் ­கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். உண்ண உண­வில்லை, குடிக்க நீரில்லை. போவோர் வரு­வோரின் ஏள­னப்­பார்வை, இடைக்­கிடை திடீ­ரென வாக­னத்தில் வந்து இறங்கி, குசலம் விசா­ரித்து விட்டு மறைந்து போய்­விடும் அர­சி­யல்­வா­திகள், இவர்­களின் பரி­தாப போராட்­டத்தை இடைக்­கிடை ஊட­கங்­களில் காட்­சிப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கா­கவும் எழு­து­வ­தற்­கா­கவும் வந்­து­போகும் ஊட­க­வி­ய­லா­ளர்கள் என இவர்கள் போராட்­டங்கள் நடந்து கொண்­டி­ருக்­கி­ன்றன.

ஆளுநர் அலு­வ­ல­கத்­துக்கு முன்னால் மாதக்­க­ணக்­காக இப்­போ­ராட்டம் இடம்­பெற்­று­ வ­ரு­கின்ற போதும் அதி­கா­ரிகள் யாரும் இவர்கள் போராட்­டத்தை பச்­சா­தா­பத்­துடன் பார்ப்­ப­து­மில்லை. நியா­ய­மா­னது என ஏற்­றுக் ­கொள்­வ­து­மில்லை. இதில் கவலை கொள்ள வேண்­டிய விடயம் என்­ன­வெனில் இடம்­பெற்று வரும் போராட்­டங்­களில் போராடி வரு­கி­ன்ற­வர்­களில் சிலர் வேலை கிடைத்து விடு­மென்ற அதீத நம்­பிக்­கையில் மணம் முடித்து ஒரு தந்­தை­யா­கவோ அல்­லது தாயா­கவோ ஆகி தன்­னையும் காக்க முடி­யாமல் தனது குடும்­பத்­தையும் காக்க திரா­ணி­யற்று அதிக கன­வு­க­ளோடு போரா­டி­ வரும் பட்­ட­தாரி பாத்­தி­ரங்­களும் காணப்­ப­டு­வது கவலை தரு­கின்ற விட­யந்தான்.

இன்­னு­மொ­ரு ­வ­கையில் பார்ப்­போ­மாயின் வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் பிரச்­சி­னை­யா­னது தேசிய பொரு­ளா­தார நலன் சார்ந்த வகையில் எவ்­வகைப் பிரச்­சி­னை­க­ளாக மாறு­கின்­றது என்­ப­தையும் நோக்க வேண்டும். பட்­டச்­சான்­றி­த­ழுடன் ஒரு பட்­ட­தாரி சுமார் நான்கிற்கு மேற்­பட்ட வரு­டங்கள் காத்­தி­ருக்க வேண்­டி­யுள்­ளது. இதனால் அவ­னு­டைய ஆற்­ற­லுள்ள மனி­த­வளம் வீண­டிக்­கப்­ப­டு­கி­றது. விர­ய­மாக்­கப்­ப­டு­கி­றது. கணக்­கீட்டு அடிப்­ப­டையில் கூறு­வோ­மானால் வரு­டத்­துக்கு ஒரு பட்­ட­தாரி இளை­ஞனின் வரு­மான இழப்பு சரா­ச­ரி­யாக 2 இலட்­சத்து 40 ஆயிரம் ரூபா, ஊழிய உழைப்பு அவ­மாக்­கப்­ப­டு­கி­றது என அண்­மையில் ஒரு பொரு­ளா­தார கணிப்­பாளர் கருத்துத் தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

பட்­ட­தா­ரி­களை வேலையில் அமர்த்திக் கொள்­வதில் மூன்று நிறு­வ­னங்கள் முக்­கி­ய­மான வேலை கொள்­வோ­ராக காணப்­ப­டு­கி­றார்கள். ஒன்று அரச துறை­யினர், இன்­னொன்று தனியார் துறை­யினர், மற்­றொன்று கூட்­டுத்­தா­ப­னங்கள்.

இந்த மூன்று துறை­யி­னரும் பட்­ட­தா­ரிகள் மீது சுமத்தும் குற்­றச்­சாட்­டுகள் இவர்­க­ளிடம் வெறும் பட்­டச்­சான்­றி­தழ்கள் இருக்­கி­ன்றதே தவிர தொழில்சார் திறன்­களோ அனு­ப­வங்­களோ மற்றும் மொழி வாண்­மையோ இல்­லாத கார­ணத்­தினால் தொழில் துறையில் இணைத்துக் கொள்­வதில் பல்­வேறு பிரச்­சி­னைகள் காணப்­ப­டு­கி­ன்றன என தொழில் கொள்வோர் கூறு­கின்­றார்கள். அர­சாங்கத் துறையை பொறுத்­த­வரை பட்­ட­தா­ரி­க­ளுக்கு வேலை வழங்­கு­வதில் கூடி­ய­ வரை ஆசி­ரிய நிய­ம­னங்­க­ளையும் சிறிய அளவில் பொது­நிர்­வா­கத்­துறை கூட்­டுத்­தா­ப­னங்கள் ஆகி­ய­வற்றில் வேலை வழங்­கப்­ப­டு­கி­றது. ஆசி­ரிய நிய­ம­னங்­களே அதி­க­ளவு கைகொ­டுத்து வரு­கின்­றன.

இவ்­வா­சி­ரிய நிய­ம­னங்­களை வழங்­கு­வ­திலும் அர­சாங்கம் பல்­வேறு சங்­க­டங்­களை அனு­ப­விக்­கி­றது. ஆளணித் தேவை, பொருத்­த­மான தேவை நவீன மாற்­றங்கள் என்ற அடிப்­படைப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு இது இட­மா­கி­ வ­ரு­கி­றது.

பாட­சா­லையின் ஆளணித் தேவை­யென்­பது வருடா வருடம் முறை­யாக கணிக்­கப்­பட்டு அவை உட­ன­டி­யாக பூர்த்­தி­யாக்­கப்­பட வேண்டும். இவற்­றுக்­கான முறை­யான தர­வு­களோ கணிப்­பீ­டு­களோ இன்னும் இலங்­கையில் செம்­மைப்­ப­டுத்­தப்­ப­ட­வில்லை. இதன் கார­ண­மாக ஆசி­ரிய தேவையை பூர்த்தி செய்­வதில் நடை­முறைச் சிக்கல் அதி­க­மா­கவே காணப்­ப­டு­கி­றது.

பாட­சா­லை­களை பொறுத்­த­வரை பொருத்­த­மான ஆசி­ரிய தேவை­யென்ற பதம் கவ­னத்தில் கொள்­ளப்­ப­டு­கி­றது. உதா­ர­ண­மாக நாட்டில் அதிலும் குறிப்­பாக வட ­கி­ழக்கில் ஆங்­கில ஆசி­ரியர், கணித ஆசி­ரியர், விஞ்­ஞான ஆசி­ரியர், தொழில்­நுட்ப பாட ஆசி­ரி­யர்­களின் தேவை அதி­க­மாக காணப்­ப­டு­கின்­ற­போது இவற்­றுக்­கான பொருத்­த­மா­ன­வர்­களை தேடிப்­ பி­டிப்­பதில் பல கஷ்­டங்கள் காணப்­ப­டு­கி­ன்றன.

வெளி­யே­றி­ வரும் பட்­ட­தா­ரி­களில் பெருந்­தொ­கை­யா­ன­வர்கள் உள்­வா­ரி­யா­கவும் வெளி­வா­ரி­யா­கவும் கலைத்­துறை சார்ந்­த­வர்­க­ளாக காணப்­ப­டு­கி­றார்கள். அத்­துடன் தனித்­தாய்­மொழி ஆற்றல் கொண்­ட­வர்­க­ளா­கவே காணப்­ப­டு­கி­றார்கள். இது ­த­விர ஆசி­ரியர் தொழி­லுக்­கு­ரிய வாண்மை விருத்தி, தொழில்சார் பயிற்சி கொண்­ட­வர்­க­ளாக இருப்­ப­தில்லை என பட்­ட­தா­ரிகள் மீது பல்­வேறு குற்­றச்­சாட்­டுகள் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கி­ன்றன.

தனியார் துறை­யினர் இன்னும் புதிய புதிய தகு­தி­யீ­னங்­களை கண்டு கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள். நாட்­டி­லுள்ள பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்­களும் உயர்­கல்வி நிறு­வ­னங்­களும் இரு­வ­கை­யான பட்­ட­தா­ரி­க­ளையும் டிப்­ளோமா தாரி­க­ளையும் உரு­வாக்கி வரு­கின்­றன. ஒன்று தொழில்சார் பட்டம். மற்­றது பொதுப்­பட்டம். இதில் தொழில்சார் பட்டம் என்­பது மருத்­துவம், பொறி­யியல், கணக்­காளர், சட்­டத்­து­றை­யினர், தாதியர் பயிற்சி, கணினிப் பயிற்சி போன்­ற­வற்றை உள்­ள­டக்கி கொள்­ளலாம். ஏனை­யவை கலைத்­ துறை, விஞ்­ஞா­னத்­ துறை, கணிதத் துறை பல்­வேறு டிப்­ளோ­மாக்கள் என அவை வகைப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கி­றது. இவற்றில் மேலே சுட்­டிக்­காட்­டப்­பட்­டுள்ள துறை­யி­னரே வேலை­யற்ற பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு முகங்­கொ­டுக்க வேண்­டி­யுள்­ளது. இவர்­க­ளிலும் கலைத்­துறை பட்­ட­தா­ரிகள் ஏகப்­பட்ட பிரச்­சி­னை­களை அனு­ப­விக்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

காரணம் இவர்­க­ளிடம் தொழில்சார் தகை­மை ­கல்வி, அனு­பவம் இன்மை, இவர்­க­ளு­டைய பாட விதானம், நாட்டின் பொரு­ளா­தார துறை­யோடோ அபி­வி­ருத்தி துறை­யோடோ இணைக்க முடி ­யாத வில­கல்கள் காணப்­ப­டு­கி­ன்றன.

வரு­டாந்தம் உள்­வா­ரி­யா­கவும் வெளி­வா­ரி­யா­கவும் பெருந்­தொ­கை­யான பட்­ட­தா­ரிகள் பட்டம் பெற்று வெளி­யே­று­கி­றார்கள். இவை­யொ­ரு­பு­ற­மி­ருக்க வெளி­நாட்டு பல்­க­லைக்­க­ழ­கங்கள் இலங்கை பல்­க­லைக்­க­ழக மானியங்கள் ஆணைக்­கு­ழுவின் அனு­ம­தி­யுடன் எளி­ய ­மு­றை­யிலும் இல­கு­வான முறை­யிலும் பட்­டங்­களை வழங்­கி­ வ­ரு­கி­றது. உதா­ர­ண­மாக தமிழ்­நாட்டு காம­ராஜர் பல்­க­லைக்­க­ழகம், பார­தி­தாசன் பல்­க­லைக்­க­ழகம் போன்­றன இந்த கைங்­க­ரி­யங்­களில் அதிக பங்­கெ­டுத்து வரு­கி­ன்றன. இவ்­வா­றான சூழ்­நி­லையில் பட்­ட­தா­ரி­களின் உற்­பத்தி நாட்டின் தேவைக்கும் கேள்­விக்கும் அதி­க­மாக உற்­பத்­தி­யாக்­கப்­ப­டு­கி­றது என இல்­லாத பொல்­லாத பொய்கள் கூறப்­பட்டு பட்­ட­தா­ரிகள் உதா­சீ­னப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கி­றார்கள்.

கடந்த 30 வரு­ட­ கால யுத்தம் வேலை­யற்­றோ­ருக்கு வேலை வழங்கும் நடை­மு­றையில் பல்­வேறு சிக்­கல்­களை கொண்­டு­ வந்­தி­ருக்­கின்­றன என்­பது உண்­மை­யாக இருக்­கின்­ற ­போ­திலும் பட்­ட­தா­ரி­க­ளுக்கு வேலை வழங்கும் செயல்­மு­றையில் பல்­வேறு தடங்­கல்­க­ளையும் சர்ச்­சை­க­ளையும் உரு­வாக்­கி­யுள்­ளன என்­பது உண்­மையே.

குறிப்­பாக வட ­கி­ழக்கில் ஆயி­ரக்­க­ணக்­கான பட்­ட­தா­ரிகள் வேலை­யில்லா கஷ்­டங்­களை அனு­ப­வித்து கொண்­டி­ருக்­கி­றார்கள் என்று கூறப்­ப­டு­கி­றது. உதா­ர­ண­மாக கிழக்கு மாகாண முதல் அமைச்சர் ஹாபிஸ் நஸீர் அஹமட் அவர்­களின் தக­வலின் படி கிழக்கு மாகா­ணத்தில் மட்டும் ஏழாயி­ரத்­துக்கும் மேற்­பட்ட பட்­ட­தா­ரிகள் வேலை­யில்­லாமல் இருக்­கின்­றார்கள் என்று கூறப்­ப­டு­கி­றது. இதேபோல் வட­மா­கா­ணத்­தி­லுள்ள 5 மாவட்­டங்­க­ளிலும் 15 ஆயி­ரத்­துக்கு மேற்­பட்ட பட்­ட­தா­ரிகள் வேலை தேடி அலையும் நிர்க்­கதி காணப்­ப­டு­கி­றது.

இவர்­க­ளுக்கு வேலை வழங்­கு­வதில் அர­ச­ து­றை­களின் பங்­க­ளிப்பு அதி­க­மாக இருக்­கின்­ற­ போ­திலும் மத்­திய அரசின் அனு­ம­தி­யின்றி வேலை­ வ­ழங்­கு­வ­தென்­பது நடை­மு­றைக்கு சாத்­தி­ய­மில்­லாத விட­ய­மா­கவே காணப்­ப­டு­கி­றது.

மாகா­ண ­ச­பைகள் ஆர்வம் காட்­டு­கி­ன்ற ­போதும் அவர்­களின் கைகளை மத்­திய அரசு கட்­டிப் ­போட்­டு ­விட்டு அதிகாரங்களை பகிர்ந்தளித்துள்ளோம் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்தின் பிர காரம் நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடி யுமென மத்திய அரசாங்கம் கூறிக் கொண்டிருக்கிறது. முதல் அமைச்சர் மார் கூறுகிறார்கள். ஒரு சிற்றூழியர் நியமனத்தை வழங்கக் கூட அதிகார மற்றவர்களாக காணப்படுகிறோம். ஆளுநர் அனுமதியை பெறுவதென்பது முயற்கொம்பாக காணப்படுகின்றதென கூறுகின்றார்கள்.

இத்தகைய பிரச்சினைகளுக்கு பரி காரம், பொறுப்பு மாகாண சபைகளுக்கு கையளிக்கப்பட வேண்டும். வடகிழக்கைப் பொறுத்தவரை தனியார் துறையில் வேலை வழங்குவதென்பது முடியாத காரியம். இங்கு தொழில் துறைகளோ தொழிற்சாலைகளோ நிர் மாணிக்கப்படுவது என்பது மிக மிக குறைவாகவே காணப்படுகிறது. நிறுவப் படும் அனைத்து தொழிற் சாலைகளும் கொழும்பு, கண்டி, மாத்தறை, நிட்டம்புவ எனும் நகரப்பகுதியை மையப்படுத்தி அமைக்கப்படுகிறதே தவிர, வட கிழக் குக்கு கொண்டுவரப்படுதென்பது கடந்த 30 வருடங்களாக பூச்சியமாகவே இருந்துள்ளது.  

வட கிழக்கில் பல தொழிற் சாலைகள் இன்னும் முறையாக இயக்கப்படவில்லை. உதாரணமாக காங்கேசன்துறை சீமெந்து தொழிற் சாலை, பரந்தன் இரசாயன தொழிற் சாலை, வாழைச்சேனை கடதாசி தொழிற்சாலை என ஏராளமான தொழிற் சாலைகள் மூடப்பட்ட நிலையி லேயே காணப்படுகின்றன. அவ்வாறு இல்லாத போதும் ஆரம்பிக்கப்படும் தொழிற்சாலைகளுக்கு வெளி மாவட் டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கொண்டு வந்து குவிக்கப்படுகிறார்கள்.

எது எவ்வாறு இருந்த போதிலும் பட்ட தாரிகளுக்கு வேலை வழங் குவதில் மத்திய அரசும் மாகாண சபைகளும் இணைந்து முறையான திட்டங்களை தீட்டி, வகுத்து பட்ட தாரிகளின் பிரச்சினைகளுக்கு உடன் தீர்வுகாண முயல வேண்டும். புதிய தொழிற்சாலைகளை நிறுவும் முயற் சிகளில் இறங்க வேண்டும். இதே வேளை பட்டதாரிகளும் வெறும் காகித சான்றிதழ்களுடன் நின்றுவிடாமல் காலம் மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்கள் தேவைகளுக்கு ஏற்ப பயிற்சிகளையும் தொழில்சார் தகைமைகளையும் பெறு வதற்குரிய முயற்சிகளை மேற் கொள்ள வேண்டும்.

திரு­மலை நவம்

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-04-22#page-2

Categories: merge-rss

வீணடிக்கப்படும் எதிர்பார்ப்புக்கள்

Sat, 22/04/2017 - 10:47
வீணடிக்கப்படும் எதிர்பார்ப்புக்கள்

 

யுத்­தத்தின் பின்­ன­ரான இலங்­கையில் நிலை­மா­று­கால நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்கும் நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்கி பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு வாழ்வில் விமோ­ச­னத்தை ஏற்­ப­டுத்தப் போவ­தா­கவும் புதிய அர­சாங்கம் போக்கு  காட்­டி­யி­ருந்­தது. ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல, புதிய அர­சாங்­கமும் ஒரே குட்­டையில் ஊறிய மட்டை என்­பதை பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் கண்­டு­கொண்­டார்கள் 

 

யுத்தம் முடி­வ­டைந்­த­வுடன் நாட்டில் நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும். ஆனால், யுத்­தத்தில் வெற்­றி­பெற்ற முன்­னைய அர­சாங்கம் நல்­லி­ணக்க முயற்­சி­க­ளிலும் பார்க்க, யுத்த வெற்­றியைக் கொண்­டா­டு­வ­திலும், வெற்றிக் களிப்பை அனு­ப­விப்­ப­திலும், அந்த வெற்­றியை உள்­ளூரில் பொது­மக்கள் மத்­தி­யிலும், சர்­வ­தேச மட்­டத்­திலும் தனது அர­சியல் பிர­சா­ரத்­துக்­காகப் பயன்­ப­டுத்­து­வ­தி­லேயே குறி­யாக இருந்­தது.

யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் இரா­ணு­வத்­தி­னரை முதன்­மைப்­ப­டுத்தி, அவர்­க­ளுக்­கான வச­திகள் வாய்ப்­புக்­களை அதி­க­ரிப்­ப­திலும், அவர்­களை சிவில் நிர்­வாகச் செயற்­பா­டு­களில் முதன்­மைப்­ப­டுத்­து­வ­தி­லுமே மிகுந்த அக்­க­றை­யோடு செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் மனங்­களை ஆற்றி அவர்கள் மத்­தியில் ஏற்­பட்­டி­ருந்த மனக்­க­சப்பை இல்­லாமல் செய்­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க முயற்­சிக்க வில்லை.

அது மட்­டு­மல்­லாமல் அவர்­க­ளுக்கு எதிர்­காலம் பற்­றிய நம்­பிக்­கையை ஊட்­டு­வ­தற்கும் போருக்குப் பின்­ன­ரான காலப்­ப­கு­தியில் அவர்­களின் மறு­வாழ்­வுக்கு சாத­க­மான நிலை­மை­களை உரு­வாக்­கு­வ­திலும் அர­சாங்கம் உளப்­பூர்­வ­மாகச் செயற்­ப­ட­வில்லை.

தனது யுத்த வெற்­றியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான போர் வெற்றிச் சின்­னங்­களை உரு­வாக்­கு­வ­திலும், இரா­ணு­வத்தின் வீர­தீரப் பிர­தா­பங்­களை தென்­னி­லங்கை மக்கள் மத்­தியில் பரப்­பு­வ­தி­லேயே அந்த அர­சாங்கம் அதிக கவனம் செலுத்­தி­யி­ருந்­தது. யுத்த காலத்தில் தென்­னி­லங்­கையில் இருந்த சிங்­கள மக்கள் செல்ல முடி­யா­தி­ருந்த வடக்கு, கிழக்குப் பிர­தே­சங்­களின் மூலை முடுக்­கு­க­ளுக்கு அவர்கள் உல்­லாசப் பய­ணங்­களை மேற்­கொள்­வ­தற்கும், அத்­த­கைய பய­ணங்­க­ளின்­போது, இரா­ணு­வத்­தி­னரை வீரம் மிகுந்த கதா­நா­ய­கர்­க­ளாகச் சித்திரித்துக் காட்­டு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­க­ளி­லேயே அதிக நாட்டம் கொண்­டி­ருந்­தது.

யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற பிர­தே­சங்­களில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்கள் பல்­வேறு இன்­னல்­க­ளுக்கும் இழப்­புக்கள், துன்­பங்கள், அழி­வு­க­ளுக்கும் ஆளா­கி­யி­ருந்­தார்கள் என்­பதை பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் சக பிர­ஜை­க­ளா­கிய சிங்­கள மக்கள் அறிந்­து­விடக் கூடாது என்­பதில் கண்ணும் கருத்­து­மாக இருந்து அந்த அர­சாங்கம் செயற்­பட்­டி­ருந்­தது.

யுத்­தத்தில் வெற்றி பெற்­ற­தை­ய­டுத்து, இடம்­பெ­யர்ந்­தி­ருந்த மக்­களை மீள்­கு­டி­யேற்­று­வ­தா­கவும், அவர்­க­ளுக்­கான மறு வாழ்வு நட­வ­டிக்­கை­களைப் பெரிய அளவில் முன்­னெ­டுப்­ப­தா­கவும் முன்­னைய அர­சாங்கம் போலி­யா­ன­தொரு தோற்­றத்தை சர்­வ­தேச நாடு­க­ளுக்கும் சர்­வ­தேச இரா­ஜ­தந்­தி­ரி­க­ளுக்கும் காட்­டு­வதில் மிகத் தீவிர கவனம் செலுத்திச் செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. இந்தப் போலித் தோற்­றத்தைக் காட்­டு­வதன் ஊடாக, யுத்தப் பேர­ழி­வு­க­ளினால் சிதைந்து போன வடக்­கையும் கிழக்­கையும் மீளக்­கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தான ஒரு போக்கைக் காட்டி, அதற்­கென பெரு­ம­ள­வி­லான நிதியை, கொடை­யா­கவும் கட­னா­கவும் பெற்­றுக்­கொள்­வதில் அதிக ஈடு­பாடு காட்டி, அதில் முன்­னைய அர­சாங்கம் வெற்­றியும் கண்­டி­ருந்­தது என்றே கூற வேண்டும்.

ஆயினும் யுத்தம் முடி­வுக்குக் கொண்டு வரப்­பட்­ட­தை­ய­டுத்து. நாட்டில் இயல்­பான ஒரு சூழலை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருப்­ப­தா­கவும், ஏற்­ப­டுத்திக் கொண்­டி­ருப்­ப­தா­கவும் போக்கு காட்­டிய மஹிந்த ராஜ­பக் ஷவின் அர­சாங்கம் யுத்­தத்­திற்குப் பின்னர் ஆறு வரு­டங்­க­ளுக்கு மேல் தாக்குப் பிடிக்க முடி­யாமல் போய்­விட்­டது,

இரா­ணுவ மய­மாக்­கலில் தீவிர கவனம் செலுத்தி, எதேச்­ச­தி­கார போக்கில் நடத்தி வந்த முன்னாள் ஜனா­தி­ப­தியின் அர­சியல் பயணம் 2015 ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லுடன் தடைப்­பட்டுப் போனது. அந்த ஆண்டு தொடர்ந்து இடம்­பெற்ற பொதுத் தேர்­தலில் மஹிந்த ரா­ஜ­பக்­ஷவின் ஆட்­சிக்கு மக்கள் முடிவு கட்­டி­யி­ருந்­தார்கள்.

மிகுந்த நம்­பிக்­கைக்குப் பாத்­தி­ர­மா­கி­யி­ருந்த புதிய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன மற்றும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தலை­மை­யி­லான அர­சாங்­கத்தை நல்­லாட்சி அர­சாங்­க­மாக மக்கள் ஏற்­றுக்­கொண்­டி­ருந்­தார்கள். குறிப்­பாக யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்­டி­ருந்த தமிழ் முஸ்லிம் மக்கள் புதிய அர­சாங்­கத்தின் மீது மிகுந்த நம்­பிக்­கையைக் கொண்­டி­ருந்­தார்கள்.

அதற்­கேற்ற வகையில் யுத்­தத்தின் பின்­ன­ரான இலங்­கையில் நிலை­மா­று­கால நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்கும், நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்கி பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு வாழ்வில் விமோ­ச­னத்தை ஏற்­ப­டுத்தப் போவ­தா­கவும் புதிய அர­சாங்கம் போக்கு காட்­டி­யி­ருந்­தது.

ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல, புதிய அர­சாங்­கமும் ஒரே குட்­டையில் ஊறிய மட்டை என்­பதைப் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் கண்­டு­கொண்­டார்கள். ஆனால், தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் தலை­மை­யா­கிய தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மையோ, புதிய அர­சாங்­கமே எல்­லா­வற்­றையும் அள்ளித்தர வல்­லது, பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காணப் போகின்­றது, புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பைக் கொண்டு வரு­வதன் ஊடாக அர­சியல் தீர்வை 2016 ஆம் ஆண்டு கொண்டு வரப்­போ­கின்­றது என்று தமிழ் மக்கள் மத்­தியில் பெரு­ம­ளவில் பிர­சாரம் செய்து அவர்­களின் நம்பிக்­கையை வென்­றெ­டுப்­ப­தற்கும், தமிழ் தரப்பின் அர­சியல் நட­வ­டிக்­கைகள் எதுவும், தென்­ப­கு­தியில் உள்ள பௌத்த சிங்­களத் தீவிர அர­சியல் சக்­தி­களை நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­திற்கு எதி­ராக உசுப்­பி­விட்டு, புதிய ஆட்­சிக்கு நெருக்­க­டிகள் ஏதும் உரு­வா­கி­விடக் கூடாது என்­பதில் தீவிர கவனம் செலுத்தி வந்­தது.

ஆட்சி மாறி­ய­பின்பும், இரா­ணு­வத்தின் பிடியில் உள்ள எதிர்­பார்த்த அளவு வேக­மாக காணிகள் விடு­விக்­கப்­ப­ட­வில்லை, அதனால், இரா­ணு­வத்­திடம் காணி­களைப் பறி­கொ­டுத்­து­விட்டு, அகதி முகாம்­க­ளிலும் உற­வினர்,நண்­பர்­க­ளது வீடு­க­ளிலும் வாடகை வீடு­க­ளிலும் அவ­லப்­பட்­டி­ருக்­கின்ற இடம்­யெர்ந்த மக்­களை மீள்­கு­டி­யேற்றும் நட­வ­டிக்­கைகள் தடைப்­பட்­டி­ருந்­த­தையும், தமிழ் அர­சியல் கைதி­களின் விடுதலை குறித்து கண்­து­டைப்பு நட­வ­டிக்­கை­களே மேற்­கொள்­ளப்­ப­டு­கின்­றன. என்­ப­தையும், காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் தொடர்பில் உரிய முறையில் பொறுப்பு கூறாமல் அரசு காலம் கடத்­து­கின்­றது என்­ப­தையும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் தெளி­வாக உணரத் தலைப்­பட்­டார்கள்.

இத்­த­கைய உணர்வின் மூலம் அர­சியல் ரீதி­யான ஏமாற்­றத்­திற்கு உள்­ளா­கி­யி­ருக்­கின்ற பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் மனங்­களை ஆற்­றத்­தக்க வகையி­லான அர­சியல் நட­வ­டிக்­கைகள் தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மையினால் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­ட­வில்லை. இதுவும் அவர்­க­ளு­டைய ஏமாற்­றத்தை அதி­க­ரிக்கச் செய்­தி­ருக்­கின்­றது.

இந்தப் பின்­ன­ணி­யில்தான் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் மனங்­களை மேலும் பாதிக்கச் செய்யும் வகையில் அரச தலை­வ­ரா­கிய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன கருத்­துக்­களை வெளி­யிட்­டி­ருக்­கின்றார்.

தமிழ், சிங்­கள புத்­தாண்­டை­யொட்டி அவர் வெளி­யிட்­டி­ருந்த செய்­தியில் இரா­ணு­வத்­தினர் யுத்­தத்தில் பெற்ற வெற்­றியைப் போற்றித் தக்க வைக்க வேண்டும் என்­பதை வலி­யு­றுத்­தி­யி­ருந்­தாரே தவிர, யுத்­தத்தின் பாதிப்­பு­களில் இருந்து மீள முடி­யாமல் இன்னும் தவித்துக் கொண்­டி­ருக்­கின்ற பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் வாழ்க்­கையில் மலர்ச்சி ஏற்­பட வேண்டும் என்­பதை அவர் குறிப்பிட­வில்லை.

'பிற்­போக்கு சிந்­த­னை­க­ளி­லி­ருந்தும், பழமை­வாதப் போக்­கி­லி­ருந்தும் விடு­பட்டு, புதிய மனி­தான உரு­வாக வேண்டும் என்­பதே சித்­திரைப் ,புத்­தாண்டு காலத்தில் மேற்­கொள்­ளப்­படும் அனைத்து சம்பிர­தா­யங்­க­ளி­னதும் ஒட்­டு­மொத்த எதிர்­பார்ப்­பாகும். அவ்­வாறு புதிய சிந்­த­னை­யுடன் புதுப்­பிக்­கப்­ப­டு­வ­த­னா­லேயே புத்­தாண்டு எமது வாழ்வின் புதி­ய­தொரு ஆரம்­ப­மாகக் கரு­தப்­ப­டு­கின்­றது.

ஆகை­யினால், வென்­றெ­டுத்த வெற்­றியை மேலும் நிலை­பெறச் செய்­வ­துடன், நல்­லி­ணக்கம், சக­வாழ்வு ஆகி­ய­வற்றை பேணும் நாடாக, பல­மாக எழுச்சி பெறுவோம் என மலர்ந்­துள்ள இந்த புத்­தாண்டில் உறுதி கொள்வோம்' என

ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தனது புத்­தாண்டு செய்­தியில் குறிப்­பிட்­டுள்ளார்.

இந்தப் புத்­தாண்டில் பேண விரும்­பு­கின்ற நல்­லி­ணக்கம், சக­வாழ்வு என்­ப­வற்றை நாட்டில் உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கு­ரிய நட­வ­டிக்­கை­களை புதிய அர­சாங்கம் அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் மேற்­கொள்­ள­வில்லை என்­பதை, வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும், தமது காணி­க­ளுக்­கா­கவும், வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு பொறுப்பு கூற வேண்டும் என்று அர­சாங்­கத்தை வலி­யு­றுத்­து­வ­தற்­கா­கவும், பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் முன்­னெ­டுத்­துள்ள போராட்­டங்­களும், தமது வாழ்­வா­தா­ரத்­திற்­கு­ரிய வேலை வாய்ப்பை ஏற்­ப­டுத்தித் தர­வேண்டும் என்று வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் வேலை­யற்ற பட்­ட­தா­ரிகள் மேற்­கொண்­டுள்ள போராட்­டங்­களும் அமைந்­தி­ருக்­கின்­றன.

புத்­தாண்டு செய்­தியில் மட்­டு­மல்ல. பத்­தி­ரிகை ஆசி­ரி­யர்கள் மற்றும் ஊடக பிர­தா­னி­க­ளு­ட­னான சந்­திப்­பின்­போதும், அவர் வெளி­யிட்­டுள்ள கருத்­துக்­களில் யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களை ஆறு­த­ல­டையச் செய்யத் தக்க வகை­யி­லான கருத்­துக்கள் இடம்­பெ­ற­வில்லை என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

நாட்டில் ஏற்­பட்­டுள்ள அமை­தி­யையும் சமா­தா­னத்­தையும் பல­மாகக் கட்­டி­யெ­ழுப்ப வேண்­டிய தேவை அர­சாங்­கத்­திற்கும் பொது­மக்­க­ளுக்கும் அதி­க­மா­கவே இருக்­கின்­றது. மீண்டும் ஒரு யுத்தம் ஏற்­ப­டவோ அல்­லது தீவி­ர­வா­தத்தின் அடிப்­ப­டை­யி­லான ஒரு போராட்டம் நிக­ழவோ கூடாது என்­பதில் அர­சாங்­கமும், அர­சி­யல்­வா­திகள் மட்­டு­மல்­லாமல் பொது­மக்கள் அனை­வ­ருமே உறு­தி­யான கருத்தைக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள்.

ஆனால் நாட்டின் தற்­போ­தைய நிலைமை குறித்து ஊட­கத்­து­றை­யி­ன­ருக்குக் கருத்து வெளி­யிட்­டுள்ள ஜனா­தி­பதி நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வது பற்­றியோ நிலை­மா­று­கா­லத்தில் நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கைகள் பற்­றியோ ஆணித்­த­ர­மான கருத்­துக்கள் எத­னையும் வெளி­யி­ட­வில்லை.

காணி­க­ளுக்­கா­கவும், வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்­கா­கவும், தமிழ் அர­சியல் கைதி­களின் விடு­த­லைக்­கா­கவும் நடை­பெ­று­கின்ற போராட்­டங்கள் மற்றும், வேலை­வாய்ப்பு கோரி நடத்­தப்­ப­டு­கின்ற பட்­ட­தா­ரி­களின் போராட்டம் பற்­றியும் அவர் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்ற போதிலும், அந்தப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குத் தீர்வு காண்­ப­தற்­கான நட­வ­டிக்­கைகள் குறித்து ஆக்­க­பூர்­வ­மான கருத்­துக்கள் அவ­ரி­ட­மி­ருந்து வெளிப்­ப­ட­வில்லை. நல்­லி­ணக்­கமும் நிலை­மாறு கால நீதிக்­கான செயற்­பாடும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களைப் பொறுத்­த­மட்டில் மிகவும் முக்­கி­யத்­துவம் வாய்ந்­த­வை­யாகக் கரு­தப்­ப­டு­கின்­றது. நல்­லி­ணக்கம் என்­பது வெறும் பேச்­ச­ளவில் நிறை­வேற்­றப்­படக் கூடிய விட­ய­மல்ல.

யுத்தம் முடி­வ­டைந்­த­வுடன் நாட்டில் நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான முயற்­சிகள் மேற்­கொள்­ளப்­பட்­டி­ருக்க வேண்டும். ஆனால், யுத்­தத்தில் வெற்­றி­பெற்ற முன்­னைய அர­சாங்கம் நல்­லி­ணக்க முயற்­சி­க­ளிலும் பார்க்க, யுத்த வெற்­றியைக் கொண்­டா­டு­வ­திலும், வெற்றிக் களிப்பை அனு­ப­விப்­ப­திலும், அந்த வெற்­றியை உள்­ளூரில் பொது­மக்கள் மத்­தி­யிலும், சர்­வ­தேச மட்­டத்­திலும் தனது அர­சியல் பிர­சா­ரத்­துக்­காகப் பயன்­ப­டுத்­து­வ­தி­லேயே குறி­யாக இருந்­தது.

யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் இரா­ணு­வத்­தி­னரை முதன்­மைப்­ப­டுத்தி, அவர்­க­ளுக்­கான வச­திகள் வாய்ப்­புக்­களை அதி­க­ரிப்­ப­திலும், அவர்­களை சிவில் நிர்­வாகச் செயற்­பா­டு­களில் முதன்­மைப்­ப­டுத்­து­வ­தி­லுமே மிகுந்த அக்­க­றை­யோடு செயற்­பட்­டி­ருந்­தது. பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் மனங்­களை ஆற்றி அவர்கள் மத்­தியில் ஏற்­பட்­டி­ருந்த மனக்­க­சப்பை இல்­லாமல் செய்­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க முயற்­சிக்க வில்லை.

அது மட்­டு­மல்­லாமல் அவர்­க­ளுக்கு எதிர்­காலம் பற்­றிய நம்­பிக்­கையை ஊட்­டு­வ­தற்கும் போருக்குப் பின்­ன­ரான காலப்­ப­கு­தியில் அவர்­களின் மறு­வாழ்­வுக்கு சாத­க­மான நிலை­மை­களை உரு­வாக்­கு­வ­திலும் அர­சாங்கம் உளப்­பூர்­வ­மாகச் செயற்­ப­ட­வில்லை.

