Recommended Posts

சேகர் அண்ணாவின் (தமிழ்சூரியன்)  பகீரதப்பிரயர்த்தன முயற்சியால் அவரது இசையிலும் எனது குரலிலும் வரிகளிலும் காட்சிப்படுத்தலிலும் வெளிவந்த முள்ளிவாய்க்கால் நினைவேந்தலுக்கு வலுச்சேர்க்கும் முகமான பதிவு.


முள்ளிவாய்க்கால் பேராவலம்
முடிவில்லா ஓர் அவலம்
பன் நாட்டுப்படை புகுந்து
பல்லாயிரம் உயிர் தின்று
சொல்லாத கதை கோடி
சுமந்து கிடக்கும் மண்ணது
வில்லாண்ட இனம் ஒன்று
வீறுகொண்டு போர் கண்டு
விடுதலைக்காய் வேள்வியொன்றை
விருப்புடனே நடத்தியதையை
கண் காணச் சகிக்காத
காடையர்கள் கூட்டிணைவில்
இனம் ஒன்று அழிந்ததுவே
ஈரல் குலை அறுந்ததுபோல் தவித்தோமே
பல தேசம் வாழ்ந்தோம்
பார் எங்கும வீதி வழி குவிந்தோம்
பலனேதும் கிடைக்காமல்
பரிதவித்து பைத்தியமானோம்
இனப்படுகொலை ஒன்றை
இரக்கமின்றி சத்தமின்றி அரங்கேறி
இந்தியப் பெருங்கடலும் செந்நிறமாக
இடி வீழ்ந்துபோல் கிடந்தோமே
இமை மூட மறந்தோமே
ஆண்டுகள் ஏழு
அனல் இடை கரைந்து
அரவணைக்க ஆரும் இன்றி
அரற்றிக் கிடக்கிறோம் நாம்

எங்கள் இரத்த உறவுகளே!
ஆறாக உங்கள் இரத்தம்
அலை புரண்டு ஓடி
ந்ந்திக் கடல்
செங்கடல் ஆனபோதும்
அகிலம் முழுதும்
பரந்து கிடந்த எம்மால்
எதுவுமே செய்ய
முடியவில்லையே
என்ற குற்ற உணர்வும்
இயலாமையும்
கண்களைக்குளமாக்க
உங்களை இழந்த நினைவுகளோடு....
எங்கள் உரிமையை வென்று
உலக அரங்கில்
எமக்கான நீதியைப்பெற
அணிதிரள்வோம்
அலை அலையாய்....
ஓரணியில்..

#ஈழத்துப்பித்தன்
02.05.2016

 

http://inuvaijurmayuran.blogspot.ch/2016/05/blog-post_13.html

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

//வில்லாண்ட இனம் ஒன்று
வீறுகொண்டு போர் கண்டு
விடுதலைக்காய் வேள்வியொன்றை
விருப்புடனே நடத்தியதையை
கண் காணச் சகிக்காத
காடையர்கள் கூட்டிணைவில்

இனம் ஒன்று அழிந்ததுவே//

இசையமைத்த சேகருக்கும், நல்லதொரு கவிதையை இயற்றித் தந்த மயூரனுக்கும் நன்றி.
 

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 13. Mai 2016 at 7:50 AM, தமிழ் சிறி said:

//வில்லாண்ட இனம் ஒன்று
வீறுகொண்டு போர் கண்டு
விடுதலைக்காய் வேள்வியொன்றை
விருப்புடனே நடத்தியதையை
கண் காணச் சகிக்காத
காடையர்கள் கூட்டிணைவில்

இனம் ஒன்று அழிந்ததுவே//

இசையமைத்த சேகருக்கும், நல்லதொரு கவிதையை இயற்றித் தந்த மயூரனுக்கும் நன்றி.
 

வரவுக்கும் கருத்திடலுக்கும் வலியில் பங்கேற்புக்கும் நன்றி தமிழ் சிறி அண்ணா.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Similar Content

    • By இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்
      கருணாநிதி மீதான ஈழ துரோகக் குற்றச்சாட்டு! - பழி துடைக்க உடன்பிறப்புகள் செய்ய வேண்டியது என்ன?
      தவறு செய்பவர் தலைவராகவே இருந்தாலும் எதிர்க்க வேண்டும் எனும் கொள்கை காரணமாகப் பிறந்த கட்சி தி.மு.க. ஆனால் இன்று, செய்தவர் உங்கள் தலைவர் என்பதற்காக, ஒரு மாபெரும் குற்றத்தை நியாயப்படுத்துவதையே முழு நேரப் பணியாக வைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் அவர்தம் உயிரினும் மேலான உடன்பிறப்புக்கள்!

