அரசியல்-அலசல்

வடக்கு மாகாணசபை சர்ச்சையும் எதிர்காலமும்

Wed, 21/06/2017 - 19:03

Page-18-4df2445bf67a79d921c70d4eecdcee44

வடக்கு மாகாணசபை சர்ச்சையும் எதிர்காலமும்

Categories: merge-rss

குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொண்ட வட மாகாண ‘ஊழல் எதிர்ப்பு’

Wed, 21/06/2017 - 18:08
குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொண்ட வட மாகாண ‘ஊழல் எதிர்ப்பு’
 

மத்திய அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து பெருமளவில் விலகி, சுயமாக இயங்குவதன் மூலம், வட மாகாண சபை ஏனைய எட்டு மாகாண சபைகளை விட, மிகவும் வித்தியாசமான நிறுவனமாகவே இயங்குகிறது.   

ஏறத்தாழ முப்பது ஆண்டுகள் வயதாகிவிட்ட ஏனைய எட்டு மாகாண சபைகளில் ஒன்றேனும் வட மாகாண சபையின் சுயாதீனத் தன்மையில் பத்தில் ஒன்றையேனும் கொண்டதில்லை.  

image_7a28e34b6e.jpg

ஏனைய மாகாண சபைகள், அனேகமாக எப்போதும் மத்திய அரசாங்கத்தின் ஆளும் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்துள்ளதே இதற்குக் காரணமாகும். அவை எப்போதும், மத்திய அரசாங்கத்தின் தலைவர்களின் சொல்லுக்கிணங்கவே செயற்பட்டு வந்துள்ளன.  

சில சந்தர்ப்பங்களில், அம்மாகாண சபைகளில் சில சபைகள் மத்திய அரசாங்கத்தின் எதிர்க் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்துள்ள போதிலும், குறுகிய காலத்துக்கே அவ்வாறு இருந்துள்ளன. அப்போதும் அவை சுயாதீனமாகச் செயற்பட்டதில்லை.  

பூரணமாக இல்லாவிட்டாலும், சுயாட்சி என்பதை ஓரளவுக்கு அனுபவிக்கும், நாட்டிலுள்ள ஒரே மாகாண சபை முன்னாள் உயர் நீதிமன்ற நீதியரசரான முதலமைச்சர் சி.வி.விக்னேஸ்வரனின் தலைமையிலான வட மாகாண சபையாகும். அந்தவகையில் வட மாகாண சபை, ஏனைய மாகாண சபைகளை விட, அதிகாரப் பரவலாக்கலின் நோக்கத்தை ஓரளவுக்காவது அடைந்துள்ளது.  

 அதிகாரப் பரவலாக்கத்துக்காகத் தமிழர்கள் நடத்திய நீண்ட கால போராட்டம் மட்டுமல்லாது, முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனின் ஆளுமையும் அதற்குக் காரணமாக இருந்துள்ளது.  

அவர் மத்திய அரசாங்கத்திடமிருந்து மட்டுமல்லாது, தமது கட்சியான தமிழரசுக் கட்சியிடமிருந்தும் சுயாதீனமாகவே செயற்பட்டு வருகிறார். அவரும், அவரது மாகாண சபையும் எந்தளவுக்கு சுயாட்சி நிலையை அனுபவிக்கிறது என்றால், வட மாகாண சபை, மத்திய அரசாங்கத்துக்கு எதிராகவும் அச்சமின்றி செயற்பட்டு வருகிறது.   

உதாரணமாக, இலங்கையில் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு எதிராக, ஐ.நா மனித உரிமைப் பேரவையால் சர்வதேச விசாரணையொன்று நடத்தப்படுவதைத் தடுப்பதற்கு, மத்திய அரசாங்கம் 2014 ஆம் ஆண்டு, ஜெனிவா நகரில் போராடிக்கொண்டு இருக்கும்போது, அவ்வாறானதோர் விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என வட மாகாண சபையில் பிரேரணையொன்று நிறைவேற்றப்பட்டது.  

ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவினதும் பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கவினதும் தலைமையில், 2015 ஆம் ஆண்டு, புதிய அரசாங்கம் நிறுவப்பட்டதன் பின்னரும் புலிகளுக்கும் அரச படைகளுக்கும் இடையே போர் நடைபெற்ற காலத்தில், இலங்கையில் இனச் சங்காரம் இடம்பெற்றுள்ளதாக, வட மாகாண சபையில் மற்றுமொரு பிரேரணை நிறைவேற்றப்பட்டது.   

இந்த இனச் சங்காரம் என்ற கருத்தை, ஐ.நா மனித உரிமை உயர் ஸ்தானிகர் செய்த் ராத் அல் ஹூசைன் பின்னர் தமது அறிக்கையொன்றில் மறுத்திருந்த போதிலும், வட மாகாண சபை, தமது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை.  

இலங்கைக்கு புதிய அரசியலமைப்பொன்றைத் தயாரிப்பதற்காக நாடாளுமன்றம் அரசியலமைப்புச் சபையாக செயற்படுமென கடந்த வருடம் ஜனவரி மாதம் முடிவு செய்யப்பட்ட போது, வட மாகாண சபை அந்த அரசியலமைப்புச் சபைக்கு பரிந்துரை செய்வதற்காக ஒரு பிரேரணையை நிறைவேற்றியது. இலங்கை மொழி வாரியான இரண்டு அரசுகளைக் கொண்ட சமஷ்டி ஆட்சி முறையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்றே அந்தப் பிரேரணையில் கூறப்பட்டு இருந்தது.  

இந்தப் பிரேரணைகளை ஒருவர் ஏற்கிறாரா, இல்லையா என்பது வேறு விடயம். முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், வட மாகாண சபையானது மத்திய அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து வெகுவாக மீண்டுள்ளது என்பதை இந்தப் பிரேரணைகள் காட்டுகின்றன என்பதேயாகும்.  

கடந்த வருடம், முதலமைச்சர் தமது அமைச்சர்களுக்கு எதிராக எழுந்த குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிப்பதற்காக ஓர் உயர் மட்டக் குழுவை நியமித்தமை வட மாகாண சபையின் இந்தச் சுயாதீனத்தன்மையின் மற்றொரு வெளிப்பாடாகும்.   

ஆனால், அந்த விசாரணையை அடுத்து, தற்போது அம்மாகாண சபையின் மீதும், மொத்தத்தில் தமிழர் அரசியலிலும் மோசமான முறையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் பெரும் சர்ச்சையாக மாறியுள்ளது.  

இந்தச் சர்ச்சை இல்லாவிட்டால், அந்த விசாரணைக் குழு, உண்மையிலேயே ஏனைய மாகாண சபைகளுக்கு மட்டுமல்லாது மத்திய அரசாங்கத்துக்கும் சிறந்த முன்னுதாரணமாக அமைந்திருக்கும்.  

கடந்த வருடம் சபையின் 16 உறுப்பினர்கள் செய்த முறைப்பாடுகளை அடுத்தே, தாம் இந்த விசாரணைக் குழுவை நியமித்ததாக முதலமைச்சர் கடந்ந வாரம் தெரிவித்தார். ஓய்வுபெற்ற நீதிபதிகளான எஸ். தியாகேந்திரன், எஸ். பரமராஜா மற்றும் ஓய்வு பெற்ற மாவட்டச் செயலாளர் எஸ். பத்மநாதன் ஆகியோரை உள்ளடக்கியதாக இந்தக் குழு அமைந்தது.   

மாகாண சபைகளில் முதலமைச்சர் உட்பட ஐந்து அமைச்சர்களே பதவியில் இருக்க முடியும். வட மாகாணத்தில் முதலமைச்சர் தவிர்ந்த ஏனைய சகல அமைச்சர்களுக்கும் எதிராக குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டு இருந்தன.   

ஆனால், விசாரணைக் குழு, கல்வி அமைச்சர் ரி. குருகுலராஜா மற்றும் விவசாயத்துறை அமைச்சர் பி. ஐங்கரநேசன் ஆகிய இருவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகள் மட்டுமே நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தமது அறிக்கையில் தெரிவித்திருந்தது.   

ஆனால், “நான்கு அமைச்சர்களும் பதவி விலக வேண்டும்” என முதலமைச்சர் முதலில் தெரிவித்து இருந்தார். மாகாண சபையில், விசாரணைக் குழுவின் அறிக்கையை சமர்ப்பித்துவிட்டே, அவர் அவ்வாறு கூறியிருந்தார்.   

image_2d314180c2.jpg

நீண்டகாலமாகத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் மிகப் பெரிய கட்சியான தமிழரசுக் கட்சிக்கும் ஏனைய மூன்று கட்சிகளுக்கும் இடையில் நடைபெற்று வந்த பனிப்போர், நேருக்கு நேரான போராக மாறுவதற்கு அதுவே உதவியாகியது.  

நான்கு அமைச்சர்களும் பதவி விலக வேண்டும் என முதலமைச்சர் கருத்து வெளியிட்டபோது, தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜா ஊடகங்களுக்குத் தமது கருத்தைத் தெரிவிக்கும்போது, “இரு அமைச்சர்கள்தான் குற்றவாளிகளாகக் காணப்பட்டு இருந்தால், நான்கு அமைச்சர்களும் ஏன் பதவி விலக வேண்டும்” எனக் கேள்வி எழுப்பியிருந்தார்.  

ஒரே அணியாகத் தேர்தலை எதிர்கொண்ட சம்பந்தப்பட்டவர்கள், முதலில் தமக்கிடையே கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்ளாது, இவ்வாறு ஊடகங்களுக்குக் கருத்துத் தெரிவிக்க முற்பட்டமையும் நிலைமை மோசமாவதற்குக் காரணமாகியது.  

 சேனாதிராஜாவின் நிலைப்பாட்டை முதலமைச்சர் ஓரளவுக்கு ஏற்றுக் கொண்டார். எனவே, விசாரணை அறிக்கையைப் பற்றி கடந்த புதன்கிழமை உரையாற்றும்போது, அவர் “நான்கு அமைச்சர்களையும் பதவி விலகுமாறு கோரவில்லை; குற்றவாளிகளாகக் காணப்பட்ட இருவர், பதவி விலக வேண்டும். ஏனைய இரு அமைச்சர்களும் அவர்களுக்கு எதிராக மேலும் விசாரணை நடைபெறுவதற்கு வசதியாக, ஒரு மாத காலம் விடுமுறையில் செல்ல வேண்டும்” எனவும் அவர் கூறினார்.  

அதை எதிர்த்து, 21 மாகாண சபை உறுப்பினர்கள், முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையொன்றைக் கைச்சாத்திட்டு, ஆளுநர் ரெஜினோல்ட் குரேயிடம் கையளித்தனர்.   

அதேவேளை, முதலமைச்சருக்கு ஆதரவு தெரிவித்து, 15 மாகாண சபை உறுப்பினர்கள் ஆளுநருக்குக் கடிதமொன்றைக் கொடுத்துள்ளனர். இதுதான், தமிழரசுக் கட்சித் தலைமைக்கும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஏனைய மூன்று கட்சிகளுக்கும் இடையிலான பிணக்கை மிகவும் தெளிவாக வெளிக் கொணர்ந்தது.   

அதேவேளை, “ஆரம்பத்தில் விசாரணை வேண்டும் என்றவர்களே, தற்போது அதை எதிர்க்கின்றனர்” என்று விசாரணைக் குழுவின் அறிக்கையைப் பற்றி முதலமைச்சர் உரையாற்றும்போது கூறினார். அதுவும் இந்த உட்கட்சிப் பூசலின் வெளிப்பாடே.  

“நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையில் கைச்சாத்திட்டதாகக் கூறப்படும் உறுப்பினர்களுடன், தாம் தனிப்பட்ட முறையில் கலந்துரையாடி, அவர்கள் உண்மையிலேயே இதில் கையெழுத்திட்டுள்ளார்களா என்பதை உறுதி செய்து கொண்ட பின்னரே, மாகாண சபையில் முதலமைச்சருக்குப் பெரும்பான்மை ஆதரவு இருக்கிறதா என்பதை நிரூபிக்குமாறு அறிவிக்கப்படும்” என்று ஆளுநர் கூறியிருக்கிறார்.   

இதேவேளை, 1991 ஆம் ஆண்டு, ஜனாதிபதி ரணசிங்க பிரேமதாசவுக்கு எதிராகச் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட குற்றப் பிரேரணையை, நினைவுபடுத்துவதைப் போல், நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையில் கையொப்பமிட்ட சில உறுப்பினர்கள், தமது கையொப்பத்தை வாபஸ் பெற்றுக் கொண்டுள்ளதாகவும் சில செய்திகள் கூறுகின்றன.  

இந்த விசாரணைக் குழுவை எவரும் எதிர்க்கவில்லை. அதன் உறுப்பினர்களின் தகைமைகளைப் பற்றியும் எவரும் கேள்வி எழுப்பவில்லை. அதன் விசாரணையில் முறைகேடு நடந்திருப்பதாகவும் எவரும் கூறவில்லை.  

அவ்வாறிருக்க முதலமைச்சர் அக்குழுவினால் குற்றவாளிகளாகக் காணப்படாத அமைச்சர்களைப் பற்றி, மீண்டும் விசாரணை செய்வதாக இருந்தால், அது விசாரணைக் குழுவின் முடிவுகளை மறுப்பதற்குச் சமமாகும்.   

குழுவின் முடிவுகள் பிழையென்றால், குற்றவாளிகளாகக் காணப்பட்டவர்களுக்கும் தண்டனை வழங்கத் தேவையில்லை. முடிவுகள் சரியென்றால் குற்றவாளிகளாகக் காணப்படாதவர்கள் தண்டிக்கப்படத் தேவையில்லை.   

ஆனால், குழுவின் முடிவுகளை ஏற்பதோடு குற்றம் நிரூபிக்கப்படாத அமைச்சர்களைப் பதவி விலகுமாறு முதலமைச்சர் முன்னர் கூறியதும், பின்னர் அவர்கள் விடுமுறையில் செல்ல வேண்டும் என்று கூறியதுமே பிரச்சினையாகியது.   

முதலமைச்சர், நீண்ட காலமாகத் தமிழ்க் கூட்டமைப்பின் தலைவர்களோடு முறுகல் நிலையில் உள்ளார். அவர் மாகாண சபையின் விவகாரங்கள் தொடர்பாக, தமிழரசுக் கட்சியோடு கலந்துரையாடுவதில்லை என அக்கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராஜா இந்தச் சர்ச்சையின் ஆரம்பத்திலேயே கூறியிருந்தார். கடந்த பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்ற காலத்திலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கும் விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையே பிரச்சினை ஏற்பட்டது.   

பின்னர், அவர் கூட்டமைப்பின் தமிழரசுக் கட்சியைத் தவிர்ந்த ஏனைய கட்சிகளுடன் இணைந்து, தமிழ் மக்கள் பேரவையை உருவாக்கினார். அதன் மூலம் ‘எழுக தமிழ்’ என்ற பெயரில் வடக்கிலும் கிழக்கிலும் பேரணிகளை நடத்தினார்.   

கூட்டமைப்பின் சம்மதம் இல்லாமல், மாகாண சபையில் மேற்படி சர்ச்சைக்குரிய பிரேரணைகளை நிறைவேற்றினார். இவற்றின் மூலமாக அவர் கூட்டமைப்பின் தலைமைக்கு சவால் விடுவதாகவே கூறப்பட்டது.   

எனவே, கூட்டமைப்பின் ஒரு சிலராவது அவரை நீக்கிவிட வேண்டும் என நினைத்திருந்தால் அது ஆச்சரியப்படக் கூடிய விடயமல்ல. இந்த நிலையில், விசாரணைக் குழுவினால் குற்றவாளிகளாகக் காணப்படாத அமைச்சர்களுக்கு எதிராக, மீண்டும் விசாரணை செய்வதாகவும் அதுவரை அவர்கள் விடுமுறையில் செல்ல வேண்டும் எனவும் முதலமைச்சர் கூறியது, அவரை நீக்கிவிட வேண்டும் என நினைக்கும் கூட்டமைப்பினருக்குப் பிடி கொடுத்ததாகிவிட்டது. எனவேதான், அவர்கள் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையை கொண்டு வந்தார்கள்.  

இது, முதலமைச்சரை நீக்கிவிட அரசாங்கம் செய்த சதி என அவரது ஆதரவாளர்கள் கூறினர். முதலமைச்சரும் அவ்வாறே கூறியிருக்கிறார். இது, தாம் விரும்பாத அனைத்துக்கும் புலிகளும் தமிழ் தலைவர்களுமே காரணம் என, விமல் வீரவன்ச, உதய கம்மன்பில போன்றோர்கள் கூறுவது போலாகும்.  

 இது, தெற்கிலும் வடக்கிலும் அரசியல்வாதிகள் இன உணர்வைத் தூண்டி, மக்கள் ஆதரவைத் தேடும் உத்தியாகும். விசாரணைக் குழுவை நியமித்ததும் விக்னேஸ்வரன், அதன் முடிவுகளை அடுத்து, அமைச்சர்களுக்குச் சரியான ஆலோசனைகளையும் பிழையான ஆலோசனைகளையும் வழங்கியவரும் அவரே. பிழையான ஆலோசனைக்கு அவரது போட்டியாளர்கள் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை மூலம் பதிலடி கொடுத்தார்கள்.  
நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணைக்குக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்பந்தனின் பணிப்புரையோ அல்லது குறைந்த பட்சம் சம்மதமோ இருந்திருக்க வேண்டும்.

எனவேதான் அவர், உடனடியாக அதை வாபஸ் பெறுமாறு தமது கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கவில்லை. அதேவேளை, முதலமைச்சர் குற்றவாளிகளாகக் காணப்படாத அமைச்சர்கள் விடயத்தில் எடுத்த முடிவை, வாபஸ் பெற்றால் பிரச்சினை தீரும் எனவும் சம்பந்தன் கூறியிருந்தார். பிரேரணையோடு சம்பந்தனுக்கு இருக்கும் தொடர்பை இது காட்டுகிறது. இறுதியில், முதலமைச்சர் அந்த நிபந்தனையை ஏற்றுக் கொண்டதாகத் திங்கட்கிழமை செய்திகள் கூறின.  

இவ்வாறு, விக்னேஸ்வரனுக்கு நிபந்தனை விதிக்காமல் மௌனமாக இருந்துவிட்டு, நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையை முன்னெடுத்துச் செல்லத் தமது உறுப்பினருக்கு இடமளிக்கவும் சம்பந்தனுக்கு முடியுமாக இருந்தது. சம்பந்தன் மூலம் அரசாங்கம் செயற்பட்டு இருந்தாலோ அல்லது சம்பந்தனுக்கே தேவை இருந்தாலோ அவ்வாறு செய்திருக்கலாம்; அவர் அவ்வாறு செய்யவில்லை.  

ஆனால், விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைப் பற்றி அறிந்து, தெற்கில் பலர் குறிப்பாக, இனவாதிகள் மகிழ்ச்சியடைந்தமை உண்மைதான்.   

அவர் மாகாண சபையில் நிறைவேற்றிய சர்ச்சைக்குரிய பிரேரணைகளும் அவரது கடும் போக்கும் இதற்குக் காரணமாகலாம். ஆனால், விக்னேஸ்வரனை நீக்கிவிட்டால் அதற்கு அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதை அவர்கள் நினைக்கவில்லைப் போலும்.   

விக்னேஸ்வரன் ஒரு புத்திஜீவி. வடக்கில் பலர் விரும்பாத நிலையிலும் அவர் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் முன்னிலையிலேயே பதவிப் பிரமாணம் செய்து கொண்டார். ஆனால், பதவி ஏற்றதன் பின்னர், வடக்கில் காணிப் பிரச்சினை, மீள்குடியேற்றப் பிரச்சினை போன்றவற்றைத் தீர்க்க, மஹிந்தவின் அரசாங்கம் அவருக்கு உதவவில்லை.

 எனவே, அவர் கடும் போக்கைக் கடைப்பிடிக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார். அத்தோடு, அவர் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் உட்கட்சிப் பூசலிலும் சிக்கிக் கொண்டார். தற்போதைய விக்னேஸ்வரனை அந்தச் சூழ்நிலைமையே உருவாக்கியது. ஆனால், அவர் ஓர் அறிவாளி. அவர் பிரிவினைவாதியாக மாறுவார் என்றோ பிரிவினையை ஊக்குவிப்பார் என்றோ எவராலும் கூற முடியாது. அவரை, நீக்கிவிட்டால் அடுத்து வருவவரைப் பற்றி, அவ்வாறான உத்தரவாதத்தை வழங்க முடியுமா என்பது சந்தேகமே. தெற்கில் உள்ளவர்கள் காணாத உண்மை அதுதான்.   

அதேவேளை, அவர் கூட்டமைப்பின் உட்கட்சிப் பூசலில் சிக்கிக் கொண்டதுதான் கூட்டமைப்புக்கு உள்ள பெரும் பிரச்சினை. இல்லாவிட்டால் அவரைப் போன்ற ஆளுமையுள்ள, தெற்கையும் சர்வதேசத்தையும் எதிர்கொள்ளக் கூடியவர்கள் கூட்டமைப்பில் ஓரிருவர்தான் இருக்கிறார்கள்.  

போரினால் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் தீர்க்கப்படாத பல முக்கிய பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன. பெரும் போராட்டங்களுக்குப் பின்னரே, சில பிரச்சினைகள் சிறிதளவேனும் தீர்ந்தன. இவ்வாறு கூட்டாகப் போராட வேண்டிய நிலையில்தான், வடபகுதி தலைவர்களிடையே இந்தப் போராட்டங்கள் இடம்பெற்று வருகின்றன.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/குழப்பத்தில்-சிக்கிக்-கொண்ட-வட-மாகாண-ஊழல்-எதிர்ப்பு/91-199090

Categories: merge-rss

தமிழரசுக் கட்சியின் பரிசோதனைக் களத்தில் விக்னேஸ்வரன் யார்?

Wed, 21/06/2017 - 12:10
தமிழரசுக் கட்சியின் பரிசோதனைக் களத்தில் விக்னேஸ்வரன் யார்?
 

முதலமைச்சர் சி.வி. விக்னேஸ்வரனை முன்னிறுத்தி, வடக்கில் கடந்த வாரம் எழுந்திருந்த ஆட்சியதிகார சர்ச்சைகள் அடங்கியிருக்கின்றன.   

எதிர்வரும் நாட்களில், புதிய அமைச்சர்கள் நியமனம் தொடர்பில் சில வார்த்தைப் பரிமாற்றங்கள், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகளுக்கும் முதலமைச்சருக்கும் இடையில் நிகழலாம். ஆனாலும், அது பெரிய இழுபறியாகவோ பரபரப்பாகவோ நீள்வதற்கான வாய்ப்புகள் இல்லை.   

image_e024fade24.jpg

எனினும், வடக்கு மாகாண முதலமைச்சர் பதவியிலிருந்து விக்னேஸ்வரனை அகற்றுவது மட்டும்தானா இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியின் உண்மையான நோக்கம்? அதற்காகத்தான் நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைக் கொண்டு வந்ததா? என்கிற கேள்வி தொடர்ந்து வருகின்றது.  

“முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைக் கொண்டு வந்த இந்தத் தருணம் தவறானது என்று எங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். விக்னேஸ்வரன் என்கிற அடையாளத்துக்கு ஈடாக, இன்னொரு நபரைத் தமிழரசுக் கட்சியினால், தற்போதுள்ள மாகாண சபைக்குள் முன்னிறுத்தவும் முடியாது. அவைத் தலைவர் சிவஞானத்தை முதலமைச்சராக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணப்பாடு ஏதும் எங்களுக்கு உண்மையிலேயே இல்லை. ஆனாலும், நாங்கள் ஒரு விடயத்தை முன்னெடுக்க முனைந்தோம். அதற்காகச் சில விடயங்களைச் செய்ய வேண்டியிருந்தது” என்று விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையைக் கொண்டு வருவதில் தீவிரமாக இயங்கிய மாகாண சபை உறுப்பினர் ஒருவர், இந்தப் பத்தியாளரிடம் கூறினார்.   

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்கும் விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையிலான கடிதப் போக்குவரத்து ஆரம்பித்த இரண்டாவது நாள், அந்த மாகாண சபை உறுப்பினர் மேற்கண்ட விடயங்களைக் குறிப்பிட்டார்.  

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில், தனி ஆவர்த்தனம் செய்ய வேண்டும் என்கிற நிலைப்பாட்டுக்கு வந்துவிட்ட தமிழரசுக் கட்சி, அதற்காக வெற்றி தோல்விகளுக்கு அப்பால் சென்று, களத்தைப் பரிசோதிப்பதற்குத் தயாராகிவிட்டது.  

அதற்கான ஏற்பாடுகளின் போக்கிலேயே முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனுக்கு எதிராக, நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையும் முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனெனில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் இருந்து, வன்வலு (வன்வாத) தரப்புகளை அகற்றம் செய்வது தொடர்பில் வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலுக்குப் பின், கவனம் செலுத்தி வரும் தமிழரசுக் கட்சி, மென்வலு (மிதவாத) கோசத்தோடு தங்கியிருப்பவர்களைத் தங்களோடு தக்க வைப்பது தொடர்பிலும் ஆர்வம் கொண்டிருக்கின்றது.  

சம்பந்தனும் சுமந்திரனும் விக்னேஸ்வரனை அரசியலுக்குள் அழைத்து வந்ததன் அடிப்படை நோக்கமே, கொழும்புக்கும் சர்வதேசத்துக்கும் மிதவாத முகமொன்றை, வடக்கிலிருந்து முன்வைக்க வேண்டும் என்பதேயாகும். முதலமைச்சரும் தன்னுடைய பதவியின் ஆரம்ப நாட்களில் அளவுக்கு மீறிய மிதவாத முகத்தோடுதான் வலம் வந்தார்.   
ஆனால், அவரினால் ஓர் ஒழுங்கிலும் கூட்டுறவோடும் செயற்பட முடியாத நிலையில், தனி ஆவர்த்தனம் என்கிற நிலைக்குச் செல்ல முயன்றார். முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன், தன் மீது வெளியார் ஆளுமை செலுத்தத் தொடங்கி விட்டார்கள் என்பதை புரிந்து கொண்டால், எளிதாக எரிச்சலாகி விடுவார்.   

அப்போது, அவரால் அந்தச் சூழலுக்குள் இருக்க முடியாது. மாறாக, இன்னொரு தரப்புக்குள் தன்னை எந்தவித எண்ணப்பாடுகளும் இன்றி ஒப்புக்கொடுக்கத் தயாராகிவிடுவார். இது, அவரின் மூன்றரை ஆண்டுகால அரசியலைப் பார்க்கின்றவர்களுக்குப் புரியும்.   

குறிப்பாக, சுமந்திரன் தரப்போடு இணக்கமாக இருந்த அவர், சுமந்திரனின் ஆளுமை தன் மீது பிரயோகிக்கப்படுகின்றது என்பதை உணர்ந்ததும் விலகினார். அந்த இடத்தை, அமைச்சர் பொ.ஐங்கரநேசனுக்குக் கொடுத்தார். அத்தோடு, அவரின் (வெளி) ஆலோசகராக வலம் வரும் நிமலன் கார்த்திகேயனிடம் விட்டார். அதன் பெறுபேறுகளை எதிர்த்தரப்பு தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதைக் கடந்த வருடத்தில் அறிந்து கொண்டதும் அவர், ஐங்கரநேசன் பக்கத்திலிருந்தும் சற்று ஒதுங்கியிருக்க ஆரம்பித்தார். அது, ஐங்கரநேசன் தரப்பை வெகுவாகக் கோபப்படுத்தியது.  

ஒரு காலம் வரையில், சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனோடு மல்லுக்கட்டுவதன் மூலம், களத்தைப் பரிசோதித்து வந்த தமிழரசுக் கட்சிக்கு, பொதுத் தேர்தலுக்குப் பின்னர், சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனைவிடத் தாக்கம் செலுத்தக்கூடிய ஒருவர் தேவைப்பட்டார்.   

அப்போதுதான், தன் நிலைப்பாடுகளினால் விக்னேஸ்வரன் சிக்கிக் கொண்டார். தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தைப் பயன்படுத்தித் தன் களத்தைப் பரிசோதிக்கும் வேலைகளைத் தமிழரசுக் கட்சி ஏன் கைவிட்டது என்கிற கேள்வி இப்போது எழலாம். அதற்கு, தமிழரசுக் கட்சியின் முக்கியஸ்தர் ஒருவர், “பிரேதம் எடுக்கப்பட்டு விட்டது. இனிப் பிரேதத்தோடு மல்லுக்கட்டுவதில் பலனில்லை” என்று பதிலளித்திருந்தார்.  

முதலமைச்சருக்கு எதிராகத் தமிழரசுக் கட்சி நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை முன்வைத்த போது, தமிழ் மக்களில் குறிப்பிட்டளவானவர்களை எரிச்சல் படுத்தியது. இந்தப் பத்தியாளரும் விசனம் வெளியிட்டு பேஸ்புக்கில் அரற்றினார். 

நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை முன்வைக்கப்பட்டதும் தமிழ் மக்களின் பிரதிபலிப்பு எவ்வகையானது என்பதைத் தமிழரசுக் கட்சியும் கூட்டமைப்பின் பங்காளிக் கட்சிகளும் விக்னேஸ்வரனும் ஊடகங்களும் அறியக் காத்திருந்தன.   

image_2e2dd9ae71.jpg

ஓரளவுக்கு எதிர்பார்த்த மாதிரியே விக்னேஸ்வரன் மீதான அபிமானம் வெளிப்பட்டதும் அந்தப் பக்கம் ஒட்டிக் கொள்வது தொடர்பில் வெளித்தரப்புகள் ஆர்வம் கொண்டன. குறிப்பாகத் தமிழ் மக்கள் பேரவை, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி என்பனவாகும்.  

