அரசியல்-அலசல்

மூன்று தசாப்தங்களின் பின்னரும் உயிர்த்திருக்கும் திலீபனின் கோரிக்கைகள்!

37 min 15 sec ago
மூன்று தசாப்தங்களின் பின்னரும் உயிர்த்திருக்கும் திலீபனின் கோரிக்கைகள்! குளோபல் தமிழ் செய்திகளுக்காக தீபச்செல்வன்

thileepan.jpg

 

பசி
 
எரியும் அனலில்
தேகத்தை உருக்கி
உயிரால் பெருங்கனவை எழுதிய
ஒரு பறவை
அலைகிறது தீராத் தாகத்தில்
 
ஒரு சொட்டு நீரில் உறைந்த
நிராகரிக்கப்பட்ட ஆகுதி
வேள்வித் தீயென மூழ்கிறது
 
சுருள மறுத்தது குரல்
அலைகளின் நடுவில் உருகியது ஒளி
 
உறங்கமற்ற விழியில் பெருந்தீ
இறுதிப் புன்னகையில்
உடைந்தது அசோகச் சக்கரம்
 
எந்தப் பெருமழையாலும்
தணிக்க முடியாத அனலை
இன்னமும் சுமந்து திரிபவனுக்காய்
ஒருநாள்
எழுமொரு நினைவுதூபி
வந்தமரும் ஒரு பறவை
நிறைந்திருக்கும் பூக்கள்
 
தணியும் அவன் பசி.
cleardot.gif
தீபச்செல்வன்
25.09.2015

இன்று செப்டம்பர் 26. விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் முக்கிய போராளிகளில் ஒருவரான தியாகி திலீபனின் நினைவுநாள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் திலீபன்தியாகச் சாவடைந்த நாளை நினைவுநாள் தவிர்க்க முடியாது நினைவுக்கு வருகிறது. சின்ன வயதில் இடம்பெயர்ந்து வீடுகளே இல்லாத நாட்களில்கூட திலீபனின் தியாகத்தை நினைவுகூர்ந்தோம். 1995இற்கு முன்பாக ஒரு வருடத்தில், அதுவும் ஒரு நாவற்பழக்காலம் வீட்டின் முன்பாக உள்ள நாவல் மரத்தின் கீழ் எங்கேயோ வாங்கி வந்த திலீபனின் படத்தை கொண்டு வந்து தீபம் ஏற்றிய நினைவு இப்பொழுதும் அந்த நாவல்மரத்தின் கீழிருக்கிறது.

இடம்பெயர்ந்து ஸ்கந்தபுரத்தில் இருந்த பொழுது எங்களுக்கு வசிக்க வீடே இருக்கவில்லை. ஒரு மர நிழலில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தோம். அப்பொழுதும் திலீபனின் நினைவுநாள் வந்தது. ஒரு துணியால் சிறிய கூடாரம் அமைத்து அதற்குள் திலீபனின் திருவுருவப்படத்தை வைத்து அதற்கு பன்னிரண்டு நாட்களாக தீபம் ஏற்கிக் கொண்டிருந்தேன். சிறுவர்களாக இருந்த போது திலீபனின் நினைவுநாட்களில் அவரைக் குறித்த நாகடங்கள், பேச்சுக்கள், கவிதைகள் என்று நிகழ்த்தி அவரது தியாகச் சாவை நினைகூர்ந்தோம்.

பாடசாலையில் திலீபன் நினைவு நாட்களில் பிரதான வாசலில் அவரது நினைவுநாட்களைக் குறித்த பதாகை ஒன்றை நடுவோம். காலை வணக்க நிகழ்வில் திலீபனுக்காக மலர் தூவி, தீபம் ஏற்றி வணங்குவோம். புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் வன்னிப் பெருநிலம் இருந்த காலத்தில் திலீபனின் தியாகம் வன்னி முழுவதும் நினைவகூரப்படும். சமாதான காலத்தில் யாழ்ப்பாணம் போன்ற அரச கட்டுப்பாட்டு இடங்களிலும் அவரை நினைவுகூறுவார்கள்.

அகிம்சை என்பது என்ன என்பதை உலகத்திற்கு எடுத்துரைத்தவர் திலீபன். இந்தியாவிற்கு அகிம்சைப் போராட்டத்தின் வழியாக காந்தி விடுதலையைப் பெற்றுக் கொடுத்தார் என்று மகாத்மா காந்தி காந்தியை அழைப்பதுடன் காந்தி தேசம் என இந்தியாவை அழைக்கிறார்கள். அதே இந்தியாவுக்க எதிராகவே திலீபன் உண்ணாவிரதத்தை மேற்கொண்டார். இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தின் பின்னர் இலங்கை வந்த இந்திய அமைதிப்படையினரிடம் ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகளை முன் வைத்து தியாகி திலீபன் உண்ணா விரதத்தை மேற்கொண்டார்.

ஈழத்தின் யாழ்ப்பாணம் ஊரெழுவைச் சேர்ந்த திலீபன்  நவம்பர் 27, 1963 அன்று பிறந்தார். பார்த்திபன் இராசையா என்ற இயற்பெயரை உடைய திலீபன்புலிகளின் ஆரம்பால முக்கிய உறுப்பினராவார். 1987 செப்டம்பர் 15ஆம் திகதி தனது உண்ணா விரதப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தார். 12 நாட்கள் உண்ணா நோன்பிருந்து 1987 செப்டம்பர் 26 அன்று காலை 10.48 மணிக்கு மரணத்தை தழுவினார். யாழ் மாவட்ட அரசியல் துறைப் பொறுப்பாளராக இருந்த திலீபனுக்கு மரணத்தின் பின்னர், புலிகள் லெப்டினன் கேணல் திலீபன் எனும் நிலையை வழங்கியிருந்தனர்.

திலீபனின் ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகள்:

1.மீளக்குடியமர்தல் என்ற பெயரில் வடக்கிலும் கிழக்கிலும் புதிதாக திட்டமிடும் குடியேற்றங்களைத் தடுத்து நிறுத்தவேண்டும்.

2.சிறைக் கூடங்களிலும் இராணுவ பொலிஸ் தடுப்பு முகாம்களிலும் தடுத்துவைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் அரசியற் கைதிகள் யாவரும் விடுதலை செய்யப்படவேண்டும்.

3.அவசரகாலச் சட்டம் முழுமையாக நீக்கப்படவேண்டும்.

4.ஊர்காவல் படையினருக்கு வழங்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் முற்றாகக் களையப்படவேண்டும்.

5.பிரதேசங்களில் புதிதாக பொலிஸ் நிலையங்களைத் திறப்பதற்கு மேற்கொள்ளப்படும் நடவடிக்கைகள் முற்றாக நிறுத்தப்படவேண்டும்.

அகிம்சைப் போராட்டத்தின் மூலம் சுதந்திரத்தைப் பெற்றாக கருதப்படும் இந்திய தேசம் திலீபனின் அகிம்சைப் போராட்டத்தை மதிக்கவில்லை. பன்னிரண்டு நாட்கள் ஒரு துளி நீர்கூட அருந்தாமல் உண்ணவிரதம் இருந்தார் திலீபன். அகிம்சை என்பது மற்றவர்களுக்கு தீங்கு ஏற்படாமல் அல்லது மற்றவர்களை தண்டிக்காமல் தாம்மை வருத்தி முன்னெடுக்கும் ஒரு போராட்டம். காந்தி இந்த அறவழிப் போராட்டத்தையே இந்திய சுகந்தி விடுதலையை வென்றெடுக்கப் பயன்படுத்தினார்.

ஆனால் இந்திய விடுதலைப் போராளி பகத்சிங்கிற்கு தூக்குத் தண்டணையை ஆங்கிலேயர்கள் வழங்க முடிவுசெய்ய பொழுது தண்டனைக்கான பத்திரத்தில் காந்தி ஒப்பமிட்டதாகவும் அகிம்சையை பின்பற்றுபவர் எப்படி இம்சையை ஆதரிப்பது எனவும் கேள்வி எழுப்படுகிறது. திலீபனின் உண்ணா விரத அறப் போராட்டத்திலும் இந்தியா திலீபனுக்கு மாத்திரமின்றி ஒட்டுமொத்த ஈழத் தமிழர்களுக்கும் இம்சையையே பரிசளித்தது. உலகத்தில் நடந்த அகிம்சைப் போராட்டங்களில் திலீபனின் போராட்டம் ஒரு உன்னதப் போராட்டமாக கருதப்படுகிறது.

இந்த உலகத்தில் உண்ணா விரதப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டவர்களை எண்ணிவிட முடியாது. பல்வேறு தேவைகளுக்காக பலரும் உண்ணா விரதம் இருக்கிறார்கள். அலுவலகத்தில் சம்பள உயர்வு, கட்சியில் பதவி கோரி, அடிப்படைத் தேவைகளை கேட்டு என்று பல்வேறு காரணங்களுக்காக பலரும் உண்ணா விரத்தில் பலர் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். அரசியலில் உண்ணா விரதம் என்பது ஒரு தந்திரம். நான் உங்களுக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்தேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு பலரும் வாக்குகளை கேட்க வருவதைப் பார்த்திருக்கிறோம். பெரும்பாலான அரசியல்வாதிகளின் பின்னால் உண்ணா விரதத்தின் வரலாறு இருக்கும்.

ஆனால் அது போலியான உண்ணா விரதம். பலர் உணர்ச்சி வசப்பட்டு முன்பின் யோசிக்காமல் உண்ணா விரத்திற்கும் செல்வதும் பின்னர்  உண்ண விரம் இருந்து சில மணிநேரங்களில் எப்படியாவது அதை கைவிட்டு பழரசம் அருந்துகிறார்கள். இவர்கள் யாரும் உண்ணவிரதம் இருந்து உயிரை துறக்கவில்லை.

பான்கிமூன் நியமித்த மனித உரிமைகள் தொடர்பான நிபுணர் குழுவை கலைக்க வேண்டும் என்ற ஐ.நாவுக்கு எதிராக விமல் வீரவன்ச உண்ணா விரத நாடகம் ஒன்றை மேற்கொண்டிருந்தார். திலீபனுடைய உண்ணாவிரதத்தையும், முன்னாள் அமைச்சர் விமல் வீரவன்சவினுடைய உண்ணாவிரதத்தையும் ஒப்பிட்டு சிங்களக்கவிஞரும் எழுத்தாளருமான புலஸ்தி இப்படி எழுதியிருக்கிறார்.

“இலங்கையில் இதுவரையில் சாகும் வரை உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தி உயிரிழந்த ஒரே நபர் திலீபன் மட்டுமே. திலீபனின் உண்ணாவிரதமானது விளம்பரத்துக்காகச் செய்யப்பட்ட ஒன்றல்ல. ஆனால் விமலினுடையைது விளம்பரத்துக்கானது. திலீபன் மரணம் நிச்சயம் என்பதை முழுதாக ஏற்றுக் கொண்டு உண்ணாவிரதத்தில் இறங்கியவர். ஆனால் விமல் சாவை எதிர்பார்க்கவேயில்லை. திலீபன் உண்மையிலேயே விடுதலைக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்தார். ஆனால் விமல், மஹிந்தவிடம் தானும் இருக்கிறேனெனக் காட்டிக் கொள்வதற்காக உண்ணாவிரதம் இருந்தார். திலீபனுக்கு சாவின் மூலமாக கைவிட்டுச் செல்ல ஏதுமில்லை. ஆனால் விமலுக்கு பணம், மாளிகைகள், வாகனங்கள், அரசியல் எனப் பல உண்டு. இந் நிலையில் அவர் உண்மையில் சாக விரும்புவாரா? திலீபனுக்கு உண்ணாவிரதமென்பது தனது அரசியல் எதிர்ப்பைக் காட்டும் ஒரு ஆயுதம். ஆனால் விமலுக்கு தனது வியாபாரத்தை விளம்பரப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு நாடகம்.”

திலீபன் அப்படி ஒரு முடிவை எடுத்தார் என்றால் அதற்கு அடிப்படையானது ஈழ மண்ணின் வரலாறும் நிலவரமும்தான். தனது தேசம் தொடர்பிலும் மக்களின் விடுதலை தொடர்பிலும் திலீபன் என்ற போராளியிடம் காலம் உருவாக்கிய மனோதிடம்hன் அவரை அத்தகையதொரு மரணப் போராட்டத்தை செய்யத் தூண்டியது. உண்ணா விரதப் போராட்டம் தொடர்பிலும் இந்திய அரசின் நிலைப்பாடு தொடர்பிலும் முழுமையான புரிதலுடன்தான் திலீபன்போராட்டத்தில் இறங்கினார். அதனால்தான் அகிம்சை தேசம் என்ற இந்தியவின் முகத்திரையை கிழித்து அதன் இம்சை முகத்தை திலீபனால் அம்பலப்படுத்த முடிந்தது.

ஒரு காலத்தில் திலீபனின் நினைவுநாட்களை பெருமெடுப்பில் நினைவுகூர்ந்த ஈழ மண் இன்று மௌனித்துக் கிடக்கிறது. திலீபனுக்காக தமிழர் தேசத்தில் எழுப்பட்டிருந்த நினைவுத்தூபிகள் எiதையும் சிங்கள இராணுவத்தினர் விட்டு வைத்திருக்கவில்லை. ஏனெனில் திலீபன் என்ற குறியீடு வலிமை மிகுந்தது. அவரது போராட்ட வடிவம் இந்த உலகத்தை என்றும் கேள்விக்கு உள்ளாக்கியபடியிருக்கும். திலீபனின் சிலைகளுக்கும் படங்களுக்கும் தூபிகளுக்கும் அஞ்சிய இராணுவத்தினர் அவற்றை மெல்ல மெல்ல இரவோடு இரவாக அழித்து முடித்துவிட்டனர். திலீபனின் மனோ திடத்திலிருந்து வெளிப்பட்டவைதான் “மக்கள் புரட்சி வெடிக்கட்டும் சுகந்திர தமிழீழம் மலரட்டும்” போன்ற கருத்துக்கள். நினைவுகளில் எழுப்பப்பட்ட திலீபனின்சிலைகளை படங்களை சித்திரத்தை யாராலும் அழிக்க முடியாது. திலீபன் தமிழ் மக்களிடத்தில் என்றும் மறக்க முடியாத ஒரு அற்புதப் போராளி.

திலீபன் ஈழத் தமிழர்களின் ஒரு குறியீடு. திலீபனின் பசி என்பது மக்களின் பசி. திலீபனினை இன்றும் நாம் நினைவு கூர வேண்டியிருப்பதற்கு நிறையக் காரணங்கள் உள்ளன. திலீபன் அன்று முன் வைத்த கோரிக்கைகள் இன்றும் இந்திய அரசை நோக்கி மாத்திரமன்றி இலங்கை அரசை நோக்கியும் எழுகின்றன. முப்பது வருடங்கள் கடந்துவிட்டன. அன்று தொடங்கி இன்னமும் ஈழத் தமிழ்களுக்கு ஒரு தீர்வில்லை.

இன்னமும் ஈழத் தமிழர்களின் நிலங்களில் சிங்களவர்கள் திட்டமிட்டுக் குடியேற்றப்படுகின்றனர். பலர் இன்னமும் சிறைகளில் தவிக்கின்றனர். அன்று ஊர்காவல்படைகள் இன்று இராணுவப்படைகளே தமிழர் தாயகத்தில் நிறைந்துவிட்டன. பொலிஸ் நிலையங்களும் பெருகிவிட்டன. அன்று திலீபன்முன்வைத்த பிரச்pசனைகள் இன்று உச்ச கட்டத்தை அடைந்துவிட்டன. 30 வருடங்கள் கடந்த பின்னரும் அகிம்சைக்கு தன்னை பலியிட்ட ஒரு ஈழப் போராளி திலீபனின் கோரிக்கைகள் இன்னமும் தீர்க்கப்படவில்லை. 30 வருடங்கள் கடந்த பின்னரும் திலீபனின் பசி இன்னமும் தீராவில்லை!

குளோபல் தமிழ் செய்திகளுக்காக தீபச்செல்வன்

http://globaltamilnews.net/archives/42665

Categories: merge-rss

புதிய அரசியல் யாப்பு : தமிழரை அழிக்கவல்லது மட்டுமல்ல சீன ஆதிக்கத்திறகு ஆதாரமானதுமாகும் – மு. திருநாவுக்கரசு

2 hours 32 sec ago

tna_0.png

ஏதிரியின் தொழில் அழிப்பதென்பதுதான். அதனை வெட்டியோ கொத்தியோ, ஆடியோ, பாடியோ, புகழ்ந்தோ, இகழ்ந்தோ, அணைத்தோ, ஆராத்தியோ. கையில் வாளேந்தியோ அல்லது தோளில் கைபோட்டோ எப்படியாயினும் அழித்தல் என்பதுதான் எதிரியின் பிரதான இலக்கும் தொழிலுமாகும்.

இன்றைய நிலையில் பெரும் சிந்தனை மாற்றம் ஒன்று ஏற்படாமல், ஓர் அறிவியல் புரட்சி ஏற்படாமல் தமிழ் மக்களின் வாழ்வில் விடிவேற்பட வாய்ப்பில்லை. வரலாற்றில் இருந்து தமிழ்த் தலைமைகள் நல்ல பாடங்களைக் கற்றுக் கொண்டதாக தெரியவில்லை மாறாக எதிரியால் வென்றெடுக்கப்படுபவர்களாயும் இறுதி அர்த்தத்தில் தம்மை நம்பிய மக்களுக்கு தோல்விகளையே பரிசளிக்க வல்லவர்களாயுமே காணப்படுகின்றனர்.

ஓர் அரசியல் யாப்பிற்குரிய உள்ளடக்கத்தை புரிந்து கொள்வதிலிருந்தும,; அந்த யாப்பு கொண்டிருக்கவல்ல இலக்கை கண்டறிவதிலிருந்துமே ஒரு யாப்பைப் பற்றிய மதிப்பீட்டை மேற்கொள்ள முடியும். இன்று நல்லாட்சி அரசாங்கத்தால் முன்வைக்கப்படும் அரசியல் யாப்பை அத்தகைய அடிப்படையில் இருந்து ஆராய்ந்து அறியவேண்டியது அவசியம்.

1931ஆம் ஆண்டு டொனமூர் அரசியல் யாப்பு உருவான காலகட்டத்தில் பொதுவாக தமிழ்த் தலைவர்கள் அதனை எதிர்த்தனர். அப்போது சிங்கள-பௌத்த தலைவராக இருந்த பரண் ஜெயதிலக ஓர் இலகுவான சூத்திரம் ஒன்றை முன்வைத்தார். அதாவது “தமிழர் டொனமூர் யாப்பை எதிர்ப்பதால் அந்த யாப்பை சிங்களவர் ஆதரிக்க வேண்டும்” என்பதே அந்த சூத்திரமாகும். தமிழர் எதை ஆதரிக்கின்றார்களோ அதை எதிர்க்க வேண்டும் அவர்கள் எதை எதிர்க்கிறார்களோ அதை ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதே அவரது இனவாதம் சார்ந்த அரசியல் சமன்பாடும், சூத்திரமுமாக நடைமுறை பெற்றது.

1947ஆம் ஆண்டு சோல்பரி யாப்பு உருவான காலத்தில் சிங்கள மக்களுக்கு சிறந்த இரண்டு தலைவர்கள் கிடைத்தார்கள். ஒருவர் டி.எஸ்.செனநாயக்க மற்றவர் டி.எஸ்.செனநாயக்கவின் மூளையாக செயற்பட்ட சேர். ஓலிவர் குணதிலக ஆவார்.

டொனமூர் காலம் குடியேற்றவாத ஆதிக்கத்திற்குரிய சகாப்தமாக இருந்தது. ஆதலால் குடியேற்ற ஆதிக்கத்தை இந்துமாகடலில் நிலைநிறுத்துவதற்குப் பொருத்தமாக இலங்கையின் கேந்திர முக்கியத்துவத்தைப் பேண வேண்டியது அவசியமாய் இருந்தது.

இந்திய எதிர்ப்புவாதத்தின் பின்னணியில் சிங்களவர்களை அணைப்பதன்மூலம் அந்த கேந்திர முக்கியத்துவம் மிக்க இலங்கையை தமக்கு சாதகமாக பேணலாம் என்பதால் அதற்கேற்ப பெரும்பான்மை இனநாயகத்திற்கு வாய்ப்பான அரசியல் யாப்பை டொனமூர் உருவாக்கினார்.

சோல்பரி யாப்புக் காலம் குடியேற்ற ஆதிக்கம் முடிவடைந்து நவகுடியேற்ற ஆதிக்கம் தொடங்கிய காலம். ஆதலால் சுதந்திரம் அடையும் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இலங்கையை அரசியல் இராணுவ ரீதியில் தமது சார்ப்பு நாடாக வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் பிரித்தானியருக்கு இருந்தது. இந்நிலையில் இந்திய எதிர்ப்புவாத அச்சத்தை சிங்களத் தலைவர்களிடம் முன்னிறுத்தி பெரும்பான்மை இனமான சிங்கள பௌத்தர்களை திருப்திபடுத்தவல்லதான நாடாளுமன்ற முறையிலான பெரும்பான்மை இனநாயகத்தை உறுதிப்படுத்தும் யாப்பை சோல்பரி உருவாக்கினார்.

அதேவேளை இன, மதம் சார்ந்த பிரச்சனைகள் நவீன இலங்கையின் அரசியலில் பெரிதும் தலையெடுத்திருந்ததை பிரித்தானியர் கண்கூடாக கண்டிருந்தனர். நவீன இலங்கையின் வரலாற்றில் முதலாவது இனக்கலவரம் 1883ஆம் ஆண்டு சிங்கள கிறிஸ்தவர்களுக்கு எதிராக பௌத்தர்களால் நடத்தப்பட்ட கலவரமாக அமைந்தது. அடுத்து 1915ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக பௌத்தர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட கம்பளைக் கலகம் அமைந்தது.

மேலும் தமிழ் – சிங்கள முரண்பாடு இலங்கை அரசியலில் நீக்கமற இருந்தமை வெளிப்படையானது. கிறிஸ்தவர்களாக காணப்பட்ட சிங்கள அரசியல் குடும்பங்கள் அனைத்தும் பௌத்தர்களாக மாறாமல் அரசியல் செய்ய முடியாத யதார்த்தம் சோல்பரி காலத்தில் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.

இவ்வகையில் பரண் ஜெயதிலக குடும்பம், S.W.R.D.பண்டாரநாயக்க குடும்பம்; D.S.செனநாயக்க குடும்பம், ஓலிவர் குணதிலக குடும்பம் சேர். ஜோன் கொத்தலாவல குடும்பம் வில்லியம் கோபல்லாவ குடும்பம், ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன குடும்பம் என்ற அனைத்து சிங்களத் தலைவர்களின் குடும்பப் பெயர்கள் கிறிஸ்தவ பெயர்களையே கொண்டிருந்தமை கவனிக்கத்தக்கது. ஆனால் இக் கிறிஸ்துவக் குடும்பங்கள் எல்லாம் பௌத்தத்தை நோக்கி மதம் மாறும் போக்கை பிரித்தானியர்கள் கவலையுடன் நோக்கத் தவறவில்லை.

தமிழர் பக்கம் இத்தகையப் போக்கும் இல்லையென்பது மகிழ்ச்சிக்குரியது. ஆதலாற்தான் ஒரு கிறிஸ்தவரான S.J.V.செல்வநாயகத்தால் 30 ஆண்டுகளாக “தந்தை” என்ற மகுடத்துடன் தமிழ் மக்களுக்குத் தலைவராக இருக்க முடிந்தது. இப்போக்கை பிரித்தானியர் சரிவர புரிந்திருப்பர் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இப்பின்னணியில் கிறிஸ்தவர், முஸ்லிம், தமிழர் என்ற அனைவரையும் சிறுபான்மையினர் என்ற அடிப்படையில் சிறுபான்மை இனங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான 29ஆவது பிரிவை அரசியல் யாப்பில் சோல்பரி உருவாக்கினார்.

அத்துடன் இரண்டாவது சபையான செனட் சபையை உருவாக்கியதிலும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைக்கான பாதுகாப்பு கருத்தில் கொள்ளப்பட்டிருந்தது. ஆனால் பிரித்தானியர்கள் உருவாக்கிய பெரும்பான்மை இனநாயக அரசியல் யாப்பு மரபானது அவர்கள் விரும்பிய 29வது பிரிவையும் செனட் சபையையும்; இலகுவாக விழுங்கி ஏப்பமிட்டது.

1972ஆம் ஆண்டு உருவான அரசியல் யாப்பு இருவகை இனவாத விருத்தியைக் கொண்டு அமைந்தது. முதல் இரண்டு அரசியல் யாப்பையும் உருவாக்கிய பிரித்தானியர்களின் பிரதான இலக்காக கேந்திர நலன் அமைந்திருந்தது. அந்த கேந்திர நலனை பிரித்தானியருடன் பரிமாறிய அதேவேளை தமக்கான பௌத்த பேரினவாத ஆதிக்கத்தை நாணயத்தின் மறுபக்கமென சிங்களத் தலைவர்கள் வெற்றிகரமாக இணைக்கத் தவறவில்லை.

இப்பின்னணியில் இலங்கையின் அரசியல் யாப்பு வளர்ச்சி என்பது முதலாவது குடியரசு அரசியல் யாப்பில் பெரிதும் பௌத்த இனவாத நலன்கள் முதன்மைப்படுத்தப்படுவதாகவும் ஏனைய இனங்கள் பின்தள்ளப்படுவதுமான இருநிலை வளர்ச்சிப் போக்கு காணப்பட்டது.

பண்டாரநாயக்க குடும்பத்தினர் தமது குடும்ப அரசியல் பரிமாணத்திற்கு ஊடாக ஒருபுறம் தம்மை இந்தியாவின் நண்பர்களாக காட்டிக் கொண்டு மறுபுறம் சிங்கள – பௌத்த மேலாதிக்கத்தையும் தமிழருக்கு எதிரான இன ஒடுக்குமுறையையும் அரங்கேற்றும் தந்திரத்தைப் பின்பற்றினர். 1972ஆம் ஆண்டு அரசியல் யாப்பு இத்தகைய மூலோபாயத்தின் அடிப்படையில் வடிவமைக்கப்பட்டது.

சிறுபான்மை இனங்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பதாக சொல்லப்பட்ட 29ஆவது பிரிவு 1972ஆம் ஆண்டு அரசியல் யாப்பில் நீக்கப்பட்டது. அத்துடன் இரண்டாவது சபையான செனட் சபை நீக்கப்பட்ட ஒருசபை ஆட்சிமுறை கொண்ட அரசியல் யாப்பாக அமைந்தது. ஒருசபையைக் கொண்ட ஒற்றையாட்சி என்பது மேலும் சிங்கள-பௌத்த மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்த இலகுவானதாக அமைந்தது.

மேற்படி இருவிடயங்களிலும் அரசியல் யாப்பு வளர்ச்சியடைவதற்குப் பதிலாக அது தேய்வடைந்தது. அதேவேளை பௌத்த பேரினவாதம் யாப்பில் தெளிவாக முன்னிறுத்தப்பட்டது. இதன்படி பௌத்தம் இலங்கையின் முதன்மையான மதம் என்றும் அதனைப் பேணிப் பாதுகாப்பதும், வளர்ப்பதும் அரசின் கடமையும் பொறுப்பும் என்றும் வரையப்பட்டது.

1978ஆம் ஆண்டு ஜெயவர்த்தனவால் உருவாக்கப்பட்ட 2வது குடியரசு அரசியல் யாப்பானது மேற்படி சிங்கள-பௌத்த ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தி தமிழின அழிப்பை முன்னெடுக்கவல்ல யாப்பாக அமைந்தது. முதலாவது குடியரசு அரசியல் யாப்பு சட்டவாக்க சபை வாயிலான இன ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்;தியது. ஆனால் 2வது குடியரசு அரசியல் யாப்பானது நிர்வாக வகையில் நிறைவேற்ற அதிகாரம் சார்ந்த இன ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தி இராணுவ ஆதிக்கத்தை நோக்கி வளர்வதற்கான நிலைமையை தோற்றுவித்தது.

நிர்வாக அர்த்தத்தில் ஜனாதிபதி ஏகப்பட்ட அதிகாரங்களுடன் இன ஒடுக்குமுறை செய்யவல்ல சர்வாதிகாரிக்குரிய அதிகாரங்களைக் கொண்டவரானார். 1977ஆம் ஆண்டு ஜெயவர்த்தன பதவியேற்கும் போது இலங்கை இராணுவம் 8000 ஆயிரம் படையினரைக் கொண்ட ஒரு சம்பிரதாயபூர்வ இராணுவமாகவே இருந்தது. ஆனால் அவர் 1979ஆம் ஆண்டு உருவாக்கிய “பயங்கரவாத தடைச்சட்டத்தின்” கீழான இராணுவ ஆட்சி கட்டமைப்பு தமிழ் மக்கள் மத்தியில் தோற்றுவிக்கப்பட்டதிலிருந்து இலங்கை இராணுவம் தமிழருக்கு எதிரான யுத்தம் புரியும் நிறுவனக் கட்டமைப்பைக் கொண்டதாக மாறியது.

தமிழின எதிர்ப்பின் அடிப்படையில் சிங்கள மக்களின் ஏகோபித்த ஆதரவுடன் இந்த பாரீய இராணுவ கட்டமைப்பை வளர்த்து இன்று 3 இலட்சம் படையினர் என்ற வகையில் அது பெருகியுள்ளது. அத்துடன் அந்த இராணுவத்தின் ஆடுகளமாக தமிழ் மண்ணே தொடர்ந்தும் காணப்படுகிறது.

இந்த யாப்பின் கீழ்தான் இராணுவம், புலனாய்வுத்துறை, S.T.F. எனப்படும் விசேட படைப்பிரிவு மற்றும் பொலிஸ், பொலிஸ் புலனாய்வுத்துறை என்பனவெல்லாம் தமிழின எதிர்ப்பின் பேரால் அசுர வேகத்தில் விருத்தியாகின.

இவ்வகையில் 1978ஆம் ஆண்டு அரசியல் யாப்பானது இரத்தம் சிந்தும் இன ஒடுக்குமுறைக்குப் பொருத்தமான நிர்வாக மற்றும் இராணுவ புலனாய்வு கட்டமைப்புக்களை ஏற்படுத்திய யாப்பாக பரிணாமம் பெற்று அது இலங்கையின் அரசியலில் நீக்கமற கலந்துவிட்ட ஒரு யதார்தமாகக் காணப்படுகிறது.

இத்தகைய சர்வாதிகார மற்றும் இராணுவ புலனாய்வு சார்ந்த அரசியல் இன ஒடுக்குமுறையின் வடிவில் விருத்தியடைந்து இவை இலங்கையின் அரசியலில் பலமான அங்கங்களாகிவிட்டன. இத்துடன் ஏற்கனவே வளர்ந்து வந்த பௌத்த நிறுவன அரசியல் ஆதிக்கமும் இணைந்து இலங்கையின் அரசியலை இன ஒடுக்குமுறைக்கான ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒரு யதார்த்தபூர்வமான கட்டமைப்பாக உருவாக்கிவிட்டன. இக்கட்டமைப்பின் கீழ்த்தான் இலங்கையில் தமிழ் மக்களை அரசால் இரத்தம் தோய்ந்த பேரழிவிற்கு உள்ளாக்க முடிந்தது.

இவற்றை நிராகரிக்கவல்ல ஒரு புதிய அரசியல்யாப்பை சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் இனிமேல் ஏற்படுத்தப் போவதில்லை. அவர்களால் அப்படி அது முடியவும் மாட்டாது. இந்நிலையில் மகாசங்கத்தினரதும், இராணுவத்தினதும் கட்டளையை மீறி ஜனாதிபதிகளினாலோ, பிரதமரினாலோ, அமைச்சர்களினாலோ செயற்பட முடியாது என்ற வளர்ச்சி நிலை ஏற்பட்டு விட்டது. எனவே தோற்றப்பாட்டடில் உள்ள அரசியல் யாப்பிற்கு அப்பால் செயல் பூர்வமான அர்த்தத்தில் மகாசங்கத்தினரும், இராணுவத்தினருமே உண்மையான அரசியலதிகாரம் கொண்ட அரசியற் சக்திகளாவர்.

நல்லாட்சி அரசாங்கம் என்பதின் பேரில் தமிழ் மக்களின் ஆதரவுடன் பதவிக்கு வந்த ஒரு புதிய அரசியல் யாப்பின் வாயிலாக தமிழ் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகள், படுகொலைகளுக்கு அரசியல் தீர்வுகாணும் வகையிலான யாப்பு உருவாக்கப்படும் என்று சிறிசேன ரணில் – சந்திரிக உட்பட்ட நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் தூண்களும், அவர்களுடன் கூடவே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் தமிழ் மக்களுக்கு உறுதியளித்தன.

அதன் படி போர்க்குற்ற விசாரணை, காணாமல் போனோருக்கான நீதி என்பனவும் வானைப் பிளக்கவல்ல உறுதிமொழிகளாக எழுந்தன. ஆனால் உயர்நிலை தளபதிகள் முதல் அடிநிலை இராணுவ வீரன் வரை எந்தொரு படையினரையும் உலகில் உள்ள எந்த நாட்டவரும் கைது செய்ய அனுமதிக்க மாட்டேன் என்றும் யுத்தக் குற்றச்சாட்டில் இருந்து படையினரை பாதுகாப்பதற்கான அரசாங்கத்தின் நிகழ்ச்சி நிரல் பலமாக உள்ளதென்றும், பலவாறாக ஜனாதிபதி சிறிசேன பிரகடனம் செய்யும் நிலையில் இந்த புதிய அரசியல் யாப்பு தமிழர்களுக்கான எத்தகைய நீதிக்கும் நியாயமான தீர்விற்கும் இடமில்லை என்பது புலனாகிறது.

இந்தவகையில் இலங்கையின் அரசியல் யாப்பு வரலாற்று வளர்ச்சிப் போக்கில் இந்த புதிய யாப்பின் உள்ளடக்கம் என்ன என்பதே பிரதான கேள்வியாகும்.

நடந்து முடிந்த முள்ளிவாய்க்கால் யுத்தத்தினால் இலங்கை அரசும், இலங்கை ஆட்சியாளர்களும், இலங்கை இராணுவமும் அபகீர்திக்கும், நெருக்கடிக்கும் உள்ளாகியுள்ளது.

இந்த அபகீர்த்தியில் இருந்து தம்மை தற்காத்து அரங்கேற்றிய இனப்படுகொலையால் இலங்கை அரசிற்கு ஏற்பட்ட காயங்களை ஆற்றி அந்த இனப்படுகொலையை வெற்றியாக மாற்றுவதற்கு “நல்லாட்சி” என்ற ஒரு ஆயுதத்ததை ஒரு கருவியாக கையில் ஏந்தினர். நல்லாட்சி. நல்லிணக்கம் என்பன மேலும் இன ஒடுக்குமுறை முன்னெடுப்பதற்கான புதிய வடிவங்களேயாகும்.

நல்லாட்சி, நல்லிணக்கம் என்பனவற்றின் ஓர் அங்கமாக புதிய யாப்பு பற்றிய விடயமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

சர்வதேச அரங்கில் தமக்கு ஏற்பட்டுள்ள அவமானங்களைக் களையவும், நெருக்கடிகளை தீர்க்கவும் ஏற்றவகையில் ஜனநாயகம், மனிதஉரிமைகள் மற்றும் நிர்வாக நிறுவனமட்டங்களிலான நடவடிக்கைகள் என்பனவற்றைக் காட்டி குறிப்பாக மேற்குலகின் ஆதரவைப் பெறுவது அதன் ஓர் இலக்காக உள்ளது. இவை இனப்பிரச்சனைக்கான தீர்வல்ல. வெறும் மனிதஉரிமைகள் பிரிச்சனையல்ல தமிழர்களின் பிரச்சனை.

அது ஆழமான தேசிய இனப்பிரச்சனையாகும். ஆனால் ஒரு மனித உரிமைகள் சார்ந்த விடயங்களை யாப்பில் உருவாக்குவதாக காட்டிக் கொண்டு அதனை ஒரு ஜனநாயக மீட்சி என்றும் அது தமிழ் மக்களுக்கான உரிமை வழங்கல் என்றும் அரசாங்கம் தன்னை சோடனை செய்வதற்கான தேவை இந்த யாப்பில் பூர்த்தி செய்யப்பகிறது. இங்கு இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வோ, நியாயமோ, நீதியோ கிடையாது. பழைய 13வது திருத்தச் சட்டத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆனால் அதற்குக் குறைந்த வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பற்ற தீர்வை இந்த யாப்பில் அரசாங்கம் முன்வைக்கிறது..

சாப்பாட்டுக் கடைகள் சிலவற்றில் நேற்றை பழங்கறிகளை ஒன்றாகச் சேர்த்து புதிதாக சில பூசணிக்காய் துண்டுகளை அதனுடன் சேர்த்து பழங்கறியை புதிய சாம்பாராக ஆக்குவது போல இந்த புதிய அரசியல் யாப்பும் பழங்கறிகளைக் கொண்ட ஏமாற்றுகரமான ஒரு புதிய சாம்பாராகும்.

மகாசங்கத்தினர் புதிய அரசியல் யாப்பிற்கான அவசியம் எதுவும் இல்லை என்று ஜனாதிபதியிடம் அறிக்கை சமர்ப்பித்துள்ளனர். இந்நிலையில் புதிதென்று எதுவும் உருவாக்கப்படவில்லை என்பதுதான் உண்மை.

ஆனால் இலங்கை அரசிற்கு ஏற்பட்ட இனப்படுகொலை வடுவில் இருந்து தம்மை தற்காப்பதற்கு புதியதாக பழைய கறியுடன் சில புதிய பூசணிக்காய் துண்டுகளை கலந்துள்ளார்கள். இது உலகத்தை ஏமாற்றுவதற்கான வித்தை. இனப்பிரச்சனை அடிப்படையில் இதற்கு எந்தப் பெறுமானமும் கிடையாது.

அத்துடன் 2005ஆம் ஆண்டைத் தொடர்ந்து இனயுத்தத்தின் பேரால் சீனா இலங்கை அரசிற்கு பேருதவி புரிந்தது. 21ஆம் நூற்றாண்டில் இந்து மாகடலில் தனக்கான ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்த விரும்பும் சீனாவிற்கு இலங்கையில் நிகழ்ந்த இனப்படுகொலை யுத்தம் வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது. சீனா ஆசியாவில் தலையெடுக்கும் முன்பு இலங்கை அரசு இந்திய ஆதிக்க அச்சத்திற்கு எதிராக குறிப்பாக பிரித்தானிய மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற மேற்குலக நாடுகளை நம்பிய துணையை நாடியது.

