12-24-2004, 05:44 PM
துணைக்கண்ட தமிழ்ப் பெண் நடிகைகள் - ஒரு அலசல்.
இது ஒரு ஆழமான அர்த்தம் கொண்ட தலைப்பு. ஒவ்வொரு சொல்லிற்கும் அர்த்தம் இருக்கவே செய்கிறது. அதுமட்டுமல்ல பலதரப்பினரின் ஏளனத்தையும் கவனத்தையும் குவித்துள்ள கருப்பொருளும் கூட.
இந்தத் தலைப்பை நான் தேர்ந்ததற்குக் காரணம், எனக்குத் தெரிந்ததை பறை தட்டுவதற்கல்ல, மாறாக தெளிவை எனக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஏற்படுத்துவதற்கே.
முதலில் தலைப்பின் இரகசியம். ஒவ்வொரு சொல்லையும் தேர்ந்ததன் பின்னணி:
துணைக்கண்டம் (இந்தியா)- நான் ஒரு தமிழன் (இனவாதம் பேசவில்லை) மேலும் இலங்கைக் குடிமகன். எனவே எனக்கும் இந்தியாவுக்குமான தொடர்பு இதுவரை மறுக்கப்படாத ஒரு வரலாறு, கலாச்சாரம் சார்ந்தது, பல அயலாரின் மதம் சார்ந்தது(நான் மனித குல ஒற்றுமைக்காகவே மதத்தைத் துறக்கிறேன்), சில சமயங்களில் ஆதிக்கம் வாய்ந்தது(இது மழுப்பப்பட்டுவரும் அரசியல்-எனக்கு அதிகம் தெரியாது). ஆகவே இத்துணைக் கண்டத்தின் மேல் எனக்கு ஆர்வமும், உறவும் உண்டு.
தமிழ்- நான் இதுவரை 99.98% பார்த்தவை தமிழ்த் திரைப் படங்கள். ஏதோ ஒரு காரணத்தால் இதை எனக்குப் பிடித்துவிட்டது. நான் பேசும் மொழி என்பதாலோ தெரிய்ச்வில்லை.
பெண்- ஆண்களைப் பற்றி இப்போது பேச வேண்டாம். ஒன்றும் இல்லை என்பதற்கல்ல, இன்னொரு முறை பார்க்கலாம்.
எந்தவொரு குற்றமும் தடுக்கப்படுவது, அதை இழைப்பவர் உணருவதாலோ அல்லது அதற்கான காரணியும் சந்தர்ப்பமும் இல்லாதிருப்பதுமே. எனது வாதம் இரண்டாவதைச் சார்ந்தது. பல பெண்ணிய வாதிகளின் வாதம் ஒன்று உள்ளது. ஏற்றுக் கொள்ளப்படக்கூடியதும், கொள்ளப்பட்டுவிட்டதும் கூட. "சினிமாவை வழங்கும் ஆண்களே பெண்களின் உடலுக்கும் விலை கொடுக்கிறார்கள்." என்பது இத்தரப்பினரின் வாதம். இவர்களின் நோக்கு இதுவரை குற்றத்தை இழைப்பவரை உணரச் செய்வதாகவே இருக்கிறது. இது சுலபமானதும் நடைமுறைக்கு ஏற்றதாகவும் தென்படவில்லை.
எனது பாரவை இதையும் தாண்டியதாகத் துலங்குகிறது. அதாவது இன்னொரு, மறைக்கப்பட்ட பரிமாணம் சார்ந்தது. குறிப்பிட்ட நடிகைகளின் கற்பு (சமூகத்தால் உருவாக்கப்பட்ட பதம்) பறிபோகிறதே எனக் கதறும் பெண்ணிய வாதிகள், ஏன் இழப்பினை அடையும் பெண்களுக்குப் புத்தி புகட்டுவதில்லை. அதாவது, ஊசி இடம் கொடுத்தாற் தானே நூல் நுளைகிறது.
ஒருகாலத்தில் கொடிகட்டிப் பறந்த நடிகையான பானுப்பிரியா திரையுலகத்திற்குள் புகுமுன் சூறையாடப்பட்டாள் என எங்கேயோ படித்தது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அவருக்காக வருத்தப்படுகிறேன். ஆனால் எல்லோரும் பானுப்பிரியாக்களா?
