மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    6,215
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    24

மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் last won the day on April 11

மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் had the most liked content!

Community Reputation

1,618 நட்சத்திரம்

1 Follower

About மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

  • Rank
    Advanced Member
  • Birthday April 4

Contact Methods

  • Website URL
    http://poongkaadu.blogspot.fr/

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    மெசொப்பொத்தேமியா
  • Interests
    எதைச் சொல்லுறது
  1. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி மருதங்கேணி. பார்க்கப்போனால் இதில் எழுதிய ஆண்களோ பெண்களோ முழுமையாகத் தம் மனத்தில் உள்ளதை எழுதவில்லை. சிலருக்கு நான் என்ன சொல்ல வந்தேன் என்பதும் புரியவில்லை. ஆரோக்கியமாக் இதை விவாதிக்கவும் முடியவில்லை. பெண்களை இப்படி எதோ ஒரு விதத்தில் வாய் திறக்க விடாது செய்துவிடுகிறார்கள். சசி நீங்கள் பார்க்கும் கோணம் உங்களைப் பொறுத்தது. அடென்சன் சீக் பண்ணி எழுத நான் புதியவரா என்ன ?????? எனக்கு மன அழுத்தம் என்றால் இப்பிடித் திரி திறந்தால் உடனே மாறிவிடுமா ????அதற்க்கு வைத்தியரிடம் தான் செல்ல வேண்டும்.
  2. இந்தியாபோல் இங்கும் ஆட்கள் வரிசையில் தான் செல்வார்களா ??? அம்மனை வழிபட
  3. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    வண்டிலுக்கு டோக்கன் போடத் தெரியவில்லை என்றால் கணவன் காட்டிக் குடுக்காமல் எதுக்குத் தானே போடுறார். அப்பிடிக் கணவன் காட்டிக் குடுத்த பின்னும் போடத் தெரியாமல் இருந்தால் அவருக்கு எதோ நோய் என்றுதான் கொள்ளவேண்டும். வண்டிலுக்கு டோக்கன் போடுவதை இரண்டு வயதுக் குழந்தையே செய்யும். உப்பு வாங்க ஏன் அவர் ஓட வேண்டும். நீ தான் போய் வாங்க வேண்டும் என்றால் வாங்க மாட்டாரா???? உதெல்லாம் அவுசில் நடக்கிற கதையோ ??? அங்கே கிட்டக் கடைகள் இல்லாமல் போக்குவரத்து வசதி இல்லை என்றால், வாகன அனுமதிப் பத்திரம் எடுக்கக் கணவன் அனுமதிக்கவில்லை என்றால் அந்தப் பெண் எதுக்கும் கணவனைத் தான் கடைக்குக் அனுப்புவாள். ஒரு பத்து வீதமான ஆண்கள் பெண்களை மதித்து உண்மையாய் சுதந்திரமாய் இருக்கவிடுகிறார்களா???
  4. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    உடன சொந்த வீட்டுப் பிரச்சனை எண்டு மடக்கிறது.☺️ ஒவ்வொரு வாரமும் நான் நாற்பது குடும்பங்களைச் சந்திக்கிறேன். என் பள்ளியில் பன்னிரண்டு ஆசிரியர்கள். இதில் அரைவாசிப் பேரின் கதையும் நான் கேட்காமலே காதுக்கு வரும். அதைவிட வேலையிடத்தில் பொதுவெளியில் முகநூல் வட்டத்தில் என்று எத்தனையோ பெண்களுடன் உரையாடுவது. கந்தப்பு நீங்கள் எழுதிய ஒரு கருத்தாடலில் தான் இதை எழுதவேண்டும் என நான் தீர்மானித்தது. என் வீட்டில் இருவருமே இரண்டும் செய்வதாக்கும். கணவனுக்கு சிலநேரம் சேவகம் செய்ய முடியாமல் போகும்போது எதோ தான் தவறு செய்தது போல் குற்ற உணர்வில் பதருபவ்ர்களைப் பார்த்துள்ளேன் குமாரசாமி. அதுக்குத்தான் இது. திருப்திப் படவேண்டிய விடயங்களுக்கு திருப்திப் பட்டதனாலதான் முப்பது ஆண்டுகளாகியும் சேர்ந்து வாழுறம்.
  5. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    கொலிடே போறம்

