Sign in to follow this  
Followers 0
நவீனன்

மொழி கடந்த ரசனை

38 posts in this topic

மொழி கடந்த ரசனை 26: கண்களில் படரும் ஒளி மேகங்கள்

 

 
 
mozhi_3146806f.jpg
 
 
 

இந்தியப் பாரம்பரிய இசை என்ற ஜீவநதியின் இரு கரைகளாக கர்னாடக இசையும் இந்துஸ்தானி இசையும் விளங்குகின்றன. இக்கரையில் இருப்பவர்களுக்கு அக்கரையைப் பற்றி அதிகம் அக்கறை இல்லாவிட்டாலும் இருகரைகளுமே நதியின் சீரான ஓட்டத்தை வழி நடத்துகின்றன என்பதை இரு தரப்பினரும் நன்றாக உணர்ந்துள்ளனர். திரை இசை இந்தப் பரிமாற்றத்துக்குப் பெரிதும் உதவுகிறது.

பீம்பலாஸ் என்ற இந்துஸ்தானி ராகம் (கர்னாடக இசையின் ஆபேரியின் சாயல்) தென்னிந்திய மொழிகளிலும் இந்தியிலும் பல திரைப் பாடல்களின் மெட்டாக அமைந்து ரசிகர்களை மகிழ்விக்கிறது. இந்துஸ்தானி இசையில் மதியப் பொழுதிலும் முன்சந்திப் பொழுதிலும் பாடும் ராகமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட இந்த ராகம், தமிழ், தெலுங்கு திரைப்படங்களில் கையாளப்பட்டுப் பின்னர் மதன் மோகன் இசை அமைப்பில் ராஜா மெஹதி அலி கான் எழுதிய ‘நயனா மே பத்ரா சாயே, பிஜிலி ஸீ சம்கே ஹாய்’என்று தொடங்கும் லதா பாடிய பாடலால் அதிகப் பிரபலம் அடைந்தது.

இசைத் தமிழ் நீ செய்த அரும் சாதனை நீ இருக்கையிலே எனக்கு ஏன் பெரும் சோதனை என்று தொடங்கும் கே.வி. மகாதேவன் இசை அமைப்பில் டி.ஆர். மகாலிங்கம் பாடிய கண்ணதாசனின் பாடல், பி. நாகேஸ்வர ராவ் இசை அமைப்பில் ‘பாவா மராடாலு’ என்ற தெலுங்கு படத்தில் எஸ் ஜானகி பாடிய ‘நீ மேகாலாலு’என்று தொடங்கும் பாடல் ஆகியவற்றின் மெட்டாக பீம்பலாஸ் ராகம் அமைந்துள்ளது. இந்துஸ்தானிக்கும் கர்னாடக இசைக்கும் பாலமாகத் திகழும் இந்த ராகத்தில் அமைந்த ‘மேரா சாயா’ படப் பாடலின் பொருள்:

கண்களில் படரும் ஒளி மேகங்களில்

தென்படும் உணர்வு மின்னலை விஞ்சும்

இத்தகு என் காதலன் என்னைத் தழுவுவான் அவன்

கண்களில் படரும் ஒளி மேகங்கள்.

கள்ளின் மயக்கத்தில் மூழ்கின எங்கள் கண்கள்

தள்ளாட்டத்தில் ஆட்பட்டோம் நாம் இருவரும்

ஆனால் உன் இமைகளில் விழிப்புடன் இருக்கும் நம் காதல் என்னும் அந்தப் பறவை

வெட்கத்தை ஒரு கோப்பையில் உனக்குத் தரும்

நான் ஒரு காதல் பைத்தியம் கனவுகளின் ராணி

கடந்த ஜென்மத்தில்ருந்து உன் காதல் சரித்திரமாக

நடந்து வரும் எனை இந்த ஜென்மத்திலும் உனதாக்கு

கண்களில் படரும் ஒளி மேகங்களில்

தென்படும் உணர்வு மின்னலை விஞ்சும்

இத்தகு என் காதலன் என்னைத் தழுவுவான் அவன்

கண்களில் படரும் ஒளி மேகங்கள்.

சிதார் இசையின் பின்னணியுடன் சிறப்பான லேக் வியூ அரண்மனைக் கட்டிடங்களின் சூழலில் காட்சியாக்கப்பட்ட இந்தப் பாடல் காட்சி மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து, கேட்டு ரசிக்கத் தக்க ஒன்று. லதா மங்கேஷ்கருக்குப் பெரும் புகழ் சேர்த்த இப்பாடலின் வரிகளின் சொற்கள் நுட்பமான பொருள் கொண்டவை. மொழி பெயர்ப்புக்குச் சவால் விடும் வண்ணம் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட பல உள் அர்த்தங்கள் கொண்டவை.

சான்றாக இதன் இரு வரிகள்:

பாடலின் இரண்டாவது வரியாக அமைந்த

“ஐஸா மே பாலம் மோஹே கர்வா லாகே லே”

பாலம் என்ற சொல்லுக்கு காதலன் என்று பொருள்.

வாலம் (அன்புடையவர்) என்ற சமஸ்கிருத மூலச் சொல்லின் திரிபான இச்சொல் உருது, பாரசீக, இந்திக் கவிதைகளில் காதலன் என்ற பொருளில் தற்போதும் தவறாமல் இடம்பெறுகிறது. அதே போன்று, ‘கர்வா லாகே’என்ற பதம் ‘கர்வம் கொள்கிறேன்’ என்ற பொருள் தருவதாகப் பலர் கருதக்கூடும். ஆனால், தற்போது ஜார்க்கண்ட் என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் மட்டும் வழக்கில் உள்ள அந்தச் சொலவடையின் பொருள் ‘தழுவுதல்’, ‘கட்டி அணைத்தல்’ என்பதாகும். கலா என்றால் கழுத்து. கலே லக்ஜா என்றால் தழுவு என்று பொருள். ‘ல’ எல்லாம் ‘ஆர்’ ஆக மாறும் அங்குள்ள பேச்சு வழக்கின்படி, கலா கர் ஆகி, பின் கர்வா ஆயிற்று.

இதே போன்று அனுபல்லவியின் ஒரு வரியான ‘ஜாக்தே ரஹே ஹி தோஹே’ பல்கோ கீ பியாரி பக்கியா’ என்ற வரியின் ‘தோஹே’ போஜ்புரி மொழிச் சொல். உனது என்று பொருள். ‘பல்கோ’ என்ற சொல் இந்தி, உருது மொழிகளில் கண் இமைகளையும், இமைப் பொழுதையும் குறிக்கும். கண்களுக்குச் சாளரமாக விளங்கும் இமைகளைக் குறிப்பிடும் இந்தச் சொல் பிலிப்பனோ மொழியில் ‘பால்கனி, ‘காலரி’ என்ற பொருளைத் தருவது சிந்திக்கத்தக்கது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-26-கண்களில்-படரும்-ஒளி-மேகங்கள்/article9598605.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 27: அழகான மந்திரவாதியே...

 

 
 
ஏக் ஹஸீனா ஏக் முசாஃபிர்
ஏக் ஹஸீனா ஏக் முசாஃபிர்
 
 

மெட்டுக்கு ஏற்ற வரிகளைக் கவிதையாக்கும் பாடலாசிரியர்களும் துட்டுக்கு இசை அமைக்கும் இசையமைப்பாளர்களும் நுழையாத இடமாக ஒரு சமயம் இந்தித் திரை உலகம் இருந்ததது. பாடலை எழுதும் கவிஞர்களும் அதற்கு இசையமைக்கும் கலைஞர்களும் தங்கள் திறமையின் மீது அசாத்திய நம்பிக்கையும் எப்போதும் இழக்க விரும்பாத சுய மரியாதையையும் கொண்டிருந்தனர். அதற்குக் குந்தகம் ஏற்படுத்துவதாக அவர்கள் கருதிய சூழலில் இருந்து வெளியேற அக்கலைஞர்கள் சிறிதும் தயங்கவில்லை. ஓ.பி நய்யர் என்ற பெயரில் அனைவரும் அறிந்த இந்தி இசை அமைப்பாளர் ஓம் பிரகாஷ் நய்யர் அத்தகு அரிதான கலைஞர்.

பாகிஸ்தான் நாட்டின் பகுதியாக தற்பொழுது விளங்கும் லாகூர் நகரில் பிறந்த இவர், தனது 70-ம் வயதுவரை, இந்தித் திரையின் சிறந்த இசையமைப்பாளராக மட்டுமின்றி பாடலாசிரியர், பாடகர், இசைக் கலைஞர், இசை முன்னோடி ஆகிய பல் திறன் பெற்றவராகத் திகழ்ந்தார். ‘லதா மங்கேஷ்கர்’ என்ற விளக்கு இல்லாமல், ‘இனிமையான பாடல்’ என்ற வெளிச்சம் பெற முடியாது என்ற சூழல் அப்போது இருந்தது ஆனால், இந்தியாவின் நைட்டிங்கேலுடன் அவருக்கு நிகழ்ந்த முரண்பாட்டால் லதாவைத் தனது இசையில் பாட நய்யார் அழைக்கவில்லை (இவருடன் ஆஷா போஸ்லே கொண்டிருந்த நட்பை விரும்பாத லதா அவரைக் கடிந்துகொண்டதே இந்த உரசலுக்குக் காரணம் எனக் கூறப்பட்டது).

ஆஷாவுக்கு முகவரி தந்த நய்யார்

மெல்லிசைக்கு மாற்றான, மலிவான வரிகள் கொண்ட ‘காபரே’ பாடல்களைப் பாடுவதற்கே வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டுவந்த ஆஷா போஸ்லேவை, இந்தித் திரைப் பட பாடல்களின் மாபெரும் அடையாளங்களில் ஒன்றாக மாற வழி வகுத்தவர் நய்யர். மேலை நாட்டு இசையும் இந்தியப் பாரம்பரிய சங்கீதமும் கலந்த வித்தியாசமான இசையமைப்பு பாணியைத் தன் சிறப்பாகக் கொண்ட நய்யர், 1956-ம் ஆண்டு வந்த சி.ஐ.டி. என்ற படம் மூலம் பிரபலம் அடைந்தார்.

நயா தௌர், தும்சா நஹீன் தேக்கா, உஸ்தாத் பாகுன் ஏக் முசாஃபிர் ஏக் ஹஸினா, ஃபி வோஹி தில் லாயா ஹூம், காஷ்மீர் கி கலி மேரே சனம், சாவன் கீ கட்டா பிரான் ஜாயே பர் வசன் ந ஜாயே போன்ற காலத்தால் அழியாத பல பாடல்கள் தந்த நய்யர், தனது அனைத்துப் படங்களிலும் ஆஷா போஸ்லேக்குத் தவறாது வாய்ப்பளித்து ஆஷாவின் பல தளக் குரல் வண்ணத்தை வெளிக்கொணர்ந்தார்.

