Sign in to follow this  
poet

வேர் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன்

Recommended Posts

 

வேர்

- ...ஜெயபாலன்

*

நாற்பது வருடங்களுக்குப் பின்னும்

எங்கள் பல்கலைக் கழக மலைவேம்புகள்

முட்டி மோதித் தலையிடாதும் . . . சோடி பிரியாதும்

வேர்கள் கோர்த்த காதலுடன்

இன்னும் அருகருகாய்.

விடைபெறும் காதலரை வாழ்த்தி

புதியவர்களுக்குக் குடை விரித்தபடி.

.

அன்று கண்கோர்த்தும் மனம் கோர்த்தும் புகலின்றி அலைந்தோமே

இப் புனித நிழல்களைக் காணும்வரை.

.

சாதி அற்று காதலர் சிறகசைப்பது

இருளின் வரமாய் மட்டுமிருந்த

. யாழ்ப்பாணத்தின் நடுவே

ஆண் பெண் விடுதலைப் பிரதேசமாய்

ஒரு பல்கலைக் கழகம் வருமெனவும்

அங்கு அஞ்சேலென மலைவேம்புகள்

நிழலாகுமெனவும்

என் பதின்ம வயசுகளில்

கனவுகூடக் கண்டதில்லை.

.

இனியை, ஆண்டு பலவானதடி

எங்கள் கற்பக தருக்களின் கீழ்

இன்று நான் மட்டும் தனியனாய்.

அவை என் தனிமை கண்டு ஆற்றாது

தம் பசிய இலை முகங்கள் வாட

சலசலவென பெருமூச்சு எறிகின்றனவே. .

மன்மதா எங்கே அவள்” எனக் கேட்டால்

வேரற்று அலைகிற

பாவி மனிதன்நான் என் சொல்வேன்.

.

கண்ணீராய் நெஞ்சில் வீழந்த நினைவில்

என் ஆன்மாவும் வேகிறதே.

.

இன்னும் முடியாத அந்த நீழிரவில்

சேவல்கள் கூவிச் சிவந்த விடிபொழுதில்

மைதானத்தில் தவழ்தாடும் காற்று

புல் நுனியில் பனித் துளிகளைச் சூட்டி

வித்தை காட்டுதா?” எனக் கேட்டாய்.

.

இன்று புரிகிறது.

வேரில்லா மனிதர் விதி” என்னும்

காற்றின் வீதி நாடகமடி அது.

.

Image may contain: one or more people, people standing, tree and outdoor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒவ்வொரு மரமும் தறிக்கப்படும்பொழுது தன்வேர் அறுபடுவதை தன்முன்னே காணும்....அதுபோலவே எம் இனமும்.....!   ?

நல்ல கவிதை ஐயா .....நன்றி......!  tw_blush:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this