அரசியல்-அலசல்

காணாமல் ஆக்­கப்­ப­டுமா...? ‘காணாமல் போனோர்’ விவ­காரம்

7 hours 36 min ago
காணாமல் ஆக்­கப்­ப­டுமா...? ‘காணாமல் போனோர்’ விவ­காரம்
6-56634dcb12c8b5d14bbeb32832fa33676896f347.jpg

 

காணாமல் போனோரை தேடும் தமிழ் உற­வுகள் விரக்­தியின் விளிம்பில் நிற்­பதை நான் நேரில் பார்த்தேன். அவர்­களை பொறுத்­த­வரை தங்­க­ளுக்கு ஆறுதல் வார்த்­தைகள் கூறு­வ­தற்கு கூட எவரும் இல்­லாத நிலை. இதில் ஒரு உண்­மையை உணர வேண்டும். இலங்கை அர­சியல்வாதி­களின் சிங்­க­ளவர் உட்­பட எவ­ரு­டைய பிள்­ளையும் இவ்வாறு காணாமல் ஆக்­கப்­பட­வில்லை. அப்­படி நடந்­திருந்தால் அதன் வேத­னையை ஓர­ள­வா­வது புரிந்து இருப்­பார்கள். தமிழ் அர­சியல்வாதிகள் முக்­கி­ய­மாக எதிர்­க்கட்சித் தலை­வ­ராக இருக்கும் சம்­பந்தன் இந்த விடயம் தொடர்­பாக எவ்­வித கரி­ச­னை­யையும் காட்­ட­வில்லை என்­பது தெளி­வா­கின்­றது. தமிழ் அர­சியல்வாதி­களை நம்­பினோம், ஜனா­திப­தியை நம்­பினோம் எவரும் கரி­சனை காட்­ட­வில்லை என்­கின்ற அந்த மக்­களின் உணர்­வு­களை எவரும் புரிந்­த­தாக தெரி­ய­வில்லை. இலங்கை அரசில் தற்­போது இருக்கும் மூன்று முக்­கிய தலை­வர்கள் ஜனா­தி­பதி, பிர­தமர் மற்­றது எதிர்க்­கட்சி தலைவர். தமிழ்ச்­ச­மூ­கத்தின் தலைவர் என இருக்கும் எதிர்க்கட்சித் தலைவர், அவர் காணா­மல்­போனோர் விட­யத்தில் எத­னை­யா­வது செய்து இருக்­கி­றாரா? காணாமல் போனோர் உற­வுகள் கேட்கும் நியா­ய­மான கேள்வி.

ஜனா­தி­ப­தியுடன் தங்கள் பிள்­ளை­களை தாங்கள் பார்­த­்ததாகக் கூறும் உற­வு­களும் இராணு­வத்­திடம் தாங்­களாக ஒப்­ப­டைத்­த­தாகக் கூறும் தாய்­மாரும் தங்­க­ளுக்கு சர்­வ­தே­சம்தான் ஒரு பதில் சொல்­ல­வேண்டும் என்­கி­றார்கள். இது அவர்­களின் விரக்­தியின் வெளிப்­பாடு. சர்­வ­தேசம் பதில் சொல்­ல­வேண்­டிய பல நூறு வினாக்­க­ளுக்கு பதில் இல்லை. இவர்­களின் அவ­லத்தை முக­வரி அற்ற சர்­வ­தேசம் எவ்­வாறு அணுக முடியும்.

கடந்த ஜூலை ஐக்­கிய நாடுகள் சபை பொது செயலர், இலங்கை அரசு காணாமல் போனோர் காரி­யா­லயம் அமைக்­கப்­பட்­ட­தற்­காக தனது பாராட்­டு­களை இந்த அர­சுக்கு தெரி­வித்து இருந்தார். சர்­வ­தேச சமூ­கத்தின் நல்­லு­றவை சம்­பா­திக்க இலங்கை அரசு செய்­து­வரும் இழுத்­த­டிப்­புகள் என்­ப­தனை ஐக்­கிய நாடுகள் அறிந்­தி­ருந்தும் இலங்­கையின் பொறுப்பு கூறும்­வி­ட­யத்தில் இலங்கை அரசு மீது அழுத்­தங்­களை பிர­யோ­கிக்க முடி­யாத தனது ‘கையா­லா­காத போக்கை’ மீண்டும் ஒரு முறை வெளிக்­காட்­டி­யது.

பல­வந்­த­மாக காணாமல் ஆக்­கப்­பட்டோர் விவ­கா­ரத்தில் ஐக்­கிய பாது­காப்பு சபையின் தீர்­மா­னத்தின் பிர­காரம் யுத்­த­க்குற்­றங்­களை புரிந்த நாடு­க­ளுக்குள் யுத்­தத்தில் காணாமல் ஆக்­கப்­ப­ட்டதற்­கான விசா­ர­ணைகள் உட்­பட யுத்தக் குற்ற விசா­ர­ணை­களும் நடத்­தப்­பட்டு அதற்­கான பரி­கா­ரங்­களும் காணப்­பட்­டன. ஆனால்­, இ­லங்கை விட­யத்தில் அப்­ப­டி­யா­ன­தொரு முன்­னெ­டுப்பு அறவே இல்­லாது போனதால் இலங்கை அரசு தனது பொறுப்பில் இருந்து புத்­தி­சா­லித்­த­ன­மாக தப்­பிக்­கொள்­கி­றது.

அண்­மையில் நடந்த தேர்தல் பிர­சாரக் கூட்­ட­மொன்றில் ஜனா­தி­பதி, காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் இலங்கை சிறையில் எந்த இடத்­திலும் இல்லை என்­கிறார். நாட்டின் அதி உயர்ந்த அதி­கா­ரத்தில் உள்­ளவர் கூறும்­போது வேறு யாரி­டமும் காணாமல் போன­வர்கள் அடைக்­கப்­பட்டு இருக்­கி­றார்­களா என வின­வ­மு­டி­யாது. காணாமல் ஆக்­கப்­ப­ட­்ட­வர்கள், உயி­ரோடு இருந்தால் அவர்கள் இலங்­கையில் இல்லை. அல்­லது வெளி­நா­டு­களில் இருக்­கலாம். அவ்­வாறு இல்­லா­விடில் அவர்கள் இப்­போது உயி­ரோடு இல்லை. தங்கள் உற­வுகள் உயி­ரோடு இல்லை என்­பதை ஏற்­றுக்­கொள்ள உணர்­வுகள் இடம் கொடுக்­கா­வி­ட்­டாலும் அதுதான் உண்மை.

ஜனா­தி­பதி தேர்தல் பிர­சார மேடை­களில் காணாமல் போனோர் உயி­ரோடு இல்லை என்று சொல்­வதை தங்­களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடி­யாது என்றும், இரண்டு மூன்று தட­வைகள் ஜனா­தி­ப­தி­யு­ட­னான சந்­திப்பில் காணாமல் போனோரை தேடி தரு­வ­தாக உறுதி அளித்­த­தா­கவும் காணா­மல்­போனோர் உற­வி­னர்­களின் சார்பில் கூறப்­ப­டு­கின்­றது.

காணாமல் போனோரை கண்­டு­பி­டிக்க அரசின் மற்­று­மொரு வழி காணாமல் போனோ­ருக்­கான காரி­யா­லயம். ஜனா­தி­பதி கூறி­ய­தைத்தான் இந்த காரி­யா­ல­யமும் உறு­திப்­ப­டுத்­த­போ­கின்­றது. ஆனால் அது ஒவ்வொ­ரு­வ­ருக்கும் தனித்தனி­யாக கூறப்­போ­கின்­றது. இதில் எவ்­வித மாற்­றமும் கிடை­யாது. காரணம் அவ­ர்கள் உயி­ரோடு இல்லை என்­ப­துதான் ஏற்றுக்கொள்­ளவே முடி­யாத உண்­மை­யாக இருக்­கலாம்.

காணாமல் போனோர் காரி­யா­லயம் இந்த அர­சாங்­கத்தின் இந்த விவ­கா­ரத்தை கையாளும் பொறி­மு­றையைக் கொண்­ட­தாக நம்­பப்­படும் தற்­போ­தைய ஏற்­பாடு. இது எந்த அள­வுக்கு காணாமல் போனோர்­களின் உற­வு­களை அணுக போகின்­றது என்­பது ஒரு புற­மி­ருக்க, இந்த காரி­யா­லயம் அமைப்­பதில் அர­சாங்கம் காட்­டி­வ­ரு­கின்ற அச­மந்தப் போக்கு எந்த அள­வுக்கு மனித உயி­ர்களை அதுவும் சிறு­பான்மை தமி­ழர்­களின் உயிர்­க­ளையும் உணர்­வு­களையும் மதிக்­கி­றது என்­ப­தற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு.

கடந்த 2016 மே மாதம் அறி­மு­கப்­ப­டுத்­தப்­ப­ட்ட காணா­மல்­போனோர் காரி­யா­லயம் அமைக்கும் சட்டத்தில் 2017 ஜூலை மாதம் ஜனா­தி­பதி அங்­கீ­காரம் செய்து இது­ வரை காரி­யா­லயம் இயங்க ஆரம்­பிக்­க­வில்லை.

நடந்து முடிந்த பல மனித உரிமை மீறல் கள் அதன் குற்­றச்­சாட்­டுக்கள் யாவும் காலம் தாழ்த்­து­வதால் அவற்றை நீர்த்து போக செய்ய முடியும் என்ற போக்கில் இருக்கும் இலங்கை அரசு காணாமல் போனவர் விட­யத்­திலும் அவ்­வாறு நடந்து கொள்ள முயற்­சிக்­கின்­றது என்ற சந்­தேகம் எழுந்­துள்­ளது.

காணாமல் போனோர் காரி­யா­லயம் அமைப்­ப­திலும் அதன் செயற்­பா­டு­க­ளிலும் வெளிப்­படை தன்மை இருக்க வேண்டும் என அர­சாங்கம் நம்­பு­கி­றது. அதன் படி அந்த காரி­யா­ல­யத்­திற்­கு­ரிய அங்­கத்­த­வர்­களை பகி­ரங்க விண்­ணப்­பங்கள் கோரப்­பட்டு, தெரிவு செய்­யப்­பட்டு ஜனா­தி­ப­தி­யினால் நிய­ம­னங்­கள் வழங்­கப்­பட்ட­தாக தெரிய வரு­கின்றது. 90 வீத­மா­ன­வர்கள் சிறு­பான்மை தமி­ழர்கள் காணாமல் போன விவ­கா­ரத்தை கையா­ளப்­போகும் இந்த காரி­யா­ல­யத்தில் ஏழு பேர் கொண்ட அங்­க­த்தவர்­களில் இருவர் மாத்­தி­ரமே தமிழ் சமூ­கத்தை சேர்ந்­த­வர்கள் என்­பது இங்கு குறிப்­பிட வேண்டும்.

இந்த காரி­யா­லயம் செயற்­பட ஆரம்­பித்­த­பின்பு காணாமல் போனோரின் உற­வுகள் இந்த காரி­யா­லய அதி­கா­ரி­களை அணுகி, தங்கள் காணாமல் போன­வர்கள் பற்­றிய விப­ரத்தை திரும்­பவும் ஒரு முறை வெளிப்­ப­டுத்த வேண்டும். அவ்­வாறு வழங்­கப்­படும் தக­வல்­களின் அடிப்­ப­டையில் அதி­கா­ரிகள் காணாமல் போன­வரை தேடி கண்­டு­பி­டிக்க முனை­வார்கள் உதா­ர­ண­மாக, ஜனா­தி­ப­தி­யுடன் ஊடக புகைப்­ப­டத்தில் காணப்­பட்ட­தாகக் கூறும் உற­வினர் அந்த விப­ரங்­களை தெரி­யப்­ப­டுத்தி எங்கு உள்ளார் என்­பதை தேடு­வ­தற்­கு­ரிய ஒரு வாய்ப்பை இந்தக் காரி­யா­லயம் வழங்கும் என கூறப்­பட்­டுள்­ளது. ஆனால், ஜனா­தி­ப­தி­யினால் கண்டுபிடிக்க முடி­யாத ஒரு­வரை இந்த அதி­கா­ரிகள் கண்டுபிடிக்க முடி­யுமா என்ற காணாமல் போன உற­வு­களின் சந்­தேகம் நியாய­மா­ன­தாக இருக்கக்கூடும்.

காணாமல் போனோரின் உற­வி­னர்கள் நடத்தும் போரா­ட்டம் இனி­மேலும் அர்த்­த­முள்­ளதா என்­பதை அந்த உற­வுகள் சற்று சிந்­திக்க வேண்டும். காணாமல் போனோர் உற­வுகள் நடத்தும் போராட்டம் ஒரு வரு­டத்தை எட்­டு­கி­றது.

காணாமல் போனோர் உயி­ரோடு இல்லை என்ற இறுதி முடி­வைத்தான் இந்த காரி­யா­லயம் கூற­மு­டி­யுமே தவிர, இலங்கை முழு­வதும் சல்­லடை போட்­டு ­தேடும் பணியை இந்த காரி­யா­லயம் செய்­யப்­போ­வது இல்லை. இராணு­வத்­திடம் தங்கள் உற­வு­களை ஒப்­ப­டைத்­த­தாக கூறும் இவர்கள் எங்கு எவ்­வாறு தேடப் போகி­றார்கள். இராணுவ முகாம்­க­ளுக்குள் இருக்கும் மனித புதைகுழி­களை தோண்டி எடுக்கும் அதி­காரம் இந்தக் காரி­யா­ல­யத்­திற்கு இல்லை. இந்தக் காரி­யா­லயம் செயற்­பட ஆரம்­பித்த பின்பு காணாமல் போன உற­வுகள் உயி­ரோடு இல்லை என்று கூறு­வதை கேட்கும்வரை இந்த போராட்­டங்­களை தொடர வேண்­டுமா அல்­லது உயி­ரோடு இல்லை என்­பதை ஏற்­றுக்­கொண்டு அடுத்த கட்­ட­மாக இந்த காரி­யா­ல­யத்தை விரை­வில் செயற்­பட செய்து அதனால் கிடைக்கக்கூடிய நன்­மை­களை பெற முயற்­சிப்­பது பல­னுள்­ளதா என்­பதை சிந்­திக்க வேண்­டிய நிலையில் காணாமல் போனோரின் உற­வுகள் இருக்­கின்­றார்கள். இது இலங்­கையில் இப்­போது உள்ள யதார்த்த நிலைமை என்­பதை விட வேறு எதுவும் இல்லை.

இலங்­கையின் தற்­போ­தைய நீதி சேவை ஒப்­பி­ட்ட அளவு நம்­பிக்­கை­யா­னதும் சுயா­தீ­ன­மா­கவும் இருக்­கி­றது என்­பது அனை­வ­ராலும் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­ப­டு­கின்­றது. காணாமல் போனோர் விவ­கா­ரத்தில் நீதி மன்­று­களை நாடு­வது தொடர்­பாக இலங்­கையில் உள்ள மனித உரிமை தொடர்பான வழக்­கு­களை கையாளும் சட்­ட­வா­ளர்­களின் உத­வி­களை நாடு­வது பற்­றியும் காணாமல் போனோர் உற­வுகள் முயற்­சிக்­கலாம். இராணு­வத்­திடம் கூட்­ட­மாக சர­ண­டையும் போது அல்­லது தங்கள் உற­வு­களை ஒப்­ப­டைக்கும் போதும் சரி­யான ஆதா­ரங்­களை வைத்­தி­ருப்­பார்கள் என முடி­யாது. ஆனால் ஒரு குறிப்­பி­ட்ட இராணுவ சிப்­பா­யிடம் அல்­லது படையை சேர்ந்­த­வ­ரிடம் ஒரு­வரை ஒப்­ப­டைத்த­தற்கு உரிய ஆதா­ரங்கள், அதா­வது திகதி, நேரம், இடம், படை­யி­னரின் பிரிவு அல்­லது முகாம்­பற்­றிய விப­ரங்கள் இருக்­கு­மானால் ஆட்கொணர்வு மனு ஒன்றை நீதிமன்றில் தாக்கல் செய்­வது பொருத்­த­மாக இருக்கும். ஆனால் இல­கு­வாக இங்கு எழு­து­வது போல் செயற்­பாட்டில் இல­கு­வாக இருக்­காது. இருந்­தாலும் நீதிமன்றை நாடும் உரிமை எவ­ருக்கும் உண்டு.

தற்­போது நடந்து முடிந்­துள்ள உள்­ளூ­ராட்சி தேர்­தல்­க­ளில் ­மற்­றைய கட்­சி­களை விட அதிக வாக்­கு­களை பெற்­றுள்ள ஐக்கிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர்களில் ஒருவரான பசில் ராஜபக் ஷ, காணாமல் போனோர் தொடர்பாக ஊடகம் ஒன்றுக்கு தனது கருத்தை தெரிவித்து இருந்தார். முன்னைய ஆட்சியினால் நியமிக்கப்பட்ட பரணகம ஆணைக்குழுவின் விசாரணையை தற்போதைய மைத்திரி அரசு கவனத்தில் கொள்ளவில்லை என்றும், காணாமல் போனோர் காரியாலயம் அமைத்ததில் தங்களுக்கு உடன்பாடு இல்லை என்றும் கூறியுள்ளார். மக்கள் எதிர்பார்ப்பது போல் அடுத்த இரண்டு வருடங்களின் பின் ராஜபக் ஷ அரசு பதவிக்கு வந்தால் இந்த காணாமல் போனோர் காரியாலயத்திற்கு என்ன நடக்கும் என்பது கேள்விக்குறி. எமக்கு புரிய முடியாத விடயம், அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் இந்த காரியாலயம் அமைக்கப்பட்டு செயல்படுமா அல்லது இலங்கையில் நடந்தேறிய மனித உரிமை மீறல்களை காலத்தை இழுத்தடித்து நீர்த்துப்போக செய்வது போல் காணாமல் போனவர் விவகாரமும் காணாமல் ஆக்கப் படுமா என்பதற்கு காலம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும். 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2018-02-23#page-4

Categories: merge-rss

யார் ஆட்சி அமைத்தாலும் வரப்போவது நல்ல காலமல்ல

16 hours 14 min ago
யார் ஆட்சி அமைத்தாலும் வரப்போவது நல்ல காலமல்ல
 

கடந்த 10 ஆம் திகதி, முதன் முறையாக (ஓரு சபையைத் தவிர) நாடளாவிய ரீதியில் 340 சபைகளுக்கு, நடைபெற்ற உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் முடிவுகளை அடுத்து, நாட்டில் பெரும் அரசியல் நெருக்கடி நிலவி வருகிறது. பல்வேறுபட்ட குழுக்கள் புதிய கூட்டணிகளை அமைத்து, புதிய அரசாங்கமொன்றை அமைக்க முயற்சி செய்வதாகக் கடந்த சில நாட்களில் வெளிவந்த செய்திகள் கூறின.   

ஒரு புறம் ‘நல்லாட்சி’ அரசாங்கம் தொடரும் என, குறிப்பாக ஐக்கிய தேசிய கட்சிக்காரர்களில் சிலர் கூறினர். மற்றும் சிலர், ஐ.தே.க தனியாக ஆட்சி அமைக்கப் போகிறது எனக் கூறினர்.  

 ஜனாதிபதி மைத்திரிபால சிறிசேனவின் தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சியும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர கூட்டணியும் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் தலைமையிலான ஒன்றிணைந்த எதிரணியும் ஒன்று சேர்ந்து ஆட்சி அமைக்கப் போவதாகவும் செய்திகள் பரவின.   

மைத்திரியின் தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி மற்றும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்டணி, சிறுபான்மை அரசாங்கமொன்றை அமைக்க, அமைச்சுப் பொறுப்பு எதையும் ஏற்காது, மஹிந்த அணி உதவி செய்வதாக உடன்பாடு காணப்பட்டுள்ளதாக மற்றொரு செய்தி கூறியது. அந்த அரசாங்கத்தின் பிரதமராகப் போக்குவரத்து அமைச்சர் நிமல் சிறிபால டி சில்வா நியமிக்கப்படப் போகிறார் எனவும் கூறப்பட்டது.   

அதேவேளை, பிரதமர் பதவியிலிருந்து விலகுமாறு ஜனாதிபதி மைத்திரி, ரணில் விக்கிரமசிங்கவைக் கேட்டுக் கொண்டதாகச் சிலர் கூறுகின்றனர். பிரதமர் ரணிலைப் பதவி நீக்கம் செய்வதற்காகச் சட்டத்தில் இடம் இருக்கிறதா என ஜனாதிபதி சட்டமா அதிபரின் கருத்தைக் கேட்டதாகவும் செய்திகள் அடிபட்டன.   

அத்தோடு, ஜனாதிபதி, பிரதமரை பதவி நீக்கம் செய்ய முடியுமா, முடியாதா என்று பலர் அவரவரது அரசியல் அபிலாஷைகளுக்கு ஏற்ப, அரசியல் விமர்சனங்களை வெளியிட்டார்கள்.   

சில ஊடக நிறுவனங்கள் உட்பட, ரணில் விரோதிகளின் சட்ட விளக்கங்களின் படி, ஜனாதிபதி, பிரதமரைப் பதவி நீக்கம் செய்ய முடியும். ஆனால், ரணில் ஆதரவாளர்கள், 19 ஆவது அரசமைப்புத் திருத்தத்தைச் சுட்டிக் காட்டி, பிரதமரை எவ்வகையிலும் பதவி நீக்கம் செய்ய, ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம் இல்லை எனக் கூறினர்.   

தேர்தல் முடிவுகள் வெளியானவுடன், அரசாங்கம் இராஜினாமாச் செய்ய வேண்டும் என மஹிந்த ஆதரவாளர்கள் கூச்சலிட்டனர். 2015 ஆம் ஆண்டு, அரசாங்கத்துக்கு மக்கள் வழங்கிய ஆணையை, அரசாங்கம் இந்தத் தேர்தல் முடிவுகளோடு இழந்துவிட்டதாக அவர்கள் வாதிட்டனர்.   

ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், அரசாங்கத்தில் உள்ள இரு பிரதான கட்சிகள், அதாவது, ஐக்கிய தேசிய கட்சி மற்றும் ஸ்ரீ ல.சு.க ஆகிய இரண்டு கட்சிகளும் மஹிந்த தலைமையிலான ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுனவை விட, அதிகப்படியான வாக்குகளை பெற்றுள்ளமையாகும்.   

ஐ.தே.க இந்தத் தேர்தலில் பாரிய பின்னடைவை அடைந்துள்ளமை உண்மை தான். ஆனால், அரசாங்கம் என்பது ஐ.தே.க அல்ல. கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்த போதிலும், ஐ.தே.க மற்றும் ஸ்ரீ ல.சு.க ஆகிய இரண்டுமே இன்னமும் அரசாங்கமாகக் கருதப்படுகின்றன.   

இந்த இரண்டு கட்சிகளும் இந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்களின் போது, 50 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்றுள்ளன. பொதுஜன பெரமுன 49 இலட்சம் வாக்குகளையே பெற்றுள்ளது. அவ்வாறு இருக்க, பொதுஜன பெரமுன அரசாங்கம் பதவி விலக வேண்டும் எனக் கூறுவது அபத்தமாகும். அதை அவர்கள் உணர்ந்ததனாலோ என்னவோ, இப்போது அரசாங்கம் இராஜினாமாச் செய்ய வேண்டும் என்ற கோஷம் கேட்பதில்லை.  

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் நடைபெற்ற புதிய தேர்தல் முறையின் காரணமாகவே, பொதுஜன பெரமுனவை விட வாக்குகளைப் பெற்ற அரசாங்கத்தின் கட்சிகள் படுதோல்வியடைந்தவை போலவும் பொதுஜன பெரமுன மகத்தான வெற்றியைப் பெற்ற கட்சியைப் போலவும் காட்சியளிக்கின்றன.   

ஏனெனில், இறுதியில் விகிதாசார முறையில், உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் ஆசனங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பதைப் பற்றித்தான், புதிய தேர்தல் முறையை வகுத்தவர்கள் சிந்தித்து இருக்கிறார்களேயல்லாமல், சபைகளும் விகிதாசாரப்படி கட்சிகளிடையே பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் என அவர்கள் நினைக்கவில்லை.   

அவ்வாறு நினைத்து இருந்தாலும், சகல பிரச்சினைகளையும் தீர்க்கும் வகையிலான தேர்தல் முறையொன்றை வகுப்பதானது முடியாத விடயமாகும்.   

அவ்வாறான குறையே இல்லாத தேர்தல் முறையொன்று உலகில் இல்லை. இருந்த போதிலும், இம்முறை தேர்தல் முறையில் காணப்படும் குளறுபடிகள் சாதாரணமானவையல்ல.   

முதலாவதாக கட்சிகள் பெற்ற வாக்குகளுக்கும் சபைகளுக்கும் இடையே விகிதாசார ரீதியில் காணப்படும் வேறுபாடு, தேர்தல் முடிவுகளைத் தலைகீழாக மாற்றிக் காட்டுகிறது. 49 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்ற பொதுஜன பெரமுன, 239 சபைகளின் கட்டுப்பாட்டை பெறும்போது, 36 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்ற ஐ.தே.க வெறும் 41 சபைகளையே பெற்றுள்ளது.   

விகிதாசாரப்படி, ஐ.தே.க சுமார் 175 சபைகளை பெற்றிருக்க வேண்டும். 15 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்ற, ஸ்ரீ ல.சு.க மற்றும் ஐ.ம.சு.மு 70 சபைகளைப் பெற வேண்டும். ஆனால், 10 சபைகளையே அவ்விரண்டு கட்சிகளும் பெற்றுள்ளன.  

இவ்வளவு சபைகள், நாட்டில் இல்லையே எனச் சிலர் கேட்கலாம். உண்மைதான். ஆனால், விகிதாசாரத் தேர்தல் முறையென்றால், அவ்வாறு விகிதாசாரப்படி சபைகள் பிரிந்து செல்ல வேண்டும் என ஒருவர் எதிர்ப்பார்ப்பது நியாயமே.  

ஆனால், கட்சிகள் பெற்ற மொத்த வாக்குகளின் விகிதாசாரப்படி, அக்கட்சிகள் பெற்ற ஆசனங்கள் அமைந்துள்ளன. உதாரணமாக, இந்தத் தேர்தல்களில் வெற்றியீட்டிய கட்சியாகக் கருதப்படும் பொதுஜன பெரமுனவைவிடக் கூடுதலாக, அரசாங்கத்தில் உள்ள இரு பிரதான கட்சிகளும் ஆசனங்களைப் பெற்றுள்ளன.   

அதாவது, பொதுஜன பெரமுன 3,369 ஆசனங்களைப் பெற்றுள்ளது. அரசாங்கத்திலுள்ள ஐ.தே.கவும் ஸ்ரீ ல.சு.க மற்றும் ஐ.ம.சு.மு ஆகிய கட்சிகள் மொத்தமாக 3,417 ஆசனங்களைப் பெற்றுள்ளன. ஆனால், ஒவ்வொரு கட்சியும் பெற்ற சபைகளின் எண்ணிக்கையே பொது மக்களின் பார்வையில் வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது. அதனாலேயே தற்போது அரசாங்கம் பெரும் நெருக்கடியை எதிர்நோக்கியிருக்கிறது.  

பொதுஜன பெரமுனவை விட வாக்குகளையும் ஆசனங்களையும் அரசாங்கத்திலுள்ள கட்சிகள் பெற்ற போதிலும், ஐ.தே.க அடைந்துள்ள பின்னடைவை மூடி மறைக்க முடியாது. அக்கட்சி, கடந்த பொதுத் தேர்தலின் போது, 50 இலட்சம் வாக்குகளைப் பெற்றது. ஆனால், இம்முறை அது 36 இலட்சமாகக் குறைந்துள்ளது.   

பொதுத் தேர்தலின் போது, மஹிந்தவின் ஆட்களோடு இணைந்து போட்டியிட்ட மைத்திரியின் ஆட்கள், இம்முறை தனியாகப் போட்டியிட்டுப் பெற்ற 15 இலட்சம் வாக்குகளாலேயே ஆளும் கட்சியின் மானம் காப்பாற்றப்பட்டது.  

பெண் உறுப்பினர்கள் பற்றிய சட்டமும் இம்முறை பெரும் நெருக்கடியைத் தோற்றுவித்துள்ளது. அதற்குக் காரணம், சட்டத்தின்படி கட்சிகள், பெண் வேட்பாளர்களைப் போட்டியில் நிறுத்திய போதிலும், வாக்காளர்கள் அவர்களைத் தெரிவு செய்வதில், அவ்வளவு ஆர்வம் காட்டாமையாகும். இதன் காரணமாகப் பல உள்ளூராட்சி சபைகளுக்குப் போட்டியிட்டு வெற்றியீட்டிய கட்சிகள் சார்பாக அனேகமாக ஆண்களே தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர்.   

ஆனால், ஒவ்வொரு சபையிலும் பெண்கள் 25 சதவீதத்தினர் இருக்க வேண்டும் என்பது சட்டம். பல சபைகளில் வெற்றி பெற்ற கட்சிகள், வட்டாரங்கள் வாரியாகவே தமக்கு விகிதாசாரப்படி கிடைக்க வேண்டிய ஆசனங்களைப் பெற்றுள்ளன.   

எனவே, 25 சதவீதப் பெண் பிரதிநிதித்துவத்துக்காக, அக்கட்சிகளின் இரண்டாம் பட்டியலில் இருந்து உறுப்பினர்களை நியமிக்க முடியாது. இதன் காரணமாகத் தோல்வியடைந்த கட்சிகளே, 25 சதவீதம் நிறைவேறும் வரை, பெண் உறுப்பினர்களை நியமிக்க வேண்டியுள்ளது.   

ஒரு சபையில், வட்டாரங்களுக்கான தேர்தலில், தோல்வியடைந்த ஒரு கட்சிக்கு, இரண்டாவது பட்டியல் மூலமாக, ஏழு ஆசனங்கள் கிடைத்த போதிலும், அந்த அத்தனை ஆசனங்களுக்கும் பெண்களையே நியமிக்க வேண்டியுள்ளது என்றும் தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் தவிசாளர் மஹிந்த தேசப்பிரிய தெரிவித்திருந்தார். இது நியாயம் இல்லை என்றும், எனவே தேர்தல் முறை திருத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் மேலும் கூறியிருந்தார்.  

அதேவேளை, அவ்வாறு இரண்டாவது பட்டியல் மூலம் நியமிக்கப்படும் பெண்கள் யார் என்பதைக் கட்சித் தலைவர்களும் அந்தந்தச் சபைகளுக்குக் கட்சிகளின் சார்பில் போட்டியிட்ட குழுக்களின் தலைவர்களுமே முடிவு செய்வர்.   

இது பல ஊழல்களுக்கு மட்டுமல்லாது பல கலாசார சீர்கேடுகளுக்கும் காரணமாகலாம். எனவே, தேசப்பிரிய கூறுவதைப் போல், சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், அவ்வாறு சட்டம் திருத்தப்பட்டாலும் அது எதிர்காலத் தேர்தலுக்குத்தான் பொருந்தும். ஏற்கெனவே நடைபெற்ற தேர்தலுக்குப் பொருந்தாது.  

எவ்வாறாயினும், இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள், நாட்டில் பெரும் அரசியல் நெருக்கடியைத் தோற்றுவித்துள்ளதே இப்போது நாடு எதிர்நோக்கியிருக்கும் பெரும் பிரச்சினையாகும்.   

ஜனாதிபதி, ஐ.தே.கவுடன் தொடர்ந்தும் அரசாங்கத்தை நடத்திச் செல்ல விரும்புவதாக இருந்தால், எவரும் புதிய பிரதமர்களைத் தேடவோ, ஐ.தே.க தனியாக ஆட்சி நடத்துவதாகக் கூறவோ தேவையில்லை.  

 ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் பழையபடி ஆட்சியை நடத்திச் செல்லலாம். ஆனால், ஜனாதிபதி அதை, ஆரம்பத்தில் விரும்பவில்லை என்றே கூறப்படுகிறது.   

கடந்த காலங்களில், ஐ.தே.க ஜனாதிபதியைப் புறக்கணித்துப் பல முடிவுகளை எடுத்திருந்தது. அதுவே, ஜனாதிபதி தம்மைப் பதவியில் அமர்த்திய, ஐ.தே.கவை வெறுக்கக் காரணமாகும் எனக் கூறப்படுகிறது.   

இது, ஐ.தே.க இதற்கு முன்னர், சந்திரிகா குமாரதுங்க ஜனாதிபதியாகப் பதவிவகித்த காலத்திலும் நடந்து கொண்ட முறையாகும். அக்காலத்தில் புலிகளுடனான போர் நிறுத்த உடன்பாட்டையும் அரசமைப்பின் பிரகாரம் பாதுகாப்புக்குப் பொறுப்பான ஜனாதிபதியைப் புறக்கணித்தே செய்து கொள்ளப்பட்டது.   

அக்காலத்திலும், ஜனாதிபதி புறக்கணிக்கப்பட்டு, ரவி கருணாநாயக்க போன்ற சில ஐ.தே.க தலைவர்கள் ஒருவித மமதையுடனேயே செயற்பட்டனர். அன்று, சந்திரிகா, ஐ.தே.க அரசாங்கத்தை அதன் பதவிக் காலம் முடிவடையும் முன் கலைக்க, அதுவே காரணமாக அமைந்தது.  

அண்மையிலும் ஓரினச் சேர்க்கைக்கு இடமளிக்கும் சட்டம் ஒன்றைக் கொண்டு வர முயற்சித்தமை, மனித உரிமைப் பிரச்சினைகளை விசாரிக்கச் சர்வதேச நீதிபதிகளை அழைப்பதென சர்வதேச சமூகத்துக்கு வாக்குறுதி அளித்தமை போன்ற பல விடயங்களுக்கு ஜனாதிபதி தமது அதிருப்தியைத் தெரிவித்து இருந்தார்.  

 பிரித்தானியாவில் இலங்கைத் தூதரகத்தில் கடமையாற்றும் பாதுகாப்பு அதிகாரி, அங்கு புலிகளுக்கு ஆதரவாக நடத்திய ஆர்ப்பாட்டம் ஒன்றின் போது, கழுத்தை அறுப்பதைப் போல், சைகை காட்டியதற்காக, வெளிநாட்டு அமைச்சு அவரது சேவையை இடைநிறுத்தியது.   

ஆனால், அவர் பாதுகாப்பு அமைச்சரான ஜனாதிபதியின் கீழ் செயற்படும் அதிகாரியாக இருந்தும், ஜனாதிபதி அந்த விடயத்தின் போது புறக்கணிக்கப்பட்டதாகக் குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது.  

ஜனாதிபதிக்கும் பிரதமருக்கும் இடையிலான இந்த முறுகல் நிலை, முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு இரட்டிப்பு வெற்றியாக அமைந்துள்ளது. கடந்த திங்கட்கிழமை வரை, மைத்திரி ஆதரவாளர்கள் மஹிந்தவின் ஆதரவுடன் ஆட்சி அமைக்க முடியுமா என்றும் ஆராய்ந்து வந்தார்கள்.   

இந்த விடயத்தில், மஹிந்த ஆதரவாளர்கள் அரசாங்கத்தில் அமைச்சுப் பொறுப்புகளை ஏற்பதில்லை என்றும் அவர்கள் அரசாங்கத்துக்கு வெளியில் இருந்தே ஆதரவளிக்கத் தயாராக இருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.  

அவர்கள் அமைச்சுப் பொறுப்புகளை ஏற்றாலும் ஏற்காவிட்டாலும் அவர்களது ஆதரவுடன் அரசாங்கம் அமைக்கப்பட்டு இருந்தால், அவர்களின் சொல்படியே மைத்திரி நடந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.   

மைத்திரியைப் பொறுத்தவரை, அது இப்போதைய நிலைக்கு சமமான நிலைமையையே தோற்றுவிக்கும். அப்போது, ஏற்கெனவே ஆரம்பிக்கப்பட்ட அரசமைப்புச் சீரத்திருத்தப் பணிகள் நின்றுவிடும். ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளும் அந்த விடயத்தில் ஏற்கெனவே தாக்கல் செய்யப்பட்ட வழக்குகளும் அத்தோடு முடிவுக்கு வந்துவிடும்.  

தற்போதைய நிலையில், ஐ.தே.கவுடனேயே ஆட்சி அமைக்க ஜனாதிபதி விரும்பினாலும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்த் தோல்வியால் கலக்கமடைந்திருக்கும் ஐ.தே.கவும் நல்லிணக்கம், அரசமைப்பு மாற்றம் போன்றவற்றைக் கைவிட்டு, சிங்கள பௌத்த தீவிரவாதிகளைத் திருப்திப்படுத்த முயற்சிக்கலாம்.  

எனவே இன்றைய நிலையில், யார் ஆட்சி அமைத்தாலும் நாட்டுக்கு, குறிப்பாக சிறுபான்மை மக்களுக்குத் தோல்வியே கிடைக்கப் போகிறது என்றும் ஊகிக்கலாம்.  

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/யார்-ஆட்சி-அமைத்தாலும்-வரப்போவது-நல்ல-காலமல்ல/91-211809

Categories: merge-rss

மொட்டில் தமிழீழமும் நச்சு அரசியலும்

18 hours 39 min ago
மொட்டில் தமிழீழமும் நச்சு அரசியலும்
 
 

இலங்கையின் முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ மீது, தற்போதைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரா. சம்பந்தன், நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைத்த விமர்சனங்கள், மிக முக்கியமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன. வடக்கிலும் கிழக்கிலும் தமிழீழம் மலரப் போகிறது என, மஹிந்த ராஜபக்‌ஷவும் அவரது பிரிவினரும், தேர்தல் பிரசாரக் காலத்தில் முன்வைத்த பிரசாரங்களுக்கான பதிலடியாகவே, எதிர்க்கட்சித் தலைவரின் பதிலடி அமைந்திருந்தது.  

இலங்கையின் மூத்த அரசியல்வாதி என்ற அடிப்படையில், இரா. சம்பந்தனுக்குக் காணப்படும் அனுபவமாக இருக்கலாம், இரா. சம்பந்தன் மீது மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ கொண்டிருக்கின்ற தனிப்பட்ட மரியாதையாக இருக்கலாம் (இரா. சம்பந்தனின் பிறந்தநாளுக்கு, மஹிந்தவும் அவரது புதல்வர் நாமல் ராஜபக்‌ஷவும் வாழ்த்தியிருந்தனர்), இல்லாவிடில் பொறுத்தது போதும் என்ற உணர்வாக இருந்திருக்கலாம், தமிழீழம் தொடர்பாக இரா. சம்பந்தன் தெரிவித்த கருத்துகளில், நியாயமான கோபம் காணப்பட்டது.  

பிரிக்கப்படாத, ஒரே நாட்டுக்குள்ளேயே, அரசியல் தீர்வொன்றைத் தாம் கோருவதை உறுதிப்படுத்திய அவர், “நீங்கள் இப்படியே நடந்துகொண்டிருந்தால், தமிழீழம் மலரும்: அது எங்களின் தரப்பிலிருந்து மலராது, உங்களின் தாமரை மொட்டிலிருந்து தான் மலரும்” என்று, வார்த்தைகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பயன்படுத்திய விதம், தெற்கிலும் மிகச் சிறப்பான வரவேற்பைப் பெற்றிருந்தது.  

எதிர்க்கட்சித் தலைவரின் இந்த எச்சரிக்கை அல்லது விமர்சனத்தால் மாத்திரம், எதுவும் உடனடியாக மாறிவிடப் போவதில்லை என்பதை நாமனைவரும் அறிவோம். ஏனென்றால், அரசியல் நிலைப்பாட்டின் இரு முனைகளிலும் காணப்படும் கடும்போக்குவாதிகள், தமிழீழம் பற்றிய கலந்துரையாடல்களை விரும்புகிறார்கள் என்பதை, நாமனைவரும் அறிவோம்.  

அதற்கான உதாரணமாக, எதிர்க்கட்சித் தலைவரின் இக்கருத்தை, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் உத்தியோகபூர்வ டுவிட்டர் கணக்குப் பகிர்ந்திருந்தது. வழக்கத்தைப் போன்றே, முற்போக்குவாதிகளால் அது அதிகமாகப் பகிரப்பட்டது. ஆனால், அதற்கு அளிக்கப்பட்ட பதில்களில் பெரும்பாலானவை, கடும்போக்குவாதிகள் எவ்வாறு செயற்படுகிறார்கள் என்பதைக் காட்டியது.  

அவரின் கருத்தைப் புரிந்துகொள்ளாத ஒருவர், “பிந்திய கருத்துத் தான், ஆனால் இக்கருத்தை வரவேற்கிறேன். தமிழீழம் தான் ஒரே தீர்வு” என்கிறார். இன்னொருவர், “தமிழீழம் மலரும் போது, எமது தமிழ் இனத்துக்குத் துரோகம் செய்தமைக்காக, சம்பந்தன் மீது தேசத்துரோக வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்படும்” என்கிறார்.  

இவர்கள் ஒருபக்கமாக இருக்க, “ஏற்கெனவே தமிழீழம் கேட்ட பிரபாகரன் இறந்துவிட்டார்” என்ற கருத்துப்பட, பல்வேறு அளவிலான கெட்ட வார்த்தைகளோடு, பெரும்பான்மையினத் தரப்பிலிருந்து பல கருத்துகள் வழங்கப்பட்டிருந்தன. இரா. சம்பந்தன் தெரிவித்த கருத்து, “தமிழீழத்தை உருவாக்கப் போகிறோம்” என்ற அடிப்படையில் இருந்திருக்கவில்லை. பிரிக்கப்படாத நாட்டுக்குள் தான் தீர்வை விரும்புகிறோம் என்பதை, அவர் உறுதிபடத் தெரிவித்திருந்தார். ஆனால், இரண்டு தரப்புகளுமே அக்கருத்தை, தங்களுக்கேற்றவாறு பயன்படுத்திக் கொண்டன.  

இதுதான், இலங்கையில் தற்போது காணப்படுகின்ற நிலைமை. அரசியல் அரங்கின் இரு முனைகளிலும் காணப்படுகின்ற கடும்போக்குவாதிகள், மற்றைய முனையிலிருக்கும் கடும்போக்குவாதிகளின் எழுச்சியை, தமக்குச் சாதகமான ஒன்றாக, தமது அரசியலுக்குச் சார்பான ஒன்றாகப் பார்க்கிறார்கள்.  

தெற்கில், மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ தரப்பு, மக்களுக்குக் காணப்படுகின்ற நம்பிக்கையீனங்களையும் சந்தேகங்களையும் அச்சத்தையும் எவ்வாறு பயன்படுத்தி, தமது அரசியலை எவ்வாறு முன்னெடுக்கிறதோ, அதேபோன்ற நடவடிக்கையைத் தான், வடக்கில், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் அதன் ஆதரவாளர்களும் செய்து வருகின்றனர். இரு தரப்பினரும் ஒரே அளவில் கடும்போக்காளர்களாக இருக்கின்றனரா என்று கேட்டால், இல்லை. ஆனால், இரு தரப்பினராலும் ஆபத்து இருக்கிறதா என்றால், ஆம், நிச்சயமாக.  

‘தமிழ்மிரர்’ பத்திரிகையில், கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை வெளியான அரசியல் கட்டுரையொன்றில், அரசியல் ஆய்வாளரான அகிலன் கதிர்காமர், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் அரசியலை, “நச்சு” என்று வர்ணித்திருந்தார். “தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, துடிப்பான இளைய அங்கத்தவர்களைச் சேர்த்துள்ளது.

அவர்கள், நச்சான தமிழ்த் தேசியவாத அரசியலுடன், இயங்கவிடப்பட்டிருக்கின்றனர்” என்பது, அவர் பயன்படுத்திய அதே வார்த்தைகள். அக்கட்டுரையை வாசித்த பின்னர், மக்களின் பிரதிநிதிகளாக இருக்கின்ற, அதுவும் அண்மைக்காலத்தில் தனது ஆதரவுத் தளத்தை அதிகரித்திருக்கின்ற ஒரு கட்சியின் அரசியலை, “நச்சு” என வர்ணிப்பது சரியானது தானா என்ற கேள்வி, இப்பத்தியாளருக்கு ஏற்பட்டது. ஆனால், தொடர்ந்து சிந்தித்ததிலும், அக்கட்சியின் தொடர்ச்சியான நடவடிக்கைகளைப் பார்க்கும் போதிலும், “நச்சு” என்பதைத் தவிர, பொருத்தமான வேறு வார்த்தைகள் இல்லை என்ற முடிவுக்குத் தான் வர முடியும்.  

உதாரணமாக, ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையில், இலங்கை தொடர்பாக நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தை அமுல்படுத்துவதற்கு, கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் இலங்கை தவறிவிட்டது எனக் குற்றஞ்சாட்டியும், அதன் காரணமாக இலங்கை விடயத்தை ஐ.நா பாதுகாப்புச் சபையிலோ அல்லது சர்வதேசத் தீர்ப்பாயமொன்றிலோ கொண்டுசெல்ல வேண்டுமெனவும் வலியுறுத்தி, மார்ச்சில் இடம்பெறவுள்ள ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை அமர்வுக்கு முன்பாக, வடக்கிலும் கிழக்கிலும் கையெழுத்து வேட்டையை நடத்த, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது என அறிவிக்கப்படுகிறது.  

இத்திட்டம், ஆரம்பத்திலிருந்தே பல கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கிறது. ஏனென்றால், இத்தீர்மானத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்துவதில் இலங்கை தவறிவிட்டது என்பது, சர்வதேச ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மையாக இருந்தாலும், கடந்தாண்டு மார்ச்சில் தான், இலங்கைக்கு 2 ஆண்டுகளுக்கான காலநீடிப்பு வழங்கப்பட்டது. ஆகவே, 2019ஆம் ஆண்டு மார்ச் வரை, இலங்கை பாதுகாப்பாகவே இருக்கிறது. இருக்கின்ற ஓராண்டுக்குள், எவ்வளவு முடியுமோ, அவ்வளவுக்கு அழுத்தங்களை வழங்குவது தான், தேவையானதாக இருக்கிறது.  

ஆகவே, நடக்கப் போகாத ஒன்றைச் செய்வதாக வாக்குறுதியளித்து, மக்களிடம் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி, அது தோல்வியடைந்த பின்னர், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புத் தான் (அல்லது, அவர்களது பிரதான இலக்காக மாறியிருக்கின்ற சுமந்திரன் தான்) அதைத் தடுத்துவிட்டது என்று, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி பிரசாரத்தை மேற்கொள்வதற்கான முயற்சியென்றே கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக, மாகாண சபைத் தேர்தல்கள், இவ்வாண்டு இடம்பெறலாம் என்ற நிலையில், தேர்தல் பிரசாரத்துக்கான யுத்தியாக, இது அமையக்கூடும்.  மறுபக்கமாக, அவர்களின் முயற்சி, அதிசயிக்கத்தக்க விதமாக வெற்றிபெற்றது என்றாலும் கூட, ஐ.நா பாதுகாப்புச் சபையில் இலங்கை விவகாரம் செல்லுமாயின், அது தமிழர் தரப்புக்கு எந்தளவுக்குச் சாதகமானது என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்பட வேண்டியிருக்கிறது. இதற்கு முன்னர், போர் முடிவடையும் காலப்பகுதியில், 2009ஆம் ஆண்டு மே 13ஆம் திகதி, பாதுகாப்புச் சபையால், அறிக்கையொன்று வெளியிடப்பட்டது. அதில், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீதே பிரதானமான குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன. அது, எதிர்பார்க்கக்கூடியது தான் என்றாலும், இலங்கை மீதான விமர்சனங்களை முன்வைப்பது போல் முன்வைத்துவிட்டு, இடம்பெயர்ந்துள்ளோர் தொடர்பாக இலங்கை அரசாங்கம் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் குறித்து, தனது திருப்தியை வெளிப்படுத்தியிருந்தது.  

