Jump to content

இது கதை போல் நிஜம்...


Recommended Posts

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

 

இது கதை போல் நிஜம்.....(1)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்களின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

"அண்ணே.. மாமா நாளைக்கு எயாப்போட்டுக்கு வாறார் என்ர நிலமை தெரியும்தானே போய்க் கூப்பிட ஏலாது ஒருக்கா நீங்கள் போய் கூட்டிக் கொண்டு வாறீங்களா டீசல் காசு தாறன்" 
என்று கேட்ட எங்கள் பக்கத்து வீட்டுக்காற சகோதரியிடம்.
"இல்லையம்மா நீங்கள் காசு தரவேண்டாம் உங்கட நிலமை எனக்குத் தெரியும் தானே.. போய்க் கூட்டிக்கொண்டு வாறன் விபரங்கள மட்டும் தாங்கோ" 
என்றேன். ஒரு தாளில எல்லா விபரத்தையும் எழுதித் தந்த அவரிடம்... 
"மாமாவின்ர படம் ஒண்டு தந்தா ஆளக் கண்டுபிடிக்க சுகமாக இருக்கும்" என்றேன்.
"அவற்ர போட்டோ ஒண்டும் இல்ல அண்ணே... ஆள் சரியான கறுப்பு, வெள்ள முடி" 
என்று அவரின் அடையாளங்களச் சொன்னா.
"சரி தங்கச்சி நான் பாக்கிறன்" 
என்று கூறிவிட்டு வந்து விட்டேன்..
அடுத்த நாள் சரியான நேரத்துக்கு Paris CDG விமான நிலையத்துக்கு சென்று தேடிப்பிடித்து கேற்றுக்கு அருகில் நான் போகவும், பக்கத்து வீட்டு சகோதரி சொன்ன அடையாளத்தில் ஒரு வயோதிபர் வரவும் சரியாக இருந்தது.
"ஐயா.. ஐயா.. நீங்கள் மாணிக்கம் ஐயா தானே" 
என்று கேட்டேன் துரு, துரு என்று என்னை ஏற, இறங்க பார்த்த அவர்..
"நான் மாணிக்கம் தான்.. நீர்.... நீ..என்ர ராசமாணிக்கமே?? " 
என்று வினவினார் தளர்ந்த குரலில் அந்த முதியவர் 
"நான் ராசமாணிக்கம் இல்ல ஜஸ்ரின். அவேன்ர பக்கத்து வீட்டுக் காறன்" என்றேன் நான். எனக்குள் அதிர்ச்சி அவரின் மகன் தான் ராசமாணிக்கம்.. மகனிடம் தந்தையின் படம் இல்லை தந்தைக்கு மகனத் தெரியேல்ல.

"ஐயா மகனுக்கு, மற்றாளுக்கும் வித்தியாசம் தெரியேல்லையா" 
என்று நான் எதார்த்தமாய் கேட்க அவரின் கண்கள் கலங்கியது.
"இல்லை ராசா.. உன்ர பேர் என்ன... கஸ்ரினோ??"
"இல்லை ஐயா..என்ர பேர் ஜஸ்ரின்" 
என்றேன் நான். காரில் ஏறியதும்... கலங்கிய கண்களில் இருந்து கண்ணீர்.. வடிந்தது. 
"என்ர மகன் ஏன் கூப்பிட வரேல்ல"
என்று அவர் எழுப்பிய கேள்வி?
"அப்ப இவருக்கு ஒண்டுமே தொரியாதா..."
என்று எனக்குள் பெரிய கேள்வியை எழுப்பியது......
மீதி நாளை சந்திப்போம்.
என்றும் உங்கள் அன்பில்.
Justin THAMBIRAJAH. 
18/11/2017.

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இது கதை போல் நிஜம்.....(2)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்களின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

"ஐயா உண்மையில் உங்களுக்கு ஒண்டுமே தெரியாதா?" 
என்று நான் கேட்ட கேள்விக்கு..
"இல்ல.... ராசா... ஏன் கேக்கிறீர்..என்ர மருமகள் அவசரமா எங்கட ஊரில இருக்கிற ஒரு விபரமான ஆளப்பிடிச்சு, அவரும் சட்டுப்புட்டு எண்டு அலுவலப் பாத்து முடிச்சுப் போட்டார்... ஏன்? அந்த தம்பிதான் என்ன இஞ்சால ஏத்தியும் விட்டது. அது... சரி ஒண்டுமே தேரியாதோ எண்டு கேக்கிறீர்.. ஏன் ஏதும் வில்லங்கமோ?"
என்று ஐயா கேட்டதை வச்சு எனக்கு விளங்கீட்டுது. இவருக்கு அவையள் ஒண்டுமே சொல்லேல்ல எண்டு. பிறகு நான் ஏன் முந்திரிக் கொட்டை மாதிரி முந்துவான் எண்டு நினைச்சு. நைசா கதைய மாத்தினன். 
" ஐயா.. 40 கிலோமீட்டர் கார் ஓடவேணும் உங்களப் பத்தி ஏதாவது சொல்லுங்கோ.. அது.. சரி.. ஐயா இவர் ராஜமாணிக்கம் தான் உங்கட மூத்த மகனோ?"
என்று கேட்க ஐயா பழய கேள்விய மறந்து தங்கட குடும்பக் கதையை சொல்லத் தொடங்கினார்.
"தம்பி ஐஸ்ரின்"
என்று அவர் கூப்பிட திரும்பவும் என் பேர் அவரிடம் சிக்குப்பட்டது.
"ஐஸ்ரின் இல்ல ஐயா ஜஸ்ரின்" என்றேன்..
"ஏதோ தம்பி விடடா.."
கண்டதும் "நீர்" என்று தொடங்கி இப்போ "டா"வில் வந்து நின்றது. ஐயா தொடர்தார். "எனக்கு ரண்டு பொடி அதில மூத்தவன் இவன் ராசமாணிக்கம், அடுத்த பொடி கணேசு. இவன் ராசமாணிக்கம். "ஐயா என்ன வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பிப் போடு இல்லாட்டி மருந்து குடிச்சு சாவன்" எண்டு அடம்பிடிச்சு ஒரு இருவத்தஞ்சு வரியத்துக்கு முன்னமே இஞ்சால வந்திட்டான்... 
என்னட்ட ஏதணை காசு. இருந்த வீட்ட ஈடுவச்சு, தாயின்ர கொடிய அடைவுவச்சுத்தான் இவன அப்ப இஞ்சால அனுப்பின்னான்.."
என்று கூறிக்கொண்டே தன்ர சின்னப் பையில் கைவிட்டு ஒரு பெட்டிய எடுத்தார் அதுக்குள்ள பாத்தா வெத்திலை, பாக்கு... ஐயோ.. நான் பயந்திட்டன். காருக்க ஐயா வெத்திலை போட்டுத் துப்பப் போறார் எண்டு. ஆனா அவர் ஒரு போயிலைத் துண்ட கிள்ளி வாயில போட்டுக் கொண்டு. தன்ர கதையத் தொடர்தார்....
"இஞ்சால வந்த முதல் ஒரு வரியம் காயிதம் எழுதினான் அதுவும் வேலையில்ல, காசில்ல எண்டு ஓரே ஒப்பாரி. பிறகு ஆளின்ர சிலமனே இல்ல. தாய்தான் கிடந்து அழும். பெத்த வயிறில்லே, பிறகு ஒரு பதினஞ்சு வரியம் களிச்சு ஒரு காயிதம் இவனிட்ட இருந்து வந்திச்சு. அதுவும் ஊருக்கு வந்தவயிட்ட குடுத்து அனுப்பினான். ஏனண்டா என்ர விலாயம் இல்லையாம். தாய்க் கிழவி செத்ததுக்கு கூட ஒரு பதில் காயிதம் இவன் போடேல்ல ராசா.." 
என்று கூறியவர் கண்கலங்கி அழத் தொடங்கினார். ஒரு வயோதிபர் அருகில் இருந்து அழுவது எனக்கு கஸ்ரமாக இருந்தது.. 
மீதி நாளைக்கு .....
என்றும் உங்கள் அன்பில்.
Justin ARULRAJAH.
19/11/2017.

Aucun texte alternatif disponible.
L’image contient peut-être : fleur, plante et nature
L’image contient peut-être : plein air
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இது கதை போல் நிஜம்.....(3)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்ளின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

