suvy

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    11,611
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    46

suvy last won the day on March 26

suvy had the most liked content!

Community Reputation

2,467 நட்சத்திரம்

1 Follower

About suvy

Contact Methods

  • Website URL
    http://
  • ICQ
    0

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    France

Recent Profile Visitors

6,456 profile views
  1. நான் நினைத்தேன் குயிலனுக்கு பதிலா வேறுயாரோ மாட்டுப் படப் போகிறார்கள் என்டு......! அதுக்கப்பிறம் அவர் என்ன ஆனார்....!
  2. காலம் அவ்வப்பொழுது சின்ன சின்னதாய் நிறைய சந்தோசங்களை அள்ளித் தந்து கொண்டுதான் இருக்கு. நாம்தான் எமது வேலைப்பளுவில் கவனிக்க மறந்து விடுகிறோம் விசுகு .....!
  3. துருச்சாமி ....பாகம்...2....தொடர்கின்றது.....! மோகனா வீட்டில் இருந்து கற்பூரமும்,தேங்காயும், தீப்பெட்டியும் எடுத்துக் கொண்டு வேகமாய் நடந்து வருகிறாள். வழியில் கசிப்பு,சாராயம் விக்கும் சின்ராசு தனது ஒற்றைத் திருக்கண் மாட்டு வண்டிலுக்கு அடியில் லாந்தர் விளக்கை ஏற்றி கொழுவி விட்டு மாட்டை நுகத்தடியில் பூட்டுகின்றான். பழகிய மாடு என்ற படியால் அது நன்றாக ஒத்துழைக்குது. அந்த மாடு கன்றாக புத்தளத்தில் மரைக்காயரிடம் இருந்தது. அவர் அதற்கு பிறை வடிவில் குறி சுட்டிருந்தார். பின் அந்த மாட்டை வாங்கிய யோசேப்பு அருகிலே சிலுவை குறியிட்டு தாது வண்டிலுக்கு பழக்கியிருந்தார். அதன்பின் சின்ராசு அந்த வண்டிலையும் மாட்டையும் விலைக்கு வாங்கி இருந்தான். அதில் தனது உரிமையை நிலை நாட்ட மாட்டின் மறுபக்க முதுகில் ஒரு சூலத்தை சூடு வைத்து இருக்கின்றான். " அத்தனை மதச்சின்னங்களும் மாட்டின் முதுகில ... ஆனால் மாட்டுக்கு ஏது மதம். மனிதனுக்கு பிடித்திருக்கு". அந்த வண்டில் அவன் தொழிலுக்கு மிகவும் உபயோகமாய் இருக்கு. அவன் வண்டியில் தூங்கினால் கூட அந்த மாடு அந்தந்த நேரத்துக்கு அந்தந்த இடத்துக்கு போய் நிக்கும் சின்ராசு வியாபாரத்தைக் கவனிப்பான். இப்ப மடத்துக்கு போய் மாட்டை அவிட்டுக் கட்டிப் போட்டு படுத்தால் விடிய வியாபாரம் ஜோராய் நடக்கும். மோகனா அவனைக் கடந்து கோயிலுக்கு போகிறாள். வேகமாய் வந்த மோகனா கருப்புசாமி கோவில் சந்தியில் இருந்த கல்லில் கற்பூரம் ஏத்தி தேங்காய் உடைத்து விட்டு வேண்டுகிறாள் " கருப்புசாமி நீதான் எனக்கு ஒரு வழி காட்டனும். அது பாவம் அல்லாடுது, எனக்கும் அதோட சேர்ந்திருக்க ஆசைதான். இந்த மாமியும் விடாமல் குறுக்க நிக்குது.