போரின் இறுதிக் கட்டத்திலேயே அவ்வாறென்றால், போர் முடிவடைந்து 9 ஆண்டுகளின் பின்னர், பாதுகாப்புச் சபையால் ஏதாவது செய்துவிட முடியுமா? மியான்மாரின் ராக்கைனில், றோகிஞ்சா மக்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையைக் கூட, இச்சபையால் தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை. ஆகவே, இலங்கை மீது நடவடிக்கை எடுப்பதாக இருந்தாலும், இலங்கைக்கு முழுமையான ஆதரவை வழங்கும் சீனாவும் ரஷ்யாவும், “வீற்றோ” அதிகாரத்தைக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், அவ்விரு நாடுகளையும் திருப்திப்படுத்தத்தக்க வகையில், இலங்கை மீது என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட முடியும்? தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரை, இலங்கை மீதான உச்சபட்ச அழுத்தத்தை வழங்குவதற்கு, தற்போதுள்ள சிறந்த வாய்ப்பாக, ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை தான் காணப்படுகிறது. இது தொடர்பாகக் காணப்படும் சந்தேகங்களை, முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்திடம், இப்பத்தியாளர் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை வினவியிருந்த போதிலும், இதுவரை அதற்கான பதில்கள் வழங்கப்படாமை, இவ்விடயத்தில் போதிய திட்டங்களின்றி அவர்கள் காணப்படுகிறார்கள் என்றே எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது.  

எனவே, மக்களைத் தவறாக வழிநடத்தும் அரசியலை மேற்கொண்டு, யதார்த்தமற்ற எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுத்திவிட்டு, அதன் பின்னர் பொய்களைப் பரப்புவதை நிறுத்த வேண்டிய தேவை, முன்னணிக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஏனென்றால், இதுவரை காலமும் மேற்கொண்டுவந்த எதிர்ப்பு, குழப்ப அரசியல், அவர்களுக்குப் பயனளித்திருக்கலாம். ஆனால் இப்போது, வடக்கு மக்களின் குறிப்பாக யாழ்ப்பாண மக்களின் கணிசமான வாக்குகளைப் பெற்ற கட்சியாக அவர்கள் மாறியிருக்கும் நிலையில், பொறுப்புடன் நடந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/மொட்டில்-தமிழீழமும்-நச்சு-அரசியலும்/91-211852

Categories: merge-rss

விரிசல்களுக்கு வழிவகுத்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல்

Thu, 22/02/2018 - 13:56
விரிசல்களுக்கு வழிவகுத்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல்
2-e5aacec4ee1e1900760f8ea3b19f2d0e6212ccbb.jpg

 

உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் முடி­வுகள் பல பாடங்­களை கற்­பித்­தி­ருக்­கின்­றன. தேசிய அர­சி­யலில் பல மாற்­றங்கள் ஏற்­ப­டு­வ­தற்கு வழி­வ­குத்­துள்­ள­தோடு ஆட்­சி­யா­ளர்கள் மீளவும் தமது சேவை­களை திரும்பிப் பார்ப்­ப­தற்கும் தேர்தல் முடி­வுகள் வழி­வ­குத்­தி­ருக்­கின்­றன. மேலும் அர­சி­யல்­வா­திகள் தேர்தல் காலங்­களில் வழங்­கு­கின்ற வாக்­கு­று­தி­களை உரி­ய­வாறு நிறை­வேற்ற வேண்டும். மக்­களை ஏமாற்ற முனை­ப­வர்­களை மக்­களே தூக்­கி­யெ­றிவர் என்­கிற சிந்­த­னை­யையும் தேர்தல் முடி­வுகள் வெளிப்­ப­டுத்­தி­யுள்­ள­மையும் குறிப்­பி­டத்­தக்க விட­ய­மாகும்.

உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்­தலை உட­ன­டி­யாக நடத்த வேண்­டு­மென்று அர­சியல் கட்­சிகள் அர­சாங்­கத்தின் குரல் வளையை நெருக்கிக் கொண்­டி­ருந்­தன. உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றங்­களின் பத­விக்­காலம் ஏற்­க­னவே முடி­வ­டைந்­துள்ள நிலையில், தேர்­தலை பிற்­போ­டு­கின்ற அரசின் நட­வ­டிக்­கை­யானது ஜன­நா­ய­கத்­திற்கு முர­ணான செயல் என்றும் இக்­கட்­சிகள் மேலும் வலி­யு­றுத்தி வந்­த­மையும் தெரிந்த விட­ய­மாகும். பல்­வேறு கோஷங்­க­ளுக்கும் கோரிக்­கை­களுக்கும் மத்­தியில் கடந்த பத்தாம் திகதி உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் இடம்­பெற்­றது. இத் தேர்தல் முடி­வுகள் “மாற்றம் ஒன்றே மாறா­தது” என்­ப­தனை வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்­றது. 65 சத­வீ­தத்­துக்கும் அதி­க­மா­ன­வர்கள் உணர்­வு­பூர்­வ­மாக இத் தேர்­தலில் வாக்­க­ளித்­தி­ருந்­தனர். பாரா­ளு­மன்றத் தேர்தல், ஜனா­தி­பதித் தேர்தல் என்­ப­வற்றில் மக்கள் ஈடு­பாட்­டுடன் வாக்­க­ளிப்­ப­தனைப் போன்றே உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்­த­லிலும் மக்­களின் ஈடு­பாடு மேலோங்கி காணப்­பட்­டது.

மக்கள் உள்­ளூ­ராட்சி மன்ற உறுப்­பி­னர்­களைத் தெரிவு செய்­தது ஒரு­பு­ற­மி­ருக்க தனது வெளிப்­பாட்டின் ஊடாக நல்­லாட்­சிக்கு அபாய அறி­விப்­பையும் விடுத்­தி­ருக்­கின்­றனர். தேசிய அர­சாங்கம் என்­பது எமது நாட்­டுக்கு புதி­ய­தாக காணப்­ப­டு­கின்­றது. தேசிய அர­சாங்கம் உரு­வாக்­கப்­பட்ட காலம் முதற்­கொண்டே பல்­வேறு விமர்­ச­னங்­களும் தொடர்ச்­சி­யா­கவே இருந்து வரு­கின்­றமை நன்கறிந்த விடயம்.

ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும், சுதந்­திரக் கட்­சியும் நல்­லாட்­சியில் இருந்­து­கொண்டே ஒரு­வ­ருக்கு ஒருவர் சேறு பூசிக் கொண்­டி­ருந்­த­மையும் புதிய விட­ய­மல்ல. போதாக்­குறைக்கு அமைச்­சர்­களே ஜனா­தி­ப­தி­யையும் பிர­த­ம­ரையும் விமர்­சிக்­கின்ற அள­வுக்­குக்­கூட நிலை­மைகள் மேலோங்கிக் காணப்­பட்­டன. இன்னும் ஒரு­வ­கையில் கூறு­வ­தென்றால் நிலை­மைகள் மோச­ம­டைந்து காணப்­பட்­டன என்றே கூறுதல் வேண்டும். இந்த நிலையில் உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் ஐ.தே.க. மற்றும் சு.க.விற்கு இடை­யி­லான விரி­சல்­களை மேலும் விரி­வு­ப­டுத்தி இருக்­கின்­றது. தேசிய அர­சாங்கம் தனது வாழ்­நாளை நீடித்துக் கொள்­வ­தற்கு பகீ­ரத பிர­யத்­த­னத்தில் தொடர்ந்தும் ஈடு­பட்டு வரு­கின்­றது. இந்­நி­லையில் தனித்து அர­சாங்­கத்­தினை அமைக்­கின்ற நட­வ­டிக்­கை­களும் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்டு வரு­கின்­றன. ஐ.தே.க. உறுப்­பி­னர்­களை இழுத்­தெ­டுக்கும் முயற்­சியில் சுதந்­திரக் கட்­சியும், சுதந்­தி­ரக்­கட்சி உறுப்­பி­னர்­களை இழுத்­தெ­டுக்கும் முயற்­சியில் ஐ.தே.க.வும் காய்­ந­கர்த்­தல்­களை மறைமுகமாக மேற்­கொண்டு வரு­கின்­றன. ஐ.தே.க.வின் பின்­வ­ரிசை எம்.பி.க்கள் தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்­கையை அழுத்­த­மாக அண்­மையில் ரணி­லிடம் வலி­யு­றுத்தி இருந்­த­மையும் தெரிந்த விட­ய­மாகும்.

முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜபக் ஷ உள்­ளூ­ராட்சி தேர்­தலின் பின்னர் புதிய அவ­தாரம் எடுத்­தி­ருக்­கின்றார். நாட்டு மக்கள் தன்­னுடன் இருக்­கின்­றார்­களா? என்று உள்­ளூ­ராட்சி தேர்­தலில் உர­சிப்­பார்த்த மஹிந்த அதில் வெற்­றியும் கண்­டி­ருக்­கின்றார். சிங்­கள மக்கள் தன் மீதும் தன் கொள்­கை­களின் மீதும் நம்­பிக்கை வைத்­தி­ருக்­கின்­றனர் என்­ப­தனை மீண்டும் ஒரு தடவை மஹிந்த நிரூ­பித்­தி­ருக்­கின்றார். கட்­சியால் மஹிந்­த­விற்கு பெருமை என்­ப­தனை விட மஹிந்­தவால் கட்­சிக்குப் பெருமை என்ற ஒரு நிலை­யினை அவர் ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்றார். எந்­தக்­கட்­சியில் எந்த சின்­னத்தில் வாக்கு கேட்­டாலும் தனக்­கென்று ஒரு தனிக்­கூட்டம் இருக்­கின்­றது என்­ப­தனை உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் முடி­வு­களின் ஊடாக மஹிந்த நாட்­டுக்கு எடுத்­துக்­காட்டி இருக்­கின்றார். உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்­தலில் மஹிந்­தவின் கை ஓங்­கி­யுள்ள நிலையில் அவ­ரது ஆளுமை தேசத்தை ஆட்டம் காண செய்­தி­ருக்­கின்­றது.

மக்கள் வழங்­கி­யுள்ள ஆணையை கருத்தில் கொண்டு பொதுத்­தேர்­தலை உடன் நடத்­து­மாறு மஹிந்த, அர­சாங்­கத்­திடம் வேண்­டுகோள் விடுத்­தி­ருக்­கின்றார். அத்­த­கைய பொதுத்­தேர்தல் முடி­வு­களை மையப்­ப­டுத்­தியே தாம் ஆட்­சி­ய­மைக்க உள்­ள­தா­கவும் மஹிந்த தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார். ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யையும், சுதந்­திரக் கட்­சி­யையும் திண­ற­டிக்க செய்­துள்ள மஹிந்த தனக்குப் பிர­த­ம­ராகும் எண்ணம் கிடை­யாது என்­ப­த­னையும் தெளி­வு­படுத்தி இருக்­கின்றார். இதற்­கி­டையில் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவை தொடர்பு கொண்டு “பிர­தமர் பத­வியில் இருந்து வில­க­வேண்டாம்” என்று மஹிந்த ரணி­லிடம் கேட்டுக் கொண்­ட­தாக அமைச்சர் ராஜித சேனா­ரத்ன அண்­மையில் தெரி­வித்­தி­ருந்தார். ஒரு சிரேஷ்ட அமைச்சர் என்ற ரீதியில் ராஜித இது போன்ற பொய்­களைக் கூறு­வ­தையும் பொறுப்­பற்ற அறிக்­கை­களை வெளி­யி­டு­வ­தையும் உடன் நிறுத்த வேண்டும் என்றும் மஹிந்த கேட்­டுக்­கொண்­டி­ருந்­த­மையும் தெரிந்த விட­ய­மாகும். ரணிலின் பிர­தமர் பதவி இப்­போது ஆட்டம் கண்டு வரு­கின்­றது. அவரை பிர­தமர் பத­வியில் இருந்து வில­கு­மாறு கோரிக்­கைகள் வலு­வ­டைந்து வரு­கின்­றமை புதிய விட­ய­மல்ல. இதற்­கி­டையில் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி ராஜபக் ஷ, பிர­த­ம­ராகும் எண்­ண­மில்லை என்று தெரி­வித்­துள்­ளமை தொடர்பில் பலரும் பல்­வே­று­வி­த­மான விமர்­ச­னங்­க­ளையும் முன்­வைத்­தி­ருக்­கின்­றனர். சர்­வ­தேச நாடுகள் ஜெனிவா தீர்­மா­னத்தை உரி­ய­வாறு நடை­மு­றைப்­ப­டுத்தக் கோரி இலங்­கைக்கு அழுத்தம் கொடுத்து வரு­கின்­றன. மேலும் பல மனித உரி­மைகள் அமைப்­பு­க­ளு­டைய அழுத்­தமும் அதி­க­மாக உள்­ளது. இலங்­கையின் கடன் தொகை அதி­க­ரித்­துள்ள நிலையில் இவற்­றுக்கு அதிக வட்­டியை செலுத்­த­வேண்­டிய ஒரு நிலை­யிலும் இலங்கை காணப்­ப­டு­கின்­றது. அர­சியல் கைதிகள் தொடர்­பி­லான பிரச்­சி­னை­களும் மேலோங்கி வரு­கின்­றன. எனவே, இந்த நிலையில் மஹிந்த பிர­த­ம­ரா­கு­மி­டத்து பல்­வேறு சவால்­க­ளுக்கும் முகம்­கொ­டுக்க வேண்­டிய ஒரு நிலை ஏற்­படும். மஹிந்­தவின் செல்­வாக்கு வீழ்ச்­சி­ய­டை­வ­தற்கும் இந்­நி­லை­மைகள் ஏது­வா­கலாம். இத­னா­லேயே மஹிந்த பிர­த­ம­ரா­வ­தற்கு அஞ்­சு­கின்றார் என்றும் விமர்­ச­னங்கள் வெளி­யி­டப்­பட்டு வரு­கின்­றமை குறிப்­பி­டத்­தக்­க­தாகும்.

இந்­நி­லையில் எதிர்க்­க­ட்சித் தலைவர் பத­வியில் இரா.சம்­பந்தன் இருப்­பதும் இப்­போது கேள்­விகள் எழுப்­பப்­பட்டு வரு­கின்­றன. கூட்டு எதி­ரணி இவ்­வி­ட­யத்தில் அதி­க­மாகவே மூக்கை நுழைத்து வரு­கின்­றது.

மக்கள் ஆணையை இழந்­துள்ள அர­சாங்­கத்­தினால் தொடர்ந்தும் ஆட்­சியை முன்­னெ­டுப்­ப­தற்­கான தார்­மீகம் இல்லை. எனினும் சூழ்ச்சி மூலம் தொடர்ந்தும் ஆட்­சியை தக்­க­வைத்துக் கொள்­வ­தற்கு பிர­யத்­தனம் காட்டி வரு­கின்­றது என்று கூட்டு எதி­ரணி கண்­டித்­தி­ருக்­கின்­றது. மேலும் ஐ.தே.க.வுடன் ஸ்ரீல.சு. கட்சி ஒட்டிக் கொண்­டி­ருப்­பது குறித்து ஆரம்பம் முதலே கூட்டு எதி­ரணி எதிர்ப்­பினை வெளி­யிட்டு வரும் நிலையில் இப்­போதும் இந்­நி­லைப்­பாட்டில் மாற்றம் இருப்­ப­தாகத் தெரி­ய­வில்லை. ஐ.தே.க.வை விட்டு சு.க. வெளி­யே­றி­னாலே தமது ஆத­ரவு கிடைக்கும் என்று கூட்டு எதி­ரணி மீண்டும் ஒரு தடவை திட்­ட­வட்­ட­மாக வலி­யு­றுத்தி இருக்­கின்­ற­மை­யையும் அவ­தா­னிக்கக் கூடி­ய­தாக உள்­ளது. ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவை பிர­த­ம­ராகக் கொண்ட அர­சாங்­கத்­திற்கு சுதந்­தி­ரக்­கட்சி இனியும் ஆத­ரவு வழங்­காது என்று அமைச்சர் சுசில் பிரேம்­ஜயந்த அழுத்­த­மாகக் கூறி இருக்­கின்றார்.

இந்­நி­லையில் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியும் கூட்டு எதி­ர­ணியும் இணைந்து ஆட்­சி­ய­மைப்­பது குறித்து ஆராயும் பொருட்டு அமைச்சர் சுசில் பிரேம்­ஜயந்த் மற்றும் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் தினேஷ் குண­வர்­தன ஆகி­யோரின் தலை­மையில் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன முக்­கிய குழு­வொன்­றினை நிய­மித்­தி­ருந்தார். இக்­கு­ழு­வா­னது இவ்­விரு கட்­சி­க­ளி­னதும் இணைவு குறித்து ஆராய்ந்து அதற்­கான முன்­னெ­டுப்­பு­களை மேற்­கொள்ள உள்­ளது. ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பா­லவும் ஏனைய கட்­சி­க­ளுடன் பல­மட்ட பேச்­சு­வார்த்­தை­க­ளிலும் ஈடு­பட்டு வரு­கின்றார். ரணில் மற்றும் ஏனைய கட்­சி­க­ளு­ட­னான பேச்­சு­வார்த்­தை­களும் தொடர்ந்து கொண்­டி­ருக்­கின்­றன.

பல்­வேறு இழு­ப­றி­க­ளுக்கு மத்­தியில் இலங்கை தொழி­லாளர் காங்­கி­ரஸை ஜனா­தி­பதி அர­வ­ணைத்துக் கொண்­டி­ருக்­கின்றார். சிறிய மற்றும் ஆரம்ப கைத்­தொழில் பிர­தி­ய­மைச்­ச­ராக இ.தொ.கா.வின் தலைவர் முத்து சிவ­லிங்கம் நிய­மிக்­கப்­பட்­டதில் இருந்து இது புல­னா­கின்­றது. இவற்­றுடன் ஆறு­முகன் தொண்­ட­மா­னுக்கும் விரைவில் முக்­கிய அமைச்சு பத­வி­யொன்று வழங்­கப்­பட உள்­ள­தாக அர­சியல் வட்­டா­ரங்கள் தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்­றன. ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யினை பாது­காக்கும் ஜனா­தி­ப­தியின் முன்­னெ­டுப்­பு­களில் இது ஒரு முக்­கிய கட்­ட­மாக கரு­தப்­ப­டு­கின்­றது.

தனித்து அர­சாங்கம் அமைக்கும் நட­வ­டிக்­கை­களில் கட்­சிகள் தீவி­ர­மாக கள­மி­றங்­கி­யுள்ள நிலையில் தேசிய அர­சாங்கம் தொடர்ந்தும் இருக்கும் என்றும் ஆனால் சில தினங்­களில் அமைச்­ச­ர­வையில் மாற்றங்கள் ஏற்­படும் என்றும் அமைச்சர் ராஜித சேனா­ரத்ன தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார். எனினும் இதன் சாத்­தி­யப்­பா­டுகள் மிகவும் குறை­வா­கவே காணப்­ப­டு­கின்­றன. தேசிய அர­சாங்கம் முன்­னெ­டுக்­கப்­ப­டு­மி­டத்து மேலும் மேலும் பிரச்­சி­னைகள் அதி­க­ரிப்­ப­தற்­கான வாய்ப்­பு­களே அதி­க­முள்ளன. பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் ஆதிக்கம் குறை­வ­டைந்­து­வரும் நிலையில் அவர் அர­சி­யலில் ராசி­யில்லா ராஜா­வாக இப்­போது உரு­வெ­டுத்து வரு­கின்றார். ஏற்­க­னவே இந்நாட்டின் ஜனாதிபதியாகும் ரணிலின் கனவு சாத்தியமாகவில்லை. பிரதமரானபோதும் அவரது காலத்தில் அரசியல் நெருக்கீடுகள் அதிகமாகவே காணப்படுகின்றன.

பிரதமர் பதவியில் இருந்து விலகுமாறு வற்புறுத்தல்கள் இப்போது அதிகமாகவே இடம்பெற்று வருகின்றன. அரசியலில் சாணக்கியமிக்க தலைவர் என்று பெயர் பெற்ற ரணில் இப்போது பல்வேறு சறுக்கல்களுக்கும் முகம் கொடுத்து வருகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கதாகும். பிரதமர் பதவியில் தொடர்ந்தும் தாக்குப் பிடிப்பாரா? என்று பொறுத்திருந்தே பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

எவ்வாறெனினும் உள்ளூராட்சித் தேர்தல் இப்போது உலகையே இலங்கை பக்கம் திரும்பச் செய்திருக்கின்றது. பல நாடுகள் இலங்கையின் அரசியல் இழுபறி நிலைக்கு முடிவுகட்ட ஆலோசனைகளை வழங்கி வருகின்றன. உள்ளூராட்சித் தேர்தல் தேசிய அரசியலில் ஏற்படுத்தியுள்ள மாற்றமானது குஞ்சு மிதித்து கோழி நிலை தடுமாறிய நிலைக்கு ஒப்பானதாக உள்ளது. இலங்கையின் அரசியல் கொந்தளிப்பு நிலையானது சிறுபான்மையினருக்கும் பல்வேறு சங்கடங்களை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றது. தேசிய பிரச்சினைக்கான அரசியல் தீர்வினையும் கேள்விக்குறியாக்கி இருக்கின்றது. முடிவுகளை பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும். 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2018-02-22#page-4

Categories: merge-rss

குளிர்கால ஒலிம்பிக்ஸ்: உறையும் பனியில் முகிழ்த்த உறவு

Thu, 22/02/2018 - 05:14
குளிர்கால ஒலிம்பிக்ஸ்: உறையும் பனியில் முகிழ்த்த உறவு
 

கோடைகால ஒலிம்பிக் போட்டியை அறியும் அளவுக்கு நாம், குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டியை அறிவதில்லை. குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகள், விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்கு வெளியே பலவற்றைச் சாதித்திருக்கின்றன. இம்முறையும் அதற்கு விலக்கல்ல.   

தென்கொரியாவின் பியோங்சாங் நகரில் நடைபெறும் குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டி, அதன் போட்டிகளுக்காகவன்றி, அதைச் சூழ நிகழும் அரசியல் விடயங்களுக்காக மிக்க கவனிப்புக்கு உள்ளாகிறது.  
 தென்கொரியாவில் நடைபெறும் போட்டிகளுக்கு வடகொரியா கொடுத்த முக்கியத்துவம் இவற்றுள் ஒரு முக்கிய விடயமாகும். 

குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிகளின் தொடக்க அணிவகுப்பில், போரால் பிரிக்கப்பட்ட வட கொரியாவும் தென் கொரியாவும் கொரிய தீபகற்பத்தின், ஒரே கொடியின் கீழ் அணிவகுத்தன.  

image_60c0f1a818.jpg

மகளிர் ஐஸ் ஹொக்கி போட்டியில், இரு நாடுகளும் ஒரே அணியாகக் களமிறங்கின. விளையாட்டு வீரர்கள் 22 பேருடன் இசைக் கலைஞர்கள், அதிகாரிகள் உள்பட 400க்கும் மேலானோரை வட கொரியா, தென் கொரியாவுக்கு அனுப்பியிருந்தது. இது, வட - தென் கொரிய உறவை மேம்படுத்தும் அதேவேளை, கொரிய இணைப்புக்கான வாய்ப்பை வலுவாக்கியுள்ளது என்பதை மறுக்கவியலாது.   

இம்முறை ஒலிம்பிக் போட்டிக்கு, வடகொரிய ஜனாதிபதி கிம் ஜொங் உன், தனது சகோதரி கிம் யோ ஜொங்கை அனுப்பி, இருநாடுகளுக்கும் இடையிலான நேரடி உறவுகளின் தேவையையும் தனது பரஸ்பர நட்பையும் வெளிப்படுத்தினார்.  

 1950ஆம் ஆண்டு முதல், 1953ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்த, கொரியப் போருக்குப் பின், தென்கொரியாவுக்கு முதலில் சென்ற வடகொரிய ஜனாதிபதியின் குடும்ப உறுப்பினர் கிம் யோ ஜொங் ஆவார்.  

மறைந்த தலைவர் கிம் ஜொங் இல்லின் இளைய மகளும் கிம் ஜொங் உன்னை விட, நான்கு ஆண்டுகள் இளையவருமான கிம் யோ ஜொங், தனது சகோதரருக்கு மிக நெருக்கமானவர் எனப்படுகிறது.   

இவரை, அமெரிக்கா தனது கறுப்புப் பட்டியலில் வைத்திருக்கிறது. வடகொரியாவின் ‘மனித உரிமை மீறல்களில்’ அவருக்குத் தொடர்பு இருப்பதாக அமெரிக்கா குற்றம் சாட்டியுள்ளது.   

அதேவேளை, மனிதஉரிமை மீறல்கள் பட்டியலில் உள்ள ஒருவர், ஒலிம்பிக் நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றலாகாது என அமெரிக்கா எதிர்ப்புக்கூறியது. இருந்தும் தென்கொரியாவின் அழைப்பின் பேரிலேயே அவர் வருவதாகவும், ஒலிம்பிக் போட்டிகளை நடாத்தும் நாடு என்கிற வகையில், விருந்தினரை அழைக்கும் உரிமை அதற்கு உள்ளதாகவும் சர்வதேச ஒலிம்பிக் சபை கூறியது.   

கிம் ஜொங் உன்னின் வருகையை தென்கொரிய மக்கள் அனைவரும் எதிர்பார்த்திருந்தனர். மேற்குலக ஊடகங்களோ, அவருடைய வருகையைக் கண்டித்ததோடு, “வடகொரியா, ஜனநாயகத்தைக் கோமாளிக் கூத்தாக்குகிறது” என எழுதின.   

‘வடகொரியா, தனது அணுவாயுத முயற்சிகளை முற்றாக நிறுத்த வேண்டும். வடகொரியா அதைச் செய்ய மறுப்பின், அதன் மீது தாக்குதல் தொடுத்தாவது அதை நிறுத்த வேண்டும்’ என்ற தொனியில் அமெரிக்க ஊடகங்கள், ஒரு பொதுப்புத்தி மனநிலையைக் கட்டமைக்கின்றன.   

இந்நிலையில், வட - தென் கொரிய உறவு, அமெரிக்க நலன்களுக்கு வாய்ப்பானதல்ல; இதனாலேயே வடகொரியாவுடன், தென்கொரியாவின் உறவு குறித்து, அமெரிக்கா தொடர்ந்து எச்சரிக்கை விடுக்கிறது.   

கொரிய இணைப்பு, இன்று வரை இயலாமைக்கு, அமெரிக்காவே பிரதான காரணி. அதன் வரலாற்றுப் பின்னணி முக்கியமானது.   

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, ஜப்பானின் கொலனியாதிக்கத்தை எதிர்த்துப் போரிட்ட கொரிய மக்கள், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமையில், தேசிய விடுதலைப் படையைக் கட்டியமைத்து, அன்றைய சோசலிச சோவியத் படைகளின் உதவியுடன், கொரியாவின் வடபகுதியை 1945இல் விடுதலை செய்து, சுதந்திர அரசைப் பிரகடனம் செய்தனர்.   

தென்பகுதியில் அனைத்து கம்யூனிஸ்டுகளும் நாட்டுப்பற்றாளர்களும் இணைந்து, ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புத் தலைவர் லியூ வூன் கியூங் தலைமையிலான கொரிய மக்கள் குடியரசைப் பிரகடனம் செய்தனர்.   

ஆனால், ஜப்பானின் கொலனிகளைக் கைப்பற்றிய அமெரிக்கா, தென் கொரியாவை ஆக்கிரமித்து, அதன் தேசிய விடுதலை இயக்கத்தை ஒடுக்கி, லியூ வூன் கியூங்கைப் படுகொலை செய்து, சிங்மன் ரீ என்ற கம்யூனிச விரோதியின் சர்வாதிகாரத் தலைமையில், அமெரிக்க விசுவாச பொம்மை ஆட்சியை நிறுவியது என்பதை, ஊடகங்கள் இப்போது சொல்வதில்லை.  

அமெரிக்கத் தலையீட்டாலேயே, 1948இல் கம்யூனிஸ்டுகள் தலைமையில் வடகொரியாவில் சுதந்திர அரசும், தென்கொரியாவில் அமெரிக்க ஆதிக்கத்துக்கு உட்பட்ட பொம்மையாட்சியுமாக 38ஆவது அட்சரேகைக்கு வடக்கு - தெற்காகக் கொரியா பிளவுபட்டது.   

வடகொரியாவின் பகுதிகளைக் கைப்பற்ற விரும்பிய தென்கொரியா, வடகொரியா மீதான தாக்குதல் நடவடிக்கைகளைத் தூண்டியது. வடகொரியாவின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, தென்கொரியாவை விரிவுபடுத்துவதே அமெரிக்க நோக்கமாக இருந்தது.   

இதேவேளை, அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புக்கு உட்பட்ட நாடாக உள்ளதால், தென்கொரியாவை ஒரு சுதந்திர நாடாக ஏற்க முடியாது என்றும் இரு தேசங்களையும் ஒன்றிணைக்க வேண்டும் என்றும் வடகொரியா, தொடர்ந்து வாதிட்டு வந்தது.  

தென்கொரியாவின் தொடர்ச்சியான அச்சுறுத்தல் நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து, 1950இல் தென்கொரிய பொம்மை ஆட்சியாளர்களை எதிர்த்து, வடகொரியா படையெடுத்து, பல பகுதிகளைக் கைப்பற்றியது. இதற்கெதிராக, அமெரிக்கா தலைமையில் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்தியங்கள், கம்யூனிச அபாயத்தை முறியடிப்பது என்ற பெயரில் போரில் குதித்தன.   

இதில் கவனிக்க வேண்டிய விடயம் யாதெனில், ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்புச் சபை, போரிடுவதற்காகப் படைகளை அனுப்பிய முதலாவதும் இறுதியுமான சந்தர்ப்பமாக இது அமைந்தது.  

 இது தொடர்பான வாக்கெடுப்பில், சோவியத் ஒன்றியம் இச்செயலைப் புறக்கணித்து வெளியேறியமையால், ஏனைய நாடுகள், படைகளை அனுப்பும் அமெரிக்காவின் முன்மொழிவுக்கு ஆதரவளித்தன.   

இக்காலப் பகுதியில் சீனப்புரட்சியின் விளைவால், தனிநாடாகத் தன்னை அறிவித்த தாய்வான், சீனக் குடியரசு என்ற பெயருடன், பாதுகாப்புச் சபையில் இருந்தது. 1971 வரை, தாய்வானே பாதுகாப்புச் சபையில் அங்கம் வகித்து வந்தது. 1971இலேயே மக்கள் சீனம், ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, பாதுகாப்புச் சபையில் அங்கத்துவம் வழங்கப்பட்டது.   

பல்லாயிரக் கணக்கானோரைப் பலிகொண்ட கொரியப் போரே, கெடுபிடிப்போரின் தொடக்கமாக இருந்தது.முடிவற்றுத் தொடர்ந்த போர், போர் நிறுத்த ஒப்பந்தமொன்றின் விளைவால், முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. ஒரே தேசிய இனத்தவரான கொரிய மக்கள், வடகொரியா மற்றும் தென்கொரியா எனத் தனித்தனி நாடுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டனர்.   

தென்கொரிய சுதந்திர அரசாங்கத்தைப் பாதுகாப்பது, ஜனநாயகத்தையும் மனித உரிமைகளையும் நிலைநாட்டுவது என்ற போர்வையில், அமெரிக்கா பல ஆயுதத் தளங்களைத் தென்கொரியாவில் நிறுவியுள்ளது. அணு ஆயுதப் பரவலைத் தடுப்பது, இப்போது வடகொரியாவை மிரட்டப் பயன்படும் ஒரு புதிய உபாயமாகும். அமெரிக்காவின், ஆசிய ஆதிக்க முனைப்பின் பிரதான தளமாகத் தென்கொரியா உள்ளது.   

சமகாலத்தில் அமெரிக்கா, வடகொரியாவை மிரட்டுவதையும் தென்கொரியா மீது அதன் பூரண ஆதிக்கத்தையும் ஆசிய-பசுபிக் பிராந்தியத்தின் மீதான அமெரிக்க ஆவலுடன் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.   

இப்பிராந்தியத்தில் வளரும் சீனச் செல்வாக்கைத் தடுப்பதும், அமெரிக்க நட்பு நாடுகளை இணைத்து, கூட்டுத் தாக்குதல் தொடுப்பதுமே அமெரிக்க நோக்கங்களாகும்.   

வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து கப்பல் மூலம் எண்ணெயை, மியான்மார் வரை கொண்டுவந்து, பின்னர் மியான்மாரிலிருந்து நிலத்தடிக் குழாய் வழியாக, சீனாவுக்குக் கொண்டுசெல்லும் திட்டத்தை சீனா செயற்படுத்துகிறது. 

இத்திட்டத்தைத் தொடங்காமல் தடுக்கவே, மியான்மாரில் ஜனநாயகத்தை நிலைநாட்டும் பெயரில், அமெரிக்கா தலையிட்டு, அந்நாட்டை, சீனாவின் செல்வாக்கிலிருந்து மீட்டுத் தன்பக்கம் வளைத்தது.   

அமெரிக்காவின் இத்திட்டம் கைகூடின், சீனாவுக்கு எண்ணெயைக் கப்பல் மூலம் கொண்டு செல்லும் ஒரே வழியாக, மலாக்கா நீரிணை மட்டுமே மிஞ்சும். அப்பகுதியிலுள்ள நாடுகளைத் தனது கூட்டாளிகளாக்கி, இராணுவத் தளங்களை அமைத்து, சீனாவைச் சுற்றிவளைப்பது அமெரிக்காவின் திட்டம்.  

கொரிய இணைப்புக்குப் பலதடவைகள், சீனா முயன்றுள்ளமையும் இணைப்பைத் தடுக்கும் நடவடிக்கைகளில் அமெரிக்கா தொடர்ந்தும் ஈடுபட்டு வருகின்றமையும் கவனிக்க உகந்தன. 

வலிந்து பிரித்த, ஒரே தேசமான கொரியா, மீள ஒரே நாடாக இணையவும், கொரிய தீபகற்பத்தில் அமைதி நிலவவும் வேண்டும் என்பது சீன நிலைப்பாடாகும்.   

கொரிய தீபகற்பத்தில், அமைதியை வேண்டி, வட, தென் கொரிய அரசுகளோடு அமெரிக்கா, சீனா, ரஷ்யா, ஜப்பான் ஆகியன உட்பட்ட ஆறு நாடுகளும் கூடி, பேச்சுகளை நடத்த வேண்டுமென்ற ஆலோசனையை சீனா முன்வைத்தது. அதன்படி 2003ஆம் ஆண்டு, ஆறு நாடுகளும் பேச்சுவார்த்தை  நடத்தின.   

வடகொரியா, தனது அணு ஆயுதத் திட்டத்தைக் கைவிடுவதெனவும், அதற்கு ஈடாகப் பொருளாதாரத் தடைகளை நீக்கி, வடகொரியாவுக்கு எரிபொருள் வழங்குவது எனவும் முடிவாகி, அனைத்துலக அணுசக்தி முகாமை மூலம், வடகொரியாவின் அணுசக்தித் திட்டங்களைச் சோதனையிட்டுக் கண்காணிப்பது நடந்தது.அமெரிக்கா உடன்பாட்டை மீறி நடந்து, இம்முன்னேற்றத்தைத் திட்டமிட்டுச் சீர்குலைத்தது.   

கெடுபிடிப் போருக்குப் பின், கிழக்கு, மேற்கு ஜேர்மனிகள் இணைந்ததைப் போல, வட - தென் கொரியாக்கள் இணைவது ஏன் இன்னமும் இயலவில்லை என்பது நோக்கற்குரியது.   

ஆசியாவில், அமெரிக்காவின் பிரதான அடியாளாகச் செயற்பட்டு வரும் ஜப்பான், கொரிய இணைப்பை விரும்பவில்லை என்பதும் முக்கியமானது. இதனாலேயே, ஒலிம்பிக் போட்டியைக் காணவந்த, அமெரிக்க துணை ஜனாதிபதியும் ஜப்பானியப் பிரதமரும் இணைந்து, “மேலும் தாக்கம் தரக்கூடிய பொருளாதாரத் தடைகளை, வடகொரிய மீது பிரயோகிக்க வேண்டும். இதுவே, வடகொரியாவை அடிபணியச் செய்யும்” என்று, ஒரே குரலில் கோரிக்கை விடுத்தனர்.   

கொரிய இணைப்பு, அமெரிக்க, ஜப்பானிய ஆதிக்க நலன்களுக்கு எதிரானது. வடக்கும் தெற்கும் மீள இணைந்து, கொரிய தீபகற்பத்தில் அமைதி நிலவினால், அமெரிக்க இராணுவம் அங்கிருந்து வெளியேற நேரும். தனது மேலாதிக்க நோக்கங்களுக்காக, பசுபிக் கடல் பகுதியிலும் குறிப்பாக, சீனாவை அண்டிய பகுதிகளிலும் ஜப்பானின் ஒக்கினவா தீவிலும் நிரந்தரமாகத் தமது படைகளைக் குவிப்பது, அமெரிக்க மேலாதிக்கவாதிகளுக்கு அவசியம்.   

மேலும், கொரியப் பிரச்சினையைக் காட்டி, தென்கொரியாவிலும் தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் ஆயுத வியாபாரம் செய்யவும், ஆசிய பசுபிக் கடல் பிராந்தியத்தில் மேலாதிக்கம் செலுத்தவும் அமெரிக்காவுக்கு, கொரிய பிரச்சினை அவசியம் தேவை.   

இவற்றாலேயே, இன்னமும் கொரிய தீபகற்பத்தில் அமைதி மீளவில்லை. தென்கொரியாவிலிருந்து அமெரிக்கப் படைகள், 2012இல் வெளியேறும் என்ற ஒப்பந்தமும் நிறைவேறவில்லை.  

உலகின் கடற்போக்குவரத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு, தென்சீனக் கடலின் வழியே நடப்பதாலும் தொலைத்தொடர்புக் கம்பி  வடங்கள் நிறைந்த முக்கிய கடற்பகுதியாக இருப்பதாலும், இப்பகுதி போர்தந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதியாக உள்ளது.   

மேலும், தென்சீனக் கடலில் 200க்கும் மேற்பட்ட சிறிய, ஆளில்லாத் தீவுகளின் கூட்டங்கள் உள்ளன. எண்ணெய் வளமும் எரிவாயு வளமும் கடலுணவு வளமும் நிறைந்துள்ளதால் இத்தீவுகளுக்கு உரிமை கோரி, வடக்கே சீனா மற்றும் தாய்வான், கிழக்கே பிலிப்பைன்ஸ், மேற்கே வியட்நாம், மலேசியா மற்றும் புரூணை, தென்கிழக்கே இந்தோனேசியா என இப்பிராந்திய நாடுகள் உரிமை கோருகின்றன.  

தென்சீனக்கடலில் உள்ள இத்தீவுகள், யாருக்குச் சொந்தம் என்பதை, அப்பிராந்திய நாடுகள் தங்களுக்குள் பேசித்தீர்வு காண வேண்டும். இதில் தலையிட்டுத் தீர்ப்புக் கூற, அமெரிக்காவுக்கோ பிற வல்லரசுகளுக்கோ உரிமையில்லை.   

ஆனால், அவ்வாறு தலையிட முகாந்திரத்தைத் தேடுமாறே, தனது நட்பு நாடுகளின் பெயரால் அமெரிக்கா குறுக்கிட முனைகிறது. பொருளாதார நெருக்கடிகள் முற்றி வருவதால் அமெரிக்காவும் சில ஐரோப்பியக் கூட்டாளிகளும் ஆசிய - பசுபிக் பகுதி மீது குறி வைத்து, சீனாவின் செல்வாக்கைத் தடுத்து, இப்பிராந்தியத்தின் மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்டத் துடிக்கின்றன.  

கிழக்குச் சீனக் கடலில் உள்ள எரிவாயு வளமிக்க ‘சென்காகுஃடியாஓயு’ தீவுகளுக்கு ஜப்பானும் சீனாவும் உரிமை கோருகின்றன. எண்ணெய், எரிவாயு வளம்மிக்க ‘ஸ்பாட்லி’ தீவுகள் மீது, பாரம்பரிய உரிமை கோரும் சீனாவும் தாய்வானும் ஜப்பானை மறுக்கின்றன. 

பாரசெல்ஸ் தீவுகளில் சிலவற்றை, வியட்நாமும் தாய்வானும் உரிமை கோருகின்றன. இந்தோனேசியாவும் பிலிப்பைன்ஸும் புரூணையும் மேலும் சில தீவுகளுக்கு உரிமை கோருகின்றன.  

இவ்வாறு, சிறுசிறு பிரச்சினைகள் இப்பிராந்திய நாடுகளிடையே உள்ளன. இதில், தனது ஆதிக்கத்தைத் தக்க வைக்க, அமைதியற்ற கொரியத் தீபகற்பமும் பிரிந்த கொரியாக்களும் அமெரிக்காவுக்குத் தேவை. இந்நிலையிலேயே, தென்கொரியாவுக்கான வடகொரியாவின் அரச பிரதிநிதிகளின் அண்மைய விஜயம் நிகழ்ந்தது.  

கிம் யோ ஜொங்கின் தென்கொரிய விஜயம், பலர் எதிர்பாராதது. வடகொரியாவிடம் இவ்வாறான சமாதான சமிக்ஞையை மேற்குலகம் எதிர்பார்க்கவில்லை. 

ஏனெனில், வடகொரியாவை உலகின் மோசமான, அமைதியை விரும்பாத நாடு என்றும் பயங்கரவாத நாடு என்றும் அமெரிக்காவும் அதன் ஊடகங்களும் தொடர்ந்து கட்டியமைத்த பிம்பம் தகர்ந்துள்ளது.  

எனவே, அமெரிக்க ஊடகங்கள் பின்வருமாறு எழுதின: ‘உலகின் கவனத்தைப் பெற, வடகொரியத் தலைவர் கிம் ஜொங் உன், ஏவுகணைகளை ஏவ வேண்டியதில்லை. அதிலும் சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களை அவர் வைத்துள்ளார். அது, அவரது பெண் தூதர்கள். கிம் ஜொங் உன்னின் சமீபத்திய தூதர், வசீகரத் தாக்குதல் நடத்தக் கூடியவர். கிம் யோ ஜொங், தென்கொரியத் தொலைக்காட்சி பார்வையாளர்களைக் கவர்ந்துள்ளார். இது ஆபத்தானது’.  

இந்த ஒலிம்பிக் போட்டி, இரு கொரியாக்களும் இணைவதற்கான  வாய்ப்பை வழங்கியுள்ளது. ஒரே கொரியத் தீபகற்பக் கொடியை ஏந்தியபடி, இருநாட்டு வீரர்களும் அணிவகுத்தமை, எல்லைகள் மட்டுமே பிரிந்துள்ளன; மக்கள் அல்ல என்பதைக் கோடிட்டுக் காட்டியது.   

வடகொரியத் தலைவர் கிம் ஜொங் உன், தென்கொரிய ஜனாதிபதி மூன் ஜே இன்னை வடகொரியாவுக்கு வருமாறு அழைப்பு விடுத்துள்ளார். தென்கொரிய ஜனாதிபதி மாளிகையில் நடந்த அதிகாரபூர்வ சந்திப்பின்போது, சித்திரக் கையெழுத்து அழைப்பிதழை, கிம் ஜொங் உன்னின் சகோதரி கிம் யோ ஜொங், ஜனாதிபதி மூன் ஜே இன்னிடம் வழங்கினார்.   

கொரியர்களால் “இணைப்பைச் சாத்தியமாக்க இயலும்” என்று தென்கொரிய ஜனாதிபதி மூன் தெரிவித்தார். அதேவேளை, தங்களுக்குச் சிறப்பாக விருந்தோம்பிய தென்கொரியாவை, வடகொரியத் தலைவர் கிம் ஜொங் உன் மெச்சினார்.  

போட்டிகளின் தொடக்க நிகழ்வின் போது, கொரியக் குடும்பங்களின் இணைப்புப் பற்றி, பாடல் பாடப்பட்டபோது, கிம் யோ ஜொங் உடன் சென்றவரும் கொரியப் பிரிவுக்கு முந்திய கொரியாவை அறிந்தவருமான, 90 வயதுடைய, வட கொரிய மக்கள் சபைத் தலைவர் கிம் யொங் நம், உணர்ச்சி வசப்பட்டு கண்கலங்கினார். அப்புகைப்படம் ஊடகக் கவனம் பெறவில்லை. ஏனெனில், திட்டமிட்டுக் கொடூரமானவர்கள் எனச் சித்திரித்தவர்களின் உண்மை முகத்தை எவ்வாறு காட்டவியலும்?   

image_77218268c4.jpg

இப்போதுள்ள சூழல் இணைப்புக்கு வாய்ப்பானது. ஆனால், வடக்கே ஜப்பானிலிருந்து, தெற்கே அவுஸ்திரேலியா வரையிலான பசுபிக் கடற்பகுதியில், வல்லரசுகளுக்கு இடையிலான மேலாதிக்கப் போட்டியும் ஆசிய - பசுபிக் பிராந்தியத்தில் இயற்கை மூலவளங்கள் மீது இந்நாடுகள் வைத்துள்ள கண்ணும் இவ்விணைப்புக்குப் பெரிய தடையாகவுள்ளன. 

ஆனால், மக்கள் நினைத்தால், மனம் வைத்தால் கொரிய இணைப்பை யாராலும் தடுக்க முடியாது.

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/குளிர்கால-ஒலிம்பிக்ஸ்-உறையும்-பனியில்-முகிழ்த்த-உறவு/91-211851

Categories: merge-rss

ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்ற ஆயுதமாக அமைந்தது இனவாதமே!

Wed, 21/02/2018 - 20:46
  • ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்ற ஆயுதமாக அமைந்தது இனவாதமே!
 
mahinda-mithri.jpg
ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்ற ஆயுதமாக அமைந்தது இனவாதமே!

 

இயற்­கை­யின் நிய­தி­யால் தாமரை மொட்டு மலர்­கி­றது. ‘ஈஸ்ட்’ என்ற நொதி­யம் அப்­பத்­துக்­கான மாவைப் பொங்க வைக்­கி­றது.’’ கடந்த சில நாள்­க­ளாக சமூக இணை­ய­ளத்­தங்­க­ளில் வெளி­யான விமர்­ச­னத் துணுக்­கு­க­ளில் மேற்­கு­றித்த துணுக்கு பல­ரது இர­ச­னைக்­குப் பாத்­தி­ர­மா­யிற்று.

மாறி­வ­ரும் உல­கில் மாறா­தி­ருக்­கு­மொரு விட­யம் ‘மாற்­றமடைதல்’ என்­பதே என முது­மொ­ழி­ யொன்று வழக்­கில் உள்­ளது. அது எப்­போ­துமே உண்­மை­யா­ன­தும், யதார்த்­த­மா­ன­தும்­கூட. இது அர­சி­ய­லுக்­கும் மிகப் பொருத்­த­மா­ன­தொன்றே. ஆனால் இந்த யதார்த்­தத்தை எமது அர­சி­யல்­வா­தி­கள் புரிந்­து­கொள்­ளத் தவறி வரு­கின்­ற­னர்.

1994ஆம் ஆண்­டுப் பொதுத் தேர்­த­லில், நாட்­டின் அர­சி­யல் வர­லாற்­றில் மிக நீண்­ட­கா­ல­மா­கப் பத­வி­யில் இருந்து வந்த அரசை, பத­வி­யில் இருந்து சந்­தி­ரிகா அகற்­றி­னார். பொது­மக்­கள் ஐக்­கிய முன்­னணி தரப்­புக்கு அந்­தத் தேர்­த­லில் 94 நாடா­ளு­மன்ற ஆச­னங்­கள் கிட்­டிய அதே­வேளை, ஐ.தே.கட்சி 81 நாடா­ளு­மன்ற ஆச­னங்­க­ளைக் கைப்­பற்­றி­யி­ருந்­தது.

ஆட்­சி­ய­மைத்த சந்­தி­ரிகா தரப்­புக்கு 14 தேசி­யப் பட்­டி­யல் மூல­மான ஆச­னங்­க­ளும், ரணி­லின் தலை­மை­யி­லான ஐ.தே.கட்­சிக்கு 13 நாடா­ளு­மன்ற ஆச­னங்­க­ளும் கிட்­டின. முஸ்­லிம் காங்­கி­ர­சின் 7 உறுப்­பி­னர்­கள் மற்­றும் சுயேட்சை உறுப்­பி­ன­ரொ­ரு­வ­ரது ஆத­ரவு பெற்று சந்­தி­ரிகா அர­ச­மைத்­தார். ஒரே­யொரு மேல­திக ஆச­னத்­து­டன் எட்டு ஆண்­டு­கள் கால­மாக சந்­தி­ரிகா ஆட்­சியை முன்­னெ­டுத்­துச் சென்­றார்.