"ஒரு வயோதிபர் அருகில் இருந்து அழுவது எனக்கு கஸ்ரமாக இருந்தது.." என்றேன் இல்லையா? அதச் சமாளிக்க, காரில் பாட்டப் போட்டன். அதுவேற, என்ன பாட்டுத் தெரியுமா?
"நீ முந்திப் போனது நியாயம் இல்லையே.
நான் முந்திப் போகவே யோகம் இல்லையே.
கூட்டை விட்டுத் தாய்க்கிளி பறந்ததெங்கே.
பசித்தவன் கேட்கிறேன் பால்ச் சோறு எங்கே...."
"இது என்னடா கஸ்ரகாலம்." அதயும் நிப்பாட்டிப் போட்டு கதையக் குடுத்தன்.
"ஐயா இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் போக வேணும் நீங்கள் கதையுங்கோ.." என்றேன். கண்ணத் துடைச்சுக் கொண்டு அவர் விட்ட இடத்தில இருந்து தொடங்கினார். 
"கிழவி செத்தது எனக்கு பெரிய கவலை ராசா... அதவிடக் கவலை அண்டைக்கு நடந்ததுதான்" 
என்று சொல்லிக் கொண்டு தன்ர நாரியத் தடவிப் பார்த்தார்.
"இவன் ராசமாணிக்கம் இஞ்சால வந்ததுக்கு ஒரு சல்லிக் காசு கூட அனுப்பேல்ல. என்ர பிழைப்பு கிழவியும், நானும் காவயித்துக்கு கஞ்சி குடிக்கவே காணாது. ஆனா வீட்ட ஈடுபிடிச்சவை விடுவினையே "வரியக் கணக்கா வட்டியும் கட்டேல்ல முதலயும் திருப்பேல்ல இப்ப ரண்டையும் கூட்டிப்பாத்தா வீட்ட வித்தாலும் பத்தாது. ஒண்டில் காசத் திருப்புங்கோ இல்லாட்டி சுறுக்கா வீட்ட எழுதித் தந்திட்டு எழும்புங்கோ" எண்டு தொண்டக்குழியில பிடிச்சிப்டினம். என்னையிறது. வீட்ட அவைக்கே எழுதிக் குடுத்துப் போட்டு, நானும் கிழவியும். நான் வேலை செய்ற தோட்டத்தில அவையிற்ற கேட்டுப் போட்டு ஒரு குடிசைய போட்டுக் கொண்டு இருந்தம்." 
Highwayயில் ஒரு கார்க்காறன் குறுக்க வர நான் குத்தி break அடிக்க ஐயா கொஞ்சம் குலுங்கிப் போனார். 
"ராசா பாத்து ஒட்டும்... இப்ப என்ன அவசரம்" என்றார்.விசயம் விளங்காமல். நானும் "ஓம்" என்று தலையாட்டி விட்டு தொடர்ந்து ஒடினேன்.. அவரும் கதையத் தொடர்ந்தார்.
"ஒரு நாள் ராசா.... நான் விடியக் காலையே வேற தோட்டத்துக்கு கூலி வேலைக்குப் போட்டன். ஒரு மத்தியானம் போல பெடி ஒண்டு ஓடிவந்து சொல்லிச்சு "ஐயோ மாணிக்கம் ஐயா.. பம்பர் வந்து உங்கட தோட்டத்துக்கு மேல குண்டப் போட்டுட்டான்.." எண்டு பதறியடிச்சு அங்க போய்ப் பாத்தா ராசா...." எண்டு சொல்லிக் கொண்டு விம்மி, விம்மி.. அழத்தொடங்கினார். எனக்கு விழங்கியது. 
"ஐயா அழதேங்கோ.. சாவு எல்லோருக்கும் வரும் " என்ற என் ஆறுதல் வார்த்தையள் அவற்ர வலிக்கு காணாது எண்டே நினைத்தேன்.
"எங்கட குடிசை சுக்கு நூறா குலைஞ்சு கிடந்தது. பாத்தா அங்க கிழவியக் காணேல்ல தேடிப் பாத்தா.. கிழவி கட்டியிருந்த சீலைத் தலப்பு தூரத்தில கிடக்குது. எரியாம கிடந்த கிடுகில கிழவியின்ர சதையள் ஒட்டிக் கிடக்குது ஐயோ..ஐயோ.. எண்டு குழறிக் கொண்டு ஒடிப்பே சீலத்தலப்ப எடுத்து கண்ணில ஒத்தினன் ... சீலத்தலப்பில ஏதோண்டு முடிஞ்சு கிடக்கு. பாவம் கிழவியின்ர கொடிய அடைவுவைச்சு எடுக்காம மாண்டு போனதால தன்ர தாலிய சீலத்தலப்பில முடிஞ்சு வச்சிருந்திருக்கு.. இஞ்ச பார் ராசா"
எணடு தன் நாரிய, சேட்டைத் தூங்கிக் காட்டினார். 
"அண்டைக்கு எடுத்து என்ர அறுணாக் கயிறில கட்டின்னான் இண்டைக்கும் கிடக்குது."
இந்த இடத்தில என்ர இதயத்தின்ர உள்த்தோல் உரியிற மாதிரி வலிச்சுது.
"பிறகு என்ன ஐயா செய்தனிங்கள்"
எண்டு நான் அழுத குரலில கேட்க ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு.
"என்ன ராசா செய்யிறது... கூட்டி அள்ளி எரிச்சுப் போட்டு பக்கத்தில இன்னொரு குடிசைப் போட்டுக் கொண்டு இருந்தன். என்ர கஸ்ரகாலம். கோதாரியிலபோற அந்த குண்டு போடுறவை பிறகு அந்தப் பக்கமே வரேல்ல."
எண்டு சொன்னவர் திரும்பவும் தாலியத் தடவிப் பாத்தார்.
"ஏன் ஐயா.. இதுக்குப் பிறகுமா உங்கட மகன்கள் உதவி செய்யேல்ல" 
எண்ட என்ர கேள்விக்கு விடை சொல்லாமல் காருக்குள்ள இருந்து வானத்த முறைச்சுப் பாத்துக் கொண்டு இருந்தார் கண்ணில இருந்து கண்ணீர் மட்டும் வடிஞ்சபடி இருந்திச்சு...
மிச்சம் நாளைக்கு....
என்றும் உங்கள் அன்பில்,
Justin THAMBIRAJAH. 
21/11/2017.

L’image contient peut-être : ciel, nuage, plein air et nature
L’image contient peut-être : fleur et nature
Aucun texte alternatif disponible.
 
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகிர்வுக்கு நன்றி விசுகு .....தொடருங்கள். உருக்கமாய் இருக்கு......!

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்
2 minutes ago, suvy said:

பகிர்வுக்கு நன்றி விசுகு .....தொடருங்கள். உருக்கமாய் இருக்கு......!

நன்றியண்ணா

தொடர்ந்து  பதிகின்றேன்

மாவீரர் வாரத்தில்  வெளியாகிய  பதிவு

தமிழரது சுயநிர்யணயப்போராட்டம் சார்ந்து

தெளிவான பார்வையுடைய படைப்பாளிகளை

இனம் காண்பதும் 

அவர்களை  உற்சாகப்படுத்துவதும்

காலத்தின் தேவை.

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இது கதை போல் நிஜம்.....(4)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்களின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

காருக்குள்ள இருந்து வானத்த முறைச்சுப் பாத்துக் கொண்டு கண்ணில கண்ணீர் மட்டும் வடிஞ்சபடி இருந்த ஐயாவ திசை திருப்ப வேணும். என்ர மனசும் இறுக்கிப்போய் இருக்கு. என்ன செய்யலாம் எண்டு யோசிக்கேக்க திடீரெண்டு இந்த கேள்வி ஞாபகத்துக்கு வந்திச்சு.
" ஐயா உங்கட மகன் கல்யாணம் முடிச்சதாவது உங்களுக்கும் தெரியுமோ இல்லையோ?" எண்டு கேட்டன்.
திரும்பவும் தன்ர பையில கையவச்சு ஏதோ தேடி ஒரு கடிதத்த எடுத்து என்னட்ட நீட்டி.
"இதப் படிதம்பி" எண்டார். 
"ஐயா கார் ஓடிக்கொண்டு என்னண்டு கடிதம் வாசிக்கிறது" எண்டு நான் சொன்னதும்
நீட்டின கைய மடிச்சுக் கொண்டு. 
"ஓ.. உண்மைதான். எனக்கும் எழுதப் படிக்க தெரியாது. காயிதம் வந்தா கிழவி தான் வாயிச்சு செல்றது. இந்த காயிதம் வரேக்க கிழவி செத்திட்டுது. வேறொரு விபரமான ஆள்தான் வாயிச்சு சென்னது. அதுதான் நான் அப்போத சொன்னனே இவன் ராசமாணிக்கம் பத்து வரியத்துக்கு முன்னம் வந்தாக்களிட்ட குடுத்து விட்ட காயிதம் எண்டு ... அது தான் கொண்டு வந்தனான். அவற்ற முகத்தில எறிய.." எண்டு சொன்ன ஐயா கடிதத்த மடிச்சுவைச்சார்.
"அதில அப்பிடி என்ன எழுதியிருக்கு ஐயா? எண்ட என்ர கேள்விக்கு. இழுத்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு ஐயா தொடங்கினார்.
"இந்த நியாயத்தை கேள் ராசா... இவ்வளவுக்கும். இவன் ராசமாணிக்கம் தான் காரணம். ஏன்? தாய்கிழவி செத்ததெண்டு அறிவிச்சும் ஒரு பதில் இல்ல. பிறகு ஏழுதிறார். "ஐயா எனக்கு வயசு முப்பத்திமூண்டு வந்திட்டுது ஒரு கலியாணம் காட்சி இல்ல " ஆ...இல்ல தெரியாம கேக்கிறன் நீ குடும்பத்துக்கு உழைச்சு அக்காள், தங்கச்சியள கரைசேர்த்தே, உனக்கு கலியாணம் காட்சி இல்லாமல் வயசு வட்டுக்க போனது" 
ஐயா கோபத்தின் உச்சியில நிண்டார்.
"மிச்சத்த கேளும் ராசா... ஊரில இளம் பிள்ளையாப் பாத்து பேசட்டாம். அதுகும் நல்ல சீதணத்தோட. இவர் பிராஞ்சில (France) டாக்குத்தர். நான் அங்க இளம் பிள்ளையா நல்ல சீதணத்தோட இவருக்கு கலியாணம் பேசி முடிக்க வேணும். எனக்கு நல்லா வாயில வருது...."
கறுப்பு ஐயாவா காரில ஏறினவர் இப்ப சிவப்பு ஐயாவா இருந்தார்.
"இதுபோதாது எண்டு மிச்சம் எழுதிறார். "சீதணத்த வாங்கி அதில தாலியும்,கொடியும் செய்து மிச்சக் காசில ஏயன்சிய பிடிச்சு. பெட்டையையும் அனுப்பி வைக்கட்டாம். அதுகும் சுறுக்கா."
ஐயா தன்ர பல்ல நறும்பின சத்தம் அவற்ற கோபத்தின்ர உச்சத்த காட்டிச்சு.
"பிறகு என்னையா நடந்தது?" எண்ட என்ர கேள்வி க்கு. 
"மூதேவி மூத்ததா பிறந்ததால மனசு கேக்கேல்ல. ஒரு பிள்ளையப் பாத்து பேசி அணுப்பின்னான். அதுகும் சீதணம் நான் கேக்கேல்ல அதுகளா தாலியும் கொடியும் செய்து தந்ததுகள். இவன் நான் கலியாணம் பேசின உடனேயே அதுகளின்ர விலாயத்த அறிஞ்சு அங்க கதைக்க தொடங்கிட்டானே.. இவனே சிலவேளை கேட்டிருப்பான்"
வீடு நெருங்கியது ஐயாவைப் பார்க்க பாவமாய் இருந்திச்சு. இருந்தாலும் அந்த கொஞ்ச நேரத்தில என்ர கடைசி கேளிவியக் கேட்டன்.
ஐயா பிறகு கலாவ என்னண்டு இஞ்சால அனுப்பினீங்கள்?" (ராசமாணிக்கத்தின் மனைவியின் பெயர் கலா) 
"அதுவா? காசு இல்ல என்னையிறது.. அப்பதான் ஒரு யோசன வந்திச்சு. "நான் முந்திச் செத்துப் போனா, இது உன்ர மிச்ச வாழ்க்கைக்கு. தச்சேலா நீ முந்திச் செத்தா உன்ன மகாராணி மாதிரி உடுத்தி,நிறய பெரிய பூக்களால பாடை கட்டி, ஊரில இதுவரை செய்யாத மாதிரிச் செய்ய" எண்டு கிழவிக்கு சொல்லிப் போட்டு. நான் வேலை செய்ற ஐயாட்ட சொல்லி என்ர உழைப்பில கொஞ்சம், கொஞ்சம் காசு சேர்த்து வச்சனான். கிழவிதானே பாடையில்லாம போட்டுது. பிறகு அந்த காசையும் ஐயாட்ட கேட்டு வாங்கி கூட கொஞ்சம் காசு தாங்கோ நான் சாகுமட்டும் உங்களோடவே கூலியா நிப்பன் எண்டு சொல்லி அவரிட்டவும் காச வாங்கித்தான் கலாவ இஞ்சால அனுப்பின்னான் ராசா..
அது ஒரு அருமையான பிள்ளை. "மாமா" எண்டு கூப்பிட்டா பினாட்டு மாதிரி ரண்டு,மூண்டு தடவை அன்பு பூசி மொழுகிக் கிடக்கும். எப்ப இஞ்சால வந்தாவோ... அதுகும் செத்துப் போச்சு." எண்டு அவர் சொல்லி முடிக்கவும், நான் காரக் கொணடந்து parking பண்ணவும் சரியா இருந்திச்சு. 
"ஐயா.. வந்திட்டம் இறங்கிங்கோ." எண்டு நான் சொல்ல....
"தம்பி.. ராசா.. அப்போத "உங்களுக்கு ஒண்டும் தெரியாதா? எண்டு ஏன்? கேட்டனீர்?" எண்டு ஐயா கேக்க இனியும் அந்தாளுக்கு (உங்களுக்கும்) மறைக்க மனசு வரேல்ல, நான் உண்மையைச் சொல்லத் தொடங்கினேன்....
மிச்சம் நாளைக்கு....
(நாளைக்கு என்னையும் நீங்கள் அறியலாம். காரணம் "உண்மையச் செல்லத் தொடங்கினேன்")

என்றும் உங்கள் அன்பில்,
Justin THAMBIRAJAH. 
22/11/2017.