 தமிழரசுக் கட்சியோ, தன்னுடைய நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருப்பது போன்று காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அதன்மூலமும் எதிர்வினைகளின் அளவு எவ்வளவு? உண்மையில் அதற்கான வலு இருக்கின்றதா என்று அறிய முற்பட்டது. அதுதான் இன்று நிகழ்ந்தும் இருக்கின்றது.   

அதாவது, விக்னேஸ்வரனுக்கு ஆதரவாகத் திரண்ட கூட்டத்தின் கோபம் அதிகபட்சம் எத்தனை நாட்களுக்கானது? அந்தக் கோபத்தின் மீது எவ்வாறு நீரை ஊற்றுவது என்பது பற்றியெல்லாம் கவனத்தில் எடுத்தார்கள். ஆனால், அந்தக் கோபத்தைச் சடுதியாக அணைக்கப்படுவதற்கான ஏற்பாடுகளைத் தமிழ் மக்கள் பேரவையும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தன.  

கடந்த வியாழக்கிழமை விக்னேஸ்வரனுக்கு ஆதரவாக யாழ்ப்பாணத்தில் திரண்ட நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்களைக் கண்டதும், தமிழ் மக்கள் பேரவைக்கு உள்ளூரச் சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டுவிட்டது. அதன்போக்கில், வெள்ளிக்கிழமை கடையடைப்புக்கான அழைப்பை விடுத்தது. கடையடைப்புக்கான அழைப்பைப் பேரவை விடுக்கும்போது, வியாழன் மாலை 05.00 மணியிருக்கும். மக்களை நோக்கி கடையடைப்பு என்கிற போராட்ட வடிவம் எந்தவித முன்னறிவுப்புகளும் இன்றித் திணிக்கப்பட்டது. இது, குறிப்பிட்டளவில் விசனத்தைத் தோற்றுவித்திருந்தது.  

வெள்ளிக்கிழமை நல்லூரில் கூடிய கூட்டம், முதலமைச்சரின் வாசஸ்தலம் வரையில் ‘தமிழ்மக்களின் அரசியல் தலைமையை விக்னேஸ்வரன் ஏற்க வேண்டும்’ என்கிற கோரிக்கையோடு சென்றது. அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டிருந்தவர்களில் பெரும்பான்மையானோர் கடந்த காலங்களில் கூட்டமைப்புக்கு வாக்களித்தவர்கள். 

அவர்கள், முதலமைச்சர் மீதான நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணையால் உணர்ச்சிவசப்பட்டுத் தூண்டல் நிலையில் இருந்தவர்கள். அவர்களில் கோபத்தில் நியாயமும் இருந்தது.   ஆனால், அவர்களின் கோபத்தைத் தமக்குச் சாதாகமாகப் பயன்படுத்த முயன்று, தமிழ் மக்கள் பேரவையும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் அம்பலப்பட்டு போயின. ஏனெனில், விக்னேஸ்வரனை நோக்கி ‘தேசியத் தலைவர்’ என்கிற அடையாளக் கோசத்தை எழுப்புவதில் காட்டிய ஆர்வம் அபத்தமாக வெளித் தெரிந்தது.  விக்னேஸ்வரன் அரசியலுக்கு வந்த மூன்றரை ஆண்டுகளில், பத்துக்கும் மேற்பட்ட தடவைகள், விக்னேஸ்வரனின் தலைமையை ஏற்கத் தயார் என்று கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் அறிவித்திருப்பார்.   

‘எழுத தமிழ்’ மேடைகளில் அவரின் கோசத்தோடு, சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரனும் இணைந்து கொண்டிருந்தார். ஆனால், அரசியலில் தலைமையேற்பதற்கான எந்த ஆளுமையையும் கொண்டிராத விக்னேஸ்வரன், அந்த அழைப்புகளைத் தொடர்ச்சியாகப் புறந்தள்ளியே வந்திருந்தார்.   

அந்தநிலையில், கடந்த முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தல் காலத்தில், விக்னேஸ்வரன், சம்பந்தனோடு சேர்ந்து, தமிழ் மக்களுக்குத் துரோகமிழைக்கின்றார் என்று கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் குற்றஞ்சாட்டினார். முள்ளிவாய்க்காலில் விக்னேஸ்வரன் தலைமையில் வடக்கு மாகாண சபை நினைவேந்தலை நடத்தும்போது, கஜேந்திரகுமாரோ இன்னொரு இடத்தில் அஞ்சலி தீபமேற்றிவிட்டு வந்தார்.   

ஆனால், அந்தச் சம்பவங்கள் நடந்து ஒரு மாதத்துக்குள்ளேயே, ‘தமிழரின் அரசியல் தலைமையை ஏற்க விக்னேஸ்வரன் வர வேண்டும்’ என்ற பதாகையைப் பிடித்துக் கொண்டு பேரணியில் நடந்தார். அதுவும், முன்னணி நிராகரித்துவிட்ட மாகாண சபைக் கட்டமைப்பின் முதலமைச்சர் பதவிக்கான இழுபறிப் போராட்டத்தின் போதாகும்.  

இன்னொரு பக்கம், பேரவையின் செயற்திறன் இன்மைக்கு விக்னேஸ்வரனே முக்கிய காரணி என்று சொல்லிக் கொள்ளும் புத்திஜீவிகளும் அவர் தலைமையேற்க வேண்டும் என்கிற கோசத்தோடு சேர்ந்து நடந்தனர்.   

கடந்த முப்பது வருடங்களாக, அரசியல் கட்டுரைகளை எழுதி வரும் நிலாந்தன், “ஒரு மாற்று அணியை அவராக உருவாக்கத்தக்க ஒரு வாழ்க்கை ஒழுக்கம், விக்னேஸ்வரனுக்கு இல்லை; ஒரு கட்சியை அல்லது அமைப்பைக் கட்டியெழுப்பத்தக்க ஓர் ஆளுமை அவரல்ல; ஆனால், ஏனையவர்கள் ஒரு கட்சியைக் கட்டியெழுப்பி விட்டு அழைத்தால், அவர் தனக்குரிய ஆசனத்தில் போய் அமர்வார். மாகாண சபைக்குள்ளும் அவர் அப்படித்தான் அழைத்து வரப்பட்டார். தமிழ் மக்கள் பேரவைக்குள்ளும் அவர் அப்படித்தான் அழைத்து வரப்பட்டார்” என்றிருக்கின்றார்.   

அப்படிப்பட்ட ஒருவரை நம்பிக் கொடி பிடிப்பதற்குப் பின்னாலுள்ள இயலாமைக்கான அரசியல் களத்தைத்தான் தமிழரசுக் கட்சி இப்போது எதிர்பார்க்கின்றது; பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றது. அதைத்தான் தமிழரசுக் கட்சியின் இன்றைய நிகழ்வுகள் உணர்த்துகின்றன.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழரசுக்-கட்சியின்-பரிசோதனைக்-களத்தில்-விக்னேஸ்வரன்-யார்/91-199088

Categories: merge-rss

தமிழ் ஜனநாயக அரசியல் அரங்கைத் திறக்க வேண்டும்

Tue, 20/06/2017 - 18:55
தமிழ் ஜனநாயக அரசியல் அரங்கைத் திறக்க வேண்டும்
 

வடக்கு மாகாணசபையில் தற்போது ஏற்பட்டிருக்கும் குழப்பங்கள் தமிழ் மக்களிடத்தில் கவலைகளை உண்டாக்கியுள்ளன.   

கூடவே, தமிழ் மக்களுடைய அரசியல் பிரச்சினையில் நெருக்கடியையும் உருவாக்கியுள்ளது. இதற்கான கூட்டுப்பொறுப்பு தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பைச் சேரும் என்று சிந்திப்போர் குறிப்பிடுகின்றனர்; உண்மையும் அதுதான்.   

இதனால்தான் அரசாங்கத்தை நோக்கிய தமிழர்களின் கவனக்குவிப்பு திசை மாறி தமிழர் அரசியலின்மீதும் அதை முன்னெடுக்கும் தமிழ் அரசியலாளர் மீதும் குவிந்துள்ளது.   

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள்ளே நீண்ட காலமாகத் தீர்க்கப்படாமல் கொதித்துக் கொண்டிருந்த முரண்பாடுகளும் ஜனநாயகப் பற்றாக்குறையும் ‘சம்பிரதாய ஒற்றுமை’த் தோற்றமும் இன்று வெடித்துச் சிதறியுள்ளன. இதன் விளைவே இன்றைய அனர்த்தங்கள்.   
அமைச்சர்கள் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், அதற்கான விசாரணை, அமைச்சர்களின் பதவி விலக்கல்கள், ஆளுக்காள் மாறி மாறிக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகள், முதலமைச்சர் மீதான நம்பிக்கையில்லாப் பிரேரணை, இதைத் தொடர்ந்த ஏட்டிக்குப் போட்டியான முறுகல் நிலை, பங்காளிகளின் சமரச முயற்சிகள், கூட்டமைப்பின் தலைவர் சம்மந்தனுக்கும் முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனுக்கும் இடையிலான முடிவற்ற கடிதப்பரிமாற்றங்கள் என ஒரு பெரிய அவல நாடகம் தற்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.   

மாகாணசபையின் செயற்பாடுகளும் அரசியல் தீர்வை நோக்கிய முயற்சிகளும் தமிழ் மக்களுக்கு இன்றைய நிலையில் மிகமிக அவசியமானவை.   

அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான நெருக்கடிக்கும் முப்பதாண்டுகளுக்கும் மேலான பெருந்துயரத்துக்கும் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்ற நிலை இனியும் தவிர்க்கவோ கால நீடிப்புச் செய்யப்படவோ முடியாதது.   

இந்த அடிப்படையிலேயே போர் முடிந்த பிறகான அரசியல் சூழலைக் கையாள்வதற்கான அங்கிகாரத்தைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு தமிழ் மக்கள் வழங்கியிருந்தனர். கூடவே மிகப் பெரும் நம்பிக்கையையும் வைத்திருந்தனர்.   

அதுமட்டுமல்ல, ஏறக்குறைய இதற்கெல்லாம் சாத்தியப்படக்கூடிய ஒரு களச் சூழலாக நல்லாட்சி என்ற புதிய கூட்டரசாங்கத்தையும் மக்கள் எதிர்பார்த்தனர்.  

குறிப்பாகப் போரினால் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்ட மாகாணத்தை மீள் நிலைப்படுத்த வேண்டும். பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்களுடைய உளவியல் பாதிப்புகளையும் சீராக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படையில் மாகாணசபை நிர்வாகத்தைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிடம் மக்கள் ஒப்படைத்திருந்தனர்.   

அதிலும், “தமிழரின் அரசியல் உரிமைப்பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்குரிய பலத்தை உண்டாக்குவதற்கு ஒன்றுபட்ட நிலையில் செயற்படுவதே அவசியமாகவுள்ளது. அதற்கான ஆணையைத் தாருங்கள்” என்று தேர்தல்தல்களின்போது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக் கோரியிருந்தது என்பதை இங்கே கவனப்படுத்த வேண்டும். இதற்கான அங்கிகாரத்தை மக்களும் வழங்கியிருந்தனர்.  

ஆனால், இதற்குப் பிறகு நடந்தவையும் நடந்து கொண்டிருப்பவையும் முற்றிலும் மக்களுக்கு மாறான விரோதச் செயற்பாடுகளாகும்.   

“மாகாணசபையின் நிர்வாகம் முறைகேடாகியுள்ளது” என்று கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பலராலும் பகிரங்கமாகத் தெரிவிக்கப்பட்டு வந்தது. 

இறுதியில் ஆளும் கட்சியினரே அப்படியான ஒரு குற்றச்சாட்டைச் சபையில் சமர்ப்பிக்க வேண்டிய நிலையும் அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளைச் சபை ஏற்று விசாரணைக்குட்படுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தமும் உருவானது.  

குறிப்பாகத் தமிழரசுக் கட்சி தவிர்ந்த ஏனைய பங்காளிக் கட்சிகளிடம் இருந்தாலும் மாகாணசபையில் ஏற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடிகள் குறித்தும், அரசியல் தீர்வு மற்றும் அரசாங்கத்துடனான உறவைக் குறித்தும் கூட்டமைப்பிலுள்ள கட்சிகள் எல்லாம் ஒன்று கூடி, ஒரு போதும் விவாதித்ததோ, கலந்துரையாடியதோ இல்லை.   

பதிலாக, ஒவ்வொரு தரப்பினரும் வெவ்வேறான முறையில், சுய நடத்தைகளை மேற்கொண்டிருந்தனர். முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனும் ஏறக்குறைய இத்தகைய ஒரு நடத்தையையே மேற்கொண்டிருந்தார்.   

முதமைச்சரின் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் தொடர்பான அறிவிப்புகள், செயற்பாடுகள் அனைத்தும் தமிழரசுக் கட்சி உள்ளடங்கலாகப் பலரிடம் சற்று அதிருப்தியை உண்டாக்கியிருந்தது. குறிப்பாக விக்னேஸ்வரனுக்கும் தமிழ் மக்கள் பேரவை மற்றும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்துக்குமிடையிலான நெருக்கம் இந்த அதிருப்திக்கான அடிப்படையாக இருந்தது. ‘உள் வீட்டுக்குள்ளிருந்து கொண்டே கல்லை எறிந்து கொண்டிருக்கிறார்’ முதலமைச்சர் என்று கூட்டமைப்பின் ஒரு சாரார் குறிப்பிட்டு வந்தனர். 

இதேவேளை, கூட்டமைப்பின் தலைமைப்பீடத்தினரான சம்மந்தன், சுமந்திரன், மாவை சேனாதிராஜா போன்றவர்களின் நடவடிக்கைகள் திருப்திகரமானவையாக இல்லை. 

அவர்கள் ஏனைய பங்காளிக்கட்சிகளைப் பலவீனப்படுத்தித் தமிழரசுக் கட்சியை வளர்க்க முற்படுகின்றனர். அத்துடன், தமிழரசுக் கட்சியை முதன்மைப்படுத்தி, அரசாங்கத்துடனான நெருக்கத்தை அதிகரித்துச் செயற்படுகின்றனர். நிபந்தனையற்ற ஆதரவளிப்பின் மூலமாக, கட்சி நலனையும் தனிப்பட்ட இலாபங்களையும் பெற்றுக்கொள்வதிலேயே மேற்குறித்த தலைமைப்பீடத்தினர் குறியாக உள்ளனரே தவிர, தமிழ் மக்களுடைய பிரச்சினைகள் தொடர்பாகவோ இனப்பிரச்சினைத்தீர்வு குறித்தோ சிரத்தையோடு செயற்படவில்லை” என்ற குற்றச்சாட்டு ஏனைய தரப்பினரால் முன்வைக்கப்பட்டு வந்தது.   

ஆகவே, இந்த இரண்டு நிலைகளிலும் ஏற்பட்டிருந்த கேள்விகளும் முரண்நிலை மற்றும் விமர்சனங்களுமே இப்போது உச்சக்கட்டமாக வெடித்துப் புயலாக உருமாறியுள்ளது. யாரும் வெட்கித் தலைகுனியும் அளவுக்கு நடவடிக்கைகள் கீழிறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. மக்கள் இன்று நம்பிக்கையிழப்புக்குள்ளாகி விட்டனர். ஏமாற்றத்துக்குள்ளாகிய மக்களிடம் கவலையே ஏற்பட்டுள்ளது.   

உரிய காலத்தில் உரிய முறைகளைப் பேணி, நெருக்கடிகளைத் தணித்திருந்தால், முரண்பாடுகளைத் தீர்த்திருந்தால் இன்று இப்படியான ஓர் அவல நிலை ஏற்பட்டிருக்காது. ஆகவே இன்றைய நிலைக்குக் கூட்டமைப்பிலுள்ள அனைத்துத் தரப்பினருமே பொறுப்பேற்க வேண்டும். இதைத் தவிர்த்து, குற்றச்சாட்டுகளை மாறி மாறி ஆளுக்காள் சுமத்துவதன் மூலமாகப் பிரச்சினைகள் வளருமே தவிர, குறையாது; தீராது.

இப்போது நடந்து கொண்டிருப்பவை எல்லாம் ஒட்டுப்போடும் முயற்சிகளே தவிர; தீர்வுக்குரியவைல்ல.  

மக்கள் நம்பிக்கை வைத்த தலைவர்களான சம்மந்தனும் முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனும் நேரிலே சந்திக்க முடியாமல் கடிதங்களை எழுதிக்கொண்டிருக்கின்றனர். இன்னொரு மூத்த தலைவரும் பொறுப்பு மிக்க பதவியிலிருப்பவருமான மாவை சேனாதிராஜா, பிரச்சினையை நேரிலே தலையிட்டுப் பேசி முடிவுக்குக் கொண்டு வராமல் திரைமறைவிலிருந்து இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்.   

ஒற்றுமையை மக்களிடம் எதிர்பார்த்த, வலியுறுத்திய தலைவர்கள் இப்போது தாம் ஒற்றுமைக்கு எதிராகச் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நிலையில் எப்படி மக்களிடம் மதிப்பைத் தக்க வைக்க முடியும்? மக்களுடைய பிரச்சினைகளை, மக்களின் உணர்வுகளை முதன்மைப்படுத்திச் சிந்தித்தால், இப்படிச் சுய கௌரவத்தைப் பார்க்க வேண்டிய நிலை எவருக்கும் ஏற்பட்டிருக்காது என்கின்றார் வருத்தத்தோடு ஒரு முதியவர். “சிங்களத் தலைவர்களோடு சந்திக்கத் தயாராக இருக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ்த்தலைமைகளாக இருக்கும் தங்களுக்கிடையில் சந்திக்கத் தயாரில்லை”. “இரவு வேளையிலேயே ஓடோடிச் சென்று ஆளுநரைச் சந்திக்கத் தயாராக இருப்போர் முதலமைச்சரைச் சந்திப்பதற்கு முடியாமலிருக்கின்றனர்...”, “அறப்போர், உரிமைப்போர், விடுதலைப்போர், ஆயுதப்போர் என்று நடத்தியவர்கள் இப்போது கடிதப்போர், அக்கப்போர் என்ற நிலையைக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்” என்றெல்லாம் மக்கள் பல வகையான விமர்சனங்களையும் கவலைகளையும் வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர்.   

சமூக வலைத்தளங்களும் ஊடக வெளியும் கண்டனங்களாலும் கவலைகளாலும் குற்றச்சாட்டுகளாலும் நிரம்பிக்கிடக்கிறது. இதனால் தமிழ் மக்களும் பல நிலைப்பட்டுப் பிளவுபடும் நிலையே தோன்றியுள்ளது.  

 ‘எரிகிற தீயில் எண்ணெய்யை விடும்’ காரியத்தைச் செய்து கொண்டு, இதற்குள் தமக்கான அரசியல் இலாபங்களைப் பெறும் முயற்சியில் பிற சக்திகள் முனைப்புடன் செயற்படுவதும் நடக்கிறது. முறைப்படியான ஜனநாயகப் பண்பு கூட்டமைப்பினுள்ளே இருந்திருக்குமானால் இந்தப் பிரச்சினைகள் இந்த வடிவத்தைப் பெற்றிருக்காது. 

ஆகவே, இன்றைய பிரச்சினைகள் ஏதோ ஒரு வகையில் சமரசத்துக்கு வந்தாலும் தீர்வுக்கு வராது. உட்கொதிப்புகள் அப்படியேதான் இருக்கப்போகின்றன. அடுத்த நிலையில் அவை மீண்டும் வெடித்தே தீரும். தவிர, இப்போது கூட கூட்டமைப்புக் கட்சிகளுக்கிடையில் மேலும் முரண் நிலையும் விரிவடைதல்களுமே காணப்படுகின்றனவே தவிர, இணைவுக்கான முயற்சிகளோ அடையாளங்களோ தென்படவேயில்லை. ஏற்கெனவே இழுபறியும் குறைபாடுகளுமாக இருந்த மாகாணசபை மேலும் பலவீனப்படக்கூடிய வாய்ப்புகளே அதிகமாகத் தெரிகின்றன. இதை ஒரு வாய்ப்பாக கொழும்பு மைய அரசு எடுத்துக் கொள்ளக்கூடிய நிலையே காணப்படுகிறது. இந்த நிலையிலே தமிழ்ச் சிவில் சமூகத்துக்குப் பெரும் பொறுப்பொன்று ஏற்பட்டுள்ளது. மக்களின் நலனைக் குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தத்தை தமிழ்ச் சிவில் சமூகமே ஏற்படுத்த வேண்டும்.   

இது சனங்கள் ஜனநாயக அரங்கைத் திறக்க வேண்டிய ஒரு சூழலாக உருவாகியுள்ளது. அதற்கான அரசியல் கற்கைகளுக்கும் அரசியல் செயற்பாடுகளுக்குமான களநிலை இது. இதற்குள்தான் மாற்று அரசியல் சக்தியின் கருக்கட்டல் நிகழும்.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/தமிழ்-ஜனநாயக-அரசியல்-அரங்கைத்-திறக்க-வேண்டும்/91-199022

Categories: merge-rss

சம்பூர்: மீள்குடியேற்றத்தின் பின்னரும் தொடரும் அவலம்

Tue, 20/06/2017 - 15:42
சம்பூர்: மீள்குடியேற்றத்தின் பின்னரும் தொடரும் அவலம்
 

சம்பூர் கிராமத்தின் பிரச்சினை இன்னமும் ஓயவில்லை. தமது பூர்வீக நிலங்களைவிட்டு வெளியேறிய சம்பூர் பிரதேச மக்கள், பல்வேறு போராட்டங்களின் மத்தியில் தமது மண்ணில் மீளக்குடியேறி ஒரு வருடமும் ஆறு மாதங்களும் கடந்துவிட்டன.   

இருந்தபோதிலும் அவர்களது அடிப்படைத் தேவைகள் தொடர்பாக, மீள்குடியேற்றத்தின்போது அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட உறுதிமொழிகளும் உத்தரவாதங்களும் இதுவரை நிறைவேற்றப்படவில்லை என சம்பூர்ப் பிரதேச மக்கள் ஆதங்கப்படுகிறார்கள்.  

சம்பூர் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு மீள்குடியேற்றக் கிராமங்களில் 856 குடும்பங்கள் குடியேற்றப்பட்டுள்ளனர். பத்து ஆண்டுகளின்பின் இந்தப் பிரதேசத்திலிருந்த அனைத்து வளங்களும் அழிக்கப்பட்ட நிலையில், முழுமையாகக் காடு சூழ்ந்த பிரதேசம், துப்புரவு செய்யப்பட்டு, தங்களது நிலம் தமக்கு மீண்டும் கிடைத்த திருப்தியோடு குடியேறிய மக்கள், தமது சொந்த முயற்சியால் கொட்டில்களை அமைத்து, உடனடியாக அங்கு வாழத் தொடங்கினார்கள்.   

இவ்வாறு குடியேறிய மக்களுக்கு அரசாங்கத்தின் ஆரம்பக்கட்ட உதவிகள்கூடத் தாமதமாகவே கிடைத்தன. முதற்கட்டமாக 818 ஏக்கர் காணி விடுவிக்கப்பட்டு, குடியேறிய 350 குடும்பங்களில், 288 குடும்பங்களுக்கு யுனிசெப் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனத்தின் உதவியுடன் மலசலகூட வசதிகள் உட்படத் தற்காலிக கொட்டில்கள் அமைத்துக் கொடுக்கப்பட்டன.   

 இவ்வாறு குடியேறியோரில் 41 அரசாங்க ஊழியர்களுக்கு எவ்வித உதவிகளும் வழங்கப்படவில்லை. பின்னர், விடுவிக்கப்பட்ட 236 ஏக்கர் காணியில் குடியமர்த்தப்பட்ட 556 குடும்பங்களுக்கு ஆரம்பத்தில் எவ்வித அடிப்படை வசதிகளும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படவில்லை. மலசல கூட வசதிகள் கூட முற்று முழுதாக வழங்குவதற்கு ஒரு வருடம் சென்றது. மீள்குடியேற்றப்பட்டவர்களில் சிலர் வள்ளிக்கேணிக்குச் சென்றுள்ளனர்.   

இந்தப் பகுதிமக்கள் பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக மட்டக்களப்பு தொடக்கம் திருகோணமலை மாவட்டம் வரை இடைத்தங்கல் முகாம்களில் வாழவேண்டிய நிலை, மஹிந்த ராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தின் பதவிக் காலத்தில் ஏற்பட்டது.   

வாழ்விடங்கள், வயல் நிலங்கள், பயிர்ச்செய்கை நிலங்கள் உட்படப் பூர்வீக நிலங்கள், முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு வலயம், உயர் பாதுகாப்பு வலயம் என அடையாளமிடப்பட்டு, அந்த மக்களுக்கு சொந்த மண்ணில் கால் பதிப்பதற்கு தடை விதிக்கப்பட்டது. இப்போது ஒன்றரை வருடத்தைத் தாண்டியும் இன்னமும் நிரந்தரமான வீடுகள் இல்லாத நிலையிலேயே இந்த மக்ககள் வாழ்ந்து வருகிறார்கள்.   

உறவுகளை இழந்து, உடமைகளை இழந்து, கையில் அகப்பட்ட பொருள்களுடனும் உடுத்த உடையுடனும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்திலுள்ள இடைத்தங்கல் முகாம்களில் அந்தப் பிரதேச மக்கள் தங்கியிருந்த வேளையில், முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவினால் வெளியிடப்பட்ட விசேட வர்த்தமானி அறிவித்தல் ஒன்றின் மூலம், அவர்களின் பூர்வீக நிலங்கள் சுவீகரிக்கப்பட்டன. இந்த நிலங்கள் மக்களிடமிருந்து அரசாங்கத்தால் சுவீகரிக்கப்பட்டாலும் தமது நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டதாகவே அந்த மக்கள் இன்னமும் உணருகின்றார்கள்.   

2015 ஜனாதிபதி தேர்தல் மற்றும் நாடாளுமன்றத் தேர்தல் நடைபெற்றது. முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ தோல்வி கண்டார். புதிய ஜனாதிபதியாக மைத்திரிபால சிறிசேன தெரிவானார். ஆட்சிமாற்றமும் ஏற்பட்டது. ஏனைய பிரதேச மக்களைப் போன்று சம்பூர் பிரதேச மக்கள் தங்களின் பூர்வீக நிலங்களில் மீளக் குடியேறும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர்.   

பத்து வருடங்களின் பின்பு, தமது பூர்வீக நிலத்தில் சம்பூர்ப் பிரதேச மக்கள் மீளக்குடியேறினார்கள். இரண்டு கட்டங்களாக மீள்குடியேற்றம் நடைபெற்றது. மீள்குடியேற்ற வைபவங்களில் ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேன, பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரா.சம்பந்தன் உட்படப் பலரும் கலந்துகொண்டார்கள்.   

ஒன்றரை வருடங்களுக்கு முன்பு மீளக்குடியேறிய சம்பூர்ப் பிரதேச மக்களை, ஏனைய பிரதேசங்களில் மீளக்குடியேறிய மக்களுடன் ஒப்பிட முடியாது. காரணம், சம்பூர் மக்கள் தங்களின் பொருளாதாரம் அனைத்தையும் இழந்து பத்துவருடங்கள் நிர்க்கதியாக அகதி வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர்கள்.   

இவர்கள் மீள்குடியேற்றப்பட்ட போது, இருப்பிடம், தொழில்வாய்ப்பு, வாழ்வாதார உதவி உட்பட அடிப்படைத் தேவைகள் தொடர்பாக உறுதிமொழிகள் வழங்கப்பட்டதாக இந்த மக்கள் கூறுகின்றார்கள்.   

இந்தப் பிரதேசத்தில் மீள்குடியேற்றம் இடம்பெற்று ஒரு வருடம் கடந்துவிட்ட நிலையில், அந்தப் பிரதேச மக்கள் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பிக்கொண்டிருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது.   

மக்கள் நடமாட்டம் இன்றி பத்து வருடங்களாகப் பாலைவனம் போன்று காட்சிகொடுத்த அந்தப்பிரதேசத்தை மீண்டும் செழிப்பும் வளமும் மிக்க பூமியாக மாற்றவேண்டும் என்பதில் மக்கள் உறுதியுடன் காணப்படுகிறார்கள். ஆனால், அதற்காள வளங்கள் இல்லை என்ற ஏக்கமும் கவலையும் அவர்கள் மத்தியில் குடிகொண்டுள்ளதை அவதானிக்க முடிகிறது.   