தனது யுத்த வெற்­றியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான போர் வெற்றிச் சின்­னங்­களை உரு­வாக்­கு­வ­திலும், இரா­ணு­வத்தின் வீர­தீரப் பிர­தா­பங்­களை தென்­னி­லங்கை மக்கள் மத்­தியில் பரப்­பு­வ­தி­லேயே அந்த அர­சாங்கம் அதிக கவனம் செலுத்­தி­யி­ருந்­தது. யுத்த காலத்தில் தென்­னி­லங்­கையில் இருந்த சிங்­கள மக்கள் செல்ல முடி­யா­தி­ருந்த வடக்கு, கிழக்குப் பிர­தே­சங்­களின் மூலை முடுக்­கு­க­ளுக்கு அவர்கள் உல்­லாசப் பய­ணங்­களை மேற்­கொள்­வ­தற்கும், அத்­த­கைய பய­ணங்­க­ளின்­போது, இரா­ணு­வத்­தி­னரை வீரம் மிகுந்த கதா­நா­ய­கர்­க­ளாகச் சித்திரித்துக் காட்­டு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­க­ளி­லேயே அதிக நாட்டம் கொண்­டி­ருந்­தது.

யுத்த மோதல்கள் இடம்­பெற்ற பிர­தே­சங்­களில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்கள் பல்­வேறு இன்­னல்­க­ளுக்கும் இழப்­புக்கள், துன்­பங்கள், அழி­வு­க­ளுக்கும் ஆளா­கி­யி­ருந்­தார்கள் என்­பதை பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் சக பிர­ஜை­க­ளா­கிய சிங்­கள மக்கள் அறிந்­து­விடக் கூடாது என்­பதில் கண்ணும் கருத்­து­மாக இருந்து அந்த அர­சாங்கம் செயற்­பட்­டி­ருந்­தது.

உணர்­வு­க­ளுடன் சம்­பந்­தப்­பட்ட அது நம்­பிக்­கையின் அடிப்­ப­டையில் கட்டியெ­ழுப்­பப்­பட வேண்­டி­ய­தாகும். உணர்­வுகள் மதிக்­கப்­பட்டு, பாதிக்­கப்­பட்ட மனங்கள் ஆற்­றுப்­ப­டுத்­தப்­பட வேண்டும். இது வெறு­மனே அர­சியல் ரீதி­யான வாக்­கு­று­தி­க­ளி­னாலும், அர­சியல் ரீதி­யான இலா­பங்­களைக் கவ­னத்­திற்­கொண்டு மேற்­கொள்­ளப்­ப­டு­கின்ற கண்­துடைப்பு அர­சியல் நட­வ­டிக்­கை­க­ளி­னாலும் சாதிக்­கப்­பட முடி­யா­த­தொரு விட­ய­மாகும்.

உணர்­வுகள் மதிக்­கப்­பட்டு நல்­லு­றவு மேம்­ப­டும்­போ­துதான் நம்­பிக்­கையும் உரு­வாகும். அதன் ஊடா­கவே நல்­லி­ணக்கம் சாத்­தி­ய­மாகும். நல்­லி­ணக்­கத்தின் அடிப்­படை­யி­லேயே நிலை மாறு கால நீதிச் செயற்­பா­டுகள் வெற்­றி­க­ர­மாக முன்­னெ­டுக்­கப்­பட முடியும்.

நிலை­மா­று­கால நீதிக்கான செயற்­பா­டென்­பது, உண்­மையைக் கண்­ட­றிதல், நீதி வழங்­குதல், நிவா­ரணம் வழங்­குதல், பாதிப்­புகள் மீள் நிக­ழா­மையை உறுதி செய்தல் ஆகிய நான்கு தூண்­களின் மேல் கட்­டி­யெ­ழுப்­பப்­பட வேண்­டிய ஒரு கைங்­க­ரி­ய­மாகும்.

உண்­மையைக் கண்­ட­றிந்து நீதி வழங்­குதல் என்­பது யுத்­தத்தில் ஈடு­பட்­ட­வர்­களைத் தண்­டிப்­பதை மட்­டுமே நோக்­க­மாகக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது என்ற அர­சியல் சாயம் பூசப்­பட்ட கருத்­து­ரு­வாக்கம் தென்­னி­லங்­கையில் பர­வ­லா­கவும், ஆழ­மா­கவும் பரப்­பப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. இதன் கார­ண­மா­கவே நல்­லாட்­சிக்குத் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்­றுள்ள விவ­சா­யத்தைப் பின்­பு­ல­மாகக் கொண்ட நல்­ல­தொரு ஜன­நா­ய­க­வாதி என கரு­தப்­ப­டு­கின்ற ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் எந்தக் கார­ணத்தைக் கொண்டும் இரா­ணு­வத்­தி­னரை குற்­ற­வாளி கூண்டில் நிறுத்­து­வ­தற்கு இட­ம­ளிக்­க­மாட்டேன் என்று சூளு­ரைக்கச் செய்­தி­ருக்­கின்­றது.

அவ­ரு­டைய இந்தக் கூற்றும், அர­சியல் நிலைப்­பாடும் சிங்­கள பௌத்த மக்­களின் மனங்­களை ஆறு­தல்­ப­டுத்தக் கூடி­ய­தாக இருக்­கலாம். அதே­வேளை, இரா­ணு­வத்­தி­னரால் மிக மோச­மாகப் பாதிக்­கப்­பட்ட தமிழ் மக்­களின் மனங்­களை அந்தக் கூற்றும் நிலைப்­பாடும் மிக­மோ­ச­மாக கீறி காயப்­படுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன என்­பதை அவரும் அவர் சார்ந்­தோரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அப்­பா­விகள் மீது இரா­ணுவ தாக்­கு­தல்­களை மேற்­கொண்­ட­வர்­க­ளையும் கார­ணமே இல்­லாமல் ஆட்­களைப் பிடித்துச் சென்று காணாமல் ஆக்­கி­ய­வர்­க­ளையும் எந்த மனித மனமும், சரி­யான காரி­ய­மாக அல்­லது சரி­யான கட­மை­சார்ந்த பணி­யாக ஏற்­றுக்­கொள்­ள­மாட்­டாது.

இரா­ணுவம் ஆயுதம் ஏந்­தி­ய­வர்­க­ளுடன் போர் புரிந்­ததும் அதில் வெற்றி கண்­டதும் வேறு விடயம். வெறும் சந்­தே­கத்தின் அடிப்­ப­டையில் கைது செய்­யப்­பட்­ட­வர்­க­ளையும் கடத்திச் செல்­லப்­பட்­ட­வர்­க­ளையும் கண்­கா­ணாத முறையில் பிடித்துச் செல்­லப்­பட்­ட­வர்­க­ளையும் வலிந்து காணாமல் ஆக்­கி­ய­வர்­களை கட­மையின் நிமித்தம் பணி செய்­தார்கள் என்று ஏற்று அவர்­களை எவரும் மன்­னிக்கப் போவ­தில்லை.

எனவே, யுத்த காலத்தில் பயங்­க­ர­வாதத் தடைச்­சட்டம், அவ­ச­ர­காலச் சட்டம் என்­ப­வற்றின் கீழ் அரச படை­யி­ன­ருக்கும், அதி­ர­டிப்­ப­டை­யினர் மற்றும் பொலி­ஸா­ருக்கும் அர­சாங்கம் வழங்­கி­யி­ருந்த அதீத அதி­கா­ரங்­க­ளையும் அதி­கார வலு­வையும் பயன்­ப­டுத்தி நீதிக்குப் புறம்­பான செயற்­பா­டு­களை மேற்­கொண்­ட­வர்கள் முதலில் இனம் காணப்­பட வேண்­டி­யது அவ­சியம். அத்­துடன் அதீத அதி­கா­ரங்­க­ளையும் சக்­தி­யையும் அள­வுக்கு மிஞ்­சிய வகையில் - தேவை­யற்ற முறையில் பயன்­ப­டுத்­தி­ய­வர்கள் அந்தச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கு பொறுப்புக் கூற வேண்­டி­யதும் அவ­சியம். இவைகள் நிறை­வேற்­றப்­ப­டாத வரையில் பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு நீதி கிடைக்கப் போவ­தில்லை. அந்த நீதியின் அடிப்­ப­டையில் பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு நிவாரணம் கிடைக்கப் போவ­து­மில்லை. அதி­கார துஷ்­பி­ர­யோ­கங்­களும், அள­வுக்கு மிஞ்­சிய வகையில் அதி­கார பலத்தைப் பயன்­ப­டுத்­திய குற்றச் செயல்­க­ளினால் ஏற்­ப­டு­கின்ற பாதிப்­புகள் மீண்டும் நிக­ழா­மையை உறுதி செய்­யவும் முடி­யாமற் போகும் என்­பதில் சந்­தே­கமே இல்லை.

ஆனால், ஊட­கத்­து­றை­யினர் மத்­தியில் கருத்து வெளி­யிட்ட ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன, ஐ.நா .மனித உரிமைப் பேர­வையின் 2015 ஆம் ஆண்டு தீர்­மா­னத்தை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­கான கால அவ­காசம் முதலில் சிறிய அளவில் நீடிக்­கப்­பட்­ட­தையும் பின்னர், 2017 ஆம் ஆண்டு அந்தக் கால அவ­காசம் மேலும் இரண்டு வரு­டங்­க­ளுக்கு – 2019 ஆம் ஆண்­டு­வரை நீடிக்­கப்­பட்­டி­ருப்­ப­தையும் ஆழ்ந்த திருப்­தி­யுடன் தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார்.

அதே­வேளை, உரிமை மீறல் நட­வ­டிக்­கை­க­ளுக்கு இன்னும் இரண்டு வரு­டங்கள் கழிந்த பின்பே பொறுப்புக் கூற வேண்டும் என்றும் அவர் சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருக்­கின்றார். ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் வழங்­கப்­பட்­டுள்ள இரண்டு வருட கால அவ­கா­சத்­திற்குள் பொறுப்புக் கூறு­கின்ற நட­வ­டிக்கைகள் முன்­னெ­டுத்து முடிக்­கப்­பட வேண்டும் என்ற கருத்­தையே தமிழ் மக்கள் கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். தங்­க­ளுக்கு இழைக்­கப்­பட்­டுள்ள பாதிப்­பு­க­ளுக்­கான நீதியைப் பெறு­வ­தற்­காக இன்னும் இரண்டு வரு­டங்கள் செல்லப் போகின்­றதே என்ற கவ­லையில் அவர்கள் ஆழ்ந்­துள்ள நிலை­யி­லேயே, இன்னும் இரண்டு வருடங்களின் பின்பே பொறுப்புக் கூற வேண்டியிருக்கின்றது என்ற ஜனாதிபதியின் கருத்து வெளியாகியிருக்கின்றது. இது பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் மனங்களை மேலும் பாதிப்படையச் செய்திருக்கின்றது. அத்துடன் அரசாங்கத்தின் மீதும், அரசாங்கத்திற்கு ஒத்துழைத்து வருகின்ற தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமை­யின் மீதும் மேலும் அவநம்பிக்கையை அதிகரிப்பதற்கான நிலைமையையே உருவாக்கியிருக்கின்றது.

ஜனாதிபதி என்பவர் இந்த நாட்டு மக்கள் அனைவருக்கும் உரித்தானவர். அவர் ஒரு இனத்திற்கு மட்டுமோ அல்லது குறிப்பிட்ட ஒரு மதத்தைப் பின்பற்றுகின்றவர்களுக்கோ உரித்தானவரல்ல. அத்துடன் இந்த நாட்டின் பெரும்பான்மை இன மக்களுக்கு மாத்திரம் அவர் அரச தலைவரல்ல என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஜனாதிபதி ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுப்ப­தற்காக நாடு முழுவதும் ஒரு தொகுதியாக மாற்றப்பட்டு, அதனடிப்படையிலேயே ஜனாதிபதி தேர்தல் நடத்தப்படுகின்றது. அத்தகைய தொகுதி அடிப்படையிலேயே நாட்டு மக்கள் அனைவரும் வாக்களித்து, பெரும்பான்மை பலத்தைப் பெறுபவர் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்படுகின்றார். எனவே ஜனாதிபதி என்பவர் நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு வாக்காளருக்கும் பதிலளிக்க வேண்டிய கடப்பாட்டைக் கொண்டிருக்கின்றார். அதேபோன்று ஒவ்வொரு வாக்காளருக்கும் தனது நடவடிக்கையின் மூலம் பொறுப்புக் கூற வேண்டியவராகவும் இருக்கின்றார்.

ஆனால் ஜனநாயகத்தைக் கட்டிக்காப்பார், பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் என்ற ரீதியில் தமது பிரச்சினைகளை ஜனநாயக முறைப்படியும், மனிதாபிமானத்துடனும் தீர்த்து வைப்பார் என்ற அதீத நம்பிக்கை வைத்து வாக்களித்த தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகள் குறித்து அதிக அளவில் அக்கறை காட்டாத ஒருவராகவே பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களினால் நாட்டின் தலைவர் பார்க்கப்படுகின்றார்.

இந்த நிலைமை நாட்டின் ஐக்கியத்திற்கும் யுத்தம் முடிவடைந்துள்ளதையடுத்து ஏற்பட்டுள்ள அமைதி மற்றும் இனங்களுக் கிடையிலான ஐக்கியம் என்பவற்றிற்கும் முரணானது. அது ஆரோக்கியமானதல்ல என்பதையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டி யுள்ளது.

செல்­வ­ரட்னம் சிறி­தரன்

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-04-22#page-1

Categories: merge-rss

ட்ரம்ப்பின் கீழ் வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள்

Fri, 21/04/2017 - 05:47

ட்ரம்ப்பின் கீழ் வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள்
 
 

article_1492664727-Untitled.jpgகனகலிங்கம் கோபிகிருஷ்ணா

ஐக்கிய அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக, இராஜதந்திர அனுபவங்கள் எவையுமற்ற டொனால்ட் ட்ரம்ப் தெரிவுசெய்யப்பட்ட போது, ஐ.அமெரிக்காவின் வெளிநாட்டுக் கொள்கையில், பாரியளவு மாற்றங்கள் ஏற்படுமென்ற எதிர்பார்ப்புக் காணப்பட்டது. முன்னைய ஜனாதிபதிகளைப் போல், இன்னொரு நாட்டின் உள்விவகாரத்தில் தலையிடவோ அல்லது ஆட்சிமாற்றத்தை ஏற்படுத்தவோ அவர் முயல மாட்டார் என்பது, பலரது எதிர்பார்ப்பாக இருந்தது.

இலங்கையிலும் கூட, அந்த எண்ணம் காணப்பட்டது. ட்ரம்ப்பின் வெற்றியை வாழ்த்திய முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ, “ஏனைய நாடுகளின் உள்விவகாரத்தில் தலையிடாத போக்கையுடைய வெளிநாட்டுக் கொள்கையைக் கொண்ட ட்ரம்ப்”இன் வெற்றியை வரவேற்பதாகக் கூறியிருந்தார். அமைச்சரவைப் பேச்சாளர் ராஜித சேனாரத்ன, முன்னாள் பாதுகாப்புச் செயலாளர் கோட்டாபய ராஜபக்‌ஷ போன்றோரும், அவ்வாறான நம்பிக்கையையே வெளிப்படுத்தியிருந்தனர்.

அவர்களது நம்பிக்கைகள் தவறானவை என, அப்போதே சிலர் எடுத்துக் கூறியிருந்தாலும், அவர்களின் எதிர்பார்ப்பையும் குறைகூற முடியாது.

உதாரணமாக, சிரிய ஜனாதிபதி பஷார் அல் அசாட்டை, அப்பதவியிலிருந்து நீக்க வேண்டுமென்பது, ஐ.அமெரிக்காவின் முன்னாள் ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமாவின் நிர்வாகத்தின் எதிர்பார்ப்பாக இருந்தது. ஆனால் ட்ரம்ப்போ, சிரியாவில் காலடி எடுத்து வைக்கக்கூடாது என்று தெரிவித்து வந்தார். அத்தோடு, அசாட்டை நீக்குவது குறித்துக் கருத்துத் தெரிவிக்கவும் மறுத்துவந்தார்.

தவிர, ஈராக்கில் ஐ.அமெரிக்கப் படையெடுப்பு நடத்தப்பட்டமை தவறானது எனவும் அவர் கூறினார். அந்தப் படையெடுப்பு நடத்தக்கூடாது என, ஆரம்பத்திலிருந்தே தான் சொன்னதாக, உண்மையற்ற தகவலை அவர் சொன்னாலும் கூட, இப்போதைய நிலையில், அவரது நிலைப்பாடு அது என்றே பலரும் நம்பினர்.

ஆனால், ட்ரம்ப்புக்கு வாக்களித்த அவரது கடும்போக்கு ஆதரவாளர்கள், அவரது நடவடிக்கைகளால் எவ்வளவுக்கு ஏமாற்றமடைந்துள்ளனரோ, அந்தளவுக்கு, அவரது வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகளும், ஏமாற்றத்தைத் தந்துள்ளன.

ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்பின் வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள் பற்றிய எதிர்வுகூறல்களை வழங்குவதற்கு, அவருடைய அண்மைக்கால சில நடவடிக்கைகளையும் அவற்றின் பின்விளைவுகளையும் ஆராய்வது பொருத்தமானது.

ஐ.அமெரிக்க மக்களில் சுமார் 40 சதவீதமானவர்களால் மாத்திரமே ஆதரவளிக்கப்படும் ஜனாதிபதி ட்ரம்ப், தனது பதவிக் காலத்தில் மேற்கொண்ட, மிகப் பெரியளவிலான வெளிநாட்டுக் கொள்கை வெளிப்பாடாக, சிரியாவில் மேற்கொண்ட தாக்குதலைக் கூற முடியும்.

பஷார் அல் அசாட் தலைமையிலான அரசாங்கத்தின் படைகள், அப்பாவிப் பொதுமக்களை இலக்குவைத்து மேற்கொண்டதாகக் கூறப்படும் இரசாயனக் குண்டுத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, சிரிய அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டில் காணப்படும் விமானத் தளம் மீது, தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது.

இந்தத் தாக்குதலின் பயன்கள் என்ன, அது சந்தித்தது என்ன என்பது தொடர்பான கேள்விகள், இன்னமும் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, தாக்குதலை மேற்கொள்ளப் போவதாக, ரஷ்யப் படையினருக்கு, ஏற்கெனவே அறிவிக்கப்பட்டது. ரஷ்யாவால் ஆதரவளிக்கப்படும் சிரியப் படையினருக்கு, அச்செய்தி போய்ச்சேரும் என்பதைக் கூறுவதற்கு, வெற்றிலையில் மை போட்டுப் பார்க்கும் திறன் தேவைப்படாது. மாறாக, சாதாரண பொது அறிவே போதும். எனவே, சிரியப் படையினருக்கு, பெருமளவுக்குச் சேதம் ஏற்படவில்லை என்றே கூறப்படுகிறது.

ஆனால், இன்னொரு நாட்டில் படை மீது தாக்குதல் நடத்த மேற்கொள்ளப்பட்ட முடிவு என்பது, எமது நாட்டைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதிகள் எதிர்பார்த்த, “வெளிநாடுகளில் மூக்கை நுழைக்காத” வெளிநாட்டுக் கொள்கை கிடையாது. மாறாக, வழக்கமான ஐ.அமெரிக்க நடவடிக்கை தான். இன்னும் சொல்லப் போனால், அரச, அரசாங்கப் படைகள் மீது, நேரடியாகத் தாக்குதல் நடத்துவதென்பது, கடந்த சில ஆண்டுகளில் நடக்காத ஒன்று ஆகும்.

இதில், இந்தத் தாக்குதல் மீதான விமர்சனங்கள், அல் அசாட்டை நியாயப்படுத்தும் வாதங்களாகக் கருதப்படக்கூடாது. அல் அசாட்டை விமர்சிக்கும் அதே நேரத்தில், இன்னொரு நாட்டின் அரசாங்கப் படைகள் மீது தாக்குதல் நடத்துவதையும் விமர்சிக்க முடியும். ஆனால், அல் அசாட், உண்மையிலேயே சர்வாதிகாரி போன்று செயற்படுகிறார் என்பதற்காக நடத்தப்படும் தாக்குதல், நாளைய தினம், ஐ.அமெரிக்க வெளிநாட்டுக் கொள்கைகளோடு ஒத்துக் கொள்ளாத இன்னொரு நாடு மீது நடத்தப்படாது என்பதற்கு, எந்தவிதமான உத்தரவாதமும் கிடையாது.

முன்னாள் ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமாவின் நிர்வாகத்தின் கீழ், சிரியா மீது பல்லாயிரக்கணக்கான ட்ரோன் தாக்குதல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன தானே, எனவே இந்த ஒற்றைத் தாக்குதல் மாத்திரம் எவ்வாறு விசேடமாகும் என்ற கேள்வியெழுப்பப்பட முடியும். ஆனால், ஒபாமா காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்கள், அரசாங்கப் படைகளை இலக்குவைத்து மேற்கொள்ளப்பட்டவை கிடையாது. அதற்காக, அந்தத் தாக்குதல்கள் சரியானவை என்று ஆகிவிடாது. ஆனால் அந்த விடயம், சற்று முரண்பாடு மிகுந்த ஒன்றாகும். அது, தனியாக ஆராயப்பட வேண்டியதாகும்.

அத்தோடு, மிக முக்கியமான அம்சமாக, சிரியாவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஏவுகணைத் தாக்குதல்களால், ஐ.அமெரிக்க ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்புக்கு, தனிப்பட்ட ரீதியிலும் நன்மைகள் ஏற்பட்டிருக்க முடியும் என்பது தான்.

2013ஆம் ஆண்டில், சிரியாவில் இரசாயனத் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டபோது, அந்நாடு மீது தாக்குதல் நடத்தப்படுமென, அப்போதைய ஜனாதிபதி ஒபாமா, எச்சரிக்கை விடுத்தார். அப்போது, சாதாரண பிரஜையாக இருந்த ட்ரம்ப், “தனது ஆதரவு குறைவடைவதைத் தொடர்ந்து, இப்போது ஜனாதிபதி ஒபாமா, தாக்குதல் நடத்தப் போகிறார் பாருங்கள்” என்று தெரிவித்திருந்தார். இந்நிலையில், தேர்தலில் ரஷ்யத் தலையீடுகள், மக்களின் ஆதரவு வீழ்ச்சி போன்ற காரணங்களுக்கு மத்தியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தத் தாக்குதல், ஒபாமா செய்வதாக அவர் குற்றஞ்சாட்டிய அதே காரணத்துக்காக மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்காது என்பதற்கு, எந்தவித உத்தரவாதமும் கிடையாது.

அதேபோன்று, இங்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஏவுகணைத் தாக்குதல்களின் வகையில், ஜனாதிபதி ட்ரம்ப், வியாபார முதலீடுகளைக் கொண்டுள்ளார் என்ற தகவலும் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. இதுவும், அவரது தனிப்பட்ட நலன், இதில் உள்ளடங்கியுள்ளதோ என எண்ண வைக்கிறது.

அடுத்த முக்கியமான விடயம், ஆப்கானிஸ்தானில் மேற்கொள்ளப்பட்ட, பாரிய குண்டுத் தாக்குதல் ஆகும். ஐ.அமெரிக்க வரலாற்றில், அணுகுண்டு அல்லாத மிகப்பெரிய குண்டை, கடந்த வியாழக்கிழமை, ஆப்கானிஸ்தானில் வீசியிருந்தது. அச்சின் மாவட்டத்திலுள்ள ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் ஆயுதக் குழுவைச் சேர்ந்தவர்களை இலக்குவைத்து, இந்தத் தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தது.

இதன் தன்மை காரணமாக, “குண்டுகளின் அன்னை” என்று இது அழைக்கப்படுகிறது. இந்தத் தாக்குதலில், 94 ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் ஆயுததாரிகள் கொல்லப்பட்டதாக, ஐ.அமெரிக்கா தெரிவித்தாலும், ஒருவர் கூடப் பாதிக்கப்படவில்லை என்று, அக்குழு தெரிவிக்கிறது.

இதில், உயிரிழப்புகள், சேதங்கள் ஆகியன ஒருபக்கமிருக்க, அந்தளவு மிகப்பெரிய குண்டை, ஆப்கானிஸ்தானில் வீசுவதற்கு எடுக்கப்பட்ட முடிவு குறித்து, புருவங்கள் உயர்ந்திருக்கின்றன.

ஈராக், சிரியா போன்ற நாடுகள் போலன்றி, நேரடியான போர், பெருமளவில் இடம்பெறாத ஆப்கானிஸ்தானில், எதற்காக, ஐ.அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய அணுவாயுதமல்லாத குண்டை வீச வேண்டுமென்ற கேள்வி, நியாயமானது தான். இதற்கு, ஆப்கானிஸ்தானின் முன்னாள் ஜனாதிபதி ஹமிட் கர்ஸாய் முன்வைத்துள்ள விமர்சனங்களைப் பார்ப்பதும் முக்கியமானது.

தனது ஆயுதங்களைச் சோதிப்பதற்கு, ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் ஆயுதக் குழுவினர் தனது நாட்டில் இருப்பதை, ஐ.அமெரிக்க இராணுவம் பயன்படுத்துகிறது என்று, கர்ஸாய் குற்றஞ்சாட்டினார். அவரது குற்றச்சாட்டை, இலகுவில் புறந்தள்ளிவிட முடியாது.

ஜனாதிபதி ட்ரம்ப் பதவியேற்ற பின்னர், ஐ.அமெரிக்காவால் மேற்கொள்ளப்படும் படை நடவடிக்கைகள், இந்த நடவடிக்கைகளை, சந்தேகக் கண்ணுடனேயே பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. எனவே, பலரும் எதிர்பார்த்ததைப் போன்றல்லாது, வழக்கமான - அல்லது வழக்கத்தை விட அதிகளவிலான, மோசமான - தலையீடுகளையே, ஜனாதிபதி ட்ரம்ப்பின் அரசாங்கமும் மேற்கொண்டுள்ளது என்பது வெளிப்படையானது. அத்தோடு, எதிர்காலத்தில், இது மேன்மேலும் தொடருவதற்கான வாய்ப்புகளே உள்ளன. எனவே, அடுத்த 3 ஆண்டுகளும் 9 மாதங்களும், ஐ.அமெரிக்க வெளிநாட்டுக் கொள்கைகள் என்ற அடிப்படையில், முன்னைய காலங்களை விடப் பெரிதளவு மாற்றங்களை எதிர்பார்ப்பதில், எந்தவிதப் பயன்களும் இல்லை என்று தான் தெரிகிறது.

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/195083/ட-ரம-ப-ப-ன-க-ழ-வ-ள-ந-ட-ட-க-க-ள-க-கள-#sthash.6Zp78JR5.dpuf
Categories: merge-rss

ஒரே குரலில் பேச முடியாத ‘தேசிய அரசாங்கம்’

Thu, 20/04/2017 - 20:19
ஒரே குரலில் பேச முடியாத ‘தேசிய அரசாங்கம்’
 

article_1492667126-article_1479829797-auதற்போதைய அரசாங்கம், தேசிய அரசாங்கம் என்பதாகவே கூறப்படுகிறது. நீதிமன்றத் தீர்ப்பொன்றும் அதனை உறுதி செய்துள்ளது. ஆனால், தேசிய அரசாங்கம் ஒன்றில் இருக்க வேண்டிய ஐக்கியம் அரசாங்கத்துக்குள் இல்லை. அது மக்களைப் பாதிக்கும் அளவுக்கு இப்போது மோசமான நிலையை எட்டியுள்ளது.  

அரசாங்கத்துக்குள் இருக்கும் இந்த முரண்பாடுகள், தற்போது பல உயிர்களையும் காவு கொண்டுள்ளது. மீதொட்டமுல்ல குப்பை மேடு சம்பந்தமாக அரசாங்கத்துக்குள் நிலவும் முரண்பாட்டையே நாம் இங்கு குறிப்பிடுகிறோம்.  

ஸ்ரீ ல.சு.கவின் மைத்திரி குழுவின் உறுப்பினரான மேல் மாகாண முதலமைச்சர் இசுர தேவப்பிரிய, மீதொட்டமுல்ல குப்பை மேட்டிலுள்ள குப்பைகளை மீள்சுழற்சி செய்து பயன்பெறும் நோக்கில் கடந்த வருடம் பிரிட்டிஷ் நிறுவனம் ஒன்றுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். அந்த நிறுவனத்தின் அதிகாரிகள் இங்கு வந்து குப்பை மேட்டைப் பார்வையிட்டனர்.   

ஆனால், அதற்காக குப்பை மேட்டின் அருகே 60 பேர்ச்சஸ் காணி அவசியமாகியது. அதனைச் சம்பந்தப்பட்ட அரச நிறுவனமான நகர அபிவிருத்தி அதிகார சபை வழங்கவில்லை என அவர் குற்றஞ்சாட்டினார். அதற்கிடையே அரசாங்கத்தின் மற்றொரு அமைச்சர் குப்பை மேட்டை ஜாஎலைக்கு எடுத்துச் செல்ல திட்டம் தீட்டினார். ஜாஎல மக்கள் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். கிறிஸ்தவ மதகுருக்களும் அதனை எதிர்த்தனர்.  

கடந்த மாதமும் கொலன்னாவ மக்கள் குப்பை மேட்டை மீதொட்டமுல்லயிலிருந்து அகற்றுமாறு கோரி ஆர்ப்பாட்டம் செய்தனர். ஆனால் குப்பை மேடு அகற்றப்படவும் இல்லை; மீள்சுழற்சி செய்யப்படவுமில்லை. 

இறுதியில் கடந்த தமிழ், சிங்கள புத்தாண்டு தினத்தில் குப்பை மேடு, அருகிலுள்ள வீடுகள் மீது சரிந்ததில் இது வரை 30 பேர் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்; மேலும் பலர் காணாமற்போயுள்ளனர். இப்போதும் அரசாங்கத் தலைவர்கள் நடந்த அனர்த்தத்தைப் பற்றியும் குப்பைப் பிரச்சினையை தீர்ப்பதைப் பற்றியும் ஒன்றுக்கு ஒன்று முரணான விளக்கங்களை வழங்கிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.  

குப்பை மேடு சரியும் போது பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஜப்பானில் இருந்தார். அங்கிருந்து ஊடகங்களுக்கு அறிக்கையொன்றை வெளியிட்ட அவர், குப்பை மேடு சம்பந்தமாகத் தீர்வொன்றை அமுலாக்கவிருக்கும் போது, இந்த அனர்த்தம் இடம்பெற்றது என்று குறிப்பிட்டு இருந்தார்.  

இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்குவது தொடர்பாகக் கடந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை நடைபெற்ற கூட்டமொன்றில் உரையாற்றிய ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, குப்பை மேட்டை மீதொட்டமுல்லயிலிருந்து அகற்றுவது தொடர்பாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் எனக் கூறினார். பிரதமர் வைத்திருக்கும் தீர்வுத் திட்டத்தைப் பற்றி அவர் அறிந்திருக்கவில்லை.  

நகர அபிவிருத்தி அதிகார சபைக்குப் பொறுப்பான பெரு நகரங்கள் மற்றும் மேற்கு அபிவிருத்தி அமைச்சர் சம்பிக்க ரணவக்க குப்பை மேட்டை ஜாஎலைக்கு எடுத்துச் செல்ல முற்பட்ட போது, ஜாஎல மக்கள் காட்டிய எதிர்ப்பை நினைவூட்டினார். அதாவது, அவர் இன்னமும் குப்பை மேட்டை ஜாஎலைக்கு எடுத்துச் செல்லும் நோக்கத்திலேயே இருக்கிறார். அந்தத் திட்டத்தை நியாயப்படுத்தவே அவர் அந்த எதிர்ப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். ஆனால், ஜனாதிபதி ஜாஎலைக்கு குப்பை மேட்டை எடுத்துச் செல்வதாகக் கூறவில்லை.   

கொலன்னாவ பகுதியில் வேறு திட்டமொன்றின் கீழ் நிர்மாணிக்கப்பட்டு இருக்கும் வீடுகளை இந்த அனர்த்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்டு,  வீடுகளை இழந்த மக்களுக்கு வழங்க ஜனாதிபதி முடிவு செய்திருப்பதாக ஐ.தே.க நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் இந்தக் குப்பை மேட்டை அகற்றும் போராட்டத்தில் ஆரம்பம் முதல் ஈடுபட்டு வருபவருமான எஸ்.எம். மரிக்கார் ஞாயிற்றுக்கிழமை கூறினார்.   

ஆனால், ஜனாதிபதி மேற்படி நிவாரணக் கூட்டத்தில் ஆற்றிய உரையை ஒளிபரப்பிய எந்தவொரு ஊடகமும் ஜனாதிபதி அவ்வாறு கூறியதாகக் கூறவில்லை. மாறாக பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு புதிதாக வீடுகளை நிர்மாணிக்க போதிய நிதியை வழங்குவதாக அமைச்சர் ரணவக்க கூறியதாக அனர்த்த முகாமைத்துவ அமைச்சர் அனுர பிரியதர்ஷன யாப்பா கூறினார்.   

குப்பை மேட்டுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது சம்பந்தமாகவோ பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு வீடுகளை வழங்குவது தொடர்பாகவோ அரசாங்கத்துக்குள் பொதுவானதோர் கருத்தோ அல்லது திட்டமோ இல்லை என்பதையே இது காட்டுகிறது.  

திடீரென அவ்வாறானதோர் திட்டத்தை தாயாரிக்க முடியாது தான். ஆனால், இது ஒன்றும் எவரும் எதிர்பார்க்காத அனர்த்தம் அல்ல. குப்பை மேட்டுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்த மீதொட்டமுல்ல மக்கள் இந்தக் குப்பை மலை எப்போதாவது தமது பிள்ளைகளின் தலை மீது சரியும் என்பதை எத்தனையோ முறை ஊடகங்களிடம் கூறியிருந்தார்கள்.   

ஆனால், எவரும் ஏற்கெனவே 300 அடிக்கு மேல் உயர்ந்து நாளொன்றுக்கு மேலும் 800 தொன் குப்பை சேரும் இந்தக் குப்பை மலை தொடர்பான பிரச்சினையை தீர்ப்பதில் அவசரம் காட்ட வேண்டும் என நினைக்கவில்லை. இப்போதும் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் ஒன்றுக்கு ஒன்று முரணான கருத்துகளை வெளியிட்டுக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்.  

இந்த விடயத்தில் பிரதான இரு அரசியல் கட்சிகளுக்கும் அரசியல் இலாபம் தேட தார்மிக உரிமை இல்லை. ஏனெனில், இந்த இரு கட்சிகளின் தலைவர்களே இந்தக் குப்பை மேட்டை வளர்த்தவர்கள். முப்பதாண்டு கால போரை நிறுத்தினோம் என்றும் கொழும்பை அழகுபடுத்தினோம் என்றும் மார் தட்டிக் கொண்டு தமது பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும் பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் செலவளித்து விமானம் வராத விமான நிலையங்களையும் கப்பல் வராத துறைமுகங்களையும் நிர்மாணித்த மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசாங்கம் இந்தப் பிரச்சினையை தீர்க்க நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை.  

அதேபோல், மீதொட்டமுல்ல குப்பை மேட்டைப் பற்றிய பிரச்சினையை தீர்ப்பதாக 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலிலும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் கொலன்னாவ மக்களுக்கு வாக்குறுதியளித்து பதவிக்கு வந்த மைத்திரி - ரணில் அரசாங்கமும் பதவிக்கு வந்து இரண்டு ஆண்டுகள் கடந்தும் தமது அரசாங்கத்தின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களே ஆர்ப்பாட்டம் செய்தும், அப்பிரச்சினையைத் தீர்க்க எந்தவித நடவடிக்கையையும் எடுக்கவில்லை.   

மேல் மாகாண முதலமைச்சர் பிரிட்டிஷ் நிறுவனத்துடன் சேர்ந்து குப்பை மேட்டைமீள்சுழற்சி முறை மூலம் அகற்ற முற்பட்டதைப் பற்றி அவரது கட்சித் தலைவரான ஜனாதிபதியாவது அக்கறை காட்டியதாகத் தெரியவில்லை.  

இந்த அரசாங்கத்தில இருக்கும் சில தலைவர்கள் ஏனைய நாடுகளில் கைத்தொழில, சுகாதாரம், கல்வி போன்ற பல விடயங்களைப் பற்றி புள்ளி விவரங்களுடன் மக்களுக்கு விவரிவுரை நிகழ்த்துவார்கள். எந்தப் பிரச்சினையை எந்த நாடு எவ்வாறு தீர்த்தது என்று எடுத்த எடுப்பில் விளக்கமளிப்பார்கள்.   

ஆனால் ஏனைய நாடுகளில் குப்பைப் பிரச்சினை எவ்வாறு தீர்க்கப்படுகிறது என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது போலும்; அல்லது அந்த முறைகளைப் பாவித்து இங்கு குப்பைப் பிரச்சினையை தீர்க்க அவர்களுக்கு அவசியம் இல்லைப் போலும்.  

இப்போதும் இந்தக் குப்பை மேட்டை ஜாஎலைக்கோ அல்லது வேறு எங்கோ கொண்டு செல்வதைத்தான் அரச தலைவர்களும் அதிகாரிகளும் தீர்வாகக் கருதுகிறார்கள்.வேறு தீர்வு எதுவும் அவர்களுக்கு தெரியாது. எங்கு எடுத்துச் சென்றாலும் இந்த மலையின் மீது நாளாந்தம் 800 தொன் அல்லது எதிர்க்காலத்தில் அதற்கும் மேலாக குப்பை சேர்ந்த வண்ணமே இருக்கும்.   

