மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    6,034
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    23

மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் last won the day on November 24 2015

மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் had the most liked content!

Community Reputation

1,485 நட்சத்திரம்

About மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

  • Rank
    Advanced Member
  • Birthday April 4

Contact Methods

  • Website URL
    http://poongkaadu.blogspot.fr/

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    மெசொப்பொத்தேமியா
  • Interests
    எதைச் சொல்லுறது

Recent Profile Visitors

5,156 profile views
  1. சுட்டாலும் அழகாய்த்தான் இருக்குத் தாமரை
  2. தன்மானம் இழந்து தலைகுனிந்து தரையில் தமிழன் வீழ்ந்திட்ட நாள் இன்று ....... என்று இனி நாம் நிமிர்வோம் ??????? ஏகாதிபத்தியத்தின் எமாற்றலில் எமக்கானவை எல்லாம் இழந்தோம் இன்னும் தான் வரவில்லை எவரும் செருக்கிழந்து உருக்குலைந்து செல்வமெல்லாம் இழந்தபின்னும் சேர்ந்திடாதிருக்கிறோம் நாம் கொலைக்களங்கள் பல கண்டு கொடுமைகள் நிதம்கொண்டு அடிமைகளாய் வாழ்கையிலும் கோபமின்றி குரலின்றி கோழைகளாய் வாழ்கின்றோம் செங்குருதி தோய்ந்து செத்தழிந்து போனவர்கள் கந்தகக் காற்றில் கரைந்து போனவர்கள் உயிருடன் மண்ணில் புதைந்து போனவர்கள் அத்தனை பேரிடமும் மண்டியிட்டு மன்னிப்புக் கோருகிறேன் எதுவும் செய்திட முடியா ஏழைகள் நாம் ஆண்டில் ஒருமுறை உம்மை நினைத்து அழுவதாய் மற்றவர் முன் பாசாங்கு செய்து அடுத்தநாள் எல்லாம் மறந்து மீண்டும் வரும் ஆண்டுக்காய் காத்திருக்க மட்டுமே முடிகிறது முடிவேதுமற்று ..........
  3. சரியாச் சொன்னியள்
  4. சாமிக் கதை எழுதி எழுதி இந்தாளுக்கு துணிவு கூடிப்போச்சு.
  5. இந்தப் பூவை நீங்களோ முனிவர் செய்தது? அழகாய் இருக்கு
  6. பழைய நினைவுகள் எல்லாருக்கும் நினைவு தடுமாறும்வரை வந்துபோகும்.
  7. அண்ணா ஒரே கலக்கல் தான்.
  8. கதையை இன்னும் முடிக்கவே இல்லை அதுக்குள்ளை பாருங்கோவன் அநியாயக் கதையை.
  9. உங்களுக்காகவேனும் எழுதி முடிக்கிறான் அண்ணா. நன்றி அண்ண.
  10. என் கண்ணில் இதுவரை படவில்லையே.
  11. உண்மைகள் இப்படித்தான் எங்கும் இருப்பினும் யார் சொல்லி யாருக்குப் புரிந்து ...... நடப்பதைப் பார்க்க வேண்டியவர்களாய் நாம்.
  12. அடடா தம்பி கவிதையும் எழுதத் தொடங்கியாச்சு. வாழ்த்துக்கள்.
  13. இதுக்கு மிஞ்சி எப்பிடி நான் வெளிப்படையா எழுத முடியும் ???மீரா அட போய்ஸ் இங்க இருக்கினம் எண்டே எனக்கு மறந்து போச்சு. வாசிச்ச மாதிரித் தெரியேல்லையே அண்ணா.
  14. என்ன ஒருத்தரையும் காணேல்லை