ஆனாலும் நீண்டகால நோக்கில் இந்தியாவை பகைப்பது மேற்குலகிற்கு பாதகமானது என்பதால் மேற்குலம் எச்சரிக்கை கலந்த ஆதரவே இலங்கை அரசுக்கு அளித்து வந்தது. ஆனால் தற்போது ஆசியப் பேரரசாக சீனா எழுந்துள்ள நிலையில் அதுவும் அது தனது இந்து மாகடல் ஆதிக்க நலனுக்காக நிபந்தனையற்ற ஆதரவை இலங்கை அரசிற்கு வழங்கக்கூடிய நிலையில் இந்தியாவை எதிர்கொள்ள வல்ல ஒரு சக்தியாக நீண்டகால நோக்கில் சீனாவை இலங்கை பார்க்கிறது.

ஆதலால் ஐ.தே.க, சு.க என்ற பழைய பனிப்போர்கால கட்சி வேறுபாடுகளைக் கடந்து இருகட்சிகளும் சீனாவை ஆதரிக்கவல்ல நிலையைக் கொண்டுள்ளன. இந்நிலையில் இந்த புதிய அரசியல் யாப்பில் மேற்குலகத்தை சமாளிக்கவல்ல வகையில் மனிதஉரிமைகள் சம்பந்தமான ஏற்பாடுகள் ஒருபுறமும் அதேவேளை சீனாவின் ஆதரவைப் பெற்று மேற்குலகையும், இந்தியாவையும் எதிர்கொள்வதற்கான பலத்தை நிலைநிறுவத்துவது இன்னொரு புறமும் இவற்றின் பின்னணயில் இனஒடுக்குமுறையை முன்னெடுப்பதற்கான யாப்பை பலப்படுத்துவதும் இன்னொருபுறமுமென முப்பரிமாணம் கொண்ட மூலோபாயத்தை இந்த புதிய யாப்பு கொண்டுள்ளது.

பிரித்தானியர் உருவாக்கிய டொனமூர், சோல்பரி யாப்புக்கள் காலனிய ஆதிக்கம் மற்றும் நவகாலனிய ஆதிக்கம் என்பனவற்றிற்குப் பொருத்தமாக உருவாக்கப்பட்ட நிலையில் சிங்கள தரப்பை திருப்திபடுத்துவதற்கேற்ற பெரும்பான்மை இனநாயக யாப்பு மரபை பிரித்தானியா வளர்த்து அதனை இலங்கையின் அரசியல் நடைமுறையாக்கினர்.

அந்த தளத்தில் அடுத்துவந்த முதலாவது குடியரசு அரசியல் யாப்பு பௌத்த மேலாதிக்கம், மற்றும் இருந்த இனஉரிமைகள் பற்றிய பழைய யாப்பின் ஏற்பாடுகளைப் பறித்தல் என்பனவற்றை செய்தது. இரண்டாவது குடியரசு அரசியல் யாப்பு சட்டசபை ஆதிக்க வளர்ச்சிக்கு அப்பால் நிர்வாக ரீதியான ஆதிக்கத்தையும், இராணுவ கட்டமைப்பு புலனாய்வு ஆதிக்கத்தையும் வளர்த்து அவற்றை தமிழ் மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை அரசியல் யதார்த்தமாக்கியது

அப்பின்னணியில் முள்ளிவாய்க்கால் இனப்படுகொலையும் அரங்கேற்றப்பட்டு தமிழினம் பேரழிவிற்கு உள்ளாக்கப்பட்டது. இதனால் ஏற்பட்ட அவமானங்களையும், தடைகளையும் நீக்குவதற்கும் புதிய ஆசிய வல்லரசாக எழுந்துள்ளதும், உலக வல்லரசாக எழுவதுமான சீனாவுடன் கூட்டுச் சேருவதற்கும், இந்தியாவிற்கு எதிரான தமது அரணை சீனா வாயிலாக வளர்ப்பதற்கு ஏற்றதாகவும் ஒரு புதிய அரசியல் யாப்பு பற்றிய உத்திக்கு இலங்கை அரசு போய் உள்ளது.

இதில் வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பற்ற தீர்வு என்பதன் வாயிலாக இனப்பிரச்சனைக்கான தனது ஒடுக்குமுறையை மேலும் திடமாக முன்னெடுக்கவும், வளர்ந்திருக்கும் இராணுவ கட்டமைப்பை தமிழர் மீதான ஆதிக்க சக்தியாக விரிவாக்கவும் ஏற்ற வகையில் இந்த யாப்பு உருவாகிறது. இதற்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆதரவை பெற்றுக் கொண்;டு தமிழருக்கு எதிரான இனஒடுக்குமுறையை அது இன்னொரு கட்டத்திற்கு முன்னெடுக்கிறது.

இப்பின்னணியில் வடக்கு-கிழக்கு பிரிக்கப்பட்ட அரசியல் கட்டமைப்பானது மேலும் இன அழிப்பை இலகுபடுத்துவதற்கேற்ற ஒன்றாகவே அமைந்திருக்கின்றது. இத்தகைய வடக்கு-கிழக்கு இணைப்பற்ற மாகாணசபை கட்டமைப்பு என்பதும் இன ஒடுக்குமுறைக்கான ஒரு முக்கிய கருவியாக்கப்பட்டிருப்பதை தமிழ்த் தலைவர்கள் புரிந்து கொள்வதாக இல்லை.

காலணி ஆதிக்க காலத்தில் இந்தியாவுக்கு எதிராக பிரித்தானிவுடன் கைகோர்த்து தமிழர்களைப் பலியெடுத்த சிங்கள ஆட்சியாளர்கள் பின்பு பனிப்போர் காலத்தில் இந்தியாவுக் கெதிராக அமெரிக்காவுடன் கைகோர்த்து தமிழர்களைப் பலியெடுத்தனர். தற்போது சீனா ஆசியப்பேரரசாக வளர்ந்துள்ள நிலையில் இந்தியாவுக்கும், அமெரிக்காவுக்கும் சவாலாக சீனாவை முன்னிறுத்தி தமிழர்களைப் பலியெடுக்கும் இன்னொரு சர்வதே ரீதியான தளத்திற்கு முன்னேறியுள்ளனர். ஆனால் தமிழ்த் தலைவர்கள் இவையெதிலும் உணர்வற்ற மேம்போக்கான அரசியல் வாதிகளாகவே காணப்படுகின்றனர்.

பேரரசாக எழுச்சி பெறும் சீனாவை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி. அதனை வாய்ப்பான வகையில் இலங்கையில் முன்னிறுத்தி இந்தியாவையும், அமெரிக்காவையும் கட்டுப்படுத்தும் தந்திரத்தில் இலங்கை முன்னேறுவதனால் இதன்வாயிலாக தமிழருக்கான உரிமைகளை மறுப்பது இலங்கைக்கு இலகுவாகிறது.

மறுபுறம் சீனாவை இலங்கை முன்னிறுத்துவதனால் தமிழ்மக்களுக்கான உரிமை விடையத்தில் இந்தியாவையும், அமெரிக்காவையும் பின்தள்ளவும் இலங்கையால் முடிகிறது. இங்கு சீன – இந்திய ௲ அமெரிக்க முக்கோணப் போட்டியை இலங்கை முற்றிலும் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்துகிறது. மொத்தத்தில் இதற்கு தமிழர்களே முதற்பலியாகிறார்கள்.

இறுதி அர்த்தத்தில் தமிழர்கள் பலியாகுவது என்பது இலங்கை முழுவதிலும் சீனா மேலோங்குவதும் அதன் வாயிலாக தென்னாசிய மற்றும் இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தில் சீனா நீண்டகால அடிப்படையில் மேலாதிக்கத்திற்கான வலுவைப்பெறமுடிகிறது.

நடந்து முடிந்த இனப்படுகொலைப் பின்னணியில், இந்து மாகடலில் ஏற்பட்டிருக்கும் புதிய வல்லரச ஆதிக்கப் போட்டியின் பின்னணியில் ஈழத் தமிழர்களுக்கான அரசியல் பேரம் பேசும் சக்தி வானளாவ உயர்ந்திருக்கிறது. அதனை தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பினர் பயன்படுத்தி தமிழ்மக்களுக்கான உரிமையை வென்றெடுப்பதற்குப் பதிலாக இப்பேரம்பேசும் சக்தியை ஆட்சியாளர்களின் விருப்பங்களுக்கு இசைவாக அவர்களின் காலடியில் ஒப்படைத்துவிட்டு அடிதொழும் அரசியலால் தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம் மீளமுடியாத அழிவுப்பாதைக்கு இட்டுச்செல்லப்படுகிறது.

http://thuliyam.com/?p=79725

 

Categories: merge-rss

ஓர் எறியில் இரு கனிகள்: தமிழ் பேசும் மக்களின் அரசியலில் சாத்தியமா?

4 hours 49 min ago
ஓர் எறியில் இரு கனிகள்: தமிழ் பேசும் மக்களின் அரசியலில் சாத்தியமா?
 

அரசமைப்பின் இடைக்கால அறிக்கை வெளியிடப்பட்டுள்ளதைத் தொடர்ந்து, பல்வேறு விவாதங்கள் நடந்து கொண்டிக்கின்றன. இது எதிர்பார்க்கப்பட்டதுதான். பொதுவாகவே, அரசமைப்புத் திருத்தம் தொடர்பாக, எப்போதும் இவ்வாறான விவாதங்களும் விமர்சனங்களும் உருவாகுவதுண்டு.   

அதிலும், இனமுரண்களும் இனப்பகையும் ஜனநாயகப் பற்றாக்குறையும் அதிகாரக் குவிப்பும் பாரபட்சங்களும் மலிந்திருக்கும் நாட்டின் அரசமைப்புத் திருத்தத்தில் விவாதங்கள் நடக்காமலிருக்க முடியுமா? ஆகவேதான், இந்த விவாதங்களும் விமர்சனங்களும் நடக்கின்றன.  

image_eb51e12cc7.jpg

தற்போது வெளியிடப்பட்டிருக்கும் இடைக்கால அறிக்கை முழுமையானதோ இறுதியானதோ அல்ல. இது ஓர் உத்தேச அறிக்கை அல்லது தொடக்க நிலை அறிக்கை மட்டுமே.

ஆனால், இந்த அறிக்கை தொடர்பாக பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க நம்பிக்கையளிக்கும் விதமாக அபிப்பிராயப்பட்டுள்ளார். 

“தமிழ்க் கட்சிகள் தமது பாரம்பரிய நிலைப்பாட்டைத் தளர்த்தி, புதிய அரசமைப்புக்கு ஆதரவளிக்க முன்வந்துள்ளன. வழிநடத்தல் குழுவின் இடைக்கால அறிக்கையின் மூலம் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணமுடிந்துள்ளது. போர் நடைபெற்ற காலத்தில் முஸ்லிம்களும் சிங்களவர்களும் ஒரே தேசமாக இருக்கவேண்டுமென பேசி வந்தனர். இந்த நாட்டுக்கு சமஷ்டி முறையிலான ஆட்சியதிகாரம் தேவையெனத் தெரிவித்து வந்தனர். தற்போது நல்லாட்சி அரசாங்கத்தில் அது சாத்தியமாகியுள்ளது.  

அத்துடன், பிரதான இரண்டு கட்சிகளும் அறிக்கைக்கு இணக்கம் தெரிவித்துள்ளன. இடைக்கால அறிக்கையின்படி உயரிய அதிகாரப் பகர்வு, நாடாளுமன்றத்துக்கு மேலாக செனட் சபையொன்றை உருவாக்குதல், மனித உரிமை முறையொன்றை ஸ்தாபித்தல், சுயாதீன நீதித்துறையை உருவாக்குதல், யுத்தத்தில் இடம்பெயர்ந்தவர்களை மீளக் குடியேற்றுதல், ஒரே தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புதல் மற்றும் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமையளித்தல் போன்ற விடயங்களை கருத்தில் கொள்ளத் தயார் எனத் தமிழ்க் கட்சிகள் தெரிவித்துள்ளன. இதற்கு முன்னர் இவ்வாறான கருத்தை அவர்கள் தெரிவிக்கவேயில்லை” என்று கூறியிருக்கிறார் பிரதமர்.  

இவ்வாறு பிரதமர் தெரிவித்திருப்பதன் மூலமாக, தற்போதைய ஆட்சியானது வெற்றிகரமான, திருப்திகரமான ஓர் ஆட்சியாக உள்ளது என்பதை நிறுவ முற்பட்டிருக்கிறார். 

தவிர, “தமிழ்க்கட்சிகள் பிரிவினைவாதத்தைக் கைவிட்டு, புதிய அரசமைப்பின் வழியாக இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்கு இணங்கியுள்ளன” என்று கூறியிருப்பதன் மூலமாக, நல்லாட்சி அரசாங்கத்தின் மீது தமிழ்த்தரப்புக்கு முழுமையான நம்பிக்கை உண்டென்று காட்டியிருக்கிறார். 

குறிப்பாக, “பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் அரசமைப்புச் சாசனத்தைத் தமிழ்த்தரப்பு அங்கிகரிப்பதாக”க் கூறியிருப்பதன் மூலமாக, எதிர்த்தரப்பைத் தாம் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளும் இணக்கத்துக்குள்ளும் கொண்டு வந்து விட்டதாகவும் தெரிவித்திருக்கிறார். இதனால்தான், “இதற்கு முன்னர் இவ்வாறான ஒரு கருத்தை அவர்கள் தெரிவிக்கவில்லை” என அழுத்தமாகக் குறிப்பட்டிருக்கிறார்.   

இது பல உள்ளார்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளது. குறிப்பாக, மஹிந்த ராஜபக்ஷ போரின் மூலம் தமிழர்களுடைய அரசியல் போராட்டத்தை முறியடித்து வெற்றி கண்டிருந்தார். இருந்தாலும், அவரால் போருக்குப் பிந்திய சூழலைச் சரியாகக் கையாளத் தெரியவில்லை. அதனால் போரின் பின்னர், இனப்பிரச்சினையைத் தீர்க்க வழியேற்படவில்லை. 

இப்போது, தாம் தமிழர்களை அரசியல் ரீதியாக இணக்கப்பாட்டுக்குக் கொண்டு வந்து, அவர்கள் பௌத்தத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் சாசனத்தை அங்கிகரிக்குமளவுக்கு ஆக்கியுள்ளோம். 

அதன் வழியான தீர்வுக்கும் இணங்குவதற்கு தமிழ்த்தரப்பை வெற்றிகொண்டிருக்கிறோம் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறார் பிரதமர். ஆகவே, ராஜபக்ஷக்கள் எட்டமுடியாத வெற்றியின் இலக்கைத் தாம் எட்டிவிட்டதாகக் காட்ட முற்பட்டிருக்கிறார் ரணில்.   

இதுவரையான, தமிழ்த்தரப்பின் இழுபறிகள், எதிர்நிலைப்பாடு, சம்மதமற்ற நிலை எல்லாவற்றையும் தாம் வெற்றிகரமாகக் கையாண்டு வழிக்குக் கொண்டு வந்து விட்டதாகக் கருதுகிறார் பிரதமர். இதையிட்டு அவருக்குப் பெரும் நம்பிக்கையும் மகிழ்ச்சியும் ஏற்பட்டிருப்பதை உணர முடிகிறது. 

ஆனால், இது சாத்தியமானதாக இருக்குமா? ஏனென்றால், எதிர்த்தரப்பில் மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் எதிரணி பலமான முறையில் எதிர்ப்பரப்புரைகளை முன்னெடுத்து வருகிறது. இதற்காக இனவாதத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கு எதிரணி முயற்சிக்கிறது. எதிரணியை முறியடிக்கக்கூடிய வேலைத்திட்டத்தை நல்லாட்சி அரசாங்கமும் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பும் பிற கட்சிகளும் முயற்சித்திருக்கின்றனவா? இல்லையே. அப்படியென்றால், என்ன நடக்கப்போகிறது?   

இதேவேளை, இந்த இடைக்கால அறிக்கை, திருப்திகரமாக உள்ளதாகப் பச்சைக் கொடி காட்டியுள்ளது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு. “புதிய அரசமைப்பு உருவாக்கத்துக்கான வழிநடத்தல் குழுவின் அறிக்கை, முற்போக்கானது என்றே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு கருதுகிறது” என்று தெரிவித்திருக்கிறார் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான எம்.ஏ.சுமந்திரன். 

ஆனால், அதனுடைய பங்காளிக் கட்சிகளுக்கிடையே வழமையைப்போல முரண்பாடுகளும் முனகல்களும் உள்ளே ஒலித்துக் கொண்டிருப்பதையும் நாம் கவனிக்கலாம். இந்த முனகல்களையெல்லாம் கூட்டமைப்பின் தலைமைப்பீடம் ஒருபோதுமே பொருட்படுத்திக் கொள்வதில்லை என்பது நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது.  

 வடமாகாணசபை எதிர்க்கட்சித் தலைவர் தவராஜா, இந்த அறிக்கையை ஏற்றுள்ளார். இதை ஒரு தொடக்கமாகக் கொண்டு, மேலும் முன்னேற முடியும் என்பது அவருடைய நம்பிக்கை. இதையும் இழந்தால் எதிர்காலத்தில் இதையும் விட கால தாமதத்தையும் அரசியல் வீழ்ச்சியையுமே சந்திக்க வேண்டும் என்பது அவருடைய கருத்து. தமிழ் இடதுசாரிக்கட்சிகள் இதைக் குறித்து இன்னும் கருத்துகள் எதையும் தெரிவிக்கவில்லை.  

ஆனால், “இந்த அறிக்கையை முற்றாகவே நிராகரிக்கிறேன்” என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார் வடமாகாண முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன். தமிழ் மக்கள் பேரவையும் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியும் கூட இந்த அறிக்கையை ஏற்கும் என்றில்லை. ஏனென்றால், தாயகக் கோட்பாடான வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பு, சுய நிர்ணய உரிமை அல்லது கூட்டாட்சி போன்ற எதற்கும் இந்த அறிக்கையில் இடமளிக்கப்படவில்லை என்பதேயாகும். 

இதைவிட, இந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ள விடயங்களையே நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான தென்னிலங்கைச் சூழல் உண்டா என்ற கேள்வியையும் அவை எழுப்புகின்றன. 

சிங்கள இனவாத மனப்பாங்கில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தாமல், எதிர்க்கட்சிகளின் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு வினைத்திறனான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளாமல், அரசாங்கம் தெரிவித்திருக்கும் இந்த வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் இல்லை என்பது இவற்றின் வாதம். 
குறிப்பாக, மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் எதிரணிக்குப் பயந்து கொண்டேயிருக்கும் இந்த அரசாங்கத்தினால் எப்படி மெய்யான மாற்றங்களை உருவாக்க முடியும்? என்று கேட்கின்றன இவை.  

எனவே, இவை இந்த அறிக்கைக்கும் இதை ஆதரிக்கின்ற தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்புக்கும் எதிரான பரப்புரையைத் தமிழ் மக்களிடத்திலே முன்னெடுக்கும் வாய்ப்புகளுண்டு. 

இதனால் ஒரு நெருக்கடி, தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு உருவாகலாம். இதை முறியடிக்கும் விதமாக தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு எத்தகைய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளப்போகிறது என்று தெரியவில்லை.  

ஏற்கெனவே இரண்டு, மூன்று தடவைகள் இந்த அறிக்கை தொடர்பான விளக்கத்தைத் தமிழரசுக்கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு அளித்துள்ளார் சுமந்திரன். பங்காளிக் கட்சிகளுக்கு விளக்கமளிக்க வேண்டியதும் அவற்றைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க வேண்டியதும் சம்மந்தனின் பொறுப்பு. 

அவருடைய பாணி, எப்போதும் இறுதி நேரத்தில் அதிரடியாக நடவடிக்கைகளை எடுப்பதே. அதுவரை எல்லாக் கூத்துகளுக்கும் எல்லா விவாதங்களுக்கும் அவர் தாரளமாகவே இடமளிப்பார். 

ஆனால், இதெல்லாவற்றுக்கும் அப்பால் இந்த இடைக்கால அறிக்கையை எப்படித் தமிழ்த்தரப்பு எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதே முக்கியமானது. அரசமைப்புத்திருத்தம் பற்றிய பேச்சுகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் இந்த இரண்டு ஆண்டுகளிலும் ஒரு தடவை கூட தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து எத்தகைய தீர்மானங்களையும் எடுக்கவில்லை. இதுவே அடிப்படையில் பலவீனமானது. இந்தப் பலவீனத்தையே சிங்களத்தரப்பு வெற்றிகரமாகக் கையாள்கிறது. இப்போதும் கூடப் பலரும் சிங்கள இனவாதத்தைத் தோற்கடிக்கும் பொறிமுறைய அரசாங்கம் உருவாக்கவில்லை என்றே குற்றம் சாட்டுகின்றனர். 

அரசாங்கத்துக்கு இதில் பொறுப்புண்டு என்பது உண்மையே. ஆனால், அந்த அரசாங்கத்தை இயக்குவது யார்? அரசியல்வாதிகள்தானே. எந்த அரசியல்வாதிகள்? அல்லது எத்தகைய அரசியல்வாதிகள்? இனவாதத்தை அடிப்படையாக வைத்து அரசியல் செய்து, அதன் மூலம் அரசியல் அதிகாரத்துக்கு வந்த அரசியல்வாதிகளல்லவா! ஆகவே, அவர்களால் ஓர் எல்லைக்கு மேல் செல்ல முடியாது. அதை எதிர்பார்க்கவும் முடியாது என்பது தெளிவாகவே தெரிந்தது.  

எனவே இந்த இடத்தில் அரசாங்கத்தையும் ஐ.தே.க மற்றும் ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியையும் குற்றம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பதை விட்டு விட்டு, தென்னிலங்கை மக்களிடம் பிரச்சினையை விளக்க வேண்டிய பொறிமுறையைத் தமிழ்த்தரப்புகள் முயற்சிக்க வேண்டும். இதற்காகத் தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பு பிற சக்திகளுடன் கைகோர்க்க வேண்டும். இதற்கு முன்பு அது பங்காளிகளுக்கிடையில் உள்ள பிணக்குகளைத் தீர்த்துக் கொள்வது அவசியம். விக்னேஸ்வரன் உள்பட ஏனைய அரசியல் சக்திகள் அனைத்தும் தென்னிலங்கை இனவாதத்தை எப்படி முறியடிப்பது என்பதில் ஒரு பொதுச்சிந்தனைக்கும் பொது வேலைத்திட்டத்துக்கும் வருவது அவசியம். 

இல்லையென்றால், எத்தகைய அருமையான நிறைவான திட்டத்தையும் இனவாதச் சக்திகள் குழப்பியே தீரும்.  

ஆகவே, பிரச்சினைகளோடு வாழ்கின்ற மக்கள்தான் தங்கள் பிரச்சினைகள் தீருவதற்கான வழிமுறைகளைப் பற்றி யோசிக்க வேண்டும். ‘காகம் திட்டி மாடு சாகாது’ என்ற மூத்தோர் வாக்கு நினைவில் கொள்ளத்தக்கது.  இடைக்கால அறிக்கையை முழுமைப்படுத்துவதும் தென்னிலங்கை இனவாதத்தை முறியடிப்பதும் தமிழ் பேசும் மக்களின் அரசியல் அவசியங்களாகும்.    

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஓர்-எறியில்-இரு-கனிகள்-தமிழ்-பேசும்-மக்களின்-அரசியலில்-சாத்தியமா/91-204472

Categories: merge-rss

சிங்கள மயமாகும் இந்திய வம்சாவளியினர்.!

Mon, 25/09/2017 - 07:14
சிங்கள மயமாகும் இந்திய வம்சாவளியினர்.!

 

thumb_large_Local_News.jpg

இந்­திய வம்­சா­வளி மக்கள் இந்­நாட்டில் தனித்­துவம் மிக்க ஒரு சமூ­க­மாக விளங்­கு­கின்­றனர். இம்­மக்­களின் கலை, கலா­சார, பண்­பாட்டு விழு­மி­யங்கள் சிறப்­பா­ன­தா­கவும், முக்­கி­யத்­துவம் மிக்­க­ன­வா­கவும் காணப்­ப­டு­கின்­றன. இது தொடர்பில் வெளிநாட்­ட­வர்­களே பல சம­யங்­களில் வியந்து பாராட்டி இருக்­கின்­றனர். நிலைமை இவ்­வா­றி­ருக்க இந்­திய வம்­சா­வளி மக்­களில் சிலர் தமது தனித்­து­வத்­தையும், சிறப்­புக்­க­ளையும் உண­ராது மெதுமெது­வாக பௌத்த கலா­சா­ரத்தை பின்­பற்றி சிங்­கள மய­மாகும் நட­வ­டிக்­கை­களில் ஈடு­பட்டு வரு­வ­தாக புத்­தி­ஜீ­விகள் விசனம் தெரி­விக்­கின்­றனர். இதனால் பல்­வேறு பாத­க­மான விளை­வுகள் ஏற்­படும் என்றும் இவர்கள் மேலும் சுட்­டிக்­காட்­டு­கின்­றனர். 

பத்­தொன்­பதாம் நூற்­றாண்டில் உலகின் பல்­வேறு பாகங்­க­ளுக்கும் பூரண அடி­மை­க­ளா­கவும் அரை அடி­மை­க­ளா­கவும் கூலி­க­ளா­கவும் தமிழ்த் தொழி­லா­ளர்கள் தமி­ழ­கத்தில் இருந்து பண்­டங்­களைப் போன்றோ மந்­தை­களைப் போன்றோ கப்­பல்­களில் ஏற்­றப்­பட்டு குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்­டனர். அக்­கா­லப்­ப­கு­தியில் உலக அரங்கில் ஆதிக்கப் போட்­டி­யிலே தீவி­ர­மாக ஈடு­பட்ட பிரித்­தா­னி­யி­ன­ரதும், பிரான்­சி­ய­ரதும் ஆதிக்­கத்தில் இருந்த நாடு­க­ளிலும், தீவு­க­ளி­லுமே தமிழ்த் தொழி­லா­ளர்கள் அதி­க­மான அளவில் குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்­டுள்­ளனர். 

இவ்­வாறு குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்ட நாடு­களும், தீவு­களும் நாற்­ப­துக்கும் மேற்­பட்­டவை. எனினும், இது­வரை யாரும் சரி­யான முறையில் கணக்­கிட்­டுள்­ள­தாக தெரி­ய­வில்லை என்று கலா­நிதி க.அரு­ணா­சலம் தனது நூல் ஒன்றில் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்றார். இத­ன­டிப்­ப­டையில் நேவீஸ், அன்ரீல்ஸ், நியூ­க­லி­டோ­னியா, பிஜி, டேமாரா, மொரீ­சியஸ், றியூ­னியன், தென் ஆபி­ரிக்கா, வியட்நாம், அந்­தமான், சுமாத்­திரா, சிசெல்ஸ், சென்ற்­லூ­சியா, பர்மா, சிங்­கப்பூர், மலே­சியா, உள்­ளிட்ட பல நாடு­க­ளிலும், தீவு­க­ளிலும் தமிழ் மக்கள் தமி­ழ­கத்தில் இருந்து அழைத்துச் செல்­லப்­பட்டு குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்­ட­தாக தெரி­ய­வ­ரு­கின்­றது. 

இவ்­வாறு அழைத்துச் செல்­லப்­பட்ட தமிழ் மக்கள் அர­சியல், பொரு­ளா­தார, சமூக ரீதி­யாக அடக்கி ஒடுக்­கப்­பட்டு பிரித்­தா­னிய, பிரான்­சிய ஆட்­சி­யா­ளர்­க­ளி­னாலும், அந்­தந்த நாடு­க­ளையும், தீவு­க­ளையும் சேர்ந்த சுதேச இனத்­த­வர்­க­ளாலும் பல்­வேறு சுரண்­டல்­க­ளுக்கும் உள்­ளாகி இருக்­கின்­றனர். இந்த சுரண்­டல்­களும் அடக்கு முறை­களும் இன்னும் கூட ஓய்ந்­த­பா­டில்லை. தொடர்ந்து கொண்டே இருக்­கின்­றன. இந்த வகையில் 19ஆம் நூற்­றாண்டில் இடம்­பெ­யர்ந்த ஒரு தொகை­யினர் தமி­ழ­கத்தில் இருந்து அழைத்து வரப்­பட்டு இலங்­கையின் மலை­யகப் பகு­தி­க­ளிலும் குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்­டனர். 

இவ்­வாறு குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்­ட­வர்கள் நீண்­ட­கா­ல­மாக தனி­மைப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட ஒரு சமூ­க­மா­கவே வாழ்க்கை நடத்தி வந்­துள்­ளனர். எனினும், இந்­நி­லையில் இப்­போது சற்று மாற்றம் ஏற்­பட்­டுள்­ள­த­னையும் கூறி­யாதல் வேண்டும். தமிழ் மக்கள் குடி­ய­மர்த்­தப்­பட்ட நாடுகள் மற்றும் தீவுகள் பல­வற்றில் தமிழ் தொழி­லா­ளர்கள் பலர் இன்று தமிழ் பேசவோ, எழு­தவோ அன்றேல் வாசிக்­கவோ முடி­யாத நிலையில் இருந்து வரு­வ­தா­கவும் புத்­தி­ஜீ­விகள் வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்­றனர். 

மேலும் தமிழ் தொழி­லா­ளர்கள் அதி­க­ளவில் சுதேச இனத்­த­வர்­க­ளுடன் கலப்­புற்று விட்­ட­தா­கவும் அவ்­வாறு கலப்­புற்ற நிலையில் அவர்கள் பெரு­ம­ளவு உரி­மை­க­ளு­டனும் சலு­கை­க­ளு­டனும் ஓர­ளவு வளத்­து­டனும் வாழ்ந்து வரு­வ­தா­கவும் புத்­தி­ஜீ­விகள் மேலும் வலி­யு­றுத்­தி­யுள்­ள­மையும் இங்கு நோக்­கத்­தக்க விட­ய­மா­க­வுள்­ளது. 

தமி­ழ­கத்தில் இருந்து அழைத்து வரப்­பட்ட தமிழ் மக்­களின் சந்­த­தி­க­ளாக இந்­திய வம்­சா­வளி மக்கள் இப்­போது இலங்­கையில் வாழ்ந்து வரு­கின்­றனர். மலை­யக பகு­தி­களில் இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் பெரு­ம­ளவில் வாழ்­வதும் தெரிந்த விட­ய­மாகும். இந்­திய வம்­சா­வளி சமூ­கத்­தினர் இந்த நாட்டில் தனித்­துவம் மிக்­க­வர்­க­ளாக உள்­ளனர். இவர்­களின் முக்­கி­யத்­துவம் கருதி தனித்­தே­சிய  இன­மாக இம்­மக்­களை அங்­கீ­க­ரிக்க வேண்டும் என்­கிற கோஷங்­களும் கோரிக்­கை­களும் இப்­போது நாளு­க்கு நாள் வலு­வ­டைந்து வரு­கின்­றன. இந்­திய வம்­சா­வளி மக்கள் இந்த நாட்டில் பல்­வேறு சவால்­க­ளையும், நெருக்­க­டி­க­ளையும் எதிர்­கொண்­டார்கள். எனினும், அம்­மக்­களின் கலை, கலா­சார நட­வ­டிக்கைகள் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்­தன. அதன் முக்­கி­யத்­து­வத்­தினை உணர்ந்து அம்­மக்கள் செயற்­பட்­டார்கள் என்­ப­தனை இதி­லி­ருந்து புரிந்­து­கொள்­ளக்­கூ­டி­ய­தாக உள்­ளது. 

எனினும், அண்மைக்கால­மாக இந்­நி­லை­மை­களில் சில தொய்­வுகள் ஏற்­பட்டு வரு­வ­தாக புத்­தி­ஜீ­விகள் விச­னப்­பட்டுக் கொள்­கின்­றனர். இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் சிலர் வலிந்து சிங்­கள மொழி­யினை பேச முனை­வ­தையும், பௌத்த கலா­சா­ரத்­தின்­படி நடந்­து­கொள்ள முனை­வ­தையும் சிங்­க­ளவர் பாணியை பின்­பற்றி ஏனைய பல நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்ள முனை­வ­தையும் அவ­தா­னிக்கக் கூடி­ய­தாக உள்­ளது. தமி­ழர்கள் சிங்­களம் பேசு­வதால் சிங்­க­ளவர் ஆகி­விட முடி­யாது. சிங்­களம் பேசும் தமி­ழர்கள் என்றே சிலர் அழைக்­கப்­ப­டுவர் என்றும் கருத்­துக்கள் இது தொடர்பில் முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. 

இந்­நி­லையில் இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் சிலரின் சிங்­கள மய­மாகும் முயற்­சி­யா­னது பல்­வேறு பாத­க­மான விளை­வு­க­ளையும் ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தாக அமையும் என்றும் எச்­ச­ரிக்கை விடுக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றது. இன அடை­யாளம் என்­பது மிகவும் முக்­கி­ய­மா­ன­தாகும். ஒவ்­வொரு சமூ­கத்­தி­னரும் தத்­த­மது இன அடை­யா­ளத்தைப் பேணி பின்­வரும் சந்­த­தி­களும் இதனை கைக்­கொள்ள நட­வ­டிக்­கை­களை மேற்­கொள்ள வேண்டும். கலை, கலா­சார, பண்­பாட்டு விழு­மி­யங்கள் இதில் முக்­கிய இடம் பெறு­கின்­றன. இதனை விடுத்து நாம் கலா­சார மீறல்­களில் ஈடு­ப­டு­வோ­மாக இருந்தால் அதன் விளை­வு­க­ளையும் நாமே அனு­ப­விக்க வேண்டி நேரிடும் என்­ப­தையும் மறந்து விடுதல் ஆகாது. இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் சிங்­கள மய­மாக்க முயலும் நட­வ­டிக்­கையை கண்­டித்து புத்­தி­ஜீ­விகள் பலர் தமது நிலைப்­பா­டு­க­ளையும் தெளி­வு­ப­டுத்­தினர். இவர்­களின் கருத்­து­களை எமது கேசரியின் வாச­கர்­க­ளுக்­காக இதன்கீழ் தொகுத்து தரு­கின்றேன்.

பேரா­சி­ரியர் சோ.சந்­தி­ர­சே­கரன் 

சிறு­பான்மை மக்­களை ஒன்று கலக்­கின்ற கொள்கை என்­பது பல நாடு­க­ளிலும் இருந்து வந்­துள்­ளது. 1950 மற்றும் 1960 களில் இந்த சிந்­தனை வலு­வ­டைந்து காணப்­பட்­டது. அவுஸ்­தி­ரேலியா மற்றும் அமெ­ரிக்கா போன்ற நாடு­களில் இது தீவி­ர­ம­டைந்து காணப்­பட்­டது. ஆனால், இந்த நிலைமை இன்று மாறிப்போய் இருக்­கின்­றது. இந்த வகையில் இலங்­கையை பொறுத்­த­வ­ரையில் தமி­ழர்கள் எல்­லோரும் சிங்­க­ள­வர்­க­ளாக மாற வேண்டும் என்று அர­சாங்க கொள்கை எதுவும் கிடை­யாது. மேலை நாடு­களில் அப்­படி ஒரு கொள்கை காணப்­பட்­ட­மையும் இங்கு குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும். மேலை நாடு­களில் பன்மை கலா­சா­ரத்தின் அடிப்­ப­டையில் ஒவ்­வொரு இனத்­த­வரும் தத்­த­மது கலா­சா­ரத்தை பேணும் வகையில் நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க வாய்ப்­புகள் பலவும் வழங்­கப்­பட்­டன. இதனை பன்மை கலா­சாரம் என்று நாங்கள் குறிப்­பி­டு­கின்றோம். ஆனால், இலங்­கையை பொறுத்த வரையில் எமது இந்­திய வம்­சா­வளி மக்கள் வலிந்து சிங்­கள பாணியில் செல்லத் தொடங்­கு­கின்­றனர். இதற்­கான காரணம் என்­ன­வென்று எனக்கு சரி­யாக தெரி­ய­வில்லை. சிந்­திக்க வேண்டி இருக்­கின்­றது. இதன் பாதக விளை­வுகள் எங்கே போய் முடியும்? எப்­படி முடியும்? என்று தெரி­யாது. எம்­ம­வர்கள் வலிந்து சிங்­கள கலா­சா­ரத்­தையும், பாணி­யையும் பின்­பற்றும் நிலையை சிலர் மறுத்து கருத்­து­களை தெரி­விக்­கக்­கூடும். ஆனால், உண்மை அது­வல்ல. 

இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் மிகச் சிறந்த பண்­பாட்டு, கலா­சார விழு­மி­யங்­களை கொண்­டுள்­ளனர். தமி­ழக மக்­களின் தொடர் நிலை­யாக இது இருக்­கின்­றது. எனினும் நாம் இப்­போது இந்­திய தமி­ழர்கள் என நினைத்துக் கொண்டு தமி­ழகம் செல்­கின்­ற­போது அவர்கள் எம்மை மாற்றுக் கண் கொண்டு நோக்­கு­வ­தையும் கூறி­யாக வேண்டும். இதற்கு காரணம் இலங்கை நாட்டு பெரும்­பான்மை கலா­சாரம் எமக்கு மறை­மு­க­மாக இருக்­கின்­றது என்­பதே பொரு­ளாகும். பேச்சு வார்த்­தைகள், நடை­மு­றைகள், வாழ்க்கை முறை இவை­களை நோக்­கும்­போது ஏதோ ஒரு வித்­தி­யாசம் தென்­ப­டு­கின்­றது. பெரும்­பான்மை கலா­சா­ரத்தின் பாதிப்பு இதில் உள்­ள­தாக கொள்ள முடியும். பெரும்­பான்மை கலா­சா­ரத்தை நாங்­க­ளாக வலிய சென்று ஏற்­றுக்­கொண்ட ஒரு நிலை­யா­கவும் இது இருக்­கக்­கூடும். பெரும்­பான்மை கலா­சாரத் தழுவல் கார­ண­மாக நாம் எமது மொழியை மறக்­கின்றோம்; கலா­சா­ரத்தை மறக்­கின்றோம். பண்­பாட்டு, சடங்­குகள் இவை எல்­லா­வற்­றையும் மறக்­கின்றோம்.  எமது பாணி ஒரு வித்­தி­யா­ச­மான மாறு­பட்ட பாணி­யாக அமை­கின்­றது. இப்­படி செல்­வதன் கார­ண­மாக எவ்­வித பிர­யோ­ச­னமும் கிடை­யாது. இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் சிங்­க­ள­வர்­களின் பாணியை பின்­பற்­று­வதால் சிங்­க­ள­வ­ராக ஆகி­விட முடி­யாது. நாம் என்­னதான் பேசி நடித்­தாலும் எமது பரம்­ப­ரை­யினர் தமி­ழர்கள் என்­பது அவர்­க­ளுக்கு தெரியும். தமி­ழர்கள் சிங்­கள பாணியில் மாறி­னாலும் அவர்­களை வேறு ஒரு ஜாதி­யி­ன­ராக வைத்­தி­ருப்­பது இலங்­கை­யரின் வழக்­க­மாக உள்­ளது. இலங்­கையின் மேற்கு புறத்தில் உள்­ள­வர்கள் தமிழ் நாட்டில் இருந்து வந்­த­வர்­களில் சில­ரா­கவும் உள்­ளனர். இவர்கள் வெவ்­வேறு சாதிப்­பெயர் கொண்டு அழைக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றனர். சாதியை சொன்­ன­வுடன் இவர்கள் தமிழ் பரம்­பரை என்­ப­தனை ஏனையோர் விளங்­கிக்­கொள்வர். 