எங்களுக்கு ஒரு நல்ல வழிகாட்டு. நான் உனக்கு கிடா வெட்டி பொங்கல் வைக்கிறன்" என்று உள்ளமுருக வேண்டிக் கொண்டு செண்பகத்தைப் பார்க்க துரவுக்கு ஓடி வருகிறாள். அப்போது சாமி முகம் கழுவி திருநீறு பூசிக்கொண்டு மேலே ஏறி வருது. அங்கு நின்ற மோகனாவின் உருவத்தைப் பார்த்து அட வலு கெதியாய் வந்திட்டாய், இந்தா இதை வைத்துக் கொன்டு சந்தோசமாய் இரு என்று ஒரு சரையை அவள் கையில் வைக்குது. அதில் பணமும் நகையும் இருக்குது. மோகனாவும் இந்தச் சாமி இஞ்ச எப்படி வந்தது என்று யோசிக்கிறாள். ஆனால் கைகள் தன்னிச்சையாய் சாமியைக் கும்பிடுகின்றன. கிணத்தடியில் கைகால் கழுவிய செண்பகம் அப்போதுதான் தன் கையில் அந்த வளையளைப் பார்க்கிறாள். முகத்தில் ஒரு புன்சிரிப்பு தோன்றுது. அட துஷ்டா...! இன்னும் தேகத்தில் ஆனந்த அலைகளின் அதிர்வுகள்....! மனமும் உடலும் இணைந்து ஒரு செயலைச் செய்யும்போது அங்கு தப்புகள் தள்ளி நிக்கின்றன. அப்படியே ஒய்யாரமாய் நடந்து வந்தவள். அங்கு சாமியும் மோகனாவும் கதைப்பதை பார்த்து அங்கேயே நிக்கிறாள். சாமியும் ஷேமமாய் இரு என்று ஆசிர்வதித்து விட்டு இருட்டில் நடந்து மறைகின்றது. சாமி போனதும் ஓடிவந்த செண்பகம் மோகனாவின் கையைப் பிடித்து வாடி இனி இங்கு நிக்க வேண்டாம். அவன் வார நேரம் வரட்டும் என்று இழுத்துக் கொடு பாதையில் இறங்கி நடக்கிறாள். அப்போது மோகனா அவளிடம் அக்கா இந்த கருப்புசாமி ரொம்ப புதுமையானது. பர்வதம் மாமி வீட்ட காலையில் வந்த சாமி கூட ஒரு சித்தர் அக்கா. என்னெண்டு சொல்லுறாய். இப்பதான் நான் கருப்புக்கு கற்பூரம் கொளுத்தி வேண்டுதல் வைத்திட்டு வந்தன். உடனே கருப்பு சொல்லி இருக்கும் போல, அந்தச் சாமி என் முன்னால வந்து பணமும் நகையும் தந்திட்டு உடனே மறைஞ்சிட்டுது. நீ பார்த்தியா எனக் கேட்கிறாள். செண்பகம் : பார்க்கிறதெங்க நான் படுத்திட்டன் என்கிறாள். மோகனா : தூங்கிட்டாய் போல, அக்கா அந்தச் சித்தரிடம் எவ்வளவு சக்தி இருக்கு தெரியுமா...! செண்பகம்: ம்... நான் பாக்காத சக்தியா ! அவன் ஒரு ஏத்தனடி. மோகனா: அப்படிச் சொல்லாத அக்கா, என் வாழ்வில் விளக்கேற்றிய தெய்வம் அவர். செண்பகம்: ஓம்... நீ மட்டும் தனியா வந்திருந்தால் விளக்கென்ன வளைகாப்பே நடந்திருக்கும். மோகனா: என்னக்கா சொல்லுறாய். செண்பகம் : இல்லை பிள்ளை வாரமும் தந்திருப்பார் என்று சொல்லுறன். மோகனா: (அப்பாவியாய்) ஓம் என்ன நானும் கேட்க மறந்திட்டன். செண்பகத்துக்கு அழுவதா சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை. கதைத்தபடியே இருவரும் நடந்து செல்கின்றனர். வெகு தூரத்தில் சின்ராசின் வண்டில் அசைந்து அசைந்து வந்து கொண்டிருக்கு....! லாந்தரின் வெளிச்சம் தெரியுது....!
  4. இது அழகு ... எனக்குப் பிடித்திருக்கு....!
  5. மரணச் சடங்கில்தான் அதிகமாய் பறை அடிப்பதைப் பார்த்திருக்கின்றேன்..... ஆனால் இது அபாரமாய் இருக்கின்றது. அழகாக ஆடி அசத்துகின்றனர்....!