    எனக்கும் தான்
  6. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    தலையில் மயிர் கொட்டிய பின்னும் திருமணம் ஆகாமல் அண்ணன் இருப்பது சீதனம் வாங்கும் ஆண்களாலும் தானே புங்கை. நாம் நமது குடும்பம் என்று பெண்ணை வீட்டுக்குள் அடடைப்பதையேதான்நீங்களும் கூறுகிறீர்கள். பெண்கள் பல நேரங்களில் மனதில் எண்ணுவதைச் சொல்வதே இல்லை. நாங்கள் ஒன்றும் வெற்றிலை பாக்கு வைக்கவே இல்லையே.
  7. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    இதில் பெண்கள் ஆடிப்பாடுவதை ஏன் நீங்கள் தப்புப்போல் கூறுகிறீர்கள். விசர்ப் பெண்கள் கூடவே கணவன்மாரையும் கூட்டிக்கொண்டு போய்......... அதுதான் அக்கா அந்த வட்டத்தை விட்டு வெளியே வர வேண்டும் முதல் பந்தியிலேயே எந்தப் பெண்கள் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளேனே. வடிவா வாசிக்காமல் வந்து எழுதக் கூடாது. பெண்கள் வீட்டில் இருக்கத்தான் விரும்புவாள் என்று ஆண்கள் தான் ஒரு வரையறை செய்கிறீர்கள். திருமணம் ஆனா நாளில் இருந்து மறைமுகமாகப் பெண்ணுக்கு உங்கள் எண்ணங்களை உணர்த்திவிடுவீர்கள். அதன்பின் பெண் என்ன செய்வாள் பாவம். என் கணவன் எனக்கு உழைத்துக் கொட்டுகிறார். நான் வீட்டில் இருந்து அவர் மனம் கோணாமல் இருக்க வேண்டும் என்று தன மனதுக்குத் தானே கடிவாளமிட்டபடி எந்த ஆசைகளையும் ஏற்ப்படுஹ்த்திக் கொள்ளாது இருக்கிறாள் என்பதே உண்மை.
  8. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    பெண்கள் துணிவுள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டும். தமது விருப்பங்க்களை கணவனிடம் துணிவுடன் சொல்ல வேண்டும். நாம் வீட்டில் இல்லாவிட்டாலும் கணவனும் பிள்ளைகளும் உயிர் வாழ்வார்கள் என்று நம்பவேண்டும். குற்ற உணர்வை அறவே விட வேண்டும். நாம் கணவனுக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் சேவகம் செய்யத்தான் பிறந்தவர்கள் என்ற மனநிலையில் இருந்து வெளியே வரவேணும். மற்றவர்கள் என்ன எண்ணுவார்கள் என்று எல்லாவற்றுக்கும் பயப்பிடாது தனது நியாயமான ஆசைகளை அனுபவிக்க வேண்டும். ஆண்கள் திருமணமான நாளில் இருந்தே மனைவியும் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி அனைத்தையும் பழக்க வேண்டும். வாரத்தில் ஒருநாளோ இரண்டு நாட்களோ தாமும் சமையல் செய்து கொடுக்க வேண்டும். தேநீர் ஊற்றிக் கொடுத்து மனைவியை மகிழ்விக்கவேண்டும். அடைக் கோழி போல் வீட்டிலேயே இருக்காது தாமும் நல்ல நண்பர்களுடன் வெளியே சென்று மனைவி நின்மதியாக இருக்கவிடவேண்டும். வாரத்தில் ஒருதடவையாவது நண்பிகளுடன் அரட்டையடிக்க அனுப்பவேண்டும். மனைவி வெளியே சென்றுவிட்டு சிறிது பிந்தி வரநேர்ந்தால் தொலைபேசியில் எங்கே நிற்கிறாய் என்று கேட்டுத் தொந்தரவு கொடுக்காது வீட்டுக்கு வந்தபின் மூஞ்சியை நீட்டாது இருப்பது அவசியம். மனைவி ஊற்றித் தந்தால் மட்டுமே தேநீர் குடிக்காது அவள் மறந்துவிட்டாளோ அல்லது தேநீர் ஊற்றப் பிந்தினாலோ அவள் போட்டுத்தந்தால்தான் தேத்தண்ணி குடிச்சதுபோல இருக்கும் என்று சொல்லாமல் தான் போட்டுக் குடிக்க வேண்டும். அதைத்தான் நானும் சொல்கிறேன் நீங்கள் கூறுவதுபோன்று இங்கு பிறந்த பிள்ளைகள் போகின்றனர் தான். ஆனால் எனது தலைமுறையினரை எடுத்துக்கொண்டால் 5 வீதத்தினர் கூட சுதந்திரமாக இல்லை. இப்பதானே கலியாணம் கட்டி இருக்கிறியள். இப்ப சேர்ந்து போவதுதான் நல்லது. ஒரு இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சொல்லுங்கோ.எது நல்லது எண்டு 😁 இதில கூடப் பாருங்கோ ஆண்களும் மூக்கை நுளைத்துக்கொண்டு. இதுவும் பெண்களின் ஒருவித அடிமைப்ப் புத்திதான். கணவன் மாரை விட்டுவிட்டு போகவேண்டியதுதானே. அவர்களும் வேம்படியிலா படித்தவர்கள். இப்படி ஒன்றுகூடி ஆடினால் கவலைகளைப் பெண்கள் மறப்பார்கள் என்று எண்ணுவதுதான் ஆண்கள் புத்தி.
  9. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    எண்ணங்களைச் சுமப்பதெப்படி ?????