ராஜா மெஹதி அலி கான் எழுதிய இரண்டு பாடல்கள் மட்டும் இடம் பெற்ற ‘ஏக் ஹஸீனா ஏக் முசாஃபிர்’(ஒரு வழிப்போக்கன், ஒரு அழகி) என்ற 1962-ல் இந்திய-சீனப் போர் காலகட்டத்தில் இந்தப் படம் வெளிவந்தது. காஷ்மீர் பிரிவினைவாதிகள் ஈடுபடும் பயங்கரவாதச் செயல்களைச் சமாளிக்க ரகசியமாக அனுப்பப்பட்ட நாயகன் பாத்திரம் ஏற்ற ஜாய் முகர்ஜி, சாதனாவுடன் இணைந்து நடித்த இப்படப் பாடல்கள் பிரபலமடைந்தன.

asha_3149116a.jpg

“ஆப் யூ ஹீ ஹம்ஸே மில்த்தே ரஹே தேக்கியே ஏக் தின் பியார் ஹோ ஜாயேகா” என்று தொடங்கும் இந்தப் பாடல் இந்துஸ்தானி இசையின் கேதார் ராகத்தின் சாயலில் அமைந்தது. சிணுங்கல் பொங்கும் தொனியைக் கொண்ட இந்தக் காதல் பாடலின் பொருள்:

(நாயகன்):

இவ்வாறு நீங்கள் என்னைச்

சந்தித்துக்கொண்டே இருந்தால்

நம்மிடையே காதல் உருவாகிவிடும்.

(நாயகி)

அந்த மாதிரி பேசாதே என் அழகான மந்திரவாதியே

என் மனது உன் கண்களில் தொலைந்து போய்விடும்

(நாயகன்)

என் பின்னே என் பின்னே ஏன் நீங்கள் வருகிறீர்கள்

எழில் விழிப் பார்வையை என்னிடம் விரிக்கிறீகள்

(நாயகி)

எப்படிச் சொல்வேன் உங்களிடம் இதுவும் ஒரு ரகசியம்

இது ஒரு நாள் எல்லோருக்கும் தெரியவரும் என

(நாயகன்)

என்ன மாயம் செய்தாய் ஓ மந்திரவாதியே

உன் முகத்தை விட்டு அகல மறுக்கின்றன என் விழிகள்

(நாயகி)

அய்யோ அப்படி நீங்கள் என்னை விடாது பார்த்தால்

முகம் வெட்கத்தில் சிவந்துவிடும் மாதுளம் பூவாக

(நாயகன்)

காதல் நாடகத்தில் நான் ஒரு

அப்பாவி –அதனால்

எத்தனை அல்லல் அடைகிறான்

இப் பாவி

(நாயகி)

தங்கள் அல்லல் கண்டு தாளாமல் நானும்

அங்குபோல ஆகிவிடுவேன் அல்லல் படுவதற்கு.

பட நாயகி சாதனா, தொடர்ந்து இந்தப் படத்தின் இயக்குநர் ராஜ்கோஸ்லாவின் அடுத்த மூன்று திகில் படங்களிலும் நாயகியாகப் பரிமளித்தார். நாயகன் ஜாய் முகர்ஜி இப்படத்தின் தயாரிப்பாளர் சஷாதார் முகர்ஜியின் மகன். “அமுல் பேபி” என்று அழைக்கப்பட்ட ஜாய் முகர்ஜி பின்னர் தேவ் ஆனந்த் பிரபலமாக்கிய ஆழமற்ற, நாகரிகமான காதல் நடிப்பின் முன்னோடி என்று கூறலாம். ஆஷா போன்ஸ்லே முகமது ரஃபியுடன் சேர்ந்து பாடிய ‘மே பியார் கீ ராஹீ ஹூம்’ என்ற பாடலும் இந்தப் படத்தில் பிரபலமடைந்தது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-27-அழகான-மந்திரவாதியே/article9607906.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 28: மாலைப் பொழுதிடம் மனதை இழந்தேன்

 

 
 
 
dulhan_3151422f.jpg
 
 
 

இந்தியப் பண்பாட்டுக் கூறுகளுடன் ஓரளவுக்குப் பொருந்தும் விதத்தில் அமைந்தவை விக்டோரியா கால நாவல்கள். தாமஸ் ஹார்டி எழுதிய ‘Tess of the d' Urber villes’ என்ற நாவல் அத்தகு கதை அம்சம் கொண்டது. தியாக உணர்வு மிக்க பெண்கள் அடையும் துயரங்களை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்ட அந்த நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட ‘துல்ஹன் ஏக் ராத் கீ (மனைவி ஒரு இரவுக்கு மட்டும்)’ என்ற இந்தித் திரைப்படத்தின் கதை இப்படிப் போகிறது:

நற்குணம் கொண்ட ஒரு வாலிபனின் ஏழைக் காதலி, அவன் வெளியூர் சென்ற தருணத்தில் வேலைக்குச் செல்கிறாள். அங்கே செல்வந்தரின் மகனால் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாகிறாள். இதனால் ஏற்படும் குற்ற உணர்ச்சியில் அவள் காதலனை விட்டு விலகிச் செல்கிறாள். பின்னர் தன் காதலனைக் காப்பாற்ற, தன்னை வல்லுறவுசெய்த கயவனைக் கொலை செய்கிறாள். சிறைக்குச் செல்லும் முன்பு ஓர் இரவு மட்டும் தன் காதலனின் மனைவியாக வாழ்கிறாள். இதுதான் படத்தின் கதை.

இந்தப் படம் வெளிவந்த சமயத்தில் வெற்றி அடையவில்லை. ஆனால், வித்தியாசமான திருப்பங்களுடன் கூடிய அதன் கதை அம்சத்துக்காகவும், காலத்தால் அழியாத, சிறந்த பாடல்களுக்காகவும் விமர்சகர்கள் மெச்சும் திரைப்படங்களில் ஒன்றாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது.

துயர உணர்வையும் காதல் உணர்வையும் மிகச் சிறப்பாக நடிகர் தர்மேந்திரா, தன் உடல் மொழி மூலம் வெளிக்கொணர்ந்திருப்பார். பெரிய கவனம் கிடைக்காமல் போய்விட்ட ரஹ்மான், சிறந்த வில்லனாகப் பரிமளித்திருக்கிறார். எளிமையான, அதே சமயம் ஆழமான பொருள் தரும் வகையில் மெஹதி அலி கான் பாடல் எழுதியிருப்பார். மதன்மோஹன் இசையும் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும். ஆனால் இத்தனை அம்சங்கள் இருந்தும் இப்படம் தோல்வி அடைந்தது. எல்லா இந்திப் படங்களும் வண்ணப் படங்களாகவே வரத் தொடங்கிய அச்சமயத்தில் கறுப்பு வெள்ளைப் படமாக வெளிவந்ததே இதன் தோல்விக்கு முக்கியக் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது.

kadhalan_3151421a.jpg

இப்படத்தின் மூன்று பாடல்கள் மிகச் சிறப்பானவை. ‘ஏக் ஹஸ்ஸின் ஷாம் கோ தில் மேரா கோகயா’ என்று தொடங்கும் முகமது ரஃபி பாடிய பாடல், மென்மையான காதல் பாடல்களைப் பாடுவதில் ரஃபிக்கு நிகராக எவரையும் கூற முடியாது என்ற கூற்றை உறுதிப்படுத்தும் வண்ணம் அமைந்த பாடல் இது. காதலன் படத்தில் உன்னி கிருஷ்ணன் பாடிய ‘என்னவளே, என்னவளே என் இதயத்தைத் தொலத்துவிட்டேன்’ என்ற பாடலை நினைபடுத்தும் விதம் அமைந்துள்ள இப்பாடலின் பொருள்:

ஒரு அழகிய மாலைப் பொழுதிடம்

என் மனதை இழந்துவிட்டேன்

என்னுடையதாக இருந்த அது

எவளுடையதாகவோ ஆகிவிட்டது இப்போது

காலத்திடம் கோரியிருந்தேன்

என் வாழ்வில் எவளாவது வந்து கால் பதிக்க வேண்டும்

வெற்றிடமாக விளங்கும் என் வாழ்க்கையில்

விளக்காக ஒளிர வேண்டும் என்று.

அவள் என் வாழ்வில் வந்தவுடன்

எழிலுடன் ஒளிவிடும் இனிதாக

என் வாழ்க்கை ஆயிற்று

என் கண்களின் பார்வையை எவளோ

கவர்ந்து சென்றுவிட்டாள் இன்று

இரவின் பனித்துளிபோல் இருக்கும் அவள் விழிகள்

கொஞ்சம் மூடியும் கொஞ்சம் திறந்தும்

கொஞ்சும் அழகைக் கண்டு

பருவ காலமே இனிதானது

ஒரு அழகிய மாலைப் பொழுதிடம்

என் மனதை இழந்துவிட்டேன்

என்னுடையதாக இருந்த அது

எவளுடையதாகவோ ஆகிவிட்டது இப்போது

இந்தப் படத்தின் ‘சப்னோ மே அகர் மேரே தும் ஆவோ தோ ஸோ ஜாவூம்’ என்று தொடங்கும் பாடல் அலி கான் பாடல்களில் வழக்கமாக இடம்பெறும் கவித்துமான பர்சீய, உருதுச் சொற்கள் கலக்காத பாடல். இந்தி மொழியில் அதிகப் புலமை இல்லாதவர்கள்கூட முழுவதுமாகப் பொருள் உணர்ந்து ரசிக்கத்தக்க அழகான மெல்லுணர்வைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்தும் பாடல். லதா மங்கேஷ்கரின் சிறந்த பாடல்களில் ஒன்றான இப்பாடலின் பொருள்:

என் கனவில் நீ வருவதானால் நான் உறங்குவேன்

கனவில் என் தோள்மீது மாலை

சாற்றுவதனால் உறங்குவேன்

கனவில் என் அருகில் வந்து

எப்போதாவது அமர்ந்துகொள் அன்பே

நான் அப்போது உன் நெஞ்சில்

முகம் புதைத்துக்கொள்வேன் வெட்கத்துடன்

அப்போது நீ ஒரு காதல் கீதம்

இசைத்தால் உறங்குவேன்

கழிந்த சென்ற இதுபோன்ற நினைவுகள்

அழிந்துவிடாமல் என்னை ஆட்படுத்துகின்றன

அலைகள்போல இதயத்தில்

வந்தும் சென்றும் கொண்டிருக்கும் அந்த

எண்ண அலைகளைப் போல

நீயும் வருவதானால் நான் உறங்குவேன்

இந்தப் பாடலின் தொடக்கத்தில் வரும், ‘அகர்’ என்ற உருதுச் சொல் இந்தி, மராட்டி மொழிகளிலும் வெகுவாகப் பயன்பாட்டில் இருக்கும் ஒரு வேற்றுமை உருபு (தமிழில் ஆல், ஓடு ஆகியவற்றுக்கு இணையானது). இச்சொல்லுக்குக் கலவை, பொடி, என்னும் பொருளும் உண்டு. ஊதுவத்தி ‘அகர்பத்தி’ என்று அழைக்கப்படுவது இதன் பொருட்டே. இந்தி மற்றும் பிற இந்திய இலக்கண முறைகளுக்கு மாறாக ‘ஆல்’ என்ற இந்த உருபு, ஆங்கில இலக்கண முறையை ஒட்டி (IF என்று தொடங்குவதுபோல்) வாக்கியத்தின் முதலில் வருவது இங்கு கவனிக்கத்தக்கது. உருது இலக்கண முறையின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்றாக இது திகழ்கிறது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-28-மாலைப்-பொழுதிடம்-மனதை-இழந்தேன்/article9619329.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 29: எப்படிச் சமாளிப்பேன் உன் விழிகளை?