  6. சகோதரி நீங்கள் ஒரு எழுத்தாளர், நீங்களே இப்படி சொன்னால் எப்படி. இது ஒரு பொது வெளி, ஆயிரக் கணக்கானவர்கள் வந்து போகும் இடம். கள உறவுகளில் பல பெண்கள் இருக்கின்றனர் அவர்களை சகோதரி என்றே விளிக்கின்றேன். எனது கணனி எனது வீட்டின் ஹாலில்தான் இருக்கு. அதை மனைவி, மகள்,சிலசமயம் நண்பர்கள் பார்ப்பினம் பாவிப்பினம். யாழில் எனக்கு ஒரு பெயர் வைத்து என்னை இணைத்து விட்டதே எனது மகள்தான்.அவளும் யாழ் இணையத்தின் வாசகி. இங்கு பொறுப்பில்லாமல் நான் ஒன்றும் எழுதமாட்டேன். அப்படி இருந்தால் நிர்வாகம் அதை இந்நேரம் எடுத்திருக்கும். ஒரு திருக்குறள்,ராமாயணம், பாரதம், பாகவதம் சொன்னதை விட நான் ஒன்றும் அதிகமாய் சொல்லவில்லை. இவைகளை நீங்கள் பாடசாலைகளிலேயே படித்திருப்பீர்கள். அதில் இருக்கும் ஒரு பத்துவரி பந்தி படிக்கிறதால கெட்டுப் போகுமளவுக்கா பலவீனமாய் இருக்கின்றிர்கள்....! இது கிருபன்....! காலம்காலமாக தலைக்குள்ள பெளத்திரமாக ஒளித்து வைத்ததை பார்த்துப் பார்த்து தட்டச்சு செய்கின்றார் என்றுதான் நினைக்கின்றேன். கடைசியாக வந்த பதிவை நான் கலாதியான "கலைப்படங்களில்"கூடப் பார்க்கவில்லை.🤢 Like this Quote
  7. நான் அப்படி செய்வேனா புங்கை .... நானும் சிலுக்கின் பரமரசிகன். பிள்ளைகள் இப்பவும் பகிடி பண்ணுவினம்.....! சிலுக்கை உள்ளே கொண்டுவர நீங்கள் ஒரு உந்துகோலாய் இருந்தது நான் செய்த பாக்யம்.....!
  8. ஊரில் திமிரித் திரிந்த காளைகள் வெளிநாட்டில் பொறுப்பு உணர்ந்து வேலையோடும் குடும்பத்தோடும் போராடுவது..... சொல்லி வேல இல்லை....! தொடருங்கள் பாஞ்ச்....!
  9. தொடருங்கள் நிழலி , ரசனையாக எழுதிக் கொண்டு போகின்றிர்கள்....!
  10. மேலே பல்லு கீழே பல்லு நடுவில ஜொள்ளு.....!
  11. துருச்சாமி ....பாகம்...2....தொடர்கின்றது.....! நேரம் இரவு 08 : 00 மணி....! 2) அந்தர வெளியில் ஆலிங்கணப் படலம்....! வாலிபர், வயோதிபர், ஒருதாரம், இருதாரம்,பலதாரம், வைப்பு, சொப்பு,கீப்பு, எல்லோரும் அமைதியாய் வரவும்.(வயோதிபர்களுக்கு வயாகரா இலவசம்). பால்போல் நிலவு, அமுதை பொழிகிறது. மனங்களில் மனோரஞ்சித அலை வீசுகிறது.சாமியும் அங்கு ஓடிய வாய்க்காலில் கால் கை கழுவிவிட்டு விபூதி அணிந்து, மேலெங்கும் பூசி சங்கிலிக் கருப்பன் சாமி கோவில் சந்திக்கு வந்திட்டுது.கோயில் சிறிது தூரம் உள்ளே இருக்குது. கோயிலில் மொட்டைக் கோபுரமும் நிலவொளியில் பிரகாசமாய் தெரியுது. அங்கிருந்த கல்லில் சூடம் ஏற்றி, ஒரு தேங்காய் அடித்து, விட்டு ஒரு சுருட்டையும், ராசப்பு கொடுத்த சாராய போத்தலையும் அருகே வைத்து வணங்கி விட்டு சாமி கோயில் வாசலுக்கு போய் பார்க்குது. அங்கு பல சிற்பங்கள் தத்ரூபமான வேளை பாடுகளுடன் காட்சியளிக்கின்றன. பாசி