• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
Sign in to follow this  
நவீனன்

வயது பதிமூன்று

Recommended Posts

 
 

வயது பதிமூன்று

-வேதா கோபாலன்

பதிமூன்று வயது தாமினி கர்ப்பமா..? டாக்டர் ரேவதி அதிர்ந்து நிமிர்ந்தாள். தலை சுற்றியது போன்ற உணர்வில் அப்படியே ரிவால்விங்  நாற்காலியில் படிந்தாள். “தாமினி...’’ சட்டென்று தழுதழுத்த உணர்வு. இவளை ஜாக்கிரதையாகக் கையாள வேண்டும் என்பதற்குப் பல  காரணங்கள் இருந்தாலும் அனைத்தையும் பின்னுக்குத் தள்ளி நான்தான் முந்தி என்று ஒரு காரணம் நின்றது.
17.jpg
இது இவளின் பேஷன்ட் இல்லை. “இந்த ரெண்டு வாரம் நீ ஓ.பி பார்த்துடுடீ ரேவ்ஸ்...” என்று கன்னத்தைப் பிடித்துக் கெஞ்சிவிட்டு  டார்ஜிலிங்குக்கு புருஷன் திலீபனுடன் நாலாவது தேனிலவுக்கு ஓடினாளே அந்த அல்பனாவின் வழக்கமான பேஷன்ட் இவள். ஆதர்ச தம்பதி  அல்பனாவும் திலீபனும். அன்யோன்யத்தைக் கெடுப்பானேன்.

இந்தப்பெண் அல்பனாவின் செல்லம். சின்னச் சின்ன இருமல் சளி ஜலதோஷத்துக்கெல்லாம் ஓடி வந்துவிடுவாள் இந்தக் குழந்தை. இந்த  கிளினிக்கில் தாமினி ரொம்பவும் பிரபலம். அல்பனாவின் வீட்டுக்குக் கூட இவள் அடிக்கடி போக வர அந்தக் குடும்பத்துக்கு நெருங்கி  நட்பாகிவிட்டாள். அழகிய பெண் என்பதால் நர்ஸ்களின் கவனத்தைக் கவர்ந்திருக்கிறாள்.

எல்லோருக்கும் ஒரு ‘ஹாய்’ போடுவாள். எல்லோரும் அவளுக்கு ஒரு ‘ஹலோ’ போடுவார்கள். புது மனிதர்களிடமும் சரளமாய்ப் பேசும்  இந்தக் குழந்தை. இப்போது என்ன செய்யலாம்? முதலில் அவளின் அம்மாவைக்கூப்பிட்டுப் பேச வேண்டும். உண்மையில் பீரியட்ஸ் தப்பு  கிறது என்ற புகாருடன்தான் போன வாரம் வந்திருக்கிறாள். பதிமூன்று வயதில் அப்படி ஒன்றும் சீராக..

வரிசை தப்பாமல் கியூவில் வந்துவிடாது அந்தப் பொல்லாத பீரியட்ஸ் சில குழந்தைகளுக்கு. ஹீமோக்ளோபின் போதவில்லை என்று  தோன்றியது. எப்போ வயசுக்கு வந்தாள்? எத்தனை காலம் சரியாய் அடுத்தடுத்து வந்தது? அவளின் வழக்கமான இடைவெளி என்ன?  என்றெல்லாம் விசாரித்து உடலில் சத்துக்குறைபாடுதான் போலும் என்ற முடிவுக்கு அனேகமாக வந்துவிட்டாள்.

எனினும் விநோதமாய் இருந்தது. ஒரு பதிமூன்று வயதுப்பெண் என்றால் என்ன உருவம் உங்களின் கண்முன் வரும்? அதைவிட இவள் அதீத  வளர்ச்சி. அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியாவில்தான் இதுபோன்ற வளர்ச்சியைப் பொதுவாகப் பார்க்கலாம். இது சற்று அபூர்வ ரகம். உடலில்  வழக்கமாகவே ஒரு நிரந்தர மினுமினுப்பு உண்டு.

நேற்று அவளுக்குக் காலையில் எழுந்தவுடன் குமட்டல் உணர்வு இருந்தது என்று சொல்லிக்கொண்டு அவளின் அம்மா அழைத்து  வந்தபோதுதான் முதல் சந்தேகம் எழுந்தது டாக்டர் ரேவதிக்கு. சே, சே அப்படியெல்லாம் இருக்காது. பாவம். குழந்தை அவள் என்றுதான்  நினைத்தாள். இருந்தும் நாடித்துடிப்பில் வித்யாசம் தெரிந்தது. 15 பீட்கள் அதிகம் இருந்தது.

மெல்ல மெல்ல அந்தப் பெண்ணிடம் கேள்விகள் கேட்டு ஒவ்வொரு அறிகுறியையும் உறுதி செய்து கொண்டாள். நிச்சயம் அதுவேதான்.  பிறகுதான் மனசுக்குக் கசப்பான அந்த டெஸ்ட்டை இந்தக் குழந்தையிடம் பிரயோகித்தே ஆக வேண்டும் என்று முடிவுக்கு வந்தாள்.  உள்ளத்தில் ஏகப்பட்ட போராட்டம்.

