Sign in to follow this  
நவீனன்

ஒரு நிமிடக் கதை - படிப்பு

Recommended Posts

ஒரு நிமிடக் கதை - படிப்பு

 

 
min_2223261f.jpg
 
 
 

“இந்தாங்க நம்ம மோகனுக்கு புராக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கொடுத்திருக்காங்க. கையெழுத்துப் போட்டு கொடுங்க!” மனைவி ரேணுகா நீட்டிய ரிப்போர்ட் கார்டை வாங்கிப் பார்த்த கோபாலுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது.

“எந்தப் பாடத்துலயும் 60 மார்க் தாண்டல! தன்னோட மகன் ஆனந்த் 90 மார்க் வாங்கியிருக்கிறதா பக்கத்து வீட்டு கணேசன் பெருமையா சொல்லிட்டுப் போறார். உன் பிள்ளை மோகன் படிக்கிற லட்சணத்தைப் பார்த்தியா? எங்கே அவன்? உட்கார்ந்து படிக் கிறதை விட்டுட்டு விளையாட போய்ட்டானா? எல்லாம் நீ கொடுக்கிற செல்லம்தான்…” கோபத்தில் கத்தினார் கோபால்.

“நல்லா படிக்கலைன்னா அவன் என் பிள்ளையா? உங்க பிள்ளையும்தானே! அது சரிங்க.. இப்போ பக்கத்து வீட்டு ஆனந்தோட மோகனை எதுக்காக ஒப்பிடறீங்க?” நிதானமாய்க் கேட்டாள் ரேணுகா.

“நல்லா படிக்கிற பிள்ளைகளைச் சுட்டிக் காட்டினாத்தானே இவனுக்கும் நல்லா படிக்கணுங்கிற எண்ணம் வரும். ஏன் உனக்கு அதுவும் புரியலையா?” மகனின் மீதான கோபத்தை மனைவியிடம் காட்டினார்.

“ஆனந்தோட அப்பா மாசம் ஒரு லட்சம் சம்பளம் வாங்குறாரே… நீங்க நாற்பதாயிரம்தானே வாங்குறீங்கன்னு நம்ம மோகனும் உங்களைத் திருப்பிக் கேட்டா என்ன சொல்வீங்க?”

“ஓஹோ… என் வாயை எப்படி அடைக்கணும்னு நீயே மோகனுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பே போலிருக்கே. மோகனுக்கு வக்காலத்து வாங்கறியா?”

“அப்படியில்லைங்க… ஒருத்தரை இன்னொருத்தரோட ஒப்பிடறது தப்புங்க. நீங்க ஆரம்பத்துல ஆயிரம் ரூபா சம்பளம் வாங்கினதையும், இப்போ நாற்பதாயிரம் சம்பளம் வாங்குறதையும் மோகனுக்குச் சொல்லிக் காட்டுங்க. நம்ம மோகனும் தன்னையே தன்னோட கம்பேர் பண்ணி பார்த்துட்டு நல்லா படிக்க ஆரம்பிச்சுடுவான்.”

ரேணுகா சொன்னதிலும் ஏதோ அர்த்தம் இருப்பது புரிய, “சரி… அப்படியே செய்யறேன்!” சொன்ன கோபாலின் கோபம் இப்போது காணாமல் போயிருந்தது.

http://tamil.thehindu.com/opinion/blogs/ஒரு-நிமிடக்-கதை-படிப்பு/article6639423.ece?ref=relatedNews

