Recommended Posts

இல்லறத்தமிழன் துணையிருக்கும் இயல்புடைய மூவர் யார்? - குறள் ஆய்வு-6 பகுதி-2

பேராசிரியர் ந. கிருஷ்ணன், ம.சு.பல்கலைக்கழகம், திருநெல்வேலி.

 

"பொங்கு தமிழர்க்கு இன்னல் விளைத்தால் சங்காரம் நிசமெனச் சங்கே முழங்கு!"

- பாவேந்தர் பாரதிதாசன்

தமிழ்த் திருக்குறளை விழுங்கத் துடிக்கும் ஆரியம்!

ஒரே நாடு! ஒரே இனம்! ஒரே மதம்!' என்னும் ஒற்றைக் கலாச்சார அமைப்பை நிறுவி, இந்தியாவின் பன்மைத்துவத்தை விழுங்கிச் செரித்துவிட நினைக்கும் ஆரிய ஆதிக்க சக்திகள், தங்கள் இலக்கிற்குத் பெரும் தடையாகக் கருதுவது தமிழரின் தனித்துவப் பண்பாட்டு அடையாளங்களையும், அறங்களையும், வாழ்வியல் தடங்களையும் சுமந்துகொண்டு, பேரரண்களாக நிற்கும் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் தொன்மையுடன் உயிர்ப்புடன் விளங்கும் தமிழ்க் கழக(சங்க) இலக்கியங்களைத்தான். அவற்றுள்ளும், 'உலகப்பொதுமறை' என்று உலகோரெல்லாம் பாராட்டி அழைக்கும் 'திருக்குறள்' என்னும் தமிழரின் பண்பாட்டு அறவாழ்வின் சாட்சியின் இருப்பு ஆரியர்களின் கண்களை நிறையவே உறுத்துகின்றது.

திருக்குறளையும் தமிழ் மொழியையும் 'இந்துத்துவத்துக்குள்' செரித்துவிடத் திட்டமிட்ட கோல்வால்க்கர்!

இந்தியாவின் பன்மைத்துவத்தைச் செரித்து ஆரியர்களின் ஒற்றைக் கலாச்சாரத்தை நிறுவும் முதன்மைத்திட்டம் வகுத்த ஆரிய சித்தாந்தவாதி திருமிகு.கோல்வால்கர் 1943லேயே தமிழ் மொழியையும் திருக்குறளையும் ஆரிய ஒற்றைக் கலாச்சாரத் சித்தாந்தத்துக்குள் செரிமானம் செய்துவிட விரும்பினார் என்பதை 1966ல் வெளியிடப்பட்ட "Bunch of Thoughts" ( Author: Madhav Sadashiv Golwalkar) என்னும் நூலில் பின்வருமாறு வெளிப்படையாகவே கூறுகின்றார்:

"Part Two - The Nation and its Problems : X. CHILDREN OF THE MOTHERLAND

These days we are hearing much about Tamil. Some protagonists of Tamil claim that it is a distinct language altogether with a separate culture of its own. They disclaim faith in the Vedas, saying that Tirukkural is their distinct scripture. Tirukkural is undoubtedly a great scriptural text more than two thousands year old. Saint Tiruvalluvar is its great author. We remember him in our Pratah-smaranm. There is an authentic translation of that book by V.V.S.Iyer, the well-known revolutionary. What is the theme propounded therein, after all? The same old Hindu concept of chaturvidha-purushartha is put forth as the ideal. Only the chapter on Moksha comes in the beginning. It does not advocate any particular mode of worship or name of God but enunciates the pure idea of Moksha. Thus it is not even a sectarian book. Mahabharata also eulogises the same picture of social life as Tirukkural presents. Except with the Hindu, this unique vision of social life is not found anywhere else. It is thus purely a Hindu text propounding great Hindu thoughts in a chaste Hindu language.

In fact all our languages, whether Tamil or Bengali, Marathi or Punjabi are our national languages. All these languages and dialects are like so many flowers shedding the same rich fragrance of our national culture. The source of inspiration for all these has been the queen of languages, the language of gods-Sanskrit. By virtue of its richness and sacred association, it also can serve as the common medium of our national intercourse. Nor is it difficult to acquire a working knowledge of Sanskrit. Sanskrit is to this day one of the greatest cementing factors of our national life. But, unfortunately, it is not in common usage now, nor do our present rulers possess the moral pride and grit to bring it into vogue."

மேற்குறிப்பிட்ட ஆர்.எஸ்எஸ் சித்தாந்தவாதம் திருக்குறளை மட்டும் செரித்து விழுங்க முயலவில்லை;, ஆரிய இந்துத்துவ சிந்தனையின் வெளிப்பாட்டில் அமைந்த ஆரிய இந்துத்துவ நூல் என்றும் தமிழ்மொழியையே 'இந்துமொழி' என்றும், தமிழ் மொழியே சமற்கிருதத்திலிருந்து பெறப்பட்டது என்ற நச்சுக்கருத்தையும் கூறி, தமிழ் மொழியையே விழுங்கித்தின்னத் துடிக்கிறது.   

முனைவர் நாகசாமியின் 'பத்மவிபூஷண்'

கோல்வால்கர் அவர்களின் சித்தாந்தத்தை முனைமுறியாமல், அப்படியே முழுநூலாக, தப்பும் தவறுமான அலங்கோல ஆங்கிலத்தில் ""TIRUKKURAL - An Abridgement of Sastras - Dr. R.Nagaswamy" என்று வடித்தெடுக்க முயன்று, அசிங்கப்பட்டு நிற்கிறார் திருமிகு நாகசாமி.  'கோல்வால்க்கர் என்பவரின் ஆரிய சித்தாந்த மண்டபத்தில் எழுதிவாங்கப்பட்ட பிழையான அரைகுறைக் கருத்தைத் தப்பும் தவறுமான அரைகுறை அலங்கோல ஆங்கிலத்தில் வடித்த தொல்லியல் அறிஞர் என்று அறியப்பட்ட ஆரியப் பிராமணர் திருமிகு.நாகசாமிக்குக் கூலியாக 'பத்மவிபூஷண்' பட்டத்தை 'ஆராயாமல்' உடனடியாக வழங்கிவிட்டது ஆரியமேலாதிக்க சித்தாந்தத்தைக் கைக்கொண்ட மத்திய அரசு. பாவம், அவர்கள் கூட்டத்தில், தருக்க அறிவும், முறையான ஆங்கிலமும், சமற்கிருதமும் அறிந்த 'நக்கீரன்' எவரும் இல்லை போலிருக்கிறது! பாவம்!!

'சிவமதம்' இருந்த சான்று! தமிழர்கள் இந்துக்கள் அல்லர்!!

ஆங்கிலேயே ஆட்சிக் காலத்திலும், விடுதலை பெற்ற இந்தியாவின் 1960ம் ஆண்டுகள்வரை தமிழக சார்பதிவாளர் அலுவலகங்களில் பதிவுகளான பத்திரப்பதிவு சொத்து ஆவணங்களில் 'விவசாயம் சிவமதம் வீராசாமித் தேவர் மகன் சங்குமுத்துத் தேவருக்கு' போன்ற சொல்லாட்சிகள் விரவிக் கிடக்கின்றன; இந்துமதம் என்று குறிப்பிடப்படாமல், தமிழரின் மதமாக 'சிவமதம்', என்று குறிப்பிடப்படும் வழக்கம் அண்மைக்காலம் வரை பயன்பாட்டில் இருந்து வந்துள்ளமைக்கு கட்டியம் கூறும் வரலாற்றுச் சான்றாவணங்கள் இவை.

தமிழர்களின் பண்பாட்டு மரபுகளை வீழ்த்திய திராவிட இயக்கங்களின் மடமைகள்!

இந்திய அரசியல் சட்டம் 'கிறித்துவர் அல்லாத, இசுலாமியர் அல்லாத வழிபாட்டு முறைகள் இந்துமதம்' என்று தந்த வரையறையும், தமிழகத்தில் 'கிறித்துவர் அல்லாத, இசுலாமியர் அல்லாத வழிபாட்டு முறைகள் பின்பற்றப்படும் கோயில்கள், நாட்டார் வழிபாட்டுத் தெய்வங்கள் அனைத்தும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு, இந்துசமய அறநிலையத்துறை என்ற உருவாக்கமும், தமிழர்களின் தொல்சமய வழிபாடுகளான சிவமதம், திருமாலியம் உள்ளிட்ட வழிபாட்டு நெறிமுறைகளை, கடவுள் மறுப்பை மட்டும் மையமாகக் கொண்டு அரசியல் நடாத்திய திராவிட இயக்கங்கள் 'ஆரிய வைதிக சமயங்கள்' என்று ஆராயாமல் பட்டம்கட்டி, ஆரியர்களுக்குத்  தாரைவார்த்துத் தந்த மடமைகளும் தமிழர்களின் சமயப் பண்பாட்டு மரபுகள் வீழ்ச்சியடையக் காரணிகள் ஆகிவிட்டன.

தமிழரின் ஆன்மிகத்தலைமையை ஆரியருக்குத் தாரைவார்த்த திராவிடஇயக்கங்கள்!

 'சைவ' என்ற சிவமத முன்னொட்டு 'இந்து' என்ற முன்னோட்டானது. காட்டாக, தகப்பனின் பள்ளிச்சான்று 'சைவ முதலியார்' என்றிருக்க, மகனின் பள்ளிச்சான்று 'இந்து முதலியார்' என்றானது; இன்னும், 'சைவ வெள்ளாளர்' என்பது 'இந்து வெள்ளாளர்' என்றும், 'சைவச் செட்டியார்' என்பது 'இந்து செட்டியார்' என்றும், இன்னும் இவைபோல் எண்ணற்ற அவலங்கள் 'தமிழ்ப் பண்பாட்டுக் காவலர்கள்' என்று மார்தட்டிக் கூறும் திராவிட இயக்கத்தார் ஆட்சிக்காலத்தில் அரவமின்றி சட்டமாயின. 'இந்துமதத்தை' இவ்வாறு உரமிட்டு வளர்த்து, தமிழக வழிபாட்டுச் சமயங்களான சிவமதம், திருமாலியம் போன்றவற்றின் அடையாளங்களை முற்றிலுமாக அழிக்க பேருதவி செய்த பெருமக்களில் திராவிட ஆட்சியாளர்கள் முதன்மையானவர்கள். திராவிட இயக்கத்தவர்களின் அறியாமைப் போக்கும், ஆட்சி அதிகாரத்தால் விளைந்த ஆணவ மயக்கமும் தமிழகச் சூழலில், ஆன்மீகத் தலைமையைத் தமிழரிடமிருந்து பெயர்த்து எடுத்து, ஆரியர்களிடம் விற்றுவிட்டன.

ஆரியர்-தமிழர் மரபணு அறிவியல் சான்று!

அண்மைக் காலத்திய  மரபியல்வழி (genes research) ஆய்வாளர்களின் ஆய்வு முடிவுகளால் ஆரியர்-தமிழர் என்னும் இரண்டு இனங்களும் தனித்துவமான உண்மையே என்பது மரபியல் அறிவியல் கொண்டு நிறுவப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய ஆய்வுகள், 'ஆரியர்-தமிழர்(திராவிடர்) தனித்துவங்கள் கற்பனையே' என்று ஆரிய ஆதிக்க ஆட்சியாளர்கள்  வலிந்து நிறுவ முயலும் கருதுகோள்களைப் பொடிப்பொடியாக்கிவிட்டன.

தனித்துவமான இருவேறு இனங்கள்! ‘ஆரியன் கண்டாய் தமிழன் கண்டாய்’ - அப்பர் பெருமான் சான்று!!

 இத்துணை மரபியல் ஆய்வுகள் ஏதுமின்றி, தேவாரம் அருளிய திருநாவுக்கரசர் சுவாமிகள் கி.பி. 7 – ஆம் நூற்றாண்டிலேயே, ‘ஆரியன் கண்டாய் தமிழன் கண்டாய்’ என்று ஆரியர்-தமிழர் என்ற பாகுபாட்டை இரண்டு இனமாகவே குறிப்பிட்டார். ஆரியர்-தமிழர் ஒற்றுமையுடன் செயலாற்ற வேண்டும்; இருவரும் சிவபெருமானால் படைக்கப்பட்டவர்கள் என்று இறைவனின் பெயரால் இவ்விரண்டு இனங்களின் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தினாரே தவிர, இரண்டு இனங்களின் தனித்துவ இருப்பைக் கேள்விக்கு உள்ளாக்கவில்லை என்பது நோக்கத்தக்கது. தமிழினத்தின் இருப்பை இல்லாமல் செய்வதும், தமிழரை ஆரியனின் சூத்திர அடிமையாக்கும் கொத்தடிமை முயற்சிகளின் வடிவம்தான் 'நால்வருண வருணாசிரமம் பேணும் ஆரிய வைதிக சநாதன மதத்தின் புதிய பெயரான இந்துமதம்'

தமிழரைச் சூத்திரனாக்கும் ஆரிய வஞ்சனை!!