அந்தப் பெண்ணின் தாயிடம் அனுமதி கேட்காமல் கர்ப்பத்தை உறுதி செய்யும் டெஸ்ட் செய்வது தவறு. எனினும் செய்தே ஆகவேண்டும்  என்று மனசின் மூலை ஒன்றில் இவளுக்கு கமாண்ட் கிடைத்துக்கொண்டே இருந்தது. சம்திங் ராங் என்று உள்ளம் கிடந்து அடித்துக்  கொண்டது. சின்னதாய் ஒரு ரிஸ்க் எடுத்தாள். தப்புதான், தப்பேதான். ஒவ்வொரு டாக்டர்கள் என்னென்னவோ தவறுகளும் தப்புகளும்  தெரிந்தும் தெரியாமலும் செய்கிறார்கள்.

இந்தப் பெண்ணின் தாயாரை டென்ஷன் என்ற குளத்தில் கழுத்தைப் பிடித்துத் தள்ள வேண்டாம் என்ற ஒரே காரணத்தால் அந்த முடிவுக்கு  வந்தாள். அவளிடம் சொல்லாமல் செய்ய வேண்டியதுதான். டெஸ்ட்டை ரகசியமாய் நிகழ்த்த வேண்டியதுதான். வேறு வழியில்லை. ஐயோ...  ரிசல்ட் பாசிட்டிவ் என்றல்லவா வந்துவிட்டது? வேறு வழியேயில்லாமல் அந்த அம்மாவிடம் சொல்லிவிட வேண்டியதுதான்.

அல்பனா வரட்டும் என்று காத்திருக்கலாமா? போன் அடித்தது, திங்க் அஃப் த ஏஞ்சல் அல்பனாஞ் “ஒரு வார்த்தைன்னா ஒரு வார்த்தை  பேசாதேடீ டாக்டர் ரேவ்ஸ், நானும் திலீப்பும் இன்னும் ஒரு வாரம் இங்கே இருந்துட்டுதான் வருவோம்.. இவன் என்னை அதீதமா லவ்ஸ்...  அது வரைக்கும் டியூட்டி...” அவள் பேசி முடிக்கும் வரைகூடப் பொறுமை காக்க முடியாதபடி வில்லத்தனமாக அந்த சிக்னல் கட் ஆகித்  தொலைந்தது.

இவள் என்னத்தைச் சொல்ல? ரேவதிக்கு பெரிதாய் பிரச்னை இல்லை. கணவர் மணிபாலன் புரிதல் அதிகம் கொண்டவர். இன்னும் ஒருவாரம்  அல்பனாவின் டியூட்டியை இவள் சேர்த்துப் பார்ப்பது பற்றி ஏதும் முனகும் ரகமில்லை. கணவரின் பெயரில் உள்ள மணி, குழந்தைகளின்  குணத்தில் இருந்தன. ஆமாம், இரண்டும் மணிமணியாய் அட்ஜஸ்ட் செய்துகொள்ளும்தான்.

மற்றபடி இயல்பாய் முடிய வேண்டிய லீவ் வேகன்ஸி இப்போது முள் தொப்பியாய் அழுத்தியது. அவள் இருந்தால் அவள் பாடு என்று  விட்டுவிடலாம். இப்போது இவளின் தூக்கம் அல்லவா தொலைகிறது... எங்கேயோ ஏமாந்திருக்கிறது இந்தப்பெண். விதம் விதமாய்ஞ் ரகம்  ரகமாய்... டிசைன் டிசைனாய்க் கேட்டுப் பார்த்தாள். தனக்கு அப்படி ஏதும் நிகழவே இல்லை என்று அந்தப் பெண் கற்பூரம் அடிக்காத  குறையாய் சத்தியம் செய்தது.

செய்வதறியாத நிலையில் தாமினி என்ற அந்தக் கவர்ச்சி கரமான சிறுமியின் அம்மாவைக் கூப்பிட்டு மெல்ல மெல்லச் சொல்ல  ஆரம்பித்தபோதுஞ் கோபப்படுவாள் என்றும் ஆத்திரப்படுவாள் என்றும் எதிர்பார்த்து மனோதத்துவ ரீதியாக ஒரு கவுன்சலிங்கின்  மென்மையுடன் மெல்ல மெல்லச் சொல்ல ஆரம்பித்தும்... அப்படி ஒரு ருத்ர தாண்டவத்தை... ஹிஸ்டரிகல் விளைவை  எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

‘‘என்னடீ படிச்சுட்டு வந்திருக்கீங்க? கொளுத்திடுவேன் ஆஸ்பத்திரியைஞ் கொன்னுடுவேன்ஞ் கேஸ் போட்டுடுவேன்... போலி டாக்டரா நீயி?”  இவை வெறும் சுக்லாம்பரதரம்தான். அடுக்கிவிட்டாள் அடுக்கி. ரேவதி எத்தனையோ ரகமான பேஷன்ட்களையும் ரியாக்‌ஷன்களையும்  சந்தித்துக் கொட்டை போட்டவள்தான். எனினும் இந்த ருத்ரதாண்டவத்தை அவளுமே எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

கடைசியாக அந்த வாக்கியத்தை அவள் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. ‘‘மன்னிச்சுக்குங்க, என் கண்டுபிடிப்பு தப்பாயிருக்கலாம். நீங்க இவளின்  பீரியட்ஸ் பிரச்னைக்கும் வாந்தி மயக்கத்துக்கும் வேறு டாக்டரிடம் போங்க...” இது கொடுமை. அத்தனை ஃபீசையும் இவள்  பாக்கெட்டிலிருந்து திருப்பிக் கொடுக்கச் சொன்னார் சீஃப்.