      அண்மையில் தி.மு.க., தலைவர் கருணாநிதி மறைந்ததையொட்டி, ஈழத் தமிழினப்படுகொலையின் பொழுது அவர் நடந்து கொண்ட விதம் சரியே என நியாயப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் திராவிடவாத அன்பர்கள். கருணாநிதி கவலைக்கிடமாக இருந்தபொழுதே இது குறித்து உங்களுக்கும் தமிழ்த் தேசியவாதிகளுக்கும் இணையத்தில் சொற்போர் துவங்கி விட்டது என்றாலும், இப்பொழுது இன்னும் தீவிரமடைந்திருக்கிறது. இதில் தாள முடியாத வேதனை என்னவென்றால், நான் மிக மிக மிக மதிக்கிற வலையுலக நண்பர்கள் பலரும் கூட இந்த நியாயப்படுத்தும் இழிசெயலைத் தயங்காமல் செய்கிறீர்கள் என்பதுதான்!

      தோழர்களே, தமிழர்களான நம்மைப் பொறுத்த வரையில், கருணாநிதி என்பவர் வெறும் அரசியல்வாதியோ முதலமைச்சரோ கட்சித் தலைவரோ மட்டுமில்லை; இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி அவர் மீதும் அவர் ஆளுமை மீதும் அவர் தமிழ் மீதும் அவர் குடும்பத்தினர் மீதும் தனிப்பட்ட முறையில் உணர்வார்ந்த ஒரு பிணைப்பு நம் அனைவருக்கும் உண்டு; அஃது எனக்கும் இருந்தது உண்டு. ஆனால் அதற்காக, அவர் மீதான இவ்வளவு பெரிய குற்றச்சாட்டையும் போகிற போக்கில் புறங்கையால் தட்டி விட முடியுமா என்ன?

      நண்பர்களே, உங்கள் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்லுங்கள்! வெறுமே நியாயப்படுத்துவதாலேயே கலைஞர் மீதான அந்தக் குற்றச்சாட்டை வரலாற்றுப் பக்கங்களிலிருந்து அப்புறப்படுத்தி விட முடியும் என நீங்கள் உண்மையிலேயே நம்புகிறீர்களா?

      முதலில் ஒன்றை நினைவு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்! இனப்படுகொலை நடந்து எண்பது ஆண்டுகள் ஒன்றும் ஆகி விடவில்லை; வெறும் ஒன்பது ஆண்டுகள்தாம் ஆகின்றன. அந்த நேரத்தில் கருணாநிதி என்னென்ன செய்தார், என்னவெல்லாம் பேசினார் என்பவற்றையெல்லாம் ஊடகங்கள் வழியே பார்த்தவர்கள், கேட்டவர்கள் அத்தனை பேரும் இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறோம்.

      இனப்படுகொலையை நிறுத்தக் கோரிப் போராடியதற்காக உங்கள் கூட்டணிக் கட்சியினரான காங்கிரசுக் குண்டர்களால் கடத்திச் செல்லப்பட்டு, அடித்து நொறுக்கப்பட்ட இளைஞர்கள் இன்னும் இங்கேதான் இருக்கிறார்கள்!...

      அதே கோரிக்கைக்காகத் தங்கள் உடம்பையே தீக்கு இரையாக்கிச் செத்துச் சாம்பலான முத்துக்குமார் முதலான ஈகையர்களை இழந்து தவிக்கும் அவர்களின் குடும்பத்தினர் இன்றும் இதே மண்ணில்தான் வாழ்கிறார்கள்!...

      ஈழ துரோகத்தால் உடைந்து போன தன் தமிழினத்தலைவன் அரியணைக்குப் பசை தடவுவதற்காகக் கருணாநிதி நடத்திய செம்மொழி மாநாட்டை, புறக்கணித்த தமிழ்ப் பெரும் அறிஞர் தொ.பரமசிவன் தற்பொழுதும் நம்மிடையேதான் இருக்கிறார்!...

      செம்மொழி மாநாட்டின்பொழுது அந்த ஊரிலேயே இருக்க ஒவ்வாமல் தங்களைத் தாங்களே நாடு கடத்திக் கொண்டு தொ.ப., வீட்டுத் தாழ்வாரத்துக்குப் படை எடுத்த எழுத்தாளர் பாமரன் அவர்களும் அவர்தம் மானமுள்ள நண்பர்களும் இன்றளவும் நமக்கிடையில்தான் உலவிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!...

      இவர்களைப் போலெல்லாம் ஏதேனும் ஒரு வகையில் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்ய இயலாமல், கருணாநிதி செய்த துரோகத்தையும் அதனால் வழிந்தோடிய குருதியையும் கண்டு இரவெல்லாம் தூங்காமல் அழ மட்டுமே முடிந்த என்னைப் போன்ற கையாலாகாதவர்களும் இன்று வரையில் சாகாமல்தான் இருக்கிறோம்!...

      இத்தனை பேரையும் வைத்துக் கொண்டே “கலைஞர் ஈழத் தமிழர்களுக்கு துரோகம் செய்யவில்லை. அஃது அவர் கைமீறி நடந்து விட்டது” என நீங்கள் சொல்வது அருவெறுப்பான பச்சைப் பொய்!!!

      இனப்படுகொலையை நிறுத்த மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் தராததோடு மட்டும் கருணாநிதி நிறுத்திக் கொண்டிருந்தால் கூட உங்களுடைய இந்தச் சொத்தை வாதத்தை ஒருவாறு ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால், மக்கள் தரப்பிலிருந்தும் அப்படி ஓர் அழுத்தம் ஏற்படாமல் தடுத்தவர் அவர்.