சம்பூர் கிழக்கு பிரதேசத்தில் வசிக்கும் திருமதி பரமேஸ்வரி முத்துக்குமார் (வயது - 50) கூறும்ேபாது,“2006 ஆண்டு இராணுவ நடவடிக்கை காரணமாக சம்பூரிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட எங்களை, மட்டக்களப்பு பாலமீன்மடு முகாமில் தங்க வைத்தார்கள். பின்பு திருகோணமலை மாவட்டத்திலுள்ள இடைத்தங்கல் முகாமில் தங்க வைத்து, எமது சொந்த ஊரில் குடியமர்த்தி, ஒன்றரை ஆண்டுகள் சென்ற நிலையிலும் இதுவரை அடிப்படை வசதிகள் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படவில்லை.   
நாங்கள் வாழ்ந்த வீடு தரைமட்டமாக்கப்பட்ட நிலையில், இடைத்தங்கல் முகாமில் கொட்டில் அமைப்பதற்கு வழங்கப்பட்ட தகரத்தைக் கொண்டு தற்காலிக கொட்டில் ஒன்றை அமைத்துள்ளேன்.   
மழை காலங்களில் பாம்பு மற்றும் விசஜந்துகளின் தொல்லையும் வெயில் காலங்களில் அதிகளவான வெப்பத்துக்கு மத்தியிலும் வாழ்ந்து வருகிறேன். என்னைப் போன்று மீள்குடியேற்றப்பட்ட பல குடும்பங்கள் இந்த நிலையிலே வாழ்ந்து வருகின்றன. மீள்குடியேற்றம் நடைபெறும் போது வீட்டு வசதி ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்படும், வாழ்வாதார வசதிகள் வழங்கப்படும் என்ற வாக்குறுதிகள் வழங்கப்பட்ட போதிலும் எந்த விதமான வீட்டுத் திட்டங்களிலும் நாங்கள் இணைக்கப்படவில்லை” என்கிறார்.   
இந்தியாவிலிருந்து சொந்தநாடு திரும்பிய 57 வயதான சுந்தரலிங்கம் இராஜேந்திரன் கூறும்போது, “மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு அமைய நிவாரண உதவிகள் அரச மற்றும் அரச சார்பற்ற அமைப்புகளிடமிருந்து கிடைக்கவில்லை. நான், 1990 ஆம் ஆண்டு விடுதலைப்புலிகளுக்கும் இராணுவத்துக்கும் இடையில் யுத்தம் ஏற்பட்ட போது, சம்பூர் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறி, அகதிகயாக இந்தியாவுக்குச் சென்று, 2003 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் சம்பூருக்கு வந்தேன். 2006 ஆண்டு மீண்டும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இராணுவத்துக்கும் இடையில் யுத்தம் ஆரம்பிக்கப்பட்டதும் இந்த பிரதேசத்தில் வாழ முடியாத நிலை ஏற்பட்டதனால் படகு மூலம் மீண்டும் இந்தியாவுக்கு அகதியாகச் சென்றேன். நாட்டில் போர் ஓய்ந்த நிலையில் எங்களது பகுதிகளில் மீள்குடியேற்றம் நடைபெறுவதாக அறிந்து, எங்களது சுய விருப்பத்தின் பேரில் 2016 செப்டெம்பர் மாதம், சம்பூர் கிராமத்தில் குடியேறியுள்ளேன். எங்களுக்கு இதுவரை தற்காலிக கொட்டில் கூட வழங்கப்படவில்லை” என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.   

கிழக்கு மாகாண சபை உறுப்பினரான குமாரசாமி நாகேஸ்வரன் கூறும்ேபாது, “சம்பூர் மக்கள் மீள்குடியேற்றப்பட்ட போது, தங்களுக்கு எனச் சிறப்பு வேலைத் திட்டமொன்று முன்னெடுக்கப்படுமென்ற எதிர்பார்ப்பும் நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் அது ஏமாற்றமாகி விட்டது என்று குமாரசாமி நாகேஸ்வரன் கூறுகிறார். அவர் மேலும் கூறும்போது, “நாட்டில் ஏனைய பிரதேசங்களில் இடம்பெயர்ந்து மீளக்குடியேறிய மக்களைப் படிப்படியாக மீள்குடியேற்றம் செய்து, அடிப்படை வசதிகள் செய்யப்படுவதைப் போன்று, சம்பூர் பதியில் அடிப்படை வதிகள் செய்துகொடுக்கப்படக் கூடவில்லை. சம்பூர் மக்களுக்கு என விசேட திட்டம் உருவாக்கப்பட்டு, மக்களுக்கு நிரந்ர வீடுகள், கழிப்பறை வசதிகள் வாழ்வாதாரத் திட்டங்கள் எந்தவித பாரபட்சமும் இன்றி அனைத்து மக்களையும் சென்றடையும் வகையில் திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் இதுவரை எந்த வித முன்மொழிவுகளும் மேற்கொள்ளப்பட வில்லை” என்கிறார்.

சம்பூர் மக்களின் மீள்குடியேற்றம் தொடர்பான போராட்டங்களின் ஏற்பாட்டளர்களில் இவரும் ஒருவர். மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் சம்பூர் மக்கள் இருந்த வேளை, சம்பூர் இடம்பெயர்ந்தோர் நலன்புரிச் சங்கம் என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி, அதன் தலைவராகவும் தொடர்ந்து பணியாற்றியவர்.   

குடியேற்றப்பட்ட மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகள் பற்றிய விடயத்தில் முழுமையான திருப்தியான செயற்பாடுகள் நடைபெறவில்லை. குடியேற்றப்பட்ட 856 குடும்பங்களில் 142 பேருக்கு நிரந்தர வீடுகள் மீள்குடியேற்ற அமைச்சினுடாக வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஏனைய மக்களுக்கு இந்த வாய்ப்புகள் இதுவரை வழங்கப்படவில்லை.   
நாட்டில் ஏனைய மீள்குடியேற்றக் கிராமங்களைப் போன்று புள்ளி அடிப்படையில் வீடுகளை வழங்குவது அல்லது முன்னுரிமை அடிப்படையில் தெரிவுசெய்யப்பட்டு வீடுகளை வழங்குவது சம்பூரைப் பொறுத்தமட்டில் பொருத்தமற்ற விடயமாகும்.   

2006 ஆம் ஆண்டு அரசாங்கத்தால் பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்டுத் தொடர்ந்து 10 ஆண்டுகள் அரச படைகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து, முற்றுமுழுதாக சொத்துகள் அழிக்கப்பட்டு, பாலைவனமாக்கப்பட்ட நிலையில் குடியமர்த்தப்பட்ட இந்த பிரதேசத்தில் மக்களுடைய அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டியது அரசாங்கத்தின் பாரிய பொறுப்பாகும்.   

இங்கு அமைக்கப்பட்டுள்ள உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை மக்கள் முழுமையாகப் பயன்படுத்த வேண்டுமாகவிருந்தால் அவர்களுக்குரிய ஏனைய வசதிகள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டு விவசாயக் குளங்கள் மற்றும் விவசாய வீதிகள் திருத்தியமைக்க வேண்டும். அவர்களுக்குரிய வாழ்வாதாரம் முழுமையாக வழங்கப்பட வேண்டும்.  

கிழக்கு மாகாணத்தில் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் மட்டக்களப்பு வாவிக்கு அப்பால் உள்ள படுவான்கரைப் பிரதேசமும் அதனுடன் இணைந்த பகுதிகளும் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது போன்று திருகோணமலை மாவட்டத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுபாட்டில் என அடையாளம் காணப்பட்ட பிரதேசம் சம்பூர்ப் பிரதேசமாகும்.   

திருகோணமலை மாவட்டத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் நிருவாக கட்டமைப்புகள் சம்பூர்ப் பிரதேசத்திலிருந்தே செயற்பட்டன. இதன் காரணமாக அந்தப் பிரதேசம் திருகோணமலை மாவட்டத்தில் அடையாளம் காணப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் பிரதேசமாக விளங்கியது.   

2005ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அவ்வேளை இராணுவத் தளபதியாக இருந்த ஜெனரல் சரத் பொன்சேகா, கொழும்பில் இராணுவ தலைமையகத்துக்கு அண்மித்த பகுதிகளில் தற்கொலைத் தாக்குதலுக்கு இலக்கானார். இதற்குப் பதில் நடவடிக்கையாக அன்றிரவு சம்பூரில் உள்ள விடுதலைப் புலிகளின் இலக்குகள் மீது விமானத் தாக்குதல் நடாத்தப்பட்டது.   

2006 ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரச படைக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்குமிடையில் போர் நிறுத்தம் அமுலிலிருந்த காலப்பகுதியில் மாவிலாறு அணை வழியாக விவசாய நிலங்களுக்கு நீர் வழங்கல் தொடர்பான பிரச்சினையொன்று ஏற்பட்டது. இது தொடர்பில் அரசுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்குமிடையில் ஏற்பட்ட முறுகல் நிலை காரணமாக விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த மாலிலாறு அணையை விடுதலைப் புலிகள் மூடிவிட்டனர்.   

இதன் காரணமாக சிங்கள மக்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட சேருவில பிரதேசத்துக்கு நீர்வழங்கல் தடைப்பட்டது. மாவிலாறு அணை ஊடான நீர் வழங்கல் தொடர்பான பிரச்சினைக்குச் சுமூகமான தீர்வொன்றைக் காணும் முயற்சியில் பல்வேறு தரப்பினர் ஈடுபட்ட போதிலும் அது சாத்தியப்படவில்லை.   

மாவிலாறு நோக்கி அரச படையினரால் மேற்கொள்ளப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கை காரணமாக மாவிலாறு அணை மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. கிழக்கு மாகாணத்தில் யுத்தம், சம்பூரில் தொடங்கி அம்பாறை மாவட்டத்தில் கஞ்சிக்குடிச்சான் ஆற்றுடன் முடிவடைந்தது. அதனையடுத்து இராணுவ நடவடிக்கை வன்னி நோக்கி தனது பார்வையைத் திருப்பியது.   

கிழக்கு மாகாணத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பிரதேசங்கள் என அடையாளம் காணப்பட்ட சம்பூர், வெருகல், வாகரை, குடும்பிமலை, கரடியனாறு, வவுணதீவு, கொக்கொட்டிச்சோலை மற்றும் வெல்லாவெளி ஆகிய பிரதேசங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கை காரணமாக அந்தப் பகுதியிலுள்ள மக்கள் அந்தப் பிரதேசங்களை விட்டு வெளியேறி, அரச கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிகளில் தஞ்சம்பெற்றிருந்தனர்.   

இந்த மக்களைப் பொறுத்தவரை சம்பூர்ப் பிரதேச மக்களைத் தவிர ஏனைய பிரதேச மக்கள் மூன்று தொடக்கம் ஆறு மாத காலத்துக்குள் தங்கள் சொந்த நிலங்களில் மீள்குடியமர்த்தப்பட்டனர்.   

சம்பூர்ப் பிரதேச மக்களின் மீள்குடியேற்றம் ஏதோ ஒருவகையில் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் பதவிக் காலத்தில் பழிவாங்கும் வகையில் தடுக்கப்பட்டிருந்தது.   
இந்தப் பகுதி மக்கள் பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக மட்டக்களப்பு தொடக்கம் திருகோணமலை மாவட்டம் வரை, இடைத்தங்கல் முகாம்களில் தங்க வேண்டிய நிலை, அன்றைய அரசாங்கத்தின் பதவிக் காலத்தில் ஏற்பட்டது.   

இந்தக் காணி சுவீகரிப்பு அறிவித்தல் அந்த மக்களுக்கு அவ்வேளை ‘மின்னாமல் முழங்காமல் இடித்த இடி போல்’ அமைந்தது.   

தங்கள் பூர்வீக நிலத்தை மீட்பதற்காக போராடவேண்டிய நிலைக்கு அந்தப் பிரதேச மக்கள் தள்ளப்பட்டனர்.   

முதலாவது போராட்டம் மட்டக்களப்பு நகரில் ஆரம்பித்து யு.ன்.எச்.சீ.ஆர் அலுவலகம் வரை சென்று மகஜர் கையளிக்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து பத்து வருடங்களாகப் பல்வேறு போராட்டங்களில் அவர்கள் ஈடுபட்டனர். நீதிமன்றத்தை நாடினார்கள்.  

கடந்த அரசாங்கத்தின் பதவிக் காலத்தில் பல போராட்டங்கள் நடாத்தினார்கள். அதிகாரம் பெற்றவர்களிடம் மகஜர்களைக் கையளித்தார்கள். ஆனால் அவர்களுடைய கோரிக்கைக்கு கடந்த அரசாங்கம், முன்வைத்த காலை பின்வைக்க முடியாது என்ற கடும்போக்கையே கொண்டிருந்தது.   

2015 ஜனாதிபதி தேர்தலின் மூலம் ஆட்சிமாற்றம் ஏற்பட்டதன் பின்னரே, ஏனைய பிரதேச மக்களைப் போன்று சம்பூர்ப் பிரதேச மக்கள் தங்களின் பூர்வீக நிலங்கள் மீளக் கிடைக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர்.   

பத்து வருடங்களின் பின்பு தமது பூர்வீக நிலத்தில் சம்பூர்ப் பிரதேச மக்கள் மீளக்குடியேறினார்கள் .   

அனல் மின் நிலையம் அமைப்பதற்காக சுவீகரிக்கப்பட்டு மின்சாரசபையிடம் கையளிக்கப்பட்ட காணியில் 540 ஏக்கர் காணியில் 120 ஏக்கர் பொதுமக்களுக்குச் சொந்தமான காணி உள்ளடங்கியுள்ளது. தற்போது அனல்மின்நிலையம் கைவிடப்பட்டுள்ளது. வேறு திட்டங்கள் பற்றி உறுதியான தகவல்கள் இல்லை.   
இதன்காரணமாகப் பொதுமக்களுக்குச் சொந்தமான காணி மீளக் கையளிக்கப்பட வேண்டும். எக்காரணங்கள் கொண்டும் வேறு தேவைகளுக்கு இக்காணிகள் வழங்கக் கூடாது என்றும் சம்பூர் மக்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சம்பூர்-மீள்குடியேற்றத்தின்-பின்னரும்-தொடரும்-அவலம்/91-199025

Categories: merge-rss

திராவிட கட்சிகளின் அரை நூற்றாண்டு கால ஆட்சிக்குச் சோதனையா?

Mon, 19/06/2017 - 20:42
திராவிட கட்சிகளின் அரை நூற்றாண்டு கால ஆட்சிக்குச் சோதனையா?
 

தமிழக சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை பெற அ.தி.மு.க எம்.எல்.ஏக்கள் மத்தியில் நடைபெற்ற ‘குதிரை பேரம்’ இந்திய அரசியலை உலுக்கி விட்டது.   

image_24cae5c5c9.jpg

பட்ஜெட் கூட்டத் தொடர் நடைபெறும் நிலையில், ‘டைம்ஸ் நவ்’ என்ற ஆங்கிலத் தொலைக் காட்சியில் அ.தி.மு.கட்சி எம்.எல்.ஏக்கள் கனகராஜ், சரவணன் ஆகியோரின் பேரம் குறித்த பேட்டிகள், அரசியல் கட்சித் தலைவர்களிடத்தில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. 

இதன் தாக்கம் 14.6.2017 அன்று தொடங்கிய பட்ஜெட் மான்யக் கோரிக்கைகள் பற்றி விவாதிக்கும் கூட்டத் தொடரின் முதல் நாளில் எதிரொலித்தது.  

திராவிட முன்னேற்றக் கழக சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், ‘குதிரை பேரம்’ குறித்து விவாதிக்க வேண்டும் என்று குரல் எழுப்ப, பேரவைத் தலைவர் தனபால், “இதுபற்றி நீங்கள் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு போட்டு உள்ளீர்கள். ஆகவே, நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள விவகாரம் குறித்து அவையில் விவாதிக்க முடியாது” என்று தீர்ப்பளித்தார்.   

பேச அனுமதி மறுக்கப்பட்டதை எதிர்த்து, தி.மு.க. சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் கோஷங்கள் போட்டு “எம்.எல்.ஏக்கள் விற்பனைக்கு” என்று பதாகைகளை தூக்கிக் காட்டி சட்டமன்றத்தில் ரகளையில் ஈடுபட்டார்கள். இறுதியில் அனைத்து தி.மு.க சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் பேரவைத் தலைவர் வெளியேற்றினார்.  

முதலமைச்சராக இருக்கும் எடப்பாடி பழனிச்சாமி, நம்பிக்கை வாக்குப் பெறுவதற்கான தீர்மானம், கடந்த பிப்ரவரி மாதம் 18 ஆம் திகதி தமிழக சட்டமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இந்த வாக்கெடுப்பில் கலந்து கொள்ளவிருந்த அவரது ஆதரவு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் எல்லாம் கூவத்தூர் நட்சத்திர விடுதிகளில் அடைத்து வைக்கப்பட்டார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்து, சென்னை உயர்நீதிமன்றம் விசாரணை செய்ய உத்தரவிட்டது.   
இவ்வளவு பரபரப்புகளுக்கு இடையில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு நடைபெற்ற அன்று, சட்டமன்றத்தின் பிரதான எதிர்க்கட்சியான தி.மு.கவை வெளியேற்றி, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் மு.க.ஸ்டாலினையும் கைது செய்து, அந்த நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் முதலமைச்சர் எடப்பாடி பழனிச்சாமி வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த நம்பிக்கைத் தீர்மான வெற்றிதான் இப்போது சர்ச்சையாகியிருக்கிறது.  

image_1609593261.jpg

“பேரம் பேசி, பணம் கொடுத்து வாங்கப்பட்ட பெரும்பான்மையை வைத்துக் கொண்டு ஆட்சி நடத்துகிறது அ.தி.மு.க” என்ற குற்றச்சாட்டை முன் வைக்கும் எதிர்க்கட்சிகள் அனைத்தும் “ஆட்சியை கலைக்க வேண்டும்” என்றும் கோரிக்கை வைத்துள்ளன.   

ஆட்சிக் கலைப்புக்கு எதிராக பேசும் தி.மு.கவே இந்த முறை, எடப்பாடி பழனிச்சாமியின் ஆட்சியைக் கலைக்க வேண்டும்” என்று கோரிக்கை வைத்தது பலருக்கும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.  

ஆனால், பணப் பேரம் நடத்தி, சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு பெற்றதான தீவிரத்தை உணர்த்த வேண்டும் என்பதற்காக, இந்த ஆட்சிக் கலைப்பு அஸ்திரத்தை கையில் எடுத்தோம் என்கிறார் தி.மு.கவின் மூத்த தலைவர் ஒருவர்.  

நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பு, பேரம் தொடர்பான சர்ச்சை, தமிழக சட்டமன்றத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கின்ற இந்த நேரத்தில் அ.தி.மு.கவுக்குள்ளும் போர்க்கொடி உயரப் பறக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. “முதலமைச்சராக இருந்து ஆட்சியை நீங்கள் நடத்துங்கள்; கட்சியை வழி நடத்தும் பொறுப்பை டி.டி.வி தினகரனிடம் கொடுங்கள்” என்று 25 க்கும் மேற்பட்ட அ.தி.மு.க சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் எடப்பாடி பழனிச்சாமியை சந்தித்து முறையிட்டுள்ளார்கள்.   

இதற்கு அவர் சம்மதித்தால், அ.தி.மு.க தலைமைக் கழகத்துக்குச் சென்று டி.டி.வி தினகரன், கட்சிப் பணிகளைச் செய்ய முடியும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. எடப்பாடி பழனிச்சாமியை தினகரனின் ஆதரவு சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் சந்தித்த அதேநேரத்தில், தினகரனோ பெங்களூர் சிறையில் உள்ள சசிகலாவைச் சந்தித்து ஆலோசனை நடத்தியிருக்கிறார்.

ஆகவே, இன்றைய சூழ்நிலையில் சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை பெற்றாலும், அ.தி.மு.கவுக்குள் எடப்பாடி பழனிச்சாமிக்கு நம்பிக்கை கிடைக்கவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்தும் வகையில், இந்த 25 எம்.எல்.ஏக்களின் சந்திப்பு அமைந்திருக்கிறது.

ஆட்சிக்குள்ளும், கட்சிக்குள்ளும் முதலமைச்சர் எடப்பாடி பழனிச்சாமிக்கு புயல் காற்று மையம் கொண்டு வீசத் தொடங்கியிருக்கிறது என்பது வெட்ட வெளிச்சமாகியிருக்கிறது.  

இப்படியொரு குழப்பமான சூழ்நிலையில் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் நடக்கவிருக்கிறது. அதில் அ.தி.மு.கவுக்குள் எப்படிப் பனிப்போர் என்றாலும், அக்கட்சியின் எம்.எல்.ஏக்கள் பா.ஜ.க சார்பில் நிறுத்தப்படும் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளரை ஆதரிப்பார்கள் என்ற நிலைதான் இன்று வரை இருக்கிறது.   

ஏனென்றால், எடப்பாடி பழனிச்சாமியோ, ஓ. பன்னீர்செல்வமோ, டி.டி.வி. தினகரனோ மத்திய அரசாங்கத்தை எதிர்த்துக் கொள்ளவோ, முறைத்துக் கொள்ளவோ இப்போதைக்கு விரும்பவில்லை. அதேநேரத்தில், சட்டமன்றத்தில் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் வெற்றி பெற நடத்தியதாகக் கூறப்படும் ‘குதிரை பேரம்’ குறித்த விசாரணை உயர்நீதிமன்றத்திலும் சூடுபிடிக்கும்; ஆளுநர் அளவிலும் சூடு பிடிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.   

‘குதிரைப் பேரம்’ குறித்து சி.பி.ஐ விசாரணைக்கு உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டால், அ.தி.மு.க அரசியலில் பெரும் குழப்பம் உருவாகும். அந்தக் குழப்பம் ஆட்சி இழப்பில் போய் முடியும் என்பதுதான் இன்றைய எதிர்பார்ப்பாக இருக்கிறது.

அ.தி.மு.க சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் யாரும் எடப்பாடி பழனிச்சாமி அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்க விரும்பவில்லை என்றாலும், அரசியல் சட்ட ரீதியாகப் பதவி வகிக்கும் தார்மீக உரிமை இந்த அரசாங்கத்துக்கு இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டு பலமாக எழும்.  

அ.தி.மு.க மீது நடத்தப்படும் வருமான வரித்துறை சோதனைகள் அந்த அமைச்சர்களுக்கு எதிராக புறப்படும் குற்றச்சாட்டுகள் எல்லாமே, “அதிமுக அரசு ஒரு மெகா ஊழல் அரசு” என்ற செய்தியை, மக்களுக்குத் தெளிவாக எடுத்துச் சென்று கொண்டிருக்கிறது.   

அதனால், அக்கட்சியிடம் உள்ள மொத்த வாக்கு வங்கியைப் பல கூறுகளாகப் பிரிக்க இது உதவும். குறிப்பாக, அத்வானி ஒரு முறை “அ.தி.மு.கவும், பா.ஜ.க.வும் இயற்கையான நட்பு கட்சிகள்” என்று கூறினார். அது உண்மை என்கிற நிலையில், அ.தி.மு.கவில் உள்ள தொண்டர்கள், அ.தி.மு.கவுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்து வரும் அனுதாபிகள் பா.ஜ.க பக்கமாக திரும்ப முடியும் என்ற சிந்தனையோட்டம் தமிழக அரசியலில் இருக்கிறது.   

ஒருவேளை பா.ஜ.கவுக்கு வாக்களிப்பது பலனில்லை என்று அவர்கள் கருதினால், அந்த வாக்குகள் புதிய சக்தியாக வருவோர் பக்கம் திரும்பிச் செல்லும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்காகத்தான் தனது பிறந்த நாளில் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி காந்த் அரசியலுக்கு வருகிறார் என்று இப்போதே செய்திகள் இறக்கை கட்டிப் பறக்கின்றன.   

தமிழக அரசியலைப் பொறுத்தவரை தி.மு.கவுக்கு ஏற்பட்ட நட்டம் அ.தி.மு.கவுக்குச் சாதகமாகப் போயிருக்கிறது. அதேபோல், அ.தி.மு.கவுக்கு ஏற்பட்ட நட்டம் தி.மு.கவுக்குச் சாதகமாகப் போயிருக்கிறது. இதுதான் கடந்த 50 ஆண்டுகால தமிழக அரசியல்.  

இந்த அரை நூற்றாண்டில், பல புதிய கட்சிகள், புதிய சக்திகள் இந்த அரசியலைத் திசை மாற்ற முடிந்து தோற்றுப்போயுள்ளன. விஜயகாந்த் போன்ற திரைப்பட நடிகரே, அந்த முயற்சியில் தோற்றுப் போயிருக்கிறார். அது மட்டுமல்ல, இந்த இரு கட்சிகளையும் வீழ்த்திவிட்டு, மாற்றத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்று அமைக்கப்பட்ட கூட்டணிகளும் வீழ்ந்து இருக்கின்றன.   

பிரதமராகும் முன்பு நரேந்திரமோடி அமைத்த, தமிழக கூட்டணி தோல்வியைச் சந்தித்துள்ளது. அதன்பிறகு, விஜயகாந்த் தலைமையில் ஆறு கட்சிக் கூட்டணியாலும் மாற்றுச் சக்தியை நிரூபிக்க முடியவில்லை. இப்போது வரப்போவதாகக் கூறும் ரஜினி காந்தும் அந்த வரிசையில் சேருவாரா அல்லது புதிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவருவாரா என்பது தற்போதைக்கு மில்லியன் டொலர் கேள்வியாகவே இருக்கிறது.   

தமிழகத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்த ‘திராவிட கட்சிகளின் அரசியல்’ இப்போது, அ.தி.மு.கவுக்குள் ஏற்பட்டுள்ள அதிரடிப் பிளவுகளால் பெருத்த சோதனைக்கு உள்ளாகியுள்ளது. ஆனால், கடந்த காலங்களில் அ.தி.மு.கவுக்குள் பிளவு ஏற்பட்டபோது, அந்தக் கட்சியின் வாக்குகள் பிளவு பட்ட அணிகளுக்கு மட்டுமேதான் விழுந்திருக்கிறது. வேறு கட்சிகளுக்குப் போகவில்லை.  

இன்றைக்கு பா.ஜ.கவைப் பொறுத்தவரை, மாற்று அரசியலை முன்வைக்க முனைகிறது. அதற்காக சூப்பர் ஸ்டார் துணையைத் தேடுகிறது. ஆனால், பா.ஜ.கவின் ஆசியுடன் அரசியலுக்கு வரும் ரஜினிகாந்துக்கு அ.தி.மு.க வாக்காளர்கள் அனுசரணையாக இருக்கமாட்டார்கள் என்பதுதான் இன்றைய செய்தி.

ஏனென்றால், முதலமைச்சராக இருந்த ஜெயலலிதா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டதில் இருந்து, அ.தி.மு.க அரசியலில் பா.ஜ.க, ‘புகுந்து விளையாடுகிறது’ என்ற சந்தேகம் ஒவ்வொரு அ.தி.மு.க தொண்டர்களுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கிறது.   

காலப்போக்கில் அந்தச் சந்தேகம் வெறுப்பாகவே மாறிக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை பா.ஜ.கவின் மாநிலத் தலைவர்கள் இதுவரை உணர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை. அரை நூற்றாண்டு திராவிட கட்சிகளின், ஆட்சி அத்தியாயத்தில் இப்போது ஏற்பட்டுள்ள குழப்பமும் கடந்து போகும் என்ற நிலைதான் தெரிகிறது.  

இந்த நிலையையும் மீறி, ரஜினியின் துணையுடன் தமிழகத்தில் பா.ஜ.க காலூன்ற வேண்டுமென்றால் முதலில் காவிரி நதிநீர் ஆணையத்தை அமைக்க வேண்டும்; தமிழக மீனவர்கள் கைது செய்யப்படுவதை தடுக்க வேண்டும்; ‘ஹைட்ரோ கார்பன்’ உள்ளிட்ட விவசாயிகளைப் பாதிக்கும் திட்டங்களை தமிழகத்தில் நிறைவேற்ற மாட்டோம் என்று உறுதியளிக்க வேண்டும்; விவசாயிகளின் கடன்களைத் தள்ளுபடி செய்ய மத்திய அரசாங்கம் முன்வர வேண்டும்.  

இப்படி அடுக்கடுக்கான திட்டங்களைத் தமிழகத்துக்கு மத்திய அரசாங்கம் நிறைவேற்றிக் கொடுத்தால், பா.ஜ.கவின் மீது பாசம் வருவதற்கான வாய்ப்புகள் உண்டு.   

அதை விடுத்து, அ.தி.மு.கவுக்குள் குழப்பங்கள், தி.மு.கவுக்குள் குழப்பங்கள், ரஜினியின் வரவு போன்றவற்றின் மூலம் தமிழகத்தில், திராவிடக் கட்சிகளின் அரசியலுக்கு முடிவு கட்டி விடலாம் என்ற வியூகம் வெற்றி பெறுமா என்பது சந்தேகமே. 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/திராவிட-கட்சிகளின்-அரை-நூற்றாண்டு-கால-ஆட்சிக்குச்-சோதனையா/91-198963

Categories: merge-rss

பூத்துச் சிரிக்கின்றது வறட்சி

Mon, 19/06/2017 - 06:31
பூத்துச் சிரிக்கின்றது வறட்சி
 
 
பூத்துச் சிரிக்கின்றது வறட்சி
 

காலமை ஆறு மணிக்குத் தண்ணி வரும். எட்டு மணி வரைக்கும் ஓடும். அதுக்குள்ள இந்த பைப்புக்குரிய அம்பது, அறுவது குடும்பங்களும் தங்களுக்குத் தங்களுக்குத் தண்ணி எடுத்திர வேணும்.