சே. தேவையா? நாலு நாள் மன உளைச்சலுடன் மனம் ஒன்றாமல் தொழிலைத் தொடர்ந்தபோது ஐந்தாம் நாள் வந்தாள் அதே தாமினி தன்  அம்மாவுடன். இவளுக்கு நடுங்கியது. ஆனால், அந்தப் பெண்மணி ‘‘சனியன், இது எங்கயோ போய் வயித்தில் வாங்கி வந்திருக்கு.  இன்னொரு டாக்டரும் சொல்லிட்டாங்க. கட்டையால் அடிச்சுப் பார்த்தேன்.

தபாரு இந்தக் கையில் சூடு கூட வெச்சுட்டேன். சனியன் சொல்ல மாட்டேங்குது...” என்றாள். இப்படியெல்லாம் திட்டாதே என்று  சொல்லக்கூட பயமாய் இருந்தது. அந்தப் பெண் வேறு எதுவுமே பேசவில்லை. ‘‘டாக்டர் அல்பனா வேணும்...” என்பதையே திரும்பத்  திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால்ஞ் அல்பனா வந்தவுடன் “டாக்டர், என் அம்மாவின் டார்ச்சர் தாங்க முடியலை.

என்னை உங்க வீட்டுக்குக் கூட்டிப் போங்க டாக்டர்...” என்று அல்பனாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். ஆனாலும் அந்த அல்பனா  இந்தப் பெண்ணுக்குச் சற்று அதிக இடம் கொடுத்துவிட்டாளே என்று லேசான எரிச்சல் எழுந்தது. எனினும் தனக்கென்ன? தாயைப் பார்த்து,  “நான் இவங்க வீட்டுக்குப் போறேன்.

நீ வேணாம் போ. மேலும் நான்ஞ்” என்று அந்தப் பெண் ஏதோ சொல்லத் துவங்கியபோது அவளின் தாய் அவளை அடித்த அடிக்கு  இன்னொரு பெண்ணாய் இருந்தால் பிணமாகியிருக்கும். “நான் இவங்க வீட்டில்தான் இனி இருப்பேன். திலீபன் அங்கிளுடன்தான்  இருப்பேன்!” என்று அந்தப் பெண் வாக்கியத்தை முடித்தாள்.

www.kungumam.co

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By நவீனன்
      பார்வை
      தழையத் தழைய புடவை கட்டி, நெற்றியில் குங்குமப் பொட்டுடன், மணக்கும் மல்லிகையை ஒரு கை மொத்தத்துக்கு தலையில் வைத்திருந்த பாவனாவை டிபார்ட்மென்டல் ஸ்டோரில் பார்த்து அதிர்ந்தாள் கமலா.‘‘போன வருஷம் கணவனை ஆக்ஸிடென்ட்ல பறிகொடுத்த பாவனா, இவ்வளவு அலங்காரத்தோட பந்தா பண்ணுறாளே!’’ - கணவனிடம் சொன்னாள்.

      ‘‘இது 2017. இப்படிப்பட்ட பெண்களுக்கு சுமங்கலி போன்ற தோற்றம் பாதுகாப்பா இருக்கு. இதுல என்ன தப்பு?’’ என்றான்.‘‘இல்லைங்க! ஒண்ணு, அவ ரெண்டாவது கல்யாணம் பண்ணியிருக்கணும்! இல்லைன்னா யார் கூடயாவது லிவிங் டுகெதர்ல இருக்கணும்! இவ்ளோ அலங்காரம், ெராம்ப சந்தோஷமா குடும்ப வாழ்க்கை இருந்தா மட்டும்தான் வரும்!’’ - வாதாடினாள் கமலா.

      அடுத்த நாள் பாவனா, கமலாவின் வீட்டுக்கே வந்தாள். அலங்காரம் சற்றும் குறையவில்லை. பரஸ்பர நலம் விசாரித்துவிட்டு, ‘‘என்ன கமலா இது? கணவனை இழந்த நானே நல்லா டிரஸ் பண்ணி, அவரு என் கூடவே இருக்கிற ஃபீலிங்ல ஊரைச் சுத்தறேன். நீ குத்துக் கல்லாட்டம் புருஷனை வச்சுக்கிட்டு ரொம்ப ஆர்டினரியா டிரஸ் பண்ணிக்கிட்டு, வாழ்க்கையை அடமானம் வச்சுட்ட மாதிரி வருத்தமா இருந்தியே! உனக்கும், உன் ஹஸ்பெண்டுக்கும் ஏதாவது பிரச்னையா?’’ என அக்கறையாக விசாரித்தாள்.கமலாவுக்கு மண்டை காய்ந்தது.              
       
      kungumam.co.
    • By நவீனன்
      தெளிவான தேர்வு
       
      மொபைல் போன் சிணுங்கியது. சிந்துஜா இன்னமும் குளித்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளுக்காகக் காத்திருந்த தோழி கிரிஜா சட்டென அந்த மொபைலை எடுத்துப் பார்த்தாள். வாட்ஸ்அப்பில் வினய், ‘முத்தமிடவா?’ என்று கேட்டிருந்தான். முரளி, ‘எப்போது தனிமையில் சந்திக்கலாம்?’ என்று கேட்டிருந்தான்.