தமிழகத்துக்குப் பன்னெடுங்காலம் முன்பே வந்தேறிய ஆரிய பிராமணர்களை ஆரத்தழுவிக்கொண்டு வரவேற்ற தமிழினத்தின் அடையாளத்தைக் கருவோடு வேரறுத்துத் தமிழர்களைத்  தம் ஆரிய இனத்தின் நாலாம் வருணச் சூத்திரனாக்கி அடிமை கொள்ளவேண்டும் என்னும் தீராத வஞ்சகத் திட்டத்தோடுதான் ஆரியப் பிராமணர்கள் வந்தநாள் தொட்டுத் தமிழகத்தில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களோடு மணவுறவு கொள்ளாமல் இனத்தூய்மை காக்கும் ஆரியர்கள்!

தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களையும், அந்தணர்களையும் தம் வேத ஆரிய வழிபாட்டு முறையை ஏற்கச்செய்து, ஏனைய தமிழர்களிடமிருந்து அந்நியராக்கி, அவர்களைத் தமது பிராமணர் வகுப்பில் இணைத்துக் கொண்டதைப்போல் பாவனை செய்து, அதேவேளை, அவரோடு மணவுறவு கொள்வதை விலக்கிவைத்துத் தம் இனத்தூய்மையைப் பாதுகாத்துக் கொண்டனர்.

சங்கர மடங்களில் தமிழ்ப்பார்ப்பனர்கள் மடாதிபதியாக முடியாது!

சங்கர மடங்களில் தமிழ்ப்பார்ப்பனர்கள் மடாதிபதியாக முடியாது என்பது இன்றுவரை எழுதப்படாத சட்டமாகவே இருந்துவருவதைத் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்கள் இன்னும் உணரவில்லை. "பட்டாலும் புரியாது பார்ப்பனருக்கு" என்னும் தமிழ்ப் பழமொழி இன்னும் வழக்கில் உள்ளது அனைவரும் அறிந்ததே!

கோடரிக் காம்புகளாக . . .

கோடரிக் காம்புகளாகத் தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களைப் பயன்படுத்தித் தமிழ் மொழியையும், தமிழரையும் அழிக்கும் முயற்சி முன் எப்போதையும்விட, இப்போது முழுவேகமாக நடக்கின்றது. தமிழில், அறவழிவாழ்ந்த தமிழரான திருவள்ளுவர், ஏனைய தமிழருக்குக்காக எழுதப்பட்ட அறநூலே  திருக்குறள்.

தமிழருக்குக்காக, தமிழில், அறவழிவாழ்ந்த தமிழன் திருவள்ளுவர் எழுதிய அறநூலே  திருக்குறள்!

எக்காலத்திலும், எந்நாட்டவருக்கும் எச்சமயத்தவருக்கும் பொருந்தும்வகையில் மாண்புடன் அமைந்துவிட்டதால் திருக்குறள் என்னும் இந்த அறநூல் "உலகப்பொதுமறை" என்னும் சிறப்பையும் பெற்றுள்ளது. திருக்குறளின் இம்மாண்பைத் தம் இன,மொழி,சமயத்திற்குக் கவர்ந்துசெல்லும் கபட நோக்குடன் திருக்குறளுக்கு உரையெழுதியவர்களில் தலையாயவர்கள் ஆரிய இனத்தவர்கள்.

தமிழரின் அறம் சார்ந்த இல்லறவியல் மாண்பைப் பதிவுசெய்யும் திருக்குறள்!

திருவள்ளுவர் காலத் தமிழரின் இல்லறவியல் மாண்பை பதிவு செய்கிறது திருக்குறள். அக்காலத்தில், தமிழகத்தில் வாழ்ந்து இல்லறம் பேணிய பெரும்பான்மைத் தமிழ் இல்லறத்தார்கள் கடைப்பிடித்த அறங்களையும் மரபுகளையுமே திருக்குறள் பதிவு செய்திருக்கவேண்டும். சிறுபான்மை வழுவும், பிறழ்வும் அவர் காலத்திலேயே காணப்பட்டிருக்க வேண்டும். அப்பிறழ்வுகளைச் செப்பனிடும் பொருட்டு வள்ளுவர் செய்த பதிவுகளே இல்லறத்தான் கடமைகளாகத் திருக்குறளில் காணக் கிடைக்கின்றன.

பிராமணர் ஒரு பிராமணருக்கே 'அதிதி' விருந்து படைப்பார்! ஏனையோருக்கு எப்போதாவது மீந்துபோனதை மட்டுமே பிச்சையிடுவார்!!

மனுசாத்திரம் சொல்லும் ஆரியப்பிராமணர்களுக்கான விருந்தோம்பல் விதி பின்வருமாறு:

"The Brahmin should never invite persons of other varnas for food. In case, the latter begs the Brahmin for food, the Brahmin may give them some left-over. Even these left-over must be served not by the Brahmin but by his servants outside the house. (Manu Chapter3 - 112)."References: 1. S.L.Shashtri, Manu Simiri ki Shav Preksha, concluded, Page 54 to 155 2. Author Coke Burnale, Hindu Polity (The Ordinances of Manu) concluded.

"பிராமணன் ஒருக்காலும் ஏனைய வருணத்தாரை உணவருந்த அழைக்கக் கூடாது! ஒருவேளை, ஏனைய வருணத்தைச் சார்ந்த எவரேனும் ஒரு பிராமணனை அண்டிப் பிச்சை கேட்டால், மீந்துபோன கொஞ்சம் உணவைப் பிச்சையிடலாம். அதைக்கூட, பிராமணன் தன் கையால் பரிமாறக்கூடாது. தனது வேலைக்காரர்களைக் கொண்டு, வீட்டுக்கு வெளியே பிச்சையிடலாம்."

விருந்தோம்பல் தமிழர் பண்பு! பிராமணருக்கு மட்டும் 'அதிதி படைத்தல்' ஆரியப் பிராமணர் கடன்!!

'இருந்தோம்பி இல்வாழ்வதெல்லாம் விருந்தோம்பி வேளாண்மை செய்தல் பொருட்டு' என்று தமிழனுக்கு விருந்தின் இலக்கணத்தைப் போதிக்கும் தமிழ்க் குறளுக்கும், 'பிராமணனைத் தவிர எவனுக்கும் உணவு தராதே!" என்று கேவலமான தீண்டாமை நீதியைப் பயிலும் ஆரியப் பிராமணனுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இருக்க இயலுமா என்பதை உலகோர்கள் தீர்மானிக்கட்டும்.

ஆரியர்களின் அடாவடிப் புனைவு!

அப்துல்காதருக்கும் அமாவாசைக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகச் சொன்னால்கூட நம்பிவிடலாம். ஆரியப்பிராமணருக்கும் விருந்தோம்பலுக்கும் எந்தத்தொடர்பும் இருக்க இயலாது என்பதை மனுதர்ம சாத்திரம் சொல்வது இருக்கட்டும்; நடைமுறை வாழ்க்கையிலேயே அதுவே கடைப்பிடிக்கப்படுவது என்பது நாமெல்லாம் அறிந்தது. இருந்தும், அப்பட்டமான புளுகுமூட்டையை பரிமேலழகர் முதல் நாகசாமி வரையிலான ஆரியர்கள் அடாவடியாகப் புனைந்து பேசுவதைக் கண்டிக்க எவரும் முன்வருவது கிடையாது.

மனுசாத்திரம் சொல்லும் பிரமசாரி பிராமணர் மட்டுமே!

மனுசாத்திரம் பிரமசாரி பின்பற்ற வேண்டிய விதிகளையும், மரபுகளையும் விவரிக்கின்றது. பிரமசாரி என்னும் சொல் 'பிரம' என்னும் சொல்லிலிருந்து வருகின்றது. பிரம என்றால் வேதம். வேதத்தைப் படிப்பேன் என்ற சபதம் எடுப்பது பிரமசாரியாக இருப்பதற்கான முதல் தகுதி என்கிறது மனுசாத்திரம். முழு வேதத்தைப் படிப்பதற்கு ஆரியப் பிராமணர்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டவர்கள்(சத்திரியன் சிலபகுதிகளையும், வைசியன் அதைவிடக் குறைந்த பகுதிகளை மட்டுமே கற்க முடியும்) என்பதால், பிரமசாரி என்று மனுதர்ம சாத்திரம் சொல்லும் நபர் பிறப்பினால் ஆரிய பிராமணனாகப் பிறந்த ஒருவனையே! எனவே, எந்தத் தமிழனும் மனுதர்மம் சொல்லும் 'பிரமசாரி' ஆகமுடியாது என்று தெளிக.

மனுசாத்திர விதிகள் ஒருக்காலும் திருவள்ளுவரால் தமிழர்களுக்கு சொல்லப்பட்டிருக்காது!

மேலும், ஆரிய பிராமண பிரமசாரி குருகுலத்தில் குருவின் ஆசிரமத்தில் வாழவேண்டும். இரண்டு ஆடைகள் மட்டுமே வைத்திருக்கவேண்டும். கிரகஸ்தனாக வாழும் பிராமணர்கள் வீட்டில் மட்டுமே பிச்சை எடுத்து குருவிடம் அர்ப்பணித்துவிட்டு, குருவின் அனுமதியோடு மட்டுமே உண்ணலாம். காலை, உச்சிவேளை, மாலை ஆகிய மூன்று வேளை காயத்ரி மந்திரம் ஓதி சந்தியா வந்தனம் செய்ய வேண்டும். இவையெல்லாம் ஆரியப் பிராமணனுக்கு மனுசாத்திரம் விதித்த வாழ்முறைக் கட்டளைகள். இவை பின்பற்றப்பட்டால் மட்டுமே அவன் பிராமணப் பிரமசாரி! அப்படி ஒருவனை நடைமுறையில் யாரும் காட்ட இயலாது. அப்படியென்றால் பிராமணர் என்று ஒருவர் இன்றில்லை; காலிப்பெருங்காய டப்பாவில் மீதம் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் வாசனைபோல், பிராமணர் என்பவர் ஒரு இல்பொருள். ஆரிய பிராமணப் பிரமசாரிகளுக்கான மனுசாத்திர விதிகள் ஒருக்காலும் திருவள்ளுவரால் தமிழர்களுக்கு சொல்லப்பட்டிருக்காது என்றும் தெளிக.

ஆரியக் கருத்தியல் வன்முறைகளைத் திருக்குறளுக்கான விளக்கமென உரையெழுதிய சதி!

பிராமணன் விருந்து ஓம்பினால், அவ்விருந்தினன் ஒரு பிராமணனாக இருக்கவேண்டும் என்பதே விதி.

உலகவழக்கு அழிந்து, ஒழிந்து செத்துப்போன வேதகால ஆரியமொழியின் அரைச்செயற்கைக் குழந்தையான, எவருக்கும் தாய்மொழி அல்லாத சமற்கிருதத்தில் எழுதப்பட்ட, ஆரிய இனத்தவர் வேதசமய சாத்திரங்களின் பொருளை வலிந்து, தமிழ்த் திருக்குறளுக்கு ஏற்ற முயன்றனர் ஆரியஇன, ஆரியசமய, ஆரியமொழிச் சார்பு கொண்ட பரிமேழகர் உள்ளிட்ட உரையாசிரியர்கள். இவ்வாரியர்கள் தமிழுக்குப் பெருமை சேர்க்கும் 'பசுத்தோல்' போர்வையில் தமிழரிடையே நுழைந்து, தமிழ்த் திருக்குறளின் இயல்பொருளைத் தமிழர்களே உணர இயலாமல், ஆரியக் கருத்தியல் வன்முறைகளைத் திருக்குறளுக்கான விளக்கமென உரையெழுதி,  மாபெருங் குழப்பம் விளைவித்தனர். இவ்வுரைகள் விளைவித்த குழப்பங்கள் இன்றுவரை தொடர்கின்றன என்பதுதான் அவலம்.

ஆரியக்கருத்துக்கள் தமிழர் பண்பாடு என்ற பெயர்களில் உலவுகின்றன!

இணையம் ஆட்சி செய்யும் இக்காலத்திலும், ஆரியப் பிராமணர்கள் பலர், தம் பெயர், இனம், மொழி, பாலினம், சமயச்சார்பு போன்றவற்றை மறைத்துக்கொண்டு, தமிழன், திருக்குறள் வழி, வள்ளுவன் மறை என்று வலைத்தளங்கள் உருவாக்கி, ஆரியக்கருத்துக்களை தமிழர் பண்பாடு, இந்துப் பண்பாடு, கிறித்துவர் சதி, அயல்நாட்டார் சதி என்று மனம் போன போக்கில் கற்பனைகளை அளந்து, புகுந்து விளையாடுகின்றனர்.

கடும் வசைமொழிகளுடன் வெளிப்படும் கோரமான ஆரியமுகங்கள்!

ஆரியர்கள், தமிழர்கள் கருத்துரையாடும் வாட்ஸ்அப் உள்ளிட்ட எந்தத் தளத்திலும் புகுந்து தம் ஆரியச்சார்புக் கருத்துக்கள்தாம் உண்மையான பொருள் என்று துணிந்து வாதங்கள் செய்ய முயல்வர்; பதிலுரைகள் வலுவான ஆதாரங்களுடன் வெளிவந்துவிட்டால், இவர்களின் கோரமான ஆரியமுகங்கள் கடும் வசைமொழிகளுடன் வெளிப்படும். அதில், இன, மத வெறுப்புக்களைத் தூண்டும் வன்முறை சொல்லாடல்கள் கட்டாயம் இடம்பெறும். தேசத்துரோகக் குற்றங்கள் கூசாமல் சுமத்தப்படும். " 'உளறல்', 'அபத்தம்', 'துரோகிகள்', 'முட்டாள்', 'கற்பனைக்கருத்து', 'நேர்மையற்ற சொற்கள்', 'இந்துமத விரோதிகள்', 'கிறித்துவக் கருத்துக்கள்', 'தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கு ஊறுவிளைவிக்கும் கூட்டம்', 'தேசத்துரோகி', 'அமெரிக்கக் கைக்கூலி' உள்ளிட்ட சொல்லாடல்கள், இன்னபிற எழுதித்தில் வடிக்க இயலாத வசைமொழிகள்" இவர்களின் 'கையறுநிலை'ப் பதில்களில் கட்டாயம் இடம்பெறும்.