 

ஆனால் 2001 ஆம் ஆண்­டின் பொதுத் தேர்­த­லில் குறிப்­பி­டத்­தக்க தொகை கொண்ட நாடா­ளு­மன்ற ஆச­னங்­களை வென்­றெ­டுத்த ரணி­லால், இரண்டு ஆண்­டு­கள் காலத்­துக்­குக்­கூட ஆட்­சியை முன்­னெ­டுக்க இய­லாது போயிற்று. அவ்­வி­தம் தாம் அதி­கா­ரத்தை இழக்க நேரு­மென ரணில் கன­வி­லும் கரு­தி­யி­ருந்­தி­ருக்­க­மாட்­டார். அர­சி­ய­லின் சுபா­வம் அத்­த­கை­ய­து­தான். ‘‘நினைப்­ப­தெல்­லாம் நடப்­ப­தில்லை. நினைக்­கா­தது நடந்­து­வி­டும்’’ என்­பது முது­மொழி.

டி.எஸ்.சேன­நா­யக்கா – எதிர் –
எஸ்.டபிள்யூ ஆர்.டி. பண்­டா­ர­நா­யக்கா

1946ஆம் ஆண்­டில் ஐ.தே.கட்சி ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­ட­வேளை, டி.எஸ்.சேன­நா­யக்கா ஒரு சுதந்­தி­ரப் போராட்ட வீரர். 1948ஆம் ஆண்­டில் நாட்­டின் முத­லா­வது தலைமை அமைச்­சர் பத­வியை அவர் ஏற்­ற­போது பெரும் பின்­ன­டைவு நிலை­யி­ருந்த ஐ.தே.கட்­சியை இரண்டு வரு­டங்­கள் கால இடை­வெ­ளி­யில் அவர் பலப்­ப­டுத்தி வைத்­தார் டி.எஸ். 1947ஆம் ஆண்­டில் டி.எஸ். சேன­நா­யக்கா தரப்­பி­னர்­க­ளுக்கு அதி­கா­ரத்தை வழங்­கிய தேர்­த­லின் பின்­னர், இலங்­கை­யின் வாக்­கா­ளர்­க­ளது போக்­கில் மாற்­றம் ஏற்­பட்­டது.

அர­சி­யல் போட்­டிக் களத்­தில் வெற்­றி­யைத் தீர்­மா­னிக்­கும் துருப்­புச் சீட்­டாக கிரா­மப்­புற வாக்­கு­களே முக்­கி­யத்­து­வம் பெற்­றன. அந்த வேளை­யில் எஸ்.டபிள்யூ ஆர்.டி.பண்­டா­ர­நா­யக்கா தாம் எப்­ப­டி­யா­வது நாட்­டின் தலைமை அமைச்­ச­ராக ஆகி­வி­டக் கனவு கண்­டார். சேன­நா­யக்கா தரப்­பி­ன­ரால் பண்­டா­ர­நா­யக்கா, பரம்­ப­ரை­யி­ன­ருக்கு நன்­மை­யே­தும் கிட்­டப் போவ­தில்லை என உணர்ந்த பண்­டா­ர­நா­யக்கா, ஐ.தே.கட்­சி­யி­லி­ருந்து வெளி­யேறி சுதந்­தி­ரக் கட்­சி­யென்ற பெய­ரில் புதிய கட்­சியை நிறு­வி­னார். இலங்கை அர­சி­ய­லில் வலு­வா­ன­தொரு எதிர்த்­த­ரப்பு இதன் மூலம் உரு­வா­யிற்று.

நாட்­டில் இன­வா­தத்தை வளர்த்­தெ­டுத்த
எஸ்.டபிள்யூ. ஆர்.டி பண்­டா­ர­நா­யக்கா

1956ஆம் ஆண்­டின் பொதுத் தேர்­த­லில் ஐ.தே.கட்சி அர­சுக்கு எதி­ராக சுதந்­தி­ரக் கட்சி, பிலிப் குண­வர்த்­தன தலை­மை­யி­லான சம­ச­மா­ஜக் கட்சி மற்­றும் வேறு அர­சி­யல் அமைப்­புக்­கள் இரண்­டு­டன் கூட்­டணி ஏற்­ப­டுத்­திக் கொண்டு மக்­கள் ஐக்­கிய முன்­னணி என்ற கூட்­ட­ணியை உரு­வாக்கிய பண்­டா­ர­நா­யக்கா தாமே அதற்கு தலைமை தாங்­கிச் செயற்­பட்­டார்.

சிங்­க­ள­ மொ­ழியை மட்­டுமே அரச கரு­ம­மொ­ழி­யாக ஆக்­கு­வது உட்­ப­டப் பல்­வேறு சமூக, பொரு­ளா­தார அபி­வி­ருத்­தித் திட்ட யோச­னை­களை முன்­வைத்து மக்­கள் ஐக்­கிய முன்­னணி பொதுத் தேர்­தலை எதிர்­கொண்­டது. சிங்­க­ளத்தை மட்­டும் அரச கரு­ம­மொ­ழி­யாக்­கும் யோச­னையை இட­து­சா­ரிக் கட்­சி­கள் ஏற்­றுக் கொள்­ள­வில்லை. இது ஐ.தே.கட்­சிக்கு வாய்ப்­பா­னதே என சேர்.ஜோன் கொத்­த­லா­வல கரு­தி­ய­போ­தி­லும், சிங்­கள வாக்­கா­ளர்­கள் ஐ.தே.கட்­சி­யைப் புறக்­க­ணித்து ‘மக்­கள் ஐக்­கிய முன்­ன­ணிக்கே’ பேரா­த­ரவு வழங்­கி­ய­தால் ஐ.தே.கட்சி ஆட்சி அதி­கா­ரத்தை இழக்க நேர்ந்­தது. பண்­டா­ர­நா­யக்கா நாட்­டின் புதிய தலைமை அமைச்­ச­ரா­கப் பத­வி­யேற்­றார்.

உய­ரச் செல்­லும் ஊஞ்­சல் மீண்­டும் பழைய இடத்­துக்கு வரு­வ­து­போன்று குறு­கிய கால இடை­வெ­ளி­யில் எவ­ரும் எதிர்­பா­ராத நிகழ்­வு­கள் நடந்­தே­றின. ஆட்­சித் தரப்­பி­னர் மத்­தி­யில் கருத்து வேறு­பா­டு­கள் தலை­தூக்­கின. இனக்­க­ல­வ­ரம் நாட்­டில் பேர­ழிவை ஏற்­ப­டுத்­தி­யது. ஆறு­மாத காலம் கழி­வ­தற்கு முன்­னர் கொழும்பு மாந­கர சபைக்­கான தேர்­த­லில் அரச தரப்பான சுதந்­தி­ரக் கட்சி படு­தோல்வி கண்­டது. ஐ.தே.கட்­சியே கொழும்பு மாந­கர சபை­யின் அதி­கா­ரத்­தைக் கைப்­பற்­றிக் கொண்­டது.

அரச தரப்­பால் தலை­தூக்க இய­லாத விதத்­தில் பின்­ன­டைவு நிலை உரு­வா­யிற்று. இட­து­சா­ரித் தரப்­பான பிலிப் குண­வர்த்­தன தரப்­பி­னர் அர­சின்­றும் வெளி­யே­றி­னர். அரச தரப்­புக்­குள்­ளேயே கருத்து மோதல்­கள் உரு­வா­கின. சிக்கல் நிலைமை தீவி­ர­ம­டைந்­தது. ஒப்­பந்­தங்­கள் கிழித்து வீசப்­பட்­டன. 1959ஆம் ஆண்­டில் சுதந்­தி­ரக் கட்­சிக்­குள்­ளி­ருந்து உரு­வான சதி முயற்­சி­யில் சிக்கி, தலைமை அமைச்­சர் பண்­டா­ர­நா­யக்கா படு­கொ­லை­யுற நேர்ந்­தது.

மகிந்த– எதிர் – மைத்­தி­ரி­பால

2010ஆம் ஆண்­டின் அரச தலை­வர் பத­விக்­கான தேர்­த­லில் மகிந்த மீண்­டும் தெரி­வாகி அரச தலை­வ­ரா­கப் பத­வி­யைத் தொடர முடிந்­தது. மூன்று தசாப்த கால­மாக விடு­த­லைப் புலி­க­ளு­டன் இடம்­பெற்ற போரை முடி­வுக்­குக் கொண் வந்து நாட்­டைக் காப்­பாற்­றிய தலை­வ­ராக மகிந்த இரண்­டா­வது தட­வை­யா­க­வும் அரச தலை­வ­ரா­கப் பதவி ஏற்­றுக் கொண்­டார். இலங்­கை­யின் தேர்­தல் வாக்­க­ளிப்பு முறை மீண்­டும் மாற்­ற­முற்­றது.

அர­சி­ய­ல­ரங்­கில் ஊழ­லுக்கு எதி­ரான மக்­க­ளது வாக்­கு­களே பெரும் துரும்­புச் சீட்­டாக அமைந்­தது. மைத்­தி­ர­பால தலைமை அமைச்­சர் பத­விக்­கா­கக் கனவு கண்­டார். ராஜ­பக்ச தரப்­பி­னர்­க­ளால் தமது தரப்­புக்கு அர­சி­யல் ரீதி­யில் பய­னே­தும் கிட்­டப்­போ­வ­ தில்லை என்­பதை உணர்ந்த மைத்­தி­ரி­பால 2014ஆம் ஆண்­டில் மகிந்­த­வி­ட­மி­ருந்து தூர விலக ஆரம்­பித்­தார். இதன் பய­னாக இலங்கை அர­சி­ய­லில் மீண்­டும் பெரி­ய­தொரு மாற்­றுச் சக்தி உரு­வாக நேர்ந்­தது.

இதன் தொடர்ச்­சி­யாக மகிந்­த­வுக்கு எதி­ராக பல தரப்­புக்­கள் இணைந்த கூட்­டுப் போரொன்று ஆரம்பமாகியது.
ஐ.தே.கட்சி, ஜே.வி.பி., தமிழ்த் தேசி­யக் கூட்­ட­மைப்பு, ஹெல உறு­மய, நியா­ய­மான சமூ­க­மொன்­றுக்­கான மக்­கள் இயக்­கம் மற்­றும் முன்­னணி அர­சி­யல் அமைப்­புக்­கள் சில­வும் இந்­தக் கூட்­டில் இணைந்து கொண்­டன. அரச தலை­வர் பத­விக்­கான தேர்­த­லில் மகிந்­த­வுக்கு எதி­ரான கூட்­டுத் தரப்­பின் பொது வேட்­பா­ள­ராக மைத்­திரி கள­மி­றக்­கப்­பட்­டார்.

புதிய ஜன­நா­யக முன்­னணி சார்­பில் ‘அன்­னம்’ சின்­னத்­தில் மைத்­திரி போட்­டி­யிட்­டார். மகிந்த அர­சின் செயற்­பா­டு­க­ளில் இடம்­பெற்ற நியா­ய­வீ­னங்­களை முன்­னி­லைப்­ப­டுத்தி மைத்­தி­ரி­பால தரப்­பி­னர் தமது பரப்­பு­ரை­களை முன்­னெ­டுத்­த­னர். கடை­சி­யில் மகிந்த, அரச தலைவர் பத­வியை இழந்து வீடு செல்ல நேர்ந்­தது. இலங்கை அர­சி­ய­ல­ரங்­கில் முதல் தட­வை­யாக இரு பிர­தான கட்­சி­க­ளும் இணைந்து கூட்டு அர­சொன்றை நிறுவ முடிந்­தது. அரச தலை­வ­ராக மைத்­தி­ரி­யும் தலைமை அமைச்­ச­ராக ரணி­லும் இணைந்து நல்­லாட்சி அரசு என்ற பெய­ரில் நிர்­வா ­கத்தை முன்­னெ­டுத்­துச் சென்­ற­னர்.

நீண்­ட­கா­லம் கடக்கு முன்­னர், உய­ரச் சென்ற ஊஞ்­சல் மீண்­டும் கீழே வந்­தது. நினைத்­த­தற்கு மாறான சம்­ப­வங்­கள் நடந்­தே­றின. நல்­லி­ணக்­க முயற்சிகள் பின்­ன­டைவு கண்­டன. தென்­னா­சிய வட்­ட­கை­யி­லேயே மிகப் பெரும் வங்­கிக் கொள்ளை எனக் கொள்­ளத்­தக்க பிணை­முறி ஊழல் இடம்­பெற்­றது. ஊழல்­கள் விட­யத்­தில் மாற்­ற­மெ­து­வும் ஏற்­ப­ட­வில்லை. ஊழல் புரிந்­தோர் சுதந்­தி­ர­மாக வெளி­யில் உல­வு­கின்­ற­னர்.

அத்­தி­யா­வ­சிய பாவ­னைப் பொருள்­க­ளது விலை­க­ளில் நாளுக்கு நாள் அதி­க­ரிப்பு ஏற்­பட்­டன. நிறை­வேற்று அதி­கா­ரத்­தில் எந்­த­வித மாற்­ற­மும் ஏற்­ப­ட­வில்லை. பொது­மக்­க­ளது கடன் படு­நிலை உயர்­வ­டைய நாட்­டின் பொரு­ளா­தார நிலை வீழ்ச்­சி­கண்­டது. தேசிய அர­சின் பங்­கா­ளிக் கட்­சி­கள் இரண்­டும் ஒன்­றுக்­கொன்று மோதிக் கொள்­ளும் நிலை உயர்­வ­டைந்­தது.

எவ­ருமே எதிர்­பா­ராத விதத்­தில் கூட்டு அர­சின் இரண்­டாண்­டு­கள் கால முடி­வில் மகிந்­த­வின் புதிய கட்­சிக்கு எதி­ரா­க உள்ளூராட்சித் தேர்த லில் போட்­டி­யிட்ட கூட்டு அர­சின் பங்­கா­ளிக் கட்­சி­கள் பெரும் தோல்­விக்கு முகம் கொடுக்க நேர்ந்­தது.

ஜன­வரி 8 புரட்­சி­யின் பின்­னர் நாட்­டின்
அர­சி­ய­லில் எதிர்­பார்ப்பு பலித­மா­க­வில்லை

ஜன­வரி 8 புரட்­சி­யின் பின்­னர், வாக்­கா­ளர்­க­ளைக் கவ­ரும் திற­மையை கூட்­டாட்சி அரசு கொண்­டி­ருந்­த­தா­கத் தோன்­ற­வில்லை. வெற்­றிக் களிப்­பில் கூட்டு அரசு திளைத்­தி­ருந்த வேளை, மகிந்­தவோ பெளத்த விகா­ரை­க­ளி­லி­ருந்து தமது முயற்­சியை மீண்­டும் ஆரம்­பித்­தார். அடி­மட்ட ஆத­ர­வா­ளர்­கள் மத்­தி­யில் தமது நட­வ­டிக்­கை­களை விரி­வு­ப­டுத்­தி­னார். அவ­ரது முயற்­சிக்கு அமைய உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றத் தேர்­த­லில் வாக்­கா­ளர்­கள் தமது பேரா­த­ரவை அவ­ரது தரப்­புக்கு வழங்கி உற்­சா­கப்­ப­டுத்­தி­யுள்ளனர்.

இம்­முறை உள்­ளூ­ராட்­சித் தேர்­த­லில் இரண்­டா­வது மற்­றும் மூன்­றா­வ­தை­யும் கூட்­டி­னால் முத­லா­வதை முந்­துமா? படு­தோல்­வி­யைச் சந்­தித்த ஐ.தே.கட்­சி­யும் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யும் தத்­த­மது தோல்­விக்கு பற்­பல வியாக்­கி­யா­னங்­களை முன்­வைத்து வரு­கின்­றன.

1970ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்­த­லில் சிறி­மா­வோ­ வின் தலை­மை­யில் சுதந்­தி­ரக் கட்சி 91ஆச­னங்­க­ளைக் கைப்­பற்­றி­ய­போது, டட்­லி­யின் தலை­மை­யி­லான ஐ.தே.க.17 ஆச­னங்­களை மட்டுமே கைப்­பற்­றி­யது. ஆனால் அந்­தப் பொதுத் தேர்­த­லில் சுதந்­தி­ரக் கட்சி மொத்­த­மாக 18லட்­சத்து 39ஆயி­ரத்து 979 வாக்­கு­க­ளைப் பெற, ஐ.தே.கட்­சியோ 18 லட்­சத்து 92ஆயி­ரத்து 525 வாக்­கு­களை மொத்­த­மா­கப் பெற்­றி­ருந்­தது.

ஆனால் கடை­சி­யில் ஐ.தே.கட்சி படு­தோல்வி அடைந்­த­தா­கவே விமர்­சிக்­கப்­பட்­டது. அந்த வகை­யில் தேர்­த­லில் முத­லா­வது இடத்தை அடை­ப­வரே வென்­ற­வ­ரா­கக் கொள்­ளப்­ப­டு­வார். இரண்­டாம், மூன்­றாம் இடங்­க­ளைப் பெற்­ற­வர்­கள், இரு தரப்­பி­ன­ரது வாக்­கு­க­ளை­யும் கூட்­டித் தாம் வெற்றி பெற்­ற­தா­கக் கூறு­வது பகி­டிக்கு இட­மா­கக் கொள்­ளத்­தக்­கது.
மொத்­தத்­தில் மகிந்­த­வின் அர­சி­யல் எழுச்­சி­யைத் தோற்­க­டிக்­கத்­தக்க திற­னுள்ள அர­சி­யல்­வாதி ஒரு­வ­ரைத்­தா­னும் ஐ.தே.கட்­சி­யில் தேடிக் கண்­டு­பி­டிக்க இய­லா­துள்­ளது.

சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியோ அநாதை நிலைக்கு உள்­ளா­கி­யுள்­ளது. அர­சி­ய­லில் எப்­போ­துமே பொது­மக்­களை மடை­ய­வர்­க­ளாக்­கிட இய­லாது. அந்த வகை­யில் இடம்­பெற்ற உள்­ளூ­ராட்­சித் தேர்­த­லில் தாமரை மொட்­டுக்கு மாபெ­ரும் வெற்­றியை மக்­கள் வழங்­கி­யுள்­ள­னர். மகிந்­த­வால் இந்த மக்­கள் ஆணையை 2020 ஆம் ஆண்­டு­வரை பாது­காத்­துக் கொள்ள இய­லுமா என்­பது குறித்து எதை­யும் நிச்­ச­ யப்­ப­டுத்­திக் கொள்ள இய­லா­துள்­ளது. மாறி­வ­ரும் உல­கில் மாற்­ற­மு­றாத ஒரே­யொரு விட­யம் மாற்­ற­ம­டை­தல் மட்­டுமே. இந்த உண்­மை­யைப் புரிந்து கொண்டு செயற்­ப­டும் அர­சி­யல் தலை­வ­ரையோ, கட்­சி­யையோ இந்த நாட்­டில் காண இய­லாதுள்ளது என்­பதே யதார்த்­தம்.

http://newuthayan.com/story/70330.html

Categories: merge-rss

கூட்டமைப்பின் பின்னடைவுக்கு யார் காரணம்?

Wed, 21/02/2018 - 15:17
கூட்டமைப்பின் பின்னடைவுக்கு யார் காரணம்?
 

தொடர் அடக்குமுறைகளுக்கு உள்ளாகும் சமூகமொன்று எப்போதுமே ஓரணியில் திரள்வதற்கே விரும்பும். அதன்மூலம், தம்மைப் பலப்படுத்திப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும் என்று நம்பும்.   

சுதந்திரத்துக்குப் பின்னரான இலங்கையில், தமிழ் மக்கள் அதிக தருணங்களில் இந்த நிலையையே எடுத்து வந்திருக்கிறார்கள். இன்னமும் அதன் படிகளிலேயே பெருமளவு நிற்கின்றார்கள்.   

தமிழ்த் தேசியப் போராட்டங்கள் எழுச்சி பெற்ற காலம் முதல், தமிழ் மக்கள் ஏதோவொரு கட்சியின் பின்னாலோ அல்லது இயக்கத்தின் பின்னாலோ திரண்டிருக்கின்றார்கள்.  

 அந்தக் காலங்களில் எல்லாம், மாற்றுக் குரல்கள், மாற்றுச் சிந்தனைகள் என்கிற விடயங்களுக்கான வெளி தமிழ்ச் சூழலிலும் பெரியளவில் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை; அல்லது எடுபடவில்லை. கேள்விகள், விமர்சனங்களுக்கு அப்பால் நின்று, ஓரணியில் திரள்வதே  பலம் என்று நம்பி வந்திருக்கின்றார்கள். ஆனால், 2015 ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பின்னரான கடந்த மூன்று ஆண்டுகள், ஓரணியில் திரள வேண்டும் என்கிற நிலையைக் குறிப்பிட்டளவு தளர்த்தியிருக்கின்றது.   

அது, மக்களை மாற்றுக் குரல்களையும் மாற்றுத் தெரிவுகளையும் பரிசீலிக்கவும் வைத்திருக்கின்றது. கடந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு (நேரடியாக ‘தமிழரசுக் கட்சி’ என்று கொள்வதே பொருத்தமானது.) சந்தித்த பின்னடைவு, அந்தப் புள்ளியிலிருந்து ஆரம்பிக்கின்றது.  

மஹிந்த ராஜபக்ஷ அடக்குமுறை ஆட்சிக்கு எதிரான அலை, நாடு பூராவும் வீசிக்கொண்டிருந்த போது, அந்த அலைக்குள் தமிழ் மக்களும் தங்களை இணைத்துக் கொண்டார்கள். தமது நிலைப்பாட்டைத் தங்கள் சார்பில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு வெளிப்படையாகப் பிரதிபலித்து, மைத்திரிபால சிறிசேனவை ஆதரித்த போது, அதை அங்கிகரித்தார்கள்.   

அந்த அங்கிகாரத்தின் அடுத்த கட்டமாக, 2015 பொதுத் தேர்தலிலும் கூட்டமைப்புக்கு ஏக பிரதிநிதிகள் என்கிற நிலைக்கு அண்மித்த வெற்றியைப் பரிசளித்தார்கள். 2009 முள்ளிவாய்க்கால் வரை விடுதலைப் புலிகளுக்குப் பின்னால் அணி திரண்ட மக்கள், அதன் பின்னர் அடக்கு முறைகளுக்கு எதிராக, ஓரணியில் திரளும் போக்கில் இருப்பதில், நம்பிக்கையான தரப்பு என்கிற அடிப்படையில் கூட்டமைப்புக்குப் பின்னால் அணி திரள ஆரம்பித்தார்கள்.  

 ஆனால், 2015 ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பின்னரான கடந்த மூன்று ஆண்டுகள் என்பது, சிறிய ஜனநாயக வெளியைத் தமிழ் மக்களை நோக்கித் தள்ளியது. அது, முடங்கிப் போயிருந்த அரசியல் உரையாடல் வெளியைக் குறிப்பிட்டளவு திறந்து விட்டது.   

நாடாளுமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்திருந்தாலும், ஆட்சி மாற்றத்தின் பங்காளிகள் என்கிற வகையில் கூட்டமைப்பினரைத் தமிழ் மக்கள், தமது ஆளும் கட்சியாகவே பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள். வடக்கு மாகாண சபையில், சி.வி.விக்னேஸ்வரன் ஆட்சியமைக்கும் போது, அதை மஹிந்த ராஜபக்ஷவுக்கு எதிரான எதிர்ப்பு அரசியலாகவே மக்கள் முன்மொழிந்தார்கள்.   

ஆனால், ஆட்சி மாற்றம் என்பது, கூட்டமைப்பே எதிர்பார்க்காத வகையில், அவர்கள் மீது ஆளுங்கட்சி அடையாளத்தைக் கொடுக்க வைத்தது. அதன்பின்னரான நாட்களில், வடக்கு மாகாண சபைக்குள் எழுந்த குழப்பங்கள் மக்களினால் இரசிக்கப்படவில்லை.  

அத்தோடு, தமிழரசுக் கட்சி எதிர்கொண்டிருக்கின்ற அக முரண்பாடுகளும் கூட்டமைப்பின் பின்னடைவுக்கு முக்கிய காரணமாகும். தமிழரசுக் கட்சிக்குள் சிரேஷ்ட- கனிஷ்ட உறுப்பினர்களுக்கிடையிலான தலைமுறை இடைவெளி மாத்திரமல்ல, பதவிகளுக்கான அலைச்சலும் பெரும் பிரச்சினையாகும்.   

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் தற்போதுள்ள கட்சிகளில் தமிழரசுக் கட்சியே பெரிய கட்சி. அந்தக் கட்சியே தற்போதும் உறுப்பினர்களை வெளிப்படையாக இணைத்துக் கொள்கின்றது. தொகுதி - பிரதேச வாரியாக, நிர்வாக உறுப்பினர்களை நியமித்துச் செயலாற்றுகின்றது. ஆனால், கட்சியின் கட்டுமானத்தில் படிப்படியாக முன்னேறிச் செல்வது - அதற்காகச் செயலாற்றுவது என்கிற நிலைகளுக்கு அப்பால், யாரோடு இருந்தால் பதவிகளை இலகுவாக அடையலாம் என்கிற நிலை, தமிழரசுக் கட்சியைக் கூறுபோட்டு வைத்திருக்கின்றது.   
தேர்தல் அரசியலில் இவ்வாறான குத்துவெட்டுகள் இயல்பானதுதான் என்கிற போதிலும், தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தை தமது தலையாய கடமை என்று சொல்லும் தமிழரசுக் கட்சிக்குள் இவ்வாறான பிற்போக்கான விடயங்கள் அதிகமாகத் தலைதூக்குவது என்பது அபத்தமானது.  

சாவகச்சேரி மற்றும் பருத்தித்துறை நகர சபைகளைக் கூட்டமைப்பு, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியிடம் இழந்தமைக்கு, தமிழரசுக் கட்சிக்குள் நீடித்த அக முரண்பாடுகளே காரணம்.   

சாவகச்சேரியில் அருந்தவபாலனுக்கும் சயந்தனுக்கும் இடையிலான தன்முனைப்புப் பிரச்சினை, கூட்டமைப்பைத் தோற்கடித்தது. பருத்தித்துறை நகர சபைக்கான வேட்பாளர் தேர்விலும் சுகிர்தனின் கை ஓங்கியதை ஏற்றுக்கொள்ளாத தமிழரசுக் கட்சியின் சிரேஷ்ட உறுப்பினர்கள், கூட்டமைப்புக்கு எதிராக வேலை செய்தார்கள்.  

 அத்தோடு,வல்வெட்டித்துறை நகர சபையில் சுயேட்சைக்குழு பெற்ற 1,000 வாக்குகள், கூட்டமைப்புக்கு கிடைக்க வேண்டியவை. கடந்த முறை அனந்தராஜா தலைமையிலான சபையைக் குழப்பிய விதத்தில், தமிழரசுக் கட்சியின் உறுப்பினர்களும் முக்கிய பங்காற்றினார்கள்.   

இதனாலேயே, சுயேட்சைக் குழுவொன்றை களத்தில் இறக்குவதற்கு வல்வெட்டித்துறை சமூகம் முனைந்தது. வல்வெட்டித்துறையில் கூட்டமைப்பு முன்னிலை பெற்ற போதும், குறைந்தது இரண்டு ஆசனங்களைப் பெறுமளவுக்கான வாக்குகளை சுயேட்சைக்குழுவிடம் இழந்திருக்கின்றது.  

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தை ஒட்டுமொத்தமாக எடுத்துக் கொண்டால், கிழக்கு மாகாண சபையில் முஸ்லிம் காங்கிரஸுக்கு முதலமைச்சர் பதவியை வழங்கிவிட்டு, அதிகாரத்தில் பங்காளியாக இருந்த கூட்டமைப்பு மீது மக்களுக்கு பெரும் அதிருப்தி ஏற்பட்டது. அதற்கும் தமிழரசுக் கட்சியின் முக்கியஸ்தர்களே பெரும்பாலும் காரணமாக இருந்தார்கள்.  

யாழ். மாநகர சபைக்கான மேயர் வேட்பாளர் இம்மானுவேல் ஆர்னோல்டே என்பதை, தமிழரசுக் கட்சியின் சுமந்திரன் தரப்பு, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்து தயார்படுத்தி வந்தது.   

அதுவரை காலமும் அதைக் குறிப்பிட்டளவு ஆமோதித்து வந்த சி.வீ.கே. சிவஞானம் தரப்பு, இறுதி நேரத்தில் சிரேஷ்ட ஊடகவியலாளர் ஒருவரை, யாழில் இயங்கும் தொலைக்காட்சியொன்றின் உரிமையாளர் உள்ளிட்ட தரப்பினர் கூட்டமைப்பின் மேயர் வேட்பாளராக முன்மொழிய வேண்டும் என்கிற யோசனையை முன்வைத்தபோது, அந்தப் பக்கம் சாய்ந்தது.   

அது, தமிழரசுக் கட்சிக்குள்ளும் மத- சாதியவாத உரையாடல்களை மறைமுகமாகச் செய்ய வைத்தது. தேர்தல் பிரசாரங்களின் போதும் அதை முன்னிறுத்திய நிகழ்வுகள் நடந்தன.   

அத்தோடு, சுமந்திரனை மீறி இன்னொருவரை மேயர் வேட்பாளராகக் கொண்டு வர முடியாது என்கிற நிலையில், கூட்டமைப்புக்கு எதிரான மனநிலையை அதிகப்படுத்துவதில் அதிகமான தமிழரசுக் கட்சியினரும் ஈடுபட்டனர்.  

வடக்கு, கிழக்கிலேயே அதிக வாக்காளர்களைக் கொண்டது யாழ். மாநகர சபை. அதை வெற்றி கொள்வது என்பது தமிழ்த் தேசிய அடையாள அரசியலில் முக்கியானது. ஏனெனில், அது அனைத்துத் தரப்பு மக்களையும் கொண்ட சபை.   

அப்படியான நிலையில், பிரதான கட்சியான கூட்டமைப்பு, தன்னுடைய மேயர் வேட்பாளரை வெளிப்படையாக அறிவித்து, தேர்தல் பிரசாரங்களை முன்னெடுக்க முடியவில்லை என்பதே பெரும் பின்னடைவாகும்.   

இருப்பதிலேயே சிறு தேர்தலான உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில், கூட்டமைப்பு பின்னடைவைச் சந்தித்தால், பாதிப்புகளை விரைவாக சரி செய்வதற்கான வாய்ப்புகள் உண்டு.   

அதில், முக்கியமானது தமிழரசுக் கட்சியின் தலைமைத்துவத்தின் உறுதிப்பாடு தொடர்பானது. அடுத்தது, கூட்டமைப்பின் தலைவரான இரா.சம்பந்தன், கட்சிக்குள் நீடிக்கும் குழப்பங்களைக் கண்டும் காணாமல் விடுவது. குழப்பங்கள் எழும்போது தீர்க்கமான முடிவுகளை எடுப்பதுவே கட்சியின் உறுப்பினர்கள் மத்தியில் ஒழுக்கத்தை கொண்டு வரும்.   

இவ்வாறான நிலையில், எவ்வளவு உறுப்பினர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டாலும், மக்களின் அதிருப்தியைப் பெறுவதை நிறுத்தவே முடியாது.  

அத்தோடு, மாற்றுக் கருத்துகள் இருந்தாலும், ஒரு கட்சியாக, ஒரு முடிவை எடுத்த பின்னர், அதை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் நிலையொன்றைத் தமிழரசுக் கட்சி உருவாக்க வேண்டும்.   

மாறாக, கட்சிக் கூட்டங்களில் அனைத்துக்கும் தலையாட்டிவிட்டு, கட்சியின் முடிவுகள் விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகும் போது, அந்த முடிவுகளுக்கும் தமக்கும் தொடர்பில்லை என்பது மாதிரியான நிலைப்பாடுகளை எடுக்கும் நபர்களை அடையாளம் கண்டு வெளிப்படுத்த வேண்டும். அந்த நிலையை, சில காரணங்களுக்காகப் பொறுத்துக் கொள்வது என்பது, கட்சியை மாத்திரமல்ல, மக்களையும் முட்டாளாக்கும் செயலாகும்.  

அதைத் தமிழரசுக் கட்சி இனியாவது தவிர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்படியான நிலையில், கூட்டமைப்பின் பின்னடைவுக்கு தமிழரசுக் கட்சியே பிரதான பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும். சம்பந்தனும் மாவையும் சுமந்திரனும் நின்று நிதானித்து அதேநேரம் தீர்க்கமாகச் செயலாற்ற வேண்டும்.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/கூட்டமைப்பின்-பின்னடைவுக்கு-யார்-காரணம்/91-211807

Categories: merge-rss

வடக்கில் தேர்தல்களும் தமிழ் அரசியலும்

Wed, 21/02/2018 - 05:13
வடக்கில் தேர்தல்களும் தமிழ் அரசியலும்
 

சிகப்பு குறிப்புகள்

நடைபெற்று முடிந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள், இலங்கை முழுவதும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இத்தேர்தல்கள் காரணமாக, ஆளும் தேசிய அரசாங்கத்தில் பிளவு ஏற்பட்டு, அரசாங்கம் பிளவடைவது, கிட்டத்தட்ட உறுதியாகிவிட்டது. ராஜபக்‌ஷவின் பரப்பியல்வாதத்துக்குக் கிடைத்துள்ள மிகப்பெரிய எழுச்சியைத் தொடர்ந்து, தேசியவாத அரசியல், மீண்டும் முக்கியத்துவத்தைப் பெறுகிறது.

ஆளும் அரசாங்கத்தின் பொருளாதாரத் தோல்விகள் கவனத்தை ஈர்த்துக் கொண்டிருக்க, அரசமைப்பு ரீதியான அரசியல் தீர்வுக்காக 2015இல் கிடைக்கப்பெற்ற பொன்னான வாய்ப்பு, கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக இல்லாமல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

மறுபக்கமாக, வட மாகாணத்தில் இடம்பெற்ற தேர்தல்கள், எதிர்வரும் ஆண்டுகளில் தமிழ் அரசியலில் ஏற்படக்கூடிய மாற்றங்களைக் காட்டி நிற்கிறது. தமிழ்த் தேசியவாதத்தின் கவலை தரக்கூடிய புதிய முகம் பற்றியும் வடக்கு தமிழ் அரசியலில் காணப்படும் சில முன்னேற்றகரமான சமிக்ஞைகள் பற்றியும், இக்கட்டுரை கவனஞ்செலுத்துகிறது.

பிரசாரங்கள்

2013ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்ற மாகாண சபைத் தேர்தல்களோடும் 2015ஆம் ஆண்டில் இடம்பெற்ற தேசிய ரீதியான இரண்டு தேர்தல்களோடும் ஒப்பிடும் போது, வடக்கில் இம்முறை தேர்தல்களுக்கான பிரசாரங்கள், ஒப்பீட்டளவில் குறைவானதாகவே காணப்பட்டன. வட்டார முறையிலான தேர்தலும் பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடும், அதிகமானோரைப் போட்டியிடத் தூண்டியது. ஆனால், பல வேட்பாளர்கள், குறித்ததொரு கட்சியில் போட்டியிட்டால் தமது வெற்றிவாய்ப்புகள் எவ்வாறு எனக் கணித்தனரே தவிர, கட்சியின் கொள்கைகள் தொடர்பாகவோ நிகழ்ச்சித் திட்டங்கள் தொடர்பாகவோ ஆராயவில்லை.

ஆனால், அரசியல் இயக்கமின்றி குறிப்பாக, பெண்களுக்கான அரசியல் கட்சிகளில் இல்லாமை பல்வேறான பிரச்சினைகளும் வேட்பாளர்களும், முன்னிலைக்கு வரவில்லை. ஒருசில கட்சிகள் மாத்திரம், சாதியத்துக்கு எதிரான அரசியலை மேற்கொண்டன.

போருக்குப் பின்னரான ஏனைய தேர்தல்களைப் போலன்றி, வீட்டுக்கு வீடு சென்று மேற்கொள்ளப்பட்ட பிரசாரம் கணிசமானளவு இருந்த போதிலும், ஒட்டுமொத்தமான தேர்தல் பிரசாரம், எதிர்பார்க்கப்பட்டளவு உற்சாகத்தையோ அல்லது சனத்திரளையோ ஈர்த்திருக்கவில்லை. போட்டியிடும் கட்சிகளின் ஊடகப் பிரசாரங்கள், சேறு பூசுவதிலும் தனது பிரதான எதிரி அல்லது போட்டியாளர் என்று கருதப்பட்ட கட்சியைத் தரமிறக்குவதிலுமே அதிக கவனத்தைச் செலுத்தியிருந்தன.

அரசமைப்புச் சபையின் வழிகாட்டல் குழு சமர்ப்பித்த இடைக்கால அறிக்கை, அரசியல் தீர்வின் அம்சங்கள், ஊழல் ஆகியன, தேர்தல் பிரசாரத்தின் முக்கியமான தலைப்புகளாக இருந்தன. உள்ளூர்ப் பொருளாதாரம், உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் வருகின்ற  நிர்வாகப் பிரச்சினைகள் ஆகியன பற்றிக் கவனஞ்செலுத்தப்  -பட்டிருக்கவில்லை.

யாழ்ப்பாணத்தில் காணப்பட்ட சூடுபிடித்த அரசியல் பிரசாரங்கள், முன்னைய சமஷ்டிக் கட்சியின் சின்னமான வீட்டுச் சின்னத்தில் போட்டியிட்ட, இரா. சம்பந்தன் தலைமையிலான தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கும், தமிழ்க் காங்கிரஸின் சின்னமான சைக்கிளில் போட்டியிட்ட, கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தலைமையிலான தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கும் இடையில், தமிழ்த் தேசியவாதத்தின் உரித்தைக் கோருவதற்கான போட்டியாக மாறின. இப்பிரசாரங்கள், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளினதும் அவர்களது அரசியலினதும் வாரிசுகள் யார் என்ற போட்டியைக் கொண்டனவாக மாறியிருந்தன.

பெற்ற வாக்குகள்

இந்தச் சூழலில், யாழ்ப்பாணத்திலும், பொதுவாக வட மாகாணத்திலும், தமிழ் வாக்குகள் எவ்வாறு அமைந்தன? 

வட மாகாணத்தில் பெரும்பான்மையானோர் வசிக்கும் யாழ்ப்பாணத்தில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வாக்குகள் சரிவடைந்து, 35 சதவீதமான வாக்குகளை மாத்திரமே, அக்கூட்டமைப்புப் பெற்றது. மறுபக்கமாக, கணிசமானளவு வாக்குகளைப் பெற்ற தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, 21 சதவீதமான வாக்குகளைப் பெற்றது. ஒடுக்கப்பட்ட சாதியச் சமூகங்களின் வாக்குகளைக் கொண்ட ஈழ மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியும் (ஈ.பி.டி.பி) சிறந்த வெளிப்பாட்டை வெளிப்படுத்தி, 19 சதவீதமான வாக்குகளைப் பெற்றுக் கொண்டது.

தமிழ் மாவட்டங்களாகக் கருதப்படும் கிளிநொச்சியிலும் முல்லைத்தீவிலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு முறையே 47 சதவீத, 42 சதவீத வாக்குகள் கிடைத்தன. அவ்விரு மாவட்டங்களிலும், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் ஈ.பி.டி.பியும், 5 சதவீதமான வாக்குகளையே பெற்றன. ஆனால், ஈ.பி.டி.பியிலிருந்து ஓராண்டுக்கு முன்னர் பிரிவடைந்த சந்திரகுமார், சுயேட்சைக் குழுக்களில் முன்னிலை வகித்து, கிளிநொச்சியில் 30 சதவீதமான வாக்குகளைப் பெற்றார்.


கிறிஸ்தவர்கள், முஸ்லிம்கள், இந்துக்கள் என, பல் மத அடையாளங்களைக் கொண்ட மன்னாரிலும், சிங்கள மக்களும் குறிப்பிடத்தக்க அளவு வாழும் வவுனியாவிலும், முடிவுகள் சிறிது வேறுபாடானவையாக அமைந்தன. அவ்விரு மாவட்டங்களிலும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு முறையே 28 சதவீத, 26 சதவீதமான வாக்குகள் கிடைத்தன.

ஐக்கிய தேசியக் கட்சி, ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி, ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன ஆகியன உள்ளடங்கிய தேசியக் கட்சிகள், இம்மாவட்டங்களில் கணிசமானளவு முன்னேற்றத்தையடைந்து, கிட்டத்தட்ட 50 சதவீதமான வாக்குகளைப் பெற்றுக் கொண்டன. இத்தேசியக் கட்சிகள், கிளிநொச்சி, யாழ்ப்பாணம், முல்லைத்தீவு ஆகிய மாவட்டங்களிலும் முறையே 10, 15, 30 சதவீதமான வாக்குகளைப் பெற்றுக் கொண்டன.

அரசியல் விளைவுகள்

தேர்தல் முடிவுகள், எந்தக் கட்சிக்கும் அறுதிப் பெரும்பான்மையை வழங்காத நிலையில், வடக்கிலுள்ள பெரும்பாலான உள்ளூராட்சி மன்றங்களில், இணைந்து ஆட்சியமைக்க வேண்டிய தேவையேற்பட்டுள்ளது. 
வடக்கின் தேர்தல் முடிவுகளிலிருந்து, பின்வரும் விடயங்களை நான் முன்வைக்க விரும்புகிறேன்:
தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, வீழ்ச்சிப் பாதையில் காணப்படுகிறது. இவ்வீழ்ச்சி, வாக்குகள் அடிப்படையிலும் தேர்தல் பிரசாரங்களுக்கான உற்சாகத்தின் அடிப்படையிலும் காணப்படுகிறது. சமஷ்டிக் கட்சியின் விசுவாசிகளான மூத்த தலைமுறையினரால், அது தொடர்ந்தும் வழிநடத்தப்பட்டு வருகிறது.

அவர்களிடத்தில், சுறுசுறுப்புக் காணப்படவில்லை. வடக்கிலுள்ள தமிழ் மக்கள், தங்களுக்கே எப்போதும் வாக்களிப்பர் என்ற, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நம்பிக்கை, அசைத்துப் பார்க்கப்பட்டிருக்கிறது.
தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, துடிப்பான, இளைய அங்கத்தவர்களைச் சேர்த்துள்ளது. அவர்கள், நச்சான தமிழ்த் தேசியவாத அரசியலுடன், இயங்கவிடப்பட்டிருக்கின்றனர். நகரமயமாக்கப்பட்ட தொழில்வாண்மை மிக்க தமது தளத்திலும், புலம்பெயர் தமிழ் மக்களில் கடும்போக்குவாதிகளின் ஆதரவிலும், அவர்கள் தொடர்ந்தும் தங்கியிருக்கின்றனர். பருத்தித்துறை, சாவகச்சேரி ஆகிய நகர சபைகளில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி வெற்றிகொண்டுள்ளது. இனவழிப்பு உள்ளிட்ட கலந்துரையாடல்கள் மூலமாக, கடும்போக்குத் தேசியவாத அரசியலுக்கான நிகழ்ச்சிநிரலை அவர்கள் உருவாக்குகின்றனர். 

ஆனால், போரின் இறுதிக் காலத்தில், துயரந்தரும் முடிவைச் சந்தித்த வன்னி மக்களிடத்தில், அவர்களுக்கான வாக்கு வங்கி காணப்படவில்லை. இதுவரை காலமும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியை நிராகரித்துள்ள கிராமப்புற மக்களை, அம்முன்னணி சென்றடையுமாயின், தமிழ் அரசியலில் ஆபத்தான மாற்றமாக அது அமையும்.

தமிழ் அரசியலில், முக்கியமான ஓர் அங்கத்தவராக, ஈ.பி.டி.பி தொடர்ந்தும் நிலைத்துள்ளது. தனது தேர்தல் அரசியலுக்காக, அரச பதவிகளில் தங்கியுள்ளது என்ற மாயையை, அது உடைத்தெறிந்துள்ளது. 

யாழ்ப்பாணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலும், ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்த வாக்கு வங்கியொன்றை அது கொண்டுள்ளதுடன், யாழ்ப்பாணத்தின் தீவகப் பகுதிகளில் அது கணிசமானளவு வெற்றிபெற்றுள்ளது.

சாதியத்துக்கு எதிரான அரசியல் உட்பட பல்வேறு காரணங்களுக்காக, பல சுயேட்சைக் குழுக்கள், சிறப்பாகச் செயற்பட்டுள்ளன. காரைநகரில், ஒடுக்கப்பட்ட சாதியச் சமூகங்களின் சமூக அபிவிருத்திக்காகச் செயற்படும் சுயேட்சைக் குழுவொன்று, ஓராண்டுக்கு முன்னர் உருவாக்கப்பட்டதோடு, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு இணையாக, 3 ஆசனங்களை அக்குழு வென்றுள்ளது. மயானங்களுக்கு எதிராக, சக்திமிகு சாதிய எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் இடம்பெற்ற புத்தூரில், புதிய ஜனநாயக மார்க்ஸிஸ லெனினிசக் கட்சியால் ஆதரவளிக்கப்படும் இடதுசாரிகள், நான்கு ஆசனங்களை வென்றுள்ளனர். 

சாவகச்சேரியில், ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் குழுவிலிருந்து வெளியேறி புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட, தமிழர்களுக்கான சமூக ஜனநாயகக் கட்சி, 2 ஆசனங்களைப் பெற்றுக் கொண்டது. கிளிநொச்சியில், சந்திரகுமாரால் தலைமை தாங்கப்படும் முற்போக்கான சுயேட்சைக் குழுக்கள், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்குப் பிரதான சவாலாக அமைந்ததோடு, 19 ஆசனங்களை வென்றுள்ளன. நீண்டகாலமாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட, மலையகத்திலிருந்து இடம்பெயர்ந்து வன்னியில் வசிக்கும் தமிழ்ச் சமூகமும், சந்திரகுமாரின் ஆதரவுத் தளத்தில்  உள்ளடங்குகிறது.

உள்ளூரிலிருந்து பிராந்தியத்துக்கு

தேசிய மட்டத்தில் தமிழ் அரசியலின் எதிர்காலம் தொடர்பாக, இந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல்கள் ஏதாவது சமிக்ஞையை வழங்கியுள்ளன என்றால், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியால் தலைமை தாங்கப்படும், துருவப்படுத்தப்படக்கூடிய தமிழ்த் தேசியவாத அரசியலின் கீழ்நோக்கிய பயணத்தின் ஆபத்தே அது. மறுபக்கமாக, குறுகிய தமிழ்த் தேசியவாதத்தைத் தவிர்க்கும் முற்போக்கான அரசியலின் துளிர்கள், தமிழ் அரசியலை மீள ஆரம்பிப்பதற்கான நம்பிக்கையைத் தருகின்றன.

வடக்கில், பொருளாதார அங்கலாய்ப்புகள் அதிகரிக்கும் நிலையில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பால் தலைமை தாங்கப்படும் தற்போதைய அரசியல் தலைமை வீழ்ச்சியடையலாம். ஆனால், அதற்கான மாற்றாக, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியால் தலைமை தாங்கப்படும், வலதுசாரி மேல்தட்டுவர்க்க தேசியவாதம் உருப்பெறுதல் அமையும். தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் பெயரையும் அரசியலையும், சந்தர்ப்பவாதத்துக்காகப் பயன்படுத்தும் ஒன்றாக, இவர்களின் அரசியல் இருக்கிறது.

மறுபக்கமாக, போர்க்காலத்தில் மெளனிக்கப்பட வைக்கப்பட்டிருந்த, சாதியவாதத்துக்கு எதிரான அரசியல், பல்வேறான சிறிய கட்சிகளின் அரசியலாக, தற்போது உருவாகிறது. புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்கள், அரசியல் குரலொன்றைத் தேடும் நிலையிலேயே, இந்நிலை உருவாகியுள்ளது.

