• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

தம்பியன்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content Count

    40
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

7 Neutral

About தம்பியன்

  • Rank
    புதிய உறுப்பினர்

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. http://www.kaakam.com/?p=1381 தெற்காசியாவில் ஒரு தேசிய இனம் விடுதலையடைவதை தேசிய இனங்களைச் சிறைப்படுத்தி வைத்திருக்கும் தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடமான இந்தியா ஒரு போதும் ஏற்காது. அத்துடன் தமிழர்களின் மீதான ஆரியமாயையான இந்தியாவின் வரலாற்றுப் பகை என்பது எச்சான்றும் குறைத்து மதிப்பிட இயலாது. அண்டை நாடுகள் மீது தனது மேலாண்மையைச் செலுத்த நேரு காலத்திலிருந்து இந்தியா துடியாய்த் துடித்து வருகிறது. தேசிய இன விடுதலையை அடியொட்ட வெறுத்து இந்தியாவைக் காப்பது என்பதையும் தாண்டி அண்டை நாடுகளின் மீதான தனது மேலாதிக்கம் மூலம் அகன்ற பாரதக் கனவில் அன்றிலிருந்து இன்று வரை இந்தியா வெறித்தனமாக வேலை செய்து வருகிறது. இருதுருவ உலக ஒழுங்கிருந்த காலத்தில் JVP கலவரத்தை வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி 1971 இலேயே படையுடன் இலங்கைத்தீவிற்குள் வரவிருந்த இந்தியாவிற்கு JR இன் தீவிர அமெரிக்கச்சார்புப் போக்கினை மிரட்டி மாற்றியமைக்க, 1987 இல் இலங்கை-இந்திய ஒப்பந்தம் பயன்பட்டது. இலங்கைத்தீவின் மீதான தனது மேலாண்மைக்கே தமிழர்களின் தேசிய இனச் சிக்கலை இந்தியா பயன்படுத்தும் என்பதோடு தமிழர்களின் தேசிய இன விடுதலைப்போரை அடியொட்ட அழித்துத் தன்னுடைய கூலிப்படைகளாகவும் இந்தியாவின் தயவுக்காகக் கையேந்தி நிற்கும் அபலைகளாகவும் தமிழர்கள் இருக்க வேண்டுமென்பதும் தான் இந்தியாவின் விருப்பு. இருதுருவ உலக ஒழுங்கிருந்த போது இலங்கைத்தீவிற்குப் படையுடன் வந்து இந்தியா மேலாண்மை செலுத்த சீனா காரணங்காட்டப்படவில்லை. ஆனால் 1991 இன் பின்பான ஒருதுருவ உலக ஒழுங்கில் சீனாவைக் காரணங்காட்டுவது என்பது அண்டை நாடுகளின் மீதான இந்திய மேலாண்மை விரிவாக்கத்திற்கு இலகுவாக இருக்கிறது. அமெரிக்காவும் மூன்றாமுலக நாடுகளின் மீதான தனது மேலாதிக்கத்தை சீனாவைக் காரணங்காட்டியே நியாயப்படுத்துகிறது. Newyork Times, London Times, Janes போன்ற ஏகாதிபத்திய ஊதுகுழல்களும் இந்தியாவின் வெளியக உளவுப் பிரிவான RAW வின் பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் பிரிவின் முன்னைய தலைவருமான. பி.ராமன் போன்றோரின் பொறுக்கித்தனமான புலனாய்வுக் கருத்தேற்றங்களும் அவற்றை அடியொற்றிய கட்டுரைகளும், ஆய்வுகளும், கருத்துக்களங்களும் சீனாவைப் பற்றிய மிகைப்படுத்திய பரப்புரைகளைச் செய்து, சீனாவானது பிற நாடுகளின் மீது வன்வளைப்பிற்குச் சற்றொப்பான மேலாதிக்கத்தைச் செய்வதாகக் காட்டியவாறு அதனைத் தடுப்பதற்காகவே தாம் பாய்ந்தடித்து அண்டை நாடுகளிற்குள் இறங்குவதாக அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் கதையளக்கின்றன. சீனா தற்போது சோசலிச நாடுமல்ல. அண்டைநாடுகளின் மீது மேலாண்மை செலுத்தி வரும் நாடுமல்ல. சீனாவிற்கு இந்தியா பகை நாடுமல்ல. 133.92 கோடி மக்களைக் கொண்ட இந்தியாவானது சீனாவினைப் பொறுத்தவரை உற்பத்திப் பொருண்மியம் சொல்லக் கூடியளவிலற்ற மிகப் பெரும் நுகர்வுச் சந்தையாகும். டெல்கி கையொப்பமிட்டாலே சீனப் பொருட்களைப் பெருமளவில் நுகரும் இந்தியா என்ற சந்தை சீன உற்பத்திகளுக்குக் கிடைக்கும். எனவே இந்தியா எனும் பெரும் சந்தை தேசிய இன விடுதலையின் பேரால் உடைந்து போவது சீனாவின் வணிகத்திற்குக் கேடானதே. அதே போல சீனா 690 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் வரையிலான பணத்தை அமெரிக்க வங்கிகளிலும் இன்னும் பல பில்லியன் டொலர்களை அமெரிக்க நிறுவனங்களிலும் முதலிட்டுள்ளது. இதேபோல சீனாவின் வினைத்திறனான தொழிலாளர்கொள் சந்தையை நம்பி பில்லியன் டொலர்கள் பணத்தை அமெரிக்கா முதலிட்டுள்ளது. சீனாவின் பொருட்களுக்கான சந்தைகளில் அமெரிக்காவும் ஒன்று. எனவே முதலாளித்துவ பொருண்மிய உலகில் தமக்குள் ஒருவரையொருவர் அழிப்பதல்ல அவர்களின் இலக்கு. ஒவ்வொருவரும் மற்றையவரின் உற்பத்தியிலோ சந்தையிலோ ஒருவரின் மேலே இன்னொருவர் தங்கியுள்ளனர். என்பது தான் இந்த நாடுகளின் நிலைப்பாடு. சீனாவின் அதிகரித்து வரும் பெருமளவிலான உற்பத்திக்காக வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து கடல்வழியாக பெருமளவும் எண்ணெய் வளங்களை சீனாவிற்கு எடுத்துவர வேண்டியுள்ளது. மலாக்கா நீரிணையைக் கடக்காமல் சீனாவிற்கு வளைகுடாவிலிருந்து கடற்பாதை இல்லை. இந்தியாவின் அந்தமான், நிக்கோபார் தீவுக்கூட்டங்களிலிருந்தான கழுகுப்பார்வையையும் இந்தியாவின் மேலாண்மை இசைவையும் தாண்டி சீனாவால் மலாக்காவைக் கடக்க முடியாது. எனவே இந்துமாகடலில் (நாம் தமிழர் மாகடல் என்று தான் அழைக்க வேண்டும்) எங்கெப்படியான துறைமுகங்கள் சீனாவிற்கு இசைவாக இருப்பினும் இந்தியாவின் மேலாண்மை நிறைந்த பாதையூடாகப் பயணித்துத்தான் மலாக்கா நீரிணையூடாக வளைகுடாவிலிருந்து தனது உற்பத்திகளுக்குத் தேவையான எண்ணெய் வளத்தைச் சீனாவிற்குக் கொண்டு செல்ல முடியும். இதனை மலாக்காவைச் சுற்றிப் பலமாகவுள்ள இந்தியாவோ அல்லது வளைகுடாவைச் சுற்றிப் பலமாகவுள்ள அமெரிக்காவோ தடுக்காது. நெருக்கடிகளை சீனாவிற்கு ஏற்படுத்தித் தமது வணிக முதன்மையை நிலைநிறுத்துவதே அமெரிக்கா மற்றும் இந்தியாவின் நோக்கம். இந்த நெருக்கடிகளைக் குறைக்க வேலை செய்வதைத் தாண்டி அண்டை நாடுகளின் மேலான மேலாண்மையைச் சீனா செய்வதாகச் சொல்வது இந்தியாவிற்குத் தேவையான புரட்டுகளில் பெரும் புரட்டேயன்றி வேறெதுவுமல்ல. (குவாடர் துறைமுகத்திலிருந்து தரைவழியாக சீனாவிற்கு