இவ்வரிசையில் தற்போது நுழைந்திருக்கும் ஆரியப்பார்ப்பனர் தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர் திரு.நாகசாமி அவர்கள் 'தமிழுக்கு பெருமை சேர்த்தல்' என்னும் 'பசுத்தோல்' போர்வையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, 'தமிழர் பண்பாடு' என்னும் தமிழ் இனக்குருதியைக் குடிக்கத் துடிக்கும் வெற்றுடம்புடன் ஆரிய இனவெறித் தாண்டவமாடும் "Thirukkural - An Abridgement of Sastras"  என்னும் நூலை தப்பும் தவறுமான ஆங்கிலத்தில், கேவலமான மொழிநடையுடன் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.

குறள் வரையறுத்த இல்லறத் தமிழர் அறக்கடமைகளுக்கு ஆரியப் பிராமணரின் சடங்கியல் முலாம் பூசும் திரு.நாகசாமி (Dr.R. Nagaswamy)!

"இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும் நல்லாற்றின் நின்ற துணை" என்னும் திருக்குறள் சொல்லும் 'இல்வாழ்வான்' என்பவன் இல்லறக்கடமையாற்றும் ஒரு தமிழன். அவன் எவர் எவருக்கு நல்லாற்றின் நின்ற துணை என்ற கேள்விக்கு 'இயல்புடைய மூவர்க்கும்' என்பதை விடையாகத் தருகிறார்.

வள்ளுவர் கூறும் 'இயல்புடைய மூவர்'  உற்றார், உறவினர், அறவோர்!

இன்றும் தமிழர்களின் இல்லவிழா அழைப்பிதழ்களில் 'தங்கள் நல்வரவை விரும்பும் உற்றார் உறவினர்' என்ற சொற்றொடரோ அல்லது 'தங்கள் நல்வரவை விரும்பும் சுற்றமும், நட்பும்' என்ற சொற்றொடரோ இடம் பெறுவதை இயல்பாகக் காண்கிறோம். இவ்விரு சொற்றொடர்களும் குறிக்கும் பொருள் ஒன்றே! உற்றார்=நட்புவட்டம்; உறவினர்=சுற்றம். இவ்விருவர் அல்லாமல் இல்லறத்தான் துணையாக இருக்கும் குறிக்கும் இயல்புடைய நல்லாற்றின் மூன்றாமவர் யாவர்? என்ற வினாவுக்கு விடை - அறவோர்கள் என்பதே!

பொதுப்பணியாற்றும் அறவோர்!

எப்படி என்று சற்றே ஆய்ந்து நோக்கலாம். தன்னலம் கருதாத பொதுநல நோக்கில், சமுதாய நன்மைக்காகத் தம்மை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அறவோர்கள் ஏற்றுக்கொண்டு தொண்டாற்றும் பொதுப்பணிகள் சிலவற்றைக் குறிப்பிடுதல் நம் பார்வையைத் தெளிவாக்கும். ஆதரவற்ற சிறார்களுக்கு உணவும், உடுக்க உடையும், இருக்க இருப்பிடமும், கற்க கல்வியும் நல்கும் இல்லங்களைத் தொண்டுள்ளத்தோடு நடத்தும் அறவோர்கள்; ஆதரவற்ற முதியோர்களுக்கு நலம் பேணும் கருணை இல்லங்கள் நடத்துதல்; நீர்நிலைகளுக்கு மராமத்துப்பணிகள் செய்தல்; வீடற்ற ஏழையர்க்கு வீடு கட்டிக்கொடுத்தல், ஏழைக் குழந்தையர்க்கு கல்விக்கட்டணம் செலுத்துதல், உடல்நலிவுற்ற ஏழையர்க்கு மருத்துவ உதவி செய்தல், அறுவை சிகிச்சை செய்யப் பொருளுதவி செய்தல், கோயில்-குளங்களைப் பராமரித்தல் போன்றவை.

அறவோருக்குத் துணைசெய்யும் இல்லறத்தான்!

மேற்கண்ட பொதுப்பணிகளுக்காக அறவோர்கள் அணுகி உதவி கேட்கும் நபர் இன்றுவரை இல்லறவாசிகளே என்பதை எண்ணிப்பாருங்கள். அறவழி வாழ்ந்த தமிழ்ச் சமூகம் வள்ளுவர் காலத்தில் இப்பணிகளை செவ்வனே ஆற்றியிருக்கும் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி.

எனவே, வள்ளுவப்பெருந்தகை குறிப்பிட்ட இந்த 'இயல்புடைய மூவர்' உறவோர், உற்றார், அறவோர் என்பவர்களாகத்தான் அன்றும், இன்றும் என்றும் தமிழ்ச் சமூகத்தில் நிலவும் இயல்பாக இருக்க முடியும்.

பொருந்தாப்பொருள் சொன்ன பரிமேலழகர்!!

இல்லை! இல்லை!! இந்த 'இயல்புடைய மூவர்' எங்கள் ஆரியர்வழிப் பண்பாட்டு ஆட்களான பிரமசாரி(மாணவன்), வானப்பிரஸ்தன்(இல்லம் விட்டுக் காட்டில் வாழ்பவன்), சந்நியாசி(துறவி) ஆகிய மூவரே என்று தமிழர்களாகிய நமக்குப் பொருந்தாத ஆரியப் பொருள் சொன்னார் பரிமேலழகர்.

ஆரியவியல் வழக்கப்படிப் பார்த்தாலும், இல்லறம் துறந்து வனத்தில் வாழும் வனப்பிரஸ்தனுக்கும், காட்டில் தவம் செய்யும் துறவிக்கும், நாட்டின் இல்லத்தில்(வீட்டில்) வாழும்  இல்லறத்தான் எவ்வாறு தினமும் காட்டுக்குச் சென்று துணை நிற்பான் என்பது பரிமேலழகருக்கே வெளிச்சம்!

தொல்லியல் அறிஞர் முனைவர் நாகசாமி அவர்களின் "Thirukkural - An Abridgement of Sastras"  என்னும் நூலின் 88-89ம் பக்கங்களில் பரிமேலழகருக்கும் ஒருபடி மேலே போய், திருவள்ளுவர் திருக்குறளில் தமிழரான இல்வாழ்வானின் ஆதரிக்க வேண்டிய மூன்று ஆஸ்ரமவாசிகள் பிரமசாரி, வனப்பிரஸ்தன் மற்றும் பித்ரு ஆகியோர் என்று பரிமேலழகரின் ஆரியப்புனைந்துரையை விஞ்சும் புதிய ஆரியப் புனைந்துரையைத் துணிந்து எழுதியுள்ளார்.

"In the grhasta dharma dealt with by Valluvar the first three are 1. Householder supporting the three  asramites, Brahmacari, Vanaprasta and Pitrus. 3. Offering of Yajnas to five namely, Deva, Rishi, Pitru, Athiti and Bhuta in succession."

It will be shown below the sequence of 1. Support of three Asramas 2. Tarpana 3. Panca yajnas are found in the Dharma Sastras in the same order.

The Kural on  -

இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும்

நல்லாற்றின் நின்ற துணை

The grhasta (family man) is house-holder the firm supports in the journey of life of student the Vanaprasta and Sanyasin(ascetic) who constitute the three (other asramites) says Valluvar. Parimelalagar has pointed out they are Brahmacari, Vanaprasta and Sanyasin, who observe vow and pursue their determined life. They are supported by food and other requirements. This is a clear evidence of Valluvar supporting the three asramas which derive support from grhasta.

This is clearly after dharmasutra. Manu's exposition of this concept is important. He says, the rain comes down from Aditya, the Sun, from rain is created food and all living beings. And as all living beings live through Vayu so also all the Asramas flourish by the support of grhasta dharma."

 

திருக்குறளுக்குத் தரப்பட்ட மேற்கண்ட ஆரியவியல் கருத்தேற்றம் எவ்வளவு தூரம் உண்மை என்று காண்போம்.

'அறம்', 'தருமம்', ''Ethics' or 'Values' என்பன தனித்துவ இனப் பண்பாட்டு அடையாளச் சொற்கள்!

ஆங்கிலத்தில் 'Ethics' or 'values' என்றும் சமற்கிருதத்தில் 'தர்மா' என்றும் தமிழில் 'அறம்' என்றும் கூறப்படுபவை ஒன்றுபோல் தோன்றினாலும் அவை ஒன்றல்ல. இடத்துக்கு இடம், நாட்டுக்கு நாடு பொருள் மாறுபடும்;; இடம் ஒன்றேயாக இருந்தாலும், காலம் வேறுபடும் போது சொற்களின் பொருள் கொள்ளும் தன்மை வேறுபடுவதும், சொற்களின் பொருளே முற்றிலும் மாறுபடுவதும் இயல்பே! சுவாசித்தல், பருகுதல், பார்த்தல், பேசுதல், கேட்டல் போன்ற பண்புகள் மனித இனத்திற்குப் பொதுவானவை; பொதுவாகக் காணப்படினும்,  இவ்வடிப்படைகளின் அளவுகள் உடலுக்கு உடல் மாறுபடும் என்பது ஒவ்வொரு உடலின் தனித்தன்மை. அதுபோல், கைவிரல் ரேகை  ஒவ்வொரு உடலின் தனித்துவத்தை அடையாளப்படுத்தும்.

தமிழ்ப் பண்பாட்டு அசைவுகளின் அடையாளத்தை அழிக்கமுயன்று அழிந்த வேதகால ஆரியமொழி!

தனித்துவங்களை மதிப்பது பொது ஒற்றுமையை வலுப்படுத்தும் உறுதியான கருவி. தனித்துவத்தை அழிக்க முயலும் ஒவ்வொரு முயற்சியும், பொது ஒற்றுமைக்கு ஊறுவிளைவிக்கும் பேரழிவு ஆயுதமாகும். தமிழரின் பண்பாட்டு மரபுகளுக்கென்று இருந்துவரும் தனிச் சிறப்புப் பண்புகளை பெரிதும் வெளிப்படுத்தும் தனித்துவம் பெற்ற திருக்குறள் நூலின் தமிழ்ப் பண்பாட்டு அசைவுகளின் தமிழ் அடையாளத்தை, சமய ஒற்றுமை, இந்துத்துவம் என்ற பெயரால் அழித்து, ஆரிய பொதுமைப் பண்பை, ஆரிய மேலாண்மையை நிலைநிறுத்த   முயலும் ஆரியர்களின் சதிச்செயல்கள் மூவாயிரம் ஆண்டுகளாகியும் நிறைவேறவில்லை; மாறாக, ஆரியர்களின் வேதமொழி மக்கள் பேச்சு வழக்கிலிருந்து ஒழிந்து, அழிந்து, செத்துப்போய் விட்டது. இவ்வாறு, தம் தாய்மொழியின் சாவைக் கண்கொண்டு கண்டபின்பும், ஆரியர்கள் பாடம் கற்கவில்லை என்பதே பெருவியப்பே!

தமிழ்இனம் வேறு! ஆரிய இனம் வேறு!

தமிழ்இனம் வேறு! ஆரிய இனம் வேறு! இவ்விரு இனங்களும் ஒற்றுமையுடன் வாழவே 'ஆரியன் கண்டாய்! தமிழன் கண்டாய்!' என்று அப்பர் பெருமானும், "ஆரியமும் தமிழும் உடனே சொல்லிக் காரிகையார்க்கும் கருணை செய்தானே" என்று திருமூலதேவ நாயனாரும் இறைவனின் திருப்பெயரால் மதநல்லிணக்கம் கூறினார்கள்!  ஒற்றுமையுடன் மதநல்லிணக்கத்துடன் வாழ்வது சுயமரியாதையுடன் வாழும் வாழ்வு! தமிழ் இன, சமய, பண்பாட்டு அடையாளங்களை ஆரியத்திடம் அடகுவைத்து, தொலைத்து ஆரியத்துடன் சங்கமிப்பது சூத்திர அடிமை வாழ்வு!! தமிழர்கள் ஒருக்காலும் தம் தன்மானத்தையும், இன, மொழி, பண்பாட்டையும் தொலைக்க இசைய மாட்டார்கள்!

கசப்புணர்வைத் தோற்றுவிக்கும் பசப்பு மொழி வேண்டாம்!

தமிழர்கள் அவர்தம் இன,மொழி, சமயம், பண்பாட்டு அடையாளங்களுடன் வாழட்டும்! ஆரியர்கள் அவர்தம் இன, மொழி, சமயம், பண்பாட்டு அடையாளங்களுடன் தமிழகத்தில் வாழட்டும்! இரண்டும் ஒன்றுதான் என்னும் பசப்பு மொழிகளே கசப்புணர்வுகளைத் தோற்றுவித்து, வேற்றுமைக்கு அடிகோலுகின்றன!