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை: டிவி
       
        பக்கத்து பிளாட்டில் அந்த பாட்டி குடிவந்து சில மாதங்கள் ஆகிறது.
      அவர் வீட்டில் எப்போதும் டிவி அலறிக்கொண்டு இருக்கும். காதைப் பொத்திக் கொள்ளாத குறையாக நான் நாள் முழுவதும் டென்ஷனில் இருப்பேன்.
      இந்த சத்த அலர்ஜியால் நான் டிவி பார்ப்பதோ, ரேடியோ கேட்பதோ இல்லை.
      சுத்தமாக விட்டுவிட்டேன் என்றே சொல்லலாம்!
      கடந்த சில நாட்களாக என்ன நடந்ததோ தெரியவில்லை. பக்கத்து வீட்டில் இருந்து டிவி சத்தம் வரவே இல்லை.
      என் கணவரிடம் அதை சொன்னேன். “என்னம்மா சொல்ற?... அவங்க வீட்டு டிவி ரிப்பேர் ஆயிருக்குமோ?... பாவம், அந்த பாட்டி என்ன செய் வாங்க?... டிவியை சரி செய்ய மெக்கானிக்கை அனுப்பவான்னு நான் போய் கேட்டு வரட்டுமா?” என்றார் அவர்.
      “உங்களுக்கு என்ன பைத்தியமா?... அவங்க வீட்டு டிவி இரைச்சல் இல்லாம இப்பதான் நான் சந் தோஷமா இருக்கேன். இது உங்களுக்கு பொறுக்கலையா?” என்றேன் கோபமாக.
      “அது இல்லைடி, பாவம் துணை இல்லாம இருக்காங்க. என்ன ஏதுன்னு தான் கேட்போமே?” பேசிக்கொண்டே இருக்கும் போது என் கணவர் சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு வந்து நிற்க, என்னால் மறுப்பு எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை. என் கணவர் முன் செல்ல பின் சென்ற நான் அவர் தயங்கி நிற்க, காலிங் பெல் சுவிட்சை அழுத்தினேன்.
      அந்தப் பாட்டிதான் கதவை திறந்தார். எங்களைப் பார்த்ததும், “வாங்க, வாங்க...” என்று வரவேற்று ஷோபாவில் அமர சொல்லி விட்டு குடிக்க தண்ணீர் எடுத்து வந்து கொடுத்தார்கள்.
      “டீ, காபி எதாவது சாப்பிடறீங்களா?” என்று அந்த பாட்டி கேட்க, “அதெல்லாம் வேணாம்மா. கொஞ்ச நாளா உங்க டிவி சத்தம் கேட்கவே முடியலை. அதான் அதை ரிப்பேர் செய்ய ஆள் அனுப்பணுமான்னு கேட்டுட்டு போக வந்தோம்!” என்று என் கணவர் சொன்னார்.
      அதைக்கேட்டு மெல்ல புன்னகைத்த அந்தப் பாட்டி, “என் வீட்டு டிவி ரிப்பேர் ஆகலைங்க. நல்லா தான் இருக்கு...” என்றார்.
      பாட்டி சொன்னதை கேட்டதும் எங்கள் இருவருக்கும் குழப்பம். அதைப் புரிந்து கொண்ட பாட்டி, “வீட்ல ஒண்டியா இருந்த எனக்கு அந்த டிவி சத்தம்தான் சொந்த பந்தம். எங்கூட பலபேர் இந்த வீட்ல இருக்கிற மாதிரியும், நான் அனாதை இல்லேங்கற மாதிரியும் எனக்கு அந்த டிவி சத்தம் தான் தெம்பைக் கொடுக்கும். அதுக்காகத்தான் நான் டிவியை சத்தமா வைச்சு கேட்பேன்!”
      “சரி, இப்ப என்னாச்சு... டிவி சத்தமே கேட்க மாட்டேங்குதே” என்று என் கணவர் கேட்டார்.
      அதற்கு பாட்டி, “இந்த வருஷம் உங்க பையன் கந்தர்வ் பத்தாவது படிக்கிறான்னு கேள்விப்பட்டேன். அதான் நான் அனாதையா உணர்ந்தாலும் பரவாயில்லை, என்னால அவன் படிப்பு பாதிக்க கூடாதுன்னு டிவி வைக்கறதை விட்டுட்டேன். நீங்க இப்ப வார்த்தைக்கு வார்த்தை என்னை அம்மான்னு கூப்பிடறதைக் கேட்கும் போது நான் அனாதை இல்லைன்னு கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருக்கு தம்பி!” என்றார்.
      “நாங்களெல்லாம் இருக்கற வரை சத்தியமா நீங்க அனாதை இல்லைம்மா!” என்று என் கணவர் சொல்லி முடிக்கும் முன், நான் தாவிச் சென்று பாட்டியை கட்டி அணைத்துக் கொண்டேன்!
      http://tamil.thehindu.com
    • By நவீனன்
      நேரம்
       