L’image contient peut-être : ciel et plein air
L’image contient peut-être : fleur et plante
Aucun texte alternatif disponible.
 
 
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இது கதை போல் நிஜம்.....(5)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்களின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

நான் நடந்த கதையளச் சொல்லத் தொடங்கினன்.
"ஐயா எனக்கு இதச்சொல்ல கஷ்ரமா இருக்கு. அவையள் உங்களுக்கு சொல்லாத விசயத்த நான் உளறக்கூடாது. ஆனா உங்கள பாக்க பாவமாவும் இருக்கு. ஏனண்டா திடீரெண்டு தெரிஞ்சா உங்களுக்கு அதிர்ச்சியா இருக்கும்."
இப்படி நான் சுத்திவழைக்க ஐயா tension ஆகிட்டார்.
"தம்பி சும்மா ரபர்பான் மாதிரி இழுக்காம கதையச் சொல்லும் இல்லாட்டி இறங்குவம்"
எண்டு கார்க் கதவ திறக்கப் போனார்.
"இல்ல கொஞ்சம் பொறுங்கோ... உங்கள இஞ்சால கூப்பிட்பது உங்கட மகனோ, மருமகளோ இல்ல. France government தான் உங்கள இஞ்ச கூப்பிட்டது."
ஐயா தன்ர மூக்குக்கண்ணாடிக்கு மேலால என்னப் பாத்தார். 
"ஓம் ஐயா... உங்கட மகன் உங்க வீட்டில இல்ல Hospitalலதான் இருக்கிறார். அவரிட்ட doctors கேட்டவையளாம் உங்கட கடைசி ஆசை என்ன எண்டு. அப்ப தான் உங்ட மகன் கதைக்கேலாமல் ஒரு துண்டில 'ஐயாவப் பாக்க வேணும்' எண்டு எழுதிக் காட்டினவராம்"
நான் கதையச் சொல்ல ஐயான்ர முகத்தில முதலிருந்த கோபம். இப்ப மரங்கள்ள இலையள் கொட்டுன்ற மாதிரி கொட்டிக் கொண்டு இருந்திச்சு.
"ஏன் ராசா.. இவனுக்கு என்ன நடந்தது. ஆசுப்பத்திரிக்கு போற அளவுக்கு?" எண்டு சரியான கவலையோட ஐயா கேக்க.
"ஐயா ஒரு மனுசர் ஆரோ ஒருதற்ர கதையத்தன்னும் கேக்க வேணும். மனிசி ஒவ்வொரு நாளும் அழுது குழறிச் சொல்லியும், எட்டு வயது மூத்த மகன் சொல்லியும், இஞ்ச ஊருக்க உள்ள சனங்கள் சொல்லியும்... ஏன் ஆயிரம் தரம் doctorsமார் சொல்லியும், கேட்கமாட்டேன் எண்டு இருபத்திநாலு மணி நேரமும் தண்ணியடிச்சா இப்பிடி நிலமைதானே வரும்." எண்டு நான் செல்லேக்க ஐயான்ர முகத்தில கொட்டுப்பட்டு போன கோபம் திரும்பவும் வந்து சேந்திட்டுது.
"என்ன தண்ணியடிக்கிறானா?" எண்டு ஐயா அதிசயமாவும், கோபமாவும் கேட்டார்.
"ஐயா இஞ்ச தண்ணியடிக்கிறது பெரிய விசயம் இல்ல. உங்க எங்ட சில பொம்பிளயளே சாடயா அடிப்பினம். ஏன் நானும் drinks எடுக்கிறநான். ஆனா அதுக்கு ஒரு அளவுகணக்கு பேணும். தலமாட்டில வச்சுக் கொண்டு படுத்தால் இப்படி தான் வரும். வேலவெட்டிக்கு போறேல்ல. மனிசிதான் உழைக்கும். அந்த காசயும் பிடிங்கி தண்ணியடி. இது இப்ப இல்லையாம் வந்த காலத்தில் இருந்தாம்" எண்டதும் ஐயா சென்னார்.
"ராசா.. உங்க பிறகு போவம் காற ஆசுப்பத்திரிக்கு விடும். போய் கன்னத்தில ரண்டு குடுத்தால் திருந்துவார்" இப்பவும் ஐயாவின்ர நிலமைய நினைக்க பாவமா இருந்திச்சு.
"ஐயா அவர்.. அதுதான் ராசமாணிக்கம் நீங்கள் நினைக்கிற கட்டத்தையெல்லாம் தாண்டிட்டார். doctors சொன்னவை நீங்கள் வரும் வரைக்குமே.. 'மன்னிச்சுக் கொள்ளுங்கோ.'. ஆள் உயிரோட இருக்கிறது ஐமிச்சம் எண்டு. கவலப்படாதேங்கோ. முதல்ல வாங்கோ வீட்ட போய்ப் பாப்பம் என்ன நடந்தது எண்டு."
காறில ஏறேக்க இருந்த வயதுபோன தள்ளாட்டம். இப்ப கொஞ்சம் கூடவா இருந்திச்சு ஐயாவின்ர நடையில. நாலுமாடி வேற ஏறவேணும் ராசமாணிக்கத்தின்ர வீட்டுக்கு. ஐயாவ கையில பிடிச்சு மெதுவா ஏத்தினன். 
நாலாம் மாடிக்கு நாலு படி இருக்கேக்கவே கேக்குது கலா.கத்தி அழுகிற சத்தம் எனக்கு விழங்கிட்டுது ஐயாவ பாக்காமலே மகன் ராஐமாணிக்கம் செத்திட்டார் எண்டு.
"ஐயோ... என்னால ஏலாது"எண்டு ஐயா அதிலேயே இருந்திட்டார். ஒருமாதிரி கஷ்டப்பட்டு தூக்கி கைத்தாங்கலா அவேன்ர வீட்ட கூட்டிக்கொண்டு போனன். வாசல் கதவு திறந்து கிடந்தது. நடுவீட்டுக்குள்ள தலையில கைவைச்சு குழறியழுது கொண்டிருந்தா கலா. ஐயாவக் கண்டதும் ஓடிவந்தா. நான் நினைச்சன் கட்டிப் பிடிச்சு அழப்போறாவாக்கும் எண்டு. ஆனா அவ ஐயாவின்ர சேட்டப் பிடிச்சுக் கொண்டு.
"என்ர வாழ்கையப் பாழாக்கிப் போட்டியள். உங்ட மகன் முழுநேரக் குடிகாறன். நீங்கள் என்ர மகன் தங்கம் எண்டு சொல்லி.என்ர வாழ்கைய சீரழிச்சுப் போட்டியள். அங்க பாருங்கோ இரண்டு பிஞ்சுகளையும். நாளைக்கு அதுகள் அப்பா எங்கம்மா? எண்டு கேட்டால் நான் என்னத்தச் சொல்லுவன். நீங்களே சொல்லுங்கோ. நான் என்ன பாவம் செய்தனான் உங்களுக்கு." அழுதுகொண்டே ஐயாவ அவ திட்டினது. எனக்கு பெரிய கவலையாக இருந்திச்சு. நான் ஐயாவ பிடிச்ச பிடிய விடாமல் நின்டன்....
அதுக்குள்ள என்ர wife அங்க வந்திட்டா. அவ ஒருமாதிரி "கலாக்கா please இஞ்சால வாங்கோ" எண்டு அவவ இழுத்துக் கொண்டே அதில கிடந்த கிழிஞ்சு போன மெத்தையில இருத்தினாள். ஆனால் அவ அழுகிறதையும், பேசிறதையும் நிப்பாட்டேல்ல.
"என்ர பிள்ளைகள கொள்ளிவைக்க விடமாட்டன். ஒரு நாள் கூட கொஞ்சாத தகப்பனுக்கு, என்ர பாலன்கள் ஏன் கொள்ளிவைக்க வேணும் விடமாட்டன்..."
அவ இந்த மாதிரி கத்தியழக் காரணமும் இல்லாமல் இல்ல. அவ்வளவு கஷ்டங்கள அவ அனுபவிச்சிட்டா இருந்தாலும் ஐயா பாவம். அப்ப ஐயா சொன்னது இப்பவும் என்ர காதுக்க கேக்குது. ஐயா சென்னார் "பிள்ளை அழாத... அழாத அம்மா... நான் வைக்கிறன் அவனுக்குக் கொள்ளி."
(நாளைக்கு "கதைபோல் ஒரு நிஜம்" ராசமாணிக்கத்தின் செத்தவீட்டில் முடியும். ஐயா உங்களை நாளைக்கு கைதட்ட வைப்பார். என்ற நம்பிக்கையுடன்.)
மிச்சம் நாளைக்கு..

என்றும் உங்கள் அன்பில்,
Justin THAMBIRAJAH. 
23/11/2017.

Aucun texte alternatif disponible.
L’image contient peut-être : plante, fleur et texte
 
 
Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

பகிர்விற்கும் நேரத்திற்கும் நன்றி.

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

இது கதை போல் நிஜம்.....(6)
----------------------------------------------
(எங்கள் மாவீரர்களின் பாதங்களில் சமர்ப்பணம்)

ஐயாவக் கொண்டே அங்க இருந்த ஒரு கதிரையில இருத்தினன். ஐயா பயந்துபோய் முளிச்சுக் கொண்டு நிக்கிற தன்ர ரண்டு பேரக்குழந்தைகள வடிவாப் பாக்கிறார். என்ர கையைப் பிடிச்சு இழுத்து.
"இவை ராசமாணிக்கத்தின்ர பிள்ளையளே" 
எண்டு கேக்க நான் "ஓம்" எண்டு தலையாட்டினன்.திருப்பவும் என்ன இழுத்து.
"அப்பிடியே தேப்பனையும், சித்தப்பனையும் உரிஞ்சு வச்சு மாதிரி இருக்குதுகள்" எண்டு சொல்லிட்டு கண்கலங்கி அழத் தொடங்கினார்.