  15. விமானம் தரை இறங்கப் போகிறது. எல்லோரும் உங்கள் பாதுகாப்புப் பட்டியை அணிந்து கொள்ளுங்கள் என்ற அறிவிப்பு வந்ததும் பிரயாணிகள் தமது பட்டிகளை அணிந்துகொள்ள, பாமாவுக்கு அறிவிப்பு விளங்காமல் மலங்க மலங்க விழித்தபடி இருக்க, விமானப் பணிப்பெண் வந்து கட்டிவிட சிறிது நேரத்தில் விமானம் லண்டன் விமான நிலையம் ஒன்றில் பாதுகாப்பாக தரையிறக்கப்பட்டது. இறுக்க மூடிய கண்ணை விமானம் தரை தொட்டதன் பின் திறந்த பாமா காலுக்குக் கீழே வைத்திருந்த கைப்பையை எடுத்து மடியில் வைத்துக்கொண்டாள். மற்றவர்களைப் பார்த்து ஒருவாறு தனது பொருட்கள் அடங்கிய பையையும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்து மற்றவர்களுக்குப் பின்னால் ஓட்டமும் நடையுமாகச் சென்றால் ஒரு கட்டத்தில் அவளுக்கு முன் சென்றவர்களைக் காணவில்லை. ஒரு கணம் ஏற்பட்ட திகைப்பிலிருந்து அவள் மீள்வதற்கு முன்னரே பின்னால் வந்த பயணிகள் இவளை விலத்திக்கொண்டு போக, இவளும் அவர்களை பின்பற்றியபடியே செல்கிறாள். என்ன இது எவ்வளவு தூரம் இன்னும் போறதோ தெரியேல்லை. இவரையும் காணேல்லை என்று பதட்டமும் சேர்ந்துகொள்ள வேறு வழியின்றி பயணிகளுடன் வந்து பாஸ்போர்டை குடிவரவுத் திணைக்களத்திடம் காட்டி, அவர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லத் தெரியாது விளித்து, பின் அவர்கள் ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரை கொண்டுவந்து அவளை வெளியில் விட அவரின் உதவியுடனே பயணப்பொதியையும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியில் வர, பயணிகள் வெளிவரும் வாசலின் முன்னால் சுதாகரன் சிரிப்போடு நின்றிருந்தான். என்ன இவ்வளவு நேரமாப்போச்சு என்றவனிடம் எனக்கு எங்கை போறது வாறது எண்டு ஒண்டும் விளங்கவே இல்லை. ஒருமாதிரி வந்திட்டன் என்றவளின் பயணப்பொதிகளை வாங்கியபடி நடந்தவனின் அண்மையில் அங்கும் இங்கும் பராக்குப் பார்த்தபடி மகிழ்வுடன் நடந்தாள் பாமா. வெளியில் வரும்போதே அவன் தொலைபேசியில் யாரையோ அழைத்து வாசலுக்கு வந்திட்டம் என்று சொல்ல சிறிது நேரத்தில் ஒரு கார் இவர்களுக்கு முன்னால் வந்து நிக்க, அவளை ஏறச் சொல்லிவிட்டு அவனும் முன்னால் ஏறிக்கொள்ள நண்பனின் காரில் வீடுவந்து சேர்ந்தனர். தான் லண்டன் வந்திட்டன் என்னும் பிரமிப்பு பாமாவுக்கு இன்னும் அடங்கவில்லை. வீட்டுக்குள் வந்ததும் அந்த பிரமிப்பு சிறிது அடங்கித்தான் போனது. வெளிப் பிரமாண்டத்துக்கு சிறிதும் பொருந்தாத சிறிய வீடு. இவர்களது அறை என்று சுதாகரன் கூற அங்கு ஒரு பெரிய கட்டிலும் ஒரு உடுப்பு வைக்கும் அலுமாரியும் அறையை நிறைத்தபடி இருந்தது. இது எங்கண்டை அறை. மற்ற அறையில இன்னும் மூண்டுபேர் இருக்கினம். அவை இப்ப வேலைக்குப் போட்டினம். பின்னேரம் வந்திடுவினம் என்று அவன் கூறுவதைக் கேட்டுக்கொண்டு தன் பயணப் பொதியை ஒரு மூலையில் கொண்டுபோய் வைத்தாள். நீர் குளிக்கிறதெண்டாக் குளியும். நான் தேத்தண்ணி போட்டுக்கொண்டு வாறன் என்று போனவன் இவளுக்கு தேநீருடன் ரோல்சும் வடையும் கொண்டு வந்து கொடுத்து சாப்பிடச் சொன்னதும், நீங்கள் செய்தனிங்களோ என்று என்று இவள் கேட்க இது கடையில வாங்கினது. இனிமேல் நீர் தான் எனக்குச் செய்து