      வீட்டில் எல்லோரும் சோனாவுக்கு ‘ஹேப்பி பர்த் டே’ சொல்லிவிட்டார்கள். காலேஜ் தோழிகளும் போனில் வாழ்த்தி விட்டார்கள். வாட்ஸ்அப் குரூப்களிலும், ஃபேஸ்புக்கிலும் ஏகப்பட்ட வாழ்த்துச் செய்திகள். ஆனால் அவளுடைய காதலன் விஷாலிடமிருந்து மட்டும் எந்த அழைப்பும் இல்லை.

      ‘‘பையன் நம்ம பர்த் டேவை மறந்துட்டானோ?’’ - சோனா கொதித்துப் போனாள். மணி 9, 10, 11, 12 என்று ஓடி, மாலை 5ம் ஆகிவிட்டது. இன்னும் விஷாலிடமிருந்து போனைக் காணோம்.சரியாக ஐந்தரைக்கு ‘விஷாலி’ என்ற ஒளிர்வுடன் செல் அலற, ‘படவா ராஸ்கல்’ என மனதில் சீறியபடி ‘நங்’ எனப் பச்சையை அழுத்தினாள்.

      ‘‘ஸ்வீட்டி, ஹேப்பி பர்த் டே டு யூ..!’’

      ‘‘உனக்கு இப்பத்தானாடா விடிஞ்சது..?’’ என்று சோனா எகிறினாள். ‘‘என்ன ஹனி, இப்பிடி எரிஞ்சு விழுறே? சரியான நேரத்துக்கு வாழ்த்தினாதானே அது வாழ்த்து, ‘உன் ஜில் கேர்ள் ஈவினிங் சரியா அஞ்சரை மணிக்குத்தான் பிறந்தாள்’னு நீ முன்னாடி என்கிட்ட சொல்லலை..? அதான் வெயிட் பண்ணி அஞ்சரைக்கு வாழ்த்தினேன்! சரி, காலிங் பெல் சத்தம் கேக்குதுல்ல... போய்க் கதவைத் திற! கூரியர் பையன் நான் அனுப்பின பர்த் டே கிஃப்ட்டைக் கொண்டு வந்திருப்பான்! சரியா அஞ்சரைக்குக் குடுக்கணும்னு அவனுக்குக் கை நிறைய டிப்ஸ் குடுத்திருக்கேன்!’’ சோனா குளிர்ந்து போனாள்!
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      முறை
       
      அப்பாவின் கம்பெனி என்றாலும், அதில் பதவியேற்க தனக்கு மெக்கானிக்கல் எஞ்சினியரிங் பட்டமும் எம்.பி.ஏவும் தேவை என்பதை உணர்ந்திருந்தான்  சரவணன். முறையாக அந்தப் படிப்புகளை முடித்துவிட்டு அவன் பதவி ஏற்றபோது அப்பா மோகனசுந்தரம் பூரித்துப் போனார். ‘‘சரவணா, நம்  சொந்தங்கள் எல்லாரும் உன் கல்யாண விஷயமா தொந்தரவு செய்யறாங்க! நல்ல பொண்ணா பார்த்துடலாமா?’’ கேட்டார் மகனிடம்.

      ‘‘செய்யலாம்பா! ஆனா அதுக்கு முன்னாடி முறைப்படி சில விஷயங்களை முடிக்க வேண்டியிருக்கு. நான் படிக்கும்போதே கூடப் படிச்ச வந்தனா  என்கிற பொண்ணைக் காதலிச்சி, ரகசியமா பதிவுத் திருமணமும் செய்துக்கிட்டேன். கொஞ்ச நாள்லயே எங்களுக்குள்ள எதுவும் ஒத்துப்போகாம  விலகிட்டோம்! அவள் மும்பைல வேலை கிடைச்சு போயிட்டா.