இப்படியொரு நாள் வாழ்கையில வரக்கூடாது எண்டு நினைச்சுக் கொண்டு. வேற ரண்டு friendsமாரோட சேர்ந்து ஆளுக்காள் நடக்க வேண்டிய காரியங்கள பாத்தம்.
அடுத்த நாள்...........
ராசமாணிக்கத்த மின் மயாணத்துக்கு கொண்டு வந்தாங்கள். கனக்க சனம் இல்ல. ஐயாவுக்கு வேளிநாட்டுச் செத்தவீடு புதுசுதானே, நடக்கிற எல்லாத்தையும் கவனமா பாக்கிறார். அங்க வந்த சனம் அவற்ர காதில விழுகிற மாதிரி 
"உப்பிடிப் பட்டதுகள் இருந்து, ஆருக்கு என்ன பயன். போய்ச் சேரட்டும்".... எண்டும்,
"உவர்தான் குடிகார ராசமாணிக்கத்தின்ர தேப்பனாம்".. எண்டும்,
"பிள்ளைய வளத்த திறத்தில ஊரில இருந்து வந்திருக்கிறார் செத்த வீட்டுக்கு ....எண்டும்,
"உந்த கிழவன்தான் கலாவ கலியாணம் பேசேக்க, தன்ர மகன் தங்கம் எண்டு சொல்லி. சீதணத்தக் கறந்ததாமே.".....எண்டும்,கதைக்கினம்.
ஒருசிலபேர் செத்த வீட்டுக்கு வந்து. தங்கட காறுகளுக்க இருந்து. தண்ணியப் போட்டிட்டு வந்து ஐயாவுக்கு வகுப்பெடுக்கினம்.
"நீங்கள் சின்னிலேயே ஒழுங்கா வளத்திருக்கலாம் பிழைவிட்டுட்டியல்."
மற்றவர். "வெறுமனே பெத்தாப் போதாது ஒழுங்கா வளக்கவும் வேணும்."
எனக்கு இதுகளக் கேக்க மண்டயால போகுது. ஐயாமேல சனங்கள் காறித்துப்பின அசிற் வார்த்தைகளில அவர் அவிஞ்சு போய் நிண்டார். நான் போய். "ஐயா வாங்கோ கொள்ளி வைக்க" எண்டு கூப்பிட. " எங்க ராசா சுடலை" எண்டார். பாவம் சரியா நொந்துபோன நிலமை. "ஐயா இதுதான் இஞ்ச சுடலை வாங்கோ" எண்டு கூட்டிக்கொண்டு அந்த மின் மயானத்தில, கடைசியா button அமத்திற இடத்துக்கு கூட்டிக்கொண்டு போனன். 
"தம்பி இவன்ர முகத்த ஒருக்கா பாக்கேலாதா?" எண்டு ஐயா கேட்டார். விலைகுறஞ்ச சவப்பெட்டி கண்ணாடி வக்கேல்ல. கிருமிகள் தொத்தும் எண்டுவேற ஏற்கனவே மூடிச் சீல் வச்சாச்சு.
இல்லை ஐயா இனிப் பாக்கேலாது" எண்டன். தன்ர நெஞ்ச ஒரு கையால பொத்திப் பிடிச்சுக் கொண்டு அடுத்த கையால buttonன ஐயா அமத்த, ராசமாணிக்கத்தின்ர சவப்பெட்டி தொம் எண்டு கீழயிருக்கிற current அடுப்பில விழுந்திச்சு. ஐயா "ஐயோ... ஐயோ..." எண்டு அழுதார். கலா விசர் வந்த ஆக்கள் போல படுத்துக் கிடந்து கதறிக் கதறி அழுதா.

இப்ப வந்த சனம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறையத் தொடங்கிச்சு. நாங்கள் கொஞசப் பேர்தான் சாம்பல் தருமட்டும் அங்க நிண்டம். அதுக்குள்ள கலா மயங்கி விழுந்து, அங்க நிண்ட பொம்பிளையள் தண்ணி தெளிச்சு எழுப்பிக் கூட்டிக் கொண்டு வந்திச்சினம். ஐயா பேரப்பிளையள கட்பிப் பிடிச்சு வச்சுக் கொண்டு நிண்டார். 
கலா நேர ஐயாவுக்கு கிட்ட வந்து "மாமா.. மாமா.. என்ன மன்னிச்சுக் கொள்ளுங்கோ." எண்டு திரும்பவும் அழத்தொடங்கினா. ஐயா "அழாதயடி மோனே. உன்ர இடத்தில நானிருந்தாலும் அப்பிடித்தான் கதைச்சிருப்பன். நான்தான் மோனே உன்ர காலில விளுந்து நன்றி சொல்ல வேணும்" எண்டு கலாவுக்கு ஆறுதல் கூறினவர். பிறகு நேரா என்னட்ட வந்தார்.
"ராசா.. நான் திரும்ப ஊருக்கு போகவேணும் அந்த உதவியையும் நீர்தான் செய்வேணும்" எண்டு கைய நீட்டி பிச்சை கேக்கிற மாதிரிக் கேட்டார். எனக்கு பெரிய அந்தரமாப் போச்சு. இருந்தாலும் சின்னக் கோபமும் வந்திச்சு.இவர் இஞ்ச இதுகளுக்கு ஆறுதலா இருக்கலாம். அங்க போய் என்னத்தக் கிழிக்கப் போறார் எண்டு. அப்ப நான் சொன்னன்.
"ஐயா அது பிரச்சினை இல்ல. இப்ப ஏன் அங்க போக நினைக்கீறிங்கள். வீசாப் பிரச்சினைய நான் பாக்கிறன். இஞ்சத்தைய government உங்களுக்கு காசும் தரும். நல்ல medical வசதியள் இஞ்ச உங்கடவயசுக்கு freeயாக் கிடைக்கும். இவயளுக்கு ஒரு துணையா இஞ்ச இருங்கோ" எண்டன்.
"இல்ல மோனே என்ன அங்க அனுப்பி விடு" எண்டு ஐயா சொல்ல. 
"மாமா அங்க தனியா கிடக்காமல் இஞ்ச நில்லுங்கோ."எண்டு கலாவும் சொன்னா.
"இல்ல ராசா.. என்ன அங்க அனுப்பி விடுங்கோ" எண்டு ஐயா அடம்பிடிச்சார். எனக்கு ஐயாவப் பாக்க விசர்தான் வந்திச்சு. இப்ப ஐயா, தான் ஏன் ஊருக்கு போகவேணும் எண்ட காரணத்தச் சொன்னார்.
"ராசா.. நான் சாகுமட்டும் கூலியா நிண்டு உழைச்சுத் தருவன் எண்டு சொல்லி கைநீட்டி காசு வாங்கின்னான். நான் திரும்பிப் போகாட்டி இஞ்சால வந்து ஒளிச்ச மாதிரி போயிடும். என்ன அனுப்பி விடு ராசா.." எண்டார். 
இது என்ன லூசுக் கிழவனா இருக்கு...
"ஐயா இஞ்ச government தாற காசில கொஞ்சத்த சேர்த்து அனுபினால் விசயம் முடிஞ்சுது." எண்டு நான் சொன்னதும். ஐயாவுக்கு விளங்கீட்டுது. நாங்கள் தன்ன திரும்ப ஊருக்கு அனுப்ப மாட்டம் எண்டு. என்ர கைய இறுக்கிப் பிடிச்சு இழுத்துக் கொண்டு கொஞ்சத் தூரம் தள்ளி வந்தார்.


" ராசா... மோனே.. உன்ன என்ர பிள்ளை மாதிரி நினைச்சுச் சொல்லுறன்.

என்ர வயசுக்கு நான் கனநாள் இருக்கப் போற ஆளில்ல.

இஞ்சால இருந்து செத்துப் பேனா, ஒரு குடிகாறன்ர அப்பா. எண்ட பேரோட செத்துப் போவன்.

இதே ஊரில போய் செத்தா ஒரு மாவீரன் லெப்டினன் கேனலின்ர அப்பா எண்ட பெருமையோட சாவனில்லே.

இத ஒருத்தருக்கும் சொல்லிப் போடத ராசா.

பிறகு அவன்ர உண்மையான தியாகத்த நான் வித்துப் பிழைச்ச மாதிரி போமிடும். மோனே..

ரண்டப் பெத்து ஒண்டயாவது ஒழுங்கா வளத்திருக்கிறன்.

அவன் இருக்கிற இடத்தில இருக்கிறது தானே ஒரு தேப்பனுக்கு பெருமை." எண்டு ஐயா சொல்லி முடிச்சு.....


"ஐயோ.. எழும்பு ராசா.." எண்டு அவற்ர காலக் கும்பிட்டுக் கிடந்த என்ன குனிஞ்சு தூக்கினார்.
ஐயாவுக்கு இண்டைக்கு இரவு flight.அவர அனுப்ப Airportக்கு போகவேணும். 27ம் திகதிக்கு முன்னம் அவர் அங்க நிப்பார்.
--------- முடிஞ்சது --------
கதையின் பெயர்தான் "கதை போல் ஒரு நிஜம்" நடந்த சம்பவம் "நிஜம் போல் ஒரு கதை" 
(முடிவின் முற்றுப்புள்ளிவரை பயணித்த உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. உங்களின் விமர்சனங்கள் உளியாக என் எழுத்துக்களை செதுக்கட்டு)


என்றும் உங்கள் அன்பில்,
Justin THAMBIRAJAH. 
24/11/2017.

Link to comment
Share on other sites

  • கருத்துக்கள உறவுகள்

கதையோ நிஜமோ அழகாய் நெய்யப் பட்டிருக்கு. நன்றி விசுகு.....!  tw_blush:

Link to comment
Share on other sites

Archived

This topic is now archived and is closed to further replies.