      அடுத்த விநாடி சிந்து ஒரு நைட்டியில் வெளியே வந்தாள். ஆர்வமாக மொபைலை கிரிஜாவிடமிருந்து வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு படுக்கை மேல் எறிந்தாள். ‘‘அந்தப் பசங்களுக்கு என்ன சொல்லப் போற சிந்து?’’ என்றாள் கிரிஜா.‘‘என்ன சொல்லலாம்? நீயே சொல்லேன்?’’ - தலை துவட்டி கூந்தலைச் சீவினாள் சிந்து.‘‘என்ன சொல்றது? அந்த வினய் அழகா இருக்கான்... அந்த முரளி சுமார்தான்!’’

      ‘‘ஆனா, முரளி அடாமிக் பிஸிக்ஸ் தெளிவா சொல்லித் தருவான். வினய்க்கு ஸ்டைல் தவிர வேற ஒண்ணும் தெரியாது!’’‘‘ஆமா, நாலு சுவத்துக்குள்ள அடாமிக் பிஸிக்ஸ் தெரிஞ்சா என்ன? தெரியாட்டா என்ன?’’‘‘வினய் சூப்பரா இருக்கான். செவப்பா, அழகா... உயரம் என்ன ஒரு அஞ்சரை இருக்குமா? செம டிரஸ்ஸிங் சென்ஸ்... அவன் முடியை கோதி விட்டுக்கிட்டே இருக்கணும் போல இருக்கும். நீ அதிர்ஷ்டக்காரிதான்!’’

      சிந்து ஏதும் சொல்லவில்லை.‘‘என்னடி சிந்து..? நான் சொல்லிட்டே இருக்கேன்... நீ எதுவும் பேச மாட்டேங்குற?’’சட்டென்று திரும்பிய சிந்து, சீப்பை டிரஸ்ஸிங் டேபிளில் வைத்துவிட்டு, கிரிஜாவை இழுத்துவந்து படுக்கையில் அமர வைத்து தானும் அமர்ந்தாள்.
      ‘‘கிரி, வினய் ஸ்டைலுதான். லுக்குதான்.

      ஆனா, அதைத் தவிர வேற ஒண்ணும் தெரியாது. முரளிக்கு நாளைக்கு வேலையே கிடைக்கலைன்னாலும், அவன் தெரிஞ்சு வச்சிருக்குற பிஸிக்ஸ், மேத்ஸ் அவனைக் காப்பாத்தும். இவ்ளோ கஷ்டமான விஷயத்தை புரிஞ்சிக்கிறவன், நாளைக்கு பொண்ணு மனசையும் புரிஞ்சிக்குவான். வினய் இப்படி எந்தத் திறமையையும் வளர்த்துக்காம ஸ்டைல் காட்டிக்கிட்டு சுத்தறான்னா அதுக்குக் காரணம் உன்னையும் என்னையும் மாதிரி பொண்ணுங்கதான்!’’ என்றாள் சிந்து.

      ‘‘என்னது! நானா அவனை அப்படி சுத்தச் சொன்னேன்?’’ ‘‘அதை ரசிக்கிறியே... அது போதாதா? நாம பொண்ணுங்க கிரி. நாமதான் தேர்ந்தெடுக்கணும். ட்ரிக்கர் நம்மகிட்டதான் இருக்கு. என்னைக் கேட்டா அரை மணி நேர சந்தோஷத்துக்குக் கூட எந்த பொண்ணும், ஸ்டைலு, அழகுனு ஒரு ஆம்பளைக்கு வாய்ப்பு கொடுக்கக் கூடாது. அப்படி குடுக்கக் குடுக்கத்தான், நம்மளை பின்னால ஏய்க்கிறானுங்க. முரளிதான் என் சாய்ஸ் என்பதில் நான் உறுதியா இருக்கேன்.

      நம்ம தேர்வுதான் ஆம்பளைகளை தீர்மானிக்குது. நாமதான் அவனுங்களைப் பழக்கப்படுத்தணும். அந்தக் காலத்துல மனுஷன் காட்டு விலங்கான ஓநாயைப் பழக்கப்படுத்தித்தான் வீட்டு விலங்காக்கினான். அப்படிப் பழக்கப்படுத்தணும். அவனுங்க நம்மளை பழக்கப்படுத்தலை, ‘ஜீன்ஸ் போடாத... இதைச் செய்யாத...

      அதைச் செய்யாத’னு! அவனுங்க தெளிவாதான் இருக்காங்க. நாமதான் தேர்ந்தெடுக்கத் தெரியாம அவங்களையும் குழப்பி, நாமும் குழம்பறோம். நாம தெளிவா இருக்கணும். நாம முரளி மாதிரி ஆளுங்களைத்தான் தேர்வு பண்ணுவோம்னு தெரிஞ்சிட்டா, அவனுங்க ஏன் சீன் போடப் போறாங்க’’ என்றாள் சிந்து தெளிவாக!          
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      மாற வேண்டாம்!
       
      சாரு தன் கணவர் மாதவனைப் பற்றி இப்படித்தான் புலம்புவாள்...‘பெரிய கம்பெனியில் ஜெனரல் மேனேஜர்னு பேர். என்ன சம்பளம் வாங்கி என்ன புண்ணியம்? மனுஷன் எச்சில் கையால் காக்கா ஓட்ட மாட்டார். வீட்டுக்கு அரிசி, பருப்பு கூட கெமிக்கல் பேலன்ஸில் அளந்து அளந்து வாங்குவார்...