ஆளாளுக்கு நம்பர் படிதான் தண்ணி. ஒண்டிரெண்டு பெரிய குடும்பகாரர், கூட்டுக்குடும்பகாரருக்கு ரெண்டு, நம்பர் இருக்கு. மிச்ச முழுப் பேருக்கும் ஒரு நம்பர்தான்… இண்டைக்கு இரு பத்தஞ்சாம் நம்பர்காரர் வரைக்கும் தண்ணி ஓடிச்சென்டால், நாளைக்கு இருபத்தாறாம் நம்பரிலயிருந்து எடுப்பினம். மழை பெய்ஞ்ச கொஞ்சக் காலத்துக்கு எல்லாரும் எடுக்கிற அளவுக்கு வேகமா ஓடுற தண்ணி, வெயில் காலம் வந்தால் குறையுறது வழமைதான்… ஆனா இந்த முறை என்னடா எண்டால் தண்ணிக்குச் சரியான தட்டுப்பாடாக் கிடக்கு…’’

யாழ்ப்பாணம் – தீவுப்பகுதிகளில் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கையில் வறட்சி தாண்டவமாடுவது வழமைதான். ஆனாலும் இந்த வருடம் அது கொஞ்சம் அதிகமாகவே அங்கு தலைவிரித்தாடுகின்றது.

யாழ்ப்­பா­ணத்­தி­லி­ருந்து தென்­மேற்­கா­கக் கடல் –– உவர் சூழ்ந்­தி­ ருக்­கும் சிறிய சிறிய தீவு­க­ளுள்­ளன. அவற்­றில் மண்­டை­தீவு, வேல­ணைத் தீவு, புங்­கு­டு­தீவு உள்­ள­டங்­கிய ஒரு தொகு­தி­யும் காரை­ந­க­ரும் மாத்­தி­ரமே யாழ்ப்­பா­ணக் குடா­நாட்­டு­டன் தரை­வ­ழி­யாக இணைக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. ஏனைய தீவு­க­ளான நயி­னா­தீவு, நெடுந்­தீவு, அன­லை­தீவு, எழு­வை­தீவு போன்­றன கடல் நீரால் பிரிக்­கப்­பட்­டே­யி­ருக்­கின்­றன. தரைக்­கீழ் நீர் வளத்­தை­யு­டைய யாழ்ப்­பா­ணக் குடா­நாட்­டு­டன் ஒப்­பி­டு­கை­யில், இவை கட­லால் சூழப்­பட்ட குறைந்த தரைப் பரப்­புக்­கள் ஆத­லால் இந்­தத் தீவு­க­ளில் இயல்­பா­கவே தரைக்­கீழ் நீர் உவர் கொண்டு காணப்­ப­டும். அதைக் குடிக்­கவோ, குளிக்­கவோ, சமைக்­கவோ வேறு தேவைக்கோ பயன்­ப­டுத்த முடி­யாது. கடல் நீருக்­குச் சற்­றும் சளைக்­கா­மல் அது இருக்­கும்.

மாரி காலங்­க­ளில் ஓர­ள­வா­வது அத் தன்மை குறைந்­தி­ருக்­கும் நீர் நிலை­கள் அதன்­பின்­னர் உவ­ராகி விடு­கின்­றன. உள்­நாட்டு நீர் நிலை­கள் இவ்­வா­றி­ருப்­ப­தால் வரு­டம் முழு­வ­து­மான தமது நீர்த்­தே­வை­யைப் பூர்த்­தி­செய்­வ­தற்கு இவர்­கள் அன்­றா­டம் அல்­லல்­பட்­டுக் கொண்டே இருக்­கின்­றார்­கள். இந்த நிலை­யில் தான் இப்­போது தீவி­ரம் பெற்­றி­ருக்­கும் வறட்­சி­யும் அவர்­க­ளின் வாழ்வை அழித்­துக் கொண்­டி­ருக்­கி­றது.

மண்டை தீவு – வேல­ணை­யூ­டான பய­ணம்
கடந்த வாரங்­க­ளில், தற்­போ­தைய வறட்சி பற்­றி­யும், வறட்சி நிவா­ர­ணம் பற்­றி­யு­மான செய்­தி­கள் பல­வும் பத்­தி­ரி­கை­க­ளில் பிர­பல்­ய­மா­கின. அத்­த­கைய செய்­தி­க­ளில் ஒன்று தந்த ஈர்ப்பே அது பற்றி ஆரய்ந்­த­றிய என்­னை­யும் உந்­தி­யது. யாழ்ப்­பாண நக­ரி­லி­ருந்து மேற்­குப் புற­மா­கக் கடலை ஊட­றுத்து அமைக்­கப்­பட்­டி­ருக்­கும் காப்­பெற் வீதி­யூ­டா­கத் தீவு­க­ளில் மிகப் பெரிய தீவு என்று அறி­யப்­பட்ட வேல­ணைத் தீவு ஊடா­கப் புங்கு­டு­தீவை அடை­யும் எனது பய­ணம் ஆரம்­ப­மா­யிற்று. வீதி­யின் இரண்டு பக்­கங்­க­ளி­லும் கடல் ஆர்ப்­ப­ரித்­துக் கொண்­டி­ருக்க காற்­றைக் கிழித்­த­வாறு எனது மோட்­டார் சைக்­கிள் விரைந்­தது. ஐந்­தாறு கிலோ­மீற்­றர்­கள் வரை சென்­ற­தும் பிர­தான வீதி­யி­லி­ருந்து இடது புற­மா­கக் கிளை வீதி ஒன்று பிரிந்து சென்­றது. அவ்­வி­டத்­தில் குறிக்­கப்­பட்­டி­ருந்­த­படி இன்­னும் ஐந்­தாறு கிலோ மீற்­றர்­க­ளில் மண்­டை­தீவு அமைந்­தி­ருக்­கின்­றது என்று புரிந்­தது. தீவு­க­ளில் யாழ்ப்­பா­ணத்­துக்கு மிக­வும் அண்­மை­யா­க­வுள்ள தீவு அது. இங்கே உள்­ளூர் நீர் நிலை­கள் வற்றி மூச்­சி­ழுத்­துக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. ஒன்­றி­ரண்டு டிரக்­ரர்­கள் நீர்தாங்­கிய கொள்­க­லன்­க­ளு­டன் அப்­ப­கு­தி­யில் உருண்டு திரி­கின்­றன. வேலணை – சாட்­டிப் பகு­தி­யி­லுள்ள கிண­று­க­ளில் இருந்­தும், சில வேளை­க­ளில் யாழ்ப்­பா­ணத்­தி­லி­ருந்­தும் குடி­நீர் தரு­விக்­கப்­ப­டு­வ­தா­கத் தக­வல்­கள்.

அல்­லல்­ப­டும் அல்­லைப்­பிட்டி
மண்­டை­தீ­வுக்கு அடுத்­த­தாக வேலணை எனும் பெரிய தீவு­டன் ஒட்­டி­ய­தா­கக் காணப்­ப­டு­கின்­றது அல்­லைப்­பிட்டி. அல்­லைப்­பிட்­டியை அண்­மித்­தி­ருக்­கும் மண்­கும்­பான் மற்­றும் சாட்­டிப் பகு­தி­க­ளில் மாத்­தி­ரமே தீவு­க­ளில் நன்­னீர் வளம் காணப்­ப­டு­கின்­றது. அந்த வளம் அரு­கி­லி­ருந்­தும் அல்­லைப்­பிட்டி வாழ் மக்­க­ளுக்கு அது எட்­டு­வ­தா­யில்லை. குழாய் நீர் வச­தி­கள் இல்லை. இருக்­கும் கிண­று­க­ளும் வற்­றிக் கொண்­டி­ருக்­கின்­றன. குடிக்­கத் தண்­ணீர் இன்­றித் தவிக்­கின்­றன குடி­கள். அத்­து­டன் முருங்கை உட்­பட சில மரக்­க­றிப் பயிர்­க­ளின் விளை நில­மா­க­வுள்ள அங்கு இப்­போது தரிசு பூக்­கத் தொடங்­கி­யுள்­ளது.

வீதிக்கு வந்த
வேல­ணைப் பெண்­கள்
அல்­லைப்­பிட்­டி­யை­யும் தாண்டி வேல­ணைப் பகு­திக்­குச் சென்­றா­யிற்று. வீதி ஓரங்­க­ளில், இடைப்­பட்ட சில தூரங்­க­ளில் குழாய் நீர் எடுப்­ப­தற்­கா­கக் குவிந்து நிற்­கின்­ற­னர் பெண்­கள். அதி­கா­லைத் தூக்­கம் கலைந்த முகங்­க­ளு­டன். அவர்­க­ளி­டம் ஒரு அவ­ச­ர­மி­ருந்­தது. ஒரு­வ­ரு­டன் பேசி­ய­தில் அது பற்­றிய தெளி­வும் பிறந்­தது.

‘‘தம்பி எங்­க­ளுக்கு ஆறு மணிக்­குத் தண்ணி வருது. எட்டு மணி வரைக்­கும் ஓடும். அந்த நேரத்­துக்க நாங்­கள் கால­மைச் சாப்­பாடு செய்­திர வேணும், பிள்­ளை­ய­ளைப் பள்­ளிக்­கு­டத்­துக்கு வெளிக்­கி­டுத்த வேணும், கூலி வேலைக்­குப்­போக வீட்­டுக்­கா­ர­ரும் அந்த நேரம் வெளிக்­கி­டு­வார். சாப்­பாடு செய்­யாட்­டி­யும் அது­க­ளுக்­குத் தண்ணி வென்­னி­யா­வது வைச்­சுக்­கு­டுக்க வேணாமா…? அந்த நேரம் பாத்­துத் தண்­ணி­யும் எடுக்க வர­வே­ணும்…. எங்­கட பகுதி மட்­டு­மில்ல எங்­க­ளுக்கு அங்­கால கண்­ண­பு­ரம், அம்­பிகை நகர் எண்­டும் இடங்­க­ளி­ருக்கு. அவைக்கு மத்­தி­யா­னம்… பன்­ரெண்டு மணி… அப்­பி­டித்­தான் தண்ணி. வேலைக்­குப் போனவை மத்­தி­யா­னச் சாப்­பாட்­டுக்கு வீட்­டுக்கு வரக்­கி­டை­யில தண்ணி எடுத்து முடிச்சு அவை சமைச்­சிர வேணும். இப்ப வர வரத் தண்­ணி­யும் வேகமா ஓடு­ற­தில்ல. அது ஓடுற வேகத்­துக்­குப் பாத்­துக் கொண்டு றோட்­டுக் கரை­யில காவல் கிடக்க வேண்­டி­யி­ருக்கு. இஞ்ச விவ­சா­யத்­துக்கோ, கட்­டி­டங்­கட்­டவோ, கால் நடை­ய­ளுக்கோ நாங்க இந்­தத் தண்­ணி­யப் பாவிக்­கி­றது இல்ல. குடிக்­கி­ற­துக்கு மட்­டும்­தான்’’
மரக்­க­றி­யும் கீரை வகை ஒன்­றும் வாங்­கிக் கொண்டு குடத்­துக்­குள் குழாய் நீர் பிடிக்க வந்­தி­ருந்த குமு­தம் அக்கா இவ்­வா­றா­கச் சொல்­லிக் கொண்டு வீடு நோக்கி விரை­கின்­றார்.

வறட்­சி­யின் உச்­சத்­தில் புங்­கு­டு­தீவு
வேல­ணை­யை­யும் தாண்­டிச் சென்­ற­தில் கடலை ஊட­றுத்து மறு­ப­டி­யும் நீண்ட வீதி. ஆனால் அது காபெற் வீதி அல்ல. மலை­யும் மடு­வும் போன்ற குன்­றும் குழி­யு­மான வீதி. வேகத்­தைத் தணித்­த­தில் ஊர்ந்து கொண்­டி­ருந்­தது மோட்­டார் சைக்­கிள்…

நீர் நிரப்­பி­ய­படி அடுத்­த­டுத்து வந்­து­கொண்­டி­ருக்­கும் டிரக்­ரர்­கள் சில­வும் என்­னைத் தாண்­டிச் சென்­றன வேக­மாக. எதிர்ப்­பு­ற­மி­ருந்து வெறு­மை­யான கலன்­க­ளு­ட­னும் அவற்­றில் சில இன்­னும் வேக­மாக. இந்­தக் கர­டு­மு­ர­டான வீதி­யில் எவ்­வா­று­தான் இவர்­க­ளால் பய­ணிக்க முடி­கின்­றதோ…?

புங்­கு­டு­தீவை அடைந்­தா­யிற்று. அடிக்­கும் காற்­றில் பயங்­கர வெம்மை. தரை­யெங்­கும் வெயி­லின் ஆல­கால ஆட்சி. ஒவ்­வொரு வீட்­டுக்­கும் முன்­பு­றத்­தில் நீர்த்­தாங்­கி­கள் காத்­துக்­கி­டக்­கின்­றன. வீதி ஓரங்­க­ளில் நீர் ஏந்­திக் கொள்­ளும் கலன்­க­ளு­டன் மக்­க­ளும் காத்து நிற்­கின்­ற­னர். ஓகோ… இதற்கு முதல் நான் கண்­டு­வந்த வேலணை போன்று இங்கு குழாய் நீர் வசதி இல்­லைப்­போ­லும்…! சரி­சரிதான். அத்­து­டன் தரைக்­கீழ் உவர்­நீ­ரும் மூச்­ச­டங்­கிக் கிடக்­கின்­றது. பிர­தேச சபை, சர்­வோ­த­யம், தனி­யார் எனப் பல­த­ரப்­பட்­ட­வர்­க­ளும் அங்­குள்ள மக்­க­ளுக்­குத் தண்­ணீர் தரு­வ­தில் அல்­லோல கல்­லோ­லப் படு­கின்­றார்­கள். அத்­தனை பேர்­க­ளின் டிரக்­ரர்­க­ளும் பத­றி­ய­டித்து ஓடித்­தி­ரி­கின்­றன.

ஒழுங்­கைக்­குள் ஒரு பெண்­மணி. இரண்டு பிளாஸ்­ரிக் கலன்­களை வீதிக்கு அப்­பால் தெரி­யும் வண்­ணம் வைத்­த­படி காத்­தி­ருக்­கின்­றார்…

‘‘நான் யாழ்ப்­பா­ணம் வெளிக்­கிட்டு நிற்­கி­றன் தம்பி. தண்ணி டிரக்ரரை இன்னும் காணவில்லை. இஞ்ச ஒரு லீற்­றர் தண்ணி ரெண்­டு­ருபா அம்­பே­சம். இந்த மஞ்­சள் பைவ­ருக்க(தான் வைத்­தி­ருக்­கும் கலன்­க­ளைக் காட்­டு­கி­றார்) அடிக்­கி­ற­துக்கு 20 ரூபா­யும் இந்த நீல பைவ­ருக்க அடிக்­கி­ற­துக்கு 60 ரூபா­யும் எடுப்­பி­னம் ஒவ்­வொரு நாளும் இந்­த­ளவு தண்ணி எங்­கட குடும்­பத்­துக்­குக் குடிக்­கி­ற­துக்­குத் தேவை. ஆயி­ரம் லீற்­றர் கான் வைச்­சி­ருக்­கி­ற­வ­யும் இருக்­கி­னம். அதுக்க அடிக்­கி­ற­துக்கு அறு­நூறு ரூபா எடுக்­கி­னம். உள்­ளூ­ருக்க இருக்­கிற கோவில் கிணத்­துத் தண்­ணி­யள் ஓர­ள­வுக்­குப் பரு­வா­யில்லை. குளிக்­கக் கழு­வப் பாவிக்­க­லாம். உவர் எண்­டா­லும் இப்ப அது­க­ளும் வத்­திக்­கி­டக்கு. உவர்த் தண்­ணீல குளிச்­சா­லும் உடுப்­புத் தோய்ச்­சா­லும் கடை­சியா இந்த நல்ல தண்­ணீல கொஞ்­சம் எடுத்­துக் கழு­விக் கொள்­ளு­வம். தண்­ணிக்­குத் தவம் கிடக்­கி­றது எண்­டது வரு­சம் முழுக்க எங்­க­ளுக்கு வேலை­தான். அன்­றா­டச் சாப்­பாட்­டுக்­குக் காசி­ருக்கோ, இல்­லையோ ஒவ்­வொரு நாளும் தண்­ணிக்­குக் காசு வைச்­சி­ருக்க வேணும். காசி­ருந்­தா­லும், இந்த முறை தண்­ணிக்­குத் தட்­டுப்­பா­டாய்க் கிடக்­குது’’ ஆதங்­கப்­பட்­டுக் கொள்­கின்­றார் அவர். இவ்­வி­டம் புங்­கு­டு­தீவு பத்­தாம் வட்­டா­ர­மாக இருக்க வேண்­டும்…!

அதை­யும் தாண்­டி­னால் நிலமை ஏதோ…?
புங்­கு­டு­தீவு நீளம் சென்­ற­தில் குறி­காட்­டு­வான் துறை வந்­த­டைந்­தது. அது­வ­ரைக்­கும் அவ்­வூர் மக்­க­ளும் கால்­ந­டை­க­ளும் பயிர்­க­ளும் பட்டு நின்ற பரி­த­விப்­புக்­களை மாத்­தி­ரமே பார்த்­துச் செல்ல முடிந்­தது. இந்த வறட்சி இவ்­வாறே நீண்டு சென்­றால், இவை தாண்டி அமைந்­தி­ருக்­கும் நயி­னா­தீவு, நெடுந்­தீவு, அன­லை­தீவு, எழுவை தீவு போன்­ற­வற்­றின் நிலை எவ்வாறா­க­வி­ருக்­குமோ…? அவை­கூட நன்­னீ­ரற்ற நிலங்­கள்­தானே? இவ்­வாறு நீரின்­றித் தவிக்­கும் மக்­க­ளின் நிரந்­த­ர­மான தாகத்­துக்கு என்­ன­தான் தீர்வு…? இல்­லை­யேல் இது தொடர்­க­தை­யாக நீளத்­தான் போகின்­றதா…? பதில் தரு வதற்குப்பொறுப்­பா­ளி­கள் இனி­யா­வது விழிப்­பார்­களா…?

http://uthayandaily.com/story/7206.html

Categories: merge-rss

வடமாகாண சபையின் எதிர்காலம்?

Sun, 18/06/2017 - 12:06
வடமாகாண சபையின் எதிர்காலம்?
Page-01-image-139bdf864719163d9b061d182e83cd50e6cefb7d.jpg

 

வடக்கு அர­சியல் களத்தில் திடீ­ரென ஏற்­பட்­டுள்ள மாற்­றங்­களும் திருப்­பங்­களும், வடக்கு மாகா­ண­ச­பையின் எதிர்­கா­லத்தைக் கேள்­விக்­குள்­ளாக்­கி­யி­ருக்­கின்­றன.

2013 செப்­டெம்பர் மாதம் நடந்த வடக்கு மாகா­ண­சபைத் தேர்­தலில், மொத்­த­முள்ள 38 ஆச­னங்­களில் 30 ஆச­னங்­களைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு கைப்­பற்­றி­யி­ருந்­தது. மூன்றில் இரண்டு பங்­கிற்கும் அதி­க­மான பெரும்­பான்மை பலத்­துடன் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு ஆட்­சி­ய­மைப்­ப­தற்­காக மக் கள் ஆணை வழங்­கப்­பட்­டி­ருந்­தது.

இப்­போது வடக்கு மாகாண அர­சி­ய லில் ஏற்­பட்­டுள்ள உள்­ளக குழப்­பங்கள், வடக்கு மாகா­ண­ச­பையின் ஆட்­சியின் எதிர்­கா­லத்தை கேள்­விக்­கு­றி­யாக்­கி­யி­ருக்­கி­றது.

வடக்கு மாகா­ண­ச­பையின் ஆயுள்­காலம் முடி­வ­தற்கு இன்­னமும், 15 மாதங்கள் வரையே, இருக்­கின்­றன. கிட்­டத்­தட்ட மூன்­றரை ஆண்­டு­க­ளுக்கும் மேலான காலத்தில் வடக்கு மாகா­ண­சபை மிகப்­பெ­ரிய சாத­னைகள் என்று எதையும் நிகழ்த்தி விட்­ட­தாக கூற முடி­யாது.

ஆனாலும், அதற்­ காக அதன் செயற்பா­டு­களைக் குறை த்து மதிப்­பி­டு­வது பொருத்­த­மல்ல. மக்­களின் எதிர்­பார்ப்பு மிகை­யா­ன­தா­கவும், அதற்­கேற்ற வினைத்திறன் மாகாண அர­சிடம் இல்­லா­ததும், வடக்கு மாகாண சபை அர­சாங்கம் மீதான அதி­ருப்­தி­க­ளுக்கு முக்­கிய காரணம். 

கடந்து போன காலத்தில் தடைகள், தடங்­கல்கள், நெருக்­க­டி­களை எதிர்­கொண்­டி­ருந்­தாலும், எஞ்­சி­யுள்ள காலத்­தி­லா­வது, தவ­று­களைத் திருத்தி, வடக்கு மாகா­ண­சபை திற­மை­யுடன் செயற்­பட வேண்டும் என்­பதே, மக்­களின் எதிர்­பார்ப்­பாக இருந்­தது.

ஆனால், வடக்கு மாகாண அர­சுக்குள் இப்­போது ஏற்­பட்­டுள்ள குழப்­பங்கள், வடக்கு மாகா­ண­ச­பையின் எதிர்­காலம் குறித்த சந்­தே­கங்­களை எழுப்­பி­யி­ருக்­கின்­றன. அடுத்து என்ன நடக்கும் என்று உறுதி செய்ய முடி­யாத நிலையே இந்தப் பத்தி எழு­தப்­படும் வரை நீடிக்­கி­றது.

முத­ல­மைச்­ச­ராக விக்­னேஸ்­வரன் நீடிப்­பாரா- புதிய முத­ல­மைச்சர் தெரிவு செய்­யப்­ப­டு­வாரா- மாகா­ண­ச­பையை கலைத்து தேர்­தலை நடத்­து­மாறு ஆளு­ந­ரிடம் முத­

ல­மைச்சர் கோரு­வாரா- தொடர்ந்து முத­ல­மைச்­ச­ராக சி.வி.விக்­னேஸ்­வரன் நீடித் தால் கூட, வடக்கு மாகா­ண­ச­பையை அவரால் எந்தப் பிரச்­சி­னை­யு­மின்றி நடத்

தக் கூடி­ய­தாக இருக்­குமா? என்று பல கேள்­விகள் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்­கின்­றன.

ஆளும்­கட்­சிக்குள் தோன்­றி­யி­ருக்­கின்ற அதி­கார இழு­ப­றி­யினால், தமிழ் மக்­களின் பெரும் எதிர்­பார்ப்­புடன் உரு­வாக்­கப்­பட்ட வடக்கு மாகா­ண­சபை செய­லி­ழந்து போகின்ற சூழல் உரு­வா­கி­யி­ருக்­கி­றது.

இப்­போது தோன்­றி­யுள்ள பிரச்­சி­னை கள் நம்­பிக்­கை­யில்லாத் தீர்­மானம் வரை சென்று விட்ட நிலை­யிலும், முத­ல­மைச்­ச­ருக்கு ஆத­ர­வான அணி­யொன்று பகி­ரங்­க­மாக உரு­வாகி விட்ட நிலை­யிலும், வடக்கு மாகா­ண­ச­பையில் இனி எது நடந்­தாலும் சுமு­க­மான சூழல் இருக்கும் என்றும் எதிர்­பார்க்க முடி­யாது.

அதா­வது எந்த இணக்­கப்­பா­டுகள் எட்­டப்­பட்­டாலும் கூட, முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ரனால் மாகாண நிர்­வா­கத்தை சீராக செயற்­ப­டுத்தும் சூழலும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும் என்­ப­தற்கு உத்­த­ர­வாதம் இல்லை.

முடிந்­த­வ­ரைக்கும் இரண்டு அணி­களும் குழப்பம் விளை­விக்­கவே முனையும் என் ­பது மாத்­திரம் பிரச்­சி­னை­யில்லை. அதை யும் தாண்டி எஞ்­சி­யுள்ள காலத்தில் மாகா­ண­ச­பையின் நிர்­வா­கத்தைக் கொண்டு நடத்­து­வ­தற்கு அமைச்­சர்­க­ளையும் நிய­மிக்க வேண்டும்.

இரண்டு அல்­லது நான்கு அமைச்­சர்­களைப் புதி­தாக நிய­மிக்க முற்­படும் போது, முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ர­னுக்கு இன்­னொரு பெரும் தலை­யிடி காத்­

தி­ருக்கும்.

தமி­ழ­ரசுக் கட்சித் தலை­மை­யுடன் இணக்­கப்­பாடு எட்­டப்­பட்­டாலும், புதிய அமைச்­சர்கள் நிய­மன விட­யத்தில் அவர், தமி­ழ­ரசுக் கட்­சி­யுடன் இணங்கிப் போகவோ, அவ­ருடன் தமி­ழ­ரசுக் கட்சி இணங்கிப் போகவோ தயா­ராக இருக்­குமா என்­பது சந்­தேகம்.

ஒரு­வேளை கட்­சிக்கு அப்பால், தனக்கு வச­தி­யா­ன­வர்­களை முத­ல­மைச்சர் விக்­

னேஸ்­வரன் அமைச்­சர்­க­ளாக நிய­மித் தால், கூட அவர்­க­ளுக்கு எதி­ராக ஆளும்­கட்­சி­யி­னரே போர்க்­கொடி உயர்த்தும் நிலை ஏற்­ப­டலாம்.

அதை­விட, சபையில் ஒவ்­வொரு பிரே­

ர­ணையை நிறை­வேற்றும் போதும், தனக்கு எதிர்ப்புத் தெரி­வித்­த­வர்கள், என்ன செய்­வார்­களோ என்ற கலக்கம் முத­ல­மைச்­ச­ருக்கு இருந்து கொண்­டி­ருக்கும். ஏனென்றால் சந்­தர்ப்பம் பார்த்து அவரைத் தோற்­க­டித்து விடும் வாய்ப்­பு­க­ளையும் நிரா­க­ரிக்க முடி­யாது.

முத­ல­மைச்­ச­ருக்கு எதி­ரான நிலைப்­பாட்டைக் கொண்­டுள்­ள­வர்கள் வடக்கு மாகா­ண­ச­பையில் பலத்­துடன் இருப்­பது, நிச்­ச­ய­மாக அத்­த­கைய அச்­சு­றுத்­தலை ஏற்­ப­டுத்தும்.

அதே­வேளை, புதிய அமைச்­சர்­களை நிய­மிக்­கா­மலும் முத­ல­மைச்­சரால் நீண்­ட­கா­லத்­துக்கு மாகாண நிர்­வா­கத்தை முன்­னெ­டுக்க முடி­யாது. ஏற்­க­னவே முத­ல­மைச்­ச­ரிடம் இருந்த துறைகள், அவ­ருக்கு அதிக வேலைப்­பளு என்று கூறி ஏனைய அமைச்­சர்­க­ளிடம் பகி­ரப்­பட்­டி­ருந்­தது.

இந்த நிலையில், தனி ஒரு­வ­ராக எல்லா அமைச்­சுக்­க­ளையும் நீண்ட நாட்­க­ளுக்கு கவ­னித்துக் கொள்ள முனைந்தால், அது மாகா­ண­சபை நிர்­வா­கத்தை மேலும் சீர்­கு­லைத்து விடும்.

அதை­விட இந்தக் காலப்­ப­கு­தியில் அரச நிர்­வா­கத்தில் தெரிந்தோ தெரி­யா­மலோ நிகழும் தவ­று­க­ளுக்கும் முத­ல­மைச்­சரே நேர­டி­யாகப் பொறுப்­பேற்க வேண்­டிய நிலை ஏற்­படும்.

இப்­போதும் நீதி­ய­ரசர் என்ற மனோ­நி­லையில் இருந்து இறங்கி வர மறுக்கும் முத­ல­மைச்­ச­ருக்கு நிச்­ச­ய­மாக அப்­ப­டி­யொரு பொறுப்பை ஏற்­றுக்­கொள்ளும் மனோ­நிலை வரப்­போ­வ­தில்லை. 

ஒரு வேளை இரண்டு மூன்று மாதங்­க­ளுக்கு அமைச்­சர்கள் நிய­மன இழு­பறி நீடித்தால் கூட, முத­ல­மைச்­சரால் தாங்க முடி­யாத நெருக்­கடி ஏற்­படும்.

அதே­வேளை, விக்­னேஸ்­வ­ரனை நீக்கி விட்டு புதி­ய­தொரு முதல்வர் நிய­மிக்­கப்­பட்­டாலும் கூட, வடக்கு மாகாண நிர்­வாகம் சீர்­பெற்று விடும் என்று கூற முடி­யாது. ஆளும்­கட்­சியின் உறுப்­பி­னர்கள், சரி பாதி­யாக பிள­வு­பட்டு நிற்­கி­றார்கள். இதனை செங்­குத்­தான பிளவு என்று கூறலாம்.

இந்தக் கட்­டத்தில் நம்­பிக்கைத் தீர்­மானம் அல்­லது நம்­பிக்­கை­யில்லாத் தீர்­மானம் மாத்­தி­ர­மன்றி, எந்­த­வொரு பிரே­ர­ணை­யையும் நிறை­வேற்­று­வ­தற்கு ஏனைய கட்­சி­களின் தயவை நம்­பி­யி­ருக்க வேண்­டிய நிலையே இரண்டு தரப்­பு­க­ளுக்கும் ஏற்­படும்.

அவ்­வா­றான ஒரு நிலையில் வடக்கு மாகா­ண­ச­பையின் நிர்­வா­கத்தில் வெளித் தலை­யீ­டுகள் ஏற்­ப­டு­கின்ற சூழலும் உரு­வாகும்.