எஸ்.எஸ். வாசன்

 
mozhi_3154174f.jpg
 
 
 

உயிருக்கு நிகராக, ஒருவர்மீது ஒருவர் கொள்ளும் உண்மைக் காதலில், காதலன், காதலி ஆகிய இருவருக்குமிடையே எவ்வித வேறுபாடும் இல்லை. எனினும் அதை வெளிப்படுத்தும் தன்மையிலும் அளவிலும், ஆண்,பெண்ணிடையே உள்ள பெரும் இடைவெளியின் அடிப்படைக் காரணம், நம் சமூக, பண்பாட்டு விழுமியங்களைச் சார்ந்தது.

‘இந்த உலகமே எதிர்ப்பினும் உன்னைக் கைவிட மாட்டேன், உன் செல்வம், குடும்பம் அனைத்தையும் நம் காதலுக்காகத் துறந்துவிட்டு என்னோடு வா, நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன், அந்த அளவுக்கு உன்னைக் காதலிக்கிறேன்’ என்றெல்லாம் காதலன் கூறுவது போன்று காதலி, இங்கு கூற இயலுவதில்லை.

திரை தாண்டிய இந்த வாழ்வின் யதார்த்தத்தை ராஜா மெஹதி அலி கானின் பாடல், எளிய வரிகளில், மனதை வருடும் மென்மையான மதன்மோகன் இசை அமைப்பில் அழகாக வெளிப்படுத்துகிறது. ‘ஆப் கீ பர்ச்சாயியான்’(உங்களுடைய நிழல்) என்ற படத்தின் ‘அகர் முஜ் ஸே முகபத் ஹை’முஜ்ஜே ஸப் அப்னே கம் தே தோ’ என்று தொடங்கும் இப்பாடல் லதா மங்கேஷ்கரின் அமரத்துவமான பாடல்களில் ஒன்று.

‘ஆலயமணி’ திரைப்படத்துக்காகக் கண்ணதாசன் எழுதிய ‘தூக்கம் உன் கண்களைத் தழுவட்டுமே’என்று தொடங்கும் பாடலின், “அந்தத் தூக்கமும் அமைதியும் நானானால், உன்னைத் தொடர்ந்திருப்பேன் என்றும் துணையாக” என்ற ஆழமான கவித்துவ வரிகளை நினைவுபடுத்தும் விதத்தில் அமைந்துள்ள இந்த இந்திப் பாடலின் பொருள்:

என் மீது உனக்குக் காதல் இருக்கிறது எனில்
உன் துன்பம் அனைத்தையும் என்னிடம் தந்துவிடு
இந்த விழிகளின் ஒவ்வொரு
சொட்டுக் கண்ணீரையும் என்னிடம் தந்துவிடு
உன் மீது சத்தியம்
உன்னுடைய துக்கத்தை என் துக்கமாக மாற்றினால்
என் உள்ளத்தில் அமைதி ஏற்படும்.
உன்னுடைய இதய வலிகளை
என் நெஞ்சில் மறைத்துக்கொள்ள உடன்பட்டால் அமைதி ஏற்படும்.
துன்பத்தைத் தரும் அந்த ஒவ்வொரு துகள்களையும்
அன்பே எனக்கு நீ அளித்துவிடு
என் மீது உனக்குக் காதல் இருக்கிறது எனில்.
உன் வாழ்க்கை ஊர்தியாக இருக்கும் துக்கங்களை
என் துன்பங்களின் வாகனமாக மாற்றிக்கொள்ளேன்
துக்கங்களை என்னுடன் பகிர்ந்துகொண்டு
அதை ஏன் குறைத்துக்கொள்ள மறுக்கிறாய்
தடுமாறும் உன் உள்ளத்தைக்
கொஞ்சம் எனக்குத் தா
என் மீது உனக்குக் காதல் இருக்கிறது எனில்.
விழிகள் விடும் கண்ணீரை ஒருபோதும் மறைக்காதே
இந்தக் கண்களிலும் முகத்திலும்
இனிமையும் மகிழ்ச்சியும்
எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும்
உன் துக்கப் பெருமூச்சையும் துன்ப உலகையும்
என்னிடம் தந்துவிடு அன்பே உன் மீது சத்தியம்
என் மீது உனக்குக் காதல் இருக்கிறது எனில்.

இந்தப் பாடலுக்கு நிகரான கழிவிரக்கமும் தியாக உணர்வும் ததும்பும் வேறொரு பாடலை எந்த மொழியிலும் எடுத்துக் காட்டிவிட முடியும் என்று தோன்றவில்லை. ‘ஆப் கீ பர்ச்சாயியான்’படத்தின், ‘மே நிஹாகேன் தேரே சஹேரே ஸே ஹட்டாவும் கைஸே’ என்று தொடங்கும் மற்றொரு பாடலும் இதே அளவு போற்றப்படும் இன்னொரு உணர்வை வெளிப்படுத்தும் பாடல். ‘அன்பே, ஆருயிரே, சந்திரன் போல் இருக்கிறாய்’ என்பது போன்ற வழக்கமான காதல் நிரம்பிய சொற்களைத் தவிர்த்துவிட்டு எழுதப்பட்டுள்ள பாடல் இது. ‘கஜல்’பாடுவதில் ஈடு இணையற்ற முகமது ரஃபியின் மென் குரலில் இன்றும் ஒளிரும் முத்தான கஜலாக மிளிர்கிறது.

இதன் பொருள்:

எப்படி அகற்றுவேன் என் பார்வையை
உன் எழில் முகத்திலிருந்து?
அதனால் நினைவிழந்துவிட்டேன்
எப்படி மீண்டும் இழந்த நினைவை அடைவேன்?
நிழலாய் முகத்தில் படிந்தது உன் நீண்ட கூந்தல்
கழலாய்ப் பெருகும் உன் கண்களின் மதுவை
மெதுவாய்க் குடித்து, மெதுவாய்க் குடித்து
நான் அடைந்த மயக்கத்தை ஐயோ
எப்படிச் சொல்வேன்?
அழகான உன் விழிகள் காட்டும்
அந்தக் குறும்பால் என் பார்வை
வீரியமிழந்து விடாது
உன் கண்ணை விட்டு விலகாது எங்கும்
அங்கும் இங்கும் அகலாது எப்படியோ, எப்படியோ,
உன்னைச் சமாளித்துவிடுவேன்
எப்படிச் சமாளிப்பேன் உன் விழிகளை?
நான் அறியேன்

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-29-எப்படிச்-சமாளிப்பேன்-உன்-விழிகளை/article9638096.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 30: கவிஞரும் பாடலாசிரியரும்

 
mozhi_3158814f.jpg
 
 
 

“ஒரு திரைப்படப் பாடல் அதற்கான காட்சி சூழலில் எப்போதுமே மறைந்துள்ளது. நான் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அதை வெளிக்கொணர்வது மட்டுமே. காதல் எனும் உயர்ந்த உணர்வுக்குக்கூட, ஒரே விதமான பாடல்களை எழுத முடியாது.

ஒவ்வொரு பாடலாசிரியர் உள்ளத்திலும் ஒரு கவிஞன் வாழ்கிறான். ஆனால் ‘பாடலாசிரியர்’ என்பவர் படத்தில் நிகழக்கூடிய ஒவ்வொரு சூழலுக்கும் சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய கருத்துகளை எளிமையாக, அனைவரும் புரிந்துகொள்ளும் வரிகளை எழுதும் திறன் பெற்றவனாக இருக்க வேண்டும்.

எதையும் எளிய மொழியில் எழுத முடியும். நம் கிராமியப் பாடல்களைப் பாருங்கள். அவற்றில் நமது தலைசிறந்த கவிதைகளில் இடம்பெற்றிருப்பதைவிட ஆழம் அதிகம் கொண்ட கருத்துகள் பொதிந்திருக்கும்.

எந்த ஒரு பாடலின் வரிகளும் அந்தப் படத்தின் கதைக் கருவையும் காட்சிகளையும் பொருத்தே அமைகின்றன. திரைக்கதை வெளிப்படுத்தும் உணர்வு, நிகழும் தருணம், கதாபாத்திரங்களின் வயது ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு எழுதப்படும் பாடல்கள் காலத்தைக் கடந்து நிற்கும்.”

மேலே காணப்படும் கருத்துக்கள் இந்திப் படவுலகில் ‘மக்களின் கவிஞன்’ என்று கொண்டாடப்பட்ட பாடலாசிரியர் ஆனந்த பக்ஷி கூறியவை. ‘ஆராதானா’, ‘பாபி’, ‘ஹரே ராமா ஹரே கிருஷ்ணா’, ‘அமர் பிரேம்’, ‘ஏக் துஜே கேலியே’ போன்ற தமிழ் ரசிக உலகம் நன்கு அறிந்த படங்களுக்கான பாடல்களை எழுதியவர்.

எளிமையின் கவிஞன்

இதுவரை இப்பகுதியில் நாம் கண்ட ராஜேந்திர கிஷன், ராஜா மெஹதி அலி கான் ஆகிய பாடலாசிரியர்களிடமிருந்து ஆனந்த் பக்ஷி வேறுபடும் இடம் அவரது எளிமை. நமது வாலியைப் போன்றே, எல்லோருக்கும் தெரிந்த எளிய வார்த்தைகளில் பாடலின் சூழலையும் அதனுள் ஊடுருவிக் கிடக்கும் ஆழ்ந்த உணர்வுகளையும் ஆனந்த பக் ஷியின் பாடல்கள் அழகாக வெளிப்படுத்துகின்றன. இதனுடன் அவரின் பாடல்களுக்கு அமைந்த இனிய மெட்டுகள், இந்தித் திரை உலகிலிருந்து எப்போதும் பிரிக்க முடியாத அம்சமாக அவரின் பெரும்பான்மையான பாடல்களை ஆக்கின.