      தரித்திரம்! மாப்பிள்ளை, பொண்ணுங்க விசேஷம்னு வந்தா கூட இருக்கறதுலயே மலிவான ரகத்துல துணிமணி வாங்கித் தருவார்.’ ‘‘ஏங்க, போகும்போது பணத்தை தலையில கட்டிக்கிட்டா போகப் போறோம்? கொஞ்சம் தாராளமாத்தான் செலவழியுங்களேன்!’’ என்றாள் ஒரு நாள்.மாதவன் புன்னகைத்து பதில் சொன்னார்...

      ‘‘என் குடும்பம் ரொம்பப் பெருசு!’’‘‘இருந்த ரெண்டு பொண்ணுங்களையும் கட்டிக் கொடுத்தாச்சு. இதுக்கு மேல யாருக்கு சம்பாதிக்கணும்? சாக்கு போக்கு சொல்றீங்களே தவிர நீங்க மாறவே மாட்டீங்களா?’’பதில் சொல்லாமல் உள்ளே சென்றார் மாதவன்.

      அடுத்த நாள் மாதவனின் செல்போனில் அழைப்பு... சலித்தபடி எடுத்தாள் சாரு. ‘‘லீலா எஞ்சினியரிங் காலேஜிலிருந்து பேசறேன். பட்டமளிப்பு விழாவுக்கு கொடை வள்ளல் மாதவன் சாரை அழைச்சிருந்தோம். மாலையில் விழா... ஞாபகப்படுத்தத்தான் இந்த போன்!’’ என்றது மறுமுனை.

      ‘‘என்னது! கொடை வள்ளலா? ராங் நம்பர் சார்!’’‘‘இல்லை மேடம்... நீங்க வேணும்னா விழாவுக்கு நேர்ல வந்து பாருங்க!’’
      மாலையில் மாதவன் கிளம்பும்போது, ‘‘ஏங்க, நானும் விழாவுக்கு வரேன்!’’ என்றாள் சாரு.கொஞ்ச நேரம் யோசித்து, ‘‘சரி, வா’’ என்றார் மாதவன்கல்லூரியில் ஏகப்பட்ட வரவேற்பு. மாணவர்கள் மலர்க்கொத்து கொடுத்து ராஜமரியாதையுடன் மேடைக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

      முதல்வர் தன் வரவேற்புரையைத் தொடங்கினார்... ‘‘மாதவன் சார் செய்திருப்பது சாதாரண காரியமில்லை. ஒவ்வொரு வருடமும் நன்றாகப் படிக்கும் 20 மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களுக்கு கோர்ஸ் முழுக்க டியூஷன் ஃபீஸ், புக், ஹாஸ்டல் ஃபீஸ் எல்லாம் கட்டுகிறார். இந்த ஆண்டு முடித்த 20 பேரும் கேம்பஸ் இன்டர்வியூவில் செலக்ட் ஆனாலும் இவர் கையால்தான் டிகிரி வாங்குவேன் என ஒற்றைக்காலில் நிற்கிறார்கள். இவர் இன்னும் நூறாண்டுகள் வாழ இறைவனை வேண்டுகிறேன்!’’ என்றார்.

      சாருவுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது. அவளால் நம்ப முடியவில்லை. மாணவர்கள் எல்லோரும் மாதவன் கையால் சான்றிதழ் வாங்க, மீண்டும் தொடர்ந்தது பாராட்டு மழை.‘‘வலக்கை செய்யும் தர்மம் இடக்கைக்கு தெரியக்கூடாது என்பார்கள். இவர் செய்யும் தர்மத்தை மனைவியிடம் கூட சொன்னதில்லை என்பது இன்று காலை தொலைபேசியில் அழைத்தபோதுதான் தெரிந்தது. வானம் கூட மழை பெய்தால் இடி இடித்து சொல்லிக் காட்டுகிறது. ஆனால் இவர் கிரேட்!’’ என்று ஒருவர் பாராட்ட, ஒரு மிதப்பிலேயே சாரு வீடு வரை வந்தாள்.

      ‘‘என்ன பேசமாட்டேங்கறே?’’ என்று மாதவன் கேட்க, சாருவிடம் பொலபொலவென்று கண்ணீர்.‘‘உண்மை தெரியாம கஞ்சன், கருமினு திட்டியிருக்கேன். அப்பகூட ஒரு வார்த்தை சொல்லலையே!’’‘‘தர்மம் செய்தால் வெளியே சொல்லாம நாம மறந்துடணும். அப்பத்தான் கடவுள் மறக்க மாட்டார்!’’‘‘உங்களை அடிக்கடி மாறுங்க, மாறுங்கனு திட்டுவேன். இப்ப சொல்றேன். நீங்க இனிமே மாறாதீங்க. ப்ளீஸ்!’’ - தழுதழுத்த குரலில்
      வேண்டினாள் சாரு.                
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை
      பழக்கம்
      காலை டிபனாக பொங்கலை எடுத்து சுவைத்த ராகவனின் முகம் சிவந்தது.
      ‘‘எனக்கு இஞ்சி பிடிக்காதுன்னு தெரியுமில்ல? இத்தனை நாளா இஞ்சி போடாமதானே இருந்தே? அப்புறம் ஏன் இன்னைக்குப் போட்டே?’’ - பொங்கலைத் துப்பியபடி கேட்டான்.
      ‘‘இதுவரைக்கும் சாப்பிடலை. இனிமே சாப்பிடுங்க!’’ என்றபடி கிச்சனுக்குள் சென்றுவிட்டாள் சுசீலா. மதியம் பசியுடன் அமர்ந்த ராகவன், சாம்பாரில் முள்ளங்கி தெரிந்ததும், எரிச்சலானான்.
      ‘‘ஏண்டி! எனக்கு முள்ளங்கி வாசனையே பிடிக்காதுனு தெரியுமில்ல?’’ - போனில் கேட்டான்.
      ‘‘மூக்கை மூடிக்கிட்டுச் சாப்பிடுங்க!’’ என்று ‘கட்’ ஆனாள் சுசீலா.
      அலுவலகம் முடிந்து திரும்பிய ராகவனை, சூடான மெதுவடைகள் வரவேற்றன. ‘‘ஆஹா!’’ என்று எடுத்துக் கடித்தவன், கோபத்தில் வெடித்தான்.
      ‘‘வடையில உங்களுக்குப் பிடிக்காத மிளகு போட்டிருக்கேன். அதனாலென்ன? சும்மா சாப்பிடப் பழகுங்க!’’ என்றாள் சுசீலா.