மலை­யக தலை­வர்கள், புத்­தி­ஜீ­விகள் எல்­லோரும் ஒன்­றி­ணைந்து எமது கலா­சா­ரத்தை பேணு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க வேண்டும். மற்­றைய கலா­சா­ரங்­க­ளுக்கு பாதிப்பு ஏற்­ப­டாத வண்ணம் பார்த்துக் கொள்­ளவும் வேண்டும். மலை­ய­கத்தில் உள்ள சில சமூ­கத்­தினர் இந்­திய பழக்­க­வ­ழக்­கங்­களை திட்­ட­வட்­ட­மாக கையா­ளு­கின்­றனர். இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யி­னரின் சடங்­குகள், கிரி­யைகள் என்­ப­வற்றை நன்­றாக தெரிந்­த­வர்கள் பலர் ஏற்­க­னவே இந்­தியா சென்­று­விட்­ட­தாக சமூக ஆய்­வாளர் ஒருவர் என்­னிடம் தெரி­வித்தார். இந்­நி­லைமை பிழை­யான வழி­ந­டத்­தல்­க­ளுக்கு உந்து சக்­தி­யாகி உள்­ளது. மட்­டக்­க­ளப்பில் விபு­லா­னந்தர் கல்­லூ­ரியைப் போல மலை­ய­கத்தில் ஒரு கல்­லூரி இல்லை. எனவே எமது கலா­சாரம் சம்­பந்­த­மான கல்­லூ­ரிகள் நிறு­வ­னங்கள் என்­பன மிகவும் தேவை­யாக உள்­ளன. 

இவற்­றை­யெல்லாம் மேற்­கொள்ள எம்­மிடம் ஒரு தனி­யான பல்­க­லைக்­க­ழ­கமும் கிடை­யாது. இத்­த­கைய விட­யங்­களை கருத்தில் கொண்டே நான் தனி­யான பல்­க­லைக்­க­ழகம் தொடர்பில் அடிக்­கடி வலி­யு­றுத்தி வரு­கின்றேன். உரி­ய­வர்கள் இதனை இனி­யா­வது விளங்­கிக்­கொண்டு ஆவன செய்தால் மகிழ்ச்­சி­ய­டைவேன். மலை­ய­கத்தில் ஒரு இசைக்­கல்­லூ­ரியை உரு­வாக்க வேண்டும் என்ற முயற்­சிகள் இடம்­பெ­று­வ­தாக தெரி­ய­வ­ரு­கின்­றது. இது மகிழ்ச்­சிக்­கு­ரி­யதே. 

மலை­யக இளை­ஞர்கள் மத்­தியில் ஒன்று கலக்கும் தன்மை அதி­க­மா­கவே உள்­ளது. நமது கலா­சாரம் குறித்த விழிப்­பு­ணர்வு இல்­லா­மையே இதன் பிர­தான கார­ண­மாகும் என்று கரு­து­கின்றேன். ஏனைய கலா­சா­ரங்­களை பின்­பற்­று­வதால் ஒரு நன்­மையும் ஏற்­ப­டாது என்­ப­தனை இவர்கள் விளங்கிக் கொள்ளுல் வேண்டும். நான் எவ்­வ­ள­வுதான் ஆங்­கிலம் பேசி­னாலும் நான் ஆங்­கி­லே­ய­னா­கவோ வெள்­ளைக்­கா­ர­னா­கவோ மாற முடி­யாது. எனது பெயரும் என்னை காட்டிக் கொடுத்து விடும். ஏனைய மொழி­களை படிப்­பதும் ஏனைய கலா­சா­ரங்­களை தெரிந்து வைத்­தி­ருப்­பதும் சிறப்­பான விட­ய­மே­யாகும். அதற்­காக ஒன்று கலப்­பது என்­பது எவ்­வி­தத்­திலும் நியா­ய­மாகி விட மாட்­டாது. எமது மக்­க­ளுக்கு மிக நீண்ட வர­லாறு இருக்­கின்­றது. இது பல்­துறை சார்ந்த ஒரு வர­லாறு ஆகும். இதை மறந்து இன்­னொரு கலா­சா­ரத்தை பின்­பற்ற வேண்­டிய அவ­சியம் இல்லை. மலை­யக தலை­வர்கள் தாய் மொழிக்கு முக்­கி­ய­மான இடத்­தினை வழங்கி செயற்­பட வேண்டும். தமிழ் மொழி தேவை­யில்லை என்­கிற உணர்வு தமி­ழர்­க­ளுக்கே இருப்­பது மிகவும் வருந்­தத்­தக்க ஒரு விட­ய­மாகும். தமிழ் அர­ச­க­ரும மொழி என்று அர­சி­ய­ல­மைப்பு கூறு­கின்­றது. 

நிலைமை இவ்­வாறு இருக்­கையில் நாம் தமிழை பின்­பற்­றாது வேறு யார் தமிழை பின்­பற்­றப்­போ­கின்­றார்கள் என்று ஒரு கேள்வி எழு­கின்­றது. நாமே எமது மொழியை கைவி­டக்­கூ­டாது. கலா­சா­ரத்தை கைவி­டக்­கூ­டாது. முஸ்லிம் சகோ­த­ரர்கள் சிலர் தமி­ழையும் இன்னும் சிலர் சிங்­க­ளத்­தையும் பேசு­கின்­றனர். இந்­நி­லையில் தமிழ்ப் பேசும் முஸ்­லிம்கள் சிங்­களம் பேசும் முஸ்­லிம்கள் என்று பிரி­வுகள் இரண்டு உரு­வா­கலாம் என்று புத்­தி­ஜீ­விகள் வலி­யு­றுத்தி இருந்­த­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும். நாம் அவ்­வ­ளவு தூரத்­துக்கு இல்­லா­விட்­டாலும் அதனை நோக்கி செல்­கின்­றோமோ என்ற சந்­தேகம் மேலெ­ழும்­பு­கின்­றது. சிங்­களம் பேசும் தமி­ழ­ராக நாம் மாற முற்­ப­டக்­கூ­டாது. அமெ­ரிக்­காவில் மொழிப்­பி­ரச்­சினை இல்லை. கறுப்­பினம், வெள்­ளை­யினம் என்ற இனப்­பி­ரச்­சி­னையே உள்­ளது. இரு­வரும் ஒரே மொழி­யையே பேசு­கின்­றனர். மொழியை மாற்­றி­னாலும் இனத்தை மாற்­றிக்­கொள்ள முடி­யாது. 

கலா­நிதி ஏ.எஸ்.சந்­தி­ரபோஸ் 

ஒரு சமூகம் இன்­னொரு சமூ­கத்தை பின்­பற்றி அந்த சமூ­க­மாக மாறும் நிலைமை உலகில் நிகழ்ந்­துள்­ளது. பல சமூகங்­க­ளுக்கு இடையில் இது நிகழ்ந்­துள்­ளது. பெரும்­பான்மை இனத்­துக்கு மத்­தியில் ஒரு சிறு­பான்மை இனம் இருக்­கும்­போது சிறு­பான்மை இன­மா­னது பெரும்­பான்மை இனத்தை போன்று தம்மை அடை­யா­ளப்­ப­டுத்திக் கொண்டு காரி­ய­மாற்றும் நிலைமை இலங்­கை­யிலும் நிகழ்ந்­துள்­ளது. 

தென்­ப­கு­தியில் உள்ள சலா­கம போன்ற இடங்­களில் உள்­ள­வர்கள் 13 ஆம் நூற்­றாண்டில் இலங்­கைக்கு வந்த தென்­னிந்­தி­யர்­க­ளாவர். இவர்கள் பிற்­கா­லத்தில் செல்வம் மிக்க சமூ­க­மாக எழுச்சி பெற்­றுள்­ளனர். இந்­நி­லையில் இன்று மலை­யக பகு­தியில் உள்ள இந்­திய வம்­சா­வ­ளி­யினர் சிலர் சிங்­கள பாணியை பின்­பற்றி அவர்­க­ளது வாழ்க்கை முறை­களை பின்­பற்றி சிங்­க­ள­வ­ராகும் முயற்­சியில் ஈடு­பட்டு வரு­கின்­றனர். இவர்கள் தங்­க­ளது வீடு­களில் உள்ள உறுப்­பி­னர்­க­ளி­டையே சிங்­க­ளத்தில் பேசிக்­கொள்­கின்­றனர். மகன், மகள் போன்­றோரை புத்தா, துவ என்­கின்­றனர். அப்பா, அம்­மாவை பார்க்க ஊருக்கு போகின்றோம் என்­ப­தற்கு பதி­லாக ‘மகா­கெ­தர’ இற்கு போகின்றோம் என்று கூறு­கின்­றனர். 

கொழும்பில் சில இடங்­களில் வரு­டாந்தம் இறந்­த­வர்­க­ளுக்கு செய்யும் திவசம் போன்ற நட­வ­டிக்­கை­களை தான­கெ­தர என்ற பெயரில் மேற்­கொள்­கின்­றனர். இரத்­தி­ன­புரி, காலி, மாத்­தறை போன்ற பகு­தி­களில் உள்ள தமிழ் பெண்­களில் பெரும்­பா­லானோர் சிங்­கள பெண்கள் அணியும் உடை­யினை அணிந்து கொண்­டுள்­ளனர். இளை­ஞர்கள் தங்­க­ளது பெயரை சிங்­கள பெயர்­போன்று கூறும் பாங்கும் இங்கு குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும். உதா­ர­ண­மாக ராஜன் மதுஷன் மது­ரங்க போன்ற பெயர்­களை குறிப்­பி­டலாம். 

சிங்­கள இன­மாக காட்டிக் கொள்ளும் பொருட்டு இந்­ந­ட­வ­டிக்கை இடம்­பெ­று­கின்­றது. மலை­யக திரு­மண வைப­வங்­களில் தமிழ் முறையில் உண­வுகள் பரி­மா­றப்­ப­டு­வ­தனை பெரும்­பாலும் அவ­தா­னிக்க முடி­ய­வில்லை. பருப்பு, பலாக்காய், மிளகாய், பொரியல், நெத்­தலி, கரு­வாடு, கோழி, மீன் இதுதான் இன்று விருந்­துக்கு வைக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. இரசம் ஒரு மூலையில் ஒதுங்கிக் கிடக்­கின்­றது. இந்தப் பழக்கம் எங்­கி­ருந்து வந்­தது. இது தமிழ் உணவு இல்­லையே. சில தமிழ் இளை­ஞர்கள் மூன்று வேளையும் சோறு சாப்­பி­டு­வ­தாக கூறு­கின்­றார்கள். இத்­த­கையோர் இட்லி, தோசை, சாம்பார் போன்ற உணவு வகை­களை இழி­வாக கரு­து­கின்­றனர். பால் சோறு என்­ப­தனைக் கூட இப்­போது தமிழில் யாரும் அதி­க­மாக கூறு­வது கிடை­யாது. கிரிபத் என்றே சிங்­க­ளத்தில் எம்­ம­வர்கள் அழுத்திக் கூறு­கின்­றார்கள். காய்­க­றி­களை கொள்­வ­னவு செய்­கை­யிலும் சிங்­க­ளத்­தி­லேயே அதி­க­மாக பேசப்­ப­டு­கின்­றது. ராபு, முருங்கா, வட்­டக்கா, இப்­ப­டித்தான் நிலைமை செல்­கின்­றது. ஆசி­ரி­யர்கள் கூட சிங்­கள ஆதிக்­கத்­துக்கு உட்­பட்­டுள்­ளார்கள். கொடுப்­ப­னவு என்­ப­தற்கு பதி­லாக ‘கெவீம’ என்றே இவர்கள் அதி­க­மாக கூறு­கின்­றார்கள். சாதா­ரண பேச்சு வழக்கில் கூட அவ­சரம் என்­ப­தற்கு பதி­லாக ‘அதி­சிய’ என்ற சிங்­கள சொல்­லையே பெரிதும் எம்­ம­வர்கள் பயன்­ப­டுத்­து­கின்­றனர்.

வீட்டை ‘அஸ்’ பண்ண வேண்டும். என்­கின்­றனர். ‘பிட்ட பிட்ட’ அனி­வா­ரய போன்ற பல சொற்கள் சிங்­கள மொழியில் இருந்து தமிழர் கையா­ளு­கின்­றனர். ‘பட்ட’, ‘பெம்ம’, ‘தட­கொ­லய’ போன்ற சொற்­க­ளையும் குறிப்­பி­டலாம். பழ­மொ­ழி­களைக் கூட சிங்­க­ளத்தில் உள்ள பழ­மொ­ழி­க­ளையே கூறு­கின்­றனர். தமி­ழர்கள் சிங்­களம் பேசி சிங்­க­ளப்­பா­ணியை பின்­பற்­று­வதால் சிங்­க­ள­வர்கள் உயர்­கு­லத்தில் எம்­ம­வர்­களை இணைத்துக் கொள்ள மாட்­டார்கள். ஆகக்­கு­றைந்த அடி­மட்ட குலத்­தி­லேயே எம்­ம­வர்­களை சேர்த்துக் கொள்­வார்கள்.

 இந்­தியத் தமிழர், இலங்கை தமிழர் என்று கூறிக்­கொள்­வார்கள். இந்­தியத் தமிழர், இலங்கை தமிழர் என்று கூறிக்­கொள்­வதால் மிகவும் குறைந்த சமூகக் கட்­ட­மைப்­பி­லேயே இந்­திய வம்­சா­வளித் தமி­ழர்கள் உள்­வாங்­கப்­ப­டுவர் என்­ப­தையும் நினைவு கூர விரும்­பு­கின்றேன். இன அடை­யாளம், தனித்­துவம், தமிழ் மரபு என்­ப­வற்றை தக்­க­வைக்க எம்­ம­வர்கள் முற்­ப­டுதல் வேண்டும். தோட்­டங்­களில் நல்ல நிலையில் இருந்து கலை கலா­சார நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுத்­த­வர்கள் ஒப்­பந்­தத்­திற்­க­மைய இந்­தி­யா­வுக்கு சென்­று­விட்­டார்கள். இதனால் எஞ்­சி­யி­ருந்த மக்­களால் முறைப்­படி கலை கலா­சார நட­வ­டிக்­கை­களை முன்­னெ­டுக்க முடி­யாத நிலைமை ஏற்­பட்­டது. இந்த ஸ்தம்­பித நிலை பாதக விளை­வு­களை ஏற்­ப­டுத்­தி­யது. நாடகம், பஜனை என்­ப­னவும், கூத்­து­களும் முறை­யாக இடம்­பெ­ற­வில்லை. பழைய மர­புகள் இல்­லாது போயின. இந்த நிலையில் இருந்தும் மீள்­வ­தற்கு மிக நீண்­ட­காலம் எடுத்­தது. எனினும் இன்னும் இது முழுமை பெற­வில்லை. தமி­ழர்கள் தமி­ழ­ராக வாழ்­வ­தற்கு கற்­றுக்­கொள்ள வேண்டும். இந்த நட­வ­டிக்­கையே நன்­மையை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தாக அமையும் என்­ப­தனை மறந்து செயற்­ப­ட­லா­காது. 

இரா.ரமேஷ் (சிரேஷ்ட விரி­வு­ரை­யாளர்)

பேரா­தனை பல்­க­லைக்­க­ழகம் 

மலை­யக மக்கள் பரந்தும் செறிந்தும் வாழ்­கின்­றனர். பரந்து வாழும் தென்­னி­லங்கை தமிழ் மக்கள் நாட்டில் இடம்­பெற்ற யுத்த சூழல் கார­ண­மாக அச்­சத்­துக்குள் தள்­ளப்­பட்­டனர். இவர்­களின் சமூகப் பாது­காப்பு கேள்­விக்­கு­றி­யா­னது. அர­சியல் பிர­தி­நி­தித்­து­வ­மின்மை, சிறிய எண்­ணிக்­கை­யான குழு­வாக வாழ்ந்­தமை, சிங்­கள கிரா­மங்­க­ளுக்கு மத்­தியில் தோட்­டங்கள் இருந்­தமை போன்­றன இவர்­களின் பாது­காப்­பினை ஆபத்­திற்குள் தள்­ளி­யது. 

பெரும்­பான்மை ஆதிக்­கத்­திற்கு மத்­தியில் யுத்த சூழலில் இவர்­க­ளினால் நிம்­ம­தி­யாக வாழ முடி­ய­வில்லை. பல்­வேறு அடக்கு முறை­க­ளுக்கும் இவர்கள் உள்­ளா­கினர். இதற்­கி­டையில் இம்­மக்கள் தமது மனித பாது­காப்­பினை உறு­திப்­ப­டுத்த வேண்­டி­யி­ருந்­தது. மனித மற்றும் சமூக பாது­காப்­பினை உறு­திப்­ப­டுத்தும் நோக்கில் இவர்கள் தமது அடை­யா­ளங்­களை படிப்­ப­டி­யாக இழக்க வேண்­டியும் நேர்ந்­தது. தமது தனித்­து­வத்தை இழக்க வேண்­டிய நிலைக்குத் தள்­ளப்­பட்­டார்கள். தென்­னி­லங்கை மலை­யக தமி­ழர்கள் குறித்து மலை­யக அர­சி­யல்­வா­திகள் அக்­கறை காட்­ட­வில்லை. மலை­யக அர­சியல் மத்­திய மாகா­ணத்தை மையப்­ப­டுத்­தியே காணப்­பட்­டது. 

தென்­னி­லங்கை மக்கள் பாதிப்­பிற்கு உள்­ளா­ன­போது மலை­யக அர­சி­யல்­வா­தி­களின் பதில்கள் திருப்­தி­ய­ளிக்­க­வில்லை. அர­சாங்கம் உரிய பாது­காப்­பினை இவர்­க­ளுக்கு வழங்­க­வில்லை என்­பதும் கசப்­பான உண்­மை­யாகும். அர­சியல் பிர­தி­நி­தித்­துவம் இல்­லா­ததால் தென்­ப­குதி தமிழ் மக்கள் பாது­காப்­பில்­லாது அச்­சத்­துடன் வாழ்ந்­தனர். இத்­த­கைய பல நிலை­மைகள் தென்­னி­லங்கை இந்­திய வம்­சா­வளி மக்கள் அடை­யா­ளத்தை இழந்து இரட்டை நிலை வாழ்க்­கையை மேற்­கொள்ள ஏது­வா­கின. முழு­மை­யாக தன்னை தமி­ழ­னாக காட்­டிக்­கொள்ள முடி­யாத சூழல் இவர்­க­ளுக்­குள்­ளது. காலி, மாத்­தறை, களுத்­துறை போன்ற பகு­தி­களில் வாழும் எம்­ம­வர்­களின் நிலை இது­வாகும். இரத்­தி­ன­புரி கேகாலை மாவட்­டங்­க­ளிலும் இப்­போது இந்­நிலை காணப்­ப­டு­கின்­றது. ஆங்­கி­லத்தில் இதனை எசி­மி­லேசன் (Assimilation) என்று

 குறிப்­பி­டு­கின்­றனர். மனித ஆய்­வா­ளர்கள் இனச்­சுத்­தி­க­ரிப்பு என்­ற­வாறு நிலை­மை­களை நோக்­கு­கின்­றார்கள்.

நல்­லி­ணக்கம், சமா­தானம், மனித உரிமை பற்றி இப்­போது பேசப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த இலக்­கினை அடை­வ­தற்கு நாட்டில் இனங்­க­ளுக்கு இடையில் ஒரு­மைப்­பாடு ஏற்­ப­டுத்­தப்­படல் வேண்டும். ஒரு இனத்தின் தனித்­து­வத்தை இழக்கச் செய்து ஐக்­கிய மிக்க நாட்டை கட்­டி­யெ­ழுப்ப முடி­யாது. பல­நா­டுகள் இதற்கு உதா­ர­ண­மா­கி­யுள்­ளன. தென்­னி­லங்கை தமிழ் மக்கள் இன அடை­யா­ளத்­துடன் வாழ ஒழுங்­குகள் மேற்­கொள்­ளப்­ப­டுதல் வேண்டும். சம­கால மலை­யக தலை­வர்கள் இதனை கவ­னத்தில் கொள்ள வேண்டும். புதிய அர­சி­ய­ல­மைப்பு நட­வ­டிக்­கைகள் மேற்­கொள்­ளப்­படும் நிலையில் இம்­மக்கள் குறித்தும் விசேட கவனம் செலுத்­து­வது மிகவும் அவ­சி­ய­மாகும். 

பழ­னி­முத்து ஸ்ரீதரன் 

(வலய கல்விப் பணிப்பாளர், ஹட்டன்)

இனத்துவ அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துவதில் மொழி  முக்கிய இடம் வகிக்கின்றது. இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்கள் இதனை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒருவர் பல மொழிகளையும் கற்றுக்கொள்வது நல்லது. எனினும் தாய்மொழியை புறக்கணிக்கக்கூடாது. தமிழ்மொழியை புறக்கணித்து சிங்கள மயமாக முற்படுவதன் காரணமாக எமது இனத்துவ அடையாளம் பறிபோகும் அபாயம் உள்ளது. சமூகமும் தடமிழக்கும் வாய்ப்பு மிகவும் அதிகமாகும். தாய்மொழியை கல்வி கற்றவர்கள் கூட புறக்கணித்து வருகின்றனர். இது பாதக விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். தமிழ் மொழிக்கு அந்தஸ்தினை ஏற்படுத்தும் நோக்கில் பல நிகழ்வுகள் பாடசாலைகளில் இடம்பெறுகின்றன. எனினும் தமிழை புறக்கணித்து சிங்களம் மேலெழும்ப முற்படும் நபர்களின் செயல்களினால் தமிழ் மொழிக்கு உரிய அந்தஸ்தினை பெற்றுக்கொடுப்பதில் இடர்பாடுகள் ஏற்படும். முக்கிய இடங்களில் தமிழ் மொழி இடம்பெறாத நிலைமையும் இதனால் உருவாகும். சொந்தத்தாயை விட்டு விட்டு மாற்றாந் தாயை கொண்டாட எவரும் முற்படக்கூடாது.

ஒரு இனத்தின் கலை, கலாசாரம் என்பன முக்கியத்துவம் மிக்கனவாகும். இதனை மறக்கக்கூடாது. எம்மவர்களின் பிழையான நடத்தை காரணமாக இந்துக்களின் கோயில்கள் பல இல்லாது கைநழுவிப்போயுள்ளன. சில இடங்களில் கோயில்கள் சிற்றுண்டிச்சாலையாகவும் மாற்றப்பட்டு பெரும்பான்மையினர் வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். கலை கலாசாரங்களும் அழிவடைந்துள்ளன. எதிர்கால சந்ததிக்கு எமது அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்த எதை விட்டுச் செல்ல உள்ளோம் என்பது கேள்விக்குறியாகி உள்ளது. எம்மவர்கள் சிங்கள மயமாக முற்படுவதால் எமது இனத்தின் தனித்துவமும் சீர்குலைகின்றது. 

இந்துக்களின் திருமண சடங்குகள் உள்ளிட்ட ஏனைய கிரியைகள் பலவும் அர்த்தம் மிக்கவையாகும். வெள்ளையர்களே எமது கிரியைகளின்  முக்கியத்துவத்தினைக் கண்டு பிரமித்துப் போகின்றார்கள். இந்நிலையில் நாம் எமது கிரியைகளின் பெருமைகள் உணராது மாற்று இனத்தவர்களின் கிரியைகளை பின்பற்றுவது எவ்விதத்தில் நியாயமாகும். இந்துக்களின் உணவுவகைகள் உலகளாவிய ரீதியில் புகழ்பெற்று விளங்குகின்றன. எனினும் எம்மவர்கள் இன்று இதனை புறந்தள்ளி சிங்கள மற்றும் மேற்கத்தேய உணவுகளுக்கு முக்கியத்துவமளிக்கின்றனர். இது எம்மவர்களின் அறியாமையையே வெளிப்படுத்துகின்றது. எமது இனத்தை நாமே அழிக்கும் நடவடிக்கைகள் இனியும் தொடரக்கூடாது.

http://www.virakesari.lk/article/24892

Categories: merge-rss

மாகாண சபைகள் தேர்தல் திருத்தச் சட்டமூலம்: அரசாங்கம் கையிலெடுக்கும் இன்னுமொரு ஆயுதம்

Mon, 25/09/2017 - 05:07
மாகாண சபைகள் தேர்தல் திருத்தச் சட்டமூலம்: அரசாங்கம் கையிலெடுக்கும் இன்னுமொரு ஆயுதம்
 

அரசமைப்பில் 20ஆவது திருத்தத்தை வெற்றிகரமாக மேற்கொள்வதில் கிட்டத்தட்ட தோல்வியைக் கண்டுள்ள அரசாங்கம், மாகாண சபைகள் தேர்தல் திருத்தச் சட்டமூலத்தை பெரும்பான்மைப் பலத்துடன் நிரூபித்திருக்கின்றது.  

இதனால் ‘விழுந்தும் மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை’ என்ற நிலையில் அரசாங்கம் தனது கௌரவத்தைக் காப்பாற்றியிருக்கின்றது. ஆனால், சிறுபான்மை மக்களின் பிரதிநிதித்துவத்தைக் குறைப்பதற்கு இச்சட்டமூலம், ஓர் ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படுவதுடன், இதுவிடயத்தில் சிறுபான்மைக் கட்சிகள் மீண்டுமொரு தடவை நம்பவைக்கப்பட்டு, ஏமாற்றப்பட்டு இருப்பதாகவே உணர முடிகின்றது.   

இப்போது, நாட்டில் நான்கு திருத்தங்கள் மற்றும் மறுசீரமைப்பு பற்றிப் பேசப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. ஆரம்பத்தில் இலங்கையின் அரசமைப்பை மறுசீராக்கம் செய்வதற்கே அரசாங்கம் நினைத்தது. 

இது, தமக்கும் மக்களுக்கும் விரும்பிய யாப்பு ஏற்பாடுகளோடு, 1978ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் குடியரசு யாப்புக்குப் பதிலாக, புதியயொரு அரசமைப்பை நிறுவும் முயற்சியாகும்.   

ஆனால், அதை அவசரமாகச் செய்து முடிக்க, முடியாத நிலை காணப்படுவதால் அரசமைப்பு மறுசீரமைப்புப் பணிகள் சற்று தாமதமடைந்திருக்கின்றன.   

இருப்பினும், உள்ளூராட்சி சபைகளுக்கான தேர்தல் முறையிலும் அதேபோல் மாகாண சபைகளுக்கான தேர்தல் முறை மற்றும் ஆட்சிக்காலத்திலும் அரசாங்கத்துக்குத் திருத்தங்கள் அவசியப்பட்டன. அதற்கமையவே உள்ளூர் அதிகார சபைகள் கட்டளைச் சட்டத்தில், அண்மையில் திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டது.   

இதற்குச் சமாந்திரமாக, மாகாண சபைகள் தேர்தல்கள் சட்டத்திலும் சில மாற்றங்களைக் கொண்டுவர, நல்லாட்சி அரசாங்கம் விரும்பியது. அதற்கான சட்டமூலமும் நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், அவ்வேளையில் அரசமைப்பில் 20ஆவது திருத்தத்தை கொண்டுவர வேண்டிய அரசியல் தேவைப்பாடு இருந்தமையால், அந்த வியூகத்தின்படி அரசாங்கம் செயற்பட எண்ணியது.   

அதன் அடிப்படையிலேயே 20ஆவது திருத்தம் முன்வைக்கப்பட்டது. அதாவது, மாகாண சபைகளின் ஆட்சிக்காலம், தேர்தல், கலைப்பு போன்ற முக்கிய விடயங்களில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு திருத்தமாக, 20ஆவது திருத்தம் அமைந்துள்ளது.   

குறிப்பாக, எல்லா மாகாண சபைகளுக்கும் ஒரே நாளில் தேர்தல் நடத்துவதே, இதில் பிரதான நோக்கமாக இருந்தபோதும், அந்த நோக்கத்துக்காகத் தேர்தலை ஒத்திப்போடுவதற்கு அல்லது மாகாணசபைகளின் ஆட்சிக்காலத்தை நீடிப்பதற்கு வழியேற்படுத்துவதாகவும் அதேபோன்று மாகாணங்களின் அதிகாரத்தில் மத்திய அரசாங்கத்தின் செல்வாக்கை அதிகரிப்பதாகவும் அத்திருத்தம் காணப்படுகின்றது.   

எனவே, இந்த 20ஆவது திருத்தத்தை 9 மாகாண சபைகளிலும் வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றுதல் என்ற முதலாவது தேவைப்பாட்டைக் கூட நிறைவேற்ற முடியாதவாறு அரசாங்கம் தோல்வி கண்டுள்ளது எனலாம். ஊவா, தென் மாகாண சபைகள், 20ஆவது திருத்தத்தை தோற்கடித்ததும் வட மாகாண சபை நிராகரித்ததும் அரசாங்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை சிதறடித்துள்ளது.   

இதற்கிடையில், நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு, வர்த்தமானி மூலம் அறிவிக்கப்பட்ட அரசமைப்பின் இருபதாவது திருத்தம் தொடர்பாக, உயர்நீதிமன்றம் தனது வியாக்கியானத்தையும் கருத்தையும் கடந்த வார இறுதியில் ஜனாதிபதிக்கும் சபாநாயகருக்கும் அனுப்பி வைத்திருந்தது.   

அதைச் சபாநாயகர் கரு ஜயசூரிய 19ஆம் திகதி நாடாளுமன்றம் கூடிய வேளையில் அறிவித்தார். அதன்படி, தற்போது முன்வைக்கப்பட்டுள்ள 20ஆவது திருத்தத்தை நிறைவேற்றுவது என்றால், அரசாங்கம் நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மைப் பலத்தை நிரூபிப்பது மட்டுமன்றி, அதற்காக பொதுசன வாக்கெடுப்பு ஒன்றும் நடாத்தப்பட வேண்டும் என உயர்நீதிமன்றம் வியாக்கியானம் கூறியிருக்கின்றது.   
நாட்டில் ஒன்றிணைந்த எதிரணியின் பலம் அதிகரிப்பதான தோற்றப்பாடு, இனவாத செயற்பாடுகள் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கின்றமை, சுதந்திரக் கட்சி - ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அதிகாரப் போர் போன்ற பல காரணங்களை வைத்துப் பார்க்கின்ற போது, தேர்தல் ஒன்றை உடனடியாக எதிர்கொள்வதற்கு கூட்டு அரசாங்கம் அஞ்சுகின்றது.   

அவ்வாறு தேர்தல் ஒன்று இடம்பெற்றால் சு.க - ஐ.தே.க அதிகாரப் போரே பல்வேறு பாதிப்புகளைக் கொண்டு வரும். எனவே தேர்தல் ஒன்றுக்கே தயங்குகின்ற அரசாங்கம், 20 இற்காக மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மையைப் பெற்றாலும் கூட, பொதுசன அபிப்பிராய வாக்கெடுப்பு ஒன்றுக்கு செல்வது சிரமமானது. அதில் பல சவால்களும் சிக்கல்களும் உள்ளன.   

எனவேதான், கிட்டத்தட்ட 20ஆவது திருத்தத்தை கைவிடும் நிலைக்கு அரசாங்கம் வந்துள்ளதாக அனுமானிக்க முடிகின்றது. ஆனபோதும், குறிப்பாக மாகாண சபைகளின் தேர்தலை ஒரேநாளில் நடத்துவதிலும் அதைத் தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவால் உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ள திகதியில் இருந்து, ஒரு சில காலமாவது பின்தள்ளிவைப்பதிலும் அரசாங்கம் உறுதியுடன் இருப்பதாகத் தோன்றுகின்றது. அந்த அடிப்படையிலேயே, இன்னுமொரு ஆயுதமாக இப்போது மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் திருத்தச் சட்டம் கையிலெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது என்றால் மிகையில்லை.   

1988ஆம் ஆண்டின் 2ஆம் இலக்க மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் சட்டத்தை திருத்துவதற்காக கடந்த ஜூலை மாதம் 26ஆம் திகதி நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட சட்டமூலம், பல்வேறு விடயங்களை உள்ளடக்கியுள்ளது. குறிப்பிட்டுச் சொல்வதென்றால், மாகாண சபைத் தேர்தல் ஒன்றில் பெயர்குறித்து நியமிக்கப்பட வேண்டிய பெண் வேட்பாளர்களின் எண்ணிக்கையை சதவீத அடிப்படையில் வரையறை செய்கின்றது.   

அதாவது, ‘ஒவ்வொரு நியமனப் பத்திரத்திலும் காணப்படுகின்ற மொத்த வேட்பாளர்களின் எண்ணிக்கையில் 30 வீதத்துக்கும் குறையாத பெண் வேட்பாளர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும்’ என்பதை இது கட்டாயமாக்குகின்றது. அத்துடன் அவ்வாறில்லாத வேட்புமனுப்பத்திரங்கள் நிராகரிக்கப்படுவதற்கான ஏற்பாட்டையும் இது கொண்டிருக்கின்றது.   

இதேவேளை, இந்தச் சட்டமூலம் தொடர்பில், அதற்குப் பின்னர் குறைநிரப்பு என்ற அடிப்படையில் வெளியிடப்பட்ட வர்த்தமானி அறிவித்தலில் ‘குறித்துரைக்கப்பட்ட திகதி ஒன்றிலிருந்து ஒரு வாரத்துக்குள் எல்லா மாகாண சபைகளுக்குமான தேர்தலொன்றை (நடத்துதல்)’ எனத் திருத்தப்படுவதாக, மற்றுமொரு புதிய ஏற்பாடும் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளது.   

இந்நிலையில், இறுதியாக நாடாளுமன்றத்தில் கடந்த 20ஆம் திகதி மாகாண சபைகள் திருத்தச் சட்டமூலம் மீதான வாசிப்பு இடம்பெற்ற வேளையில், மேலும் பல புதிய திருத்தங்களும் உள்வாங்கப்பட்டுள்ளதாக சொல்லப்படுகின்றது.   

புதிய தேர்தல் முறைமை, அதாவது தொகுதிவாரியையும் விகிதாசாரத்தையும் உள்ளடக்கிய கலப்பு முறைமை ஒன்றினூடாக, அடுத்த மாகாண சபைத் தேர்தல் நடாத்தப்படும் என்று சில தினங்களுக்கு முன்னர் அரசாங்கம் அறிவித்திருந்தது.   

இந்நிலையில் அதற்கான சட்ட ஏற்பாட்டை மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் சட்டத்தின் ஊடாக அரசாங்கம் கொண்டு வந்துள்ளது எனலாம். முன்னதாக, தொகுதிவாரிக்கும் விகிதாசாரத்துக்கும் இடையிலான விகிதத்தை 60:40 என உத்தேசித்த அரசாங்கம், சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் கடைசிநேர அழுத்தம் காரணமாக குழுநிலை அரங்கில் வைத்து 50:50 என்பது உள்ளிட்ட புதிய திருத்தங்களோடு நிறைவேற்றியிருக்கின்றது. ஆனால், உண்மையிலேயே திருத்தங்கள் உள்வாங்கப்பட்டதா என்பதன் உண்மைநிலை சந்தேகமாகவே இருக்கின்றது.   

அரசமைப்பின் இருபதாவது திருத்தத்தை நிறைவேற்றுவது சாத்திமற்றுப் போன சூழலில், அதனூடாக அரசாங்கம் மேற்கொள்ள எதிர்பார்த்த ஒரு சில விடயங்களை சாதிப்பதற்கான ஒரு மாற்று ஆயுதமாகவே மாகாண சபைகள் திருத்தச் சட்டமூலம், மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மையுடன் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. இதன்படி அமுலுக்கு வரவுள்ள 2017ஆம் ஆண்டின் மாகாண சபைகள் சட்டத்தின் கீழ், ஒரே நாளில் தேர்தல் நடாத்துதல், 30 சதவீத பெண்கள் பிரதிநிதித்துவம், கலப்பு தேர்தல் முறைமை போன்ற அரசாங்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறியுள்ளன எனலாம்.   

ஒரேநாளில் தேர்தல் நடாத்துவதாலும் அதுவும் புதிய முறைப்படி வாக்கெடுப்பு இடம்பெறுமானால், தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு தம்மை தயார்படுத்திக் கொள்ளப் பல மாதங்கள் எடுக்கும் என்று அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது.   

டிசெம்பரில் மாகாண சபைத் தேர்தலை நடாத்த, தேர்தல்கள் ஆணைக்குழு நாட்குறித்திருந்தாலும், மார்ச் மாதமளவில் மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்தலாம் எனப் பிரதமர் அறிவித்திருந்தாலும், தேர்தல்கள் இன்னும் தள்ளிப்போவதற்கு சாத்தியமிருக்கின்றது.   

அப்படி இடம்பெறுமாயின், தேர்தலை இழுத்தடித்தல் என்கின்ற, அரசாங்கத்தின் நோக்கமும் நிறைவேறும். ஆனால், சிறுபான்மைச் சமூகங்களுக்கு இது, எவ்விதமான பாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதுதான் இப்போது நம்முன்னுள்ள வினாவாகும்.  

ஒரே தினத்தில் மாகாண சபைகளுக்கான தேர்தல் நடத்த முற்படுகின்ற போது, கிழக்கு உள்ளிட்ட சில மாகாண சபைகளின் ஆட்சி முடிவுக்கு கொண்டு வரப்பட்டாலும் ஆளுநரின் கீழ், அல்லது மத்திய அரசாங்கத்தின் பலம் ஓங்கியிருக்கும். வேறு ஏதேனும் அடிப்படையில் அந்த மாகாண சபைகளின் ஆட்சி பல மாதங்களுக்கு நீடிக்கப்படலாம்.   
ஏனைய மாகாண சபைகள் முன்கூட்டி கலைக்கப்படாதவிடத்து, எல்லா சபைகளுக்கும் ஒரே நாளில் தேர்தல் நடத்துதல் என்ற சட்டத்தை கடைப்பிடிப்பதற்காக, காலம் முடிவடைந்த சபைகளுக்கு இரண்டு வருடம் வரை தேர்தல் தள்ளிப்போகவும் வாய்ப்பில்லாமல் இல்லை. அவ்வாறு நடந்தால் முஸ்லிம்களுக்கு பாதிப்பாக அமையும்.  