  • Tell a friend

    Love கருத்துக்களம்? Tell a friend!
  • Topics

  • Posts

    • ஜனாதிபதித் தேர்தல் களம் தெற்கைவிட இம்முறை தமிழர் தாயகப் பிரதேசத்திலும் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றது. போரின் பின்னரான அனைத்து ஜனாதிபதித் தேர்தல்களிலும் தென்னிலங்கை வேட்பாளர்களை ஆதரித்த தமிழ் மக்கள் இம்முறை அத்தகைய நிலைப்பாட்டை எடுப்பதற்குத் தயங்குவதும், தமிழ்ப் பொது வேட்பாளரை நோக்கி தமிழர்கள் அணிதிரட்டப்படுவதாலும் ஜனாதிபதித் தேர்தல் விவகாரம் பேசுபொருளாகியிருக்கின்றது. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ்ப்பொது வேட்பாளர் களமிறக்கப்படுவது தென்னிலங்கை கட்சிகளைப்போன்று தமிழ்த்தேசியக் கட்சியைச் சேர்ந்த சிலருக்கும் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றது. அதே நேரம் இந்தப் பொதுவேட்பாளர் விவகாரத்தை குழப்பியடிப்பதற்கான சதி முயற்சியும் முன்னெடுக்கப்படுவதாக குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. தமிழ் மக்கள் கூட்டணியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சி.வி.விக்னேஸ்வரனின் செயற்பாடுகள் தொடர்பில் பலத்த சந்தேகங்கள் எழுப்பப்படுகின்றன. கொள்கைத் தளம்பலான ஒருவர் இந்த விடயங்களை முன்னின்று செயற்படுத்துவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் போது சந்தேகங்கள் எழுவது இயல்பானதே. பொதுவேட்பாளர் விவகாரத்தை ஆதரிப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டு அதைக் குழப்பியடிப்பது தான் அவரது இலக்கா என்ற கேள்வியும் எழுகின்றது. ஏனெனில் அவரின் நடவடிக்கைகள் அப்படியானவையாகத்தான் அமைந்திருக்கின்றன. ஜனநாயக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டணியே, ஜனாதிபதித் தேர்தலில் பொதுவேட்பாளரைக் களமிறக்கும் யோசனையை முன்வைத்தது. அது தொடர்பில் பல தரப்புகளையும் சந்தித்துக் கலந்துரையாடியிருந்தது. இதேகாலப் பகுதியில் விக்னேஸ்வரன், ‘ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க நாட்டுக்கு நல்லது செய்கிறார். அவரைத்தான் ஆதரிப்பேன்' என்று அறிக்கைவிட்டார். பின்னர் ரணில் ஏமாற்றிவிட்டார் என்று சொன்னார். திடீரென பொதுவேட்பாளர் விவகாரம் தொடர்பில் கூட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்தினார். அது தொடர்பில் அறிக்கைகள் விடுத்தார். இந்த விவகாரத்தை முன்னெடுத்த தரப்புகளுடன் எந்தவொரு சந்திப்பையும் நடத்தாமல் தான்தோன்றித்தனமாக விக்னேஸ்வரன் விடயங்களைக் கையாள்கின்றார். இது தமிழ்ப்பொதுவேட்பாளர் விவகாரத்தை எதிர்க்கும் தரப்புகளுக்கு வாய்ப்பாக அமைந்திருக்கின்றது. ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கான வேட்புமனு கோரப்பட்ட பின்னர் தமிழ்ப்பொதுவேட்பாளர் யார் என்பதைப் பகிரங்கப்படுத்தலாம். விக்னேஸ்வரன் பொறுமை காக்கவேண்டும். இலங்கையிலுள்ள தமிழ்மொழி பேசும் அனைவரும் ஆதரிக்கக்கூடிய ஜனரஞ்சகமான தலைவர் ஒருவராக இருக்கவேண்டும். அப்படிப்பட்டண்டும். ஒருவரையே தமிழ்ப்பொதுவேட்பாளராக களமிறக்க வேண்டும். தமிழ்ப்பொதுவேட்பாளர் என்பது ஒரு அரசியல் தீர்மானம். எப்படி வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் காலம் கடந்தும் நிலைத்து நிற்கின்றதோ அதே போன்று தமிழ்ப்பொதுவேட்பாளர் விவகாரமும் அமையவேண்டும். நாடு முழுவதிலிருந்தும் ஆகக் குறைந்தது 15 லட்சம் வாக்குகளையாவது அவர் திரட்டிக்கொள்ளக் கூடியவராக இருக்கவேண்டும். முஸ்லிம் மற்றும் மலையக சமூகங்களின் அரசியல் தலைவர்கள் தென்னிலங்கை தரப்புகளுடன் ஒட்டிக் கொண்டிருந்து அமைச்சுப் பதவியை பெறுபவர்கள். அவர்கள் எந்தளவு தூரம் பொதுவேட்பாளர் விவகாரத்துடன் ஒத்துழைத்துச் செயற்படுவார்கள் என்பது கேள்விக்குறியானது. இவ்வாறான சூழலில் அனைத்துத் தரப்புகளுடனும் அவதானமாகவும் - நிதானமாகவும் கலந்துரையாடல் நடத்தவேண்டும். அதைவிடுத்து விக்னேஸ்வரன் போல, மின்னஞ்சலில் போதிய அவகாச மின்றி அழைப்பு அனுப்பிவிட்டு கலந்துரையாடல் நடத்த கூடாது. விக்னேஸ்வரன் தலைமை தாங்கிய எந்தவொரு விடயமும் நேர்சீராக நடைபெறவில்லை. மாகாண சபையாக இருக்கலாம் அல்லது தமிழ்மக்கள் பேரவை என்ற சிவில் அமைப்பாக இருக்கலாம் அல்லது அவரது கட்சியாக இருக்கலாம். எங்குமே அவர் ஒரே கொள்கையோடு இயங்காமையால் கடைசியில் அவையெல்லாமே குழப்பத்துக்குள் சிக்கி, செயற்றிறனை இழந்ததைக் கண்முன்னே பார்த்தோம். அப்படிப்பட்ட ஒருவர் தனது அவசரத்தனமான நடவடிக்கைகளால் தீர்க்கமான அரசியல் முடிவை குழப்பியடித்துவிடக்கூடாது என்பதே மக்களின் ஆதங்கம். (16. 04.2024-உதயன் பத்திரிகை)   https://newuthayan.com/article/அவசரத்தனங்களும்_குழப்பங்களும்...
    • இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு மாத்திரமல்லாமல் முஸ்லிம்களுக்கும் தாய்மொழி தமிழ்தான். இதனாலேயே தமிழர்களையும் முஸ்லிம்களையும் ஒன்றிணைக்கும் முயற்சியில் தந்தை செல்வா ஈடுபட்டார். இதனால் 'தமிழ்பேசும் மக்கள்' என்ற சொல்லை தந்தை செல்வா பாவிக்கத்தொடங்கினார். இலங்கை சுதந்திரமடைந்த காலம் தொட்டு இரு தரப்பு அரசியல்வாதிகளும் தமிழ் முஸ்லிம் ஒற்றுமை பற்றிப் பேசி வருகின்றனர். தமிழ்த் தேசிய அரசியல்வாதிகளும் பல விட்டுக்கொடுப்புகளைச் செய்து தமிழ் முஸ்லிம் ஒற்றுமையை கட்டியெழுப்ப அன்றிலிருந்து இன்று வரை பாடுபட்டு வருகின்றனர். ஆனால் முஸ்லிம்களோ மொழிரீதியான பிணைப்பைக் கணக்கிலேயே எடுப்பதில்லை. அவர்கள் எப்போதுமே தம்மைத் தனியான இனமாக முன்னிறுத்துவதிலும், தமது நலன்களைப் பெற்றுக்கொள்வதிலுமே கண்ணும் கருத்துமாக இருக்கின்றனர். ஒரு சிறுபான்மை இனம் என்ற அடிப்படையில், முஸ்லிம்கள் தமது நலன்களை முன்னுரிமைப்படுத்திச் செயற்படுவதில் எவ்விதத் தவறுமில்லை என்று தமிழர்கள் கடந்துசென்றுவிடலாம். ஆனால், ஒரே மொழியைப்பேசிக்கொண்டு, சகோதர இனம் என்று சொல்லிக்கொண்டு, தமிழர்களை ஒடுக்கும் செயற்பாடுகளை முஸ்லிம்கள் மேற்கொள்வதைத்தான் ஜீரணிக்க முடியாமல் இருக்கின்றது. குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் கல் முனையில் முஸ்லிம்கள் தமிழர்களின் இருப்பை கேள்விக்குறியாக்கும் செயற்பாடுகளை காலாதிகாலமாக மேற்கொண்டு வருகின்றனர். இதனால் கல்முனைத் தமிழர்கள் சாட்சிக்காரனின் காலில் வீழ்வதை விட சண்டைக்காரனின் காலில் வீழ்வதே மேல் என்ற நிலைப்பாட்டுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். இலங்கைத்தீவை நிர்வகிப்பதற்கு 256 பிரதேச செயலர் பிரிவுகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த 256 பிரதேச செயலகங்களின் ஊடாக அந்தந்தப் பிரதேசத்துக்குரிய மக்கள் தமது தேவைகளை பூர்த்தி செய்து வருகின்றனர். இப்படிப்பட்டநிலையில், கல்முனைப் பிரதேச செயலர் பிரிவில் முஸ்லிம் பிரதேச செயலர்களே தொடர்ச்சியாக நியமிக்கப்பட்டு வந்தனர், வருகின்றனர். இவர்கள் முஸ்லிம்களுக்குச் சார்பாக நடந்து கொள்வதாக தமிழர்கள் தொடர்ச்சியாகக் குற்றஞ்சாட்டி வந்தனர். இதனால் கல்முனை பிரதேச செயலர் பிரிவு 1989 ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம் பிரிவு, தமிழ்ப் பிரிவு என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு கல்முனைப் பிரதேச செயலர் பிரிவு இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டபோது முஸ்லிம் பிரதேச செயலர் பிரிவு முழு அதிகாரத்துடன் செயற்படத் தொடங்கியது. தமிழ்ப் பிரிவுக்கு முழுமையான அதிகாரங்களை வழங்க விடாமல் முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் ஆட்சியாளர்களுக்கு சிங்களவர்கள் அழுத்தம்கொடுத்தனர், இப்போதும் அதே அழுத்தத்தைக் கொடுத்து வருகின்றனர். கல்முனை தமிழ்ப் பிரிவு பிரதேச செயலகம் 'உதவி அரசாங்க அதிபர் பிரிவு' என்றே இன்றுவரை அழைக்கப்பட்டு வருகிறது. இதன்மூலம் அதன் அதிகாரங்கள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளமையை உள்ளார்ந்தமாக உணரலாம். தமிழ்ப் பிரிவுக்குரிய காணி, நிதி போன்ற விடயங்கள் முஸ்லிம் பிரிவின் கீழேயே உள்ளன. இலங்கை அரசியலில் பௌத்த பிக்குகள் தான் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக விளங்குகின்றனர். அப்படியிருந்தும் ஞானசார தேரராலோ, சுமணரத்ன தேரராலோ கல்முனை தமிழ் பிரதேச செயலர் பிரிவை தரமுயர்த்த முடியவில்லை.சுமணரத்ன தேரர், ஞானசாரதேரர் ஆகியோரை விட முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளின் செல்வாக்கு கொழும்பு அரசியலில் கூடுதலான தாக்கம் செலுத்துகிறது என்பதே யதார்த்தம். கல்முனைப் பிரதேச செயலக தமிழ்ப் பிரிவை பூரண அதிகாரமுள்ள பிரதேச செயலகமாக தரமுயர்த்தக்கோரி கடந்த 35 வருடங்களாக கல்முனைத் தமிழர்கள் பல்வேறு சாத்வீகப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்திருந்தனர். எனினும் இன்றுவரை கல்முனை தமிழர்களுக்கு நீதி கிட்டவில்லை. இந்த வருடமும் தமிழ்ப் புத்தாண்டை கல்முனைத் தமிழர்கள் கரிநாளாக அனுஷ்டித்தனர். இந்த நிமிடம் வரை கொட்டும் மழைக்கு மத்தியிலும் கல்முனைத் தமிழர்கள் தொடர் உண்ணாவிரத போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இறுதியாக நடைபெற்ற மாகாணசபைத் தேர்தலிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு கிழக்கு மாகாணத்தில் கூடுதலான ஆசனங்களைப் பெற்றிருந்தும், கிழக்கு மாகாண முதலமைச்சர் பதவியை முஸ்லிம் காங்கிரஸுக்கு தாரைவார்த்துக்கொடுத்தது. கிழக்கு மாகாண சபை கலைக்கப்பட்டதும் முதலமைச்சர் அஹமட் நஷீர் ‘வடக்கையும் கிழக்கையும் இணைப்பதற்கு தான் ஒருபோதும் அனுமதிக்கமாட்டேன்' என்று அறிக்கைவிட்டு, தமிழர்களின் அடிப்படைக்கோரிக்கையையே நிராகரித்தார் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பால் பதவிக்கு வந்த முதலமைச்சரான நஷீர் யுத்தம் நடைபெற்ற காலத்திலும் யுத்தம் முடிந்த பின்னரும் தமிழர்களுக்கு கிடைக்கவேண்டிய வேலை வாய்ப்புகள், உயர்கல்வி வசதிகள் போன்றவற்றை தமிழ்மொழியை பேசுகின்ற காரணத்தால் முஸ்லிம்கள் தட்டிப்பறித்து வருகின்றனர் என்றொரு குற்றச்சாட்டு பொதுவாக உண்டு. ஆனால், ஒரு பிரதேச செயலகத்தைக் கூட தரமுயர்த்த அனுமதிக்காமல், இன்னொரு சிறுபான்மையினரின் அடிப்படை உரிமைகளைக் கூடவா தட்டிப்பறிப்பார்கள்? தமிழ் அரசியல்வாதிகள் தீர்க்கமான ஒரு முடிவெடுக்கவேண்டிய தருணம் வந்து விட்டது. தமிழ் - முஸ்லிம் ஒற்றுமை என்றைக்கும் இருக்கத்தான் வேண்டும். ஆனால் அதைச் சொல்லிச் சொல்லியே முஸ்லிம்கள் எல் லாவற்றையும் பறித்தெடுக்க, நாம் மட்டும் இலவு காத்த கிளிகளாக ஏமாந்து கொண்டே இருக்கிறோம். இனியும் அவ்வாறான விட்டுக்கொடுப்புகளுக்கு இடமளிக்காமல், முதலில் தமிழர் நலன் அதன்பின்னரே தமிழ்-முஸ்லிம் ஒற்றுமை என்ற நிலைப்பாட்டுக்கு தமிழ்மக்களும், தமிழ் அரசியல்வாதிகளும் வரவேண்டும். அப்போதுதான் எஞ்சியவற்றையாவது இழக்காமல் காக்க முடியும். (17. 04.2024-உதயன் பத்திரிகை)   https://newuthayan.com/article/இனநலனா!_ஒற்றுமையா!!!