      ‘‘ஏண்டி! உனக்கு என்ன ஆச்சு?’’
      ‘‘கிராமத்துல தனியா இருக்கிற உங்க அம்மா, அடுத்த மாசத்திலிருந்து நம்ம கூடத்தான் இருக்கப் போறாங்க. அவங்களுக்கு இஞ்சி, மிளகு, முள்ளங்கி எல்லாம் ரொம்பப் பிடிக்கும்ங்க. இனிமே அதையெல்லாம் சேர்த்துதானே சமைக்கணும். அவங்க எதிர்ல நீங்க கோபப்பட்டா, வருத்தப்பட்டு திரும்பிப் போயிடுவாங்க. அதனால, நீங்களும் எல்லாத்தையும் இப்பவே சாப்பிடப் பழகுங்க!’’ என்றாள் சுசீலா.
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை சாட்டிங்
       
      சாட்டிங்கில் நண்பனைத் தொடர்புகொண்டான் பரத்.
      ‘‘டே சிவா, பிஸியா?’’
      ‘‘இல்லை பரத், சொல்லு!’’
      ‘‘இன்னும் டெல்லியிலதான் வேலை பாக்குறியா?’’
      ‘‘ஆமா!’’

      ‘‘எனக்கொரு ஹெல்ப்...’’
      ‘‘சொல்லுடா?’’
      ‘‘வீட்டுல பொண்ணு பார்த்திருக்காங்க...’’
      ‘‘நைஸ்... கங்கிராட்ஸ்!’’

      ‘‘பொண்ணு ெடல்லிலதான் இருக்கா, பேரு ஸ்நேஹா.’’
      ‘‘நீயும் டெல்லிக்கு டிரான்ஸ்பர் ஆகப்போறியா?’’
      ‘‘இல்லை... அவ சென்னைக்கு வந்துடுவா!’’
      ‘‘நான் என்ன பண்ணணும்?’’

      ‘‘அவ ஆபீஸ் வரைக்கும் போய் கொஞ்சம் விசாரிக்கணும்!’’
      ‘‘டன். அட்ரஸ், ஃபோட்டோ மெயில் பண்ணிடு!’’
      ‘‘டன்!’’
      ஒரு வாரம் கழித்து...
      ‘‘என்னடா ஆச்சு? ஸ்நேஹாவைப் பார்த்தியா?’’
      ‘‘ம்...’’
      ‘‘எப்படி இருக்கா?’’
      ‘‘சூப்பர். ஆனா உனக்கு சரிப்பட்டு வரமாட்டா!’’
      ‘‘என்னடா சொல்றே?’’

      ‘‘அவளுக்கு டெல்லிதான் பிடிச்சிருக்கு. இங்கேயே செட்டில் ஆக விரும்புறா. பேரன்ட்ஸ் கட்டாயப்படுத்துறதனாலதான் உன்னைக் கல்யாணம் செய்துக்க சம்மதிச்சிருக்கா... அப்புறம் ஒரு விஷயம்...’’‘‘என்ன?’’
      ‘‘அவ இங்கே ஒரு பையனை லவ் பண்றா. இன்னிக்குதான் எனக்குத் தெரியும். பையன் சுமாராதான் இருக்கான், ஆனா அவளுக்குப் புடிச்சிருக்கு!’’
      ஒரு மாதம் கழித்து, சிவா-சிநேஹா கல்யாணப் பத்திரிகை பரத் கைக்கு வந்தது.      
      kungumam.co.
    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை செல்லங்கள்
       
      நம்ம மிதுனுக்குப் புதுசா ஒரு ஜாதகம் கொண்டு வந்திருக்கேன். ஜோடிப் பொருத்தம் அபாரம்!’’ என்றபடி தரகர் அய்யாசாமி, மிதுனின் புகைப்படத்துடன் பெண்ணின் படத்தையும் ஜோடி சேர்த்து அவன் தாயாரிடம் நீட்டினார். முகத்தில் பரவசம் பரவ தாயார் கேட்டார், ‘‘என்ன படிச்சிருக்கா?’’
      ‘‘நம்ம பையனுக்கு சமமான படிப்புத்தான். எம்.ஏ., எம்.ஃபில்!’’
      ‘‘வசதி எப்படி?’’ - மிதுனின் தந்தை சேனாபதி கேட்டார்.
      ‘‘பொண்ணோட அப்பா பெரிய பஸ் கம்பெனி அதிபர். நாலஞ்சு பெட்ரோல் பங்க் இருக்கு. பத்துப் பதினைஞ்சி டேங்கர் லாரி ஓடுது. பொக்லைன் அது இதுனு நம்ம அந்தஸ்துக்குச் சமமானவங்கதான்!’’