மேற்குலகின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கும், நியதிகளுக்கும் இணங்கி நடக்க வேண்டிய தேவைப்பாடு அரசுக்கு எழுந்துள்ள ஒரு சூழ்நிலையில், 30 சதவீதம் பெண்கள் பிரதிநிதித்துவம் என்பது இலங்கையிலும் தவிர்க்க முடியாததாகி இருக்கின்றது. 

ஆனால், யதார்த்த பூர்வமாகச் சிந்தித்தால், தமிழ்ச் சமூகத்திலும், விசேடமாக முஸ்லிம் சமூகத்திலும் 30 சதவீத பெண்களைத் தேர்தலில் களமிறக்குவது ஆரம்பகாலத்தில் பெரும் சிக்கல் வாய்ந்ததாகத்தான் இருக்கும். இது பற்றிச் சிந்திக்காமல், ஓரிரு முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் அதை வரவேற்றிருப்பது மறுபுறத்தில் வேடிக்கையானதும் கூட.   

இதேநேரத்தில், புதிய கலப்பு முறை என்பது சிறுபான்மை மக்கள் செறிவாக வாழும் பிரதேசங்களில் சாதகமான நிலைமைகளை ஏற்படுத்தினாலும் கூட, சிறுபான்மையினர் சிறுஅளவில் வாழும் பகுதிகளில் அவர்களுடைய பிரதிநிதித்துவம் பாதிக்கப்பட வழிவகுக்கும்.   

விகிதாசாரத் தேர்தல் முறை மற்றும் வெட்டுப்புள்ளியால் கிடைத்த அனுகூலங்களை முழுமையாகத் தென்பகுதி முஸ்லிம்கள் பெற முடியாது போகலாம் என்று அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். 

தொகுதிவாரி முறைமையை முதன்மையாகக் கொண்ட ஒரு தேர்தல் முறைமையின் கீழ், குறித்த தொகுதியில் பெரும்பான்மையாக வாழும் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் கட்சியின் வேட்பாளர்களே, தெரிவு செய்யப்படுவதற்கு அதிக வாய்ப்புகள் இருக்கின்றமையே, இதற்கு அடிப்படைக் காரணம் எனலாம்.   

எனவே, இதைக் கருத்தில் கொண்டே சிறுபான்மைக் கட்சிகள் சில முயற்சிகளை ‘கடைசிக் கட்டத்தில்’ எடுத்திருக்கின்றன. ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ், அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸ், தமிழ் முற்போக்கு கூட்டணிகளின் தலைவர்களான ரவூப் ஹக்கீம், ரிஷாட் பதியுதீன் மற்றும் மனோ கணேசன் ஆகியோர் அரச உயர்மட்டத்தினரைச் சந்தித்து, 60:40 என்ற விகித முறைமையால் சிறுபான்மையினருக்கு ஏற்படக் கூடிய பாதிப்பு குறித்து எடுத்துரைத்துள்ளனர்.   

சிறுபான்மைக் கட்சிகளின் ஆதரவு கிடைக்காவிடினும் மேற்படி சட்டமூலத்தை நிறைவேற்றியே தீர்வது என்ற தோரணையில் அரசாங்கம் இருந்தது எனலாம். ஆனால், இந்த மாகாண சபைத் தேர்தல் திருத்தச் சட்டமூலத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு நாடாளுமன்றில் மூன்றிலிரண்டு பெரும்பான்மை அவசியம் என்று, சட்டமா அதிபர் - சபாநாயகருக்கு அறிவித்தார்.   

எனவே, உடனடியாக மீண்டும் சிறுபான்மைக் கட்சிகளுடன் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க இணக்கப் பேச்சுக்களை நடாத்தியுள்ளார். அதன்பின்னர் நடைபெற்ற வாக்கெடுப்பில் முஸ்லிம் காங்கிரஸ், மக்கள் காங்கிரஸ், த.மு.கூட்டணி போன்ற மேற்படி கட்சிகளும் ஐ.தே.க, சுதந்திரக்கட்சி, ஜே.வி.பி, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஆகிய கட்சிகள் இத்திருத்தச் சட்டமூலத்துக்கு ஆதரவாக வாக்களித்திருக்கின்றன. பொது எதிரணி எதிர்த்துள்ளது. இரு சிறு தமிழ்க்கட்சிகளின் எம்.பிக்கள் வாக்களிப்பில் இருந்து விலகியிருந்துள்ளனர்.   

சரியாக சிந்தித்தால், 60:40 என்றோ, அன்றேல் 50:50 என்றோ எந்தவொரு விகித அடிப்படை வந்தாலும், வடக்கு, கிழக்குக்கு வெளியில் வாழும் முஸ்லிம்களின் பிரதிநிதித்துவம் பாதிக்கப்படும் என்றிருக்கையில், இச்சட்டமூலத்தை முழுமையாகத் திருத்த வேண்டும் என்றே சிறுபான்மைக் கட்சிகள் அழுத்தம் கொடுத்திருக்க வேண்டும்.  

 அவ்வாறில்லாத பட்சத்தில், எதிர்த்து வாக்களித்திருக்க வேண்டும். அதைவிடுத்து வழக்கம் போல வாக்குறுதியை நம்பி ஆதரவாக கையையுயர்த்தியுள்ளனர்.   

பிரதமருடனான சந்திப்பில், கலப்புத் தேர்தல் முறைமையின் கீழ், தொகுதிவாரிக்கும் விகிதாசாரத்துக்கும் இடையிலான விகிதத்தை 60இற்கு 40 என்ற அடிப்படையில் இருந்து, 50:50ஆக மாற்றியமைக்க அரசாங்கம் சம்மதித்ததாகக் கூறப்படுகின்ற போதும், சிறுபான்மைக் கட்சிகளுக்கு எவ்வாறான வாக்குறுதி வழங்கப்பட்டது என்றும், அவ் வாக்குறுதிக்கு அமைவாகப் புதிய திருத்தம் ஒன்று உண்மையாகவே உள்வாங்கப்பட்டு சட்டமூலம் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டதா என்பதும் தெளிவற்றதாகவே உள்ளது. வாயால் கூறிவிட்டு திருத்தாமல் விட்டு விடுவார்கள் என்றே நமது அனுபவம் சொல்கின்றது.   

பெருந்தேசியக் கட்சிகள் பல தடவை சிறுபான்மை முஸ்லிம்களை நம்ப வைத்து ஏமாற்றியிருக்கின்றன. அரசாங்கம் தமது தேவையை முன்னிறுத்திக் கையிலெடுக்கின்ற இவ்வாறான ஆயுதங்களைக் கண்டும், அவர்கள் வழங்கும் வெற்று வாக்குறுதிகளை நம்பியும் முஸ்லிம் கட்சிகள் கையை உயர்த்திய சம்பவங்கள் உள்ளூராட்சி அதிகார சபை சட்டமூலம் வரை தொடர்ந்து இடம்பெற்றிருக்கின்றன.   

இணக்க அரசியல் என்ற பெயரில் முஸ்லிம்களை கிள்ளுக்கீரையாக வைத்திருக்கவே ஆட்சியாளர்களும் அவர்களின் விசுவாசிகளான சிறுபான்மைக் கட்சிகளும் பெரிதும் பிரயாசைப்படுகின்றன.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மாகாண-சபைகள்-தேர்தல்-திருத்தச்-சட்டமூலம்-அரசாங்கம்-கையிலெடுக்கும்-இன்னுமொரு-ஆயுதம்/91-204357

Categories: merge-rss

பொது வாக்கெடுப்பு சாத்தியமா?

Sun, 24/09/2017 - 19:41

Page-08-cd1b3d4706f5cbe4d9b582f7d25732ddcae4c902.jpg

பொது வாக்கெடுப்பு சாத்தியமா?

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-09-24#page-8

Categories: merge-rss

தமிழர் தரப்புக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கும் அரசின் அதிகார பகிர்வுத் திட்டம்

Sun, 24/09/2017 - 18:06
தமிழர் தரப்புக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கும் அரசின் அதிகார பகிர்வுத் திட்டம்  
 
தமிழர் தரப்புக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கும் அரசின் அதிகார பகிர்வுத் திட்டம்
 Share
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

தமது நீடித்த அர­சி­யல் பிரச்­சி­னைக்கு நிலை­யான அர­சி­யல் தீர்­வைப் பெற்­று­விட வேண்­டும் என்­பதே வடக்­கு,-­கி­ழக்கு தமி­ழர்­க­ளின் அர­சி­யல் பய­ணத்­தின் ஒரே நோக்­கம்.போர் சாத்­தி­யப்­ப­ட­வில்லை.போரால் அதன் இலக்கை அடைய முடி­ய­வில்லை.

தமி­ழர்­க­ளைப் பொறுத்­த­வ­ரை­யில் போர் என்­பது தீர்­வைப் பெறு­வ­தற்­கான போராட்­டத்­தின் ஒரு வடி­வம்­தான்.சாத்­தி­யப்­ப­டா­மல் போனது அந்த வடி­வமே அன்றி, போராட்­டம் அல்ல.அந்த வடி­வம் இப்­போது மாறி, போராட்­டம் தொடர்ந்த வண்­ணமே உள்­ளது.

rsampanthanhchchj-2.jpg

இப்­போ­தைய போராட்­டத்­தின் நோக்­கத்தை தமி­ழர், தரப்பு தெற்­குக்கு மீண்­டும் ஒரு தடவை மிகத் தெளி­வாக அறி­வித்­துள்­ளது.அந்த நோக்­கத்தை அடை­வ­தற்­கா­கவே இப்­போது அர­சு­டன் இணங்­கிச் செயற்­ப­டு­கி­றது தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு.

மகிந்த அர­சு­டன் முட்டி மோதிய கூட்­ட­மைப்பு இன்­றைய கூட்டு அர­சு­டன் ஒட்டி உற­வா­டு­கி­றது.முட்டி மோதி­யும் பெற இய­லா­ததை, ஒட்டி உற­வா­டி­யா­வது பெற்­றுக்­கொள்­ள­லாமா என்ற பரீச்­சார்த்த நகர்­வு­தான் இது.இருந்­தும்,ஆட்­சி­பீ­டம் ஏறு­வ­தற்­காக கூட்­ட­மைப்­பின் திட்­டத் துக்கு பச்­சைக் கொடி காட்­டிய கூட்டு அரசு, இப்­போது மெல்ல மெல்ல சிகப்­புக் கொடி காட்­டுவ­தையே அவ­தா­னிக்­கக்­கூ­டி­ய­தாக இருக்­கின்­றது.

கூட்­ட­மைப்­புக் கேட்­பது ஒன்று; அரசு கொடுப்­ப­தற்கு எத்­த­னிப்­பது வேறொன்று.அந்த ஒன்­றைக்­கூட உருப்­ப­டி­யா­கக் கொடுக்­கும் நல்ல மன­சு­கூட கூட்டு அர­சுக்கு இல்லை என்­பது அர­சின் செயற்­பா­டு­க­ளில் இருந்து புரி­கி­றது.

மத்­திய அர­சால் மீளப் பெற முடி­யாத, கூட்­டாட்சி அடிப்­ப­டை­யி­லான அதி­கா­ரப் பகிர்வே இறு­தித் தீர்­வாக வழங்­கப்­பட வேண்­டும் என்­கி­றது கூட்­ட­மைப்பு.ஆனால், தாம் நினைத்த நேரத்­தில் மீளப் பெறக்­கூ­டிய ஒற்றை ஆட்­சி­யின் கீழான தீர்­வையே வழங்­கு­தல் என்ற நிலைப்­பாட் டில் உள்­ளது அரசு.

அவ்­வாறு வழங்­கப்­ப­டும் தீர்­வைக்­கூட முழு­மை­யா­கப் பயன்­ப­டுத்­த­வி­டா­மல் ஒரு கட்­டுப்­பாட்டை விதிக்­கும் திட்­டத்­தில் இந்த அரசு இருப்­பது இப்­போது தெரிய வரு­கி­றது.அப்­ப­டி­யா­ன­தொரு கட்­டுப்­பாட்டை விதிப்­ப­ தற்­கா­கத்­தான் நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க ஜனா­தி­பதி முறை­மையை நீக்­கா­மல், அப்­ப­டியே தக்­க­வைத்து வரு­கின்­றது என்ற உண்­மை­யை­யும் அரசே இப்­போது வெளிப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது.

இப்­ப­டி­யான உருப்­ப­டி­யற்ற, -உப்­புச்­சப்­பற்ற தீர்­வைத் தமிழ் தேசிய கூட்­ட­மைப்பு ஏற்­குமா? கொடுப்­ப­தைப் பெற்­றுக்­கொண்டு அடங்­கி­வி­டுமா? அல்­லது இணக்­கப்­பாட்டு அர­சி­ய­லின் பய­னாக கூட்­ட­மைப்பு நினைத்­த­தைச் சாதிக்­குமா என்­ப­து­தான் தற்போ­துள்ள கேள்வி.

நிறை­வேற்று அதி­கா­ரம்
தக்­க­வைப்பு

ஜே.ஆர்.ஜெய­வர்த்­த­ன­வால் உரு­வாக்­கப்­பட்­டது முதல், இப்­போது வரை நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர் முறை­மையை இல்­லா­தொ­ழிப்­ப­தற்­கான போராட்­டம் இடம்­பெற்று வரு­கி­றது.ஜே.ஆரைத் தொடர்ந்து வந்த அத்­தனை அரச தலை­வர்­க­ளும் நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மு­றை­மைக்கு எதிர்ப்­புத் தெரி­வித்த நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர்­க­ளா­கவே இருந்­துள்­ள­னர்.

அந்த நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை ஒழிக்­கப்­போ­வ­தா­கக் கூறிக் கொண்டே, அதை ஒழிக்­கா­மல் அதை அப்­ப­டியே அனு­ப­வித்­து­விட்­டுச் சென்­ற­னர். பத­வி­யி­லி­ருந்து வில­கிய பின்­னர் அதைத் தம்­மால் ஒழிக்க முடி­யாது போன­மைக்­குப் பல சாக்­குப் போக்­கு­க­ளைக் கூறி­னர்.

அந்த வரி­சை­யில்­தான் தற்­போ­தை­ய­அ­ரச தலை­வர் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வும் இணைந்­துள்­ளார்.நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை ஒழித்­தல் என்ற கோசத்­தைப் பல­மாக முன்­வைத்தே கடந்த அரச தலைவர் தேர்­த­லில் மைத்­தி­ரி­யின் பின்­னால் சிவில் அமைப்­பு­க­ளும் மக்­க­ளும் திரண்­ட­னர்.

சகல தேர்­தல்­களை விட­வும், கடை­சி­யாக இடம்­பெற்ற அரச தலை­வர் தேர்­த­லில்­தான் இந்­தக் கோசம் பல­மாக ஒலித்­தது.மைத்­திரி வென்­றால் அத்­தோடு நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்­தின் கதை முடிந்­து­வி­டும் என்று நம்­பும் அள­வுக்கு நிலைமை இருந்­தது.மைத்­திரி போட்­டி­யி­டு­வதே இதை ஒழிக்­கின்ற ஒரே நோக்­கத்­துக்­கா­கத்­தான் என்­ப­து­போ­லவே கதை­ய­ளக்­கப்­பட்­டது.

அவர் வெற்றி பெற்ற வேகத்­தில் அர­ச­மைப்­புக்­கான 19ஆவது திருத்­தச் சட்­டம் கொண்டு வரப்­பட்டு நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்­துக்­குள் இருந்த சில பிரி­வு­கள் நீக்­கப்­பட்­ட­மை­யால், அந்த நம்­பிக்கை மேலும் வலுத்­தது.அடுத்த ஓரிரு மாதங்­க­ளில் நிறை­வேற்று அதி­கார முறை முற்­றாக நீக்­கப்­ப­டும் சாத்­தி­யமே தென்­பட்­டது.

புதிய அர­ச­மைப்பை உரு­வாக்­கும் செயற்­பா­டு­க­ளும் தொடங்­கப்­பட்­ட­தால், நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்தை முற்றாக -­வி­ரை­வில் ஒழிக்­கும் சாத்­தி­யம் அதி­க­மா­னது.ஆனால்,அதன் பின்னர் தான் சிறி­லங்கா சுதந்­திர கட்­சி­யின் கப­டத்­த­னம் வெளி­வ­ரத் தொடங்­கி­யது.
புதிய அர­ச­மைப்பு உரு­வாக்­கப் ப­டும் என்­றும் நிறை­வேற்று அதி­கார நடை­முறை ஒழிக்­கப்­ப­டும் என்­றும் அரச தலை­வர் தேர்­தல் மேடை­க­ளில் வழங்­கப்­பட்ட வாக்­கு­று­திக்கு முற்­றி­லும் மாறா­கச் செயற்­ப­டத் தொடங்­கி­யது சுதந்­தி­ரக் கட்சி .புதிய அர­ச­மைப்­புக்­குப் பதி­லாக இருக்­கின்ற அர­ச­மைப்பு திருத்­தப்­ப­டும் என்­றும், நிறை­வேற்று அதி­கார நடை­முறை நீக்­கப்­ப­ட­மாட்­டாது என்­றும் சுதந்­தி­ரக் கட்சி அறி­வித்­துள்­ளது.

இந்த மாற்­றத்­துக்­குக் கார­ணம்­தான் என்ன?

2015 நாடா­ளு­மன்­றத் தேர்­த­லுக்­குப் பின்­னர் ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யும் சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யும் இணைந்து ஆட்சி அமைத்­தா­லும்­கூட, அடுத்த நாடா­ளு­மன்­றத் தேர்­த­லில் இவ்­வாறு இணை­வ­தற்­கான திட்­டம் இரு கட்­சி­க­ளி­ட­மும் இல்லை.தனித்து ஆட்சி அமைப்­ப­தற்கே அந்­தக் கட்­சி­கள் முடி­வெ­டுத் துள்­ளன.

அவ்­வாறு தனித்து ஆட்சி அமைப்­ப­தாக இருந்­தால் இப்­போதே அந்­தக் கட்சி பல­மாக இருக்க வேண்­டும்.இப்­போது ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யு­டன் ஒப்­பி­டு­கை­யில், சுதந்­தி­ரக் கட்சி பல­வீ­ன­மா­கவே உள்­ளது.அதற்­குக் கார­ணம் சுதந்­தி­ரக் கட்­சிக்­குள் ஏற்­பட்­டுள்ள உள்­ள­கப் பிள­வா­கும்.

அந்­தப் பிள­வால் உரு­வான மகிந்த அணி, சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யின் வெற்­றிக்கு இடை­யூ­றாக இருப்­ப­தா­லும், மறு­பு­றம்,ஐக்­கிய தேசிய கட்சி பல­மாக இருப்­ப­தா­லும், அந்த இரண்டு அணி­க­ளை­யும் வீழ்த்­தக்­கூ­டிய பலம் சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யி­டம் இருந்­தால் மாத்­தி­ரம்­தான் சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யால் அடுத்த தேர்­த­லில் தனித்து ஆட்சி அமைப்­பது சாத்­தி­ய­மா­கும்.

இந்­தச் சவால்­க­ளுக்கு மத்­தி­யில் சுதந்­திர கட்­சி­யின் கைக­ளில் ஒரே­யொரு அர­சி­யல் அதி­கா­ரம் உள்­ளது என்­றால், அது நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர் முறை­மை­தான்.அந்த அதி­கா­ரம் நீக்­கப்­பட்ட நிலை­யில், சுதந்­திர கட்சி தேர்­தல் ஒன்றை எதிர்­கொள்­ளு­மாக இருந்­தால், அது சுதந்­தி­ரக் கட்­சிக்­குச் சாத­க­மாக அமை­வது சாத்­தி­ய­மில்லை.ஒரு­வேளை அந்­தக் கட்சி மூன்­றாம் இடத்­துக்­கும் தள்­ளப்­ப­ட­லாம்.

ஆக­வே­தான், 2020ஆம் ஆண்டு இடம்­பெ­ற­வுள்ள நாடா­ளு­மன்­றத் தேர்­த­லில் சுதந்­திர கட்சி தனித்து ஆட்சி அமைக்க வேண்­டு­மாக இருந்­தால், -மகிந்த அணியை வீழ்த்த வேண்­டு­மாக இருந்­தால் நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர் முறைமை சுதந்­திர கட்­சி­யி­டம் இருந்தே ஆக வேண்­டும்.அத­னால்­தான் மக்­க­ளுக்­குக் கொடுத்த வாக்­கு­று­தியை மீறி நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர் முறை­மையை நீங்­கு­வ­ தில்லை என்ற முடி­வுக்கு வந்­துள்­ளது சுதந்­திரக் கட்சி.

அதி­கா­ரப் பகிர்­வுக்கு காற்­கட்டு

மேலே குறிப்­பி­டப்­பட்­டுள்ள நோக்­கத்­துக்கு அப்­பால் இன்­னு­மொரு நோக்­கத்­துக்­கா­க­வும் நிறை­வேற்று அதி­கார முறை­மை­யைத் தக்­க­வைத்­துக்­கொள்­வ­தற்கு சுதந்­தி­ரக் கட்சி திட்­ட­மி­டு­கி­றது.அது­தான் அதி­கா­ரப் பகிர்­வைக் கட்­டுப்­ப­டுத்­தும் நோக்­கம்.

தேசி­யப் பிரச்­சி­னைக்­கான தீர்­வாக அதி­கா­ரப் பகிர்வு வழங்­கப்­ப­டும் என்று இந்த அரசு வாய் கிழி­யப் பேசு­கின்­ற­போ­தி­லும்-­, அந்த வாக்­கு­று­தியை வழங்கி தமி­ழர்­க­ளின் வாக்­கு­களை அப­க­ரித்­துக்­கொண்ட போதி­லும், அதி­கா­ரப் பகிர்வு விட­யத்­தில் அரசு நேர்­மை­யாக இல்லை என்­பது பல சந்­தர்ப்­பங்­க­ளில் வெளிப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளது.

தமி­ழர் தரப்­பால் கோரப்­பட்டு வரும், மத்­திய அர­சால் மீளப் பெற முடி­யாத கூட்­டாட்சி முறை­யின் அடிப்­ப­டை­யி­லான அதி­கா­ரப் பகிர்வை நிராகரித்து ஒற்றை ஆட்சி அடிப்­ப­டை­யி­லான தீர்­வு­தான் வழங்­கப்­ப­டும் என்று கூறு­கின்ற அரசு, அந்­தத் தீர்­வைக்­கூட உருப்­ப­டி­யாக வழங்­காது எனத் தெரிய வரு­கி­றது.

அவ்­வாறு வழங்­கப்­ப­டும் அரை­கு­றைத் தீர்­வைக்­கூட சரி­யா­ன­மு­றை­யில் பயன்­ப­டுத்த அனு­ம­தி­யாது, அதற்­குக் கட்­டுப்­பாடு விதிப்­ப­தற்கு அரசு இப்­போதே திட்­டங்­கள் வகுக்­கத் தொடங்­கி­யுள்­ளது.அதி­கா­ரப் பகிர்­வைத் தயா­ரிக்­கும் முன் அதற்­கான காற்­கட்­டைத் தயா­ரிப்­ப­தில்­தான் அரசு கவ­னம் செலுத்­தி­யுள்­ளது என்று அறிய முடி­கி­றது.

அர­சின் வாயா­லேயே 
பகி­ரங்­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட 
கப­டத்­திட்­டம்

அந்த அதி­கா­ரப் பகிர்­வைக் கட்­டுப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கா­கவே நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அரச தலை­வர் முறை­மை­யைத் தக்­க­வைப்­ப­தற்கு சுதந்­திர கட்சி முடி­வெ­டுத் துள்­ளது என்று அந்­தக் கட்­சி­யின் செய­லா­ளர் துமிந்த திஸா­நா­யக்க தெரி­வித்­துள்­ளார்.இவ்­வா­றா­ன­தொரு கப­டத் திட்­டம் அர­சி­டம் இருப்­பது அதன் வாயா­லேயே இப்­போது பகி­ரங்­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்­ளது.

ஆகவே,மேற்­படி இந்த நோக்­கத்­துக்­கா­கத்­தான் சுதந்­தி­ரக் கட்சி நிறை­வேற்று அதி­கா­ர­மிக்க அர­ச­த­லை­வர் முறை­மையை தக்­க­வைப்­ப­தற்கு முயற்சி செய்­கி­றது என்று எம்­மால் உணர முடி­கி­றது.

அப்­ப­டி­யென்­றால் அவ்­வா­றான உப்­புச்­சப்­பற்ற அதி­கா­ரப் பகிர்­வால் தமி­ழர்­கள் அடை­யப் போகும் நன்­மை­தான் என்ன?அவ்­வா­றான தீர்­வைப் பெறு­வ­தற்­கா­கத்­தான் தமி­ழர்­கள் இத்­தனை காலம் போரா­டி­னார்­களா?

எந்த அர­சாக இருந்­தா­லும் தங்­க­ளின் அர­சி­யல் இலா­பத்­துக்­காக சிறு­பான்மை இன மக்­களை கறி­வேப்­பி­லை­யா­கப் பயன்­ப­டுத்­தி­விட்டு, தேவை முடிந்­த­தும் தூக்கி வீசி­வி­டும் என்­பது இதன் மூலம் மேலும் நிரூ­பிக்­கப்­ப­டு­கின்­றது.தமி­ழர்­கள் தீர்­வைத் தேடி இன்­னும் நீண்ட தூரம் பய­ணிக்க வேண்டி வரும் என்ற உண்­மை­யைத்­தான் இவை அனைத்­தும் எமக்கு உணர்த்­து­கின்­றன.

http://newuthayan.com/story/31517.html

Categories: merge-rss

புவிசார் கேந்திரோபயங்களுக்காக மியன்மாரில் பலியிடப்படும் ரோஹிஞ்சாக்கள்

Sun, 24/09/2017 - 15:42

Page-09-8a88e66ffe09efd305a09c4e5b7619753e1356ab.jpg

புவிசார் கேந்திரோபயங்களுக்காக மியன்மாரில் பலியிடப்படும் ரோஹிஞ்சாக்கள் http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-09-24#page-9
Categories: merge-rss

மாகாணசபைத் தேர்தல் சட்டமும் முஸ்லிம் அரசியல் எதிர்காலமும்

Sun, 24/09/2017 - 12:49

Page-05-36b89d55b214a953231591699182f256024e706f.jpg

மாகாணசபைத் தேர்தல் சட்டமும் முஸ்லிம் அரசியல் எதிர்காலமும்

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-09-24#page-5

Categories: merge-rss

காலம் கடத்தும் யுக்தி!

Sun, 24/09/2017 - 10:24
காலம் கடத்தும் யுக்தி!
11-8408930c234e5f8b8ff86194d2610b0aca81983b.jpg

 

நிலை­யான அமை­தி­யையும், நல்­லி­ணக்­கத்­தையும் ஏற்­ப­டுத்தும் முயற்­சி­களை வேக­மாகச் செய்ய முடி­யாது, இந்த முயற்­சிகள் மெது­வாக- அதே­வேளை உறு­தி­யாக முன்­னெ­டுக்­கப்­படும் என்று ஐ.நா. பொதுச்­ச­பையின் 72 ஆவது கூட்­டத்­தொ­டரில் கடந்த செவ்­வாய்க்­கி­ழமை உரை­யாற்­றிய போது ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன கூறி­யி­ருந்தார்.

கிட்­டத்­தட்ட இதே கருத்தை ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன, சில வாரங்­க­ளுக்கு முன்னர், ஊடக ஆசி­ரி­யர்­க­ளு­ட­னான சந்­திப்பின் போதும் கூறி­யி­ருந்தார். “இலங்­கைக்கே உரிய பாணியில் பொறுப்­புக்­கூறல் கடப்­பா­டுகள் நிறை­வேற்­றப்­படும், மெது­வா­கவே அது நடக்கும், விரை­வாக இடம்­பெ­றாது” என்று அவர் அப்­போது திட்­ட­வட்­ட­மாக தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

நிலை­யான அமை­தியை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்கும், நல்­லி­ணக்­கத்­துக்கும் தேவை­யான நட­வ­டிக்­கை­களை, இலங்கை அர­சாங்கம் வேக­மாக முன்­னெ­டுக்­க­வில்லை என்ற குற்­றச்­சாட்­டு­களை அவ­ரது இந்தக் கருத்­துகள் ஒப்­புக்­கொள்ளும் வகையில் அமைந்­தி­ருக்­கின்­றன. நல்­லி­ணக்க முயற்­சி­களில் குறிப்­பாக நிலை­மா­று­கால நீதிப் பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்­கு­வதில் அர­சாங்கம் இன்­னமும் எந்த முயற்­சி­க­ளையும் முன்­னெ­டுக்­க­வில்லை.

2015ஆம் ஆண்டு ஒக்­டோபர் மாதம் ஐ.நா. மனி­த­உ­ரி­மைகள் பேர­வையில், இலங்கை அர­சாங்கம் இது­தொ­டர்­பான வாக்­கு­று­தி­களை அளித்­தி­ருந்­தது, மீண்டும் இந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம், அந்த வாக்­கு­று­தி­களை உறு­திப்­ப­டுத்­தியும் இருந்­தது.

ஆனாலும், அர­சாங்கம் நிலை­மா­று­கால நீதிப் பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்­கு­வதில் எந்தக் கரி­ச­னை­யையும் செலுத்­த­வில்லை. இதனால், தான், அர­சாங்கம் வேண்­டு­மென்றே இழுத்­த­டித்து, கால­தா­மதம் செய்­கி­றதோ என்ற சந்­தே­கங்கள் எழுந்­தி­ருக்­கின்­றன.

பாதிக்­கப்­பட்ட தரப்­பி­ன­ரான தமிழ் மக்கள், இந்தக் கால இழுத்­த­டிப்பை கடு­மை­யான சந்­தே­கங்­க­ளு­ட­னேயே பார்க்­கின்­றனர். ஏனென்றால், போர் முடிந்து, எட்டு ஆண்­டு­க­ளுக்கு மேலா­கியும் அவர்­க­ளுக்கு தீர்வு கிடைக்­க­வில்லை. நீதி கிட்­ட­வில்லை. இதனால் அவர்கள் ஏமாற்றம் அடைந்­தி­ருக்­கின்­றனர்.

அத்­துடன், தமி­ழர்­க­ளுக்கு தீர்­வு­களை வழங்­கு­வ­தாக, இலங்­கையில் காலம் கால­மாக பத­விக்கு வந்த ஒவ்­வொரு அர­ சாங்­கமும் ஏமாற்றி வந்­ததால் தமிழ் மக்கள் மத்­தியில் நம்­பிக்­கை­யீ­னமும் உள்­ளது.

இதனால் தான், அர­சாங்கம் வேண்­டு­மென்றே காலத்தை இழுத்­த­டிக்­கி­றதா என்ற சந்­தே­கங்­களை தமிழ் மக்கள் எதிர்­கொள்ள வேண்­டி­யி­ருக்­கி­றது.

இது தமிழ் மக்­க­ளுக்கு மாத்­திரம் வந்­தி­ருக்­கின்ற சந்­தேகம் அல்ல. சர்­வ­தேச மட்­டத்தில் கூட இந்த சந்­தே­கமும், நம்­பிக்­கை­யீ­னமும் தோன்­றி­யி­ருக்­கி­றது.

ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் ராட் அல் ஹுசேனின் ஆகப் பிந்­திய அறிக்கை அதற்கு ஒர் உதா­ரணம்.

ஐ.நா. மனித உரி­மைகள் பேர­வையின் 36 ஆவது கூட்­டத்­தொ­டரின் தொடக்க நாளன்று நிகழ்த்­திய உரையில் அவர், “பொறுப்­புக்­கூ­ற­லுக்­கான நிலை­மா­று­கால பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்க இலங்கை அர­சாங்கம் தவ­றி­யுள்ள நிலையில், உல­க­ளா­விய நீதித்­துறை நடை­மு­றைகள் அவ­சி­ய­மா­கி­யுள்­ளது” என்று குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார்.

ஜெனீ­வாவில் கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்­றாமல் இழுத்­த­டிக்க அர­சாங்கம் முயற்­சிக்­கி­றது என்ற சந்­தேகம், இலங்­கைக்கு இரண்டு வருட கால­அ­வ­காசம் கொடுக்­கப்­பட்ட ஆறு மாதங்­க­ளுக்­குள்­ளா­கவே ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யா­ள­ருக்கு வந்து விட்­டது.

ஆனால், 2015ஆம் ஆண்டு காலக்­கெடு கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களை அர­சாங்கம் நிறை­வேற்­றாமல் இழுத்­த­டிக்க முனை­கி­றது போலுள்­ளது என்று, கடந்த 2016ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதமே, அமெ­ரிக்க இரா­ஜாங்கத் திணைக்­க­ளத்தில் போர்க்­குற்ற விவ­கா­ரங்­களைக் கையாளும், பூகோள குற்­ற­வியல் பணி­ய­கத்தின் தூது­வ­ராக இருந்த ஸ்டீபன் ராப் கணித்­தி­ருந்தார்.

அவ­ரது அந்தக் கணிப்பு சரி­யா­னது என்­ப­தையே, ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யா­ளரின் அண்­மைய குற்­றச்­சாட்டு உறு­திப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது.

எவ்­வா­றா­யினும், சர்­வ­தேச மட்­டத்தில் தமக்கு அதி­ருப்­திகள், அவ­நம்­பிக்­கைகள் ஏற்­ப­டு­கின்­றன என்­பதை இலங்கை அர­சாங்கம் பெரி­தாக எடுத்துக் கொள்­வ­தா­கவே தெரி­ய­வில்லை. ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யாளர் விரைந்து செயற்­ப­டு­மாறும், கால­வ­ரம்பை நிர்­ண­யித்து வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்ற நட­வ­டிக்கை எடுக்­கு­மாறும் கோரி­யி­ருந்தார்.

ஆனால், ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவோ, ஐ.நா. பொதுச்­சபைக் கூட்­டத்­தொ­டரில் கூட, வேக­மாகச் செய்ய முடி­யாது, மெது­வாகத் தான் காரி­யங்கள் நடக்கும் என்று கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

ஜெனீ­வாவில் கால­அ­வ­கா­சங்­களைப் பெறும் போது, மெது­வா­கவே நிறை­வேற்ற முடியும் என்று, அர­சாங்கம் ஒரு­போதும் கூறி­ய­தில்லை. சர்­வ­தேச சமூ­கத்தின் காலக்­கெ­டுவுக்குள் நிறை­வேற்­று­வ­தா­கவே வாக்­கு­றுதி அளித்து வந்­தி­ருக்­கி­றது.

ஆனால், அண்­மையில் வெளி­வி­வ­கார அமைச்சர் திலக் மாரப்­பன வெளி­யிட்­டி­ருந்த கருத்து, ஜெனீ­வாவில் கொடுக்­கப்­பட்ட வாக்­கு­று­திகள் விட­யத்தில் அர­சாங்கம் எந்த கால­வ­ரம்­பையும் நிர்­ண­யித்துச் செயற்­படப் போவ­தில்லை என்­ப­தையே உணர்த்­தி­யி­ருந்­தது.

இரண்டு ஆண்­டு­க­ளுக்குள் வாக்­கு­று­தி­களை நிறை­வேற்ற முடி­யாமல் போனாலும் கூட, மேல­திக கால­அ­வ­கா­சத்தைப் பெற்றுக் கொள்வோம் என்று அவர் மிக அலட்­சி­ய­மாகக் கூறி­யி­ருந்தார்.

இதன்­மூலம், அர­சாங்கம் இந்தக் கால­அ­வ­கா­சங்­களை முன்­வைத்துச் செயற்­ப­ட­வில்லை என்­பது உறு­தி­யா­கி­யி­ருக்­கி­றது. ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வி­னது கருத்­துக்­களும் அதனைத் தான் வெளிப்­ப­டுத்­து­கின்­றன.

அர­சாங்கம் தனக்­கான உள்­ளக அழுத்­தங்­களில் இருந்து தப்­பிக்­கவே, இந்த உத்­தியைக் கையாள்­கி­றது. அதனைக் காரணம் காட்­டியே பொறுப்­பு­களில் இருந்து தட்­டிக்­க­ழிக்­கவும் பார்க்­கி­றது.

அண்­மையில் வடக்கு மாகாண முத­ல­மைச்சர் இதனை ஒரு பேட்­டியில் குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார். “எல்­லா­வற்­றையும் நிறை­வேற்­று­வ­தாக வாக்­கு­றுதி அளிப்­பார்கள். ஆனால், அந்த வாக்­கு­று­திகள் நிறை­வேற்­றப்­ப­டாது. அடுத்­த­முறை சந்­தித்துப் பேசும் போது அது­பற்றிக் கேட்டால் மஹிந்த ராஜபக் ஷ அதி­கா­ரத்­துக்கு வந்து விடுவார் என்று கூறி தப்­பிக்க முனை­கி­றார்கள்” என்று அவர் கூறி­யி­ருந்தார்.

அதா­வது பொறுப்­பு­களில் இருந்தும் வாக்­கு­று­தி­களில் இருந்தும் நழுவிக் கொள்­வது இந்த அர­சாங்­கத்தின் வழக்­க­மாக மாறி­யி­ருக்­கி­றது. அதற்கு மஹிந்த ராஜபக் ஷ என்ற கார­ணியை அர­சாங்கம் பயன்­ப­டுத்திக் கொள்­கி­றது என்­பது வெளிப்­படை.

அதே­வேளை, மெது­வா­கவே நல்­லி­ணக்கச் செயற்­பா­டுகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­படும் என்ற ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவின் கருத்தை சர்­வ­தேச சமூகம் எந்­த­ள­வுக்கு ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று தெரி­ய­வில்லை. ஆனால், பாதிக்­கப்­பட்ட தரப்­பி­ன­ரான தமிழ் மக்­க­ளுக்கு இந்த மெது­வான நகர்­வுகள் அதி­ருப்­தி­யையும், நம்­பிக்­கை­யீ­னத்­தை­யுமே ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது. 

பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் நம்­பிக்­கையைப் பெறாமல் ஒரு­போதும் நல்­லி­ணக்க முயற்­சிகள் வெற்றி பெறாது என்­பது, சர்­வ­தேச தரப்­பி­னரால் பல்­வேறு சந்­தர்ப்­பங்­களில் வலி­யு­றுத்­தப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. ஆனாலும், அர­சாங்கம் அதை­யிட்டு ஒரு­போதும் கவலை கொண்­ட­தா­கவே தெரி­ய­வில்லை.