பாதைபோடும் திட்டம் வணிகளவில் பெரும் எண்ணெய்க் கொள்கலன்களை கடல்வழியாக மிகக்குறைந்த செலவில் சீனாவிற்கு எடுத்துச் செல்வதுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவே முடியாததென சீனாவுக்கும் தெரியும், அமெரிக்காவுக்கும் தெரியும். ஆனால் தன்மீதான வணிக நெருக்கடியைக் குறைக்கவே சீனா இப்படியான மாற்றுக்களைச் செய்கின்றதே தவிர அதைத் தாண்டி வேறெதுவும் திண்ணமாக இல்லை) இலங்கைத்தீவில் இந்தியா செய்து வரும் சித்து விளையாட்டுகளிற்கு சீனக்காரணங்காட்டும் பொறுக்கித்தனத்தைக் கட்டுடைத்து, இலங்கைத்தீவில் நடந்தேறும் அத்தனை குழப்பங்களுக்கும் முதன்மைக் காரணம் இந்தியாவே என்பதை வெளிப்படுத்தி அந்த உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு விடயங்களை அணுகினாலேயன்றி நாம் மெய்நிலையை உணர்ந்துகொள்ள இயலாது என்பதற்காக இந்த நெடுங்கதையை மேற்போந்த பத்திகளில் சொல்ல நேர்ந்தது. அமைதிப் பேச்சுகளில் மூன்றாந்தரப்பாக அமர்ந்த மேற்குலகின் முகவர் நாடான நோர்வேயின் எரிக்சொல்கெய்ம் தான் இலங்கைத்தீவிற்கு வந்து நாடு திரும்புகையில் டெல்கி சென்று அவர்களிடம் நிலைமைகளையெல்லாம் ஒன்றுவிடாமல் சொல்லிவிட்டு அவர்களின் வழிகாட்டல்களையும் பெற்றுத்தான் நாடு திரும்புவதாக வெளிப்படையாகவே பலமுறை தெரிவித்திருந்தார். மேற்கின் இடையீட்டின் படி ஒரு அரைகுறைத் தீர்வைப் பெற்றுக்கொள்ளக் கூடாதென்பதில் விடுதலைப் புலிகளின் தலைமை எவ்வாறு உறுதியாக இருந்ததோ, அந்தளவிற்கு தமிழர்களுக்கு மேற்குலகின் வழியாக ஒரு பொரி கூடத் தீர்வாகக் கிடைக்கக் கூடாதென்பதில் இந்தியாவும் உறுதியாக இருந்தது. எனினும் ஒரு தேசிய இன விடுதலைப் போராட்டத்தை உலகளவில் நசுக்க வேண்டுமென்றும் அதன் பின்பான மீள்கட்டுமானத்தில் வணிகமாற்ற வேண்டுமென்பதிலும் அக்கறை கொண்டு அமெரிக்கா தலைமையிலான மேற்குலகும், ஒரு வீறுகொண்ட தேசிய இன விடுதலைப் போராட்ட அமைப்பை அழித்தொழித்துத் தமிழர்களைத் தனது தயவில் தங்கியிருக்க வைத்து இலங்கைத்தீவின் மீதான தனது மேலாண்மைக்காக மட்டும் தமிழர்களைப் பயன்படுத்துவதோடு ஒரு காற்குறைத் தீர்வில் ஒரு நொடிப்பொழுதேனும் இயல்பாய் வாழ்வது தமிழர்களுக்கு வாய்க்கக்கூடாதென்ற உறுதியான முடிவில் இந்தியாவும், போர்த்தளபாட வணிகத்திற்காக சீனா, பாகித்தான் என எல்லோரினது தேவையும் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்ட அமைப்பான விடுதலைப் புலிகளை ஒழிப்பது என்ற புள்ளியில் ஒன்றாகி தமிழினவழிப்பு நிகழ்ந்தேறியது. மகிந்த ராயபக்ச 2005 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19 இல் இலங்கையின் சனாதிபதியாகப் பதவியேற்றவுடன் பேச்சுகளில் ஈடுபட்டுத் தமிழரின் தேசிய இனச் சிக்கலைத் தீர்க்கத் தான் கிளிநொச்சி வர அணியமாக இருப்பதாகக் கூறியதைத் தொடர்ந்து மகிந்த நடைமுறை அரசியலில் யதார்த்தவாதியெனக் கருதப்படுவதால் அவரது அமைதி முயற்சிகளுக்கு ஒரு குறுகிய காலத்தினை வழங்கிப் பார்க்க இருப்பதாகத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் மாவீரர்நாளுரையில் சொல்ல நேர்ந்தது. தொடர்ந்து தடைப்பட்டிருந்த அமைதிப் பேச்சுகளைத் தொடர நோர்வேயினை டிசம்பர் மாத முதற் கிழமையில் மகிந்த ராயபக்ச அழைத்தார். போரினைத் தொடங்கி, புலிகளை அழிக்க முடிவெடுத்த இந்தியாவுக்கு மகிந்தவின் இந்த அழைப்பு எரிச்சலையூட்ட, மகிந்த டிசம்பர் இறுதிக் கிழமையில் உடனடியாக இந்தியாவுக்கு அழைக்கப்பட்டார். அங்கு விடுதலைப் புலிகளை அழித்தொழிக்க தான் வைத்திருந்த முழு வரைபையும் மகிந்தவுக்குக் காட்டி அமைதிப் பேச்சுகளிலிருந்து விலகி முற்று முழுதான போரை முன்னெடுக்குமாறு இந்தியா மகிந்தவை நெரித்தது. இதனாலேதான் “இந்தியாவின் போரையே நாம் செய்தோம்” என மகிந்த பல தடவைகள் இந்திய ஊடகங்களுக்குத் தெரிவித்திருந்தார். அதுவரை தொழிற்சங்க, மாந்த உரிமைத் தளத்தில் தான் இருந்த இளமைக் காலத்தில் தமிழர்களுடன் நெருங்கிப் பழகிய மகிந்தவிற்கு இந்தியா செல்லும் வரை புலிகளை அழிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமும் அழிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையும் கனவிலும் இருந்திருக்கவில்லை. இந்தப் போரினை முன்னெடுக்க முழு உலகத்தையும் பயன்படுத்தப் போகும் வரைபு வரை இந்தியாவின் தலைமை ஒருங்கிணைப்பிலேயே நடந்தது. தமிழர்களைக் கொன்று குவித்து இனப்படுகொலை செய்ததால் துட்டகாமினி என்ற மகாவம்சப் புரட்டின் தலைமகனின் தரநிலை மகிந்த ராயபக்சவுக்குக் கிடைத்து விட, அவன் ஒரு பாசிச வெறி பிடித்த தமிழினக்கொல்லியாகத் தனது முழுநேரப் பணியைத் தொடர்ந்தான். ஆனால், போரின் பின்பான மீள்கட்டுமானப் பணி ஒப்பந்தங்கள் போரிற்காகக் கடுமையாகப் பங்களித்த அமெரிக்கா தலைமையிலான மேற்குலகிற்கு அதிகம் கிடைக்கவில்லை. மாறாக, அத்தனை ஒப்பந்தங்களும் இந்தியாவுக்கே சென்றன. வணிகக் கணக்கில் நன்மையில்லை என இந்திய நிறுவனங்கள் கழித்து விட்ட ஒப்பந்தங்களே உண்மையில் சீனாவிற்கு வழங்கப்பட்டன. “துறைமுகம், விமானநிலையம், நெடுஞ்சாலை என அத்தனை ஒப்பந்தங்களையும் நான் முதலில் இந்தியாவிற்கே வழங்கினேன். அவற்றுள் இந்தியா ஏற்காதவற்றை மட்டும் தான் சீனாவிற்குக் கொடுத்தோம். ஏனெனில் அப்படியான ஒப்பந்தங்களை சீனாவே ஏற்கக்கூடியது” என்று மகிந்த மிகத் தெளிவாகப் பலமுறை இந்திய ஊடகங்களிற்கான செவ்வியில் கூறியுள்ளார். போரின் பின்பான மீள்கட்டுமான ஒப்பந்தங்களில் இந்திய, சீன நிறுவனங்களே அதிக நன்மையடைந்தன. எனவே மேற்குலகு தனக்குவப்பான ஆட்சியான UNP இன் ஆட்சியைக் கொண்டு வரும் நோக்கில் உலகரங்கில் மகிந்தவின் ஆட்சியை நெருக்கடிக்கு உட்படுத்த தமிழர்களைப் பகடைக் காயாகப் பயன்படுத்தியது. அதற்கு பொன்சேகாவையும் பயன்படுத்திப் பார்த்தது. இன்னும் என்னென்னவோ எல்லாம் செய்து பார்த்தது. ஆனால், மேற்கின் இந்த முயற்சிக்கு 