தமிழ்த் தேசியவாதத்தின் அரசியல், முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனின் ஆதரவுடன், தமிழ்த் தேசியவாதத்தில் இந்து அங்கத்தையும் அண்மைக்காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தியுள்ள நிலையில், தேர்தல்களைத் தாண்டி, இவ்வாறான முற்போக்கு அரசியல் இயக்கங்கள், கடும்போக்குத் தமிழ்த் தேசியவாதத்தின் தெருவரசியலுக்காக, முக்கியமான தடையாக அமையக்கூடும்.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தவறான அரசியல், 2005ஆம் ஆண்டின் ஜனாதிபதித் தேர்தலை வடக்கில் புறக்கணிக்கச் செய்து, ராஜபக்‌ஷவைத் தெரிவுசெய்ததைப் போன்று, தற்போதைய குறுகிய தமிழ்த் தேசியவாதிகள், தெற்கில் ராஜபக்‌ஷவின் முன்னேற்றத்தைக் கண்டு திருப்தியடைகின்றனர்.

தமிழ்த் தேசியவாதத்தால் தமிழ் மக்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளைப் பற்றிக் கவலையடையாமல், சிங்கள - பௌத்த தேசியவாதத்தின் எழுச்சியை, தமிழ்த் தேசியவாதத்துக்கான சர்வதேச அங்கிகாரத்துக்கான பாதையாக அவர்கள் பார்க்கின்றனர்.

தேசியவாதத்தை நோக்கிய பயணத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி, ஜனநாயகத்தையும் சமூக நீதியையும் நோக்கி, பரந்த இயக்கமொன்றை ஏற்படுத்துவதே, பல்வேறு இனச் சமுதாயங்களுக்கும் தற்போது தேவையான ஒன்றாகக் காணப்படுகிறது.

சிறிய அனுபவக் கதையொன்றுடன், இதை நான் நிறைவுசெய்கிறேன். ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த கிராமப்புறப் பெண்ணொருவரிடம், யாருக்கு வாக்களித்தார் என்று நான் கேட்டபோது, “வீடு” எனப் பதிலளித்தார். அவரது வாக்குக்கான காரணம் குறித்துக் கேட்டபோது, ஈ.பி.டி.பியின் வீணைச் சின்னத்துக்கே வாக்களித்தாரென அவர் தெரிவித்தார். “அவர்கள் (ஈ.பி.டி.பி), மின்சாரம் பெற உதவினார்கள், எங்கள் வீதியை நிர்மாணித்தார்கள், எங்களுக்கு வீடு கிடைப்பதற்கு அவர்கள் தான் காரணம். தமிழ் மக்கள், வீட்டுக்கு வாக்களிக்க வேண்டுமென எதிர்பார்க்கப்படுவதால், வீட்டுக்கு வாக்களித்தோம் என்றே நாங்கள் சொல்கிறோம். ஆனால், எங்களுக்கு உதவுபவர்களுக்குத் தான் நாம் வாக்களிக்கிறோம்” என, அவர் தொடர்ந்து விளக்கமளித்தார்.

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/வடக்கில்-தேர்தல்களும்-தமிழ்-அரசியலும்/91-211738

Categories: merge-rss

அர்த்தம் அனர்த்தமல்ல தர்க்கம் குதர்க்கமல்ல

Tue, 20/02/2018 - 18:32
அர்த்தம் அனர்த்தமல்ல தர்க்கம் குதர்க்கமல்ல
sdsss-a672b798307cd10e03526f54430c982125892970.jpg

 

10.02.2018 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் தன்­னிடம் மைத்­திரி – ரணில் அரசு படு­தோல்­வி­யுற்­றதைத் தொடர்ந்து அரசு பாரா­ளு­மன்­றத்தைக் கலைத்துப் பொதுத் தேர்­தலை நடத்­தி­னால்தான் ஸ்திரப்­பாடு நிலைக்கும் என முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­ பக் ஷ கூறு­கி­றாரே? உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் மக்­க­ளாணை ஆட்சி மாற்­றத்­துக்­கா­கவா வழங்­கப்­பட்­டது? மற்ற கட்­சி­யிடம் பல சபைகள் இருப்­பது பாரா­ளு­மன்ற ஸ்திரப்­பாட்­டுக்கு இடை­யூறை ஏற்­ப­டுத்­துமா? அர­சிடம் குறைந்த அளவு உள்­ளூ­ராட்சி சபைகள் இருப்­பது ஜன­நா­ய­கத்­துக்கு முர­ணா­ன­தல்ல, அது ஆட்சி மாற்­றத்­துக்கும் கார­ண­மல்ல. கட்சி ரீதி­யிலும், தேசிய அர­சியல் கண்­ணோட்­டத்­திலும், உள்ளூர் நிர்­வா­கத்­தேர்தல் நிகழ்ந்­ததன் வினைதான் இது­வாகும். உள்­ளூ­ராட்சி கட்­சிக்கு அப்­பாலும் தொகுதி நல­னுக்­குள்ளும் இருக்க வேண்டும். எனினும் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலை தேசிய கருத்­துக்­க­ணிப்பு எனவும் மக்­க­ள­பிப்­பி­ராய வாக்­கெ­டுப்பு எனவும் மஹிந்த கூறி­யுள்ளார். இது நாட்டைத் துண்­டா­டு­வ­தற்கு எதி­ரா­னது. வெளி­நா­டு­க­ளுக்கு உள்­நாட்டு வளங்கள் விற்­கப்­ப­டு­வ­தற்கு எதி­ரா­னது. வரிச்­சுமை, மானி­ய­மின்மை ஆகி­ய­வற்­றுக்கும் எதி­ரா­னது எனவும் அவர் குறிப்­பி­டு­கிறார்.  

உள்­ளூ­ராட்­சிக்­கு­ரிய பிர­தி­நி­திகள் இவற்­றுக்­கா­கவா தெரிவு செய்­யப்­ப­டு­கி­றார்கள்? தத்­த­மது எல்­லை­க­ளுக்­குட்­பட்ட உள்ளூர் அபி­வி­ருத்­தி­களைச் செய்­வ­தற்­கா­கத்­தானே? கட்சிக் கண்­ணோட்­டமோ மத்­திய அர­சோடு கொள்கை முரண்­பாடோ இருக்­கக்­கூ­டாது.

இந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் பெரு­வாரி சபை­களை மஹிந்த­விடம் மைத்­தி­ரியும் ரணிலும் இழந்­த­தற்­காக மஹிந்த சார்பில் பேசும் பேரா­சி­ரியர் ஜீ.எல்.பீரிஸ் மைத்­தி­ரிக்கும், ரணி­லுக்கும் ஆட்­சியை முன்­னெ­டுக்கும் சட்ட ரீதி­யான உரிமை இல்லை என்­கிறார். காரணம் சர்­வ­ஜன வாக்­கெ­டுப்­பாகக் கரு­தப்­பட்டே வாக்­க­ளிப்பு நிகழ்ந்­த தா­கவும் அரசின் கொள்­கை­களை ஏற்­பதா இல்­லையா எனும் கேள்­வியே தீர்­வாக கிடைத்­த­தா­கவும் குறிப்­பி­டு­கிறார். எனவே தேர்தல் முடி­வுற்­றதும் நல்­லாட்சி அர­சுக்கு நாட்டை ஆளும் சட்ட அதி­கா­ரமோ தார்­மீக உரி­மையோ இல்­லையாம்.

எனவே, எல்லா மக்­களும் ஏகோ­பித்து அரசின் கொள்­கை­களை நிரா­க­ரித்­தி­ருப்­பதால் மைத்­திரி, ரணில் அரசு ஜன­நா­ய­கத்தை மதிப்­ப­தாயின் பதவி விலக வேண்­டு­மெ­னவும் கூறு­கிறார். உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் மூலம் மைத்­தி­ரியின் தலை­மையை ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யினர் நிரா­க­ரித்­து­விட்­டார்­களாம். மஹிந்த­வுக்கும் அவ­ரது குடும்­பத்­துக்கும் எதி­ரான குற்­றச்­சாட்­டு­க­ளுக்­குக்­கூட மக்கள் தீர்ப்பு வழங்­கி­விட்­டார்­களாம். முதலில் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­த­லுக்­கான மக்­க­ளாணை பற்றி ஜீ.ஏல்.பீரிஸ் தெரிந்து கொள்­ள­வேண்டும். உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் நிர்­வா­கத்­துக்­கான நிய­ம­னமே தவிர தீர்ப்பு கூறும் நீதி­மன்றம் அல்ல. குற்­ற­வாளி தேர்­தலில் வென்­று­விட்டால் சுற்ற­வா­ளி­யா­கி­வி­டு­வானா- என்ன?

ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் வழங்­கப்­படும் மக்­க­ளா­ணைக்கும் பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலில் வழங்­கப்­படும் மக்­க­ளா­ணைக்கும் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் வழங்­கப்­படும் மக்­க­ளா­ணைக்கும் வித்­தி­யா­சங்கள் இருக்­கின்­றன.

உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் சர்­வ­ஜன வாக்­கெ­டுப்போ கொள்­கையை மதிப்­பிடும் தேர்­தலோ அல்ல. இந்­நி­லையில் மைத்­திரி, ரணில் அர­சுக்கு ஆளு­வ­தற்­கான சட்ட அதி­கா­ரமோ தார்­மீக உரி­மையோ இல்லை என ஜீ.எல்.பீரிஸால் கூற­மு­டி­யுமா?

உண்­மையில் உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் கொள்கைத் தேர்தல் அல்ல, எனவே கொள்­கையின் பெயரால் அரசை வில­கு­மா­று­கோ­ரு­வ­தற்­கான சட்ட வலுவோ தார்­மீக உரி­மையோ ஜீ.எல்.பீரி­ஸுக்கு இல்லை. மக்­களின் சுய­வி­ருப்­புக்கு தாரா­ள­மாக இட­ம­ளித்த அரசின் ஜன­நா­யக தேர்தல் முறையே பாராட்­டப்­ப­ட­வேண்டும். அரசின் கொள்­கை­க­ளுக்கு முர­ணான சபை­களும் மாற்­றாந்தாய் மனப்­போக்­கின்றி சம­ம­திப்­போடு நடத்­தப்­ப­டு­வதும் கூட ஜன­நா­ய­க­மே­யாகும். எனவே, உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் அரசு குறைந்த அளவு சபை­களைப் பெற்­றி­ருப்­பதைக் காரணம் காட்டி ஆட்சி மாற்­றத்தைக் கோரு­வது ஜன­நா­ய­க­மல்ல. அர­சோடு எல்லா சபை­களும் ஒத்­து­ழைத்து செயற்­ப­டு­வதே ஜன­நா­ய­க­மாகும். எனவே குறைந்த அளவு சபை­களைப் பெற்­றுள்ள அரசு ஜன­நா­ய­கத்தை மதிப்­ப­தாயின் பதவி விலக வேண்டும் எனப் பேரா­சி­ரியர் கூறி­யி­ருப்­பது தவ­றான அவ­ரது அரச எதிர்ப்பு நிலைப்­பாட்டின் வெளிப்­பா­டே­யாகும்.

சந்­தி­ரி­காவின் அரசில் பிராந்­தி­யங்­களின் ஒன்­றி­யத்தை இயற்றிக் கொடுத்த இவர் தான் மஹிந்த அரசில் சமஷ்­டி­யையும் ஈழம் எனக் கூறி­யி­ருந்தார். ஜன­நா­ய­கத்தைப் பற்றி இப்­போது பேசும் அவர்தான் முழு சர்­வா­தி­கா­ரமும் பொருந்­திய 18 ஆம் ஷரத்தை மஹிந்த உரு­வாக்­கி­ய­போது அதற்கு ஒத்­து­ழைத்தார். இன்­றைய அரசு 19ஆம் ஷரத்து மூலம் அதனை முறி­ய­டித்த போதும் தேசிய நல்­லி­ணக்­கத்­துக்கு எதி­ரான பெரும்­பான்மை சமூ­கக்­கட்சி தலைமை வகிக்­கின்றார்.

உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் மூலம் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியின் தலைமை மாறும் என அக்­கட்­சியின் எந்த ஷரத்தில் உள்­ளது. இது மைத்­திரி தற்­போது வகித்துக் கொண்­டி­ருக்கும் அத்­த­லை­மையை மஹிந்த­வுக்குச் சேர்க்கும் அவ­ரது சுய விருப்­ப­மாகும். மஹிந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்தல் வெற்­றியின் மூலம் தனக்கும் தனது குடும்­பத்­துக்கும் எதி­ரான குற்­றச்­சாட்­டு­க­ளி­லி­ருந்தும் பழி வாங்­கல்­க­ளி­லி­ருந்தும் நிர­ப­ரா­தி­யாகி விட்­டாரா? உள்­ளூ­ராட்சி தேர்தல் மூலம் மஹிந்த பெற்ற அப­ரிமித வெற்றி மற்­ற­வரால் என்ன பழி வாங்­கப்­பட்­ட­தையும் நிரூ­பிக்­கி­றதா? இவை தாம் அமெ­ரிக்­காவில் சட்டம் பயின்ற பேரா­சி­ரி­யரின் விளக்கம் என்­பதை நினைக்­கையில் ஆச்­சரிய­மாவே இருக்­கின்­றது.

இந்த உள்­ள­ூராட்சித் தேர்­தலின் முடிவு எதிர்­பார்க்­கப்­பட்­ட­துதான். புதி­தாக எதுவும் நிகழ்ந்து விட­வில்லை. நாட்டின் 80 வீத சிங்­கள சபைகள் மஹிந்த சார்­பி­ன­ரையே தெரிவு செய்­தி­ருக்­கின்­றன. 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் காணப்­பட்ட நிலையும் இது­தானே? அப்­போது ஓர­ளவு சிங்­கள மக்­க­ளோடு முழுக்­க­முழுக்க சிறு­பான்­மை­களின் வாக்­கு­க­ளா­லேயே சிறிய வித்­தி­யா­சத்தில் மைத்­திரி வெற்றி பெற்­றி­ருந்தார்.

இந்­நி­லைப்­பாட்டை மூன்று வரு­டங்கள் கழிந்த பிறகும் கூட மைத்­தி­ரியும் ரணிலும் மாற்­றி­ய­மைத்து தேசிய இணக்­கப்­பாட்டை உரு­வாக்கிப் பாரிய இன உறவை வளர்த்­தெ­டுக்­க­வில்லை. இதனால் அப்­ப­கு­தி­களில் அப்­போது 80 வீத­மாகக் காணப்­பட்ட பேரின வாதம் இப்­போது 100 வீத­மாக ஆகி­யி­ருக்­கி­றது. இவ்­வாறு அப்­ப­கு­தி­களில் 20 வீதம் அதி­க­ரித்­த­துக்குப் பின்­வரும் கார­ணங்களைக் கூறலாம்.

*மைத்­திரி பத­விக்­காகக் கட்­சியைக் காட்டிக் கொடுத்தே மஹிந்தவை தோற்­க­டித்தார்.

* மைத்­திரி வடக்கு, கிழக்கு தமி­ழ­ருக்கு நாட்­டைப்­பி­ரித்துக் கொடுக்கும் வகையில் ரணி­லுக்குத் துணை போகிறார்.

* மைத்­தி­ரி பௌத்த மதத்­தையும் பெளத்த சாச­னத்­தையும் முன்­னிலைப் படுத்தும் யாப்பை மாற்றப் போகிறார்.

* மைத்­திரி தமிழில் தேசிய கீதத்­தைப்­பாட வைத்தார்.

* மைத்­திரி தமி­ழரை எதிர்க்­கட்சித் தலை­வ­ராக ஆக்­கினார். மைத்­திரி ஐ.நா.வின் விசா­ர­ணைக்குப் போர் வீரர்களை உட்­படுத்தி தண்­டனை பெற்றுக் கொடுப்பார் எனும் எண்­ணங்கள் உருப்­பெற சார்பு நிலைப்­பா­டுகள் தோன்­றின. ஏற்­க­னவே சிறு­பான்­மை­க­ளுக்குச் சார்­பான கட்சி என ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியை அவர்கள் அடை­யா­ளப்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­ததால் மைத்­திரி மீதும் வெறுப்­புற்­ற­தா­லேயே மஹிந்த மீதான 80 வீத அபி­மா­னத்தை 100 வீத­மாக்­கி­யி­ருக்­கி­றார்கள். ஆக, இப்­போது சிங்­களப் பகு­தி­களில் மஹிந்த அமோக வெற்றி பெற இவை­களே கார­ணங்­க­ளாக அமைந்து விட்­டன. அத­னால்தான் இதை எதிர்­பார்த்தேன்; இதில் ஆச்­சரியம் இல்லை என நான் குறிப்­பிட்டேன்.

உண்­மையில் 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் மைத்­திரி வென்ற பின் சர்­வ­தேசப் பிடி­யி­லி­ருந்த கழ­ரவும் சிறு­பான்­மை­களின் வாக்­கு­க­ளுக்கு நன்­றி­ய­றிதல் கூறவும் சிங்­கள மக்­க­ளிடம் பல்­லின உணர்வை வளர்த்­தெ­டுத்­தி­ருக்­கவும் வேண்டும். இத்­த­கைய எதை­யுமே செய்­யாமல் இம்­முறை மட்­டு­மல்­லாமல் எம்­முறை தேர்தல் நிகழ்ந்­தாலும் சிங்­களப் பெரும்­பான்மைப் பகு­தி­களில் மட்­டு­மன்றி சிறு­பான்­மைப்­ப­கு­தி­க­ளிலும் கூட பின்­ன­டைவு ஏற்­ப­டவே செய்யும்.

இதற்­காக பல்­லின மக்­களும் வாக்­க­ளித்த தேசிய அரசு பேரி­ன­வா­தி­க­ளிடம் தாரை வார்க்­கப்­ப­டு­மாயின் போர்க்­குற்­றத்­தையும் ஏற்­றுக்­கொண்டு பொறுப்புக் கூற­லையும் ஒப்­புக்­கொண்டு ஐ.நா.விடம் இணை அனு­ச­ர­ணை­யையும் பெற்­றுள்ள நிலையில் இன நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­தவே முடி­யாது. நாடு பிளவுபடு­வ­தையும் தவிர்க்க முடி­யாது போய்­விடும்.

ஏனெனில் இந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் போர்க்­குற்­றத்தை ஏற்­காத பொறுப்­புக்­கூ­றலை மறுக்­கின்ற இணை அனு­ச­ர­ணையைப் பெறாத மஹிந்தவே அபார வெற்­றி­பெற்­றி­ருக்­கிறார். இது மக்­க­ளபிப்­பி­ராய வாக்­கெ­டுப்பு போன்­றது எனக் கூறப்­பட்­டதால் சிங்­கள மக்கள் வடக்கு, கிழக்கு தமி­ழர்­க­ளுக்கு எதையும் வழங்கப் போவ­தில்லை எனும் செய்­தியே ஐ.நா.வுக்குத் தெளி­வாக வழங்­கப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது.

இத்­த­கைய முடிவு வட–­கி­ழக்கு தமிழ் மக்­க­ளுக்­கு கி­டைத்­தி­ருக்கும் அரிய வாய்ப்­பாகும். இம்­மாதம் 26ஆம் திகதி முதல் அடுத்த மாதம் 23ஆம் திகதி வரை நிக­ழ­வி­ருக்கும் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையின் கூட்­டத்­துக்கு முன் கிடைத்­துள்ள அரி­ய­தொரு அனு­கூ­ல­மா­கவும் ஆகும்.

மைத்­திரி இம்­மு­றையும் ஐ.நா. சென்று மூன்றாம் முறையும் தவணை கோரினால் கிடைக்­குமா எனத் தெரி­ய­வில்லை. காரணம் அவர் குற்­றத்தை ஒப்­புக்­கொண்டு விட்டு இங்கு வந்து தனக்கும் போரில் பங்­கி­ருந்­தது என்றார். எனவே, பொறுப்­புக்­கூற அவர் கட­மைப்­பட்டும் விடு­கிறார். இணை அனு­ச­ர­ணையை ஏற்­றுக்­கொண்டு கூட அதை இவர் பொருட்­ப­டுத்திச் சில­வற்­றை­யேனும் செய்­யா­ததால் இணை அனு­ச­ர­ணையை ஐ.நா. இரத்துச் செய்து விட்டு ஐ.நா. நேர­டி­யா­கவே தலை­யீடு செய்து விடும் நிலை ஏற்­பட்டு விடலாம். போரில் எனது பங்கும் இருந்­தது. நானே மஹிந்தவைக் காப்­பாற்­றினேன். இரா­ணு­வத்தைக் தண்­டிக்க விட­மாட்டேன் என்றால் என்ன அர்த்தம் இவை ஐ.நா.வுக்குத் தெரி­யாதா? தற்­போது ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சிக்குப் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் 106 ஆச­னங்கள் இருக்­கின்­றன. ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திர கட்­சிக்கு 96 ஆச­னங்கள் இருக்­கின்­றன. எனினும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திர கட்­சியில் மைத்­திரி பிரிவு, மஹிந்த பிரிவு என இரு தரப்­பினர் இரு-ப்­பதால் மைத்­திரி பிரிவு ஐக்­கிய தேசிய கட்­சி­யோடு இணைந்து மிகுதி அரை ஆயுள் காலத்­தையும் ஆட்சி புரிய வேண்டும்.

2015ஆம் ஆண்டு இவர் ரணி­லோடு இணைந்து எடுத்த திட­சங்­கற்­பத்தைத் தாண்டி இடையில் விலகிச் சென்­ற­தா­லேயே மஹிந்த வலிமை பெறும் நிலையை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கிறார். இப்­போ­தேனும் தனக்கு சார்­பான ஸ்ரீலங்கா சுதத்­திர கட்­சி­யி­னரை இனங்­கண்டு உள்­ளே­யி­ருக்கும் இரு பக்க சார்­பா­ளர்­களை அகற்றி ரணி­லோடு உடன்­பாடு செய்­ய­வைக்க வேண்டும். சம்­பந்­தனை எதிர்­கட்சித் தலை­வ­ராக ஆக்­கி­யது போல் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி தனது 106 ஆச­னங்­க­ளோடு தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் 16 ஆச­னங்­க­ளையும் சேர்த்துக் கொண்டு அறு­திப்­பெ­ரும்­பான்மை பெற­ மு­ய­லக்­கூ­டாது. இதனால், சிங்­கள மக்கள் மத்­தியில் மஹிந்த மேலும் வலிமை பெறும் நிலையே ஏற்­பட்டு விடும். பேரா­சி­ரியர் ஜீ.எல்.பீரிஸின் தலை­மை­யி­லான கட்­சிக்குப் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் எந்த ஆச­னமும் இல்லை. எல்லா 225 ஆச­னங்­க­ளிலும் 96 ஆச­னங்கள் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்சி சார்­பா­கவே உள்­ளன. இந்­நி­லையில் அவற்றில் இருந்து கொண்டே அவற்றைப் பிரி­வுக்­குட்­ப­டுத்தி அவற்­றுக்­கெ­தி­ராக இன்­னொரு கட்­சி­யையும் உரு­வாக்கி அவற்­றோடு நேர­டி­யாகப் போட்­டி­யிட்டுத் தோற்­க­டித்­தி­ருப்­ப­தாலும் அவற்றைத் தடுக்க மைத்­திரி செயற்­ப­டா­தி­ருந்­த­தாலும் ஒப்­பந்தம் மீறப்­பட்­டி­ருக்­கி­றது என்­பதே உண்­மை­யாகும்.

தற்­போது பாரா­ளு­மன்­றத்தில் 106 ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி எம்.­பி.க்கள் இருக்­கையில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திர கட்­சியில் 96 எம்­.பி.க்கள் இருக்­கி­றார்கள். இந்த 96 பேரும் கூட இரு பிரி­வு­க­ளா­கி­யி­ருக்­கி­றார்கள். மஹிந்த சார்­பாக 52 பேரும் மைத்­திரி சார்­பாக 44 பேரும் இருக்­கின்­றார்கள்.

ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சிக்கு அறு­திப்­பெ­ரும்­பான்மை பெற 7 ஆச­னங்கள் குறை­வான போதும் கூட இருக்கும் ஆச­னங்­களில் அதற்கே அதிகம் என்­ப­தாலும் பிர­த­மரின் கோரிக்­கை­யின்றி ஜனா­தி­ப­தியால் பாரா­ளு­மன்­றத்தைக் கலைக்க முடி­யாது என 19ஆம் ஷரத்து குறிப்­பிட்­டி­ருப்­ப­தாலும் ஜனா­தி­பதி ரணி­லையே பிர­த­ம­ராகத் தொட­ர­விட்­டு­விட வேண்டும்.

மைத்­திரி பிளவு பட்­டி­ருந்த 52ஐயும் 44ஐயும் இணைத்து உதி­ரிக்­கட்­சி­க­ளி­லி­ருந்து 26ஐயும் சேர்த்து ஒட்டு நிர்­வா­கத்தை உரு­வாக்கிக் கொள்­ளக்­கூ­டாது. பிர­தமர் பத­விக்கு பல­ரது பெயர்­களை வைத்து சுயம்­வ­ரத்தில் ஈடு­ப­டவும் கூடாது. மஹிந்தவின் ஆட்கள் 52 பேர் இருப்­பதால் இது அவர்கள் மஹிந்த­வுக்கு பிர­தமர் பத­வியைப் பெற்றுக் கொடுக்கும் முயற்­சி­யாகும். மைத்­தி­ரியின் ஆட்கள் 44 பேர் ரணில் பிர­த­ம­ராக இருந்தால் நாம் இணங்க மாட்டோம் என்­பதும் கூட ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சிக்குள் பிளவை ஏற்­ப­டுத்தி மஹிந்தவைப் பிர­த­ம­ராக்கும் முயற்­சியே ஆகும். பாரா­ளு­மன்­றத்தில் பெரும்­பான்மை ஆச­னங்கள் உள்­ள­வ­ரையே பிர­த­ம­ராக்­கலாம் எனும் சட்டம் இருப்­பதால் இதில் மஹிந்தவும் ரணிலும் இழு­ப­றி­படும் நிலை ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. இந்­நிலை 2015ஆம் ஆண்டு மைத்­திரி பெற்ற மக்­க­ளா­ணைப்­படி ரணி­லு­ட­னேயே மைத்­திரி இருந்­தாக வேண்டும்.

சர்­வ­தேச உள்­நாட்டு நெருக்­க­டி­களைச் சமா­ளிக்க ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சி­யோடு ஒப்­பந்தம் செய்து தனது கட்­சியை விட்டும் வில­கிய மைத்­திரி 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி அபேட்­ச­க­ரான மஹிந்­தவைத் தோற்­க­டித்­தது உங்­க­ளுக்குத் தெரியும்.

பின்னர் ஏன் பொது­ஜ­னா­தி­பதி எனும் நிலைப்­பாட்டை விட்டு விட்­டுத்தான் தோற்­க­டித்த ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியின் தலை­மையை ஏற்­க­வேண்டும். இதன் மூலம் இவர் பொது ஜனா­தி­பதி எனும் நிலைப்­பாட்டை இழந்து கட்­சி­சார்பு ஜனா­தி­ப­தி­யாகி விட்டார். அதன் பின் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியின் பக்­கமே சார்ந்துக் கொண்டு ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியை பகை கட்­சி­யாக ஆக்கிக் கொண்டார்.

எனினும் இவ­ரது கட்சி எம்­பி­யாக மஹிந்த இருந்து கொண்டு தனி­யா­கவும் ஒரு கட்­சியை ஆரம்­பித்து பாதி எம்­.பி­.மாரை வழி நடத்­து­கிறார். எனினும் மஹிந்­த­வையோ அவரால் வழி நடத்­தப்­படும் 52 பேரை­யுமோ இவரால் தனது கட்­சியை விட்டும் விலக்க முடி­ய­

வில்லை. தற்­போது நிகழ்ந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் ரணி­லையும் அவ­ரது ஆட்­க­ளையும் இவர் திரு­டர்கள் என நாடு முழுக்க ஏசி­விட்டு மஹிந்­தவின் 52 எம்­.பி­.மாரும் தன்­னோடு சேர்ந்தால் நாளை

க்கே ஆட்­சியை மாற்­றுவேன் என்­றாரே இதன் அர்த்தம் என்ன?

அந்த சொற்­படி பார்த்தால் மைத்­தி­ரிக்கு ரணில் பிர­த­ம­ராக ஆகா­த­வாறு தனது கட்­சியின் இரு பிரி­வி­ன­ரையும் இணைத்தே ஆட்­சி­ய­மைத்­தாக வேண்டும். எனினும் இது முற்­றிலும் நடை­மு­றைச்­சாத்­தி­ய­மான காரி­ய­மல்ல. இது தன்­னோடு முரண்­பட்ட 52 எம்.பிக்­க­ளையும் இணைத்துக் கொள்ள அவர் சொன்ன வார்த்தை எனவும் கூறப்­பட்­டது.

உண்­மையில் மைத்­திரி இந்த உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் ரணி­லோடு இணைந்து செயற்­பட்­டி­ருந்­தால் மஹிந்­த­வுக்கு இந்த அளவு வெற்­றியை பெற்­றுத்­தந்­தி­ருக்க மாட்டார். அவர் இரு­வ­ரையும் முடக்கும் தனி முயற்­சியில் ஈடு­பட்­ட­தா­லேயே படு­தோல்­வி­யுற்றார். தற்­போ­தைய தேசிய கூட்­ட­ரசே தொடரும். ரணிலே பிர­தமர் எனும் முடி­வுக்கு மைத்­திரி வந்­தி­ருக்­கிறார். அமெ­ரிக்­கா­வி­னதும் இங்கிலாந்தினதும் அழுத்தத்தினால் அவர் இம்முடிவை எடுத்ததாகக் கூறப்படுகின்றது. ஐ.நா.வின் போர்க்குற்றச்சாட்டுக்கு உட்பட்டிருக்கும் மஹிந்தவிடம் ஆட்சிப் பொறுப்பை கையளிக்க சர்வதேசம் விரும்பவில்லை எனவும் கூறப்படுகிறது. சந்திரிகாவும் மஹிந்த தலைதூக்க இடமளித்திருக்க மாட்டார். தேசிய இணக்கப்பாட்டுக்கே சம்பந்தன் ஒத்துழைப்போடு எதிர்க்கட்சித் தலைவராக ஆகியிருந்தார்.

மஹிந்தவிடம் பாராளுமன்ற நிர்வாகத்தை வழங்கினால் சம்பந்தன் எதிர்க்கட்சித் தலைமைப் பதவியை இராஜினாமாச் செய்திருக்கலாம். இந்நிலையில் மைத்திரிக்கு எதிராக ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் எதிர்ப்பு விசுவரூபம் எடுக்கலாம்.

ஆக பேரழிவுகளுக்கான இத்தனை பின் விளைவுகளும் முன் கூட்டியே கணிக்கப்பட்டுத் தவிர்க்கப்பட்டிருப்பது பெருத்த ஆறுதலையே தருகிறது. ஆட்சியின் அரை ஆயுளில் செய்தது போல் மிகுதி அரை ஆயுளிலும் செய்ய முடியாது என மைத்திரி அடிக்கடி கூறியிருக்கிறார். அதன்படி இவர் இப்போதிருந்தே பல்லின வடிவ யாப்பை இயற்ற வேண்டும். ஐ.நா.விடம் ஏற்றுக்கொண்ட பொறுப்புக்களை நிறைவேற்றவும் வேண்டும். இன நல்லுறவை நாட்டில் ஏற்படுத்தவும் வேண்டும். ஜனநாயகம் மரபுகளையும் மனித உரிமைகளையும் பலமாக நிறுவவும் வேண்டும்.

2015 ஆம் ஆண்டு பொது ஜனாதிபதியாக இவர் ஆனது கட்சி ஜனாதிபதியாக ஆவதற்கல்ல. ஒரு கட்சியைப் பிளவு படுத்துவதற்காகவும் அல்ல. வெற்றி பெற உதவிய கட்சியை முடக்குவதற்கும் அல்ல. எல்லாக் கட்சிகளையும் முடக்கி தானே தனிச்சக்தி என முழங்குவதற்கும் அல்ல. பொது ஜனாதிபதியாக வந்தது நாட்டின் எல்லாத் தரப்பினரையும் தன்னோடு இணைத்துக் கொண்டு மக்கள் ஆணையை நிறைவேற்றுவதற்கேயாகும்.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2018-02-20#page-4

Categories: merge-rss

‘ஈழம் கரைகிறது’ மஹிந்தவின் வாக்குப் பலிக்குமா?

Tue, 20/02/2018 - 05:13
‘ஈழம் கரைகிறது’ மஹிந்தவின் வாக்குப் பலிக்குமா?
 
 

இலங்கையில், அண்மையில் நடந்து முடிந்த உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலின் அதிர்வலைகள் இன்னமும் ஓயந்தபாடில்லை. ஓயாத அலைகளாகவே அலை மோதுகின்றது. மேலும், ஓயப்போவதில்லை என்பது போலவே அரசியல் போக்குகள் தெரிகின்றன.   

கிராமிய மக்கள் மன்றங்கள் என அழைக்கப்படுகின்ற உள்ளூர் பிரதேசங்களை அபிவிருத்தி செய்யும், பிரதேச சபைகளுக்கான தேர்தல் முடிவுகள், முழு நாட்டையும் உலுப்பி விட்டிருக்கின்றன.   

இதன் தாக்கத்தால், கொழும்பு தொடர்ந்தும் கொதித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. காலையில் ஒரு செய்தி, மதியம் வேறு ஒரு செய்தி, மாலையில் பிறிதொரு செய்தி என செய்திகள் சிறகடிக்கின்றது.  

உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் முடிவடைந்து, அதன் முடிவுகள் வெளியாகிய பின்னர், முன்னாள் ஐனாதிபதி மஹிந்த ராஐபக்ஷ, ஊடகவியலாளர்கள் சந்திப்பைக் கொழும்பில் கூட்டினார்.   

image_aa120fd59c.jpg

“தமிழர்களின் தனித்தாயகம் என்று உரிமை கொண்டாடிய ஈழப் பிராந்தியம் சுருங்கி விட்டது என்பதையே தேர்தல் முடிவுகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. ஒவ்வொரு மூலை முடுக்கிலும் ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன  வெற்றி பெற்றுள்ளது” என்று, அவர் அங்கு கருத்துத் தெரிவித்திருந்தார்.    

முன்னாள் ஐனாதிபதி மஹிந்தவின் இந்தக் கூற்று தொடர்பில் இரண்டு வகையான அலசல்களைச் செய்யலாம்.   

முதலாவதாக, நாடு பிரித்தானியரிடமிருந்து சுதந்திரம் அடைந்ததிலிருந்து இன்று வரை, ஆட்சி புரிந்து வருகின்ற அரசாங்கங்கள், திட்டமிட்டு மேற்கொள்கின்ற சிங்களக் குடியேற்றங்களால், தமிழர் பிரதேசங்கள், கறையான் அரிப்பது போல கரைகின்றன. அதாவது திட்டமிட்டு கரைக்கப்படுகின்றன.   

கிழக்கு மாகாணத்தில், 1949ஆம் ஆண்டு தொடக்கம், பல்வேறு காலப்பகுதிகளிலும், பாரிய அளவில் மேற்கொண்ட, நன்கு திட்டமிட்ட குடியேற்றங்களால், அங்குள்ள குடிப்பரம்பலில், தமிழ் மக்கள் பின்தள்ளப்படும் நிலை காணப்படுகின்றது.   

அதுபோலவே, வடக்கு மாகாணத்திலும் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. 1948ஆம் ஆண்டு தொடக்கம், இன்று வரை தொடர்ந்து ஆட்சியில் அமர்ந்த அனைத்து அரசாங்கங்களினதும் பிரதான நிகழ்ச்சி நிரலாகச் சிங்களக் குடியேற்றம் இருந்துள்ளமையை அவதானிக்க முடியும்.   

திருகோணமலையில் உள்ள 13 சபைகளில் ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன, ஐந்து சபைகளில் வெற்றி பெற்றுள்ளது. வவுனியாவில் குடியேற்றப்பட்ட சிங்கள மக்களுக்கு என, நிலத்தொடர்பு அற்ற முறையில் ஒரு பிரதேச சபையும் ஒரு பிரதேச செயலகமும் உருவாக்கப்பட்டு உள்ளன.   

அது, வவுனியா தெற்கு சிங்களப் பிரதேச சபை எனவும் வவுனியா தெற்குப் பிரதேச செயலகம் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றது. அந்தப் பிரதேச சபையிலும் ஸ்ரீ லங்கா பொதுஜன பெரமுன வெற்றி பெற்றுள்ளது.   

இந்தச் சிங்கள மக்கள், காலத்துக்குக் காலம் மாறி மாறி ஆண்ட அரசாங்கங்களினால், பல்வேறு வழிகளில், அபிவிருத்தி உட்பட வெவ்வேறு காரணங்களை முன்வைத்து மேற்கொள்ளப்பட்ட குடியேற்றங்கள் மூலம் குடியமர்த்தப்பட்டவர்களாவர்.   

தற்போது இவர்கள் இப்பிரதேசத்தின் நிரந்தர வாசிகள். இங்கு, இவர்களது வாழ்வும் வளமும் சிறப்பாக உள்ளன. இந்த நிலங்களின் உண்மையான உரித்துக்காரர்கள், ஊர் இழந்து, உறவு இழந்து, உதிரிகளாய், அகதியாய் அவல நிலையில் வாழ்கின்றனர்.   

தமிழர் தாயகம் என்ற கருதுகோளைக்  கரைப்பதற்காக, அன்று வடக்கு, கிழக்கின் பல பகுதிகளில் வலுக்கட்டாயமாக அழைத்து வந்து குடியேற்றப்பட்டவர்கள் இவர்கள். இவர்கள் விரும்பி இங்கு வரவில்லை. இவர்களுக்கு அரசாங்கம் முழுமையான பாதுகாப்புக் கொடுத்து, தொழில்முயற்சிகளில் ஈடுபடுவதற்குத் தேவையான அனைத்து வசதிவாய்ப்புகளையும் வழங்கியே இங்கு குடியேற்றியிருந்தது.   

இவ்வாறு வந்து குடியேறியவர்கள், இன்று இந்தச் சபைகளில், தன்னிசையாக முடிவுகளை எடுக்கப் போகின்றார்கள்; ஆம்! இன்று அங்குள்ள சபைகளை ஆளப் போகின்றார்கள்.   

பேரினங்கள், அதாவது பெரும்பான்மை இனங்கள், ஏனைய தேசிய இனங்களையும் சிறுபான்மை இனங்களையும் அடக்கி ஒடுக்குவதற்காகக் பயன்படுத்தும் ஒரு வலுவான ஆயுதமே இவ்வாறான குடியேற்றங்கள் ஆகும்.   

இதன் ஊடாக, சிறுபான்மை இனங்களின் நிலத்தொடர்ச்சியை இல்லாமல் செய்து, அல்லது நிலத்தொடர்பை சுருக்கி, நில உரிமையைக் காலப்போக்கில் இல்லாமல் செய்தலே இதன் மறைமுக நிகழ்ச்சிநிரல் ஆகும்.   

ஏனெனில், ஒரு தேசிய இனத்தின் உயிர்நாடி, மொழியும் நிலமும் ஆகும். சர்வதேச ரீதியாகப் பெரிய இனங்கள், சிறிய இனங்களை விழுங்க நடத்துகின்ற உபாயம் இதுவேயாகும்.  

இதையே, எம் நாட்டில் ஆட்சியாளர்கள் எழுபது வருடமாகச் செய்கின்றார்கள்; இனியும் செய்வார்கள். ஆகவே, முன்னாள் ஜனாதிபதி மஹிந்த பெருமைப்படுவதுபோல், ஈழம் கரைக்கப்படுகின்றது என்பது நிசமானதுதான்.   

இரண்டாவதாக, கடந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் வடக்கு, கிழக்கில் போட்டியிட்ட தமிழ் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அனைத்துக் கட்சிகளினதும் பொதுவான நோக்கு, ‘தமிழ் இனத்தின் சுதந்திரம்; அதாவது அடுத்தவரின் தலையீடு அற்ற நிம்மதியான வாழ்வு’ என்பதாகும்.  

ஆனால், அவர்களுக்கிடையில் ஆயிரம் பிணக்குகள் முளைக்க வைக்கப்படுகின்றன. ஒரு குடையின் கீழ், ஒன்று திரள இன்னமும் பின்னடிக்கின்றனர்; பல காரணங்களைச் சோடிக்கின்றனர். தமிழ்ச் சமூக, சமயப் பிரமுகர்களின் கோரிக்கைகள், மக்களின் மன்றாட்டங்கள் எல்லாமே செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காகவே இன்னமும் ஒலிக்கின்றது.   

வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ் மக்களிடமிருந்து, தொடர்ச்சியான ஆதரவையும் ஆணையையும் பல வருடங்களாகப் பெற்றுப் பெரும் பலத்துடன் வலம் வந்த, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வாக்கு வங்கி, வீழ்ச்சியை நோக்கிப் பயனிக்கத் தொடங்கி விட்டதோ எனத் தேர்தல் ஆரூடம் கூறுகின்றது.   

2013 வடக்கு மாகாண சபையில் அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றவர்கள், நாடாளுமன்றத்தில் 16 உறுப்பினர்களைக் கொண்டவர்கள் உள்ள கட்சியின் தலைவரே நாட்டின் எதிர்க்கட்சித் தலைவராகவும் பதவிவகிக்கின்றார்.  

இது இவ்வாறிருக்கையில், இவர்கள் கடந்த காலங்களில் மக்களுடன் கை கோர்த்துப் பயணிக்கவில்லை; மக்களின் மன நிலையைச் சரிவரப் புரிந்து கொள்ளவில்லை; மக்களின் மனதில் நம்பிக்கைக்கு உரிய உரித்துக்காரர்களாக உருவாகவில்லை.  

தமிழ் மக்களது நீண்டகால அரசியல் பிணக்குத் தீரும் வரை, தமிழ்க் கட்சிகள் ஓர் அணியில் திரண்டாலே பலன் உள்ளதாக, பலம் உள்ளதாக, பயம் உள்ளதாக அமையும். அப்போதுதான், தமிழ் மக்களின் ஏகப் பிரதிநிதிகளாகப் பேச்சுவார்த்தை மேசையில், எதிர்த்தரப்புடன் (ஸ்ரீ லங்கா அரசாங்கம்) வலுவாகப் பேரம் பேசலாம். இதுவே தமிழ் மக்களினது பெருவிருப்பம்.  

இதுவரை அந்த நிலையில் (ஆசனத்தில்) அமர்ந்த தமிழ்க் கூட்டடைப்பு தொடர்ந்தும் அமர வேண்டும். அவ்வாறாக இருக்க வேண்டுமாயின் பல முற்போக்கான சீர்திருத்தங்களை உடனடியாக ஆற்ற வேண்டி உள்ளது.  தெற்கில், ஸ்ரீ லங்கா பொதுஐன பெரமுன, பல சபைகளிலும் அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றுப் பலமான ஆட்சியை அமைக்கவுள்ளது.   

ஆனால் வடக்கு, கிழக்கில் பல சபைகளிலும் தொங்கு நிலையே உள்ளது. ஒன்றிரண்டு சபைகளைத் தவிர, பலமாக உறுதியான ஆட்சி அமைக்க முடியாத கையறு நிலையில் கூட்டமைப்பு உள்ளது.   

கடந்த உள்ளுராட்சித் தேர்தலில் தோல்வி அடைந்ததை மையமாகக் கொண்டு ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் தலைமையை மாற்ற வேண்டும் என்ற கோசங்கள் தலைநகரில் வலுப் பெற்று வருகின்றன.   

தமிழ்க் கட்சிகளின் ஒற்றுமை தொடர்பில் பேச்சுகள், உரையாடல்கள் வருகின்ற போதும், கூட்டமைப்பின் தலைமையில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டால், அது தொடர்பில் பரிசீலிக்கப்படும் எனப் பல கட்சிகள் கூறி வருகின்றன. ஆகவே, அது தொடர்பில் கூட்டமைப்பு, கூடி ஆராய வேண்டும். ஏனெனில், ‘சாதாகமாக உள்ளதை ஆற்றுவதே அரசியல் ஆகும்’. ஆகவே, அதில் சாதகங்கள் இருக்குமெனின் பரிசீலனை ஏன் செய்யக் கூடாது? அத்துடன், எந்த விலை கொடுத்தேனும் ஒற்றுமை மிக முக்கியம்.   

கொழும்பில் ஆட்சி அமைத்த சிங்கள அரசாங்கங்களுடன், தமிழ்க் கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட காலத்திலிருந்து, நேரடியாக ஆட்சியில் பங்கு கொள்ளவில்லை. ஆனால், உள்ளூராட்சி மன்றங்களின் சபைகளில் வடக்கு, கிழக்கில் ஆட்சி அமைக்க அவர்களிடம் அனுசரனை கோர வேண்டிய நிலையில் உள்ளனர்.   

அதேவேளையில், கூட்டமைப்பு கூட்டாக, ஓர் அணியில் திரண்டு, தேர்தலைப் பலமாக எதிர்கொண்டிருப்பின், அனைத்துச் சபைகளிலும் பலமான ஆட்சியை அமைத்திருக்கலாம்.  ஆனால், இவ்வாறான ஒற்றுமை தேர்தலின் பின்னராவது மலருமா என்பது கேள்விக்குறியாகும். நடக்கப்போவது யாதெனில், தவிசாளர், பிரதித் தவிசாளர் பதவிகளைக் குறி வைத்து, பிணக்குகள் ஏற்படப் போகின்றன.   

ஆகவே, உருவாக்கப்படவுள்ள சபைகள் மக்கள் சேவையை நோக்கி ஆரம்பிக்க முன்னரே அவர்களுக்குள் பிரச்சினைகள் ஆரம்பித்து விட்டன. மாறி மாறி, ஒருவர் மேல் மற்றொருவர் குப்பைகளைக் கொட்டத் தயாராகி விட்டனர். அடுத்து வரும் நான்கு ஆண்டுகள், தமிழ்ப் பிரதேசங்களின் பிரதேச சபைகளில், ‘கயிறு இழுப்புப் போட்டிகள்’ பஞ்சமின்றி நடக்கும். 

தமிழ்க் கட்சிகள் தங்களுக்குள் கட்சிகளாகவும் சுயேட்சைகளாகவும் பல அணிகள் பிரித்து, பொறுப்பற்றுக் களம் இறங்கினர். இதனால், தெற்கை மையமாகக் கொண்ட தேசியக் கட்சிகள், வடக்கு, கிழக்கில் இந்தத் தேர்தலில் தமிழ் மக்களின் கணிசமான வாக்குகளை பெற்றுள்ளன.   

அதன் ஊடாக, அவை இங்கு வலுவாகக் கால் பதிக்க, நம்மவர்களே பாதை அமைத்தது போல ஆகி விட்டது. அதாவது, எம்மவர்களால் எங்கள் தேசம் கரைகின்றது; கரைக்கப்படுகின்றது.   

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/ஈழம்-கரைகிறது-மஹிந்தவின்-வாக்குப்-பலிக்குமா/91-211736

Categories: merge-rss

எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் சம்­பந்­தனின் நியா­ய­மான வலி­யு­றுத்தல்

Mon, 19/02/2018 - 18:09
எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் சம்­பந்­தனின் நியா­ய­மான வலி­யு­றுத்தல்

 

தேசிய அர­சாங்­கத்தில் ஏற்­பட்­டுள்­ள­ நெ­ருக்­கடி நிலை தேசிய பிரச்­சினை தீர மக்கள் வழங்­கிய ஆணையை எவ்­வ­கை­யிலும் பாதித்­து­ வி­டக்­கூ­டாது என்று எதிர்க்­கட்சித் தலை­வரும் தமிழ் தேசி­யக்­ கூட்­ட­மைப்பின் தலை­வ­ருமான இரா. சம்­பந்தன் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வி­டமும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வி­டமும் வலி­யு­றுத்­தி­யி­ருக்­கின்றார்.

வெள்­ளிக்­கி­ழமை இரவு ஜனா­தி­ப­தியை அவ­ரது உத்­தி­யோ­கபூர்வ வாசஸ்­த­லத்தில் சந்­தித்த எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் தற்­போது ஏற்­பட்­டுள்ள அர­சியல் நெருக்­கடி குறித்து விரி­வாக பேச்­சு­வார்த்தை நடத்­தி­யுள்ளார். இரு­வரும் தனித்து இந்த சந்­திப்­பினை மேற்­கொண்­டி­ருந்­தனர்.