அண்­மையில் ஐ.நா. அதி­கா­ரிகள், நிபு­ணர்கள் வெளி­யி­டு­கின்ற கருத்­துக்கள், அறிக்­கை­களில் நம்­பிக்­கையைக் கட்­டி­யெ­ழுப்­பு­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கைகள் தொடர்­பாக அதி­க­ளவில் கூறப்­ப­டு­வதை காணலாம். நம்­பிக்­கையைக் கட்­டி­யெ­ழுப்பும் நட­வ­டிக்­கைகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டாத நிலை­மா­று­கால நீதிப் பொறி­மு­றைகள் பய­னற்­றவை. 

தமிழ் மக்கள் முற்­றாக நம்­பிக்­கை­யி­ழந்து போய் விட்ட நிலையில், மெது­வாக நகர்ந்து, நிலை­மாறு கால நீதிப் பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்க முனைந்­தாலும் கூட அது காலம் கடந்ததாக மாறிவிடும். அதனை விட, அரசாங்கம் மெல்லநடை போடுவதற்கு காலமும் காத்திருக்காது.  

இந்த அரசாங்கத்தின் பதவிக்காலம் தேய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அதற்குள் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற வேண்டியது அவசியம். ஆனால் அரசாங்கத்தின் இப்போதைய அணுகுமுறையின் கீழ் மெல்லநடை போட்டால் ஒருபோதும், இந்த அரசாங்கத்தின் பதவிக்காலத்துக்குள் வாக்குறுதிகள் நிறைவேற்றப்படாது.

வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்ற முற்பட்டால் தமக்கு அடுத்த தேர்தலில் வாய்ப்புக் கிட்டாமல் போய் விடும் என்ற அச்சம் அரசாங்கத்துக்கு வந்து விட்டால் அதிலிருந்து நழுவிக் கொள்ளவே முனைவார்கள்.

அந்த தேர்தல் நடுக்கம் வருவதற்கிடையில் அரசாங்கம் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றினால் சரி, இல்லையேல், மீண்டும் அடுத்த அரசாங்கத்தை நோக்கி, பொறுப்புக்கூறல் வாக்குறுதிகளை வலியுறுத்தும் நிலைக்குத் தான் தமிழ் மக்கள் மாத்திரமன்றி, சர்வதேச சமூகமும் தள்ளப்படும்.

சத்ரியன்

 

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-09-24#page-1

Categories: merge-rss

முதல் இரண்டு யாப்புகளையும் எதிர்த்த தலைமை இன்று அரச அடிமை

Sun, 24/09/2017 - 09:42
முதல் இரண்டு யாப்புகளையும் எதிர்த்த தலைமை இன்று அரச அடிமை –அ.நிக்ஸன்-

ஐ.நாவுக்கும் ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபைக்கும் புதிய யாப்புக்கான ஏற்பாடுகள் பூர்த்தியடையவுள்ளது அதுவும் பிரதான தமிழ்க் கட்சி ஒன்றின் ஆதரவுடன் நாடாளுமன்றத்தில் அங்கீகரிக்கப்படவும் உள்ளது என காண்பித்தால் போர்க்குற்ற விசாரணை, மனித உரிமை மீறல் குற்றச்சாட்டுக்கள் போன்றவற்றில் இருந்து இலங்கை அரசு தப்பித்துவிடும் நிலை உண்டு.
-அ.நிக்ஸன்-

Question-New_CI.jpg

1972ஆம் ஆண்டு முதலாம் குடியரசு அரசியல் யாப்பு 1978ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் குடியரசு யாப்பு ஆகியவற்றை உருவாக்கும்போது அன்றை தமிழ் தலைவர்களான தந்தை சொல்வா, அமிர்தலிங்கம் ஆகியோர் கடுமையாக எதிர்த்தனர். யாப்ப்பு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட போது அன்றை நாட்களை கரிநாட்களாகவும் பிரகடனப்படுத்தி மக்களின் எதிர்ப்பையும் வெளிக்காட்டினர்.

ஓற்றையாட்சியும் மக்களும்
ஆனால் இன்றை தமிழ் தலைமைகள், மூன்றாம் குடியரசு யாப்பு என எதிர்ப்பார்க்கப்படும் புதிய அரசியல் யாப்பு உருவாக்கத்தில் முக்கிய பங்குவகிக்கின்றனர். அத்துடன் வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு, சுயநிர்ணய உரிமை போன்ற அடிப்படை விடயங்களைக் கூட விட்டுக் கொடுத்து ஒற்றையாட்சியை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு மக்களையும் வற்புறுத்துவதாகவும் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

தமிழரசுக் கட்சியை தூக்கி எறிந்துவிட்டு தந்தை செல்வா தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியை 19977இல் உருவாக்கினார். ஆனால் அன்று தூக்கி எறியப்பட்ட தமிழரசுக் கட்சியை இன்று தாங்கிக் கொண்டு சம்பந்தன், மாவை சேனாதிராஜா ஆகியோர் அரசாங்கத்துக்கு முட்டுக் கொடுக்கின்றனர்.

அமர்தலிங்கம் விலகிய பதவி
அமிர்தலிங்கம் நிராகரித்து இராஜினாமா செய்த எதிர்க்கட்சி தலைவர் பதவியையும் தற்போது சம்பந்தன் தலையில் தூக்கிக் கொண்டு இதுதான் தமிழர்களின் இராஜதந்திரம் என கதைவிடுவதும் கவலைக்கிடமான செயல் என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ள விமர்சகர்கள், 2009 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தின் பின்னரான சூழலில் தமிழ்த் தேசிய உணர்வை தமிழரசுக் கட்சி மழுங்கடித்துள்ளதாகவும் குற்றம் சுமத்தியுள்ளனர்.

வடக்கு கிழக்கில் குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் சிங்கள குடியேற்றங்கள் தீவிரமடைந்து கிழக்கில் தமிழர்களின் எண்ணிக்கையும் சிதைவடைந்து, யுத்தத்தினால் பிறப்பு வீதங்களும் குறைவடைந்து மக்கள் வாழ்க்கையும் நலிவடைந்துள்ள நிலையில் எதுவும் இல்லாத புதிய யாப்புப்பை மக்கள் ஏற்க வேண்டும் என வலியுறுத்துவது எந்த வகையில் நியாயம் எனவும் விமர்சகர்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர்.

சிங்கள அரசியல் கட்சிகள்
அதேவேளை பிரதான சிங்கள அரசியல் கட்சிகளிடையே ஏற்படுகின்ற அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சிகளினால் புதிய யாப்பு கைவிடப்பட்டாலே தவிர நிச்சயமாக அந்த யாப்பு நிறைவேறக்கூடிய வாய்ப்புகளே அதிகமாகவுள்ளன.  ஐக்கியநாடுகள் சபைக்கும் ஜெனீவா மனித உரிமைச் சபைக்கும் புதிய யாப்புக்கான ஏற்பாடுகள் பூர்த்தியடைவுள்ளன. அதுவும் பிரதான தமிழ்க் கட்சி ஒன்றின் ஆதரவுடன் நாடாளுமன்றத்தில் அங்கீகரிக்கப்படவுமுள்ளது என்று காண்பித்தால போர்க்குற்ற விசாரணை, மனித உரிமை மீறல் குற்றச்சாட்டுக்கள் போன்றவற்றில் இருந்து இலங்கை அரசு தப்பித்துவிடும் நிலை உண்டு.

குறிப்பாக இன அழிப்பு என்று உறுதிப்படுத்த முற்படும் சில தமிழ்த்தரப்புகள் மற்றும் சில சர்வதேச சக்திகளின் வாயையும் மூடிவிடலாம் என்பதுதான் சிங்கள அரசியல் கட்சிகளின் நோக்கம். ஆகவே இவ்வாறான பின்னணியுடன் உருவாக்கப்பட்டு வரும்  புதிய யாப்பு என்பது தனியே ரணில் மைத்திரி நல்லாட்சி அரசாங்கத்துக்கு மாத்திரம் உரியதல்ல. முழு சிங்கள சமூகத்திற்கும் குறிப்பாக மீண்டுமொரு முறை சிங்கள இறைமையை உறுதிப்படுத்தும் ஒட்டுமொத்த ஏற்பாடாகவே பார்க்க வேண்டும்.

முள்ளிவாய்க்காலின் பின்னரான நிலை

அதுவும் 2009ஆம் ஆண்டு முள்ளிவாய்க்கால் அழிவுக்குப் பின்னரான சூழலில் இலங்கை தன்னை நியாயப்படுத்தி இன அழிப்பு அரசு அல்ல என்பதை இந்த புதிய யாப்பு நிறுவியுள்ளது. அதுவும் பிரதான தமிழ் கட்சி ஒன்றின் ஆதரவுடன் என்பதுதான் சோகமானது. இத்தனை இழப்புக்கு பின்னரும் புதிய அரசியல் யாப்புக்கான வழிகாட்டல் குழு சமர்ப்பித்த இடைக்கால அறிக்கையில் 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்திற்கு அமைவாக உள்ளடக்கம் செய்யபட்டிருந்த காணி, பொலிஸ் அதிகாரங்கள் மத்திய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

அத்துடன் பிரிவினைக்கு எதிரான வாசகங்கள் பரிந்துரையின் முக்கியமான பகுதிகளில் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஒற்றையாட்சித் தன்மை மாறுபடதா நிலையில் அதிகாரங்;களை நிர்வாக மட்டத்தில் பரவலாக்கம் செய்வது என்றும் அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் காணி அதிகாரங்கள் மத்திய அரசிடமும் மாகாணங்களில் உள்ள அரச காணிகளை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பும் நாடாளுமன்றத்தின் ஊடான சபை ஒன்றிடம் இருத்தல் அவசியம் எனவும் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.

மாகாணங்களின் ஒற்றுமை?
மாகாணங்களின் ஒற்றுமை அல்லது இணைந்து பணியாற்றுதல் போன்ற விடயங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மாகாணங்களுக்கான நிதி விடயங்கள் மற்றும் பாரிய அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் பற்றிய தெளிவான விதப்புரைகள் எதுவும் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்படவில்லை. அதேவேளை 13 ஆவது 16 ஆவது திருத்தச்சட்டம் அப்படியே புதிய யாப்பிலும் விதந்துரைக்கப்படும் என கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பரிந்துரையின் முக்கிய வாசகங்களில் காணி, பொலிஸ், மற்றும் நிதியை தீர்மானித்தல் போன்ற விடங்கள் நாடாளுமன்றத்தின் கண்காணிப்பில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

அதேவேளை நாடாளுமன்றத்தின் முதல் சபைக்கு 245 உறுப்பினர்கள் தெரிவு செய்யப்படுவர். நாடாளுமன்றம் இயற்றும் சட்டங்கள் பற்றிய மீள் பார்வைக்க இரண்டாம் சபை நியமிக்கப்படும். அதில் 18 சிங்களவர்கள், ஆறு இலங்கைத் தமிழர் மேலும் 6 மலையகத் தமிழர் ஆறு முஸ்லிம்கள் பதவி வகிப்பர் என கூறப்பட்டுள்ளது. அந்த இரண்டாம் சபையில் மொத்தம் 36 உறுப்பினர்கள் இருத்தல் வேண்டும் என்பது கட்டாயமாகும்.

உப ஜனாதிபதி பதவி யாருக்கு?
உப ஜனாதிபதி நாடாளுமன்றத்தின் இரண்டாம் சபையின் தலைவராக இருப்பார். ஆனால் அந்த உப ஜனாதிபதி தமிழரா முஸ்லிமா என்று கூறப்படவில்லை. தற்போது நடைமுறையில் உள்ள இரண்டாம் குடியரசு யாப்பில் கூறப்பட்டுள்ள முன்றில் இரண்டு பகுதி புதிய யாப்புக்கான இடைக்கால அறிக்கையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலையில் தமிழர்களின் சுயமரியாதையை இந்த இந்த யாப்பு காப்பாற்றுமா என்பதை சம்பந்தன் மக்கள் முன்னிலையில் எந்த அடிப்படையில் கூறப்போகின்றார்?

 

http://globaltamilnews.net/archives/42393

Categories: merge-rss

இடைக்கால அறிக்கை வளருமா? தேயுமா?

Sun, 24/09/2017 - 05:51
இடைக்கால அறிக்கை வளருமா? தேயுமா? – நிலாந்தன்

valarna.gif

இடைக்கால அறிக்கை வளருமா? தேயுமா?
‘நாட்டின் இரண்டு பெரிய கட்சிகள் இணைந்துருவாக்கிய ஒரு கூட்டரசாங்கம். அதற்குப் பியோன் வேலை செய்ய ஒரு தமிழ் எதிர்க்கட்சி. இவ்வளவு பலமும் இருக்கத்தக்கதாக ஒரு தனிஆள் மகிந்தவிற்கு இந்த அரசாங்கம் பயப்படுகிறது. அவரோடு பலப்பரீட்சையில் ஈடுபடப் பயந்து தேர்தல்களை ஒத்தி வைக்கிறது’ என்று மன்னார் பொதுசன அமைப்புக்களின் ஒன்றியத் தலைவர் சிவகரன் அண்மையில் தனிப்பட்ட உரையாடல் ஒன்றின்போது தெரிவித்தார். இருபதாவது திருத்தச்சட்டத்தை கொண்டு வந்ததற்கு பல நியாயங்கள் கூறப்படலாம். ஆனால் பிரயோக நிலையில் இப்போதைக்கு தேர்தல்களை ஒத்தி வைப்பதே அரசாங்கத்தின் நோக்கம் என்று சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றது. வடக்கு கிழக்கிற்கு வெளியே வைக்கப்படும் எந்தவொரு தேர்தலும் அரசாங்கத்திற்கும், மகிந்தவிற்கும் இடையிலான பலத்தைச் சோதிக்கும் ஓர் அமிலப் பரிசோதனையாக அமையக்கூடும் என்று அரசாங்கம் அஞ்சுகிறது.

இருபதாவது திருத்தச்சட்டத்தை கொண்டு வந்த அதே காலப்பகுதியிலேயே யாப்புருவாக்கத்திற்கான வழிநடத்தற்குழுவின் இடைக்கால அறிக்கையும் வெளிவந்திருக்கிறது. அது ஓர் இடைக்கால அறிக்கை. அது இறுதியானது அல்ல. அது ஒரு தொடக்கப்புள்ளி மட்டுமே. அதில் இருப்பவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு முழு நிறைவான ஒரு விவாதத்தை இப்பொழுது நடத்த முடியாது. அந்த அறிக்கை மொத்தம் 116 பக்கங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. அதில் 44 பக்கங்கள் மட்டுமே வழிநடத்தற் குழுவால் தயாரிக்கப்பட்டவை. மிகுதி 72 பக்கங்களும் கட்சிகளின் கருத்துக்களை கொண்ட பின்னிணைப்புக்களால் நிரப்பப்பட்டுள்ளன. ஏறக்குறைய மூன்றில் இரண்டு பகுதி அறிக்கை வழிநடத்தற்குழுவின் பொதுக்கருத்துக்கு வெளியே நிற்கிறது. குறிப்பாக கூட்டமைப்பு முன்வைத்திருக்கும் கருத்துக்களுக்கும் பொதுக்கருத்துக்குமிடையே முரண்பாடுகள் உண்டு. கூட்டமைப்பு முன்வைத்திருக்கும் கருத்துக்களுக்கும் ஏனைய கட்சிகள் முன்வைத்திருக்கும் கருத்துக்களுக்குமிடையே முரண்பாடுகள் உண்டு. இடைவெளிகள் உண்டு. இப்படிப் பார்த்தால் இவ் இடைக்கால அறிக்கையானது நாட்டில் தற்போதுள்ள அரசியல் சூழ்நிலையின் ஒரு குறுக்குவெட்டுமுகத்; தோற்றம் என்று கூறலாம்.

தாயகக் கோட்பாடு அதாவது வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு, சுயநிர்ணய உரிமை, ஒற்றையாட்சிக்குப் பதில் கூட்டாட்சி போன்ற அடிப்படைகளை  இவ் இடைக்கால அறிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் அது பதின்மூன்றைத் தாண்டிச் செல்கிறது என்று சம்பந்தர் கூறுகிறார். ஆனால் மகிந்த அணி பதின்மூன்றுக்குள் நின்றால் தான் நாம் ஏற்றுக்கொள்வோம் என்று கூறுகிறது. இப்போதுள்ள நிலவரங்களின்படி இதை ஒரு தொடக்கமாக வைத்துக்கொண்டு அதன் இறுதி வடிவத்தை தயாரிப்பது என்று சொன்னால் இந்த அறிக்கை மேலும் வளர்ந்து செல்லுமா? அல்லது தேய்ந்து செல்லுமா? என்ற கேள்வியே தமிழர்களுக்கு முக்கியமானது. இக்கேள்வியை மறுவளமாகக் கேட்டால் இந்த அறிக்கையானது மேலும் வளரக்கூடிய ஓர் அரசியற்சூழல் உண்டா? அல்லது தேயக்கூடிய ஓர் அரசியற்சூழல் உண்டா? என்ற கேள்வியே இங்கு முக்கியமானது.

இருபதாவது திருத்தத்தின் மூலம் மகிந்தவோடு ஒரு பலப்பரீட்சை செய்வதை அரசாங்கம் ஒத்திப்போட்டிருக்கிறது. மகிந்தவுடனான பலப்பரீட்சை என்பது அதன் ஆழமான பொருளில் சிங்கள இனவாதத்துடனான பலப்பரீட்சைதான். இந்த இடத்தில் தான் சில கேள்விகளை எழுப்பவேண்டியிருக்கிறது. மகிந்த இனவாதி என்றால் ரணிலும், மைத்திரியும் இனவாதிகளில்லையா? இனவாதத்தோடான மோதல் எனப்படுவது ராஜபக்ஷ சகோதரர்களுடனான மோதல் மட்டும்தானா? பல நூற்றாண்டுகளாக நிறுவனமயப்பட்டிருக்கும் ஒரு கட்டமைப்புடனான மோதல் இல்லையா? இதில் மைத்திரியும், ரணிலும் அக்கட்டமைப்புக்கு வெளியே காணப்படுகிறார்களா? அல்லது அக்கட்டமைப்புக்குள் நின்று கொண்டு வெளியில் வேறொரு முகத்தைக் காட்டுகிறார்களா? அல்லது ஒரு கதைக்காக அவர்கள் இனவாதிகள் இல்லையென்று வைத்துக்கொள்வோம். அப்படியென்றால் இனவாதத்தை தோற்கடிப்பதற்கான நிறுவனமயப்பட்ட செயற்பாடுகள் எதையாவது அவர்கள் இதுவரையிலும் முன்னெடுத்திருக்கிறார்களா?

இக்கேள்விகளுக்கு விடை தேடிச் சென்றால் ஒரு விடயம் தெளிவாகத் தெரியும். இடைக்கால அறிக்கையானது மேலும் வளர்வதற்கான வாய்ப்புக்கள் குறைவாகவே தெரிகின்றன. அது சிறுத்துப் போகக்கூடிய வாய்ப்புக்களே அதிகமாகத் தெரிகின்றன. மகிந்த அச்சம் எனப்படுவது ஒரு தனிநபருக்கெதிரான அச்சம் மட்டுமல்ல. பல நூற்றாண்டுகளாக நிறுவனமயப்பட்ட சிங்கள பௌத்த கட்டமைப்புக்கு எதிரான ஓர் அச்சம்தான். நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட அந்த சிந்தனைக்கு எதிராக நிறுவனமயப்பட்ட செயற்பாடுகள் எதையும் கூட்டரசாங்கம் இதுவரையிலும் முன்னெடுத்திருக்கவில்லை.

உதாரணமாக புதிய யாப்புக்கான வெகுசன வாக்கெடுப்பை எதிர்கொள்ளும் நோக்கத்தோடு கோத்தபாய ராஜபக்ஷவின் தலைமையில் ‘எலிய’ என்ற ஒர் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. யுத்த வெற்றிவாதத்தை முடுக்கி விடுவதே இந்த அமைப்பின் நோக்கம் என்று தெரிகிறது. ஆனால் ஒரு வெகுசன வாக்கெடுப்பிற்காக சிங்களப் பொது உளவியலை தயார்ப்படுத்தும் நோக்கத்தோடு வெண்தாமரை இயக்கத்தைப் போன்ற ஓர் அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்று பல வாரங்களுக்கு முன்னரே அரசுத்தலைவருடனான சந்திப்பு ஒன்றின் போது தீர்மானிக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்றுவரையிலும் அது செயல்வடிவம் பெறவில்லை. கட்டமைக்கப்பட்ட, நன்கு நிறுவனமயப்பட்ட சிங்கள – பௌத்த மேலாதிக்கச் சிந்தனைக்கு எதிராக அதே போன்று நிறுவனமயப்பட்ட ஒரு செயற்பாட்டை முன்னெடுப்பதற்கு தேவையான திராணி கூட்டரசாங்கத்திடம் உண்டா? நிச்சயமாக இல்லை. ஒரே நேரத்தில் இனவாதிகளாகவும், லிபரல் ஜனநாயகவாதிகளாகவும் முகம் காட்டும் ஒரு வித வழுவழுத் தலைமை இது. இப்படிப்பட்ட தலைமையால் இனவாதத்தை எதிர்கொள்வதற்கு விசுவாசமான அர்ப்பணிப்போடு கூடிய கட்டமைப்புக்களை உருவாக்க முடியாது. மாறாக மேற்கு நாடுகளுக்கு கணக்குக் காட்டும் மேம்போக்கான வீட்டு வேலைகளைச் செய்ய  மட்டுமே முடியும்.

இடைக்கால அறிக்கையை மேலும் வளர்த்துச் செல்வதென்றால் கூட்டமைப்பின் பரிந்துரைகளில் காணப்படும் அம்சங்களை உள்ளடக்க வேண்டியிருக்கும். அதைச் செய்வதற்கு இனவாதம் விடாது. அதை மீறிச் செய்தால் அது மகிந்தவை பலப்படுத்துவில் போய் முடிந்து விடும். எனவே மகிந்தவைப் பலப்படுத்தக்கூடாது என்று சொன்னால் அதாவது இனவாதத்தைப் பலப்படுத்தக் கூடாது என்று சொன்னால் இடைக்கால அறிக்கையை அதன் அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்கு வளர்த்துச் செல்வது கடினமாயிருக்கும்.

இத்தகையதோர் அரசியற் சூழலில் பதின்மூன்றாவது திருத்தத்தை திருப்பகரமான விதங்களில் தாண்டிச் செல்லாத ஒரு தீர்வுக்கான வாய்ப்புக்களே அதிகமாகத் தெரிகின்றன. பதின்மூன்றைப் பலப்படுவத்துவது அல்லது மகிந்த கூறிய பதின்மூன்று பிளஸ் போன்றவற்றுக்கான வாய்ப்புக்களே அதிகமாகத் தெரிகின்றன. மகிந்தவோடான ஒரு பலப்பரீட்சைக்கு போவது என்று சொன்னால் அப்படிப்பட்ட ஒருதீர்வைத்தான் முன்வைக்க முடியும். அப்படி ஒரு பலப்பரீட்சையை எவ்வளவு காலத்திற்கு இந்த அரசாங்கம் ஒத்தி வைக்கும்? ஒன்றில் புதிய யாப்பைக் கைவிட வேண்டும்.அல்லது என்றைக்கோ ஒரு நாள் அதை எதிர்கொள்ளத்தான் வேண்டும். அப்படி ஒரு நிலை வரும் பொழுது தமிழ் முஸ்லிம் மலையக வாக்குகளே கூட்டரசங்காத்தின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கப் போகின்றன. கடும் போக்குச் சிங்கள வாக்குகள் முழுவதும் மகிந்தவிற்கே விழும். கூட்டரசங்காத்தில் விரக்தியுற்ற சிங்கள வாக்காளர்களும் மகிந்தவிற்கே வாக்களிப்பர். இதில் தமிழ் – முஸ்லிம் வாக்குகளே தீர்மானிக்கும் வாக்குகளாக அமையக்கூடும்.

தமிழ் வாக்காளர்கள் கூட்டரசாங்கத்தின் மீதும் , சம்பந்தர், சுமந்திரன் மீதும் முன்னரை விட அதிகமான அளவிற்கு அதிருப்தியுற்று விட்டார்கள். 2015ல் ஆட்சி மாற்றத்தின் போது காணப்பட்ட அதே தமிழ்ப்பொது உளவியல் இப்பொழுதும் உள்ளது என்று கூறமுடியாது. அல்லது அதன் பின் நிகழ்ந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலின்போது காணப்பட்ட அதே தமிழ்ப்பொது உளவியல் இப்பொழுதும் உள்ளது என்று கூற முடியாது.இடைக்கால அறிக்கைக்குப் பின்னரான விவாதங்கள் சம்மந்தர் – சுமந்திரன் அணிக்கு எதிரான அணித்திரட்சி ஒன்றை ஊக்குவிக்கலாம். ஆனால் ஒரு மாற்று அணிக்கான ஏற்பாடுகள் எவையும் எதிர் காலத்தில் வெற்றி பெறாவிட்டால் தமிழ் மக்கள் புதிய யாப்பிற்கு விளக்கமின்றி ஆதரவாக வாக்களிக்கக்கூடும்.

ஒரு மாற்றுத்தலைமை இன்று வரையிலும் உருவாக முடியவவில்லை என்பது சம்பந்தருக்குள்ள மிகப்பெரிய பலமாகும். விக்னேஸ்வரனை தன்னுடைய செல்வாக்கு எல்லைக்குள் வைத்திருப்பதும் அவருக்குப் பலம்தான். இப்பொழுது இடைக்கால அறிக்கையை முன்வைத்து சம்பந்தருக்கு எதிராக ஓர் அணித்திரட்சிக்கு போகக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் அவரை எதிர்ப்பவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கின்றன. ஒரு  மாற்று அணி உருவாகக்கூடும் என்ற அழுத்தம் ஏற்படும்போதே இடைக்கால அறிக்கை மீதான விவாதங்களில் சம்பந்தரும், சுமந்திரனும் தமது தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களை விட்டுக்கொடுக்காது போராட முனைவர். இல்லையென்றால் புதிய யாப்பிற்காக தமிழ் மக்களின் வாக்குகளை பெற்றுக்கொடுக்கும் தரகர்களாக அவர்களே தொழிற்படுவர். ‘தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு தத்துவாசிரியராக இருக்கும் சுமந்திரன், அந்தக் கடமையை சம்பந்தனுக்கு செய்யாமல் ரணிலுக்கே நிறைவேற்றினார்’ என்று கபே தேர்தல் கண்காணிப்பு நிறுவனத்தின் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளரான  கீர்த்தி தென்னக்கோன் அண்மையில் தெரிவித்திருப்பதை இங்கு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். எனவே ஒரு மாற்று அணிக்கான புதிய சேர்க்கைகளே புதிய யாப்பு தமிழ் மக்களுக்கு ஒரு பொறியாக மாறுவதைத் தடுக்கப் போகின்றன.

கடந்த பல மாதங்களாக ஒரு மாற்று அணியை உருவாக்குவதற்காக பல சந்திப்புக்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. இச்சந்திப்புக்களில் ஈடுபட்ட கட்சித்தலைவர்கள் தங்களுக்கிடையே ஒரு பொது உடன்பாட்டிற்கு இன்று வரையிலும் வந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஒரு புறம் விக்னேஸ்வரனை நோக்கிய காத்திருப்பு. இன்னொரு புறம் ஒரு தமிழ்த்தேசிய அரசியல் இயக்கத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கான முன் முயற்சிகளில் ஈடுபடாத ஒரு வெற்றிடம். இவ்விரண்டு பலவீனங்களின் பின்னணியில் ஒரு மாற்று அணிக்கான யோசனைகள் யாவும் தேர்தல் கூட்டுக்களாகவே காணப்படுகின்றன. கூட்டமைப்பைப் போல ஒரு புதிய கூட்டு. இப்பொழுது விக்னேஸ்வரன் மாற்று அணிக்கு தலைமை தாங்கமாட்டார் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்துவிட்டது. எனவே அவரைப்பற்றிய மயக்கங்கள் எதுவுமின்றி ஒருமாற்று அணியானது தனக்குரிய தலைமையை தீர்மானிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. விக்னேஸ்வரனுக்காகக் காத்திருப்பது என்பது ஏனைய தலைவர்கள் தங்களுடைய தலைமைத் தகுதியை தாங்களே குறைத்து மதிப்பிடுவதுதான். தங்களை பேராளுமைகளாக கருதாத அல்லது பேராளுமைகளாக வளர்த்தெடுக்க தயாரற்ற ஒரு போக்குத்தான். மாற்று அணி என்பதை ஒரு தேர்தல் கூட்டாகவே சிந்திப்பதுதான் இதற்குக் காரணமா?

மாறாக தமிழ்மக்களின் ஒட்டுமொத்த அரசியலைக் குறித்த ஒட்டுமொத்த வழி வரைபடத்தைக் கொண்ட ஒரு தமிழ்த்தேசிய அமைப்பை கட்டியெழுப்ப முற்பட்டால் அதற்குள்ளிருந்து புதிய தலைமைகள் துலங்கக்கூடும். அதாவது ஐன்ஸ்ரீன் கூறியது போல ஒரு பிரச்சினைக்கு எங்களால் தீர்வு காண முடியவில்லை என்றால் அப்பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கான எமது வழிமுறைகளைத்தான் நாம் மாற்றிச் சிந்திக்கவேண்டியிருக்கிறது என்று பொருள். எனவே தலைவர்களுக்காக காத்திருப்பதை விடவும் தாங்களே தலைவர்களாக மேலெழுவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சம்பந்தருக்கு வெளியே இருப்பவர்கள் சிந்திக்க வேண்டும். 2015ல் நோர்வேயில் கலாநிதி ரகுபதியைச் சந்தித்த பொழுது அவர் ஒரு பழமொழியை எனக்குச் சொன்னார். ‘யானைகளின் ஓட்டப்பந்தயம் முடிவடைந்து விட்டது. இ;பபொழுது சுண்டெலிகள் மைதானத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன’ என்று. அரங்கில் இ;ப்பொழுதுள்ள தமிழ்த்தலைவர்கள் தாங்கள் சுண்டெலிகளா? அல்லது யானைகளா? என்று நிரூபிக்கத் தேவையான ஒரு வாய்ப்பை இடைக்கால அறிக்கை வழங்கியிருக்கிறது.

http://globaltamilnews.net/archives/42346

Categories: merge-rss

சர்வதேச அவதானிப்பும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான நீதியும்

Sat, 23/09/2017 - 19:11
சர்வதேச அவதானிப்பும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான நீதியும்

 

நியூயோர்க்­கி­லி­ருந்து
ரொபட் அன்­டனி

தற்போது ஜனாதிபதி சர்வதேசத்திடம் நிதானமான மெதுவான பயணத்துக்கு ஒத்துழைப்பு கோரியுள்ளார். ஆனால் 2019 ஆம் ஆண்டாகும்போது முன்னேற்றத்தை  வெ ளிப்படுத்த வேண்டும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரி‍மை பேரவை வலியுறுத்தியுள்ளது. எனவே எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் நடைபெறவுள்ள ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவையின் 37 ஆவது கூட்டத் தொடர் இலங்கைக்கு தீர்க்கமானதாகவே அமையப்போகின்றது

 

னா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஐக்­கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் 72 ஆவது கூட்டத் தொடரில் கலந்­து­கொள்ளும் நோக்கில் அமெ­ரிக்கா வந்­துள்ள நிலையில் ஜெனி­வாவில் அமைந்­துள்ள ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேர­வை­யிலும் இலங்கை தொடர்­பாக அனல் பறக்கும் நகர்­வுகள் இடம்­பெற்­று­வ­ரு­கின்­றன.

அமெ­ரிக்­காவில் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பல்­வேறு தரப்­புக்­க­ளையும் சந்­தித்து பேச்­சு­வார்த்தை நடத்­தி­யி­ருந்தார், குறிப்­பாக அமெ­ரிக்­காவின் அர­சியல் விவ­கா­ரங்­க­ளுக்­கான செய­லாளர், தூதுவர் தோமஸ் சென்­னனை, பாகிஸ்தான் பிர­தமர் அப்­பாஸி, நேபாள பிர­தமர் பஹாதுர் டியுபா ஆகி­யோரை ஜனா­தி­பதி சந்­தித்து பேச்சு நடத்­தி­யி­ருந்தார். இந்த பேச்­சு­வார்த்­தை­க­ளின்­போது சர்­வ­தேச நிலை­மைகள் இரு­த­ரப்பு உறவு தொடர்­பாக கூடிய கவனம் செலுத்­தப்­பட்­ட­தாக தெரி­விக்­கப்­பட்­டது,

அதே­போன்று ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைன் மற்றும் ஐக்­கிய நாடுகள் பொதுச் செய­லாளர் அன்­டோ­னியோ கட்ரஸ் உள்­ளிட்­ட­வர்­க­ளையும் சந்­தித்து பேச்சு நடத்­து­வ­தற்கு ஏற்­பாடு செய்­யப்­பட்­டி­ருந்­தது.

அத்­துடன் ஜனா­தி­பதி 19 ஆம் திகதி மாலை ( அமெ­ரிக்க நேரப்­படி மாலை 5 மணி) இலங்­கையின் சார்பில் உரை­யாற்­றி­யி­ருந்தார். இதே­வேளை ஜெனிவா மனித உரிமை பேர­வையின் 36 ஆவது கூட்டத் தொடர் நடை­பெற்று­வ­ரு­கின்­றது,

ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேர­வையின் 36 ஆவது கூட்டத் தொடரில் இலங்கை தொடர்பில் எந்­த­வொரு விவா­தமும் நிகழ்ச்சி நிரலில் உள்­ள­டக்­கப்­ப­டா­வி­டினும் முதல்நாள் அமர்வில் உரை­யாற்­றிய ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைன் இலங்கை தொடர் பில் விமர்­ச­னங்­களை முன்­வைத்­தி­ருந்தார்.

அதே­போன்று 19 ஆம் திகதி மாலை நியூயோர்க்கில் ஐக்­கிய நாடுகள் பொதுச் சபை அமர்வில் உரை­யாற்­றி­யி­ருந்த ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அல் ஹுசைனுக்கு நேர­டி­யாக பதில் கூறா­வி­டினும் மறை­மு­க­மாக சில விட­யங்­களை முன்­வைத்­தி­ருந்தார்.

அந்­த­வ­கையில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்­கான நீதி, பொறுப்­புக்­கூறல் செயற்­பாடு, சர்­வ­தே­சத்தின் அக்­கறை, தாமதம் போன்­றவை தொடர்பில் ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைன் மற்றும் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன ஆகி­யோரின் கருத்து பரி­மாற்­றங்கள் அதிக விட­யங்­களை வலி­யு­றுத்­து­வ­தா­கவும் முன்­வைப்­ப­தா­கவும் அமைந்­தி­ருக்­கின்­றன.

முன்­ன­தாக கடந்த 11 ஆம் திகதி ஆரம்­ப­மான ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேர­வையின் 36 ஆவது கூட்டத் தொடரின் முதல்நாள் அமர்வில் உரை­யா­ற்­றிய செய்ட் அல் ஹுசைன் பல்­வேறு விட­யங்­களை குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார், அவற்றின் சாராம்­சத்தை இங்கு பார்ப்போம்.

அதா­வது இலங்கை அர­சாங்கம் காணா­மல்­போனோர் தொடர்­பான அலு­வ­ல­கத்தை உட­ன­டி­யாக நிறு­வ­வேண்டும் என்று அர­சாங்­கத்தை வலி­யு­றுத்­து­கின்றேன். அது­மட்­டு­மின்றி மக்­க­ளுக்­கி­டையில் நம்­பிக்­கையை கட்­டி­யெ­ழுப்பும் வேலைத்­திட்­டங்­க­ளையும் அர­சாங்கம் உட­ன­டி­யாக முன்­னெ­டுக்­க­வேண்டும்.

விசே­ட­மாக இரா­ணு­வத்­தினால் கைய­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்ள காணி­களை உட­ன­டி­யாக விடு­விக்­க­வேண்டும். பயங்­க­ர­வாத தடைச்­சட்­டத்­தினால் பதி­வு­செய்­யப்­பட்­டுள்ள வழக்­கு­களை உட­ன­டி­யாக தீர்க்­க­வேண்டும். இந்த வழக்­குகள் நீண்­ட­கா­ல­மாக தேங்­கிக்­கி­டக்­கின்­றன.

அது­மட்­டு­மின்றி பயங்­க­ர­வாத தடைச்­சட்­டத்தை உட­ன­டி­யாக நீக்­க­வேண்டும் என்றும் அதற்குப் பதி­லாக கொண்­டு­வ­ரப்­படும் சட்­ட­மா­னது சர்­வ­தேச தரத்­திற்கு அமை­வாக இருக்­க­வேண்டும் என்று அர­சாங்­கத்­திடம் கோரிக்கை விடுக்­கின்றேன். மேலும் வடக்கில் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் தொடர்ச்­சி­யாக போராட்­டங்­களை நடத்தி வரு­கின்­றனர். இதன்­மூலம் அர­சாங்­கத்தின் தாம­த­மான மறு­சீ­ர­மைப்பு நட­வ­டிக்­கை­யினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் விரக்­தி­ய­டைந்­துள்­ளனர் என்­பது தெளி­வா­கின்­றது.

அது­மட்­டு­மின்றி ஐ.நா. மனித உரிமை பேர­வையில் நிறை­வேற்­றப்­பட்ட 30/1 பிரே­ர­ணையை முழு­மை­யாக அமுல்­ப­டுத்­த­வேண்­டு­மென்று அர­சாங்­கத்தை வலி­யு­றுத்­து­கின்றேன். அத­னூ­டாக பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­மு­றையை அர­சாங்கம் உரு­வாக்கி அதன் செயற்­பா­டு­களை ஒரு கால­நேர அட்­ட­வ­ணைக்குள் செயற்­ப­டுத்­த­வேண்டும்,

இதே­வேளை இந்த செயற்­பா­டு­க­ளா­னவை ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரி­மை­பே­ர­வையை தணிப்­ப­தற்­காக முன்­னெ­டுக்கும் செயற்­பா­டு­க­ளாக வெளிக்­காட்­டப்­ப­டக்­கூ­டாது. மேலும் இலங்­கை­யா­னது சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்டம் மற்றும் சர்­வ­தேச மனித உரிமை சட்­டங்கள் மீறப்­பட்­ட­தாக கூறப்­படும் விட­யத்தில் நம்­ப­க­ர­மான பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­மு­றையை முன்­னெ­டுக்­கா­விடின் இந்த விவ­காரம் சர்­வ­தேச நியா­யா­திக்­கத்தை நோக்கிப் பய­ணிக்கும்.