ராஜேஷ் கண்ணா, அமிதாப் பச்சன், ஜிதேந்திரா போன்ற சூப்பர் ஸ்டார்கள் தங்களின் படங்களுக்கு ஆனந்த பக் ஷி மட்டுமே பாடல் எழுத வேண்டும் எனத் தயாரிப்பாளர்களிடம் நிபந்தனை இடும் அளவுக்கு சுமார் 40 வருடங்கள் கோலோச்சிய பக்ஷியின் பாடல்கள் அவரின் மறைவுக்குப் பின்பும் விரும்பி எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

600 படங்கள் 4000 பாடல்கள்

‘ஆஜ் மௌசம் படா பெய்மான் ஹை’ என்ற இவரது பாடல் மீரா நாயரின் ‘மான்சூன் வெட்டிங்’ என்ற படத்திலும் ‘சோளி கீ பீச்சே கியா ஹை’ என்ற பாடல் ‘ஸ்லெம் டாக் மில்லியனர்’ என்ற ஹாலிவுட் படத்திலும் மீண்டும் இடம் பெற்றன.

‘பக் ஷி ஆனந்த் குமார் வைத்’ என்ற இயற் பெயரைக் கொண்ட ஆனந்த் பக் ஷி காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து ராவல்பிண்டிக்கு அருகில் உள்ள குர்ரி என்ற இடத்துக்குக் குடிபெயர்ந்த ‘முஹயால் பிராமணர்கள்’ அல்லது ‘ஹுஸ்ஸேன் பிராமணர்கள்’ என்று அழைக்கப்படும் வகுப்பில் பிறந்தவர். மெக்காவில் உள்ள கர்பாலாவைக் கைப்பற்ற நடந்த யுத்தத்தில் முகமது ஹுஸ்ஸேன் பக்கம் நின்று அவருக்காகத் தன் ஏழு புதல்வர்களை இழந்த பிராமண வம்சம் என்பதால் இந்தப் பெயர் அந்தப் பிரிவினருக்கு வந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.

ஐந்து வயது நிரம்பும் முன்பே தாயை இழந்த ஆனந்த் பக் ஷி, தன் உறவினர் தயவில் கல்லூரி படிப்பை முடித்தவுடன் குடும்ப வழக்கப்படி அன்றைய பிரிட்டிஷ் கடற்படையில் சேர்ந்தார். கவிதையிலும் இசையிலும் ஆர்வம் கொண்ட பக் ஷி, கப்பற் படையில் சேர்ந்ததற்கு, திரை உலக மெக்காவாகத் திகழும் பம்பாய்க்குச் செல்ல அது வழி வகுக்கும் என்று நினைத்ததும் ஒரு காரணம்.

பல சோதனைகள், அடுத்தடுத்த தோல்விகள், தேசப் பிரிவினையின் விளைவால் லக்னோவுக்கு குடி பெயர்ந்தது, பல நாள் மும்பை ரயில் நிலைய நடைமேடைகளில் பட்டினியோடு உறங்கியது ஆகிய எல்லாத் தடைக்கற்களையும் கடந்து மாபெரும் வெற்றியடைந்த ஆனந்த பக் ஷியின் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் அவருடைய பாடல்களின் அடித்தளமாக அமைகின்றன. சுமார் 600 படங்களுக்காக அவர் எழுதிய 4000-க்கும் அதிகமான பாடல்கள், சமூகத்தின் அடித்தட்டு, நடுத்தட்டு மற்றும் மேல்தட்டு மக்கள் ஆகிய அனைவருக்கும் உற்சாகமூட்டும் அம்சமாகத் திகழ்கின்றன. வரும் வாரங்களில் அவரது பாடல்களில் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-30-கவிஞரும்-பாடலாசிரியரும்/article9667278.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 31: பூக்கள் மலரும்போதெல்லாம்...

 
mozhi_3163439f.jpg
 
 
 

திரைப்படம் என்பது நிகழ்காலத்தைக் காட்டும் கண்ணாடியாக மட்டுமே அல்ல. இனி எப்போதும் திரும்பாத கடந்த காலத்தின் நினைவுகளை ஆவணப்படுத்தும் அதிசயமாகவும் திகழ்கிறது. ‘வன்முறை நிகழாத நாளே இல்லை’ என்று இன்று மாறிவிட்ட காஷ்மீர் முழுவதும், ஒரு சமயம் புன்சிரிப்பு பொங்கும் இன்முகம் என்ற வண்ணப் பூக்களே பூத்துக் குலுங்கியது. டால் ஏரியையும் அதில் மிதக்கும் படகு வீடுகளையும் அடிப்டையாகக் கொண்ட திரைப்படங்களை உருவாக்குவதே தயாரிப்பாளர்களின் லட்சியமாக அப்போது இருந்தது. அநேகமாக, காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கைத் திரைக்களமாக்கி எடுக்கப்பட்ட எல்லாப் படங்களுமே வெற்றியடைந்தன.

அந்த வரிசையில் வெளிவந்த ‘ஜப் ஜப் ஃபூல் கிலே’ (எப்பொழுதெல்லாம் பூக்கள் மலர்கின்றனவோ) என்ற படத்துக்குச் சில கூடுதல் சிறப்புகள் இருந்தன. பாடகராகப் புகழ்பெற வேண்டும் என்ற கனவுடன் பம்பாய் வந்த ஆனந்த் பக்ஷி, பாடலாசிரியராக வெற்றிபெற்றுத் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொண்டது இந்தப் படம் மூலமே. படகு வீடு ஓட்டும் காஷ்மீர் பாமரனுக்கும் விடுமுறைக்கு அங்கு வந்து தங்கும் படித்த செல்வச் சீமாட்டிக்கும் ஏற்படும் மென்மையான காதலைச் சொல்லும் படம் இது. வழக்கமான எதிர்ப்புகளுக்குப் பிறகு, திரை இயல்புக்கு மாறான முறையில் அந்தக் காதல் நிறைவேறும் விதமும் ஹீரோயிசம் இல்லாத நாயகனாக சசிகுமார் வெளிப்படுத்திய யதார்த்தமான உடல் மொழியுடன் கூடிய நடிப்பு, செருக்கான பார்வை, முறுக்கான முகவெட்டு, இயற்கையாகவே வரப்பெற்ற நந்தாவின் வித்தியாசமான நடிப்பு, இவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, ஆனந்த் பக்ஷியின் எளிய பாடல் வரிகள், கல்யாண்ஜி-ஆனந்த்ஜியின் மிகச் சிறந்த இசை, முகமது ரஃபியின் குரல் வளம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து சங்கமித்த படம் இது.

இந்தியாவில் மட்டுமின்றி ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் ‘மொழி கடந்த ரசனை’யாக இப்படம் பெரும் வெற்றி அடைந்தது. ஆஸ்திரியா நாட்டின் ஒரு திரை அரங்கில் வாரத்தின் இரண்டு நாட்கள் என ஓராண்டு முழுவதும் இப்படம் திரையிடப்பட்டது. இந்தியாவின் பல நகரங்களில் 50 வாரங்களுக்கு மேல் ஓடிப் பொன்விழா கண்ட இந்தப்படம் சென்னையிலும் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது. பின்னாளில் ரிஷிகபூரின் சிறப்பு அடையாளமாக மாறிய ‘Boyish Look’ என்ற வெகுளித் தோற்றத்தில் படத்தின் நாயகன் சசிகுமார், அக்கால காஷ்மீர் பாமரனின் பிம்பத்தை அப்படியே திரையில் கொண்டுவந்தார்.

இப்படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் மிகப் பெரும் வெற்றியடைந்தன. பாடல்களின் வெற்றியே படத்தின் வெற்றி எனக் கருதப்பட்ட இப்படத்தின் ‘பர்தேசியோன் ஸே அக்கியான் மிலானா’ என்று தொடங்கும் பாடலை மகிழ்ச்சியுடனும் சோகத்துடனும் நாயகன் இரு முறை பட, நாயகியும் ஒரு முறை பாடுகிறாள். இது தவிர ‘யஹான் மே அஜ்னபி ஹூம்’ என்ற முகமது ரஃபி பாடல், ‘ஏக் தா குல், அவுர் ஏக் தீ புல்புல் தோனே சமன் மே ரஹத்தேதே’ என்ற வித்தியாசமான பாடல் ஆகியவை குறிப்பிடத் தகுந்தவை.

சாருகேசி ராகத்தின் சாயலில் அமைந்த ‘பர்தேசியோன் ஸே அக்கியான் நா மிலானா’ என்ற சோக ரசப் பாடலின் பொருள்:

வெளியூர் மனிதர்களுடன்

விழிகளைக் கலக்காதே

வெளியூர் மனிதர்கள் ஒருநாள்

விட்டுச் சென்றுவிடுவர்

காதலில் ‘எனது’ என்பது

எப்போதும் இல்லை

கருங்கற்கள் கண்ணீர் விட்டு அழுவதில்லை

இவர்களுக்காக நீ எப்போதும் அழாதே

இவர்களின் காதல் மின்னும்

தாரகை இல்லை

காகிதப் பூக்களே அவை

அதன் ஒரு மொட்டேனும் மலராகுமா?

வெளியூர் மனிதர்களுடன்

விழிகளைக் கலக்காதே

வெளியூர் மனிதர்கள் ஒருநாள் விட்டுச் சென்றுவிடுவர்

இதே பல்லவியில் அமைந்த மகிழ்ச்சியான பாடலின் அனுபல்லவியின் பொருள்.

இந்த அழகான வசந்த காலம் வரும்போதெல்லாம்

ஏதாவது ஒரு சுகமான பதிவைத்

தந்து விடுகிறது

அந்த மாதிரி அனுபவம் ஏற்பட

ஆகும் ஆண்டுகள்

சரியாகவே எவரோ சொன்னார்

பறவை என என்னை

இரவில் வீட்டில், எழுந்து எங்கோ பகலில்

இன்று இங்கே, நாளை அங்கே

எப்போதெல்லாம் இங்கு பூக்கள் மலர்கின்றனவோ

அப்போதெல்லாம் இந்தப் படகோட்டியைப் பார்க்கலாம்.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-31-பூக்கள்-மலரும்போதெல்லாம்/article9693100.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 32: உன்னை எங்கு அழைத்துச் செல்ல?

 

 
 
mozhi_3165804f.jpg
 
 
 

இந்தியா முழுவதும் வெளியாகிப் பெரும் வெற்றியடையும் பல இந்தித் திரைப்படங்களைப் பற்றிய ஒரு அடிப்படை உண்மை சுவையானது. அவற்றின் திரைக்கதை பெரும்பாலும் வங்காளம், தெலுங்கு, தமிழ், மராட்டி போன்ற இந்தி அல்லாத மொழிகளில் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள் அல்லது நாடகங்களைச் சார்ந்தே அமைந்திருக்கும். இந்த வரிசையில் வங்காளத்துக்கு அடுத்தபடியாக விளங்குகிறது தெலுங்குப் படவுலகம். ‘மூக மனசுலு’ (ஊமை மனம்) என்ற தெலுங்குப் படம் 1964-ல் வந்தது. மறுபிறப்புக் கருத்தை மையமாகக் கொண்டு, நாகேஸ்வர ராவ், சாவித்திரி, ஜமுனா ஆகியோர் நடிப்பில் வெளிவந்த திரைப்படம். இந்த வெற்றிப்படமே பின்னர் 1967-ல் தெலுங்குப் படத்தின் இயக்குநரான அடுருத்தி சுப்பா ராவ் இயக்கத்தில் ‘மிலன்’ (சந்திப்பு) என்ற பெயரில் இந்தியில் வெளிவந்தது.