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்போம்!

கண்ணியத்துடன் மாறுபட்ட கருத்துக்களின் இருப்பைக் ஏற்றுக்கொள்வதும்,  அவரவர் இருப்பு அவரவர்க்கு என்று ஒருவரின் இருப்பை மற்றவரும், ஒருவருக்கொருவர் அவரவர் தனித்துவத்தை மதிக்கும் மாண்பைக் கற்றுக்கொள்வதும் நாட்டின் ஒற்றுமைக்கு வழிவகுக்கும்! ஆரியத்துக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட தமிழரின் திருக்குறளை ஆரியத்தால் எக்காலத்திலும் செரிமானம் செய்ய இயலாது! ஒற்றைக் கலாச்சாரத் திணிப்பு என்னும் சர்வாதிகாரத்தால் வீழ்ந்த நாடுகளின் வரலாற்றிலிருந்து பன்மைத்துவத்தின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து நடந்தால் நாட்டுக்கு நன்மை பயக்கும்.

 

வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம்! வீரங்கொள் கூட்டம்!  அன்னார்

உள்ளத்தால் ஒருவரே! மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார்!

கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு

துள்ளும் நாள் எந்நாளோ! - புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்!

 

குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம்!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஆரிய ஏகத்துவத்தை எதிர்க்கவும், அறியாமல் அவர் வலையில் திராவிடச் சிந்தனையாளர் வீழ்வதைத் தடுக்கவும் இத்தகைய எழுத்துக்கள் இன்றைய தேவை.

Share this post


Link to post
Share on other sites

பேராசிரியர் கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு அன்பான வணக்கங்கள்,
உங்களை போன்ற தமிழ் அறிஞர்கள், தமிழ் ஆர்வளர்கள்  யாழோடு இணைந்திருப்பது குறித்து பெருமிதம் அடைகிறேன். 
நான் வாசித்த உங்கள் முதல் பதிவுதான் "இல்லறத்தமிழன் துணையிருக்கும் இயல்புடைய மூவர் யார்? - குறள் ஆய்வு-6 பகுதி-2".
நம்  தாய் தமிழுக்கு எதிராக எவ்வளவு காய் நகர்த்தல்கள் காலம் காலமாக மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன என்பது உங்கள் கட்டுரை தெளிவாக்குகின்றது.
சு.ப . சோமசுந்தரம் ஐயா கூறியது போன்று, இம்மாதிரியான கட்டுரைகள், விளக்கங்கள் இன்றைய காலத்தின் தேவை.
தொடரட்டும் உங்கள் தமிழ்ப் பணி :100_pray:
அன்புடன்  சசி..   

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Similar Content

    • By பேராசிரியர்.ந.கிருஷ்ணன், ம.சு.பல்கலைக்கழகம்
      பெண்ணியம்: தெய்வம் தொழாள்! கொழுநன் தொழுதெழுவாள்!- குறள் ஆய்வு-7, பகுதி-3
      பேராசிரியர் ந. கிருஷ்ணன், ம.சு.பல்கலைக்கழகம், திருநெல்வேலி.
      "பொங்கு தமிழர்க்கு இன்னல் விளைத்தால் சங்காரம் நிசமெனச் சங்கே முழங்கு!"
      - பாவேந்தர் பாரதிதாசன்
       