      இனப்படுகொலை நிறுத்தம் கோரிப் போராடிய மாணவர்கள், அன்றாடம் கல்லூரியில்தான் ஒன்று கூடிப் போராட்டங்களைத் திட்டமிட்டார்கள் என்பதால், கல்லூரிகள் அனைத்துக்கும் கால வரையின்றிப் பூட்டுப் போட்டு, எரிமலையாய் வெடிக்க இருந்த மாபெரும் மாணவர் போராட்டத்தைப் பொறி விட்டபொழுதே பொசுக்கி அணைத்தார்.

      இன அழிப்பை நிறுத்த வேண்டி இலங்கைத் தமிழர் பாதுகாப்பு இயக்கம் மாநிலம் தழுவிய பொதுவேலைநிறுத்தத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தபொழுது உச்சநீதிமன்றத்தின் பெயரைப் பயன்படுத்தி அதற்குத் தடை போட முயன்றார் (பின்னர் உச்சநீதிமன்றமே, “மக்கள் தங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதைத் தடுக்க முடியாது; இந்த வேலைநிறுத்தத்துக்குத் தடை இட முடியாது” என்று அவர் தலையில் குட்டுவது போல் தீர்ப்பளித்தது).

      ஈகி முத்துக்குமாருக்கு அடுத்துப் பள்ளப்பட்டி ரவி தீக்குளித்து உயிர் துறந்தபொழுது அவர் குடும்பத் தகராற்றால் தற்கொலை செய்ததாகக் காவல்துறையை வைத்துப் பொய்யறிக்கை வெளியிடச் செய்தார் (பின்னர் ஈகையர் ரவியின் இறுதி வாக்குமூலம் வெளியாகி அவர் முகத்தில் சாணியடித்தது).

      எவ்வளவோ முயன்றும் தன் கைமீறி ஆங்காங்கே சில போராட்டங்கள் இப்படி நடந்து விடுவதைக் கண்டு பொறுக்க மாட்டாமல், “ஈழ ஆதரவாளர்கள் அனைவரும் கடல் வழியாகப் போய்ப் போராட வேண்டியதுதானே! நான் கரையில் இருந்து கண்டு களிப்பேன்” என்று திரைப்பட வில்லன் போல் கொக்கரித்தார்.
       
      கட்சி வேறுபாடு இன்றி அனைத்துத் தரப்பினரும் பாராட்டும் பகடிச் சித்திரக்காரர் பாலா (Cartoonist Bala) அவர்கள் ஈழப் பிரச்சினையில் கருணாநிதியின் இரட்டை நிலைப்பாடு பற்றி வரைந்த கருத்துப் படம் இவ்வாறு, நிகழ்ந்த கொடுமையைத் தானும் தடுக்காமல், தடுக்கப் போனவர்களையும் இழுத்துப் கட்டிப் போட்டு, மீறிப் போனவர்களையும் இழிவுபடுத்தி எள்ளி நகையாடிய கருணாநிதியைப் பற்றித்தான் நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், அந்தக் கொடுமை அவர் கைமீறி நடந்து விட்டது என்று. இதைச் சொல்ல உங்களுக்குக் கூசாமல் இருக்கலாம்; கேட்க எங்களுக்குக் குமட்டுகிறது!

      உச்சக்கட்டமாக, கடந்த வாரம் (12.08.2018) தனியார் தொலைக்காட்சி ஒன்றில் பேசிய சுப.வீ., சொன்னார், பார்வதியம்மாள் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பியதே கலைஞருக்குத் தெரியாமல் நடந்து போனதாம்!

      உளவுத்துறையையே கையில் வைத்திருக்கும் தமிழ்நாட்டு முதல்வர், இந்திய அரசியலையே ஆட்டிப் படைக்கும் அரசியல் சாணக்கியர், தன் மாநில எல்லைக்குள் அண்டை நாட்டிலிருந்து அவ்வளவு முக்கியமான ஒருவர் வந்ததையும் திருப்பி அனுப்பப்பட்டதையும் கூட அறியாமல் ஆட்சி நடத்திக் கொண்டிருந்தார் எனச் சொன்னால் ‘பெரியார் பிஞ்சு’ படிக்கும் சிறு பிள்ளை கூட நம்பாது.