சென்ற பகுதியில் நாம் கண்ட சசிகுமாரின் வெகுளியான தோற்றத்திற்கு முற்றிலும் மாறான முரட்டுத் தோற்றத்தில், ஆனால் அதே பாமரத்தன்மையுடன் கூடிய உடல் மொழியை மிகச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கும் சுனில் தத், கே.ஆர். விஜயாவின் முகவெட்டும் சாவித்திரியின் அசாத்திய நடிப்புத் திறனும் இணைந்த நூதன், தெலுங்கு மொழிப் படத்தில் நடித்த அதே பாத்திரத்தில் இந்தியிலும் நடித்த ஜமுனா ஆகியோரின் பங்களிப்பில் உருவான படம் இது. இதன் சூப்பர் டூப்பர் வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணம் பாடல் ஆசிரியர் ஆனந்த் பக்ஷியா, இசையமைப்பாளர் லக்ஷ்மிகாந்த் பியாரிலாலா அல்லது பாடல்களை உணர்வு சிதையாமல் பாடிய முகேஷ், லதா மங்கேஷ்கர் ஜோடியா என்பது இன்றும் விடை காணாத இயலாத கேள்வி.

கங்கையில் படகு சவாரி செய்யும் தேன் நிலவுப் பயணத்தில் மணமகனுக்கு ஏற்படும் மனக்குழப்பம் அவர்களை ஒரு வயோதிகப் பெண்மணியிடம் இட்டுச் செல்கிறது. சென்ற பிறவியில் படகோட்டியாக இருந்த நாயகனின் காதல் கதையை, பிளாஷ்-பேக் உத்தியில் வெளிப்படுத்துகிறது இப்படம். மீண்டும் மீண்டும் கேட்டாலும் சலிக்காத முகேஷ்-லதா மங்கேஷ்கர் பாடிய ‘சாவன் கா மஹீனா, பவன் கரே சோர், ஜியாரா ரே ஜூமே ஜைஸ்ஸே, பன் மே நாச்சே மோர்’ என்ற பாடல், மொழி, பொருள் கடந்த உணர்வின் அழகான வெளிப்பாடாகத் திகழ்கிறது.

கல்லூரிக்கு தினமும் சென்று வரும்போது பழக்கமான படகோட்டி, கல்லூரிப் பாட்டுப் போட்டிக்காக நாயகிக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடலாக அமைந்த இப்பாடலின் ஒவ்வொரு சொல்லும் உச்சரிப்பு வேறுபாடு அடிப்படையில் பல பொருள் தரும் விதம் எழுதப்பட்டுள்ளது.

பாடலின் பொருள்.

படகோட்டி:

கார் மாதம் காற்றைப் போல

கங்கையின் முதலைகள் ஆர்பரிக்கும்

இந்தப் பருவத்தில்

கானகத்தில் நடனமிடும் மயில்போலக்

காதலர்கள் ஆடி மகிழும் பருவம் இது.

ராமன் தரும் இந்தக் கீழைக் காற்று அற்புதம்

நாயகி:

படகைச் சமாளி, படகோட்டியே பார் பாய்மரத்தை

படகோட்டி:

கீழைக் காற்றுக்கு எதிரே எதுவும் நடக்காது

நாயகி:

படகோட்டிக்குத் தெரியுமா நான் காட்டும் பார்வை

படகோட்டி:

உன்னை எங்கு அழைத்துச் செல்ல எனக் கேட்கிறது நதி அலை

நாயகி:

எங்கு விருப்பமோ அங்கு என்னை அழைத்துச் செல்.

சரணம்:

எவளுடைய காதலன் அன்னியன் ஆகிவிட்டானோ

அவனுக்குக் கொணர்ந்தேன் அன்பின் செய்தியை

கருமையான இந்த இடி மேகங்கள்

அருமையாக வனத்தில் ஆடும் மயில் போல.

படகோட்டியிடம் கற்றுக்கொண்ட இப்பாடலின் சரணமாக அமைந்த வரிகள் இவை. பின்னர் நாயகி கல்லூரி விழாவில் மேடையில் பாடும் வரிகள் இடையில் ஏற்பட்ட நிகழ்வுகளின் விளக்கமாக அமைந்தவை. இவ்வரிகள் அவளின் மனதை எடுத்துக்காட்டும் விதத்தில் இருப்பதால் ஒரே பாடலாகக் கேட்கும்பொழுது சற்று வித்தியாசமாகத் தோன்றும்.

உச்சரிப்புக்குப் புகழ்பெற்ற முகேஷ் பாடிய பாடலின் தொடக்கத்தில் வரும் ‘சோர்’ என்ற சொல்லை நாயகி ‘ஷோர்’ என்று உச்சரிப்பார். பின்பு சுனில் தத், “அரே பாபா ஷோர் நஹின், சோர்.. சோர், தோர் என்று திருத்துவது மிகவும் புகழ் பெற்றது. ‘சோர்’ என்றால் முதலை, ‘ஷோர்’ என்றால் சத்தம், இரைச்சல். ‘தோர்’ என்றால் இடி.

பின்னர், ‘பிராப்தம்’என்ற பெயரில், சிவாஜி கணேசன் சாவித்திரி நடிப்பில் வெளிவந்த இப்படம் தமிழில் தோல்வி அடைந்தது. ஆனால் இப்படத்தில் ‘சந்தனத்தின் நல்ல வாசம் எடுத்து என்னைத் தழுவிக்கொண்டோடுது தென்றல் காத்து,’ என்ற புகழ் பெற்ற பாடலிலும், ‘காத்து இல்லை, காற்று’ என்று திருத்தும் உத்தியும் தக்கவைக்கப்பட்டது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-32-உன்னை-எங்கு-அழைத்துச்-செல்ல/article9707093.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 33: நிலவின் கிரணங்களால் ஆன ஊஞ்சல்

 

 
mozhi_3168235f.jpg
 
 
 

இந்தித் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகர்களின் எண்ணிக்கை இந்தியாவின் மற்ற எல்லா மொழிப் பாடகர்களின் கூட்டுத்தொகையைவிட அதிகம். பரப்பிலும் அளவிலும் பாடல்கள் மூலம் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய நூற்றுக்கணக்கானவர்களில், முகமது ரஃபி, முகேஷ், கிஷோர்குமார் ஆகியோர் ‘மும்மூர்த்திகள்’ எனக் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்கள். ஒன்றுடன் ஒன்று வேறுபட்ட, ஒன்றுடன் ஒன்றை ஒப்பிட முடியாத, ஒன்றை ஒன்று விஞ்சக்கூடிய தனிச் சிறப்பான குரல் வளத்தைக் கொண்டிருந்த அந்த மூவரும் தாம் வாழ்ந்த காலத்தின் சில சிறந்த பாடலாசிரியர்களின் பொருள் மிக்க மன உணர்வுகளை என்றென்றும் அழியாத இசை ஓவியமாகத் தங்கள் குரல்களின் வழியே படைத்தனர்.

முகேஷ் என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் முழு இந்தியாவும் அறிந்த முகேஷ் சந்த் மாத்தூர் என்ற மென்மையான குரல் வளம் கொண்ட பாடகர், மகிழ்ச்சி மிக்க கொண்டாட்ட உணர்வை விட, மனத்தை வருடும் சோகம் மற்றும் ஆறுதல் தரும் தாப உணர்வை வெளிப்படுத்துவதில் தனக்கு நிகர் இல்லாதவர். கே.எல். சைகல் பாணியில் தொடக்கத்தில் பாடிப் பிரபலம் அடைந்தவர் முகேஷ். ‘தில் ஜல்த்தா ஹை தோ ஜல்னே தே’ என்ற பாடலை இவர் சைகலின் குரலில் பாடினார். இந்தப் பாட்டைக் கேட்ட சைகல், “நான் இந்தப் பாட்டை எப்பொழுது பாடினேன் என்று தெரியவில்லையே” என்று உடன் இருந்த உதவியாளரிடம் கேட்டாராம்.

அப்படித் திரையுலகில் நுழைந்த முகேஷ் அதன் பின்னர் தனக்கென்று ஏற்படுத்திக்கொண்ட சிறப்பு அடையாளம் ராஜ்கபூரின் வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. தன் 53-வது வயதில் அமெரிக்காவின் டெட்ராய்ட் நகரில் ஒரு இசை நிகழ்ச்சியின்போது முகேஷ் மரணம் அடைந்த செய்தியைக் கேட்ட ராஜ்கபூர், “நான் என் குரலை இழந்துவிட்டேன்” என்று கூறினாராம். ‘மிலன்’ படத்தின் நான்கு பாடல்களைப் பாடிய முகேஷுக்கு மட்டுமின்றி அதன் இசை அமைப்பாளரான லக்ஷ்மி காந்த் - பியாரிலால் ஜோடிக்கும் காலத்தால் அழியாத அமரத்துவம் தந்த இப்படத்தின் மேலும் மூன்று பாடல்கள் குறிப்பிடத் தகுந்தவை.

‘ராம் கரே ஐஸ்ஸே ஹோ ஜாயே, மேரி நிந்தியா தோஹே லக் ஜாயே’ என்று தொடங்கும் ‘லோரி’ என்ற தாலாட்டு வகைப் பாடல் கங்கை நதிப் படகோட்டிகளின் வட்டார வழக்குச் சொற்களுடன் கூடிய, எளிய மக்களின் ஆற்றாமை உணர்வை எடுத்துக்காட்டும் இனிமையான பாடல்.

பொருள்:

ராமனின் அருளில் இப்படி நடக்கட்டும்.

எனக்கு வரும் தூக்கம் உனக்குக் கிட்டட்டும்

நான் விழித்திருக்கிறேன் நீ தூங்கு நிம்மதியாக

சுகமாக மாறட்டும் துயர் நிறைந்த உன் சோகங்கள்

இறைவனிடம் என்னால் வேண்டிட இயன்றால்

அழகாக ஆக்குவேன் உன் சோர்ந்த விழிகளை

தரட்டும் உனக்குத் தூக்கம் என இறைஞ்சுவேன்.

நீ மட்டும் இல்லை, நான் மட்டும் இல்லை,

இந்த நீள் உலகமே துயரமான ஒரு கவிதையே

தன் நிலை மறந்த தனியனே ஆயினும்

என்றும் தனது வீட்டை மறப்பதில்லை எவனும்

கனவுகள் வரட்டும் உனக்குக் கள்ளத்தனமாய்

இனிய தாலாட்டு ஒன்றை உறக்கத்தில் தரட்டும்

நிலவின் கிரணங்கள் கயிறாய் அமைந்து

உனது மனது அதில் ஊஞ்சலாய் ஆடட்டும்

ராமனின் அருளில் இப்படி நடக்கட்டும்.