2014 இன் நடுப்பகுதி வரை ஒப்புதலளிக்காமல் மகிந்த ராயபக்சவுடன் ஒட்டியுறவாடியே வந்தது இந்தியா. ஆனால், மேற்குலகின் தூதரகங்கள் மகிந்தவின் ஆட்சியை மாற்றத் தீயாய் வேலை செய்த போது, தனது கையை மீறி மேற்குலகினால் ஒரு ஆட்சிமாற்றம் ஏற்பட்டால் தனது மூக்குடைந்து விடும் என்று பெரிதும் அஞ்சிய இந்தியாவானது, சீன நீர்மூழ்கிக் கப்பல் ஆபிரிக்காவுக்கான தனது வழமையான ஆண்டுப் பயணத்தின் போது வழமைக்கு மாறாக கொழும்புத் துறைமுகத்தில் நங்கூரமிட்டுச் சென்றதுடன் மேற்கு இழுத்த ஆட்சிமாற்றம் என்ற தேரின் வடக் கயிற்றில் ஓடிப்போய்த் தொட்டுத் தானும் தேர் இழுத்ததாகப் பாசாங்கு காட்டியதையும் தாண்டி தான் தான் தேரை இழுத்ததாகத் தனது பகுதியில் தனது மேலாண்மையைக் காட்ட, மேற்குப் பெற்ற குழந்தைக்குத் தான் அப்பனாக நின்றது இந்தியா. மேற்குலகானது UNP தலைமையிலான ஆட்சியையே தனக்கு உவப்பானதாகக் கருதுகிறது. “Vision 2025” என்ற பொருண்மியத் திட்டத்தை சிறிலங்காவில் நிறைவேற்றுவதற்காகவே இந்த நல்லிணக்க அரசாங்கம் எனப்படும் அரசாங்கம் மேற்கினால் கொண்டுவரப்பட்டது . தமது “Vision 2025” என்ற திட்டத்திற்காக உப்புச் சப்பற்ற ஒரு தீர்வையென்றாலும் கையறு நிலையிலிருக்கும் தமிழர்களுக்கு வழங்கி அதனை தமிழர் பிரதிநிதிகள் மூலமாக தமிழர்களை ஏற்க வைத்துத் தமிழர்களின் தேசிய இனவிடுதலைப் போராட்டத்தைக் காயடித்துத் தமது சந்தைக்கான நிலையான அமைதியை ஏற்படுத்தும் திட்டமே அமெரிக்க தலைமையிலான மேற்குலகிடம் இருக்கிறது. தமிழர்களிற்கு இலங்கைத்தீவில் சிக்கல்கள் இருந்துகொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்பதுடன் அவர்கள் தம்மிடம் வந்து முறைப்பட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பது தான் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு . ஏனெனில் சிறிலங்கா மீதான தனது மேலாதிக்கத்தைப் பேண தமிழர்களின் சிக்கல்கள் முதன்மையான ஒரு சாட்டாக இந்தியாவுக்குத் தேவைப்படுகிறது. “கடந்த ஓராண்டாக த.தே,கூட்டமைப்பு டெல்கி செல்லவில்லை” என்றும் “மீனவர் சிக்கல் பற்றிப் பேசும் சிறிலங்காவின் குழுவொன்றில் நான் இடம்பெற்றதால் நான் மட்டும் 2016 இறுதியில் இந்தியா சென்றேன். ஆனாலும் த.தே.கூட்டமைப்பாகச் செல்லவில்லை. இப்படி த.தே.கூட்டமைப்பு இந்தியா செல்லாமல் இருப்பது விபத்தோ அல்லது தற்செயலானதோ அல்ல” என்றும் 2017 ஆம் ஆண்டு வெப்ரவரி மாதம் யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்த கூட்டமொன்றில் சுமந்திரன் வெளிப்படையாகவே பேசினார். தமது சொற்கேட்டு ஆடிவந்த தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பானது ஏதோவொரு அரசியல் தீர்வொன்றை அரசியலமைப்பு மாற்றத்தின் மூலம் ஏதோவொரு வகையில் கொண்டு வரலாம் என்ற நகைப்பிற்கிடமான சிந்தனையில் முற்று முழுதாக மேற்கின் நிகழ்ச்சி நிரலில் பயணிக்கத் தொடங்கிய பின்னர், இந்தியாவிற்கு கூட்டமைப்பின் மீது வெறுப்புணர்வு ஏற்பட்டது. எனவே மேற்கின் விருப்பினை நிறைவேற்றும் தரகர்களாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புச் செயற்படுவதனால் சினமடைந்த இந்தியா, விக்கினேஸ்வரனை முன்னிலைப்படுத்திக் கூட்டமைப்பை ஓரங்கட்டித் தான் எதிர்பார்க்கும் வேலையைச் செய்யத் திடமாக வேலை செய்கிறது. இப்படியிருக்க, மேற்குலகிற்கு உவப்பான கடந்த ஆட்சியில் நடந்த அனைத்திற்கும் ரணிலே பொறுப்பு என்பதும் மைத்திரி நிறைவேற்று அதிகாரம் கொண்ட உலகின் வியத்தகு கைப்பொம்மையாகவே இருந்து வந்தார் என்பதும் இங்கு சுட்டத்தக்கது. கடந்த ஆட்சியில் ஏற்படுத்தப்பட்ட சட்டத் திருத்தங்களை உற்று நோக்கினாலே அவை பிரதமர் ரணில் பதவிக்கு வலுச் சேர்ப்பதாகவும் சனாதிபதியின் அதிகாரங்களைக் குறைப்பதாகவும் மகிந்த தரப்பில் எவரும் மீள ஆட்சிக்கு வர முடியாது செய்வதாகவும் இருக்கும். அத்துடன் பொருண்மிய அபிவிருத்தி தொடர்பான அனைத்து விடயங்களையும் ரணிலே கடந்த ஆட்சியில் கையாண்டிருந்தார். இந்தியாவுடனான ஒப்பந்தங்கள் பலதும் கடந்த ஆட்சியில் இழுத்தடிக்கப்பட்டே வந்தன. இதைத் தொடர்ந்து ரணிலை இந்தியாவுக்கு அழைத்த மோடி இந்தியாவின் திட்டங்கள் இழுத்தடிக்கப்படுவது தொடர்பில் தனது கடுமையான எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினார். இதனால் தன்னால் சிங்கள மக்களிடத்தில் துட்டகாமினி ஆக்கப்பட்ட மகிந்தவை மீண்டும் ஆட்சிக்குக் கொண்டுவர இந்தியாவின் ஆளும்வர்க்கங்கள் முடிவு செய்தன. இதன் தொடர்ச்சியாக மோடி அரசில் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருக்கும் சுப்பிரமணிய சுவாமி என்ற பெயர் பெற்ற அரசியல் மற்றும் பல முறைகேடான வேலைகளுக்கான முகவர் நேரில் சிறிலங்கா சென்று மகிந்த ராயபக்சவைச் சந்தித்து தனது “Virat Hindustan Sangam” என்ற அமைப்பின் வாயிலாக மகிந்தவை இந்தியாவுக்கு அழைத்து மோடி உட்பட்ட மிக முதன்மையானோருடனான சந்திப்புகள் மகிந்தவிற்கு ஏற்படுத்திக் கொடுக்கப்பட்டன. அத்துடன் மகிந்தவுடனான இந்தியாவின் ஒட்டான உறவு பல வடிவங்களில் வெளிப்படலாயின. “இந்தியா எமது நெருங்கிய உறவினன். சீனா எமது நீண்ட கால நண்பன்” என்று இந்தியாவில் வைத்துத் தனது கொள்கையை வெளிப்படையாக மகிந்த ராயபக்ச அறிவித்தார். இந்த ஆட்சிமாற்றத்திற்கு முன்பாக இந்திய உளவுத்துறை RAW தன்னைக் கொலை செய்யத் திட்டமிட்டதாகவும் அதனை ரணில் கண்டுகொள்ளவில்லையெனவும் இந்தியா விரும்பும் புரளியைக் கிளப்பிவிட்டார் மைத்திரிபால சிறிசேனா. இந்தப் புரளியால் சிங்கள மக்களிடத்தில் மைத்திரி மீதான பரிவுணர்வும் மைத்திரிக்கான ஆதரவும் கிடைக்கும் என்பதோடு இந்தியாவின் உளவமைப்பின் ஆளுமைக்கு நேரில் விளம்பரம் தேடுவதாயும் அமைந்தது. கடந்த சனாதிபதித் தேர்தலில் மகிந்த தோற்ற பின்னர் அம்பாந்தோட்டையில் வைத்து தனது தோல்விக்கு இந்தியாவின் வெளியக