      அப்படியே அவரை மீறித்தான் இவ்வளவும் நடந்து விட்டன எனச் சொன்னால் அதன் பொருள் என்ன? என்னதான் இந்திய அரசையே தன் கையில் வைத்திருந்தாலும் தமிழ்நாட்டின் மாநில முதலமைச்சர் ஒருவரால் தமிழினத்தைக் காப்பாற்ற இயலாது என்பதுதானே? தமிழ்நாட்டு முதல்வர் எனும் பதவி தமிழர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றக் கூடப் போதுமான அதிகாரம் இல்லாதது என்பதுதானே? எனில், கருணாநிதி அந்த நேரத்தில் செய்திருக்க வேண்டியது என்ன? இந்தியா, தமிழர்களுக்கான உண்மையான பிரதிநிதியாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் கைவிடப்பட்ட திராவிட நாடு கோரிக்கை எனும் பேராயுதத்தை அந்நேரத்தில் மீண்டும் கையிலெடுத்திருக்க வேண்டாவா அவர்? அதையாவது செய்தாரா? இல்லை! மாறாக, தானே கழுத்தைத் திருகிப் போட்ட ‘டெசோ’ எனும் உயிரில்லாப் பிண்டத்துக்குப் பூச்சூட்டி, பொட்டு வைத்து அழகு பார்த்தார்; அதுவும் தமிழினப்படுகொலை முடிந்து மூன்று ஆண்டுகள் கழித்து!

      உடனே, “தலைவர் மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்திருந்தாலும், போராட்டங்களையெல்லாம் நடக்க விட்டிருந்தாலும் கூட முடிவு வேறாக இருந்திருக்காது; அப்பொழுதும் இதேதான் நடந்திருக்கும்” என சோதிடம் கூறத் தொடங்கி விடாதீர்கள்!

      இப்படியெல்லாம், கருணாநிதி இவ்வளவு வெளிப்படையாகச் செய்த பட்டப்பகல் துரோகங்களை வெறுமே “இல்லை... இல்லை” எனத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லியும், நான்கைந்து பொய்களைக் கூறியும் மறைத்து விட நீங்கள் முயல்வது, வரலாற்றுப் பெருநிகழ்வு ஒன்றை எச்சில் தொட்டு அழிக்கப் பார்க்கும் சிறுபிள்ளைத்தனம்! அது முடியாது! இதை இப்படிச் செய்ய முடியாது! இதற்கு வழி வேறு உண்டு! அதைத்தான் நான் சொல்ல வருகிறேன்.

      கருணாநிதி மீதான இன துரோகக் குற்றச்சாட்டைத் துடைக்க உண்மையிலேயே உங்களுக்கு அக்கறை இருக்குமானால், அடுத்த முறை தி.மு.க., - காங்கிரசுக் கூட்டணி ஆட்சி மத்தியில் அமையும்பொழுது, காங்கிரசிடம் வலியுறுத்தி விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தின் மீதான தடையை நீக்கச் செய்யுங்கள்! தமிழீழம் மலர இந்தியாவுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லை என முறைப்படி ஐ.நா-வில் அறிவிக்கச் செய்யுங்கள்! இலங்கையில் ‘தனி ஈழத்துக்கான பொது வாக்கெடுப்பு’ நேர்மையான முறையில் நடக்க நடவடிக்கை மேற்கொள்ளுங்கள்! கருணாநிதியின் நண்பரான ஈழத் தந்தை செல்வா முதல் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் வரை அனைவரும் காணத் துடித்த தமிழீழத்தைப் படைத்துக் காட்டுங்கள்!

      இதை மட்டும் நீங்கள் செய்துவிட்டால் ஈழத்தில் மட்டுமில்லை, தமிழ்நாட்டில் மட்டுமில்லை, உலகத்தில் இருக்கும் அத்தனை கோடித் தமிழர்களும் தி.மு.க-வையும் அதன் தலைவர் ஸ்டாலினையும் கைகூப்பித் தொழுவோம்! நெகிழ்ச்சிக் கண்ணீர் விட்டு அழுவோம்! அதுதான்... அந்தக் கண்ணீர் ஒன்றுதான்... அது மட்டும்தான் ஒன்றரை இலட்சம் பேரின் செங்குருதியில் தோய்ந்து கிடக்கும் கருணாநிதி மீதான பழிக்கறையை அழிக்கும் வல்லமை வாய்ந்தது!

      எனவே நாம் தமிழர் தம்பிகளோடு சண்டை பிடிப்பது, பிரபாகரன் அவர்களையும் விடுதலைப்புலிகளையும் கொச்சைப்படுத்துவது, ஈழத் தமிழர்களை இழிவுபடுத்துவது, இலங்கைப் பிரச்சினைக்கும் தமிழ்நாட்டுக்கும் என்ன தொடர்பு என நெஞ்சில் ஈரமே இல்லாமல் கேட்பது, கருணாநிதி செய்த துரோகத்தை எடுத்துச் சொன்னால் பொதுமக்கள் மீதே பாய்வது போன்றவற்றையெல்லாம் ஏறக்கட்டி விட்டு இதைச் செய்யப் பாருங்கள்! வரலாற்றைத் திரிக்கப் பார்க்காதீர்கள்; மாற்றப் பாருங்கள்! கருணாநிதி மீதான குற்றச்சாட்டை மறைக்க முயலாதீர்கள்; போக்க முயலுங்கள்! அதுதான் கருணாநிதிக்கும் குருதி கொப்பளிக்கக் கொன்று குவிக்கப்பட்ட நம் தொப்புள் கொடி உறவுகளுக்கும் நீங்கள் செலுத்தக்கூடிய உண்மையான அஞ்சலி!
      ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ படங்கள்: நன்றி நியூசு டி.எம், பகடிச் சித்திரக்காரர் பாலா. 