அவ்வாறு குப்பையை எங்கு எடுத்துச் சென்றாலும் அது பாரிய காடாக இல்லாவிட்டால் நிச்சயமாக மனித குடியிருப்புகள் அருகிலேயே குவியும். அங்கும் இது போன்ற அனர்த்தங்களும் நோய் பரவும் அபாயமும் ஏற்படும்.

பாரிய காடுகளில் இந்தக் குப்பை மலையை கொட்டினாலும் அது வன விலங்குகளைப் பாதிக்கும். ஏற்கெனவே குப்பையை உண்டு இறந்து போகும் யானைகளைப் பற்றிய செய்திகள் பொலன்னறுவை போன்ற பகுதிகளில் இருந்து அடிக்கடி வருகின்றன.  

மாகாண சபை உறுப்பினர்கள் அடிக்கடி மக்களின் பணத்தைக் கோடிக் கணக்கில் செலவழித்து கூட்டாக கல்விச் சுற்றுலா என்ற பெயரில் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்கிறார்கள். வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில் அபிவிருத்தி மற்றும் நிர்வாக முறைகளைக் கற்றுக் கொள்ளவே அவர்கள் அவ்வாறு செல்கிறார்கள் என அவ்வப்போது கூறப்படுகிறது.   

அவ்வாறான சில சந்தர்ப்பங்களில் அவர்கள் ஏனைய நாடுகளில் குப்பை பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்காக அந்நாடுகளில் மீள் சுழற்சி முறையை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதையும் பார்த்துவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், ஒரு பிரதேச சபைக்குரிய பிரதேசத்திலாவது அந்த மீள்சுழற்சி முறையை அவர்கள் பயன்படுத்த முயற்சித்ததாக எந்தத் தகவலும் இல்லை.  

கொழும்பு என்பது உலகில் மிகப் பெரும் நகரம் அல்ல; அதனை விட பன்மடங்கு பாரிய நகரங்களிலும் குப்பை சேரத்தான் செய்கிறது. அமெரிக்காவில் வொஷிங்டன், நியூயோர்க், நகரங்களிலும் சீனாவில் பெய்ஜிங் நகர், ஜப்பானில் டோக்கியோ நகர், ரஷ்யாவில் மொஸ்கோ நகர் ஆகிய நகரங்களில் சேராத குப்பையா கொழும்பில் சேர்கிறது? ஆனால், அவ்வாறான பாரிய நகரங்களில் குப்பைப் பிரச்சினை இருப்பதாக எந்தவொரு ஊடகத்திலும் நாம் பார்த்தில்லை.  

இலங்கையில் குப்பையும் அரசியலாகி விட்டுள்ளது. அதேவேளை சிலருக்கு எங்காவது குப்பை குவித்தல் பணம் சம்பாதிக்கும் வழி முறையாகியுள்ளது. இதற்கு முன்னர் கொட்டாஞ்சேனை அருகே புளூமென்டல் பிரதேசத்திலேயே கொழும்பு நகரில் சேரும் குப்பைகள் கொட்டப்பட்டன. அங்கும் இது போன்றதோர் குப்பை மலை உருவாகியிருக்கிறது.   

அந்தக் குப்பை மலை அமைந்த காணி ஒரு தனி நபருக்குச் சொந்தமானது என்றும் அவருக்கு கொழும்பு மாநகர சபை அதற்காக பல இலட்ச ரூபாய் மாதாந்தம் வழங்கி வந்ததாகவும் அந்தத் தொகையில் ஒரு பகுதி மீண்டும் மாநகர சபை அதிகாரிகளுக்கு இலஞ்சமாக வழங்கப்படுவதாகவும் எனவே மாநகர சபை அதிகாரிகள் குப்பையை மீள்சுழற்சி செய்யவோ வேறு இடத்துக்கு எடுத்துச் செல்லவோ இடமளிப்பதில்லை என மாநகர சபையின் உயர் அதிகாரி ஒருவர் அக்காலத்தில் எம்முடன் கூறியிருந்தார்.  

தற்போதைய அரசாங்கத்துக்குள் நிலவும் கட்சிப் பிளவுகளே தற்போது இந்தப் பிரச்சினையை தீர்க்க இருக்கும் பிரதான தடையாக அமைந்துள்ளது. அது இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதில் மட்டும் தடையாக இருக்கவில்லை.

ஏறத்தாழ அரசாங்கத்தின் எந்தவொரு தேர்தல் வாக்குறுதியையும் நிறைவேற்ற முடியாத நிலையை அந்த உட்பூசல்கள் உருவாக்கியுள்ளன.  

குறிப்பாக இந்த நிலைமை இனப் பிரச்சினையை தீர்ப்பதில் பெரும் தடையாக இருப்பதாகவும் தெரிகிறது. ஏனெனில் அரசாங்கத்துக்குள் இனப் பிரச்சினை விடயத்தில் ஓருமித்த கருத்து இல்லை.  

தேசிய அரசாங்கம் என்ற பெயரில் இதற்கு முன்னரும் நாட்டில் அரசாங்கங்கள் இருந்துள்ளன. ஆனால், அப்போது தேசிய அரசாங்கம் என்றால் என்ன என்று சட்ட விளக்கம் இருக்கவில்லை. 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி எட்டாம் திகதி நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் நல்லாட்சி அரசாங்கம் பதவிக்கு வந்து மூன்று மாதங்களில் அதாவது 2015 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 28 ஆம் திகதி நிறைவேற்றப்பட்ட 19 ஆவது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் அதற்கு சட்ட விளக்கம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.   

அதன் பிரகாரம் தேசிய அரசாங்கம் என்றால் ஒரு தேர்தலில் ஆகக் கூடிய ஆசனங்களைப் பெறும் கட்சி ஏனைய கட்சிகளுடன் இணைந்து உருவாக்கும் அரசாங்கம் தேசிய அரசாங்கமாகும். ஐக்கிய தேசியக் கட்சி சின்னத்தில் போட்டியிட்ட நல்லாட்சிக்கான தேசிய முன்னணியே 2015 ஆம் ஆண்டு ஓகஸ்ட் மாதம் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் ஆகக் கூடிய ஆசனங்களைப் பெற்றது. ஆனால், அக்கூட்டணி ஐ.தே.க சின்னத்தில் போட்டியிட்டதால் சட்டப்படி ஐ.தே.கவே ஆகக் கூடிய ஆசனங்களைப் பெற்ற சட்சியாகக் கருதப்படுகிறது.                                                         

தேசிய அரசாங்கம் ஒன்றை அமைக்க ஐ.தே.க தலைமை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியுடன் கூட்டு ஒப்பந்தம் ஒன்றை செய்து கொண்டுள்ளது. ஆனால், ஸ்ரீ ல.சு.க என்றதோர் கட்சி, சட்டப்படி நாடாளுமன்றத்தில் இல்லை. ஸ்ரீ ல.சு.ககாரர்கள் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் சின்னத்திலேயே கடந்த தேர்தலில் போட்டியிட்டனர்.   

எனவே, அந்த ஒப்பந்தத்தை பாவித்து தற்போதைய அரசாங்கம் சட்டப்படி நிறுவப்பட்ட தேசிய அரசாங்கமென்று எனக் கூற முடியாது. ஆனால், இது தேசிய அரசாங்கம் ஒன்றல்ல எனப் பிரகடனப்படுத்துமாறு கோரி தாக்கல் செய்யப்பட்ட வழக்கொன்று அண்மையில் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது.   

எனவே, இது தேசிய அரசாங்கமாகச் சட்டப்படி ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது. ஆயினும், ஒரு தேசிய அரசாங்கத்தில் இருக்க வேண்டிய பொதுத் தேசிய கொள்கை இந்த அரசாங்கத்திடம் இருக்கிறதா என்று பார்த்தால், அவ்வாறு எதுவும் இருப்பதாக தெரியவில்லை. மீதொட்டமுல்லயில் சுமார் 30 பேர் தமது உயிரை கொடுத்து அதனை நிரூபித்துள்ளனர்.   

சகல முக்கிய விடயங்களிலும் ஐ.தே.கவுக்கும் ஸ்ரீ ல.சு.கவுக்கும் இடையே முரண்பாடுகள் தென்படுகின்றன. அதுவே அரசாங்கத்தின் தலைவர்கள் கடந்த ஜனாதிபதி மற்றும் நாடாளுமன்றத் தேர்தல்களின் போது மக்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற முடியாதிருக்க பிரதான காரணமாக இருக்கிறது.  

இவ்வாறு இரு கட்சிகளும் முரண்படும் விடயங்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துக் கொண்டு பார்த்தால், ஊழல் ஒழிப்பு போன்ற ஒரு சில விடயங்களைத் தவிர ஏனைய விடயங்களில் ஐ.தே.க தமது தேர்தல் வாக்குறுதிகளில் சிலவற்றை நிறைவேற்ற முயல்வதாகவும் ஸ்ரீ ல.சு.கவே எப்போதும் முரண்பட்டுக் கொள்கிறது என்றும் தெரிகிறது.   

ஸ்ரீ ல.சு.க தலைவராக இருக்கும் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன கட்சிக்குள் தமது செல்வாக்கு குறைந்துவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் எப்போதும் செயற்படுவதே இதற்குக் காரணம் எனத் தெரிகிறது. அரசாங்கத்திலுள்ள பிரதான கட்சிகளிடையே முரண்பாடுகள் இருப்பது மட்டுமன்றி சிறு கட்சிகளும் இந்தக் கட்சிகளுடன் சிலவேளைகளில் முரண்பட்டுக் கொள்கின்றன.   

அரசாங்கத்துக்கும் மாகாண சபைக்கும் இடையே நிலவும் முரண்பாடே மீதொட்டமுல்ல அனர்த்தத்துக்கு காரணம் என முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ கூறியிருந்தார். உண்மை தான். ஆனால் அவர் தமது காலத்தில் இந்தப் பிரச்சினையை தீர்க்காததற்கான பொறுப்பையையும் ஏற்க வேண்டும்.   

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/195087/ஒர-க-ரல-ல-ப-ச-ம-ட-ய-த-த-ச-ய-அரச-ங-கம-#sthash.niqImqgb.dpuf
Categories: merge-rss

ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா போட்ட குண்டு

Thu, 20/04/2017 - 16:15
ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா போட்ட குண்டு
 

article_1492664893-Afga.jpgதெ. ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ 

மூன்றாம் உலகப் போருக்கான சாத்தியங்கள் பற்றி அடிக்கடி பேசுகிறோம். மூன்றாம் உலகப் போருக்கான அறைகூவலாக, பல நிகழ்ச்சிகள் கடந்த அரைநூற்றாண்டு காலத்தில் வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால், இன்றுவரை மூன்றாம் உலகப் போர் என்றவொன்று நிகழவில்லை என ஆறுதலடைகிறோம். “மூன்றாம் உலகப் போரில் என்ன நிகழுமென்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், மூன்றாம் உலகப் போரொன்று நடந்தால் அதில் என்ன நிகழுமென்று சொல்லவியலாது. ஆனால், அவ்வாறு நிகழுமிடத்து, நான்காம் உலகப் போரென்பது தடிகளாலும் பொல்லுகளாலுமே நடக்கும் என உறுதிபடச் சொல்லவியலும்” என்ற, அல்பேட் ஐன்ஸ்டீனின் புகழ்பெற்ற கூற்று மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்டப்படுகிறது. இவ்வாறு மூன்றாம் உலகப் போர் பற்றிய அச்சங்கள் தோன்றி மறைகின்றன. கடந்த சில வாரங்களாக நடைபெற்ற நிகழ்வுகள், நாம் வாழும் உலகு பற்றிய புதிய கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளன.  

முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போர்கள் நடைபெற்றது போலத்தான், மூன்றாம் உலகப் போரும் நடைபெற வேண்டுமா? இப்போது நாம் மூன்றாம் உலகப் போருக்குள் வாழ்ந்துகொண்டா இருக்கிறோம்? எம்மை அறியாமலே மூன்றாம் உலகப் போர் தொடங்கி நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறதா? போர் என்ற அறிவிப்போ எச்சரிக்கையோ இன்றி நடக்கும் போராக மூன்றாம் உலகப் போர் இருக்குமா?  

கடந்த வியாழக்கிழமை, அணுகுண்டு சாராத அதேவேளை, ‘அனைத்துக் குண்டுகளின் தாய்’ என அழைக்கப்படுகின்ற உலகின் மிகப் பெரிய குண்டான, GBU-43/B Massive Ordnance Air Blastia ஐ ஆப்கானிஸ்தான் - பாகிஸ்தான் எல்லையில் அமெரிக்கா வீசியமையானது, இக்கேள்விகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் நியாயத்தை விளக்குகிறது. இக்குண்டானது, நடுவானில் கிட்டத்தட்ட 10,000 கிலோகிராம் நிறையுள்ள வெடிமருந்தை வெடிக்கச் செய்து, அந்தக் காற்றுவெளியையே தீப்பற்றச் செய்யக் கூடியது. இது 900 மீற்றர் சுற்றுவட்டத்துக்குள்ளாக இருக்கும் எதுவொன்றும் தெரியாவண்ணமான ஒரு பாரிய அதிர்வை உருவாக்கி, அதன் அதிர்ச்சி அலைகள் 2.8 கிலோமீற்றர்கள் சுற்றுவட்டம் வரையிலும் மனிதர்களைக் கொல்லும் திறன்கொண்டவை. இக்குண்டினால் குறிவைக்கப்படும் பகுதிக்குள் மாட்டிக் கொண்டவர்களுக்கு இந்த வெடிப்பின் பாதிப்பு, ஓர் அணுஆயுதம் வெடித்ததற்கு நிகரான பாதிப்பைக் கொண்டிருக்கும்.  

இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஜப்பானிய நகரங்களான ஹிரோஷிமா நாகாசாகி மீது அணுகுண்டுகள் வீசப்பட்டு எழுபத்திரெண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அதேயளவு வீரியவும் ஆபத்தும் உடைய குண்டொன்று வீசப்பட்டிருக்கிறது. மனிதகுலத்துக்கெதிரான குற்றத்தை இன்னொரு தடவை அமெரிக்கா நிகழ்த்தியிருக்கிறது. இந்நிகழ்வு மூன்று அடிப்படையான விடயங்களை நோக்கிக் கவனங்குவிய வைக்கிறது.  

முதலாவது, உலக வரலாற்றில் இவ்வாறதொரு முக்கிய நிகழ்வு ஊடகங்களினால் கவனிப்புக்குள்ளாகவில்லை. இந்த நாசகாரச் செயல் கண்டு, யாரும் சீற்றங் கொள்ளவில்லை. இது ஒரு முக்கிய சம்பவமாகவே கருத்திற் கொள்ளப்படாமல் பொதுப்புத்தி மனோநிலையில் இன்னொரு நிகழ்வுபோல கடந்துபோகும் வண்ணம் பார்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. ஊடகங்கள் முதல் அரசியல்வாதிகள், மனித உரிமைப் போராளிகள் எனத் தம்மை அழைத்துக் கொள்பவர்கள் வரை அனைவரதும் கள்ள மௌனம் வலுவான செய்தியொன்றைச் சொல்கிறது.  

இரண்டாவது, 9/11 தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்த அமெரிக்காவின் ஆப்கானிஸ்தான் மீதான போரின் போதோ அல்லது ஈராக் மீதான போரின் போதோ பயன்படுத்தப்படாத இக்குண்டானது, இப்போது ஆப்கானிஸ்தான்-பாகிஸ்தான் எல்லையில் சிலநூறு ஜ.எஸ்.ஜ.எஸ் ஆயுததாரிகளைக் கொல்வதற்காக ஏன் வீசப்பட்டது. இதன் முக்கியத்துவம் என்ன.  

மூன்றாவது உலகெங்கும் மனித உரிமைகள் பற்றியும் அதன் பாதுகாப்பின் அவசியம் பற்றியும் பாடமெடுக்கும் அதைக் காக்கப் படையெடுக்கும் அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டாளிகளும், இச்செயலை ஒரு மனித உரிமை நடவடிக்கையாகக் காண்கிறார்களா. இது எவ்வகையான மனிதாபிமான நடவடிக்கையாகக் கொள்ளப்படுகிறது.  

இக்குண்டு வீசப்பட்டமையும் அதைத் தொடர்ந்த ஊடகங்கள் காட்டிய மௌனமும் அச்சமும் கலக்கமும் தருவனவாய் உள்ளன. இச்செயலைக் கண்டிக்க எவரும் முன்வரவில்லை. அமெரிக்காவின் முற்போக்கு முகமூடியை அணிந்து கொண்ட பேர்ணி சாண்டர்ஸ் முதல் முற்போக்கான சாய்வுள்ளவையாகக் காட்டிக் கொள்ளும் ஊடகவியலாளர்கள் வரை எவரும், இக்குண்டுகள் வீசப்பட்டமை தொடர்பில் வாய் திறக்கவில்லை. பயங்கரவாத்துக்கெதிரான இன்னொரு வெற்றிகரமான நடவடிக்கை என்றவிதமாக, இச்செயலை சில ஊடகங்கள் பாராட்டின. இவ்வாறதொரு கொடிய செயற்பாட்டை வாழ்வின் அன்றாட நிகழ்வுகளில் ஒன்றுபோலக் கருதி அப்பால் நகரும் செயலானது, நாம் வாழும் உலகில் அநியாயங்களுக்கான அமைதியான ஒப்புதலாகவன்றி வேறெதுவாகவும் பார்க்கப்பட இயலாதது.  

மிகுந்த அச்சந்தருவது யாதெனில், இத்தாக்குதலின் விளைவால் ஏற்பட்ட சேத விவரங்கள் இன்றுவரை அறியத்தரப்படவில்லை. இதன் சேத விவரங்களை எந்தவோர் ஊடகமும் சொல்லவில்லை. வெள்ளை மாளிகை செய்தித் தொடர்பாளரிடம் சேத விவரங்களைக் கேட்கும் திராணி எந்தவோர் ஊடகவியலாளருக்கும் இல்லை. இன்னொரு வகையில் ‘பயங்கரவாதத்துக்கெதிரான போரில்’ அவை தேவையற்றவை என கருதியிருக்கலாம், அல்லது இதை கூட்டுத்சேதத்தின் (collateral damage) கணக்கில் சேர்த்திடலாம் என முடிவுசெய்திருக்கலாம். இவ்வாறுதான் பாரிய குற்றங்கள் யார் கண்ணுக்கும் படாமல் கடந்து போகின்றன.  

எந்தவொரு மிகப்பெரிய போரும் நடைபெறாத நிலையில், கிழக்கு ஆப்கானில் ஒளிந்திருக்கின்ற சிறிய ஆயுதங்களை மட்டும் கொண்டுள்ள வலிமையற்ற சிலநூறு ஆயுததாரிகளைக் கொல்வதற்காக இவ்வாறாதொரு பேரழிவு ஆயுதத்தை பயன்படுத்தியமைக்கான அறிவுரீதியானதும் தர்க்கரீதியானதுமான நியாயம் எதுவும் இருக்க முடியாது. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது அணுகுண்டைப் பயன்படுத்துவதற்கான எதுவிதமான நியாயமோ தேவையோ இருக்கவில்லை என்பதை இங்கு நினைவூட்டல் தகும்.  

இக்குண்டு பயன்படுத்தப்பட்டதன் ஊடு, சில முக்கிய செய்திகளை அமெரிக்கா சொல்ல விளைகிறது. குறிப்பாக, புதிய அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்பின் நிர்வாகம் உலகை எவ்வாறு அச்சுறுத்தலின் ஊடு கட்டுப்படுத்த விளைகிறது என்பதன் குறிகாட்டியாக இதை கொள்ளவியலும். அமெரிக்க இராணுவம், தன் நலன்களின் பேரில் செய்யத் துணிந்தவற்றுக்கு எந்த தடைகளும் இல்லை என்பதையே இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. சர்வதேச சட்டங்கள், மனித உரிமைகள், மனிதாபிமான சட்டங்கள் என எதுவுமே அமெரிக்க செய்ய நினைப்பவற்றுக்குத் தடையல்ல என்பதை இது மீண்டுமொருமுறை நிறுவியுள்ளது. இன்னொரு வகையில் இதை உலகுக்கு எடுத்துக் காட்டுவது தான் இந்த தாக்குதலின் பிரதான நோக்கமாகவும் இருக்கிறது என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.  

இக்குண்டைப் பயன்படுத்திய காலப்பகுதி மிக முக்கியமானது. வடகொரியா மீதான நேரடியான அமெரிக்க மிரட்டல்களின் பின்னணியில், கொரிய தீபகற்பம் தொடங்கி சிரியா மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா வரையிலும் பதற்றங்கள் பெருகிச் செல்லும் நிலையில் இக்குண்டு வீசப்பட்டிருப்பானது ரஷ்யா, ஈரான், வட கொரியா மற்றும் அமெரிக்காவின் நலன்களுக்கு சவால் விடத் துணிகின்ற எந்தவொரு நாட்டின் மீதும் அமெரிக்கா கட்டவிழ்த்து விடத்தக்க வன்முறையின் மட்டத்துக்கு எந்த வரம்புமில்லை என்ற எச்சரிக்கையை விடுப்பதையே இது குறித்து நிற்கிறது.  

2001ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கா ஆப்கானிஸ்தான் மீது படையெடுத்து, அங்கே தலிபான் அரசாங்கத்தைக் கவிழ்த்து, தனது சொந்த கைப்பாவை ஆட்சியை அமர்த்தியது முதலாய், கடந்த 15 ஆண்டுகளாக குருதிதோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பினைத் தொடர்கிறது. தரவுகளின் படி 2001 முதலாக ஆப்கானிஸ்தானில் கிட்டத்தட்ட 200,000 பேர் உயிரிழந்திருக்கிறார்கள் என்று மதிப்பிடுகிறது. இலட்சக்கணக்கானோர் காயமடைந்திருக்கிறார்கள், மில்லியன் கணக்கானோர் அகதிகளாகி இருக்கின்றனர். மத்திய ஆசியாவின் எரிசக்தி வளம் செறிந்த பிராந்தியத்தின் மீது தனது கட்டுப்பாட்டை நிலைநாட்டும் தளமாகவே ஆப்கானிஸ்தான் இருந்து வருகிறது. 9/11 தாக்குதல் தலையிடுவதற்கான நல்லதொரு சாட்டாகியது. 

முடிவற்றுத் தொடரும் ஆப்கானிஸ்தானின் யுத்தத்துக்கும் அரசியல் குழப்பநிலைக்கும் தீர்வு காணும் வகையில் போரிடுகின்ற உள்நாட்டுத் தரப்புகளிடையே அமைதித் தீர்வு ஒன்றை எட்டுவதற்கான பேச்சுவார்த்தைக்கு ஏற்பாடாகியிருந்த நிலையில், இத்தாக்குதல் நிகழ்ந்துள்ளது. ஏப்ரல் மாதம் 14ஆம் திகதி ரஷ்யத் தலைநகர் மொஸ்கோவில் இப்பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்ட நிலையில், பேச்சுவார்த்தைக்கு முதல்நாள் இத்தாக்குதலை அமெரிக்கா நடாத்தியது. இந்தியா, ஈரான் உள்ளிட ஒன்பது பிற நாடுகளும் பங்கேற்க உடன்பட்ட நிலையில், பேச்சுவார்த்தையில் கலந்து கொள்ளக் தலிபான்கள் விருப்பம் தெரிவித்தமை குறிப்பிடத்தக்கது. அழைப்பு விடுக்கப்பட்டபோதும் அமெரிக்கா பங்கேற்க மறுத்ததோடு, தலிபான்களுக்கு ரஷ்யா ஆதரவளிப்பதான அடிப்படையற்ற குற்றச்சாட்டுகளை அமெரிக்க இராணுவத் தளபதிகள் தொடர்ந்து சொல்லி வருகிறார்கள். இவை அமைதியான சுதந்திரமான ஆப்கானிஸ்தான் ஒன்றை உருவாக்க யார் விரும்பவில்லை என்பதை வெட்டவெளிச்சமாக்குகிறது.  

இக்குண்டைப் பிரயோகிக்கும் முடிவை தானே எடுத்ததாக ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள அமெரிக்கத் தளபதி சுட்டிக் காட்டுகிறார். இம்முடிவு குறித்து தன்னிடம் கருத்துக் கேட்கப்படவில்லை என்றும் இராணுவரீதியான முடிவுகளை எடுக்கும் அதிகாரத்தை தான் இராணுவத்திடமே விட்டுவிட்டதாக அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் சொல்கிறார். இது அமெரிக்க வெளியுறவுக் கொள்கையில் இராணுவத்தின் வகிபாகத்தை தெளிவுற விளக்குகிறது. இதை ‘சரியான பாதைக்கு அமெரிக்க ஜனாதிபதி திரும்புகிறார்’ என்றவகையில் அமெரிக்கப் பத்திரிகைகள் போர்முரசை அறைகின்றன.  

அமெரிக்காவின் இச்செயலானது, மனித உரிமைகள் பற்றிய அறஞ்சார்ந்த வினாக்களை எழுப்புகிறது. சிரியாவில் ஆதாரமற்ற இராசயன வாயுத்தாக்குதல்களைக் காரணங்காட்டி, சிரியா மீது வான்தாக்குதல்களை நிகழ்த்திய அமெரிக்கா மறுபுறம் மனிதகுலத்துக்கெதிரான குற்றங்களை ஆப்கானில் நிகழ்த்துகிறது. இது மனித உரிமைக் காவலர்களின் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை. மனித உரிமைக் கண்காணிப்பகம், சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை என்பன இது குறித்துக் கண்டனமெதையும் தெரிவிக்கவில்லை. இவை மனித உரிமைகளின் இரட்டை முகத்தை காட்டுவதோடு மனித உரிமை என்பதன் உண்மை முகத்தைத் தோலுரிக்கின்றன.  

இவையனைத்தும் நாம் இப்போது மூன்றாம் உலக யுத்தத்துக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றோமா என்ற ஜயத்தை எம்முள் எழுப்புகின்றன. என்றாவது ஒருநாள் உலக வரலாறு எழுதப்படும்போது ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா போட்ட குண்டே மூன்றாம் உலகப் போரின் தொடக்கப்புள்ளி என எழுதப்படலாம். நாம் அறியாமலேயே மூன்றாம் உலகப் போருக்குள் வாழ்ந்து மடிந்துவிடவும் இயலுமாகலாம். உலகம் அத்திசை நோக்கியே நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.  

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/195084/ஆப-க-ன-ஸ-த-ன-ல-அம-ர-க-க-ப-ட-ட-க-ண-ட-#sthash.g70jC8B5.dpuf
Categories: merge-rss

தொடர் போராட்டங்களினால் மூச்சுத் திணறும் கூட்டமைப்பு

Thu, 20/04/2017 - 11:41
தொடர் போராட்டங்களினால் மூச்சுத் திணறும் கூட்டமைப்பு
 

article_1492666753-article_1479829865-prவடக்கு - கிழக்கு கடந்த இரண்டு மாதங்களாகத் தொடர் போராட்டங்களினால் மூர்க்கம் பெற்றிருக்கின்றது.   
வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோர் தொடர்பில் பதிலுரைக்க வலியுறுத்தும் போராட்டங்கள், இராணுவ ஆக்கிரமிப்பிலுள்ள காணிகளை விடுவிக்க வலியுறுத்தும் போராட்டங்கள் மற்றும் அரச வேலை கோரும் பட்டதாரிகளின் போராட்டங்கள் என்று போராட்டங்களுக்கான காரணங்கள் தமிழர் தாயகப் பகுதியெங்கும் நிறைந்திருக்கின்றன.  

கிளிநொச்சி, கந்தசுவாமி ஆலய முன்றலில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகள் முன்னெடுத்துள்ள தொடர் போராட்டம் இன்று புதன்கிழமை 59 ஆவது நாளாகத் தொடர்கின்றது.  

 உறுதியான பதிலோ தீர்வோ கிடைக்காத பட்சத்தில் போராட்டத்தினை எந்தக் காரணம் கொண்டும் கைவிடப் போவதில்லை என்று போராட்டக்காரர்கள் தெரிவித்திருக்கின்றார்கள். கிளிநொச்சிப் போராட்டத்துக்கு இணையாக, வவுனியாவிலும் மருதங்கேணியிலும் திருகோணமலையிலும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகள் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.   

அதுபோல, காணி மீட்புப் போராட்டங்கள் கேப்பாபுலவு, முள்ளிக்குளம், பன்னங்கண்டி உள்ளிட்ட பகுதிகளில் தொடர்கின்றது.  

இந்தப் போராட்டங்களின் மத்தியில்தான் சித்திரைப் புது வருடமும் பிறந்திருக்கின்றது. புது வருடங்களின் மீது ஒருவித நம்பிக்கையை கொள்வது மனித இயல்பு.   

அதுபோலவே, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகளும் தமது எட்டு வருட காலத்தை அண்மித்துவிட்ட தேடலுக்கு பதில் கிடைக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கின்றார்கள். இலங்கையில் அதிகமான மக்கள் சித்திரைக் கொண்டாட்டங்களில் முழ்கியிருக்க, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகளும், காணிகளை மீட்கப் போராடும் மக்களும் கறுப்பு ஆடைகள் அணிந்து கொழுத்தும் வெயிலில் உட்கார்த்திருந்தார்கள். 

ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவுக்கும், எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்கும் இடையில் புதிய வருடத்துக்கு அடுத்த நாள் (சனிக்கிழமை மாலை) சந்திப்பொன்று இடம்பெற்றது.   

அதன்போது, தான் வழங்கிய வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற முடியாமல் போனமை தொடர்பில் ஜனாதிபதி ஒப்புக்கொண்டுள்ளதாக கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் எம்.ஏ.சுமந்திரனை மேற்கோள்காட்டி செய்திகள் வெளியாகியிருந்தன.   

குறிப்பாக, “காணி விடுவிப்பு மற்றும் அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை தொடர்பில் ஆராய்ந்து அறிக்கை சமர்ப்பிக்குமாறு சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளுக்கும், படைத்துறையினருக்கும் கடந்த வருடமே தான் ஆணையிட்டிருந்ததாகவும், ஆனாலும், அவர்கள் அதனைச் செய்து முடிக்கவில்லை என்றும், அதனால் தான் வழங்கிய வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற முடியாது போயுள்ளதாகவும் ஜனாதிபதி குறிப்பிட்டிருக்கின்றார்.  

ஜனாதிபதியின் இந்தப் பதிலில் எவ்வளவு பொறுப்பற்ற தன்மை வெளிப்படுகின்றது என்பதை வாசிப்பவர்கள் அறிந்து கொள்ளலாம். பாதுகாப்பு அமைச்சராகவும் ஜனாதிபதியாகவும் இருக்கும் அவர், தன்னுடைய நேரடியான கண்காணிப்பிலுள்ள விடயங்கள் சார்பில் தான் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வழங்கிய வாக்குறுதிகள் தொடர்பில் எந்தவித செயற்பாட்டு ஊக்கமும் இன்றி, தன் கீழுள்ள அதிகாரிகள் மீது பழி சுமத்தி தன்னுடைய பொறுப்பினைத் தட்டிக்கழித்துக் கொண்டு தப்பிக்க முனைந்திருக்கின்றார் என்றும் புரியும்.  

மாற்றங்களின் நாயகனாக தன்னை பெருப்பித்துக் காட்டிக் கொள்வது தொடர்பில் மைத்திரிபால சிறிசேன இன்னமும் பெரும் ஆர்வத்தோடு இருக்கின்றார். ஆனால், அவரைக் குறித்து கட்டமைக்கப்பட்ட பிம்பங்கள் மெல்ல மெல்ல உடைந்து விழுந்து கொண்டிருக்கின்ற தருணத்தில், அவர் முன்னைய ஜனாதிபதிகள், ஆட்சியாளர்கள் போல மற்றவர்கள் மீது பழி சுமத்திவிட்டு தப்பிக்க நினைக்கின்றார்.  

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அரசாங்கத்துக்கு கால அவகாசம் வழங்கி காத்திருந்தவர்கள் பட்டியலில் முதலிடத்தில் இருப்பவர்கள் இரா.சம்பந்தனும், எம்.ஏ.சுமந்திரனும் ஆகும்.   

ஆனால், அவர்கள் இருவரும் கூட, கடந்த நாட்களில் வெளிப்படையாக அரசாங்கத்தினை விமர்சிக்கும் சூழல் ஏற்பட்டிருக்கின்றது. கடந்த 10ஆம் திகதி வவுனியாவில் இடம்பெற்ற நிகழ்வொன்றில் கலந்து கொண்டு பேசிய இரா.சம்பந்தன், “மைத்திரி - ரணில் அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் பொறுமையைச் சோதிப்பதாகவும், தாங்கள் வேறு முடிவினை எடுக்க வேண்டியிருக்கும்” என்றும் எச்சரிக்கும் தொனியில் பேசியிருந்தார்.   

அரசாங்கத்தோடும், தென்னிலங்கையோடும் முரண்பாடுகள் இன்றி விடங்களைக் கையாண்டு வெற்றி கொள்ள வேண்டும் என்று தொடர்ந்தும் கூறி வந்த தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் முடிவுகளை எடுக்கின்ற தலைமை இவ்வாறு கூறியதும் சற்று அதிர்வு உண்டாகியது. உண்மையில், அவர் ஏமாற்றத்தின் புள்ளியில்தான் இப்படிக் கூறவும் வேண்டி வந்திருக்கின்றது.  

வடக்கு- கிழக்கில் எங்கு திரும்பினாலும் போராட்டங்கள். அந்தப் போராட்டங்களை எந்தச் சாக்குப்போக்குச் சொல்லியும் விலக்கிவிட முடியாத அளவுக்கு அந்தப் போராட்டங்களின் தன்மை மாறிவிட்டது. அப்படியான நிலையில், உறுதியான பதில் (தீர்வு) இன்றி மக்களை அணுக முடியாத சூழலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு இன்றைக்கு வந்திருக்கின்றது.  

 அதாவது, இந்தப் போராட்டங்கள் ஏற்படுத்தியிருக்கின்ற அழுத்தங்கள் அரசாங்கத்துக்கு எவ்வளவோ, அதேயளவுக்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குமானது. அப்படியான தருணத்தில் இரா.சம்பந்தன், அரசாங்கத்தின் மீது பொறுமையிழந்து சென்றதற்கான காரணங்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.  

கடந்த ஜனவரி மாதமளவில் வடக்கு- கிழக்கில் ஆரம்பித்த தொடர் போராட்டங்களில் அரசியல் கட்சிகளையும், பிரதிநிதிகளையும் முன்னுக்கு வைத்துக் கொள்வதை போராட்டங்காரர்கள் தவிர்த்தார்கள். இது, அரசியல் கட்சிகளுக்கு சற்று அழுத்தமாக மாறியது.   

குறிப்பாக தமிழ் மக்களின் வாக்குகளை ஏக நிலையில் பெற்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு அதிக அழுத்தமாக இருந்தது. இந்தச் சூழலைக் கையாள்வது தொடர்பில் இரா.சம்பந்தனும் எம்.ஏ.சுமந்திரனும் அரசாங்கத்தோடு பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுத்த போதிலும், கிடைக்க தீர்வு என்பது பகுதியளவாகவே இருந்தது.   

ஆனால், போராட்டங்களோ, இருந்த அளவினைக் காட்டிலும் அனைத்துத் திசைகளிலும் முளைக்க ஆரம்பித்தன. இதனால், விரும்பியோ விரும்பாமலோ மக்களின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லியாக வேண்டும். அதுவும், மக்கள் எதிர்பார்க்கும் பதிலை சொல்லியாக வேண்டும்.   

அந்தப் பதில்களை அரசாங்கத்தின் செயற்திட்டங்கள் மற்றும் முன்னோக்கிய நகர்வுகளின் மூலமே பெற்றுக் கொள்ள முடியும். அப்படியான சந்தர்ப்பத்தில் காத்திருத்தலுக்கான காலம் என்பது கடந்துவிட்டது என்பதை இரா.சம்பந்தன் ஏற்றுக்கொண்டு அதிருப்தி வெளிப்பாட்டின் புள்ளியில் வந்து நிற்கின்றார். இந்தப் புள்ளியில்தான், எம்.ஏ.சுமந்திரனும் வந்து நிற்கின்றார்.  

கடந்த வாரம் தொலைக்காட்சி விவாதமொன்றில் கலந்து கொண்டு பேசிய எம்.ஏ.சுமந்திரன், “தமிழ் மக்களின் உணர்வுகளையும், தேவையையும் கூட்டமைப்பு புரிந்து கொண்டிருக்கின்றது. ஆனால், இருக்கின்ற பிரச்சினைகள் அனைத்துக்கும் ஒரே நாளிலோ குறுகிய காலத்திலோ தீர்வைக்காண முடியாது. ஆக, சில விடயங்களுக்கு கால அவகாசமும் காத்திருப்பும் தேவை. ஆனால், அதை மக்களிடம் சொல்லும் போது மக்கள் கோபப்படுவது இயல்பானது. அந்தக் கோபத்திலுள்ள நியாயத்தையும் நாம் அறிவோம். ஆனால், எமக்கு வழங்கப்பட்ட பொறுப்பைக் கைவிட்டு விலகிவிட முடியாது.“ என்றார்.   