இதன்­போது, 2015 ஆம் ஆண்டு ஜன­வ­ரியில் இந்த நாட்டு மக்கள் தெளி­வான ஆணை­யினை உங்­க­ளுக்கு வழங்­கி­யுள்­ளனர். அந்த ஆணை­யினை நிறை­வேற்­ற­வேண்டும். அதனை நிறை­வேற்­றக்­கூடிய அர­சாங்கம் ஒன்றே அமைக்­கப்­ப­ட­வேண்டும். மக்­க­ளு­டைய இந்த ஆணைக்கு விரோ­த­மா­ன­வர்கள் அர­சாங்­கத்தில் இருந்தால் அந்த ஆணையை நிறை­வேற்ற முடி­யாது போய்­விடும் என்று சம்­பந்தன் ஜனா­தி­ப­திக்கு எடுத்­துக்­கூ­றி­யி­ருக்­கின்றார்.

இந்த சந்­திப்­பு கு­றித்து கருத்து தெரி­வித்­துள்ள எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் 2015 ஆம் ஆண்டு ஜன­வரி மாதம் 8ஆம் திகதி இந்த நாட்டு மக்­களால் ஜனா­தி­ப­திக்கு ஒரு ஆணை வழங்­கப்­பட்­டது. அந்த ஆணை ஜன­நா­ய­கத்தை உறு­தி­செய்­வது, சர்­வா­தி­காரப் போக்கை இல்­லா­தொ­ழிப்­பது, தேசிய பிரச்­சி­னைக்கு ஒரு நியா­ய­மான நிரந்­த­ர­மான தீர்வைக் கண்டு சமத்­து­வத்தை நல்­லி­ணக்­கத்தை ஏற்­ப­டுத்­து­வது, மனித உரி­மைகள்-, அடிப்­படை உரி­மை­களை உறு­திப்­ப­டுத்­து­வது, சட்டம் ஒழுங்கு நிறை­வேற்­றப்­ப­டு­வது, சுதந்­தி­ர­மான நீதியை ஏற்­ப­டுத்­து­வது என்­ப­வற்றை உள்­ள­டக்­கி­ய­தா­கவே இந்த மக்கள் ஆணை அமைந்­தி­ருந்­தது. அந்த ஆணையை அவர் நிறை­வேற்­ற­வேண்டும். அதனை நிறை­வேற்­றக்­கூ­டிய அர­சாங்கம் ஒன்று உரு­வாக்­கப்­ப­ட­வேண்டும். அந்த ஆணைக்கு தடை­யாக இருப்­ப­வர்கள் அல்­லது அதற்கு தடை­போ­டக்­கூ­டி­ய­வர்கள் அர­சாங்­கத்தில் இருந்தால் அந்த ஆணையை நிறை­வேற்ற முடி­யாது. அதனால் மக்கள் எதிர்­பார்ப்­பது அந்த ஆணை நிறை­வேற்­றப்­ப­ட­வேண்டும் என்­ப­தே­யாகும் என்­பதை ஜனா­தி­ப­திக்கு இந்த சந்­திப்பின் போது எடுத்­துக்­கூ­றினேன் என்று தெரி­வித்­தி­ருக்­கின்றார்.

தமிழ் மக்கள் ஜனா­தி­பதி மீது நம்­பிக்கை வைத்து ஜனா­தி­பதி தேர்­த­லின்­போது பெரு­வா­ரி­யான வாக்­கு­களை அவ­ருக்கு வழங்­கி­யுள்­ளனர். அந்த ஆணையை அவர் நிறை­வேற்­றுவார் எனக் கரு­தியே அவ­ருக்கு தமிழ் மக்கள் வாக்­க­ளித்­தனர். இந்த நிலையில் அவர்கள் ஏமாற்­றப்­ப­டக்­கூ­டாது. தமிழ் மக்கள் ஏமாற்­றப்­ப­டாமல் இருக்­கக்­கூ­டிய ஒரு அர­சாங்­கத்தை அமைக்­க­வேண்டும் என்று இந்த சந்­திப்பில் தான் வலி­யு­றுத்­தி­ய­தா­கவும் எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் சம்­பந்தன் சுட்­டிக்­காட்­டி­யுள்ளார்.

இந்த சந்­திப்பையடுத்து பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வையும் எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் சந்­தித்து பேசி­யுள்ளார். இந்த சந்­திப்பின் போதும் அர­சாங்­கத்­திற்குள் ஏற்­பட்­டுள்ள நெருக்­கடி நிலை தேசிய பிரச்­சினை தீர மக்கள் வழங்­கிய ஆணை­யினை எவ்­வ­கை­யிலும் பாதித்­து­வி­டக்­கூ­டாது. மக்கள் ஆணை­யினை புறந்­தள்­ளா­த­வ­கையில் நெருக்­க­டிக்கு தீர்வு காணப்­ப­ட­வேண்டும் என்று சம்­பந்தன் வலி­யு­றுத்­தி­யுள்ளார்.

நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தை உரு­வாக்­கு­வ­திலும் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை பொது­வேட்­பா­ள­ராக ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் கள­மி­றக்­கு­வ­திலும் முக்­கிய பங்­கினை எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் மேற்­கொண்­டி­ருந்தார். கடந்த ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியின் சார்பில் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க வேட்­பா­ள­ராக போட்­டி­யிட திட்­ட­மிட்­டி­ருந்தார். ஆனாலும் முன்னாள் ஜனா­தி­பதி சந்­தி­ரிகா குமா­ர­துங்­கவும் எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் இரா. சம்­பந்­தனும் ஒன்­றி­ணைந்து கலந்­து­ரை­யாடி பொது வேட்­பா­ள­ராக மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை கள­மி­றக்­கு­வ­தற்கு வழி­வ­கை­களைச் செய்­தி­ருந்­தனர். பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வுடன் பேச்­சு­வார்த்தை நடத்தி பொது வேட்­பா­ள­ராக மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவை கள­மி­றக்­கு­வ­தற்கு களம் அமைத்­துக்­கொ­டுத்­த­வ­ராக இரா. சம்­பந்­தனே விளங்­கி­யி­ருந்தார். இந்த நிலையில் தற்­போது ஏற்­பட்­டுள்ள அர­சியல் நெருக்­கடி தொடர்பில் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வையும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­க­வையும் சந்­தித்து சம்­பந்தன் பேச்­சு­வார்த்தை நடத்­தி­யுள்­ளமை முக்­கி­யத்­து­வ­மிக்க விட­ய­மாக அமை­கின்­றது.

தற்­போ­தைய நிலையில் நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்­திற்குள் ஏற்­பட்­டுள்ள நெருக்­கடி இன்­னமும் தீர்க்­கப்­ப­ட­வில்லை. உள்­ளூ­ராட்சி தேர்தல் முடி­வு­களை அடுத்து பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க பதவி வில­க­வேண்­டு­மென்று சிறி­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியை சேர்ந்த அமைச்­சர்கள் கோரிக்கை விடுத்­தி­ருந்­தனர். இத­னை­ய­டுத்து பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க பதவி விலகி ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியை சேர்ந்த மற்­றொ­ரு­வ­ருக்கு பத­வியை வழங்­க­வேண்­டு­மென்று ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் கோரி­யி­ருந்தார். ஆனால் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியோ ஜனா­தி­ப­தியின் கோரிக்­கைக்கு இணங்­கா­மை­யினால் தனி­யாட்சி அமைப்­ப­தற்கு சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யினர் தீவிர பிர­யத்­தனம் காட்டி வரு­கின்­றனர்.

முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ

­பக் ஷ தலை­மை­யி­லான பொது எதி­ர­ணி­யி­னரும் சிறி­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி ஆட்சி அமைப்­ப­தற்கு எதி­ர­ணி­யி­லி­ருந்து கொண்டு நிபந்­த­னை­யற்ற ஆத­ரவை வழங்­கு­வ­தாக தெரி­வித்­துள்­ளனர். இந்த நிலையில் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யினர் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் பெரும்­பான்­மையைப் பெறும் வகையில் உறுப்­பி­னர்­களை தம்­பக்கம் இழுப்­ப­தற்கு முயற்­சி­களை மேற்­கொண்டு வரு­கின்­றனர். இந்த நிலையில் பிர­தமர் பத­வி­யி­லி­ருந்து தான் வில­கப்­போ­வ­தில்லை என்றும் அர­சி­ய­ல­மைப்பின் பிர­காரம் ஆட்­சியை முன்­னெ­டுத்து செல்வேன் என்றும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க திட்­ட­வட்­ட­மாக அறி­வித்­துள்ளார்.

இவ்­வா­றான நிலையில் இன்று பாரா­ளு­மன்­றமும் கூடு­கின்­றது. பாரா­ளு­மன்­றத்தில் கட்சித் தாவல்கள் இடம்­பெ­றலாம் என்ற நிலைப்­பாடும் காணப்­ப­டு­கின்­றது. இந்த இழு­பறி நிலையில் சிறி­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யினால் பெரும்­பான்மை நிரூ­பிக்­கப்­பட முடி­யா­த­வி­டத்து பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தலை­மை­யி­லான ஆட்சி தொடரும் என்று எதிர்­பார்க்­கப்­ப­டு­கின்­றது; அமைச்­ச­ர­வையில் மாற்­றங்கள் இடம்­பெ­று­வ­தற்­கான சாத்­தி­யங்­களும் காணப்­ப­டு­கின்­றன.

உண்­மை­யி­லேயே 2015ஆம் ஆண்டு ஜன­வரி மாதம் நடை­பெற்ற ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் 62 இலட்சம் மக்கள் பொது எதி­ர­ணி­வேட்­பாளர் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­விற்கு ஆத­ரவு வழங்­கி­யி­ருந்­தனர். பொது எதி­ர­ணி­யினால் முன்­வைக்­கப்­பட்ட வாக்­கு­று­தி­களை நம்­பியே இந்த ஆத­ரவு வழங்­கப்­பட்­டது. எனவே, மக்­க­ளுக்கு வழங்­கிய இந்த வாக்­கு­று­திகள் நிறை­வேற்­றப்­ப­ட­வேண்டும். அதற்­கேற்ப மக்­களின் ஆணையை நிறை­வேற்றும் வகை­யில் நல்­லாட்­சி­யா­னது செயற்­ப­ட­வேண்­டி­யுள்­ளது.

ஆனால் தற்­போ­தைய நிலையில் அர­சியல் நெருக்­கடி கார­ண­மாக ஆட்­சியில் மாற்­றங்­களை கொண்­டு­வர முயற்­சிக்­கப்­ப­டு­கின்­றது. சிறி­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யா­னது முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ

பக் ஷ தலை­மை­யி­லான பொது எதி­ர­ணி­யுடன் இணைந்து ஆட்­சியை கைப்­பற்­று­வ­தற்கு முயன்று வரு­கின்­றது. இவ்­வா­றான அர­சாங்கம் ஒன்று உரு­வா­கு­மானால் தமிழ் மக்­க­ளுக்கு அளித்த வாக்­கு­று­தி­களை ஜனா­தி­ப­தி­யினால் நிறை­வேற்ற முடி­யுமா என்ற கேள்வி எழு­கின்­றது. இந்த விடயம் தொடர்­பி­லேயே ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேனவை சந்­தித்த எதிர்க்­கட்சித் தலைவர் இரா. சம்­பந்தன் தெளி­வு­ப­டுத்­தி­யுள்­ள­தாக தெரி­கின்­றது.

நல்லாட்சி அரசாங்கம் பதவியேற்றதையடுத்து தமிழ் மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளுக்கும் அடிப்படை பிரச்சினையான இனப்பிரச்சினைக்கும் தீர்வைக் காண்பதற்குரிய நடவடிக்கைகளை காலதாமதத்தின் மத்தியில் எடுத்து வந்தது. புதிய அரசியல் யாப்பை உருவாக்குவதன் மூலம் இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் தீர்வு காண்பதற்கான முயற்சிகளும் எடுக்கப்பட்டன. ஆனால், இந்த முயற்சிகளுக்கு எதிராக பொது எதிரணி கடுமையாக செயற்பட்டு வந்தது. இவ்வாறான நிலையில் பொது எதிரணியுடன் இணைந்து சுதந்திரக்கட்சி ஆட்சி அமைக்குமானால் மக்களின் ஆணையை நிறைவேற்ற முடியாத சூழல் நிச்சயமாக உருவாகும்.

எனவே, மக்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றும் வகையில் தற்போது ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் நெருக்கடிக்கு தீர்வு காணப்படவேண்டும். இந்த நிலையில் எதிர்க்கட்சித் தலைவர் இரா. சம்பந்தனின் நிலைப்பாடானது நியாயமானதாகவே காணப்படுகின்றது. எனவே, அவரது கோரிக்கையை ஜனாதிபதியும் பிரதமரும் பரிசீலிக்கவேண்டியது இன்றியமையாதது என்று வலியுறுத்த விரும்புகின்றோம்.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2018-02-19#page-4

Categories: merge-rss

சரிந்து போகிறதா கூட்டமைப்பின் சாம்ராஜ்யம்?

Mon, 19/02/2018 - 04:55
சரிந்து போகிறதா கூட்டமைப்பின் சாம்ராஜ்யம்?
 
 

உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், வடக்கு, கிழக்கில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு படுதோல்வி கண்டிருப்பதாக ஒரு பார்வையும், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி பெரும் எழுச்சி கண்டிருப்பதான ஒரு கருத்தும் பரவலாகத் தோற்றம் பெற்றிருக்கிறது.  

கடந்த நாடாளுமன்ற, மாகாணசபைத் தேர்தல்களுடனான ஒப்பீடுகளின் அடிப்படையிலேயே, இந்தக் கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. அத்தகைய ஒப்பீடு பொருத்தமானதா, என்பது முக்கியமான கேள்வி.   
ஏனென்றால், நாடாளுமன்றம்,  மாகாணசபைத் தேர்தல்களில் செல்வாக்குச் செலுத்தாத பல விடயங்கள், உள்ளூராட்சித் தேர்தல்களில் செல்வாக்குச் செலுத்தக் கூடியவையாக இருந்தன.  

நாடாளுமன்றம், மாகாணசபைத் தேர்தல்களில் மிகக் குறைந்தளவிலான வேட்பாளர்களே களத்தில் இருப்பார்கள். அதில், எத்தனை கட்சிகள் போட்டியிட்டாலும், வாக்குகள் பிரிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு. ஏனென்றால், வேட்பாளர்கள் பெரும்பாலும், வாக்காளர்களுக்கு மிக நெருக்கமானவர்களாக இருக்கமாட்டார்கள்.  

அறிமுகமானவர்களாக இருந்தாலும், அவர்களுக்காக வாக்களிக்க வேண்டும் என்பதை விட, கட்சிக்காக கொள்கைக்காக வாக்களிக்க வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தமே வாக்காளர்களுக்கு அதிகம் இருக்கும்.  
ஏனென்றால், பெரும்பாலான வேட்பாளர்களின் தனிப்பட்ட ஆளுமை, வாக்காளர்களின் தெரிவில் செல்வாக்குச் செலுத்துவது குறைவு. அதனால் கட்சி, சின்னம் என்பன கூடுதல் தாக்கம் செலுத்தும்.  

ஆனால், உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் அவ்வாறு இல்லை. குறிப்பிட்ட ஒரு பிரதேசத்துக்குள் தான் வேட்பாளர்கள் தெரிவு செய்யப்பட்டிருப்பார்கள். இதனால் ஒரே பிரதேசத்துக்குள் பல வேட்பாளர்கள் களமிறங்கியிருப்பார்கள்.  இவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்தவராகவோ, நெருக்கமானவர்களாகவோ அல்லது குறைந்தபட்சம் நேரில் கண்டால் தலையாட்டி விட்டுச் செல்கின்றவர்களாகவோ இருப்பார்கள்.  
வேட்பாளர்களின் தனிப்பட்ட நட்பு, உறவு, ஆளுமை என்பன உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் கணிசமான செல்வாக்கைச் செலுத்தக் கூடியது.   

எனவே, உள்ளூராட்சித் தேர்தல் முடிவுகளை, முன்னைய நாடாளுமன்றம், மாகாணசபைத் தேர்தல் முடிவுகளுடன் முழுமையாக ஒப்பீடு செய்து, இதை ஒரு பெரும் வீழ்ச்சியாகப் பதிவு செய்ய முடியாது.  
அவ்வாறு ஒப்பீடு செய்கின்றபோது, நாடாளுமன்றம், மாகாணசபைத் தேர்தல்கள் நடந்த சூழலையும் இப்போதைய சூழலையும் ஒப்பீடு செய்ய வேண்டியுள்ளது.  

நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் நிலைப்பாட்டை வலியுறுத்தும், இரண்டு கட்சிகள்தான் மோதின. ஒன்று கூட்டமைப்பு; இரண்டு தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி.  

அதனால், தமிழ்த் தேசிய அபிலாஷைகளைக் கொண்ட வாக்காளர்கள், கொள்கை சார்ந்து வாக்களிக்கும் வாக்காளர்கள், இரண்டு தெரிவுகளில் ஒன்றையே தேர்ந்தெடுத்தனர்.  

மாகாணசபைத் தேர்தலை தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி புறக்கணித்தது. அதனால், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு மாத்திரம், தமிழ்த் தேசிய அபிலாஷைகளை முன்வைத்த ஒரே தரப்பாகப் போட்டியிட்டது.   

மாகாணசபைத் தேர்தலில், கூட்டமைப்புடன் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்வும் இணைந்தே போட்டியிட்டிருந்தன. அது கூட்டமைப்பின் வாக்கு வங்கியை இன்னும் பலப்படுத்தியது.  

மாகாணசபைத் தேர்தலில் மஹிந்த ராஜபக்ஷ எதிர்ப்பு அலை, வடக்கில் தீவிரமாக வீசிக்கொண்டிருந்ததால், அதுவும் கூட்டமைப்புக்குக் கைகொடுத்தது.  

இவையெல்லாம், மாகாணசபைத் தேர்தலில் அதிகபட்ச வாக்களிப்பையும் கூட்டமைப்பின் அசுர பலத்தையும் வெளிப்படுத்தக் காரணமாகின.  

ஆனால், உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் நிலைமை அவ்வாறில்லை. தமிழ்த் தேசிய நிலைப்பாட்டைக் கொண்டவர்கள் மூன்று அணிகளாகப் பிரிந்து மோதினர்.  

தமிழ்த் தேசிய நிலைப்பாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளாத ஏனைய கட்சிகளைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், இவர்கள் தமக்குள் தான் அதிகம் மோதிக் கொண்டார்கள். தமக்குள் ஒருவர் மீது, ஒருவர் சேற்றை வாரிக் கொண்டனர். இதனால், தமிழ்த் தேசியக் கொள்கை நிலைப்பாடு கொண்ட வாக்காளர்களின் வாக்குகள், மூன்றாகப் பிரிந்து போனது.  

உள்ளக மோதல்களால் வெறுப்படைந்த,  கொள்கை சார்ந்து வாக்களிக்கும் வாக்காளர்கள் பலர், ஒதுங்கிக் கொள்ளவும் நேரிட்டது. குறிப்பாக, யாழ்ப்பாணத்தில் வாக்களிப்பு வீதம் கணிசமாகக் குறைந்தது.  

தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளின் உள்ளக முரண்பாட்டைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, தேசியக் கட்சிகளும் ஏனைய சிறுகட்சிகளும் வாக்காளர்களின் கவனத்தைப் பெற்று, வெற்றியைப் பெற்றிருக்கின்றன.  

மூன்றாகப் பிரிந்த தமிழ்த் தேசிய வாக்குகள், மற்றும் ஏற்கெனவே முன்னைய தேர்தல்களில் கூட்டமைப்புடன் இணைந்து போட்டியிட்ட தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி, ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் என்பன, இம்முறை தனியாக இணைந்து போட்டியிட்டமை என்பன, கூட்டமைப்பின் வாக்கு வங்கியை உடைத்திருக்கிறது.  

அதைவிட, மாகாணசபைத் தேர்தலில் ஒதுங்கியிருந்த தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி, இம்முறை பலமாகக் களமிறங்கியிருந்தது. அது கூட்டமைப்புக்கான கடுமையான சவாலையும் கொடுத்தது.  
தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தாய்க் கட்சியான தமிழ்க் காங்கிரஸ் பழமையான கட்சி. அதற்கென்று ஒரு வாக்குப் பலமும் இருந்து வந்தது.

இந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், ஒப்பீட்டளவில் நாடாளுமன்றம், மாகாணசபைத் தேர்தல்களை விட, யாழ்ப்பாணத்தில் வாக்களிப்பு வீதம் குறைந்திருக்கிறது. அதிகளவு வேட்பாளர்கள், அறிமுகமான ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வேட்பாளர்கள், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை ஆதரித்தவர்கள், அதற்கு எதிராக வாக்களிப்பதை விட, வாக்களிக்காமல் இருந்து விடலாம் என்ற சிந்தனை, தமிழ்க் கட்சிகளுக்கிடையிலான அடிபிடிகள் என்பனவற்றினால் ஏற்பட்ட வெறுப்பு என்பன யாழ்ப்பாணத்தில் வாக்களிப்பு வீதத்தைக் கணிசமாகக் குறைத்திருக்கிறது.  

ஏனைய இடங்களை விட, யாழ்ப்பாணத்தில்தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வாக்குகள் அதிகளவில் சரிந்திருக்கின்றன. எனவே, யாழ்ப்பாணத்தில் வாக்களிப்பு வீதம் குறைந்ததை, அதற்கான ஒரு முக்கியமான காரணியாகக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.  

எனினும், கூட்டமைப்புக்கு வாக்குகள் குறைந்திருப்பதை, பெரும் வீழ்ச்சியாகவோ, தோல்வியாகவோ அடையாளப்படுத்த முடியாது. ஏனென்றால், இன்னமும் யாழ்ப்பாணத்தில் முதலிடத்திலும் ஏனைய இடங்களில் பெரும் பலத்துடனும் அதுவே இருக்கிறது.  

அதேவேளை, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி பெரிய வெற்றியைப் பெற்று விட்டது போன்ற தோற்றப்பாடும் காட்டப்படுகிறது. ஆனால், கூட்டமைப்புக்கும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கும் இடையிலான வாக்கு வீதத்தில் பெரும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.  

உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி பெற்றிருக்கின்ற வாக்குகள், ஆசனங்கள், அதற்கு ஓர் ஊக்கத்தையும் உள்ளூர் மட்டத்தில் இருந்து, ஒரு பலமான கட்டமைப்பை உருவாக்குகின்ற சூழலையும் பலமான அணியாக மேல் எழுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பையும் கொடுத்திருக்கிறது.  

அதேவேளை, கூட்டமைப்புக்கு யாழ்ப்பாணத்திலும் ஏனைய இடங்களிலும் வாக்குகள் குறைந்திருக்கின்றன. ஆனாலும், மொத்தமாகக் கிட்டத்தட்ட மூன்று இலட்சத்து 40 ஆயிரம் வாக்குகளுடன் தமிழர் பிரதேசத்தின் முன்னணிக் கட்சியாக நிலைத்து நிற்கிறது.  

அதேவேளை, இந்தத் தேர்தலில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு பின்னடையவில்லை. 2011ஆம் ஆண்டை விட, அதிக ஆசனங்களையும் அதிக வாக்குகளையும் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது என்ற வாதங்களும் சிலரால் முன்வைக்கப்படுகின்றன.  

உதாரணமாக, 2011 உள்ளூராட்சித் தேர்தலில், சுமார் 255,078 வாக்குகளைப்பெற்று, 274 ஆசனங்களுடன் 32 சபைகளைக் கைப்பற்றிய கூட்டமைப்பு, இம்முறை, 339,675 வாக்குகளைப் பெற்றுள்ளது. 407 உறுப்பினர்களுடன் 34 சபைகளில் வெற்றி பெற்றுள்ளது என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். ஆனால், உள்ளூராட்சி சபைகளில் தனித்து ஆட்சி செலுத்தக் கூடிய வாய்ப்பு, கூட்டமைப்புக்கு இரண்டே இரண்டு சபைகளில் தான் கிடைத்திருக்கிறது. ஏனைய 32 சபைகளிலும், பிறகட்சிகளின் தயவை நாட வேண்டிய நிலையே உள்ளது.  

கூட்டமைப்புக்கு இந்தத் தேர்தலில் பின்னடைவு ஏற்பட்டுள்ளது உண்மை. ஆனால், அது தோல்வியல்ல. இது தோல்வியாக மாறுவதற்கு வாய்ப்புகள் உள்ளதை மறுக்க முடியாது.  

கூட்டமைப்புக்குப் பின்னடைவு ஏற்பட்டது என்பது எந்தளவுக்கு சரியான கருத்தோ, அதுபோல தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி முன்னேறியிருக்கிறது என்று கூறுவதே பொருத்தமானது.  

எவ்வாறாயினும், இந்தத் தேர்தல் கூட்டமைப்புக்குத் தம்மை மறுசீரமைத்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்தியிருக்கிறது. தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணிக்கு இன்னும் முன்னேறுவதற்கான வழிகளைத் தேட வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்தியிருக்கிறது.  

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஏகபோகத்துக்கு இந்தத் தேர்தல் சவாலை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், அதைச் சாய்க்க முடியுமா அல்லது சரிய விடாமல் காப்பாற்ற முடியுமா என்பதை அடுத்து வரும் தேர்தல்கள்தான் உறுதி செய்யும். 

http://www.tamilmirror.lk/சிறப்பு-கட்டுரைகள்/சரிந்து-போகிறதா-கூட்டமைப்பின்-சாம்ராஜ்யம்/91-211636

Categories: merge-rss

புன்­னகை இரா­ஜ­தந்­தி­ரத்தால் வட­கொ­ரிய, தென்­கொ­ரிய பிணக்கை தீர்த்­து­வைக்க முடி­யுமா?

Sun, 18/02/2018 - 18:10
புன்­னகை இரா­ஜ­தந்­தி­ரத்தால் வட­கொ­ரிய, தென்­கொ­ரிய பிணக்கை தீர்த்­து­வைக்க முடி­யுமா?

 

இவ்­வாரம் தென்­கொ­ரிய தலை­ந­கரம் சியோலில் ஆரம்­ப­மான குளிர்­கால ஒலிம்பிக் போட்டி கொரிய தீப­கற்ப மக்­க­ளுக்கு அதிர்ச்­சி­யுடன் மகிழ்ச்­சி­யையும் கொடுத்­துள்­ளது. எப்போ யுத்தம் மூளும் என்ற அச்­ச­வு­ணர்­வுடன் வாழ்­கின்ற மக்கள் யுத்த முஸ்­தீ­பு­க­ளினால் அழிய வேண்­டுமா என்ற ஏக்­கத்­துடன் வாழ்­கின்­றனர். ஒருபுறம் வட­கொ­ரிய தலை­வரின் அணு ஆயுத நிகழ்ச்­சித்­திட்டம் மறு­புறம் விட­மாட்டேன் பார் என்­கின்ற அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி ட்ரம்மின் கர்ச்­ச­னைகள் கொரிய மக்­க­ளுக்கு இத­மான செய்­தி­க­ளாக அமை­ய­வில்லை. மாசி முதல் 9–25 திக­தி­களில் நடை­பெ­ற­வுள்ள ஒலிம்பிக் போட்டி ஆரம்ப நிகழ்­வுக்கு வடகொரிய தலைவர் கிம்யொங் உன் தமது நெருங்­கிய அர­சியல் சகாவும் சொந்த சகோ­த­ரி­யு­மா­கிய கிம்யோ யொங்கை தனது பிரத்­தி­யேக தூது­வ­ராக சியோ­லுக்கு அனுப்­பி­யுள்ளார். இவ் விடயம் வடகொரிய -– தென்­கொ­ரிய முறுகல், கொதி நிலைக்கு சற்று குளிர்ச்சி தரும் விட­ய­மாக அமைந்­துள்­ளது என விட­ய­ம­றிந்த சர்­வ­தேச அவ­தா­னிகள் கருத்து தெரி­வித்­துள்­ளனர். வட­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதியின் தங்­கை­ தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­திக்கு தனிப்­பட்ட அழைப்­பிதழ் தாங்­கிய கடிதம் ஒன்­றையும் அனுப்­பி­யுள்ளார். கொரிய பிரச்­சி­னைகளுக்கு தீர்வு காணும் முக­மாக வடகொரி­யாவில் நிகழ்த்த உத்­தே­சிக்­கப்­பட்­டுள்ள உச்­சி­மா­நாட்­டுக்கு வரு­மாறு தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­திக்கு அழைப்­பிதழ் அனுப்­பி­யுள்ளார். இவ்­வ­ழைப்பை தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதி ஏற்­பாரா பங்­கு­பற்­று­வாரா என்­பது இன்னும் தெளிவா­க­வில்லை. எவ்­வா­றி­ருப்­பினும் வட­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­தியின் தங்கை தென்­கொ­ரி­யா­வுக்கு விஜயம் செய்­தமை மிக முன்னேற்றகர­மான விடயம் என்­பதில் இரண்டு கருத்­து­கட்கு இட­மில்லை. ஒலிம்பிக் ஆரம்­ப­வி­ழாவில் அமெ­ரிக்க உப ஜனா­தி­பதி மைக்பென்ஸ், ஜப்­பா­னிய பிர­தமர் அபே, வட­கொ­ரிய பிர­தி­நிதி கிம்யோ யொங், தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதி மூன் ஆகியோர் பங்­கு­பற்­றி­யமை குறிப்­பி­டத்­தக்­கது. பல்­லாண்­டு­கட்கு பின்னர் வட­கொ­ரிய உயர்­மட்டத் தலைவர் சியோ­லுக்கு விஜயம் செய்­தமை சமா­தான முயற்­சி­க­ளுக்கு ஆறு­தலைத் தரும் விட­ய­மா­கும்.

இது­மட்­டு­மல்ல ஒலிம்பிக் போட்­டியில் இரு நாடு­களும் இணைந்து ஒரே அணி­யாக ஹொக்கி விளை­யாட்டில் பங்­கு­பற்­று­வது மேலும் நம்­பிக்­கையை ஊட்­டு­கி­றது. விளை­யாட்டு நாடு­களை இணைக்­கி­றது. சமா­தா­னத்தை ஊக்­கு­விக்­கி­றது என்­ப­தற்கு ஒலிம்பிக் போட்டி ஒரு உதா­ர­ண­மாகும். 1972 இல் சர்­வ­தேச அர­சியல் பிரச்­சி­னை­களில் ''பிங்பொங் இரா­ஜ­தந்­திரம்'' என்­கின்ற சொற்­பி­ர­யோகம் முதன்­மை­பெற்­றது. மக்கள் சீனாவை அங்­கீ­க­ரிக்­காமல் மக்கள் சீனா­வுடன் இரா­ஜ­ரீக தொடர்­பு­களை பேணாத அமெ­ரிக்கா 1971 இல் சீனா­வுக்கு பிங்பொங் (ரென்னிஸ்) அமெ­ரிக்க விளை­யாட்­டுக் குழுவை அனுப்­பி­யி­ருந்­தது. ஜனா­தி­பதி நிக்­சனும் பீஜிங் சென்றார். அவ­ருக்கு மகத்­தான வர­வேற்பு அளிக்­கப்­பட்­டது. அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி சீனாவே ஒரே சீன­நாடு என அங்­கீ­க­ரித்தார். அதன் பிறகே ஐ.நா . சபையில் மக்கள் சீனா அங்­கத்­துவம் பெற்று பாது­காப்புச் சபையில் நிரந்­தர நாடா­கி­யது. ஒலிம்பிக் ஹொக்கி போட்­டியில் விளை­யாடும் இரு நாடு­க­ளையும் சேர்ந்த வீரர்­களின் அணி பகை­மையை மறந்து சகோ­த­ரத்­து­வத்­துடன் கொரிய மக்கள் வாழ­மு­டியும் என்­ப­தற்கு வழி­வ­குக்கும் என சில இரா­ஜ­தந்­தி­ரிகள் நம்­பிக்கை தெரி­வித்­துள்­ளனர்.

இது இவ்­வாறிருக்க தென்­கொ­ரி­யாவின் நெருங்­கிய நட்­பு­றவு நாடான அமெ­ரிக்கா அர­சியல், பொரு­ளா­தார, இரா­ணுவ உத­வி­களை தென்­கொ­ரி­யா­வுக்கு 1950 இலி­ருந்து வழங்கி வரு­கின்­றது. தென்­கொ­ரி­யாவை வட­கொ­ரி­யாவின் அச்­சு­றுத்­தலி­லி­ருந்து பாது­காக்க தென்­கொ­ரி­யாவில் படைத்­த­ளத்­தினை பரா­ம­ரித்து வரு­கின்­றது.

வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ராக வான் ,கடல் முனை­களில் பாது­காப்பை அதி­க­ரித்­துள்­ளது. ஐ.நா. சபையில் தொடர்ச்­சி­யாக பொரு­ளா­தார தடை­க­ளையும் ஏற்­ப­டுத்­தி­யது. கிழக்­கா­சிய பிராந்­தி­யத்தில் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ரான கூட்­ட­ணியை அமைக்க முற்­ப­டு­கி­றது. இவ்­வா­றான சூழ்­நி­லையில் தென்­கொ­ரியா வட­கொ­ரி­யா­வுடன் இணக்­க­மான அணுகு முறையைப் பின்­பற்­று­வது அமெ­ரிக்க தந்­தி­ரோ­பா­யத்­துக்கு கிடைத்த தோல்­வி­யாக அமை­ய­மு­டியும். வட­கொ­ரிய அதிபர் தங்­கையை சியோ­லுக்கு அனுப்­பி­வைத்­தது அமெ­ரிக்­காவை தென்­கொ­ரி­யா­வி­லி­ருந்து சற்று தள்­ளி­வைப்­ப­தற்­கான தந்­தி­ரோ­பாயம் என டைம்ஸ் பத்­தி­ரிகை கருத்து தெரி­வித்­துள்­ளது. கொரிய சகோ­த­ரர்கள் ஒரு­வ­ரை­யொ­ருவர் மோதக்­கூ­டாது என்­கின்ற நிலைப்­பாட்டை அடி­யொற்­றியே தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதி முன்­னைய தேர்தல் பிர­சா­ரங்­களில் சமா­தா­னத்தை ஏற்­ப­டுத்த வேண்­டுமென எடுத்­து­ரைத்தார். வட­கொ­ரி­யா­வுடன் சமா­தா­னத்தை ஏற்­ப­டுத்த வேண்டும் என்­கின்ற நிலைப்­பாட்டில் தொடர்ந்தும் இருக்­கின்றார் என்­பதை அண்­மைய போக்­குகள் காட்­டு­கின்­றன.

அமெ­ரிக்க உப­ஜ­னா­தி­பதி மைக்பென்ஸ் வட­கொ­ரிய அதி­பர் தங்­கை­யுடன் ஒன்­றாக அமர்ந்­தி­ருந்­தாலும் அவ­ருடன் கைகு­லுக்­கவோ பேசவோ இல்லை. அதே­போன்று பெண்­மணி கிம்யோ யொங்கும் அமெ­ரிக்க உப­ஜ­னா­தி­ப­தியின் பக்கம் திரும்பி பார்க்­கவே இல்லை. எவ்­வா­றா­யினும் அமெ­ரிக்க உப­ஜ­னா­தி­பதி வாஷிங்டன் போஸ்ட் பத்­தி­ரி­கைக்கு வழங்­கிய செய்­தியில் அமெ­ரிக்கா வட­கொ­ரி­யா­வுடன் பேச்­சினை ஆரம்­பிக்­கலாம் என்ற சமிக்ஞை காட்­டி­ய­தாக குறிப்­பிட்டார். ஐ.நா. தடை­களோ சர்­வ­தேச எதிர்ப்­புக்­களோ தடை­யாக அமை­ய­மாட்­டாது எனக் கூறினார். அமெ­ரிக்க வெளிநாட்டு, பாது­காப்பு அமைச்­சர்கள் வட­கொ­ரியா விட­யத்தில் கடும் போக்கை கொண்­டி­ருந்­தாலும் சில சமா­தான நகர்­வு­களை மேற்­கொள்ள வேண்டும் என்ற உப­ஜ­னா­தி­ப­தியின் கருத்தை ஆத­ரிக்­கின்­றார்கள். வட­கொ­ரியா தொடர்ந்தும் மூன்று அமெ­ரிக்­கர்­களை சிறையில் வைத்­தி­ருப்­பதும் அணு­குண்டு நிகழ்ச்­சித்­திட்­டத்தில் விட்­டு­க்கொ­டுப்­புக்கு தயா­ராக இல்­லா­மையும் அமெ­ரிக்­கா­விற்கு சீற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளன. பெண்­மணி கிம்யோ யொங் வரு­கையால் வட­கொ­ரியா தென்­கொ­ரியா உயர்­மட்டத் தலை­வர்கள் எதிர்­கா­லத்தில் தொடர்­பா­டலை தொடர்­வ­தற்கு சந்­தர்ப்பம் கிடைத்­துள்­ளது. இதனால் இரு பக்­கத்­திலும் சில விட்­டுக்­கொ­டுப்­புக்கள் ஏற்­ப­ட­லா­மென்றும் கரு­தப்­ப­டு­கி­றது. வட­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதியின் தங்­கைக்கு தென்­கொ­ரி­யாவில் கிடைத்த வரவேற்­பினால் மகிழ்ச்­சி­ய­டைந்­த­வ­ராக தென்­கொ­ரிய வர­வேற்­பிற்கும் விருந்துப­சா­ரத்­திற்கும் இராஜ மரி­யாதைக்கும் நன்றி செலுத்­து­கிறேன் என உணர்ச்சி பொங்கக் கூறினார்.

வட­கொ­ரிய – தென்­கொ­ரிய பகை­மைகள் சற்று தளர்ச்­சி­யுறும் நிலையில் ஜப்­பா­னிய பிர­தமர் அபே ஒரு எச்­ச­ரிக்­கை­யையும் விடுத்­துள்ளார். புன்­னகை இரா­ஜ­தந்­தி­ரத்தில் மயங்­கக்­கூ­டாது என தென்­கொ­ரி­யா­வுக்கும் அமெ­ரிக்­கா­வுக்கும் ஒரு எச்­ச­ரிக்கை சமிக்­ஞையை விடுத்­துள்ளார். வட­கொ­ரியா அணு­ஆ­யுத திட்­டங்­களை கைவிடும் வரை அவற்றை சர்­வ­தேச பரி­சோ­த­னை­க­ளுக்கும் மேற்­பார்­வை­க­ளுக்கும் உட்­ப­டுத்தும்வரை வட­கொ­ரி­யா­வுடன் சமா­தான பேச்­சுக்­களை முன்­னெ­டுப்­பது ஆபத்­தா­னது எனக் கூறி­யுள்ளார்.  

கடந்த கால நிகழ்­வு­களை மீள பார்ப்­பது அவ­சி­ய­மா­கும். இதற்கு முன்­ன­தாக இவ்­வாண்டின் நடுப்­ப­கு­தியில் கொரியப் பிராந்­தி­யத்தில் பதற்ற நிலை அதி­க­ரித்­தது. அமெரிக்கா சக்­தி­மி­குந்த ஆயு­தந்­தாங்­கிய கப்­பலில் தாட் என்னும் ஏவு­கணை எதிர்ப்பு ஆயு­தங்கள் பொருத்­தப்­பட்ட நிலையில் தென்­கொ­ரியக் கடல் பிர­தே­சத்­திற்கு நகர்த்­தி­யது. ஆனால் வட­கொ­ரியா தனது நிலைப்­பாட்டை மாற்­ற­வில்லை. அமெரிக்காவின் எத்­தாக்­கு­த­லையும் எதிர்­கொள்­வோ­மென அறை­கூவல் விடுத்­தது. புதிய அதிபர் ட்ரம்ப் வாயால் உரத்துப் பேசிய அள­வுக்கு வட­கொா­ரி­யா­வுக்கு பாடம் கற்­பிற்க முடி­ய­வில்லை. வட­கொ­ரி­யாவின் எண்ணெய்த் தேவை­களை சீனா, ரஷ்யா ஆகி­ய­வையே நிறை­வேற்­றின. அத்­துடன் இவ்­விரு நாடு­களும் எண்ணெய்த் தேவை­களை நிறை­வேற்­றா­விடின் ஈரான் நிறை­வேற்றும் என்ற நிலையே காணப்­ப­டு­கி­றது. முன்னாள் அமெரிக்க ஜனா­தி­பதி ஒபா­மாவின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஈரான் மீதான தடைகள் பெரு­ம­ளவில் தளர்த்­தப்­பட்­டன. ஈரான் தனது அணு உற்­பத்தி, செறி­வாக்கல் திட்­டங்­க­ளுக்கு வட­கொ­ரி­யாவின் உத­வியை பெறக்­கூடும். இதனால் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு பெரு­ம­ளவு அந்­நியச் செலா­வணி கிடைக்க வாய்ப்­புக்கள் உண்டு. ஈரா­னுக்கும் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கும் இடையே இரா­ஜ­தந்­திர உற­வுகள் அண்­மையில் பல­ம­டைந்து வரு­வதை இரா­ஜ­தந்­தி­ரிகள் சுட்­டிக்­காட்­டு­கின்­றனர். அமெரிக்காவின் ஏற்­பாட்டில் ஐ.நா. பாது­காப்புச் சபையில் நிறை­வேற்­றப்­பட்ட தீர்­மா­னத்­துக்­கான வட­கொ­ரி­யாவின் பதில் அமெரிக்­கர்­களை ஆச்­ச­ரி­யத்தில் மூழ்­க­வைத்­துள்­ளது. நாம் அமெரிக்காவை ஆயிரம் மடங்­குகள் பழி­வாங்­குவோம் என தெரிவித்­துள்­ளது. கொரியத் தீப­கற்பப் பிரச்­சினை 1950இல் ஏற்­பட்டு வட­கொ­ரியா, தென்­கொ­ரியா என பிரிக்கும் இரா­ணுவ சூனி­ய­மற்ற பிர­தேசம் 1953இல் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு சீன, சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆத­ரவும் தென்­கொ­ரி­யா­வுக்கு அமெரிக்காவின் ஆத­ரவும் காணப்­பட்­டது. இன்னும் தென்­கொ­ரி­யாவில் அமெரிக்க படைகள் நிலை கொண்­டுள்­ளன. இருப்­பினும் தென்­கொ­ரி­யாவின் புதிய ஜனா­தி­பதி இரு நாட்டுப் பிரச்­சி­னை­க­ளையும் பேச்­சு­வார்த்தை மூலம் தீர்க்க விரும்­பு­கிறார். ஜனா­தி­பதி தேர்தல் பரப்­பு­ரை­களில் இதைத்தான் வலி­யு­றுத்­தினார். தென்­கொ­ரிய மக்­களின் ஆத­ரவைப் பெற்றார். தென்­கொ­ரிய மக்கள் யுத்­தத்தை விரும்­ப­வில்லை. ஒபா­மாவின் கொள்கை தந்­தி­ரோ­பாய ரீதி­யான பொறுமை என வர்­ணிக்­கப்­பட்­டது. தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­தியின் ஆலோ­சகர் ஜனா­தி­பதி டரம்பின் கொள்­கையை தந்­தி­ரோ­பாய ரீதி­யான தடு­மாற்றம் எனக் கூறி­யுள்ளார். தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­தியின் நிலைப்­பாடு அமெரிக்காவால் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ராக யுத்தம் ஆரம்­பிக்க முடி­யா­தென்­பதைக் காட்­டு­கி­றது. எமது சார்பில் யுத்தம் செய்­வதை தென்­கொ­ரி­யாதான் முதலில் சம்­மதம் தெரிவிக்க வேண்டும் என தென்­கொ­ரிய ஜனா­தி­பதி கூறி­யுள்­ளமை அமெரிக்க அதி­பரின் சீற்­ற­மான கருத்­துக்குத் தடை­யாக அமைந்­துள்­ளது. இவ­ரது அரச பயணம் அர­சியல், இரா­ணுவ, பொரு­ளா­தார விட­யங்­களை உள்­ள­டக்­கி­ய­தாகும். உல­கிற்கு அச்­சு­றுத்தல் என மேற்கு ஊட­கங்­களில் அழுத்திக் கூறப்­படும் வட­கொ­ரிய தலை­வரின் அணு­வா­யுத முயற்­சி­களை கட்­டுப்­ப­டுத்­து­வ­தற்கு அல்­லது வட­கொ­ரி­யாவை அதன் நட்பு நாடான சீனா­வுடன் பேச்­சு­வார்த்தை நடாத்தி அணு­வா­யுத அச்­சு­றுத்­தலை இல்­லா­தொ­ழிப்­பது ஆகி­யவை அர­சியல், இரா­ணுவ நோக்­கங்­க­ளாகும். அதே­வேளை கொரிய பிராந்­தியக் கடலில் அமெ­ரிக்க யுத்தக் கப்­பல்கள் ஆயு­தங்­தாங்கி பிர­சன்­ன­மாக இருப்­பதும், தென்­கொ­ரியா யுத்­தத்தை விரும்­பாமல் இரா­ஜ­தந்­திர ரீதியில் பிரச்­சி­னையை தீர்க்க முயல்­வதும் டொனால்ட் ட்ரம்­புக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விட­ய­மல்ல. வட­கொ­ரிய ஜனா­தி­ப­தியோ அமெ­ரிக்கா அழிந்­து­விடும் என வெருட்­டல்­களை விடுத்­துக்­கொண்­டி­ருக்­கிறார்.

இந்­நி­லையில் அண்­மையில் கிழக்­கா­சிய பிராந்­தி­யத்தில் ஐந்து நாடு­க­ளுக்கு உத்­தி­யோ­க­பூர்வ விஜ­யத்தை மேற்­கொண்டு வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ரான நட­வ­டிக்­கை­க­ளுக்கு உத­வியும் பலமும் சேர்க்கும் பேச்­சுக்­களில் ஈடு­பட்டார். வட கொரியா நீண்­ட­தூர ஏவு­க­ணைகள் மற்றும் அணு­வா­யு­தங்­களை விண்ணில் ஏவி தனது செயல்­களை உல­குக்கு காட்டிக் கொண்டு இருக்­கி­றது. அமெ­ரிக்க அதி­பரோ இது­பற்றி பல விட­யங்­க­ளையும் பேசிக்­கொண்டிருக்­கிறார். புதிய வருடம் பிறந்­த­வு­ட­னேயே வட­கொ­ரிய தலைவர் தனதுரையில் ஒரு வாழ்த்­து­ரையை அறி­வித்­துள்ளார். தனது மேசையில் பொருத்­தி­யுள்ள பட்­டனை அழுத்­து­வதன் மூலம் அணு­குண்டை வெடிக்கச் செய்வேன் என மிகச் சாதா­ர­ண­மாகக் கூறி­யுள்ளார். அமெ­ரிக்க ஜனா­தி­பதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் ஏற்­க­னவே வட­கொ­ரிய தலை­வரின் மிரட்­டல்­களால் தலையைச் சொறிந்து கொண்­டி­ருக்கும் வேளையில் வட­கொ­ரிய தலை­வரின் புத்­தாண்டுச் செய்தி பெரும் சங்­க­டத்தை அமெ­ரிக்க அதி­ப­ருக்குத் தந்­துள்­ளது. அதே­வேளை, தென்­கொ­ரிய அதிபர் வட­கொ­ரி­யா­வுடன் பேச்­சு­வார்த்­தை­களை மீள ஆரம்­பிக்க சில சமிக்­ஞைகளைக் காட்­டி­யுள்ளார். அமெ­ரிக்க அதிபர் வட­கொ­ரி­யா­வுக்கு எதி­ராக பிராந்­திய கூட்­ட­ணியை நிறுவும் நோக்கில் தென்­கி­ழக்­கா­சிய பிராந்­தி­யத்தில் ஐந்து நாட்களுக்கு அரச பயணத்தை மேற்கொண்டார் என்பது வாசகர்கள் அறிந்ததே. தென்கொரியாவின் நிலைப்பாடு அமெரிக்க அதிபரின் கோபாவேஷத்துக்கு உரம் போடுவதாக அமையவில்லை. தென்கொரிய தீபகற்ப பிராந்தியத்தை யுத்த சூனியமாக்கி கொரிய மக்கள் அழிவதை தென்கொரியத் தலைவரும் மக்களும் விரும்பவில்லை. இரண்டாம் உலக யுத்தத்திற்குப் பின்னர் 1945இல் ஜேர்மனி கிழக்கு, மேற்கு ஜேர்மனிகளாகப் பிரிந்தது. அன்றைய காலகட்டத்தில் சர்வதேச அரசியல் ஆதிக்கம் அமெரிக்கா, சோவியத் ஒன்றியம் ஆகியவற்றின் கைகளில் இருந்தமையாலும் சோசலிஸம், முதலாளித்துவம் என்ற கொள்கைகளின் அடிப்படையில் அவை பிரிந்தன. ஆனால் சோவியத் ஒன்றியம் பலமிழந்த பின்னர் மீண்டும் 1990இல் ஒரே ஜேர்மனியாக மக்கள் இணைந்து வாழ்வது உலக அரசியலுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். 1950 களில் சீனா, சோவியத் ஒன்றியம் ஆகிய கம்யூனிஸ நாடுகளின் உதவியுடன் கொரியாவில் கம்யூனிஸ ஆட்சியை அமைப்பதற்கு கம்யூனிஸ்டுகள் போராடிய போது அமெரிக்கா தென்கொரியாவிற்கு உதவியாக தனது படைகளை நகர்த்திய யுத்தம் கொரிய தீபகற்பப் போர் என வரலாற்றாசிரியர்களால் வர்ணிக்கப்படுகின்றது.அப்போரில் வடகொரியா, தென்கொரியா என கொரிய நாடு பிரிந்தது. வடகொரிய தலைவரின் மகள் சியோல் சென்று தென்கொரிய அதிபரைச் சந்தித்து உறவாடியதை புன்னகை இராஜதந்திரம் என வர்ணிக்கப்படுகின்றது. மீண்டும் கொரிய மக்களை சமாதானமாக இணைய வேண்டும் என்பதே சமாதானத்தை விரும்பும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் பிரார்த்தனையாகும்.