எனக்கு வரும் தூக்கம் உனக்குக் கிட்டட்டும்

நான் விழித்திருக்கிறேன் நீ தூங்கு நிம்மதியாக.

படகோட்டியின் உடல் மொழிக்கேற்ற சில சொற்கள் இப்பாடலில் அமைந்திருப்பது இப்பாடலை மற்ற தாலாட்டு வகைப் பாடல்களிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது. ‘தோஹே’ என்ற பிஹாரி வட்டாரச் சொல், ‘உன்னுடைய’, ‘உங்களுடைய’ என்று இரு பொருள் தரும் விதம் நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் அமைந்திருக்கும்.

காதலன், காதலி ஆகிய இருவருக்கும் பொதுவான இச்சொல் ‘வாரீகளா’என்பது போன்றது. ‘முத்துக் குளிக்க வாரீகளா மூச்சை அடக்க வாரீகளா?’ என்ற தமிழ்ப் பாடல் இங்கு நினைவுக்கு வருவது தவிர்க்க முடியாதது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-33-நிலவின்-கிரணங்களால்-ஆன-ஊஞ்சல்/article9712602.ece

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 34: என் இதயத்தின் வலிமை எடுபடவில்லை

 

 
மிலன் - ஆனந்த் பக்‌ஷி
மிலன் - ஆனந்த் பக்‌ஷி
 
 

மக்களின் மனம் கவர்ந்த ஊடகமான திரைப்படங்களின் வெற்றியில் அதன் திரைக்கதைத் திருப்பங்கள் ஆற்றும் பங்கு மகத்தானது. அப்படிப்பட்ட திருப்பங்களுக்குக் கட்டியம் கூறுவது கருத்தாழம் மிக்க பாடல்கள்தான். ‘மிலன்’ படத்தின் ‘ஹம் தும் யுக் யுக் ஸே கீத் மிலன் கீ காத்தே ரஹே ஹைன்’ என்று தொடங்கும் பாடல் இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம்.

திருமணம் முடிந்து தேன் நிலவு கொண்டாடும் புதுமணத் தம்பதிகளின் மகிழ்வையும் உணர்வையும் சித்தரிக்கும் பாடல் இது. நாம் ஒவ்வொரு பிறவியிலும் கணவன் மனைவியாகவே வாழ்ந்திருக்கிறோம் என்று மகிழ்ச்சியுடன் ஆடிப் பாடுகிறார்கள். இப்பாடலின் முடிவில் ஏற்படும் திருப்பமே இப்படத்தின் குவிமையம். பாடிக்கொண்டு படகில் செல்லும்போது நிகழும் சூறாவளி அவர்களை ஒரு தீவுக்குள் இட்டுச் செல்கிறது. அங்கு நாயகனுக்கு அவனது முன் ஜென்ம நினைவுகள் வருகின்றன. அவற்றுடன் தொடர்புபடுத்தும்படி தன் இனிய குரலில் முகேஷ் பாடியுள்ள ஆனந்த பக்ஷியின் வரிகளின் பொருள்.

நானும் நீயும் யுகயுகமாக இந்தச் சங்கம சங்கீதத்தைப்

பாடிக்கொண்டிருக்கிறோம், பாடிக்கொண்டிருப்போம்

நானும் நீயும் இவ்வுலகிற்கு வாழ்க்கைத் துணையாக

வந்துகொண்டிருக்கிறோம் வந்துகொண்டிருப்போம்.

எப்பொழுதெல்லாம் நான் காதலனாகப் பிறந்தேனோ

எப்பொழுதெல்லாம் நீ அழகிய காதலியாய் இருந்து

நெற்றித் திலகமிட்டு நீள் கையில் வளையல் அணிந்தாயோ

அப்பொழுதெல்லாம் நான்

பூவாகவோ புழுதியாகவோ ஆகியிருந்தேன்

எப்படி இருந்தாலும் நம் பந்தம் விட்டுப் போகவில்லை.

என் விழிகளின் ஏக்கமாய் எப்பொழுதும் இருந்தது நீயே

திருமணம் முடிந்த இத்தருணம்

உன்னை என்னுடையவள் என இப்போது நான் சொன்னாலும்

அன்னியமாக ஒரு நாள் இருந்தோம் என அகிலம் கூறினும்

கண்ணே, கட்டித் தழுவல் என்ற மாலையை

உன் கழுத்தில் அன்றே பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு

ஒரு நாள் அணிவித்திருந்தேன்

உலகம் நினைத்தது உறவு பிரிந்தது என -அங்கே

பலரும் பார்த்தது நமது காதல் பிரிவை அல்ல

உலர்ந்த மலராய் உடன் இருந்த நிழலை

நானும் நீயும் யுகயுகமாக இந்தச் சங்கம சங்கீதத்தை

பாடிக்கொண்டிருக்கிறோம், பாடிக்கொண்டிருப்போம்.

‘போல் கோரி போல் தேரா கோன் பியா’ (சொல் அழகியே சொல் உன் காதலன் யார்) என்று தொடங்கும் இப்படத்தின் இன்னொரு புகழ் பெற்ற பாடல், ஆழமான கருத்து கொண்ட பாடல் அல்ல. தெலுங்கு, இந்திப் படங்களில் துணை நாயகியாகக் கவர்ச்சியையும் உணர்வுபூர்வ நடிப்பையும் வெளிப்படுத்திய நம் ஜமுனாதேவி, சுனில் தத் ஆகியோர் இடம் பெற்ற பாடல் இது. வழக்கத்துக்கு மாறாகச் சுமார் 7 நிமிடங்கள் ஏராளமான துணை நடிகர்களுடன் கடற்கரையில் படமாக்கப்பட்ட கிராமிய இசைப்பாடல். பாடல் வரிகள் இறைவனுக்கும் காதலனுக்கும் பொருந்தும்படி எழுதப்பட்டுள்ளது இப்பாடலின் கூடுதல் சிறப்பு.

இந்தியில் எழுதப்பட்டு இசை அமைக்கப்பட்ட பின்னர் இந்திப் படத்தில் இடம் பெறாமல் சென்றுவிட்ட ‘ஆஜ் தில்பர் கோயி ஜோர் சல்த்தா நஹீன்’ என்று தொடங்கும் லதா மங்கேஷ்கரின் குரலில் உருவான இப்பாடல் சோக உணர்வின் ஒரு புதிய கோணத்தை இனிமையாகச் சொல்லும் பாடல். இது தெலுங்குப் படத்தில் இடம்பெற்றது.

பொருள்:

இன்று எடுபடவில்லை என் இதயத்தின் வலிமை

நின்று சிரிக்கத்தான் முயன்றேன் நிற்காமல் வந்தது அழுகை

வென்றிடவே முயன்றேன் என்றும்போல் வலியை

இன்று எடுபடவில்லை என் இதயத்தின் வலிமை

எனக்கு என்ன ஆயிற்று என என்ன சொல்ல இப்போழுது

உன்னைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது என் நிலை அறியாமை

இத்தனை அறிந்துகொள் இங்கு ஏதேதோ நடந்துவிட்டது

அத்தனையும் மீறி உன் மீது அன்பு வைத்துள்ளேன்

நானும் ஒரு பெண்தானே, சிரிக்க வேணும் என முயன்றாலும்

நிற்காமல் வந்தது அழுகை.

இருக்கின்ற எல்லையில்லா இந்தப் பெரும் வானில்

ஒருவருக்கு ஒன்று எனக் கிட்டலாம் விண்மீன்கள்

சறுக்கும் நீர்ச் சுழலில் எல்லாப் படகிற்கும் கரை சாத்தியமா

இதைத்தான் எண்ணி மூழ்கியிருந்தேன் நான் ஆறுதலில்

ஆனால் இன்று எடுபடவில்லை என் இதயத்தின் வலிமை

நின்று சிரிக்கத்தான் முயன்றேன் நிற்காமல் வந்தது அழுகை.

ஆயுள் முழுவதும் ஒருவேளை அழுதுகொண்டே இருப்பேன்

ஓயாது சிரிப்பதால் ஒன்றும் பயன் இல்லை என அறிந்தேன்

பாயும் கண்ணீர் எனக்குப் பலத்தை தந்தது அதனால்

பொழியாது போகும் மேகம்போல் ஆனேன் நானும்

ஆனால் இன்று எடுபடவில்லை என் இதயத்தின் வலிமை

நின்று சிரிக்கத்தான் முயன்றேன் நிற்காமல் வந்தது அழுகை

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-34-என்-இதயத்தின்-வலிமை-எடுபடவில்லை/article9717700.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 35: வெற்றுக் காகிதமாய் என் மனது...

 

 
ஆராதனா
ஆராதனா
 
 

பொதுவான இந்திய அடையாளத்தை 50, 60-கள் வரையிலான காலகட்டம்வரை தன்னகத்தே கொண்டிருந்தது இந்திய சினிமா. பின்னர், இந்த நிலை மறைந்து, அந்தந்த பிரதேச, மாநிலங்களில் வழக்கில் உள்ள வாழ்க்கை, மொழியின் அடிப்படையில் திரைப்படங்கள் தயாரிக்கப்படவும் ரசிக்கப்படவுமான போக்கு தொடங்கியது. இதனால் மொழியின் எல்லையைக் கடந்து முன்பு போல இந்திப் படங்கள் தமிழ்நாட்டில் வரவேற்பைப் பெறுதல் என்பது அப்படங்களின் இனிமையான பாடல்கள், வசீகரமான நாயக நாயகிகள் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாயிற்று.

பாடல்களின் பொருள் புரியவில்லை எனினும், ராஜேஷ் கன்னா-ஷர்மிளா தாகூர் ஜோடியின் அழகுக்காகவும் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கவும், கேட்கும்போதே தன்னிச்சையாக வாயசைத்து உடன் பாடவும் தூண்டும் விதம் அமைந்த எஸ்.டி. பர்மனின் மிகச் சிறந்த இசை அமைப்பு, கிஷோர் குமார்—லதா மங்கேஷ்கர் பாடகர் இணையின் துடிப்பான குரல் வளம் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாகத் திகழ்ந்த ‘கோரா காகஜ் தா யே மன் மேரா, லிக் லியா இஸ் பர் நாம் தேரா’ என்ற ‘ஆராதனா’ (ஆராதனை) இந்திப் படப் பாடல் தமிழ்நாட்டையே கொஞ்ச காலம் புரட்டிப் போட்டுவிட்டது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

இந்த ஒரு பாடல் மட்டுமின்றி ‘ஆராதனா’ படத்தின் அனைத்துப் பாடல்களும் தமிழ்நாடு உட்பட இந்தியா முழுவதும் இன்றளவும் மிகவும் ரசிக்கப்படுகின்றன. 1946-ம் ஆண்டில் வெளிவந்த ‘TO EACH HIS OWN’ என்ற அமெரிக்கப் படத்தின் கதையை, நூற்றுக்கணக்கான இந்திப் படங்களுக்கு எழுதி வெற்றிகரமான திரைக்கதை ஆசிரியராகத் திகழ்ந்த சச்சின் பவ்மிக் என்ற வங்காளக் கலைஞரின் ஆக்கத்தில் சக்தி சாமந்தா இயக்கத்தில் 1969-ல் வெளிவந்தது ‘ஆராதனா’.