      தொடர்புடைய பதிவுகள்:
      ✎ தமிழ் மாணவர் போராட்டம் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் கண்டிப்பாக எதிரொலிக்கும்! – இயக்குநர்.புகழேந்தி தங்கராஜ் ஆவேச நேர்காணல்!
      ✎ யாருக்கு அளிக்கலாம் வாக்கு? - வாக்காளப் பெருமக்களுக்கான ஒரு தேர்தல் திட்டம்!
      ✎ 2014 நாடாளுமன்றத் தேர்தல் முடிவும் 5ஆம் ஆண்டு நினைவேந்தலும் - சில விளக்கங்கள், சில சிந்தனைகள், சில திட்டங்கள்!

      தொடர்புடைய வெளி இணைப்புகள்:
      ✎ அன்று பராசக்தி… இன்று ‘பல்டி’யே சக்தி! – திருமாவேலன், விகடன்
      ✎ ஈகையர் முத்துக்குமார் அவர்களின் நெஞ்சத்தை நொறுக்கும் இறுதிக் கடிதம் 
      ✎ ஈழத் தமிழர் படுகொலை! கருணாநிதி துரோகம்! வரலாறு மன்னிக்காது!
       
    • By அருள்மொழிவர்மன்
      இயற்கையின் இனிமையைத் தொலைத்து‌
      மழலையின் சிரிப்பை மறந்து‌‌‌‌
      நண்பனின் நகைச்சுவையைப் பிரிந்து‌‌‌
      பெற்றோரின் பேணலைப் புறக்கணித்து‌‌
      இரவு பகலாய் நிம்மதியைத் தொலைத்து
      பணப்பேயின் பிடரியைத் தொடர்ந்து
      பின் பலிகடாவாகி‌
      சர்க்கரையை சகவாசம் செய்யும் நாமனைவரும்‌‌‌
      இயந்திரமாய் திரியும் இவ்வாழ்க்கையில்‌‌
      சுவரில்லா சித்திரமாய்‌‌
      நரக‌ வாசம் செய்யும் நகரவாசிகளே !!!‌‌‌‌‌‌
    • By அருள்மொழிவர்மன்
      இரவில் இன்பம் தரும் உன் விரல்கள்
      பகலில் விலகிப் போக
      வருத்தமொன்றே விருப்பப்பாடமாக எடுத்த எனக்கு
      மறுஇரவு முழுநிலவாகுமோ!
    • By நவீனன்
      சோகமயமானது முள்ளிவாய்க்கால் – மண்ணில் புரண்டு கதறி அழுத உறவுகள்!!-
       

            மே-18 இன்றைய தினம் முள்ளிவாய்க்காலில் படுகொலை செய்யப்பட்ட உறவுகளுக்கு இன்று உணர்வு பூர்வமாக அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது.
      உறவுகள் மண்ணில் புரண்டு கதறி அழுத காட்சியைக் கண்டு பலரது நெஞ்சையும் கலங்க வைத்தது.
      முள்ளிவாய்க்காலில் உள்ள நினைவிடத்தில் சுடயேற்றி, மலர்தூவி அஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது
      http://newuthayan.com/story/11/சோகமயமானது-முள்ளிவாய்க்கால்-மண்ணில்-புரண்டு-கதறி-அழுத-உறவுகள்.html
    • By புங்கையூரன்
      கண் தெரியும்  தூரம் வரை…..
      காலம் தின்று..துப்பிய ….,
      எச்சங்களின் மிச்சங்களாய்….,
      செத்துப் போன வீடுகளின்,
      எலும்புக் கூடுகள் !

       
      வெறுமைகளை மட்டுமே…,
      வெளியே காட்டிய படி…,
      உண்மைகளை ஆழப் புதைத்து..,
      கண் மூடித் துயில்கின்ற…..,
      வரலாறுகளின்  சுவடுகள் !
       
      அந்தத் திருக்கொன்றை மரத்தினுள்..,
      ஆளப் புதைந்திருக்கும் …..,
      வைரவ சூலம் மட்டும்….,
      எத்தனை வடை மாலைகளையும்,
      எத்தனை தேசிகாய்களையும்,….,
      தன் மீது சுமந்திருக்கும் ?
       
      அந்தக் கருக்குவாச்சி மரம்,
      எத்தனை காதலர்களின்,
      இரவு நேரச் சந்திப்புக்களை…,
      விரக தாபங்கள் சிந்தும்,
      கற்பூர சத்தியங்களை….,
      தன்னுள் புதைத்திருக்கும் ?
       
      காவோலைச் சேலை இழந்து….,
      கதியால் கரங்களால் …,
      தங்கள் மானம் காத்து..,
      காவிளாய்ச் செடிகளின் விரிப்பில்,
      மறைந்து கிடக்கிறதே நிலம் !
       
      ஒரு காலத்தில்,,
      கரும் பேட்டுக் குஞ்சுகளாய்…,
      வரம்புகளில் மரக்கறிகளும்,
      வளவு நிறைந்த மிளகாய் மரங்களுமாய்.,
      நான் செய்த தோட்டம் !
       