பிடித்திருக்கின்றன. நடுவில் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் திருக் கல்யாணம், திருமால் தங்கையின் கை பிடித்துக் கொடுக்க பெருமான் கைத்தலம் பற்றும் காட்சி. வலது பக்கம் முருகப் பெருமான் கோவணத்துடன் தண்டு கொண்டு நிக்க பாட்டி பக்கத்தில், அடுத்து தெய்வேந்திரன் இரு தேவமகளிரை இரு தொடைகளிலும் இருத்தி இடையை வளைத்து அணைத்துக் கொண்டு. இடது பக்கம் குறுமுனியும் கமண்டலத்தை கவிழ்க்கும் காகமாய் கணபதியும்.அடுத்து நரசிங்கமூர்த்தி மடியில் ஸ்ரீ தேவி இருக்க கீழே கும்பிட்ட நிலையில் பிரகலாதன். அடுத்து குருந்த நிழலில் தட்ஷணா மூர்த்தியும் சீடர்களாக சனகாதி முனிவர்கள். அடுத்து சந்திரனும் ரோகிணியும் சல்லாபித்த நிலையில். எல்லாம் கதை சொல்லும் சிற்பங்கள். அவற்றை வடித்த சிற்பிகளை வியந்து போற்றியபடி சாமி துரவுக்கு நடந்து போகின்றது. இதே நேரம் ஊருக்குள் மோகனா தனியாக வந்து கொண்டிருக்கிறாள். தன் விட்டு வாசலில் நின்று மல்லிகை மொட்டுக்களில் மாலை கட்டிக் கொண்டிருந்த செண்பகம் மோகனாவைக் கண்டு எதிரே வருகிறாள். செண்பகம்: ஏண்டி மோகனா இந்நேரம் எங்கேடி போகிறாய். மோகனா: இல்லை அக்கா அது (மாறன்) மடத்தடிக்கு வரச்சொல்லி அடம்பிடிக்குது, வீட்டில கிழவியும் நாங்கள் எங்கு போனாலும் கண் கொத்திப் பாம்பாய் பின்னாலேயே வருகுது.அதுதான் அம்மாவீட்ட போட்டு வாறன் எண்டு மாமிட்ட சொல்லிப் போட்டு கோயிலடிக்கு போறன். செண்பகம்: எடியே உனக்கென்ன விசரே இந்த நேரத்தில அங்கெல்லாம் போகாத. மோகனா: நான் இப்ப என்னக்கா செய்யிறது. அது அங்க நம்பி வருமே. பிறகு என்னோட கதைக்காது. செண்பகம்: வேணுமெண்டால் நானும் வாறன். அந்த மடையனிட்ட சொல்லி கூட்டி வருவம். நீங்கள் என்ர வீட்டில இருந்து கதைச்சுட்டுப் போங்கோ. மோகனா: பழனி அத்தான் உங்க இல்லையே. செண்பகம்: இல்லை, மதியம் போட்ட போடில நல்லா ஏத்திட்டு தோட்டத்து காவல் கொட்டிலுக்கு போட்டார். மோகனா : அப்பா கொஞ்சம் பொறக்கா, நான் அம்மா வீட்டுக்கு போய் கருப்புக்கு கற்பூரமும் நெருப்புப் பேட்டியும் எடுத்து வாறன். செண்பகம்: இந்தா, கிட்ட வாடி என்று தன் கையில் இருந்த மல்லிகைச் சரத்தில் பாதியை நகத்தால் கிள்ளி அவள் பின்னலில் செருகி விட்டு மீதியை தன் தலையிலும் சூடிவிட்டு நான் மெதுவாய் போகிறன், நீ கெதியாய் வா என்று சொல்லிக் கொண்டு மடத்துப் பக்கம் போகிறாள். அங்கு வந்த செண்பகம் துரவின் சரிவில் கையூன்றி தேவதை போல் அமர்ந்திருக்கின்றாள். துரவின் சலனமற்ற பளிங்கு நீரில் மேலே வெண்ணிலாவும் கீழே மல்லிகை பூச்சூடிய கூந்தலுடன் செண்பகமும் பிரதிபலிக்கின்றன. அதில் தெரிந்த தன் பிம்பத்தில் லயித்திருக்கின்றாள். ஆளரவம் கேட்டு பற்றைக்குள் இருந்த முயல்கள் பாய்ந்தோடுகின்றன. சில சிக்குப் பட்டு நிக்கின்றன. அருகிலே பெரிய பெரிய புளி,இலுப்பை,ஓரிரு வாழைகள் என்று மரங்கள் இருக்கின்றன. மரத்தில் இருந்த சில குரங்குகள் கிளை விட்டு கிளைதாவி கீரீச்சிட்டு பின் அமைதியாகின்றன. சற்று தள்ளி கோயில் காளையுடன் சில பசுக்கள் படுத்துக் கிடந்து இரை மீட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.