இந்தியாவின் உண்மையான முதல் சூப்பர் ஸ்டார் எனக் கருதப்படும் ராஜேஷ் கன்னா, அதுவரை இந்திப் பட உலகில் கவர்ச்சி நாயகனாக வலம்வந்து, தொடந்து 17 வெள்ளி விழாப் படங்களைத் தந்து ஜூபிலி குமார் என்று அழைக்கப்பட்ட ராஜேந்திர குமாரை இந்தப் படத்தில் துணை நடிகராக்கினார். தவிர டாம் அட்லர் போன்ற வசீகரத் தோற்றம் உடைய பல புதியவர்கள் ஆர்வத்துடன் இந்தித் திரையில் நுழைவதற்கும் இப்படம் வழிவகுத்தது.

அடிக்கடி கேட்டு ஆனந்தம் அடைந்த ‘ஆராதனா’ படத்தின் அமரத்துவப் பாடலைப் பொருள் அறிந்து ரசிக்கும்போது அது மேலும் இனிக்கும்.

‘கோரா காக்ஜ் தா யே மன் மேரா,

லிக் லியா இஸ் பர் நாம் தேரா’

வெற்றுக் காகிதமாக இருந்தது என் மனது

ஒற்றிவிட்டேன் எழுதி அதில் உன் பெயரை - ஆண்

வெற்றிடம் மிக்க வெளியாய் இருந்த என் வாழ்வைப்

பற்றிக்கொண்டு அங்கு அமர்ந்தது உன் காதல் - பெண்

கலைந்துவிடக் கூடாதே இக்கனவு என அஞ்சுகிறேன்

தொலையவிடாமல் தினம் தூக்கத்தில் காண்கிறேன்

மையிட்ட கண்கள், மயக்கம் தரும் இந்த சமிக்ஞை

கருமை படிந்த கண்ணாடியாக இருந்த என் மனதை

அருமையான உன் உருவம் ஆக்கியது எழிலாக –ஆண்

நிதானம் தொலைத்தேன் நித்திரை தொலைத்தேன்

இரவு முழுவதும் கண் விழித்து இறைஞ்சிட உன்னை

அன்பே சொல், ஆருயிர்க் காதலியா இல்லையா நான்

வன்மம் பிடித்த எதிரியாய் இருந்த என் மனது

உன்னைக் கண்டதும் நண்பனாய் மாறியது - பெண்

நந்தவனத்தில் மலர்கள் மலர்வதற்கு முன்பு -ஆண்

இந்த இரு விழிகளும் சந்திக்கும் முன்பு – பெண்

எங்கே இருந்தன இந்தப் பேச்சு, சந்திப்பு, இனிய இரவு-

சிதறிய நட்சத்திரமாக இருந்தது என் மனது - பெண்

சிரிக்கும் நிலவாக மாறியது உனதானபின் - ஆண்

வெற்றுக் காகிதமாக இருந்தது என் மனது

ஒற்றிவிட்டேன் எழுதி அதில் உன் பெயரை- பெண்

இப்படத்தின் வேறு சில இனிய பாடல்களும் எளியவை; ஆழமான கருத்தைச் சொல்பவை.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-35-வெற்றுக்-காகிதமாய்-என்-மனது/article9722723.ece

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 36: இலையுதிர் காலத்தின் நிழல் நான்

mozhi_1_3175589f.jpg
 
 
 

உலகத் திரைப்பட விழாவில் நாம் காணும் சிறந்த படங்களின் கதைச்சூழல், நடிப்பு, காட்சியாக்கம் ஆகியவை அந்தந்த நாட்டின் மொழி, கலாசார அடிப்படையில் அமைவது இயற்கையே. ஆனால், அப்படங்களின் வாயிலாக நாம் உணரும் மையக் கருத்து, பொதுவான மனித வாழ்வின் அன்றாட நடைமுறைக்கு ஏற்றதாகவே விளங்கும். அத்தகைய படங்களின் திரைக்கதை, ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் மறு ஆக்கம் செய்யப்படும்போது மேலும் செழுமையடைகிறது.

பாடலாசிரியர், ஆனந்த் பக்ஷியின் கவி வரிகளில் மிளிர்ந்த ‘கட்டி பதங்க்’ (அறுந்த பட்டம்) என்ற இந்திப் படம் இத்தகு புகழுக்குரியது. சக்தி சாமந்தாவின் இயக்கத்தில் ராஜேஷ் கன்னா-ஆஷா பரேக் நடிப்பில், ஆர்.டி. பர்மன் இசையமைப்பில், இதே பெயரில் குல்ஷன் நந்தா எழுதிய ஒரு நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்ட இந்தப் படத்தைப் பற்றிய மேலும் சில தகவல்கள் சுவையானவை.

குல்ஷன் நந்தாவின் நாவலின் மூல வடிவத்தை எழுதியவர், ‘வில்லியம் ஐரிஷ், ஜார்ஜ் ஹோப்லி’ என்ற புனைபெயர்களில் பல அமெரிக்க நாவல்களை எழுதிய கார்னெல் வுல்ரிச் என்ற திரைக்கதை ஆசிரியர். No Man of Her Own என்ற பெயரில் பார்பெரா ஸ்டான்விக் நடிப்பில் 1950-ம் ஆண்டு அமெரிக்கத் திரைப்படமாக வெளிவந்த இந்த நாவல், 60-ல் ‘ஷிஷா தோ நூ கெக்கோன்’ என்ற ஜப்பானியப் படமாகவும். 83-ல் ‘ஜெ யே எப்போசி யுனெ ஒம்ப்ரெ’ (I married a Shadow) என்ற பிரெஞ்சுப் படமாகவும், 96-ல் மீண்டும் ஒரு முறை Mrs Winter bourene என்ற ஹாலிவுட் வெளியீடாகவும் 81-ல் ‘நெஞ்சில் ஒரு முள்’என்ற தமிழ்ப் படமாகவும், 87-ல் ‘புன்னாமி சந்துருடு’ என்ற தெலுங்கு படமாகவும் வெளிவந்தது. சூழலின் கட்டாயத்தால் கன்னியாக இருக்கும்போதே, ஒரு விதவையாக வாழும் பாத்திரத்தில் மிகச் சிறப்பாக நடித்த ஆஷா பரேக், காதல் நாயகியாக ஆடும் திறன் மட்டுமின்றிக் கழிவிரக்க உணர்விலும் நடிக்கும் அவரது நடிப்பாற்றலை வெளிப்படுத்திய இப்படத்தின் இரண்டு பாடல்கள் குறிப்பிடத் தகுந்தவை.

‘ந கோயி உமங்க் ஹை, ந கோயி தரங்க் ஹை, மேரி ஜிந்தஹி கியா ஏக் கட்டி பதங்க் ஹை’ என்று தொடங்கும் லதாவின் பாடல் உச்சகட்டக் கழிவிரக்கத்தைப் பெரிய அளவில் வெளிப்படுத்தும் ஓர் அரிய பாடல். எளிய வரிகள். சோகம் கொப்பளிக்கும் மெட்டு ஆகியவற்றுடன் கூடியது இப்பாடலின் பொருள்.

mozhi_2_3175588a.jpg

எந்தக் கனவும் இல்லை

எவ்வித நம்பிக்கையும் இல்லை

என்னுடைய வாழ்க்கை –என்ன அது

ஒரு அறுந்த பட்டம்தான்.

விண்ணிலிருந்து அறுந்து ஒரு முறை வீழ்ந்த

என்னை எப்படி இந்த உலகம் கொடுமைப்படுத்தியது

என்பதைப் பற்றி எதுவும் கேட்காதே.

எவருடைய துணையாகவும் நான் இல்லை

எவரும் எனக்குத் துணையாக இல்லை.

கனவுகளின் தேவனான உனக்கு

நான் எதை அர்ப்பணிப்பேன்?

இலையுதிர் காலத்தின் நிழல் நான்

கண்ணீர்த் துளிகளின் ஒரு கண்ணாடி (நான்)

இதுதான் என் ரூபம் இதுதான் என் அழகு

எந்தக் கனவும் இல்லை

எவ்வித நம்பிக்கையும் இல்லை

என்னுடைய வாழ்க்கை –என்ன அது

ஒரு அறுந்த பட்டம்தான்.

‘காகித ஓடம், கடல் அலை மீது போவது போலே மூவரும் போவோம்.’ ஆதரவின்றி ஆழ்ந்திடும் ஓடம் அது போல் ஒன்றாய் மூழ்குதல் நன்றாம்’ என்ற வரிகளில் கலைஞர் கருணாநிதி ‘மறக்க முடியுமா?’ படத்துக்காக எழுதிய அதீத கழிவிரக்க உணர்வை வெளிப்படுத்தும் தமிழ்ப் பாடல் இங்கு நினைவுக்கு வருவது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-36-இலையுதிர்-காலத்தின்-நிழல்-நான்/article9727793.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 37: உன் நினைவு வாட்டாத உலகம் வேண்டும்!

  • 23chrcj_kati_patha_3178114g.jpg
     
  • 23chrcj_kati_patha_3178113g.jpg
     
 
 

காதல் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் திரையிசைப் பாடல்கள், அவற்றைக் கேட்டு ரசிக்கும் தொடக்க நிலையில் ஏற்படும் பரவச உணர்வோடு தேங்கிவிடுவதில்லை. அதைத் தாண்டி, அவை எழுதப்பட்ட மொழியைப் பேசும் மக்களின் பண்பாட்டுச் சிறப்புகளையும் எடுத்துக்காட்டும் தடயங்களாகத் திகழ்கின்றன. சங்கத் தமிழ்ப் பாடல்கள் முதல் சமீபத்திய தமிழ்த் திரையிசைப் பாடல்கள் வரை, தலைவி அல்லது காதலி காதலனை எண்ணி ஏங்குவதாகவும் அவன் பொருட்டு எதையும் செய்யத் தயாராக அவள் இருப்பதாகவும் மட்டுமே அமைந்திருக்கும்.

தலைவன் அல்லது காதலன் தன் நிலை தாழ்ந்து, தனது காதலுக்காக எதையும் இழப்பானே அன்றி, அவனது காதலிக்காக ஓரளவுக்கு மேல் இறங்கி வராத சுயமரியாதை உள்ள மனிதனாகவே தமிழ்த் திரைப் பாடல்களில் வலம் வருவான்.