      நத்தை பொறுக்கும் செண்பகங்களும்….,
      மிளகாய் கடிக்கும் கிளிகளுமாய் …,
      கல கலத்த தோட்டம்….!
       
      எனது மகன் …,
      உழக்கிய துலா கூட….,
      இன்னும் நிமிர்ந்தே நிற்கிறது !
       
      மகன் கனடாவிலும்,,,.
      மகள் ஜெர்மனியிலும…..!
       
      பிள்ளைப்பெறு …..,
      பாக்கப் போன மனுசியும்,
      பிள்ளையள் பாவம் எண்டு….
      அங்கையே நிண்டுட்டுது !
       
      அக்கினி சாட்சியான.....,
      வசிட்டர் வடக்கிலும்,
      அருந்ததி தெற்கிலுமாய்....,
      ஆரிட்டைப் போய் அழுகிறது ?
       
      உனக்கென்னப்பா பிரச்சனை எண்டு....,
      ஊரே பொறாமைப்  படுகுது !
       
      எனக்கென்ன குறைச்சல் ?
      ஆஸ்பத்திரி மாதிரி..,
      எல்லா மருந்துகளும்...,
      அலுமாரிக்குள்ள அடுக்கி இருக்கு !
      ஆரோ ஒருத்தி வந்து..,
      அடிக்கடி  சமைப்பாள் !,
       
      பொறுங்கோ….வாறன் !
      வல்லுவத்துக்குள்ள போன் சிணுங்குது !
       
      ஒரு பேரனோட இங்கிலிசும்…,
      மற்றப் பேரனோட ஜெர்மனும்..,
      தமிழில கதைக்க வேணும் !
       
      எனக்கென்ன குறைச்சல் ?
       
    • By புங்கையூரன்
      சிறகு முளைக்கும் முன்னரே...,
      இறக்கை விரிக்க வைத்த நாள்!
       
      பொத்திப் பொத்திப்..,
      பிள்ளை வளர்த்தவர்கள்...,
      பெற்ற மனசுகளை இறுக்கிய நாள் !
       
      எங்கு போனாலும் பரவாயில்லை..,
      இங்கு மட்டும் வேண்டாம்  ராசாக்கள் ...!
      எங்காவது தூர தேசம் போய் விடுங்கள் !
       
      நாங்கள் உயிரோடு இருந்தால்....
      நாளைக்கு எங்களுக்கு...,
      கொள்ளி போட வந்து விடுங்கள்!
       
      காணியை விற்றார்கள்,
      கழுத்தில் கிடந்ததை விற்றார்கள்!
      கைகளில் கிடந்ததை விற்றார்கள்!
      காதுகளில் கிடந்ததையும் விற்றார்கள்!
       
      நாளைய நம்பிக்கைகளை,
      எஜன்சிகளிடம் கையளித்தார்கள்!
       
      உலகப் படத்தையே காணாதவர்கள்..,
      சில நாட்களுக்குள்...,
      உலகம் முழுவதையுமே..,
      உள்ளங் கையில் வைத்திருந்தார்கள்!
       
      இன்றோ....,
      கோவில்கள், கும்மாளங்கள்,
      கும்பாபிஷேகங்கள்,,,,,,
      கறிப் பாட்டிகள்...,சாறிப் பாட்டிகள்,
      கொண்டாட்டங்கள்....எனக்,
      கொடி கட்டிப் பறக்கிறார்கள்!
       
      இடைக்கிடை....,
      சந்திப்புகளின் போது...,
      பியருக்குக் சொட்டைத் தீனியாய்..,
      பாரைக் கருவாட்டுப் பொரியலாய்,
      கருவேப்பிலைக் கொத்தாய்,
      கறுத்தக் கொழும்பான் மாம்பழமாய்,
      யாழ்ப்பாண நினைவுகள்...,
      அவர்களுடன் வாழ்கின்றன!
       
      கொஞ்சம் போரடித்தால்....,
      ஊர்ப்பக்கம் ஒரு முறை..,
      எட்டிப்பார்த்து......,
      சோர்ந்து போன ஈகோக்களைக்,
      கொஞ்சம் நிமிர்த்திய திருப்தியுடன்..,
      நீட்டிய வால்களை ...,
      மீண்டும் சுருட்டிக் கொள்வார்கள்!
       
      பீஜித் தீவில் ...,
      மொரிசியஸ் தீவில்...,
      தென்னாபிரிக்காவில்...,
      மலேசியாவில்...சிங்கப்பூரில்,
      தமிழர்கள் வாழ்வது போல...,
      அமெரிக்காவில்....கனடாவில்...,
      இங்கிலாந்தில்....அவுஸ்திரேலியாவிலும்,
      தமிழர்கள் வாழ்வார்கள்!..
       
       
    • By புங்கையூரன்
      என் முதலாவது காதலியே...!
      உன்னை நெஞ்சோடு…,
      இறுக்கமாக அணைத்த நாள்,
      இன்னும் நினைவிருக்கின்றது!
       