    முடிவுறாத் துயரத்தின் சாட்சியாய் முடிவேயற்ற புதைகுழிக்குள் மரணங்கள் மலிந்து மண்ணில் உதிரங்கள் இறைத்த நன்னாள் ஓலங்கள் ஒருங்கே கேட்டும் உதவிட யாரும் எண்ணா ஈனர்களாக்கி நாங்கள் ஒடுக்கி அடக்கி மண்ணில் உயிருடன் புதைத்த நன்னாள் உன்மத்தம் கொண்ட மூடர் ஊளைகளோடு ஊனை உறிஞ்சியே உதிர்த்தன அன்று எரிந்தன எங்கள் ஊர்கள் சரிந்தன சடலங்கள் அங்கே ஆணின் பெண்ணின் ஆடை அவிழ்த்து அம்மணமாக்கியே அரக்கர் சிரிக்க கூனிக் குறுகி நாம் மண்ணில் கரைய கொடுமைகள் அங்கே குவியலாயின கேடுகெட்டு நாம் பார்த்திருந்தோம் கைகள் அறுந்தன அன்றே எமது நெஞ்சு கிழித்து இதயம் தோண்டி மங்கையர் மார்பறுத்து மரணம் காட்டி சிரசறுத்துக் சிசுவறுத்து எம் பெண் சினையறுத்து செங்குருதியோட சிங்கங்கள் அன்று சிறுத்துப்போயின ஆண்டுகள் ஒன்பது ஆனது ஆயினும் மீள முடியா வினைகளின் சுவடுகள் வீழ்ந்த எம்மவர் வீடுகள் தோறும் மேன்மைகொள்ளும் வழிகள் இன்றி கூன் விழுந்த குருடராய் எம்மவர் கூனிக் குறுகி நிற்கிறார் இன்றும் மூன்று நேர உணவு உண்கிறோம் முடிந்தவரை விடுமுறை செய்கிறோம் மனம் களிக்க மணவறை வைக்கிறோம் மேதினி எங்கும் மிதப்பாய் திரிந்து மானத் தமிழர் நாம் எனச் சொல்கிறோம் கூடிய இனம் குமுறலோடிருக்க குலவையிட்டுக் கும்மாளமிடுகிறோம் கோடி கோடியாய்க் காசும் சேர்த்துக் குடும்பமாய் சேர்ந்து கூடிக்களிக்கிறோம் குருட்டுத் தமிழா நீ கூன் நிமிர்ந்து கம்பீரமாய் நடப்பதெப்படி???? வானுயர மனம் தெளிந்து மானுடராய்த் தளைப்பதெப்படி ???? நாதியற்று நாமலையும் நாட்களை நிரந்தரமாய் நிறுத்துவதெப்படி ????? சுற்றமும் சூழலும் எமதாக்கி சுதந்திரமாய்ச் சுவாசிப்பதெப்படி????? மயக்கம் தெளிந்து நுணுக்கம்உணர்ந்து மண்ணை நாம் மீட்பதெப்படி????? உணர்வில் உறுதிகொண்டு ஒன்றாய் நாம் சேர்வதெப்படி ????? எமக்கான ஒரு நாட்டில் எண்ணங்களை ஏகாந்தமாய்ச் சுமப்பதெப்படி ????? ஏழைத் தமிழா நீ எண்ணங்களைச் சுமப்பதெப்படி????
  10. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    ஏற்கனவே நான் சுதந்திரத்தை அனுபவித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன். இது எல்லார்க்குமான பதிவு. பொதுவாகக் கருத்துச் சொல்வதில் பயனில்லை. ஆண்களுக்கும் மற்றவர் தன்னைப்பற்றித் தவறாக எண்ணிவிடுவாரோ என்னும் பயம் நிறையவே இருக்கு வளவன்.
  11. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    கொலிடே போறம்

    🧐 சுந்தராம்பாளுக்கு என்ன??? பாட்டுப்பாடுறது சுலபம்.
  12. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    நல்ல கவிதை புத்தா
  13. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    இதற்கு எதற்கு அரசியல் கட்டமைப்பு???? ஆண்கள் மனதிலும் பெண்கள் மனதிலும் தெளிவு வேண்டும்.
  14. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    பெண்கள் போகக் கூடாதா ???????