தரவேணும் என்று சொல்லியபடி இவளுக்கு அருகே அமர்ந்தான். விமானத்தில் வடிவாக உண்ணாதது உணவைக் கண்டதும் பசியை ஏற்படுத்த, அவன் அருகாமையும் உணவும் மகிழ்வைத் தர நின்மதி உணர்வுடன் உணவை உண்டு முடித்தாள். மிக எளிமையாகக் கோவிலில் திருமணம் , பதிவுத்திருமணம் எல்லாம் முடிந்து ஒரு மூன்று மாதங்கள் திருமண வாழ்வு மிக மகிழ்வாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. அவனுக்கு விதவிதமாக சமையல் செய்து அசத்தியவளுக்கு அவனுடன் சேர்ந்து எல்லாப் பொழுதுகளையும் மகிழ்வான தருணங்களாக்க முடியாதபடி அவனின் மூன்று நண்பர்களும் இடைஞ்சலாக இருந்தனர். ஆரம்பத்தில் அவர்களுக்கும் சேர்த்து சமைப்பது, உணவு பரிமாறுவது என்று மகிழ்வாகத்தான் இருந்தது. காலையில் தத்தமது பாட்டுக்கு அவர்கள் வேலைக்குச் சென்றாலும் மாலையில் ஒன்றாக இருந்து தண்ணியடிக்க ஆரம்பித்ததும் , அவர்களுக்கு கொறிப்பதற்கும் கடிப்பதற்கும் இவள் எதாவது செய்வதுமாக இவளுக்கு வெறுப்பாக இருந்தது. ஏனப்பா சும்மா உதைக் குடிக்கிறியள். உந்த மணத்துக்கு எனக்குச் சத்திதான் வருது என்று பாமா எத்தனையோ தடவைகள் சொல்லிப்பார்த்தும் எந்தப் பயனும் இல்லை. உனக்காக அவங்கள் எத்தினை நாளைக்கு வெளியில போய் தண்ணியடிக்கிறது. நான் கேக்கிறதைச் செய்து தந்திட்டு நீ அறையுக்குள்ள போய் இரு என்று அவன் உறுக்குவது போல் சொன்னதன் பின்னர், எப்படி அவனுக்கு விளங்கப்படுத்துவது என்ற மலைப்பு ஏற்பட வேறு வழியின்றி நத்தை கூட்டுக்குள் சுருங்குவது போல் அறையுள் முடங்குவதைத் தவிர அவளுக்கு வேறு வழி இருக்கவில்லை. நிறை தண்ணியில் வந்து படுப்பவனிடம் என்ன நியாயம் பேசிவிட முடியும். நான்காவது மாதம் அவள் கருத்தரித்தபோது அவன் இத்தனை மகிழ்வாக இருபான் என்று பாமா எண்ணவேயில்லை. அதன் பின்னர் அவர்கள் கூடிக் குடிப்பது குறைந்துபோக இவளுக்கு மகிழ்ச்சியில் தலைகால் புரியவில்லை. கணவனுக்குத் தன்மேல் அன்புதான். அவன் நண்பர்கள் தான் கெடுக்கிறார்கள் என்று மனதுக்குள் அவர்களைத் திட்டி மகிழ்ந்தாள். நாங்கள் தனிய போய் இருக்கேலாதோ என்று ஒரு நாள் சுதாகரனைக் கேட்க அவர்கள் இருக்கிறதுதான் நல்லது. வீடுக்காசை நான் தனிய வேலை செய்து கட்ட ஏலாது. அதோடை நாங்கள் எத்தனை வருடமா சேர்ந்து இருக்கிறம். நீ வந்த உடன அவங்களைக் கலைக்கச் சொல்லிறியோ என்றதன் பின் பாமா எதுவும் பேசவில்லை. அவனின் நண்பர்களும் அவனும் அவளுக்காக பழங்கள் பலகாரங்கள் என்று வாய்க்கு உருசியாக வாங்கி வந்து கொடுத்தார்கள். இவளுக்கு ஏலாமல் இருக்கும்போது அவர்கள் சமைத்தார்கள் அல்லது கடையில் வாங்கிவந்து கொடுத்தார்கள். இருந்தாலும் அம்மா பக்கத்தில இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று அவள் எண்ணத் தவறவும் இல்லை. ஆண் குழந்தை பிறந்ததன் பின்னர் இரண்டு மாதங்கள் வரை சாதாரணமாக இருந்தவர்கள் மீண்டும் தண்ணி அடிக்க ஆரம்பிக்க பாமாவுக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. வெளியிலும் யாருடனும் தொடர்பும் இல்லை. அம்மாவுக்குச் சொன்னாலும் அம்மா