    • முடிவாய் ரணிலையும் விடுறதாக இல்லை , அவர் பணக்கார வீட்டு  பிள்ளை , சந்து பொந்தெல்லாம் போகாமலா  இருந்திருப்பார் . பழம் இருக்கிறவன் அதன் சுவையை ருசிக்கிறான் ....அம்புட்டுதான் 
    • என்ன இது எங்க போனாலும் கொழுவி இழுக்க பார்க்கிறிங்க.  சுமா வை பற்றி தெரியும் என்றால் ஏன் கோத்திரத்தை அப்படி என்று எடுக்கிறீர்கள்.  என்ன பொறுத்தவரை உயர்ந்த குலமா அப்படியா இல்லையா என்பதல்ல ஏன் ஆதங்கம். பொறுக்கித்தனம் செய்பவனை பொறுக்கி என்பதுபோல தான் இது.  தப்பான பழக்கங்களை செய்கின்ற ஆள் தப்பான குலம் அவ்வளவு தான். 
    • பிரிதலும் புனிதமானது : சிவபாலன் இளங்கோவன் மார்ச் 2024 - சிவபாலன் இளங்கோவன் · உளவியல்   சஞ்சய்குமாருக்கு அவனது அத்தைப்பெண்ணான மீராவுடன் சிறு வயதிலிருந்தே காதல். சிறுவயதென்றால் பத்தாவது, பதினொன்றாவது படிக்கும் வயதிலிருந்தே. மீரா சென்னையில் இருந்து சஞ்சயின் கிராமத்து வீட்டிற்கு வரும்போதெல்லாம் சஞ்சய் ஏகாந்த மனநிலையில் இருப்பான்.  மீராவின் அப்பா சென்னையில் வங்கி மேலாளராக இருக்கிறார். சஞ்சய்க்கு அத்தனை வசதியில்லை. மீராவிற்குச் சிறு வயதில் சஞ்சயைப் பார்க்கபோவது மகிழ்ச்சியானதாகவே இருந்தது. இருவரும் கல்லூரி செல்லும் வரை அது ஓர் இளம் பிராயத்துக் காதலாகவே தொடந்து வந்தது. மீரா கல்லூரிப் படிப்பிற்காக டெல்லி சென்றாள். அதன் பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சஞ்சயைத் தவிர்த்து வந்தாள். சஞ்சயால் இதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அடிக்கடி அவளிடம் சண்டை போட்டான். முதலில் பொறுமையாக விளக்கம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தவள் அதன் பிறகு அவன் ஏதாவது பேச ஆரம்பிக்கும்போதே தொடர்பைத் துண்டித்துவிடச் செய்தாள். அதன் பிறகு எத்தனை முறை அவன் கால் செய்தாலும் அழைப்பை ஏற்க மாட்டாள், இன்னொரு பொழுது அவன் அழைத்தால் எதுவும் நடந்த மாதிரியே காட்டிக்கொள்ளாமல் பட்டும் படாமல் பேசுவாள். இப்படியே மூன்று வருடங்கள் சென்றது. டெல்லியில் அவள் படிப்பை முடித்து வந்தபோது சஞ்சய் ஒரு சாதாரண கம்பெனியில் வேலைக்குச் சேர்ந்திருந்தான். அவள் வந்தவுடன் அவளிடம் திருமணம் செய்துகொள்ளலாம் எனப் பேசினான். அவள் அலட்சியமாகச் சிரித்தாள். “உனக்கு என்ன பைத்தியமா? எனக்கு 22 வயதுதான் ஆகுது, அதுக்குள்ள உன்ன கல்யாணம் பண்ணி குழந்தை பெத்துக்கணுமா?” எனக் கோபமாகக் கேட்டாள் “உனக்கு என்ன பிடிக்கல, என்கிட்ட இருந்து விலகிப் போகணும்னு நினைக்கிற, அதான் ஏதேதோ காரணம் சொல்ற” என அவனும் கோபப்பட்டான் அவள் அவனிடம் எந்த வாக்குவாதமும் செய்யவில்லை. “உன்கிட்டலாம் பேசிப் புரிய வைக்க முடியாது”  என எழுந்து சென்றாள். சஞ்சய் அவன் பெற்றோர்களைக் கட்டாயப்படுத்தி மீரா வீட்டில் பெண் கேட்க சொன்னான். மீரா அவர்களிடம் பக்குவமாகச் சொல்லி நிராகரித்தாள். “எங்க வீட்ல உன்ன கல்யாணம் பண்ண ஒத்துக்க மாட்டாங்க, முதல்ல எனக்கே இப்ப கல்யாணம் பண்ண இஷ்டம் இல்ல, நான் வெளி நாடு போய் மாஸ்டர்ஸ் படிக்கப் போறேன், எனக்கு நிறைய கனவுகள் இருக்கு” என்று அவனிடம் சொன்னாள் “யாரோ நல்ல வசதியான ஒருத்தன புடிச்சிட்ட அதான் என்ன கழட்டிவிடற” என அவளை நடுரோட்டில் எல்லார் முன்பாகவும் கத்தி அசிங்க அசிங்கமான வார்த்தைகளால் அவமானப்படுத்தி அனுப்பினான். மீரா அழுதுகொண்டே வீட்டிற்கு வந்தாள். ஆண்-பெண் உறவில் சேர்தலைப் போலவே பிரிதலையும் நாம் இயல்பானதாகக் கருத வேண்டும். சேர்தலைப் போலவே பிரிதலின் முடிவையும் மதிக்கும் பண்பை அந்தக் காதலின் நிமித்தமே வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.   ஓர் உறவில் இருந்து வெளியே போவதற்கான கதவு எப்போதும் திறந்தே இருக்கிறது என்னும் நிலையில் இருக்கும் உறவுகளே மிகவும் பக்குவப்பட்ட உறவுகளாக, பரஸ்பர அன்பை ஆத்மார்த்தமாகக் கொண்ட உறவாக இருக்கும் என்பது எனது எண்ணம். அத்தனை கதவுகளையும் பூட்டிவிட்டு எங்களது உறவு ஆத்மார்த்தமானது என்று சொல்வது நிச்சயம் அபத்தமானது. ஒரு காதல் ஏற்படுதற்கு இருவருக்கும் இருக்கும் பக்குவம், பொறுப்புகள், முதிர்ச்சி, அக மற்றும் புறச் சூழல்கள் எனப் பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கும். இந்தக் காரணங்கள் எல்லாம் மாறக்கூடியவை. ஒருவருக்கு இருக்கும் பக்குவமும், முதிர்ச்சியும் அவரின் வயதைப் பொறுத்து மாறிக்கொண்டிருக்கும் அதே போலவே ஒருவரின் அக, புறச் சூழல்கள் தொடர்ச்சியாக மாறிக்கொண்டிருப்பவை. ஒரு காதல் தொடங்கிய தருணத்தில் இருந்த இந்தக் காரணிகள் எல்லாம் அதற்குப் பிறகு மெல்ல மெல்ல மாறிக்கொண்டிருப்பவை. காதலுக்கான காரணங்கள் நீர்த்துப்போகும்போது அங்குக் காதலும் முடிந்து போகிறது. அதை நீட்டிக்க வேண்டிய தேவை இல்லாமல் போய்விடுகிறது, அப்போது அங்குக் காதல் முடிவுக்கு வருகிறது, முடிவுக்கு வரும் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அதற்கான அத்தனை கதவுகளையும் அடைத்துக் கட்டாயப்படுத்தும்போது அதுவரை இருந்த காதலே கேள்விக்குறியாகிறது, பழகிய கணங்களின் மீது ஓர் ஒவ்வாமை ஏற்படுகிறது, அந்த மூர்க்கத்தனத்தைக் காதலையே மலினப்படுத்தும், சிறுமைப்படுத்தும் செயலாகவே பார்க்க முடியும். சஞ்சய்க்கும் மீராவிற்கும் இருந்தது ஓர் இளம் பிராயத்துக் காதல். சிறு வயதிலேயே துளிர் விட்ட காதல். ஒரு வகையிலான இனக்கவர்ச்சி. ஒருவர் மீதான மோகமே அந்தக் காதலுக்கு அடிப்படை. அந்த வயதில் எந்தப் பொறுப்புகளும் இல்லை, பக்குவமும் இல்லை, இலக்குகளும் இல்லை. ஒருவர் மீது ஒருவர் ஈர்ப்பாக இருப்பது மட்டுமே அந்தப் பருவத்தில் போதுமானது, அதுவும் எப்போதாவது சந்திக்கிற சில நாள்களில் மட்டும் அந்த ஈர்ப்பு இருந்தால் போதுமானது, அதுவே பரஸ்பரக் காதல் என அவர்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள். ஆனால் இருவரும் வளரும் போது இருவருக்கான தனிப்பட்ட அடையாளங்கள் ஆளுமைப் பண்புகள் உருவாகின்றன. எதிர்காலம் குறித்த கனவுகளும், லட்சியங்களும் உருவாகின்றன. இந்தச் சூழலில் காதலென்பது வெறும் ஈர்ப்பு மட்டுமே அல்ல, பரஸ்பரமாக ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்வது, அவர்களின் ஆளுமைப் பண்புகளை ஏற்றுக்கொள்வது, அவர்களின் கனவுகளையும், லட்சியங்களையும் மதிப்பது. இதில் போதாமைகள் ஏற்படும்போது ஒருவர் மீதான ஒருவரின் காதல் தன்னை மறுபரிசீலனை செய்து கொள்கிறது. அந்த காதலை நீட்டிப்பதற்கான தேவைக் குறித்து கேள்வி எழுகிறது. ஒரு பிராயத்தில் ஒருவருடன் பழகிய காரணங்களுக்காகவே இந்த எதிர்பார்ப்புகளை எல்லாம் புறம் தள்ள முடியாது. மீராவின் லட்சியங்களும், கனவுகளும் சஞ்சயைப் பொறுத்த வரை தேவையில்லாதவை. மீராவிற்கு அவன் மட்டுமே பிரதானமாக இருக்க வேண்டும், மீதி அத்தனையையும் அவள் நிராகரிக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறான். ஆனால், மீராவோ தனது விருப்பங்களுக்கும் கனவுகளுக்கும் அவன் துணை நிற்க வேண்டும், அவளின் இந்த முடிவுகளை அவன் மதிக்க வேண்டும் என நினைக்கிறாள். அப்படி அவன் இருக்கும்போதே அவனின் மீது காதலுடன் இருக்க முடியும் என அவள் உணர்கிறாள். அப்படி அவன் இல்லை மாறாக அவன் அவளை எப்போதும் கட்டுப்படுத்த நினைக்கிறான், அவன் சொல்வதற்கு மாறாக அவள் நடந்து கொள்ளக்கூடாது என நினைக்கிறான் என்பது அவளுக்கு ஏமாற்றமாக இருக்கிறது. ஏன் இந்தக் காதலைத் தொடர வேண்டும் என அவள் நினைப்பதற்கு அவனின் இந்தப் போதாமைகள் முக்கியமான காரணம். ஆனால், சஞ்சயை பொறுத்தவரை அவளின் இந்த எதிர்பார்ப்புகளைச் சிறுமைப் படுத்துகிறான். அவளுக்கு வேறு யார் கூடவோ பழக்கம் இருக்கிறது அதனாலே தன்னை நிராகரிக்கிறாள், அவளின் படிப்பிற்கும், வசதிக்கும் தன்னைத் தகுதியானவன் இல்லை என அவள் நினைகிறாள் என அவளை மலினப்படுத்துகிறான். ஒருபோதும் அவன் தனது நடவடிக்கைகள் குறித்து உணரவே இல்லை, அவளின் மீதே அத்தனை குற்றசாட்டுகளையும் சுமத்துகிறான். இது மீராவிற்கு மூச்சு முட்டவைக்கிறது, அதை அவனிடம் சொல்ல முற்படும்போது அவன் அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் எனக் கட்டாயப்படுத்துகிறான். ஒரு போதும் அவன் மாறப்போவதேயில்லை என உணர்ந்து கொண்ட மீரா அவனிடம் இருந்து நிரந்தரமாகப் பிரிந்து விடும் முடிவை எடுக்கிறாள். அந்த முடிவைச் சஞ்சய் எப்படி எதிர்கொள்கிறான்? மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டு மூர்க்கமாக எதிர்கொள்கிறான். அவளின் அத்தனை வருடக் காதலைக் கொச்சைபடுத்துகிறான், அவளை மோசமாகச் சித்தரிக்கிறான் அவனது குற்றசாட்டுகளில் அவன் இத்தனை நாள்கள் அவள் மீது துளியும் காதல் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதுதான் தெரிகிறது. இந்தப் பிரிவை எதிர்கொள்ள அவன் இன்னும் பக்குவப்பட வேண்டும். பக்குவமற்று, உணர்ச்சிவசப்பட்ட