தற்கால நடிகையான த்ரிஷா, அலை எனும் படத்தில் தோன்றியவிதம் அருவருக்கத்தக்கது. அவர் நினைத்திருந்தால் (கூடவே துணிந்திருந்தால்) தடுக்கப்பட்டிருக்க முடியும். அந்தப் பாடற் காட்சியில் த்ரிஷா ஒரு தூணிற்கு முன்னால் அரைகுறையா நிற்க little super star (இவர் போன்றவர்கள் தாஙகளே சூடும் மகுடம்) உச்சியிலிருந்து உள்ளங்கால்வரை, தனது மனைவியுடன் கட்டிலின் மேல் தடவுவது போல் உரஞ்சுவது எப்படி. (வசன அமைப்பு சாணக்கியா போன்றவர்கள் எழுதும் நோக்கத்தில் எழுதப்படவில்லை) இதற்குத்தான் இன்னடிகைக்குச் சம்பளம் கொடுக்கப்படுகிறதா? அப்படி இருந்தால் சினிமாவில் நடிகைகள் என வரும்பொழுது scope எனப்படுவது அவர்கள் எவ்வளவுக்கும் விபச்சாரம் செய்ய ஒத்துளைக்கிறார்கள் என்பதில் தான் அளக்கப்படுகிறதா? இப்படி நிலை கிடக்க பெண்பாத்திரங்கள் வளமூட்டப்படுவது எப்படி? எல்லா விபச்சாரிகளாலும் சிவாஜி கணேசனாகவோ, கமல் ஹாசனாகவோ (தனுஷ்?, பரத்?) வருவது சாத்தியமா?
இதெல்லாவற்றையும் விட்டு நல்ல கதைகளை எடுக்கும் இயக்குனர்களைப் பார்த்தால் அவர்களும்கூட அருவருக்கத்தக்க செயற்கையூட்டப்பட்ட ஆபாசத்தை முன்னிறுத்துவது ஏன்? உதாரணமாக அண்மையில் வெளிவந்த 'செல்லமே' (காந்தி கிருஷ்ணா) எனும் திரைப்படத்தின் அடிப்படைக் கருப்பொருள் உன்னதமானது, உளவியல் ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப் படக்கூடியது. கதை இப்படி இருக்க ரீமா சென் ஆபாசப்பொருளாக camera முன் கொணரப்பட்டது ஏன்? சந்தர்ப்பத்தை வழங்கியது யார்? இடங்கொடுத்தது யார்?
விளக்கங்கள் போதுமாக இருக்குமென நினைக்கிறேன். ஆயினும் மட்டுப்படுத்தப்பவில்லை.
இக்கட்டுரை மூலம் நான் பெண்ணியம் பேசும் நபர்களைக் கேட்டுக்கொள்வது என்னவென்றால், இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது எனப் புலம்புவதை விட்டுவிட்டு, சம்பசங்கள் நடப்பதை இனிமேலாவது தடுப்பதற்கு மூலைக்கல்லை நாட்டுங்கள்.
முதற்படியாக நடிகர் சங்கத்தில் ஒரு ஏற்பாட்டினை நடைமுறைப்படுத்த் முடியும்.....இது இலேசான கருமம் அல்ல.....
advance இனைக்கொடுத்துவிட்டு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்தை வாங்கும் போது ஆடைக்களைவுக்கும் உத்தரவாதத்தைப் பெறுவதைத் தடுக்கும் வண்ணம் முன்னேற்பாடுகளை எடுக்கலாம். காரணம் இவ்வாறான ஒப்பந்தங்களே நடிகைகள் வஞ்சிகப்படுவதிலிருந்து விலக முக்கிய விலங்குகளாக இருக்கின்றன. சட்டரீதியான பாதுகாவலை உருவாக்குங்கள்
இதையும் மீறி காசுக்காக செயற்கைத்தனமாக உடலினைக் காட்டும் பெண்களுக்கு அறிவு புகட்டுவதும் எமது கடமையாகும். முக்கியமாக பெண்ணிய தீவிரவாதிகளின் (activist) கடமை. சினிமா இனிமேலும் விபச்சார ஊடகமாகத் திகழ்வது தடுக்கப்படவேண்டியது
நன்றி - விகடன்
?