ஆங்காங்கே சிறு சிறு ஆமணக்கு, ஈச்சை போன்ற பத்தைகள், கடாத்திய முட்டிகள். மரங்களின் அடர்த்தியால் முகங்கள் தெரியாத இருட்டு அந்தத் துரவடியில் அப்பிக் கிடக்கு. கோவிலடியால் வந்த சாமியும் துரவின் சரிவில் ஒரு பெண்ணுருவம் இருக்கக் கண்டு தூளிப்பையையும், தண்டத்தையும்,கமண்டலத்தையும் அருகே சத்தமில்லாமல் வைத்து விட்டு மெதுவாய் அவள் தோளை பிடித்து அணைத்துத் தன்பக்கம் திருப்ப அவளும் நிலமையுணர்ந்து மாறன் நான் செண்ப....என்று சொல்லும் முன் அவள் செவ்விதழ்களை அந்த முரட்டிதழ் முடி விடுகின்றது.நறுமணமான விபூதியின் வாசம் அவள் மேனியை மேகமாய் மூட அவன் கைகளில் கசங்கும் மல்லிகை வாசம் காமத்தை தூண்டி விடுகின்றது. செண்பகத்தின் நினைவுகள் சுழல்கின்றன... பகலில் பஞ்சாயத்தில் முகத்தில் அடித்த விபூதி மணமாய்க் கிடக்கு. அப்படியெனில் அவரா இவர்.... ம்... அவன்தான் இவன். அட துர்ச்சாமியே, பொறு உன்னை என்ன செய்கிறேன் பார் என்று நினைக்க உடல் அவன் கையில் துவளுது. முயல்மீது பாயும் புலி போல் அவன் பற்றிக் கொள்கிறான். பெண்மை விழித்துக் கொள்கிறது.அந்தர வெளித்திரையில் நீயா நானா ஆரம்பமாகுது.துகில் விலகிய நகில்கள் மீது நகங்கள் கோலமிட வான்முகிலில் நிலவு ஒளியுது. பற்றைக்குள் சிக்கியிருந்த முயல்களும் விடுபட்டு தெறித்தோடுகின்றன. மந்திகள் கிரீச்சிட்டு கிளைதாவ மாடுகள் தலையசைக்கின்றன. " கருவண்டு காலமறியாது மலர்மொட்டைக் கடித்து கால்களால் இதழ் பிரித்து மகரந்தம் சிதைத்து மது குடித்துப் பறக்கும். தேன்வண்டு உரிய காலத்தில் இதழ் நீக்கி மகரந்தத்தில் நடந்து மலருக்கு வலிக்காமல் தேன் உறிஞ்சிச் செல்லும்" இது கருவண்டு. அவள் தனது முழுப்பலத்தையும் முழங்காலில் சற்று சரிந்து அவன் விலாவில் இடிக்க சாமி நிலைகுலைந்து பிடி தளர்ந்து சரிகின்றது. சந்தற்பத்தைப் பயன்படுத்தி அவள் எழுந்து ஓட, அவனும் ஓடிப்போய் ஆடையைப் பிடித்திழுக்க, அவள் நிராயுதபாணியாய் நிலவாடை உடுத்தி கிணத்துத் தொட்டிக்குள் இறங்கி விடுகிறாள். அவளை அலேக்காய் தூக்கி சலவைக் கல்லில் விடுகிறான். அதுவே அரியாசனமாக அவள் மரகத வீணையாய் கொலுவிருக்கிறாள். எங்கிருந்தோ வந்த கூகை வாழைமரப் பொந்தில் இருக்கும் கிளியைப் பிடித்து கூறிய நகங்களால் கிழிக்க கிளி கத்துகிறது. அப்படியே அவன் முகத்தை இழுத்து முழு நிலவுக்குள் புதைக்கிறது. முத்து முத்தாய் வியர்வை.