மற்றொரு பக்கம், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களை பதவி விலகக் கோரும் விடயமொன்று மேல் நோக்கி கொண்டு வரப்படுகின்றது. தமிழ் மக்களின் ஆணையைப் பெற்றவர்கள் என்கிற ரீதியில் கூட்டமைப்பினால் விடயங்களைக் கையாள முடியாவிட்டால், “பதவி விலகுவதன் மூலம் சர்வதேச ரீதியில் அரசாங்கத்துக்கு அழுத்தங்களை வழங்க முடியும்” என்பது பதவி விலகல் கோரிக்கைகளை முன்வைக்கும் தரப்பின் வாதமாகும்.   

ஆனால், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கு நாடுகளினதும், இந்தியாவினதும் ஆசிபெற்ற தற்போதையை அரசாங்கத்துக்கு அழுத்தங்களை விடுப்பதற்காக கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பதவி விலகினால், அதனை அந்த நாடுகள் எவ்வாறு நோக்கும் என்கிற கேள்வியும் முக்கியமானது.   

பதவி விலகல் தொடர்பில் எழுப்பப்பட்ட கேள்வியொன்றுக்கு பதிலளித்த கூட்டமைப்பின் செயலாளர் மாவை சேனாதிராஜா, “ஜெயவர்த்தன காலத்தில், நாடாளுமன்றத்தில் நாங்கள் எல்லோரும் பதவி விலக்கியிருந்தோம். ஆகவே, பதவி விலகுவதென்பது எமக்குப் புதிய விடயமல்ல. பதவி விலகுவதன் மூலம் மக்களுடைய பிரச்சினைக்குத் தீர்வைக் காணலாம் அல்லது எங்கள் இலக்குகளை அடையலாம் என்றதொரு தேவை ஏற்படுமிடத்து நாங்கள் அதைச் செய்வதற்குத் தயங்கமாட்டோம். அது தொடர்பிலான தீர்மானங்களை சர்வதேச சமூகத்தோடு இணைந்து எடுப்போம்.” என்றிருக்கின்றார்.  

இப்படியான சூழலில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் உறவுகள், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் உள்ளிட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களையும், மாகாண சபை உறுப்பினர்களையும் தங்களது போராட்டங்களோடு இணைந்து கொண்டு முன்செல்வதற்கு அழைப்பு விடுத்திருக்கின்றார்கள்.  

 தொடர் போராட்டங்களில் அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் பிரதிநிதிகளை இரண்டாம் கட்டத்தில் வைத்துக் கொண்டிருந்த போராட்டக்காரர்கள், தலைமை ஏற்பதற்கு அழைத்திருப்பது என்பது முக்கியமான கட்டமாகும். 

இந்தச் சூழலைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தன்னுடைய தலையைக் கொடுத்தாவது கையாண்டு சாத்தியமான வழிகளைத் திறக்க வேண்டும்.                                                                                                                             

இல்லையென்றால், நிலைமை இன்னும் மோசமாக மாறும். அப்போது, கூட்டமைப்பை காப்பாற்றுவது தொடர்பில் யாரும் சிந்திக்க மாட்டார்கள்.  

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/195086/த-டர-ப-ர-ட-டங-கள-ன-ல-ம-ச-ச-த-த-ணற-ம-க-ட-டம-ப-ப-#sthash.YVrBD0Rq.dpuf
Categories: merge-rss

விடாக்கண்டன் கொடாக்கண்டன் நிலையில் பந்து விளையாட்டாக மாறியுள்ள காணி விவகாரம்

Wed, 19/04/2017 - 18:02
விடாக்கண்டன் கொடாக்கண்டன் நிலையில் பந்து விளையாட்டாக மாறியுள்ள காணி விவகாரம் – செல்வரட்னம் சிறிதரன்
 
kepapilavu.jpg
 
தமிழ் மக்களின் காணிப்பிரச்சினை என்பது பல வருடங்களாகத் தொடர்ந்து வருகின்ற ஒரு விவகாரமாகும். வடக்கும் கிழக்கும் தமிழ் பேசும் மக்களின் தாயகப் பிரதேசம் என்ற கோரிக்கை எழுவதற்கு இந்தக் காணிப் பிரச்சினையே மூல காரணமாகும்.
 
தமிழ் மக்களின் இன விகிதாசாரத்தை படிப்படியாகக் குறைப்பதற்காகவே, வலிந்து மேற்கொள்ளப்படுகின்ற சிங்கள குடியேற்றங்கள் மூலம் தமிழ் மக்களின் காணி உரிமைகளைப் பறித்தெடுக்கின்ற அரசியல் உத்தியை மாறி மாறி ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கங்கள் பின்பற்றி வந்துள்ளன. ஆனால் ஆயுதப் போராட்டமானது, இந்த சிங்களக் குடியேற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்தியிருந்தது.
 
யத்தத்திற்கு முந்திய காலப்பகுதியில் மகாவலி திட்டம் என்ற பாரிய பொருளாதார அபிவிருத்தித் திட்டத்தின் ஊடாக இலகுவாக தமிழ் பிரதேசங்களை சிங்கள அரசுகள் கபளீகரம் செய்து வந்துள்ளன. குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் இந்த நடவடிக்கை மிகவும் வெற்றிகரமாகச் செயற்படுத்தப்பட்டிருந்தன. இதன் காரணமாகவே மட்டக்களப்பு, திருகோணமலை ஆகிய மாவட்டங்களில் தமிழ் மக்களின் இன விகிதாசாரம் வீழ்ச்சியடைய நேர்ந்தது என்று துணிந்து கூற முடியும்.
 
யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததன் பின்னர் சிங்களக் குடியேற்றங்களை முன்னரைப் போன்று பெரிய அளவில் அரசாங்கங்கள் முன்னெடுக்கவில்லை. சிங்களவர்களையே கிட்டத்தட்ட முழுமையான அளவில் கொண்டிருந்த படையினரையே அரசாங்கங்கள் விடுதலைப்புலிகளுக்கு எதிரான யுத்தத்தில் பயன்படுத்தியிருந்தன. யுத்தம் முடிவுக்கு வந்த பின்னரும், யுத்த மோதல்கள் இடம்பெற்ற வடக்கிலும் கிழக்கிலும் இராணுவத்தினர் யுத்த தேவைக்காகக் கைப்பற்றி நிலைகொண்டிருந்த காணிகளிலேயே இன்னும் படையினர் நிலைகொண்டிருக்கின்றனர்.
 
யுத்தத்தில் விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனுடன், அவருக்கு அடுத்த நிலையில் இருந்த தளபதிகள் மற்றும் தலைவர்களையும் படிப்படியாக யுத்த நடவடிக்கைகளின் மூலமாகவும், மனிதாபிமானத்திற்கு அப்பாற்பட்டு உரிமை மீறல் நடவடிக்கைகளின் மூலமாகவும் அரசாங்க படைகள் அழித்தொழித்திருக்கின்றன. இதனால் தமிழ் மக்களின் ஆயுதப் போராட்டமானது, திட்டமிட்ட வகையிலான சதித்திட்டத்தின் கீழ் நிர்மூலமாக்கப்பட்டுள்ளது.
 
யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததன் மூலம் பயங்கரவாதம் நாட்டில் இல்லாமல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றது என்று யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த முன்னைய அரசாங்கம் பெருமையடித்துக் கொண்டது. ஆனால் யுத்த மோதல்கள் இடம்பெற்ற பிரதேசங்களில்  இருந்து இராணுவத்தின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கவோ அல்லது அவர்களால் கைப்பற்றப்பட்ட பொதுமக்களின் காணிகளைத் திருப்பிக் கொடுத்து அவர்களை மீள்குடியேறச் செய்யவோ அந்த அரசு ஆர்வம் காட்டவில்லை.
 
யுத்தம் முடிந்துவிட்டதுதானே, இராணுவத்தின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து அவர்கள் நிலைகொண்டுள்ள காணிகளைப் பொதுமக்களிடம் திருப்பிக் கையளிக்க வேண்டும் என கோரியபோது, இராணுவத்தினர் தேசிய பாதுகாப்பை முன்னிட்டே அங்கு இன்னும் நிலைகொள்ளச் செய்யப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்று அரசு நொண்டிச் சாட்டைக் கூறியது.
 
அது மட்டுமல்லாமல், பயங்கரவாதத்தை ஒழித்துக் கட்டி, நாட்டு மக்களை பயங்கரவாதப் பிடியில் இருந்து மீட்டு, சுதந்திரத்தைப் பெற்றுத் தந்ததாக இராணுவத்தினரை மேன்மைப்படுத்தி, அவர்களை அனைத்துத் துறைகளிலும் முன்னிலைப்படுத்தியது. அவர்கள் உள்ளுர் அரச நிர்வாகச் செயற்பாடுகளில் தலையிடவும், மீள்குடியேற்றம், மீள் கட்டுமாணப் பணிகள் என்பவற்றில் மிகவும் முக்கியமான பங்கினை வகிக்கவும் முன்னைய அரசு வழிவகுத்து அதற்குரிய அதிகாரங்களை வழங்கியிருந்தது.
 
நல்லாட்சி அரசாங்கம் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றதன் பின்னர், சிவில் நிர்வாக நடவடிக்கைகளில் இராணுவத்தினருடைய செயற்பாடுகளைக் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைத்துள்ள போதிலும், யுத்த மோதல்கள் இடம்பெற்ற வடக்கு கிழக்குப் பிரதேசங்களில் இருந்து இராணுவத்தினரை விலக்கிக்கொள்வதற்கு அது விரும்பவில்லை.
 
 
இராணுவத்தினரைத் தமிழ்ப்பிரதேசங்களில் தொடர்ந்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதில் ஜனாதிபதி மகிந்த பின்பற்றி வந்த அதே கோள்கையையே ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான அரசாங்கமும் இராணுவத்தினருக்கு மிகுந்த விசுவாசத்துடன் கடைப்பிடித்து வருகின்றது.
நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் கீழ் தமிழ் மக்கள் தமது பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணப்படும் என்பதில் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்கள்.
 
குறிப்பாக இராணுவத்தினர் வசமுள்ள காணிகள் விடுவிக்கப்படும். தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களைக் கண்டுபிடித்துத் தருவதிலும், அது தொடர்பில் பொறுப்பு கூறுவதிலும் ஜனாதிபதி மைத்திரபால சிறிசேனவும் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க ஆகியோர் மிகுந்த பொறுப்போடு மனிதாபிமானம் மேலோங்கிய வகையில் நடந்து கொள்வார்கள் என்று தமிழ் மக்களி மிகுந்த ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்த்திருந்தார்கள்.
 
ஆனால் இந்த மூன்று விடயங்களிலும் முன்னைய அரசாங்கத்தைப் போலவே நல்லாட்சி அரசாங்கமும் பாராமுகமாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றது என்பதைப் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் அறிந்து மிகுந்த கவலையடைந்திருக்கின்றார்கள். அத்துடன் அவர்களுடைய கவலை, அரசியல் ரீதியான சீற்றமாகவும் மாற்றம் பெற்றிருக்கின்றது.
 
நல்லாட்சி அரசாங்கத்தை ஆட்சி பீடம் ஏற்றுவதற்கு முன்னின்று உழைத்ததுடன் நின்றுவிடாமல், அந்த அரசுக்கு தென்னிலங்கையில் உள்ள பௌத்த சிங்கள தீவிரவாத அரசியல் சக்திகளிடமிருந்து தமிழ் மக்களுடைய விவகாரங்களினால் அரசியல் ரீதியாக எந்தவிதமான பாதிப்பும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதில் அதிக அக்கறையோடு செயற்பட்டு வருகின்ற தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமையின் மீதும் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் அதிருப்தியடைந்திருக்கின்றார்கள்.
 
எதிர்ப்பு அரசியல் போக்கைக் கைவிட்டு, நட்பு அரசியல் உத்தியைக் கடைப்பிடித்துள்ள தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமை, அதனையோர் இராஜதந்திர நடவடிக்கையாக அல்லது இராஜீய ரீதியிலான அரசியல் நகர்வாகக் கடைப்பிடித்து, தங்களுடைய பிரச்சினைகளுக்குப் படிப்படியாக தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகளை தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமை மேற்கொள்ளும் என்று பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் எதிர்பார்த்திருந்தார்கள்.ஆனால் அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறவில்லை.
 
தமிழ் மக்களுக்கு எந்தவிதமான பிரச்சினைகளும் இல்லை, அவர்களுடைய பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்கிறோம் என்ற போர்வையில் பெரும்பான்மையினராகிய சிங்கள பௌத்தர்களுக்குப் பாதிப்புகள் ஏற்படத்தக்க வகையில், அவர்களுக்கு அளவுக்கு மிஞ்சிய அளவில் சலுகைகளையும் அதிகாரங்களையும் அரசு வழங்க முயற்சிக்கின்றது என்று வெளிப்படையாகவே கூறி வருகின்ற பௌத்த சிங்கள அரசியல் தீவிரவாத சக்திகளினால் அரசுக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதிலேயே கூட்டமைப்பின் தலைமை தீவிர கவனம் செலுத்தி வருகின்றது என்ற கருத்துருவாக்கம் – தங்களுடைய எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாத காரணத்தினால் – பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டிருக்கின்றது.
 
இத்தகைய ஒரு நிலையில்தான், தமது பிரச்சினைகளுக்குத் தாங்களே தீர்வு காண வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தமது காணிகளில் இருந்து படையினர் வெளியேற வேண்டும் என  கோரி, வீதிகளில் இறங்கி போராடி வருகின்றார்கள். கேப்பாப்பிலவு போன்ற இடத்தில் இராணுவ முகாம்களின் வாயிலில் அமர்ந்து மக்கள் துணிவுடன் தமது போராட்டத்தை முன்னெடுத்திருக்கின்றார்கள்.
 
கேப்பாப்பிலவு, புதுக்குடியிருப்பு, முள்ளிக்குளம், பரவிப்பாஞ்சான், பன்னங்கண்டி என்று பல இடங்களிலும் இந்த வீதிப் போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தன. கிளிநொச்சி பரவிப்பாஞ்சானிலும், முல்லைத்தீவு புதுக்குடியிருப்பிலும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுடைய போராட்டத்திற்குப் பலன்கள் கிடைத்தன.
 
பொதுமக்களுக்குச் சொந்தமான காணிகளை இராணுவம் மீளக் கையளித்தது. ஏனைய இடங்களில் மாதக்கணக்கைக் கடந்து போராட்டங்கள் இடம்பெற்று வருகின்றன.
காணிகளுக்கான போராட்டத்தைப் போலவே, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்பில் அரசு பொறுப்பு கூற வேண்டும். விடுதலையோ விசாரணைகளோ இன்றி பல வருடங்களாக சிறைகளில் வாடுகின்ற தமிழ் அரசியல் கைதிகளை விடுதலை செய்ய வேண்டும் எனக் கோரி, கிளிநொச்சி, வவுனியா, முல்லைத்தீவு, யாழ் மாவட்டத்தில் மருதங்கேணி, திருகோணமலை போன்ற இடங்களில் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுடைய உறவுகள் தொடர்ச்சியாகப் போராட்டம் நடத்தி வருகின்றார்கள்.
 
இந்தப் பின்னணியிலேயே தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளருமாகிய சுமந்திரனுடன் சென்று ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவைச் சந்தித்து இராணுவம் நிலைகொண்டுள்ள பொதுமக்களுடைய காணிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும். அரசியல் கைதிகள் விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும் என கோரியிருந்தார்.
 
அதற்குப் பதிலளித்த ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, காணிகளை விடுவிப்பது தொடர்பில் ஏற்கனவே படையதிகாரிகளுக்கு தன்னால் பணிப்புரை விடுவிக்கப்பட்டுள்ள போதிலும், தனது உத்தரவுகள் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை என கூறியிருக்கின்றார்.
 
இதேபோன்று தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விடயத்திலும் தனது உத்தரவு நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை என்று ஜனாதிபதி தங்களிடம் கவலை வெளியிட்டதாக சம்பந்தன் தெரிவித்திருக்கின்றார்.
 
ஜனாதிபதியுடனான சந்திப்பின்போது, தாங்கள் இராணுவ தளபதி உள்ளிட்ட பாதுகாப்புத் தரப்பினரைச் சந்தித்துப் பேசவுள்ளதாகத் தெரிவித்ததையடுத்து, இந்த இரண்டு விடயங்களிலும் அதிகாரிகளை, உடனடியாகக் கவனம் செலுத்தி நடவடிக்கை எடுக்குமாறு உத்தரவிடுவதாக ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தெரிவித்ததாகவும் தங்களுக்கு முன்னாலேயே சம்பந்தப்பட்ட சில அதிகாரிகளுடன் அவர் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசியதாகவும் அவர் கூறியிருக்கின்றார்.
 
ஜனாதிபதியுடனான சந்திப்பையடுத்து பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் மற்றும் முப்படைகளின் தளபதிகள் கலந்து கொண்ட கூட்டம் ஒன்றில் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைவரும் எதிர்க்கட்சித் தலைவருமாகிய சம்பந்தனுடைய தலைமையில் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கலந்து கொண்டு காணிப் பிரச்சினைகள் குறித்துப் பேசியிருக்கின்றார்கள்.
 
இந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின்போது, தமிழ் மக்களுடைய காணிகளைப் பிடித்து வைத்திருப்பது தவறான விடயம் என்பதை படையதிகாரிகளுக்குத் தாங்கள் எடுத்துரைத்து, இந்தப் பிரச்சினைக்கு முடிவு காண வேண்டும். அவற்றைப் பொதுமக்களிடம் கையளிக்க வேண்டியது படையதிகாரிகளின் கடமை என்பதை வலியுறுத்தியதாக சம்பந்தன் செய்தியாளர்களிடம் பேசுகையில் கூறியுள்ளார்.
 
காணிகளை விடுவிப்பது தொடர்பில் முல்லைத்தீவு, கிளிநொச்சி மற்றும் யாழ்ப்பாணம் ஆகிய மாவட்டங்களில், அந்தந்த மாவட்ட அரசாங்க அதிபர்களுடைய தலைமையில் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும், அந்தந்தப் பிரதேசத்து இராணுவ அதிகாரிகளும் சந்தித்துக் கலந்துரையாடவுள்ளதாகவும், அதற்கான திகதிகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
 
மாவட்ட மட்டத்திலான இந்தக் கூட்டங்களில் இராணுவத்தின் வசமுள்ள காணிகள் பற்றிய தகவல்கள் திரட்டப்பட்டு, பாதுகாப்பு அமைச்சில் மீண்டும் ஓர் உயர் மட்டச் சந்திப்பில் காணிகளை விடுவிப்பது தொடர்பாக ஆராயப்பட்டு முடிவெடுக்கப்படும் என்றும், இத்தகைய பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்நது மேற்கொள்ளப்படும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
 
புதிய அரசாங்கத்துடன் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுடைய பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக ஆக்கபூர்வமான வகையில் பேச்சுக்கள் எதுவும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை என்று கூறப்படுகின்ற பின்னணியில் காணி விடயங்கள் மற்றும் தமிழ் அரசியல் கைதிகளின் விடயம் குறித்து ஜனாதிபதியுடன் பேச்சுநடத்தியதன் பின்னர், முப்படைகளின் தளபதிகளுடன் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளருடைய முன்னணியில் பேச்சுக்கள் நடத்தப்பட்டு, இது விடயத்தில் தொடர்ந்து பேச்சுக்கள் நடத்தப்படும் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டிருப்பது வரவேற்கத்தக்க ஒரு விடயமாகும்.
 
எனினும் முப்படைகளின் தளபதிகளுடனான சந்திப்பின்போது, பொதுமக்களுடைய காணிகளை இராணுவம் கைவிட்டு வெளியேறிச் செல்ல வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப்பட்டபோது, இராணுவ தளபதி அளித்த பதில் சீரிய சிந்தனைக்குரியது. காணி பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதில் கையாளப்பட்டுள்ள வழிமுறைகள் பற்றியும் சிந்திக்கத் தூண்டியிருக்கின்றது.
 
ஏனெனில் காணிப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணும் விடயத்தில் ஜனாதிபதி பந்தை இராணுவ தரப்பினரிடமும், பாதுகாப்புத் தரப்பினர் அந்தப் பந்தை மீண்டும் அரசாங்கமாகிய ஜனாதிபதியிடமும் மாறி மாறி அடித்தருப்பதைத் தெளிவாகக் காண முடிகின்றது.
‘இராணுவம் பலாத்காரமாக எந்தக் காணியையும் பிடித்து வைத்திருக்கவில்லை. அவ்வாறு காணி பிடிப்பதற்கு இராணுவத்திற்கு அதிகாரமில்லை.
 
இராணுவத்திடம் உள்ள காணிகளை விட்டு வெளியேறுமாறு அரசாங்கம் கூறுமாக இருந்தால் நாங்கள் அங்கிருந்து உடனடியாக வெளியேறிவிடுவோம். காணிப் பிரச்சினையில் சிவில் முறையில் ஜனாதிபதியும் அதிகாரிகளுமே நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். எங்களுக்கு அந்த அதிகாரம் கிடையாது’ என்று மிகுந்த அதிகாரத் தொனியில் அழுத்தம் திருத்தமாக இhணுவத் தளபதி கூட்டமைப்பினரிடம் கூறியிருக்கின்றார்.
 
எனவே, காணிகளை விட்டு வெளியேறுமாறு நாட்டின் பாதுகாப்பு அமைச்சரும், முப்படைகளின் தளபதியுமாகிய ஜனாதிபதி கூறினாலே போதும். வடக்கு கிழக்குப் பிரதேசங்களில் இருந்து இராணுவத்தினர் பொதுமக்களுடைய காணிகளில் இருந்து வெளியேறிவிடுவார்கள். இதற்கான உத்தரவு ஜனாதிபதியிடம் இருந்து வரவேண்டும். தமிழ் மக்களின் அரசியல் தலைமையை ஏற்றுள்ள தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமையே அவ்வாறு  உத்தரவிடுவதற்கு ஜனாதிபதியைத் தூண்ட வேண்டும்.
 
அது அந்தத் தலைமையின் பொறுப்பாகும். அத்றகுரிய பேச்சுவார்த்தைகளையும் நடவடிக்கைகளையும் முன்னெடுக்க வேண்டியது அந்தத் தலைமையின் தட்டிக்கழிக்க முடியாத பொறுப்பாகும்.
 
எனவே, தலையை விடுத்து வாலைப் பிடிப்பது போன்று மாவட்ட மட்டத்தில் இராணுவ அதிகாரிகளைச் சந்தித்து கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசாங்க அதிபருடைய தலைமையில் காணிகள் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டுவதற்குத் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்பதும் பொருத்தமானதொரு நடவடிக்கையாகத் தோன்றவில்லை.
 
யுத்தம் முடிவடைந்து எட்டு வருடங்களாகின்றன. இராணுவத்தினர் வசம் எத்தனை ஏக்கர் காணிகள் இருக்கின்றன. இதுவரையில் இராணுவத்தினரால் எத்தனை ஏக்கர் காணிகள் விடுவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பது பற்றிய துல்லியமான தகவல்கள் – தரவுகள் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பிடம் இல்லையா என்ற கேள்வி எழுகின்றது. அத்தகைய தரவுகள் இருந்தால், மாவட்ட மட்டத்திலான இராணுவ தளபதிகள் கலந்து கொள்ளவுள்ள கூட்டத்தில் தரவுகள் சேகரிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டிருக்க மாட்டாது.
 
வடக்கிலும் சரி, கிழக்கிலும் சரி தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறப்பினர்கள் மாவட்டந்தோறும் இருக்கின்றார்கள். அதற்கு மேலதிகமாக மாகாண சபை உறுப்பினர்களும்ட இருக்கின்றார்கள். அதையும்விட, பிரதேச சபைகளின் பிரதிநிதகளும் இருக்கின்றார்கள்.
 
இவ்வாறு பரந்துபட்ட அளவில் இருக்கின்ற மக்களுடைய பிரதிநிதிகள் முக்கியமான பிரச்சினைகளாகிய இராணுவத்தின் வசமுள்ள காணிகள், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள், சிறைவாசம் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்ற தமிழ் அரசியல் கைதிகள் பற்றிய துல்லியமான விபரங்கள் சேகரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அது மட்டுமல்லாமல் அந்தத் தரவுகள் நாளாந்தம் இற்றைப்படுத்தப்பட்டிருக்கவும் வேண்டும்.
 
பிரச்சினைகள் பற்றிய இத்தகைய தரவுகள் விபரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தீர்மானங்களை மேற்கொள்ள வல்ல நிறைவேற்று அதிகார பலமுள்ள ஜனாதிபதியுடன் பேச்சுக்கள் நடத்தி, பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணத்தக்க வகையிலான உத்தரவுகளை .இடச் செய்ய வேண்டியதே மக்கள் பிரதிநிதிகளினதும், குறிப்பாக தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமையினதும் பொறுப்பாகும்.
 
மக்கள் தலைவர்களைப் புறந்தள்ளி வீதிகளில் இறங்கி போராடிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அவர்கள் தம்முடன் பேரராட்டத்தில் ஈடுபடுமாறு தலைவர்களுக்கு அழைப்பு விடுகின்றார்கள். மக்களை தலைவர்களே வழிநடத்த வேண்டும் என்ற நடைமுறைக்கு முரணாக பாதிக்கப்பட்ட மக்களோ தலைவர்களை வழிநடத்துகின்றார்கள் என்று சிந்திக்கத்தக்க வகையில் தமிழ் மக்களுடைய அரசியல் கள நிலைமைகள் மாறியிருக்கின்றன.
 
இதனையோர் ஆரோக்கியமான அரசியல் நிலைமையாகக் கொள்ள முடியாது. அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகளாயினும்சரி, அரசியல் நடவடிக்கையாயினும்சரி, கீழிருந்து மேல் நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். களத்தில் இருந்து தலைமையை நோக்கி முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதே நவீன நடைமுறைக் கோட்பாடாகக் கருதப்படுகின்றது.
 
ஆனால் யுத்தத்திற்குப் பின்னரான காலப்பகுதியில் இராணுவம் நிலைகொண்டுள்ள பொதுமக்களின் காணிப் பிரச்சினை விவகாரத்தில் நிiவேற்று அதிகாரம் கொண்ட ஜனாதிபதியுடனான சந்திப்பு முதலில் நடந்திருக்கின்றது. பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்கான தனது உத்தரவுகளை படை அதிகாரிகள் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் பின்பற்றிச் செயற்படவில்லை என்று கவலை வெளியிட்டதன் பின்னர் முப்படைகளின் தளபதிகளையும் பாதுகாப்பு அசைம்சின் செயலாளரையும் சந்தித்துப் பேச்சக்கள் நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன.
 
இந்தப் பேச்சுக்களின்போது காணி விடயம் தொடர்பாக இராணுவ தளபதியே கறாரான முறையில் தகவல்களைக் கூறியிருக்கின்றார். பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர் வெறுமனே பார்வையாளராக இருந்திருக்கின்றார்.
 
இந்தச் சந்திப்பின் பின்னர் மாவட்ட மட்டச் சந்திப்பும் அதன் அடிப்படையில் மீண்டும் பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளருடனான சந்திப்பும் இடம்பெறும் என தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
 
விடாக்கண்டன் கொடாக்கண்டன் என்ற ரீதியில் முப்படைகளின் தளபதிகளும் அரசாங்கமும் இறுக்கமான நடைமுறையைப் பின்பற்றி, மாறி மாறி பந்தை மற்றவர் பக்கமாகத் தள்ளிவிட்டு விளையாடிக்கொண்டிருக்கின்ற சூழலில் – காணிப் பிரச்சினைக்கு எந்த வகையில் தீர்வைப் பெற்றுத் தர முடியும் என்பது தெரியவில்லை.

http://globaltamilnews.net/archives/24469

Categories: merge-rss

பொறுப்பு கூறலில் பொறுப்பு உள்ளவர்களின் பொறுப்பில்லாத போக்கு

Wed, 19/04/2017 - 17:59
பொறுப்பு கூறலில் பொறுப்பு உள்ளவர்களின் பொறுப்பில்லாத போக்கு
 

article_1492500558-kanamal-new.jpg - காரை துர்க்கா 

பயங்கரவாதிகளின் கோரப் பிடியில் சிக்கி தவிக்கும் அப்பாவித் தமிழ் மக்களை மீட்டெடுக்கும் ஒரு புனித யுத்தமே நடைபெறுவதாக வன்னி, முள்ளிவாய்க்கால் இறுதி யுத்தத்துக்கு முகவுரை கொடுத்தனர் கடந்த ஆட்சியாளர்கள். 

 பல வழிகளிலும் ஒன்று திரட்டப்பட்ட அசுர பலம் கொண்டும் பல நாடுகளது நேரடியானதும் மறைமுகமானதுமான ஒத்தழைப்புடனும் தமிழ் மக்களது இன விடுதலைக்கான ஆயுதப் போராட்டத்துக்கு 18.05.2009 இல் முடிவுரையும் எழுதினர் கடந்த ஆட்சியாளர்கள்.   

ஆனால், அவ்வாறு நடைபெற்ற இறுதிப் போரில் மனித குலத்துக்கு தீங்கு இழைக்கக் கூடிய பல போர்க் குற்றங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன என்ற குற்றச்சாட்டுகள் நிறையவே உள்ளன. இதனைக் கண் கண்ட காட்சிகளாக இறுதிப் போரில் தீக்குளித்து வெளியேறிய தமிழ் மக்கள் உள்ளனர்.   

காலங்காலமாக வாழ்ந்த மண்னை விட்டு, இராணுவத்தின் எறிகணைகளும் வான் படையின் குண்டுகளும் கடற்படையின் பீரங்கி வேட்டுகளும் என ஒன்றை மாறி இன்னொன்று தொடர்ந்து துரத்தி துரத்தி தாக்கிக் கொண்டிருந்தன.   

இறந்தவருக்காக அழ நேரமில்லை. இறந்தவரது உடலைக் கூட தகனம் செய்ய அவகாசமில்லை. அப்படியே விட்டு விட்டு தலைதெறிக்க ஓடியோர் ஏராளம். ஏனெனில், இறந்தவருக்காக அழுதால் அழுதவருக்காக அழ எவரும் இருக்கமாட்டார்கள்.   

இரண்டு, மூன்று உழவு இயந்திரங்களிலும் பாரஊர்திகளிலும் வீட்டுப் பொருட்களை ஏற்றி இடம்பெயர்ந்தவர்கள், இறுதியில் முள்ளிவாய்க்காலில் வெற்றுக் கையுடனும் கையே இல்லாமலும் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை இழந்து தவிர்த்தனர். இவ்வாறு நடைபெற்ற யுத்தத்துக்குப் பெயர் மனிதாபிமானத்துக்கான போர்.  

பொதுவாகத் தமிழ் மக்கள் ஒருவர் இறந்தால், இறந்த நாளை அடுத்து எட்டுச்செலவு என்ற சமயக் கிரியையை உறவினர்கள் மற்றும் அயலவர்களுடன் சமைத்துக் கூடி உண்பர். அடுத்துவரும் 31 ஆம் நாளில் அந்தியெட்டி எனப் பிறிதொரு சமய நிகழ்வை இறந்த நாள் அன்று வருகை தந்த மற்றும் வருகை தர முடியா விட்டாலும் உறவினர்கள், நண்பர்கள் என்ற கோதாவில் முறையாக அழைப்புக் கொடுத்து, இறந்த ஆத்மா சாந்தி அடையப் பிரார்த்தனை செய்து, படைத்து உண்பர்.

அதனைத் தொடர்ந்து ஆறாவது மாதம், ஒரு வருட நிறைவு மற்றும் புரட்டாதி மாதத்தில் மாளயம் என அவரின் சந்ததி தொடர்ந்து இறந்தவரை நினைத்துப் பிரார்த்தனைகள் மேற்கொள்ளும்.  

இவை வெறுமனே பிரார்த்தனை அல்ல; மாறாக ஆழமாகப் பதிந்த உள்ளத்து உணர்வுகள். அவற்றால் ஒரு விதமான உள ஆற்றுப்படுத்தல் நடைபெறுகின்றது. உள்ளம் சாந்தி, சமாதானம் அடைகின்றது. ஆகவே, இவற்றைச் சுமாராக எடை போட முடியாது. அத்துடன் இவைகள் ஓர் இனத்தின் நீண்ட பாரம்பரியப் பண்புகள், பழக்கவழக்கங்கள், மரபுகள் ஆகும்.

ஆகவே காணாமல் ஆக்கப்பட்ட தனது மகன், கணவன், தம்பி மீள திரும்பி வருவான் என்ற முழு நம்பிக்கையுடன் காத்திருக்கும் மக்களுக்கு இவ்வாறான சமய சம்பிரதாயங்களை ஆற்ற எப்படி மனம் விளையும்?   

தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கும் நல்லிணக்கத்துக்குமான அலுவலகத்தின் தலைவியும் முன்னாள் ஜனாதிபதியுமாகிய சந்திரிக்கா குமாரதுங்க, அண்மையில் யாழ்ப்பாணத்துக்கு வருகை தந்திருந்தார். அவரது அமைப்பால் பல திட்டங்களை அங்குரார்ப்பணம் செய்தும் பல திட்டங்களது முன்னேற்றங்கள் தொடர்பாகவும் ஆராய்ந்திருந்தார்.   

அவ்வேளையில் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராகப் போராடிய படைவீரர்களுக்கு எதிராகச் சட்ட நடவடிக்கைகள் எதுவும் மேற்கொள்ள முடியாது என அங்கு அவர் கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார்.   

முள்ளிவாய்க்காலிலும் ஓமந்தையிலும் தாங்கள் பார்த்திருக்க படையினரால் பேரூந்து வண்டிகளில் ஏற்றப்பட்ட தம் உறவுகளுக்கு என்ன நடந்தது என்பதற்கு அரசாங்கம் பதில் கூற வேண்டும் என்பது பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. ஏனெனில் அவர்களில் தம் குடும்பங்களில் பலரைப் பறிகொடுத்து பரிதவிக்கின்றனர்.  

 அவர்கள் உயிருடன் உள்ளனரா இல்லையா எனத் தெரியாமல் ஏங்குகின்றனர். ஒரு தாய் தன் பிள்ளையை ஆயிரம் கனவுகளுடன் வளர்ப்பாள்; பல்லாயிரம் மனக் கோட்டை கட்டுவாள். அப்படி வளர்த்து தன் கண் முன்னே ‘புலி’ என்று தனது அப்பாவிச் செல்வத்தை கைது செய்து விட்டு, இப்போது கைது செய்யவில்லை; காணவில்லை; சாட்சி உண்டா? ஆதாரங்கள் உண்டா? என்றால் என்ன செய்வது?   

ஆகவே, வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கு என்ன நடந்தது? அவர்கள் எங்கே? அவர்கள் குற்றம் இழைத்துள்ளார்கள் எனில் நீதிமன்றம் முன் நிறுத்துவது தானே நீதி? எனவே, அவர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டது அநீதி இல்லையா? எனக் கேள்விகள் நீண்டு செல்கின்றன.   

நம் ஊரில் உள்ள சிறு விளையாட்டுக் கழகங்கள் சனசமூக நிலையங்களில் கூட ஒரு நிதியாண்டின் வருமானங்கள், செலவினங்கள் தொடர்பில் கணக்கு சமர்ப்பித்தல், பின் அவற்றைக் கணக்காய்வுக்கு உட்படுத்துதல், அடுத்து சகலருக்கும் தெரியப்படுத்தல் போன்ற வகைகூறல் நடவடிக்கைகள் நடைபெறுகின்றன. 

இவை கூட ஒரு விதமான பொறுப்பு கூறலே. ஆகவே, அவற்றைப் பொறுப்பு உள்ள நிர்வாக சபை தட்டிக் கழிக்க முடியாது; தனக்கு அதில் தொடர்பு இல்லை எனக் கூற முடியாது.   

இந்நிலையில், “ஜக்கிய நாடுகள் சபை சொல்வதற்கு எல்லாம் தலையாட்ட முடியாது; எம் நாட்டு இறையாண்மையில் மாற்றார் தலையிட முடியாது; எமது நாட்டு நீதித்துறை தனித்துவமாகவும் நடுநிலையாகவும் இயங்குகின்றது” என்றவாறான அமைச்சர்களில் சிலர் மற்றும் பெரும்பான்மை இன அரசியல்வாதிகளது சொல்லாடல்கள் மட்டுமல்லாது, காலையில் ஜெனீவாவில் ஒரு மாதிரியும் மாலையில் கொழும்பில் வேறு மாதிரியும் கருத்து உரைத்து வருகின்றனர் நாட்டில் பொறுப்புக்கூற வேண்டிய அரசியல்வாதிகள்.  

இனப்பிரச்சினையில் தமிழ் மக்களுக்கான தீர்வு உள்நாட்டில் இல்லை என்பதாலேயே எல்லை தாண்டியது. தமிழ் மக்களுக்குத் தொடர் தொல்லை கொடுத்து பொறுமையின் எல்லை மீற வைத்தவர்கள் சிங்கள ஆட்சியாளர்களே என்பதை இவர்கள் இன்னும் உணராமை வேதனையிலும் வேதனை.  