உளவுத்துறை RAW தான் காரணம் எனச் சொல்லியிருந்தார். மகாவம்ச மனநிலையில் இந்தியா தனது நெருங்கிய உறவினன் என்று புரியாத சிங்கள மக்களிடத்தில் இருக்கும் இந்திய எதிர்ப்புணர்வு இத்தகைய இந்திய எதிர்ப்புக் கருத்துகளால் தமக்கு ஆதரவைப் பெருக்கும் என அவர்கள் நன்கறிவர் என்பதோடு இப்படியான கருத்தை வெளியிட இந்தியச் சூழ்ச்சியாளாரும் அனுமதிப்பர் என்பது நுண்மையான புலனாய்வறிவுள்ளோருக்குப் புரியும். இது தொடர்பில் இந்தியாவின் NDTV ஊடகத்திற்கு செவ்வி வழங்கும் போது தன்னை ஆட்சியிலிருந்து வெளியேற்ற சீனா மகிந்த ராயபக்சவுக்கு உதவுகின்றது என்ற கருத்தை உறுதியாக மறுத்தத்தோடு மகிந்தவின் இந்த மீள்வருகையில் சீனாவிற்கு எந்தப் பங்குமில்லை என செவ்வி கண்ட இந்தியரைப் பார்த்து இறுகிய மனதோடு உறுதியாகத் தெரிவித்ததோடு மகிந்தவுக்கு சீனத்தூதுவர் வாழ்த்துச் செய்தி நேரில் வந்து தெரிவித்தது தொடர்பாகக் கருத்துரைக்கும் போது சீனத்தூதுவர் அலரி மாளிகையில் தன்னை வந்து பார்த்துப் பேசி நிலைமைகளைக் கேட்டறிந்த பின்பு தான் மகிந்தவிடம் சென்றதாக ரணில் தெரிவித்தார். இதிலிருந்து சீனாவிற்கு இதில் பங்கிருப்பதாகச் சொல்பவர்கள் யார் என்பது ஊகிக்க இலகுவானதே. எனவே, இந்தியாவால் கொண்டு வரப்பட்ட மகிந்தவிற்கு ஆதரவளிக்குமாறு கூட்டமைப்பிற்குப் பல அழுத்தங்கள் கொடுக்கப்பட்டு வருகிறது. இதற்குக் குறுக்க நிற்பதாகக் கருதும் மேற்கின் பதிலி சுமந்திரனைக் கட்சியை விட்டு நீக்குமாறு வெளிப்படையான இந்தித்துவ பாசிச அடிவருடியான மறவன்புலவு சச்சி தமிழரசுக் கட்சித் தலைமைக்குக் கடிதம் எழுதியுள்ளார். ரணிலைக் காப்பாற்ற நிற்பது மேற்குலகு. மகிந்தவைக் கொண்டுவர நிற்பது இந்தியா. சீனாவைப் பொறுத்தவரை தனது முதலீட்டுக்கான பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துவதற்காக மட்டுமே வேலை செய்யும். இதை விட மேலாதிக்க நிகழ்ச்சி நிரல் இருப்பதாகச் சொல்வது மிகைப்படுத்தப்பட்ட புரளிச் செய்தி. மகிந்தவைக் கொண்டு வந்த சூழ்ச்சியில் சீனாவை ஒரு தரப்பாகக் காட்ட நினைப்பவர்கள் இந்தியாவின் அடிவருடிகளாக இருப்பர். இல்லை அடி முட்டாள்களாக இருப்பர். இந்த இரண்டும் இல்லையெனில் அவர் கயேந்திரகுமாராகத் தான் இருப்பார். ஏனெனில், கூட்டமைப்பு என்ற தனது காங்கிரசுப் போன்ற வாக்குப் பொறுக்கும் கட்சியை எதிர்ப்பதைத் தவிர தமிழர்க்கென எந்த அரசியலையும் முன்னெடுக்க முடியாதவாறு அவர் சித்தம் கலங்கி இருக்கிறார். இந்தியாவின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு எதிராகத் தமிழர் நாம் செயலாற்ற வேண்டியது தேவையானது. கூட்டமைப்பு அதை இந்த விடயத்தில் தற்காலிகமாக இப்போது செய்கிறது. ஆனால் அதை எப்போதும் செய்யுமெனச் சொல்ல இயலாது. மேற்கின் நிகழ்ச்சி நிரலில் பட்டுண்டு கிடப்பதும் தமிழர்களின் விடுதலை அரசியலுக்கு எப்போதும் . எனவே இப்போது நடப்பன எதுவும் தமிழகளின் விடுதலை அரசியலை நகர்த்த உதவாது. இந்தியாவின் நிகழ்ச்சிநிரலை அறிந்து அதற்கு நேரெதிரே செயற்படுவதே தமிழர்க்கு நன்மை பயக்கும். அப்படி இயங்கும் ஆற்றல்களை ஊக்கப்படுத்துவதோடு தமிழின விடுதலையின் முதன்மை எதிரி இந்தியாவே என்ற தெளிவுடன் விடுதலை நோக்கி இயங்குமாறு ஒவ்வொரு தரப்பிற்கும் அழுத்தங்கொடுக்க வல்ல புரட்சிகர விடுதலையாற்றல்களே தமிழர்களுக்கு இன்று உடனடித் தேவை. –மறவன்- 2018-11-07 http://www.kaakam.com/?p=1381
  2. http://www.kaakam.com/?p=1355 தமிழீழ மண்ணின் அரசியல் தலைமை ஆங்கிலப் புலமைவாய்ந்த மேட்டுக்குடிக் கனவான் கும்பல்களிடம் மீண்டும் போய்ச் சேர வேண்டுமென்பதில் மேற்கு மற்றும் இந்தியத் தூதரங்கள் உறுதியாகவுள்ளன. உழைக்கும் மக்களிடமிருந்து போராட்ட ஆற்றல் தலைதூக்கிவிட ஏதுவான அத்தனை வாய்ப்புகளையும் இல்லாதாக்கியும் மடைமாற்றியும் இந்தக் கனவான் கும்பலிடம் கொண்டு சென்று தமிழர்களின் அரசியல் தலைமையை அடகுவைப்பதில் இந்த மேற்குலக இந்தியச் சூழ்ச்சி நிகழ்ச்சி நிரல் வேலை செய்கின்றது. இந்த நுண்ணரசியற் கேடுகளை உணர்ந்துகொள்ளத் தடையாக உள்ள பல தடைகளில் தமிழ்ச் சமூகம் NGO க்களுடன் பின்னிப்பிணைந்திருப்பது ஒரு பெருந்தடையாக இருக்கிறது. இது குறித்த விழிப்பூட்டல்களை மக்களிடத்தில் மேற்கொள்ள ஒரு புரட்சிகர மக்கள் இயக்கத்தால் மட்டுமே இயலுமே தவிர மக்கள் இயக்கங்கள் என்ற போர்வையில் இயங்கும் NGO க்களால் இயலாதென்பதைச் சுட்டி மேற்கொண்டு விடயப் பரப்பிற்குள் செல்லலாம். இதுகாலவரையிலும் அரசியலை ஏடுகளிலும் நடைமுறையிலும் கற்றோர் NGO க்கள் பற்றிப் பெரும்பாலும் அறிந்திருப்பனவற்றை இக்கால சூழலில் அரசியல் தளத்தில் காலடி வைத்துள்ள புதுமுக இளவல்களுக்காக கீழ்வருமாறு சுருங்கத் தொகுக்கலாம். மேற்குலக ஏகாதிபத்தியமானது மூன்றாம் உலகநாடுகளைக் கடனாளியாக்குவதற்காக அந்த நாடுகளின் தற்சார்பு நுகர்வை இயலுமான வரையில் சீரழித்தவாறு கடன்களை உலக வங்கி, பன்னாட்டு நாணய நிதியம் போன்ற தங்களின் முகவர் அமைப்புகள் மூலம் வழங்கி மேலும் மேலும் கடன் சுமைக்குள்ளாக்கி பொருண்மியத்தில் நலிவுறச் செய்து கடன் வாங்காமல் எதையும் சரிக்கட்ட இயலாத சூழலை அந்த நாடுகளில் உருவாக்கி மீளக் கடன் வழங்குவதானால் கல்வி, மருத்துவம் போன்ற அடிப்படைத் துறைகளில் ஒரு பகுதியைத் தானும் தனியார்மயமாக்க வேண்டுமென நிபந்தனைகள் விதித்துத் தமது மேற்குலக வணிக நலனிற்காக சந்தைவிரிப்பிற்கு மூன்றாம் உலக நாடுகளின் அரசுகளை உடன்படவைக்கும் போது மக்களிடத்தில் தாம் அதுவரை தமது வரிப்பணத்தில் அனுபவித்த அடிப்படை வசதிகள் தனியார்மயப்பட்டு அவர்களின் வாழ்வு இறுக்கத்திற்குள்ளாகுகையில் அந்த அரசாங்கட்திற்கு எதிராக மக்கள் வீதியிலிறங்கிப் போராடுவர். அப்படியான சூழலைத் தவிர்ப்பதற்காக NGO க்கள் களமிறங்கி மக்களிற்கு உதவும் போர்வையில் வேலை செய்து மக்கள் புரட்சிக்கான சூழலை