நிலையில் பிரிதலை அணுகும் போக்கு இரண்டு பாலினரிடையுமே இருக்கிறது. நவீன காதலில் பிரிதலை அணுகும் பக்குவம் கொஞ்சம் ஏற்பட்டிருக்கிறது என நினைக்கிறேன். ஆனால் சினிமாக்களும், ஊடகங்களும் காதலில் பெண்களை எதிர்மறையாகச் சித்தரிக்கும் போக்கு தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. இதன் பாதிப்பில் வளரும் இளைஞர்கள் பெண்களின் மீதான பொத்தாம்பொதுவான சில பொதுப்பார்வைகளுடன் இருக்கின்றனர் அதனால் பிரிதலை, பிரிவதற்கான முடிவைப் பெண்களுக்கான ஒன்றாகவே, பெண்களின் குணாதிசயம் என்றளவிலே புரிந்து கொள்கிறார்கள், இது பிரிதலுக்கான காரணங்களை முழுமையாக உணர்ந்து கொள்வதிலிருந்து அவர்களைத் தடுக்கிறது. ‘அந்தப் பெண் என்னை வேண்டாம் என்று சொன்னதற்கு நானும் ஒரு காரணம்’ என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளலாம் என்பதால் பெண்களின் மீதான இந்தச் சித்தரிப்பைப் பெரும்பாலான ஆண்களும் மனமுவந்து ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். பிரிதலைப் பக்குவமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒருவரால்தான் அதற்கான காரணங்களை விருப்பு, வெறுப்புகளின்றி, முன்முடிவுகளின்றி ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒருவரால்தான் அதுவரையிலான அந்தக் காதலில் உண்மையாக இருந்திருக்க முடியும். அப்படி இல்லாதவர்களால் அதுவரை இருந்த காதலே அர்த்தமற்றுப் போகிறது. எப்படிப் பிரிவது? “எனக்கு நல்லாவே தெரியுது, இந்த ரிலேஷன்சிப்னாலதான் நான் இவ்வளவு கஷ்டப்படுறேன், இதனால நான் நிறைய அவமானங்களைச் சந்திக்கிறேன், என்னைப் பற்றி நானே குற்றவுணர்ச்சி கொள்ற அளவுக்கு அவதிப்படறேன், இதுல இருந்து வெளிய போகணும்னு நினைக்கிறேன் ஆனால் போக முடியல, எப்படியாவது இதுல இருந்து நான் வெளிய போறதுக்கான வழிய சொல்லுங்க” தினமும் இப்படிப்பட்ட சிலரையாவது நான் எனது கிளினிக்கில் பார்த்து விடுகிறேன். எப்படிப் பிரிவது? என்பதுதான் அவர்களின் தவிப்பு. நீண்ட நாள் காதலன் தன்னை நிராகரிக்கிறான் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்த பின்னரும் அவனை விட்டு நீங்க முடியாமல் இருப்பது, திருமணத்தைத் தாண்டிய ஓர் உறவு தவறு என்று தெரிந்த பின்னரும்கூட அதை விட்டு வெளியே போக முடியாமல் வருந்துவது, திருமணம் தரும் வலிகளில் இருந்து, வன்முறைகளில் இருந்து நிரந்தரமாகச் செல்ல முடிவு செய்து அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவிப்பது எனச் சேர்வது எப்படி என்று வருவோரைவிட, பிரிவது எப்படி என்னிடம் வருபவர்களின் எண்ணிக்கை சில நேரங்களில் அதிகமாகவே இருக்கிறது. அதுவும் நவீன காதல்களில் லிவிங்கில் இருக்கும் நிறைய இணையர்களில், தங்கள் உறவு முடிவுக்கு வருவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவிப்பவர்கள் ஏராளமானவர்கள். ஒரு பால் உறவிலும்கூடப் பிரிவை தாங்கிக்கொள்ள, ஏற்றுக்கொள்ளாமல் துயரத்தில் உழல்பவர்கள் நிறையப் பேர். இவர்கள் அனைவரின் பிரச்சினையும் ஒன்றே ஒன்று தான், பிரிவு தரும் வலியைத் தாங்க முடியாமல் இருப்பதே! ஓர் ஆத்மார்த்தமான உறவு என்பது எப்போதும் நம்மைப் பற்றியான நமது மதிப்பீட்டை உயர்வாகத்தான் கொண்டிருக்கும், எத்தனையோ முரண்பாடுகள் இருந்தாலும் ஒருவர் மீதான மதிப்பு என்பது மாறாமல் இருக்கும், பிறரின் முன்னிலையில் தனது இணையைப் பெருமிதமாகவே காட்டிக்கொள்ள விளைவார்கள். தனது இணை அவமானப்படுவதையோ அல்லது குற்றவுணர்ச்சி கொள்வதையோ ஒர் ஆத்மார்த்த காதலில் உள்ளவர்கள் நிச்சயம் விரும்ப மாட்டார்கள். ஓர் உறவின் விளைவாக நான் தாழ்வு மனப்பான்மை கொண்டாலோ, அவமானப்பட்டாலோ, குற்றவுணர்ச்சி கொண்டாலோ அந்த உறவு ஆத்மார்த்தமானதாக இல்லையென்று பொருள். அப்படிப்பட்ட உறவு இருவரையும் எப்போதும் காயப்படுத்திக்கொண்டேதான் இருக்கும், அப்படிப்பட்ட உறவை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதன் வழியாகவே அந்த உறவையும், அதில் உள்ளவர்களையும் காப்பாற்ற முடியும்.  அப்படிப்பட்ட உறவில் இருந்து பிரிய வேண்டும் என்ற முடிவு எடுக்கும்போது முதலில் அந்த முடிவில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். பிரிவதற்கான படிநிலைகள்: பிரிவதற்கான காரணங்களை உணர்வது பிரிவதற்கான முடிவைப் பரஸ்பரமாக எடுப்பது முடிவை ஏற்றுக்கொள்வது பிரிவின் வலியைக் கடந்து வருவது பிரிவில் இருந்து முழுமையாக வருவது பிரிய வேண்டும் என முடிவுசெய்துவிட்டால் அதற்கான காரணங்களை இருவரும் நிதானமாக, பரஸ்பரக் குற்றசாட்டுகள் இன்றி நிதானமாக உரையாட வேண்டும். ஏன் இதைத் தொடர வேண்டாம் என்பதை அத்தனை முதிர்ச்சியாக இருவரும் விவாதித்து முடிவெடுக்க வேண்டும். நிறைய நேரங்களில் பிரிய வேண்டும் என ஒருவர் மட்டுமே முடிவு செய்து விட்டு அதை இன்னொருவரிடம் தெரிவிக்காமல் அவரே புரிந்து கொள்ளட்டும் என அவரை அலட்சியம் செய்யும் போதுதான் நிறைய பிரச்சினைகள் வருகின்றன அது இந்தப் பிரிதலை இன்னும் சிக்கலாக்குகிறது. ஓர் உறவில் நாம் இருக்கும் போது அதை தொடர வேண்டாம் என நினைத்தால் அதற்கான காரணங்களைத் தெரிந்து கொள்ளக்கூடிய உரிமை இன்னொருவருக்கு இருக்கிறது, அதனால் அந்த முடிவைத் தெளிவாக இணையருக்கு தெரிவிக்கவேண்டிய கடமை அந்த முடிவை எடுத்தவருக்கு இருக்கிறது. அவர் அந்தக் காரணங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறாரோ இல்லையோ அதைச் சொல்ல வேண்டியது ஒருவரின் பொறுப்பு. அதே போல நிறைய நேரங்களில், பிரியலாம் என்ற முடிவை எடுத்த பின்பும் அதை ஏற்றுக்கொள்வதில் இருக்கும் தயக்கம் அந்தப் பிரிவைச் சிக்கலாக்கும். பல்வேறு காரணங்களால் பிரிய வேண்டும் என்ற முடிவை எடுத்த பின், அதை இன்னொருவரிடம் தெளிவாகத் தெரிவித்த பிறகு அந்த முடிவை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். “இல்லை நான் இன்னும் முழுமையாகப் பிரியவில்லை, நாளைக்கேகூட அவர் திரும்ப என்னிடம் பேசுவதற்கு வாய்ப்பிருக்கிறது, அப்படிப் பேசினால் திரும்பவும் அத்தனையும் தொடரும்” எனச் சாத்தியமற்ற எதிர்பார்ப்புகளை மீண்டும் மீண்டும் கொண்டிருப்பதால் அந்தப் பிரிவைச் சார்ந்த துயரம் இன்னும் பலமடங்காகும். ஓர் இழப்பை, அது இழப்பென்று ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே அந்த இழப்பில் இருந்து நம்மால் வெளியே வர முடியும். இல்லை நான் இழக்கவில்லை என நமக்கு நாமே சமாதானம் செய்து கொண்டிருந்தால் அந்த இழப்பில் இருந்து வெளியே வரும் காலமும் அதிகமாகும், காயமும் அதிகமாகும். பிரிதல் என்பது நினைவுகளாலானது. ஒருவரை விட்டு ஒருவர் நீங்கும்போது அவரைச் சார்ந்த நினைவுகளும், அவருடன் இருந்த கணங்களின் நல்லுணர்வுகளும் ஒருவரை ஆழ்ந்த துயரத்தில் ஆழ்த்தும். அந்தத் துயரத்தை தவிர்க்க முடியாது. அந்தத் துயரமே அத்தனை காலக் காதலின் அடையாளம். அதை ஒருவர் கடந்துதான் வரவேண்டும். “என்னால அவளோட நினைவுகளை தாங்கிக்க முடியல,ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு, ஏதாவது மாத்திரை இருந்தா கொடுங்க, அவள மறக்கற மாதிரியான மாத்திரை” என நிறையப் பேர் கேட்பார்கள். ஒருவரை மறப்பதற்கான மாத்திரை என்பது உலகத்தில் இதுவரையிலும் கண்டுபிடிக்கவில்லை, அப்படி ஒரு மாத்திரை இருந்தால் உலகத்திலேயே அதிக விலையுள்ள மாத்திரை அதுவாகத்தான் இருக்கும். பிரிவு என்பது துயரமானதே. அந்தத் துயரத்தைக் கடந்து வருவதே ஒரு பிரிவின் உண்மையான சவால். கடந்து வர எவ்வளவு நாள் ஆகும் என்பது உங்கள் காதலை, உங்கள் முதிர்ச்சியை, பிரிவை ஏற்றுக்கொண்ட பக்குவத்தை அடிப்படையாக்க் கொண்டது. முழுமையாகப் பிரிவதுதான் பிரிவை இன்னும் இலகுவாக்கும். “நான் கொஞ்சமாக அவனிடம் இருந்து வெளியே வந்துவிடலாம் என இருக்கிறேன், திடீரென நான் பேசுவதை நிறுத்திக்கொண்டால் அவன் தாங்க மாட்டான், அதுவே நான் அவனிடம் இருந்து சிறிது சிறிதாக விலகினால் அவன் புரிந்துகொள்வான்” என்று ஒரு பெண் என்னிடம் சொன்னாள். நிறையப் பேருக்கும் பிரிதலையொட்டி இந்த நிலைப்பாடே இருக்கும். மதுவை எப்படிக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விட முடியாதோ அதே போலவே ஒரு காதலையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விட முடியாது.  தொடர வேண்டாம் என முடிவு செய்து விட்டால் அதில் முழுமையாக இருந்தால் வெளியே வர முடியும். இடையிடையே பேசிக்கொண்டு, பார்த்துக்கொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் கண்காணித்துக்கொண்டு இருந்தால் பிரிவு சிக்கலானதாக நிறையக் காயப்படுத்துவதாக, மனவுளைச்சல் கொடுக்கக்கூடியதாக இருக்கும். “நான் அவ கூட ரொம்ப இண்டிமேட்டா இருந்துட்டேன், செக்ஸ் கூட வச்சிகிட்டோம், ஆனால் இனி அப்படி இல்லாம வெறும் ஃபிரண்ட்ஸா மட்டும் இருக்கலாம்னு இருக்கேன்” என அந்த இளைஞன் சொன்ன போது. அப்படி இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு எனச் சொன்னேன். ஓர் உறவு ஒரு கட்டத்தை அடைந்துவிட்டால் அதற்கு பிறகு அதன் முந்தைய நிலைக்குக் கொண்டு வந்து அதை நிறுத்துவது கடினம். தினமும் காலையில் இருந்து மது அருந்தும் ஒருவன் திடீரென ஒரு நாள் வந்து இனி நான் வாரத்திற்கு ஒருமுறை மட்டுமே மது அருந்துவேன் எனச் சொல்லும் போது அது எப்படிச் சாத்தியமில்லையோ அதே போலவே ஓர் உறவை அதன் முந்தைய நிலைகளுக்கு ஒருபோதும் எடுத்து வர முடியாது. பிரியவேண்டும் என முடிவெடுத்தால் அதில் உறுதியாகவும், முழுமையாகவும் இருந்தால் மட்டுமே பிரிய முடியும். ஓர் உன்னதமான உறவு என்பது எத்தனைக் காலம் அது நீடித்தது என்பதில் மட்டும் இல்லை, ஒருவேளை அது ஒரு முடிவுக்கு வந்தால் அந்தப் பிரிவின் முடிவை எத்தனை காதலுடன் அதை அணுகியது என்பதில்தான் இருக்கிறது. பிரிதலின் வழியாகவே நாம் அதிலிருந்த காதலை முழுமையாக உணர முடியும்.   https://uyirmmai.com/article/uyirmmai-magazine-march-2024-article-05/
  • Our picks