கடந்த மூன்றாம் திகதி யாழ். வந்த சுகாதார அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்ன போர்க்குற்றம் என்ற ஒன்று இறுதி யுத்தத்தில் நடைபெறவில்லை எனக் கூறியுள்ளார். நடு நிலையான போக்கு உள்ளவர் எனத் தமிழ் மக்கள் கருதிய அமைச்சர் தனது போக்கை மாற்றி விட்டார்.   

லக்ஸ்மன் கிரியெல்ல என்ற அமைச்சர் “வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பு சம்பந்தமாக தமிழ் மக்கள் மறந்து விட்டனர். ஆனால் அரசியல்வாதிகளே அவற்றை தூக்குகின்றனர்” எனக் கூறுகின்றார். 

தமிழ் மக்கள் இணைப்பை மறக்க அது என்ன சில்லறை விடயமா? தமிழ் மக்களது ஆழ் மனதில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பெரும் ஆல விருட்சம். சில வேளைகளில் அதனை எம் அரசியல்வாதிகள் மறந்தாலும் தமிழ் மக்கள் மறக்க மாட்டார்கள் என்பதே யதார்த்தம்.   

ஜனாதிபதி ஒருபடி மேலே சென்று, “முன்னைய ஆட்சிக் காலத்தில் அரசாங்கத்துக்கு எதிராக வீதியில் இறங்கிப் போராட முடியாது. தற்போது அவ்வாறான நிலையில்லை; நாட்டில் முழுமையான சுதந்திரம் உள்ளது” என்று தெரிவிக்கின்றார்.   

ஆனால் தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரை, முன்னர் தம் உறவுகளைக் காணவில்லை என வீடுகளுக்குள் இருந்து, பயத்தில் யாருக்கும் தெரியாது தனிமையில் அழுதவர்கள், தற்போது வீதியில் பந்தல் போட்டு, ஏனையவர்களுடன் சேர்ந்து கட்டிப் பிடித்து கதறி அழுகின்றார்கள்.   

ஆகவே வீட்டுக்குள் அழுதவனை தெருவுக்குக் கூட்டி வந்து அழுமாறு செய்தது தான் நல்லாட்சியின் சாதனை ஆகும். 

ஆனால் மறுவளமாக நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் 2015 ஜனவரி தேர்தல் காலத்தில், அன்னம் சின்னத்துக்கு தமிழ் மக்கள் வாக்களிக்க தவறியிருந்தால் நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில் உள்ள பலருக்கு உணவாக அன்னம் கூட இருந்திருக்காது.   

இந்நிலையில் ஏப்ரல் முதலாம் திகதி திருமலை மெக்கெய்ஸர் விளையாட்டுத் திடலில் இளைஞர்களை ஒன்று திரட்டி அவர்களுக்கான ஒரு நிகழ்வு நடைபெற்றுள்ளது. 

அதில் ஜனாதிபதி, பிரதமர் மற்றும் எதிர்க் கட்சி தலைவர் என பல பிரமுகர்கள் கலந்து கொண்டிருந்தனர். இந்த நிகழ்வின் பெயர் ‘யொவுன்புர’. எல்லோரும் ‘யொவுன்புர’, ‘யொவுன்புர’ என அழைக்கின்றனர். 

பாவம் தமிழ் பேசும் மக்களும் அர்த்தம் புரியாமல் ‘யொவுன்புர’ என உச்சரிக்க வேண்டிய நிலை. இந்த சிறு நிகழ்வில் கூட தமிழ் மறக்கப்பட்ட, மறுக்கப்பட்ட சூழ்நிலையில் எப்படி நாடு என்ற ஒற்றைப் புள்ளியை தமிழ் மனம் நாடும்? 
ஆகவே, அந்த எம் நாடு என்ற உயர் நிலைக்கு நாடு நீண்ட தூரம் நடக்க வேண்டி உள்ளது. அதற்கு நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் கால் தடம் மாறக் கூடாது. தடம் மாறின் ஊர் கூடி வடம் இழுக்கும் நிலை மாறும்; மிகக் கவனம்.  

மே மாதம் 2009 ஆம் ஆண்டு வரை சிங்களம் நடாத்திய அனைத்து யுத்தங்களும் உண்மையிலேயே சமாதானத்துக்கான போர் அல்ல. துப்பாக்கி ரவையில் மட்டுமே தங்கியிருந்த முழுமையான வெற்றிக்கான யுத்தம். 
மாறாகத் தற்போது நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் முழு வெற்றியுமே உண்மையான சமாதானத்துக்கான யுத்தத்தில் தங்கியுள்ளது; மனங்களை வெற்றி கொள்வதில் தங்கியுள்ளது.   

உண்மையான நீதியான போர்க் குற்ற விசாரனை கூட சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் நடத்தமாட்டார்கள். அதற்கான மன வலு, மன விருப்பம், ஈடுபாடு இவர்களிடம் இல்லை; வரப்போவதும் இல்லை என்பதாலேயே தமிழ் சமூகம் சர்வதேசத்திடம் நீதி வேண்டி நிற்கின்றது.   

ஓர் அரசியல்வாதி அடுத்த தேர்தலை எண்ணியே காய்களை நகர்த்துவார். ஆனால் ஓர் இராஜதந்திரி அடுத்த தலைமுறையை எண்ணியே சிந்தனையை வளர்ப்பார்.

இங்கு தமிழ்ப் பிரதேசங்களில் ஒரு தலைமுறை தனது அடுத்த வருங்கால சந்ததி தொடர்பில் பெரிய அச்சத்துடனும் ஜயப்பாட்டுடனும் அல்லல்பட்டு வாழ்கின்றது. 

ஆகவே இவ்விடத்தில் பல தடைகளைத் தாண்டி தீர்வு வேண்டி நிற்கும் ஒரு சமூகத்தின் உள்ளக்கிடக்கையை நிறைவேற்றுமா ஜனாதிபதி மைத்திரிபால தலைமையிலான நல்லாட்சி அரசு?   

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/194958/ப-ற-ப-ப-க-றல-ல-ப-ற-ப-ப-உள-ளவர-கள-ன-ப-ற-ப-ப-ல-ல-த-ப-க-க-#sthash.VXnnqs1S.dpuf
Categories: merge-rss

சட்டத்தைக் கையிலெடுக்கும் சமுதாயங்கள்

Wed, 19/04/2017 - 05:37
சட்டத்தைக் கையிலெடுக்கும் சமுதாயங்கள்
 
 

article_1492436265-m34-new.jpg - கனகலிங்கம் கோபிகிருஷ்ணா

இந்தியாவும் இலங்கையும், ஒரே பிராந்தியத்தில் இருப்பதனால் என்னவோ, சில நேரங்களில், இரு நாடுகளில் நடக்கும் விடயங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பேசுவதற்கு இயலுமாக இருக்கிறது. அவ்வாறு தான், இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும் அண்மையில் இடம்பெற்ற இரு சம்பவங்கள், சில கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கின்றன.

இந்தியாவின் ராஜஸ்தான் மாநிலத்திலுள்ள ஆள்வார் மாவட்டத்தின் ஆள்வார் என்ற நகரப் பகுதியில், இம்மாதம் முதலாம் திகதி, முஸ்லிமொருவர் கொல்லப்பட்டார். இந்தப் பந்தியில், அவரது இனக் குழுமம் குறிப்பிடப்படுவதற்குக் காரணம், அவரது மரணத்துக்கு, அவரது இனம் காரணமாக அமைந்தது என்பதனாலேயே ஆகும்.

பெஹ்லு கான் என்ற குறித்த நபர், பசுக்களை இறைச்சியாக்குவதற்காகக் கொண்டு சென்றார் என்ற குற்றச்சாட்டில், குழுவொன்றால் தாக்கப்பட்டு, உயிரிழந்தார். ஆனால் உண்மையில் அவர், பால் விற்பனை செய்யும் ஒருவர் ஆவார். ஆனால், இவை அனைத்தும், அவரின் உயிர் பிரிந்த பின்னரே, தெரிய வந்தன. போன உயிரைத் தான் இனியும் கொண்டுவர முடியுமா?

இந்துத் தேசியவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாரதிய ஜனதா கட்சி, இந்தியாவில் ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர், தீவிரக் கொள்கைகளைக் கொண்ட இந்துக்கள் குழு, சட்டத்துக்கு அப்பாற்பட்டுச் செயற்பட முடியுமென எண்ணுகின்றது என்ற நிலை உருவாகியுள்ளது போல் தோன்றுகின்றது. அதற்கு முன்னைய ஆட்சிகளிலும், இந்நிலை இருந்த போதிலும், பா.ஜ.க ஆட்சியில், இந்நிலைமை, வெளிப்படையாக இடம்பெறுகின்றன போன்றதொரு நிலை காணப்படுகிறது.

குறித்த நபர், பசுவை இறைச்சிக்காக விற்பனை செய்வதற்காகக் கொண்டு சென்றார் என்றே வைத்துக் கொள்வோம். அதில் என்ன தவறு இருக்கிறது? பல ஆண்டுகளாகத் தன்னுடைய பசுவைப் பேணிப் பாதுகாத்துவந்த ஒருவர், அது முதுமையடைந்த பின்னர், அதைவைத்து என்ன செய்ய முடியும்? விற்பனை செய்யாமல், அதைத் தொடர்ந்தும் வைத்துப் பராமரிப்பதில் என்ன நன்மை இருக்கிறது? அவருக்கான செலவு தான் அதிகரிக்குமே?

இவற்றுக்கு மத்தியில் கருத்துத் தெரிவித்துள்ள இந்துத் தேசியவாத அமைப்பான ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பின் தலைவர் மோகன் பக்வத், பசுவதையை நிறுத்துவதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் இவ்வாறான தாக்குதல்கள், தங்களுடைய நோக்கத்தைச் சிதைப்பதாகவும், இவற்றை நிறுத்துமாறு தெரிவித்திருப்பதோடு, நாடு முழுவதும், மாடுகளை அறுப்பதைத் தடை செய்ய வேண்டுமெனவும் கோரியிருக்கிறார்.

ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்புக் கோருகின்ற ஒரு கொள்கைக்காக, பல உயிர்கள், இதுவரை எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதைப் பற்றிய வருத்தம், கொஞ்சம் கூட இல்லாமல், தங்களுடைய நோக்கத்தை, இக்கொலைகள் சிதைக்கின்றன என்று இரக்கமின்றிச் சொல்ல,  இவரைப் போன்ற கடும்போக்குவாதிகளால் தான் முடியுமாக இருக்கிறது.

இதில், மரக்கறி உண்பதென்பது, இந்துக்களில் ஒரு தரப்பினரின் தெரிவு. அந்தத் தெரிவை மதிக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. ஆனால் அந்தத் தெரிவை, ஏனையோரிடம் திணிப்பதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

மரக்கறி மாத்திரம் உண்பவர்கள், தங்களுடைய உணவுப் பழக்கத்தை ஏனையோரிடம் திணிக்க முற்படுவது போன்று, புலால் உண்பவர்கள், தங்கள் உணவுப் பழக்கத்தைத் திணிப்பதில்லை. விரத நாளில், மாட்டிறைச்சி தான் சாப்பிட வேண்டுமென்று, எங்குமே வற்புறுத்தப்படுவதில்லை. இந்தத் தெரிவை, இந்துத் தேசியவாதிகள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இத்தனைக்கும், உலகில், அதிகளவு மாட்டிறைச்சியை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடுகளில், இந்தியா, முதலிடத்தில் காணப்படுகிறது. அந்நாட்டிலிருந்து, கடந்தாண்டில் 1,850,000 மெற்றிக் தொன் மாட்டிறைச்சி ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டிருந்தது. அதன்மூலம், ஏராளமான வருமானத்தை, இந்திய அரசாங்கம் பெற்றுக் கொள்கிறது.
இந்தியாவின் நிலைமை இவ்வாறு என்றால், இலங்கையின் யாழ்ப்பாணத்தின் நல்லூரில், மாடு திருடிய குற்றச்சாட்டில், இளைஞரொருவர் அண்மையில் நையப்புடைக்கப்பட்டார்.

யாழ்ப்பாணத்தின் புனிதமான இடங்களுள் ஒன்றாக நல்லூர் கருதப்படுகின்ற போதிலும், அந்தப் புனிதத்துக்கும் அந்தத் தாக்குதலுக்கும் இடையில் தொடர்பு இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. மாறாக, திருடனுக்கு நீதி வழங்கும் செயற்பாடாகத் தான் அது இடம்பெற்றிருக்கின்றது.

மாடு திருடியவரைப் பொலிஸில் ஒப்படைப்பதற்கு முன்பாக, அந்தத் தவறைச் செய்தவருக்கு, அந்தத் தவறுக்கான விளைவுகளைச் சந்திக்கச் செய்ய வேண்டுமென்று அவர்கள் எண்ணியிருக்கிறார்கள்.

அங்கு நடந்த விடயம் என்னவென, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வகையில் தகவல்கள் வெளியாகவில்லை. அங்கிருந்தவர்களை, அச்சந்தேகநபரும் அவரின் மனைவியும் தவறான வார்த்தைகளால் திட்டியதாகவும் கேவலமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது. அந்தத் தகவலை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.

ஆனால், அவ்வாறு நடந்திருந்தாலும் கூட, ஒருவரின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படலாம் என அஞ்சப்படும் அளவுக்கு, தாக்குதல் நடத்தப்படுவதை எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்?

இந்தச் சம்பவம், பல வாதப் பிரதிவாதங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தது. “மாடு களவெடுத்தவனுக்கு எல்லாம் பரிந்து பேசாதீர்கள்” என்பது, அந்த வன்முறையை நியாயப்படுத்துபவர்களின் கருத்தாக இருந்தது. ஆனால், களவெடுப்பதென்பது சட்டத்தின்படி குற்றமாக இருப்பதைப் போல், வன்முறையைப் பயன்படுத்துவதும் குற்றம் தானே? ஒருவரைத் தாக்குவதை, எவ்வாறு நியாயப்படுத்த முடியும்?

இந்த இடத்தில் தான், மேலே குறிப்பிட்ட இரண்டு சம்பவங்களும், ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தப்பட்டவையாக மாறுகின்றன. பொதுமக்கள், தமது கையில் சட்டத்தை எடுப்பது தான் அது.

செப்டெம்பர் 11 தாக்குதல், ஐக்கிய அமெரிக்காவின் உலக வர்த்தக மையக் கட்டடங்கள் மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட பின்னர், ஈராக் மீது படையெடுப்பதற்கு, அப்போதைய ஐ.அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜோர்ஜ் டபிள்யூ புஷ் முயன்றார். அப்போது, அந்தப் போரை எதிர்த்தோர் மீது, “ஒன்றில் எங்கள் பக்கம், இல்லாவிட்டால் அவர்கள் (தீவிரப் போக்குடையவர்கள் அல்லது ஆயுததாரிகள்) பக்கம்” என்ற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது.

அதைப் போன்றே, மாடு திருடியதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர் மீது தாக்குதல் நடத்தக்கூடாது என்று கூறுவது, மாடு திருடுவதை நியாயப்படுத்துவதாகவும் என்று கூறுவது ஆகும். இரண்டு விடயங்களையும் எதிர்ப்பது சாத்தியமாகும் என்பதை, “அதில்லை என்றால் இது” என்று கூறுவோர் புரிந்துகொள்வதில்லை.

பசுவதைக்கெதிராக இந்தியாவில் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ள போராட்டம், அப்பாவிப் பொதுமக்களின் உயிர்களையும் பறித்துக் கொண்டிருக்கின்றது.

அதேபோன்று, மாடு திருடிய குற்றத்துக்காக இன்றைக்கு நையப்புடைக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், நாளைய தினம், இன்னொருவர், இன்னொரு பிரச்சினைக்காக நையப்புடைக்கப்படுவார், மறுநாள் இன்னொருவர். இவ்வாறு, சட்டத்தை மீறிய சமூகமொன்று உருவாக்கப்படுவதை எவ்வாறு அனுமதிக்க முடியும்?

அதேபோன்று, யாழ்ப்பாணத்தில் அதிகரித்துள்ளதாகக் கூறப்படும் கோஷ்டிச் சண்டைகள், வாள்வெட்டுகள் போன்றவற்றுக்குப் பதிலாக, “திருட முயன்றார்” எனக்கூறப்பட்டு, நபர்கள் கொல்லப்படுவதற்கான வாய்ப்புகளும் இல்லையென்று கூற முடியுமா? யாரையாவது கொன்றுவிட்டு, காரணத்தைக் கூற முடியும். இல்லாவிடில், மக்களோடு மக்களாக இணைந்து, இவ்வாறான குற்றங்களைப் புரிய முடியும். இதனால் தான், பொதுமக்களே தண்டனை வழங்குதல் என்ற நடைமுறை, ஆபத்தானது.

ஒரு வகையில், பொதுமக்களின் இவ்வாறான நடவடிக்கைகளுக்கு, சட்ட அமுலாக்கப் பிரிவினரில் அவர்களுக்குக் காணப்படும் அவநம்பிக்கை, முக்கியமான ஒன்றாக இருக்கிறது. எனவே, சட்ட அமுலாக்கத்தில் சம்பந்தப்படும் அனைத்துத் தரப்பினரிலும், வெளிப்படைத்தன்மையையும் ஊழலற்ற தன்மையையும் ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

சல்லிக்கட்டுக்கெதிரான போராட்டம், ரஜினிகாந்த் வரவிடாமல் தடுக்கப்பட்டமைக்கெதிராகப் போராட்டம் என, இந்தியாவின் பாணியில் சிறிது சிறிதாக மாற்றமடைந்துவரும் யாழ்ப்பாணம், பசுவதை தொடர்பாகக் காணப்படும் பாணியையும் பின்பற்றக்கூடாது என்ற கரிசனை, அனைவருக்கும் ஏற்பட வேண்டும்.

இது, தனித்தே நடக்கும் சம்பவங்கள் கிடையாது. மாறாக, அடுத்தடுத்த சந்ததிகளின் வாழ்க்கைமுறைகளைத் தீர்மானிக்கும் சம்பவங்களாகும். இந்த விடயத்தில், புத்திஜீவிகளின் செயற்பாடுகள், அதிகமாகத் தேவைப்படுகின்றன என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டிய தேவை கிடையாது என்பதே எதிர்பார்ப்பாகும்.

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/194928#sthash.HUQ1Pl2q.dpuf
Categories: merge-rss

வில்பத்து விவகாரம்: சர்ச்சையே அரசாங்கத்துக்கு சாதகம்

Mon, 17/04/2017 - 17:57
வில்பத்து விவகாரம்: சர்ச்சையே அரசாங்கத்துக்கு சாதகம்
 

article_1492419798-article_1479829797-auவில்பத்து பிரதேசத்தில் வில்பத்து தேசிய வனத்துக்கு வடக்கே நான்கு பிரதேசங்களை வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கீழ் கொண்டு வருவதில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும் அதிகாரிகளும் எவ்வளவு அவசரப்பட்டார்கள் என்றால், ஜனாதிபதியின் அண்மைய ரஷ்ய விஜயத்தின் போது, மொஸ்கோ நகரத்தில் வைத்துத்தான் அதற்குரிய வர்த்தமானிஅறிவித்தலில் கையொப்பமிட்டார். ஜனாதிபதி நாடு திரும்பும் வரையாவது அதற்காக அவர்களுக்கு பொறுத்திருக்க முடியவில்லை. 

இந்த வர்த்தமானியைக் கைச்சாத்திடுவதற்கு ஜனாதிபதிக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் இவ்வளவு அவசரம் இருந்தது ஏன்? ஜனாதிபதி ரஷ்யாவில் குடியேறப் போகவில்லையே? அவர் நாடு திரும்பும் வரை காத்திருக்க ஏன் முடியாமல் போய்விட்டது? அன்றேதான் அதனைக் கைச்சாத்திட வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இருந்ததா?   

இப்போது அந்த வர்த்தமானி பெரும் சர்ச்சையாக மாறியிருக்கிறது. தமிழீழ விடுதலை புலிகள் தம்மை வடக்கிலிருந்து விரட்டும்முன், தாம் வாழ்ந்த, தமது பூர்வீக நிலங்களும் இந்த வர்த்தமானி மூலம் வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாக அப்பகுதியில் முன்னர் வாழ்ந்த முஸ்லிம் மக்கள் கூறுகிறார்கள்.   

முஸ்லிம்கள் மீள்குடியேற்றம் என்ற போர்வையில் வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்குச் சொந்தமான நிலங்களை ஆக்கிரமிப்பதாக சுற்றாடல்த் துறையைச் சேர்ந்த அரச சார்பற்ற நிறுவனங்களும் சிங்கள, பௌத்த இனவாதிகளும் கூறி வருகிறார்கள்.   

இந்தச் சர்ச்சை இந்த வர்த்தமானி அறிவித்தல் கைச்சத்திடுவதற்கு முன்னரே சுமார் நான்காண்டுகளாக நாட்டில் இருக்கிறது. அதனைத் தீர்த்து முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றத்தை உறுதிப்படுத்தவோ, நாட்டின் இன ஒற்றுமைக்கு உகந்த சூழலை உருவாக்கவோ மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் அரசாங்கத்துக்கோ மைத்திரிபாலவின் அரசாங்கத்துக்கோ தேவை இருந்ததாகத் தெரியவில்லை.  

உண்மையிலேயே மஹிந்தவின் அரசாங்கமே இந்தப் பிரச்சினையைத் தோற்றுவித்தது. புலிகள், முஸ்லிம்களை வடக்கிலிருந்து விரட்டியதைப் போலவே, இந்தப் பிரச்சினையை இந்த நிலைக்கு இட்டுச் சென்று, முஸ்லிம்களின் மீள்குடியேற்றத்தைத் தடுக்கும் வகையில் மஹிந்தவின் அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்ததும் வரலாற்றில் மாபெரும் குற்றங்களே.  

1990 ஆம் ஆண்டு புலிகள் வடக்கில் சகல மாவட்டங்களிலும் வாழ்ந்து வந்த முஸ்லிம்களை ஒரு நாள் அவகாசம் கொடுத்து, அம்மாகாணத்தில் இருந்து வெளியேற்றினர். இதற்குப் புலிகள் பல காரணங்கள் கூறிய போதிலும், அவை ஆதார பூர்வமானவையல்ல.  

2002 ஆம் ஆண்டு ரணில் விக்கிரமசிங்க அரசாங்கத்துடன் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது, மீண்டும் வடக்குக்கு வந்து குடியேறுமாறு புலிகள் அழைத்த போதிலும், போர் முடிவடையாத நிலையில் பல இடையூறுகள் இருந்தமையினால் முஸ்லிம்கள் வடக்கில் குடியேற அவ்வளவு முற்படவில்லை.   

முஸ்லிம்கள் தொழில் செய்வதற்கும் பல தடைகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு இருந்தன. எனவே, ஒரு சிலர் மட்டுமே அக்காலத்தில் மீண்டும் குடியேறச் சென்றனர்.   

போர் முடிவடைந்ததன் பின்னரே, பரவலாக முஸ்லிம்கள் மீண்டும் வடக்கில் தமது சொந்த இடங்களுக்குச் செல்ல முற்பட்டனர். ஆனால், 19 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், அவர்கள் மன்னார் மாவட்டத்தில் தாம் வாழ்ந்த இடங்களுக்குச் சென்றபோது, அப்பிரதேசங்கள் கிராமங்கள் என்ற அடையாளமே இல்லாது பாரிய வனாந்தரங்களாக மாறியிருந்தன.

அந்தக் காடுகளை வெட்டித் தமது பழைய காணிகளை அடையாளம் கண்டு, புதிதாக வீடுகளை நிர்மாணித்துக் குடியேற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டு இருந்தது. 

இதற்கிடையில் 2012 ஆம் ஆண்டு மஹிந்தவின் அரசாங்கம் மன்னார் மாவட்ட முஸ்லிம்களுக்குச் செய்யக் கூடிய மகா துரோகத்தைச் செய்தது. அதாவது அப்போதைய அமைச்சராகவிருந்த அனுர பிரியதர்ஷன யாப்பா மன்னார் மாவட்டத்தில் மரிச்சிக்கட்டி போன்ற வில்பத்து பிரதேசத்தில், முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்த சில பிரதேசங்களை வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்குச் சொந்தமானவையாக பிரகடனப்படுத்தி, வர்த்தமானி அறிவித்தல் ஒன்றை வெளியிட்டார்.   

அதாவது, புலிகள் வில்பத்து முஸ்லிம்களை விரட்டினார்கள்; மஹிந்தவின் அரசாங்கம் அவர்கள் மீண்டும் திரும்பி வராதிருக்கும் வகையில் அவர்களது காணிகளைச் சட்டத்தின் துணைகொண்டு பறித்தது. எனவே, அம் மக்களைப் பொறுத்தவரை புலிகளுக்கும் மஹிந்தவின் அரசாங்கத்துக்கும் இடையே எந்தவொரு வித்தியாசமும் இல்லை.   

வில்பத்து பிரதேசத்தில், 1990 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த மக்கள், மஹிந்தவின் காலத்தில் வெளியிடப்பட்ட அந்த வர்த்தமானியை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.   

அவர்களோடு விரட்டப்பட்டுப் பின்னர் இடம்பெயர்ந்த நிலையிலேயே படித்து, தற்போது அமைச்சராக இருக்கும் ரிஷாட் பதியுதீன், அரசியல் ரீதியாக இந்தப் பிரச்சினையை அப்போது கையாண்டார்.   

தமக்கு ஜனாதிபதியின் சகோதரரான பஷில் ராஜபக்ஷவுடன் இருந்த நல்லுறவைப் பாவித்து, அவர் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முற்பட்டார்.   

பின்னர், மஹிந்தவின் அரசாங்கம், வன விலங்குப் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் மற்றும் வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் உள்ளிட்ட சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்களின் பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட செயலணியொன்றை உருவாக்கியது. அந்தச் செயலணியின் மேற்பார்வையில் விரட்டப்பட்ட மக்களை மீண்டும் குடியேற்ற நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. அதன்படியே அம் மக்களின் கிராமங்களில் புதிதாக வளர்ந்து இருந்த காடுகள் வெட்டப்பட்டன.  

ஆனால், அப்போதும் அப்பிரதேசங்களை வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்கு வழங்கிய வர்த்தமானி அறிவித்தல் இரத்துச் செய்யப்பட்டிருக்கவில்லை. எனவே, இதோ முஸ்லிம்கள் வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்குச் சொந்தமான காடுகளை அழிக்கிறார்கள் எனச் சிங்கள இனவாதிகளும் சில சுற்றாடலியல் அமைப்புகளும் கூச்சலிட ஆரம்பித்தன.   

உண்மைதான், மக்களின் குடியிருப்புகளை வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்கு வழங்கி வெளியிடப்பட்ட வர்த்தமானி அறிவித்தல் இரத்துச் செய்யப்படாத வரை, மக்கள் வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்குச் சொந்தமான காடுகளை அழிக்கிறார்கள் என்றும் வாதிடலாம் தான்.   

ஆனால், அதேவேளை நாம் எமது கிராமத்தில் புதிதாக வளர்ந்த காடுகளையே அரச அனுமதியுடன் வெட்டுகிறோம் என்று அந்த மக்களும் வாதிடலாம். ஏனெனில், அதுவும் உண்மை. அதுதான் இப்போது நடைபெற்று வருகிறது.  
“ரிஷாட் பதியுதீன் சமயத்தை முன்னிருத்தி, காடுகளை அழித்து, சுற்றாடலுக்குப் பெரும் சேதம் விளைவிக்கிறார்” எனச் சில இனவாதிகளும் சில சுற்றாடலியலாளர்களும் கூறுகிறார்கள்.   

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் முஸ்லிம்கள் என்பதற்காக ரிஷாட் அவர்களுக்காக போராடவில்லை. ஒரு மக்கள் தொகுதி, பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதனாலும் தாமும் அவர்களோடு பாதிக்கப்பட்டவர் என்பதனாலுமே அவர் போராடுகிறார். அவரும் அம்மக்களும் முஸ்லிம்களானமை தற்செயலானதென்றே கூற வேண்டும்.   

ஆனால், இந்த இனவாதிகளும் சுற்றாடலியலாளர்களும் இந்த மக்கள் முஸ்லிம் என்பதனாலேயே அவர்களது மீள்குடியேற்றத்தைத் தடுக்க முற்பட்டுள்ளார்கள். அவர்கள் உண்மையிலேயே காடுகள் மீதான காதலால் இந்த மக்களின் மீள்குடியேற்றத்துக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கவில்லை.   

காடுகள் மீதான காதலால்தான் அவர்கள் இந்த விடயத்தில் தலையிடுவதாக இருந்தால், அவர்கள் சிங்கராஜ காட்டிலும் லாஹூகல காட்டிலும் இடம்பெறுவதாகக் கூறப்படும் காடழிப்பைப் பற்றி பேசாதிருப்பது ஏன்? லாஹூகல காட்டில் 1,000 ஏக்கருக்கு மேற்பட்ட பிரதேசத்தில் காடழிப்பு இடம்பெற்றுள்ளதாக அண்மையில் ஒரு செய்தியில் கூறப்பட்டு இருந்தது.  

சுற்றாடலைப் பற்றி இவர்கள் இவ்வளவு அக்கறையுள்ளவர்கள் என்றால், இந்த நாட்டில் குப்பைப் பிரச்சினையைப் பற்றி அவர்கள் வாய் மூடியிருப்பது ஏன்? அண்மையில் மேல் மாகாண முதலமைச்சர் இசுர தேவப்பிரிய, பிரிட்டிஷ் நிறுவனமொன்றுடன் இணைந்து மீத்தொட்டமுல்லை குப்பை மேட்டை அகற்றி அந்தக் குப்பைகளை மீள்சுழற்சி செய்ய முற்பட்டார்.   

ஆனால், ஜா-எலையில் ஒரு காணியில் அந்தக் குப்பைகளைக் கொட்டி அந்தக் காணி உரிமையாளரிடம் சில பயன்களைப் பெற நினைத்த சிலர், அந்த முயற்சியைச் சீர்குலைத்தனர். சுற்றாடலியலாளர்கள் இதற்கு எதிராக என்ன செய்தார்கள்? செய்வது ஒரு புறமிருக்க அவர்கள் இதனைக் கண்டுகொள்ளவே இல்லை என்றே கூற வேண்டும்.  

முஸ்லிம் தலைவர்கள், இனவாதக் கண்ணோட்டத்தில் இந்தப் பிரச்சினையைப் பார்ப்பதாகச் சிங்கள இனவாதிகள் கூறுகிறார்கள். ஆனால், வெளியேற்றப்பட்ட மக்கள் தமது பூர்வீக கிராமங்களில் தமது காணிகளின் உரிமையைக் கோருவது இனவாதமாவது எவ்வாறு?   

உண்மையிலேயே அவர்கள்தான் இந்தப் பிரச்சினையை இனவாதக் கண்கொண்டு பார்க்கிறார்கள். அதனால்தான் வன்னியிலிருந்து முஸ்லிம்கள் வெளியேற்றப்பட்டார்கள் என்ற உண்மையைக் கூட ஏற்றுக் கொள்ளாமல் சுற்றாடல்ப் பாதுகாப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்.  

இந்தச் சிங்கள இனவாதிகளும் சுற்றாடலியலாளர்களும் வெளியேற்றப்பட்ட மக்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற கேள்விக்கு பதிலளிக்க முன்வருவதில்லை.   

அவர்களது வாதங்களின்படி சுற்றாடலைப் பாதுகாப்பதற்காக வன்னியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட மக்கள் தமது சொந்த நிலங்களுக்குச் செல்லக் கூடாது. அவ்வாறாயின்அவர்களும் அவர்களது சந்ததியினரும் எங்கே போவது?  
அன்று புலிகளால் விரட்டப்பட்ட மக்கள், புத்தளம் மற்றும் அனுராதபுரம் போன்ற பகுதிகளுக்குச் சென்று அகதி முகாம்களில் இருந்தார்கள். ஆனால் 20, 25 வருடங்கள் என்பது நீண்ட காலமாகும்.  

 அவர்கள் முகாம்களில் இருக்கும் போதே, சிலர் சிறியளவில் வர்த்தக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டனர்; சிலர் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டனர்; மேலும் சிலர் அரச மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களில் தொழில்களில் ஈடுபட்டனர்.   

இவ்வாறு, அன்று வெளியேற்றப்பட்ட சிலர் முன்னேறி காணி, நிலம் விலைக்கு வாங்கியும் இருக்கிறார்கள். வெளியேறித் தங்கியிருந்த பகுதியிலேயே சிலர் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். இவ்வாறு, அன்று அகதிகளாக இருந்தவர்களில் சிலர், வேறு பகுதிகளில் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டும் இருக்கிறார்கள்.   

ஆனால், அதனால் தமது பூர்வீக நிலத்தில் வாழும் உரிமையை அவர்கள் இழக்கவில்லை. வேறு பகுதிகளில் காணி, நிலம் வாங்கியிருந்தாலும் அவர்களது பூர்வீக நிலம் அவர்களுடையதே. அவற்றை அடையும் உரிமை அவர்களுக்கு இருக்க வேண்டும்.   

அதேவேளை தற்போது மன்னாரில் தமது பழைய நிலங்களைத் தேடிச் சென்றவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அகதியாக இருந்த காலத்தில் பொருளாதார ரீதியில் முன்னேறியவர்கள் என்று கூற முடியாது. அவ்வாறு முன்னேறிச் செல்வந்தர்களாக மாறியிருந்தால், அவர்கள் அந்தக் காட்டில் வசதிகளில்லாமல் குடிசைகளில் தங்கியிருக்கப் போவதில்லை.  

சுற்றாடல் அமைப்புகளை வைத்திருப்பவர்கள் உண்மையிலேயே சுற்றாடல் மீதான பற்றினால் அந்த அமைப்புகளை நடாத்திக் கொண்டிருக்கவில்லை. சுற்றாடல், மனித உரிமை, பெண்ணியம் ஆகியவை இன்று விலைப் பொருளாக மாறியுள்ளன. இவை சம்பந்தமான அமைப்புகளை நடத்துபவர்கள் வெளிநாட்டு அரச சார்பற்ற அமைப்புகளிடம் பணத்தைப் பெற்றே பெரும்பாலும் இந்த அமைப்புகளை நடத்தி வருகிறார்கள்.   

எனவே, அவர்கள் நாட்டில் சுற்றாடல், மனித உரிமை போன்ற துறைகளில் பாரிய பிரச்சினைகள் இருப்பதாகத் தமக்கு நிதி வழங்கும் நிறுவனங்களுக்குக் காட்ட வேண்டும்.

எனவே, அவர்களுக்கு வில்பத்து பிரதேசத்தில், வனப் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்துக்குச் சொந்தமான காடுகளை சிலர் அழிக்கிறார்கள் என்று கூற முடியுமானால், அது மற்றொரு அறிக்கையைத் தயாரித்து, தமக்கு நிதி வழங்கும் நிறுவனங்களிடம் சமர்ப்பிக்க, அவர்களுக்கு சிறந்த வாய்ப்பை அளிக்கின்றது. 

அரசாங்கத்துக்கும் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கத் தேவை இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. சிறுபான்மை மக்களின் வாக்குகளால் தாம் பதவிக்கு வந்ததை ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன தற்போது மறந்துவிட்டார் போலும்!  

 அதனால்தான் அவர் ஆரம்பத்தில் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்பான விசாரணைகளுக்காக வெளிநாட்டு நீதிபதிகளை அழைப்பதை எதிர்க்காதிருந்து, இப்போது எதிர்க்கிறார்.   

தமிழ்க் கைதிகளின் பிரச்சினை மற்றும் வடக்கில் தமிழ் மக்களின் காணிப் பிரச்சினை ஆகியவற்றையும் அரசாங்கம் இழுத்தடித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. அதேபோல்தான் இந்த அரசாங்கம் வில்பத்துப் பிரச்சினையையும் அணுகுகிறது.  ஒரு வாரத்துக்குள்ளேயே அரசாங்கத்துக்கு இந்தப் பிரச்சினையை தீர்க்க முடியும். வில்பத்துப் பிரதேசத்திலிருந்து முஸ்லிம்கள் விரட்டப்பட்டார்கள் என்பது தெரிந்த விடயம்.   

அங்கு மரிச்சிக்கட்டி போன்ற பகுதிகளில் இன்னமும் காணக் கிடைக்கும் பள்ளிவாசல்களினதும் ஏனைய கட்டடங்களினதும் எச்சங்கள் மக்கள் அப்பகுதியில் வாழ்ந்ததற்குச் சான்றாக இருக்கின்றன.  

ஆனால், அம்மக்கள் உண்மையிலேயே அவர்களது கிராமங்களில்தான் குடியேறப் போகிறார்களா அல்லது அதற்கு அப்பால் செல்கிறார்களா என்பதைக் கண்டறிவது பெரிய விடயம் அல்ல.   

அப்பிரதேசங்களில் முன்னர் கடமையாற்றிய கிராமசேவை அதிகாரிகள், மன்னார் கச்சேரி, நில அளவைத் திணைக்களம், தபால், தேர்தல் திணைக்களங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் உண்மையலேயே மக்கள் வாழ்ந்த பிரதேசங்கள், அவற்றில் வாழ்ந்த மக்களின் விலாசங்கள் மற்றும் ஏனைய தரவுகளைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.

