• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

அபராஜிதன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    1,699
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

அபராஜிதன் last won the day on November 26 2017

அபராஜிதன் had the most liked content!

Community Reputation

334 ஒளி

About அபராஜிதன்

  • Rank
    Advanced Member

Profile Information

  • Gender
    Male

Recent Profile Visitors

11,439 profile views
  1. வலிமை (கலைமகளில் வெளியான முத்திரைச் சிறுகதை) நேரம் கிடைக்கும் போது படியுங்கள். வீடு முழுக்க அம்மாவின் வாசனை நிறைந்திருந்தது. காற்று, தண்ணீர், தோட்டத்து மண், அடுப்பில் எரியும் நெருப்பு, முற்றத்து ஆகாசம் எல்லாவற்றிலும் அவளது மணமும், ஓசையும், வெம்மையும், குளுமையும் நிறைந்திருந்தது. அம்மாதான் அமிர்தாவின் வாழ்க்கை. அவள் மட்டும் இல்லை என்றால் இந்நேரம் வேறு எப்படியோ இருந்திருக்கும். அம்மாவின் திடமும், மன உறுதியும், எண்ணங்களும், துணிச்சலும் காலத்தைக் கடந்தவை. வாழ்க்கையில் நிறைய கஷ்டங்களை சந்தித்தவள். தனக்கென்று சீரிய சிந்தனைகள் கொண்டவள். தன் நியாயமான தீர்மானங்களிலிருந்து அவள் ஒரு போதும் பின் வாங்கியதில்லை. அம்மா தன் வாசத்தை வீட்டில் நிரப்பி விட்டு ஊருக்குச் சென்றிருக்கிறாள். இருபத்தி நான்கு வருஷம் தான் திரும்பிக் கூடப் பார்க்க விரும்பாத ஊருக்குச் சென்றிருக்கிறாள். அதுவும் யாரைப் பிரிந்து இருபத்த்தி நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் வந்தாளோ அவரைக் காணச் சென்றிருக்கிறாள். அம்மா விசித்திரமானவள். அவள் சிந்தனைகள் புதிரானவை. பதினேழு வயதில் அவளுக்குத் திருமணம். அடுத்தடுத்து இரண்டு குழந்தைகள் கருவிலேயே கலைந்தன. ஆண் குழந்தையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த குடும்பத்திற்கு இது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. மூன்றாவது முறை அவள் கருவுற்ற போது அவளைக் கண்ணில் வைத்துப் பார்த்துக் கொண்டது அவள் புகுந்த வீடு. பாதாமும், குங்குமப் பூவும் கலந்த பாலும், பழங்களும் தினமும் கொடுத்து அன்பைப் பொழிந்தார்கள். பிரசவ தேதிக்கு இரண்டு நாள் முன்பு வலி எடுத்து அழகான பெண் குழந்தை பிறந்தது. பெண் பிறந்ததில் சற்று ஏமாற்றம்தான் என்றாலும், சரி அடுத்தது பிள்ளை பிறந்து விடும் என்ற நம்பிக்கையில் எல்லோரும் சகஜமாகவே இருந்தார்கள். குழந்தையைக் கொஞ்சினார்கள். அமிர்தவல்லி என்று பெயர் சூட்டி, சீராட்டி...எல்லாம் நன்றாகத்தான் போய்க் கொண்டிருந்தது. அமிர்தா பிறந்த பத்தாவது மாதம் அம்மாவுக்கு சற்றே உடல் நலம் குன்ற, பல்வேறு பரிசோதனைகளுக்குப் பிறகு கர்ப்பப்பையில் வளர்ந்திருந்த கட்டி ஒன்று புற்று நோய்க்கட்டியாக இருப்பதாகக் கூறி கர்ப்பப்பையை அகற்ற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டதும் புகுந்த வீடு வேறு முகத்தைக் காட்டத் தொடங்கியது. இனி ஆண் வாரிசுக்கு வழியில்லை என்ற நிலையில் அப்பாவுக்கு இன்னொரு திருமணம் செய்து வைப்பது என்று முடிவாயிற்று. அப்பாவும் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்காத நிலையில், அம்மா ஒரு முடிவெடுத்தாள். தன் துணிமணிகளை எல்லாம் எடுத்து வைத்துக் கொண்டாள். கழுத்தில் திருமாங்கல்யத்தோடு தொங்கிய மஞ்சள் சரடைக் கழற்றி புருஷனிடம் கொடுத்து விட்டு அமிர்தாவைத் தூக்கிக் கொண்டு வீட்டை விட்டுக் கிளம்பினாள். அவர்கள் அதிர்ந்தார்கள். அவளை எங்க தூக்கிட்டு போற என்ற கேள்வி அப்பா வாயிலிருந்து எழும்ப, அப்பாவின் அம்மா அவரைக் கண்களால் அடக்கினாள். பெண் குழந்தைடா! உனக்கெதுக்கு பாரம்? போகட்டும் விடு என்றாள். அம்மா புன்னகைத்தபடி படியிறங்கினாள். நேராகப் பிறந்த வீடு வந்தாள். விஷயத்தைச் சொன்னாள். அவர்கள் அழுதார்கள். “நா உங்களுக்கு பாரமா இருக்க மாட்டேன். ஆனா உங்க உதவி எனக்கு தேவைப்படுது. நா படிச்ச படிப்புக்கு என்ன வேலை கிடைக்குதோ அதைத் தேடிக்கற வரை உங்க கூட இருக்க அனுமதி கொடுங்க. ஊர்ல நாலு பேர் என்னை வாழாவெட்டின்னு சொல்லுவாங்க. அதைப்பத்தி நீங்களும் கவலைப் படாதீங்க. நானும் சட்டை பண்ண மாட்டேன். அப்டி சொல்ற யாரும் எனக்கு உதவியா ஒரு துரும்பைக் கூடக் கிள்ளிப் போடப்போறதில்லை. பிரிவுன்றது நா என் சுய நினைவோட எவ்வித தயக்கமும் இல்லாம எடுத்த தீர்மானம். பெண் என்பவள் ஆண் விருப்பப்படும் குழந்தையைப் பெற்றுக் கொடுக்கற வெறும் இயந்திரம் இல்ல. கருப்பை நீக்கப்பட்ட பெண், மாற்று குறைந்தவளா என்ன? என் மதிப்பு எனக்குத் தெரியும். நா வாழ்ந்து காட்டறேன். என் காலில் நான் சுயமா நிற்கும் வரை உங்க கையை எனக்கு ஆதரவா கொடுங்க. என் குழந்தையை உங்ககிட்ட விட்டுட்டுதான் நா வேலைக்கு போகணும்.” அம்மாவைப் பெற்றவள் அவளை அணைத்துக் கொண்டாள். அமிர்தா, தாத்தா பாட்டியின் பொறுப்பில் இருக்க, அம்மா ஒரு தனியார் நிறுவனம் மூலம் தொலைபேசி சுத்தம் செய்யும் வேலை ஒன்று தேடிக் கொண்டாள். ஒரு தொலைபேசி சுத்தம் செய்து வாசனை திரவியம் அதில் பூசினால் ஐந்து ரூபாய் கிடைக்கும். அப்போதெல்லாம் அரசாங்க தொலைபேசிகள்தான். ஒரு நாளைக்கு காலையிலிருந்து மாலை வரை முப்பதிலிருந்து நாற்பது தொலைபேசிக் கருவிகள் வரை சுத்தம் செய்வாள். சில நாள் இருபதுக்கு வாய்ப்பு கிடைப்பதே அரிதாக இருக்கும். ஆனாலும் ஒரு அரசு ஊழியரின் மாதாந்திர ஊதியத்திற்கு நிகராக அவளும் சம்பாதித்தாள். சுயமாய் நிற்பதற்கான முதலடி இதுதான். வருமானத்தில் சிக்கனச் செலவு போக அம்மா அப்பாவுக்கும் கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து மிச்சத்தை சேமித்தாள். இந்தப் பணி அவளுக்கு வாழ்க்கையின் அடுத்த படியில் கால் வைக்க உதவி செய்தது. பெரிய பெரிய நிறுவனங்களுக்கு தொலைபேசி சுத்தம் செய்யச் சென்றதால், பல நல்லோர்களின் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவர்களில் ஒருவர் உனக்கு தட்டச்சும் சுருக்கெழுத்தும் தெரியுமா என்று கேட்க, தட்டச்சு ஹையர் தேர்ச்சி பெற்றிருக்கிறேன் சார். சுருக்கெழுத்து தெரியும். ஆனால் தேர்வு எழுதுவதற்குள் திருமணமாகி விட்டது என்றாள். “பரவாயில்லை. உனக்கு ஆறுமாதம் அவகாசம் தருகிறேன். சுருக்கெழுத்து தேர்ச்சி பெற்று வா. எனது நிறுவனத்தில் நல்ல ஊதியத்தோடு உனக்கு வேலை நிச்சயம் என்று நம்பிக்கை கொடுத்தார். அவள் அடுத்த இரண்டாம் நாளிலிருந்து அருகிலிருந்த ஒரு பயிற்சி நிலையத்தில் சேர்ந்தாள். ஏற்கனவே சுருக்கெழுத்து தெரியும் என்பதால் பயிற்சி சுலபமாகவே இருந்தது. கற்றுக் கொடுப்பவரே வியக்கும் வண்ணம் நேரடியாக இன்டெர் எழுதி தேர்ச்சி பெற்றாள். சான்றிதழ் கிடைத்ததும் அதை எடுத்துக் கொண்டு அவரிடம் வந்தாள். அவர் தான் வாக்களித்தபடி அவளுக்கு வேலை கொடுத்தார். இப்படித்தான் அவளது வளர்ச்சி ஏறுமுகமாக இருந்தது. அவள் சுயம்புவாய் தன்னைத் தானே செதுக்கிக் கொண்டாள். கடின உழைப்பையும், நேர்மையையும் தவிர வேறொன்றும் தெரியாது அவளுக்கு. அலுவலக நேரம் போக அவளது நேரம் அமிர்தாவோடு மட்டும்தான். பெண்ணிடம் நிறைய பேசுவாள். அப்பா பற்றிய பேச்சு வந்த போது, தான் ஏன் வீட்டை விட்டு வெளியில் அவளை அழைத்துக் கொண்டு வந்தேன் என்பதை எதையும் மறைக்காமல் அவளிடம் கூறினாள். கருப்பை என்றால் என்னம்மா? என்று கேட்ட மகளுக்கு அது பற்றியும் விளக்கினாள். என் கருப்பையில்தான் நீ வளர்ந்தாய். என் தொப்புள்கொடி மூலம் உனக்கான உணவு கிடைத்தது. நீ பிறந்ததும் தொப்புள்கொடி அறுக்கப் பட்டு நீ என்னிலிருந்து விடுவிக்கப் பட்டாய், உனக்கும் கருப்பை உள்ளது. பெண்ணின் பெருமையே உயிரை உருவாக்குதல்தான் என்றாலும் நாம் வெறும் கருப்பை மாத்திரம் அல்ல என்றாள். பெண் இன்னும் கொஞ்சம் வளர்ந்த பிறகு இன்னும் நிறைய கேள்விகள் கேட்டாள். “இன்னொரு திருமணம் செய்து கொண்ட அப்பாவை எப்படி சும்மா விட்டாய்? குறைந்தபட்சம் ஜீவனாம்சமாவது வாங்கிக் கொண்டிருக்கலாமே” “ஆண் குழந்தை வேண்டும் என்று நினைக்கும் ஒரு சராசரி ஆண் குணம் கொண்டவரிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் பெறுவதைக் கூட இழிவாக நினைத்தேன். ஒரு வகையில் நான் அவரை இதன் மூலம் உதாசீனம் செய்தேன் எனவும் கொள்ளலாம்.” “அவருக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்ததா?” “தெரியாது. தெரிந்து கொள்ளவும் விரும்பவில்லை.” “ஒருவேளை என்னை உன்னிடம் கொடுக்க அவர்கள் மறுத்திருந்தால்? “நிச்சயம் சம்மதித்திருக்க மாட்டேன். சட்டரீதியாகப் போராடி உன்னைப் பெற்றிருப்பேன்.” “அவ்ளோ அன்பாம்மா என் மேல? “அன்பு மட்டும் இல்ல. அக்கறையும் கவலையும் இருந்தது. அங்கேயே நான் உன்னை விட்டு விட்டு வந்திருந்தால் உன்னை இன்னொரு கருப்பை சுமக்கும் யந்திரமாக மட்டுமே வளர்த்திருப்பார்கள். ஓரளவுக்கு படிக்க வைத்து உரிய வயது வந்ததும் திருமணம் செய்து கொடுக்க வேண்டிய கடனாக மட்டுமே உன்னை அவர்கள் நினைத்திருப்பார்கள். நீ பெண்குழந்தை என்பதால்தானே, நான் உன்னோடு வெளியேறியதைக் கூடத் தடுக்கவில்லை? எனவே அதற்காக சந்தோஷப்படு. பெண் என்பவள் பெரும் சக்தி. அவள் பல்வேறு பொறுப்புக்களை வகிக்க வேண்டியவள். வாழ்வில் பல்வேறு பாத்திரங்களை ஏற்க வேண்டியவள். சகிப்புத் தன்மை வேண்டும்தான். ஆனால் அதற்காக சுயத்தை இழந்துவிடக் கூடாது" இப்படிக் கற்றுக் கொடுத்த அம்மாவின் உழைப்பில்தான் அவள் பொறியியல் படிப்பும், அதைத் தொடர்ந்து எம்பிஏவும் முடித்து ஒரு நல்ல நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்திருந்தாள். அம்மா இப்போது, தான் வேலை பார்த்த கம்பெனியின் மிக உயர்ந்த பதவியில் இருக்கிறாள். இன்னும் சில வருடங்களில் ஓய்வு பெற்று விடுவாள். இந்நிலையில்தான் ஒருநாள் அம்மாவிடம் அமிர்தா கேட்டாள். “திருமணம் என்பது ஒரு பெண்ணுக்கு அவசியம்தானாம்மா?” “என்னைப் பொறுத்தவரை நல்ல கணவன் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி. இல்லையா இன்னும் மகிழ்ச்சி! பெண் என்பவள் யாரையேனும் சார்த்துதான் வாழ வேண்டும் என்று சொல்லி சொல்லி பெண் இனத்தை இந்தச் சமூகம் பலவீனம் கொண்டவள் என்று முத்திரை குத்தி வைத்திருக்கிறது. உண்மையில் நம்மால் சுயமாக இயங்க முடியும். நம் வலிமை தெரிந்ததால்தான் அவர்கள் ஏதோ ஒரு விதத்தில் நம்மைக் கட்டுப் படுத்துகிறார்கள். ஒன்று அன்பால் அடக்கி வைப்பார்கள். அல்லது அதிகாரத்தால், அல்லது பயமுறுத்தி கட்டுப்படுத்துவார்கள். “அப்படியானால் பெண்ணுக்கு இந்த உலகில் பாதுகாப்பு குறைவு என்பதெல்லாம்?” “பாதுகாப்பு குறைவுதான். அதனால்தான் பலப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்கிறேன்.” “எப்படி?” “யாரையும் எளிதில் நம்பாதே. எப்போதும் எவர் மீதும் ஒரு மெல்லிய சந்தேகத்திரை இருப்பது நல்லது. கல்வி ஒரு பலம். சுய சம்பாத்தியம் மற்றொரு பலம். சுதந்திரம் என்ற பெயரில் ஆடைக் குறைப்பும், ஆண் நண்பர்களோடு ஊர் சுற்றுவதும் நிச்சயம் பாதுகாப்பல்ல. நாகரீகச் சிந்தனைகள் நம் மனதில்தான் பெருக வேண்டுமே தவிர நடத்தையில் அல்ல. எப்போது ஆடையால் மூட ஆரம்பித்தோமோ அப்போதே பாதுகாப்புக்கு உத்தரவாதம் குறைந்து விட்டது. எப்போது வீட்டைப் பூட்ட ஆரம்பித்தோமோ அப்போதே திருடர்கள் தோன்றி விட்டார்கள். எனவே உறக்கத்திலும் விழிப்போடு இருக்க வேண்டியவள்தான் பெண். நம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளக் கற்கத்தான் வேண்டும். எதிராளியின் கண்களை வைத்து அவனை எடை போடக் கற்க வேண்டும். கவலைப் பட வேண்டாம், உலகத்தில் நல்லவர்களும் இருக்கத்தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களை அடையாளம் கண்டறியவும் கற்க வேண்டும்” . அமிர்தா அம்மாவை வியப்போடு பார்த்தாள் அவளுடைய சிந்தனைகளும், மன உறுதியும் தனக்கும் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாள். இப்டிப்பட்ட ஒரு மனைவியை இழந்து விட்ட அப்பாவை நினைத்து அவளுக்கு பரிதாபம்தான் ஏற்பட்டது. "ஒருவேளை அப்பா மனம் மாறி அல்லது மனம் திருந்தி உன்னை அழைத்தால் போவாயா அம்மா?" ‘விடுபட்ட வெள்ளரிக் காயில், காம்பின் தடம் கூட இருப்பதில்லை” அம்மா சிரித்தாள். “அப்படியானால் ஒரு பெண்ணுக்கு ஆண் தேவை இல்லை என்று நினைக்கிறாயா?” “நீயே சொல்லி விட்டாய் ஆண் என்று. வாழ்க்கைக்கு ஆண் துணை தேவைதான். ஆனால் அரைகுறைகள் தேவையில்லை. விந்துக்களை வெளிப்படுத்துபவன் மட்டுமே ஆண் அல்ல. ஆண்மை என்பது வேறு. உனக்கொரு