      நீ…,!
      எனக்கு மட்டுமே என்று..,
      பிரத்தியேகமாக...
      படைக்கப் பட்டவள்!
       
      உனது அறிமுகப் பக்கத்தில்,
      எனது விம்பத்தையே தாங்குகிறாயே!
      இதை விடவும்…,,
      எனக்கென்ன வேண்டும்?
      உனது நிறம் கறுப்புத் தான்!
      அதுக்காக….,
      அந்தக் கோபாலனே கறுப்புத் தானே!
      அதுவே உனது தனித்துவமல்லவா?
       
      உன்னைப்  பற்றி…,
      எனக்கு எப்பவுமே பெருமை தான்!
      ஏன் தெரியுமா?
      ஜனநாயகமும்...சோசலிசமும்,
      உடன் பிறந்த குழந்தைள் போல..
      உன்னோடு ஒன்றாகப் பிணைந்திருக்கின்றனவே!,
      உலக அதிசயங்களில் ஒன்றல்லவா, இது?
       
      என்னவளே...!
      தோற்றத்தில்…,
      நீ கொஞ்சம் பெரிசு தான்!
      அதுவும் நல்லது தானே!
      அதிலும்,,,
      ஒரு வசதி தெரியுமா?
      எந்த தேசத்தின் பணமானாலும்,
      உனது ஆடைகளுக்குள் இரகசியமாக,
      மறைத்து விடலாமே!
       
      உன்னை அடைவதற்கு..,
      நான் பட்ட பாடு…,
      உன்னைத் தொடுவதற்கு,
      நான் கடந்த தடைகள்,
      அப்பப்பா..!
      இப்போது நினைத்தாலும்,
      இதயத்தில் இலேசாக  வலிக்கிறதே!
      விதானையிடம் கூட…,
      கையெழுத்துக்கு அலைந்தேன்!
      விதானையின் விடுப்புக்களுக்கு…,
      விடை சொல்லிக் களைத்தேன்!
      பாம்புகள் போல நீண்ட வரிசைகளில்,
      பல பகல் பொழுதுகள்..,,
      பைத்தியக் காரனாய்க்காத்திருந்தேன்!
       
      நாளைக்கு வந்திருவாள் என்றார்கள்,
      நாலு நாட்கள் எடுத்தது!
       
      சில வேளைகளில்..,
      உனது அழகிய மேனியில்..
      அன்னியர்கள் சிலர்,
      ஓங்கிக் குத்துவார்கள்!
      அந்த வேளைகளில்..,
      உன்னை விடவும்,
      எனக்குத் தான் வலிக்கும்!
       
      ஒரு நாள்…,
      உன்னை அந்நியர்களின் வீட்டில்,
      அனாதரவாய்க் கை விட்டேன்!
      எனக்கு மட்டும்,விருப்பமென்று நினைத்தாயா?
      உன்னை விட்டுத் தான் ஆக வேண்டும்!
       
      எனக்கோ,
      இரவு முழுவதும் தூக்கமேயில்லை!
      எப்போது விடியும் என்ற ஏக்கத்தில்..,
      இமைகளை மூட முடியவில்லை!
       
      விடிந்ததும்..,
      ஓடோடி வந்தேன் உன்னிடம்!
       
      உன்னைக் காணவில்லை என்றார்கள்!
      இதயத்தின் துடிப்பே,,,.
      அடங்கிப் போன உணர்வு!
       
      இரண்டு நாட்களின் பின்னர்..,
      அந்த உத்தியோகத்தரின்,
      'மூன்றே முக்கால்' கால் மேசைக்கு,,,
      உனது சக தோழிகளுடன்..,
      நாலாவது காலாகி.....
      நீ  மிண்டு கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாய்!
       
      அப்போதும் கூடப் பார்..!
      உனது கறுப்பு நிறம் தான்…,
      உன்னை மீட்டுத் தந்தது!
       
      பத்து வருடங்களின் பின்னர்…,
       
      இன்னொரு காதலி வந்தாள்!
       
      நீ எனது முதல் காதலியல்லவா?
      உன்னையும் வைத்துக் கொள்ளத் தான் ஆசை!
      கெஞ்சிக் கேட்டும் பார்த்தேன்!
      வஞ்சகர்கள் அவர்கள்!
      இரண்டு லட்சம் கேட்டார்கள்!
       
      இரண்டு லட்சத்தை..,
      எங்கே தேடுவேன்!
       
      அந்த இரண்டு லட்சம் உனக்கல்லவாம்!
      என் சொந்தங்கள் மீது,,,,
      எரி குண்டுகள் போடவாம்!
       
      ஒரு நிமிடம் தான் சிந்தித்தேன்!
      உனது முகம் வாடியது தெரிந்தது!
      இறுக்கமாய் மனதை வரித்து,
      உன்னிடம் சொன்னேன்…!
       
      சரி தான் …. போடி!
       
      (உருவகக் கவிதை)

    • By seyon yazhvaendhan
      ஆனந்த விகடன் (15.2.17) இதழில் வெளியான  எனது "நகரத்தின் புதிய தந்தை" கவிதையை யாழ் களத் தோழர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதில் மகிழ்ச்சி.... யாழ் களத்தோழர்கள் எனக்குத் தரும் உற்சாகத்துக்கு நன்றி!
       