அதன்படி அவர்கள் தமது பழைய நிலங்களில் குடியேற வசதிகளைச் செய்து கொடுக்க முடியும்.   
ஆனால், அரசாங்கம் அதனைச் செய்யத் தயாராக இருக்கிறதா என்பது சந்தேகமே. அண்மையில், முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தலைவரும் அமைச்சருமான ரவூப் ஹக்கீம் ஜனாதிபதியின் செயலாளருடன் நடத்திய பேச்சுவார்த்தையொன்றை அடுத்து, இம் மாதம் 27 ஆம் திகதி அரசாங்க அதிகாரிகள் சிலர் அப்பகுதிக்குச் சென்று அங்கு மக்கள் வாழ்ந்த பிரதேசங்களை அடையாளம் காணப் போவதாக செய்திகள் கூறின.   

இவ்வளவு சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டதன் பின்னரா அவ்வாறு போக வேண்டும்? ஊடகங்கள் உள்ளிட்ட ஒரு சிலருக்கு இது விவாதப் பொருளாக இருந்த போதிலும் சம்பந்தப்பட்ட மக்களுக்கு இது உரிமைப் போராட்டம்; வாழ்க்கைப் போராட்டம்.  

ஆனால், இந்தப் பிரச்சினையை மேற்கண்டவாறு பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு சாதகமாகத் தீர்த்தால், அரசாங்கம் காடுகளை அழிக்க, முஸ்லிம்களுக்கு இடமளித்ததாக சிங்கள இனவாதிகள் கூறுவார்கள் என்றும் அதனால் சிங்கள வாக்குகள் தமக்கு குறையும் என்றும் ஜனாதிபதி நினைப்பதாகத் தெரிகிறது.  

அண்மைக் காலமாக ஜனாதிபதி சிங்கள இனவாதிகளுக்கு வளைந்து கொடுக்கிறார் என்பது பொதுவாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கருத்தாகும்.   

அதேவேளை, இதுபோன்ற உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படாது இருப்பது எந்தவொரு அரசாங்கத்துக்கும் சாதகமான நிலைமைகளைத் தோற்றுவிக்கும். அந்தப் பிரச்சினைகள் இருக்கும்போது மக்கள் அரசாங்கம் தீர்க்க வேண்டிய பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளைப் பற்றிச் சிந்திக்க முற்படுவது குறையும்.  

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/194900#sthash.YHQ2wSCd.dpuf
Categories: merge-rss

கிழக்கின் கணக்கு

Mon, 17/04/2017 - 12:23

கிழக்கின் கணக்கு
 
 

article_1492414227-election.jpg- முகம்மது தம்பி மரைக்கார்  

கிழக்கு உள்ளிட்ட மூன்று மாகாண சபைகளுக்கான தேர்தல்கள் இந்த வருடத்துக்குள் நடைபெறும் எனக் கூறப்படுகிறது. ஏனைய இரண்டும் வடமேல் மற்றும் சப்ரகமுவ மாகாண சபைகளாகும்.   

எதிர்வரும் செப்டெம்பர் மாதத்துடன் இந்த மாகாண சபைகளின் ஆட்சிக் காலங்கள் நிறைவடைகின்றன. இந்த நிலையில், அடுத்த வரவு - செலவுத் திட்டத்துக்குள் இந்த மாகாண சபைகளுக்கான தேர்தல்களை நடத்தி முடிக்க வேண்டும் என்று உள்ளூராட்சி மற்றும் மாகாணசபைகள் அமைச்சர் பைஸர் முஸ்தபா கூறியுள்ளார். 

மேற்படி மாகாண சபைகளில் தமிழ் பேசும் மக்களின் ஆளுகைக்குட்பட்டது கிழக்கு மாகாண சபையாகும். அதனால், கிழக்கு குறித்த அதீத கவனம் எப்போதும் தமிழ் பேசும் மக்களிடத்தில் இருப்பதுண்டு. இன்னொருபுறம், கிழக்கின் ஆட்சியினை முஸ்லிம்களா அல்லது தமிழர்களா கைப்பற்றிக் கொள்வது என்கிற அரசியல் போட்டியொன்றும் சிறுபான்மையினருக்குள் இருந்து வருகிறது. இவ்வாறானதொரு நிலையில் நடைபெறும் கிழக்கு மாகாண சபைக்கான தேர்தல், தமிழ் பேசும் மக்களிடையே மிகவும் கவனிப்புக்குரியதாகும்.  

முதல் தேர்தல்  

கிழக்கு மாகாண சபைக்கான முதலாவது தேர்தல் 2008 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. அந்தத் தேர்தலில் பிரதான முஸ்லிம் கட்சிகள் எவையும் தமது சொந்தச் சின்னத்தில் போட்டியிடவில்லை. 

ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸும், ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் அமைச்சர் அதாவுல்லாவின் தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் ரிஷாட் பதியுதீனின் அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகளும் இணைந்து போட்டியிட்டன. தமிழரசுக் கட்சி அந்தத் தேர்தலை பகிஸ்கரித்திருந்தது.  

முதலாவது கிழக்கு மாகாண சபையின் ஆட்சியினை ஐ.ம.சு முன்னணி கைப்பற்றிக் கொண்டது. அதன் முதலமைச்சராக, பிள்ளையான் என அறியப்படும் சிவநேசத்துரை சந்திரகாந்தன் தெரிவு செய்யப்பட்டார். 

அதாவுல்லா மற்றும் ரிஷாட் பதியுதீனின் கட்சிகளுக்கு அந்த சபையில் அமைச்சுப் பதவிகள் கிடைத்தன. முஸ்லிம் காங்கிரஸ் எதிர்கட்சியில் அமர நேர்ந்தது.  

இரண்டாவது தேர்தல்  

கிழக்கு மாகாண சபைக்கான இரண்டாவது தேர்தல் 2012ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. அந்தத் தேர்தலில் சில மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. ஐக்கிய தேசியக் கட்சியுடன் முன்னைய தேர்தலில் கூட்டணியமைத்திருந்த முஸ்லிம் காங்கிரஸ், அந்தத் தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிட்டது. 

ஆயினும், அதாவுல்லா மற்றும் ரிஷாட் பதியுதீன் ஆகியோரின் கட்சிகள் ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் தமது கூட்டணியைத் தொடர்ந்தன. இந்தத் தேர்தலிலும் ஐ.ம.சு முன்னணிதான் ஆட்சியினைக் கைப்பற்றியது. 

இரண்டாவது சபையின் முதலமைச்சராக நஜீப் ஏ. மஜீத் நியமிக்கப்பட்டார். அதாவுல்லா மற்றும் ரிஷாட் பதியுதீன் ஆகியோரின் கட்சிகளுக்கு அமைச்சுப் பதவிகள் கிடைத்தன.  

இவ்வாறானதொரு சூழ்நிலையில், 2015ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மஹிந்த ராஜபக்ஷ தோற்றுப் போனார். இதனால், கிழக்கு மாகாண சபையின் ஆட்சியிலும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. 

அதாவுல்லா மற்றும் ரிஷாட் பதியுதீன் ஆகியோரின் கட்சிகளுக்கு கிழக்கில் வழங்கப்பட்டிருந்த அமைச்சுப் பதவிகள் பறிக்கப்பட்டன. முஸ்லிம் காங்கிரஸுக்கு முதலமைச்சர் மற்றும் சுகாதார அமைச்சுப் பதவிகள் வழங்கப்பட்டன. 

இரண்டாவது கிழக்கு மாகாண சபையில், அதுவரையும் எதிர்க்கட்சியில் அமர்ந்திருந்த தமிழரசுக் கட்சியானது, இந்த மாற்றத்தின் போது அமைச்சுப் பதவிகளைப் பெற்றுக் கொண்டது.  

தற்போது, கிழக்கு மாகாண சபைக்கான மூன்றாவது தேர்தல் நெருங்கி வருகிறது. செப்டெம்பர் மாதம் கிழக்கு மாகாண சபையின் ஆட்சிக் காலம் நிறைவடைகிறது. அதனால், இன்னும் நான்கு மாதங்களில் கிழக்கு மாகாணசபை கலைக்கப்படக் கூடிய சாத்தியங்கள் உள்ளன. 

இதன் பின்னர் தேர்தல் எப்போதும் அறிவிக்கப்படலாம். மேற்படி மாகாணசபைகள் கலைக்கப்பட்ட பின்னர், அவற்றுக்கான தேர்தல்களைப் பிற்போடுவதற்கான எவ்வித எண்ணங்களும் தனக்கு இல்லை என்று ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன ஏற்கெனவே தெரிவித்திருக்கின்றார்.  

பழைய முறைமையும் - புதிய அறிவிப்பும்  

அதேவேளை, இனிவரும் தேர்தல்கள் புதிய தேர்தல் சட்டத்தின் பிரகாரமே நடத்தப்படும் என்று பரவலாகக் கூறப்பட்டும், நம்பப்பட்டும் வந்தது. 

அதாவது தற்போது நடைமுறையிலுள்ள விகிதாசாரத் தேர்தல் முறைமைக்குப் பதிலாக, தொகுதிவாரியும், விகிதாசாரசமும் ஒன்று சேர்ந்த கலப்புத் தேர்தல் முறைமைதான் அமுலுக்கு வரும் என்று கூறப்பட்டது. 

அதனால், இனிவரும் தேர்தல்கள் புதிய முறைமையின் அடிப்படையிலேயே நடைபெறும் என்கிற பேச்சு அரசியல் அரங்கில் எழுந்தது. எனவே, “புதிய தேர்தல் முறைமை அமுலுக்கு வரும் வரையில், கொஞ்சம் பொறுத்திருங்கள்” என்று கூறித்தான், கலைக்கப்பட்டுள்ள உள்ளூராட்சி சபைகளின் தேர்தல்களும் இரண்டு தடவை ஒத்தி வைக்கப்பட்டன.  

இவ்வாறானதொரு நிலையில், கிழக்கு உள்ளிட்ட மூன்று மாகாண சபைகளுக்குமான தேர்தல்கள், பழைய தேர்தல் முறைமையிலேயே நடத்தப்படக் கூடிய சாத்தியங்கள் உள்ளன என்று, உள்ளூராட்சி மற்றும் மாகாண சபைகள் அமைச்சர் பைஸர் முஸ்தபா தெரிவித்திருக்கின்றார். 

அமைச்சரின் இந்த அறிவிப்பு சிறிய மற்றும் சிறுபான்மை கட்சிகளுக்கு வயிற்றில் பால் வார்க்கும் செய்தியாக அமைந்துள்ளது.  

அதாவுல்லாவின் நிலை  

இருந்தபோதும், எதிர்வரும் கிழக்கு மாகாண சபைக்கான தேர்தலில் எந்தச் சின்னத்தில் போட்டியிடுவது, எந்தக் கூட்டணியுடன் இணைவது என்பதில் முஸ்லிம் கட்சிகள் பல்வேறு சிக்கல்களை எதிர்கொள்ள நேரிடும். 

கடந்த காலங்களில் முன்னாள் அமைச்சர் அதாவுல்லா, மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் விசுவாசியாக இருந்தார். அதனால், ஐ.ம.சு முன்னணியில் பங்காளியாக இணைந்திருந்த அதாவுல்லாவின் தேசிய காங்கிரஸுக்கு, மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஏராளமான சலுகைகளும் வாய்ப்புகளும் வழங்கப்பட்டன. 

உதாரணமாக, அம்பாறை மாவட்டத்தில் அதாவுல்லாவின் கட்சிக்கு மூன்று வேட்பாளர் ஆசனங்களை ஐ.ம.சு முன்னணி வழங்கியது. அந்த வேட்பாளர்களை அம்பாறை மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாகவுள்ள மூன்று தொகுதிகளுக்கும் தலா ஒருவர் என அதாவுல்லா நியமித்தார். சொல்லி வைத்தாற்போல் மூவரையும் வென்றெடுத்தார்.  

ஆனால், இம்முறை அவ்வாறான வாய்ப்புகள் அதாவுல்லாவுக்குக் கிடைக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். மஹிந்த ராஜபக்ஷ தோல்வியடைந்த பிறகு, மைத்திரிபால சிறிசேன தலைமையிலான ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் அதாவுல்லாவின் தேசிய காங்கிரஸ், தனது கூட்டணியை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டது. 

ஆனாலும், மைத்திரியின் ஆசீர்வாதம் அதாவுல்லாவுக்குக் கிடைக்கவில்லை. தேசியப்பட்டியல் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியொன்றினை அதாவுல்லாவுக்கு மைத்திரி தலைமையிலான ஐ.ம.சு முன்னணி வழங்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பொன்று அரசியல் அரங்கில் இருந்தது. 

ஆனால், இதுவரையும் அது நிறைவேறவில்லை. இவ்வாறானதொரு நிலையில், எதிர்வரும் மாகாணசபைத் தேர்தலில் அதாஉல்லாவின் கட்சிக்கு கடந்த காலத்தைப் போன்று, வேட்பாளர் ஆசனங்களை ஐ.ம.சு முன்னணி ஒதுக்கீடு செய்யுமா என்பது சந்தேகம்தான். 

அதாவுல்லாவின் எதிர்பார்ப்புக்கேற்ப வேட்பாளர் ஆசனங்களை ஐ.ம.சு முன்னணி வழங்காமல் போனாலும், ஐ.தே.கட்சியுடன் அதாவுல்லா இணைந்து கொள்ளமாட்டார். “ஐ.தே.கட்சியின் தலைவராக ரணில் விக்கிரமசிங்க இருக்கும் வரை, அந்தக் கட்சியுடன் நான் ஒருபோதும் இணைய மாட்டேன்” என்று அடிக்கடி அதாவுல்லா கூறி வருகின்றமை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. 

அதேவேளை, கிழக்கு மாகாண சபைக்கான தேர்தலில், தனது தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியின் குதிரைச் சின்னத்தில் தனித்து வேட்பாளர்களை இறக்கும் நிலையிலும் அதாவுல்லா இல்லை.  

ரிஷாட் பதியுதீனும் எதிர்பார்க்கும் கூட்டணியும்   

அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீனின் அ.இ.ம காங்கிரஸுக்கும் எதிர்வரும் மாகாணசபைத் தேர்தலில் போட்டியிடுவதில் சிக்கல்கள் உள்ளன. மக்கள் காங்கிரஸின் செயலாளராகச் இருந்தவர், அந்தக் கட்சிக்கு எதிராக நீதிமன்றில் வழக்கொன்றினைத் தாக்கல் செய்துள்ளார். இதனால், அந்த வழக்கு அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீன் தரப்பினருக்குச் சாதகமாக, எதிர்வரும் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலுக்கு முன்னர் தீர்ப்பாகாமல் போகுமாயின், கிழக்கு மாகாணசபைத் தேர்தலில் ரிஷாட் தரப்பினர் மயில் சின்னத்தில் போட்டியிட முடியாத நிலை உருவாகும். 

எனவே, வேறொரு தேசிய கட்சியுடன் இணைந்துதான் ரிஷாட் பதியுதீன் போட்டியிட வேண்டியேற்படும். இறுதியாக நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் ஐ.தே.கட்சியுடன் இணைந்துதான் ரிஷாட் பதியுதீனின் மக்கள் காங்கிரஸ் போட்டியிட்டது. எனவே, கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலிலும் அந்தக் கூட்டணி தொடரலாம்.   

ஆனாலும், இதிலும் ஒரு சிக்கல் உள்ளது. கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் 
ஐ.தே.கட்சியுடன் அமைச்சர்  ரிஷாட் பதியுதீனின் அ.இ.ம காங்கிரஸ் கூட்டணி வைக்கும் அதேநேரம், முஸ்லிம் காங்கிரஸும் கூட்டணி ஏற்படுத்துமாயின், அங்கு பல்வேறு பிரச்சினைகள் எழும். 

உதாரணமாக, வேட்பாளர் ஆசனங்கள் ஒதுக்கீடு செய்யப்படும் போது, ஐ.தே.கட்சியானது, அ.இ.ம காங்கிரஸைப் பலவீனப்படுத்தும் வகையில் முஸ்லிம் காங்கிரஸை முன்னிலைப்படுத்துமாயின் அதனை ரிஷாட் பதியுதீன் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார். 

இந்த நிலைவரமானது ஐ.தே.கட்சிக்கும் அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீனுக்குமிடையில் இணக்கப்பாடின்மைகளைத் தோற்றுவிக்கக் கூடும். அவ்வாறானதொரு நிலையில், மைத்திரி தலைமையிலான ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் அமைச்சர் ரிஷாட் தரப்பினர் இணையும் நிலை ஏற்படும்.  

ஆனால், மைத்திரிக்கும் அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீனுக்கும் இடையில் தற்போது வில்பத்து விவகாரம் தொடர்பில் எழுந்துள்ள முரண்பாடுகள் தீராத நிலையில், மைத்திரி தலைமையிலான ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் கூட்டணியமைப்பதற்கு ரிஷாட் முன்வருவாரா என்பதும் சந்தேகம்தான்.   

மு.கா மாற்று அணி  

இவை அனைத்துக்கும் அப்பால், அமைச்சர் ரிஷாட் பதியுதீன், முன்னாள் அமைச்சர் அதாவுல்லா மற்றும் முஸ்லிம் காங்கிரஸின் அதிருப்தியாளர்களான பஷீர் சேகுதாவூத் மற்றும் ஹசன் அலி தலைமையிலான அணியினர் உள்ளிட்டோரைக் கொண்டதொரு கூட்டணியொன்று, கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் உருவாகும் என்றும், ஒரு பொதுவான சின்னத்தில் அந்தக் கூட்டணி கிழக்குத் தேர்தலில் போட்டியிடும் என்றும், இப்போதே பரவாகப் பேசப்படுகிறது. அவ்வாறு ஒரு கூட்டணி உருவாகுமாயின், அது முஸ்லிம் காங்கிரசஸுக்கு பாரிய சவாலாக அமையும்.  

ஓர் அமைப்பிலிருந்து அதன் சக்தி வாய்ந்த பிரமுகர்கள் பிரிந்து செல்லும்போது, குறித்த அமைப்பு வீழ்ச்சியடைவது இயல்பானதாகும். ஆனாலும், சம்பந்தப்பட்ட அமைப்பின் தலைவர்கள் தமது வீழ்ச்சியினை அநேகமாக ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. 

விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பிலிருந்து அதன் கிழக்குத் தளபதி கருணா அம்மான் விலகிச் சென்றபோது, அதனைத் தனி நபரொருவரின் பிரிவாக மட்டுமே தாம் பார்ப்பதாகவும் கருணாவின் பிரிவினால் தாங்கள் எவ்வகையிலும் பலவீனப்படவில்லை எனவும், புலிகள் அமைப்பு அறிவித்தது. ஆனால், அது நேர்மையான கூற்றல்ல என்பதை 2009ஆம் ஆண்டு புலிகளின் அழிவு நிரூபித்தது. 

அதுபோலவே, முஸ்லிம் காங்கிரஸின் முன்னாள் தவிசாளர் பஷீர் சேகுதாவூத் மற்றும் செயலாளர் எம்.ரி. ஹசன் அலி ஆகியோரின் விலகல்களை, முஸ்லிம் காங்கிரஸின் தலைமை மிகவும் மலினமாகவே எடைபோட்டுப் பேசி வருகிறது. ஆனால், அது அவ்வாறில்லை என்பதை கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் நிரூபிக்கும் நிலை ஏற்படலாம்.  

மு.காவும் யானைச் சவாரியும்  

இன்னொருபுறம் கிழக்கு மாகாண சபைக்கான தேர்தலில், எவ்வாறு போட்டியிடுவது என்பதில் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் பல்வேறு குழப்பங்களை எதிர்கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்படக் கூடும்.

கடந்த கிழக்குத் தேர்தலில் ஐ.ம.சு முன்னணியுடன் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் இணைந்து போட்டியிட வேண்டும் என்பதில் மு.கா தலைவர் உறுதியாக இருந்தார் என்பதை, அந்தக் கட்சியின் உயர் மட்டத்தினர் அறிவர்.

மு.கா உயர்பீட உறுப்பினர்களில் கணிசமானோரும், மஹிந்த ராஜபக்ஷ தலைமையிலான ஐ.ம.சு.முன்னணியுடன் மு.கா இணைந்து போட்டியிட வேண்டும் என்பதற்கு ஆதரவாகப் பேசினார்கள்.

ஆனால், கட்சியின் அப்போதைய செயலாளர் எம்.ரி. ஹசன் அலி, அதற்கு மாற்றமான எண்ணத்துடன் இருந்தார். கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் மு.கா தனது மரச் சின்னத்தில் தனித்துப் போட்டியிட வேண்டும் என்றார்.

மட்டுமன்றி, தனது முடிவின் பக்கம் கட்சித் தலைவர் உள்ளிட்டோரை இழுத்து வரும் பொருட்டு, கட்சிக்காரர்கள் யாரும் தன்னைத் தொடர்பு கொள்ள முடியாத வகையில், ஹசன் அலி சில நாட்கள் ‘காணாமல் போனார்’.

இதன் காரணமாக, கடந்த கிழக்குத் தேர்தலில் மு.கா தனித்துப் போட்டியிடும் முடிவினை எடுக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்கு அந்தக் கட்சியின் தலைவர் தள்ளப்பட்டார். மு.கா மரச் சின்னத்தில் போட்டியிட்டது. ஏழு ஆசனங்களைப் பெற்று, பாரிய வெற்றியைக் கண்டது.   

ஆனால், எதிர்வரும் கிழக்குத் தேர்தலில் மு.காங்கிரஸ் தனித்துப் போட்டியிட்டு, கடந்த முறை பெற்ற ஆசனங்களின் எண்ணிக்கையினைப் வெல்ல முடியுமா என்பது சந்தேகம்தான். கடந்த தேர்தலில் அம்பாறை மாவட்டத்தில்தான் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் அதிக ஆசனங்களை (04 ஆசனங்கள்) வென்றது.

ஆனால், இம்முறை அது சாத்தியமாகுமா என்பது கேள்விக்குரியதாகும். மு.கா மாற்று அணியைச் சேர்ந்த, அந்தக் கட்சியின் முன்னாள் செயலாளர் ஹசன் அலி, மு.காங்கிரஸ் சார்பில் நிந்தவூர் மற்றும் அட்டாளைச்சேனை பிரதேச சபைகளின் முன்னாள் தவிசாளர்களாகப் பதவி வகித்த தாஹிர் மற்றும் சட்டத்தரணி அன்சில் ஆகியோருடன் மு.கா சார்பில் பொத்துவில் பிரதேச சபையின் பிரதி தவிசாளராகப் பதவி வகித்த தாஜுதீன் உள்ளிட்ட பலர் அம்பாறை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களாவர்.

இவர்கள்தான் தற்போது, மு.கா தலைவருக்கு எதிரான பிரசாரங்களை படு தீவிரமாக முன்னெடுத்து வருகின்றனர்.   
இந்த நிலையில், எதிர்வரும் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலில் மேற்படி மாற்று அணியினர், முஸ்லிம் காங்கிரஸுக்கு எதிராகச் செயற்படுவார்கள் அல்லது முஸ்லிம்  காங்கிரஸுக்கு எதிராகப் போட்டியிடுவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

அவ்வாறானதொரு சூழ்நிலையில், மு.கா தனித்துப் போட்டியிடுவது அந்தக் கட்சிக்கு அரசியல் ரீதியில் ஆபத்தாக அமைந்து விடும். இந்த நிலைவரம் குறித்து, மு.கா தலைவரும் மிக நன்றாக அறிவார்.

எனவே, எதிர்வரும் கிழக்குத் தேர்தலில் தனித்துப் போட்டியிடுவதன் மூலம் தேவையற்ற சிரமங்களை தலையில் சுமப்பதை மு.கா தலைவர் விரும்ப மாட்டார். எனவே, மு.கா தலைவர் எப்போதும் நெருக்கமாக இருக்கும் ஐ.தே.கட்சியுடன் இணைந்துதான், எதிர்வரும் கிழக்குத் தேர்தலை எதிர்கொள்வார் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

யானையின் முதுகில் (ஐ.தே.கட்சியில்) சவாரி செய்வதுதான் அரசியல் ரீதியாக மு.காவுக்கு இலாபகரமானதாகும் என்பதற்கு கடந்த கால அரசியல் கணக்குகளும் அத்தாட்சிகளாக இருக்கின்றன.   

இன்னொரு புறம், கிழக்கு மாகாண சபை விரைவில் கலைக்கப்பட்டு விட வேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்புகளுடன் வாக்காளர்களும் காத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.  

தாங்கள் வழங்கிய வாக்குகளைப் பெற்று, மாகாண சபைக்குச் சென்றவுடன், தம்மை மறந்து போன மாகாண சபை உறுப்பினர்களுக்கு, எதிர்வரும் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலினூடாக, சில கணக்குகளைத் தீர்க்கக் காத்திருக்கும் மக்களுக்கு, தேர்தல் நாளை நடந்தாலும் மகிழ்ச்சிதான்.  

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/194879/க-ழக-க-ன-கணக-க-#sthash.Nav0R2Xp.dpuf
Categories: merge-rss

ஐ. நாவின் முகமும் தமிழ் மக்களின் மீட்சியும்

Mon, 17/04/2017 - 10:36

ஐ. நாவின் முகமும் தமிழ் மக்களின் மீட்சியும்
 

article_1492413588-Ma-new.jpg- அருட்தந்தை மா. சத்திவேல்   

இலங்கை உள்நாட்டுப் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தொடர்பாக 2015 ஆம் ஆண்டு ஐ. நா மனித உரிமைப் பேரவையில் 30/1 இல் ‘போரின் போது சர்வதேச மனித உரிமைச் சட்டமீறல்கள், துஸ்பிரயோகங்கள், போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகளை விசாரணை செய்து குற்றவாளிகளை நீதியின் முன் நிறுத்தி பாதிக்கப்பட்டோருக்கு நீதியை வழங்குவதற்கு இலங்கையுடன் இணைந்து சர்வதேச நீதிபதிகள், பிரதிவாத தரப்பு சட்டத்தரணிகள் விசாரணையாளர்களை உள்ளடக்கிய கலப்பு நீதிமன்றம் ஒன்றை உருவாக்குதல் வேண்டும்’ எனும் பிரேரணை இலங்கையின் அனுசரணையோடு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.   

 இவ்வாண்டு, கடந்த மாதம் நடந்து முடிவுற்ற ஐ.நா மனித உரிமைப் பேரவையில் 2015 ஆம் ஆண்டு தீர்மானத்தை நிறைவேற்ற இரண்டு வருட கால அவகாசம் வழங்கும் தீர்மானம் வாக்கெடுப்பின்றி முழுமையாக நிறைவேறி உள்ளது.  

 இரண்டு வருட கால அவகாசத்துக்கு பேரவை கூடுமுன்பே, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு இலங்கை அரசாங்கத்துக்கும் சர்வ தேச சமூகத்துக்கும் தமது பச்சைக் கொடியை காட்டி விட்டது.  

 சர்வதேச நாடுகளும் இலங்கைக்கு இரண்டு வருட கால அவகாசம் கொடுப்பதற்கு ஆயத்தமாகவே, மனித உரிமைப் பேரவையில் காலடி வைத்தன.   

இத்தகைய பின்புலத்தில் இலங்கை அரசாங்கம் கால அவகாசம் கிடைக்கும் எனும் மிகுந்த நம்பிக்கையோடு பேரவையில் பங்கு பற்றி வெற்றியோடு திரும்பி உள்ளது. வெற்றி யாருக்கு? ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கா? ஒடுக்குபவர்களுக்கா?  

 ஐ. நா சபையில் அங்கம் வகிக்கும் நாடுகள், இலங்கை அரசாங்கம், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எனும் முத்தரப்பும் தத்தமது அரசியல் நிலைப்பாட்டிலிருந்து வெற்றியை சுவிகரித்துக் கொண்டனர். இதுவே உண்மை.  

 மனித உரிமைப் பேரவை கூடுகின்ற கால கட்டத்திலேயே, ‘நல்லாட்சி காவலன் முகமூடி’ அணிந்த தற்போதைய ஜனாதிபதி “எந்தச் சூழ்நிலையிலும் சர்வதேச நீதிபதிகளை ஏற்க மாட்டேன். இது தொடர்பாக 24 மணி நேரத்துக்குள்ளாகவே சூட்டோடு பதிலளித்து விட்டேன்” எனப் பகிரங்க கூட்டமொன்றில் அறிவித்து விட்டார்.  

 கடந்த வாரத்தில் யாழ்ப்பாணத்துக்கு விஜயம் செய்த முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்க “காணாமல் போனோரின் உறவுகள், தமது உறவுகளை மீட்டுத் தருமாறே கேட்கின்றனர். தமது உறவுகள் காணாமல் போனதற்குக் காரணமாயிருந்த இராணுவம் மற்றும் பொலிசாரைத் தண்டிக்குமாறு கோரவில்லை. எனவே, இந்த அரசாங்கம் இராணுவத்தைப் பாதுகாக்கும்” எனக் கூறியுள்ளார்.   

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரை மீட்டுத் தருமாறும் நீதியை நிலைநாட்டுமாறும் அரசாங்கத்துக்கு வேண்டுகோள் விடுத்து, உணவு தவிர்ப்புப் போராட்டம் நடாத்திக் கொண்டிருக்கின்ற மண்ணில் நின்றுக் கொண்டே முன்னாள் ஜனாதிபதி “இராணுவத்தை பாதுகாப்பேன்” எனக் கூறுவது எந்த வகையில் நியாயம்.

நீதி என்பது காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கு என்ன நடந்தது என்பது மட்டுமல்ல, அதற்குக் காரணமாக இருந்தவர்களை நீதியின் முன் நிறுத்துவதுமாகும்.   

 பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க, “கடந்த காலத்தில், ஐ. நாவுக்கு நமது நாட்டு நீதி மன்றங்களில் நம்பிக்கை இருக்கவில்லை. அதனாலேயே வெளிநாட்டு நீதிபதிகள் தலையிடும் பொறிமுறை தொடர்பில் கூறினர்.

நல்லாட்சியில் சுயாதீனம் பேணப்படுகின்றது. ஆதலால் வெளிநாட்டு நீதிபதிகள் தேவையில்லை. அதற்கு அரசியல் யாப்பிலும் இடமில்லை” எனக் கூறி வருகின்றார்.   

 நீதி அமைச்சர் விஜயதாஸ ராஜபக்ஷ, “நல்லிணக்கமும் யுத்தக் குற்றமும் இரண்டு தண்டவாளங்களைப் போன்றவை. இரண்டும் சந்திக்க முடியாது; சந்தித்தால் விபத்து. ஆதலால் யுத்தக் குற்றம் தொடர்பில் கதைத்தால் மீண்டும் யுத்தம் வரும்” என மிரட்டும் பாணியில் கருத்துகளைத் தெரிவித்து வருகின்றார்.  

 மஹிந்த ராஜபக்ஷவோ, “யுத்தக் குற்றம் தொடர்பாகக் கதைத்தால், தமிழ் மக்களில் பெரும்பாலானோர் தண்டிக்கப்படுவார்கள்” என்கின்றார். அரசியல் யாப்புக்கு உட்பட்ட முப்படைகளுக்கு மட்டுமே உரித்தான ஒழுக்கக் கோவைகளை தமதாக்கி இராணுவத்தைப் பயன்படுத்தி, நீண்ட காலமாகத் தமிழ் மக்கள் மீது மேற்கொண்ட வன்முறைசார்ந்த செயற்பாடுகளையும் தற்காப்பு நிலையெடுத்த பொது மக்களையும் சமமாக்குவது இந்த நிலைபாடு ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதல்ல.  

 முன்னாள், இன்னாள் தலைவர்கள் தம்முடைய இனவாத, கட்சிசார் நிலையிலிருந்து தமிழ் மக்களுக்கு எத்தகைய நீதியும் கிடைக்கக் கூடாது என்பதில் தெளிவாக உள்ளனர். தாம்சார் இனத்தினதும் மதத்தினதும் காவல்கள் என்ற நிலையில் இருந்து மனித நீதிக்கு அப்பாற்பட்டுச் செயற்பட்டனர் எனக் குற்றம்சாட்டப்படும் படையினரைப் பாதுகாக்கத் தயங்காது முன்னிற்கின்றனர்.  

 இனவாதமும், மதவாதமும் முதலாளித்துவத்தோடு இணைந்து ஆட்சி செலுத்துகின்ற நாட்டில், சமாளிக்கும் தன்மையிலான அரசியலைக் கூட்டமைப்பு செய்வது ஒன்றும் புதுமையல்ல; புதியதுமல்ல. ஆதலால் தான் தாம்சார் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஒரு முகமும், தெற்குக்கு இன்னொரு முகமும், சர்வதேசத்துக்கு ஆட்சியாளர்களோடு சேர்ந்து கூட்டு முகத்தையும் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றது. 

 கால அவகாசம் தொடர்பில் ஆட்சியாளர்களுக்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஆதரவு வழங்கியதன் மூலம், தாம் எதிர்கட்சியல்ல; எதிர்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் அரசாங்கத்தின் தோழமைக் கட்சி என்பதையே சர்வதேசத்துக்கு வெளிப்படுத்தியுள்ளது. தற்போதைய அரசாங்கத்தைப் பாதுகாக்கக் கண்ணும் கருத்துமாக செயற்படும் நாடுகளுக்கு தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பின் முன்னுதாரண நிலைபாடே போதுமானதாகும்.  

 தற்போதைய அரசாங்கத்தைப்  பாதுகாக்கும் காவலர்களாக உள்ள வெளியக சக்திகள் இரண்டு வருட கால அவகாசத்தைப் பெற்றுக் கொடுத்ததன் மூலம் ஒத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற உள்ளூராட்சி தேர்தல்களையும் மாகாண சபைத் தேர்தல்களையும் சந்திப்பதற்கான தற்றுணிவை அரசாங்கத்துக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கின்றன.  

அத்தோடு 2020 ஆம் ஆண்டு நடைபெற இருக்கும் பொதுத் தேர்தலின் போதும் தம்முடைய ஆறுதல் கிடைக்குமென அரசாங்கத்துக்கு சமிக்ஞை காட்டியிருக்கின்றன.   

மஹிந்த ராஜபக்ஷ மீண்டும் வருவதை வெளிநாட்டு சக்திகள் விரும்பவில்லை. மஹிந்தவுக்கு கால அவகாசத்தின் இறுதி நிலை, சுருக்கு கயிராக அமையலாம். மைத்திரி அணியினருக்கு கரைசேரும் கயிராக அமையலாம்.  

 ஓடுக்கப்படும் தமிழ் மக்கள், முதலாளித்துவ பிரபுத்துவ கட்சி அரசியல்வாதிகளிடம் தமது அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வை எதிர்பார்த்து பயணிப்பது என்பது இன்னுமொரு முள்ளிவாய்க்காலுக்கே இட்டுச் செல்வதாக அமையும்.  

ஐ.நா மனித உரிமைகள் அமைப்பு அரசாங்கத்துக்கு கொடுத்திருக்கின்ற கால அவகாசத்தை, மக்கள் சக்தியின் மூலம் கட்டியெழுப்பப்படுகின்ற சிவில் சமூக அமைப்பு தமதாக்க வேண்டும்.   

தமிழ் மக்களின் பல்வேறு பிரச்சினைகள் தொடர்பில் அரசாங்கத்தின் செயற்பாடுகளை அவதானிக்கும் கண்காணிப்பு குழுக்களை அமைத்து மூன்று அல்லது நான்கு மாதங்களுக்கு ஒரு தடவை அறிக்கைகள் பெற்றுக் கொள்வதோடு அதன் தொகுப்பறிக்கை ஊடகங்கள் மூலம் பொது மக்களுக்கும், உள்ளக வெளியக ஆதரவு சக்திகளுக்கும் ஐ. நா மனித உரிமை பேரவைக்கும் கிடைக்க வழி செய்தல் வேண்டும்.   

 அத்தோடு தொடர்ச்சியாக வரவிருக்கின்ற உள்ளூராட்சி மன்றம் மற்றும் மாகாண சபைத் தேர்தல்களை சிவில் அமைப்புகளாலான மக்கள் சக்தி உரிய முறையில் பயன்படுத்த வேண்டும்.   

அரசியல் கட்சிகளின் மேடைகளுக்கு முன்னால் நின்று கரகோஷம் செய்வது என்பது, ‘யானை தன் தும்பிக்கையால் தன் தலையில் மண்ணை அள்ளிக் கொட்டிக் கொள்வதற்கு சமமாகும்’.  