    நீங்கள் கூறுவது உண்மைதான் ரதி. கிருபன் கூறியதுபோல் பெண்களுக்கும் ஒருவித் சமூகப்பயம் இருக்கவே செய்கிறது.
  15. மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர்

    கொலிடே போறம்

    கோட்டலுக்கு உள்ளேயே போய் டக்சி நின்றுது. நேரம் மதியம் இரண்டரை மணி. முன்புறம் ஒருமாதிரி இருந்தாலும் உள்ளே மிக ஆடபரமான இருக்கைகளும் மின்விளக்குகளும் அட நல்ல ஹோட்டல் தான் புக் செய்திருக்கிறம் என்ற நின்மதி வந்தது. எங்கள் இரண்டு பெரிய சூட்கேஸ்களை அங்கு வேலை செய்யும் ஒருவர் இழுத்துக்கொண்டு வர நாமும் ஒவ்வொன்றை இழுத்தபடி லிப்டில் நான்காம் மாடிக்குச் சென்றால் அழகிய பெரிய அறையில் ஒரு சிறிய கட்டிலும் ஒரு இரட்டைக் கட்டிலும். யன்னலைத் திறந்தால் எதிரிலும் கட்டடங்கள் தானேயன்றி வேறு காட்சிகள் தெரியவில்லை. மகள் வந்த உடனேயே குளித்துவிட்டுப் படுத்துவிட்டாள். நாமும் குளித்து உடை மாற்றி ஒரு மனித்தியாலத்தில் எழும்பிச் சாப்பிடப் போவோம். எலாம் வை என்று கணவர் கூற எலாம் வைத்து வேலைக்கோ போகப்போரியள். இங்காவது நின்மதியாப் படுக்க விடுங்கோ என்றுவிட்டுப் படுத்ததுதான். எழும்பிப் பார்த்தால் மாலை ஆறு ஆகிவிட்டிருந்தது. மீண்டும் முகம் கழுவி வெளிக்கிட்டு கீழே போய் பக்கத்தில் எங்காவது நல்ல உணவகம் இருக்கிறதா என்று கேட்டால், இரண்டு நிமிடம் நடந்தால் ஒரு தமிழ் உணவகம் இருப்பதாகக் கூற அங்கு சென்றால் எங்கும் தமிழ் முகங்களும் எம் உணவின் வாசனையும். லண்டனில் எந்த உணவகம் என்றாலும் சுத்தமாகவே இருக்கும். அனால் கொஞ்சம் பார்க்க அப்பிடி இப்படி இருந்தது. வேறு எங்காவது போவோமா என்று நான் கேட்க, இந்த இரவில எங்க தேடுறது. நாளைக்கு நல்லதாப் பார்த்துப் போவம் என்று மனிசன் கூற மகளும் தலையாட்ட வேறு வழியின்றி ஒரு மேசையில் போய் இருந்தம். மேசை நன்றாகத் துடைக்கப்பாடாமல் இருக்க நானும் பாக்கிறன் வேலையாட்கள் அதாலையும் இதாலையும் போயினமே தவிர எங்களைக் கண்டதாகவே காட்டிக்கொள்ளவில்லை. அதற்குக் காரணம் அத்தனை சனம் அங்கு. எனக்கோ பொறுமை தேயத் தொடங்கியது. ஒருக்கா அவனைக் கூப்பிட்டுத் துடைக்கச் சொல்லுங்கோ அப்பா என்றால் அவசரப்படாதை வருவாங்கள் தானே என்றுவிட்டு மனிசன் வாற போறவையை பிராக்குப்பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறார். ஒரு பத்து நிமிடம் ஆகியிருக்கும் யாரும் எட்டிப் பார்க்கவே இல்லை. எனக்கு ஏற்கனவே மூக்கு சிறிய மனத்தையே பெரிதாக இழுத்து வைக்கும். விதவிதமான உணவுகளின் மணம் என்றால் கேட்கவே வேணும் .