Kavallur Kanmani

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    769
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Kavallur Kanmani last won the day on March 14 2017

Kavallur Kanmani had the most liked content!

Community Reputation

462 ஒளி

1 Follower

About Kavallur Kanmani

  • Rank
    உறுப்பினர்
  1. இழப்பு 

    அமைதியான நதியில் திடீரென வெள்ளம் வருவது போல எனது குடும்பத்திலும் எனது கணவரின் இழப்பு என் வாழ்க்கையை புரட்டிப் போட்டது. ஆறு மாதங்களில் நுரையீரல் புற்றுநோய் காரணமாக அவரை நாம் இழந்து விட்டோம். பிள்ளைகள் உயர் படசாலையில் கல்வி கற்றுக்கொண்டிருந்தனர். அந்த வேளையில் எனக்கு வங்கி அட்டைகூட அடிக்கத் தெரியாது. அப்பொழுதுதான் கார் ஓடக் கற்றுக்கொண்டிருந்தேன்.அந்த வேளையில் என் மனவேதனையைவிட பிள்ளைகளின் கல்வி அவர்களின் எதிர்காலம் பற்றியே சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். (அடிக்கடி தனியாக அவர் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த வைத்தியசாலை இடுகாடு என்று சென்று வந்தது வேறுகதை.) ஆனாலும் வீட்டில் திருமணம் மற்றும் விசேட நிகழ்ச்சிகளின் போது மனதை வேதனை பிசைவதுண்டு. இருந்தும் நான் இல்லாமல் அவர் இருந்து தனியாக கஸ்ரப்படுவதை விட அவர் இல்லாமல் நான் கஸ்ரப் பட்டாலும் பரவயில்லை என மனதைத் தேற்றிக் கொள்வேன். உண்மையிலேயே யாழ் இணையமும் என் கவலையை மறக்க மருந்தாக இருந்தது.இருக்கிறது. இழப்பைப் பற்றி எழுதி உணரவைக்க முடியாது. பகிர்வுக்கு நன்றி நிலாமதி
  2. சிறுகதை - ரவிதாஸா இன்னும் என்ன யோசனை!

    அருள்மொழி வர்மன் குதிரைக் குளம்பொலியுடன் புறப்பட்டிருக்கிறார். நல்ல வேளை கத்தி இறங்குமுன் கனவு கலைந்து விட்டது. நன்றாக எழுதுகிறீர்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்.
  3. அண்மையில் படித்ததில் பிடித்தது; வாழ்க்கை என்பது கனவு போல வாழ்ந்து பார்க்கணும் கவிதை போல பாடலில் பிடித்தது; வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்கும் வாசல் தோறும் வேதனை இருக்கும் எதையும் தாங்கும் இதயம் இருந்தால் இறுதி வரைக்கும் அமைதி நிலவும் என் அனுபவத்தில் கிடைத்தது; இதுவும் கடந்து போகும் என்று எதனையும் இறை அருளுடன் எதிர் கொண்டு வாழ்வது
  4. அந்த இனிமையான இளமையான பொற்காலத்தை எம் கண்முன் எடுத்துவந்த சசிவர்ணனுக்கு நன்றிகள். அந்தநாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே நண்பனே...இசை எம்மைக் கட்டிப்போட்டு விட்டது. பகிர்வுக்கு நன்றிகள்
  5. நிழலி குடும்பத்தினருக்கு எம் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். அன்னையின் ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பினால் துயருற்றிருக்கும் கவிதாவுக்கு ஆறுதல் சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை. ஆன்ம சாந்திக்காகப் பிராத்திக்கின்றோம்.
  6. குமாரசாமி மாதிரி ஆட்கள் இப்படி பிளான் பண்ணுவினம் எண்டு தெரிஞ்சுதான் இப்பவெல்லாம் பெண்கள் கோல்ட் பிளவுஸ் தைச்சு வச்சு எல்லா சாறிக்கும் போட வெளிக்கிட்டிருக்கினம். நீங்க தைப்பீங்க மனுசிமார் போடவும் வேணுமெல்லோ.
  7. முருகா உன் திருவிளையாடலுக்கு அளவேயில்லையா? புத்தனிடமுமா? எண்டாலும் மனுசி பத்து பிளவுஸ் தைத்தது அநியாயம்தான். வழக்கம்போல் உங்கள் எழுத்துநடை பிரமாதம்.
  8. கொலிடே போறம்