      இப்ப எங்களுக்குள்ள எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. இருந்தாலும் எதிர்காலத்தில் சட்டச்சிக்கல் வரக்கூடாது இல்லையா? அவ அட்ரஸ் இருக்கு... நீங்க  ஒருமுறை போய் விவரம் சொல்லி ‘டைவர்ஸ்க்கு அனுமதி வாங்கிட்டு வந்திடுங்கப்பா! ஏன்னா, எதையும் முறையா செய்யணும் இல்லையா!’’ என்று  சொல்லி ஷாக் கொடுத்து முடித்தான் சரவணன்.‘முறையே இல்லாம எல்லாம் நடத்தி முடிச்சுட்டு முறையைப் பற்றி பேசுறியாடா?’ என்ற கேள்வி  அப்பா மனதில் எழுந்து நின்றது.
      kungumam.co.
    • By நவீனன்
          பாக்கி
       
      ‘‘என்னங்க, ஏதோ அன்பா எங்க அம்மாவை அழைச்சுட்டு வந்திருப்பீங்கனு நினைச்சேன். ‘வரதட்சணையா தர வேண்டிய பாக்கிப் பணத்தை எடுத்து  வையுங்க... இல்லாட்டி எங்க வீட்ல வந்து வேலைக்காரியா இருந்து அதைக் கழிச்சுடுங்க’னு சொல்லிக் கூட்டிட்டு வந்தீங்களாமே..?

      எங்க அம்மாவை வேலைக்காரியா நினைக்கிற உங்களுக்கு நான் எப்படி பொண்டாட்டியா இருக்க முடியும்? இனி எனக்கும் இந்த வீட்ல வேலை இல்லை.  நாங்க ரெண்டு பேருமே கிளம்புறோம்!’’ - கணவன் சித்தேஷிடம் பத்மா எகிறிக் குதித்தாள்.அவளைத் தனியே அறைக்குள் அழைத்துப் போய்ப்  பேசினான் சித்தேஷ்.

      ‘‘நமக்கு கல்யாணமாகி ரெண்டு வருஷத்துக்கு மேல ஆகிடுச்சு. வரதட்சணை பாக்கியிருக்குறதால இந்த வீட்டுப் பக்கமே வராம இருக்காங்க உங்க  அம்மா. ஒண்டிக்கட்டையா கஷ்டப்படுற அவங்களை நாம வீட்டுல வச்சி பார்த்துக்கறதுதான் முறை. ஆனா, அவங்க வரதட்சணை பாக்கியைக்  கொடுக்கறதுக்காக ஊர்ல ஒரு ஃபேக்டரி வேலைக்குப் போய் கஷ்டப்படுறதா கேள்விப்பட்டேன்.

      மக வீட்டுக்கு வந்துடுங்கனு கூப்பிட்டா அதுக்கு அவங்க தன்மானம் இடம் தராதுனு தெரியும். அதனாலதான் இப்படி சொல்லிக் கூப்பிட்டேன். இனி,  அவங்களை நல்லா கவனிச்சிக்க வேண்டியது உன் பொறுப்பு!’’ என்ற சித்தேஷ், பத்மா மனதில் உயர்ந்து நின்றான்.
      kungumam.co.
    • By நவீனன்
      புரிதல்: ஒரு நிமிடக் கதை
       