இது ஒரு ஆழமான அர்த்தம் கொண்ட தலைப்பு. ஒவ்வொரு சொல்லிற்கும் அர்த்தம் இருக்கவே செய்கிறது. அதுமட்டுமல்ல பலதரப்பினரின் ஏளனத்தையும் கவனத்தையும் குவித்துள்ள கருப்பொருளும் கூட.
இந்தத் தலைப்பை நான் தேர்ந்ததற்குக் காரணம், எனக்குத் தெரிந்ததை பறை தட்டுவதற்கல்ல, மாறாக தெளிவை எனக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஏற்படுத்துவதற்கே.
முதலில் தலைப்பின் இரகசியம். ஒவ்வொரு சொல்லையும் தேர்ந்ததன் பின்னணி:
துணைக்கண்டம் (இந்தியா)- நான் ஒரு தமிழன் (இனவாதம் பேசவில்லை) மேலும் இலங்கைக் குடிமகன். எனவே எனக்கும் இந்தியாவுக்குமான தொடர்பு இதுவரை மறுக்கப்படாத ஒரு வரலாறு, கலாச்சாரம் சார்ந்தது, பல அயலாரின் மதம் சார்ந்தது(நான் மனித குல ஒற்றுமைக்காகவே மதத்தைத் துறக்கிறேன்), சில சமயங்களில் ஆதிக்கம் வாய்ந்தது(இது மழுப்பப்பட்டுவரும் அரசியல்-எனக்கு அதிகம் தெரியாது). ஆகவே இத்துணைக் கண்டத்தின் மேல் எனக்கு ஆர்வமும், உறவும் உண்டு.
தமிழ்- நான் இதுவரை 99.98% பார்த்தவை தமிழ்த் திரைப் படங்கள். ஏதோ ஒரு காரணத்தால் இதை எனக்குப் பிடித்துவிட்டது. நான் பேசும் மொழி என்பதாலோ தெரிய்ச்வில்லை.
பெண்- ஆண்களைப் பற்றி இப்போது பேச வேண்டாம். ஒன்றும் இல்லை என்பதற்கல்ல, இன்னொரு முறை பார்க்கலாம்.
எந்தவொரு குற்றமும் தடுக்கப்படுவது, அதை இழைப்பவர் உணருவதாலோ அல்லது அதற்கான காரணியும் சந்தர்ப்பமும் இல்லாதிருப்பதுமே. எனது வாதம் இரண்டாவதைச் சார்ந்தது. பல பெண்ணிய வாதிகளின் வாதம் ஒன்று உள்ளது. ஏற்றுக் கொள்ளப்படக்கூடியதும், கொள்ளப்பட்டுவிட்டதும் கூட. "சினிமாவை வழங்கும் ஆண்களே பெண்களின் உடலுக்கும் விலை கொடுக்கிறார்கள்." என்பது இத்தரப்பினரின் வாதம். இவர்களின் நோக்கு இதுவரை குற்றத்தை இழைப்பவரை உணரச் செய்வதாகவே இருக்கிறது. இது சுலபமானதும் நடைமுறைக்கு ஏற்றதாகவும் தென்படவில்லை.
எனது பாரவை இதையும் தாண்டியதாகத் துலங்குகிறது. அதாவது இன்னொரு, மறைக்கப்பட்ட பரிமாணம் சார்ந்தது. குறிப்பிட்ட நடிகைகளின் கற்பு (சமூகத்தால் உருவாக்கப்பட்ட பதம்) பறிபோகிறதே எனக் கதறும் பெண்ணிய வாதிகள், ஏன் இழப்பினை அடையும் பெண்களுக்குப் புத்தி புகட்டுவதில்லை. அதாவது, ஊசி இடம் கொடுத்தாற் தானே நூல் நுளைகிறது.
ஒருகாலத்தில் கொடிகட்டிப் பறந்த நடிகையான பானுப்பிரியா திரையுலகத்திற்குள் புகுமுன் சூறையாடப்பட்டாள் என எங்கேயோ படித்தது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. அவருக்காக வருத்தப்படுகிறேன். ஆனால் எல்லோரும் பானுப்பிரியாக்களா?