பூரணமான ஆண்மகன் கிடைக்கட்டும். உன் வாழ்க்கை இனிதாகட்டும் . “அமிர்தா அம்மாவை அணைத்துக் கொண்டாள். “நான் ஆசீர்வதிக்கப் பட்டவள்மா. இப்படி மனம் விட்டுப் பேசும் ஒரு அம்மா எல்லாருக்கும் கிடைத்து விட மாட்டாள்" . “உன்னைத் தன்னில் பாதியாக நினைக்கும் ஒரு ஆண் உனக்குத் துணையாய்க் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே என் பிரார்த்தனை. “அந்த ஆண் உன்னையும் தன் தாயாக ஏற்க முன் வர வேண்டும் என்பதே என் பிரார்த்தனை”. அம்மா சிரித்தாள். “என்னைப் பார்த்துக் கொள்ள எனக்குத் தெரியும். அதுசரி உன் துணையை நான் தேட வேண்டுமா? நீயே தேடிக் கொண்டு வருவாயா?" “ஒரு லவ் புரோபோசல் வந்திருக்கு. இன்னும் கன்ஸிடர் பண்ணலை.” “யாரு?” என்னோட எம்பிஏ படிச்சவன். நா இன்னும் பதில் சொல்லலை. உன் அளவுக்கு ஒருவரை ஜட்ஜ் பண்ற அனுபவம் எனக்கில்லை. ஒரு ஃபிரண்டா நினைச்சு அவனை வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வரேன். நீ ஸ்கான் பண்ணிச் சொல்லு அவன் எப்டின்னு. நீ ஓகேன்னு சொன்னா அவன் புரோபோசலைக் கன்சிடர் பண்றேன். இல்லன்னா ஃபிரண்டாவே நினைச்சுக்கறேன். “எப்பவும் நானே வழிகாட்டிக் கொண்டிருக்க முடியுமா? நல்ல முடிவுகளை நீயே எடுப்பதுதான் எப்பவும் உனக்கு நல்லது. “அப்டியா சொல்ற?” “அவனைப் பத்தி உன் அபிப்ராயம் என்னன்னு முதல்ல யோசி. அதுக்கப்பறம் நானும் அவனைப் பார்க்கறேன். நம்ம எண்ணங்கள் ஒத்துப் போகுதான்னு பார்ப்போம்.” அம்மா சிரித்தாள். அப்போது அழைப்பு மணி ஒலித்தது.. அமிர்தா கீழே இறங்கிச் சென்று யாரென்று பார்த்தாள். “அம்மா இருக்காங்களா? என்று கேட்டது நடுத்தர வயது கடந்த ஒரு பெண்மணி. “நீங்க?” "அவங்களோட பால்ய தோழி. வைஷ்ணவின்னு சொன்னா தெரியும்". அமிர்தா உள்ளே போய் அம்மாவிடம் அந்தப் பெயரைச் சொன்னதும் அம்மா வியப்போடு மாடியிலிருந்து இறங்கி வந்தாள். அந்தப் பெண்மணியை அணைத்துக் கொண்டாள். “எப்டி இருக்க வைஷு?” “நா நல்லார்க்கேன். நீ எப்டி இருக்க? எப்டி இவ்ளோ அழகா இளமையா இருக்க இன்னும்?" அம்மா சிரித்தாள். "உள்ள வா முதல்ல? என்னை எப்டி கண்டுபிடிச்சு வந்த?" “அந்தக் கதையைக் கடைசில சொல்றேன். உன்னை நான் மறுபடியும் சந்திப்பேன்னு நினைக்கவேயில்லை தெரியுமோ? ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா படிச்சோம், ஒண்ணா வளர்ந்தோம். அடுத்தடுத்து கல்யாணமாச்சு. கொஞ்ச வருஷம் கழிச்சு மதுரைக்கு மீனாட்சியை தரிசிக்கப் போனப்போ உன் வீட்டுக்குப் போயிருந்தேன். நீ வீட்டை விட்டு ஓடிப்போயட்டதா சொன்னாங்க. என்னால நம்ப முடியல. உன்னைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா? அங்க இன்னொரு பெண்ணோட திருமணக் கோலத்துல உன் புருஷன்! எனக்கு ஒன்றும் புரியல. யாருகிட்ட என்ன கேட்பதுன்னு புரியாத நிலையில் என் கணவருக்கு டெல்லிக்கு மாறுதலாச்சு. நாலு வருஷம் முந்திதான் நாங்க சென்னைக்கு வந்தோம். போன மாதம் மறுபடியும் மதுரைக்கு ஒரு பிரார்த்தனை நிறைவேற்றச் சென்றிருந்தோம். உன்னைப் பத்தி ஏதாவது தகவல் கிடைக்காதான்னு ஒரு ஆதங்கத்தோட மறுபடியும் உங்க வீட்டுக்குப் போனேன். வீடு இருளடைஞ்சு கிடந்துது. நா உன் தோழின்னு சொன்னேன். நா ஏற்கனவே வந்துட்டுப் போன தோழின்னு அவங்களுக்கு நினைவில்ல. இம்முறை நா உன் தோழின்னு சொன்னதும் அவங்க அழுதாங்க. நாங்க உன் சிநேகிதிக்கு பெரிய அநியாயம் செய்துட்டோம். அதோட பலனை இப்போ அனுபவிக்கறோம்னாங்க. எனக்கு ஒன்றும் புரியலை. அப்பறம் அவங்களே விவரமா சொன்னாங்க. “என் பையன் சிறுநீரகம் செயல்படாம இருக்கான். பிழைப்பானா மாட்டானான்னு தெரியாம நாங்க துடியா துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கோம். சாகறதுக்குள்ள பத்மாகிட்ட மன்னிப்பு கேக்கணும்னு நினைக்கறான். அவ எங்க இருக்கான்னு தெரியல. ஒரு ஆண் குழந்தைக்கு ஆசைப்பட்டு, அவ கருப்பையை எடுத்துட்ட ஒரே காரணத்துக்காக அவளை அனுப்பினதுக்குத் தண்டனையா, அடுத்து கட்டிக்கிட்ட பெண்ணுக்கு கருப்பை இருந்தும் குழந்தை பாக்கியம் இல்ல. அப்பவும் திருந்தாம, மூணாவதா ஒரு பெண்ணை அவனுக்குக் கட்டி வைக்கணும்னு கூட நினைச்சோம். ஆனா ரெண்டாவதா வந்தவ பத்மா மாதிரி ஒதுங்கிப் போக முடியாதுன்னுட்டா. என் பையனும் சம்மதிக்கல. நா இப்டியே இருந்துடறேன் விட்ருங்கன்னான். கொஞ்சமாவா பாவம் பண்ணினோம். பத்மா இருந்திருந்தா ஒரு பெண் குழந்தையாவது வீட்ல இருந்திருக்கும். இப்போ வெறும் சூன்யம்தான் நிறைஞ்சிருக்குன்னாங்க. வருத்தப் படாதீங்கம்மான்னு ஆறுதல் சொல்லிட்டு வந்தேன். " அம்மாவின் முகம் இறுகிப் போயிருந்தது. அமிர்தாவை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். “நா ஊருக்குப் போகணும். அவரைப் பார்க்கணும் என்றாள். அமிர்தா திகைத்தாள். “அம்மா அவரை எதுக்கு? இத்தனை காலம் வேண்டாம்னுதானே இருந்தோம். இப்போ எதுக்கு? நீ போறதுல எனக்கு இஷ்டம் இல்லம்மா.” “சௌகர்யப் படலைன்னு விலகி வந்தேன். புருஷனா நினைச்சு போகலை. கஷ்டப் படும் ஒரு மனிதனுக்கு ஆறுதல் சொல்லப் போவதில் ஒண்ணும் தப்பில்லையே. தவிர நாம யாரையும் பழிவாங்கவோ, அவங்க கஷ்டத்தை நினைத்து சந்தோஷப் படவோ பிறக்கலை. எந்த நிலையிலும் நம்ம சுயத்தை எப்டி இழக்கக் கூடாதோ அதே மாதிரி மனித நேயத்தையும் இழக்கக் கூடாது. உடனே எனக்கு ஒரு பிளைட் டிக்கெட் போடு. சரியா?" அம்மா சொல்ல. அமிர்தா எதுவும் பேசாது உடனே தன் மடிக்கணினியை எடுத்துக் கொண்டு அமர்ந்தாள். “வைஷு ரொம்ப நன்றிடி. நீ உன் விலாசமும் மொபைல் நம்பரும் கொடுத்துட்டு போ. நான் ஊர்லேர்ந்து வந்ததும் வரேன். நாம்ப நிறைய பேசணும்”. “உனக்கு ஆட்சேபணை இல்லன்னா நானும் உன் கூட வரவா பத்மா? வைஷு கேட்டதும் “அமிர்தா ரெண்டு டிக்கெட்டா போடு” என்றாள். “ரொம்பக் காலம் கழிச்சுப் பாக்கறேனா? உன்கூட இருக்கணும்னு ஒரு ஆசை.” “எனக்கும்தான்” மறுநாள் அம்மா கிளம்பி, தோழியை அழைத்துக் கொண்டு செல்ல வீடு வெறிச்சென்று ஆகி விட்டது போலிருந்தது. அமிர்தா சுற்றி சுற்றி வந்தாள். வீடு முழுக்க அம்மாவின் வாசம். ஐந்து நாட்களாகியும் அம்மாவிடமிருந்து போன் எதுவும் வரவில்லை. இவள் பண்ணினாலும் தொடர்பு கிடைக்காமல் அவளது போன் அணைத்து வைக்கப் பட்டிருந்தது. அமிர்தா வைஷ்ணவி ஆண்ட்டியின் நம்பருக்கு டயல் செய்து பார்த்தாள். பல முறை முயற்சித்த பிறகு ஒரு வழியாக வைஷு ஆண்ட்டி போனை எடுத்தாள். “ஆண்ட்டி நா அமிர்தா...அம்மா ஏன் போனை எடுக்காம அணைச்சு வெச்சிருக்காங்க?” “கவலைப் படாதே அமிர்தா. அம்மா நல்லார்க்காங்க. ஒரு அரைமணியில் நானே உன்னைத் தொடர்பு கொள்கிறேன் சரியா?" “அங்க என்ன நடக்குது ஆண்ட்டி? அம்மாவை அவங்க மதிச்சு பேசினாங்களா? ஒண்ணும் பிரச்சனை இல்லையே? எனக்கு கவலையா இருக்கு” “எல்லா விஷயமும் நா சொல்றேன் அமிர்தா. நீ கவலைப்படாம இரு” கவலைப்படாமல் இரு என்று சொன்னாலும் கவலையோடுதான் போனை வைத்தாள் அவள். அரைமணி நேரம் யுகமாக நகர்ந்தது. செல்போன் திரையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அரைமணி நேரம் முடியும் போது அது ஒளிர்ந்தது. டக்கென எடுத்தாள். “சொல்லுங்க ஆண்ட்டி” “நா சொல்வதை நீ அமைதியா கேக்கணும் அமிர்தா. சட்டுனு உணர்ச்சி வசப்பட வேண்டாம் சரியா?” “நீங்க பீடிகை போடறதைப் பார்த்தாலே எனக்கு பயம்மார்க்கே. என்ன விஷயம் ஆண்ட்டி?’ ‘ஒரு முறை இவங்களை எல்லாம் பார்த்து ஆறுதல் சொல்லி ஏதேனும் பண உதவியோ அல்லது மற்ற உதவியோ தேவையான்னு கேக்கத்தான் பத்மா இங்க வந்தா. ஆனா இங்க வந்த கொஞ்ச நேரத்துல, அவளோட ஒரு சிறுநீரகத்தையே அவருக்குக் கொடுத்து உதவ முடியும்னு தெரிஞ்சப்பறம் அவ கொஞ்சமும் தயங்கலை. உடனே தன்னை பரிசோதிக்கச் சொன்னா. எல்லாம் சரியாக இருக்குன்னு தெரிஞ்சப்பறம், நேற்று காலையில் அறுவை சிகிச்சை நடந்துது. இப்போ ரெண்டு பேரும் நல்லார்க்காங்க. நான்தான் அம்மாவைப் பக்கத்துல இருந்து கவனிச்சுக்கறேன். நீ எந்தக் கவலையும் பட வேண்டாம் சரியா?” அமிர்தா திகைப்பில் வாயடைத்துப் போனாள். ஒரு பக்கம் கண்கள் கலங்க, மறுபக்கம் வாய் குழற, தடுமாறினாள். “நா உடனே கிளம்பி வரேன் ஆண்ட்டி..எனக்கு அம்மாவைப் பார்க்கணும் எந்த ஆஸ்பத்திரி சொல்லுங்க? என்றாள் சற்று சுதாரித்துக் கொண்டு. பிறகு போனை வைத்தவள் வேறு ஒரு நம்பருக்குத் தொடர்பு கொண்டாள். “ஹரீஷ் எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் வேணும். நா ரொம்ப படபடப்பா இருக்கேன். எனக்குத் துணையா என் கூட நீ மதுரைக்கு வரணும். முடியுமா?” “என்னாச்சு அமிர்தா? எனி பிராப்ளம்?” “போற வழில சொல்றேன். நா உடனே பிளைட் டிக்கெட் கிடைக்குதான்னு பாக்கறேன். நீ கிளம்பி வா” அவர்கள் சென்ற போது அம்மா நன்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள். வைஷ்ணவி ஆண்ட்டி மருத்துவரைப் பார்க்கப் போயிருப்பதாக அங்கிருந்த செவிலி கூறினாள். “இங்க என் ஸ்கூல் மேட் ஒருத்தன் டாக்டரா இருக்கான். நா போய் அவனைத் தேடறேன்” என்றபடி ஹரீஷ் சென்ற சற்று நேரத்தில் வந்தாள் வைஷ்ணவி ஆண்ட்டி. “எல்லாம் நார்மலா இருக்கு அமிர்தா. உங்கம்மாவை நினைச்சு நீ பெருமைப் படணும். இன்னும் நாலஞ்சு நாளில் டிஸ்சார்ஜ் பண்ணிடலாம்னு சொல்லி இருக்கார் டாக்டர். என் உயிர்த் தோழியை கண்ணுக்கு கண்ணா நா பார்த்துக்கறேன். நீ கவலைப்படாம ஊருக்குப் போ சரியா?" “இல்ல ஆண்ட்டி நானும் இங்க இருக்கேன். லீவு சொல்லிட்டுதான் வந்திருக்கேன்.” “அவர்கள் பேசும் போதே பத்மாவிடம் அசைவு தெரிந்தது. அமிர்தாவைப் பார்த்ததும் வியப்போடு சிரித்தாள். “நீ எப்போ வந்த?” “இப்பதான் வந்தேன். என்கிட்டே ஒரு வார்த்தை சொல்லி இருக்கலாம் நீ? உனக்கு ஏதாவது ஆகியிருந்தா?" “ஒண்ணும் ஆகாது. நல்லதுதானே செய்யறோம். நீ எப்டி வந்த?” “பிளைட்ல. என் பிரண்டோட வந்தேன்.” “யார் அந்த ஃபிரண்டா?” “ஆமாம்” “ரொம்ப சந்தோஷம். எங்கே அவன்?” இங்க ஒரு சிநேகிதரைப் பார்க்கப் போனான்” “எப்டிம்மா உனக்கு மனசு வந்துது? சட்டுன்னு இப்டி ஒரு முடிவெடுத்திருக்க? இன்னும் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கற அன்பா இல்ல கருணையா?" “அம்மா புன்னகைத்தாள். எப்டி வேணா வெச்சுக்கோ. அப்போ அவர் விரும்பினதைக் கொடுக்க என்னிடம் கருப்பை இல்லை. ஆனா இப்போ அவருக்கு வேண்டியதைக் கொடுக்க என்கிட்ட ஒன்றிற்கு இரண்டா கிட்னி இருக்கு. கொடுத்தேன்.” அமிர்தா விழியகல அம்மாவைப் பார்த்தாள். கருணையும் சேர்ந்ததுதான் பெண்ணின் வலிமையோ? அன்பு, உறுதி, சுயம்,..! நிச்சயம் பெண் என்பவள் மாபெரும் சக்திதான். அவள் குனிந்து அம்மாவின் கன்னத்தில் முத்தமிட்ட நேரம் ஹரீஷ் உள்ளே நுழைந்தான். “இவன்தாம்மா நா சொன்ன அந்த பிரண்டு.” அம்மா அவனை இரண்டு நிமிடம் உற்றுப் பார்த்தாள் புன்னகையுடன். பிறகு பெண்ணை அருகே அழைத்தாள். அவள் காதில், எனக்கு ஒகே என்றாள் "உனக்கு ஓகேன்னா எனக்கும் ஓகேதான்.” அமிர்தா சிரித்தாள். “அம்மாவும் பெண்ணும் அப்டி என்ன குசுகுசுன்னு பேசிக்கறீங்க?” வைஷ்ணவி கேட்டாள். “அந்தப் பையனை இவளுக்குப் பிடிச்சிருக்காம். அவனுக்கும் இவளை...! என்றவள் பெண்ணின் பக்கம் திரும்பி, “அவங்க விலாசம் வாங்கிக்கோ அமிர்தா உடம்பு கொஞ்சம் சரியானதும் நானே போய்ப் பார்த்து பேசறேன்” என்றாள் “அதுக்கெல்லாம் அவசியமே இல்ல. இப்பவே பேசலாம்” வைஷ்ணவி சொல்ல, அம்மா விழி சுருங்கப் பார்த்தாள். “அவன் என் பையன்தான். அவன் மொபைல்ல இருந்த உங்க ரெண்டு பேரோட போட்டோவைப் பார்த்துதான் உன்னை நான் கண்டு பிடிச்சேன். உங்களைப் பத்தி அவன் கிட்ட விசாரிச்சேன். உன் ஃபேஸ்புக் பக்கத்துலேர்ந்து அதை டவுன்லோடு பண்ணி வெச்சுக்கிட்டு இருக்கான். உன் பெண்ணை அவன் நேசிக்கறான்னும் தெரிஞ்சுது. என் சந்தோஷத்துக்குக் கேக்கணுமா?. உடனடியா உங்க வீட்டுக்கு வந்தேன். அதுக்குள்ள இங்க வரா மாதிரி ஆகிப் போச்சு.. இவங்கப்பா கிட்டயும் விஷயத்தைச் சொல்லிட்டுதான் உன்கூட வந்தேன்” அமிர்தா மட்டுமல்ல அம்மாவும் ஆச்சர்யத்தில் வாயடைத்துப் போயிருந்தாள். “அம்மா நீ எப்பவும் என் கூட இருப்ப இல்ல? அமிர்தா திடீரென ஏதோ ஒரு கவலையோடு கேட்க, “என்ன சந்தேகம் உனக்கு?. ஒரு உசிரைக் காப்பாத்த நினைச்சேனே தவிர ஒருநாளும் ஒட்டிக்கப் போறதில்ல. அந்த சந்தேகமே உனக்கு வேண்டாம். நா எப்போவும் உன் அம்மாவா மட்டும்தான் இருப்பேன் சரியா?” அம்மா புன்னகைத்தாள். ************************ முகநூல்
  2. இந்த குடும்பத்தினருடனான தொடர்பு நான் எடுத்து தருகிறேன் .நீங்கள் எப்படியான உதவி என்பதை பேசி முடிவெடுங்கள்..
  3. இசைஞானி