இல்லாதாக்கி ஏகாதிபத்திய உலகையும் அதற்கு அடிமையாகிப் போன மூன்றாமுலக நாடுகளின் அரசுகளையும் காப்பாற்றும். NGO க்கள் கருத்திட்டங்களை முன்வைக்கும் போது இயலுமானவரை பெண்கள், கைம்பெண்கள், நலிவுற்றோர் எனப் பலவாறு சமூகத்தைக் குழுப்படுத்தியே தனது செயற்பாடுகளை முன்னெடுக்கும். இவ்வாறாக மக்கள் ஒரு தேசமாக ஒன்றுபடுதலை இல்லாமலாக்க மக்களை குழுக்களாக அணுகும் போக்கைக் கடைப்பிடிக்கும். அப்படி அணியமாதலை மக்களிடத்தில் பழக்கப்படுத்தித் தேசமாக ஒன்றாகும் வாய்ப்புகளை இயன்றவரை குறைப்பதில் NGO க்கள் வேலை செய்யும். இயற்கையாகவோ செயற்கையாகவோ பேரிடர்கள் நேருகையில் அந்தப் பாதிப்புகளிலிருந்து மீண்டுகொள்ள மக்கள் தம்முள் அணியமாகி ஒரு சமூகமாகத் தமது சிக்கல்களைத் தமது ஆளுமையின் மூலமும் தமது வரிப்பணத்தை நிருவகிக்கும் தம்மால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கத்தினுடனும் சேர்ந்து தீர்த்துக்கொள்ள முனைகையில் அந்த சமூகம் தனது ஆற்றலில் தான் நம்பிக்கை வைத்து ஒரு சமூகமாகத் தனது சிக்கல்களைத் தானே தீர்க்கும் ஆளுமையை வளர்த்து வெளியாருக்காகவும் வெளியாரின் ஏய்ப்புகளுக்காகவும் காத்திருக்காது. எனவே இந்த நிலை உருவாகாமல் தடுக்க இப்படியான பேரிடர்கள் நேர்ந்த மறுகணமே NGO க்கள் வந்து மக்களிடத்தில் வேலை செய்து மக்களைத் தமது ஆளுமையையும் ஆற்றலையும் உணரவிடாது செய்வதோடு சமூகமாக அணிதிரண்டு தமது சிக்கல்களைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் பழக்கம் ஏற்படுவதை இல்லாமல் செய்யும். ஏகாதிபத்திய நலனுக்கு உகந்த அல்லது கேடாகாத ஒடுக்குமுறை அரசுகளை ஒடுக்கப்படும் மக்களின் புரட்சிகளிலிருந்து காப்பாற்றுவதில் NGO க்கள் முன்னின்று உழைக்கும். தமது மண்ணிழந்து, உறவுகளை இழந்து, உடல் அவயங்களை இழந்து, வாழ்வாதாரமிழந்து எமது மக்கள் சொந்த மண்ணில் ஏதிலிகளாக இருக்கும் போது, அவர்களின் நிலங்கள் இராணுவத்தால் வல்வளைப்புக்குள்ளாகி, உறவுகள் சிங்கள இராணுவத்தால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டும் காணாமலாக்கப்பட்டும் இருக்கும் போது அவர்கள் எதை இழந்தார்களோ அவற்றிற்கான மூல காரணத்தை அகற்றிச் சிக்கல்களைத் தீர்க்க முனையாது, மாறாக அதனை மழுங்கடித்து மறைப்பதற்காக ஏதோ எமது மக்கள் இழந்தது இவையொன்றுமில்லை உளவியல் சமநிலையை மட்டும் என்றாற் போல காட்டி, எமது மக்களிடத்தில் எழும் நியாயமான வெஞ்சினத்தையும் ஒடுக்குமுறையாளனிற்கு எதிராக வஞ்சினமாக நெஞ்சிலிருக்கும் தமிழ்த் தேசிய மெய்யுணர்வையும் உளநோயாகக் காட்டி அவற்றினை இல்லாதொழித்து அடக்குமுறையாளனின் எதிர்காலத்திற்கும் பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்படுவதோடு எமது மக்களின் அடக்குமுறைக்குள்ளாகி அவதியுறும் உண்மை நிலை மடைமாற்றம் செய்யப்பட்டு மக்களின் நியாயமான தேசிய உணர்வுகளை மழுங்கடிக்க பெரும்பாலான NGO க்கள் உளவியல் சமூக திட்டங்கள் (Psycho Social Projects) என்ற கருப்பொருளில் பல திட்டங்களை முன்னெடுக்கும். முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்திற்குப் பின்னர் தமிழீழ மண்ணில் காலடி வைத்துள்ள NGO க்கள் முன்னெடுத்த வேலைத் திட்டங்களை உற்று நோக்கின் இதனைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். மேலே விளக்கப்பட்டதன் அடிப்படையில் பொதுவாக எவ்வாறு எதற்காக NGO க்கள் உலகெங்கும் இறக்கிவிடப்பட்டுள்ளன எனப் பார்த்தோம். குறிப்பாக, முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் பின்னர் தமிழீழ மண்ணில் புதுப்புது வடிவங்களுடன் எப்படிக் களமிறங்கித் தமிழர்களின் அரசியல்வெளியைச் சீரழித்துக்கொண்டு வெளியாரின் குழிபறிப்புகளிற்கான அரசியலை NGO க்கள் முன்னெடுத்துச் செல்கின்றன என்பதனை நாம் தெளிவாக உணர வேண்டும். NGO க்கள் “சிவில் சமூகம்” என்ற பெயருக்குள் ஒளிந்திருந்து கழுத்தறுக்கும் நுண்ணரசியலை முழு உடற்கூற்றாய்வுக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் விளங்கிக்கொள்ளலாம். இதில் பாக்கியசோதி சரவணமுத்து எனும் மேட்டுக்குடிக் கொழும்புவாழ் தமிழர் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளாராக இருக்கும் மாற்றுக் கொள்கைகளுக்கான அமையம் என்ற பெயருடன் தம்மை சிவில் சமூகமாக அடையாளப்படுத்தி வரும் NGO வானது 20 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக இயங்குகி வருகின்றது. வாசிங்டனின் கொழும்புக்கிளையாகச் செயற்பட்டு வரும் இத்தகைய அமைப்புகள் நல்லிணக்கம், மாந்த உரிமைகள், புனர்வாழ்வு எனப் பலவாறு பேசி மேட்டுக்குடிக் கனவான்களை ஆபத்பாண்டவர்களாகப் பார்க்கும் காலனியடிமைப் பொதுப்புத்தியைக் கொண்ட மக்களை எளிதில் ஏமாற்றிவிடுகின்றனர். சரி. பாக்கியசோதிக்கு தமிழ்மொழியே தெரியாததால் அவர் ஊரோடிருந்து (கொழும்பு) வாசிங்டன் வேலைகளைச் செய்துவருவதால் அவரால் புரட்சிச் சாயத்துடன் தமிழீழ மக்களிடத்தில் வர முடியவில்லை. ஆனால் தமிழீழ மண்ணின் “தமிழ் சிவில் சமூக அமையம்” என்ற பெயரில் வலம் வரும் அமைப்பானது புரட்சிச் சாயத்தை அள்ளிப் பூசிக்கொண்டு வந்து மக்களை ஏமாற்றுகிறார்கள். ஒரு இனவழிப்புப் போரின் பின்பு இனவழிப்பிற்குள்ளாக்கப்பட்ட மக்களிடத்தில் ஏகாதிபத்தியத்தின் துணைப்படைப் பிரிவுகளில் ஒன்றான NGO க்கள் எப்படிச் செயாலாற்றும் என்ற நுண்ணரசியலை விளங்கிக்கொள்ள தமிழ் சிவில் சமூக அமையம் என்ற பெயரில் தமிழீழத்தில் இயங்கிவரும் NGO இனைப் பார்த்துப் புரிந்துகொள்ளலாம். ஐந்தாண்டுகளாக தமிழ் சிவில் சமூக வலையமைப்பு என்ற பெயரில் அறிக்கையிட்டு வந்தவர்கள் 2014 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியிலிருந்து “தமிழ் சிவில் சமூக அமையம்” என்ற பெயரில் அமைப்பு வடிவம் பெற்றனர். சிவில் சமூகம் என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்ட