மூச்சு முட்டுகின்றது. காற்றுக்கு இதயம் ஏங்குகிறது. ஒரு துளி காற்று தா உனக்கு உயிர் தருகின்றேன் என்று எச்சரிக்கின்றது. பல்தடம் பதித்து துள்ளி எழுகின்றான். நரம்பறுந்த வீணை ஆரோகணத்தில் "ம்மா" என்று அபஸ்சுரம் எழுப்ப நாண் அறுந்த வில்லாய் வீணை நிமிர தேர்ந்த மியூசியன் கையில் மோர்சங்கில் மோகனம் தவளுது. பெரிய மரங்கள் புயலில் முறிந்து விழும், ஆற்றோர நாணல் புயலோ,மழையோ, காட்டாறோ எல்லாத்துக்கும் ஈடு குடுத்து வளைந்து குனிந்து மீன்டும் நிமிர்ந்து நிக்கும். நழுவிய மேனி மேகலையாக அரியாசனம் அதிருகின்றது. ஆட்டுக்குட்டி போல் அவளை அள்ளி எடுத்து மார்போடணைத்து துரவுக்கு நடக்கின்றான். அவள் திமிரவில்லை நெஞ்சுடன் ஒட்டிக் கொள்கிறாள். பாதிக் கூந்தல் அவன் தோளில் சரிய மீதிக் கூந்தல் அவள் முதுகில் வழிகிறது. கன்னத்துடன் கன்னம் இழைத்து காதோரம் மென்கடி கடித்து கேட்கிறாள். இன்னுமா...! ம்...., தொண்டை காய்ந்து குரல் கமறிக் கிடக்கு. இதுவரை நடந்தது...! அது அறிமுகம்....! இனி....! அரங்கேற்றம். அங்கே அவளது ஆடையில் அப்படியே சரிகிறான். விரலால் மார்பில் கோலமிட்டபடி நழுவுகிறாள். வேய்ங்குழல் ஓசை அந்தக் கானகமெங்கும் தவழ்ந்து ஆச்சியர் குடிலை நிறைக்கின்றது. அத்தனை கோபியரும் செய்த வேலைகளை அப்படியே விட்டு விட்டு யமுனைத் துறைக்கு ஓடி வருகிறார்கள். தயிர் கடைந்தவர்கள் முகங்களில் தயிர் அப்பிக் கிடக்கிறது. பாதி ரவிக்கை போட்டவள் பாதி மார்பு குலுங்க வருகிறாள். ஒருத்தி ஒட்டியாணத்தை கழுத்திலும் ஆரத்தை இடையிலும் அணிந்திருக்கிறாள். யாரும் யாரையும் பார்க்கவில்லை. அலங்கோலமாய் ஓடி வருகிறார்கள்.அதுவே அலங்காரமாய்...! பாகவதத்தின் பத்தாம் காண்டம் யுகம் கடந்து விரிகின்றது. மாயக்கண்ணன் கோபியர் ஆடைகள் மீது நின்று குழலூதுகின்றான். யமுனை நதிக்குள் நின்று கண்ணா! எங்கள் ஆடைகளைத் தா, தா கண்ணா. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்.என்ன வேண்டுமானாலும் கேளுங்கள் தருகின்றேன்.கிருஷ்ணன் சொல்லுகின்றான். அனுச்சனமும் உன்னோடு பிரியாத தேக சுகம் வேண்டும். காமசுகம் வேண்டும் என்ற ஒன்றையே வேண்டுகின்றார்கள். நிர்வாணமாய் நின்றவர்கள் பரிநிர்வாணத்தை யாசிக்கின்றார்கள். அங்கனமே ஆகட்டும். அத்தனை கோபியருக்கும் அத்தனை கண்ணகளாய் நின்று ஆலிங்கணம் புரிகின்றான். வானில் பவுர்ணமி நிலவு. ஆகாயத்தில் தேவர்கள், அருகே பசுக் கூட்டம், தருக்களில் மந்திகள். எல்லோரும் கண்டு களிக்க, ஜீவாத்மாக்கள் பரமாத்மாவிடம் ஐக்கியமாகி யமுனைத் துறையில் ரஸக்கிரீடை நடக்கின்றது. ராஸலீலை தொடர்கின்றது....! இங்கும் அதே நிலவு, ஆகாயத்தில் விண்மீன்கள், அதே பூமி, மரங்களில் குரங்குகள், பக்கத்தில் பசுக்கள். காலங்கள்தான் மாறிவிட்டன. காட்சிகள் மாறவில்லை. சகல அங்கங்களும் சதுரங்கம் ஆடுகின்றன. ஒவ்வொரு ஆட்டத்திலும் ஜெயம் அவளுக்கே. தாயக்காய்களை உருட்டுவது அவனாயினும் அவளே சகுனியாகிறாள்.