‘உனக்காக, கண்ணே உனக்காக இந்த உயிரும் உடலும் ஒட்டி இருப்பது உனக்காக… இலங்கை நகரத்திலே இன்பவல்லி நீ இருந்தா, இந்து மகா சமுத்திரத்தை இங்கிருந்தே தாண்டிடுவேன்’ என்பது போன்ற வரிகள்கூட, ஒரு காதல் வயப்பட்ட நகைச்சுவை நடிகனின் பகடியாக மட்டுமே வெளிப்படும். கதாநாயகன் இப்படியெல்லாம் தன் காதலை மிகைப்படுத்தும் தமிழ்த் திரைப் பாடல்கள் அரிது. அதற்கு நம் தமிழ் திரைப் பண்பாடு இடம் தராது போலும்.

இதற்கு மாறாக அமைந்திருக்கும் இந்திப் படப் பாடல்கள் வாயிலாக, இந்திப் பட நாயகன் தன் காதலை நாயகியிடம் வெளிப்படுத்தும் வரிகளும் சூழலும் நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தும். இந்த வேறுபாட்டைத் துல்லியமாக எடுத்துக் காட்டும் விதமாக “ஜிஸ் கலி மே தேரா கர் ந ஹோ பாலுமா” என்று தொடங்கும் ‘கட்டி பதங்க்’ (அறுந்த பட்டம்) என்ற திரைப்படத்தின் பாடல் அமைந்துள்ளது. ராஜேஷ் கன்னாவுக்குத் தன் குரல் பொருந்தாது என்பதால் அதிகம் அவருக்குப் பின்னணி பாடாத முகேஷ் பாடிய, இந்தப் பாடல், காதலனின் உச்சகட்ட யாசக உணர்வாக விளங்கும் ஒப்பற்றதொரு பாடல்.

பொருள்.

உன் வீடு இல்லாத எந்தத் தெருவின் மீதும்

என் கண் கூடப் படாது. (அதில் நுழைய மாட்டேன்)

உன் வீட்டின் வாசற்படிக்கு அருகில் இல்லாத

பாதை எதன் மீதும் நான் கால் பதிக்க மாட்டேன்

வாழ்க்கையில் உள்ளன வசந்தங்கள் அனேகம் - ஏற்றுக்கொள்கிறேன்

எங்கும் பூத்திருக்கின்றன எழில் மலர் மொட்டுகள்

ஏற்றுக்கொள்கிறேன். ஆனால், எந்தத் தோட்டத்தின் முள் உன் காலைக் குத்துகிறதோ

அந்தத் தோட்டத்தின் மலரை ஒருபோதும் நான்

கொய்ய மாட்டேன்.

(உலகு உன் மீது சுமத்தும்) இந்த சம்பிரதாயம்

இந்த சத்தியம் எல்லாவற்றையும் உடைத்துவிட்டு

ஓடி வா என்னிடம் ஒளிரும் காதல் மேலாடை அணிந்து- (இல்லையென்றால்) நான் இந்த உலகை விட்டு ஓடிவிடுவேன்

எந்த உலகில் உன் நினைவு என்னை வாட்டுகிறதோ

அந்த உலகில் ஒரு நிமிடம்கூட இருக்க மாட்டேன்.

நைனிடால் ஏரியின் அழகைச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தும் விதமாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட இப்பாடல் முகேஷின் மிக மென்மையான குரலில் ஒரு காதலனின் கெஞ்சலைக் கண் முன் கொண்டுவருகிறது. இப்பாடல் படமாக்கப்பட்ட அப்பகுதியின் அனைத்து இளம் பெண்களும் ராஜேஷ் கன்னாவின் உடல் மொழியில் மயக்கம் கொண்டு அவரின் தீவிர ரசிகைகள் ஆயினர் என்று அப்போது பேசப்பட்டது. பாடல் ஆசிரியர் ஆனந்த் பக்ஷி எளிய வரிகள் மூலம் இப்பாடலில் காதலின் ஆழத்தை எட்டியிருப்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-37-உன்-நினைவு-வாட்டாத-உலகம்-வேண்டும்/article9734146.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites

மொழி கடந்த ரசனை 38: மழையே தீயைக் கொண்டு வந்தால்...

 
 
  • அமர்பிரேம்
    அமர்பிரேம்
  • 30CHRCJ_AMAR_PREM__3180862g.jpg
     
 

திரைப்படங்களில் அன்பு, காதல் போன்ற உணர்வுகளை அழுத்தமாக வெளிப்படுத்தும் கதாபாத்திரங்கள் பெரும்பாலும் உயர்குடி மக்களாகவோ அல்லது உயர்ந்த பண்புகளை உடைய ஏழைகளாகவோ மட்டும் இருப்பார்கள். பொதுவான இந்தத் திரை மரபை உடைத்துக்கொண்டு முரடன், அடிமட்ட அசடு, விலைமாதர் போன்றவர்களின் உள்ளத்தில் ஊற்றெடுக்கும் தூய்மையான அன்பு, காதல் ஆகிய உணர்வுகளை யதார்த்த நடைமுறைகளின் வரம்புகளை மையமாக கொண்ட கதையம்சத்துடன் படமாக எடுப்பது கத்தி மேல் நடக்கும் உத்திக்கு ஒப்பானது. இந்தச் சவாலான முயற்சியின் முழு வெற்றியாக விளங்குகிறது ‘அமர்பிரேம்’(அமரத்துவக் காதல்) என்ற இந்திப் படம்.

அன்பு மறுக்கப்பட்ட ஒரு சிறுவனுக்கும் அருகில் இருந்த விலைமாதுவுக்கும் இடையில் அரும்பிய தாய்-மகன் உறவை ‘ஹிங்க் கச்சோரி’ என்ற பெயரில் வங்காளச் சிறுகதை எழுத்தாளர் விபூதி பூஷண் எழுதினார். அந்தக் கதை அம்மொழியில் ‘நிஷி பத்மா’ (இரவுப் பூக்கள்) என்ற பெயரில் திரைப்படமாக வெளிவந்தது. இந்தியாவின் சிறந்த குணச்சித்திர நடிகர்களில் ஒருவரான உத்தம் குமார், வங்காள நடிகை சபீதா சட்டர்ஜி நடித்த இப்படத்தின் திரைக்கதையை எழுதி இயக்கியவர் அரவிந்த முகர்ஜி என்பவர். இந்திப் படத்தின் திரைக்கதையை இவரே எழுதிய போதும் சில மாற்றங்களுடன் அதை இயக்கியவர் சக்தி சாமந்தா. ரமேஷ் பந்த் என்பவர் வசனம் எழுதினார். இப்படத்துக்கு இசை அமைத்த ஆர்.டி. பர்மன் இவரின் மெட்டுக்களுக்கு கருத்தாழம் மிகுந்த பாடல்களை இயற்றிய ஆனந்த பக்ஷி எனப் பலரும் ஒன்றிணைந்து படத்தை வெற்றிப் படமாக்கினார்கள்.

எல்லாவற்றையும்விட கதாபாத்திரமாக தோன்றுவதுடன் நில்லாமல் அந்தக் கதாபாத்திரமாகவே வாழ்ந்த ராஜேஷ் கன்னா, ஷர்மிளா தாகூர் ஆகியோரின் மிகை இல்லாத, அளவான கச்சிதமான உடல் மொழி, வசன உச்சரிப்பு ஆகிய நடிகர்களின் வெளிப்பாட்டுத் திறமைகள் இந்தியாவின் ஒப்பற்ற ஒரு திரைப்படமாக இதை ஆக்கின.

‘மேற்கத்திய இசையின் அடிப்படையில் மட்டுமே திரைப்பாடல்களுக்கு இசை அமைக்க இவருக்குத் தெரியும்’ என்ற கருத்து நிலவிய சூழலில் இப்படத்தின் மூன்று சிறந்த பாடல்களை பைரவி, தோடி, கலாவதி ஆகிய மூன்று முக்கிய இந்துஸ்தானி ராகங்களில் மெட்டமைத்து ஆர்.டி.பர்மன் தனது பாரம்பரிய இசை ஞானத்தை நிரூபித்தார்.

குறிப்பிட்டுச் சொல்லத்தக்க சிறப்புடைய ‘அமர் பிரேம்’ படத்தின் மூன்று பாடல்களில் ‘சிங்காரி கோயி பட்கே தோ சாவன் உஸ்ஸே புஜாயே’ என்று தொடங்கும் பாடல், விரக்தி, சோகம், ஆற்றாமை, கோபம் ஆகிய பல உணர்வுகளை எளிய வரிகளில் ஒருசேர வெளிப்படுத்தும் பைரவி ராகத்தில் அமைந்த இனிய பாடல்.

பொருள்:

திடுமென எழும் தீப்பொறியை

சடுதியில் வரும் மழை அணைத்துவிடும்

மழையே தீயை கொண்டுவந்தால்

அதை யார் அணைக்க முடியும் - யாரால் இயலும்

இலையுதிர் காலத்தில் உதிரும் இலைகளை

வசந்த காலம் மீண்டும் புதுப்பிக்கும்

வசந்த காலத்திலேயே உதிர்ந்து நிற்கும் தோட்டத்தை

எவரால் மலரச்செய்ய முடியும்

என்னிடம் கேட்காதே எப்படி என் கனவு இல்லம் இடிந்து போயிற்று என்பதைப் பற்றி

அதில் உலகத்தின் பங்கு எதுவும் இல்லை

அந்தக் கதை என் சொந்தக் கதை

(உள்ளத்தில்) எதிரி கோடாரியைப் பாய்ச்சினால்

மனம் ஆறுதல் பெற நண்பர்கள் உடன் இருப்பர்

நெருங்கிய நண்பர்களே உள்ளத்தைக் காயப்படுத்தினால்

எவர் என்ன செய்ய முடியும்.

என்ன ஆகிறது என எனக்குத் தெரியவில்லை

என்ன செய்கிறேன் என்பதும் அறியேன்

சூறாவளியை எதிர்கொள்ள எந்தச் சக்தியாலும்

இயலாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்

இயற்கையின் குற்றம் அல்ல அது

(எனில்) வேறு எதோ சக்தியுடைய குற்றம்

கடலில் செல்லும் படகு தடுமாறினால்

படகோட்டி (எப்படியாவது) கரை சேர்த்திடுவான்

படகோட்டியே படகை கவிழ்த்துவிட்டால் - அதில்

பயணம் செய்பவரை எவர் காப்பாற்றுவார்

ஓ.. யார் காப்பாற்றுவார்.

ஹூக்ளி நதிக்கரை போன்ற ஸ்டுடியோ செட்டில் படமாக்கப்பட்ட இப்பாடலை இயக்குநர் சாமந்தா கல்கத்தாவின் ஹூக்ளி நதி மீது உள்ள ஹவுரா பாலத்தில்தான் படமாக்க விரும்பினார். ஆனால், கூட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்த எங்களால் முடியாது எனக் காவல் துறையினர் தடுத்துவிட்டனர்.

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/மொழி-கடந்த-ரசனை-38-மழையே-தீயைக்-கொண்டு-வந்தால்/article9742606.ece

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  
Followers 0