இவ்­வாறு ஒரு­வ­கை­யான கடும் தொனியில் ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைன் இலங்கை தொடர்பில் கருத்து வெளியிட்­டி­ருந்தார். காரணம் கடந்த அர­சாங்­கத்தின் போது இலங்கை மீது கடும் அழுத்­தங்­களை ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவை பிர­யோ­கித்து வந்­தது.

எனினும் 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன தலை­மை­யி­லான அர­சாங்கம் உரு­வாக்­கப்­பட்­டதும் நிலைமை மாறி­யது. தலை­கீ­ழாக மாறி­யது என்றே கூறலாம். குறிப்­பாக இலங்கை மீது அழுத்­தங்­களை பிர­யோ­கித்து வந்த ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவை 2015 ஆம் ஆண்­டுக்கு பின்னர் புதிய அர­சாங்­கத்­துக்கு ஆத­ரவு வழங்கும் போக்கை கடைப்பிடிக்க ஆரம்­பித்­தது.

காரணம் புதிய அர­சாங்கம் சர்­வ­தேச சமூ­கத்­துக்கும் ஐக்­கிய நாடுகள் சபைக்கும் வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­களே அதற்கு கார­ண­மாகும். அத்­துடன் இலங்­கை­யா­னது பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­மு­றையில் சில அடிப்­ப­டை­யான விட­யங்களை செய்­ய­வேண்டும் என்று வலி­யு­றுத்தி 2015 ஆம் ஆண்டு ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேர­வையில் பிரே­ரணை ஒன்றும் நிறை­வேற்­றப்­பட்­டது.

அந்த பிரே­ர­ணைக்கு இலங்கை அர­சாங்­கமும் இணை அனு­ச­ரணை வழங்­கி­யி­ருந்­தது.அது மட்­டு­மின்றி உண்­மையை கண்­ட­றிதல், நீதியை நிலை­நாட்­டுதல் நட்­ட­ஈடு வழங்­குதல் மற்றும் மீள்­நி­க­ழாமை ஆகிய நான்கு விட­யங்­களின் அடிப்­ப­டையில் பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­மு­றையை முன்­னெ­டுப்­ப­தாக இலங்கை அர­சாங்கம் வாக்­கு­று­தியும் வழங்­கி­யது,

குறித்த 2015 ஆம் ஆண்டு பிரே­ர­ணையில் பொறுப்பு கூறல் பொறி­மு­றை­யா­னது சர்­வ­தேச நீதி­ப­தி­களின் பங்­க­ளிப்­புடன் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­ட­வேண்டும் என்று வலி­யு­றுத்­தப்­பட்ட நிலையில் இலங்கை அந்த கோரிக்­கையை நிரா­க­ரித்­தது. எனினும் அர­சாங்கம் நம்­ப­க­ர­மான பொறி­மு­றையை முன்­னெ­டுக்கும் என்ற நம்­பிக்­கையில் ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவை இந்த விட­யத்தில் சற்று தளர்வு போக்கை கையாண்­டது.

இந்­நி­லையில் 2015 ஆம் ஆண்டு புதிய ஆட்சி மலர்ந்து இரண்­டரை வரு­டங்கள் முடிந்து விட்ட நிலையில் பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­முறை செயற்­பாட்டில் முன்­னேற்றம் இல்­லா­ததன் கார­ண­மா­கவே ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைனின் கார­சா­ர­மான விமர்­சனம் இலங்கை தொடர்பில் வந்­தி­ருக்கும் என்று கூறப்­ப­டு­கின்­றது.

இது இவ்­வாறு இருக்க ஐக்­கிய நாடுகள் பொதுச் சபை ‍அமர்வில் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன உரை­யாற்­றி­ய­போது மறை­மு­க­மாக சில விட­யங்­களை முன்­வைத்­தி­ருந்தார். ஜனா­தி­பதி கூறிய சில விட­யங்களை பார்ப்போம்.

நாட்டில் மீண்டும் யுத்தம் ஏற்­ப­டாமல் இருப்­ப­தற்­கா­கவும் மனித உரி­மை­யையும் சுதந்­தி­ரத்­தையும் பலப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கா­கவும் அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் செயற்­படும் இலங்கை அர­சாங்­கத்­துக்கு ஐக்­கிய நாடுகள் சபையும் சர்­வ­தேச சமூ­கமும் ஒத்­து­ழைப்பு வழங்­க­வேண்டும்.

அத்­துடன் 30 வருட யுத்­தத்­தினால் ஏற்­பட்ட பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு மெது­வான பய­ணத்­துடன் தீர்­வு­காண்­ப­தற்கு ஐக்­கிய நாடுகள் சபையும் சர்­வ­தேச சமூ­கமும் உத­வ­வேண்டும். விரை­வான பயணம் ஆபத்­துக்­களை ஏற்­ப­டுத்தும் என்­பதால் மெது­வான பய­ணத்­துக்கு உதவி வழங்­கு­மாறு சர்­வ­தே­சத்தை கோரு­கின்றேன் .

சில இன­வாத சக்­திகள் 30 வருட கால பிரச்­சி­னைக்கு மிக அவ­ச­ர­மான மற்றும் குறு­கி­ய­கால தீர்­வு­களை எதிர்­பார்க்­கின்­றனர். ஆனால் எனது அர­சாங்கம் ஜன­நா­ய­கத்­தையும் மனித உரி­மை­யையும் சுதந்­தி­ரத்­தையும் பலப்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு அர்ப்­ப­ணிப்­புடன் செயற்­ப­டு­கின்­றது

இதே­வேளை ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேர­வை­யினால் இலங்கை மீது குற்­றச்­சாட்­டுக்­களும் முன்­வைக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. அத்­துடன் பிரே­ர­ணை­களும் முன்­வைக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. அந்த பிரே­ர­ணை­க­ளையும் யோச­னை­க­ளையும் சாத­க­மாக பரி­சீ­லிப்­ப­தற்கு இலங்கை அர­சாங்கம் தயா­ராக இருக்­கின்­றது.

இவ்­வாறு ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பொறுப்­புக்­கூறல் பொறி­முறை தொடர்­பா­கவும் சில விட­யங்­களை குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார். அந்­த­வ­கையில் பார்க்­கும்­போது ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் ஐக்­கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணை­யாளர் செய்ட் அல் ஹுசைனும் இந்த விட­யங்கள் குறித்து தமது நிலைப்­பா­டு­களை பரி­மா­றிக்­கொண்­டுள்­ளதை காண முடி­கின்­றது. இவை எந்­த­ளவு தூரம் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­க­ளுக்கு நீதியை நிலை­நாட்­டு­வதில் தாக்கம் செலுத்­தப்­போ­கின்­றன என்­ப­த­னையும் இங்கு பார்க்­க­வேண்டும்.

அது­மட்­டு­மின்றி இன்று சனிக்­கி­ழமை ஜனா­தி­ப­திக்கும் ஐக்கிய நாடுகள் செய­லாளர் நாயகம் அன்­டோ­னியோ கட்­ர­ஸுக்கும் இடையில் முக்­கிய சந்­திப்பு ஐக்­கிய நாடுகள் தலை­மை­ய­கத்தில் நடை­பெ­ற­வுள்­ளது. இந்த சந்­திப்­பின்­போதும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் நிலைமை தொடர்பில் கலந்­து­ரை­யா­டப்­படும் என்று எதிர்­பார்க்­கப்­ப­டு­கின்றது,

இவ்­வாறு பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் பிரச்­சி­னைகள் சர்­வ­தேச மட்­டத்தில் பேசப்­ப­டு­கின்­றதே தவிர அந்த மக்­க­ளுக்கு இது­வரை நீதி நிலை­நாட்­டப்­ப­ட­வில்லை. யுத்தம் முடி­வ­டைந்து எட்டு வரு­டங்கள் கடந்­து­விட்­ட­போ­திலும் இது­வரை காணா­ம­லாக்­கப்­பட்­ட­வர்­களின் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு தீர்­வு­கா­ணப்­ப­ட­வில்லை.

தமது அன்­புக்­கு­ரி­ய­வர்­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பது தெரி­யாமல் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் காத்­துக்­கொண்­டி­ருந்த நிலையில் தற்­போது பொறு­மை­யி­ழந்து வீதியில் இறங்கி போராட ஆரம்­பித்­துள்­ளனர்.

அர­சாங்கம் ஏதா­வது ஏற்­றுக்­கொள்­ளத்­தக்க பொறி­மு­றையை முன்­னெ­டுத்து காணாமல் போனோரின் உற­வு­க­ளுக்கு உண்­மையை வெ ளிப்­ப­டுத்­த­வேண்­டிய தேவை காணப்­ப­டு­கின்­றது. ஆனால் அந்த விடயம் இது­வரை இடம்­பெ­ற­வில்லை. இத­னால்தான் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் விரக்தி நிலைக்கு சென்­றுள்­ளனர்.

ஜனா­தி­ப­தியின் பார்­வையில் அவரின் கூற்று சரி­யாக இருக்­கலாம். அதா­வது இன­வாத சக்­திகள் இந்த நல்­லி­ணக்கம் மற்றும் பொறுப்­புக்­கூறல் விவ­கா­ரத்­தைக்­கொண்டு ஆட்­சியை மாற்­றி­வி­டுமா என்ற சவால் ஏற்­பட்­டுள்­ளது. எனவே அர­சாங்­கத்தின் தலைவர் என்ற வகையில் ஜனா­தி­பதி இந்த நிலை­மை­களை கருத்­திற்­கொண்டு கருத்­துக்­களை வெ ளியி­ட­வேண்டும். அதற்­கான பொறுப்பு அவ­ருக்கு உள்­ளது.

ஆனால் அர­சாங்கம் உள்­ளிட்ட அனைத்து தர­ப்­பி­னரும் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் நிலை குறித்து சிந்­திக்­க­வேண்டும். குறிப்­பாக நிலை­மை­களை கு ழப்பும் இன­வாத சக்­திகள் இது குறித்து சிந்­திக்­க­வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மாகும். ஜனா­தி­பதி மெது­வான பய­ணத்தை முன்­னெ­டுக்க சர்­வ­தே­சத்தின் அனு­ம­தியை கோரு­வ­தற்கு கார­ண­மான இன­வாத சக்­திகள் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் படும் வேத­னைகள் குறித்து சிந்­திக்­க­வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மாகும்.

ஒரு முறை யாழ்ப்­பா­ணத்­துக்கு விஜயம் செய்தி­ருந்த ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன அங்கு நலன்­புரி நிலை­யங்­களில் வாழும் மக்­களின் அவல நிலையை நேரில் கண்­டி­ருந்தார்.அப்­போது அந்த மக்­களின் காணிகள் மீள்­வ­ழங்­கப்­ப­ட­வேண்டும் என்­ப­தனை வலி­யு­றுத்­திய ஜனா­தி­பதி அதனை ‍எதிர்ப்­ப­வர்கள் அந்த மக்களின் அவல நிலையை நேரில் வந்து பார்க்கவேண்டும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

எனவே பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படவேண்டும் என்றும் அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அநீதிகளுக்கு நீதி வழங்கப்படவேண்டும் என்றும் தலைவர்களும் உணர்கின்றனர். ஆனால் நீதி வழங்குவதில் தயக்கமும் தாமதமும் நிலவுகின்றது.

தற்போது ஜனாதிபதி சர்வதேசத்திடம் நிதானமான மெதுவான பயணத்துக்கு ஒத்துழைப்பு கோரியுள்ளார். ஆனால் 2019 ஆம் ஆண்டாகும்போது முன்னேற்றத்தை வெ ளிப்படுத்தவேண்டும் என்று ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரி‍மை பேரவை வலியுறுத்தியுள்ளது.

அதுமட்டுமின்றி எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் நடைபெறவுள்ள ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமை பேரவையின் 37 ஆவது கூட்டத் தொடரும் இலங்கைக்கு தீர்க்கமானதாகவே அமையப்போகின்றது. அதன்போது இலங்கை எவ்வாறு 2015 ஆம் ஆண்டு பிரேரணையை அமுல்படுத்துகின்றது என்பது தொடர்பில் இடைக்கால அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்படவேண்டும்,

எனவே சர்வதேசம் அனைத்தையும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றது. ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன இனவாத சக்திகளின் சவால்களை முறியடித்து பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதியை வழங்க முன்வரவேண்டும். அதில்தான் பல்வேறு எதிர்பார்ப்புக்களுக்கு மத்தியில் 2015 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட நல்லாட்சி அரசாங்கம் அர்த்தமுள்ளதாக அமையும்.  

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-09-23#page-3

Categories: merge-rss

சீனாவின் பட்டுப்பாதை முக்கியத்துவம் யாது?

Sat, 23/09/2017 - 16:54
சீனாவின் பட்டுப்பாதை முக்கியத்துவம் யாது?

 

ஐயம்பிள்ளை  தர்மகுலசிங்கம் 
(இளைப்பாறிய  பணிப்பாளர், இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சு.)

 

சீனாவின் பட்டுப்பாதை எனும் திட்டமானது, சீன ஜனா­தி­பதி லீ ஜின்பிங்கின் எண்ணத்தில் உருவானதாகும். மக்கள் சீனாவை தரை, கடல் இணைப்­புக்கள் மூலம் ரதஷ்யா, மங்­கோ­லியா, துருக்கி, சிங்­கப்பூர், பாகிஸ் தான், பங்­க­ளாதேஷ், இந்­தியா, மியன்மார், ஆபி­ரிக்கா என ஆசியா, ஐரோப்பா, ஆபி­ரிக்கக் கண்டம் என்­ற­ வ­கையில் 65 நாடு­ களை இணைக்­கின்­றது. இத்­திட்டம் இரு பகு­தி­களை உள்­ள­டக்­கி­யது. தரைப்­ப­குதி Silk road economic belt என்றும் சமுத்­திரப் பகுதி Maritime silk road எனவும் அழைக்­கப்ப டு­கின்­றது. 2017 வைகாசி, 14 15 ஆம் திக­தி­களில் பீஜிங்கில் உத்­தி­யோகபூர்­வ­மாக இத் திட்டம் ஆரம்­பித்து வைக்­கப்­பட்­டது. இத்­திட்டம் பற்றி முதன் முத­லாக ஐப்­பசி 2013 இல் சீன ஜனா­தி­பதி உல­குக்கு அறி­வித்தார். இத்­திட்டம் பொரு­ளா­தார விருத்­தியை அடிப்­படை நோக்­க­மாகக் கொண்­ட­தாகும். 

ஆரம்ப உரையில் சீன ஜனா­ தி­பதி பூகோள பொரு­ளா­தார வளர்ச்­சியில் காப்புக் கொள்­கைகள் வேண்டாம், பூகோ­ள­ம­ய­மாக்­கலின் நன்­மை­களை பயன்­ப­டுத்தி பொரு­ ளா­தார விருத்தி என்ற இலக்கை நோக்கி பய­ணிக்­கலாம். உலகப் பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டி­யி­லி­ருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்­டிய பாடமும் இதுதான். ஆசிய பசுபிக் பொரு­ளா­தார கூட்­டு­றவு, ஆசியா ஆபி­ரிக்கா ஒன்­றியம், ஐரோப்­பிய ஒன்­றியம் போன்ற அமைப்­புக்­களின் அபி­வி­ருத்திக் கொள்­கை­களை ஒருங்­கி­ணைத்து செயற்­ப­டு­வது அவ­சியம் என்றார். அய­லாரை வறி­ய­வ­ராக்கும் கொள்­கை­களை நிரா­க­ரிக்க வேண்டும். இந்த மா­நாட்டில் கலந்து கொண்ட இலங்கை பிர­தமர் இப்­பி­ராந்­தி­யங்­களில் இரா­ணுவ தொடர்­பு­க­ளற்ற சமா­தான உற­வு­களை மேம்­ப­டுத்த இத்­திட்டம் அவ­சியம். பல்­பக்க வர்த்­தக உற­வுகள் மூலம் அபி­வி­ருத்தி சாத்­தியம். இலங்கை, இந்து சமுத்­தி­ரத்தில் கேந்­திர மைய­மாக அமைந்­துள்­ளதால் இலங்கை இத்­திட்­டத்தின் மூலம் பய­ன­டைய வாய்ப்­புண்டு. Financial city இத்­திட்­டத்தின் ஒரு பகு­தி­. இத்­திட்­டத்தில் உள்­ள­டங்­கிய நாடுகள் கூட்­டாக செயற்­பட்டால் இலக்­கு­களை அடை­யலாம் என்றார். 

OBOR என்­கின்ற சமுத்­தி­ர­பாதை பெருந்­திட்டம் ஆறு பெரு­வா­சல்­க­ளையும் (corridors) ஒரு கடல் பட்டுப் பாதை­யையும் உள்­ள­டக்­ கி­ய­தாகும். ஆறு பெரு வாசல்­களும் மேற்கு சீனா­வி­லி­ருந்து மேற்கு ரஷ்யாவுக்கும் வட­சீ­னா­வி­லி­ருந்து கிழக்கு ரஷ்யாவுக்கும் மேற்கு சீனா­வி­லி­ருந்து துருக்­கிக்கும் தென் சீனா­வி­லி­ருந்து சிங்­கப்­பூ­ருக்கும் தென் சீனா­வி­லி­ருந்து மியன்­மா­ருக்கும், தென்­மேற்கு சீனா­வி­லி­ருந்து பாகிஸ்­தா­னுக்கும் செல்­கின்­றன. இந்து ஆறு பெரு­வா­சல்­க­ளுடன் கடல் பட்­டுப் பா­தையும் வேறாக செல்­கி­றது. இக்­கடல் பட்­டுப்­பாதை சிங்­கப்பூர் ஊடாக மெதித்­தி­ரே­னி யன் பகு­திக்கு செல்­கி­றது. 

இம்­ம­ா­நாட்டில் 65 நாடு­களின் பிர­தி­நி­தி கள் (29 அரச தலை­வர்கள் உட்­பட) பங்­கு­பற்­றி னர். தேர்தல் சம­யத்தில் சீனா­வுக்கு எதி­ரான கருத்­துக்­களை உரத்து பேசிய அமெரிக்க அதிபர் ட்ரம்ப் உயர்­கு­ழுவை இம்­ம­ா­நாட்­டிற்கு அனுப்­பினார். ஆசிய பிராந்­தி­யத்தில் இரண்டு பிராந்­திய பல­மான நாடுகள் இந்­தியா, ஜப்பான் பங்­கு­பற்­ற­வில்லை. இத்­திட்­டத் 

தின் அம்­ச­மாக பாகிஸ்­தா­னுக்கு ஊட­றுத்து செல்லும் பாதை (China - Pakistan economic corridor) பாகிஸ்­தானின் கட்­டுப்­பாட்­டி­லுள்ள காஷ்மீர் பகு­திக்­குள்­ளாகச் செல்­கின்­றது. இப்­ப­குதி தனக்கு சொந்­த­மா­ன­தென இந்­தியா உரிமை கோரு­கி­றது. இந்த அடிப்­ப­டையில் இந்­தியா தனது எதிர்ப்பை காட்­டு­மு­க­மாக பங்­கு­பற்­ற­வில்லை. ஐ.நா.சபை, IMF உல­க­வங்கி தலை­வர்­களும் பங்­கு­பற்­றினர். பிரிட்டன், EU நாடுகள். அவுஸ்­தி­ரே­லியா உட்­பட 65 நாடுகள் பங்­கு­பற்­றின.

OBOR இன் பொரு­ளா­தார சிறப்­பி­யல்­புகள்

சீனாவைப் பொறுத்­த­ளவில் இத்­திட்டம் உட்­கட்­ட­மைப்­பு­ வ­ச­தி­களில் காணப்­படும் பெரும் இடைவெளிகளை நிவர்த்தி செய்­வ­தாகும். மொத்­த­மாக 50 பில்­லியன் டொலர் பெறு­ம­தி­யான உட்­கட்­ட­மைப்பு வச­தி­களை அமைப்­ப­தற்கும் மேம்­ப­டுத்­து­வ­தற்கும் சீனா

வால் ஒதுக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. இதன் மூலம் துரித பொரு­ளா­தார அபி­வி­ருத்­தியே இலக்­காகும். இப்­பொ­ரு­ளா­தார துரித அபி­வி­ருத்தி முற்­கூ­றப்­பட்ட ஆறு பெரு­வா­சல்­க­ளையும் கடல் பட்­டுப்­பாதை நாடு­க­ளிலும் துரித பொரு­ளா­தார விருத்தி ஏற்­பட வழி­கோலும். ஏறத்­தாழ 900 பில்­லியன் டொலர் அடுத்த 10 ஆண்­டு­களில் சீனாவால் முத­லீடு செய்­யப்­படும். சம்பந்­தப்­பட்ட நாடு­க­ளுக்கு கடன் அடிப்­ப­டையில் நிதி வழங்­கப்­படும். இதன் கார­ண­மா­கவே ஆசிய ஐரோப்­பிய தலை­வர்கள் இத்­திட்­டத்தை வர­வேற்­றுள்­ளனர். பட்­டுப்­பாதை புதிய சர்­வ­தேச நிதி முறை­மை­யென்றும் உட்­கட்­ட­மைப்பு வச­தி­களால் ஊக்­கப்­ப­டுத்­தப்­படும் பொரு­ளா­தார விருத்­திக்கும், உண்­மை­யான சொத்­துக்­களின் வளர்ச்­சிக்கும் பெரும் அக்­கறை காண்­பிக்­கப்­ப­டு­கி­றது என பாராட்­டி­யுள்­ளனர். Global Times என்னும் சர்­வ­தேச புகழ்­வாய்ந்த பத்­தி­ரிகை OBOR விட­யங்­க­ளுக்கு தனி­யா­ன­தொரு பிரிவை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

சீனா பிறெற்­றன்வுட் (BRETTON WOOD) நிதி நிறு­வ­னங்­க­ளான உலக வங்கி, சர்­வ­தேச நாணய நிதியம் ஆகி­ய­வற்­றுடன் ஒத்­து­ழை த்து வந்­த­தா­யினும் இவ்­விரு பூலோக நிதி நிறு­வ­னங்­களும் பூகோள இலக்­கு­களை எய்­து­வதில் தாம­தித்­துள்­ளன. வறுமை ஒழிப்பு, நிலைத்­தி­ருக்கும் அபி­வி­ருத்தி, எல்லாம் உள்­ள­ட ங்­கிய அபி­வி­ருத்தி இலக்­குகள் இன்னும் வெறும் இலக்­கு­க­ளா­கவே உள்­ளன. உலக வங்கி, சர்­வ­தேச நாணய நிதி நிறு­வ­னங்­களின் சீர்­தி­ருத்­தங்கள் மந்­த­க­தியில் நடை­போ­டு­கின்­றன. 

65 நாடு­களின் அபி­வி­ருத்­திக்கும் இத்­திட்டம் உதவும். அமெரிக்க பொரு­ளா­தார, ஐரோப்­பிய பொரு­ளா­தா­ரங்கள் அண்மைக் காலங்­களில் எதிர்­கொண்ட பொரு­ளா­தார நெருக்­க­டி­களின் பின்னணியில் OBOR முக்­கி­யத்­துவம் பெறு­கின்­றது. இத்­திட்டம் சீன எல்­லை­க­ளுக்­கப்பால் செல்­கி­றது. இத்­திட்டம் வெறு­மனே ஒரு வெளிநாட்டுக் கொள்

­கையில் மாற்றம் ஏற்­ப­டுத்தும் எனக் கூற முடி­யாது. அதற்கு அப்பால் பார்க்க வேண்டும். இத்­திட்டம் ஒரு பொரு­ளா­தார அம்­சத்தை உள்­ள­டக்­கிய கொள்கை மூலோ­பாய நகர்வு எனக் குறிப்­பிட்டு சீனா 1949 சோச­லிச புரட்­சிக்கு பின்னர் நிகழும் பிர­தான நிகழ்­வாக OBOR கரு­தப்­ப­டு­கி­றது. சீனாவின் உள்­நாட்டு பொரு­ளா­தார செழிப்­புக்கும் வேலை­வாய்ப்பு உரு­வாக்­கத்­துக்கும் OBOR பெரும் பங்­காற்றும். மேம்­பா­ட­டையும் இரு­த­ரப்பு, பல்­த­ரப்பு வர்த்­த­கத்­தூ­டாக இது நிகழும். WB, IMF, ADB போன்ற சர்­வ­தேச வங்­கி­களால் மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட பொரு­ளா­தார நிதி உத­வி­க­ளி­லி­ருந்து OBOR திட்ட உத­விகள் வேறு­பட்­டவை. நிபந்­த­னைகள் குறைந்­தவை. தலை­யீ­டுகள் குறைந்­தவை. ஆபி­ரிக்க நாடு­க­ளான அங்­கோலா, எதி­யோப்­பியா, சூடான் கொங்கோ ஆகிய நாடுகள் சீனாவின் கடன்­க ளில் தங்­கி­யுள்­ளன. சுதந்­திர வர்த்­தகம் ழுடீ­OBOR அடிப்­ப­டை­யா­னது. 

OBOR இன் அர­சியல் முக்­கி­யத்­துவம்

OBOR பெருஞ் செல்­வத்தை முத­லீடு செய்­கி­றது. 65 நாடுகள் சம்­பந்­தப்­ப­டு­கின்­றன. OBOR மூன்று கண்­டங்­களை ஊட­றுத்து செல்­கி­றது. அபி­வி­ருத்­தி­ய­டைந்த நாடுகள் உட்­பட அபி­வி­ருத்­தி­ய­டைந்­து­வரும் நாடு

கள் பெரும்­பான்­மை­யாகும். USA, USSR பனிப்போர் காலத்தில் அர­சியல், பொரு­ளா­தார, இரா­ணுவ வல்­ல­மை­க­ளுடன் புவிசார் அர­சியல் கார­ணங்­களால் ஏனைய நாடு­களில் செல்­வாக்கு செலுத்­தின. இன்று உலக பலம் பொருந்­திய பிராந்­திய நாடுகள் பிராந்­தி­யங்­க­ளிலும் செல்­வாக்கு செலுத்­து­கின்­றன. இப்­பின்னணியில் சீனாவின் OBOR ஆராய வேண்டும். சீனாவின் பெரு­நிதி இந்­நா­டு­களின் அபி­வி­ருத்­திக்கு, உட்­கட்­ட­மைப்பு மேம்­பாட்­டுக்கு, தேசிய வரவு செலவு திட்­டங்­களுக்கு பெரும் உத­வி­யாக அமையப் போகின்­றன. OBOR பொரு­ளா­தாரம் ஊடாக சீனா­வுக்கு அர­சியல் மேலா­திக்­கத்தை வழங்கப் போகின்­றது. அமெரிக்க அதி­பரின் தேர்தல் பிர­சா­ரமும் பின்னர் சீனாவை பாராட்­டு­வதும் நல்ல உதா­ர­ண­மாகும். வர­லாறு எமக்கு கற்­றுத்­தந்த பாடம். ஒரு நாடு பல­ம­டையும் போது அதன் செல்­வாக்கு விஸ்­த­ரிப்பு எல்­லை­களை தாண்­டு­கி­றது. உள்­வி­வ­கா­ரத்தில் தலை­யி­டாமை, வெளிப்­ப­டைத்­தன்மை, அதி­க­ரித்த வர்த்­தகம் ஆகிய சீனாவின் அறி­விப்­புக்கள் கவர்ச்­சி­க­ர­மா­க­வுள்­ளன. OBOR திட்டம் பல­வந்த செயற்­பா­டு­களோ அல்­லது இரா­ணுவ நலன்­களோ அடங்­கிய திட்­ட­மல்ல என சீனா வெளிப்­ப­டை­யாக கூறு­கின்­றது.

இப் பெருந்திட்டம் அமெரிக்காவின் முழு மு­யற்­சியால் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்ட Trans pacific Partnership, Transatlantic Trade and Investment Partnership திட்­டங்­களை விட சாராம்­சத்­திலும் உள்­ள­டக்­கத்­திலும் வேறு­பட்­ட­தாகும். பசுபிக் சுற்று வட்ட கூட்டுறவு அத்­தி­லாந்திக் சுற்று வட்ட வர்த்­தக முத­லீட்டு திட்டம் இரண்­டுமே வர்த்­தக ஒப் பந்­தங்­க­ளாகும். உலக வர­லாற்றில் மிகப் பெரிய வர்த்­தக ஒப்­பந்­த­மாகும். இத்­திட்­டத்தில் அமெரிக்கா, அவுஸ்­தி­ரே­லியா. கனடா, சிலி, ஜப்பான், மலே­சியா, மெக்­சிகோ, நியூ­சி­லாந்து, பேரு, சிங்­கப்பூர், வியட்நாம் ஆகிய நாடுகள் அங்­கத்­துவம் வகிக்­கின்­றன. இந்த ஒப்­பந்தம் 4/2/2016 இல் கைச்­சாத்­தி­டப்­ 

பட்­டது. இன்னும் அமு­லாக்­கத்­திற்கு வர­வில்லை. தற்­போது அமெரிக்கா அமைப்­பி­லி­ருந்து வில­கி­விட்­ட­தனால் எதிர்­காலம் கேள்­விக்­கு­றி­யா­கி­யுள்­ளது. ஆனால் இல்லாமலே திட்­டத்தை முன்­னெ­டுக்க வேண்டும் என ஏனைய நாடுகள் தீவி­ர­மாக முயற்­சிக்­கின்­றன. இரண்­டா­வ­தான திட்டம் அமெரிக்கா ஐரோப்­பிய ஒன்றியத்துக்கு­மி­டையில் செய்­ய­வுள்ள ஒப்­பந்­த­மாகும். தற்­போது பேச்­சு­வார்த்­தைகள் நடை­பெற்றுக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. ஒப்­பந்தம் இன்னும் கைச்­சாத்­தா­க­வில்லை. இவ்­வி­ரண்டு ஒப்­பந்­தங்­க­ளும், ­திட்­டங்­களும் கட்­டுப்­பா­டற்ற சுதந்­திர வர்த்­த­கத்தை ஊக்­கு­விக்­கின்­றன.

OBOR விரி­வான பல இலக்­கு­களை கொண்­டது. OBOR திட்­டமும் AIIB எனும் ஆசிய உட்­கட்­ட­மைப்பு முத­லீட்டு வங்கியும் இணைந்து செயல்­ப­டு­வன. AIIB இன் முத­லீடு 1400 பில்­லியன் வரையில் காணப்­ப­டு­கின்­றது. சீனாவில் இன்னும் 18 கோடி மக்கள் வரையில் வறு­மை­யி­லி­ருந்து மீட்­கப்­பட வேண்­டி­யுள்­ளது. பின்­தங்­கிய பிர­தே­சங்கள் அபி­வி­ருத்தி செய்­யப்­பட வேண்­டி­யுள்­ளது. சீனாவில் ஊழல் பெரும் பிரச்­சி­னை­யா­கி­விட்­டது. வரு­மான பகிர்வில் ஏற்­றத்­தாழ்­வுகள் காணப்­ப­டு­கின்­றன. முதியோர் சனத்­தொகை, சேத­மாகும் சுற்­றாடல் ஆகி­யவை சீனா முகம் கொடுக்கும் பிரச்­சி­னைகள் என கூறலாம். OBOR உள்­நாட்டு உற்­பத்தி, அதி­க­ரித்த சர்­வ­தேச வர்த்­தகம் சீனா­வுக்கும் ஏனைய நாடு­க­ளுக்கும் பரஸ்­பர நன்­மைகள் எடுத்­து­வரும் என பொரு­ளா­தார அறி­ஞர்கள் எதிர்­பார்க்­கின்­றனர். சீன பொரு­ளா­தாரம் முன்­னைய ஆண்­டு­களில் ஏற்­று­மதி அடிப்­படை வளர்ச்­சிக்கு முக்­கி­யத்­துவம் கொடுத்து தற்­போது நுகர்­வுக்கும் வெளிநா­டு­களில் முத­லீடு செய்­வ­தற்கும் முக்­கி­யத்­து­வ­ம­ளிக்­கி­றது.

2008 க்கு பின்­ன­ரான உலக பொரு­ளா­தார நெருக்­கடி மேற்கு நாடு­களின் பொரு­ளா­தார வல்­ல­மை­களை பல­வீ­னப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளன. ஆகையால் அபி­வி­ருத்­தி­ய­டைந்­து­வரும் நாடு­ களில் முத­லீடு செய்யும் ஆற்­ற­லையும் குறைத்­துள்­ளது. அமெ­ரிக்­காவில் சீன முத­லீ­டு­க­ளினால் இயங்கும் பல கம்­ப­னி­களில் அமெ­ரிக்­காவில் 80000க்கு மேற்­பட்­ட­வர்கள் நேரடி தொழிலில் ஈடு­பட்­டுள்­ளனர். தற்­போது 46 பில்­லியன் டொலர் முத­லீ­டுகள் அமெரிக்காவில் உள்­ளன. 2020 இல் 100 – 200 மில்­லியன் டொலர் வரை அதி­க­ரித்து 2 இலட்­சத்­தி­லி­ருந்து 4 இலட்சம் அமெ­ரிக்­கர்­க­ளுக்கு வேலை­வாய்ப்பு கிடைக்­கு­மென எதிர்­பார்க்­கப்­ப­டு­கின்­றது. அமெ­ரிக்கா சீனா­வின் பொரு­ளா­தார உறவுகளை தட்டிக்கழிக்க முடியாது 

உற­வு­களை தட்­டிக்­க­ழிக்க முடி­யாது

OBOR/ AIIB முகம் கொடுக்கும் சவால்களைப் பார்ப்போம். அமெரிக்காவும் ஜப்பானும் AIIB இல் முதலீடு செய்வது பற்றி உறுதியான முடிவு எதுவும் எடுக்கவில்லை. அமெரிக்கா, ஜப்பான் முதலீடு இல்லா விடினும் AIIB இயங்குவதில் பிரச்சினை எதுவும் கிடையாது. ஆனால் இரண்டு நாடுகளும் முதலீடு செய்தால் AIIB இன் மதிப்பு, அந்தஸ்து உயர வாய்ப்பு உண்டு. 

OBOR இன் ரயில பாதை 81000 கிலோ மீற்றருக்கு அதிகமானது. இந்த புகை யிரத பாதை தற்போதைய உலக புகையிரத மொத்தப் பாதையை விடவும் அதிகமா னது. இப்பாதையை பாதுகாப்பது பிரச்சினை யாக அமையலாம். பயங்கரவாத அச்சுறுத்த லினால் பாகிஸ்தானில் பாதையை பாதுகாக்க முடியுமா என்பது பற்றி ஐயப்பாடாக உள்ளது. 

ஆசிய அபிவிருத்தியடைந்துவரும் நாடு கள் OBOR கடன்களை ஒழுங்காக மீளசெலுத்துமா என்பதும் நிச்சயமற்றதொன் றாகவுள்ளது. தற்போது சீனாவின் மெதுவான பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்துவரும் அந் நிய செலாவணி கையிருப்புOBOR, AIIB திட்ட ங்களுக்கு தொடர்ந்து நிதியீட்டம் செய்ய முடியுமா என்ற கேள்வியும் முன்வைக் கப்படுகிறது. சில ஊடகங்கள் இலங்கையிலும் வெளி நாடுகளிலும் சீன ஆதிக்கம், விஸ்தரிப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் சீனா அச்சுறுத்தல் சக்தி யாக உருவாகும் ராஜதந்திரமாக செயல்படுவ தாக கூறுகின்றன. அத்துடன் பிரித்தானிய சாம்ராச்சியமும் ஐரோப்பிய வல்லரசுகளும் அமெரிக்காவும் உலகின் பல நாடுகளையும் காலனித்துவம் செய்த ஞாபகங்களே சீனாவின் பட்டுப்பாதை பற்றிய சந்தேகத்திற்கு காரண மாகும் என்றுணர்ந்து கூறலாம்.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-09-23#page-9

Categories: merge-rss

உயர்நீதிமன்றின் தீர்ப்பும் அரசாங்கத்தின் அச்சமும்

Sat, 23/09/2017 - 15:41
உயர்நீதிமன்றின் தீர்ப்பும் அரசாங்கத்தின் அச்சமும்

 

தேசிய அர­சாங்­க­மா­னது பத­விக்கு வந்த காலத்­தி­லி­ருந்து எந்­த­வொரு தேர்­த­லையும் நடத்த முன்­வ­ர­வில்லை. உதா­ர­ண­மாக இலங்­கை­யி­லுள்ள 335 உள்­ளூ­ராட்சி அமைப்­பு­க­ளுக்­கான தேர்தல் நடத்­தப்­பட வேண்­டிய காலம் இரண்டு வருட காலத்­துக்கு மேலா­கியும் அவற்றை நடத்­து­வ­தற்­கான எந்­த­வி­த­மான முயற்­சி­க­ளையும் மேற்­கொள்­ள­வில்லை. ஏன் தேர்­த­லுக்கு முகங்­கொ­டுக்க இந்த அரசு தயங்­கு­கின்­றது என்ற சூட்­சுமம் இன்னும் புரி­யாத புதி­ரா­கவே இருக்­கின்­றது. 

 

“நீதித்­து­றை­யா­னது 20 ஆவது திருத்தம் தொடர்­பாக தமது கட­மையை உச்­ச­ளவில் செய்­துள்­ளது. இது இலங்கை நீதித்­துறை வர­லாற்றில் உச்­ச­ள­வி­லான பதி­வா­கவும், தீர்ப்­பா­கவும் மதிக்­கப்­படும்” இவ்­வா­றா­ன­தொரு கருத்தை பல அர­சியல் தலை­வர்கள் வெளி­யிட்­டுள்­ளனர்.

20 ஆவது சட்ட மூலத்தின் செயற்­பாட்டு சரத்­துக்கள் அனைத்தும் அர­சியல் அமைப்­புக்கு முர­ணா­னது. இச் ­சட்ட மூலம் சட்­ட­மாக்­கப்­ப­ட­வேண்­டு­மெனில் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்­பான்மை பெறப்­ப­ட­வேண்டும். அது மட்­டு­மின்றி சர்­வ­ஜன வாக்­கெ­டுப்­பொன்றில் மக்­களால் அங்­கீ­க­ரிக்­கப்­பட வேண்டும் என்ற உயர் நீதி­மன்ற தீர்ப்பு 20 ஆவது சட்ட திருத்தம் தொடர்பில் வழங்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது.

உயர் நீதி­மன்றின் இந்த தீர்ப்பை சபா­நா­யகர் கரு ஜய­சூ­ரிய கடந்த செவ்­வாய்க்­கி­ழமை பாரா­ளு­மன்ற பிர­தி­நி­தி­க­ளுக்கு அறி­வித்­தி­ருந்தார். உயர் நீதி­மன்றின் இத் தீர்ப்­பா­னது இலங்கை நீதி­மன்ற வர­லாற்றில் ஜன­நா­ய­கத்­துக்கு மதிப்­ப­ளித்த அதி உயர்ந்த தீர்ப்­பாக இருக்­கு­மென்று கரு­தப்­ப­டு­கி­றது.