அந்த அமைப்பின் தலைமைகளாகவும், இணைப்பாளர்களாகவும் அந்த அமைப்பிலிருப்போர் யாரென்று சற்றுநோக்கித் தான் ஆக வேண்டும். சிவில் சமூகம் என்றதும் தமிழீழ விடுதலைக்குப் போராடி இனக்கொலைக்குள்ளாகியுள்ள மக்களில் காணாமல் போனோரைத் தேடுவோரும், சிறைபட்டிருக்கும் எமது அரசியல் கைதிகளின் உறவினரும், விடுதலைக்காகப் போராடிய ஆளுமைகளும் மண்சார்ந்து மக்களுடன் நின்று பணியாற்றியவர்களும் இருப்பார்கள் எனவே பெயரை வைத்துப் பலரை நினைக்கத் தூண்டும். ஆனால், இந்த அமைப்பில் இருப்பவர்கள் யாரெனில் மருத்துவர்கள், பொறியியளர்கள், பேராசிரியர்கள், விரிவுரையாளர்கள் மற்றும் மக்களை நம்பாமல் கர்த்தரை நம்பும் பாதிரியார்கள் என ஆங்கிலத்தை முன்னிலைப்படுத்தி வாழும் மேட்டுக்குடிக் கனவான்களே இருக்கிறார்கள். இவர்களில் பலர் போர்க் காலங்களில் மாணவர்களாக இருந்த போது அவர்களிலும் திறமையான மாணவர்கள் தேச விடுதலைக்காகப் புறப்பட்ட போது வீட்டுக்குள் ஒளிந்திருந்து பாடங்களை மனனம் செய்துகொண்டு பக்கத்தில் அழுகுரல் கேட்டாலும் படிப்புப் போய்விடும் என்று எட்டிக் கூடப் பார்க்காத உள்ளங்காலில் ஒரு துளி மண்படாத மலர்ப்படுக்கை வாழ்விலிருந்து வந்த ஆளுமை குறைந்தோராகவே இருந்தனர். இவர்களில் பலர்தான் இன்று தமிழ் சிவில் சமூக அமையம் என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தி NGO ஆக இயங்குகின்றனர். இவர்களில் விரல்விட்டு எண்ணக் கூடிய ஒரு சிலரைத் தவித்து ஏனையோர் மக்களைக் காணாதோரே. பள்ளிக்கூடமும் தனியார் வகுப்புகளுமென இருந்தவர்கள் பின்பு பல்கலைக்கழமும் பட்டமுமென இருந்து இப்போது வேலையும் வீடும் சம்பாதிப்புமென இருந்தவர்களாக உடலில் ஒரு வியர்வைத்துளியை அறியாதவர்களாக மக்களைக் காணாதவர்களாக இருந்தவர்களை இழுத்துப் போட்டு “சிவில் சமூகம்” என்ற போர்வையில் இந்த NGO தேரினை இழுப்பவர்கள் யார்? அவர்களின் பின்னணி என்ன? எத்தகைய நுண்ணரசியல் ஆட்டம் இவர்கள் மூலமாக ஆடப்படுகிறது எனப் பார்க்க வேண்டும். இனப்படுகொலைக்குள்ளாகித் தமக்கான தக்க தலைமையையும் தாம் வாழ்ந்த நிழலரசின் அத்தனை கட்டமைப்புகளையும் இழந்து நட்டாற்றில் இருக்கும் ஒரு ஒடுக்குண்ட தேசத்தில் எங்கெங்கெல்லாம் வெற்றிடம் இருக்குமோ அங்கங்கெல்லாம் NGO க்கள் வந்து அமர்ந்துகொள்ளும். மக்களுக்கான ஊடகங்கள் இல்லையென்றால் ஒரு ஊடகம் அங்கே வந்து விடும். இப்படியாக வல்ல தலைமையை இழந்துவிட்ட தமிழ்மக்களின் அரசியல் தலைமை கெடுவாய்ப்பாக மீண்டும் வாக்குப் பொறுக்கும் மிதவாதத் தமிழ்த் தலைமையிடம் சென்றது. வாக்குப் பொறுக்கிய பின்னர் செய்யும் பாராளுமன்ற அரசியலினால் தமிழ் மக்கள் தொடர்ச்சியாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட இனவழிப்பில் இழந்துவரும் சூழலைத் தாமதப்படுத்தத்தன்னும் இயலாது என்று மக்களுணர்ந்து தமக்கான தலைமையை ஒரு புரட்சிகர மக்கள் இயக்கமாக பாராளுமன்ற அரசியலுக்கு வெளியே தேடுவார்கள். தேடினார்கள். தேடுகிறார்கள். எல்லா வெற்றிடத்தையும் உரியவர்கள் நிரப்ப முன்னரே நிரப்பிவிடும் NGO க்கள் ஒரு புரட்சிகர மக்கள் இயக்கத்தின் தேவை மக்களிடத்தில் எழும் என்பதால் அதுவாகவும் அல்லது அதனைத் தீர்மானிக்குமிடத்திலும் இருப்பதற்காக உருவாக்கிவிடப்பட்ட NGO தான் “தமிழ் சிவில் சமூக அமையம்” என்ற பெயரில் வலம் வருகிறது. மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டோரும் மக்களைக் காணாத மேட்டுக்குடிக் கல்வியாளர்களும் இந்த NGO உடன் நிற்க இடம் தேடிக் கூட்டிற்கு நிற்க அது ஒரு வெகு மக்கள் அரசியல் செய்வது போன்ற ஒரு போலித்தோற்றம் தெரியும். இந்த அமைப்பில் இன்று பேச்சாளர்களில் ஒருவராகப் பதவிநிலையில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டாலும் அந்த அமைப்பின் சார்பில் இயங்கியும் பேசியும் வருபவர்களில் இன்று யாழ் பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத்துறைத் தலைவராக இருக்கும் கு. குருபரன் முதன்மையானவர். அவர் சட்டத்துறையில் இளமானிப்பட்டத்தைப் பெற்ற சில நாட்களிலேயே அவரை அமெரிக்காவின் உதவி இராசாங்கச் செயலாளர் ரொபேட் ஓ பிளேக் சந்தித்துப் பேசியுள்ளார் என்றளவில் இந்தக் குருபரன் முன்னரே அமெரிக்கத் தூதரகத்தால் இனங்காணப்பட்டவராக இருந்துள்ளார். இளமானிப்பட்டம் பெற்ற அடுத்த சில மாதங்களில் இந்த சிவில் சமூக அமையத்திற்குப் பேச்சாளாராக குருபரன் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார் எனில் அவர் மீது ஏதோவொரு பாரிய நம்பிக்கை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அப்படியாயின் அது எவரால் என ஊகிப்பது இலகுவானதுதான். பொதுவாக ஒரு அமைப்பின் பேச்சாளராக முதிர்ச்சியுள்ள அனுபவமுள்ள ஒருவரையே நியமிப்பார்கள். ஆனால் சிவில் சமூக அமையம் என்ற பெயரில் உருவாக்கப்பட்ட NGO க்கு பேச்சாளராக இருப்பதற்கு இளமானிப்பட்டம் பெற்று சில காலமேயான குருபரன் தகுதியானவர் என அடையாளங்காணப்பட்டமை விபரமறிந்தவர்களுக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்காது. இந்தக் குருபரன் “அடையாளம் கொள்கை ஆய்வுக்கான நிலையம்” என இன்னொரு NGO வினை நிறுவி நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளராக இருந்து அதனை இயக்கி வருகிறார். மாதமொருமுறை அல்லது சில மாதங்களுக்கொருமுறை அமெரிக்க ஐரோப்பியப் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து விரிவுரையாளர்களை அழைத்து வந்து கூட்டம் போடுவது தான் இந்த அடையாளம் என்ற NGO வின் முதற்பணி. உலக வங்கி மற்றும் USAID போன்றவற்றிலிருந்தும் நிதிபெற்று இயங்கும் இந்த அமைப்புக்கு மேற்கு நிதிகள் கிடைக்க குறிப்பிட்ட சில தூதரகங்கள் பெருமுதவிகள் செய்கின்றன. மேற்கின் நிதியில் NGO நடத்தும் குருபரன் ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பும் பேச