    இளையராஜாவையும் அவரது இசையையும் நேசிக்கும் பக்தர்களில் இவர் ஒரு இயக்குனர், நடிகர், தயாரிப்பாளர். கொஞ்சம் முரட்டு பக்தர், இவர்முன் யாராவது இளையராஜாவை கிண்டல் செய்து பேசினால் கோபத்தில் பொங்கி விடுவார். பேசியவரை முதலில் இங்கிருந்து கிளம்புனு விரட்டிவிடுவார், அதையும் மீறி அங்கேயே உட்கார்ந்து கிண்டலடித்தால் அவ்வளவுதான் அவர் பாஷையில் தக்காளி சொல்லிகிட்டே இருக்கனு மரண அடி கொடுப்பார்" இப்படி ஒரு வெறி தனமான பக்தர் யாருமல்ல.... ராஜ்கிரண் தான் அவர். ராஜாவை "அண்ணே என்று தான் கூப்பிடுவார்" இவர் தயாரித்து இயக்கிய பெரும்பாலான படங்களுக்கு இசை இளையராஜாதான். அவர் எவ்வளவு பிஸியாக இருந்தாலும் அவருக்காக காத்திருந்து இசை பெறுவார். "என்ன பெத்த ராசா", "எல்லாமே என் ராசாதான்", "ராசாவே உன்னை நம்பி", "அரண்மனைக்கிளி" "என் ராசாவின் மனசிலே" இதற்கெல்லாம் இசை ராஜாதான். ஒரு கட்டத்தில் பக்தி முத்திபோய், தான் ஹீரோவாக நடிக்கும் படத்துக்கெல்லாம் ராஜா இசையமைத்தால் தான் நடிப்பது என்ற முடிவில் இருந்தார். அதனால் சில பட வாய்ப்புகளையும் இழந்ததுண்டு. பிறகு வேறொருவர் இசையில் அவர் இயக்கியது நடித்தது எப்படி ? " ஒரு தடவை ஆர்.பி.சௌத்ரி என்னை வச்சு ஒரு படம் தயாரிக்க முடிவானது. அந்த படத்திற்கு ராஜா அண்ணன் தான் இசையமைக்க வேண்டும் என்று சொன்னதற்கு " அவருக்கு சம்பளம் அதிகமா தரவேண்டி இருகக்குமோனு சௌத்ரி சார் வேறு ஒரு இசை அமைப்பாளர் பெயரை சொன்னார். ராஜா அண்ணன் இசை அமைக்காத படத்துல நான் நடிக்க மாட்டேன்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன். இதை கேள்விப்பட்டு ராஜா அண்ணன் என்னை கூப்பிட்டு பேசினார். "உன் சொந்த படம்னா வா இசை அமைத்து தர்றேன்". மத்தவங்க தயாரிக்கற படத்துல அவங்க இஷ்டம்போல யாரை வேணாலும் மியூசிக் பண்ணட்டும், நீ போய் நடி, எனக்காக ஏன் வர வருமானத்த இழக்கிறேன்னார். அதனாலதான் பிற மியூசிக் டைரக்டர் படத்துல நடிச்சேன்... பதிவு : வைரஸ் சைமன் Via Fb
  4. யாமம் - புத்தக விமர்சனம் என் வாழ்வில் ஒரு முக்கியமான இடம் Connemara Public library , அதிக நண்பர்கள் இல்லாமையால் இதை நாடினேன் , மாதம் இரு முறை கண்டிப்பாக செல்வேன் . அடிக்கடி வந்தமையால் " நாவல் " என்ற section எனக்கோ அத்துப்பிடி . Connemara வில் reference section என்ற தனி section உண்டு , அதில் " நாவல் " களில் " சுஜாதா " , " ரமணி சந்திரன் " மட்டுமே உண்டு !! திடீர் என்று ஒரு நாள் S.Ramakrishnan பெயரில் புத்தங்கள் அடுக்கப்பட்டது !!! Reference Section என்றாலே நல்ல புத்தங்கள் மட்டுமே இருக்கும் !!! யாரது என்று Google Search செய்தேன் , இவரோ புத்தங்களுக்கே வாழ்ந்திருக்கார் , இவரின் நான் படித்த முதல் புத்தகம் " உறுபசி " அது என்னை "யாமம்" அளவுக்கு ஈர்க்கவில்லை!!! "யாமம்" - Story telling with Information and facts regarding the journal of the story , endra முறையில் எழுதப்பட்டது . கதை 1800- 1950 பிதைக்கப்படும் கதையாக இருக்கிறது . கதையின் கரு - வாசன திரவியமான அத்தர் வணிகத்தை எளிமையான தமிழில் மன உணர்ச்சிகளுடன் தந்திருக்கிறார் . பரம்பரை தொழிலான அத்தரை , 5 தலைமுறைகளைத் தாண்டி வைத்திருக்கிறார் அப்துல் கரீம். இவருக்கோ ஒரே கவலை , தனக்கு குழந்தை இல்லை . தன் மனைவி ரஹ்மானி மீது வருத்தப்படுகிறார் . அத்தர் வணிகத்தை காப்பாத்த 2 வது கல்யாணம் வகிதாவை செய்கிறார் . குழந்தையில்லாமையால் 3 வது சுரையாவை கல்யாணம் செய்கிறார் . இது ஒரு கதை . வீட்டை விட்டு சாமியார் ஆவதே பாக்கியம் என்று நினைத்து நீல்கண்டம் என்ற நாயை தொடர்ந்து வருகிறது பண்டாரம். இது ஒரு கதை. லண்டனுக்கு படிக்க செல்வதால் கல்யாணமான அண்ணன் பத்ரகிரி வீட்டில் தன் மனைவி தையல் நாயகியைத் தங்க வைக்கிறான் திருச்சிற்றம்பலம் . இது ஒரு கதை . இதை தவறு Krishnaswamy எனும் தனி நபரைப் பற்றிய கதை !!! ஒவ்வொரு கதைக்கும் இருக்கும் ஒரே தொடர்பு அத்தர் மட்டும. கதைகள் ஏற்படுத்தும் பாதிப்போ பல. பண்டாரம் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பு என்று நினைத்தாலும் வலிக்க கூடியது . அவசியம் படிக்க வேண்டிய நாவல் . எஸ். ராமகிருஷ்ணன் ஐயா எழுதிய இந்த நாவல் ஒரு பொக்கிஷம் . உயிர்மை பதிப்பகம் - ₹220 My rating 4/5. Via face book
  5. அநேகமாக யாழ்ப்பாணத்தில்இந்தியாவின் கால்கள் ஆழ வேரூன்ற பண்ணியதில் இவர் முக்கியமானவர் இதன் விளைவுகள் எதிர்காலத்தில் எமது இனத்தின் தலையில் விடியும் ,
  6. இசைஞானி