        "பாலு! இந்தக் காலத்துல சாதி மதம் எல்லாம் ஏது? பொண்ணு மாப்பிள்ளைக்கு பரஸ்பரம் பிடிச்சிருக்குதான்னு பார்க்கணும். திவ்யாவுக்கு அந்தப் பையன் வினோத்தைப் பிடிச்சிருக்குது. அவனுக்கு நம்ம திவ்யாவைப் பிடிச்சிருக்குது." - திவ்யாவின் பெரியப்பா முருகேசன் தம்பி பாலுவிடம் சொன்னார்.
      "அண்ணே! பையனுக்கு நல்ல படிப்பு, நல்ல வேலை, நல்ல குணம். இதுதானே வேணும்? எல்லாமே வினோத்கிட்டே இருக்குது. நாம ஒத்துக்கிட்டா என்ன குறைஞ்சுடப் போகுது?" திவ்யாவின் சித்தப்பா பிரபாகரும் தன் பங்குக்கு சொன்னார்.
      ‘பெரியப்பாவும் சித்தப்பாவும் ஒத்துக்கிட்டாங்க. அப்பா ஏன் இப்படி பிடிவாதமா இருக்கிறார்?’ அறையிலிருந்து இதையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டிருந்த திவ்யாவின் மனம் கொதித்தது.
      "எனக்கு இந்தக் கல்யாணத்துக்கு மனசு ஒப்பலை. நீங்க ரெண்டுபேரும் திவ்யாவுக்குப் பரிஞ்சு பேசறீங்க. நீங்க ரெண்டுபேருமே நின்னு கல்யாணத்தை நடத்துங்க." வேண்டா வெறுப்பாய் சொன்னார் திவ்யாவின் அப்பா பாலு.
      "சரி, கல்யாணத்தை நாங்க பார்த்துக்கறோம் போதுமா…!" சொன்ன முருகேசனும் பிரபாகரும் சற்று நேரத்தில் கிளம்பிச் சென்றார்கள்.
      "பெரியப்பாவும் சித்தப்பாவும் என்னைப் புரிஞ்சுக்கிட்ட அளவு அப்பா என்னைப் புரிஞ்சுக்கலயேம்மா …" அம்மா ஆனந்தியிடம் வருத்தத்தோடு கேட்டாள் திவ்யா.
      "திவ்யா! மகளோட காதலுக்கு நாம சட்டுன்னு ஒத்துக்கிட்டா அண்ணன் தம்பி ரகளை பண்ணுவாங்க, கல்யாணத்துக்கு வரமாட்டாங்கன்னுதான் உங்க அப்பா இந்த நாடகம் போட்டார். இப்போ பெரியப்பா சித்தப்பாவே முன்னே நின்னு உன் கல்யாணத்தை நடத்தும்படி வெச்சுட்டார்ல. இருபத்தஞ்சு வருஷ வாழ்க்கைல இதுகூட எனக்குப் புரியாமலா போயிடும்?" கிண்டலாய் ஆனந்தி சொல்ல, ஹாலுக்கு ஓடிவந்த திவ்யா அங்கே குறும்பாய்ச் சிரித்துக் கொண்டிருந்த தன் அப்பாவைப் பார்த்து மனம் நெகிழச் சொன்னாள்:
      "ஸாரிப்பா… நான்தான் உங்களை சரியாப் புரிஞ்சுக்கலை!"
      http://tamil.thehindu.com
    • By நவீனன்
      ஸ்கிரிப்ட்
       
      ஆதவனே கூட இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. அவனது பேய்ப்பட ஸ்கிரிப்ட், தயாரிப்பாளரை வெகுவாகக் கவர்ந்துவிட்டது.‘‘சூப்பர் தம்பி, இப்போதைய  ட்ரெண்டுக்கு இந்தப் படம் பெரிய ஹிட்டாகும். நாளைக்கே வந்து அட்வான்ஸ் வாங்கிக்கோ. நீ நல்ல வார்த்தைகளா போட்டுப் பேசறே! அதனால  டயலாக்கும் நீயே எழுதிடு. படம் தொடர்பான எல்லா வேலைகளையும் உடனே ஆரம்பிச்சிடுவோம்’’ என்று தயாரிப்பாளர் சொல்ல, ஆதவனின்  இதயம் பேயைப் போலத் துள்ளிக் குதிக்க ஆரம்பித்தது.

      மறு நாள்...அட்வான்ஸ் வாங்கிக்கொள்ள தயாரிப்பாளரின் ஆபீஸுக்கு உற்சாகமாகப் போனான் ஆதவன்.ஆபீஸ் பூட்டியிருந்தது.அந்த அலுவலகத்தை  ஒரு சுற்று சுற்றி வந்தான். தன்னுடைய படத்தின் பெரும்பாலான காட்சிகளை இந்த ஆபீஸிலும் அதைச் சுத்தியுமே வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று  மனதுக்குள் கணக்குப் போட்டுக்கொண்டான்.மணி பதினொன்றைக் கடந்தும் ஆபீஸைத் திறக்க யாரும் வரவில்லை. பக்கத்தில் இருந்த டீக்கடையில்  விசாரித்தான்.