ஐயம்பிள்ளை தர்மகுலசிங்கம்  
(இளைப்பாறிய பணிப்பாளர், இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சு.)

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-02-17#page-4

Categories: merge-rss

சண்டைக்காரனை நம்பத்தொடங்கும் தமிழர்கள்

Sun, 18/02/2018 - 16:58
சண்டைக்காரனை நம்பத்தொடங்கும் தமிழர்கள்
Mahinda-jan-6-2014-4a9cf35a0537249909bed8d6730bcc5c56d7da19.jpg

 

சாட்­சிக்­காரன் காலில் விழு­வதை விட சண்­டைக்­காரன் காலில் விழு­வது மேல் என்­றொரு பழ­மொழி. இந்தப் பழ­மொ­ழியைத் தான் இப்­போது தமி­ழர்கள் நாடு­கி­றார்­களோ என்ற கேள்வி எழுந்­தி­ருக்­கி­றது.

உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் தேசியக் கட்­சி­களின் ஆதிக்கம் வடக்கில் அதி­க­ரிக்கத் தொடங்­கி­யி­ருப்­பது மற்றும் மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் மீள் எழுச்­சியை மையப்­ப­டுத்தி வெளி­வரும் கருத்­துக்­களில் இருந்தே, இந்த விவ­கா­ரத்தைப் பார்க்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

முதலில் மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் மீள்­வ­ரு­கையை சாத­க­மா­ன­தாக தமிழர் தரப்­பிலும் சிலர் நோக்கத் தொடங்­கி­யுள்­ளதைப் பற்றிப் பார்க்­கலாம்.

உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­த­லுக்குப் பின்னர், தெற்கில் தோன்­றி­யுள்ள ராஜபக் ஷ அலையை அடுத்து, சிலர் அவரைத் தூக்கிப் பிடிக்கத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர். அவர் மூலம் தமது பிரச்­சி­னையை தீர்க்­கலாம் என்று நம்பத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர்.

பிபி­சி­யிடம் கருத்து வெளி­யிட்­டுள்ள காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­களின் பெற்றோர் தரப்பின் பிர­தி­நிதி ஒருவர், தமது உற­வு­களைக் கண்­டு­பி­டிப்­ப­தற்கு தற்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி எந்த உத­வியும் செய்­யாத நிலையில், மஹிந்த ராஜபக் ஷவே அதனைச் செய்யக் கூடி­யவர் என்ற ஒரு சிறிய நம்­பிக்கை தமக்குப் பிறந்­தி­ருப்­ப­தாக கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

அவ­ரது காலத்தில் காணா­மல்­போகச் செய்­யப்­பட்­ட­வர்கள் குறித்து அவரே பதி­ல­ளிக்க வேண்டும் என்றும் அவர் கூறி­யி­ருக்­கிறார்.

காணாமல் போன­வர்கள் தொடர்­பாக பதி­ல­ளிப்­ப­தற்­கான கடப்­பாட்டைத் தாம் கொண்­டி­ருப்­ப­தாக, மஹிந்த ராஜபக் ஷ கரு­தி­யி­ருந்தால், அதனை அவர் ஆட்­சி­யி­லி­ருந்த காலத்­தி­லேயே செய்­தி­ருப்பார்.

அப்­போது அதனைச் செய்­யா­தவர் மீண்டும் ஆட்­சிக்கு வந்து அதனைச் செய்வார், என்று நம்பும் நிலைக்கு காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­களின் உற­வி­னர்கள் தள்­ளப்­பட்­டுள்­ளனர். இது அவர்­களின் ஏமாற்­றத்­தையும், தடு­மாற்­றத்­தை­யுமே வெளிப்­ப­டுத்­து­கி­றது..

இந்த விட­யத்தில் மாத்­தி­ர­மன்றி, ஏனைய பல விட­யங்­க­ளிலும் தமிழர் தரப்பில் பலரும் இது­போன்ற தடு­மாற்­றங்­க­ளையே கொண்­டி­ருக்­கின்­றனர்.

ஓர் அர­சாங்கம் கொடுத்த வாக்­கு­று­தி­களைக் காப்­பாற்­றா­விடின், இன்­னொரு தெரிவை நாடு­வது தான், வாக்­கா­ளர்­களின் இயல்­பான மனோ­நிலை. அத்­த­கை­ய­தொரு சாதா­ரண மனோ­நி­லைக்கு தமிழர் தரப்பில் ஒரு பகு­தி­யி­னரும் விதி­வி­லக்­கா­ன­வர்கள் அல்ல என்­பது உறு­தி­யாகத் தெரி­கி­றது.

தெற்கில் தோன்­றி­யுள்ள ராஜபக் ஷ அலை என்­பது, சிங்­கள பௌத்த பேரி­ன­வா­தத்தின் வழியே கட்­ட­மைக்­கப்­பட்­டது என்ற உண்­மையை உண­ராமல் தான், அவரைக் கொண்டு தமது பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்க்­கலாம் என்று தமிழர் தரப்­புக்கு சிலர் நம்­பு­கின்­றனர்.

ராஜபக் ஷ முடி­வெ­டுப்­பதில் உறு­தி­யா­னவர். ஆனால் தனது நிலைப்­பாட்டில் எப்­போதும் இறுக்­க­மா­னவர். மஹிந்த ராஜபக் ஷ ஒரு­போதும், தமிழர் தரப்பின் உரி­மை­களை விட்டுக் கொடுக்க இணங்­கி­ய­வ­ரில்லை.

அண்­மைய தேர்­தலில் கூட, தாமே தூய தமிழ்த் தேசி­ய­வா­திகள், என்று அடை­யா­ளப்­ப­டுத்திக் கொண்ட தரப்­பி­னரால், ஒற்­றை­யாட்சி அர­சி­ய­ல­மைப்பு யோசனை என்று கூறி நிரா­க­ரிக்­கப்­பட்ட இடைக்­கால அறிக்­கையை இது சமஷ்­டியே, தனி­நாட்டை கொடுக்கப் போகி­றது என்று பிர­சா­ரப்­ப­டுத்­தியே சிங்­கள மக்­களின் வாக்­கு­களைப் பெற்­றவர் மஹிந்த.

அப்­ப­டிப்­பட்ட மனோ­நி­லையில் உள்­ள­வ­ரிடம், அத்­த­கைய வாக்­கு­று­தியைக் கொடுத்த ஒரு­வ­ரிடம் இருந்து, எவ்­வாறு தமி­ழர்கள் தமக்­கான உரி­மை­க­ளையும், தேவை­க­ளையும் நிறை­வேற்றிக் கொள்ள முடியும் என்ற கேள்வி எழு­கி­றது.

மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­விடம், தமிழ் மக்கள் கேள்வி கேட்­ப­தற்கு தார்­மிக உரிமை இருக்­கி­றது. ஏனென்றால், அவரை பத­விக்குக் கொண்டு வந்­த­வர்கள் தமி­ழர்கள்.

ஆனால் ராஜபக் ஷவை நோக்கி அத்­த­கைய தார்­மிக உரி­மை­யோடு கேள்வி எழுப்ப முடி­யாது. அவர் சிங்­கள பௌத்த மக்­களின் வாக்­கு­க­ளினால் தான், வெற்­றியைப் பெற்­றி­ருக்­கிறார். அவர்­களின் நிலையில் இருந்தே செயற்­ப­டு­வா­ரே­யன்றி, தமிழ் மக்­களின் மீது அவர் கரி­சனை கொள்வார் என்று நம்ப முடி­யாது. உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­த­லுக்குப் பின்னர் மஹிந்த ராஜபக் ஷவின் தீவிர விசு­வா­சி­களில் ஒரு­வ­ரான, உதய கம்­மன்­பில, தாமரை மொட்டை, தமிழ் வண்­டு­களும், முஸ்லிம் தேனீக்­களும் வட்­ட­ம­டிக்கும் என்று கூறி­யி­ருந்தார்.

சந்­தி­ரி­காவின் காலத்தில் தமி­ழர்கள், சிங்­களப் பெரும்­பான்­மை­யி­ன­ரான செடி­களின் மீது படர்­கின்ற கொடிகள் என்று கூறப்­பட்ட கருத்து பெரும் விமர்­ச­னங்­களை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருந்­தது,

அது­போலத் தான், மொட்டைச் சுற்றி வட்­ட­ம­டிக்கும், தேனீக்­க­ளா­கவும், வண்­டு­க­ளா­கவும், தான் சிங்­களப் பேரி­ன­வா­திகள் தமி­ழர்­களைப் பார்க்­கின்­றனர்.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ மீண்டும் ஆட்­சிக்கு வந்தால், அவரைக் கொண்டு பிரச்­சி­னை­களைத் தீர்க்­கலாம் என்று நம்­பு­கின்ற தரப்­பாக ஒன்றும், அவர் எதற்கும் இணங்­க­மாட்டார் என்­பதால், தமி­ழர்கள்

எதிர்ப்பு அர­சி­யலை இல­கு­வாக கையா­ளலாம், சர்­வ­தே­சத்தை தமது பக்கம் திருப்­பலாம் என்று மற்­றொரு தரப்­பி­னரும், கணக்குப் போடு­கின்­றனர். 

இது தமி­ழரின் அர­சியல் போக்கு, கிட்­டத்­தட்ட, 13 ஆண்­டு­க­ளுக்குப் பின்­நோக்கித் திரும்பிச் செல்­வதை அவ­தா­னிக்க முடி­கி­றது.

2005 பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலைப் புறக்­க­ணிக்க விடு­தலைப் புலிகள் கோரினர். அதற்குக் காரணம், கடும்­போக்­கா­ள­ரான மஹிந்த ராஜபக் ஷவை போரில் இல­கு­வாகத் தோற்­க­டித்து விடலாம் என்ற கணிப்புத் தான்.

ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க ஜனா­தி­ப­தி­யானால் அவ­ருடன் பேசியும் எதையும் பெற முடி­யாது, சண்­டை­யையும் பிடிக்க முடி­யாது என்­பது புலி­க­ளுக்குத் தெரியும். அவ­ரது சர்­வ­தேச ஆத­ரவுத் தளம் தமக்கு ஆபத்தை ஏற்­ப­டுத்தும் என்றும் புலிகள் கரு­தி­யி­ருந்­தனர்.

அதனால் தமி­ழர்­களே வாக்­க­ளிக்­காமல், ராஜபக் ஷ தெரிவு செய்­யப்­ப­டு­வ­தற்கு கார­ண­மா­கினர். அப்­போது அந்தத் தெரிவு தப்­பாகிப் போனது. அது புலி­க­ளுக்கே ஆபத்­தா­ன­தா­கவும் அமைந்­தது.

அந்த முடி­வுக்குப் பின்­னரும் தமிழர் தரப்பில் உள்ள சிலர் இன்­னமும் பாடம் கற்­றுக்­கொள்­ள­வில்லை. மஹிந்த ராஜபக் ஷவை அதி­கா­ரத்­துக்குக் கொண்டு வந்தால், ஏதோ சர்­வ­தேசம் எல்­லா­வற்­றையும் பிடுங்கிக் கொடுத்து விடும் என்ற கனவில் மிதக்­கி­றார்கள்.

பூகோள அர­சி­யலைக் கையாளும் திறன், மஹிந்த ராஜபக் ஷவுக்கும் இருக்­கி­றது என்­பதை யாரும் மறந்து விடக் கூடாது. பூகோள அர­சி­யலைத் தனக்குச் சாத­க­மாக வளைத்துக் கொள்­வதில் மஹிந்த ராஜபக் ஷ சளைத்­த­வ­ரில்லை.

பயங்­க­ர­வா­தத்­துக்கு எதி­ரான போர் என்று அடை­யா­ளப்­ப­டுத்தி அவர் தொடுத்த, தமி­ழர்­க­ளுக்கு எதி­ரான போரே அதற்கு சரி­யான உதா­ரணம்.

அதற்குப் பின்­னரும், இந்­தியா, அமெ­ரிக்கா போன்ற நாடு­களின் எதிர்ப்­பு­க­ளை­யெல்லாம் புறந்­தள்ளி, சீனாவை இன்று இலங்­கையின் தவிர்க்க முடி­யாத தலை­யீட்டு சக்­தி­யாக கொண்டு வந்து சேர்த்­த­வரும் அவர் தான்.

அதுவே அவ­ருக்கு 2015 ஜனா­தி­பதித் தேர்­தலில் தோல்­வி­யையும், பாடத்­தையும் கற்றுக் கொடுத்­தது. மீண்டும் ஆட்­சிக்கு வரக்­கூ­டிய மஹிந்த ராஜபக் ஷ இன்­னொரு தரம், தவறு செய்வார் என்று நம்ப முடி­யாது.

சர்­வ­தேச அர­சியல் போக்­கு­களை அனு­ச­ரிக்கத் தவ­றி­யதே தமது ஆட்சி பறி­போகக் காரணம் என்ற பாடத்தைப் படித்த அவர் மீண்டும் அதே தவறை இழைக்க முனை­ய­மாட்டார்.

மேற்­கு­ல­கத்­தையும் இந்­தி­யா­வையும் தனது கைக்குள் போட்டுக் கொள்­வா­ரே­யானால், அவர் எந்தப் பிரச்­சி­னை­யு­மின்றி ஆட்­சியைத் தொடர முடியும்.

அப்­ப­டி­யான ஒரு அணு­கு­மு­றையை அவர் தெரிவு செய்தால், சர்­வ­தே­சத்­திடம் நீதியைப் பெறும் தமி­ழர்­களின் கனவும் பொசுங்கிப் போகும்.

மஹிந்த ராஜபக் ஷ இப்­போது உள்­ளது போன்ற நெகிழ்­வுத்­தன்­மையைக் கடைப்­பி­டிக்­க­மாட்டார், அவர் இறுக்­க­மான போக்கை கடைப்­பி­டிப்பார். அது தமி­ழர்­களின் உணர்­வு­களைக் கொதி நிலையில் வைத்­தி­ருக்கும். அதனைச் சாத­க­மாகப் பயன்­ப­டுத்தி, அர­சியல் செய்­யலாம் என்று நம்பும் தரப்­பு­களும் தமிழர் தரப்பில் இருக்­கலாம்.

அது பிரச்­சி­னை­க­ளையும் பிரச்­சி­னை­களைச் சார்ந்த அர­சி­ய­லையும் நீடிப்புச் செய்­யுமே தவிர, முடி­வுக்குக் கொண்டு வராது. பிரச்­சி­னை­களை நீட்டி, அர­சி­யலில் குளிர் காய விரும்­பு­ப­வர்­க­ளுக்கே அவ­ரது போக்கு கைகொ­டுக்கும்.

தெற்கில் மஹிந்­தவின் எழுச்­சி­யையும், வடக்கில் தேசியக் கட்­சி­களின் வளர்ச்­சி­யையும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும். அர­சாங்­கத்தில் உள்ள தேசியக் கட்­சிகள் தமி­ழர்­களை நோக்கி வெகு­வாக நகர்ந்­தி­ருக்­கின்­றன. தற்­போ­தைய தேர்தல் முறையும் அதற்கு கை கொடுத்­தி­ருக்­கி­றது.

தமிழ்த் தேசியக் கட்­சிகள் மத்­தியில் உள்ள பிள­வு­களால் ஏற்­பட்ட அதி­ருப்தி, அவற்றின் மீதான நம்­ப­கத்­தன்மை இழப்பு, தமது அன்­றாடப் பிரச்­சி­னை­க­ளுக்­கான தீர்வு ஆகி­ய­வற்றை முதன்­மைப்­ப­டுத்தும் வாக்­கா­ளர்கள் தேசியக் கட்­சி­களின் பக்கம் சாயத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர்.

தமிழ்த் தேசியக் கட்­சி­களால், பொரு­ளா­தார ஆதா­யங்­களைப் பெற முடி­யாது, வேலை­வாய்ப்பு போன்­ற­வற்றை அடைய முடி­யாது என்­பதை உணர்ந்து, தேசியக் கட்­சி­களின் மீது அத்­த­கைய வாய்ப்­பு­க­ளுக்­காக தமி­ழர்கள் திரும்­பி­யுள்­ளனர்.

இலங்­கையின் ஏனைய பகு­தி­களில் வாழும் மக்­களைப் போல, பொரு­ளா­தார, வாழ்­வா­தாரப் பிரச்­சி­னை­களை எதிர்­கொள்ளும் திறனை வளர்த்துக் கொள்ள தமிழ் மக்­களும் தலைப்­ப­டு­கின்­றனர். கொள்­கையை மட்டும் பேசிக் கொண்­டி­ருப்­பதால் அது சாத்­தி­ய­மில்லை என்­பதை அவர்கள் உணரத் தொடங்­கி­யுள்­ளனர்..

தமி­ழர்கள் மத்­தியில் சலுகை, பொரு­ளா­தார ஆதா­யங்கள் செல்­வாக்குச் செலுத்த ஆரம்­பித்­துள்­ள­மைக்கு பல கார­ணங்கள் இருக்­கின்­றன. இன்­னமும் பொரு­ளா­தார ரீதி­யாக முன்­னே­றாத மக்கள் அதற்­கான வாய்ப்­புகள் எங்­கி­ருந்து கிடைக்­கின்­றன என்­பதை பகுத்­த­றிந்து பார்க்கத் தயா­ராக இல்லை.

அவர்­க­ளுக்கு, தமது முன்­னேற்­றத்தை அடை­வ­தற்­கான வழிதான் முதன்­மை­யா­ன­தாகத் தெரி­கி­றது.

இன்னும் பத்து பதி­னைந்து ஆண்­டு­களில் இந்த நிலை மேலும் மோச­ம­டையும். ஏனென்றால், புலம்­பெ­யர்ந்து வாழும் உற­வு­களின் உத­வி­களில் தங்­கி­யி­ருப்போர், அங்­கி­ருந்து வரும் உத­வி­களில் கணி­ச­மா­ன­வற்றை இன்னும் 10 ஆண்­டு­களில் இழந்து விடுவர்.

புலம்­பெ­யர்ந்­த­வர்­க­ளுக்கும் இங்­குள்­ள­வர்­க­ளுக்­கு­மான உறவுகளில் இப்போதே இடைவெளி அதிகரித்து விட்டது. முன்னரைப் போன்று இப்போது வெளிநாட்டு நிதிப் பாய்ச்சல் இல்லை.

வெளிநாடுகளில் உள்ள உறவுகள் தமக்கான தேவைகள் வசதிகளை பெருக்கிக் கொள்ள முனையும் போது, இங்கு அனுப்பும் பணத்தை குறைத்து விடுவர். அது வடக்கின் பொருளாதாரத்தை பெரிதும் பாதிக்கும்.

அப்போது சலுகை மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகளை நோக்கிய அரசியல் இன்னும் கூடுதலாக முனைப்படையும். தேசியக் கட்சிகள் திறந்து விடப் போகும் அத்தகைய வாய்ப்புகளுடன் போராட முடியாத நிலை தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகளுக்கு ஏற்படும்.

சாட்சிக்காரனை விட சண்டைக்காரனே மேல் என்று தமிழ் மக்கள் சிந்திக்கத் தொடங்கினால், அல்லது தமிழ் மக்களை அவ்வாறு சிந்திக்கத் தூண்டினால் அதன் விளைவை தமிழ்த் தேசியக் கட்சிகள் தான் அறுவடை செய்யும்.

அத்தகையதொரு அகோரப் பசியுடன் தான் சிங்களப் பேரினவாதப் பூதம், காத்திருக்கிறது.. அந்த இரையை அடைவதற்காக சிங்களப் பேரினவாதப் பூதம் தன்னை மறுவடிவமைத்துக் கொள்ளவும், ஒருபோதும் தயங்காது.

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-02-18#page-1

Categories: merge-rss

தமிழரசின் வீழ்ச்சியும் பெரமுனவின் எழுச்சியும்

Sun, 18/02/2018 - 13:34
தமிழரசின் வீழ்ச்சியும் பெரமுனவின் எழுச்சியும்

 

 
 

தமிழரசின் வீழ்ச்சியும் பெரமுனவின் எழுச்சியும்

இதயச்சந்திரன்
கடந்த உள்ளூராட்சிச் சபைத்தேர்தலில் 38 சபைகளில் அறுதி பெரும்பான்மை பெற்ற கூட்டமைப்பு, இன்று பூநகரி வெருகல் தவிர்ந்த 36 சபைகளில், பெரும்பான்மையை இழந்து பெரும் சரிவினை நோக்கியுள்ளது.

தெற்கிலோ…மகிந்தாவைத் தலைவராகக் கொண்ட, ஜி.எல்.பீரிஸின் ஸ்ரீலங்கா பொதுஜன பெரமுன கட்சி பெரும் வெற்றியீட்டியுள்ளது.

மறுவளமாகப் பார்த்தால் கஜேந்திரகுமாரின் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியானது பூச்சியத்திற்கு முன்னால் எண்களைப் போடுமளவுக்கு வளர்ச்சி கண்டுள்ள அதேவேளை, நல்லாட்சி கண்ட இரணிலும் மைத்திரியும் வரலாறுகாணாத தோல்வியைச் சந்தித்துள்ளனர்.

இந்த தேர்தல் முடிவுகள் அரசியல் மைய நீரோட்ட பெருங்கட்சிகள் மீது செலுத்தியுள்ள அதிர்வானது, புதிய அணி உருவாக்கத்திற்கான தேவையை ஏற்படுத்தியுள்ளதெனலாம்.

வட -கிழக்கிலோ ‘பொதுக்கொள்கை’,’பொதுச்சின்னம்’ என்கிற முன்மொழிவுகள் மீது உரையாடல்கள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. ஆனால் காத்திரமான நகர்வுகள் எதுவும் மேற்கொள்ளப்படுவது போல் தெரியவில்லை.

இதனை முன்னெடுக்கும், தமிழ்த்தேசிய அரசியலின் மீது பெருவிருப்புக் கொண்டோரின் அக்கறையை சந்தேகக்கண் கொண்டு பார்க்க முடியாது.

11117
ஆனாலும் வாக்குவங்கிச் சரிவினை குறைநிரப்ப, அதிகார பதவிகளுக்காக அலையும் அரசியல் கட்சிப் பிரமுகர்களின் உள்நோக்கம் குறித்தே, மக்கள் சந்தேகப்பட வேண்டும்.

உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலில், கொள்கை மற்றும் அரசியல் நடைமுறை சார்ந்த விவகாரங்களில் முரண்பட்டு நின்ற கட்சிகள், அதிகார சபைகளில் ஆட்சி அமைப்பதற்காக, இணக்க அரசியல் செய்ய எத்தனிப்பது வேடிக்கையாகவிருக்கிறது.

சுயேட்சைக்கு குழு அமைத்துப் போட்டியிட்ட, முன்னாள் எம்பி சந்திரகுமாரின்( அசோக்) அணியோடு இணைந்து சபை அமைக்க, முதன்மைக் கட்சிக்கூட்டமைப்பினர் முயற்சித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

தமிழரசுக் கட்சியின் ஆதிக்கத்துள் இயங்கும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் அரசியல் தளம் ஆட்டங்காணும் இவ்வேளையில், சபைத் தலைவர் தெரிவிலும் ஆங்காங்கே மோதல்கள் ஏற்பட்டுள்ளது.

உதாரணமாக யாழ்.மாநகரசபை, மன்னார் மற்றும் வவுனியா போன்றவற்றை மோதல் களங்களாகப் பார்க்கலாம்.

முன்னணியைப் (சைக்கிள்) பொறுத்தவரை, எந்தக் கூட்டும் கொள்கை சார்ந்ததாக இருக்க வேண்டுமென்பதை வலியுறுத்துகிறது. அரசியல் தீர்வுத்திட்ட இடைக்கால வரைப்பிற்குள், தமிழ் இறைமையும் கிடையாது, சமஸ்டியும் இல்லை என்பதுதான் அந்த அணியினர் முன்வைக்கும் அரசியல் விமர்சனமாக இருக்கிறது.

கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் ( முன்பு சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன்) சுமந்திரன் முன்வைக்கும் அரசியல் கருத்தியலை மிகவும் காரசாரமாகவும் உறுதியாகவும் எதிர்க்கும் தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியினர், கூட்டமைப்பிற்கு வாக்களித்தால் ‘சமஸ்டி வரும்’ என்கிற பரப்புரையினையும் அடியோடு நிராகரித்தார்கள்.

சைக்கிளின் ஊர்வலத்தால், தமிழ்த் தேசியக்கூட்டமைப்பின் பங்குதாரர்களாக இருக்கும் டெலோவிற்கும் புளொட்டிற்கும் பதவிப்பேரம் பேசும் மென்வலு (!) அதிகரித்திருப்பது போல் தெரிகிறது. இவர்களின் அடுத்த தேர்தல் இலக்கான மாகாணசபையின் வேட்பாளர் தெரிவிலும் இந்த மென்வலு பிரயோகிக்கப்படலாம்.

TNA, TNPF

அநேகமாக கிழக்கு மாகாணசபைத் தேர்தலின் பின்னரே, தமிழ் அரசியல் பரப்பில் புதிய அணிகள் உருவாகும் வாய்ப்புகள் ஏற்படுமென எதிர்பார்க்கலாம். தற்போதுள்ள சூழ்நிலையில், தெற்கில் நாற்காலி மாற்றங்கள் ஏற்படும் அதேவேளை, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பதவி பறிபோனால் புதிய அணி உருவாக்கத்திற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் ஏற்படலாம்.

தெற்கை நோக்கினால், மக்கள் மீது சுமத்தப்படும் பொருளாதார அழுத்தங்களும், நிர்வாகச்சீர்கேடுகளும், பிணைமுறி மோசடிகளும் ஆட்சிமாற்றம் ஒன்றிற்கான சமிக்ஞையை வெளிப்படுத்தியுள்ளதெனலாம்.
அத்தோடு சுமந்திரன் கூறுவது போன்று, ‘உள்ளீட்டில் சமஸ்டி மறைந்திருக்கிறது’ என்கிற போலிக்கருத்தியலை, உண்மைபோல் சித்தரித்திருக்கிறார்கள் மகிந்த அணியினர்.
இந்த இடைக்கால தீர்வு வரைபானது பிரிவினைக்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதான பரப்புரை பெரமுனவினரால் பரவலாக முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பிரதமர் பந்தயத்தில் தற்போது கரு.ஜெயசூர்யாவும் நிமாலும் இறக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.
ரணிலுக்கு கட்சிக்குள்ளே எதிர்ப்பு பலமடைகிறது.

‘இணைந்த, நல்லாட்சியில்லாத தனியாட்சி அமைந்தால் தான் ஆதரிப்பேன்’ என்கிற நிலைப்பாட்டில் உறுதியாகவுள்ளார் மஹிந்த இராஜபக்ச. பிரதமராவது அவரது இலக்கல்ல.

மறுபடியும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்திரக்கட்சியையும் அதன் ஆதரவு அணிகளையும் ஒன்றிணைத்து, எதிர்காலத்தில் நாமல் இராஜபக்சவை அரசியல் உயர்பீடத்தில் அமரவைப்பதே மஹிந்தவின் இலக்கு. அதற்காக சில விட்டுக்கொடுப்புகளை மைத்திரியோடு செய்வதற்கும் அவர் தயாராவார்.

mahinda

இதுதவிர, இந்த தேர்தல் முடிவுகளும் அதிகார முரண்களும், ஆட்சிமாற்றத்தை ஏற்படுத்திய இந்துசமுத்திரப்பிராந்திய நலன் பேணும் மேற்குலக -இந்திய வல்லரசுகளுக்கும் அதிருப்தியைக் கொடுத்திருக்கிறது என்பதனை நோக்க வேண்டும்.

அம்பாந்தோட்டைத் துறைமுகத்தை சீனக் கம்பனி ஒன்றிற்கு 99 வருட குத்தகைக்கு தாரைவார்த்த ரணில்- மைத்திரி நல்லாட்சிக்கு கிடைத்த தோல்வியென்றும் கூற வேண்டும்.

தென்னிலங்கையில் எவர் ஆட்சிபீடமேறினாலும் , அவர்கள் சீன உறவில் விரிசலை ஏற்படுத்தமாட்டார்கள் என்பதனை இந்த அம்பாந்தோட்டை விவகாரமே எடுத்தியம்புகிறது.

சீனாவின் பட்டுப்பாதைத் திட்டத்தில், அதிலும் இந்துசமுத்திரப் பிராந்தியத்தில் முக்கிய முத்தாக விளங்கும் இலங்கையில், மேற்குலகின் ஆதிக்கம் தணிவடைவதை சீனா வரவேற்கும்.

இனியென்ன…தீர்வுக்கதை விலக, மாகாணசபை நாடாளுமன்ற தேர்தலை நோக்கிய வியூகங்கள் அரசியல் மண்டலத்தை இட்டு நிரப்பும். கூட்டமைப்பின் சமஸ்டி நோக்கிய பயணம் முடிவின்றித் தொடரும்.

இரண்டுவருட விடுமுறையில் இருக்கும் ஐ.நா.தீர்மானங்கள் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்படலாம்.
அதுவும் இன்னுமொரு ஆட்சிமாற்றத்திற்கானதாகவே இருக்கும்.

ஒரு விடுதலைக்கான மக்கள்திரள் அரசியல் இயக்கம் உருவாகும்வரை, புதிய அணிகளும் அவர்களுக்கு வாக்களித்து, ‘காத்திருப்பு’ வாழ்க்கை வாழும் சோகமும் நிகழும்

http://www.samakalam.com/blog/தமிழரசின்-வீழ்ச்சியும்-ப/

Categories: merge-rss

ஒன்று படுமா தமிழ்த்தலைமைகள் ?

Sun, 18/02/2018 - 09:11
ஒன்று படுமா தமிழ்த்தலைமைகள் ?
mmmmmm-e696cabfab70eda2a45257de97ae2ce7e0896414.jpg

 

2000ஆம் ஆண்­டு­களின் தொடக்­கத்தில், தமிழ்த் தேசிய அர­சியல் கட்­சி­களை ஒன்­று­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான அவ­சியம் எழுந்­தது போன்ற சூழல் இப்­போது வடக்கில் மீண்டும் தோன்­றி­யி­ருப்­ப­தான கருத்து வலு­வ­டைந்­தி­ருக்­கி­றது.

வடக்கு, கிழக்கில் ஓரி­ரண்டு தவிர, மற்­றெல்லா உள்­ளூ­ராட்சி சபை­க­ளிலும் யாருக்கும் பெரும்­பான்மை பல­மில்­லாத ஊசல் நிலை ஒன்று தோன்­றி­யி­ருப்­பதும், தென்­னி­லங்­கையில் மீண்டும் மஹிந்த ராஜபக் ஷ பலத்தை வெளிப்­ப­டுத்­தி­யி­ருப்­பதும் இத்­த­கைய கருத்து வலுப்­பெற்­ற­மைக்கு முக்­கிய காரணம்.

தமிழ்த் தேசிய அர­சியல் கட்­சிகள் தமக்­கி­டையில் மோதிக் கொள்ளத் தொடங்­கி­யுள்­ளதன் விளை­வாக, சிங்­களத் தேசி­ய­வாதக் கட்­சி­களும், தமிழ் மக்­களின் அர­சியல் நலன்­க­ளுக்கு மாறாகச் செயற்­பட்ட சந்­தர்ப்­ப­வாதக் கட்­சி­களும், தலை­யெ­டுக்கத் தொடங்­கி­யி­ருக்­கின்­றன.

வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு பெற்­றி­ருந்த ஏக­போக நிலையைக் கேள்­விக்­குட்­ப­டுத்தும் வகையில், மாற்­றங்கள் நிகழ்ந்­தி­ருக்­கின்­றன. வடக்­கிலும் கிழக்­கிலும், ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்சி, ஐ.தே.க, ­ஸ்ரீலங்கா பொது­ஜன முன்­னணி என்­பன பெற்­றி­ருக்­கின்ற வாக்­கு­களும், ஆச­னங்­களும், ஆச்­ச­ரி­யத்தை ஏற்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கின்­றன.

கடந்த காலங்­களில், இத்­த­கைய தேசியக் கட்­சி­க­ளுக்கு ‘முண்டு’ கொடுத்துக் கொண்­டி­ருந்த, சில சிறிய தமிழ்க் கட்­சி­களின் பிர­மு­கர்கள் கூட, தேசியக் கட்­சி­களின் நுழைவு ஆபத்­தா­னது என்று கருத்­துக்­களை வெளி­யிட்­டி­ருக்­கி­றார்கள்.

ஊச­லாடும் சபை­களின் நிர்­வா­கத்தை சீராக முன்­னெ­டுப்­ப­தற்­காக மாத்­தி­ர­மன்றி, தமிழர் தாயகப் பகு­தி­க­ளுக்குள், பேரி­ன­வாதக் கட்­சி­களின் நுழைவைத் தடுப்­ப­தற்­கா­கவும், மஹிந்த ராஜபக் ஷவை எதிர்­கொள்ளும் வியூ­கத்தை வகுப்­ப­தற்­கா­கவும், தமிழ்க் கட்­சிகள் இணைந்து செயற்­பட முன்­வர வேண்டும் என்ற கருத்து பல தரப்­பி­ன­ராலும் வலி­யு­றுத்­தப்­பட்டு வரு­கி­றது.

தேர்தல் முடிவு அறி­விக்­கப்­பட்­டதும் யாழ்ப்­பா­ணத்தில் செய்­தி­யா­ளர்­க­ளிடம் பேசிய, கூட்­ட­மைப்பின் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பினர் எம்.ஏ.சுமந்­திரன் மஹிந்த ராஜபக் ஷவை எதிர்­கொள்­வ­தற்கு, சமஷ்டித் தீர்வை வலி­யு­றுத்தும் தமிழ்த் தேசியக் கட்­சிகள் கொள்கை ரீதி­யாக இணைந்து செயற்­பட முன்­வர வேண்டும் என்ற அழைப்பை விடுத்­தி­ருந்தார்.

அதற்குப் பதி­ல­ளிக்கும் செய்­தி­யாளர் சந்­திப்பு ஒன்றை நடத்­திய தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியின் தலைவர் கஜேந்­திர குமார் பொன்­னம்­பலம், கூட்­ட­மைப்­புக்கு எதி­ராக தாம் பிர­சா­ரங்­களைச் செய்­தி­ருந்­தாலும், கூட்­ட­மைப்­புக்கோ, அதி­லுள்ள கட்­சி­க­ளுக்கோ தாம் எதி­ரா­ன­வர்கள் அல்ல என்றும், அத­னுடன் இணைந்து செயற்­ப­டு­வ­தற்குத் தாம் தயா­ரா­கவே இருப்­ப­தா­கவும் குறிப்­பிட்­டி­ருந்தார்.

அவ­ரது அந்தக் கருத்து, மீண்டும் தமிழ்த் தேசி­ய­வாத நிலைப்­பா­டு­டைய கட்­சிகள் மத்­தியில் உற­வுகள் வலுப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­வ­தற்குச் சாத­க­மா­ன­தாக இருந்­தாலும், அதற்­காக அவர் முன்­வைத்த நிபந்­தனை சிக்­க­லா­னது.

தமிழ் மக்­களை நடுத்­தெ­ருவில் கொண்டு வந்து நிறுத்­திய கூட்­ட­மைப்பின் தலை­மைகள், பங்­காளிக் கட்­சி­களின் தலை­மைகள் அதற்குப் பொறுப்­பேற்று, வெளி­யேற்­றப்­பட்டால், கூட்­ட­மைப்­புடன் இணைந்து செயற்­படத் தயார் என்று கூறி­யி­ருந்தார் கஜேந்­தி­ர­குமார். வழக்­க­மாக, சம்­பந்தன், சுமந்­தி­ர­னுக்கு எதி­ராக ஏக வச­னத்தில் கூட விமர்­சனம் செய்து வந்த கஜேந்­தி­ர­குமார், இப்­போது, பங்­காளிக் கட்­சி­களின் தலை­வர்­க­ளையும் அந்­தந்தக் கட்­சியில் இருந்து வெளி­யேற்ற வேண்டும் என்று கோரும் நிலைக்கு வந்­தி­ருக்­கிறார். இது நடை­மு­றைச்­சாத்­தி­ய­மான- ஒற்­று­மைக்­கான ஒரு கருத்­தாக அமை­ய­வில்லை. பிற­கட்­சி­களின் தலை­மையை அகற்­று­மாறு கோரும் உரிமை அந்­தந்தக் கட்­சி­களின் உறுப்­பி­னர்­க­ளுக்கு மாத்­திரம் இருக்­கி­ற­தே­யன்றி, இன்­னொரு கட்­சிக்குக் கிடை­யாது.

ஆனால் கஜேந்­தி­ர­கு­மாரின் கருத்து, அந்த உரி­மையை அவர் தான் வைத்துக் கொள்­வது போல அமைந்­தி­ருக்­கி­றது, கூட்­ட­மைப்பில் உள்ள எல்லா முக்­கிய தலை­வர்­க­ளையும் வெளி­யேற்றி விட்டு அந்த வெற்­றி­டத்தை தாம் அப­க­ரித்துக் கொள்­வ­தற்குத் திட்டம் போடு­கி­றாரோ என்ற நியா­ய­மான சந்­தே­கத்தை எழுப்பக் கூடி­யது அவ­ரது கருத்து, தமிழ்த் தேசிய கட்­சி­களை பலப்­ப­டுத்தி, தமிழ் மக்­களின் உரி­மைக்­கான போராட்­டத்தை பலப்­ப­டுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்­கைகள் முன்­வைக்­கப்­ப­டு­கின்ற நிலையில், அதனை எந்­த­வொரு தரப்பும் தமது அர­சியல் நல­னுக்­காக பயன்­ப­டுத்திக் கொள்­வது நியா­ய­மல்ல. (6ஆம் பக்கம் பார்க்க)

ஓன்று படுமா?....(தொடர்ச்சி)

அதா­வது, கூட்­ட­மைப்பு தற்­போது ஏற்­பட்­டுள்ள சரிவில் இருந்து மீள்­வ­தற்கோ, அல்­லது, ஏனைய கட்­சிகள் கூட்­ட­மைப்பில் தமது ஆதிக்­கத்தை பலப்­ப­டுத்திக் கொள்­வ­தற்கோ என்­றில்­லாமல் பொதுக்­கொள்­கையின் அடிப்­ப­டையில் செயற்­ப­டு­வ­தற்­கான அழைப்பே பொது­வாக தமிழ் மக்­களால் விடுக்­கப்­பட்­டது.

சிங்­களப் பேரி­ன­வாதக் கட்­சிகள் வடக்கில் மக்கள் மத்­தியில் உள்ள வாழ்­வா­தார மற்றும் பொரு­ளா­தாரத் தேவை­களைப் பயன்­ப­டுத்தி, தமிழ் மக்­களின் வாக்­கு­களை சுரண்டத் தொடங்­கி­யுள்ள அபா­ய­க­ர­மான ஒரு சூழலில், தமிழ்த் தேசியக் கட்­சிகள் பல­வீ­ன­ம­டையத் தொடங்­கி­யுள்­ளன.

தனியே தமிழ் மக்­களின் உரி­மைக்­கான போராட்­டத்­துடன் நின்று விடாது, அபி­வி­ருத்தி, வேலை­வாய்ப்பு, முத­லீடு என்று கவ­னிக்­கப்­பட வேண்­டிய விட­யங்­க­ளையும் இந்தத் தேர்தல் முடி­வுகள் எடுத்துக் காட்­டி­யி­ருக்­கின்­றன.

தமிழ் மக்­களின் உரிமைப் பேராட்டம் தொடங்கி, நான்கு தசாப்­தங்­க­ளுக்கு மேலாகி விட்­டது. இந்தக் கால­கட்­டங்­களில் தமிழ் மக்கள் ஏரா­ள­மான பொரு­ளா­தார வாய்ப்­பு­க­ளையும், ஏனைய பிற வசதி வாய்ப்­பு­க­ளையும் இழந்­தி­ருக்­கி­றார்கள்.

போர் முடிந்து 9 ஆண்­டு­க­ளாகி விட்ட போதும், தமிழ் மக்­களால், நாட்டின் பிற பகு­தி­களில் வாழும் மக்­க­ளுடன் போட்டி போட முடி­யாமல் இருக்­கி­றது. வாழ்­வா­தார, பொரு­ளா­தாரப் போராட்­டத்தில் அவர்கள் விளிம்பு நிலையில் தான் நிற்­கி­றார்கள்.

உரிமைப் போராட்டம் என்ற கார­ணத்தைக் கூறி, தமிழ் மக்­களைத் தொடர்ந்தும் இதே நிலையில் வைத்­தி­ருக்க முடி­யாது. தமிழ் மக்­களைப் பொரு­ளா­தார ரீதி­யாகப் பல­ம­டையச் செய்­வதும் கூட, உரிமைப் போராட்­டத்தைப் பலப்­ப­டுத்­து­வ­தற்­கான ஒரு வழி தான்.

ஆனால், தமிழ்த் தேசியக் கட்­சிகள் இந்தப் பக்­கத்தை பெரி­தாக கணக்கில் எடுத்துக் கொள்­வ­தே­யில்லை. அவர்கள் எப்­போதும் தமிழ் மக்­களை உணர்ச்­சி­ம­யப்­ப­டுத்தி, கொதி­நி­லையில் வைத்­தி­ருக்­கவே விரும்­பு­கின்­றனர் அதுவே தமது வாக்கு வங்­கியை தக்க வைக்கும் என்று கரு­து­கின்­றன.ர் ஆனால் அது நிரந்­த­ர­மா­ன­தல்ல.

தமிழ் மக்கள் மாற்று வாய்ப்­பு­க­ளையும் தேட ஆரம்­பித்­தி­ருக்­கி­றார்கள். தமது வாழ்­வா­தார, பொரு­ளா­தார வளப்­ப­டுத்­த­லுக்கு கைகொ­டுக்கக் கூடி­ய­வர்கள் என்று பேரி­ன­வாதக் கட்­சி­களை நோக்கி பாயத் தொடங்­கி­யி­ருக்­கி­றார்கள்.

இந்தத் தரு­ணத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கட்­சிகள் விழித்துக் கொள்­வது முக்­கியம்.

கடந்த பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலை விட தமக்கு நான்கு மடங்கு அதி­க­மான வாக்­குகள் கிடைத்­தி­ருப்­பதால், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­னணி, தலைகால் புரி­யாமல் நிற்­கி­றது.

ஆனால், தமிழ் மக்­களை இதே சூழ­லுக்குள் வைத்­தி­ருக்க நினைத்தால், இன்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு ஏற்­பட்ட சரிவு நாளை அவர்­க­ளுக்கும் ஏற்­ப­டாது என்று நிச்­ச­ய­மில்லை.

தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­னணி இன்­னமும் யாழ்ப்­பாண மக்­களின் கட்­சி­யாகத் தான் இருக்­கி­றது. அதற்கு வெளியே தமிழ் மக்­களின் ஆத­ரவைப் பெற முடி­ய­வில்லை.

வெறு­மனே, யாழ்ப்­பாண மக்­களின் கட்­சி­யாக வலுப்­பெ­று­வதால் மாத்­திரம், ஒரு கட்­சியால் ஒட்­டு­மொத்த தமிழ்­மக்­களின் பிர­தி­நி­தி­யாகி விட முடி­யாது.

வடக்கு, கிழக்கில் வெற்றி பெற்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பைப் பார்த்து, வடக்கு, கிழக்­குக்கு வெளியே தான் அதிக தமி­ழர்கள் வாழ்­கி­றார்கள் என்று கூறி­யவர் மஹிந்த ராஜபக் ஷ

அப்­ப­டி­யான நிலையில், யாழ்ப்­பா­ணத்தில் மாத்­திரம் செல்­வாக்குப் பெற்ற கட்­சி­யாக மாறி­யி­ருக்கும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியை ஒட்­டு­மொத்த தமிழ் மக்­களின் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­படும் நிலை இருக்­காது.

தாங்கள் வெற்­றி­பெறும் போது, தம்­மையும், கூட்­ட­மைப்­புக்குள் இழுத்துச் சென்று பல­வீ­னப்­ப­டுத்த முயற்­சிக்­கி­றார்­களோ என்ற அச்சம் கஜேந்­தி­ர­குமார் போன்­ற­வர்­க­ளிடம் ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. கூட்­ட­மைப்பு வெற்றி பெற்ற போது, ஒன்­று­ப­டுங்கள் என்று கோரா­த­வர்கள், கூட்­ட­மைப்பு சரிவைச் சந்­திக்கும் போது அவ்­வாறு கோரு­வது ஏன் என்­பது அவர்­களின் வாதம்.

ஆனால் கூட்­ட­மைப்பு வெற்றி பெற்ற போது, தமிழ் மக்­களின் வாக்­குகள் சித­ற­வில்லை. தமிழ் மக்­களின் வாக்­கு­களை பேரி­ன­வாதக் கட்­சி­களால் பெரி­ய­ளவில் ஊட­றுக்க முடி­ய­வில்லை. தமிழ் மக்­களின் பலம் உறு­திப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது.

ஆனால் இப்­போது நிலைமை அப்­ப­டி­யில்லை. எல்­லாமே மாறத் தொடங்­கி­யுள்­ளது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு சரிவைச் சந்­தித்­துள்­ளது என்­றாலும், அதனை ஈடு­கட்டும் வகையில், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­னணி பேர­ரெ­ழுச்சி கண்­டுள்­ளதா என்று பார்க்க வேண்டும்.

கூட்­ட­மைப்பின் சரி­வுக்கும், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியின் முன்­னேற்­றத்­துக்கும் இடையில் ஓர் இடை­வெளி உள்­ளது, அந்த இடை­வெ­ளியை பேரி­ன­வாதக் கட்­சி­களே நிரப்­பி­யி­ருக்­கின்­றன.

தமிழ்­மக்­களின் அபி­லா­சை­களை விட்­டுக்­கொ­டுக்­காத தமிழ்த் தேசிய கட்­சி­க­ளிடம் இருந்து, தமிழ் மக்­களின் அபி­லா­ஷை­களை விழுங்க எத்­த­னிக்கும் பேரி­ன­வாதக் கட்­சி­க­ளுக்குச் சென்­றி­ருக்­கின்ற வாக்­குகள், தமிழ் மக்­களின் எதிர்­கா­லத்தை சூனி­ய­மாக்கி விடும்.

இது­வரை காலப் போராட்­டத்­தையும், அதன் பலன்­க­ளையும் சிதைத்து சின்­னா­பின்­ன­மாக்கி விடும்.

தமிழ் மக்­களின் வாக்­குகள் ஒரு­மு­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருந்­ததால் தான் இது­வ­ரையில் ஏதோ ஒரு பல­மான நிலை­யி­லா­வது வைத்துப் பார்க்­கப்­படும் நிலை காணப்­பட்­டது.