தற்கால நடிகையான த்ரிஷா, அலை எனும் படத்தில் தோன்றியவிதம் அருவருக்கத்தக்கது. அவர் நினைத்திருந்தால் (கூடவே துணிந்திருந்தால்) தடுக்கப்பட்டிருக்க முடியும். அந்தப் பாடற் காட்சியில் த்ரிஷா ஒரு தூணிற்கு முன்னால் அரைகுறையா நிற்க little super star (இவர் போன்றவர்கள் தாஙகளே சூடும் மகுடம்) உச்சியிலிருந்து உள்ளங்கால்வரை, தனது மனைவியுடன் கட்டிலின் மேல் தடவுவது போல் உரஞ்சுவது எப்படி. (வசன அமைப்பு சாணக்கியா போன்றவர்கள் எழுதும் நோக்கத்தில் எழுதப்படவில்லை) இதற்குத்தான் இன்னடிகைக்குச் சம்பளம் கொடுக்கப்படுகிறதா? அப்படி இருந்தால் சினிமாவில் நடிகைகள் என வரும்பொழுது scope எனப்படுவது அவர்கள் எவ்வளவுக்கும் விபச்சாரம் செய்ய ஒத்துளைக்கிறார்கள் என்பதில் தான் அளக்கப்படுகிறதா? இப்படி நிலை கிடக்க பெண்பாத்திரங்கள் வளமூட்டப்படுவது எப்படி? எல்லா விபச்சாரிகளாலும் சிவாஜி கணேசனாகவோ, கமல் ஹாசனாகவோ (தனுஷ்?, பரத்?) வருவது சாத்தியமா?
இதெல்லாவற்றையும் விட்டு நல்ல கதைகளை எடுக்கும் இயக்குனர்களைப் பார்த்தால் அவர்களும்கூட அருவருக்கத்தக்க செயற்கையூட்டப்பட்ட ஆபாசத்தை முன்னிறுத்துவது ஏன்? உதாரணமாக அண்மையில் வெளிவந்த 'செல்லமே' (காந்தி கிருஷ்ணா) எனும் திரைப்படத்தின் அடிப்படைக் கருப்பொருள் உன்னதமானது, உளவியல் ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப் படக்கூடியது. கதை இப்படி இருக்க ரீமா சென் ஆபாசப்பொருளாக camera முன் கொணரப்பட்டது ஏன்? சந்தர்ப்பத்தை வழங்கியது யார்? இடங்கொடுத்தது யார்?
விளக்கங்கள் போதுமாக இருக்குமென நினைக்கிறேன். ஆயினும் மட்டுப்படுத்தப்பவில்லை.
இக்கட்டுரை மூலம் நான் பெண்ணியம் பேசும் நபர்களைக் கேட்டுக்கொள்வது என்னவென்றால், இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது எனப் புலம்புவதை விட்டுவிட்டு, சம்பசங்கள் நடப்பதை இனிமேலாவது தடுப்பதற்கு மூலைக்கல்லை நாட்டுங்கள்.
முதற்படியாக நடிகர் சங்கத்தில் ஒரு ஏற்பாட்டினை நடைமுறைப்படுத்த் முடியும்.....இது இலேசான கருமம் அல்ல.....
advance இனைக்கொடுத்துவிட்டு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்தை வாங்கும் போது ஆடைக்களைவுக்கும் உத்தரவாதத்தைப் பெறுவதைத் தடுக்கும் வண்ணம் முன்னேற்பாடுகளை எடுக்கலாம். காரணம் இவ்வாறான ஒப்பந்தங்களே நடிகைகள் வஞ்சிகப்படுவதிலிருந்து விலக முக்கிய விலங்குகளாக இருக்கின்றன. சட்டரீதியான பாதுகாவலை உருவாக்குங்கள்
இதையும் மீறி காசுக்காக செயற்கைத்தனமாக உடலினைக் காட்டும் பெண்களுக்கு அறிவு புகட்டுவதும் எமது கடமையாகும். முக்கியமாக பெண்ணிய தீவிரவாதிகளின் (activist) கடமை. சினிமா இனிமேலும் விபச்சார ஊடகமாகத் திகழ்வது தடுக்கப்படவேண்டியது
நன்றி - விகடன்
?
<span style='font-size:20pt;line-height:100%'>Success is not the key to happiness. Happiness is the key to success. If you love what you are doing, you will be successful.</span>