      ‘‘ஆபீஸ் ஒரு மாசத்துக்கும் மேல மூடித்தாம்பா கிடக்கு!’’ - டீக்கடைக்காரர் அலட்சியமாய் பதில் சொன்னார்.‘‘இல்லீங்க, நேத்து கூட நான்  தயாரிப்பாளருக்குக் கதை சொன்னேனே!’’ என்றான் ஆதவன்.‘‘என்னது? கதை சொன்னீங்களா? அவர் இதே ஆபீஸ்ல தற்கொலை பண்ணி செத்துப்  போய்தான் ஒரு மாசத்துக்கும் மேல ஆகுதே!’’ - டீக்கடைக்காரர் கலக்கமாய்ச் சொல்ல, முகமெல்லாம் வியர்க்க ஆரம்பித்தது ஆதவனுக்கு!
       
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      ஒரு நிமிடக் கதை: சமையல்காரர்

      திருமண வீட்டில் சமையலை முடித்துவிட்டு அலுத்துப்போய் வீட்டுக்குள் அடியெடுத்து வைத்தார் கனகசபை. அப்பாடா என்று சேரில் அமர்ந்தவர் மனைவியிடம் கூறினார், “கனகா! இந்த சமையல்காரப் பொழைப்பு என்னோட போகட்டும், நம்ம பையனை பெரிய இன்ஜினீயர் ஆக்கணும்.”
      “ஆமாங்க நீங்க சொல்றது சரிதான். இப்படி அடுப்புல வெந்து சாகிற பொழைப்பு உங்க பரம்பரையில உங்களோட முடியட்டும்” என்றாள் கனகா.
      நாட்கள் ஓடின. மகன் சிவராமன் பிளஸ்2-வில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்து தேர்வாகியிருந்தான்.
      “ஏம்பா எந்த காலேஜ்ல இன்ஜினீயரிங் அப்ளிகேஷன் வாங்கியிருக்க?” என்று கேட்டார் கனகசபை.
      “மன்னிச்சிருங்கப்பா. நான் இன்ஜினீயரிங் படிக்க விரும்பலை.”
      மகன் கூறியதும் பதறிப் போனார் கனகசபை. தன் கனவை மகன் சிதைத்துவிடுவானோ என்று பதறியது அவர் மனம்.
      “சிவராமா! நீ இன்ஜினீயரிங் படிக்கணும்கறது அப்பாவோட கனவுப்பா. அதை கலைச்சிடாதடா கண்ணா” மகனிடம் வாஞ்சையுடன் கூறினார்.
      தாழ்ந்த குரலில் தந்தைக்கு பதில் கூறினான் சிவராமன்.. “அப்பா.. இன்ஜினீயர் படிப்பு ஒரு காலத்துல பெரிய படிப்புதான். இல்லைன்னு சொல்லல. ஆனா இப்ப தெருவுக்குத் தெரு இன்ஜினீயரிங் காலேஜ் மலிஞ்சு போச்சு. இன்ஜினீயர்களுக்கு வேலை கிடைக்கிறது குதிரைக் கொம்பா ஆயிடுச்சுப்பா.”
      “சரி, வேற என்ன படிக்கலாம்னு இருக்க?”
      “கேட்டரிங் டெக்னாலஜி.”
      மகன் சொன்னதும் தூக்கி வாரிப் போட்டது கனகசபைக்கு.
      “ஏம்பா இந்த சமையல் வேலை என்னோட போகட்டும்னு நானும் உங்க அம்மாவும் நெனைக்கிறோம், நீ என்னடான்னா வாழையடி வாழையா இந்தப் பொழைப்புக்கே வரணும்னு துடிக்கிறியே?”
      “அப்பா சமையல்னா கேவலமாப்பா? ஊருல கேட்டுப் பாருங்க கனகசபை சமையலப் பத்தி. உங்க சமையல்னா ஊர் சனம் ஒன்பது பந்தி கழிஞ்சும் காத்திருந்து சாப்பிட்டுட்டு போகும். ருசியா சமைக்க உங்களைப்போல ஒண்ணு ரெண்டு பேர்தாம்பா ஊர்ல இருக்காங்க. உங்க சமையல் கலை உங்களோட அழிஞ்சுபோயிடக் கூடாது.அதுக்கு வாரிசா நான் வரணும். அதுக்காகத்தான் கேட்டரிங் டெக்னாலஜி படிக்கறேன். ஏட்டுப் படிப்போட உங்க அனுபவ பாடமும் சேர்ந்தா நாட்டிலேயே நான் பெரிய சமையல் கலைஞனா ஆயிடுவேன். ஆயிரம் இன்ஜினீ யர்கள் எளிதா உருவாகிடுவாங்க. ஆனா வாய்க்கு ருசியா சமைக்க ஒரு கனகசபை உருவாகிறது ரொம்ப கஷ்டம்பா. நான் ஒரு கனகசபையா உருவாக விரும்புறேன்” என்றவாறு கேட்டரிங் படிப்புக்கான விண்ணப்ப படிவத்தை தந்தையின் காலில் வைத்து வணங்கினான் சிவராமன்.
      “ரொம்ப நல்லா வருவப்பா” என்று கண்ணீர் மல்க மகனை ஆசீர்வதித்தார் கனகசபை.
      http://tamil.thehindu.com
    • By நவீனன்
      பேச்சு
       
