suvy

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    12,295
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    48

suvy last won the day on March 30

suvy had the most liked content!

Community Reputation

2,960 நட்சத்திரம்

1 Follower

About suvy

Contact Methods

  • Website URL
    http://
  • ICQ
    0

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    France

Recent Profile Visitors

7,167 profile views
  1. பயணங்கள் இனிதே அமைய வாழ்த்துக்கள்..... படங்களுடன் வரவும்......!
  2. பார்க்க சந்தோசமாய் இருக்கு, அப்படியே கேட்பதற்கும் இனிமையான பாடல். நன்றி தனி....!
  3. கடலோரவாழ்வின் சுவாசம் கலந்த வாழ்வும், அதில் முங்கி எடுத்த வர்ணனையும் அழகு....!
  4. ஆழ்ந்த இரங்கல்கள் சபேஷ் .... உங்களது துயரத்தில் நாமும் பங்கு கொள்கின்றோம்.....!
  5. மிகவும் பிரயோசனமான வரவேற்கப் பட வேண்டிய ஒரு பதிவு.... நன்றி.....!
  6. இந்தக் கதையை வாசித்து வரும் அனைவருக்கும் எனது பணிவான நன்றிகள்.....! இதில் குழப்பமில்லை சுவை...., கலியாணம் வெள்ளிக் கிழமை.வீட்டில் செய்யத்தான் பந்தல் எல்லாம் போட்டிருக்கின்றார்கள். ஆனால் வியாழன் பகலே நண்பர்களுடன் பிரசினைப்பட்டு குழம்பி விடுகிறது. அதன்பின் தந்தை மும்மரமாக வரன் தேடுகின்றார்.கடைசிவரை யாரும் கிடைக்காத சமயத்தில்தான் முருகனைப் பிரார்த்தித்து உன் கோயிலில் செய்கிறேன் என்று சரணாகதி அடைகிறார்.வெள்ளி மதியம்போல்தான் மாப்பிள்ளை அமைகின்றது. மல்லாகமும் சுன்னாகமும் 2/3 கி.மீ துரம்தானே.அதுதான் அவர் முன்பே போய் ஒழுங்கு பண்ணியதும் பெண் வெளிக்கிடடபடி காரில் வருகிறாள்.அதன்பின் கடைக்குப்போய் எல்லாம் வாங்கிக்கொண்டு போகின்றனர்.....! பி.கு அநேகமாய் கையில் சிறு குறிப்புகள் வைத்துக் கொண்டுதான் எழுதுகிறேன். சிலசமயம் தவறுகளும் வரலாம். சுட்டிக்காட்டுவதை வரவேற்கிறேன்.சுவை...! இடைக்கிடை விமர்சனம் வந்தால்தான் கதையில் மசாலா கலந்த பிரியாணி, இல்லாட்டில் வெண்பொங்கள்தான். இது தனிக்கும் ஜீவனுக்கும்.....!
  7. அதுசரி வேலைக்காரி என்னை வாங்கிக் கொண்டு போயிடுவாள். அப்புறம் வீட்டுக்காரர் நோவெண்ணை போத்தலை தேடிக் கொண்டிருப்பதாக கேள்வி....!
  8. இந்தத் திருமணத்துக்காக முத்துவேலர் நிறைய செலவு செய்திருந்த போதிலும் அவர் அதை பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்பட வில்லை.மகள் எதோ ஒரு பெரும் இக்கட்டில் இருந்து தப்பினதே போதும் என்றிருந்தது. ஆனாலும் இந்த முகூர்த்தத்துக்கு மகளுக்கு எப்படியாவது ஒரு வரன் பார்த்து கலியாணம் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் சிறு விதையாக மனதில் தோன்றி ஆலமரமாய் வளர்ந்து நிக்குது.தனது நண்பர்கள் தரகர்கள் எல்லோரிடமும் மாப்பிள்ளை தேடச் சொல்லி விட்டார். ஆனாலும் மனம் சமாதானமடையவில்லை. முருகனிடம் உளமார பிரார்த்தித்துக் கொள்கிறார். ஒரு நல்ல பிள்ளையை எனக்கு மருமகனாய்க் கொடு, உன்னுடைய சந்நிதியிலேயே இந்தத் திருமணத்தை நடத்துகிறேன் என்று வேண்டிக் கொள்கின்றார்.நம்பிக்கை இழந்த நேரத்தில் ஒரு உறவினர் மூலமாக சுன்னாகத்தில் தமது உறவுக்குள்ளேயே இப்படி ஒரு பையன் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்து வந்து கதைத்து இந்தத் திருமணம் சந்நிதி ஆலயத்தில் நடந்தேறியது.யோசித்த வசந்திக்கு தலைசுற்ற கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வடிகின்றது. எப்போதும் தமக்கை கூடவே இருக்கும் சுகந்திக்கு அவளை பார்க்க பாவமாக இருக்கின்றது.ஆதரவாக அவள் கைகளைப் பற்றிக் கொள்கிறாள். மாப்பிள்ளையின் வீட்டில் அவசரத்துக்கு ஏற்றாற் போல் கூட்டி மெழுகி கோலம் போடப்பட்டிருக்கு. வீட்டில் அயலவர்களும் அவனது நண்பர்களும் கூடியிருக்கின்றனர்.