அதை­விட, புதிய முதல்­வரின் கீழ் ஆட்சி அமைக்­கப்­ப­டு­கின்ற நிலை ஒன்று ஏற்­பட்டால் கூட, அமைச்­சர்கள் நிய­ம­னத்தில் குழப்­பங்கள் உரு­வா­கலாம். ஏற்­க­னவே இருந்த அமைச்­சர்­களை நிய­மிக்க முடி­யாது. அப்­படி நிய­மித்தால், அது ஊழ­லுக்கு துணை­போ­ன­தா­கவும், ஊழல் அமைச்­ச­ரவை என்றும் முத்­திரை குத்­தப்­படும்.

அவர்­களை விலக்கி விட்டு புதிய அமைச்­சர்­களைத் தெரிவு செய்தால், அதே­போன்று முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ர­னுக்கும் தமி­ழ­ரசுக் கட்சி ஒத்­து­ழைத்­தி­ருக்­க­லாமே என்ற கேள்வி எழும். எனவே புதிய அரசு அமைக்­கப்­பட்­டாலும் அமைச்­சர்கள் விவ­காரம் சர்ச்­சைக்­கு­ரி­ய­தா­கவே இருக்கும்.

அதே­வேளை, தற்­போ­தைய சிக்­கலைத் தீர்க்க, மாகா­ண­ச­பையைக் கலைத்து தேர்தல் நடத்­தும்­படி ஆளு­ந­ரிடம் முத­ல­மைச்சர் கோரிக்கை விடுக்­கலாம். நம்­பிக்­கை­யில்லாத் தீர்­மா­னத்தை எதிர்­கொண்­டுள்ள முதல்வர் அவ்­வா­றான கோரிக்­கையை முன்­வைக்கும் போது, ஆளுநர் அதனை எவ்­வாறு அணு­குவார் என்ற பிரச்­சினை உள்­ளது.

தற்­போ­தைய நிலையில், ஆளுநர் மாகா­ண­ச­பையைக் கலைக்கும் முடிவை எடுப்­ப­தற்கு வாய்ப்­புகள் குறைவு. அது இந்தக் குழப்­பங்­களை கொழும்பு வரை நீட்­டிக்கும் என்­பதால் ஆளு­ந­ரிடம் இருந்து அத்­த­கைய முடிவை எதிர்­பார்க்க முடி­யாது. அவ­ரது முடி­வு­க­ளிலும் அர­சியல் நலன்கள் இருக்கும்

எனவே முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வ­ர­னிடம் இருந்து மாகா­ண­ச­பையை கலைக்கும் பரிந்­துரை முன்­வைக்­கப்­பட்­டாலும், அது பரி­சீ­ல­னைக்கு எடுத்துக் கொள்­ளப்­படும் என்று உறு­தி­யாக கூற முடி­யாது.

வடக்கு மாகாண அர­சி­யலில் ஏற்­பட்­டுள்ள இந்த நெருக்­க­டிக்கு முழு­மை­யான தீர்வு ஏதும் கிடைப்­ப­தற்­கான அறி­கு­றிகள் தற்­போது வரை தென்­ப­ட­வில்லை.

அடுத்து நடக்கும் நிகழ்வு அல்­லது அடுத்து எடுக்­கப்­படும் முடி­வுகள் எத்­த­கை­ய­தாக இருந்­தாலும், அவையும் தொடர்ந்து குழப்­பங்­களை ஏற்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான வாய்ப்­பு­களே அதிகம். அதா­வது தொடர் விளை­வு­களை ஏற்­ப­டுத்தும்.

தமக்கு கட்சி முக்­கி­ய­மல்ல ஆட்­சியே முக்­கியம் என்று முத­ல­மைச்சர் கூறி­யி­ருக்­கிறார். அவர் ஆட்சி என்று கூறி­யி­ருப்­பது, அதி­கா­ரத்தை அல்ல மக்­க­ளுக்­கான ஆட்­சி­யையே.

இருந்­தாலும், ஆட்­சியைத் திற­மை­யாக நடத்­து­வ­தற்கு கட்­சியும் முக்­கி­ய­மா­னது. அவர் இப்­போது எதிர்­கொள்­கின்ற நெருக்­க­டி­க­ளுக்கு இது தான் காரணம். அர­சியல் என்று வந்து விட்ட நிலை­யிலும் முத­ல­மைச்சர் விக்­னேஸ்­வரன், தன்­னையும் சற்று மாற்றிக் கொள்ள முனைந்­தி­ருக்க வேண்டும்.

நீதி­ய­ர­ச­ராக தனது திற­மை­களின் மூலம் மாறி­யி­ருக்­கலாம். ஆனால் ஒரு கட்­சியின் மூலம் தான் அவர் அர­சியல் தலை­வ­ரானார். எனவே கட்­சியைப் புறக்­க­ணித்து ஆட்­சியை நடத்­துவேன் என்­பது, ஜன­நா­யக அர­சி­ய­லுக்கு பொருத்­த­மற்­றது.

எளிதில் எவ­ராலும் அணு­கப்­பட முடி­யா­தவர் என்ற நிலை நீடிப்­பது அவ­ரது பெரும் பல­வீனம். அவ­ருக்கு ஆத­ர­வாக கையெ­ழுத்­திட்ட மாகா­ண­சபை உறுப்­பினர் அனந்தி கூட, மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களை எடுத்துக் கூறு­வ­தற்கு முத­ல­மைச்­சரை சந்­திக்க முடி­ய­வில்லை, அமைச்­சர்­க­ளுடன் தொலை­பே­சியில் கூட பேச முடி­ய­வில்லை என்று குற்­றம்­சாட்­டி­யவர் தான்.

ஆளும்­கட்சி மாகா­ண­சபை உறுப்­பி­னர்­க­ளுடன் கூட நெருக்­க­மான தொடர்­பு­களை பேண முடி­யா­த­வ­ராக இருப்­பது முத­ல­மைச்­சரின் பல­வீனம். இது­போன்ற பல­வீ­னங்­களைத் தாண்டி வெளியே வராமல், முத­ல­மைச்­சரால் கட்­சிக்கு அப்­பாற்­பட்ட அர­சி­யலை அவ்­வ­ளவு இல­கு­வாக முன்­னெ­டுத்து விட முடி­யாது.

இந்தப் பாடத்தை முத­ல­மைச்சர் இப்­போ­தா­வது கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

சரி- தவறுகளுக்கு அப்பால், இந்த விவகாரம் இப்போது, மக்களை உற்றுப்பார்க்க வைத்திருக்கிறது. தமிழ் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றுகின்ற ஒரு அரசாக அமையும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட வடக்கு மாகாணசபைக்கு, இது ஒரு சோதனைக்காலம்.

தமது பிடிச்சிராவித்தனங்களுக்காக வடக்கு மாகாண நிர்வாகத்தைப் பலிகொடுப்பதற்கு எல்லாத் தரப்பினரும் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

வடக்கு மாகாணசபையில், கடந்த புதன்கிழமை நடந்த சிறப்பு அமர்வில், முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்த போது, தமிழரசுக் கட்சியின் மாகாணசபை உறுப்பினர், பசுபதிப்பிள்ளை,

நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி,

நாலாறு மாதமாய் குயவனை வேண்டி

கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி- அதை

கூத்தாடி கூத்தாடிப் போட்டுடைத்தாண்டி”

என்ற பாடல் வரிகளை கூறி விட்டு, வெளியே போனார், அவர் நந்தவனத்து ஆண்டியாக குறிப்பிட்டது நிச்சயமாக முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனைத் தான் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ஆனால், போட்டுடைத்த நந்தவனத்து ஆண்டி ஒருவரல்ல, பல ஆண்டிகள் சேர்ந்தே வடக்கு மாகாணசபையின் எதிர்காலத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கியிருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-06-18#page-1

Categories: merge-rss

அரசின் செயற்பாட்டுத் தாமதத்தால் அரசுக்கே ஆபத்து

Sun, 18/06/2017 - 09:59
அரசின் செயற்பாட்டுத் தாமதத்தால் அரசுக்கே ஆபத்து
 
அரசின் செயற்பாட்டுத் தாமதத்தால் அரசுக்கே ஆபத்து
 

இன்­றைய நல்­லாட்சி அரசு பத­வி­யேற்ற ஆரம்ப கால­கட்­டத்­தில், தேர்­தல் வேளை­யில் நாட்டு மக்­க­ளுக்கு வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­க­ளுக்­க­மைய தனது செயற்­பா­டு­களை முன்­னெ­டுக்க முயன்­றதை அவ­தா­னிக்க முடிந்­தது. பொதுமக்கள் தமது எத்­த­கைய கருத்தை வெளிப்­ப­டுத்­த­வும், அச்­சம் எது­வு­மின்றி அர­சின் செயற்­பா­டு­களை விமர்­சிக்­கவும் வாய்ப்­புக்கிட்­டி­ய­தோடு அத்­த­கைய சுதந்­தி­ரம் தற்­போ­தும் தொடர்­கி­றது என்­பது முக்­கி­ யத்­து­வம் மிக்­க­தா­கும். அத்­த­கைய பின்­ன­ணி­யில் கருத்து வௌிப்படுத்தும் சுதந்­திர கலா­சா­ர­மொன்று நாட்­டில் உரு­வா­னது என்­ப­தை­யும் மறுப்­ப­தற்­கில்லை.
ஆனா­லும் ஆட்­சி­யைக் கைப்­பற்­று­முன்­னர் நாட்டு மக்­க­ளுக்கு வழங்­கிய வாக்­கு­று­தி­கள் பலவும் ஆட்­சி­யைப் பொறுப்­பேற்ற அர­சால் இது­வரை நிறைவேற்­றப்­ப­ட­வில்லை. அல்­லது காலம் தாழ்த்­தப்­ப­டு­வ­தா­க­வும் கொள்­ள­லாம். மாது­ளு­வேவ சோபித தேர­ரது, நியா­ய­மான சமூ­தா­யத்தை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான, தேசிய வேலைத்­திட்­டத்­தின் மூலம் நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை ஒழித்­தல், மற்­றும் தேர்­தல் நடை­மு­றை­யில் மாற்­றங்­களை ஏற்­ப­டுத்­தல் என்ற கொள்­கைத் திட்­டங்­கள் முன்­னி­லைப்­ப ­டுத்­தப்­பட்­டன. புதிய அர­ச தலை­வர் மற்­றும் தலைமை அமைச்­சரை நிய­மிப்­பது மட்­டுமே நாட்டு மக்­க­ளது விருப்­ப­மாக அமைந்­தி­ருக்­க­வில்ல. அவர்­கள் நிர்­வாக நடை­மு­றை­யில் ஒரு மாற்­றத்தை எதிர்­பார்த்­த­னர்.

சில விடயங்களில்
முன்னேற்றம் ஏற்படாது
இவற்­றில் ஒரு சில விட­யங்­க­ளில் முன்­னேற்­றம் ஏற்­பட்­ட­தென்­னமோ உண்­மை­தான், அர­ச­மைப்­புக்­கான 19 ஆவது திருத்­தத்­தின் மூலம் நிறை­வேற்று அரச தலை­வ­ருக்­கான அதி­கா­ரங்­கள் குறைக்­கப்­பட்­டமை இதற்­குப் பொருத்­த­மா­ன­தொரு உதா­ர­ண­மா­கும். நல்­லாட்சி அர­சின் இரண்­டரை ஆண்­டு­கள் கால நிர்­வா­கத்­தில் சுயா­தீன ஆணைக்­கு­ழுக்­கள் உரு­வாக்­கப்­பட்­டமை மற்­றும் தக­வல் அறி­யும் சட்­டம் நிறை­வேற்­றப்­பட்­டமை சிறப்பான செயற்­பா­டு­க­ளே­யா­யி­னும், நிறை­வேற்று அர­ச­த­லை­வர் பத­வியை ஒழித்­து­வி­டும் செயற்­பாட்­டில் சிறி­த­ள­வே­னும் முன்­னேற்­றம் ஏற்­ப­ட­வில்லை.
ஜன­நா­யக அடிப்­ப­டை­யில் அர­ச­மைப்­பில் மாற்­றம் ஏற்­ப­டுத்­து­தல் என்­பது இலே­சா­ன­தொரு விட­ய­மல்ல. இதற்­குப் பொது மக்­க­ளது அபிப்­பி­ரா­யம் பெற்­றுக் கொள்ள வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மா­கும். இது விட­யத்­தில் ஏதோ­வொரு வகை­யில் பொது­மக்­க­ளது அபிப்­பி­ரா­யம் பெறப்­பட்­டதாயினும் இவற்­றின் முடிவு தாம­திக்­கப்­பட்­டது. எனவே அத்­த­கைய செயற்­பா­டு­கள் விரை­வு­ப­டுத்­தப்­பட்­டாக வேண்­டும். இந்த ஆண்­டின் இறு­திக்­குள் அது முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­ டா­விட்­டால், பொது மக்­கள் மத்­தி­யில் சந்­தே­கம் ஏற்­ப­டு­வ­தைத் தவிர்க்க இய­லாது. ஏனெ­னில் புதிய அர­ச­மைப்பை நிறை­வேற்­றிக் கொள்­வ­தில் பொது மக்­க­ளது ஆத­ர­வும் அவ­சி­ய­மா­கி­றது.

பொது வாக்கெடுப்பொன்று
அவசியம்
அந்த வகை­யில் பொது மக்­கள் மத்­தி­யில் பொது வாக்­கெ­டுப்­பொன்று நடத்­தப்­பட்­டாக வேண்­டும். அவ்­வேளை பொது மக்­கள் தமது ஏனைய பிரச்­சி­னை­க­ ளுக்­கும் இந்த மாற்­றத்­தின் மூலம் தீர்வு கிடைக்­குமா என அறிய ஆவல் கொள்­வர் .கால தாம­தங்­கள் பொதுமக்­கள் மத்­தி­யில் குழப்­பங்­க­ளுக்கு வழி சமைப்­பது வழ­மை­யா­னதே. பொது வாக்­கெ­டுப்பு விட­யத்­தி­லும் இத்­த­கைய குழப்­பம் மக்­கள் மத்­தி­யில் ஏற்­ப­டு­மா­னால் , அதி­கார மாற்­றத்­தால் எதிர்­பார்க்­கப்­பட்ட பயன் ஏற்­ப­டப் போவ­தில்லை எனவே இப்­போ­தா­வது அரசு இது விட­யத்­தில் கவ­னம் செலுத்தி எதிர்ப்­பார்க்­கப்­பட்ட மாற்­றத்தை எற்­ப­டுத்த வேண்­டி­யது அவ­சி­யம்.
நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை ஒழிக்­கு­மாறு மகிந்­த­வி­டம் கூட முன்­னர் கோரப்­பட்­டது. பின்­னர் ஐ.தே.கட்­சி­யும் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யின் மைத்­தி­ரி­பால தரப்­பும் அதனை நிறை­வேற்­று­வ­தாக வாக்­கு­றுதி வழங்­கி­யி­ருந்­தன. மைத்­தி­ரி­பா­ல­வின் நிலைப்­பாட்­டுக்கு எதி­ரான கருத்­துக்­கொண்ட அமைச்­சர்­க­ளும் அர­சில் இருக்­கின்­ற­னர். அவர்­கள் நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை ஒழுப்­பதை எதிர்க்­கின்­ற­னர். அவர்­க­ளது எண்­ணத்­துக்கு இயைந்து மைத்­தி­ரி­பால செயற்­பட்­டால் அது அவ­ரது அர­சி­யல் நற்­பெ­ய­ருக்­குப் பாதிப்பை ஏற்­ப­டுத்­தும். எனவே இது விட­யத்­தில் தாம் நாட்டு மக்­க­ளுக்கு வழங்­கிய வாக்­கு­று­தியை நிறை­வேற்­றியே ஆவேன் என அரச தலை­வர் நாட்டு மக்­க­ளுக்கு நம்­பிக்கை ஊட்­ட­வேண்­டும். மைத்­தி­ரி­பால அதில் உறு­தி­யாக இருப்­பி­னும், அவர் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யின் மத்­திய செயற்­கு­ழு­வின் முடி­வுக்­க­மை­ யவே செயற்­பட்­டாக வேண்­டு­மென அவ­ருக்கு எதி­ரான அந்த அமைச்­சர்­கள் கூறி வரு­கின்­ற­னர்.

முன்னரெல்லாம் மகிந்தவின்
முடிவே முடிந்த முடிவு
முன்­ன­ரெல்­லாம் சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யின் மத்­திய செயற்­கு­ழு­வின் முடிவை மகிந்த கணக்­கில் எடுக்­காது மகிந்­த­வின் முடி­வையே அந்­தச் செயற்­குழு ஏற்­றுச் செயற்­பட்­டது. எது எவ்­வா­றா­யி­னும் நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் பத­வியை ஒழித்து விடு­வ­தாக மைத்­தி­ரி­பால நாட்டு மக்­க­ளுக்கு உறு­தி­வ­ழங்­கி­யுள்­ளதை மறக்­கவோ, மறுக்­கவோ இய­லாது. அதனை எவ­ரா­லும் புறந்­தள்­ளி­ விட இய­லா­தென்­ப­தால் குறித்த அந்த செயற்­பாடு தீவி­ர­மாக முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­டாக வேண்­டி­யுள்­ளது. அர­சின் எந்­தச் செயற்­பாட்­டை­யும் சரி எதிர்த்து விமர்­சிக்­கும் கூட்டு எதி­ர­ணித் தரப்­புக்கு உரிய பதி­ல­ளிக்­க­வல்ல வலு­வான கட்­ட­மைப்­பொன்றை அரசு கொண்­டி­ருக்­க­வில்லை. அர­சின் புதிய அர­ச­மைப்பை அறி­மு­கப்­ப­டுத்­தும் யோசனை குறித்த கூட்டு எதி­ர­ணி­யின் விமர்­ச­னங்­க ­ளுக்­குப் பதில் வழங்க அரசு நட­வ­டிக்கை மேற்­கொண்­ட­தாக இல்லை.
போர் கார­ண­மாக இனங்­கள் மத்­தி­யி­லான நல்­லி­ணக்­கம் அற்­றுப்­போய் இனங்­கள் மத்­தி­யில் சந்­தே­கம் விரிவு கண்­டுள்­ளது. அதனை வாய்ப்­பா­கக் கருதி கூட்டு எதி­ர­ணி­யின் சில நாடா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்­கள் அர­சின் காலை­வா­ரி­விட முயன்று வரு­கின்­ற­னர். இருந்­த­போ­தி­லும் நாட்­டின் இனங்­க­ளி­டையே நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­த­வும், அதி­கா­ரங்­க­ளைப் பகிர்ந்து கொள்­ள­வும் அரசு அக்­கறை காட்­டிச் செயற்­பட்டு வரு­கி­றது. அதி­கா­ரப் பகிர்வு தொடர்­பாக இது­வரை உறு­தி­யான முடி­வு­கள் எது­வும் எட்­டப்­ப­டாத போதி­லும் , அது குறித்து பொய்­யான பரப்­பு­ரை­களை மேற்­கொண்டு சிங்­கள மக்­கள் மத்­தி­யில் குழப்­பத்­தை­ யும் சந்­தே­கத்­தை­யும் தூண்­டி­விட சில தரப்­பி­னர்­கள் திட்­ட­மிட்­டுச் செயற்­பட்டு வரு­கின்­ற­னர். புதிய அர­ச­மைப்­புச் சட்ட மூலத்­தில், பௌத்த மதத்­துக்கு ஏற்­க­னவே வழங்­கப்­பட்­டுள்ள முன்­னு­ரிமை எந்த விதத்­தி­லும் குறைக்­கப்­ப­ட­வில்லை என அரசு கூறி வரும் நிலை­யில், அதனை வைத்து சிங்­கள மக்­க­ளுக்கு தவ­றான கருத்தை வழங்க கூட்டு எதி­ர­ணி­யி­னர் முயன்று வரு­கின்­ற­னர். அதனை அரசு நாட்டு மக்­க­ளுக்­குத் தெளி­வு­ப­டுத்த முனை­வ­தா­கத் தோன்­ற­வில்லை.

அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பான
முக்கிய கட்டத்தில் நாம்
அதி­கா­ரப் பகிர்வு தொடர்­பாக முக்­கிய கட்­டத்தை நாம் அடைந்­தி­ருக்­கி­றோம். முழு நாடுமே ஏற்­றுக் கொள்­ளத்­தக்க வகை­யி­லான தீர்­வொன்றே அவ­சி­ய­மென எதிர்க்­கட்­சித்­த­லை­வர் சம்­பந்­தன் தெரி­வித்­துள்­ளார். இது தமிழ்த் தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பு முன்­னர் கொண்­டி­ருந்த நிலைப்­பாட்­டுக்கு பெரு­ம­ள­வில் மாறு­பட்ட ஒன்­றா­கும். புதிய அர­ச­மைப்பு வரை­வும் பெரு­ம­ள­வில் இத்­த­கைய நிலைப்­பாட்டை நெருங்­கிய ஒன்­றா­கவே காணப்­ப­டு­கி­றது. அந்த வகை­யில் தற்­போ­தைய நிலைப்­பாட்­டைச் சாத­க­மா­ன­தொன்­றா­கப் பயன்­ப­டுத்­திக் கொள்ள வேண்­டி­யது அவ­சி­ய­மா­கும். தமி­ழர் தரப்­புக்­குச் சம்­பந்­த­னின் தலை­மைத்­து­வம் அமைந்­தி­ருக்­கும்வரை புதிய அர­ச­மைப்பை உரு­வாக்கும் முயற்­சி­யைக் குறுக்­கீ­டின்றி முன்­னெ­டுக்க இய­லும். சம்­பந்­த­னது தலை­மைத்­து­வம் இல்­லாது போகும் நிலை­யில் நிலைமை எவ்­வாறு அமை­யும் என இப்போது கணிப்­பிட இய­லாது. தமி­ழர் தரப்­பி­லும் கடும் கோட்­பாட்­டுத் தரப்­பி­னர்கள் இருப்­பதே இதற்­குக் கார­ணம். ஆத­லால் புதிய அர­ச­மைப்­புக் குறித்த செயற்­பா­டு­கள் முடிந்­த­வரை துரி­தப்­ப­டுத்­தப்­ப­டல் வேண்­டும்.
இனங்­க­ளுக்­கி­டை­யே­யான நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்­கு­த­லும் முக்­கி­யத்­து­வம் வாய்ந்­த­தொன்­றா­கி­றது. முஸ்­லீம் இனத்­த­வர்­க­ளக்கு எதி­ரான செயற்­பா­டு­கள் 2012 ஆம் ஆண்­ட­ள­வில் தீவி­ரம் கண்­டன. பொது­ப­ல­சேனா, ராவ­ண­ப­லய போன்ற அமைப்­புக்­கள் மீது இது விட­யத்­தில் குற்­றம் சாட்­டப்­ப­டு­கி­றது. இத்­த­கைய முஸ்­லீம் விரோ­தப் போக்­குக் குறித்து மகிந்த அரசு அக்­கறை காட்­டிச் செயற்­ப­ட­வில்லை. மாறாக இத்­த­கைய போக்கை வளர்ப்­ப­தற்கு மகிந்த அரசு தூண்­டு­தல் கொடுத்து வந்­த­தா­க­வும் நம்­பப்­பட்­டது. இத­னா­லேயே நாட்­டின் முஸ்­லிம் இனத்­த­வர்­கள் அரச தலை­வர் தேர்­த­லில் மைத்­தி­ரி­பா­ல­வுக்கு ஆத­ர­வ­ளித்­த­னர். மேற்­கு­றிப்­பிட்ட இன­வா­தத் தரப்­புக்­க­ளது செயற்­பா­டு­கள் கார­ண­மா­கவே தாம் முஸ்­லீம்­க­ளது ஆத­ரவை இழக்க நேர்ந்­த­தென்­பதை மகிந்த காலந்­தாழ்த்தி உணர்ந்து கொண்­டார். நல்­லாட்சி அரசு பதவி ஏற்ற பின்­னர் இந்த நிலை­மை­யில் குறிப்­பி­டத்­தக்க மாற்­றம் ஏற்­பட்­ட­போ­தி­லும், அண்­மைக்­கா­ல­மாக குறித்த, இன­வா­தத் தரப்­புக்­கள் மீண்­டும் முஸ்­லீம் மக்­க­ளுக்­கெ­தி­ரான நிலைப்­பாட்டை தீவி­ர­மாக்­கி­யுள்­ளதை காண­மு­டி­கி­றது.

புதிது புதிதாக
இனவாதக் குழுக்கள்
தற்­போ­தைய அர­சின் மென்­போக்கை வாய்ப்­பா­கக் கொண்டு குறித்த இன­வா­தத் தரப்­புக்­க­ளு­டன் மேலும் சில இன­வ­தத்­த­ரப்­புக்­கள் உரு­வா­கி­யுள்­ளன. இனக்­கு­ழு­ம­மொன்­றுக்­குப் பிரச்­சினை ஏதா­வது இருக்­கு­மா­னால், அது குறித்து அர­சு­டன் தொடர்­பா­டல் மேற்­கொண்டு, பேச்­சுக்­கள் மூலம் பிரச்­சி­னைக்­குத் தீர்வு பெற்­றுக் கொள்­வதே ஜன­நா­யக நடை­முறை. ஆனால் வீதி­யில் இறங்கி மற்­றொரு இனத்­த­வர்­களை நிந்­தித்து, மதத் தலை­வர்­க­ளைக் கேலி­செய்­வதை ஒரு­போ­தும் ஏற்­றுக்­கொள்ள இய­லாது. இத்­த­கைய போக்கு இன நல்­லி­ணக்க முயற்­சிக்­குப் பாத­க­மா­ன­தொன்று.
அந்த வகை­யில் அண்­மைக்­கா­ல­மாக முஸ்­லீம் மக்­கள் மத்­தி­யில் நில­வும் குழப்­பத்­தை­யும் அச்­சத்­தை­யும் போக்க அரசு நட­வ­டிக்க மேற்­கொள்­ளல் அவ­சி­ய­மா­கும். அர­சின் அச­மந்­த­மும் தாம­தப் போக்­கும் புதுப்­பு­துப் பிரச்­சி­னை­கள் உரு­வாக வழி­வ­குக்­கும். அது எதிர்­கா­லத்து அர­சின் இருப்­புக்­கும் பாத­கம் ஏற்­ப­டுத்­த­வல்­லது. எனவே இவற்­றுக்கெல்­லாம் விரை­வான நட­வ­டிக்கை அவ­சி­ய­மா­கும்.
எனவே நிறை­வேற்று அரச தலை­வர் நடை­மு­றையை மாற்­றி­ய­மைத்து, புதிய அர­ச­மைப்­பொன்றை உரு­வாக்­கு­வது தொடர்­பாக பொது வாக்­கெ­டுப்­பொன்றை நடத்தி மக்­கள் ஆணை­யைப் பெற்­றுக் கொள்ள அரசு விரைந்து செயற்­பட்­டாக வேண்­டும். இதில் தாம­ தமோ, தயக்­கமோ இருத்­த­லா­காது.
உண்­மை­யில் இன்று சில அமைப்­புக்­கள் இது­வரை இல்­லாத பிரச்­சி­ னையை அல்­லது பிரச்­சி­னை­க­ளைப் புதி­தாக உரு­வாக்க முயல்­கின்­றன. இது இன­வாத அர­சி­யல் செயற்­பாட்­டின் விளை­வா­கும். இத­னால் கடை­சி­யில் நாட்­டின் ஸ்திரத்­தன்மை கேள்­விக் குறி­யா­கி­வி­டும் இருப்பு நலிவு நிலை­க­காண நேரி­டும்.
அந்த வகை­யில் இன்று அர­சுக்கு எதி­ரான பல தரப்­புக்­க­ளும் அர­சின் காலை­வா­ரி­வி­டவே முனை­கின்­றன. அதே­வேளை அர­சின் செயற்­பா­டு­க­ளில் நில­வும் தாம­தம் கூட்டு எதி­ர­ணி­யின் முயற்­சி­க­ளுக்கு எழுச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­தக் கார­ண­மா­கின்­றது என்­பது கவலை தரு­மொன்று.

 

சிங்­கள மூலம் – வழக்­க­றி­ஞர் ஜாவிட் யூசுப்
தமி­ழில் – வீ .எஸ் .ரீ

http://uthayandaily.com/story/7203.html

Categories: merge-rss

ஆப்பிழுத்த தமிழரசுக்கட்சி? அரசியல் தற்கொலைக்கு முயற்சிக்கிறதா? – நிலாந்தன்

Sun, 18/06/2017 - 09:42

political-suicide.jpg

விக்கினேஸ்வரனுக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தை முன்னகர்த்தப் போய் தமிழரசுக்கட்சி ஓர் அரசியல் தற்கொலைக்கு முயற்சிக்கிறதா? தமிழரசுக்கட்சி நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தைக் கொண்டுவருமா? இல்லையா என்பது இக்கட்டுரை எழுதப்படும் நாள் வரையிலும் நிச்சயமற்றதாகவே காணப்படுகிறது.  அவர்கள் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானத்தைக் கைவிட்டால் அது தோல்வி. முன்னெடுத்தாலும் அது தோல்விதான். நம்பிக்கையில்லாத தீர்மானத்தில் அவர்கள் வென்றாலும் அது தோல்விதான். தோற்றாலும் அது தோல்விதான். இதைச்சற்று விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

இப்போதுள்ள எண்ணிக்கை நிலவரங்களின்படி முதலமைச்சருக்கு எதிரான அணியானது அரசு தரப்பு மற்றும் தமிழ்த்தேசிய நிலைப்பாட்டுக்கு எதிரான தரப்புக்களோடு கூட்டுச் சேர்ந்தால் மட்டுமே விக்கினேஸ்வரனைக் கவிழ்;க்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. அங்கே ஒரு கொள்கைப் பிரச்சினை வரும். முதல்வரைக் கவிழ்ப்பதற்காக கொள்கை எதிரிகளோடு கூட்டுச் சேர்வதா? இல்லையா? என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கும். அதுவும் நீதியை நிலைநாட்டுவதற்காக கட்சிக்கு கட்டுப்பட மறுத்தார் என்ற ஒரு குற்றச்சாட்டின் பேரிலேயே அவரைக் கவிழ்க்க வேண்டியிருக்கும். இவ்வாறு கொள்கையைக் கைவிட்டு கூட்டுச் சேர்ந்தாலும் அது ஒரு சிறுபான்மை அரசாங்கமாகவே இருக்கும். எனவே கொள்கை ரீதியாகப் பார்த்தால் அது ஒரு சறுக்கல்தான். தோல்விதான். அதாவது வென்றாலும் அது ஒரு தோல்விதான்.