       
      ‘‘இதோ பார்... இப்படி அடிக்கடி வந்து என்னைத் தொந்தரவு செய்யாதே!’’ - வீடு தேடி வந்த நெருங்கிய நண்பனிடம் எகிறி விழுந்தான் ஏகாம்பரம். ‘‘டேய், மூணாம் மனுஷன்கிட்ட பேசற மாதிரி கத்தாதே! நான் உன் குளோஸ் ஃபிரண்டுடா...’’‘‘இதோட உன் நட்பை குளோஸ் பண்ணிட்டேன்...  போதுமா?’’

      பரிதாபமாகத் திரும்பிப் போனான், நாற்பது வருட நண்பன்.‘‘ஏங்க! பீச்சுக்குப் போய் ரொம்ப நாள் ஆச்சு... சாயங்காலம் போலாமா?’’ - ஆசையுடன்  கேட்ட மனைவியை எரித்து விடுவது போல் பார்த்தான் ஏகாம்பரம். ‘‘அங்கே போய் வாங்கினாத்தான் காத்தா? நம்ம வீட்டு மொட்டை மாடியில  போய் நில்லு... அதே காத்து வரும்!’’‘‘அப்பா, செஸ் விளையாட வர்றீங்களா?’’ - கேட்ட மகனுக்கு முதுகிலேயே ஒன்று வைத்தான்.

      ‘‘டேய்! ஏண்டா இப்படி எல்லார் மேலேயும் எரிஞ்சு விழுறே? அப்படி என்னதான் உனக்குத் தலை போற வேலை?’’ - ஏகாம்பரத்தின் தாய் கேட்டாள்.‘‘நாளைக்கு ஒரு இடத்தில் ஒரு மணி நேரம் சொற்பொழிவு செய்யறதா ஒப்புதல் கொடுத்துட்டேன். அதுக்காக நிறைய தயாரிக்கணும். யாரும் என்னைத்  தொந்தரவு செய்யாதீங்க!’’ என்றபடி தன் அறைக்குள் சென்றான்.‘‘என்ன தலைப்பில் பேசப் போற?’’‘‘அன்பின் பெருமை’’ என்றபடி படாரென்று  கதவைச் சாத்தினான் ஏகாம்பரம்.
       
        kungumam.co
    • By நவீனன்
      தாராளம்
      ‘‘என்ன செல்லம்மா... வீட்டுல இருந்து எண்ெணயை எடுத்துப் போறியா?’’ - தன் வீட்டு வேலைக்காரப் பெண்மணி கையில் ஒரு பாட்டில் நிறைய எண்ணெயை எடுத்துச் செல்வதைக் கண்ட சுந்தரம், சந்தேகத்தோடு கேட்டான்.அந்நேரம் அங்கே வந்த அவன் மனைவி விமலா, ‘‘அட... நான்தாங்க அதை அவளுக்குக் குடுத்தேன். அவ ஒண்ணும் தூக்கிட்டுப் போகலை!’’ என்றாள்.வேலைக்காரி நகர்ந்தாள்.