பசிக்கவும் ஆரம்பிச்சிட்டுது. வேற வழியில்லாமல் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க இன்னும் ஒரு ஆணும் பெண்ணும் எமக்கு அடுத்த மேசையில் வந்து இருக்க எதோ அவைக்காகவே வந்தவர் போல ஒருவர் வந்து என சாப்பிடுறீங்க என்று மெனு காட்டிக் குடுக்க என் பொறுமை பறந்து போக, எஸ்கியூஸ்மி நாங்கள் வந்து இருபது நிமிடம் ஆச்சு. யாருமே எமது மேசைக்கு வரவில்லை என்று பக்கத்து மேசைக்கு வந்தவரைப் பார்த்துக் கூறுகிறேன். சொறி மேடம் என்றுவிட்டு எமக்கும் மெனு காட்டைக் கொண்டுவந்து தர, தயவு செய்து மேசையில் இருக்கும் நீரைத் துடைத்து விட முடியுமா என்கிறேன் நான். அதன் பின் ஓடர் செய்து மகள் பூரி மனிசன் மசாலத் தோசை நான் நெய் முறுகலும் வடையும் உண்டுவிட்டு பால்த் தேநீருக்கு ஓடர் செய்தோம். தேநீரை குடித்தபின் அந்தக் கடைக்காரரில் இருந்த கோபம் எல்லாம் போய்விட்டது. அத்தனை உருசி. பணம் செலுத்தப் போய் நின்றால் நீங்கள் சிலோனில் இருந்து வர்றீங்களா என்கிறார் கல்லாவில் இருக்கும் இந்தியர். ஓம் என்று கூறிவிட்டு நேரத்தைப் பார்த்தால் எட்டு மணி. தெரியாத இடத்தில் இரவில் திரிவது பாதுகாப்பு இல்லை என்று கருதியதால் மீண்டும் கோட்டலுக்கே வந்து அடுத்த நாள் எங்கு போவது என்று திட்டமிட ஆரம்பித்தோம். இங்கிருந்து கிளம்பும்போதே எல்லாம் திட்டமிட்டதுதான். ஆனாலும் மீண்டும் செய்வதுதானே பாதுகாப்பு. சரி ஒருநாள் முழுதும் முகநூலுக்குப் போகவில்லை. இப்ப போவம் என்று எண்ணிக்கொண்டு முகநூலைத் திறந்தால் தோழி நீங்கள் மலேசியாவுக்கு வந்துவிட்டீர்களா என்று மலேசியாவிலிருக்கும் ஒரு பெண்தோழியின் செய்தி காவலிருக்க, ஆம் வந்துவிட்டோம். கோலாலம்பூரில் இந்தக் கொட்டலில் தான் தங்கியுள்ளோம். நீங்கள் எந்தப் பகுதியில் வசிக்கிறீர்கள்? உங்களுக்கு நேரம் இருந்தால் நாம் சந்திக்கலாம் என்று பதில் போட நான் இருப்பது கொஞ்சம் தூரம் தோழி என்று பதில் போட்ட பின் அந்தப் பெண்ணிடமிருந்து எந்தப் பதிலும் இல்லை. அட இவருக்கு என்னைச் சந்திப்பதில் ஏதும் இடர்பாடாக்கும் என எண்ணியபடி இருக்க கீழே றிசெப்சனில் இருந்து எமக்கு போன். உங்களைக் காண இருவர் வந்து காத்திருக்கின்றனர். இப்ப சந்திக்க முடியுமா என்கின்றனர். நாம் இங்கு வந்து இறங்கியது யாருக்கும் தெரியாதே?? எம்மைச் சந்திக்க யார் என்று யோசனை ஓட நானும் மனுசனும் ஒருவிதப் பதட்டத்துடன் கீழே போனால் என் முகநூல் தோழியும் தங்கையும் அங்கே. எனக்கு மகிழ்ச்சியில் தலைகால் புரியவில்லை. தான் ஒரு அலுவலாக பக்கத்தில் வந்ததாகவும் நான் கொட்டலின் பெயரைக் கூறியதும் எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தருவதற்காக உடனே வந்ததாகவும் கூறி ஒரு மணி நேரம் எம்முடன் இருந்து கதைத்துவிட்டு நாளை மறுநாள் தான் எம்முடன் வருவதாகக் கூறிச் செல்ல மனதில் ஒரு நின்மதி பிறந்தது உண்மை. வரும்