கவலைப்படுவா என எண்ணிக்கொண்டு எதுவும் செய்ய முடியாமல் இருக்கவே முடிந்தது. சரி எனக்கு இதுதான் தலை எழுத்து. வேலைக்குப் போய் என்னையும் பிள்ளையையும் பாக்கிறார் தானே என எண்ணிக்கொண்டே பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு இருந்தவள் குழந்தை பிறந்து நான்காம் மாதம் மீண்டும் கர்ப்பம் தரிக்க, பெண் வைத்தியர் கொஞ்சநாள் கவனமாக இருந்திருக்கலாமே என இவள் தான் தவறு செய்தவள் போல் கூற, இவளுக்கு அழுகை மட்டும் தான் வந்தது. உங்கடை நன்மைக்குத்தான் சொல்லுறன். உங்கடை உடம்புக்குத்தானே கூடாது என்று இவளை ஆறுதல் படுத்தி அனுப்ப, சூடு சுரனை கொஞ்சமும் இல்லாத ஆளாய் இருக்கிறாரே. எத்தனை தரம் நான் சொல்லியும் கேட்காமல் என அவள் தனக்குள் தானே ஏசிக்கொண்டாளேயன்றி வேறென்ன தான் செய்ய முடிந்திருக்கும். நினைத்த நேரத்தில் எல்லாம் இவளைக் கட்டிலுக்கு அழைப்பதும், வெளியே நண்பர்கள் இருந்தாலும் கூச்சம் எதுவுமின்றி இவளுடன் கூடுவதும் பாமாவைக் கூனிக் குறுக வைத்ததுதான் எனினும் என்ன சொல்லியும் விளங்காதவனாய் நடிப்பவனிடம் எதைத்தான் எதிர்பார்க்கமுடியும். அதன் பின் இவள் அவனின் நண்பர்களை தலை நிமிர்ந்து பார்க்காமல் நாலாம் நபர்களின் வீட்டில் இருப்பவள் போல் இருக்க, அதுகூடத் தன்னை அவமதிப்பதாய் உணர்ந்து அவளை அடிக்கவும் தொடங்கினான் சுதாகரன். இம்முறை கணவனின் நண்பனுக்கு இரவு வேலை வர, அவன் பகல் முழுதும் வீட்டில் இருக்க பாமாவால் சுதந்திரமாக வீட்டில் இருக்க முடியவில்லை. இத்தனை நாள் பூனை போல் இருந்தவன் இப்போதெல்லாம் பாமாவைப் பார்த்து பள்ளிளிப்பதும், குசினியில் சமைத்துக்கொண்டிருந்தால் நான் ஏதும் வெட்டித் தரட்டோ என்று வந்து நிற்பதும், பிள்ளையை வாங்கும் சாட்டில் இவள் கைகளைத் தடவுவதுமாக பகல்பொழுது நரகமாக கணவனிடம் இதைச் சொல்லலாமா?? அவன் இதை நம்புவானா என்று பெரிய சந்தேகம் தோன்ற,பொறுக்க முடியாது என்று எண்ணியபின் ஒரு நாள் கணவனிடம் சொல்ல, அவன் அப்பிடிப்பட்ட ஆளில்லை. உனக்கு என்ர பிரென்ட்சை வீட்டை விட்டுக் கலைக்கவேணும். அதுமட்டும் நடவாது என்று கூறிவிட்டுப் போகும் கணவனை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கத்தான் முடிந்தது. அதன்பின் பகலில் பெரும்பாலான நேரங்களில் தன் அறையினுள்ளேயே அடைந்து கிடப்பதும், கதவு சுரண்டப்படுவதும் தொடர, ரமணன் இனியும் நான் பொறுக்க மாட்டன். இவரிட்டைச் சொல்லவேண்டி வரும் என்றதன் பின்னர் அவளுக்குத் தொந்தரவு குறைந்துபோனது. ரமணன் திருந்திவிட்டான் என்று இவள் எண்ணிக்கொண்டிருக்க, தொட்டதுக்கும் எதுக்கு ரமணனைக் கூப்பிடுறாய். அவன் என்னக்காகத்தான் இந்த வீட்டில இருக்கிறான். நீ வடிவு எண்டதால எல்லா ஆம்பிளையளும் உனக்குப் பின்னால வருவினம் எண்டு நினைச்சியோ. அவன் என்ர நண்பன். என்று சுதாகரன் கத்தியத்தில் இவளுக்கு கண்கள் இருண்டுகொன்டு வர கால்கள் வலுவிழக்க அப்படியே நிலத்தில் இருந்து அழத்தான் முடிந்தது. இன்னும் வரும்