அனைத்து மாகாண சபை­க­ளுக்கும் ஒரே தினத்தில் தேர்­தலை நடத்­துதல், முன்­கூட்­டியே கலைக்­கப்­படும் மாகாண சபை­யொன்றின் அதி­கா­ரங்­க­ளா­னது ஏனைய அனைத்து மாகாண சபை­களும் கலைப்­ப­தற்கு குறித்­து­ரைக்­கப்­படும் திக­தி ­வரை பாரா­ளு­மன்­றத்­தினால் நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­படல் உள்­ளிட்ட ஏற்­பா­டு­களைக் கொண்ட அர­சியல் அமைப்­புக்­கான 20 ஆவது திருத்தம் பாரா­ளு­மன்றில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்ட நிலையில், இச் ­சட்ட மூலத்­துக்கு பாரிய எதிர்ப்­புகள் உரு­வா­கி­யது. எதிர்ப்­பு­களும் சர்ச்­சை­களும் உரு­வா­கி­ய­ போதும் இச்­ சட்ட மூலத்தை பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க பாரா­ளு­மன்றில் கடந்த 23.08.2017 இல் சமர்ப்­பித்­தி­ருந்தார்.

பிர­தமர் ரணில் இச்­சட்ட மூலத்தை சமர்ப்­பித்­த­போது கிழக்கு மாகாண சபை, வட மத்­திய மாகாண சபை, சப்­­ர­க­முவ மாகாண சபை ஆகிய மூன்று மாகாண சபை­க­ளுக்­கான ஆயுட்­காலம் செப்­டெம்பர் மாதத்­துடன் முடி­வ­டையும் நிலையில் அவற்­றுக்­கான தேர்­தலை நடத்­தாமல் 9 மாகாண சபை­களின் தேர்­தல்­க­ளையும் ஒரே நாளில் நடத்­து­வ­தற்கு ஏற்­பாடு செய்யும் வகையில் மேற்­படி 20 ஆவது சட்­ட ­தி­ருத்தம் பாரா­ளு­மன்றில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டது.

இச்­சட்ட மூலம் தொடர்பில் பாரிய எதிர்ப்­ப­லைகள் கண்­ட­னங்கள், எழுந்­த­துடன் எதி­ர­ணி­யினர் மற்றும் அமைப்­புகள் தங்கள் கடு­மை­யான எதிர்ப்பை காட்­டி­யி­ருந்­தனர். அது மட்­டு­மின்றி ஆளும் த ரப்­பி­னர்­க­ளுக்கு இடை­யேயும் கருத்து முரண்­பா­டுகள் தோன்றி இருந்­தன. இந்த விவ­காரம் தொடர்பில் ஜனா­தி­ப­திக்கும், பிர­த­ம­ருக்கும் இடையில் நேர்த்­தி­யான உடன்­பாடு காணப்­ப­ட­வில்­லை­யென்று தெரி­விக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது.

பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க, தனது சுய முடி­வா­கவும் தீர்­மா­ன­மா­கவும் இத்­தி­ருத்­தத்தை கொண்டு வந்­தி­ருப்­ப­துடன் தனது செல்­வாக்கை பரி­சீ­லிக்கும் ஒரு முயற்­சி­யா­கவே இச்­சட்ட மூலத்தை கொண்டு வந்­துள்ளார் என்ற மறை­மு­க­மான விமர்­ச­னங்­களும் வெளி­வந்து கொண்­டி­ருந்­தன.

இவை­யொரு புற­மி­ருக்க மாகாண சபை­களின் முழு­மை­யான ஆத­ரவை பெற்று விடலாம், அது­வு­மின்றி சிறு­பான்மை கட்­சி­களின் செல்­வாக்கும் ஆத­ரவும் தமக்கு கிடைக்­கு­மென்ற அதீத நம்­பிக்­கையின் அடிப்­ப­டை­யி­லேயே பிர­தமரால் இச்­சட்ட மூலம் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டது.

எது எதிர்­பார்க்­கப்­பட்­டதோ அதற்கு எதிர்­மா­றாக மாகாண சபை­களில் பல­மான எதிர்ப்­பு ­காட்­டப்­பட்­டது. பல மாகாண சபை­களில் இத்­தி­ருத்­த­மா­னது தோற்­க­டிக்­கப்­பட்ட நிலையில் அனைத்து மாகா­ண­சபை முத­ல­மைச்­சர்­க­ளையும் அழைத்து ஜனா­தி­ப­தி­ய­வர்கள் இத்­தி­ருத்தம் தொடர்­பான முக்­கி­யத்­து­வத்தை விளக்­கி­யதன் கார­ண­மா­கவே நிறை­வேற்றித் தரும்­படி ஜனா­தி­ப­தியால் விடுக்­கப்­பட்ட கோரிக்­கைக்கு அமை­வாக சில மாகா­ண­ச­பை­களில் இத்­ தி­ருத்­த­மா­னது மீண்டும் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்டு நிறை­வேற்­றப்­பட்­டது.

இதே­வேளை வட கிழக்கு மாகாண சபை­களில் அதிலும் குறிப்­பாக கிழக்கு மாகாண சபையில் இத்­தி­ருத்தம் தொடர்பில் முன்­னுக்குப் பின் முர­ணான சம்­ப­வங்கள் இடம் பெற்­றுள்­ளன.

 

வடக்கு மாகாண சபை­யா­னது இத்­தி­ருத்தம் தொடர்பில் கடு­மை­யான நிபந்­த­னை­களை பின்­பற்ற முற்­பட்­டது. கூடிய வரை 20 ஆவது திருத்­தத்­துக்கு ஆத­ரவு வழங்­கு­வ­தில்­லை­யென்ற நிலைப்­பாட்­டி­லேயே வட­மா­காண சபை இருந்­துள்­ளது. அவ்­வாறு இல்­லாத போதிலும் சட்­டமா அதிபர் அலு­வ­ல­கத்­தினால் மேல் நீதி­மன்றில் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும் திருத்தம் ஏற்றுக் கொள்­ளப்­பட்டு, அந்த திருத்­த­மா­னது சாத­க­மான ஜன­நா­யக தன்­மை­களைக் கொண்­டி­ருக்­கு­மாயின் அது பற்றி வட­மா­காண சபை மீள் பரி­சீ­லனை செய்­ய ­த­யா­ராக விருக்­கி­றது என வட­மா­காண முத­ல­மைச்சர் தெரி­வித்­தி­ருந்தார்.

ஆனால் கிழக்கு மாகாண நிலை­மை­களை பொறுத்­த­வரை 20 ஆவது திருத்தம் தொடர்பில் தெளி­வான தன்­மை­யுடன் முடி­வெ­டுக்க தவ­றி­விட்­டார்கள் என்ற விமர்­சனம் கிழக்கு மாகாண சபை மீது இன்றும் வீசப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

கிழக்கு மாகாண சபையில் இத்­தி­ருத்தம் தொடர்பில் கொண்டு வரப்­பட்ட பிரே­ரணை (11.09.2017) 16 மேல­திக வாக்­கு­களால் நிறை­வேற்­றப்­பட்­ட­போது அதற்கு ஆர­வ­ளித்த ஆளுங்­கட்­சி­யி­ன­ரான ஐ.ம.சு., ஐ.தே.க., த.தே. கூ. அமைப்பு மற்றும் முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் ஆகிய கட்­சியை சார்ந்த அனை­வரும் 20 ஆவது திருத்­தத்தின் திருத்­தத்­துக்கு ஆத­ர­வ­ளித்து வாக்­க­ளித்­துள்ளோம். முன்­னைய திருத்­தத்­துக்கு நாங்கள் ஆத­ர­வ­ளிக்­க­வில்லை. திருத்­தத்தின் திருத்­தத்­துக்கே ஆத­ர­வ­ளித்­துள்ளோம் என தெரி­வித்­தார்கள். இது தொடர்­பாக முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் உறுப்­பினர் ஒரு­வ­ரிடம் விசா­ரிக்­கப்­பட்­டது. அவர் அளித்த பதி­லா­னது இப்­ப­டி­யி­ருந்­தது.

சட்ட அதி­ப­ரினால் சமர்ப்­பிக்­கப்­படும் திருத்­த­மா­னது மேல் நீதி­மன்­றினால் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­படும். ஏற்றுக் கொள்­ளப்­ப­டும்­பட்­சத்தில் திருத்தம் வரும் என்ற நம்­பிக்­கையின் அடிப்­ப­டையில் வாக்­க­ளித்­துள்­ளோ­மென விளக்­க­ம­ளித்தார். இவ்­வி­ளக்­கத்­தையே ஏனை­ய­வர்­களும் தெரி­வித்­தார்கள். உண்­மையில் நடந்­த­தென்ன, சட்­டமா அதி­ப­ரினால் சமர்ப்­பிக்­கப்­பட்ட திருத்­தமும் மேல் நீதி­மன்­றினால் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­ப­ட­வில்லை. அது வழங்­கிய தீர்ப்பும் நாம் ஒன்று நினைக்­க­வோ­றொன்­றா­கவே நடந்து முடிந்­து­விட்­டது.

இந்த தீர்ப்­பா­னது தனிப்­பட்ட வகையில் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் முயற்­சிக்கும் முன்­னெ­டுப்­புக்கும் விடுக்­கப்­பட்ட சவால் என்­பது ஒரு­பு­ற­மி­ருக்க, பாரா­ளு­மன்ற பாரம்­ப­ரி­யங்­க­ளுக்கும் அர­சியல் சாச­னத்­துக்கும் நீதி­மன்றால் கொடுக்­கப்­பட்­டி­ருக்கும் உச்ச மதிப்­பா­கவே கரு­தப்­பட இட­முண்டு.

தேர்­தல்­களை ஒத்தி வைத்தல், இல்­லாமல் செய்தல், நீண்ட ஆட்சி செய்­த­லென்­பது, ஜன­நா­ய­கத்­துக்கும் மக்­க­ளா­ணைக்கும் விடுக்கும் ஒரு சவால் என்­ப­தற்கு மாற்­றுக்­க­ருத்து இருக்கப் போவ­தில்லை. இலங்கைப் பாரா­ளு­மன்ற வர­லாற்றில் பாரா­ளு­மன்ற ஆட்சி நீடித்த காலங்­க­ளுண்டு. அவ்­வாறு நீடித்த காலத்­தி­லெல்லாம் அவ்­வாட்­சிக்­கெ­தி­ரான கண்­ட­னங்­களும் எதிர்ப்­ப­லை­களும் மிக மோச­மாக இருந்­துள்­ள­தையும், இலங்கை மக்கள் பாட­மாக கற்­றுள்­ளார்கள். உதா­ர­ண­மாக 1970 ஆம் ஆண்டு ஆட்­சிக்கு வந்த பிர­தமர் திரு­மதி. ஸ்ரீ மாவோ பண்­டா­ர­நா­யக்க, பாரா­ளு­மன்றின் ஆட்சிக் காலத்தை இரண்டு வரு­டங்கள் நீடித்தார். (1970– 1977) அப்­போது எதிக்­கட்­சி­யாக இருந்த ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சி­யா­னது உரிய காலத்தில் தேர்­தலை நடத்­தும்­படி பல போராட்­டங்­களை நடத்­தி­யது.

1977 ஆம் ஆண்டு ஆட்­சிக்கு வந்த ஜே.ஆர். ஜெய­வர்­தன தலை­மை­யி­லான ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி பாரா­ளு­மன்றின் ஆயுட்­காலம் 1982 ஆகஸ்ட் 3 ஆம் திக­தி­யுடன் (03.08.1982) முடி­வுற இருந்த நிலையில் சர்­வ­ஜன வாக்­கெ­டுப்­பொன்றை (22.12.1982) நடத்தி பாரா­ளு­மன்ற அதி­கா­ரத்­தினை ஜே.ஆர். தக்க வைத்து கொண்டார்.

6 ஆவது திருத்த சட்­டத்­தினை நிறை­வேற்றி எதிர்க்­கட்­சி­யி­னரின் பத­வி­யினை இல்­லா­தொ­ழித்து 1989 ஆம் ஆண்­டு­வரை சுமார் 12 வரு­டங்­க­ளாக ஐ.தே.கட்­சியின் ஆட்­சி­யினை ஜே.ஆர். நடத்­தி­யி­ருந்தார்.

உயர் நீதி­மன்றின் தீர்ப்பின் பிர­காரம் அர­சியல் அமைப்பின் 20 ஆவது திருத்த சட்ட மூலத்தின் மூன்று சரத்­துக்கள் அர­சியல் அமைப்­புக்கு முர­ணா­ன­வை­யாகும். இதன் பிர­காரம் குறித்த சட்ட மூலம் நிறை­வேற்­றப்­பட வேண்­டு­மாயின், பாரா­ளு­மன்றில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்­பான்­மை­யுடன் மக்­களின் அங்­கீ­கா­ரத்தைப் பெறும் வகையில் சர்­வ­ஜன வாக்­கெ­டுப்­பொன்று நடத்­தப்­பட வேண்­டு­மென்ற தீர்ப்பை உயர் நீதி­மன்றம் அளித்­துள்­ளது.

இத்­தீர்ப்பின் பிர­காரம் இரு­வித சவால்­க­ளுக்கு அர­சாங்கம் முகங்­கொ­டுக்க வேண்டும். ஒன்று பாரா­ளு­மன்றில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்­பான்மை வேண்­டு­மென்­பது, மற்­றை­யது சர்­வ­சன வாக்­கெ­டுப்­பொன்றில் மக்கள் ஆணையைப் பெறு­வது. தற்­போ­தைய சூழ்­நி­லையில் இன்னும் வெளிப்­ப­டை­யாகக் கூறு­வ­தானால் பாரா­ளு­மன்றில் 2/3 பெரும்­பான்­மையை இச்­சட்ட மூலம் தொடர்பில் பெறு­வது என்­பது பாரிய சவா­லா­கவே அமையும். காரணம் ஆளும் தரப்­பென்று கூறப்­ப­டு­கின்ற தேசிய அர­சாங்­கத்­துக்குள் ஒரு நேர்த்­தி­யான ஒரு­மைப்­பாடு காணப்­ப­ட­வில்லை. ஜனா­தி­பதி ஒரு திசையில் பய­ணிப்­ப­வ­ரா­கவும், பிர­தமர் மாற்றுப் போக்குக் கொண்­ட­வ­ரா­கவும் செயற்­பட்டு வரு­கின்­றார்கள் என்ற கருத்து வெகு­ஜன அபிப்­பி­ரா­ய­மாகக் காணப்­ப­டு­கி­றது. அது­வு­மின்றி கட்சி சார்ந்த மூத்த உறுப்­பி­னர்­க­ளி­டமே முரண்­பா­டு­களும் அபிப்­பி­ராய பேதங்­களும் இருந்து வரு­வ­தாக கூறப்­ப­டு­கி­றது.

இன்­னொரு புறம் பார்ப்பின் சிறு­பான்மை கட்­சிகள் அர­சாங்­கத்தின் மீதுள்ள நம்­பிக்­கையின் பேரில் ஆத­ரவு தர ஆரம்­பத்தில் தயா­ராக இருந்­த­போ­திலும் தற்­போது மக்கள் மத்­தியில் எழுந்­துள்ள சீற்ற நிலை கார­ண­மாக சிறு­பான்மை கட்­சிகள் பின்­வாங்க வேண்­டிய சூழ்­நி­லை­யொன்றே உரு­வாகி வரு­கி­றது. த.தே. கூட்­ட­மைப்பைப் பொறுத்­த­வரை அர­சியல் தீர்வு நகர்­வுக்கு இத்­தி­ருத்­தத்தை ஆத­ரிப்­பது உத­வி­யாக இருக்­கு­மென்று எதிர்­பார்த்­த­போதும் இத்­தி­ருத்த ஆத­ரவு தொடர்பில் வட கிழக்கில் எழுந்­துள்ள உணர்­வ­லைகள் கார­ண­மாக மீள் பார்வை செலுத்த வேண்­டிய தேவை ஏற்­ப­டலாம். இதை விட சங்­க­ட­மான சூழ்­நி­லைக்குள் முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் அகப்­பட்டுக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது என்­பது தெரி­ய­வ­ரு­கி­றது.

இந்த நிலையில்தான் 20 ஆவது திருத்தத்தை கைவிட்டு அரசாங்கமானது மாகாண சபைகள் தேர்தல் திருத்தச் சட்டமூலத்தை பாராளுமன்றத்தில் பெரும் சர்ச்சைகளுக்கு மத்தியில் நிறைவேற்றியுள்ளது. மாகாகண சபைத் தேர்தலை ஒத்திவைக்கும் வகையிலேயே இந்த திருத்தச் சட்டமூலத்தை அரசாங்கம் அவசர அவசரமாக நிறைவேற்றியுள்ளது.

இவற்­றை­யெல்லாம் வேக­மா­கவும், விரை­வா­கவும் செய்ய முற்­படும் இன்­றைய தேசிய அர­சாங்­க­மா­னது பத­விக்கு வந்த காலத்­தி­லி­ருந்து எந்­த­வொரு தேர்­த­லையும் நடத்த முன்­வ­ர­வில்லை. உதா­ர­ண­மாக இலங்­கை­யி­லுள்ள 335 உள்­ளூ­ராட்சி அமைப்­பு­க­ளுக்­கான தேர்தல் நடத்­தப்­பட வேண்­டிய காலம் இரண்டு வருட காலத்­துக்கு மேலா­கியும் அவற்றை நடத்­து­வ­தற்­கான எந்­த­வி­த­மான முயற்­சி­க­ளையும் மேற்­கொள்­ள­வில்லை.

ஏன் தேர்­த­லுக்கு முகங்­கொ­டுக்க இந்த அரசு தயங்­கு­கின்­றது என்ற சூட்­சுமம் இன்னும் புரி­யாத புதி­ரா­கவே இருக்­கின்­றது. தேர்தல் முறை மாற்றம், வட்­டார மற்றும் தொகு­தி­வாரி மாற்­ற­மென்­றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டு காலத்தைக் கடத்தும் முயற்­சியில் மிக நுட்­ப­மாக காலத்தைக் கடத்­து­வ­தா­கவே இந்த அர­சாங்­கத்தின் மீது கடு­மை­யான விமர்­ச­னங்கள் வைக்­கப்­ப­டு­கி­ற­போதும் அவை பற்றி அது பொருட்­ப­டுத்­து­வ­தா­க­வில்லை.

எதி­ர­ணி­யினர் ஆட்­சியைக் கைப்­பற்றி விடு­வார்கள் என்ற பயப்­பாட்டின் கார­ண­மா­கவே உள்­ளூ­ராட்சி தேர்­தலை நடத்­தா­மலும், மாகாண சபை­களின் தேர்­தல்­களை ஒத்திவைக்கவும் அர­சாங்கம் கடு­மை­யான முயற்­சி­களை மேற்­கொண்டு வரு­வ­தாக சாதா­ரண ஒரு பாம­ரனின் அபிப்­பி­ரா­யங்கள் கூட இன்­றைய அர­சாங்­கத்­துக்கு எதி­ரா­கவே மாறிக்­கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

அர­சாங்கம் தேர்­தலை நடத்­தா­மைக்கு இன்­னு­மொரு கார­ண­மாக கூட்­ட­ர­சாங்கம் நடத்தும் ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும், மாவட்­டங்­க­ளையும், மாகா­ணங்­க­ளையும், பிர­தே­சங்­க­ளையும் பங்கு போடு­வதில் சிக்கல் ஏற்­பட்டு விடும் என்ற கார­ணத்­தினால் மட்­டு­மின்றி ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி பலம் கொண்­ட­தாக இல்லை. ஸ்ரீ லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சிக்கு மக்கள் செல்­வாக்கு வளர்ந்­தி­ருக்­கி­றதா என்ற பலப்­ப­ரீட்­சையில் தாங்கள் தோற்­று­வி­டு­வோமோ என்ற பயம் சந்­தே­கத்தின் கார­ண­மாக தேர்­தல்­களை நடத்­து­வதில் அர­சாங்கம் தயக்கம் காட்­டு­வ­துடன் எதி­ர­ணியின் செல்­வாக்கும் சவாலும் வளர்ந்து கொண்டே போகி­றது என்ற உண்மை நிலையும் கார­ண­மாக இருக்­கலாம். இதே­வேளை, கடந்த புதன்­கி­ழமை (20.09.2017) மாகாண சபை தேர்­தல்கள் திருத்த சட்ட மூலம் மீதான விவாதம் பாரா­ளு­மன்றில் இடம்­பெற இருந்த நேரம் பொது எதி­ர­ணியின் தரப்பில் கடும் எதிர்ப்பு காட்­டப்பட்டதுடன் இது தொடர்பில் குழப்­பமும் கூச்­சலும் இடம்­பெற்­றுள்­ளது. அரசின் கடு­மை­யான முயற்­சிக்குப் பின் 20 ஆவது திருத்த சட்ட மூல­மா­னது பாரா­ளு­மன்றில் வாக்­கெ­டுப்­புக்கு விடப்­பட்­ட­போது மூன்றில் இரண்டு பெரும்­பான்­மை­யினால் நிறை­வேற்­றப்­பட்­டுள்­ளது. சட்ட மூலத்­துக்கு ஆத­ர­வாக 159 வாக்­கு­களும், எதி­ராக 34 வாக்­கு­களும் அளிக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. இதற்கு அமைய, சகல உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றங்கள் மற்றும் மாகாண சபை­களின் தேர்­தல்கள் மார்ச்சில் நடத்­தப்­ப­டு­மென பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க அறி­வித்­துள்ளார்.

159 வாக்­கு­களால் நிறை­வேற்­றப்­பட்­டி­ருக்கும் மேற்­படி சட்ட மூலத்­துக்கு ஆதரவாக சிறுபான்மை கட்சிகளான த.தே. கூ. அமைப்பு, முஸ்லிம் காங்கிரஸ் உட்பட ஜே.வி.பி. போன்ற கட்சிகள் பலத்த ஆதரவை நல்கியுள்ளது.

பாராளுமன்றில் 27, திருத்தங்களுடன் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும் புதுப்பித்த மாகாண சபை தேர்தல் திருத்த சட்ட மூலமானது பின்வரும் முக்கிய விடயங்களை உள்ளடக்கியதாக நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது. அதன் பிரகாரம் பெண்களுக்கான பிரதிநிதித்துவம் 30 ஆக உறுதி செய்யப்படுவதுடன் கலப்பு முறை சார்ந்த தேர்தல் முறையொன்றுக்கே எதிர்காலத்தில் இலங்கை செல்லவிருக்கின்றது என்ற அடிப்படையில் தொகுதி முறையில் 50 வீதமாகவும், விகிதாசார வகையில் 50 வீதமான அங்கத்தவர்கள் மாகாண சபைகளுக்கு எதிர்காலத்தில் தெரிவு செய்யப்படுவது இந்த சட்ட மூல நிறைவேற்றத்தின் மூலம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளன.

தொகுதிவாரியான தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டுமாயின் சகல மாவட்டங்களிலும் எல்லை நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும். இந்த எல்லை நிர்ணயம் எதிர்வரும் நான்கு மாதங்களுக்குள் நிறைவேற்றப்படுமென்ற உத்தரவாதத்தை பிரதமர் சபையில் அறிவித்திருப்பதுடன் எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் முடிவடைவதற்கு முன் மாகாண சபைகள் மற்றும் உள்ளூராட்சி சபைகளின் தேர்தல்கள் நடத்தப்படும் என்ற தகவலை பிரதமர் அறிவித்துள்ளார்.

பல சர்ச்சைகளுக்கும், சவால்களுக்கும் மத்தியில் 27, திருத்தங்களுடன் மேற்படி சட்ட மூலத்தை அரசாங்கம் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை வாக்குகளால் நிறைவேற்றியிருக்கின்றபோதும், உயர்நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பானது அரசாங்கத்தின் தன்னிச்சையான போக்குக்கு ஆப்பு வைத்து ஜனநாயக பாரம்பரியங்களுக்கு மதிப்பளித்துள்ளது என்பது வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பதிவாகும்.

திருமலை நவம்

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-09-23#page-2

Categories: merge-rss

"சமஷ்டி என்பது பிரிவினை அல்ல"

Sat, 23/09/2017 - 12:31

"சமஷ்டி என்பது பிரிவினை அல்ல" என்ற தலைப்பில் அண்மையில் உயர் நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பு தொடர்பாக சுமந்திரன் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆற்றிய உரையும், அது தொடர்ந்து மாணவர்களுடன் நடைபெற்ற கலந்துரையாடலும்.

 

Hon Sumanthiran's Speech 1
Hon Sumanthiran Speech 2

 

 

 

 

 

Hon Sumanthiran Q&A 1

 

 

Hon Sumanthiran Q&A 3

 

Hon Sumanthiran Q&A 4
Categories: merge-rss

பொறி விலகுமா?

Sat, 23/09/2017 - 08:40
பொறி விலகுமா?

 

முன்னாள் போரா­ளிகள் என்­ப­தற்­காக தொடர்ந்து விளக்­க­ம­றி­யலில் வைத்­தி­ருக்க முடி­யாது என கூறிய யாழ்.மேல் நீதி­மன்றம் ஐந்து சந்­தேக நபர்­க­ளுக்கு நிபந்­த­னை­க­ளுடன் பிணை வழங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் சுமந்­தி­ரனைக் கொலை செய்ய சதித் திட்டம் தீட்­டி­னார்கள் என்ற குற்­றச்­சாட்டில் கைது செய்­யப்­பட்ட இந்த ஐந்து பேரையும் கிளி­நொச்சி நீதி­மன்றம் விளக்­க­ம­றி­யலில் வைக்­கு­மாறு உத்­த­ர­விட்­டி­ருந்­தது. ஒன்­பது மாதங்­க­ளாக விளக்­க­ம­றி­யலில் இருந்து வரும் இவர்­களைப் பிணையில் விட வேண்டும் எனக்­கோரி யாழ்.மேல் நீதி­மன்­றத்தில் தாக்கல் செய்­யப்­பட்ட பிணை மனுவைப் பரி­சீ­லனை செய்து, இரு தரப்பு வாதங்­களைக் கேட்­டதன் பின்னர் நீதி­பதி இளஞ்­செ­ழியன் இவர்­க­ளுக்குப் பிணை வழங்­கி­யுள்ளார்.

யாழ்.மேல் நீதி­மன்றம் பிணை வழங்­கி­யுள்ள இந்த வழக்கு தொடர்­பாக ஆராய்­வ­தற்­காக போரா­ளிகள் என்­ப­தற்­காக சந்­தேக நபர்­களைத் தொடர்ந்து விளக்­க­ம­றி­யலில் வைத்­தி­ருக்க முடி­யாது என்ற கூற்று இங்கு கையா­ளப்­ப­ட­வில்லை. அதை­யும்­விட மிக முக்­கி­ய­மான ஒரு விட­யத்­திற்­கா­கவே இந்த கூற்று இங்கு குறிப்­பி­டப்­ப­டு­கின்­றது.

விடு­த­லைப்­பு­லி­க­ளுக்கு எதி­ரான யுத்தம் முடி­வ­டைந்து எட்டு வரு­டங்கள் கடந்­து­விட்­டன. இரண்­டா­வது அர­சாங்கம் ஆட்சி நடத்திக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. ஆனால் யுத்­தத்­திற்குக் கார­ண­மா­கிய இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு ஓர் அர­சியல் தீர்வு காண்­ப­தற்கு ஆக்­க­பூர்­வ­மான நட­வ­டிக்­கைகள் எதுவும் மேற்­கொள்­ளப்­ப­ட­வில்லை. 

அது மட்­டு­மல்­லாமல், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் வாழ்க்­கையில் மறு­ம­லர்ச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான நட­வ­டிக்­கை­களும் மந்த கதி­யி­லேயே இடம்­பெற்று வரு­கின்­றன. இறு­திக்­கட்ட யுத்த மோதல்கள் கிளி­நொச்சி மற்றும் முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டங்­க­ளி­லேயே மிக மோச­மாக இடம்­பெற்­றி­ருந்­தன. இதனால் இந்த மாவட்­டங்­களைச் சேர்ந்த மக்கள் ஒப்­பீட்­ட­ளவில் மிக மோச­மான பாதிப்­பு­க­ளுக்கு முகம் கொடுத்­தி­ருந்­தார்கள்.

ஆக்­கி­ர­மிப்­பல்ல மக்­க­ளுக்கு உத­வு­வதே நோக்கம்  

யுத்தம் முடி­வ­டைந்­ததன் பின்னர் அதி­கூ­டிய இரா­ணுவ பிர­சன்னம் கார­ண­மாக வட­மா­கா­ணத்தில் உள்ள மக்கள் தமது சிவில், பொரு­ளா­தார, அர­சியல், கலை கலா­சார வாழ்க்கை முறை­களில் பல்­வேறு இடை­யூ­று­க­ளையும், கஷ்­டங்­க­ளையும் துன்­பங்­க­ளையும் அனு­ப­வித்து வரு­கின்­றார்கள். இதன் கார­ண­மா­கவே வட­மா­கா­ணத்தில் இரா­ணு­வத்தைப் பாது­காப்­புக்­கான இரா­ணு­வ­மாக அல்­லாமல் ஆக்­கி­ர­மிப்புப் படை­யாக மக்கள் நோக்­கு­கின்­றார்கள். இந்த வகை­யி­லேயே  இரா­ணு­வத்தை அங்­கி­ருந்து வெளி­யேற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கை பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் மத்­தியில் இருந்து எழுந்­தது. அந்தக் கோரிக்கை இப்­போது பல்­வேறு வடி­வங்­க­ளி­லான இரா­ணுவ அடக்­கு­மு­றைக்கு எதி­ரான போராட்­ட­மா­கவும் பரி­ண­மித்­தி­ருக்­கின்­றது. ஆனால், இந்தக் கோரிக்­கையும் போராட்­டங்­களும் இரா­ணு­வத்­தி­னாலும், அர­சாங்­கத்­தி­னாலும் உரிய முறையில் கவ­னத்தில் எடுக்­கப்­ப­ட­வில்லை. 

மாறாக தேசிய பாது­காப்­புக்­கா­கவே வடக்கில் இரா­ணு­வத்­தினர் வைக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். மீண்டும் ஒரு யுத்த மோதல் அல்­லது ஆயுதக் கிளர்ச்சி ஏற்­பட்­டு­விடக் கூடாது என்ற முக்­கிய கார­ணத்­திற்­கா­கவே அவர்கள் வடக்கில் நிலை­கொண்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். அவர்கள் வெறும் தேசிய பாது­காப்­புக்­காக அங்கு இருக்­க­வில்லை. அவர்கள் யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களின் மறு­வாழ்­வுக்­கான செயற்­பா­டு­க­ளான புனர்­வாழ்வுச் செயற்­பா­டு­க­ளிலும் பெரும் பங்­காற்றி வரு­கின்­றார்கள். 

இந்த அடிப்­ப­டையில் அவர்கள் பல மக்கள் நலத்­திட்­டங்­களை முன்­னெ­டுத்­தி­ருக்­கின்­றார்கள். பெரு­ம­ள­வி­லான பொது­மக்­க­ளு­டைய காணி­களை அவர்கள் கைப்­பற்­றி­யி­ருந்­தாலும், இரா­ணுவ முகாம்­களைச் சூழ்ந்­துள்ள பிர­தே­சங்­களில் வாழ்­கின்ற மக்­களும், ஏனைய பொது­மக்­க­ளுக்கும் இரா­ணு­வத்­திற்கும் இடையே நல்­லு­றவு நில­வு­கின்­றது. யுத்­தத்­திற்குப் பின்­ன­ரான காலத்தில் வட­ப­குதி மக்­களை மகிழ்ச்­சி­யா­கவும் நிறைவு கொண்­ட­வர்­க­ளா­கவும் வைத்­தி­ருப்­ப­தற்கு, சமூக வாழ்க்கைச் செயற்­பா­டு­களில் இரா­ணு­வத்­தினர் கொண்­டுள்ள வகி­பா­க­மா­னது பெரு­ம­ளவில் பங்­க­ளிப்பு செய்து வரு­கின்­றது என்று இரா­ணு­வமும், அர­சாங்­கமும் கூறி வரு­கின்­றன.  ஆனால், இது முழுப் பூச­ணிக்­காயை சோற்றில் மறைக்­கின்ற ஒரு நட­வ­டிக்கை என்­பதே யதார்த்தம்.  

இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட சமூகம் 

மேலோட்­ட­மான பார்­வையில் இரா­ணு­வத்­தி­ன­ரு­டைய பிர­சன்னம் யுத்த காலத்தைப் போன்று மிகவும் வெளிப்­ப­டை­யாகக் காணப்­ப­ட­வில்லை என்­பது உண்­மைதான். அதே­வேளை முன்­னைய ஆட்சிக் காலத்­தின்­போது இரா­ணு­வத்­தினர் பொது­மக்கள் மத்­தியில் நட­மாடி அவர்­க­ளு­டைய நாளாந்த வாழ்க்கை நட­வ­டிக்­கை­களில் அத்­து­மீறி மூக்கை நுழைத்­தி­ருந்த நிலை­மையும் இப்­போது இல்லை என்­பதும் உண்­மைதான். 

ஆனால், வன்னிப்பிர­தே­சத்தில் குறிப்­பாக கிளி­நொச்சி, முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டங்­களில் இரா­ணுவம் சிவில் வாழ்க்­கையில் ஆழ ஊடு­ரு­வி­யி­ருக்­கின்­றது. இந்தப் பணியை சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­களம், இந்த மாவட்­டங்­களில் சந்­த­டி­யின்றி சாதா­ர­ணமாக முன்­னெ­டுத்­தி­ருக்­கின்­றது. இரா­ணு­வத்­தி­னரால் வழங்­கப்­பட்ட புனர்­வாழ்வுப் பயிற்­சியின் பின்னர் சிவில் வாழ்க்­கைக்குத் திரும்­பி­யுள்ள ஆண், பெண் இரு­பா­லா­ரான முன்னாள் போரா­ளி­க­ளையும், யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்டு, குடும்பப் பொறுப்­புக்­களை ஏற்­ப­தற்கு நிர்ப்­பந்திக்கப்­பட்­டுள்ள இளம் பெண்­க­ளையும்  மற்றும் இத்­த­கைய குடும்­பங்­களைச் சேர்ந்த இளம் பெண்­க­ளையும் வேலைக்கு அமர்த்­தி­யுள்­ளதன் மூலம் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தின் ஊடாக இங்கு சமூக வாழ்க்கை இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. இந்த இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்தல் நட­வ­டிக்­கை­யா­னது அர­சி­யல்­வா­திகள், சமூகச் செயற்­பாட்­டா­ளர்கள், மனித உரிமைச் செயற்­பாட்­டா­ளர்கள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்­வ­லர்கள், பெண் உரிமைச் செயற்­பாட்­டா­ளர்கள் என எந்தத் தரப்­பி­ன­ராலும் கண்டு கொள்­ளப்­ப­டாத ஒரு விட­ய­மாகக் காணப்­ப­டு­கின்­றது. அவர்கள் இதனை அறிந்­தி­ருந்தும் அது­கு­றித்து எதையும் செய்ய முடி­யா­த­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றார்­களோ என்­னவோ தெரி­ய­வில்லை. 

ஆனால் இந்த விட­யத்தை 'அடை­யாளம் கொள்கை ஆய்­வுக்­கான நிலையம்' ஓர் ஆய்­வ­றிக்­கையின் மூலம் வெளிச்­சத்­திற்குக் கொண்டு வந்­துள்­ளது. குடும்பப் பொரு­ளா­தா­ரத்­துக்­கான தொழில் வாய்ப்பு, முன்­பள்ளிக் கல்வி என்­ப­வற்றின் ஊடாக மக்­க­ளு­டைய வாழ்க்­கையில் ஊடு­ரு­வி­யுள்ள பாது­காப்புத் திணைக்­களம் அவர்­க­ளு­டைய சமூக வாழ்க்­கையை என்­னென்ன வழி­களில், எந்த அள­வுக்குப் பாதித்­தி­ருக்­கின்­றது என்­பதை அந்த அறிக்கை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது. 

பொரு­ளா­தா­ரத்­துக்­காக இரா­ணு­வத்தில் தங்­கி­யி­ருக்கும் நிலை

இரா­ணு­வத்­தி­ன­ரிடம் சர­ண­டைந்­த­தாகத் தெரி­விக்­கப்­ப­டு­ப­வர்கள், படை­யி­னரால் கைது செய்­யப்­பட்டு தடுப்­புக்­கா­வலின் பின்னர் இரா­ணு­வத்­தி­னரால் புனர்­வாழ்வுப் பயிற்சி வழங்கி சமூ­கத்தில் இணைக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தின் ஊடாக கிளி­நொச்சி மற்றும் முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டங்­களில் உள்ள பண்­ணை­களில் அர­சாங்கம் வேலை வாய்ப்பை வழங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. 

அதே­போன்று யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்டு இடம்­பெ­யர்ந்து பின்னர் மீள்­கு­டி­யேற்றம் நடை­பெற்­றுள்ள கிரா­மங்­களில் உள்ள குழந்­தை­க­ளுக்­கான முன்­பள்­ளி­களில் பணி­யாற்­று­வ­தற்­கான ஆசி­ரிய நிய­ம­னங்­களும் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்­தினால் வழங்­கப்­பட்­டுள்­ளது. பண்­ணை­களில் தொழில் செய்­ப­வர்­க­ளுக்கும் முன்­பள்ளி ஆசி­ரி­யை­க­ளுக்கும் மாதம் 30 ஆயிரம் ரூபா சம்­பளம் இரா­ணு­வத்தால் வழங்­கப்­ப­டு­கின்­றது.

யுத்தம் முடிந்த கையோடு இடம்­பெ­யர்ந்­தோ­ருக்­கான மனிக்பாம் இடைத்­தங்கல் முகாமில் அப­ய­ம­ளிக்­கப்­பட்­டி­ருந்த இடம்­பெ­யர்ந்த மக்­க­ளுக்­கான மீள்­கு­டி­யேற்ற நட­வ­டிக்­கைகள் 2010 ஆம் ஆண்டு ஒக்­டோபர் மாதம் அர­சாங்­கத்­தினால் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது. மீள்­கு­டி­யேற்­றத்­துக்­கான இடங்­களைத் தெரிவு செய்­வது, மீள்­கு­டி­யேறும் குடும்­பங்­களைத் தெரிவு செய்­வது, அந்தக் குடும்­பங்­களை அந்­தந்த இடங்­க­ளுக்கு வாக­னங்­களில் கொண்டு செல்­வது போன்ற அனைத்து விட­யங்­க­ளிலும் சிவில் அதி­கா­ரி­க­ளி­லும்­பார்க்க, இரா­ணு­வத்­தி­னரே முதன்மை இடம்­பெற்­றி­ருந்­தனர். 