 சிவில் அமைப்புகளாலான மக்கள் சக்திக்கு மணிக்கட்டுவது யார்? அல்லது தமிழ் மக்கள் பேரவை காத்திரமான பங்களிப்பைச் செய்வதற்கு தம்மை மறுசீரமைத்துக் கொள்ள சடுதியாக சுயபரிசோதனையில் ஈடுபடல் வேண்டும்

- See more at: http://www.tamilmirror.lk/194876/ஐ-ந-வ-ன-ம-கம-ம-தம-ழ-மக-கள-ன-ம-ட-ச-ய-ம-#sthash.uJtCJUHv.dpuf
Categories: merge-rss

முஸ்லிம் கூட்டமைப்புக்கான சாத்தியத் தன்மை

Mon, 17/04/2017 - 07:25

s05-4c667623282f30eac342992cec8bb06fdad8

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-04-16#page-5

முஸ்லிம் கூட்டமைப்புக்கான சாத்தியத் தன்மை
Categories: merge-rss

ஆர்.கே.நகர் இடைத்தேர்தல் : ஜனநாயகத்துக்கு தலைகுனிவு

Sun, 16/04/2017 - 11:08
ஆர்.கே.நகர் இடைத்தேர்தல் : ஜனநாயகத்துக்கு தலைகுனிவு
evm56566767-11-1491886090-46e113e219d205bfcb606a354da37182120e549a.jpg

 

என்ன நடக்­கு­மென்று எதிர்­பார்க்­கப்­பட்­டதோ அதுவே தற்­போது தமி­ழ­கத்தில் நடந்­தி­ருக்­கி­றது. சென்னை ஆர்.கே.நகர் சட்­டப்­பே­ரவைத் தொகு­திக்கு நடை­பெ­ற­வி­ருந்த இடைத்­தேர்தல் இரத்துச் செய்­யப்­பட்­டு­விட்­டது. வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு அதி­க­ள­வி­லான பணம் விநி­யோகம் செய்­யப்­பட்­டமை கண்­டு­பி­டிக்­கப்­பட்­ட­தை­ய­டுத்து, இறுதி நேரத்தில் தேர்தல் ஆணையம் தேர்­தலை இரத்துச் செய்­து­விட்­டது. இந்த விட­யத்தைப் பற்றி கடந்த வாரம் இந்தப் பந்­தியில் சுட்­டிக்­காட்­டப்­பட்­டி­ருந்­தமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

ஆர்.கே. (ராதா­கி­ருஷ்ணன்) நகர் தொகு­திக்­கான இடைத்­தேர்தல் வாக்­க­ளிப்பு கடந்த 12 ஆம் திகதி (புத­னன்று) நடை­பெற இருந்­தது. வாக்­க­ளிப்பின் பின்னர் வாக்­குகள் எண்­ணப்­பட்டு முடி­வுகள் 15 ஆம் திகதி (நேற்று) அறி­விக்­கப்­ப­டு­மென தேர்தல் ஆணையம் அறி­வித்து, அதற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களில் ஈடு­பட்­டி­ருந்­தது.

 இந்த இடைத்­தேர்­தலில் பல்­வேறு கட்­சிகள் போட்­டி­யிட்­டன என்­றாலும் பிர­தான போட்டி அ.தி.மு.க.துணைப் பொதுச் செய­லாளர் டி.டி.வி.தின­கரன் மற்றும் முன்னாள் முத­ல­மைச்சர் ஓ.பன்­னீர்­செல்வம் அணியைச் சேர்ந்த கே.மது­சூ­தனன் ஆகி­யோ­ருக்­கி­டை­யி­லேயே இருந்­தது. இரு தரப்­பி­ன­ருக்கும் இந்­தத்­தேர்­தலில் வெற்­றி­பெ­ற­வேண்­டிய அவ­சியம் ஏற்­பட்­டது.

அதிலும் சசி­கலா அணியைச் சேர்ந்­த­வரும், சசி­க­லாவின் அக்கா மக­னு­மான டி.டி.வி. தின­க­ர­னுக்கு இடைத்­தேர்­தலில் கட்­டாயம் வெற்­றி­பெ­ற­வேண்­டிய அவ­சியம் இருந்­தது. தேர்­தலில் வெற்றி பெற்று அதன் மூலம் அ.தி.மு.க.வை முழு­மை­யாக கைப்­பற்­று­வதும், தமி­ழக முத­ல­மைச்சர் பத­வியைப் பிடிப்­பதும் தின­க­ரனின் திட்­ட­மாக இருந்­தது.

அதற்­காக என்ன விலை­கொ­டுத்­தா­வது ஆர்.கே.நகர் தொகுதி இடைத்­தேர்­தலில் வெற்­றி­பெற வேண்டும் என்ற நோக்­கத்­துடன் டி.டி.வி.தின­கரன் காய்­களை நகர்த்­தினார். அதற்­கான நட­வ­டிக்­கையில் அ.தி.மு.க.கட்சி உறுப்­பி­னர்­களும் செயற்­பட்­டனர்.

இந்த நிலையில் இடைத்­தேர்­தலில் போட்­டி­யிட்ட கட்­சி­களின் வேட்­பா­ளர்கள், வாக்­கா­ளர்­க­ளி­ட­மி­ருந்து வாக்­கு­களைப் பெற்­றுக்­கொள்­வ­தற்­காக அவர்­க­ளுக்கு இலஞ்­ச­மாக பணமும், பரிசுப் பொருட்­களும் வழங்­கினர். ஆனால், ஆளுங்­கட்சி சார்பில் ஒரு வாக்­குக்­காக வாக்­காளர் ஒரு­வ­ருக்கு 4 ஆயிரம் ரூபா­வீதம் பணம் விநி­யோ­கிக்­கப்­பட்­ட­தாக பல்­வேறு செய்­திகள் வெளி­யா­கின.

மட்­டு­மின்றி பணம் வழங்­கு­வது பற்­றிய படங்கள், செய்­திகள் என்­ப­னவும் வெளி­யா­கின. இது­பற்றி பல்­வேறு அர­சியல் கட்­சி­களும் முறைப்­பா­டுகள் தெரி­வித்­து­வந்­தன. இதனைத் தொடர்ந்து வரு­மான வரித்­துறை அதி­கா­ரிகள், சுகா­தார அமைச்சர், விஜ­ய­பாஸ்கர் வீட்டில் சோதனை நடத்­தினர். அது மட்­டு­மின்றி, சமத்­துவ மக்கள் கட்சித் தலை­வரும், நடி­க­ரு­மான சரத்­குமார், முன்னாள் அ.தி.மு.க. எம்.பி. சிட்­ல­பாக்கம் ராஜேந்­திரன், எம்.ஜி.ஆர்.மருத்­துவ பல்­க­லைக்­க­ழக துணை­வேந்தர் கீதா­லட்­சுமி ஆகி­யோ­ரு­டைய வீடு­க­ளிலும் சோத­னைகள் நடத்­தப்­பட்­டன.

இந்தச் சோத­னை­களின் போது பல முக்­கிய ஆவ­ணங்கள் சிக்­கன. வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு பணம் வழங்­கி­ய­தற்­கான ஆவ­ணங்கள் சிக்­கி­ய­தா­கவும் அதி­கா­ரிகள் தெரி­வித்­தனர். அத்­துடன், இது தொடர்­பாக தேர்தல் ஆணை­யத்­துக்கு அறிக்கை ஒன்­றையும் வரு­மான வரித்­துறை அதி­கா­ரிகள் சமர்ப்­பித்­தனர். தேர்தல் ஆணையம் தமி­ழக தேர்தல் அதி­காரி ராஜேஸ் லக்­கா­னி­யிடம் இது தொடர்­பாக அறிக்கை கேட்­டது.

இறு­தியில் தேர்தல் ஆணையம் உயர் அதி­கா­ரி­க­ளுடன் கலந்­தா­லோ­சித்த பின்னர் ஞாயிறு இரவு அறிக்கை ஒன்றை வெளி­யிட்டு, ஆர்.கே.நகர் இடைத்­தேர்­தலை இரத்துச் செய்­வ­தாக அறி­வித்­தது.

அந்த அறிக்­கையில் சென்­னையில் 21 இடங்­க­ளிலும், சென்­னைக்கு வெளியே 11 இடங்­க­ளிலும் வரு­மான வரித்­துறை நடத்­திய சோத­னை­களில் தமி­ழக சுகா­தார அமைச்சர் விஜ­ய­பாஸ்கர் மற்றும் மூவரின் வீடுகள் சோத­னைக்­குட்­ப­டுத்­தப்­பட்ட போது வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு பண விநி­யோகம் விஜ­ய­பாஸ்கர் மூலம் நடக்­கி­றது என்ற தகவல் வெளி­யா­ன­தாக குறிப்­பி­டப்­பட்­டி­ருந்­தது.

அத்­துடன் பண விநி­யோகம் பற்­றிய தகவல், பட்­டியல் என்­ப­னவும் கண்­டு­பி­டிக்­கப்­பட்­டன. பரிசுப் பொருட்களும் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளன. தேர்தல் சட்­டத்தின் கீழ் வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு பணம், பரி­சுப்­பொ­ருட்கள் என்­பன விநி­யோ­கிக்­கப்­படுவது குற்றமாகும். இவ்­வா­றான குற்­றச்­சாட்­டுக்­களின் அடிப்­ப­டையில் ஆர்.கே. நகர் தேர்தல் இரத்துச் செய்­யப்­ப­டு­கி­றது என்று தேர்தல் ஆணையம் குறிப்­பிட்­டி­ருந்­தது.

தேர்தல் இரத்துச் செய்­யப்­பட்­டமை குறித்து பெரும்­பா­லான சமூக ஆர்­வ­லர்­களும், ஜன­நா­ய­கத்தை மதிப்­ப­வர்­களும், பல அர­சியல் கட்­சி­களும் மகிழ்ச்சி வெளி­யிட்­டுள்­ளன. அதே­வேளை இது தமி­ழ­கத்தின் அர­சியல் நாக­ரி­கத்­துக்கு ஏற்­பட்ட தலை­கு­னிவு என்று அவர்கள் சுட்­டிக்­காட்­டு­கின்­றனர். ஜன­நா­ய­கத்தை மதிக்கும் மக்கள் வாழும் நாட்டில் வாக்­கு­களைப் பெறு­வ­தற்­காக பணமும், பரி­சுப்­பொ­ருளும் இலஞ்­ச­மாக வழங்­கு­வது ஏற்­றுக்­கொள்ள முடி­யாது. அதனைக் கொடுப்­ப­வர்­கள் மட்­டு­மன்றி, பெற்­றுக்­கொள்­ப­வர்­களும் கூட குற்­ற­வா­ளிகள் தான்.

டி.டி.வி.தின­க­ரனை வெற்­றி­பெறச் செய்ய வேண்டும் என்­ப­தற்­காக சுகா­தார அமைச்சர் விஜ­ய­பாஸ்கர் முழு­மை­யாக செயற்­பட்­ட­வ­ராகக் கரு­தப்­ப­டு­கிறார். இவ­ரது வீட்­டிலும், எம்.ஜி.ஆர்.மருத்­துவ பல்­க­லைக்­க­ழக துணை­வேந்தர் மற்றும் பலரின் வீட்டில் கண்­டெ­டுக்­கப்­பட்ட ஆவ­ணங்கள் மூலம் பணப்­ப­ரி­மாற்றம் இடம்­பெற்­ற­மைக்­கான ஆதா­ரங்கள் கிடைக்­கப்­பெற்­றுள்­ளன. இதனால் இவர்கள் அனை­வ­ருமே தொடர்ந்து விசா­ர­ணை­க­ளுக்கு உட்­ப­டுத்­தப்­பட்டு வரு­கின்­றனர்.

அமைச்சர் விஜ­ய­பாஸ்கர் மற்றும் அவ­ருக்கு நெருக்­க­மா­ன­வர்கள் தேர்­தலுக்குப் பணம் வழங்­கி­யமை தொடர்­பான தக­வல்­களை வழங்­கி­யது யாரென்ற குழப்பம் பல்­வேறு தரப்­பி­ன­ரி­டமும் எழுந்­தது. டி.டி.வி.தின­க­ர­னுக்கு எதி­ரான சக்­தி­களா? ஓ.பன்னீர் செல்வம் அணி­யி­னரா? தி.மு.க. வினரா? அல்­லது வேறு கட்­சி­களா என்ற சந்­தேகம் எழுந்­தது.

ஆனால், இறு­தியில் இதற்கு சேகர் ரெட்டி வழங்­கிய தக­வலே காரணம் என்று தெரிய வந்­தது. அமைச்சர் விஜ­ய­பாஸ்­க­ருடன் சேகர் ரெட்­டிக்கு தொழில்­ரீ­தி­யாக நெருங்­கிய தொடர்பு இருப்­ப­தா­கவும், அவ­ரிடம் மேற்­கொண்ட தீவிர விசா­ர­ணை­களைத் தொடர்ந்தே விஷயம் வெளி­யா­னது என தமி­ழகத் தக­வல்கள் தெரி­விக்­கின்­றன.

இந்த சேகர் ரெட்­டியைப் பற்றி அறி­யா­த­வர்கள் இருக்க முடி­யாது. மணல் குவா­ரி­களை நடத்தும் உரிமை பெற்­றி­ருந்த இவ­ரு­டைய வீட்டில் கடந்த வருடம் டிசம்பர் மாதத்தில் நடத்­தப்­பட்ட சோத­னை­களின் போது 132 கோடி ரூபா பணமும் 177 கிலோ தங்­கமும் பிடி­பட்­டது. இவர் கைது செய்­யப்­பட்டு, விசா­ர­ணைக்கு உட்­ப­டுத்­தப்­பட்­ட­போது, தமி­ழக அரசின் தலைமைச் செய­லாளர் ராம்­மோகன் ராவ் வீட்­டிலும் சோதனை நடத்­தப்­பட்­டமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

சேகர் ரெட்டி வழங்­கிய தக­வ­லுக்­க­மை­யவே அமைச்சர் விஜ­ய­பாஸ்கர் வீட்டில் சோத­னை­யி­டப்­பட்­டுள்­ள­தாகத் தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கி­றது. எவ்­வா­றெ­னினும் தேர்­தலில் வாக்­கு­களைப் பெற்­றுக்­கொள்­வ­தற்­காக 89 கோடி ரூபா­வரை விநி­யோகம் செய்­யப்­பட்­டுள்­ள­தாக அதி­கா­ரி­களால் கண்­டு­பி­டிக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தென்ற விபரம் வெளி­யி­டப்­பட்­டுள்­ளது.

ஆர்.கே.நகர் தொகு­தியில் வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு பணம் விநி­யோ­கித்த குற்­றச்­சாட்டின் பேரில் 74 பேர் கைது செய்­யப்­பட்­டுள்­ளனர். 32 வழக்­குகள் பதிவு செய்­யப்­பட்­டுள்­ளன. பரிசுப் பொருட்கள் வழங்­கி­ய­தற்­கான ஆதா­ரங்­களும் கிடைத்­துள்­ளன.

 பண விநி­யோ­கத்தைத் தடுப்­ப­தற்கு தேர்தல் அதி­கா­ரி­களும் பல்­வேறு முயற்­சி­களை மேற்­கொண்­டனர். எனினும் அது முடி­யாமல் போய்­விட்­டது. காரணம் பல்­வேறு சூட்­சு­ம­மான முறை­களைக் கையாண்டு பணம் விநி­யோகம் செய்­யப்­பட்­ட­மை­யாகும்.

இந்த நிலை­மை­யி­லேயே இடைத்­தேர்­தலை நிறுத்த வேண்­டிய கட்­டாயம் தேர்தல் ஆணை­யத்­துக்கு ஏற்­பட்­டது. இதற்கு தகுந்த ஆதா­ரங்­க­ளையும் தேர்தல் ஆணையம் சேக­ரித்­தது.

அத­ன­டிப்­ப­டை­யி­லேயே பணம் வழங்­கிய அமைச்சர், அதி­கா­ரிகள், நட்­புக்கள் என அனை­வ­ரது வீடு­க­ளிலும் சோத­னை­யி­டப்­பட்டு ஆதா­ரங்கள் சேக­ரிக்­கப்­பட்­டன.  

தற்­போது இரத்துச் செய்­யப்­பட்­டுள்ள ஆர்.கே.நகர் இடைத்­தேர்தல் மீண்டும் எப்­போது நடை­பெறும் என்று தேர்தல் ஆணையம் அறி­விக்­க­வில்லை. ஏற்­க­னவே இது­போன்று தஞ்­சாவூர், அற­வக்­கு­றிச்சி ஆகிய தொகு­தி­க­ளுக்­கான தேர்­தல்­களும் இது­போன்றே ஒத்­தி­வைக்­கப்­பட்­டமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

இந்­தி­யா­வி­லுள்ள மாநி­லங்­க­ளி­லேயே தேர்­தலின் போது வாக்­கா­ளர்­க­ளுக்கு அதி­க­ளவு பணமும், பரிசுப் பொருளும் இலஞ்­ச­மாக வழங்கும் மாநிலம் தமிழ்­நாடு என்ற பெயரை தமிழ்­நாடு பெற்­றுள்­ள­தாகக் கூறப்­ப­டு­கி­றது.

 அதற்கு சான்று வழங்­கு­வதைப் போன்று தஞ்­சாவூர், அற­வக்­கு­றிச்சி மட்­டு­மன்றி தற்­போது ஆர்.கே.நகர் தொகுதி தேர்­தலும் அமைந்­துள்­ளது. இது தமிழ் நாட்­டுக்கு பெரும் அவப்­பெ­யரை ஏற்­ப­டுத்திக் கொடுத்­துள்­ளது. இந்த அவப்­பெ­யரை இல்­லாமல் செய்­வ­தற்கு தமி­ழக மக்கள் உணர்ந்து செயற்­பட வேண்டும். வாக்­குக்கு பணத்­தையும், பரிசுப் பொருட்­க­ளையும் வாங்­கு­வதை நிரா­க­ரிக்க வேண்டும்.

இது இவ்­வா­றி­ருக்க ஆர்.கே. நகர் இடைத்­தேர்தல் நிறுத்­தப்­பட்­டதால் சிறை­யி­லி­ருக்கும் சகி­கலா சந்­தோ­ஷ­ம­டைந்­துள்­ள­தாக தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கி­றது. சசிகலாவின் விருப்பத்திற்கு எதிராக தேர்தலில் போட்டியிட்டு, அ.தி.மு.க. தலைமையை கைப்பற்றுவதற்கு டி.டி.வி.தினகரன் முற்படுவதாக சசிகலா நினைப்பதே இதற்குக் காரணமாகும். அந்த வகையில் தேர்தல் நிறுத்தப்பட்டதில் சசிகலாவுக்கு மிகவும் சந்தோஷமானதாகும்.

அதேவேளை, தமிழக முதல்வர் எடப்பாடி பழனிச்சாமி தரப்பும் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளது. டி.டி.வி.தினகரன் இடைத்தேர்தலில் வெற்றிபெற்று சட்டப்பேரவைக்கும் தெரிவு செய்யப்பட்டால் அடுத்ததாக முதலமைச்சர் பதவியைக் கைப்பற்ற முற்படுவார். அதனால் தனது பதவிக்கு ஆபத்து ஏற்படுமென்பது எடப்பாடி பழனிச்சாமியின் கருத்தாகும்.

தற்போது ஆர்.கே.நகர் இடைத் தேர்தல் இரத்துச் செய்யப்பட்டதால் டி.டி.வி.தினகரன் சட்டப்பேரவைக்கு வரமுடியாது. அதனால், தமது பதவி தப்பித்தது என்று எடப்பாடி பழனிச்சாமி மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறார்.

இந்த இடைத்தேர்தல் நிறுத்தப்பட்டமை சிலருக்கு துயரத்தைக் கொடுத்தாலும் பலருக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்துள்ளது. ஆனால், ஜனநாயகப் பண்புக்கு இழுக்கும், அவமரியாதையும் ஏற்பட்டுள்ளது என்பது மறுக்க முடியாததாகும்.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-04-16#page-2

Categories: merge-rss

ஆட்டம் காணுமா கூட்டு ஆட்சி?

Sun, 16/04/2017 - 11:08
ஆட்டம் காணுமா கூட்டு ஆட்சி?
Page-01-image-e6ce13b03973a10fdaec0575744c6bef162b928f.jpg

 

ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யுடன் இணைந்து ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி அமை த்த கூட்டு அர­சாங்­கத்தின் ஆயுள்­காலம் இன்­னமும் எவ்­வ­ளவு காலத்­துக்கு நீடிக்கப் போகி­றது என்ற கேள்வி இப்­போது அர­சி யல் அரங்கில் எழுந்­தி­ருக்­கி­றது.

அதற்குக் காரணம், இந்த இரண்டு பிர ­தான கட்­சி­க­ளுக்கு இடை­யிலும் காணப்­பட்டு வரும் இழு­ப­றி­களும் மோதல்­களும் தான்.

ஒரு பக்­கத்தில் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக் ஷ 52 பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­களை வைத்துக் கொண்டு ஆட்­சி யைக் கவிழ்க்கப் போவ­தாக அவ்­வப்­போது மிரட்டிக் கொண்­டி­ருக்­கிறார்.

கூட்டு அர­சாங்­கத்தில் உள்ள ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும் கூட தனித்து ஆட்சி அமைப்­பது பற்றி அதிகம் பேசி வரு­கி­றது.

ஐ.தே.க.வும், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி யும் ஒன்­றை­யொன்று வெளிப்­ப­டை­யாக விமர்­சிக்கத் தொடங்­கி­யுள்ள நிலையில், இந்தக் கூட்டு அர­சாங்கம் நீடித்து நிலைக்­குமா இடை­யி­லேயே கவிழ்ந்து போகுமா என்ற கேள்­விகள் எழுந்­தி­ருக்­கின்­றன.

இரண்டு கட்­சி­களும் கூட்டு அர­சாங்கம் ஒன்றை அமைப்­ப­தற்கு 2015 ஆகஸ்ட் மாதம் உடன்­பாடு ஒன்றை செய்­தி­ருந்­தன. இரண்டு ஆண்­டு­க­ளுக்கு இணைந்து செயற்­படும் வகையில் தான் இந்த உடன்­பாடு கையெ­ழுத்­தி­டப்­பட்­டது. அந்த உடன்­பாடு வரும் ஆகஸ்ட் மாதத்­துடன் நிறை­வ­டை­ய­வுள்­ளது.

இன்னும் நான்கு மாதங்கள் முடிந்த பின் னர், இரண்டு கட்­சி­களும் இந்த உடன்­பாட்டை நீடித்துக் கொள்ள வேண்டும் அல் ­லது உடன்­பாடு முறிந்து போய்­விட்­ட­தாக பகி­ரங்­க­மாக அறி­விக்க வேண்டும்.

எதைச் செய்­வ­தா­னாலும் அதனை மக்­க­ளுக்கு அவர்கள் நியா­யப்­ப­டுத்த வேண்­ டி­யி­ருக்கும். அவ்­வாறு குற்­றச்­சாட்­டு­களை அடுக்கப் போனால், அது அவர்­களின் தலை

யில் அவர்­களே மண் அள்ளிப் போட்ட நிலை­யாக மாறி விடும். இது தான் இரு கட்­சி­க­ளுக்கும் இடையில் உள்ள பிரச்­சினை. ஜனா­தி­பதி மைத்­த­ிரி­பால சிறி­சேன தலை­மை­யி­லான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தலைமை­யி­லான ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சி யும், 2015ஆம் ஆண்டு இணக்­கப்­பாடு ஒன்றை ஏற்­ப­டுத்திக் கொண்­ட­மைக்கு, காரணம், இரண்டு பேருக்கும் பொது எதி­ரி­யான மஹிந்த ராஜபக் ஷவை பல­வீ­னப்­ப­டுத்­து­வது தான்.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ மீண்டும் அர­சி­யலில் பலம் பெறும் முயற்­சி­களில் ஈடு­பட்டு வந்த நிலையில், அதனை முளை­யி­லேயே கிள்ளி எறிய வேண்­டு­மானால், சுதந்­திரக் கட்­சி­யி­ன­ரையும் அதி­கா­ரத்­துக்கு இழுத்து வர வேண்­டிய தேவை மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வுக்கும் இருந்­தது. ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வுக்கும் இருந்­தது.

அர­சாங்­கத்தில் இணைந்து கொண்ட போது, ஐ.தே.க. தமக்கு வலு­வான அமைச்­சுக்­களை வைத்துக் கொண்டு, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியைச் சேர்ந்­த­வர்­க­ளுக்கு குறைந்த அதி­காரம் கொண்ட- முக்­கி­யத்­து­வ­மற்ற அமைச்­சுக்­க­ளையே வழங்­கி­யது. இதனால், மஹிந்த அர­சாங்­கத்தில் சக்­தி­வாய்ந்த அமைச்­சர்­க­ளாக இருந்­த­வர்கள் கூட பிரதி அமைச்சர் அல்­லது இரா­ஜாங்க அமைச்சர் பத­வி­களைப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்­டிய நிலை ஏற்­பட்­டது.

இரண்டு கட்­சி­க­ளுக்கும் இடையில் ஏற்

­பட்ட முதல் முரண்­பாடு இது தான். இங்­கி­ருந்து தொடங்­கிய விரிசல் இப்­போது, ஒவ்­வொரு விவ­கா­ரத்­திலும் எதி­ரொ­லித் துக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது. ஐ.தே.க அமைச்­சர்கள் கொண்டு வரும் திட்­டங்­களை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி அமைச்­சர்கள் எதிர்ப்­பது, விமர்­சிப்­பது, வழக்­க­மான நிலை­யாக மாறி­யி­ருக்­கி­றது.

அது­போ­லவே, சுதந்­திரக் கட்சி அமைச்­சர்கள் கொண்டு வரும் திட்­டங்­களை ஐ.தே.க அமைச்­சர்கள் பல­வீ­னப்­ப­டுத்தி, முட்­டுக்­கட்டை போடு­கின்­றனர். இதனால் அமைச்­ச­ரவைக் கூட்­டங்கள் அண்­மைக்­கா­ல­மா­கவே கார­சா­ர­மான வாக்­கு­வா­தங்கள் நடக்­கின்ற இட­மாக மாறி­யுள்­ளன.

பல திட்­டங்கள் அமைச்­ச­ரவைப் படிக்­கட்­டு­களைத் தாண்ட முடி­யாமல் சிக்கிப் போயுள்­ள­தற்கும் இரண்டு கட்­சி­க­ளுக்கும் இடையில் உள்ள இந்த அடிப்­படை முரண்­பா­டுகள் தான் காரணம்.

பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அதி­கா­ரத்தை அதி­க­ளவில் பயன்­ப­டுத்­து­வ­தாக ஒரு குற்­றச்­சாட்டு ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யினர் மத்­தியில் உள்­ளது. அதே­வேளை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அதி­கா­ரத்தைப் பயன்­ப­டுத்­தாமல் இருப்­ப­தா­கவும் அவ­ரது கட்­சி­யி­ன­ரா­லேயே குற்­றச்­சாட்­டுகள் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கின்­றன.

நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை ஒழித்து, பாரா­ளு­மன்­றத்­துக்கு அதி­கா­ரத்தை அளிப்­ப­தான வாக்­கு­று­தியை வழங்கித் தான் இப்­போ­தைய அர­சாங்கம் பத­விக்கு வந்­தது. நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை முழு­மை­யாக ஒழிப்­ப­தற்கு அர­சாங்கம் தயா­ராக இல்­லா­வி­டினும், ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தனது நிறை­வேற்று அதி­கா

­ரத்தை மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட அள­வி­லேயே பயன்­ப­டுத்தி வரு­கிறார்.  ஒரு வகையில் பாரா­ளு­மன்­றத்­துக்கு அதி­காரம் அளிக்கும் செயற்­பா­டா­கவும் இதனைக் கரு­தலாம். அவ்­வா­றான நிலையில், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அதி­கா­ரங்­களை மிகை­யாகப் பயன்­ப­டுத்­து­வ­தாக ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யினர் சுமத்தும் குற்­றச்­சாட்­டுகள் அபத்­த­மா­ன­வை­யாக உள்­ளன. 

பாரா­ளு­மன்­றத்­துக்கு பதி­ல­ளிக்க வேண்­டிய கடப்­பாடு உடை­யவர் பிர­தமர். பாரா­ளு­மன்­றத்­துக்கு அளிக்­கப்­பட்ட அதி­கா­ரங்­களை அவரே பயன்­ப­டுத்த முடியும். அவ்­வா­றாயின், பிர­தமர் அதிக அதி­கா­ரங்­களை பயன்­ப­டுத்­து­வ­தாக குற்­றச்­சாட்­டு­களை கூறு­வது தேர்தல் கால வாக்­கு­று­தி­களை மீறு­கின்ற செய­லாகும்.

ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி அர­சாங்­கத்­துடன் இணைந்­தி­ருந்­தாலும் அதற்குள் பல முகங்கள் உள்­ளன. மஹிந்த ராஜபக் ஷவை வெளிப்­ப­டை­யாக ஆத­ரிப்­ப­வர்கள், அவரை வெளிப்­ப­டை­யாக எதிர்ப்­ப­வர்கள், வெளிப்­ப­டை­யாக எதிர்ப்­பையோ ஆத­ர­வையோ வெளிப்­ப­டுத்­தாமல் மதில் மேல் பூனை­யாக இருப்­ப­வர்கள் என்று மூன்று முகங்­களைக் கொண்­ட­வர்கள் சுதந்­திரக் கட்­சியில் இருக்­கின்­றனர்..

கூட்டு அர­சாங்­கத்தில் இருந்து கொண்டே, மகிந்த ராஜ­பக்­சவை ஆத­ரிப்­ப­வர்­களும் இருக்­கி­றார்கள். சிலர் மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் நிகழ்ச்சி நிர­லுக்குள் செயற்­ப­டு­கி­றார்கள் என்ற சந்­தே­கங்­களும் இருக்­கின்­றன.

அர­சாங்­கத்தில் இருக்­கின்ற சுதந்­திரக் கட்சி உறுப்­பி­னர்­க­ளுடன் சேர்ந்து ஆட்­சியைக் கவிழ்ப்பேன் என்று மஹிந்த ராஜபக் ஷ அடிக்­கடி கூறிக் கொள்­வதும் கூட அந்தச் சந்­தே­கத்தை வலுப்­ப­டுத்திக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

ஐ.தே.கவுடன் இணைந்­தி­ருப்­பதால் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி அடங்கி ஒடுங்கி இருக்க வேண்­டி­யுள்­ளது, தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்க வேண்டும் என்ற கருத்து அந்தக் கட்­சியின் பல உயர்­மட்டத் தலை­வர்­க­ளிடம் இருக்­கி­றது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் ஆட்சி வீழ்த்­தப்­பட்டு இரண்டு ஆண்­டுகள் தான் ஆகின்­றன அதற்குள் தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்கும் ஆசை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சிக்கு வந்து விட்­டது.

1977ஆம் ஆண்டு சிறி­மாவோ தலை­மை­லான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி ஜே.ஆரிடம் இழந்த ஆட்­சியை, 1994ஆம் ஆண்டு சந்­தி­ரி­காவின் தலை­மையில் தான் மீளப்­பெற முடிந்­தது. அப்­போது கிட்­டத்­தட்ட 17 ஆண்­டுகள் எதிர்க்­கட்சி வரி­சையில் பொறு­மை­யோடு இருக்க நேரிட்­டது.

ஆனால், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யி­ன­ருக்கு இப்­போது, அந்தப் பொறு­மை­யில்லை. அர­சாங்­கத்தில் பங்­கா­ளி­யாக இருந்­தாலும் தனித்து ஆட்சி அமைக்க வேண்டும் என்று அங்­கு­மிங்­கு­மாக அங்­க­லாய்க்கத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர்.

இவர்­களின் ஆட்­டத்­துக்கு ஆட வேண்­டிய பொம்­மை­யாக ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் மாறி­யி­ருக்­கிறார். அவரும் கூட விரைவில் தனித்து ஆட்­சி­ய­மைப்போம் என்று அண்­மையில் கூறி­யி­ருக்­கிறார். ஆனால் அது ஒன்றும் சுல­ப­மான காரி­ய­மில்லை என்­பது அவ­ருக்கு நன்­றா­கவே தெரியும்.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ இல்­லாத ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சிக்கு தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்கும் அள­வுக்கு, செல்­வாக்கு இல்லை. இந்தப் பல­வீ­னத்தை வைத்துக் கொண்டு தான் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியை மடக்கி வைத்­தி­ருக்­கிறார் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க.

ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சிக்கு மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தலைமை தாங்­கி­னாலும், அதில் மஹிந்த ராஜபக் ஷ விசு­வா­சிகள் அதி­க­ளவில் இருக்­கி­றார்கள். இந்த இரண்டு தரப்­பி­ன­ரையும் ஒன்று சேர­வி­டாமல் ஐ.தே.கவே தடுத்து வரு­தாக பர­வ­லான கருத்து அந்தக் கட்­சி­யி­ன­ரிடம் உள்­ளது.

இரண்டு தரப்­பு­க­ளையும் பிரித்­தா­ளு­வதன் மூலம், ஐதேக பல­முடன் இருக்க முடியும். அதே­வேளை ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி பல­ம­டை­வ­தையும் தடுக்க முடியும். ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியை பல­வீ­னப்­ப­டுத்தி வரு­கிறார் என்ற கருத்து, கட்­சிக்குள் வலுப்­பெற்று வரும் நிலையில் தான் கூட்டு அர­சாங்­கத்தை விட்டு விலகி தனித்து ஆட்சி அமைக்க வேண்டும் என்ற கருத்தும் வலு­வ­டைந்து வரு­கி­றது.

வரும் ஆகஸ்ட் மாதம் இரண்டு கட்­சி­க­ளுக்கும் இடை­யி­லான உடன்­பாடு முடி­வுக்கு வரு­வ­துடன், அர­சாங்­கத்தை விட்டு விலகி விட வேண்டும் என்று இப்­போதே ஒரு சாரார் கூறத் தொடங்கி விட்­டனர்.

தற்­போ­தைய அர­சாங்கம் மக்­க­ளுக்கு கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­ற­வில்லை. பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டி­க­ளுக்கு தீர்வு காண­வில்லை. தற்­போ­தைய அர­சாங்­கத்தின் ஊழல் ஒழிப்புக் கொள்கை, மத்­திய வங்கி பிணை முறி மோச­டியால் கேள்­விக்­குள்­ளா­கி­யி­ருக்­கி­றது.

இப்­ப­டியே கூட்டு அர­சாங்­கத்­துக்கு மக்கள் மத்­தியில் இருந்த கவர்ச்சி குறையத் தொடங்­கி­யுள்ள நிலையில், இதி­லி­ருந்து நழுவிக் கொள்­வதே பாது­காப்­பா­னது என்று ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியில் உள்ள சிலர் நினைக்­கி­றார்கள்.

ஆனால் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவோ அவ்­வாறு ஒரு முடிவை எடுப்பார் என்று எதிர்­பார்ப்­ப­தற்­கில்லை. ஏனென்றால் அவர் இன்று அதி­கா­ரத்தில் இருப்­ப­தற்கு, ஐ.தே.க பிர­தான காரணம். அந்த நன்றிக் கடனை அவர் மறக்­க­மாட்டார்.

அடுத்து, தான் கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்ற வேண்­டு­மானால், ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் அர­சாங்கம் பத­வியில் இருக்க வேண்டும். ஒரு­வேளை இந்த அர­சாங்கம் கவிழ்க்­கப்­படும் நிலை ஏற்பட்டு மீண்டும் மஹிந்த ராஜபக் ஷ அதிகாரத்துக்கு வரும் நிலை ஏற்பட்டால், நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதியாக இருந்தாலும், அடங்கிப் போக வேண்டிய நிலை தான் ஏற்படும் என்பதும் ஜனாதிபதிக்குத் தெரியும்.

எனவே ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியை எப்படியும், கூட்டு அரசாங்கத்தை விட்டு வெளியேற ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன விரும்பப் போவதில்லை. இத்தகைய கட்டத்தில், தற்போதைய கூட்டு அரசாங்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ள ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் ஒரு பகுதியினர் வேண்டுமானால் வெளியேறும் நிலை ஏற்படலாம்.

அவர்கள் மஹிந்த அணியுடன் இணைவார்கள் என்று கூற முடியாது. தம்மைப் பரிசுத்தமானவர்களாக காட்டிக் கொள்ள முனையும் அவர்கள் மீண்டும் சேற்றுக்குள் விழ விரும்பமாட்டார்கள்.

தற்போதைய அரசாங்கம் வரும் நாட்களில் ஆட்டம் காணும் நிலையைச் சந்தித்தாலும், அடியோடு பெயர்ந்து விழுவதற்கான வாய்ப்புகள் அரிது தான். ஏனென்றால், இரண்டு பிரதான கட்சிகளுக்குமே இந்த வாய்ப்பை நழுவ விட்டால், வேறு கதி இல்லை.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-04-16#page-1

Categories: merge-rss

தமிழ் மக்களிடமிருந்து அந்நியப்படுகிறதா கூட்டமைப்பு?

Sun, 16/04/2017 - 11:07
தமிழ் மக்களிடமிருந்து அந்நியப்படுகிறதா கூட்டமைப்பு?
132446006684043633100544695485044192394345n-2e9c9c80eceb488f29eb5e6a05b29675d2222f42.jpg

 

தமிழ் மக்­க­ளிடம் இருந்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை அந்­நி­யப்­ப­டுத்­து­கின்ற இர­க­சியச் சதித் திட்டம் ஒன்றை அர­சாங்கம் அரங்­கேற்­று­கி­றதா? கடந்த 7ஆம் திகதி பாரா­ளு­மன்­றத்தில் உரை­யாற்­றிய தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சிவ­சக்தி ஆனந்தன், இந்தக் கேள்­வியை எழுப்­பி­யி­ருந்தார்.

வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ் மக்­களால் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­கின்ற ஜன­நா­யக ரீதி­யான போராட்­டங்­களை அர­சாங்கம் கண்­டு­கொள்­ளாமல் இருப்­பதைச் சுட்­டிக்­காட்­டியே அவர் இந்தக் கேள்­வியை அர­சாங்­கத்தை நோக்கி எழுப்­பினார்.

காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­களின் உற­வி­னர்கள், ஐம்­பது நாட்­க­ளுக்கும் மேலாக, கிளி­நொச்சி, வவு­னி­யாவில் கொதிக்கும் வெயி­லுக்கு மத்­தி­யிலும் கவ­ன­யீர்ப்பு போராட்­டங்­களில் ஈடு­பட்டு வரு­கின்ற நிலை­யிலும், அதற்குச் சமாந்­த­ர­மாக முல்­லைத்­தீவு, மரு­தங்­கேணி, திரு­கோ­ண­ம­லை­யிலும் போராட்­டங்கள் இடம்­பெற்று வரு­கின்ற நிலை­யிலும், அர­சாங்கம் அவர்­களைக் கண்டு கொள்­ள­வில்லை.

கேப்­பாப்­பு­ல­விலும், முள்­ளிக்­கு­ளத்­திலும் தமது பூர்­வீகக் காணி­களை விடு­விக்கக் கோரி போராட்டம் நடத்தும் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளையும் அர­சாங்கம் தீர்த்து வைக்­க­வில்லை.

யாழ்ப்­பா­ணத்­திலும், மட்­டக்­க­ளப்­பிலும் பட்­ட­தா­ரிகள் வேலை­வாய்ப்பைப் பெற்றுத் தரக் கோரி நடத்தும் போராட்­டங்­க­ளுக்கும் உரிய தீர்வு இல்லை.

இவ்­வா­றாக, போராட்டம் நடத்தும் மக்கள் வீதி­யிலும், காணி­க­ளிலும் இர­வு­ப­க­லாக தங்­கி­யி­ருக்­கின்ற நிலை­யிலும் அர­சாங்கம் கண்டும் காணாமல் இருக்­கி­றது. போராட்டம் நடத்தும் மக்கள், தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­பையும் விரோ­தி­க­ளாகத் தான் பார்க்க முனை­கி­றார்கள்.

அர­சாங்­கத்­துடன் இணைந்து செயற்­ப­டு­கின்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தமது பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்க்க முனை­ய­வில்லை. அதற்கு அக்­கறை காட்­ட­வில்லை என்றே நினைக்­கி­றார்கள். இதனால், மக்­க­ளிடம் இருந்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு அந்­நி­யப்­ப­டுத்­தப்­பட்டு வரு­கி­றது என்­பதே சிவ­சக்தி ஆனந்தன் போன்ற கூட்­ட­மைப்பு பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­களின் ஆதங்­க­மாக உள்­ளது.

அர­சாங்­கத்­துக்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு ஆத­ரவு வழங்­கு­கின்ற போதிலும், தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களை தீர்ப்­ப­தற்கு அவர்­களால் முடி­யா­தி­ருக்­கி­றது. இந்த விட­யத்தில் பல முட்­டுக்­கட்­டைகள் இருப்­பது போல அர­சாங்கம் காட்டிக் கொள்­கி­றது.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ அணி­யி­ன­ரையும், இரா­ணு­வத்­தையும், பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டி­க­ளையும் காரணம் காட்டி அர­சாங்கம் தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­பதில் இருந்து தப்­பித்து வந்­தி­ருக்­கி­றது.

எந்­த­வொரு அர­சாங்­கத்­துக்கும் ஆயிரம் பிரச்­சி­னைகள் இருக்கத் தான் செய்யும். பிரச்­சி­னைகள் இல்­லாத அர­சாங்கம் ஒன்று இருந்தால், அங்கு அர­சாங்­கத்­துக்கு வேலையே இருக்­காது. ஏனென்றால் மக்கள் தம்மைத் தாமே பார்த்துக் கொள்­வார்கள். அப்­ப­டி­யொரு கட்­டத்தில் அர­சாங்­கத்தை மக்­களே மறந்து போவார்கள். அவ்­வாறு மறந்து போனால், அர­சாங்­கத்தின் தேவையோ அவ­சி­யமோ அவர்­க­ளுக்குத் தெரி­யாமல் போகும்.

எனவே, ஓர் அர­சாங்கம் தன்னைச் சுற்றிப் பிரச்­சி­னைகள் இருப்­ப­தையே விரும்பும். இலங்­கையில் மைத்­திரி- ரணில் கூட்டு அர­சாங்கம் பத­விக்கு வந்த காலத்தில் இருந்து பிரச்­சி­னை­க­ளுக்குள் தான் இருக்­கி­றது.

ஆரம்­பத்தில் 100 நாள் செயற்­திட்டம் ஒன்று வகுக்­கப்­பட்­டது. அது மஹிந்த ஆட்­சியில் படு­கு­ழியில் தள்­ளப்­பட்­டி­ருந்த நாட்டை மீட்கும் காலப்­ப­குதி என்றும், அந்தக் கால­கட்­டத்தில் மிக அவ­சி­ய­மான பொரு­ளா­தார மற்றும் நிர்­வாக பிரச்­சி­னை­களை சீர­மைக்­கவே பயன்­ப­டுத்தப் போவ­தா­கவும் அறி­விக்­கப்­பட்­டது.

இதன் மூலம், தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­ப­தற்­கான முயற்­சிகள் இந்தக் காலத்தில் நடக்­காது என்று அதி­கா­ர­பூர்­வ­மாக அறி­விக்­கப்­பட்­டது. அதன்­ப­டியே அந்தக் கால­கட்டம் இழுத்­த­டிக்­கப்­பட்­டது.

அதற்குப் பின்னர், புதிய பாரா­ளு­மன்றம் தெரி­வாக, புதிய கூட்டு அர­சாங்கம் பத­விக்கு வந்­தது அதன் பின்­னரும் அதே பிரச்­சி­னை­களும், அவற்றைத் தீர்க்கும் நட­வ­டிக்­கை­களும் தான் தொடர்­கின்ற­ன­றவே தவிர, தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­ப­தற்­காக, அவர்­க­ளுக்கு அளிக்­கப்­பட்ட வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­று­வ­தற்­கான முயற்­சி­களை அர­சாங்கம் எடுக்­க­வே­யில்லை.

ஒவ்­வொரு சந்­தர்ப்­பத்­திலும், மஹிந்­தவைக் காட்­டியோ, இரா­ணு­வத்தைக் காட்­டியோ, அல்­லது பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டியைக் காரணம் காட்­டியோ, தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சினை யை இழுத்­த­டித்து வந்­தி­ருக்­கி­றது அர­சாங்கம்.

ஆக பல தசாப்­தங்­க­ளாக இழுத்­த­டிக்­கப்­ப­டு­கின்ற தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னைகள், அர­சாங்­கத்­துக்கு பெரிய விட­ய­மா­கவே தெரி­ய­வில்லை. அதனை விட சுல­ப­மாகத் தீர்த்து விடக் கூடிய குறு­கிய காலப் பிரச்­சி­னை­களைத் தான் முக்­கி­ய­மா­ன­தாகப் பார்க்­கி­றது.

இது அர­சாங்­கத்தின் அலட்­சியப் போக்கின் வெளிப்­பாடு. தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்க்கும் முயற்­சி­களை இழுத்­த­டிப்­பதில், இருந்து தமிழ் மக்­க­ளுக்­கான உரி­மை­களை வழங்­காமல் விடு­வ­தற்கு அர­சாங்கம் முயற்­சித்துக் கொண்டு தான் இருக்­கி­றது எனலாம்.

அண்­மையில் வடக்கில் நடந்த ஒரு கூட்­டத்தில் உரை­யாற்­றிய தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சுமந்­திரன், இதனைக் கூறி­யி­ருக்­கிறார். தமிழ் மக்­களின் உரி­மை­களை வழங்­காமல் விடு­வது - இழுத்­த­டிப்­பது பற்­றிய சிந்­த­னைகள், ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வி­டமும், பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வி­டமும் கூட இருப்­ப­தாக அவர் கூறி­யி­ருந்தார்.

அர­சாங்­கத்­துடன் இணக்கப் போக்­குடன் செயற்­ப­டு­பவர் என்று கூட்­ட­மைப்­புக்குள் ஒரு தரப்­பி­னரால் குற்­றம்­சாட்­டப்­படும்

பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சுமந்­திரன் தான் இதனைக் கூறி­யி­ருக்­கிறார் என்­பது இங்கு கவ­னிக்­கத்­தக்­கது.

அதை­விட அர­சாங்­கத்­துடன் பேச்­சுக்­களில் தொடர்ச்­சி­யாகப் பங்­கெ­டுத்து வரு­பவர் என்ற வகையில், அர­சாங்­கத்தின் முக்­கிய தலை­வர்­களின் சிந்­த­னையில் மாற்றம் ஏற்­ப­ட­வில்லை என்ற அவ­ரது இந்தக் கருத்து முக்­கி­ய­மா­னது.

இத்­த­கைய நிலையில் இருந்து பார்க்கும் போது, நிச்­ச­ய­மாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பை அர­சாங்கம் தமிழ் மக்­க­ளிடம் இருந்து அந்­நி­யப்­ப­டுத்தும் நிகழ்ச்சி நிரல் ஒன்றைச் செயற்­ப­டுத்­து­கி­றதா என்ற சந்­தேகம் எவ­ருக்­கேனும் வரு­வது இயல்பு தான்.

விடு­தலைப் புலி­களின் கால­கட்­டத்­திலும் சரி, அதற்குப் பின்­னரும் சரி தமிழ் மக்­களின் ஒரு­மித்த செல்­வாக்குப் பெற்ற தரப்­பாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பே இருந்து வரு­கி­றது. ஜன­நா­யக தேர்­தல்­களின் மூலம் கூட்­ட­மைப்பு தனது நிலையை அர­சாங்­கத்­துக்கும் சர்­வ­தேச சமூ­கத்­துக்கும் உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது.

தமிழ் மக்­க­ளுக்கு இவ்­வா­றா­ன­தொரு பல­மான தலை­மைத்­துவ சக்தி இருப்­பதை எந்­த­வொரு அர­சாங்­கமும் விரும்­பாது. தமிழ் மக்­க­ளுடன் அதி­கா­ரங்­க­ளையோ உரி­மை­க­ளையோ பகிர்ந்து கொள்ள விரும்­பாத அர­சாங்கம், தமிழ் மக்­க­ளுக்கு பலம்­வாய்ந்த தலை­மைத்­துவம் இருப்­பதை சாத­க­மான விட­ய­மாக ஒரு­போதும் பார்க்­காது.

அத்­த­கைய நிலையில் இருந்து பார்த்தால், அர­சாங்­கத்தின் செயற்­பா­டு­களின் மீது தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு ஏற்­பட்­டி­ருக்­கின்ற சந்­தே­கத்தில் நியாயம் இருக்­கவே செய்யும்.

அண்­மைக்­கா­ல­மாக வடக்­கிலும், கிழக்­கிலும் போராட்­டங்கள் நடக்­கின்ற இடங்­க­ளுக்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற, மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­களால் செல்ல முடி­யாத நிலையே சில கட்­டங்­களில் இருந்­தது. காரணம் மக்கள் அவர்­களின் மீதும் கொந்­த­ளித்துக் கொண்­டி­ருந்­தனர். 

அடுத்த தேர்­த­லுக்கு எப்­படி வரு­வீர்கள், எப்­படி வாக்கு கேட்­பீர்கள் என்­றெல்லாம் கூட போராடும் மக்கள் கேள்­வி­களை எழுப்பிக் கொண்­டி­ருந்­தனர்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கும் தமிழ் மக்­க­ளுக்கும் இடையில் தெளி­வா­ன­தொரு இடை­வெ­ளியை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு அர­சாங்­கத்தின் இறுக்­க­மான போக்கு கார­ண­மா­கி­யி­ருக்­கி­றது.

இந்தக் கட்­டத்தில் ஒன்றில் அர­சாங்கம் தனது நிலையை மாற்றிக் கொண்டு, தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­ப­தற்கு முன்­வர வேண்டும்.அல்­லது அர­சாங்­கத்­துடன் இணக்­கப்­போக்­குடன், செயற்­படும் நிலைப்­பாட்டில் இருந்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு விலக வேண்டும். இந்த இரண்­டுமே நடப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

அர­சாங்கம் தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­பதில் அக்­க­றை­யற்­றி­ருக்­கி­றது. அதற்­காக, கிடைத்­துள்ள சந்­தர்ப்­பத்தை நழுவ விட்டு விடக் கூடாது, தமிழ் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்ப்­ப­தற்­கான வர­லாற்று வாய்ப்பை கூட்­ட­மைப்பு நாசப்­ப­டுத்தி விட்­டது என்ற பழிச்சொல் தம்­மீது வந்து விடக் கூடாது என்­ப­தற்­காக, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தலைமையும், அரசாங்கத்துடன் முரண் அரசியல் நடத்தத் தயாராக இல்லை.

இந்த நிலையானது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின்

பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் சிலருக்கு அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. அவ்வாறான அதிருப்தியில் உள்ளவர்களில் ஒருவர் தான் சிவசக்தி ஆனந்தன்.

ஆனாலும், தமிழ் மக்களிடம் இருந்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை பிரிக்க அரசாங்கம் சதி செய்கிறதா என்ற அவரது கேள்வியில் நியாயங்கள் இருக்கின்றன.

அரசாங்கம் தமிழ் மக்களின் போராட்டங்களைக் கண்டுகொள்ளாமலும், அவர்களின் பிரச்சினைகளை தீர்க்காமல் தொடர்ந்து இழுத்தடித்துக் கொண்டும் இருந்தால், நிச்சயமாக தமிழ் மக்களின் வெறுப்பு கூட்டமைப்பு மீதே திரும்பும். அப்படியொரு நிலை வந்து விட்டால் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் கூட்டமைப்பினால் அரசியல் செய்வது கடினமான காரியமாகத் தான் இருக்கும்.

அப்படியொரு நிலையை நோக்கித் தான் இப்போதைய அரசியல் நகர்வுகள் செல்கின்றன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-04-16#page-2

Categories: merge-rss

காலம் கடத்தும் செயற்பாடு

Wed, 12/04/2017 - 09:29
காலம் கடத்தும் செயற்பாடு -செல்வரட்னம் சிறிதரன்
 
IMG_5630.jpg
 
இனியும் காலம் கடத்த முடியாது. இது நடவடிக்கைகளுக்கான காலம். எனவே, வார்த்தைகள் போதும். செயற்பட வேண்டும். நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்று இலங்கை அரசாங்கத்தை நோக்கி சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை இடித்துரைத்திருக்கின்றது.
 
வடபகுதிக்கான மூன்று நாள் விஜயத்தை மேற்கொண்டிருந்த சர்வதேச மன்னிப்புச்சபையின் பொதுச் செயலாளர் சாளில் ஷெட்டியின் தலைமையிலான குழுவினர், பாதிக்கப்பட்ட மக்களை, அவர்கள் போராட்டம் நடத்தும் இடங்களில் நேரடியாகச் சந்தித்து நிலைமைகளைக் கேட்டறிந்தனர்.
 
மன்னார் முள்ளிக்குளம், மறிச்சுக்கட்டி, மன்னார் நகரம், கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு மாவட்டம் கேப்பாப்பிலவு, யாழ்ப்பாணம் ஆகிய இடங்களில் தமது காணிகளை மீட்பதற்காகவும், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களுக்கு, அரசு பொறுப்பு கூற வேண்டும் என்பதற்காகவும் போராட்டம் நடத்தி வருகின்ற மக்களிடம் நேரடியாக் கலந்துரையாடியிருக்கின்றனர்.
 
இத்தகைய சந்திப்புக்களில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் கோரிக்கைகளில் உள்ள நியாயத் தன்மையையும், நீதியைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக அவர்களுடைய உள்ளங்களில் கொழுந்துவிட்ட எரிந்து கொண்டிருக்கின்ற ஆவேசத் தீ உணர்வையும் அவர்கள் மிகவும் தெளிவாக உணர்ந்திருக்கின்றார்கள்.
 
போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள மக்களுக்கு நீதி மறுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அவர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய நியாயம் புதிய அரசாங்கத்தினாலும் மழுங்கடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது என்பதை அவர்கள் நன்றாக அறிந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். இத்தகைய பின்னணியிலேயே, சர்வதேச மன்னிப்புச் சபையின் பொதுச் செயலாளர் சாளில் ஷெட்டி, உடனடியாகச் செயற்பட வேண்டும் என்று கடுமையான வார்த்தைகளில், அராசங்கத்திற்கு இடித்துரைத்திருக்கின்றார்.
 
மன்னிப்புச் சபை என்பது பாதிகப்பட்ட மக்களுக்காகக் குரல் கொடுத்து வருகின்ற ஓர் அனைத்துலக அமைப்பாகும். அந்த அமைப்பின் பொதுச் செயலாளர் ஒரு கருத்தை வெளியிடுகின்றார் என்றால், அதனை சாதாரணமானதாகக் கருதிவிட முடியாது. அதிலும் ஓர் இறைமையுள்ள அரசாங்கத்தை நோக்கி அவர் கடும் தொனியில் கருத்துரைக்கின்றார் என்றால், அங்கு நிலைமைகள் எல்லை மீறிவிட்டன என்பதே பொருளாகும்.
 
காலம் கடத்தியது போதும். கதைத்துக் கொண்டிருப்பதில் பயனில்லை. ஆகவேண்டிய வேலைகளைச் செய்யுங்கள் என்று அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இன்னும் கூறுவதென்றால் வார்த்தை ஜாலங்களும் வாய் வீரமும் போதும். அவற்றை இனிமேலும் சகிக்க முடியாது. உடனடியாகச் செயலில் இறங்குங்கள் என்பது அவருடைய கூற்றின் பொருளாகும்.
 
பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் நீண்ட காலமாக காத்திருந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் இப்போது பொறுமை இழந்துவிட்டார்கள். நீதிக்காக அவர்கள் காத்திருந்தது போதும். இனிமேலும் அவர்களை அவ்வாறு காத்திருக்கச் செய்ய வேண்டாம் என்பது சாளில் ஷெட்டி அரசாங்கத்திற்கு அறிவுரை வழங்கியிருக்கின்றார்.
 
சர்வதேச மன்னிப்புச் சபையின் அறிவுரையையும், இடித்துரைப்பையும் அரசாங்கம் உதாசீனம் செய்வது நல்ல முடிவாக இருக்க முடியாது. கடந்த ஒன்றரை வருட காலமாக காலத்தை இழுத்தடித்துள்ள அரசாங்கத்திற்கு மீண்டும் இரண்டு வருட கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றது.
 
இது பிரச்சினைகளை இழுத்தடிப்பதற்கும் காலத்தைக் கடத்துவதற்குமான தருணமல்ல. அரசாங்கம் இனிமேலும் தாமதிக்காமல் செயற்படுவதற்காக வழங்கப்பட்டுள்ள அவகாசமாகும் என்றும் சாளில் ஷெட்டி குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 
 
போர்க்குற்றங்கள்
 
 
 ‘இலங்கையில் என்ன நடந்தது என்பதை உலகம் நன்கு அறிந்து வைத்திருக்கின்றது. எனவே, அந்த உண்மைகளை இனியும் எவரும் வெளிக்கொண்டு வர வேண்டிய தேவையில்லை. அந்த விடயங்கள் குறித்து விவாதிக்கவோ, ஆய்வு செய்யவோ இனிமேல் அவசியமில்லை. ஆட்கள் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டமை, காணாமல் ஆக்கப்பட்டோருக்கான அலுவலகத்தை உருவாக்குதல், நிவாரணமாக நீதியும், இழப்பீடும் வழங்குவது, பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டத்தை நீக்குவது,  உள்ளிட்ட எல்லா பிரச்சினைகளுக்கும் இலங்கை உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இதனை பிரதமரைச் சந்தித்த போது நாங்கள் அவருக்கு எடுத்துக் கூறியிருக்கின்றோம்’ என செய்தியாளர்களிடம் பேசியபோது அவர் தெரிவித்துள்ளார்.
 
விடுதலைப்புலிகளுடனான யுத்தத்தின்போது அரச படைகள் மனித உரிமைகளை மீறியிருக்கின்றன. சர்வதேச மனிதாபிமான சட்டங்களை மதிக்கத் தவறியிருக்கின்றது. அந்த சட்ட விதிகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை அரச படைகள் மேற்கொண்டிருந்தன என்பது இலங்கை அராசங்கத்தின் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டுக்களாகும்.
 
பொதுவான இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்களின் கீழ் பல்வேறு போர்க்குற்றச் செயல்கள் இடம்பெற்றுள்ளமை பற்றிய தெளிவான தகவல்கள் ஏற்கனவே வெளியாகியிருக்கின்றன. நேரடி சாட்சியங்களாக, பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அளித்துள்ள வாக்குமூலங்கள், அவர்களுடைய உடல்களில் காணப்பட்ட அடையாளங்களாகிய சான்றுகள் மருத்துவ ரீதியாக வெளிநாடுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. உள்ளுரில் உள்ள பாதிக்கப்பட்டவர்களும் இரகசிய வாக்குமூலங்களின் ஊடாக அரச படைகளின் போர்க்குற்றச் செயல்களை அம்பலப்படுத்தியிருக்கின்றார்கள்.
 
இவற்றுக்கெல்லாம் சிகரம் வைத்தாற்போல, சர்வதேச செய்தியாளர் கலம் மக்ரே தயாரித்து அளித்துள்ள இலங்கையின் இறுதி யுத்தத்தின்போது இடம்பெற்ற போர்க்குற்றச் செயல்கள் பற்றிய ‘இலங்கையின் கொலைக்களம்’- கில்லிங் பீல்ட்ஸ் (Killing Fields),  அதன் இரண்டாம் பாகமாக தண்டிக்கப்படாத போர்க்குற்றங்களை உள்ளடக்கி வெளிவந்த ‘இலங்கையின் கொலைக்களம்’, அதன் மூன்றாம் பாகமாக மோதல்கள் அற்ற பிரதேசம் – நோ பயர் ஸோன் (No Fire Zone) ஆகிய ஆவண வீடியோ படங்கள் இலங்கை அரச படைகளின் போர்க்குற்றச் செயல்களை வெளிச்சம் போட்டு காட்டியிருக்கின்றன.
 
இந்த ஆவணப்படங்களை, தனக்கு எதிரான திட்டமிட்டதொரு பிரசாரச் செயற்பாட்டின் வெளிப்பாடாகச் சுட்டிக்காட்டி, இலங்கை அரசாங்கம் முற்றாகப் புறந்தள்ளியிருக்கின்றது. இருந்த போதிலும், அவற்றின் உண்மைத் தன்மைக்காகவும், அவற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஆதாரங்களுக்காகவும் இந்தப் படங்கள் இருபது வரையிலான சர்வதேச விருதுகளைப் பெற்றிருக்கின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
 
அரச படைகள் ஒருபோதும் மனித உரிமைகளை மீறவில்லை. போர்க்;குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடவில்லை என்று யுத்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த முன்னைய ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச அடித்துக் கூறியிருந்தார். எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்று பயங்கரவாதிகளின் பிடியில் இருந்து நாட்டிற்குச் சுதந்திரத்தைப் பெற்றுத்தந்த வீரர்களாகிய படைவீரர்களை குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்த அனுமதிக்கமாட்டேன் என்று அவர் சூளுரைத்திருந்தார்.
 
 
அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடென்ன?
 
 
யுத்தத்தில் அடைந்த வெற்றியையடுத்து, நாட்டில் ஜனநாயகத்தை நிலைநிறுத்தி, தமிழ் முஸ்லிம் சிறுபான்மை இன மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்து வைத்து, அனைத்து இன மக்களிடையேயும் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்தி நல்லாட்சி புரிவதற்குப் பதிலாக, இராணுவத்தை முதன்மைப்படுத்தியதோர் எதேச்சதிகாரப் போக்கினை, முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச கடைப்பிடித்து வந்தார்.
 
அவருடைய இந்த எதேச்சதிகார ஆட்சிக்கு எதிராகக் கண்டனங்கள் எழுந்தன. அரசியல் ரீதியான எதிர்ப்பு கிளம்பியது.  நாட்டில் அழிந்து சென்ற ஜனநாயகத்திற்குப் புத்துயிரளித்து, புதிய ஆட்சியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற உத்வேகம் நாட்டில் தீவிரமாகத் தலையெடுத்திருந்தது.
 
மூன்றாவது முறையாகவும், தானே ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்ற பேராசை கொண்ட ஆவேசத்துடன் 2015 ஆம் ஆண்டு மகிந்த ராஜபக்ச வலிந்து ஜனாதிபதி தேர்தலை நடத்தினார். ஆனால் அவர் எதிர்பார்த்த வகையில் தேர்தல் முடிவுகள் அமையவில்லை. தேர்தலில் அவரைத் தோற்கடித்து, மைத்திரிபால சிறிசேனவை புதிய ஜனாதிபதியாக மக்கள் தெரிவு செய்தார்கள். அதனையடுத்து நல்லாட்சி அரசாங்கம் நாட்டில் மலர்ந்தது.
 
ஆனால், யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களைப் பொருத்தமட்டில், அதன் பெயருக்கு ஏற்ற வகையில் அது நல்லாட்சியாக அமையவில்லை. மகிந்த ராஜபக்ச அரசாங்கத்தைப் போலவே, இராணுவத்தினர் மீது போர்க்குற்றச் சாட்டுக்கள் சுமத்தப்படமாட்டாது. அவர்கள் குற்றவாளி கூண்டில் நிறுத்தப்படமாட்டார்கள். அவ்வாறு அவர்களை குற்றக் கூண்டில் நிறுத்துவதற்கு ஒருபோதும் இடமளிக்கமாட்டோம் என்று புதிய ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன அழுத்தம் திருத்தமாக அதிகாரபூர்வமாகத் தெரிவித்துள்ளார். ஜனாதிபதியின் நிலையிலேயே தாங்களும் இருப்பதாக பிரதமரும் கூறியுள்ளார்.
 
புதிய அரசாங்கம் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றவுடன் ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையில் கொண்டு வரப்பட்ட இலங்கை தொடர்பான 30ஃ1 தீர்மானத்திற்கு இணை அனுசரணை வழங்கி ஒப்புதல் அளித்துள்ள போதிலும், கடந்த ஒன்றரை வருடங்களாக, காலத்தை இழுத்தடிப்பதிலேயே இந்த அரசாங்கம் கவனம் செலுத்தியிருந்தது.
 
யுத்த மோதல்களின் போது என்ன நடந்தது என்ற உண்மையைக் கண்டறிய வேண்டும். நாட்டின் அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்ட வகையில் உள்ளக விசாரணை பொறிமுறையின் கீழ் பொறுப்பு கூற வேண்டும். மூன்றாவதாக நிவாரணம் வழங்க வேண்டும். நான்காவதாக நாட்டில் மீண்டும்; யுத்தப் பாதிப்புகள் ஏற்படுவதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்ற நான்கு செயற்பாடுகளை உள்ளடக்கியதாகவே 2015 ஆம் ஆண்டு ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையின் 30/1 தீர்மானத்திற்கு நல்லாட்சி அரசாங்கம் இணை அனுசரணை வழங்கியதாக பிரதி வெளிவிவகார அமைச்சர் ஹர்ஷ டி சில்வா கூறியுள்ளார்.
 
வெளிநாட்டு நீதிபதிகளுடன் உள்ளுர் நீதிபதிகளும் கலந்து இருந்து நீதி விசாரணை நடத்துகின்ற கலப்பு நீதி விசாரணை பொறிமுறையை எந்தவொரு கட்டத்திலும் தாங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என பிரதி அமைச்சர் ஹர்ஷ டி சில்வா சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
 
யுத்த மோதல்களின் போது இடம்பெற்ற மனித உரிமை மீறல்கள், சர்வதேச மனிதாபிமான சட்ட மீறல்கள், போர்க்குற்றச் செயற்பாடுகள் தொடர்பில் இதுதான் நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாடாகும் என்று அவர் எடுத்துரைத்திருக்கின்றார்.
 
 
அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்னவின் கூற்றும், மறுப்புரையும்
 
 
இதே கருத்தைத்தான் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவும், எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் இராணுவத்தினர் குற்றவாளி கூண்டில் நிறுத்தப்படமாட்டார்கள் என்ற தமது சூளுரைப்பின் மூலம் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றார்.
 
அரசாங்கத்தின் இந்த நிலைப்பாட்டின் அடிப்படையிலேயே போர்க்குற்றங்கள் என்று எதுவுமே நிகழவில்லை. ஆகவே நீதிவிசாரணை என்பது அவசியமில்லை என்று அமைச்சரவைப் பேச்சாளராகிய அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்ன, சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் என்ற ரீதியில் வவுனியா உள்ளிட்ட வடமாகாணத்திற்கு மேற்கொண்ட விஜயத்தின்போது, யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்து கூறியிருக்கின்றார்.
 
யுத்தத்தினால் மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு நீதி வழங்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் எதிர்கொண்டுள்ள பிரச்சினைகளுக்கு அரசாங்கம் தீர்வு காண வேண்டும் என்று தமிழ் மக்கள் மீது, அரசியல் ரீதியாக அனுதாபம் கொண்டவராகத் தோற்றம் காட்டிய அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்னவிடம் இருந்து இத்தகைய கருத்துக்கள் வரும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்திருக்கவி;ல்லை. இதனால், அவருடைய இந்தக் கூற்று தமிழ் மக்களைக் கொதிப்படையச் செய்திருந்தது.
 
தமிழ் மக்களுடைய இந்த ஏமாற்ற உணர்வை நாடாளுமன்றத்தில் எடுத்துரைத்த தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் வன்னி மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சிவசக்தி ஆனந்தன், அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்னவின் கூற்றிற்கு ஆட்சேபணையையும், கண்டனத்தையும் வெளியிட்டார்.
 
அவருடைய உரையின்போது குறுக்கிட்ட அமைச்சர் ராஜித சேனாரத்ன, அவ்வாறு தான் கூறவில்லை என மறுத்துரைத்தார். தான் கூறாதவற்றையே யாழ்ப்பாணத்தில் ஊடகங்கள் திரித்து வெளியிட்டிருந்தன என்று அவர் சுட்டிக்காட்டிய போதிலும், அவருடைய மறுப்பு எடுபடவில்லை. அப்படியே அமுங்கிப் போனது.
 
இரண்டு வருட கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டுள்ள போதிலும், ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையின் தீர்மானத்தை ஐநாவும், சர்வதேசமும், தமிழ் மக்களும் எதிர்பார்க்கின்ற வகையில் நடைமுறைப்படுத்தப் போவதில்லை என்ற நிலைப்பாட்டை – அந்தத் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு அனுசரணை வழங்கியுள்ள நிலையில் – அனைவருக்கும் எடுத்துரைத்திருப்பதாக இலங்கையின் பிரதி வெளிவிவகார அமைச்சர் ஹர்ஷ டி சில்வா எடுத்துரைத்திருக்கின்றார்.
 
இத்தகைய ஒரு பின்னணியில்தான் வாய்பேச்சுக்கள் போதும் ஆகவேண்டிய காரியங்களைச் செய்யுங்கள் என்று சர்வதேச மன்னிப்புச்சபையின் பொதுச் செயலாளர் சாளில் ஷெட்டி அரசாங்கத்திற்கு இடித்துரைத்திருக்கின்றார்.
 
காலத்தை இழுத்தடித்து, சாக்குபோக்குகளைக் கூறிக்கொண்டிருக்கின்ற அரசாங்கம் ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையின் தீர்மானத்தை முழுமையாகச் செயற்படுத்த வேண்டும் என்பதை அவர் வலியுறுத்தியிருக்கின்றார்.
 
அத்துடன் அவர் நின்றுவிட வி;ல்லை. அந்தத் தீர்மானத்தை உள்ளது உள்ளபடி நிறைவேற்றும் வகையில் இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு கொழும்பிலும், சர்வதேச மட்டத்தில் ஜெனிவாவிலும், உலக நாடுகளிலும் அழுத்தங்களைக் கொடுக்கப் போவதாகவும் சாளில் ஷெட்டி கூறியிருக்கின்றார்.
 
உலக நாடுகளில் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும், உரிமை மீறல்களினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நியாயத்தையும் நீதியையும் பெற்றுக்கொடுப்பதற்கும் அயராமல் உழைத்து வருகின்ற சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை இலங்கைக்கு விஜயம் செய்து பாதிக்கப்பட்ட மக்களை நேரடியாகச் சந்தித்து, அவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறி, அவர்களுக்கான ஆதரவை வெளியிட்டதுடன் நின்றுவிடவில்லை.
 
அரசாங்கத்திற்கு நேரடியாக விடயங்களை எடுத்துக் கூறி அரசாங்கம் தனது பொறுப்புக்களை நிறைவேற்ற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் எடுத்துரைத்திருக்கின்றது.
 
 
‘கதைத்தது போதும் ஆக வேண்டிய காரியங்களைப் பாருங்கள்’ 
 
 
ஆனால். தமிழ் மக்களின் அரசியல் தலைமையாகிய தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பு இத்தகைய அர்ப்பணிப்புடன் காரியங்களை முன்னெடுத்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை. பாதி;க்கப்பட்ட மக்கள் தங்களுடைய குடியிருப்பு காணி உரிமைக்காகவும், தமது உறவுகள் வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டமைக்காகவும், வடக்கிலும் கிழக்கிலும் வீதிகளில் இறங்கி வாரக் கணக்கில் தொடர்ச்சியானதொரு போராட்டத்தை நடத்தி வருகின்றார்கள்.
 
அவர்களுடைய போராட்டம் ஒரு மாத காலத்தைக் கடந்த நிலையிலேயே தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் பாராளுமன்றக் குழு கூட்டத்தில் கூட்டமைப்பின் தலைவரும் எதிர்க்கட்சித் தலைவருமாகிய இரா.சம்பந்தன் அதுபற்றி ஆராய்ந்திருக்கின்றார். அதுவும், வன்னி மாவட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகிய சாந்தி சிறிஸ்கந்தராசா, சாள்;ஸ் நிர்மலநாதன் ஆகியோர் மன்னார் முல்லைத்தீவு மாவட்டங்களில் இடம்பெற்று வருகின்ற மக்களுடைய போராட்டங்கள் குறித்து எடுத்துரைத்ததன் பின்னரே, அதுபற்றி அவர் கலந்துரையாடியிருக்கின்றார்.
 
காணி உரிமைகள் பற்றிய விடயத்தைக் கவனம் செலுத்தப்பட்ட போதிலும், வலிந்து காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்களின் விடயம் குறித்து அங்கு பேசப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.
 
இருப்பினும், இந்த விடயங்கள் குறித்து ஜனாதிபதிக்கு கடிதம் எழுதுவதாகவும், அதனைத் தொடர்ந்து ஜனாதிபதியையும் பிரதமரையும் சந்தித்துப் பேசுவதாகவும் இந்தக் கூட்டத்தில் தீர்மானிக்கப்பட்டிருப்பதாகத் தகவல்கள் வெளியிடப்பட்டிருக்கின்றன.
 
யுத்தம் முடிவடைந்து எட்டு வருடங்களாகின்றன. ஆனால், வடக்கு கிழக்கில் படையினரால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ள பொதுமக்களுடைய காணிகள் பற்றிய சரியான புள்ளிவிபரங்கள் கூட்டமைப்பின் தலைமையிடம் இல்லை என கூறப்படுவதுதான், வேடிக்கையான விடயமாக இருக்கின்றது. சம்பந்தப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மூன்று நாட்களுக்குள் இந்த விபரங்களைத் திரட்டி வழங்க வேண்டும் என்று அந்தக் கூட்டத்தில் அறிவிக்கப்பட்டிருப்பதுதான் வேடிக்கையான விடயமாகக் கருதப்படுகின்றது.
 
சர்வதேசத்தின்; உதவியோடு பிரச்சிகைளுக்குத் தீர்வு காணப் போவதாகவும், அதற்கான நகர்வுகளையே கூட்டமைப்பு மேற்கொண்டிருப்பதாகவும் பிரசாரம் செய்யப்படுகின்றது.
 
ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையின் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றுவதன் ஊடாக பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணப்படும். புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்தின் மூலம் அரசியல் தீர்வு காணப்படும் என்ற பிரசாரங்களில் ஈடுபட்டுள்ள தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கும், சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை அரசாங்கத்திற்குக் கூறியிருப்பதே பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது.
 
‘காலம் கடத்தியது போதும். கதைத்துக் கொண்டிருப்பதில் பயனில்லை. செயற்படுங்கள். ஆகவேண்டிய வேலைகளைச் செய்யுங்கள்’.

https://globaltamilnews.net/archives/23972

Categories: merge-rss