    ராஜாவின் வீணை ! புண்யா ஸ்ரீனிவாஸ் !! “இளையராஜா சார் தன் மகள் பவதாரணிக்கு வீணை கற்றுக்கொடுக்க டி.வி.ஜி சார்கிட்ட ஆள் கேட்க, அவர் மூலமாக எனக்கு அந்த வாய்ப்பு கிடைச்சது. பவதாரணிக்கு வீணை கற்றுக்கொடுக்க ஆறு மாதங்கள் ராஜா சார் வீட்டுக்குப் போனேன். ராஜா சார் தினமும் ரெக்கார்டிங் தியேட்டருக்குக் கிளம்பும் முன், காலை ஆறரை மணிக்கு தன் வீட்டின் மியூசிக் ரூமுக்கு வந்து சாமி கும்பிட்டுட்டுப் போவார். அந்த ரூம்லதான் நான் பவதாரணிக்கு க்ளாஸ் எடுத்துட்டிருப்பேன். அந்தச் சமயத்துல நான் சொல்லிக்கொடுப்பதைக் கவனிச்சிருக்கார். ஒருநாள் அவர் வீட்டிலேயே என்னை சில கீர்த்தனைகளை வாசிச்சுக்காட்டச் சொன்னார். அவருக்கு ரொம்பவும் பிடிச்சிருச்சு. அப்போ ஆரம்பிச்ச பயணம், தொடர்ந்து 27 வருஷமா ராஜா சார் ட்ரூப்பில் வீணை வாசிச்சுட்டிருக்கேன்!” - சிலிர்ப்பும் சந்தோஷமுமாகப் பேசுகிறார் புண்யா ஸ்ரீநிவாஸ். பிரபல வீணைக் கலைஞரான இவர், இளையராஜா, ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் உள்ளிட்ட பல இசையமைப்பாளர்களிடம் பல நூறு திரைப்படங்களில் பணியாற்றியவர். புண்யாவின் இசைப்பயணம் இப்போது அநிருத் இசையில் ‘தானா சேர்ந்த கூட்டம்’ படத்தின் ‘சொடக்கு மேல’ பாடல் வரை வந்திருக்கிறது. “இளையராஜாவிடம் வேலைபார்க்கும் அனுபவம்?” “அது வரம்! ராஜாசார்கிட்ட வேலைக்குச் சேர்ந்தப்போ எனக்கு 17 வயசு. முதல் ஒரு மாசம், எனக்குப் பயிற்சிகள் கொடுத்தார். பிறகு, 1990-களிலிருந்து ராஜா சாரின் எல்லாப் படங்களின் பின்னணி இசை, பாடல் இசை மற்றும் மேடைக் கச்சேரிகள்ல பிரதான வீணைக் கலைஞராக வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். 90-களின் தொடக்கத்தில் தன் இசையில் வீணைக் கருவியுடன் கிடார் மற்றும் சிதார் கருவிகளையும் இணைத்து வாசிக்கவைப்பார். பின்னாள்களில், வீணை இசை தனித்துவமா ஒலிக்கிற மாதிரியான போர்ஷனை கம்போஸ்செய்து, அதில் என்னை வாசிக்கவைத்தார். ‘நிற்பதுவே நடப்பதுவே’ (பாரதி), ‘ஒரு ராகம் தராத வீணை’ (உன்னை வாழ்த்திப் பாடுகிறேன்) உள்ளிட்ட நிறைய பாடல்களில் என் வாசிப்பு தனித்துவமா தெரியும்.’’ “மற்ற இசையமைப்பாளர்களோடும் பணியாற்றுகிறீர்களே?” ‘`ராஜா சார்கிட்ட சேர்வதற்கு முன் நான் அதிகமா சினிமாவெல்லாம் பார்த்ததில்லை. சொல்லப்போனா, ராஜா சார்கிட்ட சேர்ந்த பிறகுதான் தமிழ் சினிமா இசை உலகு பற்றியும், அதில் அவர் முடிசூடா மன்னன் என்பதையுமே தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். ராஜா சார்கிட்ட வேலைபார்க்க ஆரம்பிச்ச காலத்திலேயே, எனக்கு மற்ற இசையமைப்பாளர்களிடமிருந்தும் வாய்ப்புகள் வர ஆரம்பித்தன. அதற்கு ராஜா சார் எந்த ஆட்சேபனையும் சொல்லலை. வாழ்த்தினார். தொடர்ந்து தேவா சார், ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் சார் தொடங்கி இன்று அனிருத் வரை முன்னணி தமிழ் மற்றும் தென்னிந்திய இசையமைப்பாளர்கள் பெரும்பாலானவர்கள்கிட்டயும் வொர்க் பண்ணிட்டிருக்கேன். ஒருவேளை ஒரே நேரத்துல பல இசையமைப்பாளர்களிடமிருந்தும் அழைப்பு வந்தால், ‘ராஜா சார் வேலையை முதல்ல முடிச்சுட்டு அப்புறம் வாங்க’னு அவங்களே சொல்லிடுவாங்க.” “வெளி நிகழ்ச்சிகளில் சினிமாப் பாடல்கள் வாசிப்பதில்லையே. ஏன்?” “27 வருஷத்தில், ஒரு வெளிநிகழ்ச்சியில்கூட சினிமாப் பாடல்களை வாசித்ததில்லை. ஏன்னா, அது இசையமைப்பாளர்களின் சொத்து. என் சொந்த உழைப்பில் உயிர்பெறும் பாடல்களின் மூலமே நான் வீணைக் கலைஞரா புகழ்பெற ஆசைப்படுறேன். அதன்படி 2012-ம் வருஷம், ‘வீணா இன் வியன்னா’ங்கிற பெயர்ல ஒரு வீணை ஆல்பம் வெளியிட்டேன். அந்த ஆல்பம் விற்பனையில் சாதனைபடைக்க, மீண்டும் ‘சவுண்ட் ஆஃப் ஸ்வான்’னு இன்னொரு ஆல்பம் ரிலீஸ் பண்ணினேன். அதுவும் ஹிட். தொடர்ந்து பல வெளிக்கச்சேரிகள் மற்றும் நிகழ்ச்சிகள்ல வாசிச்சுட்டிருக்கேன். அவற்றிலெல்லாம் தனி ஆல்பம், கர்னாட்டிக், ஃபியூஷன் மற்றும் பஜன்ஸ் மியூசிக் வகையில் உருவான பாடல்களை மட்டுமே வாசிக்கிறேன். என் ஆல்பங்கள் மூலமா என்னைத் தெரிஞ்ச பலருக்கும், நான் பலநூறு படங்கள்ல வொர்க் பண்ணியிருக்கிறதெல்லாம் தெரியாது.” நன்றி : கு.ஆனந்தராஜ் பதிவு : வைரஸ் சைமன்
  7. சென்று வாருங்கள் ஞாநி. BY SAVUKKU · JANUARY 15, 2018 சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால்தான் ஞாநி எனக்கு அறிமுகமாகினார். ஜானகி மகளிர் கல்லூரியில் அவர் அரங்கேற்றிய பலூன் நாடகத்தை காண்கையில்தான் ஞாநியின் அறிமுகம் கிடைத்தது. நான் இடதுசாரி அரசியலில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில்தான், ஆனந்த விகடன் இதழில், நக்சல் அமைப்பு குறித்து, ஞாநி எழுதிய தவிப்பு என்ற புதினம் தொடராக வந்தது. அந்த தொடர் என்னை வசீகரித்தது. அது முதல், ஞாநியின் எழுத்துக்களை தேடித் தேடி படித்தேன். மிகுந்த சிரமத்திற்கிடையே அவர் நடத்திய தீம்தரிகிட இதழை தவறாமல் படித்து வந்தேன். பந்நாட்டு வணிக நிறுவனங்களிடம் விளம்பரம் பெற மாட்டேன் என்று பிடிவாதமாக அந்த பத்திரிக்கையை வெறும் சந்தாவை மட்டுமே நம்பி நடத்தினார். விற்பனையாளர்கள் ஒருவரும் சொல்லியபடி பணத்தை தராததால், மிகுந்த மன வருத்தத்தோடு தீம்தரிகிட இதழை நிறுத்தினார் ஞாநி. உலகமயமாக்கல் மற்றும் தாராளமயமாக்கலை கடுமையாக எதிர்க்கும் சிபிஎம் கட்சி நடத்தும் செம்மலர் இதழில் கூட பெப்சி விளம்பரங்கள் வந்ததுண்டு. அச்சில் ஒரு பத்திரிக்கையை நடத்துவதன் சிரமம் அறிந்தவர்கள், இந்த சமரசத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால், தீம்தரிகிட இதழே நின்று போனாலும் கூட, சமரசம் செய்ய மாட்டேன் என்று பிடிவாதமாக இருந்தார் ஞாநி. திரைத்துறை, நாடகத் துறை, இதழியல், இலக்கியம், கவிதை என்று ஞாநி தடம் பதிக்காத துறைகளே இல்லை எனலாம். ஒவ்வொரு துறையிலும், மக்கள் மற்றும் மக்கள் நலனை மட்டுமே ஞாநி முன்நிறுத்துவார். தன் வாழ்நாளின் இறுதிக் கட்டம் வரையில், எவ்வித சமரசங்களுக்கும் ஆட்படாதவர். பாலியல் கல்வி, கல்வி சீர்திருத்தம், குழந்தைகள் இலக்கியம் என்று அடுத்த தலைமுறை குறித்து மிகுந்த கவலையோடு சிந்தித்தவர். நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் அரசியல் உள்ளது. அரசியல் இல்லாத இடமே இல்லை என்று உறுதியாக நம்பியவர் ஞாநி. அந்த நம்பிக்கையோடே, தனது அத்தனை படைப்புகளிலும் அரசியல் மற்றும் அது குறித்த தரவுகள் இருப்பதை உறுதி செய்தார். இளைய சமுதாயத்தின் மீது தீராத நம்பிக்கையும் பற்றும் வைத்திருந்தார் ஞாநி. அவர்களை சரியாக தயார்ப்படுத்தினால், தமிழகத்தின் அரசியல் போக்கையே மாற்றக் கூடிய வலிமை படைத்தவர்கள் என்பதை உறுதியான நம்பினார். தேர்தல் சீர்திருத்தங்கள் குறித்து மிக மிக விரிவாக எழுதியுள்ளார் ஞாநி. தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களுக்கு அரசே நிதியளிப்பது உள்ளிட்ட பல்வேறு சீர்திருத்தங்களை தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தார் ஞாநி. இன்று ஆர்கே நகரில் பிஜேபி என்ற தேசிய கட்சி, நோட்டாவை விட குறைவான வாக்குகள் பெற்று, அவமானப்படுவதற்கு, ஞாநி அவர்கள் நோட்டா குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியது ஒரு வலுவான காரணமாக இருக்கக் கூடும். உச்சநீதிமன்றம், நோட்டா பட்டனை வாக்கு இயந்திரத்தில் சேர்க்க வேண்டும் என்று உத்தரவிடுவதற்கு முன்னால், நோட்டாவுக்கு வாக்குச் சீட்டில் சின்னமோ, தனியாக பட்டனோ கிடையாது. யாருக்கும் வாக்களிக்க விரும்பவில்லை என்று நினைக்கும் ஒரு வாக்காளர், தேர்தல் நடத்தும் அதிகாரியிடம் அதற்கென்று விண்ணப்பம் அளித்து, தனியாக படிவம் பெற்று யாருக்கும் வாக்களிக்கவில்லை என்று அந்த படிவத்தை நிரப்ப வேண்டும். வன்முறை சூழ்ந்த தேர்தல் அரங்கில், அப்படி தனியாக சென்று படிவத்தை பெற்று பயன்படுத்த, பெரும்பாலான வாக்காளர்கள் தயங்கினார்கள். நோட்டா என்பது வலுவான ஆயுதம். அந்த நோட்டாவின் பயன்பாடு அதிகரித்தால், அரசியல்வாதிகள் அச்சம் கொண்டு, நல்ல வேட்பாளர்களை நிறுத்தும் வகையில் நெருக்கடிக்கு ஆளாவார்கள் என்பதை தொடர்ந்து பிரச்சாரம் செய்து வந்தார் ஞாநி. உச்சநீதிமன்றம், நோட்டா பட்டனை வாக்கு இயந்திரத்தில் சேர்த்து, அதன் ரகசியத் தன்மையை உறுதிப்படுத்திய பிறகு, இந்தியா முழுக்க நடந்த தேர்தல்களிலும், தமிழகத்தில் நடந்த தேர்தல்களிலும், நோட்டா பெற்ற வாக்குகள், அரசியல்வாதிகளை கலக்கம் கொள்ளச் செய்தன என்பது அப்பட்டமான உண்மை. பல அரசியல்வாதிகள் வெளிப்படையாகவே நோட்டாவை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கைகள் எழுப்பத் தொடங்கியுள்ளது நோட்டாவின் வீச்சுக்கு சான்று. ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்த ஞாநியின் ஓ பக்கங்கள் தொடர், வாரந்தோறும் அப்போதைய அரசியல் நிகழ்வுகளை கடுமையாக விமர்சித்தது. அந்த தொடருக்கு தீவிர ரசிகர்களாகி, அதற்காகவே ஆனந்த விகடன் இதழை படிக்கத் தொடங்கியவர்களில் நானும் ஒருவன். எந்த முக்கியமான நிகழ்வாக இருந்தாலும், அது குறித்த தனது பார்வைகளை சமரசமில்லாமல் சொல்பவர் ஞாநி. நான் உட்பட பல எழுத்தாளர்களுக்கு ஆதர்சமாக, உற்சாகமும் ஊக்கம் அளித்தவர் ஞாநி. அவரின் எழுத்துக்களின் தாக்கம் என் மீது படிந்ததும், நமது கருத்துக்களை தெளிவாக, சமரசம் இல்லாமல் பளிச்சென்று சொல்ல வேண்டியதன் அவசியத்தை நான் ஞாநியிடம்தான் கற்றுக் கொண்டேன். பூசி மெழுகி, சிலரை சமாதானம் செய்ய வேண்டுமே, சிலரின் மனது நோகக் கூடாதே என்று மழுப்பலான கட்டுரைகளை எழுதுபவர்களிடையே ஞாநி ஒரு மாற்றுச் சிந்தனையாளன். அவர் எழுத்துக்களில், க்ரே ஏரியா என்பதே கிடையாது. ப்ளாக் அன்ட் வெயிட்தான். தெளிவான தீர்க்கமான பார்வையைக் கொண்டவர். ஆனந்த விகடனில், ஓ பக்கங்கள் தொடரில், நிர்வாகத்தோடு ஞாநிக்கு கருத்து முரண்பாடு ஏற்பட்டது. கட்டுரையை மாற்றச் சொன்னது விகடன் நிர்வாகம். உறுதியாக மறுத்தார் ஞாநி. ஓ பக்கங்கள் தொடர் நின்றது. ஞாநியின் எழுத்துக்களுக்கு இருக்கும் வரவேற்பை நன்கு அறிந்த குமுதம் நிறுவனம் உடனடியாக அவரை சுவீகரித்தது. ஓ பக்கங்கள் குமுதத்தில் தொடர்ந்தது. 2010ம் ஆண்டு உளவுத்துறையின் தலைவராக இருந்த ஜாபர் சேட்டுக்கு, அவர் மகள் பெயரிலும், பின்னர் மனைவி பெயரிலும், தமிழக அரசால், சமூக சேவகர் என்ற ஒதுக்கீட்டு முறையின் கீழ், திருவான்மியூரில் வீட்டு மனை ஒதுக்கப்பட்டது தொடர்பான அரசாணைகள், ஆவணங்கள் ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு, சென்னையில் உள்ள முக்கிய தமிழ் ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகள் அனைத்தையும் அணுகினேன். ஜாபர் சேட்டின் மீது இருந்த அச்சத்தின் காரணமாக, ஒரு பத்திரிக்கையும் அந்த செய்தியை வெளியிட தயாராக இல்லை. வேறு வழியே இல்லாமல், சவுக்கு தளத்திலேயே அந்த ஆவணங்களை வெளியிட்டு கட்டுரை எழுதினேன். மறு நாள் காலையிலேயே, சாலையில் சென்ற ஒருவரோடு சண்டையிட்டு அவரை அடித்ததாக காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்டேன். அந்த சம்பவத்தை குறிப்பிட்டு, அதை கடுமையாக கண்டித்து ஓ பக்கங்களில், குமுதத்தில் கட்டுரை எழுதினார் ஞாநி. ஆனால் குமுதம் நிர்வாகம் ஜாபர் சேட்டுக்கு பயந்து அதை வெளியிட மறுத்தது. குமுதத்தில் ஓ பக்கங்கள் எழுதுவதை உடனடியாக நிறுத்தினார் ஞாநி. நான் மிக மிக சாதாரணமாக இணையத்தில் எழுதும் ஒரு ப்ளாக் எழுத்தாளன். எளிமையாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் A NOBODY. ஆனால், ஞாநி, எனது கைது அதிகார துஷ்பிரயோகம், கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கான ஆபத்து என்றே பார்த்தார். இந்த ஒரே காரணத்துக்காக அந்த கட்டுரைத் தொடர் நின்று போனது குறித்து ஞாநி எந்தக் கவலையும் படவில்லை. ஆனந்த விகடனில் ஓ பக்கங்கள் தொடர் வந்து கொண்டிருந்தபோது, அதில், அப்போது முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி ஓய்வு பெற வேண்டும், பொறுப்பு ஸ்டாலினிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தி ஒரு கட்டுரை எழுதினார். ஸ்டாலினுக்கு தலைமை பொறுப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று ஞாநி உறுதியாக நம்பினார். கட்டுரையை படித்த கருணாநிதி உடனடியாக கழகத்தினரை அழைத்து ஞாநிக்கு எதிராக கண்டனக் கூட்டம் போட உத்தரவிட்டார். 