    • மனவலி யாத்திரை.....!

      (19.03.03 இக்கதை எழுதப்பட்டது.2001 பொங்கலின் மறுநாள் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தின் நினைவாக பதிவிடப்பட்டது இன்று 7வருடங்கள் கழித்து பதிவிடுகிறேன்)

      அந்த 2001 பொங்கலின் மறுநாள் அவனது குரல்வழி வந்த அந்தச் செய்தி. என் உயிர் நாடிகளை இப்போதும் வலிக்கச் செய்கிறது. அது அவனுக்கும் அவனது அவர்களுக்கும் புதிதில்லைத்தான். அது அவர்களின் இலட்சியத்துக்கு இன்னும் வலுச்சேர்க்கும். ஆனால் என்னால் அழாமல் , அதைப்பற்றி எண்ணாமல் , இனிவரும் வருடங்களில் எந்தப் பொங்கலையும் கொண்டாட முடியாதபடி எனக்குள் அவனது குரலும் அவன் தந்த செய்திகளும் ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கும்.
      • 1 reply
    • பாலியல் சுதந்திரமின்றி பெண்விடுதலை சாத்தியமில்லை - செல்வன்


      Friday, 16 February 2007

      காதலர் தினத்தை வழக்கமான தமது அரசியல் நிலைபாடுகளை பொறுத்து அணுகும் செயலை பல்வேறு தரப்பினரும் உற்சாகமாக செய்து வருகின்றனர்.கிரீட்டிங் கார்டுகளையும், சாக்லடுகளையும் விற்க அமெரிக்க கம்பனிகள் சதி செய்வதாக கூறி காம்ரேடுகள் இதை எதிர்த்து வருகின்றனர்.அமெரிக்க கலாச்சாரத்தை திணிக்க முயற்சி நடப்பதாக கூறி சிவசேனாவினரும் இதை முழுமூச்சில் எதிர்க்கின்றனர். தமிழ்நாட்டில் பாமக ராமதாஸ் இதை கண்டித்து அறிக்கை விட்டுள்ளார். பாகிஸ்தானிலும், அரபுநாடுகளிலும் இதை எதிர்த்து பத்வாக்கள் பிறப்பிக்கப்பட்டு அதை மீறி இளைஞர்கள் இதை கொண்டாடியதாக செய்திகள் வந்துள்ளன.
      • 20 replies
    • எனக்குப் பிடித்த ஒரு சித்தர் பாடல் (எந்தச் சித்தர் என்று மறந்து விட்டேன். கட்டாயம் தேவை என்றால் சொல்லுங்கள் எனது ஓலைச் சுவடிகளை புரட்டிப்பார்த்து பின்னர் அறியத் தருகிறேன்)

      நட்ட கல்லைத் தெய்வம் என்று நாலுபுட்பம் சாத்தியே
      சுற்றி வந்து முணுமுணென்று கூறுமந்த்ரம் ஏனடா
      நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள்ளிருக்கையில்
      சுட்ட சட்டி தட்டுவம் கறிச்சுவை அறியுமோ?


      பொருள்:
      சூளையில் வைத்துச் சுட்டுச் செய்த மண் பாத்திரத்தில் வைக்கும் கறியின் சுவை எப்படியானது என்று அந்தப் பாத்திரத்துக்கு விளங்குமா? அது போல, எம்முள்ளே எருக்கும் இறைவனை நீ அறியாமல் ஒரு கல்லினுள் கடவுள் இருப்பதாக நம்பி வெறும் கல்லை அராதித்து வழிபடுகிறாய்.
      • 7 replies
    • களத்தில் தற்போது சமயம் சம்ம்பந்தமாக பெரியா கருத்து பரிமாற்றம் நடக்கிறது, அங்கே கருத்தாடு பெரியவர்களே, அறிஞோர்களே உங்களால் இறைவன் இருக்கார் என்று ஆதாரத்துடன் நிரூபிக்க முடியுமா...........? முடிந்தால் நிரூபியூங்கள், நிரூபித்து விட்டு உங்கள் கருத்து மோதலை தொடருங்கள்
      • 46 replies
    • சமூகத்துக்கு பயனுடைய கல்விநிலை எது?

      பேராசிரியர் சோ. சந்திரசேகரன்

      இன்று நாட்டில் உள்ள கல்விமுறையையும் அதற்கு அப்பால் உள்ள கல்வி ஏற்பாடுகளையும் நோக்குமிடத்து, பல்வேறு கல்வி நிலைகளை இனங்காண முடியும். அவையாவன: ஆரம்பக்கல்வி, இடைநிலைக் கல்வி, பல்கலைக்கழகக் கல்வி உள்ளடங்கிய உயர் கல்வி, பாடசாலையில் வழங்கப்படும் (1-11 ஆம் வகுப்பு வரை) பொதுக்கல்வி, தொழில்நுட்பக்கல்வி, வளர்ந்தோர் கல்வி என்பன, இவை தவிர கருத்தாக்க ரீதியாக முறைசாராக் கல்வி, வாழ்க்கை நீடித்த கல்வி, தொடர்கல்வி எனப் பலவற்றை இனங்காண முடியும். இவற்றில் ஆரம்பக்கல்வி, இடைநிலைக்கல்வி, உயர்கல்வி என்னும் கல்வி நிலைகளே முறைசார்ந்த (Formal) கல்வியின் பிரதான நிலைகள் அல்லது கூறுகளாகும்.
      • 5 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use.