அதே சமயம் வாக்கெடுப்பில் விக்கினேஸ்வரன் பெரும்பான்மையை நிரூபித்தால் அதுவும் தோல்விதான். அதன் பின் விக்கினேஸ்வரன் மாகாணசபைக்குள் பலமடைந்து விடுவார். அவரைக் கவிழ்க்க முயன்றவர்கள் எந்த முகத்தோடு மாகாணசபைக்குப் போவது? அங்கே விக்கினேஸ்வரனோடு எந்த அடிப்படையில் சேர்ந்தியங்குவது? இப்படிப் பார்த்தால்  இப்போதுள்ள வடமாகாணசபையானது அதன் கூட்டுணர்வை இனிமேல் திரும்பப் பெறவே முடியாது.

ஆனால் விக்கினேஸ்வரனைப் பொறுத்தவரை இப்போதுள்ள நெருக்கடிகளை அவர் வெற்றி கொண்டாலும் அது வெற்றிதான். அதில் அவர் தோற்றாலும் வெற்றிதான்.

வாக்கெடுப்பு நடக்கவில்லையென்றால் அதுவும் அவருக்கு வெற்றி. வாக்கெடுப்பு நடந்து அதில் அவர் வென்றால் அவருடைய நீதிக்கும், கொள்கைக்கும் கிடைத்த வெற்றியாகவும், அங்கீகாரமாகவும் அது அமையும். ஓர் அக்கினிப் பரீட்சையிலிருந்து மீண்டெழுவதாக அது அமையும். தோற்பாராக இருந்தால் ஒன்றில் அவர் ஒரு நீதிபதியாக அரசியலை விட்டு ஒதுங்கக்கூடும். அல்லது சீண்டப்பட்டவராக ஒரு குத்துச்சண்டை வீரனைப் போல அடுத்த சுற்று மோதலுக்கு தயாராகக்கூடும். அவர் தனது இளமைக்காலத்தில் ஒரு குத்துச்சண்டை வீரனாக இருந்தார் என்பதை இங்கு சுட்டிக் காட்டலாம்.

அவர் ஏற்கெனவே ஒரு நீதிபதியாகத்தான் ஓய்வு பெற்றார். அது சட்டத்துறையில். இப்பொழுது அரசியலிலும் ஒரு நீதிபதியாக. அதாவது, எனக்கு நீதி என்று பட்ட ஒன்றை நிலைநாட்டியதற்காகத் தோற்கடிக்கப்பட்டேன் என்ற திருப்தியோடு. அரசியலை விட்டு ஒதுங்கலாம். அப்படிப்பார்த்தால் அதுவும் அவருக்கு வெற்றிதான். மாசற்ற அரசியலை நோக்கி ஓர் உயிருள்ள முன்னுதாரணத்தை செய்து காட்டியவர் என்ற பெருமை அவரைச் சேரும்.ஒரு நீதிபதியாகவே வந்தேன். ஒரு நீதிபதியாகவே போகிறேன் என்று கூறிவிட்டுப் போய்விடலாம்.

அல்லது தனது நீதிக்காக தன்னை தோற்கடித்தவர்களை மற்றொரு சுற்றில் தோற்கடிப்பது என்று வைராக்கியம் பூண்டு ஒரு மாற்று அணிக்கு அவர் தலைமை தாங்க முன்வரக்கூடும். பொதுவாக குத்துச்சண்டை வீரர்களின் இயல்பும் அதுதான். தமிழ் டயஸ்பொறாவில் உள்ள முக்கியமான ஓர் அரசியல் ஆய்வாளரான வேல் தர்மா தனது தளத்தில் சில நாட்களுக்கு முன் குத்துச்சண்டை தொடர்பில் பிரசுரித்திருந்த ஒரு மேற்கோளை இங்கு சுட்டிக் காட்டலாம். ‘வாழ்க்கையானது குத்துச்சண்டையையொத்த ஒரு விளையாட்டுத்தான். நீங்கள் கீழே விழும் பொழுது தோல்வி அறிவிக்கப்படுவதில்லை. நீங்கள் மீண்டெழுவதை நிராகரிக்கும் போதே அது தோல்வியாக அறிவிக்கப்படுகின்றது.’ விக்கினேஸ்வரனும் கவிழ்க்கப்படும் பொழுது ஒரு குத்துச்சண்டை வீரனைப்போல துள்ளி எழுவாரா? அதாவது அக்கினிப் பரீட்சையில் உருக்கி புடமிடப்பட்டவராக மேலெழுவாரா?

அவருக்கு ஆதரவாக கடையடைப்பையும், ஆர்ப்பாட்டத்தையும் ஒழுங்குபடுத்தும் ஒரு சந்திப்பை தமிழ் மக்கள் பேரவை வியாழக்கிழமை ஏற்பாடு செய்திருந்தது. அதில் தமிழ்த்தேசிய மக்கள் முன்னணியானது விக்கினேஸ்வரன் மாற்று அணிக்கு தலைமை தாங்க வேண்டும் என்பதை அழுத்திக் கூறியிருந்தது. நல்லூரில் தொடங்கி அவரது வசிப்பிடத்தை நோக்கிச் சென்ற ஆர்ப்பாட்டத்திலும் மக்கள் முன்னணியைச் சேர்ந்தவர்களும் ஈ.பி.ஆர்.எல்,எப்பைச் சேர்ந்தவர்களும் காணப்பட்டார்கள். அவர்களைத் தவிர படித்த நடுத்தர வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் அதில் பங்குபற்றியிருந்தார்கள். ஆர்ப்பாட்டத்தின் முடிவில் உரையாற்றிய விக்கினேஸ்வரன் நம்பிக்கை தொனிக்கப் பேசினார். பின்வாங்கப் போவதில்லை என்பதனை குறிப்பால் உணர்த்தும் விதத்தில் அவருடைய பேச்சு அமைந்திருந்தது. அதற்கு முதல் நாள் அவரைச் சந்தித்த மக்கள் பிரதிநிதிகள் மற்றும் கட்சித் தலைவர்களோடும் அவர் தன்னம்பிக்கையோடு கதைத்திருக்கிறார். அச்சந்திப்புக்களில் ஒரு மாற்று அணியை உருவாக்கத் தேவையான ஒரு மனோநிலை அவரிடம் முன்பை விட அதிகமாகக் காணப்படுவது அவதானிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் ஒரு மாற்று அணியை அவராக உருவாக்கத்தக்க ஒரு வாழ்க்கை ஓழுக்கம் அவருக்கில்லை. ஒரு கட்சியை அல்லது அமைப்பைக் கட்டியெழுப்பத் தக்க ஓர் ஆளுமை அவரல்ல. ஆனால் ஏனையவர்கள் ஒரு கட்சியைக் கட்டியெழுப்பி விட்டு அழைத்தால் அவர் தனக்குரிய ஆசனத்தில் போய் அமர்வார். மாகாணசபைக்குள்ளும் அவர் அப்படித்தான் அழைத்து வரப்பட்டார். தமிழ் மக்கள் பேரவைக்குள்ளும் அவர் அப்படித்தான் அழைத்து வரப்பட்டார். ஒரு மாற்று அணிபொறுத்தும் அப்படித்தான் நடக்கக்கூடும். அதாவது தமிழரசுக்கட்சியானது விக்கினேஸ்வரனை அவருடைய முகத்தில் குத்தியதன் மூலம் சீண்டிவிட்டிருக்கிறது. சில சமயம் அவர் ஒரு மாற்று அணியைக் குறித்து சிந்திப்பதற்கு தமிழரசுக்கட்சியே காரணமாகவும் அமையலாம். அவருக்கும், சம்பந்தருக்குமிடையே வர்க்க குணாம்சங்களைப் பொறுத்தவரை ஒற்றுமைகளே அதிகம் என்று யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள ஒரு மூத்த ஊடகவியலாளர் கூறுவார். விக்கினேஸ்வரன் சம்பந்தரின் மீது அதிகம் மதிப்பைக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் தானாக சம்பந்தரை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே வரமாட்டார் என்றே பொதுவாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால் நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பின் மூலம் தமிழரசுக்கட்சியானது அவரை வெளியே தூக்கி வீசுமாக இருந்தால் அவர் எப்படிப்பட்ட முடிவை எடுப்பார்?

ஒரு நீதிபதியாக இருந்தவரை அரசியல்வாதியாக்கிய அதே தமிழரசுக்கட்சியே அவரை இப்பொழுது ஒரு தலைவராகவும் செதுக்கி வருகிறதா? மாகாணசபையில் தனது முடிவை வாசித்தறிவித்த பொழுது அவர் பேசியவற்றைத் தொகுத்துப் பார்த்தால் அது தெரியவரும். ஒரு நீதிபதியாகத்தான் அவர் தீர்ப்பை வழங்கினார். ஆனால் மக்கள் கருத்தை எல்லாவற்றையும் விட மேலானதாக உயர்த்திக் காட்டுகிறார். அமைச்சர்கள் குற்றம் இழைத்தார்களோ இல்லையோ மக்கள் அப்படிக் கருதுவதனால் அதற்கு பொறுப்பு ஏற்க வேண்டும் என்ற தொனிப்பட அவர் உரையாற்றினார். அமைச்சர்களின் தன்னிலை விளக்கம் குறித்தும் மக்கள் என்ன கருதுகிறார்கள் என்பதே முக்கியம் என்ற தொனிப்பட அவர் உரையாற்றினார். தன்னை மக்களே ஒரு முதலமைச்சராகத் தெரிந்தெடுத்தார்கள் என்றும் அந்த உரையின் இறுதியில் கூறுகிறார். வியாழக்கிழமையும், வெள்ளிக்கிழமையும் நடந்த ஆர்ப்பாட்டங்களில் பொழுதும் மக்களின் ஆதரவைக் கண்டு அவர் மனமுருகினார். எனது பாதை சரி என்பதை மக்கள் நிரூபித்திருக்கிறார்கள் என்றும் கூறினார்.ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களில் சிலர் அவரை ‘மக்கள் முதல்வர்’ என்று விழித்தார்கள். மாகாணசபைக்குள் கடந்த இரண்டரை ஆண்டுகளாக அதிகபட்சம் நீதிபதியாகவும் குறைந்தளவே தலைவராகவும் நிர்வாகியாகவும் செயற்பட்ட ஒருவரை தமிழரசுக்கட்சியானது கவிழ்க்க முற்பட்டு  ஒப்பீட்டளவில் முன்னரைவிடக் கூடுதலான அளவு ஒரு தலைவராக மாற்றி வருகிறதா?

ஒரு பழுத்த அரசியல்வாதியான சம்பந்தருக்கு இது தெரிகிறது. அவருக்கு மூன்று பிரச்சினைகள் உண்டு. முதலாவது தனக்கு நிகராக அல்லது தன்னை விட மேலாக தனது கட்சிக்குள்ளேயே ஒரு தலைமை மேலெழுவதை எப்படிச் சமாளிப்பது? இரண்டாவது நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பின் மூலம் ஒரு பலமான எதிரி உருவாகக் கூடும் என்ற ஒரு கணிப்பு. மூன்றாவது விக்கினேஸ்வரனைக் கவிழ்ப்பதற்காக கொள்கை எதிரிகளைச் சரணடைவதன் மூலம் தமிழரசுக் கட்சியானது சுயசிதைவை அடைந்து விடுமோ என்ற அச்சம்.

இப்போதுள்ள தமிழ்க்கட்சிகளில் மூத்த அனுபவத்தால் பழுத்த ஒரே கட்சி தமிழரசுக்கட்சிதான். பல தசாப்தகால பாரம்பரியத்தையும், ஒப்பீட்டளவில் பலமான ஒரு கட்சிக்கட்டமைப்பையும் அது கொண்டிருக்கிறது. இப்போதுள்ள தமிழ்க்கட்சிகளில் ஒப்பீட்டளவில் பலமான கட்சிக்கட்டமைப்பைக் கொண்டிருப்பது தமிழரசுக்கட்சியும், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப்பும் தான். அதிலும் தமிழரசுக்கட்சியானது மூத்த அனுபவஸ்தர்களையும், தொடர்ச்சியறாப் பாரம்பரியத்தையும் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் விக்கினேஸ்வரனின் விடயத்தில் அக்கட்சியானது கொள்கையைப் பற்றி சிந்தித்ததோ இல்லையோ ஆகக் குறைந்தபட்சம் கட்சியின் எதிர்காலம் என்ற நோக்குநிலையிலிருந்து கூட சிந்திக்கவில்லையென்றே தோன்றுகிறது. இது சில சமயம் அக்கட்சியை பிளவுபடுத்தக்கூடும். உடனடிக்கில்லையென்றாலும் எதிர்காலத்தில் அதற்கான வாய்ப்புக்கள் அதிகமாகத் தெரிகின்றன. தமிழரசுக்கட்சிக்குள்ளிருந்தும் ஓர் அணி வெளியேறி ஏனைய கட்சிகளோடு இணைந்து ஒரு மாற்று அணியை உருவாக்குமாக இருந்தால் அதற்கு விக்கினேஸ்வரன் தலைமை தாங்குவாராக இருந்தால் அது ஈழத்தமிழ் அரசியலில் ஒரு புதிய ஓட்டத்தை உருவாக்கக்கூடும்.

வியாழக்கிழமையும் வெள்ளிக்கிழமையும் நடந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டவை அல்ல. அவசரகதியில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டவை அவை. வியாழக்கிழமை நடந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் முழுக்க முழுக்க சமூக வலைத்தளங்களால் சில மணித்தியாலங்களுக்குள் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டவைதான். அவற்றில் முந்நூறுக்கும் குறையாதவர்கள் பங்குபற்றியிருந்தார்கள். வெள்ளிக்கிழமை நடந்த ஆர்ப்பாட்டமும் ஓர் அவசர ஏற்பாடுதான். அதில் ஆயிரத்திற்கும் குறையாதவர்கள் பங்குபற்றியிருந்தார்கள். இவ்விரு ஆர்ப்பாட்டங்களிலும் தமிழரசுக்கட்சிக்கு எதிரானவர்கள் மட்டும்தான் பங்குபற்றினார்கள் என்பதல்ல. தமிழரசுக்கட்சி ஆதரவாளர்கள் சிலரையும் அங்கே காண முடிந்தது. நீதி வழங்கியதற்காக விக்கினேஸ்வரனை அகற்றியது தொடர்பில் அவர்களுக்கும் கட்சியோடு உடன்பாடில்லைப் போலும்.

வெள்ளிக்கிழமை நடந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் நல்லூரிலிருந்து கோவில் வீதி வழியாக விக்கினேஸ்வரனின் வசிப்பிடத்தை நோக்கி மெதுவாகச் சென்றுகொண்டிருந்த பொழுது ஒரு மூத்த புலமையாளர் என்னோடு சேர்ந்து நடந்து வந்தார். அவர் தமிழரசுக்கட்சியின் மூத்த உறுப்பினர்களில் ஒருவர். ஒரு தேர்தல் தொகுதிக்கு கட்சி அமைப்பாளராகவும் இருந்தவர். அவர் வேடிக்கையாக என்னிடம் சொன்னார். ‘இந்த ஊர்வலத்தில் என்னைக் கண்டால் எனது கட்சிக்காரர்கள் சில நேரம் என்னை அடித்து நொறுக்கக்கூடும். அப்படி யாரும் தாக்கினால் அதன் பின் அடுத்த தேர்தலில் நான் போட்டியிடுவேனாக இருந்தால் அது எனக்கு அதிகரித்த வெற்றி வாய்ப்புக்களைப் பெற்றுத் தருமா? ‘என்று. அவர் அதைப் பகிடியாகத்தான் சொன்னார். ஆனால் அந்தப் பகிடிக்குள்ளும் சமகால அரசியலை உணர்த்தும் ஒரு செய்தி மறைந்திருக்கிறதா?

http://globaltamilnews.net/archives/30142

 

 

Categories: merge-rss

பிரிட்டனில் விரைவில் மீண்டும் பொதுத்தேர்தல் வருமா?

Sun, 18/06/2017 - 06:50

s07-51495d1a662422235d509113cd5462dbde27

பிரிட்டனில் விரைவில் மீண்டும் பொதுத்தேர்தல் வருமா?

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2017-06-18#page-7

Categories: merge-rss

கழுதைப்புலி அரசியல் – கிரிஷாந்

Sun, 18/06/2017 - 00:25
கழுதைப்புலி அரசியல் – கிரிஷாந்
June 15, 2017
iyangara-nesan-filannnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

ஓர் ஆளுமை சமூகத்தில் நிகழ்த்தியிருக்கும் மாற்றத்தையே அவரை அளவிடுவதற்கான அளவுகோலாகக் கொள்ளமுடியும். மதிப்பீடுகளற்றுப் போன ஒரு சமூகமாக மாறியிருக்கும் நாம் எல்லாவற்றையும் வாய் பார்த்துவிட்டு நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். அரசியல்வாதியாக ஒருவர் வருவதற்கு முன் ஒரு வாழ்க்கையிருக்கிறது. அந்த வாழ்க்கையில் அவர் என்னவாக இருந்தார், எப்படி நடந்து கொண்டார், எவற்றை உருவாக்கினார் என்பது பிற்கால அவரது அரசியல் பயணத்தில் செல்வாக்குச் செலுத்தும். இந்தப் பத்தியை அமைச்சர் ஐங்கரநேசனின் ஆளுமை தொடர்பிலும் அவர் தொடர்பான விமர்சனங்களை நாம் எவ்வாறு உரையாடப்போகிறோம் என்பது தொடர்பிலும் ஒரு முன்வரைவை உருவாக்கிக் கொள்ளவும் தொகுக்கிறேன்.

ஐங்கரநேசன் மேல் ஊழல் வழக்குகளோடு சேர்த்து அதிகார துஷ்பிரயோகம் என்பது வரை நிறைய குற்றங்கள் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. முதலமைச்சாரால் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட விசாரணைக்குழுவின் அறிக்கையின் படி அவர் குற்றவாளியாகவே குறிப்பிடப்படுகின்றார். தற்போது வடக்குமாகாணசபை பெரும் அல்லோல கல்லோலப்பட்டுப்போயிருக்கிறது. முதலைச்சர் பதவியிலிருந்து விக்கினேஸ்வரனை நீக்கப்படக்கூடிய அளவுக்கு விஷயம் வீங்கி வெடித்திருக்கிறது. இது ஒருவகையில் விக்கினேஸ்வரனுக்கான கண்ணி தான். அதற்கு அவருக்கு நெருக்கமான ஐங்கரநேசனைக் குறிவைப்பது ஒரு விதத் தந்திரம். அதைத் தான் கழுதைப்புலிகள் செய்துகொண்டிருக்கின்றன.

முதலில் ஐங்கரநேசன் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான பின்னணியைப் பார்ப்போம். சூழலியல் மாணவனாக, ஆசிரியராக, இதழியலாளராக, செயற்பாட்டாளராக ஐங்கரநேசன் இந்த சமூகத்தின் ஒரு ஆளுமை பொருந்திய சக்தி. அவர் சார்ந்திருந்த ‘தேனீக்கள்’ என்ற அமைப்பு யுத்த காலங்களில் ஏராளம் உதவிகளை மக்களுக்குச் செய்திருக்கிறது. ‘நங்கூரம்’ என்ற இதழ் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர் மத்தியில் சூழலியல் சார்ந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. பார்த்தீனிய ஒழிப்பு நடவடிக்கை, மரநடுகைக்கென்றொரு மாதத்தை அறிவித்து அது தொடர்பிலான தொடர்ச்சியான செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்தமை, விவாசாயிகளையும் வீட்டுத் தோட்டம் செய்பவர்களையும் ஊக்கப்படுத்தி அவர்களுக்கு பாராட்டு விழாக்களையும் கௌரவத்தினையும் அங்கீகாரத்தினையும் பெற்றுக்கொடுத்தமை, ‘அம்மாச்சி’ என்ற உணவகத்தினை நிறுவி அதன் மூலம் உள்ளூர் உணவுகளையும் பெண்களுக்கான சுயநம்பிக்கையையும் உருவாக்கியமை, இதன் ஊடாக ஏராளமானவர்கள் இன்றும் நல்ல சாப்பாடு சாப்பிடக் காரணமாயிருப்பமை, மரபுரிமைகள் சார்ந்தும் சூழலியல் சார்ந்தும் பொருட்படுத்தக் கூடிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டிருந்தமை, தொண்டைமானாறு நீரேரியை நன்னீர் நீர்த்தேக்கமாக்கும் முயற்சி, வருடந்தோறும் பனைவளக் கண்காட்சியும் பனை வளம் தொடர்பான விழிப்புணர்வூட்டும் செயற்திட்டங்கள், நல்லூர் திருவிழாக் காலங்களில் விவாசாயக் கண்காட்சி, அதனுடன் தொடர்புடைய மலிவு விலையில் நூல் விற்பனை, புதிய விவசாய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஆதரவு வழங்கிக்கொண்டிருத்தல், உள்ளூர் உணவுகளுக்கான கண்காட்சிகளை நடத்த ஆரம்பித்திருப்பமை, “ஏழாவது ஊழி” என்ற சூழலியல் சார்ந்த கட்டுரைத் தொகுப்பை வெளியிட்டுள்ளமை என்று அவர் நேரடியாக தேர்தல் அரசியலில் ஈடுபட்ட பின்னரும் அதற்கு முன்னரும் ஏராளமான பொது வேலைகளை முன்னின்று நடத்திய ஆளுமை. சமகாலத்தைய ஈழத் தமிழ் அரசியலில் இவ்வளவு பன்முகத்தன்மை வாய்ந்த, அடிமட்டத்திலிருந்து செயற்பாடுகளினூடாக வளர்ச்சி பெற்று வந்த வேறெந்த அரசியல் தலைமையும் இல்லை.

19198472_1325546614166357_1088211516_n-119184169_1325546627499689_2056722490_n-1

இன்றளவும் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் யார் வேண்டுமானாலும் அவரை சந்தித்து உரையாடமுடியும். இவரளவுக்கு நெருக்கமாக மக்களுடன் உரையாடும் தலைமைகள் குறைவு, மேலும் இவரளவுக்கு தற்போது உலகம் எதிர்கொண்டுகொண்டிருக்கும் மிகக் கடுமையான சூழலியல் சார் பிரச்சினைகள் தொடர்பாக ஆழமான அறிவையும் அதற்கான தெளிவான பார்வையையும் கொண்ட இன்னொரு தலைமை அரசியல் அரங்கில் இல்லை. சூழலியலையும் தேசியத்தையும் ஒருங்கே பேசக்கூடிய ஓர் அரசியல் தலைமை தமிழ் மக்களுக்குத் தேவை. அரசியல்வாதிகளின் வகிபாகம் என்பது வெறுமே ஆயிரம் பிரச்சனைகளைக் கதைகளாகக் கதைத்துக்கொண்டிருப்பதில்லை. மேலே நாம் அடையாளம் கண்ட பண்புகளைக் கொண்ட ஒரு தலைமையால் தான் கனவுகளை காண முடியும். தனது காலத்திற்கு தேவையென்று தான் கருதும் விடயங்களை துணிவாகவும் திடமாகவும் நடைமுறைப்படுத்த முடியும். உதாரணத்திற்கு எந்தக் கடையிலுமே சாப்பிட முடியாமல் விழுங்கித் தொலைக்கும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கான உணவுத் தேவைகளை சூழலியல் சார்ந்த அக்கறையுடனும் ஆரோக்கியமான எதிர்காலத்திற்கான கனவுடனும் தீர்வுசெய்யும் நோக்கத்தின் விளைவுதான் ‘அம்மாச்சி’. அம்மாச்சி போன்ற பயன்மதிப்பும் பல்வேறு பரிணாமங்களில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததுமான வேறொரு நடவடிக்கைகளையும் வேறெந்த சமகால அரசியல் தலைமைகளும் முன்வைக்கவில்லை. சமூகத்திற்கான தனது கனவையும் நடைமுறையையும் இணைத்து யார் ஒருவர் புதிதாக ஒன்றை சமூகத்தில் உருவாக்குகிறாரோ அது மிக முக்கியமான ஒரு நகர்வு; அதனைச் செய்பவரே சமூகத்திற்கான தலைமை. மற்றவர்களெல்லாம் அவர்களுக்கானதை கதைத்துக்கொண்டிருக்கும் போது நிலைத்து நின்று சமூக மாற்றத்தை உருவாக்கும் வகைமாதிரியை அவர் சமூகத்தில் உருவாக்கியிருக்கிறார். ஒவ்வொரு கார்த்திகை மாதமும் ‘மரநடுகை ‘ மாதமாக அறிவித்து அதை நடைமுறைப்பபடுத்துவதென்பது இனிவரப்போகும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் தலைமுறைகளுக்கும் ஒரு செய்தி.

ஐங்கரநேசனின் நிர்வாகத் திறன் என்பதை முன்வைத்து இந்தப் பிரச்சினையின் இன்னொரு பரிமாணத்தைப் பார்த்தால், நிர்வாக ரீதியில் ஐங்கரநேசனின் பலவீனங்கள் சமூகத்தை பாதிக்குமொன்றாக மாறிவிடக் கூடும். அதேவேளை அவை நிவர்த்தி செய்யப்பட முடியாதவையல்ல. பொதுவாழ்வில் யாருமே விமர்சனத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் அல்ல. எனக்கும் கூட அவர் மீது விமர்சனங்கள் உண்டு.

ஆனால் இவ்வளவு பணிகளையும், இதை விட அதிகமானவற்றையும் செய்திருக்கும் ஐங்கரநேசன் தொடர்பில் நாம் ஒரு விவாதத்தை உருவாக்கும்போதும் விமர்சனத்தை வைக்கும்போதும் எளிமையான தர்க்க விளையாட்டுகளின் மூலம் மதிப்பிட முடியாது. அவரது மொத்தவாழ்வில் அவர் செய்தவற்றினையும் சேர்த்தே அவர் பற்றிய மதிப்பீடு அமையவேண்டும். அறமும் ஒரு அளவுகோல்தான். இங்கு ஐங்கரநேசனையோ அல்லது விக்கினேஸ்வரனையோ குறிவைக்கும் தரப்புக்களின் அரசியல் வெளிப்படையானது. இந்த நாடகத்தினை நாம் வெறுமனே வாய் பார்த்துக்கொண்டிருக்கக்கூடாது. அப்படி நாம் இருப்போமென்றால், சமூகத்திற்காக உழைத்து அதற்காக தன் வாழ்நாளில் பெரும்பகுதியைச் செலவழித்து அதன் மூலமாக அரசியலில் உருவாகி வரும் ஆளுமைகளை நாம் முழுவதும் சோர்வடையச் செய்துவிடுவோம். அது சுயநலம் வாய்ந்த அரசியல் கும்பல்களை கொண்டாட வைக்குமொரு செய்தி. நாம் அப்படியிருக்கக்கூடாது. அரசியலில் மதிப்பீடுகளுடன் நாம் முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும். இவரை விமர்சிப்பவர்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்கள் எதற்காக அரசியலை செய்கிறார்கள் என்பதையும் நாம் பார்க்க வேண்டும். அவர்களுக்கு ஐங்கரநேசன் போன்றவர்கள் எப்பொழுதும் ஆபத்தானவர்களே. அவர்கள் கழுதைப்புலிகள்; புலிகள் அல்ல. கழுதைப்புலிகளை நாம் கழுதைப்புலிகள் என்று தான் அழைக்க முடியும். சோம்பேறிகளின் அரசியல் என்பது கழுதைப்புலி அரசியல் தான். அதனை நாம் ஆதரிக்க முடியாது. அதனை நாம் உரக்க வெளிப்படுத்த வேண்டும். உதாரணத்திற்கு குறித்த விசாரணைக்குழு “பதின்மூன்றாவது திருத்தச் சட்டத்தின்படி மாகாண அமைச்சர் ஒருவர் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த விடயங்களில் தலையிடுவதை விசாரணைக்குழு சட்டபூர்வமற்றதென நிறுவ முயன்றுள்ளது” என்பதன் உள்நோக்கத்தைப் பார்க்கவேண்டும். ஒருவர் எல்லையை மீறி அதிகாரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்வது தான் அறத்தின் அடிப்படையில் குற்றமே தவிர, நன்மை செய்வது அல்ல. இது போன்ற அடிப்படை அறமற்ற கும்பல்களுக்கு மத்தியில் மக்கள் தாம் நம்பும் அறத்தை மதிப்பீடுகளுடன் உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். அந்த மதிப்பீடுகளுக்காக போராடவேண்டும்.