தமிழ்த் தேசிய கட்­சி­களின் மத்­தியில் தோன்­றி­யி­ருக்கும் முரண்­பா­டுகள், அதையும் தொலைத்து விட்டு நிற்­கின்ற நிலைக்குத் தான், கொண்டு வந்து நிறுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது.

ஆபத்து ஒன்று தோன்றி வரு­வதை தமிழ்த் தலை­வர்கள் பலர் உணர்ந்­தி­ருக்­கி­றார்கள். இத்­த­கைய சூழலில் தான், மீண்டும் தமிழ்த் தேசிய நிலைப்­பா­டு­டைய கட்­சி­களை ஒன்­று­ப­டுத்த முடியும்.

ஆனால், இதற்கு தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியின் விடாப்­பி­டி­யான போக்கும், நிலைப்­பாடும் சாத­க­மான சமிக்­ஞை­களை வழங்­கு­வ­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

இப்­போது கிடைத்­துள்ள வெற்­றியை அடுத்­த­தாக, மாகாண சபை­யிலும், பாரா­ளு­மன்­றத்­திலும் அறு­வடை செய்யும் ஆவல் அவர்களுக்கு இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட 8 ஆண்டுகள் அரசியல் அஞ்ஞாதவாசத்தில் இருந்தவர்கள் அவர்கள்.

இதுவரை நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டு விட்டு, அதற்கான பலனை அறுவடை செய்யத் தொட்ங்கியுள்ள போது, ஒற்றுமை என்ற பெயரில் ஒரு சூறாவளி வந்து எல்லாவற்றையும் அள்ளிக் கொண்டு போவதை அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அதில் நியாயம் இல்லை என்று கூற முடியாது.

ஆனால், தனிப்பட்ட அரசியல் நலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒட்டுமொத்த தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் நலன்கள் தான் முக்கியம்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர்கள், தனிப்பட்ட சுகநலன்களுக்காக கொழும்பு அரசுக்கு விலைபோய் விட்டார்கள் என்று தான் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி குற்றம்சாட்டி வந்தது.

இப்போது, தமிழ் மக்களின் நலன்கள் என்று வரும் போது, தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியும் அவ்வாறு தான் நடந்து கொள்ளப் போகிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

தனிப்பட்ட அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரல்கள், நலன்களைக் கடந்த ஓர் ஒற்றுமையைத் தான் தமிழ்த் தேசிய இனம் இன்று எதிர்பார்க்கிறது. அந்த எதிர்பார்ப்பை தமிழ்த் தேசிய அரசியல் தலைமைகள் நிறைவேற்றுமா?

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Weekly/samakalam/2018-02-18#page-1

Categories: merge-rss

திரிசங்கு சபைகள்: குப்பைகளை அகற்றுமா? அல்லது குப்பைகளைச் சேர்க்குமா?

Sat, 17/02/2018 - 20:59
திரிசங்கு சபைகள்: குப்பைகளை அகற்றுமா? அல்லது குப்பைகளைச் சேர்க்குமா? நிலாந்தன்..

thirisanku.jpg?resize=675%2C392

உள்ளூராட்சிமன்றத் தேர்தல் முடிவுகளை பின்வருமாறு பொழிவாகக் கூறலாம்.
1. கூட்டமைப்பின் ஏகபோகம் சோதனைக்குள்ளாகியுள்ளது.
2. ஒரு சிறிய சைக்கிள் அலை வீசியிருக்கிறது.
3. தமிழ் வாக்குகள் சிதறிப்போய் உள்ளன.
4. சில சபைகளைத் தவிர பெரும்பாலான சபைகளில் தொங்கு நிலை தோன்றியுள்ளது.
5. தெற்கில் அது மகிந்தவின் பலத்தை நிரூபித்திருக்கிறது.
6. ஆயுத மோதல்கள் முடிவிற்கு வந்து எட்டு ஆண்டுகளின் பின்னரும் குறிப்பாக ஆட்சி மாற்றம் நடந்து மூன்று ஆண்டுகளின் பின்னரும் இனவாதம் இப்பொழுதும் தென்னிலங்கையில் பலமாகத்தான் காணப்படுகிறது.
7. இனவாதத்தை மென்வலு அணுகுமுறை என்று கூறிக்கொண்டு கையாள முற்பட்ட கூட்டமைப்பினால் இனவாதத்தை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
8. அது மட்டுமல்ல நிலைமாறுகால நீதிப் பொறிமுறைக்கூடாக சிங்கள – பௌத்த இனவாதத்தைக் கையாள முற்பட்ட ஐ.நாவின் அணுகுமுறைகளும் பின்னடைவிற்குள்ளாகியுள்ளன.
9. மகிந்தவின் எழுச்சியால் எஸ்.எல்.எவ்.பி மீள இணைவதற்கான வாய்ப்புக்கள் அதிகரித்துள்ளன. இது மைத்திரியை பலவீனப்படுத்தும்.
10. பிளவுண்டிருக்கும் எஸ்.எல்.எவ்.பி மீள இணைந்தால் நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையைப் பெறுவது கடினம். எனவே புதிய யாப்பை உருவாக்குவதும் கடினம்.யாப்புருவாக்கம் உட்பட நிலைமாறுகால நீதிச் செய்முறைகள் அனைத்தும் இனிப் பின்னடைவுக்குள்ளாகும்.
11. ஏற்கெனவே சீனாவிற்கு சார்பாகக் காணப்பட்ட ராஜபக்ஷ தன் பலத்தை மீள உறுதிப்படுத்தியிருப்பதனால் ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்னரான புதிய உள்நாட்டு வலுச்சமநிலையும், பிராந்திய வலுச்சமநிலையும் அனைத்துலக நிகழ்ச்சி நிரல்களும் குழம்பக்கூடும்.
12. வலுச்சமநிலையில் ஏற்படக் கூடிய தளம்பலானது சில சமயம் தமிழ் மக்களுக்கு புதிய தெரிவுகளைத் தரக் கூடும்

எனவே மேற்கண்ட அனைத்தையும் தொகுத்துப் பார்த்தால் உள்ளூராட்சிமன்றத் தேர்தல் எனப்படுவது கட்சிகளுக்குள்ளும், நாட்டுக்குள்ளும், பிராந்தியத்திற்குள்ளும் புதிய அரசியல் சுற்றோட்டங்களுக்கான வாய்ப்புக்களைத் திறந்துவிட்டுள்ளது. இங்கு இக்கட்டுரையானது தமிழ் அரசியல் பரப்பில் அது ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கங்களின் மீதே தன் கவனத்தைக் குவிக்கின்றது.

உருவாகியிருக்கும் தொங்கு சபைகள் பிரதானமாக இரண்டு காரணிகளின் விளைவாகும். முதலாவது கூட்டமைப்பின் ஏகபோகம் உடைந்தமை இரண்டாவது கலப்புத் தேர்தல் பொறிமுறை. கூட்டமைப்பின் ஏகபோகத்தை கஜன் அணி மட்டும் கேள்விக்குள்ளாக்கவில்லை. சுரேஸ்–சிவகரன்-சங்கரி அணியும்,ஈ.பி.டி.பியும், சுயேட்சைக்குழுக்களும், தென்னிலங்கைமையக் கட்சிகளும் அதைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியுள்ளன. எனவே ஒட்டுமொத்த விளைவைக்கருதிக் கூறின் தமிழ் வாக்குகள் சிதறியுள்ளன என்பதே சரி. எந்த அடிப்படையில் அவை சிதறியுள்ளன? என்பதையும் இங்கு பார்க்க வேண்டும்.

சுயேட்சைக் குழுக்களும்,ஈ.பி.டி.பியும் தென்னிலங்கைமையக் கட்சிகளும் அதிக பட்சமாக நலிவுற்ற அல்லது விளிம்பு நிலை மக்களின் வாக்குகளையே பெற்றிருக்கின்றன. தீவுப் பகுதியிலும், வலிகாமத்தின் ஏனைய பகுதிகளிலும்ஈ.பி.டி.பியும், காரைநகரில் சுயேட்சைக் குழுவும், கிளிநொச்சியில் சுயேட்சைக்குழுவும் பெற்ற வாக்குகளில் அதிகபட்சமானவை சமூகத்தில் ஆதிக்கம் பெற்றிருக்கும் பிரிவினருக்குரியவை அல்ல. வலிகாமத்தில் மயானப் பிரச்சினையை முன்வைத்துப் போராடிய சுயேட்சைக்குழு மூன்று ஆசனங்களைப் பெற்றிருக்கிறது. அதே சமயம் நலன்புரி நிலையங்களில் வசிக்கும் இன்னமும் மீளக்குடியமராத விளிம்பு நிலை மக்களுடைய வாக்குகளும் ஈ.பி;.டி.பிக்கும், தென்னிலங்கை மையக் கட்சிகளுக்கும்தான் கணிசமான அளவிற்கு விழுந்துள்ளன. வடமராட்சியிலும் மேற்படி கட்சிகளுக்கு விழுந்த வாக்குகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு வாக்குகள் குறிப்பிட்ட சமூகங்களை இலக்கு வைத்து இக்கட்சிகள் செயற்பட்டதன் விளைவுதான்.

இது ஒரு உள்ளுராட்சி சபைத் தேர்தல். எனவே வாக்காளர்கள் சாதி பார்த்து, சமயம் பார்த்து, சொந்தம் பார்த்து சலுகை பார்த்து வேறு பல உள்ளூர் காரணிகளையும் பார்த்து வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.; வாக்காளர்கள் இவ்வாறு சாதியின் பேராலும், சமயத்தின் பேராலும் வேறு பல உள்ளுர் விசுவாசங்களின் பெயராலும் சிதறிப் போவதை தமிழ்த்தேசியம் பேசும் தரப்புக்களால் தடுக்க முடியவில்லை.

எனது கட்டுரைகளில் நான் திரும்பத் திரும்ப ஒன்றைச் சொல்வதுண்டு. தேசியம் எனப்படுவது அதன் செயல் வடிவத்தில் மக்களை திரளாக்குவதுதான். ஒருவர் மற்றவருக்கு கீழானவரோ மேலானவரோ அல்ல அனைவருமே சமமானவர்கள் என்ற ஜனநாயக அடிச்சட்டத்தின் மீது மக்களை ஒரு திரளாகக் கட்டியிருந்தால் அவர்கள் இப்படிச் சிதறிப் போயிருக்க மாட்டார்கள். தேர்தல் முடிவுளிலிருந்து மெய்யான தமிழ்த்தேசியத் தரப்புக்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கிய பாடம் இது.

ஒரே நாடு ஒரே தேசம் என்ற சுலோகத்தை முன்வைத்து உள்நுழையும் கட்சிகள் காசை அள்ளி வீசி சலுகைகளை வழங்கி சாதியை, மதத்தை இலக்கு வைத்து மக்களை சிதறடிக்கக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் இனிவரும் தேர்தல்களில் மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். தமிழ்த்தேசியச் சக்திகள் விட்ட வெற்றிடத்தைத்தான் அதாவது தமிழ்த் தேசியத்தின் ஜனநாயக உள்ளடக்கப் போதாமையால் ஏற்பட்ட வெற்றிடத்தைத்தான் ஏனைய கட்சிகள் பயன்படுத்தியிருக்கின்றன.

உதாரணமாக,இமையாணன் பகுதியில் ஒரு வட்டாரத்தில் கூட்டமைப்பு அமைப்பாளர் அந்த வட்டார மக்களால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒருவரை நிராகரித்து விட்டு தனது உறவினர் ஒருவரை வேட்பாளராக நிறுத்தியதையடுத்து அவ்வட்டார மக்கள் தென்னிலங்கைமையக் கட்சி ஒன்றுக்கே வாக்களித்திருக்கிறார்கள். கிளிநொச்சியில் அங்குள்ள நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒரு சமூகத்தைக் குறித்து இழிவுபடுத்தும் வார்த்தைகளைப் பிரயோகித்ததாக எழுந்த சர்ச்சையானது அங்கே கூட்டமைப்பின் வாக்குத் தளத்தைப் பாதித்திருக்கிறது. எனவே தமிழ் வாக்குகள் ஏன் இவ்வாறு சிதறின. என்பதைக் குறித்து மெய்யான தமிழ்த்தேசிய சக்திகள் நீண்டகால நோக்கு நிலையிலிருந்து ஆராய வேண்டும்.

கலப்புத் தேர்தல் முறைமையும் வாக்குச் சிதற ஒரு காரணம்தான்.வட்டாரத் தெரிவு முறையின் கீழ் தெரிவு செய்யப்பட்டவர்களில்அநேகர் மொத்த வாக்குகளின் முப்பது வீதத்திற்கும் குறைவான வாக்குகளையே பெற்றிருப்பதாகவும் அதே சமயம் தெரிவு செய்யப் படாதஏனைய கட்சிகளைச் சேர்ந்தவர்கள்; மொத்தமாக எழுபது விகிதத்திற்கும் அதிகமான வாக்குகளைப் பெற்றிருப்பதாகவும்மன்னாரைச் சேர்ந்த ஓர் அரசியற் செயற்பாட்டாளர்;; சுட்டிக் காட்டுகிறார். இது எந்த வகையான ஜனநாயகம் என்றும் அவர் கேள்வி எழுப்புகிறார். அதே சமயம் சில வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் ஒரு கட்சி வென்றாலும் கூட தோல்வியுற்ற கட்சியானது பெற்றிருக்கக் கூடிய மொத்த வாக்குகளின் அடிப்படையில் அதற்கு விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட்டது. அதாவது வாக்காளர்களின் விருப்பங்களை ஆகக் கூடிய பட்சம் இது பிரதிபலிக்கும் என்று நம்பப்பட்டது.ஆனால் இக்கலப்பு முறையின் விளைவே தொங்கு சபைகளுக்கும் காரணமாகியது.

இப்பொழுது தொங்கு சபைகள் எப்படி இயங்கப் போகின்றன? ஆகக் கூடிய பட்ச ஜனநாயகச் செழிப்பை கற்றுக் கொண்டால் தவிர தொங்கு சபைகளை கொண்டோட முடியாது. உள்ளூர் அபிவிருத்திக்காக கட்சித் துவேசங்களைக் கடந்து சிந்திப்பதன் மூலம் தமது ஜனநாயகச் செழிப்பை கட்சிகள் நிரூபிக்கலாம். ஆனால் இதன் அர்த்தம் அடிப்படைகளற்ற ஐக்கியம் அல்ல.

தமது கட்சிக்கு கிடைத்த வீழ்ச்சியை அடுத்து கூட்டமைப்பின் கீழ்மட்டப் பிரமுகர்கள் முகநூலில் தமது தலைவர்களையும், அமைப்பாளர்களையும் குறைகூறி;ப் பதிவுகளையிட்டு வருகிறார்கள். தொங்கு சபைகளை நிர்வகிப்பதற்கு ஏதோ ஒர் ஐக்கியம் தேவை என்பது உணரப்படுகின்றது. ஆனால் இங்குள்ள கேள்வி என்னவென்றால் எந்த அடிப்படையில் புரிந்துணர்வை அல்லது ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்துவது என்பதுதான். கொள்கைப் பிரச்சினைகளால்தான் பிளவுகள் ஏற்பட்டன. எனவே ஒர் ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்துவது என்றால் அதைக் கொள்கை அடிப்படையில்தான் ஏற்படுத்தலாம்.

பலமான அடித்தளத்தின் மீது கட்டியெழுப்பப்படாத எந்தவொரு கூட்டும் ஏற்கெனவே பலமாய் இருக்கும் ஒரு கட்சியால் ஏனைய சிறிய கட்சிகள் உறிஞ்சிச் சக்கையாக்கப்படும் ஒரு நிலையைத்;தான் தோற்றுவிக்கும் என்பதற்கு வவுனியா மாவட்ட தேர்தல் முடிவுகளை எடுத்துக் காட்டலாம். உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் பரப்புரைக் கூட்டங்களில் ஆகக் கூடிய சனத்தொகையைக் கூட்டியது சிவசக்தி ஆனந்தன்தான். பல ஆண்டுகளாக அந்த மாவட்டம் அவருடைய அசைக்கப்பட முடியாத கோட்டையாகக் காணப்பட்டது. ஆனால் கூட்டமைப்பை விட்டு விலகி உதய சூரியனின் கீழ் போட்டியிட்ட பொழுது அவருடைய ஆதரவுத் தளம் உடைந்து போய்விட்டது. ஏனெனில் சிவசக்தி ஆனந்தன் வீட்டுச் சின்னத்தை நோக்கியே தனது வாக்குத் தளத்தைக் கட்டியெழுப்பி வந்திருக்கிறார். அவர் சின்னத்தை மாற்றியது அவருடைய ஆதரவாளர்களைப் போதியளவு சென்றடையவில்லை. எனவே ஐக்கியம் அல்லது கூட்டு எனப்படுவது கற்றுக்கொண்ட பாடங்களின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும்.

2009ற்குப் பின்னரான தமிழ் அரசியலை அதன் அடுத்த கட்டத்திற்கு மேலுயர்த்த வல்ல ஒரு கொள்கையை முன்வைத்து அதற்கான வழிவரைபடத்தையும் முன்வைத்து கட்சிகளும், நபர்களும் ஒன்று சேரலாம். அதன் ஒரு பகுதியாக தந்திரோபாய கூட்டுக்களைப் பற்றி வேண்டுமானால் சிந்திக்கலாம். இனப்படுகொலைக்கு எதிரான நீதியைக் கோரும் ஒரு சமூகம் எவ்வளவிற்கு எவ்வளவு பெருந்திரளாகிறதோ அவ்வளவிற்கவ்வளவு போராடும் சக்தியும் பெருகும். எனவேஈழத்தமிழர்கள் சிதறக்கூடாது. ஆகக் கூடியபட்சம் பெருந்திரளாக வேண்டும்.

கிடைக்கின்ற செய்திகளின் படி கஜன் அணி ஐந்து சபைகளைக் கைப்பற்ற முயற்சிப்பதாகத் தெரிகிறது. குறிப்பாக யாழ் மாநகர சபையில் ஒரு போட்டித் தவிர்ப்பிற்கு போக அவர்கள் தயாரில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது. வெளித் தோற்றத்திற்கு இது ஒரு வீம்புக்காக மேற்கொள்ளப்படும் குழப்ப நடவடிக்கையாகத் தோன்றலாம். ஆனால் உத்தி பூர்வமாக இதை ஒரு பொறி என்றும் வர்ணிக்கலாம். ஏனெனில் போட்டி என்று வரும்பொழுது அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெறுவதற்கு கூட்டமைப்பினர் யாரோடு கூட்டுச் சேர்கிறார்கள் அல்லது யார் அவர்களை மறைமுகமாக ஆதரிகிறார்கள் என்பதை வாக்கெடுப்பு காட்டிக் கொடுத்துவிடும்;. அதிகாரத்தை பெறுவதற்காக அவர்கள் ஈ.பி.டி.பி.யுடன் கூட்டுச் சேர்ந்தால் அல்லது தென்னிலங்கைமையக் கட்சிகளுடன் கூட்டை வைத்தால் அது அவர்களுடைய அரசியல் எதிர்காலத்தை மேலும் பாழாக்கி விடும்;. இப்படிப் பார்த்தால் கஜன் அணியின் அறிவிப்பானது அதிகம் உத்தி பூர்வமானது.

கூட்டமைப்பிற்கு பிரதானமாக இரண்டு தெரிவுகளே உண்டு. முதலாவது அதிகாரத்தை பெறுவதற்காக அவர்கள் ஈ.பி.டி.பி.யுடன்; அல்லது தென்னிலங்கைமையக் கட்சிகளுடன் கூட்டுச் சேர்வது. அதன் மூலம் தமது வீழ்ச்சியை மேலும் துரிதப்படுத்துவது. அல்லது தனிப் பெரும் கட்சியாக ஆனால் பலவீனமான பெரும்பான்மையோடு தளம்பித் தளம்பி நிர்வாகத்தைச் நடாத்துவது. இதுவும் அடுத்த தேர்தலில் அதன் வாக்கு வங்கியை உடைக்கக் கூடியது.இது போலவே வடக்கில் பெரும்பாலான சபைகளில் கொள்கைக் கூட்டா? அல்லது சந்தர்;ப்பவாதக் கூட்டா? என்பதைக் கூட்டமைப்பே தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கும்.இப்படி பார்த்தால் வடக்கில் ஒரு சபையையும், கிழக்கில் ஒரு சபையையும் தவிர பெரும்பாலான சபைகளை வெற்றிகரமாக நிர்வகிப்பது கூட்டமைப்பிற்கு பெரிய சவாலாகவே இருக்கும்.

முன்னைய உள்ளூராட்சி சபைகளின் போது நடந்ததாகக் கூறப்படும் முறைகேடுகள் இம்முறை நடக்க முடியாது. ஏனென்றால் எதிரணி பெரும்பாலான சபைகளில் பலமாகக் காணப்படுகிறது. இப்படிப் பார்த்தால் ஆகக் கூடிய பட்சம் நேர்மையாகவும், விசுவாசமாகவும் உழைக்கும் ஒருவர் தான் எதிர்க்கட்சிகளிடமிருந்து தப்பி எதையாவது செய்யக்கூடியதாகவிருக்கும். அங்கேயும் கூட குழப்புவது என்று தீர்மானித்து ஏனைய கட்சிகள் நெருக்கடிகளைக் கொடுத்தால் விமர்சனத்திற்கு அஞ்சி பெரும்பாலானவர்கள் துணிந்து முன்போகத் தயங்குவார்கள். இப்படிப் பார்த்தால் தேர்தல் முடிவுகளின்படி உள்ளூராட்சி சபைகளில் ஒப்பீட்டளவில் ஜனநாயகச் சூழல் அதிகரித்திருப்பது போலத் தோன்றும். ஆனால் இந்த அதிகரித்த ஜனநாயகமானது அபிவிருத்திக்கு உதவுமா? என்ற கேள்விக்கு தமிழ்க் கட்சிகள்தான் விடை சொல்ல வேண்டும்.

தென்னிலங்கையில் மகிந்த பெற்ற வெற்றிக்கு இனவாதம் மட்டும் காரணமல்ல. ரணில் -மைத்திரி அரசாங்கத்தின் செயலின்மையும் ஒரு காரணம்தான். ஆனால் ராஜபக்ஷவின் செயற்திறன் எனப்படுவது அவருடைய ஜனநாயகமின்மையின் ஒரு பகுதிதான்.அவருடையது கணிசமான அளவிற்கு இராணுவத்தனமான ஓர் ஆட்சி. உலகில் அவ்வாறான ஆட்சிகளின் கீழ் துரிதமாக முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன. உறுதியான முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன. விரைவாக அபிவிருத்தி நடந்திருக்கிறது. ஆனால் அவற்றிற்காக பலியிடப்படுவது ஜனநாயகமாகும். ‘சிங்கள மக்கள் ஓர் அரசனைத்தான் விரும்புகிறார்கள்’ என்று முகநூலில் ஒரு முஸ்லீம் நண்பர் எழுதியிருந்தார். இப்பொழுது தேர்தல் முடிவுகளின் படி உள்ளூராட்சி சபைகளில் யாருமேஅரசர்களாக நடந்து கொள்ள முடியாது.இது ஒரு நல்ல அம்சம். அதே சமயம் நிர்வாகத்தையும் கொண்டிழுக்க முடியாது.இந்தச் சபைகள் குப்பைகளை அகற்றுமா?அல்லது குப்பைகளைச் சேர்க்குமா?ஆயுத மோதல்களுக்குப் பின் இரு கட்சி ஜனநாயகத்தை நோக்கி அடி எடுத்து வைக்கும் ஒரு சமூகம் எதிர் கொள்ளும் தவிர்க்கபடவியலாத ஒரு முதற் கண்டம் இதுவா?

http://globaltamilnews.net/2018/67307/

Categories: merge-rss

தமிழ் தரப்­புக்­க­ளுக்கு மக்கள் வழங்­கிய ஆணை

Sat, 17/02/2018 - 18:46
தமிழ் தரப்­புக்­க­ளுக்கு மக்கள் வழங்­கிய ஆணை
sfas-ee659ff965a8a7752c01ee6a46416556afd18bc5.jpg

 

இந்த நாட்டில் 2015 ஆம் ஆண்டு ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­பட்­டதில் இருந்து தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் அணு­கு­மு­றை­களில் மாற்றம் ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. 2009 ஆம் ஆண்டு தமிழ் மக்­களின் உரி­மைக்­கான ஆயுதப் போராட்டம் மௌனிக்­கப்­பட்ட பின்னர் அந்த மக்­களின் உரிமை கோரிக்­கையை தொடர்ச்­சி­யாக ஜன­நா­யக ரீதி­யாக முன்­னெ­டுக்க வேண்­டிய பாரிய பொறுப்பு தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தோள்­களில் விழுந்­தி­ருந்­தது. மாறி­வந்த சர்­வ­தேச சூழலை அதா­வது இறுதிப் போரின் போது இடம்­பெற்­ற­தாக கூறப்­படும் மனிதஉரிமை மீறல்கள்,போர்க்­குற்­றங்கள் என்­ப­வற்றை மூல­த­ன­மாகக் கொண்டு தமிழ் மக்­க­ளது அடிப்­படை பிர­ச­்­சி­னைகள் தொடக்கம் நிரந்­தர தீர்வு வரை தீர்க்கக் கூடிய வாய்ப்பி­ருந்தும் அதில் கூட்­ட­மைப்பு தலை­மையின் இரா­ஜ­தந்­திரம் தோற்­று­விட்­ட­தா­கவே கரு­த­வேண்­டி­யுள்­ளது. மாறாக இலங்கை அர­சாங்கம் ஐ.நா.மனி­த­ உ­ரிமைகள் பேர­வையில் இணை அனு­ச­ரணை வழங்கி நிறை­வேற்­றிய தீர்­மா­னத்தைக் கூட நடை­மு­றைப்­ப­டுத்­தாது மேலும் இரண்டு ஆண்­டுகள் கால அவ­கா­சத்தை தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தலை­மையின் ஆத­ர­வுடன் பெற்­றி­ருந்­தது. இந்­த ­நி­லையில் கால அவ­கா­சத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட இலங்கை அர­சாங்கம் மக்­க­ளது நாளாந்த பிரச்­ச­ினை­களைக் கூட தீர்ப்­ப­தற்கு தயக்கம் காட்டி வரும் நிலை­மையே உள்­ளது.

வடக்கு,கிழக்கு பிர­தே­சங்­களில் காணி ­களை விடு­விக்கக் கோரியும், காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­டோ­ருக்கு நீதி கோரியும், அர­சியல் கைதி­களை விடு­விக்கக் கோரியும் ஜன­நா­யக ரீதி­யாக மக்­களால் மேற்­கொள்­ளப்­பட்டு வரும் தொடர் போராட்­டங்கள் ஒரு வரு­டத்தை எட்­டி­யுள்­ளது. தமது குடும்­பங்­களை பிரிந்து, வீடு­களை விட்டு தமக்கு கிடைக்க வேண்­டிய நீதி, நியா­யத்­திற்­காக அந்த மக்கள் வீதி­யோ­ரங்­களில் இருந்து போரா­டு­கின்ற நிலை­யிலும், நல்­லாட்சி என்று சொல்­லப்­படும் இந்த அர­சாங்கம் அந்த மக்கள் விட­யத்தில் குறைந்­த­பட்சம் மனி­தா­பி­மான ரீதியில் கூட நடந்து கொள்­ள­வில்லை. ஆட்சி மாற்­றத்­திற்கு உத­விய தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு எதிர்­க்கட்சி வரி­சையில் இருந்து அர­சாங்­கத்­துடன் இணக்க அர­சியல் செய்து வரு­கின்ற போதும், இந்த விட­யத்தில் காத்­தி­ர­மாக செயற்­ப­ட­வில்லை. அர­சாங்­கத்­தி­னதும் தமது தலை­மை­க­ளி­னதும் செயற்­பா­டு­களால் விரக்­தி­ய­டைந்த மக்கள் தாமா­கவே தமது உரி­மைக்­கா­கவும் நீதிக்­கா­கவும் ஜன­நா­யக போராட்ட களங்­களை உரு­வாக்­கி­யுள்­ள­துடன் தமக்­கான ஒரு மாற்றுத் தலைமை பற்­றிய தேடல்­க­ளையும் ஆரம்­பித்­தி­ருந்­தனர். 

தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் தவ­று­களை சுட்­டிக்­காட்டி தமிழ் மக்­களின் நியா­ய­பூர்­வ­மான கோரிக்­கை­க­ளையும் அபி­லா­ஷை­க­ளையும் வலி­யு­றுத்தி, மக்கள் எழுச்­சி­யுடன் கூடிய 'எழுக தமிழ் 'மக்கள் எழுச்­சியை ஏற்­ப­டுத்­தியும் இருந்த வடக்கு முத­ல­மைச்சர் சி.வி.விக்­கி­னேஸ்­வரனின் இணைத் தலை­மை­யி­லான தமிழ் மக்கள் பேரவை கூட ஒரு மக்கள் இயக்கம் என்ற வகையில் தமது தலை­மைகள் மீது வெறுப்­ப­டைந்த மக்­க­ளுக்கு சரி­யான அர­சியல் தலை­மையை இனங்­காட்ட தவ­றி­யி­ருக்­கி­றது. வடக்கு முத­ல­மைச்சர் தலை­மையில் ஒரு மாற்றுத் தலைமை உரு­வாகும் என பர­வ­லாக பேசப்­பட்ட நிலையில் வடக்கு முத­ல­மைச்சர் மாற்று தலை­­மைக்கு தலைமை கொடுக்க தயக்கம் காட்டி வரு­கின்றார். இந்த நிலையில் தமிழ் மக்கள் தமது தலை­மைகள் மேல் அதி­ருப்­தி­ய­டைந்­த­வர்­க­ளாக மேய்ப்பார் அற்ற மந்­தை­க­ளாக வாக்குச்சீட்­டினை பயன்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளனர். இதுவே தென்­னி­லங்கை தேசிய கட்­சிகள் வடக்கு, கிழக்கில் அதி­க­மாக கால் ஊன்­று­வ­தற்கு கார­ண­மாக அமைந்­தி­ருக்­கின்­றது. தமிழ் மக்கள் தமது தலை­மைகள் மீது கொண்­டுள்ள அதி­ருப்­தியை சாத­க­மாகப் பயன்­ப­டுத்தி தென்­னி­லங்கை ஆளும் கட்­சி­களின் பிர­தி­நி­தி­க­ளாக வடக்கு, கிழக்கில் செயற்­ப­டு­கின்­ற­வர்கள். தங்­களை தமிழ் தேசிய இனத்தின் மீது பற்­றுள்­ள­வர்­க­ளா­கவும் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் அர­சாங்­கத்­திற்கு எதி­ரா­கவே குரல் கொடுப்­ப­வர்­க­ளா­கவும் காட்டிக்கொள்­வதன் மூலம் தென்­னி­லங்கை தேசிய கட்­சி­களின் வாக்கு வங்­கியை அதி­க­ரிக்கச் செய்­துள்­ளனர். வட மாகா­ணத்தைப் பொறுத்­த­வரை ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி  92 ஆச­னங்­க­ளையும் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­திரக் கட்சி 73 ஆச­னங்­க­ளையும் ஸ்ரீ­லங்கா பொது­ஜன பெர­முன 27 ஆச­னங்­க­ளையும் பெற்­றுள்­ளன. தமிழ் மக்­க­ளுக்கு சரி­யான அர­சியல் விழிப்­பு­ணர்வு ஊட்­டப்­ப­டா­மையும் தமது தலை­மை­களின் மீதான வெறுப்பும் மாற்றுத் தலைமை பற்­றிய தேடல்­க­ளுமே தென்­னி­லங்கை தேசியக் கட்­சி­களின் வாக்கு வங்­கியை அதி­க­ரிக்கச் செய்­துள்­ளது. இந்த நிலையில் தமிழ் மக்கள் பேர­வை­யாக இருந்­தாலும் சரி அல்­லது ஏனைய தமிழ் கட்­சி­க­ளாக இருந்­தாலும் சரி மக்கள் நலன்சார் அர­சி­ய­லையும் வேலைத் திட்­டங்­க­ளையும் முன்­னெ­டுத்து மக்­களை ஒரு அர­சியல் அணி­யாக அணி திரட்­டாத பட்­சத்தில் அடுத்து வரும் தேர்­தல்­களில் இந்த நிலை மேலும் மோச­ம­டையக் கூடிய சூழலை உரு­வாக்கும்.

தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு எதி­ரான ஒரு மாற்று அணி­யாக கஜேந்­தி­ர­குமார் பொன்­னம்­பலம் தலை­மை­யி­லான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியும் சுரேஷ் பிரே­மச்சந்­திரன் தலை­மை­யி­லான ஈ.பி.­ஆர்.­எல்.எப். அணியும் இணைந்து புதிய கூட்டு ஒன்­றினை உரு­வாக்கும் முயற்­சியில் ஈடு­பட்­டி­ருந்­தன. அவ்­வா­றான ஒரு கூட்டு உரு­வா­கி­யி­ருக்கும் பட்­சத்தில் பல தரப்­புக்­களும் அத­னுடன் இணைந்து கொள்­வ­தற்­கான வாய்ப்­புக்­களும் தமிழ் மக்கள் பேர­வை­யினது ஆத­ரவை முழு­மை­யாக பெறக்கூடிய சூழலும் உரு­வா­கி­யி­ருக்கும். இதனால் வாக்குச் சித­றலை கட்­டுப்­ப­டுத்தி தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு மாற்று அணி­யாக அந்த அணி எழுச்சி பெறக் கூடிய நிலை உரு­வா­கி­யி­ருக்கும். தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி வடக்கில் பெற்றுக் கொண்ட 90 ஆச­னங்­க­ளையும் தமிழர் விடு­தலைக் கூட்­டணி வடக்கில் பெற்றுக் கொண்ட 40 ஆச­னங்­க­ளையும் விட மேலும் பல ஆச­னங்­களை பெற்று தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு பாரிய நெருக்­க­டி­களை உரு­வாக்கி மாற்று அணி­யாக தமிழ் தேசிய அர­சி­யலை முன்­ன­கர்த்­தி­யி­ருக்க முடியும். ஆனால் அந்த வாய்ப்பை ஈ.பி.­ஆர்­.எல்.எப். தவ­ற­விட்­டி­ருக்­கின்­றது. 

தேர்தல் முடி­வு­களின் படி தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு மாற்­றீ­டாக தமிழ் தேசிய அர­சி­யலை முன்­ன­கர்த்தும் மாற்று அணி­யாக தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னனி மாறி­யி­ருக்­கின்­றது. இந்த மாற்றம் சாதா­ர­ண­மாக ஏற்­பட்­ட­தொன்­றல்ல. கடந்த 2010 ஆண்டில் இருந்து அந்தக் கட்சி தனது கொள்­கையில் உறு­தி­யா­க­வி­ருந்து தொடர்ச்­சி­யான தோல்­வி­க­ளுக்கு மத்­தியில் முன்­னெ­டுத்து வந்த அர­சியல் வேலைத்­திட்­டங்­களின் அறு­வ­டையே. வடக்கு, கிழக்கு பகு­தி­களின் எல்லா மாவட்­டங்­க­ளிலும் தமது கட்­சியின் பிர­தி­நி­தித்­து­வத்தை உள்­ளூ­ராட்சி சபை­க­ளினூ­டாக நிலை­நி­றுத்­தி­யுள்ள தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­னணி யாழ்ப்­பா­ணத்தில் இரு நக­ர­ச­பை­க­ளையும் கைப்­பற்றி கூட்­ட­மைப்­புக்கு அதிர்ச்சி கொடுத்­தி­ருக்­கின்­றது. தமிழ் மக்கள் மனங்­களில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் அணு­கு­மு­றை­களால் மாற்றம் ஏற்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. அந்த மாற்­றத்­தையே தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்­ன­ணியும் தமிழர் விடு­தலைக் கூட்­டணியும் தென்­னி­லங்கை கட்­சி­களும் சில சுயேச்சைக் குழுக்­களும் ஈ.பி.­டி.­பி.யும் அறு­வடை செய்­தி­ருக்­கின்­றன. தமிழ் தேசிய அர­சி­யலை முன்­ன­கர்த்தும் தரப்­புக்­களை தவிர, தென்­னி­லங்கை சக்­திகள் பெற்றுக் கொண்ட வாக்­கினை எதிர்­வரும் தேர்­தல்­களில் தமிழ் தேசிய கட்­சி­களின் வாக்கு வங்­கி­யாக மாற்ற வேண்­டிய ஒரு நிலை ஏற்­பட்­டுள்­ளது. இதன் மூலமே தமிழ் தேசி­யத்தின் இருப்பை தக்க வைக்க முடியும்.

மக்கள் வழங்­கிய ஆணையை மதித்து தமிழ் தலைமைகள் தமக்கு கிடைத்த உள்ளூராட்சி சபைகளின் ஊடாக வினைத்திறனுடனும் திட்டமிடலுடனும் மக்கள் நலன்சார் வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும். அதற்கு கட்சி அரசியல் பாராது தமிழ் தரப்புக்கள் ஆதரவு வழங்கி போரால் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு, கிழக்கு மக்களின் வாழ்வில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முன்வரவேண்டும். இதன் மூலமே வெறுப்படைந்துள்ள மக்கள் மீது அரசியல் ரீதியான ஒரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த முடியும். தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு தான் தமிழ் மக்களது ஏக பிரதிநிதிகள் என்ற நிலை மாறியிருக்கின்றது. இந்த தேர்தல் முடிவுகளின் படி தமிழ் தரப்புக்களை ஒன்றிணைத்து நிரந்தர தீர்வுக்கான பயணத்தை மேற்கொள்ள தமிழ் தரப்புக்கள் முன்வரவேண்டும். இதுவே மக்கள் வழங்கிய ஆணையை மதிப்பதாக அமையும்

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/main/2018-02-17#page-4

Categories: merge-rss

ஊசலாடும் நல்லாட்சி பின்வாங்கும் மஹிந்த

Sat, 17/02/2018 - 16:38
ஊசலாடும் நல்லாட்சி பின்வாங்கும் மஹிந்த

 

உள்­ளூ­ராட்சி தேர்தல் முடி­வுகள் வெளி­வந்­ததி­லி­ருந்து நாட்டில் தேசிய அர­சி­யலில் பாரிய கொந்­த­ளிப்பு ஏற்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. இலங்கை அர­சியல் வர­லாற்றில் உள்­ளூ­ராட்சி தேர்தல் ஒன்றின் கார­ண­மாக தேசிய அர­சியல் மட்­டத்தில் இந்­த­ளவு தூரம் பாரிய நெருக்­க­டிகள் ஏற்­பட்­டமை மிக முக்­கி­ய­மா­ன­தா­கவே காணப்­ப­டு­கின்­றது. இந்தத் தேர்தல் மிகத்­தா­ம­த­மா­கவே நடை­பெற்­றது. 2015 ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்­றி­ருக்­க­வேண்­டிய உள்­ளூ­ராட்­சி­மன்றத் தேர்தல் புதிய தேர்தல் முறை மாற்றம் கார­ண­மாக பாரிய தாம­தத்தின் பின்­னரே நடை­பெற்­றது.

தேர்தல் நடை­பெறும் முன்­னரே இந்தத் தேர்­தலின் பின்னர் பாரிய அர­சியல் நெருக்­க­டிகள் ஏற்­படும் என கூறப்­பட்ட நிலையில் பல்­வேறு எதிர்­பார்ப்­பு­க­ளுக்கு மத்­தியில் உள்­ளூ­ராட்­சி­மன்றத் தேர்தல் நடை­பெற்­றது. அந்த வகையில் தேர்தல் முடி­வுகள் யாரும் எதிர்­பா­ராத வகையில் பாரிய அதிர்ச்­சியை ஆளும் தேசிய அர­சாங்­கத்­திற்கு கொடுத்­துள்­ளது. அதா­வது தேசிய அர­சாங்கம் ஆட்­டம்­காணும் வகையில் தேர்தல் முடி­வுகள் அமைந்­துள்­ளன. எதிர்­பா­ராத வகையில் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யி­லி­ருந்து பிரிந்­து­சென்ற மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தலை­மை­யி­லான ஸ்ரீ­லங்கா பொது­ஜன பெர­முன இந்தத் தேர்­தலில் 340 உள்­ளூ­ராட்­சி­மன்­றங்­களில் 244 உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றங்­களின் அதி­கா­ரத்தை கைப்­பற்றி வெற்­றி­யீட்­டி­யது. இவ்­வா­றா­ன­தொரு எழுச்­சியை மஹிந்­த­ ராஜ­பக் ஷவிடம் அர­சியல் கட்­சி­களோ அல்­லது மக்­களோ எதிர்­பார்க்­க­வில்லை.

 அந்­த­வ­கையில் ஸ்ரீ­­லங்கா பொது­ஜன பெர­முன 44 வீத­மான வாக்­கு­க­ளையும் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி 35 வீத­மான வாக்­கு­க­ளையும் வெற்­றி­கொண்­டுள்­ளன. அதே­நி­லையில் பல்­வேறு சின்­னங்­களில் போட்­டி­யிட்ட ஸ்ரீலங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி 15 வீத­மான வாக்­கு­களை மொத்­த­மாக பெற்­றுள்­ளது. அடுத்­த­டுத்த நிலை­களில் தமிழ்த்தேசி­யக்­கூட்­ட­மைப்பும் மக்கள் விடு­தலை முன்­ன­ணியும் உள்­ளன.

இந்­நி­லையில் கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற ஜனா­தி­பதி தேர்­தலில் மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன கூட்­டணி வெற்­றி­பெற்­றது. அதன்­பின்னர் நடை­பெற்ற பாரா­ளு­மன்றத் தேர்­தலில் ஐக்­கி­ய­ தே­சி­யக்­கட்சி வெற்­றி­பெற்­றது. அதன் பின்னர் இரண்­டரை வரு­டங்கள் கடந்து இந்த தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி இரண்டாம் இடத்­திற்கு சென்­றி­ருக்­கின்­றது. அந்­த­வ­கையில் இந்தத் தேர்தல் முடி­வுகள் அனைத்து மட்­டத்­திலும் நெருக்­க­டிகள் ஏற்­பட்­டு­விட்­டன. தேர்தல் முடிவு வெளி­வந்­த­வு­ட­னேயே ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவை கடந்த ஞாயிற்­றுக்­கி­ழமை இரவு அழைத்து பேச்சு நடத்­தினார்.

இதன்­போது மக்கள் ஆணை மஹிந்த ராஜ­ப­க் ஷ­வுக்கு கிடைத்­துள்­ளதால் அர­சாங்­கத்தில் பாரிய மாற்­றங்­களை செய்­ய­வேண்­டி­யுள்­ளது. எனவே பிர­தமர் பத­வி­யி­லி­ருந்து ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க விலகி கரு ஜய­சூ­ரி­யவை அந்தப் பத­விக்கு நிய­மிக்­கு­மாறு ஜனா­தி­பதி கேட்­டுக்­கொண்­ட­துடன் இந்தப் புதிய மாற்­றங்­க­ளுடன் அர­சாங்­கத்தை கொண்டு நடத்த வேண்­டு­மென யோசனை முன்­வைத்­தி­ருக்­கின்றார். இதன்­போது பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க ஜனா­தி­ப­தியின் கோரிக்­கைக்கு எந்த பதி­லையும் அளிக்­காமல் தான் தனது கட்சி முக்­கி­யஸ்­தர்­க­ளுடன் பேசு­வ­தாக வந்­து­விட்டார்.

அதன்­பின்னர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி முக்­கி­யஸ்­தர்­க­ளுடன் பேச்சு நடத்­தி­யி­ருந்தார். இதன்­போது பெரும்­பா­லான உறுப்­பி­னர்கள் பிர­த­ம­ராக ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவே நீடிக்­க­வேண்டும் என தெரி­வித்­தி­ருந்­தனர். எனினும் ஒரு­சிலர் தலை­மைப்­ப­த­வி­யி­லி­ருந்து பிர­தமர் வில­கு­வது தற்­போ­தைய நிலை­மையில் பொருத்­த­மாக அமையும் என யோச­னைகள் முன்­வைத்­தி­ருந்­தனர்.

எவ்­வா­றெ­னினும் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க தான் பிர­த­ம­ராக நீடிக்­க­வேண்டும் என்­ப­தற்­கான ஒத்­து­ழைப்பை ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி உறுப்­பி­னர்­க­ளி­டமும் தேசிய முன்­னணி உறுப்­பி­னர்­க­ளி­டமும் பெற்­றுக்­கொண்டார். அதன்­பின்னர் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி முன்­ன­ணியின் பங்­கா­ளிக்­கட்­சிகள் அனைத்தும் ஜனா­தி­ப­தியை சந்­தித்து தேசிய அர­சாங்கம் தொட­ர­வேண்டும் என்றும் பிர­தமர் பத­வியில் ரணிலே நீடிக்­க­வேண்டும் என்றும் தெரி­வித்­தி­ருந்­தனர். இதன்­போது ஜனா­தி­பதி சாத­க­மான பதிலை தெரி­விக்­க­வில்லை என்றே தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கின்­றது.

அதன்­பின்னர் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க பல்­வேறு தட­வைகள் காலையும் மாலை­யு­மாக அல­ரி­மா­ளி­கையில் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி உறுப்­பி­னர்­க­ளையும் ஐக்­கிய தேசிய முன்­னணி பங்­கா­ளிக்­கட்சி தலை­வர்­க­ளையும் சந்­தித்து பேச்சு நடத்தி வரு­கின்றார். இந்த சந்­திப்­புக்கள் வெள்­ளிக்­கி­ழமை மாலை­வரை இடம்­பெற்­றுக்­கொண்­டுதான் இருந்­தன.

மறு­புறம் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியின் தலைவர் ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவும் தனது கட்சி உறுப்­பி­னர்­க­ளையும் தனது கூட்­ட­ணிக்­கட்சி உறுப்­பி­னர்­க­ளையும் சந்­தித்து தொடர்ந்து பேச்­சு­வார்த்தை நடத்தி வரு­கின்றார். ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி தனித்து ஆட்சி அமைக்­க­வேண்­டு­மென அக்­கட்­சியில் பின்­வ­ரிசைப் பாரா­ளு­மன்ற உறுப்­பி­னர்கள் கூறி­னாலும் பெரும்­பா­லான ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்சி உறுப்­பி­னர்கள் இரண்டு பிர­தா­ன­கட்­சி­களும் இணைந்த தேசிய அர­சாங்கம் நீடிக்­க­வேண்­டு­மென தெரி­வித்து வரு­கின்­றனர்.

பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவும் தேசிய அர­சாங்கம் நீடிக்க வேண்டும் என்­பதில் உறு­தி­யாக இருக்­கின்றார். அத்­துடன் ஐக்­கிய தேசிய முன்­ன­ணியின் பங்­கா­ளிக்­கட்­சிகள் பிர­தமர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவே அந்தப் பத­வியில் நீடிக்­க­வேண்­டு­மென தெரி­விக்­கின்­றன. அந்­த­வ­கையில் ஒரு­சில எதிர்ப்­புக்கள் இருந்­தாலும் தான்

தொடர்ந்து பிர­தமர் பத­வியில் நீடிக்­க ­வேண்டும் என்ற ஒத்­து­ழைப்பை பெற்­றுக் ­கொண்­டுள்­ளமை ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்­கவின் சாணக்­கி­யத்தை வெளிக்­காட்­டு­கின்­றது. இதே­வேளை ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யினர் ரணில் விக்­கி­ர­ம­சிங்க பிர­த­ம­ராக இருக்கும் அர­சாங்­கத்தில் தாம் அங்கம் வகிக்­கப்­போ­வ­தில்லை என மிகவும் திட்­ட­வட்­ட­மாக கூறி­வ­ரு­கின்­றனர். அதே­போன்று தனித்து ஆட்சி அமைக்க தாம் முயற்­சிப்­ப­தா­கவும் தெரி­வித்து வரு­கின்­றனர். இதன் உச்­ச­பட்­ச­மாக ஐக்­கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் செயலர் மஹிந்த அம­ர­வீர தமது கட்சி ஆட்சி அமைப்­ப­தற்கு சந்­தர்ப்பம் தரு­மாறு ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­ன­வுக்கு கடிதம் மூலம் அறி­வித்­தி­ருந்தார்.