இவர்கள் காரில் இருந்து இறங்கி வந்ததும் வாசலிலேயே நிறுத்தி வைத்து ஆரத்தி எடுத்து வீதியில் கொட்டிவிட்டு அவர்களை வீட்டுக்குள்ளே அழைத்து செல்கின்றனர். அங்கு எல்லோருக்கும் சுடச்சுட பால்தேத்தண்ணியும், வடையும் பரிமாறப் பட்டது. பின் எல்லோரும் கலைந்து போக வசந்தியின் தாயார் சிவகாமியும் தங்கச்சி சுகந்தியும் மாப்பிள்ளை வீட்டில் நிற்பது என்று முடிவெடுத்து தங்குகிறார்கள்.மற்றவர்கள் முத்துவேலருடன் மல்லாகத்துக்கு கிளம்பி விட்டனர். ஓர் அறை சாந்தி முகூர்த்தத்துக்கு தயாராகி விட்டிருந்தது. கட்டிலில் புது விரிப்புகள், புதுத் தலையணைகளும் போடப்பட்டிருந்தன. அதன்மேல் உதிர்த்த மல்லிகை, ரோஜா இதழ்களும் தூவப்பட்டிருந்தன.அருகே மேசையில் பால், திராட்சை, தோடை, வாழைப்பழங்களும் கடலை உளுந்து வடைகள் மற்றும் செம்பில் தண்ணீரும் வைக்கப் பட்டிருக்கு. கதிரின் தாயார் பார்வதி அவனிடம் வந்து அவ எங்களுடன் அறிமுகமில்லாத புதுப் பொண்ணு, கொஞ்சம் பதமாய் நடந்துகொள் என்று சொல்லி அவனை அறைக்குள் தள்ளாத குறையாக அனுப்பிவிட்டு கதவை சாத்திக் கொண்டு வருகிறாள். பெண்ணின் தாயார் சிவகாமி மகளை தனியாக கூட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு நூல் புடவையும் சட்டையும் குடுத்து நீ அறைக்குள் போனதும் இதை மாத்திக் கட்டிக்கொள்.நீ படிச்சனி உனக்கு நான் அதிகம் சொல்லத் தேவையில்லை.பார்த்து இதமா நடந்துகொள். நாங்கள் வெளியிலதான் இருப்பம். ஏதாவது தேவையென்றால் கூப்புடு என்று சொல்லி அவளையும் அறைக்குள் கொண்டுபோய் விட்டிட்டு வெளியே கதவை சாத்தி விட்டார்கள். கதிர் கட்டிலின் ஒரு ஓரத்தில் குழப்பமான சிந்தனையில் அமர்ந்திருக்கின்றான்.உள்ளே வந்த வசந்தியிடம் இதுவரை அடங்கியிருந்த கோபமும்,தனது கையாலாகாத்தனமும் கழிவிரக்கமும் ஒருங்கேசேர தனது நெற்றிச்சுட்டி,ஒட்டியாணம், சடைநாகம் எல்லாவற்றையும் இழுத்து அறுக்காத குறையாய் கழட்டி மேசைமேல் எறிகிறாள்.சடைநாகம் கழட்டிய வேகத்தில் கூந்தல் அவன் முகத்தில் அடிக்க அவன் அதை கண்டுகொள்ளவில்லை. எவனோ ஒரு காட்டான் அங்கிருக்கிறான். முந்தாநாள் எவனோ ஒருத்தனோட கடற்கரையில் கைகோர்த்து நடக்கிறன், இப்ப இவனோட கட்டிலில் இருக்கவேணும். இவன் பெயர் கூடத் தெரியாது. இவனோடு முதலிரவாம். என்ன கொடுமை இது. இந்த அப்பா அம்மாவுக்கு விவஸ்தையே கிடையாதா. என்னைப் பற்றி என் மனசைப் பற்றி சிறிதும் புரிந்து கொள்ளவில்லையே. மவனே...! கிட்டவந்து பார், இந்த பழம் நறுக்கும் கத்தியால குத்தி கொன்னு போட்டுருவன். நினைக்க நினைக்க ஆவேசம் வருகுது....! வருவார்....!
  9. aathavan (34 years old) தமிழ்தென்றல் (36 years old) இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்.....!
  10. ஞ<பகப் படுத்தி விட்டிர்கள் தமிழரசு, முந்தாநாள் ஆடிப்பிறப்புக்கு வந்த கொண்டல்கடலை நிறையக் கிடக்கு. குருமா போட்டுட வேண்டியதுதான்.....!
  11. தமிழர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது....ஆனால் இன்று வெறும் பங்களிப்பாளர்களாகவும், பார்வையாளர்களாகவும் மட்டுமே வாழ்கின்றோம். சரியாக சொல்வதென்றால் யோசியக்காரர்களின் கூண்டில் இரண்டு நெல்மணிகளோடு திருப்தியடையும் கிளிகள் போல் முதலாளித்துவ நாடுகளின் சிறப்பான பணியாளர்களாக , வேலையாட்களாக வாழப் பழகிவிட்டோம்....!
  12. நேற்றுப் பௌர்ணமி.முட்டை உடைப்பதே பௌர்ணமி நாளில்அதர்மமென் றுரைக்கும்பௌத்த சிங்கள மனிதா சொல்க!முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள்அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன?இரத்தம் தெறித்தும் சாம்பர் படிந்தும்கோலம் கெட்ட காவி அங்கியுள்ஒழுங்காய் மழித்த தலையுடன் நடக்கும்இதுவோ தர்மம்?ஏட்டை அவிழ்க்காதேஇதயத்தைத் திறந்து சொல்,முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள்அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன? உங்களுடைய கவிதைக்கு விமர்சனம் எழுதும் தகுதி எனக்கில்லை ஐயா....! சமரசம்/ சமாதானம் பேசுவதென்றால் மக்கள் பலத்திலோ ஆயுத பலத்திலோ சமமான இரு இனங்களுக்கிடையில்தான் அது சாத்தியம். துரதிஷ்டாவசமாக இந்த இரண்டிலும் நாம் பின்தங்கி விட்டோம்.....! இந்தக் கவிதையைப் படித்ததும் மனது கனக்கின்றது....!