15094974_1516419938374398_24585010021007

நாளைய தலைமுறைக்கு நாம் அரசியல்வாதி எவ்வாறு இருக்கவேண்டுமென்று சொல்வதற்கும் குறைந்தபட்சம் எது போன்ற வேலைகள் இந்த சமூகத்திற்கும் உலகத்திற்கும் முக்கியமானதென்று சொல்வதற்கும் ஒரு அமைச்சராவது இருக்கவேண்டாமா?

(இதன் தொடர்ச்சி நாளை தொடரும்)

– கிரிஷாந்

http://www.quicknewstamil.com/2017/06/15/கழுதைப்புலிஅரசியல்/ அரசியல் பழகு – கிரிஷாந்
June 16, 2017
fgfxb.jpg?resize=696%2C365

முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனுக்கான ஆதரவுக் குரல்கள் எழுச்சிபெற ஆரம்பித்திருக்கும் பின்னணியில் இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படுகிறது. வடக்கு மாகாண சபையின் முன்னாலும் அதன் பின்னர் விக்னேஸ்வரனின் வீட்டிலும் திரண்ட ஐநூறுக்கும் அதிகமான இளைஞர்களின் ஒருங்கிணைவென்பது யுத்தத்திற்குப் பின்னரான தமிழ் அரசியல் அரங்கில் எங்கும் நிகழ்ந்திராத ஒன்று. ஒரு ஜனவசியம் மிக்க அரசியல் தலைமையின் பேரில் ‘தமிழ்த்தேசியம்’ என்ற கொள்கையின் பேரில் திரண்டிருக்கும் இந்த சக்தி ஓர் அலையாக மாற்றம் பெறுமா? விக்னேஸ்வரன் இன்னொரு அரசியல் குழுவின் தலைமையாக மாறுவாரா? அவ்வாறு அவர் மாறுவது தமிழ்மக்கள் மத்தியில் விக்னேஸ்வரன் மீதான அபிமானத்தை எவ்விதம் பாதிக்கும்?

%E0%AE%9A%E0%AE%BF..%E0%AE%B5%E0%AE%BF.%

முதலமைச்சரின் விசாரணைக்குழு அறிக்கையின் பின்னரான முடிவுகளை நாம் அறிவோம். தமது அமைச்சர்களை பதவிகளை தியாகம் செய்யச் சொல்லியிருக்கிறார். அவர்களும் செய்வார்கள் என்றே எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது ஒரு முன்னுதாரணமான நடவடிக்கை. இதை விட அதிகபட்சமான சினிமாத்தனமான முடிவுகளையோ அல்லது பின்னடிப்புக்களையோ அவர் செய்திருந்தால் அது அவரது ஆளுமை ஏற்படுத்தியிருக்கும் விம்பத்திற்கு பொருந்தாத ஒன்று. நீதியை அறிந்த ஒருவர், அதைக் கறாராகக் கடைப்பிடிப்பவர் என்ற மனப்பிம்பம் அவருக்கு மக்கள் மத்தியில் ஆழமாக உள்ளது. இளைஞர்கள் நேர்மையான, அறத்தின் பக்கம் நின்று பேசும் முதல்வரை, தமது கனவாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒப்பீட்டளவில் அவர்களது கனவை ஈடுசெய்யும் தலைமையாக விக்னேஸ்வரன் இருக்கின்றார். அதிகபட்சம் தாம் விரும்பும் உண்மையைப் பேசும் ஒருவராக தமிழ்மக்கள் அவரை மாற்றியிருக்கிறார்கள். இந்தப் பின்னனியில் விக்னேஸ்வரனின் மீதான நம்பிக்கையில்லப் பிரேரணையை அதைக் கொண்டு வந்த தரப்புக்கள்  மீள எடுப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லையென்றே தோன்றுகிறது. விக்னேஸ்வரனுக்கெதிராகக் கைநீட்டும் எவருக்கும் விக்னேஸ்வரன் அளவுக்கு ஜனவசியமோ கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தும் நிதானமோ இல்லை. இந்த நிதானமான முதியவரின் குரலுக்கு ஒரு அலையை வீச வைக்கும் சக்தியிருக்கிறதென்றே அவதானிக்க முடிகிறது.

19148982_470361643307587_219942950580375

விக்னேஸ்வரன் இன்னொரு அரசியல் குழுவிற்கு தலைமையேற்கச் செல்வாரா? விக்னேஸ்வரன் தமிழ்மக்கள் பேரவையினூடாக தனது இன்னொரு அரசியல் பிரவேசத்தை நிகழ்த்துவாராயின் ஒப்பீட்டளவில் அது விக்னேஸ்வரனை விட மக்கள் பேரவையில் உள்ள பிற அரசியல் குழுக்களுக்கே அதிகம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த முடிவாக இருக்கும். அது விக்னேஸ்வரனின் ஜனவசியத்தை, ஒளியை தங்கள் தரப்புடன் இணைத்துக்கொள்வதன் ஊடாக தமது தரப்பை வலிமைப்படுத்திக்கொள்ளவே உதவும். ஆனால் அதனைப் பயன்படுத்தி பொருட்படுத்தக் கூடிய மாற்றங்களை இவர்கள் ஏற்படுத்துவார்களா?  அல்லது இன்னொரு தெரிவாக மீண்டும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அங்கமாக மாறுவாராயிருந்தால் இப்பொழுது நிலவும் எதிர்ப்புகளை எவ்விதம் சமாளித்து தனக்கு வாக்களித்த மக்களுக்கு நியாயமாக நடந்துகொள்ளப் போகிறார்? அதற்கான வாய்ப்பிருக்கிறதா?

விக்னேஸ்வரன் எடுக்கப்போகும் தேர்வு சம்பந்தமாக தமிழ் மக்கள் மத்தியில் நிச்சயம் மாறுபட்ட அபிப்பிராயங்கள் ஏற்படவேசெய்யும்.  ஆனாலும் அது அது எவ்விதத்திலும் அவரது அரசியல் மதிப்பை மாற்றப் போவதில்லை. அரசியலில் தந்திரம் முக்கியமானதென்றாலும் மக்கள் தந்திரத்தை விட அறத்தின் பக்கமே நிற்பார்கள். அதுவே மக்களின் அளவுகோலாக இருக்கும். அந்தளவுக்கு விக்னேஸ்வரன் மக்கள்மயப்பட்டிருக்கிறார்.

19149368_10207279328940435_4961282877031

இதனோடு இணைத்து விக்னேஸ்வரனின் நிர்வாகத்திறமைகள் தொடர்பாக முன்வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகளையும் நாம் பொருட்படுத்த வேண்டும். அது விக்னேஸ்வரனை தலைமையாகக் கொண்டாடும் இளைஞர்கள் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டிய ஒன்று. ‘நல்லவர்’ என்ற பண்பு மட்டும் ஒரு அரசியல் தலைமைக்குப் போதாது. தமிழ் மக்களின் இழப்பென்பது பெரியது. இவ்வளவு பெரிய இழப்புகளை சந்தித்த ஒரு மக்கள் தொகுதிக்குத் தலைமை தாங்கும் ஒருவர் மக்களுடன் நெருக்கமானவராக மட்டும் இருப்பது போதாது, பல்வேறு பண்புகளுடன் இருக்கும் அரசியல் தரப்புக்களுடன் பேரங்களைச் செய்பவராகவும் அரசியல் விவகாரங்களை கையாளக் கூடியவராகவும் அவர் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளவேண்டும்.

தமது இரு அமைச்சர்கள் தொடர்பில் விக்னேஸ்வரன் எடுத்திருக்கும் முடிவென்பது மக்கள் மத்தியில் அவருக்கு அபிமானத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஆனால் அவரளவில், அவரது மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் அந்த அமைச்சர்களின் அரசியல் இருப்பென்பது மனதளவில் அவருக்கு வலிமையைக் கொடுப்பதாகவே இருந்தது.   இந்த நெருக்கடியான நிலையில் முதலமைச்சரின் பக்கத்திலேயே அதிகளவு நியாயம் இருப்பதாகப்படுகிறது. அவரின் பக்கமே நாம் குரல் கொடுக்கவேண்டும், அதேவேளை அவரது குரலை செயலுக்குப்போகும் ஒன்றாக மாற்றவேண்டும். வெறுமனே உரையாற்றும் ஒருவராகவே அவர் தனது காலத்தைக் கழித்துவிட நாம் அனுமதிக்கமுடியாது. ஆனால் அரசியல் விருப்பு மிக்க இளைஞர்கள் பொறுப்புணர்வுடன் நடந்து கொள்ளவேண்டிய காலம்.

தமிழ் மக்களுக்கு ஜனநாயக அரசியலென்பது  நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின் நடைமுறையிலிருப்பது, அதன் ஜனநாயகப் பண்புகளை பயிற்சி செய்வதற்கு

சிறிது காலமெடுக்கும், இந்தக் காலத்தில் நிகழக் கூடிய மாற்றங்கள் என்பன கூடிய பட்ஷம் ஜனநாயக முறைப்பட்டதாகவும்  அரசியலை தேர்தலைத் தாண்டி விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய பங்கேற்க கூடிய ஒன்றாக மாற்ற வேண்டும். இந்த ஏழு வருடங்களில் அதிக பட்ஷம் உணர்வெழுச்சியான விடயங்களுக்காகவே இளைஞர்களும் மக்களும் தெருவிலிறங்கியிருக்கிறார்கள், போராடியிருக்கிறார்கள். ஜனநாயகத்தின் விளைவுகளில் அந்த வகையான போராட்டங்களே முதலில் தோன்றும். ஆனால்  அது வளர்ச்சிப்போக்கைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். உணர்வெழுச்சியிலிருந்து அரசியலை ஒரு அறிவுபூர்வமான துறையாகக் கையாளப் பழக வேண்டும். இப்பொழுது இரண்டு கட்டுரைகளிலும் நாம் விவாதித்த ஆளுமைகளின் தன்மைகளில் போதாமை உள்ளது. விமர்சனங்கள் உண்டு. ஆனால் அரசியல் சூழலை கருத்தில் கொண்டு நாம் இந்தப் பக்கத்தில் நிற்க வேண்டுமென்று தீர்மானம் செய்ய வேண்டும். மேலும் இங்குள்ள சிவில் சமூகங்களும் கல்வி நிலையங்களும் சுய சார்புள்ள பிரச்சினைகளோடு பொது அரசியலில் உள்ள விடயங்களை உள்வாங்கி மக்களை அரசியல் அறிவுள்ள தொகுதியாக மாற்ற வேண்டும். அரசியல் உணர்வுள்ள தொகுப்பாக இருக்கின்ற தமிழ்மக்களை அரசியல் அறிவுள்ள தொகுதியாக்க வேண்டிய பொறுப்பு தமிழ் இளைஞர்களுக்கும் ஊடகவியலாளர்களுக்கு புத்திஜீவிகளுக்கும் உள்ள பொறுப்பு. அரசியலை ஒரு மக்கள் தொகுதியின் அறிவாக மாற்றுவதற்கு பெரும் உழைப்புத் தேவை. பரந்துபட்ட வாசிப்புள்ள ஒரு சமூகமாக நாம் மாற்றம் பெற வேண்டும். அன்றாட பத்திரிக்கைச் செய்திகளை வைத்து கணிக்கும் அரசியலைத்  தாண்டி அரசியல் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அரசியலிலும் சமூகத்திலும் அக்கறையுள்ளவர்கள் இனியும் அரசியலை ஓட்டுப்போடுவதுடன் மாத்திரம் நகர்ந்து செல்லும் ஒரு சடங்காக தொடர முடியாது. குறிப்பாக இது தமிழ் இளைஞர்கள் அரசியல் பழகவேண்டிய காலம்.

– கிரிஷாந்

http://www.quicknewstamil.com/2017/06/16/arasiyal-palagu-by-kirishanth/

Categories: merge-rss

இரண்டரை வருடங்களில் எதனையும் தீர்க்கவில்லையே

Sat, 17/06/2017 - 18:52

pg19-3c633c818fa8ccfb80126e1ef9cee870998

இரண்டரை வருடங்களில் எதனையும் தீர்க்கவில்லையே

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-06-17#page-3

Categories: merge-rss

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பலவீனமான தலைமை

Sat, 17/06/2017 - 15:23

வட மாகாண முதலமைச்சர் திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் தனது அமைச்சர்களில் இரண்டு அமைச்சர்களை இராஜினாமா செய்ய சொன்னதும் மற்றய இரண்டு அமைச்சர்களை கட்டாய விடுமுறையில் செல்லவேண்டுமென கேட்டுக்கொண்டதை தொடர்ந்து முதலமைச்சருக்கெதிராக அவரது கட்சியை சேர்ந்த மாகாண சபை உறுப்பினர்கள் சிலரால் நம்பிக்கையில்லா பிரேரணை ஒன்று கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து  முதலமைச்சர் தனக்கெதிராக சதி நடந்திருக்கின்றது எனவும் அதே நேரத்தில் முதலமைச்சர் தமிழரசு கட்சியை பழிவாங்குவதாகவும் ஒருவர் மீது ஒருவர் குற்றம் சாட்டுவதை இன்று காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. இதை பார்த்து தமிழர்கள் ஆகிய நாங்கள் வெட்கப்படவேண்டியிருக்கின்றது. இந்த குழப்பங்களுக்கான அடிப்படை தவறு என்ன என்பது பற்றி ஆராய்வதே இப் பந்தியின் நோக்கமாகும்.

த தே கூ தலைவர் திரு சம்பந்தன் ஐயா அவர்கள் திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்களை முதலமைச்சராக தேர்தலில் நிற்கும் படி கேட்டுக்கொண்டபொழுது அவர் திரு சம்பந்தனிடம் கேட்டுக்கொண்டது என்னவென்றால் த தே கூட்டமைப்பிலுள்ள எல்லா கட்சிகளும் ஏற்று வேண்டுகோள் விடுத்தால்  முதலமைச்சர் வேட்பாளராக நிற்பதற்கு தயார் என்பதுதான். இதன் மூலம் திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் த தே கூட்டமைப்பு முதலமைச்சர் வேட்பாளராகவே தெரிவு செய்யப்பட்டார் தமிழரசுக்கட்சி சார்பான வேட்பாளராக தெரிவுசெய்யப்படவில்லை. அதைத்தொடர்ந்து நடந்த மாகாணசபை தேர்தலிலே த தே கூட்டமைப்பு அமோக வெற்றி பெற்று 132,000 வாக்குகள் பெற்ற திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் வட மாகாணசபையின்  முதலமைச்சராகிறார். ஆரம்பத்தில் தமிழர் அரசியலை சரியாக புரிந்திருக்காவிட்டாலும் பின்னர் யாழ் மக்களுடன் பழகியதைத் தொடர்ந்து  அவரது பேட்டிகளும் வெளிநாட்டு பிரதிநிதிகளுக்கு சொல்லும் கருத்துக்களும் அவர் தமிழ் தேசியத்தின் மீது எவளவு ஈடுபாடு கொண்டுள்ளார் என்பதை பறைசாற்றி நின்றது. இதன் மூலம் அவருக்கு புலம் பெயர் மக்களிடத்திலும் இலங்கை தமிழர்களிடத்திலும் ஆதரவு பெருகத்தொடங்கியது. இது தமிழரசுக்கட்சியிலுள்ள சில தலைவர்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கியிருக்க வேண்டும் ஏனென்றால் அக் காலகட்டத்திலிருந்து முதலமைச்சர் மாற்றப்படபோகின்றார் என பரவலாக பேசப்பட்டு வந்தது யாவரும் அறிந்திருப்பீர்கள். கடந்த பாராளுமன்ற தேர்தலின் போது த தே கூட்டமைப்புக்கு வாக்கு கேட்பதற்கு திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்களை  கூட்டமைப்பு அனுகியபொழுது திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் அக் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை அதற்கான காரணமாக  தான் மக்களின் பிரதிநிதியேயொழிய  த தே கூட்டமைப்பின் பிரதிநிதி அல்லவென்றும்  அதனால் பாராளுமன்ற தேர்தலிலே த தே கூட்டமைப்புக்கு வாக்கு கேட்க முடியாதென்றும் கூறியிருந்தார். அதன் பின்பும் அவர் பல முறை இதே போன்று கூறியிருக்கின்றார். இங்கேதான் த தே கூட்டமைப்பு தலைமையின் பலவீனமான ஆளுமைதன்மை தென்படதொடங்குகிறது.

உண்மையில் தலைவர் சம்பந்தனின் தலைமை பலமாகவும் ஆளுமையுள்ளதாக இருந்திருந்தால் அவர் என்ன செய்திருக்க வேண்டுமென்றால் த தே கூட்டமைப்பு கூட்டத்தை கூட்டி திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்களிடம் விளக்கம் கேட்டிருக்கவேண்டும். திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்களின் நிலைப்பாடு முற்றிலும் தவறு. அவர் த தே கூட்டமைப்பு சார்பிலே த தே கூ தேர்தல் விஞ்ஞாபணத்தின் அடிப்படையிலேயே வாக்கு கேட்டார் அவர் சொல்வது போல் மக்கள் பிரதிநிதியென்றால் அவர் சுயேட்சையாக நின்று வெற்றி பெற்றிருக்கவேண்டும். திரு விக்னேஸ்வரன் த தே கூட்டமைபுடன் ஒத்துழக்கவில்லையென்றால்  அவர்களை முதலமைச்சர்  பதவியிலிருந்து  நீக்கியிருக்கவேண்டும். 1965ம் ஆண்டளவில் தமிழரசுக்கட்சின் மூளை என வர்ணிக்கப்பட்ட ஊர்காவற்துறை பாராளுமன்ற உறுப்பினர் திரு நவரத்தினம் அவர்கள் கொள்கைரீதியாக தமிழரசுக்கட்சியுடன் முரன்பட்ட பொழுது அவரை உடனடியாகவே கட்சியிலிருந்து நீக்கியது தமிழரசுக்கட்சி. இப்படியான ஒரு முடிவை எடுப்பதற்கு திரு சம்பந்தன் அவர்களுக்கு துணிவும் இல்லை ஆளுமையும் இல்லை. இதன் மூலம் திரு சம்பந்தன் அவர்கள் முதலமைச்சருக்கு மக்களிடத்தில் இருந்த ஆதரவைக் கண்டு பயப்படத்தொடங்கிவிட்டார் என்பதை காணக்கூடியதாக இருந்தது.

தமிழ் அரசியல் வரலாற்றில் திரு சம்பந்தன் போன்று  பலவீனமான தலைவர் வேறு எவராகவும் இருக்கமுடியாது. ஒரு திடமான முடிவெடுப்பதில்லை எல்லா பிரச்சினைகளையும் பின்போட்டுக்கொண்டே செல்வது, மற்றய உறுப்பினர்களின் கருத்துக்களை கேட்பதுமில்லை அத்துடன் செவிடடுப்பதுமில்லை. அவர் ஒரு சிறிய வட்டத்துக்குள்ளே அடைபட்டுள்ளார். இப்பொழுது மாகாணசபையிலே நடைபெறுகின்ற நிகழ்ச்சியை பார்ப்போமானால்  விசாரணை, அறிக்கை, தீர்ப்பு என்பன ஒன்று இரண்டு நாட்களில் நடந்து முடிந்த நிகழ்ச்சிகள் அல்ல  பல மாதங்கள் நடைபெற்ற ஒரு நிகழ்ச்சி. திரு  சம்பந்தன் ஒரு பலமான தலைவராக இருந்திருந்தால் இக் காலப்பகுதியில்  திரு விக்னேஸ்வரன் அவர்களுடன் பேசி ஒரு முடிவெடுத்திருக்கலாம் அல்லது த தே கூட்டமைப்பு தலைவர்களை கூட்டி ஒரு முடிவை எடுத்திருக்கலாம். மாறாக  திரு சம்பந்தன் என்ன சொல்கின்றார் என்றால் வட மாகாணசபை விடயத்தில் தன்னால் தலையிட முடியாதென்றும் வட மாகாணசபையே அதை பார்த்துக்கொள்ளும் என்கிறார். இது அவரின் கையாலாகதனத்தை காட்டுகின்றது. அவர் தலைமை தாங்கும் த தே கூட்டமைப்பு ஆட்சி செய்யும் மாகாணசபையிலே உறுப்பினர்களுக்கிடையில் நடக்கும் பிரச்சினையை திரு சம்பந்தன் அவர்கள் தலையிட்டு தீர்க்காமல் சண்டையிட்டுக்கொள்ளும் உறுப்பினர்களிடம் ஒப்படைத்தது அவரது பலவீனத்தை காட்டுகின்றது.

அடுத்ததாக முதலமைச்சர் தனது முடிவை சபையிலே அறிவித்தவுடன் தமிழரசுக்கட்சி உறுப்பினர்கள் பலர் எதிர் கட்சி அங்கத்தவர்களுடன் சேர்ந்து முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையிலா தீர்மானத்தை கவர்னரிடம் சமப்பிக்கின்றார்கள். இங்கே வேடிக்கை என்னவென்றால் ஆளும்கட்சிக்குள்லேயே ஒரு பகுதியினர் தங்களது கட்சியை சேர்ந்த முதலமைச்சருக்கு எதிராக நம்பிக்கையிலா தீர்மானம் கொண்டுவருவது உலகத்திலேயே இதுதான் முதல் முறை என்று நிணைக்கின்றேன். நம்பிக்கையிலா தீர்மானம் கொண்டுவந்த உறுப்பினர்கள் த தே கூ தலைமைக்கு நிலைமையை முறையிட்டுயிருக்கவேண்டும் அதன் பின் தலைவர் சம்பந்தன் அவர்கள் த தே கூ மாகாணசபை உறுப்பினர்கள்  எல்லோரையும் அழைத்து நிலைமையை விளக்கி முதலமைச்சரை மாற்றுவதா இல்லையா என்பதை முடிவு செய்திருக்கவேண்டும். இந்த நடைமுறையை பின்பற்றாமல் நேரடியாகவே கவர்னரிடம் தீர்மானத்தை சமர்ப்பித்த உறுப்பினர்களிடம் த தே கூ தலைமை விளக்கம் கேட்டிருக்கவேண்டும் ஆனால் இதை செய்வதற்கு திரு சம்பந்தனுக்கு திராணியில்லை இங்கேதான் த தே கூ தலைமையின் பலவீனம் தென்படுகின்றது. அத்துடன் முதலமைச்சர் கூறுவது போல் இது ஒரு சதி என்பது நிரூபனமாகின்றது காரணம் முன்னமே அவர்கள் கூடி பேசி தீர்மானம் எடுத்துதான் சபைக்கு வந்திருக்கிறார்கள் அதனால்தான் உறுப்பினர்களுக்கு நேராக கவர்னரிடம் செல்ல கூடியதாக இருந்தது.

காலம் சென்ற இந்திய பிரதமர் திரு நரசிம்மராவ் தலைமையில் எப்படி காங்கிரஸ் கட்சி பலவீனமடைந்ததோ அதேபோன்றுதான் திரு சம்பந்தனின் தலைமையில் த தே கூட்டமைப்பு பலவீனமடைந்து செல்கின்றது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. இப்பொழுது த தே கூட்டமைப்பு ஒரு துக்களக் நிர்வாகத்தை நடாத்துகின்றது. யார் வேண்டுமென்றாலும் எதுவும் பேசலாம், எடுக்கும் தீர்மானங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதில்லை, இவர்களை நம்பாமல் மக்கள் தாங்களகவே தலைமையேற்று பல இடங்களிலே போராட்டங்களை நடாத்துகின்றார்கள். சுமந்திரனும் சம்பந்தனும் மனித உரிமை பேரவைக்கு ஒன்றை சொன்னால் இவற்றுக்கு எதிமறையாக மற்றய உறுப்பினர்கள் கடிதம் அனுப்புகின்றார்கள். அதற்கு மேலாக இவர்களுக்கு என்ன தெரிந்து கையெழுத்திடார்கள் என திரு சுமந்திரன் கேள்வி கேட்கிறார். இவற்றையெல்லாம் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறார் தலைவர் திரு சம்பந்தன். த தே கூட்டமைப்பு கூட்டங்களிலே இதைப்பற்றி பேசினால் உடனே தலைவர் சம்பந்தன் பள்ளிக்கூட ஆசிரியாகிவிடுவார் உடனே பிள்ளைகளுக்கு இப்படி பேசக்கூடாது நல்ல பிள்ளைகளாக இருக்கவேண்டும் என்பார். இப்படியான பலவீனமான தலைமையின் முதுகிலே 2009 க்கு பின் அரசியலுக்கு வந்தவர்கள் குதிரை சவாரி செய்கின்றார்கள். இவர்கள் வந்தபிந்தான் த தே கூட்டமைப்புக்குள் குழுக்கள் தோன்றியுள்ளது. தமிழ் அரசியலில் 2009க்கு முன் இப்படியான குழுக்கள் இருந்ததில்லை. தெனாலி படத்திலே கமலஹசன் கூறுவது போல் திரு சம்பந்தனுக்கு எல்லோர்மீதும் பயம் பயம் பயம். திரு சம்பந்தன் மற்றும் திரு மாவை சேனாதிராசா போன்றோர் 50 ஆண்டுகளுக்கு மேல் தமிழ் தேசியத்துடன் ஈடுபாடுகொண்டவர்கள். ஆனால் இன்று இவர்கள் இருவரையும் யாரோ கட்டுப்படுத்துவது போல் என்னதோன்றுகிறது. திரு சம்பந்தனின் முதுமை காரணமாகவும் உடல் நிலை காரணமாகவும் அவரால் கூட்டமைப்பை கட்டுக்கோப்பாக வைத்திருக்க முடியாது, அவருக்கு தமிழினம் மீது உண்மையிலேயே அக்கறையிருக்குமானால் தனது தலைமை பதவியை இளையதலைமுறைக்கு விட்டுகொடுக்கவேண்டும், தனது நீண்ட கால அனுபவத்தை ஆலோசகராக இருந்து த தே கூட்டமைப்புக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுக்கலாம். இன்றய நிலையில் திரு சம்பந்தன் இதை செய்ய தவறின் த தே கூட்டமைப்பு சின்னாபின்னமாவதை யாராலும் தடுக்கமுடியாது. வட மாகாணசபையில் நடந்தது ஆரம்பம் மட்டுமே.

Categories: merge-rss

மாற்றுத்தலைமையை ஏற்பாரா விக்னேஸ்வரன்?

Sat, 17/06/2017 - 07:39

pg21-2fc15f733143e1ff8711f221eeae6792ed1

மாற்றுத்தலைமையை ஏற்பாரா விக்னேஸ்வரன்?

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2017-06-17#page-5

Categories: merge-rss

அடுத்த கட்டம் என்ன?

Fri, 16/06/2017 - 19:32

Page-18-4417d981337672704263066b0f0a8555

அடுத்த கட்டம் என்ன?

http://content.epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2017-06-14#page-18

Categories: merge-rss

முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு: அதிகரிக்கும் சாத்தியங்கள்

Fri, 16/06/2017 - 16:32
முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு: அதிகரிக்கும் சாத்தியங்கள்
 

‘ஒற்றுமை எனும் கயிற்றைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்’ என்று இஸ்லாம் மார்க்கம் சொல்கின்றது. ஆனால், குறிப்பாக இலங்கைச் சோனகர்களின் வாரிசுகள் எந்தளவுக்கு அதைப் பின்பற்றுகின்றார்கள் என்பது பெரிய கேள்வியாக இருக்கின்றது.   

image_105857daff.jpg

தம்முடைய மார்க்கம் சொல்கின்றது என்பதற்காகவோ அல்லது சமூகவியல் நலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டோ, இலங்கை முஸ்லிம்களும் அவர்களது தலைவர்களும் ஒற்றுமைப்பட்டுச் செயற்படுவதைக் காண்பது மிக அரிதாகவே காணப்படுகின்றது.   

மாற்றுக்கருத்தியல் என்பது காத்திரமான வாதங்களுக்கும் ஆரோக்கியமான இறுதித் தீர்மானங்களுக்கும் வித்திடும் என்ற நிலை மாறி, அது கருத்து வேற்றுமையாக, இனத்துக்கு இடையிலான உள்ளக முரண்பாடாக எல்லா விடயங்களிலும் வியாபித்திருப்பதைக் காண முடிகின்றது.   

இனம், மதம், அரசியல், சமூகம் என்று எல்லா விடயங்களிலும் ஒற்றுமை எனும் கயிறு, நழுவவிடப்பட்டுள்ளது என்றுதான் கூற வேண்டியிருக்கின்றது.  

முஸ்லிம்களை மதக் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலோ, அரசியல் அடிப்படையிலோ ஒற்றுமைப்படுத்தி, ஒரு நிலைப்பாட்டுக்குக் கொண்டு வருவது என்பது, இப்போதெல்லாம் சாத்தியப்படாத காரியமாகப் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது.   

ஏகத்துவ கொள்கையின்படி, இறைவனை வழிபடுவதில் முஸ்லிம்களிடையே மாற்றுக் கருத்துகள் எதுவுமில்லை. என்றாலும், அந்த வழிபாட்டுச் செயன்முறைகளிலும் நடைமுறைகளிலும் சிறியசிறிய மாறுபட்ட கருத்துகளை முன்வைக்கும் மத இயக்கங்கள், இன்று பல்கிப் பெருகியிருக்கின்றன.   

இதனால், ஒருசில மத அனுஷ்டான செயன்முறை சார்ந்த அடிப்படையில், முஸ்லிம் சமூகம் இன்று கூறு போடப்பட்டுள்ளது என்றால் மிகையில்லை.   