20 ஆகஸ்ட் 2007 அன்று, சென்னை வாணி மகாலில் அந்த கண்டனக் கூட்டம் நடைபெற்றது. அ.மார்க்ஸ், அரசு, பிரபஞ்சன், சி.மகேந்திரன், அறிவுமதி, மனுஷ்ய புத்திரன், இமையம், தமிழச்சி, சல்மா, ரவிக்குமார், டி.எஸ்.எஸ்.மணி, கரிகாலன் மற்றும் பத்திரிக்கையாளர் பன்னீர் செல்வம் உள்ளிட்டோர் பங்கேற்றனர். ஞாநியை பார்ப்பான் என்று எவ்வளவு திட்ட முடியுமோ அவ்வளவு திட்டினார்கள். மிகவும் கடுமையான வார்த்தைப் பிரயோகங்கள். உங்கள் வீட்டில் உள்ள 80 வயது பெரியவரை, உடல் நலிவுற்றவரை நீ வேலைக்கு போய் சம்பாதித்து வந்துதான் ஆக வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துவது கொடுமை இல்லையா. உடல் நலன் பாதிக்கப்பட்டு உள்ள கருணாநிதி ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு, இலக்கியப் பணி ஆற்ற வேண்டும். தலைமைப் பதவிக்கு எல்லா வகையிலும் தகுதியுள்ள ஸ்டாலின் பொறுப்புக்கு வர வேண்டும் என்று எழுதினார். அதற்குத்தான் அத்தனை வசவுகளும். அவரின் கேள்வியில் இருந்த நியாயத்தை ஒருவருமே பேசவில்லை. மாறாக, நான்கு மணி நேரம் ஞாநியை திட்டினர். அந்த கூட்டத்தில் ஞாநி குறித்து இறையன்பன் குத்தூஸ் என்பவர் ஒரு கவிதை படித்தார். வடக்கே ஒரு பார்ப்பன வேதாந்தி கலைஞரின் தலை கேட்கிறான் இங்கே ஒரு பார்ப்பன அஞ்ஞாநி நஞ்சைக் கக்குகிறான் பார்ப்பானையும் பாம்பையும் கண்டால் முதலில் பார்ப்பானை அடி என்றார் தந்தை பெரியார் நம் சிந்தையெல்லாம் நிறைந்த தந்தை பெரியார் தொண்டால் பொழுதளக்கும் தலைவரை இங்கு கொச்சைப்படுத்துகிறான் ஒரு தறுதலை பொறுமை கலைஞரின் பெருந்தன்மை இது புரிந்திடுமா அஞ்ஞாநிக்குப் பேருண்மை யாரை சந்தோஷப்படுத்த இவன் எழுதுகிறான்? இங்கே யாரை சந்தோஷப்படுத்த இவன் எழுதுகிறான்? பார்ப்பன அரசியலைப் புரிந்துகொள்ளடா பார்ப்பன பத்திரிகை அரசியலைப் புரிந்துகொள்ளடா இந்த நிகழ்வு முழுவதையும், கருணாநிதி வீடியோவில் பார்த்து அகமகிழ்ந்தார். அந்த கூட்டத்தில் மிக வலுவாக ஞாநியை வறுத்தெடுத் தமிழச்சி தங்கபாண்டியனுக்கு, அடுத்து நடந்த திமுக மகளிர் மாநாட்டில் கொடியேற்றும் பொறுப்பை கொடுத்து கவுரவித்தார் கருணாநிதி. ஆனால் இது போன்ற வசவுகளைக் கண்டு அஞ்சி தனது கருத்துக்களை மாற்றிக் கொள்பவரல்ல ஞாநி. திமுகவின் எதிர்ப்பை பார்த்து, வருத்தமோ மன்னிப்போ தெரிவிக்கவேயில்லை ஞாநி. இதுதான் ஞாநி. ஞாநி ஒரு சுயமரியாதையுள்ள ஒரு அறிவுச் சுடர். பரிசில் பாடி பிழைக்கும் அரசவைக் கவிஞர் அல்ல. ஞாநியை வெகு எளிதாக பார்ப்பான் என்று விமர்சித்தவர்கள், ஜெயேந்திரர் கைதானபோது, அதை வரவேற்று விரிவாக எழுதியவர் ஞாநி என்பதை வசதியாக மறந்து விட்டார்கள். ஜெயேந்திரரின் வழக்கு விசாரணை, இந்தியாவில் எந்த நீதிமன்றத்தில் நடந்தாலும், ஜெயேந்திரர் விடுதலையாகி விடுவார். சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் அவ்வழக்கை நடத்தினால் மட்டுமே நியாயம் கிடைக்கும் என்று அப்போதே எழுதினார் ஞாநி. அவர் சொன்னதே இறுதியில் நடந்தது. ஜெயேந்திரர் மீதான வழக்கில் முழுமையான ஆதாரங்கள் சிக்கியிருந்தாலும், கருணாநிதி அவரை ஒரு நாளும் கைது செய்திருக்க மாட்டார் என்பதையும் ஞாநிக்கு எதிராக அறச்சீற்றம் காட்டியவர்கள் உணர்ந்ததில்லை. கணினியையும், சமூக வலைத்தளங்களையும் எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை நன்கு அறிந்து, அதை முழுமையாக கற்றுக் கொண்டு, சமூக வலைத்தளங்களில் தன் அரசியல் விமர்சனங்களை வைத்து, அதிலும் தீவிரமான விவாதங்களில் ஈடுபட்டவர் ஞாநி. அவரின் தெளிவான பார்வையும் தீர்க்கமான சிந்தனையும், தொடர்ந்து அவரை கவனிக்க வைத்தது. சமூகத்தை ஆழ்ந்து நேசிக்கும் ஒரு மனிதன் எப்படி வாழ்வான் என்பதற்கு சிறந்த உதாரணமாக வாழ்ந்து மறைந்துள்ளார் ஞாநி. ஒவ்வொரு மூச்சிலும், ஒவ்வொரு சிந்தனையிலும், மக்களை தீவிரமாக நேசித்தவர் ஞாநி. டைம்ஸ் நவ் தொலைக்காட்சியின் துணை ஆசிரியர் ஷபீர் அகமது, ஞாநி குறித்து “ நான் பத்திரிக்கை உலகில் காலடி எடுத்து வைக்கையில் ஞாநி பத்திரிக்கை உலகில் மிகப் பெரும் ஆளுமை. துளியும் சமரசம் செய்து கொள்ளாத துணிச்சலான பத்திரிக்கையாளர் என்று ஞாநி குறித்த பல கதைகளை கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். அவரோடு பழகுகையில் அந்தக் கதைகள் மிகைப்படுத்தப்பட்டவை அல்ல என்பதை உணர்ந்தேன். ஞாநியின் புத்தகங்களோ, நாடகங்களோ, ஓ பக்கங்கள் தொடரோ, ஒன்று விடாமல் வாசிக்கத் தொடங்கினேன். என்டிடிவி இந்து தொலைக்காட்சி சேனலில் 2008ம் ஆண்டு நான் பணிக்கு சேர்ந்தபோது, அது ஒரு சாதாரண, சிறிய சேனலாக இருந்தது. பலர் பேட்டியளிப்பதை தவிர்ப்பார்கள். ஆனால், எங்களை ஊக்கப்படுத்தி எப்போது கேட்டாலும் முகம் சுளிக்காமல் பேட்டியளிப்பார் ஞானி. எந்த விவகாரமாக இருந்தாலும் தயங்காமல் பேட்டியளித்து, எங்கள் செய்தியை முழுமையடையச் செய்வார் ஞாநி. வாரத்தில் நான்கு நாட்கள், ஞாநியின் கேகே நகர் வீட்டில் கேமராவோடு நிற்பேன். ஞாநியின் கேகே நகர் வீட்டை ஒரு அறிவுக் கூடம் என்றே சொல்லலாம். எப்போதும் அவரைச் சுற்றி ஐந்தாறு பேர் இருப்பார்கள். அரசியல் விவாதம், இலக்கிய விவாதம், திரைப்பட கதை விவாதம் என்று வீடு பரபரப்பாக இருக்கும். இப்படி அத்தனை விஷயங்களையும் விவாதித்து, அத்தனை பேரோடும் செலவு செய்ய இவருக்கு நேரம் எங்கே இருக்கிறது, இதற்கான சக்தி இவருக்கு எப்படி வருகிறது என்று பல முறை நினைத்து வியந்திருக்கிறேன். அவரின் திறனும் வீச்சும், ஒப்பிட முடியாதது. எல்லா வகையான விவாதங்களுக்கும் எப்போதும் தயாராக இருப்பவர் ஞாநி. அவரின் கருத்துக்களை அவரது முகத்துக்கு நேராக மறுக்கும் உரிமையை அனைவருக்கும் அளித்தவர் ஞாநி. வயது, பாலினம் என்று எந்த மாறுபாடும் பார்க்காமல் அனைவரோடும் எளிமையாக விவாதிப்பவர் ஞாநி. விகடனில் வெளியான ஞாநியின் கருணாநிதி குறித்த கட்டுரை பெரும் அரசியல் புயலை கிளப்பியது. கருணாநிதி உடல்நிலை காரணமாக ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று கூறியது அக்கட்டுரை. ஞாநியை கண்டிக்க ஒரு கூட்டத்தை திமுக ஏற்பாடு செய்திருந்தது. திமுக பேச்சாளர்களும், திமுக ஆதரவு பத்திரிக்கையாளர்களும், ஞாநி மீது விஷத்தை கக்கினர். அவரின் நேர்மை, சாதி, நம்பிக்கைகள், நம்பகத்தன்மை என்று அனைத்தும் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டு விமர்சிக்கப்பட்டன. அந்த கூட்டத்தில் ஞாநி மீது வீசப்பட்ட விஷச் சொற்கள் இன்னும் நினைவில் உள்ளது. ஆனால், ஞாநி ஒரு நாளும் அதற்காக வருந்தவோ, மன்னிப்பு கேட்கவோ மறுத்து விட்டார். தான் எழுதியது சரியே என்று இறுதி வரை உறுதியாக இருந்தார். அதுதான் மற்றவர்களிடமிருந்து ஞாநியை வேறுபடுத்துகிறது. ஊடக சுதந்திரத்துக்கு அச்சுறுத்தல் வரும் சமயத்திலெல்லாம், போராட்டக் களத்தில் முன்னணியில் நிற்பார் ஞாநி. கருத்து சுதந்திரத்துக்கு ஆபத்து வரும்போதெல்லாம் அதை எதிர்க்கும் முதல் குரல் ஞாநியினுடையதாக இருக்கும். ஞாநியின் மரணம், பத்திரிக்கை உலகுக்கு ஈடு செய்ய முடியாத பெரும் இழப்பு. உள்ளதை உள்ளபடி உரைக்க வேண்டும் என்பதை உலகுக்கே உணர்த்தி என்னைப் போன்ற பல பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு ஒரு உதாரணமாக திகழ்ந்தார் ஞானி.” என்றார் டைம்ஸ் நவ் உதவி ஆசிரியர் ஷபீர் அகமது. நாட்டில் மதவாதம் தன் ஆக்டோபஸ் கரங்களை பரப்பிக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் ஞாநியைப் போன்ற தீர்க்கமான பார்வையுடனும், தெளிவான சிந்தனை மற்றும் துணிச்சலுடனும் எழுத வேண்டிய எழுத்தாளர்களின் தேவை மிக அதிகமாக இருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட நேரத்தில், ஞாநி மறைந்தது, தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு ஏற்பட்ட மிகப் பெரும் இழப்பு. ஞாநி மறைந்தது வருத்தமாக இருந்தாலும், சிறுநீரகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு உபாதைகளோடு அவர் அனுபவித்த அவஸ்தைகளை கேட்க அவ்வளவு வேதனையாக இருந்தது. ஞாநி எப்படிப்பட்ட மனிதராக இருந்தார் என்பதற்கு ஒரு தீவிர இந்துத்துவா மற்றும் மோடி ஆதரவாளர் ஒருவர் கூறும் கருத்தே சான்று. ராஜமாணிக்கம் என்ற அந்த மோடி ஆதரவாளர், ஞாநி குறித்து, “மாற்று கருத்துக்களை அனுமதிப்பவர். இன்றைய கால கட்டத்தில் மாற்றுதரப்பை காது கொடுத்து கேட்கும் நபர்களே குறைவு தான். நான் என்னையும் சேர்த்து தான் சொல்கிறேன். என்னுடன் நில் அல்லது என் எதிரிடையாக நில் எனும் தரப்பு தான் ஓங்கி வருகிறது. ஞாநி நிச்சயம் அப்படி அல்ல. அவர் வீட்டில் இருந்திருக்கிறேன்.சாப்பிட்டு இருக்கிறேன். அவருடன் களத்தில் பணியாற்றி இருக்கிறேன். அவர் நேர்மையின் மீது எனக்கு மிகுந்த மரியாதை உண்டு.” ஒரு தீவிர மோடி ஆதரவாளரின் இந்த கருத்தே ஞாநிக்கு கிடைக்கும் ஆகச் சிறந்த பெருமை. சென்று வாருங்கள் ஞாநி. உங்களின் பணியை தொடர்ந்து செய்ய இளைய தலைமுறை காத்திருக்கிறது. அவர்கள் உங்களை கைவிட்டு விட மாட்டார்கள். Savukku online.com
  8. ஓ பக்கங்களின் மூலம் தான் இவர் அறிமுகம் , ஆம் ஆத்மி கட்சியில் போட்டியிட்டு தோல்வியடைந்திருந்தார் ,நேற்று இரவு 8-27 ற்கு முகநூலில் பதிவிட்டிருக்கிறார் அதிகாலையில் மரணம், இவரின் இந்த தொலைக்காட்சி விவாதம் சிறந்த்து என்பேன் ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்