அனுமதியுண்டு. ஏனெனில், அதனைக் கூட இப்படியான NGO க்கள் தான் பேச வேண்டுமென்பது மேற்குச் செய்யும் நுண்ணரசியலாகும். இதனால் இந்தக் குருபரன் கருத்து வெளியிடும் போது மேற்கின் நிதியை வெளிப்படையாகப் பெற்று இயங்கும் அடையாளம் எனும் NGO வின் கருத்தா அல்லது மேற்கின் நிதியை மறைமுகமாகப் பெறும் தமிழ் சிவில் சமூக அமையம் என்ற NGO வின் கருத்தா என்று குழப்பமாக இருப்பதாக ஒரு ஊடக நண்பர் அப்பாவித்தனமாக இந்தப் பத்தி எழுதுபவருக்குச் சொன்னார். அத்துடன் எமது இனவிடுதலைக்காகப் போராடிச் சிறைப்பட்டிருக்கும் அரசியல் கைதிகளான உறவுகள் தமது விடுதலை குறித்தும் வழக்குகள் தொடர்பாகவும் சிறைகளில் இருந்து தொடர்புகொண்டு சட்டவாளர்களுடனும் அரசியல் தலைவர்களுடனும் பேசுவது ஒரு இயல்பான வழக்கம். அவர்களது வழக்குக் குறித்து அவர்களை விட எவருக்கும் சட்ட அறிவோ அது குறித்த முன்னெடுப்பறிவோ இருக்காதென்றளவில் விடயங்களை விளங்கி வைத்திருக்கும் எமது அரசியல் கைதிகள் வெளியே தம்மால் இயங்க முடியாத ஒரே காரணத்தால் சிறைப்பட்ட வலியுடன் வாய்க்கும் அருமையான நேரத்தில் எவ்வளவோ துன்பங்களிளுக்கும் இறுக்கங்களுக்கும் நடுவிலும் தொலைபேசிக்கு அழைக்கும் போது அரசியல்வாதிகளோ அல்லது பெரும்பாலான தொழில்முறைச் சட்டவாளர்களோ (சிங்களச் சட்டவாளர்கள் அடங்கலாக) கூடிய முதன்மை கொடுத்து அவர்களின் சூழலறிந்து பேசுவார்கள். ஆனால் குருபரன் என்பவர் ஒரு அனுபவமற்ற அப்போது தான் ஓரிரண்டு வழக்குகளில் ஈடுபட்டுப் பயிலும் ஒரு சட்டவாளர் என அறியாமல் இவருக்கு ஊடகங்களும் இன்னும் யார் யாரோ கட்டிவிட்ட மணியை நம்பி இவர் பேசும் அரசியலை நம்பி இவருக்கு சிறையிலிருந்து அழைத்து தமது வழக்குக் குறித்துப் பேச முற்பட்டபோது, “சிறையிலிருப்பவர்கள் தொலைபேசி வைத்திருப்பதும் பேசுவதும் சட்டத்திற்கு முரணானது. என்னை நீங்கள் அழைக்க வேண்டாம்” என தனது மேட்டுக்குடி மலர்ப்படுக்கைவாழ் பண்புநிலையின் மெய்நிலையைக் குருபரன் காட்டி விட்டார். இவரின் பேச்சுகளின் போலித்தன்மையையும் நடைமுறையின் மெய்நிலையையும் அறிந்த எமது இனவிடுதலைக்காகப் போராடிச் சிறைப்பட்டிருப்பவர்களின் மனநிலையில் தான் இந்தக் குருபரன் வகையறாக்கள் சரியான முறையில் பதிவாகியிருப்பார்கள். இதே குருபரன் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இருகட்சி அல்லது ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட கட்சிகள் இருப்பது தேவையாம் என்று பரப்புரை செய்து வருகிறார். இனப்படுகொலைக்குள்ளாகி நிற்கும் தமிழினம் எண்ணிக்கையில் தனது சொந்த நிலத்திலே கூட சிறுபான்மை ஆக்கப்பட்டு வரும் வேளையில் தனது பிரதிநிதித்துவ அரசியலைத் தான் எழுந்து விடுதலைக்காகப் போராடும் காலம் வரையிலாவது தக்கவைக்க வேண்டுமென்ற நிலையில், இப்படியாகத் தமிழர்களின் வாக்குகள் சிதறுவது யாருக்கு நன்மை பயக்கும் எனத் தெரியாமல் இந்த NGO நபர் இதைச் சொல்லியிருக்க மாட்டார். அதுவும் இப்படியான பரப்புரைகளை தென் தமிழீழத்தில் செய்தால் அதன் விளைவு என்னவாகும் என இந்த மண்ணில் ஊர்வனவுக்குக் கூடத் தெரியும். இந்த NGO நபருக்குத் தெரியாமலா இருக்கும்? “யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து முசுலிம்களை வெளியேற்றியமையானது ஒரு இனச் சுத்திகரிப்பு” என ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையெனின், பன்னாட்டுச் சமூகம் தமிழர்கள் மீதான இனப்படுகொலைத் தீர்மானத்தை ஒரு விடயமாகக்கொள்ளாது” என இதே குருபரன் கூறியுள்ளார். இந்த மோசமான கருத்தைச் சுமந்திரன் கூறிய போது எதிர்த்தெழுந்து கொதிப்புடன் கண்டித்த பலருக்கு குருபரன் சொன்ன இந்தக் கூற்றுக் கண்ணிற்குத் தெரியவில்லை. ஏனெனில் தமது கட்சிசார் நிலைகளுக்கு இப்போது பயன்படுகிறார் எனக் கணித்து இப்படியானவர்கள் கொள்ளும் பராமுகத்தில் நேர்மையான விடுதலை அரசியல் இல்லை. எனவே இத்தகைய NGO க்கள் இன்று எவ்வாறு செயற்படுகின்றன என கீழ்வருமாறு சுருங்க அடுக்கலாம். புரட்சிகர ஆற்றலாக ஒரு மக்கள் இயக்கத்தின் பின்னே மக்கள் செல்வதைத் தடுத்துத் தம்மை மாற்றாகக் காட்ட சிவில் சமூகத்தின் பெயரால் இயங்கும் NGO க்கள் வேலை செய்வதுடன் சிவில் சமூகத்தின் சார்பில் பேசவல்லவர்களாக தாமே அடையாளங் கொள்கின்றனர். இவர்களின் கருத்தே சிவில் சமூகத்தின் கருத்தாக ஊடகங்களின் மூலம் பதிவாகும். அதற்காக ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காகக் குரல் எழுப்புவார்கள், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பும் பேசுவார்கள், இனப்படுகொலையில் மேற்கின் பங்கையும் பேசுவார்கள். ஆனால் அங்கிருந்து நிதிபெற்றுத் தான் இயங்குகிறார்கள் எனில் இவர்கள் புரட்சிகரச் சாயத்துடன் மக்களிடம் வந்து சிக்கல்களைக் கையிலெடுத்து அப்படியே அதை மடைமாற்றிவிட்டு அறிக்கையுடன் போய் விடுவார்கள். இதன் தொடர்நிலையை உற்றுநோக்கி மக்கள் இவர்களிடம் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினால் அவர்களுக்கு எல்லாம் புரியும். இப்படியாக சமூகத்தில் மக்கள் சார்பாகப் பேசுபவர்கள் என்ற வேடந்தாங்கி இந்த நபர்களை அறிவார்ந்த தலைமைகளாக NGO முன்னிறுத்துகின்றது. உண்மையில் இவர்கள் தமிழ்ச் சமூகத்தில் வளர்த்துவிடப்பட்ட மேற்குலகின் புல்லுருவிகளே. முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்தின் துன்பங்களைத் தாங்கிய மக்களின் அழுகைகளையும் குரல்களையும் பதிவு செய்து மேற்கிற்கு அனுப்பி மேற்கிடமிருந்து நிதிபெற்றுக்கொள்ளும் அடையாளம் வகையறா அமைப்புகள் ஏதோ மக்களுடன் நின்று செயற்படுவதாகத் தோற்றம் தரும். இதற்கு எதற்காக மேற்குலகு நிதியளிக்கிறது என வினா எழுப்பிப் பாருங்கள். அவர்கள் பேயறைந்தவர்கள் போல முற்போக்குத் திரையகன்று அகன்று விடுவார்கள். ஒரு தேசிய இன விடுதலைப் போராட்டத்தின் முன்பு, போராட்டத்தின் போது, அந்த