அதேபோன்று, இலங்கை முஸ்லிம்கள், அரசியல் ரீதியாகவும் துண்டங்களாகியுள்ளனர் என்பது பெரும் கவலைக்குரிய விடயமாகும். முன்னொரு காலத்தில், பெருந்தேசியக் கட்சிகளின் கீழ், அணி திரண்டிருந்த சிறுபான்மை மக்கள், இன்று தமக்கெனத் தனித்தனி அரசியல் கட்சிகளை உருவாக்கியிருக்கின்றார்கள்.   

தமிழர்கள், சிங்களவர்கள் மத்தியிலும் இவ்வாறு ஏகப்பட்ட அரசியல் கட்சிகள் தோன்றியிருக்கின்றன. இலங்கை மக்களிடையே முன்னொரு காலத்தில் காணப்பட்ட அரசியல் ஒற்றுமை, இவ்வாறு கட்சிகளை உருவாக்கி, அரசியல் செய்யும் காரணத்துக்காகப் பிழையாக வழிநடாத்தப்பட்டிருக்கின்றது.   

குறிப்பிட்டுச் சொல்வது என்றால், முஸ்லிம்களிடையே அரசியல் சார்ந்த முரண்பாடுகள் வலுப்பெற்றிருக்கின்றன. தென்பகுதி முஸ்லிம்கள், மலையக முஸ்லிம்கள், கொழும்பு முஸ்லிம்கள், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு முஸ்லிம்கள் என்றும் அவர்களுடைய அரசியல் என்றும் இங்கு வேலிகள் போடப்பட்டிருக்கின்றன.   

முஸ்லிம்கள் ஒற்றுமைப்பட்டு விட்டால், என்ன நடக்கும் என்பதை, மேற்குலகின் முஸ்லிம் விரோத சக்திகள், வேத நூல்களில் இருந்து நன்றாக அறிந்து வைத்துள்ளன.   
எனவேதான், முஸ்லிம் நாடுகளிலும் முஸ்லிம் மக்களுக்கு மத்தியிலும் பிரிவினையை உண்டுபண்ணும் கைங்கரியத்தை யூத, சியோனிச சக்திகள் மேற்கொள்கின்றன. 

பிராந்தியத்தில் இப்போது முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக, அட்டூழியங்களைப் புரியும் ஓரிரு கடும்போக்கு அமைப்புகளும் மேற்படி சக்திகளுடன் திரைமறைவில் கைகோர்த்துள்ளதாகச் சொல்லப்படுகின்றது.   

அந்த அடிப்படையில், உலகெங்கும் வாழும் முஸ்லிம்களிடையேயும் முஸ்லிம்களுக்கும் ஏனைய மக்களுக்கும் இடையிலும் புதுப்புது முரண்பாடுகள் உருவேற்றி விடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இதன் கடைசி அத்தியாயமே கட்டார் நாட்டின் மீதான தடை எனலாம்.  

எவ்வாறு சர்வதேச அரங்கில், முஸ்லிம்களைப் பிரித்து ஆள்வதற்கும் அவர்களை முரண்பாட்டு நிலையில் வைத்திருப்பதற்கும் மேற்குலக சக்திகள் பாடுபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனவோ, அதே உத்தியை நகலெடுத்து, இலங்கையின் ஆட்சியாளர்களும் முஸ்லிம்களை அரசியல் ரீதியாகப் பல கூறுகளாக வைத்திருப்பதற்கான நகர்வுகளை நீண்டகாலமாக மேற்கொண்டு வருகின்றனர் என்பது பொய்யல்ல.  

முஸ்லிம் தலைவர்களை, அரசியல்வாதிகளை வேறுவேறு அரசியல் முகாம்களுக்குள் வைத்திருப்பதன் மூலம், ஒருவருக்கு எதிராக மற்றவரைப் பயம்காட்டி அரசியல் செய்கின்ற தந்திரம், ஆளும் கட்சிகளுக்கு வாய்க்கப் பெற்றிருக்கின்றது. இதை அறிந்து கொண்டும், முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் அகப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.   

அதுமட்டுமல்ல, இதே வடிவில் முஸ்லிம் மக்களையும் தங்களது அரசியல் நலன்களுக்காகக் கட்சி அடிப்படையிலும் பிராந்திய அடிப்படையிலும் ஊர்வாரியாகவும் துருவப்படுத்தி வைத்திருக்கின்றார்கள்.   

மேற்குலகம், உலக முஸ்லிம்கள் மீது எவ்வாறு பிரித்தாளும் உத்தியை பிரயோகிக்கின்றதோ, பெருந்தேசியவாதம் முஸ்லிம் அரசியலை எவ்வாறு பிரித்தாளுகின்றதோ, அது மாதிரியே முஸ்லிம் கட்சித் தலைவர்களும் அரசியல்வாதிகளும் முஸ்லிம் மக்களை வேறுபட்ட அரசியல் கருத்துநிலை பற்றிய சிறைகளுக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கின்றனர் என்பது மிகவும் மனவருத்தத்துக்குரியது. எனவே, இந்நிலைமை மாற வேண்டும்.   

முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளின் ஒற்றுமை பற்றி, எத்தனையோ வருடங்களாகப் பேசப்பட்டு வருகின்றது. முஸ்லிம் மக்கள் இது விடயத்தில் நிறைவேறாத கனவுகளுடனேயே இன்னும் இருக்கின்றனர். இந்த நாட்டில் கடந்த சில வருடங்களாகத் தலைவிரித்தாடுகின்ற இனவாதமும் கடும்போக்கு சிந்தனைகளும் முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் ஓரணியில் திரள வேண்டியதன் அவசியத்தை மீளவும் வலியுறுத்தி நிற்கின்றன.  

ஆனால், ஒற்றுமை என்னும் கயிற்றை இவர்கள் பற்றிப் பிடிக்காததன் காரணமாக, இன்று எத்தனையோ வாய்ப்புகள் நழுவிப் போய்க் கொண்டிருக்கின்றன. இனவாதத்தைக் கட்டுக்குள் கொண்டு வருவதற்கான சந்தர்ப்பங்களை நாம் நழுவவிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றோம்.   

இன்று நாடாளுமன்றத்தில் இருபதுக்கு மேற்பட்ட முஸ்லிம் எம்.பிக்கள் இருந்தும், முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான அநியாயங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாதிருக்கின்றமைக்கு பிரதான காரணம், ஒன்றுதிரண்ட பலம் இன்மையேயாகும்.   

இந்த நாட்டில் தமிழர்கள், தங்களது இனத்துக்கான அடையாளத்தையும் சுயநிர்ணயத்தையும் உறுதிப்படுத்துவதற்காக சுமார் 50 வருடங்களாக ஏதோ ஓர் அடிப்படையில் போராடி வருகின்றனர். இந்தப் போராட்டத்தில் 30 வருட ஆயுதப் போராட்டமும் உள்ளடங்குகின்றது.  

 இங்கு ஒரு விடயத்தைக் கவனிக்க வேண்டும். அதாவது,ஆயுதமேந்திப் போராடுவதன் மூலமோ தனித்தனியாகப் பிரிந்து நின்று அரசியல் செய்வதன் மூலமோ தமிழ் மக்களின் உரிமைகளை, அபிலாஷைகளை வென்றெடுக்க முடியாது என்று உணர்ந்து கொண்டதன் அடிப்படையிலேயே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது.   

ஆயுதக் குழுக்களாகவும் இயக்கங்களாகவும் மாற்றுக் கருத்துள்ள அரசியல் கட்சிகளாகவும் இயங்கிய தமிழ்த் தரப்பினர், தமது ஒன்றுதிரண்ட பலத்தின் மூலம் மக்களின் அபிலாஷைகளை வென்றெடுக்கும் நோக்கில் கூட்டமைப்பாகத் தம்மைக் கட்டமைத்துக் கொண்டனர்.   

தனித்தனியாகச் செயற்பட்டு, மக்களின் உரிமைகள், அபிலாஷைகளை வென்றெடுக்க முடியாத நிலையிலேயே ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்க முனைந்ததாக த.தே.கூட்டமைப்பின் தலைவரும் எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான இரா. சம்பந்தன் ஒருதடவை குறிப்பிட்டிருந்தார்.   

அவ்வாறு ஒரு கூட்டமைப்பு உருவான காரணத்தினாலேயே, தனிப்பெரும் அரசியல் அடையாளமும் அதன்மூலம் பலவற்றைச் சாதிக்கக் கூடிய பலமும் தமிழ் மக்களுக்குக் கிடைத்திருக்கின்றது என்றால் மிகையில்லை.   

எனவே, முஸ்லிம் அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் அரசியல்வாதிகள் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்ற கருத்து முன்வைக்கப்படுகின்றபோது, அதற்காக ஒரு முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு உருவாக வேண்டும் என்று மக்கள் விரும்புகின்றபோது,அதற்குத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஒரு முன்னுதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளப்படலாம்.  

 இவ்வாறு, தமிழ்க் கூட்டமைப்பை முன்மாதிரியாக எடுக்க விளைகையில், தமிழ்க் கூட்டமைப்பில் இருக்கின்ற தவறுகள், முரண்பாடுகளைப் பார்த்த பின்புமா முஸ்லிம் கூட்டமைப்பை உருவாக்க முனைகின்றீர்கள்? என்று விதண்டாவாதக் கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுவதுண்டு. அது தவறு.   

ஏனெனில், த.தே.கூட்டமைப்பின் சில சிறப்பம்சங்களை முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, ஒரு கூட்டமைப்பின் மிகச் சிறந்த நியம வடிவம், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு என்று முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் யாரும் கருதவில்லை.   

எனவே, அதில் இருக்கின்ற நல்ல விடயங்களை மட்டும் உள்வாங்கியதாக முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு அமையப் பெற வேண்டும். அத்துடன், தனித்தலைமை அன்றி, இணைத்தலைமைத்துவம் அல்லது தலைமைத்துவ சபையே அதற்குப் பொருத்தமானதாகவும் அமையும்.   

முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு என்று பேசுகின்றபோது, வடக்கு, கிழக்குக்கு வெளியிலான பிரதேசங்களை மையமாகக் கொண்டு, அவ்வாறான ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்குவது நடைமுறைச் சாத்தியமற்றதாகும். அங்கு, முஸ்லிம் மக்கள் சிதறுண்டு வாழ்வதுடன்,பெரும்பான்மை சமூகங்களுக்கு மத்தியில் சிறு குழுவினராகவும் வசிக்கின்றனர். அதுமட்டுமன்றி,அவர்கள் இன்னும் பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுக்கு வாக்களிப்பவர்களாகவும் அதிலிருந்து அனுகூலங்களைப் பெறுபவர்களாகவும் இருக்கின்றனர்.   

எனவே, வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களை மையமாக வைத்தே, முஸ்லிம் கூட்டமைப்பைக் கட்டமைப்பது ஒப்பீட்டளவில் இலகுவானதாக அமையும். அதுவும் கிழக்கில் இருந்து அதைக் கருக்கொள்ளச் செய்து, வடக்குக்கு விஸ்தரிப்பது இன்னும் காரிய சாத்தியமானதாக அமையும்.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பைப் போன்று, உத்தேச முஸ்லிம் கூட்டமைப்பும் ஆரம்பத்தில் வடக்கு, கிழக்கில் அதிகாரத்தைப் பலப்படுத்த முனைவதுடன், அதன் பின்னர், தென்பகுதிக்கு அதை விஸ்தரிப்பது பற்றிச் சிந்திக்கலாம்.   

ஆனால், வடக்கு, கிழக்கில் முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு உருவானாலும் அது தேசிய ரீதியான முஸ்லிம்களின் விடயங்களில் அக்கறை செலுத்தும் பலம்பொருந்திய அமைப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துகள் இல்லை.   

அந்தவகையில், வடக்கு, கிழக்கில் முஸ்லிம் கூட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கான களம் இப்போது சாதகமானதாக மாற்றமடைந்து வருவதை அவதானிக்க முடிகின்றது.   

தேர்தல் நெருங்கும்போது, இந்தச் சாத்தியத்தன்மை இன்னும் அதிகரிக்கலாம். அதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன. கிழக்கு முஸ்லிம்கள் எம்.எச்.எம். அஷ்ரபின் அரசியல் பிரவேசத்துக்குப் பிறகு, பிரதானமாகக் கிழக்கில் வாழ்கின்ற முஸ்லிம்களும் அதற்கு அடுத்ததாக வடக்கில் வாழும் முஸ்லிம்களும் தனித்துவ அடையாள அரசியலை விரும்புகின்றனர்.   

ஆனாலும், குறிப்பாக இப்போது கிழக்கில் தலைமைத்துவ இடைவெளி ஏற்பட்டுள்ளது. முஸ்லிம் கூட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கான மிக முக்கியமான, சாதக நிலையாக இதைக் கருதமுடியும். இந்த வெற்றிடம் ஏற்படப் பிரதான காரணம், ஸ்ரீ லங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் ஏற்பட்ட பிளவு ஆகும்.   

எவ்வாறிருப்பினும், கிழக்கில் அரசியல் செய்கின்ற பிரதான கட்சிகளாக முஸ்லிம் காங்கிரஸ், மக்கள் காங்கிரஸ், தேசிய காங்கிரஸ் கட்சிகளையும் ஏனைய முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளையும் முஸ்லிம் கூட்டமைப்பாக ஒருமுகப்படுத்துவது சாத்தியமில்லை என்ற நிலைப்பாடே இதுகாலவரைக்கும் இருந்து வந்தது.   

அதுபோல, மு.கா எனும் பிரதான முஸ்லிம் கட்சியை, இதற்குள் உள்வாங்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு சமூக சிந்தனையாளர்களுக்கும் செயற்பாட்டாளர்களுக்கும் இருந்தாலும் அப்படியான ஓர் எண்ணம், அக்கட்சியின் தலைமைக்கு இருப்பதாக இதுவரை வெளித்தெரியவில்லை.   

ஆனால், மு.கா இல்லாவிட்டால், முஸ்லிம் கூட்டமைப்பு சாத்தியமில்லை என்ற களநிலைமைகளில் இப்போது மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு வருகின்றது.   

முஸ்லிம் கூட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கு உள்வாங்கப்படக் கூடிய தரப்பினரில் பலர், முஸ்லிம் அரசியல் பெருவெளியில் இப்போது இருக்கின்றனர். ரிஷாட் பதியுதீன் தலைமையிலான மக்கள் காங்கிரஸ், அதாவுல்லா  தலைமையிலான தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் ஹசன்அலி, பஷீர் சேகுதாவூத் அணியினரும் வெளியில் இருந்து ஆதரவளிக்கக் கூடிய ஹிஸ்புல்லா போன்ற அரசியல்வாதிகளும் எனப் பல தரப்பினர் உள்ளனர்.  

இவர்களில் ஒரு சில தரப்பினரிடையே இப்போது இரகசிய சந்திப்புகள் இடம்பெற்று வருகின்றன. அதுமட்டுமன்றி, பரகசியமாகவும் அவர்கள் பொது நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகக் கலந்து கொள்வதைக் காணக் கூடியதாக உள்ளது.   

இறக்காமத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்வில் அதாவுல்லா, அமீர்அலி, ஹசன்அலி, பஷீர் எனத் துருவப்பட்டிருந்த பலர் கலந்து கொண்டனர். அதுமட்டுமன்றி அக்கரைப்பற்றில் கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்னர் இடம்பெற்ற ஊடக அமைப்பு ஒன்றின் இப்தார் (நோன்பு திறக்கும்) நிகழ்வில், மக்கள் காங்கிரஸ், தேசிய காங்கிரஸ் தலைமைகளுடன் பஷீர் சேகுதாவூதும் ஒன்றாக ஒரு மேசையில் அமர்ந்துள்ளனர்.   

இது நல்லதொரு ஆரம்பமாகும். இதை அடிப்படையாக வைத்து, மேற்படி தரப்பினர் மட்டுமன்றி, முஸ்லிம் காங்கிரஸ் விரும்பினால் அக்கட்சியையும் உள்ளடக்கிய ஒரு முஸ்லிம் கூட்டமைப்பை கிழக்கில் இருந்து உருவாக்க வேண்டியுள்ளது.   

அது தேர்தலுக்கான கூட்டாக இல்லாமல், மக்கள் நலனைக் கருத்தில் கொண்ட, நீண்டகால ஒன்றிணைவாக அமைய வேண்டும் என்பது மட்டுமே நிபந்தனையாகும்.     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/முஸ்லிம்-கூட்டமைப்பு-அதிகரிக்கும்-சாத்தியங்கள்/91-198770

Categories: merge-rss

வடக்கின் மீது கைநீட்டும் முயற்சி

Fri, 16/06/2017 - 09:29
வடக்கின் மீது கைநீட்டும் முயற்சி
 

வடக்கு மாகாண சபையின் அமைச்சர்கள் மீது முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை முன்னிறுத்தி, தமக்கான அரசியல் இலாபத்தை அடைவதற்குப் பல்வேறு தரப்பினரும் பல்வேறு முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டு வருகின்றனர்.  

இந்த விவகாரத்தை வைத்து, முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனைக் குற்றவாளியாக்க ஒரு தரப்பு முனைகின்றது.   

அதேவேளை, இன்னொரு தரப்பு, அவர் நீதியாக, வெளிப்படையாக நடந்து கொண்டுள்ளார் என்று மகுடம் சூட்டுகின்றது.  

image_c163ab941b.jpg

இந்த விவகாரத்தை, அரசியல் நலன்களுக்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்குத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குள் கூட முனைப்புகள் காட்டப்படுகின்றன.   

அதேவேளை, மற்றொரு புறத்தில் இதைத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு எதிராகத் திருப்பிவிடும் முயற்சிகளும் நடக்கின்றன.  

இவையெல்லாம் தமிழர் தரப்புக்குள் நடத்தப்படுகின்ற அரசியல் ஆட்டங்கள் என்றால், இதை வைத்துத் தெற்கிலும் அரசியல் இலாபம் ஈட்டுகின்ற நகர்வுகள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.  

தனிநாடு கேட்டவர்களால், ஒரு மாகாணசபையைக் கூட ஒழுங்காக நடத்த முடியவில்லை என்று அமைச்சர் மனோ கணேசனிடம், சிங்கள நாளிதழ் ஒன்றின் ஊடகவியலாளர் ஒருவர் கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறார்.  

அதேவேளை, வடக்கு மாகாணசபையில் இடம்பெற்றுள்ள மோசடிகள், தொடர்பாக விசாரணை ஆணைக்குழுவொன்றை நியமிக்க வேண்டும் என்று ஜனாதிபதியிடம் கோருவதற்குத் தேசிய கொள்கைகள், பொருளாதார விவகார இராஜாங்க அமைச்சர் நிரோசன் பெரேரா திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது.  

இந்தக் கோரிக்கையை அவர் ஜனாதிபதியிடம் எழுத்து மூலம் முன்வைப்பதற்குத் தயாராகி வருகிறார் என்று அவரது அமைச்சின் அதிகாரிகள் உறுதிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.  

தனிநாடு கேட்ட தமிழர்களால், ஒரு மாகாண சபையைக்கூட, ஒழுங்காக நடத்த முடியவில்லை என்ற கேள்வியின் மீது விசமத்தனம் இருப்பது போலவே, வடக்கு மாகாண சபையில் இடம்பெற்ற நிதி மோசடிகள் குறித்து விசாரிக்க ஆணைக்குழுவை நியமிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் விசமத்தனமானதுதான்.  

தனிநாடு கோரியது புலிகள்தான் என்றும், ஆனால், மாகாண சபையை நடத்துவது கூட்டமைப்பு என்றும் சில நியாயங்கள் கூறப்படுகின்றன. ஆனால், ஒரு காலத்தில் தமிழ் மக்கள் அனைவரும், தமிழ் அரசியல் கட்சிகளும் தனிநாடு கோரியது உண்மைதான்.   

தனிநாடு ஒன்றை அமைத்தால்தான், நிம்மதியாக வாழ முடியும் என்ற சூழ்நிலையைத் தமிழர்களுக்கு உருவாக்கியது, சிங்களப் பௌத்த பேரினவாத அடக்குமுறைகள்தான்.   
அடுத்து, ஒருநாடு, ஓர்அரசு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு உதாரணம் காட்டும் அளவுக்கு ஒரு சிறப்பான ஆட்சிமுறை வடக்கில் புலிகளின் காலத்தில் இருந்ததை யாரும் மறந்து விடமுடியாது.  

வடக்கில் விடுதலைப் புலிகளின் நிர்வாகத்தில் வசித்தவர்கள், இப்போதும் அந்தக்காலம் மீண்டும் வராதா என்று ஏங்குகின்ற நிலை இருக்கிறது.  

போருக்குப் பின்னர், நவீன வசதிகள், வாய்ப்புகள் எல்லாம் கிடைத்திருந்தாலும், விடுதலைப் புலிகளின் காலத்து நிர்வாக முறைமை இன்னமும் மக்களை ஈர்க்கின்றது என்றால், அதற்காக ஏங்குகிறது என்றால், அதற்குக் காரணம், புலிகளின் திறமையான நிர்வாகம்தான்.  

வடக்கில் ஏதாவது அசம்பாவிதங்கள் நிகழ்ந்து விட்டால், புலிகள் இருந்திருந்தால் இப்படியெல்லாம் நடந்திருக்குமா என்று கேட்கும்நிலை இருக்கிறது. அண்மையில், மட்டக்களப்பு மங்களராமய விகாராதிபதி அம்பிட்டியே சுமணரத்தின தேரர் கூட, “புலிகள் இருந்திருந்தால் இப்படி நடந்திருக்குமா” என்று கேட்ருந்தார். இது விடுதலைப் புலிகளின் நிர்வாகத்திறனையே வெளிப்படுத்தியது.  

அப்படியிருக்கும்போது, தனிநாடு கோரியவர்களால் மாகாணசபையைக் கூட நடத்த முடியவில்லை என்று கேட்பது அபத்தமானது.  

அதேவேளை, அவ்வாறு கேட்கின்ற சூழலை ஏற்படுத்தியதற்காக, தமிழர்களாகிய நாம் வருந்த வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமில்லை.  

இன்னொரு பக்கத்தில், வடக்கு மாகாண சபையில் மிகப்பெரிய ஊழல்கள், மோசடிகள் நடந்து விட்டது போலவும் இந்த விடயத்தில் ஜனாதிபதி தலையிட்டு, விசாரணை ஆணைக்குழு ஒன்றை அமைத்து, விசாரிக்க வேண்டும் என்பது போலவும் ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கவும் முயற்சிக்கப்படுகிறது.  

வடக்கு மாகாணசபை அமைச்சர்களின் மீது அதிகார முறைகேடு, அதிகார வரம்பு மீறல், நிதி விரயம் போன்ற குற்றச்சாட்டுகளைத்தான், முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் நியமித்த விசாரணைக் குழு கூறியிருக்கிறது. 

பெரியளவில் ஊழல்கள் நடந்திருப்பதாகவோ, மாகாணசபையின் நிதி, மோசடி செய்யப்பட்டிருப்பதாகவோ கூறப்படவில்லை. வடக்கு மாகாணசபையின் வரவு செலவுத் திட்டத்தில் இன்னமும் மில்லியன் கணக்கில்தான் ஒதுக்கீடுகள் செய்யப்படுகின்ற நிலையில், பாரியளவு மோசடிகளோ, முறைகேடுகளோ நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.  

இதைவிடப் பெரியளவில், பலநூறு பில்லியன் கணக்கான ரூபாய் மோசடிகள், முறைகேடுகள், ஊழல்கள் முன்னைய ஆட்சிக்காலத்தில் நிகழ்ந்திருந்தன. ஆயிரக்கணக்கான கோடிகளைச் சுருட்டி விட்டதாக முன்னைய அரசாங்கத்தின் மீது இப்போதைய அரசாங்கமே குற்றம்சாட்டியது.  

அந்த முறைகேடுகள் குறித்து இந்த அரசாங்கம் இன்னமும் கூட, சரியான விசாரணைகளை முன்னெடுக்கவோ, அதில் சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு எதிராக உரிய சட்டநடவடிக்கைகளை எடுக்கவோ இல்லை.  

ஏதோ அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சில நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டாலும் சின்ன மீன்கள்தான் சிக்கியுள்ளனவே தவிர, சுறாக்களும் திமிங்கிலங்களும் தப்பித்துக் கொண்டுதான் திரிகின்றன.  

இப்படிப்பட்ட நிலையில், வடக்கு மாகாணசபையில் பாரிய நிதி மோசடிகள் இடம்பெற்று விட்டதுபோன்ற, தோற்றப்பாட்டை ஏற்படுத்துவதற்கு அரசாங்கத்தில் உள்ள சிலர் முயற்சிக்கின்றனர்.  

மஹிந்த ராஜபக்ஷ ஆட்சிக்காலத்தில், வடக்கு மாகாணசபைக்கு இராணுவ ஆளுநரைக் கொண்டு, மஹிந்த ராஜபக்ஷ அரசாங்கம் கடிவாளம் போட்டு வைத்திருந்தது.  

இப்போது அந்த நிலைமையில் சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. எவ்வாறாயினும், வடக்கு மாகாணசபை முழுமையாகத் தனது அதிகாரங்களை இன்னமும் பெற்றிருக்கவில்லை. 13 ஆவது திருத்தச்சட்டத்தில் வழங்கப்பட்டுள்ள எல்லா அதிகாரங்களையும் வடக்கு உள்ளிட்ட மாகாணசபைகளால் இன்னமும் அனுபவிக்க முடியாத நிலையே உள்ளது.  

மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ள வடக்கு மாகாணசபை மீது, மத்திய அரசாங்கத்தின் தலையீட்டை ஏற்படுத்துகின்ற மற்றொரு முயற்சியாகத்தான், விசாரணை ஆணைக்குழு அமைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையைப் பார்க்க முடிகிறது.  

மாகாணசபை இந்த விவகாரத்தைக் கையாள்வதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்திருக்கின்றபோது, மத்திய அரசாங்கம் இந்த விடயத்தில் தலையீடு செய்ய முனையுமானால் அது மீண்டும் மத்திக்கும் மாகாணத்துக்கும் இடையிலான மோதலாக உருவெடுக்கும்.  

மாகாணசபை ஒன்று, மத்திய அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றோ, அதன் திட்டங்களை மட்டுமே நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்றோ அவசியம் இல்லை.  

மஹிந்த ராஜபக்ஷ அரசாங்கம், மத்தியின் திட்டங்களைச் செயற்படுத்தும், பின்பற்றும் சபையாகவே, மாகாணசபைகள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தது. அதற்காக வடக்கு மாகாணசபைக்குப் பல்வேறு நெருக்கடிகளும் கொடுக்கப்பட்டன.  

ஆனால், தற்போதைய அரசாங்கம் அத்தகைய நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிராது போனாலும், அரசாங்கத்தை அத்தகையதொரு நிலைப்பாட்டை எடுக்கத் தூண்டும் சக்திகள், அரசாங்கத்துக்குள்ளேயே இருக்கின்றன என்பதை மறந்து போகக்கூடாது. 

அத்தகைய சக்திகள்தான், கிடைத்துள்ள இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, வடக்கு மாகாணசபையை ஆட்டுவிப்பதற்கு முயற்சிக்கின்றன.  

அதேவேளை, வடக்கு மாகாணசபையின் அமைச்சர்களுக்கு எதிராகக் கூறப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டுகளும் அதற்கு எதிராக எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளும் கூடத் தமிழர்களின் அரசியலுக்கு ஒரு பாடமாக அமைய வேண்டும். 

அதிகாரப் பகர்வுக்கான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள தமிழர் தரப்பு, கிடைத்துள்ள அதிகாரங்களைத் தவறாகப் பயன்படுத்தினால் ஏற்படக்கூடிய ஆபத்துகளையும் விளைவுகளையும் இதன் மூலம் உணர முடிகிறது.  

மாகாண சபைகளின் நிர்வாகத்தில் மத்திய அரசாங்கம் தலையீடு செய்கின்ற நிலை ஏற்படுமானால், அது தொடர்ச்சியான சிக்கல்களுக்கே வழிவகுக்கும். அவ்வாறான நிலையை ஏற்படுத்துவதற்கு இடமளிக்காத வகையில், மாகாண நிர்வாகம் நடத்தப்பட வேண்டும்.  

வடக்கு மாகாணசபை பொறுப்புக்கூறலிலும், வெளிப்படைத்தன்மையிலும் முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறது என்று பெயரெடுத்து விட்டால் மாத்திரம் போதாது, இதுபோன்ற கறைகள் இனிமேலும் ஏற்படாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்து கொள்ளவேண்டும். அதுதான் முக்கியமானது.  

இதுபோன்ற, இன்னொரு சூழல் ஏற்பட்டு விடாதபடி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது தமிழ் மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதிகள் அனைவரதும் கடப்பாடு. ஒருசிலரின் அல்லது ஒருசில தவறுகள் ஒட்டுமொத்த இனத்தின் நலன்களுக்குமே ஆபத்தாக அமைந்து விடக்கூடாது. 

அவ்வாறான நிலை ஏற்படாதவாறு பார்த்துக் கொள்ள வேண்டிய பொறுப்பு அனைவருக்கும் இருக்கிறது. அது, அரசியல்வாதிகளுக்கானது மாத்திரமல்ல; வாக்காளர்களான மக்களுக்குமான பொறுப்புத்தான்.     

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/வடக்கின்-மீது-கைநீட்டும்-முயற்சி/91-198768

Categories: merge-rss