  9. ஒவ்வொரு பண்டிகை நாளின் முன்னிரவிலும் ராதா பாட்டியும்.. ஐஸ்வர்யாவும் தவறாமல் நினைவுக்கு வருகிறார்கள். ராதா பாட்டியை நீங்கள் அவசியம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அப்படியென்ன சிறப்பு அவருக்கு.. அதற்குப்பின் ஒரு கதை இருக்கிறது. அது ஒரு பண்டிகை நாளின் முன்னிரவுப்பொழுது. குழந்தைகளுக்கு புது துணி எடுக்க வேண்டும் என்பதால் குடும்பத்துடன் துணி கடைக்கு சென்று கொண்டிருந்தேன். அது நாங்கள் தற்போது புதிதாக குடியேறிய பகுதி. வழியில் ஒரு ஏடிஎம்-ல் டெபிட் கார்டில் ஏதாவது மிச்சம் கிச்சம் இருக்கிறதா என்று பார்ப்பதற்காக வண்டியை நிறுத்தினேன். ஏடிஎம் கதவை திறந்து நுழைவதற்கு முன்தான் அவர்களை பார்த்தேன். ஒரு பாட்டியும் பேத்தியும்.. பக்கத்தில் இருந்த நடைப்பாதை திண்டில் அமர்ந்திருந்தார்கள். பாட்டிக்கு 70 வயதும் சிறுமிக்கு 7 வயதும் இருக்கும். கடும் குளீர் நிறைந்த பனிகாலம் அது. ஆனால் அந்த சிறுமி வெறும் ஜட்டி மட்டும் அணிந்து பாட்டியின் மடியில் அமர்ந்திருந்தார். லட்சணமாக இருந்தாள் பாப்பா. அந்த கடும் குளீரில் குழந்தை ஆடை எதுவும் இல்லாமல் அந்த சிறுமி இருப்பதை பார்த்த நொடி மனதை என்னவோ செய்தது. பாட்டி சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தவரிடம் கையை நீட்டினார்.. அவர் ஏதோ சில்லறையை போட்டுவிட்டு நடந்தார். அந்த காட்சியை பார்த்தபடியே வண்டியை கிளப்பினேன். துணிக்கடைக்குள் நுழைந்து இளமாறனுக்கும் இளஞ்செழியனுக்கும் துணி எடுத்த என் மனைவி, அடுத்ததாக சிறுமிகளின் ஆடை பிரிவுக்குள் நுழைந்தார். எங்களுக்கு இரண்டு மகன்கள்.. இவர் எதற்கு பெண் பிள்ளைகளின் ஆடை பிரிவுக்கு போகிறார் என்று நானும் கேட்கவில்லை.. அவரும் சொல்லவில்லை. கிரெடிட் கார்டின் துணையுடன் தான் மாதத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்பது என் மனைவிக்கும் தெரியும். இரண்டு ஜோடி சிறுமிகளுக்கான உடையை எடுத்து முடித்தார். பில்லிங்க் கவுண்டரில் கார்டை தேய்த்துவிட்டு வெளியே வந்தால் மணி பதினொன்றரை ஆகிவிட்டிருந்தது. நேராக வண்டியை அந்த ஏடிஎம்க்கு விட்டேன். அங்கு நாங்கள் எதிர்பார்த்த பாட்டியும் பேத்தியும் இல்லை. என்னடா இது.. இந்த நேரத்தில் அவர்களை எங்குப்போய் தேடுவது.. என்று ஒரு கணம் குழப்பம். எதுக்கும் ஏடிஎம் காவலாளி தாத்தாவிடம் கேட்டுப்பார்ப்போம் என்று விசாரித்தேன். “அவங்களா.. இங்கதான் ரோட்டோரத்தில் படுத்துருப்பாங்க..” என்று கை காட்டினார். “கொஞ்சம் சிரமம் பார்க்காமல் வந்து காட்டமுடியுமா..” என்று கேட்டேன். “என்னாத்துக்கு அவங்கள தேடுறீங்க..” என்றார். “அந்த பாப்பாவுக்கு புது துணி எடுத்தோம். அத குடுக்கணும்..” என்றதும், “சரி வாங்க..” என்று எங்களுக்கு முன் நடந்தார். வழக்கமாக அவர்கள் படுக்கும் இடத்திற்கு கூட்டிச்சென்று பார்த்தார்.. அங்கு அவர்கள் இல்லை. பக்கத்து சந்துல இருப்பாங்க.. வாங்க அங்க போவோம் என்று வேறொரு இடத்திற்கு அழைத்து சென்றார். அது ஒரு முட்டுச்சந்து.. அதன் ஓரத்தில் அந்த பாட்டியை கட்டிப்பிடித்தபடி அந்த சிறுமி படுத்திருந்தார். இருவருக்கும் கீழே சாக்கு விரிக்கப்பட்டிருந்து. காவலாளி தாத்தா சத்தம் கொடுத்ததும் பாட்டி எழுந்தார். “அந்த புள்ளைக்கு துணி எட்டாந்துருக்காங்களாம்.. எழுப்பு..” என்றார். எழுப்ப வேண்டாம் என்று சொல்லியும் பாட்டி.. “ஐஸு.. ஏ.. ஐசுவர்யா.. உனக்கு புது துணி கொண்டாந்துருக்காங்க பாரு.. எந்திரி” என்று பேத்தியை எழுப்பினார். என் மனைவி அந்த சிறுமியிடம் புதுத்துணி இருந்த பையை கொடுத்ததும்.. அந்த குழந்தையின் முகத்தில் தெரிந்த சந்தோசம் இந்த பதிவை எழுதும் இந்த நொடி கூட எனக்கு மகிழ்ச்சியை கொடுக்கிறது. அவர்களிடமிருந்து விடைப்பெற்று காவலாளி தாத்தாவுடன் வண்டியை நிறுத்தியிருந்த இடத்தை நோக்கி நடந்து வரும்போதுதான், பாட்டி பேத்தி பற்றி விசாரித்தேன். “அந்தம்மா இங்க ரோட்ல உக்கார்ந்து பிச்சையெடுக்கும்.. அந்த புள்ள அது பேத்தி இல்ல.. ஆத்தாளும் அப்பனும் வுட்னு ஓடி போய்ட்டாங்க.. இந்தம்மா எடுத்து வளர்க்குது.. ரோட்டோரத்தில்தான் படுத்துப்பாங்க..” என்றார் தாத்தா. அதை கேட்ட நொடி பண்டிகை கொண்டாட்டத்திற்கான மனநிலை மாறிப்போனது. வெடி சத்தம் காதுகளை பிளக்க ஆரம்பித்திருந்தது.. வான வேடிக்கைகள் பிரகாசமாக ஒளிரூட்டிக் கொண்டிருந்தன. பிச்சை எடுத்தாலும் பாட்டி மனதில் வானுயர நின்றார். அந்த குழந்தைக்கு ஒரு நல்ல வழியை உருவாக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனதை ஆக்கிரமித்திருந்தது. அதன்பிறகு சில நாட்கள் கழித்து மீண்டும் ஒருமுறை ஐஸ்வர்யாவை பார்க்க சென்றேன். நாங்கள் வாங்கி கொடுத்த துணியைதான் அப்போதும் அணிந்திருந்தாள் குழந்தை. “கழட்டவே மாட்டேங்குதுப்பா..” என்று சிரித்தார் பாட்டி. பாட்டியும் கிழிந்த சேலைதான் அணிந்திருந்தார். “சரி.. வாங்க பக்கத்துல போவோம்..” என்று அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு பக்கத்து தெருவில் இருந்த துணிக்கடைக்கு சென்றேன். ஐஸ்வர்யா பயங்கர குஷியுடன் ஓடி வந்தாள். பாட்டியிடம் அவருக்கு சேலையை தேர்வு செய்ய சொன்னேன். “வாயல் சேல.. நீயே பார்த்து எதுனா வாங்கி கொடுப்பா..” என்றார் கூச்சமாக. “இல்ல.. நீங்களே உங்களுக்கு பிடிச்சதை எடுத்துக்கோங்க.. என்று சொல்ல.. “நீல வானம் கலரில் காட்டுங்க..” என்று சொல்லி அவருக்கு பிடித்த சேலையை எடுத்துக்கொண்டார். அதன்பிறகு குழந்தைகள் பிரிவுக்குப்போய் ஐஸ்வர்யாவுக்கு துணி எடுத்துவிட்டு மீண்டும் அவர்கள் இடத்தில் கொண்டுவந்து விட்டேன். அப்போதுதான் பாட்டி அருகே அமர்ந்து ஐஸ்வர்யாவின் கதையை கேட்டேன். ராதா பாட்டி அமிஞ்சிக்கரையில் ஒரு குடிசைப்பகுதியில் இருந்தபோது பக்கத்துவிட்டில் இருந்தவர் ஐஸ்வர்யாவின் அம்மாவின் அம்மா. அதாவது ஐஸ்வர்யாவின் ஒரிஜினல் பாட்டி. அவர் ஒருநாள் திடிரென இறந்துப்போகிறார். அப்போது ஐஸ்வர்யாவின் அம்மாவுக்கு 8 வயது. அவரை அநாதையாக விடக்கூடாது என்பதற்காக ராதாம்மா தன் பிள்ளைகளோடு அந்த பிள்ளையையும் அரவணைத்து வளர்க்கிறார். வாலிப வயது நெருங்கியதும் அந்த பெண்ணுக்கு ஒரு மதுரைக்காரனுடன் காதல் வருகிறது. அவன் தப்பானவன் என்று பாட்டி எவ்வளவோ சொல்லியும் கேட்காமல் அவனுடன் வாழ்க்கை நடத்துகிறார். அந்த குடும்ப வாழ்க்கைக்கு சாட்சியாக பிறந்த குழந்தைதான் இந்த ஐஸ்வர்யா. அதன்பிறகுதான் தெரிகிறது.. மதுரைக்காரன் ஏற்கனவே திருமணமானவன் என்பது. ஒருநாள் அவன் அப்படியே அம்போவென விட்டுவிட்டு ஓடிவிடுகிறான். அதன் பிறகு இந்த சிறுமியின் அம்மாவுக்கும் புதிதாக ஒருவருடன் பழக்கம் ஏற்பட குழந்தையை விட்டுவிட்டு போய்விடுகிறார். ஆதரவற்று நின்ற குழந்தை ஐஸ்வர்யாவை.. அவரின் அம்மாவை அரவணைத்த அதே ராதாம்மா ஓடி வந்து அணைத்துக்கொள்கிறார். இரண்டு வயது குழந்தையாக விட்டுச்சென்ற அம்மா பின்னெப்போதும் வந்து பார்க்கவில்லை. ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டது. இப்போது ஐஸ்வர்யாவுக்கு எல்லாமே ராதா பாட்டிதான். ராதா பாட்டிக்கும் பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்.. அவர்கள் குடிசை வீடுகளில் வாடகைக்கு இருக்கிறார்கள். இடப்பற்றாக்குறை என்பதால் அங்குபோகாமல் பாட்டியும் பேத்தியும் ரோட்டோரத்தில் தான் படுத்துக்கொள்கிறார்கள். காலையில் குளிக்க வைத்து அருகே இருக்கும் மாநகராட்சி பள்ளிக்கு ஐஸ்வர்யாவை அனுப்புகிறார் பாட்டி. பின்னர் சாலையோரத்தில் பாட்டி கையை நீட்டுவார். அந்த பணத்தில் ஐஸ்வர்யாவை கவனித்துக்கொள்கிறார். ஆக முன்பு அம்மாவை வளர்த்து ஆளாக்கியவர் இப்போது மகளையும் வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். இவ்வளவிற்கும் அவர்கள் அவரின் ரத்த உறவுகள் அல்ல. ராதா பாட்டி, ஐஸ்வர்யா தனக்கு பேத்தியான இந்த வரலாறை சொல்லி முடித்தபோது பக்கத்தில் ஏதுமறியாமல் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது அந்த குழந்தை. மனதை என்னவோ செய்தது.. அருகே அழைத்து தலையை தடவிக்கொடுத்தேன். பாட்டியிடம், ஐஸ்வர்யாவை நல்ல விடுதியுடன் இருக்கும் பள்ளியில் சேர்த்து படிக்க வைக்க ஏற்பாடு செய்கிறேன்.. இங்கு இருந்தால் அவளின் அம்மாவின் வாழ்க்கை வீணானதுபோல் ஆகக்கூடும் என்று விளக்கினேன். யோசனைக்குப்பின் “சரிப்பா.. இந்த வருசம் முடியட்டும்..” என்று சம்மதித்திருக்கிறார். 2 வயசில் இருந்து ஆதரவற்று நின்ற ஒரு குழந்தையை தன் பிள்ளையாக வளர்ப்பவரிடமிருந்து திடீரென பிரித்து விடுதியில் சேர்ப்பது என்பது இருவருக்கும் கஷ்டமானதுதான். ஆனால் அம்மாவைப்போலில்லாமல் அந்த குழந்தையின் வாழ்வு வசப்பட வேண்டுமானால் பிரிவுகள் அவசியம்.. மாதத்திற்கு ஒருமுறை சென்று பார்க்கலாம் என்று பாட்டிக்கு நம்பிக்கை அளித்திருக்கிறேன். “உன்ன நல்ல ஸ்கூல்ல சேர்க்கிறேன்.. படிக்கிறீயா..” என்று கேட்டேன். சந்தோசமாக தலையை ஆட்டினாள்.. தலையை தடவிக்கொடுத்துவிட்டு வந்திருக்கிறேன். வரும் கல்வி ஆண்டில் அந்த குழந்தைக்கு நல்லது நடக்கும் என்று நம்புகிறேன். நண்பர்கள் துணை நிற்பார்கள்.. ராதா பாட்டி போன்ற எளிய மனிதர்கள் தான் வாழ்க்கை பாடத்தை கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள். அரசியல்வாதிகளுடன் கோடுகளால் மல்லுக்கட்டுவது மட்டுமல்லாது ராதா பாட்டி போன்ற அன்பான மனிதர்களை அடையாளம் காட்டும் பணியை www.linesmedia.in தொடர்ந்து செய்யும்..! பல்லாயிரம் கோடிகள் குவித்து மாஃபியா கும்பலுக்கு நடுவில் வாழ்ந்து நொடியில் ஒண்ணுமில்லாமல் மண்ணோடு மண்ணாக மரணித்துப்போகும் மனிதர்களுக்கு நடுவில் ராதா பாட்டி போன்றவர்கள் வாழ்தலின் அர்த்தத்தை மேலும் அழகாக்கிறார்கள்.. 🙂 -கார்ட்டூனிஸ்ட் பாலா லைன்ஸ் மீடியா ( கடந்த ஆண்டு எழுதிய இந்த பதிவை படித்துவிட்டு தம்பி Shahul M Kasim அடம்பிடித்து ராதா பாட்டிக்கு கொடுக்கச்சொல்லி கொஞ்சம் பணம் அனுப்பினான். அந்த பணத்தில் பாட்டிக்கும் பேத்திக்கும் தீபாவளிக்கும் பொங்கலுக்கும் புத்தாடையும்.. கொஞ்சம் பணமும் அவன் பெயரை சொல்லி கொடுத்திருக்கிறேன்.. அதை வாங்கிய கணம் அவர்கள் முகத்தில் ஒளிர்ந்த ஒளியை எந்த இறைவனிடமும் நம்மால் காண முடியாது.. நன்றி தம்பி.) www.linesmedia.in
  10. பிரிவால் துயருற்றிருக்கும் குடும்பத்தினரிற்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்
  11. நான் விரும்பி பார்க்கும் வெப் சீரிஸ் இது:) ****************†*** யூ டியூப்பில் ’கால்கட்டு’ என்றொரு தொடர் வருது.. பார்த்துருக்கீங்களா.. நான் சமீபத்தில் தான் பார்த்தேன். அதுவும் என் மனைவி பார்த்து வாய்விட்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்துதான்.. என்னனு வாங்கி பார்த்தேன். அது ``Wife ஊருக்கு போறா..” என்ற தலைப்பில் இருந்தது. சில நொடிகளிலே ``ஆத்தி.. இது நமக்கு நடக்கும் சம்பவமாச்சே..” (;)) என்று புன்னகையை வர வைத்தது காட்சிகள். என் மனைவி ஏன் சிரித்தார் என்று அந்த விடியோவை பார்த்ததும் உங்களுக்கே புரிந்துவிடும்.. ஏன்னா அந்த சம்பவம் உங்களுக்கும் நடந்திருக்கும்.. அதன்பிறகுதான் Black Pasanga யூ டியூப் சேனலில் வெளியாகும் இயக்குனர் வெற்றியின்( Vetri ) கால்கட்டு தொடர் படங்களை முழுவதையும் பார்த்து முடித்தேன். நான் தான் லேட்டு போல.. ஏற்கனவே லட்சக்கணக்கானோர் பார்த்துருக்காங்க.. அந்த தொடரில் தம்பதிகளாக நடிக்கும் சத்யா-பிரதீப் இருவரும் பட்டையை கிளப்புகிறார்கள். அதுவும் நாகரீக உடையில் இருக்கும் பெண் சத்யாவின் கிராமத்து மொழி நடை பேச்சும்.. மனைவியிடம் பல்ப் வாங்கும் கணவனாக வரும் பிரதீப்பின் முகபாவனைகளும் ஒவ்வொரு தொடரையும் ரசிக்க வைக்கின்றன. இன்றைய ஐடி கல்ச்சரில் வாழும் ஒரு இளம்தம்பதிக்கிடையில் நடக்கும் தினசரி காட்சிகள் தான் தொடரின் மைய கரு. ஒரு சாதாரண ஒன்லைன்.. அதை இவ்வளவு சுவாரஸ்யமாக கொடுக்க முடியுமா என்பதை அதை பார்த்து முடிக்கும்போது தோன்றியது. குமுதத்தில் பணிபுரிந்தபோது கிடைத்த நண்பர் வெற்றி. கோயம்புத்தூர்காரர். இயல்பாகவே கோவைகாரர்களுக்கு இருக்கும் குசும்பு இந்த தொடர் எடுக்க அவருக்கு பெரிதும் உதவுகிறது என்று நினைக்கிறேன். பயணத்தில் எத்தனை தடைகள் வந்தாலும் கிடைக்கும் வாய்ப்பை சிறப்பாக பயன்படுத்தி கொண்டு வளர்கிறார் வெற்றி.. திரைத்துறையில் நல்லதொரு இடம் உங்களுக்கு காத்திருக்கிறது வெற்றி.. விரைவில் அது நடக்கும். வாழ்த்துகள்.. -கார்ட்டூனிஸ்ட் பாலா லைன்ஸ் மீடியா 9-1-17 https://www.youtube.com/watch?v=V1j3vHIqZ4g
  12. அரியணைகளின் ஆட்டம்: Game of Thrones