    தொடருங்கள் சுமே. இரண்டாம் பகுதி இன்னும் வாசிக்கவில்லை. உங்கள் கொலிடே அனுபவம் சுவையாக இருந்திருக்கும். உங்கள் வெளிப்படையான எழுத்துநடை ரசிக்கக்கூடியதாய் உள்ளது.
  9. நான்கு வருடங்களாக கண்ணில் படாமல் எங்கே ஒளித்திருந்தது இந்தக் கவிதை. வரிக்கு வரி இழையோடும் சோகம் எம் மனங்களில் பல செய்திகளை எடுத்துச் செல்கின்றது. எல்லா இரவுகளும் ஒன்றுபோல் இருப்பதில்லை. எல்லா இரவுகளையும்போல சில இரவுகள் அமைதியைத் தருவதுமில்லை. நல்லதொரு கவிதை பாராட்டுக்கள் நிழலி.
  10. பிரிவுகள் நினைவுகளைக் கூர்மையாக்கும். சில பிரிவுகள் நிரந்தரமாய் எம்மை குடைந்துகொண்டே இருக்கும். படித்து கருத்திட்டமைக்கு நன்றிகள் விசுகு. எழுத்துப்பிழைகளைச் சுட்டிக்காட்டியமைக்கு நன்றிகள்.
  11. அந்நிய தேசம்

    இக் கவிதைக்குப் பதில் எழுத முடியாமல் மனம் கனத்துக் கிடக்கிறது. மதில்மேல் பூனைகளாய் நாம். இருமுறை சென்று வந்தேன். ஏமாற்றம்தான் மிஞ்சியது. ஆனாலும் செக்குமாடுகளாய் மனம் அங்கேயே சுற்றிச் சுற்றி வருவதைத் தடுக்க முடியவில்லை. கவிதைக்கு நன்றிகள் சுமே.
  12. கவிதையைப் படித்துக் கருத்திட்ட சுவிக்கும் விருப்பிட்ட நவீனன் குமாரசாமிக்கும் நன்றிகள். இது கணவனைப் பிரிந்த ஓர் மனைவியின் மன ஏக்கமாக எழுதப்பட்டது. காதலன் காதலிக்கும் பொருந்தும். பிரிவில்தான் வாழ்வின் அர்த்தம் புரியும்.
  13. இன்றைய வாழ்வியல் சூழலுக்குத் தேவையான விடயம். பகிர்வுக்கு நன்றிகள்
  14. உன் தோள் சாய ஆசைதான்...... அன்பே... உன் தோள் சாய நான் தூங்காமல் கத்திருக்கிறேன் தூக்கத்தில் மட்டும்தான் நீ வருவயா? நான் விழித்திருக்கும் நேரமெல்லாம் நீ விழி மூடிக் கிடக்கிறாய் நான் விழி மூடும் நேரமெல்லாம் என் விழிகளுக்குள் நடக்கிறாய் இருவரும் சேர்ந்தே விழிப்பதும் சேர்ந்தே நடப்பதும் எப்போது? பரஸ்பரம் பகிர்ந்து கொள்ளவும் புரிந்து கொள்ளவும் எம்மால் முடிகிறது உடலுக்கு மட்டுமல்ல உணர்வுகள் மனதுக்கும் உண்டு முடிவே இல்லாத வாழ்வும் பிரிவே இல்லாத உறவும் என்றுமே இல்லை இருந்தும் ஏகாந்தத்தை ரசிப்பதுவும் நேசிப்பை ருசிப்பதுவும் எமக்குப் பழக்கமானவை பொத்தி வைத்த தருணங்கள் பூக்களாய் இதழ் விரிக்க மயிலிறகாய் வருடும் உன் நினைவுகளால் சிலிர்க்கிறேன் கரை தொடும் அலையென என் கனவில் மட்டும் வாஞ்சையுடன் வருடும் உன் பிரிவினில் உணர்கிறேன் வாழ்வின் அர்த்தத்தை.
  15. வேர்கள் அங்கும் விழுதுகள் இங்குமாய் வாழும் எம்மக்களின் நிலையைப் படம் பிடித்துக்காட்டும் உருவகக் கவிதையாய் இக் கவிதை என்னைச் சிந்திக்க வைக்கிறது. ஆலமரம் போல் வாழ்ந்த எம் குடும்பங்கள் சிதறி சின்னாபின்னமான பின் பங்காடப்பட்டு விட்டோம் அருமையான கவிதை நன்றிகள் சாந்தி.