      ‘எப்படி நம் மனைவி இவ்வளவு தாராளப் பிரபு ஆனாள்’ என்று மலைத்த சுந்தரம், மனைவியிடம் கேட்டான்... ‘‘நீ சாதாரணமா எதையும் யாருக்கும் தூக்கிக் கொடுத்துட மாட்டியே... இன்னைக்கு என்ன ஆச்சு?’’‘‘டி.வியில சொன்னாங்க... திரும்பத் திரும்ப எண்ணெயைக் காய்ச்சி சமையலுக்குப் பயன்
      படுத்தினா புற்றுநோய் வருமாம். அதனாலதான் நான் யூஸ் பண்ணுன பழைய எண்ணெயை எடுத்து வேலைக்காரிக்குக் குடுத்துட்டேன்!’’
      சுந்தரத்தின் முகம் சுருங்கியது.

      ‘‘ஏன் விமலா! அவங்களும் நம்மளை மாதிரி மனுஷங்கதானே... அவங்களுக்கு பாதிப்பு வராதா’’ என்றவன், விறுவிறுவென்று வாசலுக்குச் சென்றான். வீட்டுக்குக் கிளம்பிக்கொண்டிருந்த வேலைக்காரியின் கையிலிருந்த எண்ணெயைப் பிடுங்கி சாக்கடையில் ஊற்றியவன், நூறு ரூபாய் பணத்தை அவள் கையில் திணித்து, ‘‘போற வழியில ஏதாவது கடையில எண்ணெய் புதுசா வாங்கிக்கோ!’’ என்றான். எதுவும் புரியாமல் விழித்தபடி நின்றாள் வேலைக்காரி செல்லம்மாள்.
      kungumam.co
    • By நவீனன்
      அட்வைஸ்
       
      நாத்தனார் சித்ரா தனது புருஷனிடம் காரணமில்லாமல் கோபித்துக்கொண்டு, அடிக்கடி அண்ணன் வீட்டுக்கு வந்து மாதக்கணக்கில் தங்குவது, அண்ணி அம்பிகாவிற்கு எரிச்சலைத் தந்தது.நாத்தனாரிடம் நேரடியாகச் சொல்ல முடியாமல் அம்பிகா கையைப் பிசைந்துகொண்டிருந்தபோது, வேலைக்காரி வேலம்மா வந்தாள். ‘‘அட, இவ்ளோதானா? நான் பார்த்துக்கறேன்!’’ என்றவள் சித்ராவிடம் என்ன சொன்னாளோ தெரியவில்லை... அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் சித்ரா புகுந்த வீட்டுக்குப் புயலாகப் புறப்பட்டாள்.

      அம்பிகாவிற்கு ஆச்சரியம். ‘‘வேலம்மா, சித்ராகிட்ட அப்படி என்ன சொன்னே?’’‘‘ ‘இப்படி புருஷனை விட்டு அடிக்கடி இங்கே வந்து மாசக்கணக்கா இருக்கிறியே, பொண்டாட்டி இல்லாத குறைக்கு, உன் புருஷன் அங்கே வேற யாரையாவது தேடிக்கிட்டா நீ என்ன பண்ணுவே? உன் பொழப்பு கஷ்டமாயிடுமே’னு சொன்னேன். அவளுக்கு ‘திக்’னு ஆகிடுடிச்சு. உடனே கிளம்பிப் போயிட்டா!’’ என்றாள் வேலம்மா.

      அம்பிகா மலர்ச்சியுடன், ‘‘நீ பக்குவமா எடுத்துச் சொன்ன அட்வைஸை என் நாத்தனார் சரியா புரிஞ்சிக்கிட்டா!’’ என்றாள்.தலையாட்டிய வேலம்மா, ‘இப்ப நான் உங்க நாத்தனாருக்கு சொன்ன அட்வைஸை, இருபத்தைந்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி எனக்கும் யாராவது சொல்லியிருந்தா, நான் ஏன் இப்படி தனிமரமா கஷ்டப்படறேன்!’ என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கலங்கினாள்.
      kungumam.co