    இதை இங்கு இணைப்போம் என நினைத்து விட்டு பிறகு இங்கு இதை யார் படிக்க போகிறார்கள் என நினைத்து விட்டு விட்டேன் ஆரம்பத்தில் வெறுக்கப்படுபவர்களாக இருப்பார்கள் பின் விரும்ப்ப்படுபவர்களாக மாறிடுவார்கள் உ-ம் சஞ்சா வின் நடவடிக்கைகள் முதல் சீசனில் வெறுப்பை தான் தரும் Battle of bastard ல் அவள் முக்கியமான திருப்பு முனையாகிறாள் டேமி லனிஸ்ர்ர் ம் அப்படியே ஆரம்பத்திலிருந்து விரும்ப படுபவர்களாக ஆர்யா ஜோன் டனேரியர்ஸ் இருக்கிறார்கள் எனக்கு night king பின் உள்ள மர்ம்ம் விளங்கவில்லை இதுவரை
  13. இசைஞானி

    முழுப்படத்தையும் முடித்துவிட்டு ஃபைனல் மிக்ஸிங்குக்காக ஒரிஜினல் இசையைக் கேட்டால், ‘ஒரு கோடி ரூபாய் கொடுத்தால்தான் கொடுப் பேன்’ என்றார் அறிமுக இசையமைப்பாளரான அந்த இசைமேதை. ‘வேறு வழியில்லை, ராஜாவிடம் போவோம்’ என்றேன். ‘வேறு ஒருவரிடம் போய்விட்டு வந்ததால் அவர் பண்ணுவாரா என்பது சந்தேகம்’ என்றார்கள். ‘பண்ணுவார், நான் போவேன்’ என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றேன். ‘என்ன’ என்று கேட்டார் ராஜா. ‘தப்புப் பண்ணிட்டேன். இந்த மாதிரியெல்லாம் ஆகிப்போச்சு’ என்று என் குறைகளைச் சொன்னேன். வேறு நபராக இருந்திருந்தால், ‘செம மேட்டர் சிக்கிடுச்சு’ என்று நினைத்துக்கொண்டு, ‘எனக்குத் தெரியும்…’ என்று எதிராளியைப் பற்றிக் குறை சொல்லத் தொடங்குவார்கள். இல்லையென்றால், ‘இல்லல்ல… எனக்கு வேறு வேலைகள் இருக்கு’ என்று சொல்லித் தவிர்ப்பார்கள். ஆனால் ராஜாவோ, ‘`சரி, அதை விடுங்க. இப்ப என்ன பண்ணப்போறீங்க?’’ என்று நேராக பிரச்னைக்குள் வந்தார். ‘`பாட்டெல்லாம் ஷூட் பண்ணிட்டேன்’’ என்றேன். ‘`அப்ப அந்தப் பாட்டை யெல்லாம் திரும்ப எடுக்க எவ்வளவு செலவாகும்?’’ என்றார். ‘`அதைப்பற்றி இப்ப பேசவேணாம். நாம அந்தப் பாடல்களைப் புதுசா கம்போஸ் பண்ணி ரெக்கார்ட் பண்ணுவோம். அதைவெச்சு நான் புதுசா ஷூட் பண்ணிக்கிறேன். எவ்வளவு குறைவான பட்ஜெட்டில் இதைப் பண்ண முடியும்னு நீங்க சொல்லுங்க’’ என்றேன். ‘`எனக்கு என்ன கொடுப்பீங்க?’’ என்றார். ‘`என்னங்க இந்த நேரத்துல இப்படிக் கேக்குறீங்க. தப்புப் பண்ணிட்டேன்னு சொல்லிட்டுதானே வந்திருக்கேன். தண்டனைக்கு இது நேரமில்லையே’’ என்றேன். ‘`அதெல்லாம் பேசப்படாது. பாட்டைப்பூரா எடுத்தீங்கன்னா என்ன செலவாகுமோ அந்தச் செலவை எனக்குக் கொடுங்கன்னா கேக்குறேன்?’’ என்றார். ‘`என்னங்க, இப்ப பண்ண மாட்டேங்குறீங்களா, என்ன சொல்றீங்க?’’ என்றேன். ‘`மாட்டேன்னு எங்க சொன்னேன். உங்களுக்கு அந்தச் செலவே இல்லாம பண்றேன். எனக்கொரு ஐடியா வந்துடுச்சு’’ என்றார். ‘`என்ன?’’ என்று கேட்டேன். ‘`ஏற்கெனவே எழுதிய பாடல்கள், நீங்க எடுத்த வீடியோ காட்சிகள் எதையும் மாத்த வேணாம். அப்படியே இருக்கட்டும். அந்த வரிகளுக்கும் காட்சிகளுக்கும் பொருந்துறமாதிரியான இசையை நான் கம்போஸ் பண்ணித் தர்றேன். திரும்ப ஷூட் பண்ண வேணாம். எனக்கு என்ன கொடுக்குறீங்களோ கொடுங்க. அதைப்பற்றிக் கவலையில்லை. நான் செஞ்சுகாட்டுறேன்’’ என்றார் உறுதியுடன். ‘`என்னடா இது, கிணறுவெட்ட வேறு பூதம் கிளம்புதே, தப்பாயிடுமோ’’ என்ற பயம் எனக்கு. ஒருமாதிரி தயக்கத்துடன், `‘அது பரவாயில்லைங்க. என்னைக் காப்பாத்துறேன்னு சொல்லிட்டு மியூசிக்கை நாம கம்மிபண்ணிடக்கூடாது. எல்லாம் ஹிட் சாங்கா வரணும். நீங்க போடுறபடி போடுங்க. செலவானா பரவாயில்லை. நான் ஷூட் பண்ணிக்கிறேன்’’ என்றேன். ‘`அப்படின்னா என் மேல நம்பிக்கை இல்லைனு எடுத்துக்கலாமா’’ என்றார். ‘`ஐயய்யோ… அப்படியில்லைங்க’’ என்று அவசர அவசரமாக மறுத்தேன். ‘என்னமோ நடந்துடுச்சு. இனிமேலாவது நண்பர் சொல்வதைக் கேட்போம்’ என்று நினைத்துக்கொண்டு, ‘`நீங்க சொல்றதுமாதிரியே கம்போஸ் பண்ணுங்க’’ என்று சொல்லிவிட்டு வந்தேன். பிறகு, என்னை அழைத்துக் காட்டினார். ‘இது உண்மைதானா, மேஜிக்கா, இசையில் இப்படியெல்லாம் நிகழ்த்த முடியுமா?’ என்று என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. ஆம், ‘ஹேராம்’ படத்தில் அத்தனை ஹிட் பாடல்களும் ஏற்கெனவே எழுதி, ஷூட் பண்ணின காட்சிகளுக்குப் புதிதாக இசையமைக்கப் பட்டவை. அதே வரி, அதே சொற்கட்டு. ஆனால், இசையும் ராகமும் வேறு. ராஜா வழி வந்தவை. அதில் ஒரு காட்சியில், இரண்டாம் தாரமாகத் திருமணம் செய்ய, பெண் பார்க்க ஹீரோ வந்திருப்பான். அவள், மிகவும் இளம் வயது பெண். ‘வைஷ்ணவ ஜன தோ…’ என்று காந்தியாருக்கு மிகவும் பிடித்த பாடலை அந்தப் பெண் பாடுவாள். அதில் ஓர் இடத்தில், ‘`ஸ்ருதியை ரொம்ப மேல எடுத்துட்டா பிசிறி நாறப்போகுது’’ என்று ஒரு விதவை ஐயங்கார் பாட்டி சொல்வார். அதனால் அவள் சரியாகப் பாடவேண்டுமே என்கிற பதற்றத்துடன் அனைவரும் கேட்டுக் கொண்டிருப் பார்கள். அவர் மேல் ஸ்தாயியில் பாடும் இடம் வரும். எல்லோரும் பதறி, பிறகு, ‘நல்லா பாடிட்டா’ என்று தங்களை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்வார்கள். பின், அந்தப் பெண் பாடியபடியே தன் குடும்பத்தினரை கர்வமாகத் திரும்பிப் பார்ப்பாள். இதுதான் காட்சி. அந்தக் காட்சியையும் ஏற்கெனவே படமாக்கிவிட்டோம். அந்தக் காட்சியைக் காட்டி, ‘`இதுக்கு எப்படிப் பண்றது? சரியா உச்சஸ்தாயி போகவேண்டிய இடத்தில் உச்சஸ்தாயி போகணும். எப்படிப் பண்ணலாம்னு எனக்குப் புரியலை’’ என்றேன். ‘`என்ன வேணும் சொல்லுங்க’’ என்றார் ராஜா. ‘`மொத்தக் கதையும் நார்த் இண்டியாவுல நடக்குது. ஆனால், இதுமட்டும் சென்னையில் நடக்கும் காட்சி. அதனால இதுமட்டும் தென்னிந்தியத் தன்மையோட இருக்கணும்’’ என்றேன். ‘`அவ்வளவுதானே’’ என்றவர் உச்சஸ்தாயி போவதுபோல் மூன்று டியூன்கள் போட்டார். அதற்கும் 30 நிமிடங்கள்தான். எனக்கு அந்த மூன்றுமே பிடித்திருந்தன. ‘`நானே சூஸ் பண்றேன்’’ என்று மூன்றில் அவர் தேர்ந்தெடுத்த பாடல்தான் படத்தில் வந்தது. இப்படி வேலைகள் போய்க்கொண்டிருந்த சமயத்தில், ‘`எல்லாம் சரி, உங்க வேலைகளை முடிச்சுக்கிட்டீங்க. எனக்கு ஒரு பாட்டுப் போட இடமில்லாம பண்ணிட்டீங்களே’’ என்றார். ‘`இதுவே பெரிய சாதனை. அதென்ன பெரிய விஷயம்’’ என்றேன். `‘இல்ல, எனக்கு ஒரு இடம் இருக்கு’’ என்றார். `‘ஒரு இயக்குநரா பார்க்கும்போது, இதுல இன்னொரு பாட்டுக்கான இடம் இல்லையே. தவிர இன்னொரு பாட்டு ரொம்ப ஜாஸ்தியாயிடும், வேண்டாங்க’’ என்றேன். `‘ஐயா, இருக்கிற இடத்துல நான் போட்டுக்குறேன். நீங்க சும்மா இருங்களேன்’’ என்றார். ‘`எங்க?’’ என்றேன். ‘`அவர் பாங்கு குடிச்சிட்டு வர்ற அந்த இடம். இயக்குநரா நீங்க அதை ரீரெக்கார்டிங்கா நினைச்சிருந்தீங்க. நானும் அது ரீரெக்கார்டிங்தான்னு சொல்றேன். ஆனா, அதையே பாட்டா போட்டுக்கொடுக்குறேன்’’ என்றார். ‘`நல்லாருக்குமானு பாருங்க’’ என்றேன் அரைமனதாக. அப்படி அவரே முடிவு செய்து, கம்போஸ் பண்ணி அவரே எழுதியதுதான், ‘`இசையில் தொடங்குதம்மா’’ என்ற பாடல். முன்பெல்லாம் பாட்டுப்போட்டிகளில் தன் திறமையைப் பார்வை யாளர்களுக்குக் கடத்த, ‘சிந்தனை செய் மனமே’, ‘ஒருநாள் போதுமா’ போன்ற பாடல்களைப் பாடிக்காட்டுவார்கள். நானே சிறுவனாக இருந்தபோது, ‘ஒருநாள் போதுமா’ பாடலை அதைப் பாடிய பாலமுரளி சாருக்கும் பெரிய வீணை வித்வான்களுக்கும் பாடிக்காட்டியிருக்கிறேன். அப்படி இன்று தனக்குப் பாட வரும் என்பதை நிரூபிப்பதற்காக, பாட்டுப் போட்டிகளில் இளைஞர்கள் பாடிக்காட்டும் ஒரு ஐக்கானிக் பாடலாக ‘இசையில் தொடங்குதம்மா’ பாடல் அமைந்திருக்கிறது. இதன்மூலம் பிரபல இந்துஸ்தானி பாடகர் அஜய் சக்கரவர்த்தி அவர்களின் நட்பையும் ராஜா எனக்கு ஏற்படுத்திக்கொடுத்தார். ‘`பணம், உழைப்பு, நாள்கள்… என்று இந்தளவுக்கு மிச்சப்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறாரே’’ என்று சந்தோஷம். அவரை பதிலுக்கு சந்தோஷப்படுத்திப் பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆசையில் ‘ஹேராம்’க்கான பின்னணி இசையை புதாபெஸ்ட் கொண்டுபோய் ஹார்மோனிக் ஆர்க்கெஸ்ட்ராவை வைத்து ரீரெக்கார்டிங் செய்வது என்று முடிவு செய்தேன். புதாபெஸ்ட் அழைத்துச் செல்லும்போது அவருடன் வந்தவர்கள் அனைவருக்குமே அந்த வடிவம், தொழில்முறை அனைத்தும் புதிதாகவும் வேறாகவும் இருந்தன. ஆனால், அவர்களை ஒன்று சேர்த்தது இசை மட்டுமே. அங்கேயும் வேட்டிகட்டிக் கொண்டு, குளிருக்குக் குல்லாவெல்லாம் போட்டுக்கொண்டு வந்து நின்ற ராஜாவை, அங்குள்ளவர்கள் ‘`இவரா கம்போஸர்?’’ என்பதுபோல் பார்த்தனர். அவர்களின் முகத்தில், ‘`இந்தியாவுல இருந்து ஏதோ வந்திருக்காங்க. அவங்களுக்கும் பண்ணணுமே’’ என்ற சலிப்பு தெரிந்தது. ‘`இது சரியில்லை, அது சரியில்லை’’ என்றார்கள். ராஜாவை வைத்துக்கொண்டு அவர்கள் அப்படிப் பேசியது எனக்குக் கோபத்தை வரவழைத்தது. ‘`காசு கொடுத்து வந்திருக்கோம். எங்க ஆளுக்கு இது இது வேணும்னு கேட்கிறார். அதைச் செஞ்சுகொடுக்க வேண்டியது உங்க வேலை. ஏன் இவ்வளவு சலிப்பு’’ என்று அவர்களை அதட்டினேன். ஆனால், அவர்கள் திறமையான இசைக்கலைஞர்கள். தியேட்டரை நம்புபவர்கள். ஒருவருக்கொருவர் பேப்பர் கொடுப்பதில் ஏதோ ஒரு பிசகு நடந்திருக்கிறது என்பது தெரிந்தது. நான் அதட்டியதால் முகத்தைத் தூக்கிவைத்துக் கொண்டு சற்று இறுக்கமாகவே வேலையை ஆரம்பித்தனர். பிறகு இவர் கொடுத்த பேப்பரை அங்கிருக்கும் இசைக்கலைஞர்களின் முன் வைத்ததும் அதை அவர்கள் 10 நிமிடங்கள் கவனித்தனர். பின், ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டார்கள். பிறகு அங்கிருக்கும் கண்டக்டர், பேட்டனைத் தட்டி, ‘ரிகர்சல் பார்க்கலாம்’ என்று உற்சாகத்துடன் அந்தக் குச்சியை ஆட்டியவுடன் இசைக்கலைஞர்கள் அனைவரும் அந்த இசையைப் புரிந்துகொண்டு ஒரே சமயத்தில் இசைத்தபோது எனக்குப் புல்லரித்துவிட்டது. `ராஜா என்ன பண்ணுகிறார்’ என்று திரும்பிப்பார்த்தால், அவரின் கண்களில் கண்ணீர். ஏனெனில், குழுவில் உள்ள எல்லோருக்கும் சொல்லிப் புரியவைத்து அந்த ஒலியை வரவழைக்க அவர் அவ்வளவு கஷ்டப்பட வேண்டும். அரைநாளாவது ஆகும். ஆனால் பத்தே நிமிடங்களில் புதாபெஸ்ட்டில் அவர்கள் அதை வாசித்ததும், ‘இது என்ன இசை’ என்று யாரோ போட்ட இசையைக் கேட்பதுபோல் நின்ற இளையராஜாவைப் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது அதை யாரோ ஒருவர் போட்டோ எடுத்ததாகவும் நினைவு. ‘`யாரோ போட்டமாதிரி நீங்க என்னங்க இப்படி ரசிக்கிறீங்க. உங்க மியூசிக்தாங்க’’ என்றேன். அதன்பிறகு அங்கிருந்த இசைக்கலைஞர்கள் ராஜாவிடம் நடந்துகொண்ட முறையே வேறாக இருந்தது. சென்னையில் அவர் வரும்போது எப்படிச் சுவரோடு ஒட்டிக்கொண்டு நின்று வணக்கம் சொல்லி வழிவிடுவார்களோ அப்படி புதாபெஸ்டிலும் அடுத்தநாள் ரெக்கார்டிங்குக்காக வந்தவரை, ‘மேஸ்ட்ரோ, மேஸ்ட்ரோ… மேஸ்ட்ரோ’ என்று அழைத்து ஒதுங்கி வழிவிட ஆரம்பித்தனர். இப்படி ‘ஹேராம்’ படம் மூலம் ராஜா, இசையில் வேறொரு அனுபவத்தைத் தந்தார். அதனால்தான், இசையமைப்பாளர்களாக ஆசைப்படுபவர்களுக்கு `ஹேராம்’ பட இசை ஒரு மிகப்பெரிய மியூசிக்கல் சிலபஸ் என்றேன். “ ‘ஹேராம்’ படத்தில் நடந்த இந்த விஷயத்தை ஊர் ஃபுல்லா தண்டோரா போட்டுச் சொல்லணும்ங்க’’ என்று நான் சொன்னபோது, ‘`அதெல்லாம் பண்ணக்கூடாது. ரொம்பத் தற்பெருமையா இருக்கும்’’ என்றார் ராஜா. நானும் சில பேட்டிகளில் இதைச் சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால், அவர் செய்த சாதனையை ஒவ்வொரு வரியாகப் போட்டுக் காட்டி, எது எதுவாக மாறியது