      ‘‘பொண்ணு கூடப் பிறந்தவங்க எத்தனை பேர்?’’
      ‘‘ஒரே பொண்ணுதாங்க. ரொம்பச் செல்லமா வளர்த்திருக்காங்க!’’
      ‘‘அப்ப இந்த இடம் தோதுப்படாது தரகரே!’’
      ‘‘ஏனுங்க?’’
      ‘‘மிதுனும் எங்களுக்கு ஒரே பையன். ரொம்பச் செல்லம். செல்லமா வளர்ந்த பிள்ளைங்க நல்லபடியா வாழணும்னா அவங்க வாழ்க்கைத்துணை கொஞ்சம் அனுசரித்துப் போற கேரக்டரா இருக்கணும். ஆனா, இங்க பையன் பொண்ணு ரெண்டு பேருக்கும் விட்டுக்கொடுத்துப் போற மனப்பக்குவம் இருக்காது. எல்லாத்திலும் நானா நீயானு போட்டி போடுவாங்க. நிம்மதி இருக்காது. அண்ணன் தம்பி, அக்கா தங்கச்சிகளோட வளர்ந்த பொண்ணா பாருங்க!’’ என்றார் சேனாபதி.  
      kungumam.co
    • By நவீனன்
       
       
      முதலாளி முருகேசன் தன் மகன் கார்த்தியுடன் குடோனுக்கு ரவுண்ட்ஸ் வந்துகொண்டிருந்தார். மூட்டை தூக்கும் தொழிலாளி ஒருவன் தன் ஆறு வயது மகனை அழைத்து வந்திருந்ததைப் பார்த்ததும் முருகேசன் டென்ஷன் ஆகிவிட்டார். ‘‘எதுக்குய்யா வேலை செய்யிற இடத்துக்கெல்லாம் பையனை கூட்டிட்டு வர்றே..?’’ என்று அந்தத் தொழிலாளியை அதட்டிவிட்டு அலுவலகம் திரும்பினார். அங்கே... மேனேஜர் அழைத்து வந்திருந்த அவருடைய ஆறு வயது மகன் அமர்ந்திருந்தான். புன்னகைத்தபடி அவனிடம் கொஞ்சிவிட்டு தன் அறைக்குள் நுழைந்தார். கார்த்திக்கு கோபம். உயர் பதவியில் இருப்பவனுக்கு ஒரு சட்டம்... அடிமட்டத் தொழிலாளிக்கு ஒரு சட்டமா? இதை தந்தையிடம் நேரடியாகவே கேட்டான்.



      ‘‘அது அப்படியில்லப்பா... ஒவ்வொருத்தனுக்கும் அவனுடைய அப்பா தெரிஞ்சோ, தெரியாமலோ, ரோல் மாடல் ஆயிடறார்... உனக்கு நானும், மேனேஜர் அவர் மகனுக்கும் ரோல் மாடல் ஆகறது நல்ல விஷயம். மூட்டை தூக்கறவன் தன் மகனுக்கு ரோல் மாடல் ஆகறது அப்படி இல்லை... நம்மகிட்ட இருக்கிறவங்க எதிர்காலம் நல்லா இருக்கணுமில்லையா!’’ என்றார் முருகேசன். ‘‘அதை அப்படிப் பார்க்காதீங்கப்பா! அப்பா மூட்டை தூக்கித்தான் தன்னைப் படிக்க வைக்கிறார் அப்படிங்கற உணர்வு அந்தப் பையனை நிச்சயமா உயர்ந்த நிலைக்கு ஆளாக்கும் இல்லையா?’’ என்ற மகனின் நம்பிக்கையில் உயிர் இருப்பதாக உணர்ந்தார் முருகேசன். 
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      நன்றி
       
      சுந்தரத்துக்கு நல்ல பசி. காரை விட்டு இறங்கியதுமே, ‘சாந்தி பவன் உயர்தர உணவகம்’ என்ற போர்டைப் பார்த்ததும் ஆறுதலாய் இருந்தது. பசி தீர சாப்பிட்டான். சாப்பாடு மிகவும் அருமை. வீட்டில் சாப்பிடுவதைப் போன்ற உணர்வு. பல ஊர்களில் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டவன் என்பதால், இது வயிற்றைக் கெடுக்காத இயல்பான ருசியுள்ள உணவு என்பது அவனுக்கு புரிந்தது. சர்வரைக் கூப்பிட்டான். ‘‘இங்க சாப்பாடு தயார் பண்ற சமையல்காரர் யாரு? அவரோட பேசணும்!’’
      ‘‘ஏன் சார்?’’