      சமர்ப்பணம்!
      திருக்குறள் ஆரிய சாத்திரங்களின் சுருக்க நூல் என்று தொல்லியல் ஆய்வாளர் முனைவர் நாகசாமியின் நூல் (Tirukkural - an Abridgement of Sastras by Dr.R.Nagaswamy) எழுதிய நூலுக்கு மறுமொழியாக நான் யாழ் இணைய இதழில் எழுதிவரும் 'திருக்குறள் ஆய்வு' தொடர்கட்டுரைகளில் ஒன்றான "பெய்யெனப் பெய்யும் மழை" என்னும் கட்டுரைக்கு,  யாழ் இணையதளத்தில் அறிவார்ந்த பங்களிப்பைப் பின்னூட்டமாக நல்கிய திருவாளர்கள் சுவி மற்றும் சோமசுந்தரனார் இருவருக்கும் என் உளம்கனிந்த நன்றிகள்.
      எதற்காக என்று கேட்க மாட்டீர்களா? "தெய்வம் தொழாள்; கொழுநன் தொழுதெழுவாள்!" என்று திருவள்ளுவர் கூறவேண்டிய அவசியம் ஏன் வந்தது என்று  என்னைத் துளைத்தெடுத்த பெண்ணியவாதிகளின் நியாயமான கேள்வியை வசதியாக ஓரம் கட்டிவிட்டே "பெய்யெனப் பெய்யும் மழை!" என்ற ஒற்றைக் கருத்தை மையமாகக் கொண்டே முந்தைய கட்டுரை கட்டமைக்கப்பட்டது.
      சுவி அவர்களின் கவித்துவமான பின்னூட்டத்தைப் போகிற போக்கில் படித்துவிட்டுப் போயிருப்பேன். நல்ல வேளை,  திருவாளர் சோமசுந்தரனார் அவர்கள்,  திருவாளர் சுவியின் "அகத்துறை  உரைநடைக் கவிதை"க்கு, அருமையான "சீவக சிந்தாமணி" பார்வையில் உரையெழுதி பின்னூட்டம் இட்டாரோ இல்லையோ, நான் ஓரம் கட்டி வைத்திருந்த "தெய்வம் தொழாள்; கொழுநன் தொழுதெழுவாள்!" கேள்விக்கான விடையின் கரு உதயமாகி,  நன்கு வளர்ந்து இப்போது முழுக்கட்டுரையாகிவிட்டது. 
       இத் திருக்குறளுக்கான மறைதிறவை (ரகசியத்தை) உணராமல்,  பல்லாண்டுகளாகப் பெண்ணியவாதிகளால் 'கொலைவெறி வெறுப்புடன்' இக்குறள் பார்க்கப்பட்ட வரலாற்றுப் பிழையை நேர் செய்யும் விடை கிடைத்துவிட்டது. நன்றி.
      இத்தொடரின் இக்கட்டுரை  திருவாளர்கள் சுவி மற்றும் சோமசுந்தரனார் இருவருக்கும் சமர்ப்பணம்!
      'தெய்வம் தொழாள்' என்பதன் மறைபொருள் என்ன?
      'கற்றதனால் ஆயபயன் என்கொல்? வாலறிவன் நற்றாள் தொழார் எனின்!' என்று இரண்டாம் குறளிலேயே இறைவணக்கம் செய்யாதாரை இடித்துரைத்த வள்ளுவர், எதன்பொருட்டு "தெய்வம் தொழாள்; கொழுநன் தொழுதெழுவாள்" என்ற தொடரைப் மனைவிக்குரிய சிறப்புப் பண்பாகத் தரவேண்டும்?
      இல்லறத்துக்குரிய பெண்  தெய்வத்தைத் தொழமாட்டாள் என்று வள்ளுவர் குறிப்பிட்டுக் கூறவேண்டிய தேவையென்ன? இங்கு 'தெய்வம் தொழாள்' என்று வள்ளுவர் குறிப்பிட்டது எல்லாம் வல்ல இறைவனை அன்று என்பதும், வேறு எதையோ மறைபொருளாகச் சொல்கிறார் என்பதும் மனதில்பட்டது; எதைக் குறிக்க வள்ளுவர் 'தெய்வம் தொழாள்' என்னும் மறைபொருளால் குறிப்பிட்டார் என்ற  வினாவிற்கான விடை காணாமல், மனம் நிலைகொள்ளவில்லை.  
      தமிழர் பண்பாட்டைச் சீர்கெடுக்க வந்த ஆரிய மணச்சடங்கியல்!
      வாழ்க்கைத்துணை என்னும் அதிகாரத்தில் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதால், 'மறை'வாகச் சுட்டப்பட்ட இத்தொடருக்கான மெய்ப்பொருள், வள்ளுவர் காலத்திலேயே தமிழரின் வாழ்வியலில் ஊடுருவத் தொடங்கிவிட்ட ஆரியவியலின் திருமணச் சடங்கியல் முறைகளின் மூலம் நேர்ந்துவிட்ட ஏதேனும் பண்பாட்டுச் சீர்கேடுகள் குறித்து இருக்கலாமோ என்ற ஐயம் மனதில் உதயமானது. (நன்றி:சுவி)
      நான்கு வேதங்கள், உபநிஷத்துக்கள், வேதாந்தம், மனுசாத்திரம் உள்ளிட்ட ஆரிய சாத்திரங்களின் கரைகண்டவரும், காஞ்சி சங்கரமடத்தின் மகாப்பெரியவா அவர்களின் அணுக்கத் தொண்டருமான அக்னிஹோத்திரம் ராமானுஜ தாத்தாச்சாரியார் எழுதிய "எங்கே போகிறது இந்துமதம்" என்னும் நூலில் ஆரியவேதத் திருமண மந்திரங்களின் கீழ்த்தரமான பொருளைக் குறித்து  மிக விரிவாக எழுதியுள்ளது நினைவுக்கு வர, அந்நூலை மறுவாசிப்பு செய்தேன்.  
      ஆரியவியல் திருமணச் சடங்குகள் குறித்த  சமற்கிருத நூற்களில் உள்ள ஆரியவியல் திருமணச் சடங்கியலில் உள்ள ஒரு சமற்கிருத மந்திரம் ஒன்று இங்கே தரப்பட்டுள்ளது.
      மணமகளுக்கு நான்கு தெய்வங்களைத் திருமணம் செய்விக்கும் ஆரியமந்திரம்!
      திருமணச் சடங்கின்போது மணப்பெண்ணைத் தூய்மைப்படுத்த(?!?) ஆரியப் பிராமணப் புரோஹிதன் கூறும் ஒரு மந்திரம்:.
      "சோமஹ ப்ரதமோ
      விவிதே கந்தர்வ
      விவிதே உத்ரஹ
      த்ருதியோ அக்னிஸ்டே
      பதிஸ தூயஸ்தே
      மனுஷ்ய ஜாஹ" - ரிக்வேதம் -  10.85.40.41.
      மணப்பெண்ணான இவளை (புனிதப்படுத்துவதற்காக), திருமணத்தின் முதலாம் நாள் இரவு சோமன் (சந்திரன் என்னும் தெய்வமும்), இரண்டாம் நாள் இரவு கந்தர்வன் (என்னும் தெய்வமும்), மூன்றாம் நாள் இரவு உத்திர தேவன் (என்னும் தெய்வமும்), நான்காம் நாள் இரவு அக்னிதேவன் (என்னும் தெய்வமும்) மணந்து கலந்த பிறகு, ஐந்தாம் நாள் இரவு இவளை மணந்தவனான கணவன் கலக்க வேண்டும் என்பது இம்மந்திரத்தின் விரிவான பொருள்.
      இம்மந்திரத்தில் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது கடைசி வரியான "மனுஷ்ய ஜாஹ" என்பதாகும். இக்கடைசி வரிக்கு, "இம்மந்திரத்தில் குறிப்பிட்ட தெய்வங்களெல்லாம், இரவு நேரத்தில், மனிதவடிவில்(பிராமண வடிவில் என்று வாசிக்கவும்) மணப்பெண் தங்கியிருக்கும் தனி அறைக்கு வருவார்கள்." என்று இம்மந்திரங்களுக்கு விளக்கம் தருவதுதான் பதுதான்  ஆரியப்பிராமணத் திருமணச் சடங்குகளின் முறைபிறழ்ந்த கயமைத்தனத்தின் உச்சகட்டமாகும்.
      இத்தகைய சடங்கின் மூலம்,  நான்கு ஆரியப் பிராமணர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக இந்நான்கு நாட்களில் இரவுப் பொழுதில் 'தெய்வம்' என்னும் பெயரில் வருவதால், அவர்களை மணப்பெண்  'தொழ(?!)வேண்டும்' (ஆரியப் பிராமணனுடன் படுக்கையைப் பகிர்ந்துகொள்ளவேண்டும் என்பதற்கான மறுப்புக் குறியீட்டை மனதில் கொண்டே இங்கு 'தெய்வம் தொழாள்' என்று வள்ளுவர் குறித்திருக்க வேண்டும்) என்ற கொடுவழக்கை திருமணச் சடங்கு என்ற பெயரால், மணப்பெண்ணின் 'நிறை'யை நான்கு ஆரியப் பிராமணர்கள் சூறையாடுவர்.
      மணமகளை விட்டு விலகுமாறு கந்தர்வனிடம் கணவன் கெஞ்சும் மந்திரங்கள்!
      இம்மந்திரத்துக்குச் சப்பைக்கட்டு கட்டும் ஆரிய அடிவருடித் தமிழர்கள் சிலர் 'பதி' என்றது  கணவன் என்ற பொருளில் சொல்லப்படுவது இல்லை; பதி என்றால் பாதுகாவலன் என்பதே பொருள் என்பார்கள். அப்படியானால்,
      "உதீர்ஷ்வாதோ விஷ்வாவஸேர் நம ஸேடா மஹேத்வா
      அந்யா ப்ரபர்வ்யகும் ஸஞ்ஜாயாம் பத்யா ஸ்குஜ"
      விஷ்வாவஸ் என்னும் கந்தர்வனே! இந்தப் படுக்கையில் இருந்து எழுவாயாக!  உன்னை வணங்கிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். நீ வேறு கன்னிகையை விரும்புவாயாக! என் மனைவியை அவளுடைய கணவனான என்னுடன் சேர்த்து வைப்பாயாக! என்ற மந்திரத்துக்குப் பொருள்தான் என்ன?
      "உதீர்ஷ்வாத பதிவதீ ஹ்யேஷா விஷ்வாவஸீந் நமஸ கீர்ப்பீரிடடே
      அந்யா மிச்ச பித்ரு பதம வ்யக் தாகும் ஸதே பாகோ ஜனுஷா தஸ்ய வித்தி"
      "இந்தப் படுக்கையில் இருந்து எழுந்திருப்பாயாக! இந்தப் பெண்ணுக்கு கணவன் இருக்கிறான் அல்லவா! விஷ்வாவஸாகிய உன்னை வணங்கிக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். தகப்பன் வீட்டில் இருப்பவளும், இதுவரை திருமணம் ஆகாதவளுமான கன்னிகையை நீ விரும்பவாயாக! உன்னுடைய அந்தப் பங்கு பிறவியினால் ஆகிவிட்டது என்று அறிவாயாக!" என்னும் மந்திரத்தின் பொருள்தான் என்ன?
      பித்தலாட்டப் பொருள் சொல்லும் ஆரியர்கள்!
      இப்பொழுது சற்றுச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! ஆரியப்பிராமணர்கள் சப்பைக்கட்டு கட்டுவதுபோல, இந்தத் தேவர்கள் மணமகளின் தந்தை ஸ்தானத்தில் இருந்து பாதுகாவலர்களாக இருந்திருந்தால், இவர்களுக்கு மணப்பெண்ணின் படுக்கையில் என்ன வேலை?
      ஆரியத் தெய்வங்கள் பிராமணர்களின் உருவில் தோன்றுவார்களாம்!
      சோமன், அக்னி, கந்தர்வன் போன்ற தெய்வங்களை மணமகளின் கணவர்கள் என்றுதான் மந்திரம் சொல்கிறது. இவற்றை விட இழிவானது, மணமகளை முப்பது முக்கோடி தேவர்களுக்கும் மனைவியாக்கி, பின்பு புரோகிதம் சொல்லும் ஆரியப்பிராமணனுக்கு மனைவியாக்கி, இத்தனை கயமைத்தனத்துக்கும் மணமகனின் சம்மதம் பெற்று என்றெல்லாம் ஆரியப் பிராமணர்களின் வேதமந்திரங்கள் முழங்கப்படுகின்றன.  இம்மந்திரங்களில் சொல்லப்படும் வேத தெய்வங்கள் அனைவரும் ஆரியப்பிராமணர்கள் உருவில் வருவார்கள் என்னும் பித்தலாட்டம் வேறு!
      தமிழ் மணமகள் "தெய்வம் தொழாள்!" என்று வள்ளுவர் கூறியதன் காரணம் இதுதான்!
      இப்பழக்கத்தைக் கண்டு கொதித்துப்போன திருவள்ளுவர், மணமகளான தமிழ்ப் பெண், இத்தகைய ஆரியப் பிராமணத் 'தெய்வம் தொழாள்(புணராள்)"; அவள் தன்னை மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்ட 'கொழுநன் (மட்டுமே) தொழுதெழுவாள்'; கணவனுக்கு மனைவியாகக் கிடைத்த இத்தகைய நிறையுடைய பெண்ணரசி, பயன் கருதாது 'சோ'வெனப் பெய்யும் மழைபோன்ற அன்பின் திருவுருவம் (பெய்யெனப் பெய்யும் மழை)  என்று போற்றுகின்றார் வள்ளுவர்.
      தெய்வங்களின் பெயரால் நம் பெண்களின் 'நிறை' கெடுக்கும் ஆரியவியல் சடங்கியல்களை உடனே துரத்துங்கள் என்று வள்ளுவர் மறைமொழியாகச் சொன்னதுதான்  "தெய்வம் தொழாள்! கொழுநன் தொழுதெழுவாள்!" என்னும் மறைபொருள் பொதிந்த மந்திரமாகும்! அவ்வாறு (தங்களைத்) "தெய்வம் (என்று பொய்யுரைக்கும் ஆரியப் பிராமணர்களைத்) தொழாள்! (தன்னை மட்டுமே மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்ட)கொழுநன் தொழுதெழுவாள்! "அத்தகைய பெண்ணே  தன் எல்லையற்ற அன்பை கொழுநனுக்கு வரையாது வழங்கும் 'சோ'வெனப் பெய்யும் மழைபோன்ற தேவதை!" என்னும் பொருளில் "பெய்யெனப் பெய்யும் மழை!" என்றும் முழங்கியது இத்திருக்குறள்!
      இங்கு 'தொழுதல்' என்பது 'கணவனுடன் கலத்தல்' என்னும் சொல்லுக்கான மங்கல வழக்காகவே திருவள்ளுவர் குறித்துள்ளார் என்ற மறைதிறவு (ரகசியம்) சுவி-சோமசுந்தரனார் விளக்கங்களினால் வெளிச்சம் பெற்ற என் சிற்றறிவுக்குப்படுகின்றது. இவ்விடத்தில் வள்ளுவர் 'தெய்வம் தொழாள்' என்ற சொல்லால் குறித்தது 'சாமி'யை அன்று; ஆசாமியான, நயவஞ்சக ஆரியப்பிராமணப் புரோகிதனையே என்பதை விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும். திருமணச்சடங்கு என்ற பெயராலும், தெய்வம் என்ற பெயராலும் ஆரியப்பிராமணர்கள் நடத்திவந்த அடாவடித்தனத்தை எதிர்த்தே நேர்மறையில் இக்குறள் எழுதப்பட்டது என்பதை எண்ணும்போதுதான் வள்ளுவர் தந்த இமாலயப் பங்களிப்பின் உயரம் விளங்குகின்றது!
      சமற்கிருத வேதமந்திரத்தில்  சொல்லப்பட்டவாறு, இத்தகைய பண்பாட்டுச் சீரழிவுகளைத் தமிழகத்தில் ஆரியர்கள் நிகழ்த்தியிருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், பெரும்பான்மையான தமிழர்கள் அறியாத ஆரியமொழியில் கீழ்த்தரமான பொருள்கொண்ட மந்திரங்கள் மறைவாக உள்ளன.
      இத்தகைய கீழ்த்தரமான செயல்களைச் செய்ய  ஆரியர்கள் முனைந்திருப்பார்களேயானால், புலியையே முறத்தால் அடித்துத் துரத்திய தமிழச்சிகள் கொடுக்கும் அடிதாங்க முடியாமல் என்றோ தமிழகத்தைவிட்டு ஓடியிருப்பார்கள்.
      தமிழர்கள் அனைவரும் சூத்திரர்கள் என்று ஆரியர்கள் சொல்வதால், தமிழர்களுக்கு வேதக் கல்வி மறுக்கப்பட்டது. கீழ்த்தரமான செயல்களைப் புரியுமாறு கூறும் சமற்கிருத திருமணச் சடங்கியல் வேதமந்திரங்களுக்குப் பொருள் அறியாமல், 'வேதம் நல்லது'  என்ற நம்பிக்கையில் ஏற்றுக்கொண்ட தமிழர்களுக்கு, மறைபொருளாக 'தெய்வம் தொழாள்; கொழுநன் தொழுதெழுவாள்" என்று வள்ளுவர் கூறியுள்ளார் என்பது தெளிவு.
      திருவள்ளுவர் ஏன் ஆரியவியலை வெளிப்படையாக எதிர்க்கவில்லை?
      ஒருவேளை திருவள்ளுவர் ஆரியவியல் சடங்கியல்களுக்கு எதிரான கருத்துக்களை வெளிப்படையாகக் கூறியிருந்தால், திருக்குறளே இவ்வுலகில் இல்லாமல் செய்திருப்பர் ஆரியப் பிராமணர்கள். மன்னர்களிடம் அவர்களுக்கிருந்த எல்லையற்ற செல்வாக்கு அதைச் சாதித்து இருக்கும்.
      திருக்குறளைச் செரித்து விழுங்க ஆரியர் முயல்வது ஏன்?
      எங்கும் ஆரியச் சடங்கியல்களை நேராக மறுக்காமல், மறைபொருளாக, ஆரியவியலுக்கு மாறான கருத்துக்களை நேர்மறை குறட்பாக்களில் அமைத்த வள்ளுவரின் கூரிய அறிவார்ந்த தொலைநோக்கு வியக்கத்தக்கது. இமாலய அளவுக்கு மாண்பில் உயர்ந்த உலகப்பொதுமறையான திருக்குறளை மறுக்க முடியாததால், திருக்குறளுக்கு, ஆரியவியல் பொருள் திணித்துச் செரித்து விழுங்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு ஆரியர்கள் உள்ளாகியிருக்கிறார்கள்.
      திருப்பதியில் லட்டுக்குப் பதிலாக ஆந்திர முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடு கேசரி போட்டார் என்று ஒருவனை முட்டாளாக்கும் நகைச்சுவையை ரசிக்கும் தமிழ் உள்ளங்களுக்கு, பரிமேல்அழகர்களும், நாகசாமிகளும் ஏன் திருக்குறளை ஆரிய சாத்திரங்களின் சுருங்கிய வடிவம் என்று நிலைநிறுத்தப் போராடுகிறார்கள் என்பது இப்போது நன்கு விளங்கும்.
      ஆரிய வேதமந்திரங்கள் ஓதி திருமணம் செய்விப்பது எத்துணை அவமானமான செயல்!
      நம் பெண்களை அவமானப்படுத்தும் சமற்கிருத ஆரிய வேதமந்திரங்களின் பொருள் அறியாமல் நாம் மகிழ்ச்சியுடன் இம்மந்திரங்களைப் பெருமையுடன் ஓதி, திருமணம் செய்விப்பது எத்துணை மானக்கேடான செயல் என்பதை இனியாவது உணர்வோம்! 
      எத்தனை நூற்றாண்டுகளாக, நம்மை முட்டாளாக்கியிருக்கும் ஆரியச் சடங்கியல் அவமானத்திலிருந்து வள்ளுவர்வழி பற்றி, விரைந்து விடுதலை அடைவோம்.
      காற்றில் பறக்கும் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு!
      உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின்படி பெண்களை சபரிமலைக் கோவிலுக்குள் அனுமதிப்போம், தீர்ப்பை நிச்சயம் நடைமுறைப்படுத்துவோம் என்று கூறிவிட்டு, மற்ற அரசியல்வாதிகளுடன் கைகோர்த்துக்கொண்டு மதவாதிகள் அரங்கேற்றிய பெண்களுக்கெதிரான வன்முறையை முறியடிக்க இயலாமல் கேரள அரசு விழி பிதுங்குமானால், பண்டைக்கால ஆரியப் பிராமணர்களின் மதவாதக் கொடுங்கோன்மை எப்படி இருந்திருக்கும் என்பதை ஊகித்து உணரலாம்.
      அரசியல்வாதிகளுக்குப் பெண்கள் பொது எதிரிகள்!
      மதவாத அரசியல்வாதிகளுக்கும், மதச்சார்பற்ற பொதுவுடைமை அரசியல்வாதிகளுக்கும் பெண்கள் பொது எதிரிகள் என்பதை மக்களவை, மாநிலங்களவைகளில் பெண்களுக்கான தனி இட ஒதுக்கீடில் இவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஆடிய நாடகத்தில் இருந்து வெட்ட வெளிச்சமாகியது.
      பரசுராமன் பூமியில் பெண்கள் தீண்டத்தகாதவர்கள்!
      இப்போது சபரிமலை வழிபாட்டுரிமையை பெண்களுக்கு மறுக்கும் மதவாதிகளுடன், பொதுவுடமைவாதிகள் கைகோர்த்துக்கொண்டு நடத்திய நாடகம், இவர்கள் அனைவருக்கும் பெண்கள் பொது எதிரிகள் என்பது மீண்டும் நிறுவப்பட்டுள்ளது.
      பெண்களை அவமதிக்கும் ஆரியர்கள்!
      மாதவிலக்கு வரு பெண்கள் தூய்மையற்றவர்கள், நைஷ்டிக பிரமச்சாரியான சுவாமி ஐயப்பனின் பிரமச்சரியம் இப்பெண்களைக் கோவிலுக்குள் அனுமதித்தால் திருக்கோயில் களங்கப்பட்டுவிடும் என்று கூக்குரலிடும் பரசுராமன் வாரிசுகள் என்று தங்களை அழைத்துக்கொள்ளும் ஆரியபிராமண நம்பூதிரிகளிடம் மண்டியிடும் கேரள அரசின் இரட்டைவேடம் அம்பலமாகியது.
      நைஷ்டிக பிரமச்சாரியான அனுமனைப் பெண்கள் இனி வணங்கக்கூடாது என இனி ஆரியப்பிராமணர்கள் உத்தரவு இடலாம்!
      இனி, இன்னொரு நைஷ்டிகப் பிரமச்சாரியான அனுமன் கோவிலிலும் விரைவில் மாதவிலக்கு வரும் பெண்களை அனுமதிக்கப் போவதில்லை என்ற புதிய முடிவை ஆரியப் பிராமணர்கள் எடுக்கலாம். சிவன் கோயிலிலும், பெருமாள் கோயிலிலும் உள்ள தூண்களில் காட்சிதரும் நைஷ்டிக பிரமச்சாரியான அனுமன் சிலைகளை, வாஞ்சையோடு வெண்ணெய் சார்த்தி, வலம்வந்து வணங்கும் பெண் பக்தர்கள், இனி அத்தூண்கள் அருகில் செல்ல அநுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள் என்னும் அறிவிப்பை ஆரியப் பிராமணர்கள் உலக நலம்கருதி எந்நேரமும் அறிவிக்கலாம்!
      'மார்புக்கச்சை' அணிய வரி விதித்த வன்கொடுமை ஆரிய நம்பூதிரிகள்!
      கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளில், ஆரிய நம்பூதிரிப் பிராமணர்கள், திருவாங்கூர் மன்னர்களை, பத்மநாபக் கடவுளின் தாசன், மன்னன் இல்லை என்று அறிவித்து, கடவுளின் சார்பாகச் சொல்லுவதாகக் கூறி, நம்பூதிரிகள் மன்னனை ஆட்டிப்படைத்து நாட்டை ஆண்டனர். ஆரிய நம்பூதிரிகளே அரசை வலியுறுத்தி, ஏனைய பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்த பெண்களிடம் 'மார்புக்கச்சு அணிந்துகொள்ள' வரிவிதித்து வன்கொடுமை செய்தனர்.
      ஆரிய நம்பூதிரிகளின் வன்கொடுமையை எதிர்த்துப் போராடிய நாஞ்ஜெலா!
      இவ்வரி, அப்பெண்களின் மார்பகங்களின் அளவுகளைப் பொருத்து விதிக்கப்பட்டது. கேரளத்தின் ஆலப்புழையைச் சார்ந்த நாஞ்ஜெலா என்ற பெண்ணிடம் அடாவடியாக இருமடங்கு 'முலைவரி' வசூலிக்க வந்த திருவாங்கூர் அரசின் வரிவசூலிப்பவர்களிடம், தனது இரு மார்பகங்களையும் கத்தியால் அறுத்துக் கொடுத்துவிட்டு, உயிரை விட்டார். இச்சம்பவம் சேர்த்தலா என்னும் ஊரின் அருகே நடந்து நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்டன. அவ்வூர் மக்கள் இச்சம்பவம் நடந்த இடத்தை 'முலைச்சிப் பரம்பு அல்லது முலைச்சிபுரம்' என்றழைத்தனர். (காண்க காணொளி: https://www.youtube.com/watch?v=2hVwuToW-Y0 https://www.youtube.com/watch?v=NU44GI2l11Y). செல்வாக்குமிக்க ஆரியப் பிராமணர்கள், இப்பெயரை மாற்றிவிட்டார்கள்; இச்சம்பவம் வரலாற்று நூலில் இடம்பெறாமலும் பார்த்துக்கொண்டார்கள். கேரளாவில் ஸ்ரீநாராயணகுருவும், தமிழ்நாட்டில் அய்யா வைகுண்டரும் வீறுகொண்டு போராடி இம்முறையை ஒழித்தனர்.
      ஆரிய நம்பூதிரிகளின் சபரிமலை நாடகம்!
      'பெண்கள் சபரிமலை சுவாமி ஐயப்பனைத் தரிசிக்கலாம்' என்ற உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை அவமதித்து, கோயிலைப் பூட்டுவோம் என்று மிரட்டிய ஆரிய நம்பூதிரிப் பிராமணர்களின் சங்கம், இப்போது கேரள அரசை மண்டியிட வைத்ததோடு நில்லாமல், 'மறுசீராய்வு மனு'வையும் உச்சநீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்துள்ளது.
      திருமேனி என்னும் வெறும்மேனி அடாவடிகள்!
      அக்கால கட்டங்களில், திருமேனி என்றழைக்கப்படும் நம்பூதிரியின் முன்பு, பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட இனங்களைச் சார்ந்த பெண்கள் மார்பகங்களைக் காட்டிக்கொண்டுதான் நிற்கவேண்டும். மார்பை மறைத்து நின்றால், நம்பூதிரிகளின் திருமேனியை அவமதித்ததாகக் கருதப்பட்டு, கொடும் தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டன.
      ஆரிய நம்பூதிரிப் பிராமணன் தான் விரும்பிய பெண்ணை அடையலாம்; அப்பெண்ணின் கணவன் தன் இல்லத்துக்கு வந்த நம்பூதிரியின் செருப்புக்குக் காவலாக இருக்கவேண்டும். நம்பூதிரி இல்லம்விட்டு நீங்கிய பிறகே, அப்பெண்ணின் கணவன் வீட்டுக்குள் செல்ல இயலும் என்ற விதியையும் உருவாக்கினார்கள்.
      திருமேனிகளின் 'தெய்வசம்பந்தம்'!
      இம்முறைக்குத் 'தெய்வசம்பந்தம்' என்ற பெயரும் கொடுக்கப்பட்டது. ஒரு பெண்ணுக்கு எத்தனை தெய்வசம்பந்தம் உள்ளது என்பதைப் பொருத்து, அப்பெண்ணின் கணவனுக்குப் பெருமை என்றும் மூளைச்சலவை செய்தனர் ஆரிய நம்பூதிரிகள். இவை அனைத்தும் சநாதன தருமத்தை நிலை நிறுத்துவதற்காகவே என்று சாதித்தனர் ஆரியப் பிராமண நம்பூதிரிகள்!
      கேரள ஆரிய நம்பூதிரிகளின் பாலியல் கொடுமைகளிலிருந்து தப்பிக்கவே பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் வேற்று மதங்களுக்குப் பெருமளவில் மாறினார்கள். 
      சுவாமி விவேகானந்தா பெண்களை அவமானப்படுத்தும் கேரளத்தைக் கண்டு, "பைத்தியக்காரர்களின் கூடாரம்" என்று மனம் கொதித்துச் சாபமிட்டார்.
      அடிமைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதைவிட எளிதானது, மூளைச்சலவை அவர்களை செய்வதுதான் என்ற தந்திரத்தை ஆரியப் பிராமணர்கள் கடைப்பிடித்து வருகிறார்கள்.
      பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட, மலைவாழ் பெண்களை மூளைச்சலவை செய்த ஆரிய நம்பூதிரிகள்!
      பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச்சார்ந்த பெண்களை மூளைச்சலவை செய்து, அவர்களைகொண்டே, "மாதவிடாய்வரும் 10-50 வயதுக்கு உட்பட்ட பெண்கள் சபரிமலைக்கு வந்தால், ஆகமக் கோவிலான சபரிமலை ஐயப்பன் கோவிலின் தூய்மை கெடும், நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரியான சுவாமி ஐயப்பனின் பிரம்மச்சரியம் கெடும்" என்று தொலைகாட்சி விவாதங்களில் ஆவேசமாகப் பேச வைக்கிறார்கள் ஆரியப் பிராமண நம்பூதிரிகள்.
      பெண்கள் கோவிலுக்குள் அனுமதிப்பதை எதிர்த்து நடைபெற்ற போராட்டத்தில் கலந்துகொண்ட பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மலைவாழ்  பெண்களும் இதே கருத்தை ஆவேசமாகக் கூறுகின்றனர். (தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் கலந்துகொண்ட மதவாதிகள் சிலர் கூறியதுபோல், சபரிமலை ஐயப்பன் கோவில் ஆகமக்கோயில் அன்று; 'தாந்த்ரீகம்' என்னும் முறைக்கு உட்பட்டது. ஆகம விதிகளின்படி, எந்த ஒரு ஆரியப் பிராமணரும் திருக்கோயில் பூசகராக முடியாது என்பதை அறிதல் நலம்.)
      சநாதன தர்மத்தின் உண்மையான நிறத்தை அறிவோம்!
      'தாழ்த்தப்பட்ட, பிறபடுத்தப்பட்ட பெண்களுக்கு, சநாதன தருமத்தின் பெயரால் 'முலைவரி' விதித்து வன்கொடுமை செய்த திருவாங்கூர் அரச குடும்பத்தைச் சார்ந்த திருவாங்கூர் அரசியார், சபரிமலையில் பெண்கள் நுழைவது "சநாதன தர்மத்துக்கு விடுக்கப்பட்ட சவால்" என்று இந்நாளில் கூறுவது "இந்தியக் குடியரசின் இறையாண்மைக்கும், பெண்களின் தன்மானத்திற்கும் விடுக்கப்பட்ட சவால்" என்பதைக் கேரள மக்கள் உணரவில்லை என்பது கவலைக்குரியது.
      தமிழக ஆகமக்கோயில்களில் ஆரியப்பிராமணர்கள் பூசைசெய்ய இயலாது!
      தமிழக 'ஆகமக் கோவில்'களில் ஆரியப்பார்ப்பனர்கள் பூசைசெய்வது ஆகமவிதிகளுக்குப் புறம்பானது என்பதை, திருமூலர் அருளிய தமிழாகமத் திருமுறையான 'திருமந்திரம்' தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றது. தமிழ்நாட்டில் 'பார்ப்பனர்' என்ற சொல், திருக்கோயில் பூசகர்களான, சிவாச்சாரியார்கள், பட்டாச்சாரியர்கள் என்றழைக்கப்படும் ஆதித்தமிழர்களைக மட்டுமே குறிக்கும்.
      ஆரியப் பிராமணர்களைத் திருமூலர் "பேர்கொண்ட பார்ப்பான்' என்றழைத்தார். இச்சொல்லின் பொருள், ஆரியப்பிராமணர்கள் பார்ப்பனர்கள் அல்லர்; ஆயினும், திருக்கோயில் பூசனை செய்வதன்மூலம், ஆன்மீகத்தலைமையைக் கைப்பற்றிவிடலாம் என்னும் பேராசையோடு, ஆரியப்பிராமணர்கள் தங்களையும் "பார்ப்பனர்கள்" என்று அழைக்கத் துணிந்தனர்.
      இத்தகைய ஆரியப் பிராமணர்களைத் திருக்கோயில் பூசனை செய்ய அனுமதித்தால், போர்புரிந்து நாட்டைக்காக்கும் வேந்தர்களுக்குப் பொல்லாத வியாதி வரும்; நாட்டில் பெரும் பஞ்சம் வந்து சேரும் என்று சிவபெருமானின் அருள்பெற்ற நந்தியம்பெருமான் ஆராய்ந்து உரைத்துள்ளான். எனவே அத்தகைய தவறுகளைத் தவிர்க்கவேண்டும் என்பது திருமூலர் அருளிய பத்தாம் திருமுறையாம் திருமந்திரம் ஆய்ந்து சொல்கின்றது.
      பேர்கொண்ட பார்ப்பான் பிரான்தன்னை அர்ச்சித்தால்
      போர்கொண்ட வேந்தர்க்குப் பொல்லா வியாதியாம்
      பார்கொண்ட நாட்டுக்குப் பஞ்சமுமாம் என்றே
      சீர்க்கொண்ட நந்தி தெரிந்து உரைத்தானே. : திருமந்திரம்-519.
      திருமூலர் போன்ற தமிழ்ப் பண்பாட்டுப் புரவலர்களின் வழிகாட்டுதல் மூலம் தமிழகக் கோயில்களும், தமிழர்களும் ஆரியப் பிராமணர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் சிக்கி அடிமைபடாமல் தப்பிவிட்டனர். எனவே, நம் அண்டை மாநிலமான கேரளம்போல அல்லாமல், தமிழக சமூக அரசியல், ஆரியப்பார்ப்பனர்களின் தாக்கத்தில் சில-பல மாற்றங்களைச் சந்தித்திருந்தாலும், தமிழ்நாட்டில் வந்தேறிய ஆரியப்பார்ப்பனர்களால் செல்வாக்குடன் வாழ முடிந்ததே தவிர, தமிழர்களை முழுமையாக அடிமைகொள்ள இயலவில்லை.
      'மனுசாத்திரம் மற்றும் திருக்குறள் பார்வையில்  பெண்ணியம்' குறித்து அடுத்த கட்டுரையில் இன்னும் தொடர்வோம்!
      வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம்! வீரங்கொள் கூட்டம்!  அன்னார்
      உள்ளத்தால் ஒருவரே! மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார்!
      கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு
      துள்ளும் நாள் எந்நாளோ! - புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்!
       
      குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம்!
    • By பேராசிரியர்.ந.கிருஷ்ணன், ம.சு.பல்கலைக்கழகம்
      பெண்ணியம்: சிறைகாக்கும் காப்பு எவன் செய்யும்? - குறள் ஆய்வு-7, பகுதி-2
      பேராசிரியர் ந. கிருஷ்ணன், ம.சு.பல்கலைக்கழகம், திருநெல்வேலி.
      "பொங்கு தமிழர்க்கு இன்னல் விளைத்தால் சங்காரம் நிசமெனச் சங்கே முழங்கு!"
      - பாவேந்தர் பாரதிதாசன்
      ஆரியம் கூறும் பெண்ணியம் மற்றும் வள்ளுவம் கூறும் பெண்ணியம், குறித்த ஒப்பீட்டை இக்கட்டுரையில் சற்று விரிவாகக் காணலாம். திருக்குறள் ஆரிய சாத்திரங்களின் சுருக்க நூல் என்று தொல்லியல் ஆய்வாளர் முனைவர் நாகசாமியின் நூல் (Tirukkural - an Abridgement of Sastras by Dr.R.Nagaswamy) முறையான தரவுகள் எதுவும் இன்றி, பொத்தாம் பொதுவாக அறுதியிட்டுச் சொல்வதால், பெண்களைக் குறித்து ஆரிய தரும சாத்திர நூல்கள் கொண்டுள்ள கோட்பாடுகளைத் திருக்குறள் கோட்பாடுகளுடன் ஒப்பிட்டு, இரண்டு கோட்பாடுகளும் ஒன்றுதானா என்று  ஆய்வது அவசியமாகிறது.
      சநாதன தருமம் விளக்கும் ஆரிய தரும சாத்திரங்களின் பிழிவான மனுநீதி நூல் பெண்களைப் பற்றிக் கொண்டுள்ள கோட்பாடுகளை முதலில் காணலாம்.
      பெண்ணைச் சுதந்திரமாகச் செயல்படவிடக்கூடாது என்று கட்டளையிடும் மனுசாத்திரம்!
      பெண் எச்சூழ்நிலையிலும், அவளது வீட்டில்கூடச் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதிக்க கூடாது என்று அறையும் மனுசாத்திரத்தின் சமற்கிருத வடிவம், திரு.கங்காநாத் ஜா அவர்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் எனது தமிழ் மொழி பெயர்ப்பு ஆகிய மூன்றும் இங்கு தரப்பட்டுள்ளன.
      बाल्ये पिटोर वाशे  बालया वा युवत्या वा वृद्धया वाऽपि योषिता ।
      न स्वातन्त्र्येण कर्तव्यं किं चिद् कार्यं गृहेष्वपि ॥ १४५ ॥
      bālayā vā yuvatyā vā vṛddhayā vā'pi yoṣitā |
      na svātantryeṇa kartavyaṃ kiṃ cid kāryaṃ gṛheṣvapi || 145 ||
      Whether she be a child, or a young woman, or an aged woman, she should not do any act by herself, even in the house.—(145).
      பெண்ணானவள், குழந்தை, இளம்பெண், அல்லது வயதான பெண்மணி என்ற எந்நிலையிலும், அவளாகவே எந்தச் செயலையும், தன் வீடாகவே இருந்தாலும், செய்யக்கூடாது - மனுசாத்திரம்-145.
      வல்லமை அனைத்தும் கொண்டவளாகப் பெண்ணைக் கொண்டாடும் திருக்குறள்!
      இவ்வாறு பெண்ணடிமைக் கொடுமை சொல்லும் மனுசாத்திரம்-145வது விதிக்கு நேர்மாறாக, திருக்குறள் காணும் பெண், தன்னைக்காத்துக்கொள்ளும் வல்லமையுள்ள சுதந்திரமானவளாகத் தன் கணவனுக்கும் குடும்பத்துக்கும் அரணாக விளங்குகிறாள்.
      தற்காத்துத் தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற
      சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண் - குறள் 56.
      Transliteration of English Couplet 56:
      thaRkaaththuth thaRkoNtaaR paeNith thakaisaandra
      soRkaaththuch soarvilaaL peN.
      Meaning of English Couplet 56:
      A woman is one Who unwearied-ly guards herself, takes care of her husband's comfort, preserves an unsullied fame and name of her household by upholding virtues through her untiring soul.
      உடலாலும் உள்ளத்தாலும் தன்னைக் காத்து, தன் கணவனின் நலன்களில் கவனம் வைத்து, தன் குடும்பத்திற்கு நலம் தரும் புகழையும் பெயரையும் காத்து, அறத்தைக் கடைப்பிடிப்பதில் சோர்வடையாமல் இருப்பவள் பெண் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.
      ஆரிய மனுசாத்திரம் பெண்ணை அடிமைக்கொட்டிலில் அடைத்துத் துன்புறுத்துகின்றது.
      திருக்குறளோ, தன்னைத் தானே காத்துக்கொள்ளும் திறம் பெற்றவளாக, தன் கணவனையும் குடும்பத்தையும் பேணிக் காக்கும் வல்லமை பெற்ற ஆளுமையாகப் பெண்ணைக் காண்கிறது.
      தந்தைவழி ஆரிய சமூகத்தின் கோரமுகமே மனுசாத்திரம்!
      பெண்ணடிமை கொள்ளும் ஆணாதிக்கத் தந்தைவழி ஆரிய சமூகத்தின் கோரமுகமே சநாதன தர்மம் என்றழைக்கப்படும் மனுசாத்திரம். பெண் தலைமையேற்ற தொன்மைச் தமிழ்ச் சமூகத்தின் பதிவே திருக்குறள். இவ்வேறுபாட்டை இன்னும் நுட்பமாகக் காண மனுசாத்திரம் - 146-ஐயும், திருக்குறள்-57ஐயும் ஒப்பிடலாம்.
      பெண்ணை பிறப்பிலிருந்து இறப்புவரை ஆண் கட்டுப்படுத்திவைக்க வேண்டும்! - மனுசாத்திரம்
      பெண் எப்போதுமே, பிறப்பிலிருந்து இறப்புவரை அடிமையாய் ஆணுக்கு கட்டுப்பட்டே வாழவேண்டும் என்று அறையும் மனுசாத்திரத்தின் சமற்கிருத வடிவம், திரு.கங்காநாத் ஜா அவர்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் எனது தமிழ் மொழி பெயர்ப்பு ஆகிய மூன்றும் இங்கு தரப்பட்டுள்ளன.
      बाल्ये पितुर्वशे तिष्ठेत् पाणिग्राहस्य यौवने ।
      पुत्राणां भर्तरि प्रेते न भजेत् स्त्री स्वतन्त्रताम् ॥ १४६ ॥
       bālye piturvaśe tiṣṭhet pāṇigrāhasya yauvane |
       putrāṇāṃ bhartari prete na bhajet strī svatantratām || 146 ||
          In childhood she should remain under the control of her father, in youth under that of her husband, and on the husband’s death under that of her sons; the woman should never have recourse to independence.
      (In no circumstances, at any stage of her life,  is she allowed to assert herself independently.—(146).
      பெண், குழந்தைப்பருவத்தில் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டிலும், திருமணமானபின் கணவனின் கட்டுப்பாட்டிலும், கணவன் இறந்தபிறகு, மகன்களின் கட்டுப்பாட்டிலும் இருக்கவேண்டும். எந்த வயதிலும், எச்சூழ்நிலையிலும், பெண் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அநுமதிக்கக் கூடாது - மனுசாத்திரம்-146.
      பெண்ணை எவனாலும் சிறைவைக்க முடியாது - திருக்குறள்
      இதற்கு நேர் மாறான கருத்தை ஆரியத்தின் முகத்தில் அறைந்து முன் வைக்கும் திருக்குறள் இதோ!
      சிறைகாக்கும் காப்பு எவன் செய்யும் மகளிர்
      நிறைகாக்கும் காப்பே தலை - குறள் 57.
      Transliteration(Tamil to English):
      siRaikaakkum kaappevan seyyum makaLir
      niRaikaakkum kaappae thalai
      English Couplet :
      Of what avail is watch and ward?
      Honour's woman's safest guard
      ஆரிய மூர்க்க மனுதர்மத்தின் தலையில் ஓங்கி அடிக்கும் திருக்குறள்!
      மகளிரைக் காவல் வைத்துக் காக்கும் காப்பு முறை என்ன பயனை உண்டாக்கும்? பெண்கள் நிறை என்னும் பண்பால் தம்மைத் தாமே தம் மன அடக்கத்தால் காக்கும் காவலே முதன்மையானது என்று ஆரிய மூர்க்க மனுதர்மத்திற்குத் தலையில் ஓங்கி ஒரே போடாகப் போடுகின்றார் திருவள்ளுவர்.
      தாம் சொன்ன பொய்யால் ஆடையிழந்து நிற்கும் பொய்யர்கள்!
      புரட்சிகரமான சம நீதி அறத்தைக் கைக்கொள்ளும் திருக்குறளை பெண்ணுக்குச் சிறைவைத்து அநீதி சொல்லும் மனுதர்ம நூலின் மொழிபெயர்ப்பு என்று கூசாமல் பொய் சொல்லும் பரிமேல்அழகரும், முனைவர் நாகசாமியும் இப்போது ஆடையின்றி நாணமின்றி நிற்கின்றனர்.
      உலகப் பெண்ணியத்திற்கு முழுவடிவம் தந்தது திருக்குறளே!
      வள்ளுவர் பெண்களுக்குக் கொடுத்த உயர்வும் மதிப்பும் எந்நாட்டு இலக்கியமும் எக்காலத்தும் தாராதது. அறிவின் வடிவமாகவே பெண்களைக் கண்டார் திருவள்ளுவர். 'சிறுவயதில் தந்தைக்கும், திருமணத்துக்குப்பின் கணவனுக்கும், பின்னர் மகன்களுக்கும் கட்டுப்பட்டவள் பெண்' என்ற ஆரியக்கருத்துக்கு நேர் எதிராக,  'பெண்ணே தன்னைத் தான் காத்து, கணவனையும் காத்து, உலகின் பண்பையும் காப்பவள்' என்கிறார் திருவள்ளுவர். பெண்ணுக்கு வள்ளுவர் கொடுத்த இத்தகுதிப்பாடு கடவுளுக்கு நாம் கொடுக்கும் சிறப்புக்கு இணையானது என்ற காரணம் பற்றியே 'தெய்வந் தொழாஅள்' என்று பெண்ணைக் குறித்து வள்ளுவர் சிறப்பித்துக் கூறியதின் குறிப்பாகும்.
      பெண் குறித்த இக்கருத்தியல் ஆரியக்கருத்துக்கு எதிரானது. அடாத செயல்களைச் செய்யும் ஆண்களைக் கண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, 'சம உரிமை' என்ற பெயரால் அதே அடாத செயல்களைச் செய்யப்  பெண்களுக்கும் உரிமை உண்டு என்னும் மேலை ஆரியரின் சமூகச் சீரழிவுக் கருத்தும் வள்ளுவருக்கு உடன்பாடானதன்று.
      திருமணத்துக்கு வெளியே உறவு வைத்துக்கொள்ளும் ஆண்மகனுக்குத் தண்டனை தரும் சட்டத் திருத்தத்தை பரிந்துரைக்காமல், 'திருமணத்துக்கு வெளியே உறவு வைத்துக்கொள்ள ஆணைப்போல் பெண்ணுக்கும் உரிமை உண்டு' என்று அண்மையில் வந்த உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு மேலை ஆரியத்தின் 'சமூகச் சீரழிவுக்கான சமஉரிமை'க் கொள்கையின் பாதிப்பினால் ஏற்பட்ட விளைவாகும்.
      பெண்ணின் தன்னாளுமைக்கு மதிப்பளிக்கும் சமூகத்தளமே வள்ளுவரின் பெண்ணியம்!
      பெண்ணுக்குக் காதல் தரும் இயற்கைப் பாதுகாப்பையும், கற்பு தரும் சமூகப் பாதுகாப்பையும் பெண்ணின் உரிமையாக்கினார் திருவள்ளுவர். இது பெண்ணின் தன்னாளுமையை ஏற்றுக் கொண்டு மதிப்பளிக்கும் சமூகத்தை உருவாக்கும் தளமாக அமைகின்றது.
      திருமணம் என்னும் சமூக அமைப்புக்குள் வாராது, பொருளுக்காக ஆண்கள் பலரிடம் தன் உடலைப் புணரத்தந்து வாழும் பெண்களை,  ஏனைய தமிழ் இலக்கியங்கள் 'பரத்தையர்கள்' என்றே அழைத்தன. அதாவது, கட்டுப்பாடுகள் இன்றிப் பல ஆண்களுடன் பரந்துபட்டு ஒழுகும் பெண்ணைக் குறிக்க 'பரத்தை' என்ற சொல் வழங்கப்பட்டது.
      'பரத்தை' என்ற சொல்லைத் தவிர்த்த திருவள்ளுவர்!
      'பரத்தமை' கொண்டொழும் பெண்களில் பலரும் 'பரத்தைகள்' ஆனது ஆண்களால் என்பதை வள்ளுவர் உணர்ந்தே இருந்தார்.
      எனவே, 'பரத்தமை' சமூகத்தீங்காகக் கட்டமைக்கப்பட்ட காலத்தில்கூட,  பெண்ணின் மீது அவர்கால ஆண் வர்க்கம் கட்டமைத்த 'பரத்தையர்', 'விலைமகளிர்', 'பொதுமகளிர்' போன்ற இழிசொற்களைத் திருக்குறளில் கவனமாகத் தவிர்க்கின்றார் திருவள்ளுவர்.
      'பரத்தை' என்ற சொல்லைத் திருக்குறளில் முற்றுமாகத் தவிர்த்தது பெண்குலத்தின்பால் திருவள்ளுவர் கொண்டிருந்த பெருமதிப்புக்குச் சான்றாக அமைகின்றது.
      'வரைவின் மகளிர்' - பெண்களின் தனிமனித உரிமை பேண வள்ளுவர் கட்டமைத்த சொல்!
      பெண்ணின் உடல் மீதான உரிமை அப்பெண்ணுக்கே உரியது என்று வள்ளுவர் கருதியதால், 'திருமணம் என்னும் வரைவு'க் கோட்டுக்குள் வாராத இப்பெண்களின் தனிமனித உரிமைக்குப் பெருமதிப்புக் கொடுத்து, இவர்களைக் குறிக்க 'வரைவின் மகளிர்' (திருமணம் என்னும் வரைவு இல்(லாத) மகளிர்) என்ற நாகரிகமான புதிய சொல்லையே உருவாக்கினார்.
      ஆண்களை நெறிப்படுத்தவே பொருட்பால் நட்பியலில் 'வரைவின் மகளிர்' வைக்கப்பட்டது!
      பொருள் ஈட்டும் பொருட்டு வாழ்க்கைத் துணைவியான மனைவியைப் பிரிந்து புலம் பெயர்ந்த இல்லறம் கைக்கொண்ட ஆண்கள், இல்லறத்துக்கு வரையறுக்கப்பட்ட அறம் பிறழ்ந்து, தம் மனக் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, தறிகெட்டுப் போகாமல் நெறிப்படுத்துவதற்காகவே, 'வரைவின் மகளிர்' என்னும் இவ்வதிகாரத்தைக் கூட,  பொருட்பால் நட்பியலில் வைத்தாரேயன்றி பெண்ணினத்தை பழிப்பதற்காக அன்று என்று எண்ணும்போது வள்ளுவரின் மாட்சிமையை வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
      என் சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை,  'வரைவின் மகளிர்'  என்னும் சொல் திருக்குறளுக்கு முந்தைய சங்க இலக்கியங்கள் எதிலும் காணப்படவில்லை.
      அண்மையில் இந்திய உச்சநீதிமன்றம் அளித்த ஒரு தீர்ப்பில் 'ADULTERY'  என்னும் செயல் மணமுறிவுக்கான காரணமாக இருக்கலாமே தவிர, அதைக் குற்றமாகக் கருதவியலாது என்று அளித்த தீர்ப்பில், "பெண் உடலின் மீதான உரிமை அப்பெண்ணுக்கே உரியது என்றும்,  மனைவியின் உடல் மீதான உரிமையை கணவனின் உடைமையாக ஏற்க இயலாது", என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது இங்கு நினைவுக்கு வருகின்றது.
      திருமணத்துக்கு வெளியே பெண்-தொடர்புள்ள ஆணைப் 'பரத்தன்' என்ற வள்ளுவர்!
      தாம் இழிவாகக் கருதிய 'பரத்தை' என்னும் சொல்லை திருக்குறளில் எங்குமே பெண்ணைச் சுட்டப் பயன்படுத்தாத திருவள்ளுவர், திருமணத்துக்கு வெளியே, வேறு பெண்களுடன் தொடர்பு கொண்ட ஆண்மகனைப் 'பரத்த(ன்)' என்று காமத்துப்பால்-கற்பியல்-புலவி நுணுக்கம் அதிகாரம், குறள் 1311ல் துணிந்து கண்டிக்கிறார் என்பதுவும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது..
          பெண்ணியலார் எல்லாரும் கண்ணின் பொதுஉண்பர்
          நண்ணேன் பரத்த நின் மார்பு. - குறள் 1311.
      "பரத்தமை உடையாய்! 'வரைவின் மகளிர்' அனைவரும் தம்தம் கண்களால் நின்னைப் ‌பொதுப்பொருளாகக் கொண்டு நுகர்கின்றார்கள்; ஆகையால் உன் மார்பைப் பொருந்தேன்.", என்று தலைவி(மனைவி)யின் கூற்றாகக் கொண்டு, தலைவ(கணவ)னைக் கண்டிக்கிறார். புலவி நுணுக்கம் என்னும் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்டதாக இருந்தாலும், மனம் போல் பல பெண்களுடன் வாழும் போக்குடைய ஆண்மகனின் செயலுக்கு அவனே பொறுப்பாவான் என்பதால் 'பரத்தன்' என்ற சொல்லால் கண்டிக்கத் துணிகிறார் வள்ளுவர். இச் சொல்லாட்சி திருக்குறளுக்கு முந்தைய கழக(சங்க) இலக்கியங்களில் ஆளப்பட்டுள்ளதா என்ற ஆர்வம் தொற்றிக்கொண்டது.
      கண்டேன் 'பரத்தனை' அகநானூறு 146ல்!
      கழக(சங்க) இலக்கியங்களில் தேடியதில், அகநானூறு  146ல் மட்டுமே 'மாயப் பரத்தன் வாய்மொழி நம்பி'க் கெட்டதாகத் தலைவி, தலைவனை வசவுமாரி பொழியும் பாடல் ஒன்று அகப்பட்டது.  'வரைவின் மகளிர்'களின் வீடுகளுக்குச் சென்றுவிட்டு, தலைவியிடம் மன்னிப்பு வேண்டிப் பாணனைத் தூது அனுப்பிய தலைவனை வெறுத்து,  'பரத்தன்' என்று வசவுச் சொல்லை வீசித் தலைவனுக்குத் தலைவி வாயில் மறுத்ததாகப் பதிவு செய்கின்றார்  உவர்க்கண்ணூர்ப் புல்லங்கீரனார் என்னும் அகநானூற்றுப் புலவர்.
      பூசிய சேற்றுடன் பெண்-எருமையை இணைக்கு அழைக்கும் எருமைக்கிடா ஊரன்!
      பொதுவாகவே ஒரு நபரின் இழிகுணத்தைச் சாட, அவரின் ஊரையே பழிக்கும் போக்கு மனித இயல்பு. இப்பாடலில், தலைவனின் 'பரத்தமை' இழிகுணத்தை அவன் வாழும் ஊரிலுள்ள ஒரு எருமைக்கிடாவுக்கு ஏற்றி ஏசுகிறாள் தலைவி.