வெற்றிக் களிப்பில் கொக்கரிக்கின்றாள். முனிவன் தோற்றுக் கொண்டே இருக்கின்றான். இழப்பதற்கு நாடில்லை, வீடில்லை, நால்வகைச்சேனை இல்லை, நான்குசோதரர் இல்லை, நாணமிக்க மனையாளும் இல்லை அதனால் தோல்வி சுகமாகின்றது. மனசு வலிக்கவில்லை மென்மேலும் தோல்வியடைய மனம் ஏங்குகின்றது. விதி மீறல்களே இங்கு விதியாகின்றது.விசில் ஊத நடுவரும் இல்லை. கஜுவேரா சிற்பங்கள் கலவியில் திளைக்கின்றன. காமசூத்திரத்தின் ஏடுகள் பக்கம் பக்கமாய் புரள்கின்றன. "கருங்காலிக் கட்டைக்கு நாணாத கோடாலி வெறும் கதலித் தண்டைப் பிளந்து தவித்து தடுமாறுகின்றது. பெருந் துன்பம் போன்ற பேரின்பம். அவளின் அலைபாய்ந்து கைகளில் பையில் இருந்த தண்டம் கிடைக்க பற்றி இழுக்கிறாள். தண்டத்துடன் கமண்டலமும் கவிழ்ந்து கள்ளு இருவர் உடலிலும் ஓடி வியர்வையுடன் கலக்கின்றது. கமண்டலம் எகிறி கள்ளை கொட்டிக் கொண்டு நீர்க்கரையில் சேர்கின்றது. ஆலைக்குள் போன கரும்பு சாறு தொலைத்து சக்கையாய் வெளியேறுகின்றது. பெருமூச்செறிய இருவர் உடலும் விலகிக் கிடக்கின்றன. அந்த நிமிஷம் அவளுக்கு ஏதாவது தர வேணும்போல சாமிக்குத் தோணுது. பையைத் துழாவி காப்பை எடுத்து அவள் கைகளில் போட்டு விடுகுது. இது எதுவும் அவள் தேகத்தில் உறைக்கவில்லை.சாமி எழுந்து தனது பொருட்களைச் சேகரித்த படி சொல்லுது, "மோகனா இங்கு நடந்தவைகளை கெட்ட கணவாய் நினைத்து மறந்து விடு. நான் உனக்கு பணமும் நகையும் தாறன் உன்ர மாமியிடம் குடுத்து சந்தோசமாய் வாழ்ந்துகொள். பொறு வாறன் என்று சொல்லிப் போட்டு கமண்டலத்தை எடுக்கவும் கைகால் கழுவவும் துரவுக்குள் இறங்குது. செண்பகம் எழுந்து வாயில கையை வைத்து "அட கிராதகா, துஷ்டசாமியே இவ்வளவு நேரமும் அவளை நினைத்துக் கொண்டா உரலை இடித்தாய்" இரு வாறன் உனக்கு இனித்தான் இருக்குது அபிஷேகம் என்று புறுபுறுத்துக் கொண்டு ஆடைகளை பொறுக்கிக் கொண்டு கிணத்தடிக்குப் போகிறாள். மாறனோ, மோகனாவோ வந்துடப் போகினம் என்ற அவசரம் அவள் செய்கையில் தெரிகிறது. கை கால் கழுவி வரட்டும். என்ன நடக்குது பார்க்கலாம்....!
  12. சிலுக்கைத் திருப்பிக் கூப்பிடத்தான் இருக்கு....யாரிட்ட ....!
  13. நாயுருவி, கூப்பிட்டுக் குத்தி, காவிளாய் எல்லாவற்றையும் நான் இதுவரை மறந்தே போயிருந்தேன். உண்மையாகவே அந்த பத்தைகளையும் மரங்களையும் நினைக்கும் போது இப்பவும் கண் கலங்குது. எல்லாத்தையும் இழந்து விட்டது போல உணர்வு......!
  14. சாமி அவுசுக்கு வார நேரம் வேலிக்கரையால பாதயாத்திரை போகத்தான் இருக்கு....! என்னிடம் பிள்ளைக் கத்தாழை மல்லிகை எல்லாம் நிக்குது. பாரிசுக்கு போய் வாற நேரம் நானும் முருங்கை அகத்தி, கருகப்பிலை எல்லாம் குருத்தை ஒடிச்சு கிளாசில் தண்ணிக்குள்,உருளைக் கிழங்கில் ஓட்டை போட்டு, மற்றும் தடிகளை நட்டு எல்லாம் வைத்துப் பார்க்கிறானான் இன்னும் ம்கூம் ....!