      ‘‘சாப்பாடு ரொம்பப் பிரமாதம். அவரைப் பாராட்டணும்!’’
      ‘‘வழக்கமா சமைக்கிறவர் இன்னைக்கு திடீர்னு லீவு. அதனால இன்னிக்கு சமையல் நான்தான் சார்!’’
      ‘‘சாப்பாடு ரொம்ப பிரமாதம். எங்க குடும்பத்துக்கு ஒரு சமையல்காரர் தேவை. நல்ல சம்பளம் கொடுப்போம். தங்கறதுக்கு இடம், சாப்பாடு, தீபாவளிக்கு போனஸ் எல்லாம் உண்டு. வர்றீங்களா?’’
      ‘‘மன்னிக்கணும் சார். ஒரு காலத்துல பிழைப்புக்கு வழியில்லாம தற்கொலை செய்ய முயற்சித்த நேரத்துல எனக்கு வேலை கொடுத்து, உயிரைக் காப்பாற்றினவர் இந்த ஓட்டல் முதலாளி. நீங்க தர்ற வசதிக்காக உங்களோட வந்துட்டா அவருக்கு நான் துரோகம் செய்தவனாவும் நன்றி கெட்டவனாவும் ஆகிடுவேன். உங்க அழைப்புக்கு நன்றி!’’
      ‘இந்தக் காலத்துலயும் இப்படி ஒரு எஜமான விசுவாசமா?’ - எண்ணி வியந்தபடியே கிளம்பினான் சுந்தரம்.
      kungumam.co.
    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை  பொண்டாட்டிதாசன்
       
      ‘ஏய், ரமா! பேங்க்ல நம்ம ஜாயின்ட் அக்கவுன்ட்ல இருந்து என்னைக் கேக்காம பத்தாயிரம் பணம் எடுத்திருக்கே... என்ன நீயும் சம்பாதிக்கிறேங்கற திமிரா?’’ - கோபம் கொப்பளிக்கக் கேட்டான் மாதவன்.‘‘ஆமா, எடுத்தேன். அதுக்கு எதுக்கு கேக்கணும்? தாலியைக் கட்டிட்டா நான் உங்க அடிமையா? ஈக்வல்-ஈக்வல் பார்ட்னர்!’’ - வெடுக்கென்று பதிலளித்தாள் ரமா.

      அவன் பேச, இவள் பேச, வாக்குவாதம் வளர்ந்துகொண்டே போனது.எல்லாவறையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ரமாவின் மாமியார் செல்லம்மாள், ‘‘என்ன நீ! புருஷன்னு கொஞ்சம்கூட மரியாதையில்லாம சரிக்கு சரியா வாயாடிட்டு இருக்கே?’’ என்றாள் அதட்டலாக!
      இருவரையும் முறைத்துவிட்டு வேகமாய் உள்ளே போனாள் ரமா.

      அன்றிரவு படுக்கையறையில்.‘‘ரமா, நீ கோபமா இருப்பேனு புரியுது. ஆனா, காலைல நான் அப்படி சத்தம் போட்டதெல்லாம் வெறும் நாடகம்!’’ என்றான் மாதவன்.‘‘நாடகமா?’’‘‘ஆமா ரமா. என் தங்கச்சி வாசுகிய அவ புருஷன் கண்டபடி டார்ச்சர் பண்றான். அவ நரக வாழ்க்கை வாழறா. நாம அன்னியோன்யமா வாழறதைப் பார்த்தா, ‘நம்ம பொண்ணு அங்கே கஷ்டப்படுது.

      இங்கே மருமக சந்தோஷமாயிருக்கா. மகன் பொண்டாட்டி தாசனாயிருக்கான்’னு எங்கம்மா ஆதங்கப்படுவாங்கல்ல! அதான் நாடகமாடினேன். சாரி டார்லிங்!’’‘‘உங்க மனசைப் புரிஞ்சிக்காம நானும் உங்களைக் கன்னாபின்னானு பேசிட்டேன். நீங்களும் என்னை மன்னிச்சிடுங்க!’’
      படுக்கையறை விளக்கு அணைந்தது.
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      அதிர்ஷ்டம்
       
      ‘‘புது காராம் புது கார். சனியன். இது வந்த நேரமே சரியில்லை. வாங்கி ஒரு வாரம்தான் ஆச்சு. இதை வாங்கின நேரம், உங்க தம்பி  இறந்துட்டார். நீங்க சீட்டு கட்டின பத்து லட்ச ரூபாய் பணத்தோட அந்தக் கம்பெனிக்காரன் ஓடிட்டான். முதல்ல இதை வித்துத்  தொலையுங்க!” - மனைவியின் பிடுங்கல் தாங்காமல் காரை அடி மாட்டு விலைக்கு விற்றுவிட்டு வந்தான் கணேசன்.

      ஒரு வாரம் போயிருக்கும். ஞாயிற்றுக்கிழமை திடீரென காலிங்பெல் அடிக்க, கதவைத் திறந்தான். காரை வாங்கிய மணிசர்மா நின்றிருந்தார்.  ‘காரைத் திருப்பிக் கொடுக்க வர்றாரா? இவர் வீட்டில் என்ன நடந்ததோ’ - மனதில் கிலி கண்டு நின்றான் கணேசன்.



      ‘‘என்ன சார் அசந்து போய் நிற்கறீங்க? ரொம்ப அதிர்ஷ்டமான கார் சார் இது. இதை வாங்கிய மூணே நாள்ல என் மகனுக்கு திடீர்னு  பிரமோஷன் கிடைச்சது. எனக்கு வேற ஷேர் மார்க்கெட்ல எக்கச்சக்க லாபம். ஆனா, உங்க காரை ரொம்ப அடிமாட்டு விலைக்கு  வாங்கிட்டேன். எங்க வீட்டுக்கு வந்த மஹாலக்ஷ்மி! அதனால அதுக்குரிய நியாயமான விலையை வாங்கிக்கங்க!’’ என்று ஒரு கவரை  நீட்டினார் அவர். கணேசனும் அவன் மனைவியும் அசந்து போய் நின்றார்கள்!       
      kungumam.co.