      நகரத்தின் புதிய தந்தை


       
      எல்லாவற்றையும் மாற்றப்போவதாக வாக்களித்து

      நாற்காலியைக் கைப்பற்றிய

      நகரத்தின் புதிய தந்தைக்கு

      அவர் பராமரிக்கவேண்டிய

      பிள்ளைகளின் கணக்கு கொடுக்கப்பட்டது.

      சாதுவானவர்கள், அடங்காதவர்கள்,

      ஊதாரிகள், அயோக்கியர்களென

      அனைவரின் புள்ளிவிவரம் அவரிடமிருந்தது.

      அடங்காதவர்களை அவர் கலாச்சாரக் காவலர்களாக்கினார்.

      ஊதாரிகளுக்கு வெகுமதிகள் கொடுத்தார்.

      சாதுவானவர்களுக்கு வேலைகளைப் பகிர்ந்தளித்தார்.

      அயோக்கியர்களைத் துணைக்கு வைத்துக்கொண்டார்

      நகரம் முன்பைவிட நரகமானதைப் பற்றி

      ஒருவரும் வாய்திறக்கவில்லை

      -சேயோன் யாழ்வேந்தன்
       
      (ஆனந்த விகடன் 15.2.17)
       
       
       
       
       
      (எனது பதிவுகளில் படங்களை இணைக்க முடியவில்லை.  யாழ் தளத்தின்நெறியாளர் அல்லது தோழர்கள் அதற்கான வழிமுறையைக் கூறவும்)
       
      (அல்லது நான் இணைக்க முயன்ற படத்தை இப்பதிவில்இணைத்துவிடவும்)
       
       
       
    • By Mayuran
      வார்த்தைகள் யாவும்
      வலுவிழந்து போகின்றன
      கார்த்திகை வானம் போல
      மனம் கனத்துக் கிடக்கின்றது
      நேற்று வரை எம்மோடு இருந்த நீ
      இல்லை என்ற சொற்கேட்டு
      இடி விழுந்த கோபுரம் போல
      இதயம் நொருங்கிக் கிடக்கின்றது
      ஆற்றல் மிகுந்த பேராசானே! நீ
      ஆக்கி வைத்த இலக்கியங்கள்
      இன்னும் நூறு தலைமுறைக்கு
      ஈழத் தமிழர் கதை சொல்லி வாழும்
      பழகிட இனித்திடும் வெல்லமே
      பார்வையாலே பேசும் பெருமகனே
      ஈழத்தமிழர் பெயர் சொல்லி எவர்
      இரந்து கேட்டாலும் இல்லை எனாமல் 
      நிறைந்து வளங்கும் வள்ளலே
      உன்னால் உயர்ந்தவர் பலர் - எம்
      உள்ளத்தில் என்றும் நீ 
      இருப்பாய் பெரும் கனலாய்
      வருகின்ற எம் படைப்புக்களின்
      இனியும் நீ வாழ்ந்து கொண்டேய் இருப்பாய்...
      #ஈழத்துப்பித்தன்
       
      2002 காலப்பகுதிகளில் நாம் யாழ் களத்தில் நுழைந்த போது எம்மை தட்டிக் கொடுத்து வயது இடைவெளி பாராது சக நண்பனாய் எம்மோடு பழகியவரும் பல்துறைக் கலைஞனுமான "இராஜன் முருகவேள்" (சோழியான்) அவர்களின் நினைவு சுமந்து...
    • By Mayuran
      பொய்த்துத்தான் போகாயோ
      *******************************
      சத்தம் இன்றி - பெரும்
      யுத்தம் இன்றி
      சலசலப்பு ஏதுமின்றி
      சிணுங்கி வழிகிறாள்
      சிலநாளாய் வானமகள்
      முன்பெல்லாம்
      அவள் வரவு கண்டு
      ஆனந்தித்த பொழுதுகள் 
      அளவுக்குள் அடக்க முடியாதவை
      மனம் ஆனந்தப்பூங்காற்று பாடி
      மமதையிலே திழைத்திருக்கும்
      மண் மணம் நாசி ஊடு புகுந்து
      மண்ணில் வாழ்ந்த நாளை
      மறுபடியும் மறுபடியும் கிளறி நிற்கும்
      ஊர் போய் வந்த பின்னர்
      உறவுகள் நிலை கண்ட பின்னர்
      பெய்யெனப் பெய்யும் மழை
      பிய்ந்த கூரை வழி வழிந்து
      நிறைவில்லா வீடுகளை
      நிறைத்து நின்றதனை கண்டதனால்
      நீ எம்மவர் நிலை மாறுமட்டும்
      பொய்த்துத்தான் போகாயோ எனும்
      பெரும் ஏக்கம் நெஞ்சமெங்கும்...
      #ஈழத்துப்பித்தன்
      01.02.2016
      http://inuvaijurmayuran.blogspot.ch/2016/05/blog-post_20.html