மீள்­கு­டி­யேற்றப் பிர­தே­சங்­களில் இரா­ணு­வத்­தி­ன­ரு­டைய பாது­காப்பு மற்றும் கண்­கா­ணிப்பு நட­வ­டிக்­கை­களும் மிகவும் இறுக்­க­மாக இருந்­தன. இதனால் மீள்­கு­டி­யே­றிய மக்கள் பொது அமைப்­புக்­க­ளி­னதும், நிறு­வன ரீதி­யான தனி­யா­ரி­னதும் உத­வி­களைப் பெற முடி­யாத நிலைமை ஏற்­பட்­டி­ருந்­தது. அர­சாங்கம் வழங்­கிய நிவா­ரண உத­வி­க­ளுக்கு அப்பால் ஒரு­சில அரச சார்­பற்ற நிறு­வ­னங்­களின் வாழ்­வா­தார உத­வி­களைத் தவிர பிற­ரு­டைய வாழ்­வ­ாதா­ரத்­துக்­கான தொழில்­வாய்ப்­புக்கள் அந்த மக்­களை அணுக முடி­யாத சூழலும் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டிருந்தது.

இந்த சந்­தர்ப்­பத்­தி­லேயே மீள்­கு­டி­யேற்­றப்­பட்ட பிரதே­சங்­களில் புனர்­வாழ்வுப் பயிற்­சியின் பின்னர் சமூக வாழ்க்­கையில் இணைக்­கப்­பட்டு, தொழில்­வாய்ப்­பின்றி தடு­மாறிக் கொண்­டி­ருந்த முன்னாள் போரா­ளி­க­ளுக்கு சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­களம் பண்­ணை­களில் தொழில்­வாய்ப்பை ஏற்­ப­டுத்திக் கொடுத்­தது. அதேபோன்று இந்தப்பிரதே­சங்­களில் ஆரம்­பிக்­கப்­பட்ட முன்­பள்­ளி­களில் ஆசி­ரி­யை­க­ளுக்­கான நிய­ம­னங்­க­ளையும் அந்தத் திணைக்­களம் வழங்­கி­யது. அத்­துடன் ஏற்­க­னவே செயற்­பட்டு வந்த முன்­பள்­ளி­களில் பணி­யாற்­றிய ஆசி­ரி­யை­க­ளுக்கு அந்தத் திணைக்­களம் தானே முன்­வந்து சம்­ப­ளத்தை வழங்கி, அவர்­க­ளையும் தன்­னுடன் இணைத்துக் கொண்­டது. 

சமூக, அர­சியல், பொரு­ளா­தாரச் செயற்­பாட்டு சீர்­கு­லைவு 

பாதிக்­கப்­பட்ட குடும்­பங்­களைச் சேர்ந்­த­வர்­க­ளுக்கு இந்தத் தொழில்­வாய்ப்பு ஒரு வரப்­பி­ர­சா­த­மா­கவே அமைந்­தி­ருந்­தது. ஆனால், குடும்பப் பொரு­ளா­தா­ரத்­துக்­காக சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தின் ஊடாக இரா­ணு­வத்­தி­லேயே அவர்கள் தங்­கி­யி­ருக்க நேர்ந்­தது. இதுவே பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு அடிப்­ப­டை­யா­கி­விட்­டது என்று 'அடை­யாளம் கொள்கை ஆய்­வுக்­கான நிலை­யத்தின் அறிக்கை சுட்­டிக்­காட்­டு­கின்­றது.

போரினால் பாதிக்­கப்­பட்டு வாழ்­வா­தா­ரத்­திற்கு வழி­யற்­றி­ருந்த சமூ­கத்­தி­ன­ருக்கு சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­களம் பேரு­த­வி­யாக வாழ்­வா­தார உத­வி­களை வழங்­கி­யது. இதுவே, தமது குடும்பப் பொரு­ளா­தா­ரத்­திற்­காக அவர்­களை இரா­ணு­வத்தில் தங்­கி­யி­ருக்க வேண்­டிய நிலை­மைக்கு ஆளாக்­கி­யி­ருக்­கின்­றது. இவ்­வாறு தங்­கி­யி­ருப்­பதே பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கு அடிப்­ப­டை­யாகும். இத்­த­கைய பொரு­ளா­தார தங்­கி­யி­ருப்­பா­னது சிவில் சமூக மற்றும் அர­சியல் ஈடு­பாட்டில் நேர­டி­யா­னதும், மறை­மு­க­மா­ன­து­மான ஒடுக்­கு­மு­றைக்கும் உள்ளூர் பொரு­ளா­தார வளர்ச்­சியை கட்டுப்­ப­டுத்தி, அந்த சமூக அடை­யா­ளத்­தையும், அதன் கட்­ட­மைப்புடன் கூடிய ஒருங்­கி­ணை­வையும் சீர்­கு­லைப்­ப­தற்கும், இதற்கும் மேலாக அந்த சமூ­கத்தைச் சார்ந்த பெண்­களை ஓரங்­கட்டி வைப்­ப­தற்கும் வழி­கோ­லி­யுள்­ளது என அந்த அறிக்கை கூறு­கின்­றது.

தமிழ் சமூ­கத்­திற்­குள்ளே ஆழ­மாக ஊடு­ரு­வு­வ­தற்கு சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளமே முழு­முதற் கரு­வி­யாக அமைந்­தி­ருக்­கின்­றது. இவ்­வாறு இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்­தலை கிளர்ச்சித் தடுப்புத் திட்­டத்தின் ஓர் அங்கம் என்று அர­சாங்கம் சர்­வ­தேச சமூ­கத்­திற்கு மூடிய கத­வு­க­ளுக்­குள்ளே தற்­காத்துக் கொண்ட போதிலும், யுத்­தத்தின் பின்னர் உரு­வா­கி­யுள்ள தமிழ் அர­சியல் செயற்­பாட்­டுக்­கான இடை­வெ­ளி­யையும் அர­சியல் செயற்­பா­டு­க­ளையும் கட்­டுப்­ப­டுத்­து­வதே அதன் உண்­மை­யான நோக்கம் என்றும் அந்த அறிக்கை சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருக்­கின்­றது. 

அத்­துடன், தமிழ் அர­சியல் நீண்ட காலத்­திற்கு இயல்பு நிலையை எட்ட முடி­யாமல் இருப்­ப­தற்கும், அரச மேலாண்மை மிக்க சிங்­கள தேசி­ய­வாதச் செயற்­பாட்டை சவா­லுக்கு உட்­ப­டுத்­து­வதைச் செய­லி­ழக்கச் செய்­வ­தற்கும் இந்த இரா­ணுவ மயப்­ப­டுத்தல் நட­வ­டிக்­கைகள்   வழி சமைத்­துள்­ளன எனவும் அந்த அறிக்கை கூறு­கின்­றது. 

வன்­னியில் உண்­மை­யா­ன­தொரு ஜன­நா­யக சமூகம் மலர்­வதைத் தடுப்­ப­தற்­காகத் தொடர்­கின்ற இரா­ணு­வ­ம­யப்­ப­டுத்தல் செயற்­பா­டு­களில் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­களம் என்­பது ஓர் அங்கம் மட்­டுமே. நாட்டின் தலை­ந­க­ரா­கிய கொழும்பில் ஏற்­பட்­டுள்ள மாற்­றங்­களை வைத்து வன்­னியில் ஜன­நா­யக சுதந்­தி­ரங்­களை எட்­டு­வ­தற்­கு­ரிய அர­சாங்­கத்தின் முன்­னேற்­றத்தை அள­விட முடி­யாது. ஏனெனில் உண்­மை­யான ஜன­நா­ய­கத்தை அடை­வ­தற்­காக மிகச் சிறிய அள­வி­லான மாற்­றங்­களே அங்கு நிகழ்ந்­தி­ருக்­கின்­றன எனவும் அந்த அறிக்கை குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தின்  கட்­ட­மைப்பு 

வட­கி­ழக்கு பிர­தே­சங்­களின் எல்லைக் கிரா­மங்கள் உட்­பட திரு­கோ­ண­மலை, அம்­பாறை, வெலி­ஓயா (மண­லாறு), கிளி­நொச்சி, முல்­லைத்­தீவு பிர­தே­சங்­களில் வேறு வேறான 23 தலைமை அலு­வ­ல­கங்­களை சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­களம் கொண்­டி­ருக்­கின்­றது. இவற்றின் ஊடாக, நன்­கொடைச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்­கான சேவா வனிதா, விளை­யாட்­டுத்­துறை பயிற்­சிக்­கான விளை­யாட்­டுக்­கான நிதிப் பிரிவு, போன்ற பல்­வேறு பிரி­வு­களில் நட­வ­டிக்­கைகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றன. 

ஆனால் வன்­னிப்­பி­ர­தே­சத்தில் குறிப்­பாக கிளி­நொச்சி, முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டங்­களில் திட்­டப்­பி­ரிவு நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்­றது. இந்தப் பிரிவின் கீழேயே பண்ணை விவ­சாயம், கால்­நடை விவ­சாயம் மற்றும் சிவி­லி­யன்­க­ளுக்­கான வேலைத்­திட்­டங்கள் என்­பன நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தப்­பட்டு வரு­கின்­றன. சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தில் அதி உயர் மட்­ட­போ­ரியல் பயிற்சி பெற்ற சிப்­பாய்­களும், தொழி­லுக்­காக இணைக்­கப்­பட்ட சாமான்­யர்­களும் பணி­யாற்­று­கின்­றார்கள். ஆயினும் இவர்கள் அனை­வ­ரையும் இரா­ணுவ சிப்­பாய்கள் என்றும், சிவில் பாது­காப்புப் படை­யினர் என­வுமே அழைக்­கின்­றார்கள். 

கடந்த 2012 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்­பட்ட சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்­திற்­கான ஆட்­சேர்ப்பின் மூலம் தற்­போது கிளி­நொச்சி மற்றும் முல்­லைத்­தீவு மாவட்­டங்­களில் 3500 பேர் வரையில் தொழில் புரிந்து வரு­கின்­றார்கள். இவர்­களில் பெரும்­பா­லா­ன­வர்கள் முன்னாள் விடு­த­லைப்­புலி போரா­ளிகள் என்­பது குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. இவர்கள் பண்ணைத் தொழி­லா­ளி­க­ளா­கவும், முன்­பள்ளி ஆசி­ரி­யை­க­ளா­கவும் பணி­யாற்றி வரு­கின்­றார்கள். 

சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தைச் சேர்ந்த இவர்கள் பண்­ணைகள் மற்றும் முன்­பள்ளி ஆசி­ரிய பணி­க­ளுக்கு அப்பால், இரா­ணுவம் ஈடு­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்ற விசேட பணி­க­ளான வெள்­ள­மீட்புப் பணிகள், டெங்கு ஒழிப்பு நட­வ­டிக்­கைகள் போன்­ற­வற்­றிலும் இரா­ணு­வத்­தினால் ஈடு­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்­றார்கள். அத்­துடன் விசேட நிகழ்­வு­க­ளிலும், அவ்­வப்­போது அர­சியல் ரீதி­யாக முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­கின்ற எதிர்ப்பு நட­வ­டிக்­கை­க­ளி­லும்­கூட இவர்கள் பயன்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­வ­தாக இந்த அறிக்கை தொடர்­பான தக­வல்கள் திரட்­டப்­பட்­ட­போது கருத்து வெளி­யிட்­ட­வர்கள் தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்­றார்கள்.   

பண்­ணை­களின் வரு­மா­னமும் பணி­யா­ளர்­களின் நிலை­மையும் 

கிளி­நொச்சி மாவட்­டத்தில் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்­தினால் நடத்­தப்­ப­டு­கின்ற பண்­ணை­களில் 2016 ஆம் ஆண்டு ஒரு கோடியே 33 இலட்­சத்து 41 ஆயி­ரத்து 441 ரூபா 80 சதமும், முல்­லைத்­தீவு மாவட்டப் பண்­ணை­களில் ஒரு கோடியே 58 இலட்­சத்து 24 ஆயி­ரத்து 661 ரூபா 55 சதமும் நிகர இலா­ப­மாகப் பெறப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. கடந்த ஆண்­டுக்­கான செயற்­திட்ட அறிக்­கையில் அந்தத் திணைக்­களம் இந்தத் தக­வல்­களை வெளி­யிட்­டி­ருக்­கின்­றது. இரண்டு மாவட்­டங்­க­ளிலும் 2016 ஆம் ஆண்டு மாத்­திரம் 2 கோடியே 91 லட்­சத்து 66 ஆயி­ரத்து 103 ரூபா 35 சதம் (29,166,103 ரூபா 35சதம் - கிட்­டத்­தட்ட 190,000 அமெ­ரிக்க டொலர்கள்) இலா­ப­மாகப் பெறப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது என 'அடை­யாளம் கொள்கை ஆய்­வுக்­கான நிலையம்' தனது அறிக்­கையில் வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றது. 

பண்ணைத் தொழில் செய்­ப­வர்­க­ளுக்கும், முன்­பள்ளி ஆசி­ரி­யை­க­ளுக்கும் மாதாந்தம் 30 ஆயிரம் ரூபா சம்­பளம் வழங்­கப்­பட்ட போதிலும், அது அவர்­க­ளு­டைய குடும்­பங்­களின் ஏனைய தேவை­க­ளுக்குப் போதாத நிலையே நில­வு­கின்­றது. மீள்­கு­டி­யேற்றப் பிர­தே­சங்­க­ளுக்குப் படை­யெ­டுத்­துள்ள நிதி நிறு­வ­னங்­களின் நுண்­நிதி கருத்­திட்டச் செயற்­பாட்டின் கடன் திட்­டங்­க­ளுக்கு இந்தப் பண்ணைத் தொழி­லார்­களும், முன்­பள்ளி ஆசி­ரி­யை­க­ளும்­கூட பலி­யாகிப் போயி­ருக்­கின்­றார்கள். 

அந்த நிறு­வ­னங்­களின் கவர்ச்­சி­க­ர­மான விளம்­ப­ரங்கள் கருத்தைக் கவரும் வகையி­லான ஆசை வார்த்­தை­களில் மயங்கி பல்­வேறு பொருட்­களை இவர்கள் கொள்­வ­னது செய்­த­தனால் வீணான கடன் சுமைக்கும் இவர்கள் ஆளா­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். இதனால் குடும்­பத்தில் ஒரு­வ­ரு­டைய வரு­மா­னத்தை மாத்­தி­ரம் வைத்துக் கொண்டு குடும்பச் செல­வையும் பிள்­ளை­களின் கல்வி மற்றும் கடன் தவ­ணை­க­ளுக்­கான பணக் கொடுப்­ப­ன­வு­க­ளையும் சமா­ளிக்க முடி­யாமல் கஷ்­டத்­திற்கு உள்­ளா­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். காலையில் இருந்து மாலை 5 மணி­வ­ரையில் அவர்கள் பணி­யாற்ற வேண்­டி­யி­ருப்­ப­தனால் வேறு வரு­மானம் ஈட்­டக்­கூ­டிய வேலை­க­ளுக்குச் செல்ல முடி­யா­தி­ருப்­ப­தாக அவர்கள் கவலை வெளி­யிட்­டி­ருக்­கின்­றார்கள். 

பொறியில் சிக்­கிய நிலைமை

அத்­துடன் அவர்கள் இரா­ணு­வத்­தி­னரால் நடத்­தப்­ப­டு­கின்ற பண்­ணை­களில் பணி­யாற்­று­வ­தனால், சமூ­கத்தில் இரா­ணு­வத்­திற்­காக வேலை செய்­ப­வர்கள் என்ற அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­த­லுக்கு உள்­ளா­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். அதே­போன்று சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தின் சம்­ப­ளத்தில் பணி­யாற்­று­கின்ற முன்­பள்ளி ஆசி­ரி­யை­களும் ஏள­ன­மாக சமூ­கத்தில் நோக்­கப்­ப­டு­வ­துடன், பாட­சா­லை­களின் நிகழ்­வு­களில் அடிக்­கடி இரா­ணு­வத்­தினர் பங்­கு­பற்­று­வ­துடன், அங்கு வந்து செல்­வ­தனால், அவர்­க­ளு­டைய நடத்­தைகள் குறித்தும் சமூ­கத்தில் கீழ்ப்­பார்­வை­யுடன் கூடிய கருத்து நில­வு­கின்­றது. இதனால் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தில் பணி­யாற்­று­ப­வர்கள் சமூ­கத்தின் ஓர் அங்­க­மாக ஒருங்­கி­ணைந்து வாழ முடி­யாமல் தனி­மைப்­ப­டுத்­தப்­பட்­ட­வர்­க­ளாக இருக்­கின்­றார்கள். 

இவர்கள் அர­சியல் செயற்­பா­டு­க­ளிலோ அல்­லது சமூகச் செயற்­பா­டு­க­ளிலோ இணைந்து செய­லாற்­றவோ பங்­க­ளிப்புச் செய்­யவோ முடி­யாத நிலை­மை­யும காணப்­ப­டு­வ­தனால், இவர்கள் சார்ந்த சமூகம் தனக்­குள்­ளேயே பிள­வு­பட்ட ஒரு சமூ­க­மாகத் திகழ்­கின்­றது. இங்கு கருத்துச் சுதந்­தி­ரத்­திற்கும் ஜன­நா­யகச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கும் இட­மில்­லாமல் போயி­ருக்­கின்­றது. 

சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­கள வேலையை விட்டு வேறு தொழில் வாய்ப்­பு­களைத் தேடிச் செல்­வ­தற்கு இவர்­களால் முடி­யா­தி­ருக்­கின்­றது. தொடர்ச்­சி­யான இரா­ணுவ அதி­கா­ரி­களின் கண்­கா­ணிப்பு, அவர்­களால் நடத்­தப்­ப­டு­கின்ற மாதாந்த கருத்­த­ரங்­குகள் சந்­திப்­பு­களில் கலந்து கொள்ள வேண்­டிய நிர்ப்­பந்தம் என்­ப­வற்­றி­னாலும், மாதாந்தம் பண்­ணை­க­ளுக்கு விஜயம் செய்து இவர்­களை நோட்­ட­மி­டு­கின்ற புல­னாய்வுத் துறை அதி­கா­ரி­களின் கண்­கா­ணிப்­புச்­செ­யற்­பாடு போன்­றவை கார­ண­மாக இவர்கள் சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­கள வேலையை விட்­டுச்­செல்ல முடி­யா­த­வர்­க­ளாக – பொறி­யொன்றில் சிக்­கிய நிலை­மைக்கு ஆளா­கி­யி­ருக்­கின்­றார்கள். 

இந்த நிலைமை நீடிக்­கு­மே­யானால், சுதந்­தி­ரமும், ஜன­நா­யக உரி­மை­களும் பறிக்­கப்­பட்ட ஒரு சமூ­க­மா­கவே எதிர்­கா­லத்தில் வன்­னிப்­பி­ர­தேச சமூகம் மாற்­ற­ம­டையும் என்று 'அடை­யாளம் கொள்கை ஆய்­வுக்­கான நிலையம்'  தனது அறிக்­கையில் எச்­ச­ரிக்கை செய்­தி­ருக்­கின்­றது, 

அர­சுக்கும் சர்­வ­தே­சத்­திற்கும் அழைப்பு 

சிவில் பாது­காப்புத் திணைக்­க­ளத்தில் பணி­யாற்­று­ப­வர்­களின் ஊடாக இராணுவத்தைச் சென்றடைகின்ற இலாப நிதி உள்ளுரின் பொருளாதாரத்திற்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் இந்தப் பண்ணைகளும் அவற்றில் பணியாற்றுபவர்களைம் வட மாகாண சபை பொறுப்பேற்று கூட்டுறவுச் சபைச் செயற்பாட்டுக்குள் உள்ளடக்க வேண் டும் என்று அந்த அறிக்கை பரிந்துரைத் திருக்கின்றது.  

இந்த விடயத்தில் அரசியல்வாதிகளும் உரிய கவனம் செலுத்த வேண்டும் என வலியுறுத்தியுள்ள 'அடையாளம் கொள்கை ஆய்வுக்கான நிலையம்'  சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் பண்ணைகளிலும் முன்பள்ளிகளிலும் பணியாற்றுபவர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும் பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் வலியுறுத்தியிருக்கின்றது. 

அரசாங்கம் சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து இந்தப் பண்ணைகளை விடுவிக்க வேண்டும் என்பதுடன், அங்கு பணியாற்றுபவர்களின் மனித உரிமைகள் பேணப்படுவதற்காக மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் அதிகாரிகள் மாதம் ஒருமுறை அங்கு விஜயம் செய்வதற்கான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியிருக்கின்றது. 

இலங்கை அரசாங்கம் இணை அனுசரணை வழங்கியுள்ள ஐநா மனித உரிமைப் பேரவையின் 30/1 மற்றும் 34/1 தீர்மானங்களில் 'அடையாளம் கொள்கை ஆய்வுக்கான நிலையம்' வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையின் பரிந்துரைகளையும் உள்ளடக்கி அவற்றை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று அசாங்கத்திற்கு சர்வதேச சமூகம் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என அந்த அறிக்கை கோரியிருக்கின்றது. 

யுத்தம் முடிவடைந்து எட்டு வருடங்களாகியுள்ள நிலையில் முன்னாள் விடுதலைப்புலி உறுப்பினர்கள் என்ற காரணத்திற்காக இராணுவத்தின் புனர்வாழ்வுப் பயிற்சி பெற்றதன் பின்னர்; சமூகத்தில் சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளவர்களை அரசாங்கம் இராணுவத்தின் ஊடாக அடக்குமுறைக்கு உள்ளாக்கக் கூடாது. அவர்களும் இந்த நாட்டின் பிரஜைகள் என்பதை மனதில் இருத்தி அவர்களும் சாதாரண சிவில் வாழ்க்கையை சுதந்திரமும்  ஜனநாயக உரிமைகளையும் கொண்டவர்களாக வாழ்வதற்கு வழி செய்ய வேண்டும். 

புனர்வாழ்வுப் பயிற்சியின் பின்னர் அவர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டபோது, இந்த நாட்டின் சமூக, பொருளாதார, அரசியல் செயற்பாடுகளில் அவர்கள் பங்களிக்க வேண்டும் என்றும், அதன் ஊடாக இந்த நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகச் செயற்பட வேண்டும் என்றும் அதற்கான உரிமைகளும் சுதந்திரமும் அவர்களுக்கு உறுதிப்படுததப்பட்டிருப்பதாக கூறியதை அரசாங்கம் நினைவுபடுத்திச் செயற்பட முன்வர வேண்டும். 

 

பி.மாணிக்­க­வா­சகம்

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-09-23#page-1

Categories: merge-rss

சர்ச்சைக்குரிய தமிழ் பதம் மாறியது..... ஏகிய இராஜ்ஜிய / ஒருமித்த நாடு என்று முன்மொழிவு

Sat, 23/09/2017 - 05:59

Page-20-copy-edd8e8a6d730cc12fd05f084ed5

சர்ச்சைக்குரிய தமிழ் பதம் மாறியது..... ஏகிய இராஜ்ஜிய / ஒருமித்த நாடு என்று முன்மொழிவு

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2017-09-22#page-20

தொடரும்

Categories: merge-rss

மெதுவான பயணத்தின் மூலம் எதனை சாதிக்க முடியும்?

Fri, 22/09/2017 - 21:09

Page-22-copy-ccec16d25ef1d42f212863afa42

மெதுவான பயணத்தின் மூலம் எதனை சாதிக்க முடியும்?

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2017-09-22#page-22

Categories: merge-rss

றோகிஞ்சாக்கள் அடையாளங்காட்டும் பல முகங்கள்

Fri, 22/09/2017 - 16:32
றோகிஞ்சாக்கள் அடையாளங்காட்டும் பல முகங்கள்
 

அண்மைய நாட்களில், உலகின் எந்த நாட்டு ஊடகங்களையும் தொடர்ச்சியாகப் படிப்பவர்கள், பார்ப்பவர்கள், அல்லது கேட்பவர்கள், “றோகிஞ்சா” என்ற பதத்தை அறிந்திருப்பர். இல்லாவிடின், “றோகிங்கியா”, “ரோஹிஞ்சா”, “ரோஹிங்கியா”, “றோஹிங்கா” என்று, அக்குழுவினரை வேறு பெயரில் அறிந்திருந்தாலும், அவர்களைப் பற்றி நிச்சயமாக அறிந்திருப்பர்.  

இவர்களின் முழுமையான வரலாற்றை அறியாதவர்கள் கூட, கடந்த பல தசாப்தங்களாக, ஒடுக்கப்படும் சமூகமாக இவர்கள் காணப்படுகின்றனர் என்பதை, ஊடகங்களில் எங்காவது மூலைகளில் காணப்படும் செய்தி அறிக்கைகளிலாவது கண்டிருப்பர். ஒரு சமூகத்தின் கலாசாரம், சாதனைகள், அடைவுகள் போன்றன எல்லாவற்றையும் விட, அந்த மக்களின் இழப்புகளும் சோதனைகளும் பரவலாக அறியப்படும் போது, அது ஆரோக்கியமான நிலைமை அன்று என்பதை, நாம் புரிந்துகொள்ளக் கூடியதாக இருக்கும்.  

பௌத்தர்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட மியான்மாரில், றோகிஞ்சா மக்கள், சுமார் 1.1 மில்லியன் பேர் இருப்பர் என்று கணிக்கப்படுகிறது. அந்த நாட்டால், பிரஜாவுரிமை பறிக்கப்பட்டு, நாடற்றவர்களாக மாற்றப்பட்டுள்ள நிலையில், அவர்கள் தொடர்பான உத்தியோகபூர்வமான தரவுகளைப் பெறுவது, கடினமாகவே காணப்படுகிறது. 

இவ்வாறுள்ள சிறுபான்மையினமான றோகிஞ்சா முஸ்லிம்கள், ராக்கைன் மாநிலத்தில் பெரும்பான்மையாக வாழுகின்றனர். இந்த மாநிலம் தான், மியான்மாரில் காணப்படும் பிரச்சினைகளின் மையப்பகுதியாகக் காணப்படுகிறது. ஏற்கெனவே பல தடவைகள், பல ஆண்டுகளாக இம்மக்கள் அழிவுகளைச் சந்தித்திருந்தாலும், அண்மையில் சந்தித்துவரும் அழிவுகள் தான், ஒப்பீட்டளவில் அதிக கவனத்தை ஈர்த்திருக்கின்றன என்பதை குறிப்பிட்டுக் காட்ட வேண்டிய தேவையில்லை.  

இவ்வாண்டு ஓகஸ்ட் 25ஆம் திகதி, ஒரு மாதத்துக்கும் முன்னர், இடம்பெற்ற சம்பவங்கள் தான், அண்மைக்கால அழிவுகளை ஏற்படுத்தின. றோகிஞ்சா இன முஸ்லிம்களில் காணப்படும் ஆயுதக்குழுவொன்று, பாதுகாப்புப் படையினர், பொலிஸார் ஆகியோரின் பாதுகாப்புச் சாவடிகள் மீது, ஒருங்கிணைந்த தாக்குதல்களை நடத்தி, சில உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியது.  

இதைத் தொடர்ந்து தான், ஆயுததாரிகளைத் தேடியழிக்கிறோம் என்ற போர்வையில், இராணுவ நடவடிக்கையொன்றை ஆரம்பித்த மியான்மார் இராணுவம், அப்பாவிகளைக் கொல்வதோடு, வீடுகளையும் எரிப்பதாக, சர்வதேச ஊடகங்களாலும் மனித உரிமைகள் ஆர்வலர்களாலும் குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு, போதுமான ஆதாரங்களும் இருக்கின்றன என்றே கருதப்படுகிறது. இதில், இராணுவத்தினர் மாத்திரமன்றி, கடும்போக்கு பௌத்த சிவிலியன்களும் ஈடுபடுகின்றனர் என்று அறிவிக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாகத் தான், றோகிஞ்சா மக்கள் வாழும் ராக்கைன் மாநிலத்திலிருந்து, 410,000க்கும் மேற்பட்ட மக்கள், பங்களாதேஷுக்குத் தப்பிச் சென்றுள்ளனர். அவ்வளவு பேரையும் எப்படிச் சமாளிப்பது என்று, பங்களாதேஷ் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. அங்கு, பசியும் பட்டினியும் தாண்டவமாடிக் கொண்டிருக்கிறது.  

மறுபக்கமாக, மியான்மாரின் ராக்கைனில், இன்னமும் தங்கியுள்ள றோகிஞ்சா முஸ்லிம்களின் பாதுகாப்புத் தொடர்பில், தொடர்ந்தும் அச்சம் வெளியிடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த விடயங்களில் அதிக கவனம் பெற்றுள்ள சில விடயங்களில் முக்கியமானதாக, மியான்மாரின் அரச தலைவி ஆங் சாங் சூ கியின் மௌனம் மாறியிருக்கிறது.  ஜனநாயகம் என்ற பெயருக்கு உயிர்கொடுப்பவர் போன்று, மேற்கத்தேய நாடுகளின் செல்லப்பிள்ளையாக இருந்தவர் இவர். தனது நாட்டின் இராணுவ ஆட்சிக்கெதிராகப் போராடினார் என, சிறைவாசம் அனுபவித்து, பின்னர் சமாதானத்துக்கான நொபெல் பரிசை வென்ற இவர், மியான்மாரின் எதிர்காலத்துக்கான முக்கியமான ஒளிக்கீற்றாகக் கருதப்பட்டார்.  

அவர், தேர்தலில் போட்டியிடும் போதே, பெரும்பான்மையின பௌத்தர்களுக்கு ஆதரவாகச் செயற்படுகிறார், றோகிஞ்சா மக்களின் பிரச்சினைகள் குறித்துக் குரலெழுப்புகிறார் இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டுகள் காணப்பட்டன. ஆனால், றோகிஞ்சா மக்களின் பிரச்சினைகள், அப்போது பெருமளவுக்குப் பேசுபொருளாக இருந்திருக்கவில்லையென்ற நிலையில், சர்வதேச ஊடகங்களில், அது கவனம் பெற்றிருக்கவில்லை.  

ஆனால், தற்போது, பிரதான பேசுபொருளாக, இம்மக்களின் பிரச்சினைகள் மாறியுள்ள நிலையில், இம்மக்களின் அவலங்களின் போது அமைதியாக இருக்கிறார் என்ற குற்றச்சாட்டு, அவர் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, மனித உரிமைகளுக்கான போராளியாகக் கருதப்பட்ட அவர், தனது நாட்டு இராணுவத்தால், தனது நாட்டு மக்களுக்கே அநியாயம் இழைக்கப்படும் போது, அமைதியாக இருக்கிறார் என்றால், அதை இரட்டை முகமென்றன்றி, வேறு எவ்வாறு அழைக்க முடியும்?  நீண்ட அமைதிக்குப் பிறகு, இப்பிரச்சினை தொடர்பாக நேற்று முன்தினம் (19), தனது நாட்டு மக்களுக்கு உரையாற்றிய அவர், “அனைத்து மனித உரிமைகள் மீறல்களையும் கண்டிக்கிறேன்” என்று, மேலோட்டமான கருத்தையே வெளிப்படுத்தினார். றோகிஞ்சா இனத்தவர்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என, அந்த இன மக்களின் பெயர்களை வெளிப்படுத்தக்கூட, அவர் மறுத்திருந்தார். இதை விட, “இவ்வளவு அதிகமான மக்கள், ஏன் வெளியேறுகிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும்” என, எதுவுமே தெரியாதவர் போன்று கூறியிருந்தார். நாட்டின் தலைவியாக, தனது நாட்டிலுள்ள ஒரு மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களில் சுமார் 40 சதவீதத்தினர், நாட்டை விட்டு ஏன் வெளியேறுகின்றனர் எனத் தெரியாத நிலையில் அவர் இருக்கிறார் என்பதை, நம்பத்தான் வேண்டுமா?  தங்களின் தேர்தல் வெற்றிகளுக்காகவும், பெரும்பான்மையினரின் ஆதரவை இழக்கக்கூடாது என்பதற்காகவும், அநியாயங்களைக் கண்டும் காணாமல் இருப்பவர்களை, இனிமேலும் மதிப்புக்குரியவர்கள் என்று எண்ணிக் கொண்டிருப்பது, எந்தளவுக்குப் பொருத்தமானது? இவரின் செயற்பாடுகள் இவ்வாறிருக்க, இந்தியாவிலும் இலங்கையிலும், புதியவிதமான வெறுப்பு உமிழ்தலைக் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது.  

சில நாட்களுக்கு முன்னர், கொழும்பில் ஆர்ப்பாட்டமொன்று நடைபெற்றது. மிகப்பெரிய பதாதையொன்றை அவர்கள் ஏந்தியிருந்தனர். “மியான்மாரின் பெளத்தர்களே, அனைத்து இலங்கையர்களும் உங்களுடன் இருக்கின்றனர். அனைத்து முஸ்லிம்களும் பயங்கரவாதிகள் அல்லர்; ஆனால், அநேகமான பயங்கரவாதிகள், முஸ்லிம்கள்” என்று, அந்தப் பதாதை தெரிவித்தது.  

அனைத்து இலங்கையர்கள் சார்பாகவும் பேசுவதற்கும் குரலெழுப்புவதற்கும், அதில் கலந்துகொண்ட சுமார் 50 பேருக்கு யார் உரிமை கொடுத்தார் என்ற கேள்வி ஒருபுறமிருக்க, ஓர் இன மக்கள் பாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, அவர்களுக்காகக் குரல் கொடுக்காமல், ஒடுக்குபவர்களுக்குக் குரல் கொடுப்பதை, எவ்வாறு அழைப்பது?  
இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில், ஏராளமான பௌத்த பிக்குகளையும் காண முடிந்தது.

மியான்மாரில் காணப்படும், இனவாத, கடும்போக்குவாத பௌத்த குழுவான, அஷின் விராது தலைமையிலான 969 என்ற குழுவுக்கும், இலங்கையின் இனவாத, கடும்போக்குவாத பௌத்த குழுவான பொது பல சேனாவுக்கும் இடையில் தொடர்புகள் காணப்படுகின்றன என்பதை, இவ்விடத்தில் ஞாபகப்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது.  வழக்கமாக, முஸ்லிம்களின் அல்லது இஸ்லாமின் பெயரால், பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் நடத்தப்படும் போது, “மிதவாதப் போக்குடைய முஸ்லிம்கள் இருந்தால், இந்தத் தாக்குதலை அவர்கள் ஏன் கண்டிக்கவில்லை?” என்ற கேள்வி, பரவலாக எழுப்பப்படும். அதே கேள்வி, இந்த நாட்டின் பௌத்தர்களிடம் கேட்கப்பட்டால்? பௌத்தர்கள் சிலர் கண்டித்திருந்தார்கள் என்பதை மறுக்க முடியாது, ஆனால், பிரபலமான அல்லது அதிகாரத்தில் காணப்படுகின்ற எவருமே, இதற்கெதிரான கண்டனத்தை வெளியிட்டிருக்கவில்லை என்பதை மறுக்க முடியாது.  

அதேபோன்று, அளவுக்கதிகமான றோகிஞ்சா அகதிகளை, இலங்கை அனுமதிக்கப் போகிறது என, சமூக ஊடகத் தளங்களில், பரவலாகப் பகிரப்பட்டு வருவதையும் காண முடிகிறது. அந்தச் செய்தியில் உண்மையில்லை என்பது ஒருபக்கமிருக்க, உண்மையிலேயே அது நடந்தாலும் கூட, அதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்?  மியான்மாரில், பௌத்தர்கள் கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால், அவர்களை நாட்டுக்குள் அனுமதிக்க வேண்டுமென, இதே பௌத்த அமைப்புகள் கோராதா? அப்படியாயின், பௌத்த உயிரை விட, இஸ்லாமிய உயிருக்கான பெறுமதி குறைவானது என, இவர்கள் எண்ணுகிறார்களா?  

இந்தியாவிலும், இதே நிலையைத் தான் காணமுடிகிறது. நரேந்திர மோடி தலைமையிலான, இந்துத்துவா கொள்கைகளைப் பின்பற்றும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் ஆட்சியில், சிறுபான்மையினர் ஒடுக்கப்படுகின்றனர் என்ற குற்றச்சாட்டு, ஏற்கெனவே காணப்படுகிறது. இதற்கு மத்தியில், இந்தியாவில் காணப்படும் றோகிஞ்சா முஸ்லிம்களால், தமது நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் எனவும் அவர்களை வெளியேற்றப் போவதாகவும், இந்திய அரசாங்கம், உச்சநீதிமன்றத்துக்கு அறிவித்திருக்கிறது.  

றோகிஞ்சா அகதிகளில் ஒரு சிலர், பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டனர் என்று வைத்துக் கொண்டாலும் கூட, அந்தக் குற்றத்துக்காக, தமது நாட்டில் ஒடுக்குமுறையிலிருந்து தப்பியோடி வந்திருக்கும் மக்கள் அனைவரையும், அதற்காக நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றுவது, எந்தளவுக்கு நியாயமானது?  
காஷ்மிரின் முன்னாள் முதலமைச்சர் கேட்டதைப் போன்று, பிரதமராக இருந்த ராஜீவ் காந்தி, தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளால் கொல்லப்பட்ட பின்னர், இலங்கைத் தமிழர்கள் அனைவரையுமே, இந்தியா வெளியேற்றியதா?  

உலகில், மிகவும் சாந்தமான மதங்களாகக் கருதப்படும் இந்து, பௌத்தம் ஆகிய மதங்களை, பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட இந்தியா, இலங்கை ஆகிய நாடுகளில், றோகிஞ்சா முஸ்லிம்களுக்கெதிரான இவ்வாறான எதிர்ப்பென்பது, உலகம் முழுவதிலும் காணப்படும் முஸ்லிம்கள் மீதான எதிர்ப்புக்குச் சான்றாக அமைந்துள்ளது.  
ஆனால், ஓர் இனத்தை அப்படியே வெறுப்பதென்பது, அந்த இனத்தை அடையாளங்காட்டுவதை விட, வெறுப்பவர்களின் இனக் குழுமத்தையே அதிகமாக அடையாளங்காட்டுகிறது என்பதை, அவர்கள் புரிந்து கொள்கிறார்களா என்பது தான், தற்போதிருக்கும் பிரச்சினையாக இருக்கிறது.

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/றோகிஞ்சாக்கள்-அடையாளங்காட்டும்-பல-முகங்கள்/91-204208

Categories: merge-rss