      "என் தலைவன் எப்பேர்ப்பட்ட ஊரைச் சார்ந்தவன் தெரியுமா? அவன் ஊர் எருமைக் கிடா சிறந்த வலிமை வலிமை மிகுந்த உடலுரம் பெற்றது; பகல் முழுவதும்,  பூத்திருக்கும் பொய்கையில் புகுந்து, சேற்றில் கிடந்து புரண்டு, உடலெல்லாம் சேற்றைப் பூசிக்கொண்டு திரும்பிய பின்னர் தன் பெண்-எருமையைத் தழுவி அழைத்துக்கொண்டு தோட்டத்தில் உள்ள சோலையில் தங்கி மகிழ்ச்சிகொள்ளும் ஊர் அவன் ஊர்.
      வரைவின் மகளிர் என்னும் பூத்திருக்கும் சேற்றுப் பொய்கையில் மேய்ந்து, புரண்டு, சேற்றைப் பூசிக்கொண்ட எருமைக்கடாவான என் தலைவன் உன்னைத் தூது அனுப்பி என் வீடு புகப் பார்க்கிறான். அதெல்லாம் என்னிடம் நடக்காது" என்ற தொனியில் வன்மம் கொண்ட நயமான சாடை பேசும் வர்ணனை.
      பிறகு, நேரடியாகவே தலைவனைத் தாக்குகிறாள் சமாதானத்தூது வந்த பாணனிடம்.
      மாயப் பரத்தனை நம்பி ஏமார்ந்தது போதும்!
      "ஒலிக்கும் மணியுடன் கூடிய இவனின் தேரானது, ஆடை-அணியழகால் மேனிமினுக்கும் மகளிர் சேரியின் பக்கம் பல நாள் சென்றது என்றால், என்னைப் போல் இரக்கம் கொள்ளத் தக்க ஏமாளி வேறு இருப்பார்கள்?  இந்த மாயம் செய்யும் பரத்தனின் வாயில் வந்த சொற்களை நம்பி ஏமார்ந்து போய், எனது தாய் போற்றிக் காத்த என் உடல் நலத்தைப் பேணாமல், தோழிமாரும் அயலாரும் அஞ்சுமாறு,  காற்றுமழையில் ஆடும் மலரில் நீர் சொட்டுவது போலக் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக  வாழும் பேதை என்னைப் போல் வேறு யார்?" என்கிறாள் தலைவி.  
      வலி மிகு முன்பின் அண்ணல் ஏஎறு
      பனி மலர்ப் பொய்கைப் பகல் செல மறுகி,                 
      மடக் கண் எருமை மாண் நாகு தழீஇ,     
      படப்பை நண்ணி, பழனத்து அல்கும்  5
             