அதே­போன்று சுதந்­தி­ரக்­கட்சி ஆட்சி அமைப்­ப­தற்கு மஹிந்த ராஜ­பக் ஷதலை­மை­யி­லான கூட்டு எதி­ர­ணியின் ஆத­ரவு கிடைக்கும் என்று அக்­கட்­சியின் முக்­கி­யஸ்­தர்கள் தெரி­வித்து வரு­கின்­றனர். இந்த நிலையில் நேற்று முன்­தினம் இரவும் ஜனா­தி­ப­திக்கும் பிர­த­ம­ருக்­கு­மி­டையில் முக்­கிய சந்­திப்­பொன்று நடை­பெற்­றது. எனினும் இந்த சந்­திப்­பிலும் இணக்­கப்­பா­டான முடி­வுகள் எதுவும் எட்­டப்­ப­ட­வில்லை.

இது இவ்­வா­றி­ருக்க நேற்­றுக்­காலை பத்­தி­ரிகை ஆசி­ரி­யர்­களை சந்­தித்து முக்­கிய அறி­விப்­பொன்றை வெளி­யிட இருந்த ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன திடீ­ரென நேற்று முன்­தினம் இரவு அந்த சந்­திப்பை ரத்து செய்­தி­ருந்தார். இந்த நிலையில் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சிக்கும் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சிக்­கு­மி­டையில் இந்த நெருக்­கடி தொடர்ந்து நீடித்­துக்­கொண்­டி­ருக்­கின்ற நிலையில் உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்­தலில் வெற்­றி­யீட்­டிய மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தலை­மை­யி­லான பொது­ஜன பெர­முன இந்­நாட்­களில் மகி­ழ்ச்­சி­யாக காலத்தைக் கடத்­திக்­கொண்­டி­ருப்­ப­தாக தெரி­கின்­றது.

இந்த இடத்தில் தேர்­தலில் வெற்­றி­யீட்­டிய மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ நினைத்­தி­ருந்தால் ஆட்சி மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்தி பிர­தமர் பத­வி­யைக்­கூட பெற்­றி­ருக்கும் சாத்­தியம் காணப்­பட்­டது. உள்­ளூ­ராட்சித் தேர்­தலில் மக்கள் ஆணை கிடைத்­துள்ள நிலையில் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ சுதந்­தி­ரக்­கட்­சி­யுடன் பேச்­சு­வார்த்தை நடத்தி இந்த டீலுக்கு வந்­தி­ருக்­கலாம், அதற்­கான சாத்­தியம் இல்லை என்று கூற முடி­யாது. ஆனால் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ அதைப்­பற்றி சிந்­திக்­க­வில்லை.

மாறாக மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தலை­மையில் நேற்று முன்­தினம் கூடிய கூட்டு எதி­ரணி உறுப்­பி­னர்கள் ஸ்ரீ­லங்கா சுதந்­தி­ரக்­கட்சி தனித்து ஆட்சி அமைக்­கு­மானால் அதற்கு ஆத­ரவு வழங்­கு­வ­தற்கு தயார் என அறி­வித்­தி­ருந்தார். இந்­நி­லையில் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ ஏன் தற்­போ­தைய நிலை­மையில் பிர­தமர் பத­வியைப் பெறு­வ­தற்கு முயற்­சிக்­க­வில்லை என்­பது இங்கு சிந்­திக்­கப்­ப­ட­வேண்­டிய விடயம்.

அதா­வது கடந்த மூன்று வரு­டங்­க­ளாக எதிர்க்­கட்­சி­யி­லி­ருந்த மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ எதிர்­வரும் இரண்­டு ­வ­ரு­டங்­களும் எதிர்க்­கட்­சியில் இருந்­த­வாறே அடுத்த பிர­தான தேர்­த­லுக்கு முகம் கொடுக்­கலாம் என எண்­ணி­யி­ருக்­கலாம். அதே­போன்று ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சே­னவின் கீழ் பிர­த­ம­ராக பதவி வகிப்­ப­தற்கு மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ விரும்­பாமல் இருக்­கலாம். அது­மட்­டு­மன்றி தற்­போது நாடு பொரு­ளா­தார ரீதி­யிலும் ஜெனிவா விவ­கா­ரத்­திலும் நெருக்­க­டியை எதிர்­கொண்­டுள்­ளது. எனவே இந்த நேரத்தில் அர­சாங்­கத்தில் பிர­தமர் பத­வியைப் பெறு­வதை மஹிந்த விரும்­பாமல் இருக்­கலாம்.

இந்­தக்­கா­ர­ணங்­க­ளினால் மஹிந்த இதற்­கான முயற்­சியை மேற்­கொள்­ளாமல் இருந்­தி­ருக்­கலாம். அது­மட்­டு­மன்றி மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ பிர­தமர் ரணி­லுக்கு தொலை­பேசி அழைப்பை ஏற்­ப­டுத்தி பிர­தமர் பத­வி­யி­லி­ருந்து வில­க­வேண்டாம் எனக்­கூ­றி­ய­தாக அமைச்­ச­ரவைப் பேச்­சாளர் ராஜித சேனா­ரட்ன கூறி­யி­ருந்தார். எவ்­வா­றெ­னினும் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தற்­போ­தைய நிலை­மையில் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியை இணைத்­துக்­கொண்டு ஆட்சி அமைக்­கவோ, அல்­லது பிர­தமர் பத­வியை பெறு­வ­தற்கோ விரும்­ப­வில்லை என்­பது தெரி­கின்­றது. ஆனால் சுதந்­தி­ரக்­கட்சி மத்­தியில் ஆட்சி அமைப்பின் அதற்கு ஆத­ரவு வழங்­கு­வ­தற்கு மஹிந்த தலை­மை­யி­லான கூட்டு எதி­ரணி தயா­ராக இருக்­கி­றது.

இந்த நிலையில் தேசிய அர­சி­யலில் நெருக்­கடி நிலைமை தொடர்ந்து கொண்டே போகின்­றது. இந்த நிலையில் இரண்டு தரப்­பிற்கும் மக்கள் தெளி­வான செய்­தியை இந்தத் தேர்­தலில் வழங்­கி­யுள்­ளதை அனை­வரும் புரிந்­து­கொள்­ள­வேண்டும். அதா­வது கடந்த மூன்று வரு­டங்­களில் ஐக்­கிய தேசி­யக்­கட்­சியும் சுதந்­தி­ரக்­கட்­சியும் இணைந்து சரி­யான முறையில் மக்­களின் பிரச்­சி­னை­களை தீர்க்­கா­ததன் கார­ண­மாக மக்கள் கடும் எதிர்ப்பை தேர்­தலின் மூலம் வெளி­யிட்­டி­ருக்­கின்­றனர். எனவே அடுத்து வரும் இரண்டு வரு­டங்­களில் மக்­களின் எதிர்­பார்ப்பை நிறை­வேற்றி செயற்­ப­ட­வேண்­டி­யது நல்­லாட்சி அர­சாங்­கத்தின் கட­மை­யாகும்.

அதே­போன்று மஹிந்த தலை­மை­யி­லான பொது­ஜன பெர­மு­னவுக்கும் மக்கள் முக்­கி­ய­மான செய்­தி­யொன்­றையே வழங்­கி­யி­ருக்­கின்­றனர். அதுவும் 50 வீத­மா­ன ­ஆ­த­ரவை வழங்­காமல் 44 வீத­மான ஆத­ர­வையே வழங்­கி­யி­ருக்­கின்­றனர். எனவே எதிர்­வரும் இரண்­டரை வரு­டங்கள் வரை மக்­களின் ஆத­ரவு மஹிந்­த­வுக்கு இருக்­குமா என்­பதை சிந்­திக்­க­வேண்டும். எனவே மஹிந்த தரப்­பி­னரும் மக்கள் தமக்கு வழங்­கி­யுள்ள பொறுப்பு தொடர்பில் சிந்­தித்து செயற்­ப­ட­வேண்டும்.

மக்கள் தீர்ப்பின் வலி­மையை அர­சியல் தலை­வர்கள் புரிந்­து­கொள்­ள­ வேண்டும். எந்­தக்­கட்­சி­யாக இருந்­தாலும் சரி­யாக செயற்­ப­டா­விடின் மக்­களால் தூக்கி எறி­யப்­ப­டு­வார்கள் என்­பதை புரிந்­து­கொள்­ள ­வேண்டும். மக்­களின் இறைமை அந்­த­ள­வுக்கு வலி­மை­யா­னது. தற்­போது ஏற்­பட்­டுள்ள இந்த நெருக்­கடி நிலை எந்­த­வ­கை­யிலும் நீடிக்­கக்­கூ­டாது. கடந்த ஒரு­வா­ர­மாக நாட்டின் ரூபாவின் பெறு­மதி வீழ்ச்சியடைந்து வருவதுடன் அர­சியல் ஸ்திர­மற்­ற­தன்மை நீடித்துக்கொண்டிருக்கின்றது.

 இந்த நிலைமை தொடரக்கூடாது. மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தற்போது பிரதமர் பதவியை எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதால் இரண்டு கட்சிகளும் இணைந்து மக்களுக்கு வழங்கிய வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதற்காக ஆட்சியை தொடரவேண்டும். குறிப்பாக தமிழ் பேசும் மக்களைப்பொறுத்தவரையில் அரசாங்கத்தினால் வழங்கப்பட்ட எந்தவொரு வாக்குறுதியும் நிறைவேற்றப்படவில்லை. அவர்கள் தொடர்ந்தும் ஏமாற்றப்பட்டவர்களாகவே உள்ளனர். தென்னிலங்கை அரசியல் கட்சிகள் அதிகாரப் போட்டியில் சண்டை பிடித்துக்கொண்டிருக்கின்றனரே தவிர தமிழ் பேசும் மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுப்பதாக தெரியவில்லை.

தென்னிலங்கை அரசியல் பரபரப்பாகவே இருக்கின்றது. சுதந்திரக்கட்சியும் ஐக்கிய தேசியக்கட்சியும் கூட்டு எதிரணியும் மாறி மாறி தொடர்ந்து தமது கட்சிக்குள் சந்திப்புக்களை நடத்தி வருகின்றன. ஆனால் எந்தவொரு சந்திப்பிலும் இறுதி இணக்கப்பாடுகள் எட்டப்படவில்லை. கூட்டு அரசாங்கம் நீடிக்கவேண்டும் என ஐ.தே.க. விரும்புகின்றது. ஆனால் அதனை சுதந்திரக்கட்சி விரும்பாத நிலை வெளிப்படுகின்றது. சுதந்திரக்கட்சி ஆட்சி அமைத்தால் ஆதரவு வழங்குவோம் என மஹிந்த கூறுகிறார். இந்நிலையில் நாட்டின் தேசிய அரசியலில் ஸ்திரமின்மையான நிலைமை நீடிக்கிறது.

முடிவு என்னவாகும் என்பது இதுவரை தெளிவாகவில்லை. ஆனால் தேர்தல் முடிவுகள் தேசிய அரசாங்கத்தையும் தேசிய அரசியலையும் உலுக்கிவிட்டது என்பதே உண்மையாகும்.

ரொபட் அன்­டனி

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-02-17#page-3

Categories: merge-rss

சரிவும் சரித்திரமும்

Sat, 17/02/2018 - 12:19
சரிவும் சரித்திரமும்

 

இலங்­கையின் தேர்தல் சரித்­தி­ரத்தில் ஆட்­சி­யி­லுள்ள கட்­சி­களை விடவும் மூன்றாம் நிலைக் கட்­சிக்கு மக்கள் அதிகூடிய வாக்­க­ளித்­த­தொரு தேர்தலாக நடந்து முடிந்த உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் ேதர்தல் நோக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

இத்தேர்தல் பெறு­பே­றுகள் ஸ்ரீலங்­கா சுதந்­தி ரக் கட்­சி­, அதன் கூட்­ட­மைப்­பான ஐக்­கிய மக் கள் சுதந்­திரக் கூட்­ட­மைப்­பு, ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சி­ ஆகியவற்றின் வாக்கு வங்­கியில் கணி­ச­மான சரிவை ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ள­துடன் சரித்­தி­ர­மா­கவும் மாற்­றி­யி­ருக்­கி­றது. அத்­துடன் இந்­நாட்டில் அர­சியல் ஸ்திரத்­தன்­மையைக் கேள்­விக்­கு­றி­யாக்­கி­யுள்­ள­தோடு, அதிருப்­தி­களின் ெவளிப்­பாட்­டையும் தென்­னி­லங்­கையின் எதிர்­கால நிலைப்­பாட்­டையும் துல்­லி­ய­மாக தெளிவு­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது.

இந்­நி­லை­யில், கடந்த 2015ஆம் ஆண்டு ஏற்­பட்ட ஆட்­சி­மாற்றம் குறித்து பின்­னோக்­கிப்­பார்க்க வேண்­டிய தேவையும் தற்­கால அர­சியல் சூழலில் ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. எந்­த­வொரு விட­யத்­திலும் காலத்­துக்குக் காலம் மாற்றம் ஏற்­ப­டு­வது அவ­சியம். ஆனால், அம்­மாற்றம் ஆரோக்­கி­ய­மா­ன­தாக முன்­கொண்டு செல்­லப்­பட வேண்டும். மாற்றம் ஆரோக்­கி­ய­மா­ன­தா­கவும், எழுச்­சி­மிக்­க­தா­கவும் முன்­ந­கர்த்திச் செல்­லப்­ப­டு­ம்­போது அம்­மாற்றம் ஏமாற்­ற­மா­காது.

ஆனால், 2015இல் ஏற்­பட்ட மாற்றம் கடந்த மூன்று வரு­ட­கா­ல­மாக மக்கள் எதிர்­பார்த்த மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்­த­வில்லை என்ற மனப்­ப­திவின் விளை­வுதான் கடந்த சனிக்­கி­ழமை நடை­பெற்ற தேர்தலில் ஏறக்­கு­ைறய 45 சதவீத­ வாக்­கா­ளர்கள் ஐக்­கிய மக்கள் சுதந்திரக் கூட்­ட­மை­ப்பி­லி­ருந்தும் ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யி­லி­ருந்தும் பிரிந்து சென்ற ஸ்ரீலங்கா பொது­ஜன பெர­மு­னவுக்கு வாக்­க­ளித்­துள்­ளனர். தேசிய அர­சாங்­கத்­தி­லுள்ள இரு பெரும் கட்­சி­களும் தனித்­த­னியே கள­மி­றங்­கி­யி­ருந்­தாலும், இத்தேர்­தலில் அளிக்­கப்­பட்ட வாக்­கு­களில் ஏறக்­கு­றைய 33 சதவீத­ வாக்­கு­களை ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியும் 9 சதவீதத்­தை ஐக்­கிய மக்கள் சுதந்­திரக் கூட்­ட­மைப்பும் 4 சதவீதத்­தை ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்­சியும் பெற்­றி­ருப்­பது இவ்­விரு கட்­சி­யி­னதும் அர­சியல் செயற்­பா­டு­களை மீள்­வா­சிப்­புக்கு உட்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றது.

இருப்­பினும், வாக்குச் சரிவைக் கண்ட இரு பிர­தான கட்­சி­க­ளி­னாலும் உரு­வாக்­கப்­பட்ட இக்­கூட்­டாட்சி தொட­ர­வுள்­ளது. இதனை வலி­யு­றுத்­து­மு­க­மாக இக்­கூட்டு அர­சாங்­கத்தை தொடர்ந்து முன்­கொண்டு செல்­லவும் ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சிக்குள் மாற்­றங்­களை மேற்­கொள்­ளவும் தீர்­மா­னிக்­கப்­பட்­டுள்­ள­தாக கடந்த வியா­ழக்­கி­ழமை ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியின் பொதுச் செய­லாளர் அமைச்சர் கபீர் ஹாசிம் ஊட­கங்­க­ளுக்குத் தெரி­வித்­தி­ருந்­ததை சுட்­டிக்­காட்ட வேண்டும். இந்­நி­லை­யில்தான் இலங்­கையின் அர­சியல் சரித்­தி­ரத்தில் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்ட அதி­கார மாற்­றத்தை அல்­லது அர­சியல் கட்­சிகள் மீது மக்கள் கொண்­டி­ருந்த நம்­பிக்கைச் சரி­வையும் ேதர்தல் தோல்­வி­க­ளுக்­கான வாக்குச் சரி­வையும் பின்­நோக்கி பார்க்க வேண்­டி­யுள்­ளது.

அதி­கார மாற்­றங்கள்

இலங்கை அர­சி­யலை 1970ஆம் ஆண்­டி­லி­ருந்து உற்று நோக்­கு­ேவா­மாயின் 1970ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற பொதுத் தேர்தலின் போது ஸ்ரீலங்கா சுதந்­திரக் கட்சி 18,12,849 வாக்­கு­களைப் பெற்­றுக்­கொண்­டதன் மூலம் ஸ்ரீமாவோ பண்­டாரநாயக்க இந்­நாட்டின் பிர­த­ம­ரானார். தனித்தே ஆட்­சி­ய­மைக்கக் கூடிய பலம் இருந்தும் லங்கா சம­ச­மா­ஜக்­கட்சி, கம்­யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகி­ய­வற்­றுடன் இணைந்து ஸ்ரீமாவோ பண்­டா­ர­நா­யக்­க­வினால் அமைக்­கப்­பட்ட ஆட்சி 7 வரு­டங்கள் நிலைத்­தி­ருந்­தது.

இந்த 7 வருட ஆட்­சி­யி­னூ­டாக மக்­க­ளுக்கு ஏற்­பட்ட அதி­ருப்­தி­யா­னது இவ்­ ஆட்­சியில் மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்த வேண்­டு­மென்ற சிந்­தனைப் போக்கை மக்கள் மத்­தியில் தோற்­று­வித்­தது. அதன் ெவளிப்­பாடாக 1977ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற பொதுத்தேர்­த­லி­னூ­டாக ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியை ஆட்­சியில் அமர்த்­தி­யதன் மூலம் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. இத்தேர்­தலில் ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி 31,79,221 வாக்­கு­களைப் பெற்­றுக்­கொண்­ட­துடன் ஜே.ஆர்.ஜய­வர்­தன இலங்­கையின் 7ஆவது பிர­த­ம­ரானார்.

இலங்­கையின் பாரா­ளு­மன்ற வர­லாற்றில் முதல் ­த­ட­வை­யாக சிறு­பான்மைச் சமூ­கத்தைப் பிர­தி­நி­தித்­து­வப்­ப­டுத்­திய கட்சி எதிர்க்­கட்­சி­யான வர­லாறும் இப்­ப­ாரா­ளு­மன்­றத்­திற்கு உண்டு. 1977ஆம் ஆண்டு முதல் 1978ஆம் ஆண்டு­வரை அமரர் அமிர்­த­லிங்கம் எதிர்­க் கட்சித் தலை­வ­ராக இருந்தார். ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியின் அரசு, ஆட்சி மாற்­ற­மில்­லாது 17 வரு­டங்கள் தொடர்ந்­தது. நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­பதி ஆட்சி முறை, தொகு­தி­வாரி பிர­தி­நி­தித்­துவ தெரிவு முறை மற்றும் விகி­தா­சாரப் பிர­தி­நி­தித்­துவ தெரிவு முறை ஆகி­யன ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியின் இப்­ப­தி­னேழு வருட கால ஆட்­சி­யி­லேயே ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டன.

இருப்­பி­னும், மக்கள் இவ் ஆட்­சியில் மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்த நினைத்­தனர். மக்­களின் மனங்­களில் குறிப்­பாக சிறு­பான்மை மக்­களின் மனங்­களில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட வேண்­டு­மென்ற சிந்தனையின் பின்­ன­ணியில் பல நியா­ய­பூர்­வ­மான கார­ணங்கள் காணப்­பட்­டன. சிறு­பான்மை மக்கள் மனங்­களில் மாத்­தி­ர­மின்றி பெரும்­பான்மை சிங்­கள மக்கள் மத்­தி­யிலும் ஆட்சி மாற்­றத்­திற்­கான அவ­சியம் ஏற்­பட்­டி­ருந்­தது. இதன்­கா­ர­ண­மாக ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சியின் 17 வருட கால ஆட்சி 1994 ஆம் ஆண்டு நிறை­வுக்கு வந்­தது.

1994ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற பொதுத் ேதர்தலினூடாக பொது­ஜன ஐக்­கிய முன்­னணி 38,87,823 வாக்­கு­களைப் பெற்ற போதிலும் தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்க முடி­யாத நிலை உரு­வா­ன­போது, ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்­கிரஸ், மலை­யக மக்கள் முன்­னணி என்­பவற்றின் பங்­க­ளிப்­புடன் பொது­ஜன ஐக்­கிய முன்­ன­ணியின் ஆட்சி ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட்­டது. அப்போது நடை­பெற்ற ஜனா­தி­பதி தேர்தலி­னூ­டாக சந்­தி­ரிகா பண்­டா­ர­நா­யக்க குமா­ர­துங்க 62 சதவீத வாக்­கு­களைப் பெற்று இலங்­கையின் 5ஆவது நிறை­வேற்று அதி­காரம் கொண்ட ஜனா­தி­ப­தி­யாகத் தெரி­வானார்.

ஸ்ரீலங்­கா சுதந்­திரக் கட்­சி­யை பிர­தா­னப்­ப­டுத்தி உரு­வாக்­­கப்­பட்ட பொதுஜன ஐக்­கிய முன்­ன­ணியின் ஆட்­சியில் ஆட்­சி­மாற்றம் ஏற்­ப­டா­த­போ­திலும் 2005 மற்றும் 2010ஆம் ஆண்­டு­களில் இலங்­கையின் ஆட்­சி­யா­னது ஐக்­கிய மக்கள் சுதந்­திரக் கூட்­ட­மைப்­பி­னூ­டாக மஹிந்த ராஜ­ப­க் ஷவின் கரங்­க­ளுக்கு மாறி­யது. அவ­வாறு கைமா­றிய முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­ப­க் ஷவின் எட்டு வருட ஆட்­சிக்­காலம் இந்­நாட்டில் பல்­வேறு நிகழ்­வு­களை வர­லா­றாக மாற்­றி­யி­ருந்­த­போ­திலும், அவை ஒட்­டு­மொத்த இந்­நாட்டுப் பிர­ஜை­க­ளி­னதும் மனங்­களை வெற்­றி­கொண்­ட­தாக அமை­ய­வில்லை.

அவரின் ஆட்­சிக்­கா­லத்தில் சிறு­பான்மை மக்­களை நோக்கி ேமற்­கொள்­ளப்­பட்ட திட்­ட­மிட்ட இன­வாத நெருக்­க­டிகள் அம்­மக்­களின் இயல்பு வாழ்க்­கையை பெரிதும் பாதித்­தி­ருந்­தன. இந்­நெ­ருக்­க­டிகள் கடந்த ஆட்­சி­யா­ளர்கள் மீதான நம்­பிக்­கையை சிறு­பான்மை மக்­க­ளி­ட­மி­ருந்து இழக்கச் செய்­தது. அவற்­றோடு கடந்த ஆட்­சியில் அங்கம் வகித்த அமைச்­சர்கள் பல­ரி­ன் செயற்­பா­டு­களில் உச்­ச­பட்ச தலை­யீ­டுகள் அவ­ர்களது குடும்ப அங்­கத்­த­வர்­க­ளால் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட்­ட­தான குற்­றச்­சாட்­டுகள் அதி­க­ரித்­தன.

அவ்­ ஆட்சி அதி­கா­ரத்­தினால் கட்­டுப்­பட்­ட­வர்­களைத் தவிர, ஏனை­யோ­ருக்கு ஒருவித அதி­ருப்­தி­யையும் அமை­தி­யற்ற, நெருக்­கடி மிக்­க­தொரு அர­சியல் சூழலையும் ஏற்­ப­டுத்­தி­யதன் கார­ண­மாக இவ் ஆ­ட்­சி­யிலும் மாற்றம் ஏற்­ப­டுத்­தப்­பட வேண்டுமென்ற உள­நி­லையை அவ் ஆட்­சியில் அங்கம் வகித்­த­வர்­க­ளி­டை­யேயும் மக்­க­ளி­டை­யேயும் சிவில் அமைப்­புக்­க­ளி­டை­யேயும் தோற்­று­வித்­தது. இவ்­வாறு கடந்த கால ஆட்சி அதி­கார மாற்றக் கதையின் தொடரில் தற்­போ­தைய ஜனா­தி­பதி மைத்­தி­ரி­பால சிறி­சேன 2015 ஆம் ஆண்டு ஜனா­தி­பதி தேர்தலில் பொது வேட்­பா­ள­ராக கள­மி­றப்­பட்டு ஐக்­கிய தேசியக் கட்­சி­யி­ன­தும் 50க்கும் மேற்­பட்ட சிவில் அமைப்­புக்­க­ளி­னதும் ஆத­ரவு மற்றும் சிறு­பான்மைக் கட்­சி­களின் பங்­க­ளிப்­புடன் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்­பட்­டது.

ஆனால், 2015இல் ஏற்­பட்ட அர­சியல் மாற்றம் மக்கள் எதிர்­பார்த்த மாற்­றங்­களை கிராம மட்­டத்திலும் தேசிய மட்­டத்திலும் ஏற்­ப­டுத்த தவ­றி­யி­ருக்­கி­றது. இம்­மாற்றம் மூன்று வருட காலம் ஆட்சி மாற்­ற­மாக மாத்­திரம் இருந்­ததே தவிர மக்­களின் பொரு­ளா­தார, சமூக வாழ்வின் சுமை­களைக் களைய தவ­றி­விட்­டது என்ற அதி­ருப்தி பெரும்­பான்மை சிங்­கள பௌத்த மக்கள் மத்­தியில் காணப்­பட்­டது. அர­சியல் மாற்றம் ஆட்சி மாற்­ற­மாக மாத்­தி­ர­மல்­லாது மக்­களின் சமூக, பொரு­ளா­தா­ரத்­திலும் அபி­வி­ருத்­தி­யையும் ஏற்­ப­டுத்த வேண்­டு­மென்­பதே அதி­ருப்தி கொண்ட மக்­களின் வாக்­க­ளிப்­புக்­கான கார­ணங்­களில் ஒன்­றா­க­வுள்­ளது.

இவ் ஆட்­சி­மாற்றக் கதை திரை­யேறி மூன்று வரு­டங்கள் முடி­வ­தற்­கி­டையில் மற்று மொரு கதையை எழுதி திரை­யேற்­று­வ­தற்­கான முயற்சி தற்­போ­தைய தென்­னி­லங்கை அர­சி­யலில் இடம்­பெற்­றுக்­கொண்­டி­ருக்­கி­றது. மூன்று வருட நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் நடந்து முடிந்த தேர்தலி­னூ­டாக தென்­னி­லங்கை மக்­களின் ஆத­ரவை பெரு­ம­ளவில் பெற­வில்லை என்ற சூழலில் தேசிய அர­சியல் பர­ப­ரப்­ப­டைந்­தி­ருக்­கி­றது. எதுவும் நடக்­கலாம் என்­ற­தொரு சூழல் ஏற்­பட்­டுள்ள நிலையில் அமைச்­ச­ர­வையில் பாரிய மாற்­ற­மொன்று ஏற்­ப­ட­வுள்­ள­தா­கவே இக்­கட்­டுரை எழுதும் நேரம் வரை கிடைத்த தக­வல்­க­ளா­க­வுள்­ளன.

இந்­நி­லையில், தென்­னி­லங்கை பெரும்­பான்மை பௌத்த சிங்­கள மக்­களின் அதிக ஆத­ரவைப் பெற்ற தலை­வ­ராக மீளவும் மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ தேசிய அர­சி­யலில் புடம்­போ­டப்­பட்­டி­ருக்­கி­றார். அதி­க­ள­வி­லான அரச ஊழி­யர்கள் தங்­க­ளது தபால் வாக்­கு­களை ஸ்ரீலங்கா பொது­ஜன பெர­மு­னவுக்கு அளித்­துள்­ளனர். அத்­தோடு பெரு­ம­ள­வி­லான பௌத்த தேரர்­களும் இக்­கட்­சிக்கே வாக்­க­ளித்­துள்­ளனர். தென்­னி­லங்­கையில் அரச ஊழி­யர்­களில் அதி­க­ள­வி­லானோர் தபால் வாக்­கு­களை பொது­ஜன பெர­மு­னவுக்கு அளித்­தி­ருப்­ப­தற்குக் காரணம் அவர்­களின் நலன்­களில் நல்­லாட்சி அர­சாங்கம் போதிய அக்­க­றை­ கொள்ளவில்­லை­ என்பதால்தான் எனத் தெரி­விக்­கப்­ப­டு­கி­றது.

ஆட்­சியும் அதி­கா­ரமும் கைமாற வேண்டும் என்ற ரீதியில் நடை­பெற்று முடிந்த தேர்தலில் வாக்­க­ளிக்கத் தகைமை பெற்ற 15.8 மில்­லியன் வாக்­க­ாளர்­களில் 49,41,952 வாக்­கா­ளர்கள் தங்­க­ளது வாக்­கு­களை ஸ்ரீலங்கா பொது­ஜன ெபர­முனவுக்கு ­ வழங்கி, கிரா­மங்­களின் அபி­வி­ருத்­திக்கு முன்னாள் ஜனா­தி­பதி மஹிந்த ராஜ­பக் ஷ பொருத்­த­மா­னவர் என்­பதை முதற்­ப­டி­யாகத் தெரி­வித்­துள்­ள­னரா என்ற வினாவும் எழு­கி­றது.

இலங்­கையின் அர­சியல் வர­லாற்றில் ஆட்சி அதி­கா­ரங்­களில் காலத்­துக்குக் காலம் மாற்றம் ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. அம்­மாற்­றத்தின் ஆடு­க­ள­மாக தேர்தல்கள் அமை­கின்­றன. அத்தேர்­தல்களூடாக மாற்­றத்தை ஏற்­ப­டுத்தும் மகான்­க­ளாக வாக்­காளர்கள் உள்­ளனர். நடை­பெற்று முடிந்த உள்­ளூராட்சி மன்றத் ேதர்தலினூ­டாக ஐக்­கிய தேசியக் கட்சி மீதும் சுதந்­திரக் கட்சி மீது­மான தமது நிலைப்­பாட்டை தென்­னி­லங்கை பௌத்த சிங்­கள மக்கள் எவ்­வாறு புடம்­போட்­டி­ருக்­கி­றார்­களோ அவ்­வாறே வடக்கு, கிழக்கு மற்றும் மலை­யக மக்­க­ளும் தமது சமூ­கம்சார் நிலைப்­பாட்டை வாக்­குகள் மூல­ம் தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் கட்­சி­க­ளுக்கும் தெரி­யப்­ப­டுத்­தி­யி­ருக்­கி­றார்கள்.

வடக்கு, கிழக்கும் தேர்தல் பெறு­பேறும்

இத்தேர்தல் முடி­வுகள் கட்­சி­களின் இருப்­பையும் செல்­வாக்­கையும் வெளிப்­ப­டுத்தும் என்­பதை இத்தேர்­த­லுக்­கான தினம் அறி­விக்­கப்­பட்ட நாள் முதல் எழு­தப்­பட்ட கட்­டு­ரை­களில் தொடர்ச்­சி­யாக குறிப்­பி­டப்­பட்டு வந்­ததை ஞாப­க­மூட்ட வேண்­டி­யுள்­ளது.

ஏனெனில், வடக்­கி­லும் கிழக்கிலும் குறிப்­பாக தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பும் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங­்கி­ரஸும் பல விமர்­ச­னங்­க­ளுக்குள்­ளாகி வந்­தன. அதனால், இவ்­விரு கட்­சி­களும் இத்தேர்தலில் பெற்­றுக்­கொண்ட வாக்­கு­களில் பெரி­ய­ளவில் சரி­ைவக் காணா­விட்­டாலும் கடந்த காலங்­களில் பெரு­ம­ளவு ஆத­ர­வா­ளர்களைக் கொண்ட பிர­தே­சங்­களில் இத்­தேர்தலூடாகப் பெற்ற உறுப்­பி­னர்­களின் எண்­ணிக்­கையைக் கொண்டு அறுதிப் பெரும்­பான்­மை­யுடன் உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றங்­களை ஆள­மு­டி­யாத நிலையை எதிர்­நோக்­கி­யுள்­ளன. தேர்தல் காலத்தில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பில் ஏற்­பட்ட பிளவு, மாற்றுக் கட்சித் தலை­மை­க­ளினால் முன்­வைக்­கப்­பட்ட விமர்­ச­னங்கள், வட மாகாண சபை முத­ல­மைச்­சரின் நிலைப்­பாடு மற்றும் கருத்­துக்­கள் என்பன கூட்­ட­மைப்பின் வாக்குவங்­கியில் சரிவை ஏற்­ப­டுத்­த­ாவிட்­டாலும் ஆளும் அதி­கா­ரத்தை இழக்கச் செய்­துள்­ளன.

2011ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற தேர்தலில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு மொத்­த­மாக 2,55,078 வாக்­கு­களைப் பெற்று 275 உறுப்­பி­னர்­களைப் பெற்­ற­துடன் 32 உள்­ளூராட்சி மன்­றங்­க­ளையும் கைப்­பற்­றி­யி­ருந்­தது. ஆனால், நடை­பெற்று முடிந்த தேர்தலில் 6,93,875 வாக்­கு­களைப் பெற்று 38 உள்­ளூராட்சி மன்­றங்­களில் அதி­க­ள­வி­லான உறுப்­பி­னர்­களை பெற்­ற­போ­திலும் அறுதிப் பெரும்­பான்­மை­யுடன் ஆட்­சி­ய­மைக்க முடி­யாத திரிசங்­கு­ நிலைக்கு தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பு தள்­ளப்­பட்­டுள்­ளது.

வட மாகா­ணத்தின் ஐந்து மாவட்­டங்­க­ளிலும் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்பின் இலங்கை தமிழரசுக் கட்சி 1,49,850 வாக்­கு­களைப் பெற்று 194 உறுப்­பி­னர்­களைப் பெற்­றி­ருக்­கி­றது. இருப்­பினும் கடந்த காலங்­களில் தமது ஆட்­சி­யி­லி­ருந்த சில உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றங்­களில் தற்­போது தனித்து ஆட்­சி­ய­மைக்க முடி­யாதநிலை தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்புக்கு ஏற்­பட்­டி­ருக்­கி­றது. இச்­ச­பை­களில் அகில இலங்கை தமிழ் காங்­கிரஸ், ஈழ மக்கள் ஜன­ நாயகக் கட்சி போன்ற கட்­சி­களின் ஆத­ரவைப் பெற வேண்­டிய தேவை உரு­வா­கி­யி­ருப்­ப­தா­னது பொது­வான பார்வையில் தமிழ் தேசியக் கூட்­ட­மைப்­புக்கு ஏற்­பட்­டுள்ள அதி­காரச் சரி­வையே பறை­சாற்றுவ­தாகக் கொள்ள முடி­கி­றது.

இந்­நி­லையில் முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸின் தாயக பூமி­யான கிழக்கு மாகா­ணத்தில் கடந்த தேர்தல்­க­ளிலும் பார்க்க முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் அதி­க­ள­வி­லான அர­சியல் அழுத்­தங்­களை எதிர்­நோக்க வேண்டியேற்­பட்­டது.

கிழக்கில் முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸின் கோட்­டை­யெனக் கரு­தப்­படும் அம்­பாறை மாவட்­டத்தில் முஸ்லிம் பெரும்­பான்மைப் பிர­தேச சபை­களில் இறக்­காமம் பிர­தேச சபையைத் தவிர, எந்­த­வொரு முஸ்லிம் பெரும்­பான்மை உள்­ளூ­ராட்சி மன்­றத்தையும் ஆட்சி செய்­வ­தற்­கான அறு­திப்­பெ­ரும்­பான்மை உறுப்­பி­னர்­களை இத்தேர்தல் பெறு­பே­றுகள் முஸ்லிம் காங்­கி­ர­ஸுக்கு பெற்­றுக்­கொ­டுக்­கவில்லை. இதனால், இச்­ச­பை­களில் தொங்கு சபை­களை அமைக்க கட்­சி­க­ளையும் சுயேச்­சைக்­கு­ழுக்­க­ளையும் அர­வ­ணைக்க வேண்­டிய தேவை முஸ்லிம் காங்­கி­ர­ஸுக்கு ஏற்­பட்­டுள்­ளது. இந்த அர­சியல் நெருக்­க­டிக்கு முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸை முகம்­கொ­டுக்கச் செய்­த­மைக்கு பிர­தான காரணம் தற்­போதைய தலை­மைத்­து­வத்தின் ஒரு­த­லைப்­பட்­ச­மான செயற்­பாடு என்ற குற்­ற­ச்­சாட்டு தொடர்ச்­சி­யாக முன்­வைக்­கப்­பட்டு வரு­கி­றது.

முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸின் சம­காலம்

முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸின் வளர்ச்­சி­யையும் சரி­வை­யையும் உற்­று­நோக்­கு­கையில், 1986ஆம் ஆண்டு அர­சியல் கட்­சி­யாக பதிவு செய்­யப்­பட்­டது முதல், முறை­யான வழி­காட்­டலின் பிர­காரம் முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் வளர்ச்­சி­ய­டைய ஆரம்­பித்­தது. மக்­களின் செல்­வாக்கை பெற்­றுக்­கொண்­டது. இக்­கட்சி எதிர்­நோக்­கிய முத­லா­வது தேர்தலாக 1987ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற இணைந்த வடக்கு, கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தலின் போது 17 ஆச­னங்­களை பெற்று பல­முள்ள எதிர்க்­கட்­சி­யாக விளங்­கி­யது. அஷ்ரப் என்னும் ஆளு­மை­யுள்ள தலை­மைத்­து­வத்தின் சிறப்­பான வழி­காட்­டலால் வளர்க்­கப்­பட்ட முஸ்லிம் காங்கிரஸ், வடக்கு கிழக்கில் மாத்­தி­ர­மல்­லாது இந்­நாட்டில் முஸ்­லிம்கள் வாழும் ஏனைய பிர­தே­சங்­க­ளிலும் செல்­வாக்குச் செலுத்­தி­யது. திற­மையும் முற்­போக்கு சிந்­த­னையும் சமூக நல­னையும் கொண்ட பலரை அஷ்­ர­ப்பினால் இக்­கட்­சிக்குள் உள்­வாங்க முடிந்­தது.

அர­சியல் கட்­சி­யாக பதிவு செய்யப்­பட்டு 3 ஆண்­டு­களில் அதா­வது 1989ஆம் ஆண்டு விகி­தா­சாரத் ேதர்தல் முறையின் கீழ் நடை­பெற்ற முத­லா­வது தேர்தலில் மரச்சின்­னத்தில் போட்­டி­யிட்ட ஸ்ரீலங்­கா முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் 2,02,014 வாக்­கு­களைப் பெற்று தேர்தல் மாவட்ட ரீதி­யாக 3 ஆச­னங்­க­ளையும் தேசிய பட்­டியல் ரீதி­யாக ஒரு ஆச­னத்­தையும் பெற்று மொத்­த­மாக 4 ஆச­னங்­களை பெற்றுக் கொண்­டது. ஒரு கட்சி அர­சியல் கட்­சி­யாகப் பதிவு செய்­யப்­பட்டு குறு­கிய காலத்­திற்குள் மக்­களின் செல்­வாக்கைப் பெறு­வெதன்­பது சாதா­ரண விட­ய­மல்ல. இதற்குக் காரணம் சிறந்த வழி­காட்­ட­லி­னூ­டாக அக்­கட்சி வழி­ந­டத்­தப்­பட்­ட­தாகும்.

நான்கு ஆச­னங்­க­ளுடன் பாரா­ளு­மன்­றத் தில் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் அங்கம் வகித்த போதிலும், பல சவால்­க­ளுக்கு முகம் கொடுத்த போதிலும், சமூ­கத்­திற்­கான தேசிய குர­லாக அக்­கட்சி செயற்­பட்­டது. சமூ­கத்தின் உரி­மை­க­ளுக்­காக சுய­ந­லன்­க­ளுக்கு அப்பால் வாக்­க­ளித்த மக்­களை ஏமாற்­றாது அவர்­களின் ஆத­ரவை மேலும் அதி­க­ரிக்கும் வகையில் செயற்­பட்­டது. மக்கள் சக்­தியினூடாக பலம் பெற்­றது.

இதன் தொடர்­ச்சி­யாக 1994ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற பொதுத்தேர்தலின் ­போது 1989 ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற தேர்லிலும் பார்க்க மொத்த வாக்கில் ஓர­ளவு சரிவு காணப்­பட்ட போதி­லும், தேர்தல் மாவட்ட ரீதி­யாக 6 ஆச­னங்­க­ளையும் தேசியல் பட்­டியல் ரீதி­யாக ஒரு ஆச­னத்­தையும் பெற்று மொத்­த­மாக 7 ஆச­னங்­களை பெற்றுக் கொண்­டது. இந்த 7 ஆச­னங்­க­ளுமே தலைவர் அஷ்­ரபின் பேரம் பேச­லுக்­கான பல­மா­கவும் 17 வருட கால ஐக்­ கிய தேசியக் கட்சி ஆட்­சியின் வீழ்ச்­சிக்கு கார­ண­மா­கவும் இருந்­தது.

ஒரு ஆட்­சியை முடி­வுக்குக் கொண்டு வந்து மற்­று­மொரு ஆட்­சியை ஏற்­ப­டுத்தி அத­னூ­டாக தனது சமூகம் சார்ந்த பிரச்­சி­னை­க­ளுக்கும், தேவை­க­ளுக்கும் முடிந்­த­ள­வி­லான தீர்வைப் பெற்றுக் கொடுத்­தது மாத்­தி­ர­மின்றி, ஆன்­மீக ரீதி­யான செயற்­பா­டு­க­ளுக்கும் கல்வி ரீதி­யான வளர்ச்­சிக்கும் பொரு­ளா­தார ரீதி­யான விருத்­திக்­கு­மான அபி­வி­ருத்திப்பணி­களை இன, மத, வேறு­பா­டின்றி முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸின் முது­கெ­லும்­பாகக் கரு­தப்­படும் வடக்கு, கிழக்கு மாகா­ணத்­திற்கு மாத்­தி­ர­மின்றி தேசிய ரீதி­யா­கவும் தனது ஆளு­மை­யுள்ள செயற்­பா­ட­்டினால் அர­சியல் சக்­தியின் பலத்தை அஷ்ரப் புடம்­போட்டுக் காட்­டினார். இத­னால்தான் கிழக்கு மக்­க­ளுக்கு அஷ்­ரப்பின் பின்னர் ஒரு தலைவர் உரு­வா­க­வில்லை. அந்த தலை­மைத்­துவ வெற்­றிடம் இன்னும் நிரப்­பப்­ப­ட­வில்லை என்ற ஆதங்கம் இன்றும் காணப்­ப­டு­கி­றது.

2000ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற பொதுத் தேர்தலில் பொது­ஜன ஐக்­கிய முன்­ன­ணி­யுடன் முஸ்லிம் காங்­கி­ரஸை இணைந்து போட்­டி­யிடச் செய்த அஷ்ரப் தேசிய ஐக்­கிய முன்­ன­ணி­யையும் தேர்தல் களத்தில் இறக்­கினார். இருப்­பினும் அத்தேர்தலை அவரால் சந்­திக்க முடி­ய­வில்லை. ேதர்தல் நடை­பெ­று­வ­தற்கு ஒருசில நாட்­க­ளுக்கு முன்னர் அவரை அகால மரணம் அழைத்­துக் கொண்­டது. இருந்தும் அத்தேர்­தலில் 1,97,983 வாக்­குகள் தேசிய ரீதி­யாக தேசிய ஐக்­கிய முன்­ன­ணிக்குக் கிடைத்­த­துடன் ஒட்­டு­மொத்­த­மாக 11ஆச­னங்கள் முஸ்லிம் காங்­கிரஸ் மற்றும் தேசிய ஐக்­கிய முன்­னணி ஊடாகக் கிடைக்­கப்­பெற்­றது.

அஷ்­ரபின் மர­ணத்தின் பின்­ன­ரான முஸ் லிம் காங்­கி­ரஸின் பிளவும் சரிவும் இக்­கட்­சிக்கு பல்­மு­னைகளில் அர­சியல் நெருக்­க­டியை ஏற்படுத்தியது. தேர்தல்­க­ளிலும் ஆச­னங்­களைப் பெறு­வதில் சிக்­கல்­களைத் தோற்­றுவித்­தது. இக்­கட்­சியின் வர­லாற்றுத் தொடரில் கடந்த 2011ஆம் ஆண்டு நடை­பெற்ற உள்­ளூ­ராட்சி மன்றத் தேர்தல் பெறு­பே­று­களின் அடிப்­ப­டையில் சம்­மாந்­துறை, அக்­க­ரைப்­பற்று பிர­தேச சபைகள் மற்றும் அக்கரைப்பற்று மாநகர சபை தவிர்ந்த ஏனைய பொத்துவில், அட்டாளைச்சேனை, நிந்தவூர், இறக்காமம் ஆகிய பிரதேச சபைகளினதும் கல்முனை மாநகர சபையினதும் ஆட்சி அதி காரம் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் வசமிருந்தமை சுட்டிக்காட்டத்தக்கது.

ஆனால், நடந்து முடிந்த இத்தேர்தல் முடிவின் பிரகாரம் பொத்துவில் பிரதேச சபைக்காக 6 உறுப்பினர்களையும் அக்கரைப்பற்று மாநகர சபைக்காக 4 உறுப்பினர்களையும் அக்கரைப்பற்று பிரதேச சபைக்காக 2 உறுப் பினர்களையும் இக்கட்சி பெற்றுள்ளது. அதேபோல், அட்டாளைச்சேனை பிரதேச சபைக்காக 8 உறுப்பினர்களையும் நிந்தவூர் பிரதேச சபைக்காக 6 உறுப்பினர்களையும் சம்மாந்துறை பிரதேச சபைக்காக 8 உறுப்பி னர்களையும் இறக்காமம் பிரதேச சபைக்காக 5 உறுப்பினர்களையும் கல்முனை மாநகர சபைக்காக 12 உறுப்பினர்களையும் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் யானைச் சின் னத்தில் போட்டியிட்டு வெற்றி கொண்டுள் ளதுடன் காரைதீவு பிரதேச சபையில் 2 உறுப்பினர்களை மரச்சின்னத்தில் போட்டி யிட்டு பெற்றுக்கொண்டுள்ளது. இருப்பி னும் இறக்காமம் பிரதேச சபையைத் தவிர எந்தவொரு சபையையும் அறுதிப் பெரும் பான்மையுடன் ஆட்சியமைக்க முடியாத சரி வுக்கு முஸ்லிம் காங்கிரஸ் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

இதேவேளை அம்பாறை மாவட்டத்தில் தேசிய காங்கிரஸ் மீள்எழுச்சி பெற்றுள்ள துடன் அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸ் தனது கட்சியின் தடத்தை இத்தேர்தல் முடி வின் பிரகாரம் இம்மாவட்டத்தில் ஆழமாக பதித்துள்ளது என்பதையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் முஸ்லிம் சமூகம்சார் கட்சிகளின் இருப்பை புடம்போடச் செய்யும் என்று தெரி விக்கப்பட்டு வந்ததை இம்மாவட்டத்தின் அதிகார சபைகளை ஆட்சியமைப்பதில் கட்சி களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள திரிசங்கு நிலை பறை சாற்றுகிறது.

இவ்வாறுதான் இத்தேர்தல் முடிவுகள் நல் லாட்சி அரசின் இரு பிரதான கட்சிகளுக்கும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கும் சரிவை ஏற்படுத்தியிருப்பதோடு சரித்திரமாகவும் பதிவாக்கியிருக்கிறது. ஆக ஒட்டுமொத்தமாக இத்தேர்தல் முடிவுகள் ஐ.தே.கட்சி, ஸ்ரீல.சு.கட்சி, தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு மற்றும் ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சி கள் தமது நடவடிக்கைகள் குறித்தான மீள் வாசிப்பை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்ற முன்னெச்சரிக்கையை வழங்கியுள்ளன என் பது நிதர்சனமாகும். 

http://epaper.virakesari.lk/newspaper/Daily/arasiyal-theepori/2018-02-17#page-2

Categories: merge-rss