என்று சொன்னால்தான் புரியும். அதாவது கிட்டத்தட்ட காளமேகம் புலவர் ஒரு பாட்டுக்கு இரண்டு அர்த்தம் வருவதுபோல் சிலேடைப் புலமையால் பாடுவார் என்பார்களே, அப்படி இசையில் பல்வேறு அர்த்தங்கள் கண்டறியும் இசைக் காளமேகம் இவர். இப்படி நிறைய சம்பவங்கள் உள்ளன. ‘விருமாண்டி’யில் நடந்த இரண்டு விஷயங்கள் சொல்கிறேன். பாடல்கள் தவிர, அந்தப் படக் காட்சிகள் அனைத்தையும் ஷூட் செய்துவிட்டு வந்து படத்தை அவருக்குப் போட்டுக்காட்டினேன். ‘`என்ன கமல், இப்படி வெட்டுக் குத்தா இருக்கு. ஓலமே கேக்குதே’’ என்றார். ‘`வெட்டுக்குத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது ஓலம் தன்னால வரத்தானே செய்யும்’’ என்றேன். `‘உங்க மூடு அப்படி இருக்கிறதால இப்படியான படங்கள் எடுக்குறீங்களா’’ என்றவர், ‘`காமெடிப் படங்கள் எடுங்க’’ என்றார். ‘`எடுக்கலாம். இது எனக்கு ஆசையா இருக்கு’’ என்றேன். ‘`சரி, முடிவு பண்ணிட்டா பண்ணிட வேண்டியதுதான். வாங்க’’ என்றபடி கம்போஸிங்குக்கு வந்தார். ஒரு ட்யூன் வந்தது. ‘`பிரமாதமா இருக்குங்க. இதுக்கு ஒரு நல்ல கவிஞரை வெச்சு எழுத வைக்கணும்’’ என்றேன். ‘`அதெல்லாம் நீங்க சொல்லப்படாது’’ என்றார். எனக்கு என்னவென்று புரியவில்லை. அமைதியாக இருந்தேன். ‘`சரி, இப்ப என்ன பண்றீங்க. இங்க உட்கார்ந்து இந்த ட்யூனுக்குப் பாட்டு எழுதிக்கொடுத்துட்டுப் போங்க’’ என்று ஒரு பேப்பரை என் கையில் திணித்துவிட்டு, தன் வேலைகளைப் பார்க்கத் தொடங்கினார். ‘`என்னங்க விளையாடுறீங்களா, நான் டைரக்ட் பண்ணிட்டிருக்கேன். எனக்கு நிறைய வேலைகள் இருக்கு. நான் போகணும்’’ என்றேன். `‘அதெல்லாம் தானா வரும். போங்க, எழுதுங்க’’ என்றார். ‘`எனக்கிருக்குற டென்ஷன்ல முதல்வரியே வராது. முதல் வரியையாவது சொல்லுங்க. அதுல இருந்து புடிச்சிக்கிட்டு எழுதுறேன்’’ என்றேன். ‘`சொல்லட்டுமா’’ என்றவர், ‘`உன்னைவிட இந்த உலகத்தில் உசந்தது ஒண்ணுமில்ல… ஒண்ணுமில்ல…’ என்று பாடலாகவே பாடியவர், ‘போங்க, இப்ப எழுதிக்கொடுங்க’ என்றார். ஆமாம், அந்த முதல் வரி இளையராஜா அவர்களுடையது. பிறகு அந்தப் பாடல் ரெக்கார்டிங். ஸ்ரேயா கோஷல் தன் வசீகரிக்கும் குரலில் அழகாகப் பாடியிருந்தார். ‘உங்களுக்கு நீங்கதான் பாடுறீங்க’ என்றார் ராஜா. ‘`ஏங்க அவங்க நல்லா பாடியிருக்காங்க. விட்டுடலாமே’’ என்றேன். ‘`இல்ல, நீங்க பாடுங்க’’ என்றார். சமயத்தில் சிலர், அழகான பாட்டை பெரிய ஆர்க்கெஸ்ட்ரா போட்டு ‘ஜங்கர ஜங்கர’ என்று சத்தம் எழுப்பிக் கெடுத்துவிடுவார்கள். ஆனால் ராஜா, அந்தப் பாட்டுக்கு சத்தம் கூட்டாமல் வெறும் ஆறு இன்ஸ்ட்ருமென்ட்டுகள் மட்டுமே வைத்து ஒலி கோத்தார். அந்த ஆறுமே ஒன்றோடொன்று பிசிறில்லாமல் தனித்தனியாகக் கேட்கும். என் டீமில் உள்ளவர்களுக்கு என்ன பிடிக்கும் என்று என்னைப்போலவே ராஜாவுக்குத் தெரியும். எங்களுக்குப் பிடித்ததை, விருப்பமானதை அதில் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிடுவார். அப்போது சந்தானபாரதியின் தம்பி சிவாஜி சின்னமுத்து என்னுடன் இருந்தார். ‘` `காட்டு வழி காளைகள்…’னு வர்ற இடத்துல காளைகளோட கழுத்துமணிச் சத்தம் சேர்த்தா நல்லா இருக்கும். அந்த பெல் சத்தங்கள் பதிவு பண்ணின வீடியோ ரெக்கார்டிங் என்கிட்ட இருக்கு. அதைக்கேக்குறீங்களா’’ என்றார் ராஜாவிடம். `சேர்த்தா கண்டிப்பா நல்லா இருக்கும். வாங்குய்யா அதை’ என்றார். வீடியோ கேமராவிலிருந்து வந்த சவுண்டை ட்ரீட் பண்ணி, அதைப் பாட்டுக்கு நடுவில் எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டார். அது, அவ்வளவு பொருத்தமாக இருந்தது. சின்னச்சின்ன விஷயங்களுக்கெல்லாம் சந்தோஷப்பட்டுக் கண்கலங்கக்கூடிய அந்த இளகிய மனதுதான் அவரின் இசையையே பெரிதாக்குவதாக எனக்குத் தோன்றும். ‘விருமாண்டி’யில் மற்ற பாடல்களை முத்துலிங்கம் சார் எழுதினார். அதில் ஒன்று, அப்பத்தாவைப் பற்றிப் பாடும் ஒப்பாரிப் பாடல். ‘மாடவிளக்கை யார் கொண்டுபோய் தெருவோரம் ஏற்றினா? மல்லிகைப்பூவை யார்கொண்டு முள்வேலியில் சூட்டினா?’ என்ற பாடல். அதில், ‘ஆறாக நீ ஓட, உதவாக்கரை நான்’ என்று ஒரு வரி எழுதியிருந்தார். அதைப் படித்துவிட்டு ராஜாவும் நானும் நேருக்குநேர் பார்த்து, ‘உதவாக்கரைனு வையிறதுக்கான அர்த்தத்தை இதுநாள்வரையிலும் நாம சரியா புரிஞ்சுக்கலையே’ என்று பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது ராஜாவுக்குக் கண்கள் கலங்கிவிட்டன. முத்துலிங்கத்தின் கைகளைப்பிடித்தபடி பாராட்டினார். அந்த நெகிழ்வு எனக்கு ராஜாவிடம் மிகவும் பிடிக்கும். அந்த நெகிழ்வு இல்லாத எந்தக் கலைஞர்களும் பணி ஓய்வு பெற்றுவிடலாம். இந்தச் சின்னச்சின்ன விஷயங்களை ரசிக்க முடியாதபோது அவர்கள் எல்லோருமே ஒருமாதிரி வெறுத்து சக்கையாகிவிட்டார்கள் என்றே அர்த்தம். எங்களை எளிதாக அழவெச்சிடலாம். ‘உதவாக்கரை’னு ஒரு வார்த்தைக்காக இப்படியா கொண்டாடுவது’ என்றால், கொண்டாடத்தான் வேண்டும். அந்தமாதிரியான சின்னச்சின்னக் கொண்டாட்டங்களில்தான் இளையராஜாபோன்ற ஒருவரை நம்மால் தேர்ந்தெடுக்க முடிந்தது. இதேபோல எத்தனை சின்னச்சின்னக் கொண்டாட்டங்களுக்கு அவர் தன் இசையின் மூலம் காரணமாக இருந்திருப்பார்? வாலி சாரின் கோபம் தமிழ்க்கோபம் என்றால், ராஜாவினுடையது இசைக்கோபம். அவரின் ரெக்கார்டிங் தியேட்டர் போகும்போது, ‘பட்டர் என்ன பண்றார்?’ என்று கேட்டுவிட்டுதான் உள்ளே போவேன். ஆமாம், ராஜா, அபிராமிபட்டர் மாதிரி. டக்கென ‘போடா’ என்று சொல்லிவிடுவார். அதைக்கேட்பதற்கே அவ்வளவு ஆனந்தமாக இருக்கும். காதலியாக இருந்தால் இன்னொரு முறை சொல்லக் கேட்டு ரசிக்கலாம். இவர் ராஜாவாயிற்றே, கேட்டுவிட்டு அப்படியே ஓடிவந்துவிட வேண்டும். ஆனால், அது செல்லக்கோபம்தான். வாலி சாருக்கெல்லாம் இவ்வளவு மரியாதை தருபவர் இல்லை என்பேன். நான்கூட சமயங்களில் வாலி சாரை எதிர்த்துப் பேசுவேன். வாதாடுவேன். ஆனால் இவர், ‘ஏங்க சும்மாயிருங்க. அவர்ட்ட அப்படியெல்லாம் பேசக்கூடாது. பெரிய மனுஷன் சொல்றார். கேட்டுட்டுப் போறதைவிட்டுட்டு, அவர்ட்டபோய் வாக்குவாதம் பண்றீங்க. நாமதான் பொறுமையா இருந்து வாங்கணும். இருங்க, நான் வாங்கித்தர்றேன்’ என்று என்னை சீனில் இருந்து ஓரங்கட்டிவிட்டு, எனக்காக அவர் வேலை செய்வார். ஒருமுறை பிரகாஷ்ராஜ், ‘உங்கப் பேச்சை எடுத்தால் அவருக்குக் கண் பளபளக்குதுங்க’ என்றார். உண்மைதான், இது இருவருக்குமான மியூச்சுவல் புரிந்துணர்வு. எனக்கு அவரைத் தெரியும் என்பதையும் தாண்டி அவர் எனக்கு உறவாகவே மாறிவிட்டார் என்பதே எனக்குப்பெருமை. இளையராஜா என்கிற கலைஞனை நண்பராக்கி, பிறகு என் சகோதரராகவே ஏற்றுக்கொண்டவன். சந்திரஹாசன் அவர்களின் இழப்புக்குப் பிறகு, `அவரின் இடத்தை நாங்கள் நிரப்புகிறோம்’ என்று என்னுடன் நிற்பவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவர் இளையராஜா. ஆம், சந்திரஹாசன் அவர்களின் இடத்தை நான் அவருக்குத் தந்திருக்கிறேன். இத்தனை ஆண்டுக் காலப் பயணத்தில்… எத்தனையோ பிசகுகள் நேர வாய்ப்புள்ள துறை. இருவருமே கோபக்காரர்கள். காசு, கருத்துவேறுபாடு… என்னென்னமோ இருக்கின்றன. நான் பகுத்தறிவு பேசுகிறவன். அவர் மிகத் தீவிர ஆன்மிகவாதி. ஆனாலும் அவரிடம் பேசும்போது என் கருத்தை அடக்கிவாசித்ததே கிடையாது. ஆனால், அதற்கு இருவருமே இடம்கொடுக்காத அளவுக்கான அன்பு எங்கோ அனைத்தையும் பூசிமெழுகிவிட்டது. எப்படி பாலசந்தர் சார், சிவாஜி சார், கண்ணதாசன், வாலி, நாகேஷ், ஜெயகாந்தன்… பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம் சந்தோஷத்தில் நெஞ்சு விம்முமோ, அப்படி இவரைப்பற்றி அழாமல் பேசுவது சிரமம். இவர்தான் இளையராஜா என்று தெரியாமல் ஆரம்பித்ததில் இருந்து, சின்ன கேசட் கடைகளில் இவரின் படத்தைப் போட்டு தமிழகமே கொண்டாடிக்கொண்டு இருப்பது கடந்து, அவருடனான என் 100 படங்கள், மொத்தமாக அவரின் ஆயிரம் படங்கள்… என்று அவரின் பயணத்தைப் பார்க்கையில் ஏதோ இவரை நானே கண்டறிந்ததுபோலவும் இசை கற்றுக்கொடுத்துக் கூட்டிவந்ததுபோலவும் எனக்கு அவ்வளவு பெருமை. ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா, 30 வருடம் முன்பு கேட்டு இருந்தாலும் இதையேதான் பேசியிருப்பேன். அன்று அப்படிப் பேசியிருந்தால், ‘இன்னும் படம் பண்ண வேண்டியிருக்கு. அதனால் காக்கா பிடிக்கிறான்யா’ என்றெல்லாம் நினைத்திருப்பார்கள். அதனால் 30 வருடங்கள் சொல்லாமல் வைத்திருந்ததை இப்போது சொல்கிறேன். ஆம், எங்கள் ராஜா நடந்து வந்தாலும், தவழ்ந்து வந்தாலும் இவரின் இசை யானை மீதுதான் வரும் என்பது எனக்கு அப்போதே புரிந்திருந்தது. அதைத்தான் எனக்கான பெருமையாக நினைக்கிறேன். நன்றி; ஆனந்தவிகடன்
  14. வாழ்த்துகள் சிறிதரன் துவாகரன் மற்றும் சித்தியடைந்த அனைவருக்கும்
  15. நாம் தமிழர் கட்சி ஆர்கே நகர் தேர்தலில் 2 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்று 4வது இடத்தை பெற்ற நிலையில் தேர்தலுக்காக பிரச்சாரம் செய்த இளைஞர் படையின் புகைப்படங்கள் வெளியாகியுள்ளன. குவாட்டரும் கோழி பிரியாணியும் கொடுத்து வாங்கிய வாக்குகள் அல்ல, உயர்தர ஏசி அறைகளில் தங்கி களமாடிய வாக்குகள் அல்ல ஆர்கே நகர் வெற்றி மண்டபத்தில் நாங்கள் தங்கி காளமாடி பெற்ற வாக்குகள் என்று சமூக வலைதளங்களில் அவர்கள் பெருமைபட்டு வருகின்றனர். சென்னை ராதாகிருஷ்ணன் நகர் இடைத்தேர்தலில் கடந்த முறை நாம் தமிழர் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்ட திருநங்கை தேவி 2 ஆயிரத்து 513 வாக்குகள் மட்டுமே பெற்றார். ஆனால் அப்போது இருந்த நிலைமை வேறு ஜெயலலிதா போட்டியிட்ட தொகுதியிலேயே எதிர்த்து போட்டியிட்டு 2 ஆயிரத்து 500 வாக்குகளை நாம் தமிழர் கட்சி பெற்றது. தற்போது நடந்து முடிந்த இடைத்தேர்தலும் வேறு விதமான தேர்தலே. ஜெயலலிதாவின் தொகுதி அவர் இல்லாத தேர்தல் களம் என்பதால் சுமார் 50 சுயேச்சை வேட்பாளர்கள் களமிறங்கினார். இவர்களோடு ஒரு போட்டியாளராக தேர்தல் களம் கண்டது நாம் தமிழர் கட்சி. மக்களை சந்தித்து நாம் தமிழர் கட்சியின் வேட்பாளர் கலைக்கோட்டுதயம் தொகுதியில் வீதி வீதியாக நடந்து சென்று மக்களிடம் வாக்கு சேகரித்தார். இதே போன்று கட்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சீமானும் கலைக்கோட்டுதயத்திற்காக வாக்கு சேகரிப்பில் ஈடுபட்டார். இளைஞர் படை நாம் தமிழர் கட்சியினரின் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் பண பலம் இல்லை, படை பலம் இல்லை, அதிகார பலமும் இல்லை என்ற போதும் அவர்கள் 4 ஆயிரம் வாக்குகள் பெற்றிருக்கின்றனர். இதற்கு முக்கியக் காரணம் அவர்களிடம் இருந்த இளைஞர் படை. பாட்டாக சொன்ன இளைஞர்கள் பிரச்சாரத்தின் போது வீதி நாடகங்கள் போல தாரை, தப்பட்டைகளை கழுத்தில் போட்டுக் கொண்டு அரசின் அவலங்களை பாடல்களாக பாடிச் சென்றனர் இளைஞர்கள். இதே போன்று இளைஞர்களுடன் மாற்றுத் திறனாளிகளும் நாம் தமிழர் கட்சிக்காக தேர்தல் களத்தில் பணியாற்றினர். கிடைத்த இடத்தில் ஓய்வு திராவிட கட்சியினர் போல் காசு கொடுத்து வாங்கிய வாக்குகள்அல்ல, குவாட்டரும் கோழி பிரியாணியும் கொடுத்து வாங்கிய வாக்குகள் அல்ல உயர்தர ஏசி அறைகளில் தங்கி களமாடிய வாக்குகள் அல்ல. ஆர்கே நகர் வெற்றி மண்டபத்தில் நாங்கள் தங்கி காளமாடி பெற்ற வாக்குகள் என்று அவர்கள் பெருமையோடு இந்த தேர்தல் பணியாற்றியதை குறிப்பிட்டுள்ளன Tamil.oneindia.com