      கலி மகிழ் ஊரன் ஒலி மணி நெடுந் தேர்,
      ஒள் இழை மகளிர் சேரி, பல் நாள்
      இயங்கல் ஆனாதுஆயின்; வயங்கிழை
      யார்கொல் அளியள்தானே எம் போல்  
      மாயப் பரத்தன் வாய்மொழி நம்பி,   10
      வளி பொரத் துயல்வரும் தளி பொழி மலரின் 
      கண்பனி ஆகத்து உறைப்ப, கண் பசந்து,  
      ஆயமும் அயலும் மருள,                   
      தாய் ஓம்பு ஆய்நலம் வேண்டாதோளே? - புறநானூறு: 146 (உவர்க்கண்ணூர்ப் புல்லங்கீரனார்)
      ஆணைப் 'பரத்தன்' என்ற வள்ளுவர் பெண்ணைப் 'பரத்தி' என்று ஏன் சொல்லவில்லை?
      பெரும்பாலும் ஆணாதிக்க சமூகத்தின் அறமற்ற கொடூரத்தின் விளைவாகவே 'பரத்தமை' நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட பெண்களைப் 'பரத்தையர்' என்றழைக்கத் திருவள்ளுவரின் அறச்சிந்தனை ஒப்பவில்லை. எனவேதான் 'வரைவின் மகளிர்' என்ற மென்மையான சொல்லைக் கட்டமைக்கின்றார். இந்நுட்பத்தை நாம் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.
      'வாழ்க்கைத் துணை' - பெண்ணுக்கு வள்ளுவர் கட்டமைத்த மற்றுமொரு மாண்பமைந்த சொல்!
      'வரைவின் மகளிர்'  என்ற சொல்லைப்போலவே, வள்ளுவர் உருவாக்கிய, பெண்ணுக்கு மிகுந்த மதிப்புதரும் மற்றொரு சொல் 'வாழ்க்கைத் துணை' என்பதாகும்.
      இச்சொல் சமுதாயம் ஏற்றுக்கொண்ட திருமணம் என்னும் வரைவுக்கு உட்பட்ட ஆண்-பெண் (கணவன்-மனைவி) உறவுக்கும்,  தற்காலச் சமுதாயம் இன்னமும்கூட ஏற்றுக்கொள்ளாத 'Living Together' என்று ஆங்கிலத்தில் நாம் அழைக்கும், ஒரு தகுதியான ஆணும் பெண்ணும், திருமணம் புரியாமல் 'சேர்ந்து வாழும்' வாழ்க்கைக்கும் பொதுவான சொல்லாக 'வாழ்க்கைத் துணைவி' அமைந்துவிட்டது.
      காலம் கடந்து நிற்கும் பொதுமறை 'திருக்குறள்'  ஒன்றே என்பதற்கும் 'வாழ்க்கைத்துணை' என்னும் இப்பொதுமைச்சொல் சான்றாக அமைகின்றது.  பெண்ணுக்குச் சிறுமைதரும்  கருத்தியல் கொண்ட மனுசாத்திரத்தை நேரடியாக எதிர்க்காமல், பெண்ணுக்குப் பெருமையும் மதிப்பும் தரும் இமயம்போல் ஓங்கி உயர்ந்த சீரிய கருத்தியலை நேர்த்தியாகக்  கட்டமைத்துள்ளார் திருவள்ளுவர்.
      ஆரிய மனுசாத்திரத்தின் சுருங்கிய வடிவே திருக்குறள் என்று பொய்யுரைப்பதன் மூலம், திருக்குறளின் உயரத்திற்கு முன் புள்ளியாய்த் தேய்ந்துபோன மனுசாத்திரத்தைக் கொண்டே, திருக்குறளை விழுங்கிச் செரிக்க முயல்கின்றது ஆரியம்.
      புள்ளி இமயத்தை ஒருக்காலும் விழுங்க இயலாதென்றாலும், 'சிவப்பாக இருப்பவன் பொய்சொல்ல மாட்டான்' என்னும் தமிழனின் முட்டாள்தனத்தின்மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கைகொண்ட ஆரியர்கள் தங்கள் தாக்குதலைத் தொடர்ந்துகொண்டேதான் இருப்பார்கள். எம்போன்றோர் தடுத்துக்கொண்டேதான் இருப்பார்கள்.
      'மனுசாத்திரம் மற்றும் திருக்குறள் பார்வையில்  பெண்ணியம்' அடுத்த கட்டுரையில் இன்னும் தொடர்வோம்! 
      வெள்ளம் போல் தமிழர் கூட்டம்! வீரங்கொள் கூட்டம்!  அன்னார்
      உள்ளத்தால் ஒருவரே! மற் றுடலினால் பலராய்க் காண்பார்!
      கள்ளத்தால் நெருங்கொணாதே எனவையம் கலங்கக் கண்டு
      துள்ளும் நாள் எந்நாளோ! - புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்!
       
      குறளறம் தொடர்ந்து பேசுவோம்!