மக்கள் இனப்படுகொலைக்குள்ளான பின்பு அந்த மக்களின் மனநிலை, ஆளுமை, எதிர்பார்ப்பு என்பன குறித்து ஆய்வு செய்து, அதற்குள் வேலை செய்யத் தான் எப்படி உள்ளிறங்கலாம் என மேற்கு முடிவெடுக்கவே இத்தகைய ஆவணபடுத்தல்களை இவர்கள் மூலம் செய்ய இவர்களுக்கு மேற்கு நிதியளிக்கிறது. இதை ஏனைய தேசிய இனங்களிற்கு நடந்தவற்றோடு ஒப்பாய்வு செய்து சில ஒடுக்கல் விதிகளை மேற்குப் புதிதாகத் தனது உட்சுற்றுக் கையேடுகளில் எழுதி வைக்கும். கலை, இலக்கிய, படைப்புத் தளங்களிலும் இருந்து இயல்பாகவெழும் விடுதலைக் குரல்களை வெளிச் சொல்ல அவர்கட்கு நிதியொரு தடையாக இருக்கும் வேளை அப்போதும் புரவலர்களாக உள்நுழைந்து படைப்புவெளிகளையும் இத்தகைய NGO க்கள் தமதாக்குவர். இளவல்களிடத்தில் ஆளுமை விருத்தி செய்யப்போவதாகப் பயிற்சிப் பட்டறைகளை நடத்தித் தமக்கானவர்களை அடையாளங்கண்டு அவர்களை NGO சமூகமாக வளர்த்தெடுத்து தூதரகங்களினதும் மேற்குமைய நிறுவக அமைப்பாளர்களினதும் கோப்புகளில் இப்போதே இடம்பிடிக்க வைப்பர். நாளை இவர்களையே தலைவர்களாக உருவாக்கும் வேலைகளிலும் ஈடுபடுவர். (ஒரு மாபெரும் இனவிடுதலைப் போராட்டத்தைத் தனது சொந்தக் காலில் நின்று எதிர்கொண்டு போராடிப் பெற்ற ஆளுமையை விடுத்து மூடிய அறையில் வெண்திரையில் படங்காட்டி ஆளுமை விருத்தி வகுப்பெடுப்பதை நினைத்து யாரும் சிரித்துச் சாகாதீர்கள்) உறைக்கச் சொல்வதானால், மேற்குலக ஏகாதிபத்திய உலகு புரட்சி மீதான தனது வன்மத்தை இப்படியான NGO க்களையும் NGO நபர்களையும் புரட்சி பேசவைத்துத் தீர்த்துக்கொள்கிறது. தமிழீழ மண்ணின் அரசியல் தலைமை ஆங்கிலப் புலமைவாய்ந்த மேட்டுக்குடிக் கனவான் கும்பல்களிடம் மீண்டும் போய்ச் சேர வேண்டுமென்பதில் மேற்கு மற்றும் இந்தியத் தூதரங்கள் உறுதியாகச் சில நுண்ணரசியல்களை “சிவில் சமூகம்” போன்ற பெயர்களிற்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் NGO க்கள் மூலம் செய்கின்றன. இதனால் சிவில் சமூகம் என்ற பெயர்களில் ஒளிந்திருந்து NGO க்கள் செய்யும் கழுத்தறுப்புகளை உணராவிட்டால் விடுதலைக்கான புரட்சிகர அமைப்பு உருவாக வாய்ப்பேயில்லை. இதனை உணருவோமா? புரட்சிகர ஆற்றல்களாக ஒரு மக்கள் இயக்கம் தமிழீழ மண்ணில் இருந்து மீண்டெழ வேண்டாமா? -சேதுராசா- 2018-10-05 http://www.kaakam.com/?p=1355
  3. http://www.kaakam.com/?p=1234 புலம்பெயர்ந்தோரின் செயற்பாடுகளும் தமிழீழ மீட்புக்கான அரசியலும் இடைவெட்டுவதன் நிகழ்தகவு சுழியமா?-மான்விழி காலனியக் கல்வி பெற்று தமது காலனிய எசமானர்களின் நல்ல பணியாளர்களாகி எசமானர்களின் நாடு வரை சென்று பணியாற்றிப் பொருளீட்டல் என்பது கல்வித்துறையில் பெற்ற உச்ச அடைவெனச் சிந்திக்கும் காலனியடிமை மனநிலையின் தொடர்ச்சியாக புலம்பெயர்ந்தோர், உடலுழைப்பை ஊரிற் செலுத்துவது மான இழுக்கென்று சிந்திக்கும் சிந்தையில் பார்ப்பனியத்தன்மை கொண்டவர்கள் சொந்த மண்ணில் உடலுழைப்பைச் செலுத்தாது வெளிநாடு சென்று பொருளீட்டலாம் என முடிவெடுத்துப் புலம்பெயர்ந்தோர், இனக் கலவரங்களின் தொடர்ச்சியால் தமது உயர் நடுத்தரக் குடும்ப வாழ்க்கை இலங்கைத்தீவில் பாதுகாப்பற்றதெனவுணர்ந்து தமது காலனிய எசமானர்களின் தாயகத்திற்குப் புலம்பெயர்ந்தோர், விடுதலைப் போராட்ட எழுச்சியால் அதில் பங்களிக்கத் தமது பிள்ளைகள் சென்றுவிடுவார்களோ என்ற பீதியில் அவர்களை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பிப் பணமீட்டும் எந்திரங்களாக்க முடிவெடுத்த பெற்றார், உடன் பிறந்தவர்களின் முடிவுகளால் புலம்பெயர்ந்தோர், போராட்ட காலத்தில் இராணுவ அடக்குமுறைக்குள் இருந்து எதிர்கொண்ட அச்சுறுத்தல்களால் மாற்று வழியின்றிப் புலம்பெயர்ந்தோர் (மிகச் சொற்ப அளவிலானோர்), விடுதலை இயக்கங்களிற்கிடையேயும் உள்ளேயும் ஏற்பட்ட அகமுரண்களினால் தொடர்ந்து தமது மண்ணில் வாழ முடியாத இறுக்கத்தின் விளைவாகப் புலம்பெயர்ந்தோர், போராட்டத்தில் பங்களிப்பதிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்வதற்காகப் புலம்பெயர்ந்தோர், பெரிய வீடு கட்டி மகிழுந்து வாங்கி சகோதரிகளுக்கு கோடிக்கணக்கில் சீர்வரிசை செய்து தனது மனைவிக்கு அதிகரித்த எடையில் தாலிக்கொடி மாட்டி கொழும்பில் தொடர்மாடியில் அகவை முதிர்ந்த பெற்றாரை வாழவைத்துப் (ஒரு வித வதை) பார்க்கும் இலக்குகளுடன் பொருளீட்டப் புலம்பெயர்ந்தோர், இனவழிப்புப் போரில் உயிர்தப்பிய பின்பான மீதி வாழ்வை முன்னெடுக்க பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளீட்டல் என்ற இரு காரணிகளையும் மனதிலிருத்திய சிந்தையில் கிடைத்த ஒரே தெரிவு புலம்பெயர்வதென முடிவெடுத்ததன் விளைவினால் புலம்பெயர்ந்தோர் மற்றும் ஏன் புலம்பெயர்கின்றோம் எனத் தெரியாமலே புலம்பெயர்ந்தோர் என்று புலம்பெயர்ந்தோரை வகைப் பிரித்தாலும் பொருளியல் காரணங்களிற்காகப் புலம்பெயர்ந்தோரே இதில் மிக மிக அதிகளவினோர் என்பது தான் உண்மை. என்றாவது ஒருநாள் எமது மண்ணிற்குத் திரும்பிச் செல்ல மாட்டோமா என்ற கனவில் எத்தனை புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்கள் வாழ்கின்றார்கள் என்று அவர்களின் நெஞ்சில் கைவைத்துச் சொல்லச் சொல்லுங்களேன் பார்க்கலாம். தாயகம் திரும்பும் வாழ்வியல் திட்டம் அவர்களில் எத்தனை பேரிடம் இருக்கின்றது எனச் சொல்லச் சொல்லுங்களேன் பார்க்கலாம். இதிலிருந்து பொருளியல் காரணங்களே புலம்பெயர்ந்தோரில் பெரும்பான்மையானோர் புலம்பெயர்ந்ததற்கான காரணங்களில் முதன்மைக் காரணமாகவிருந்தன என உறுதியாகக் கூறலாம். விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆரம்ப காலங்களில் புலம்பெயர்ந்தவர்கள் தமது வதிவிட உரிமையைப் பெறுவதற்கான தமது அரசியற் தஞ்சக் கோரிக்கைகளில் புலிப் பயங்கரவாதிகளின் அச்சுறுத்தல்கள்தான் தாம் புலம்பெயர்ந்த காரணமெனத் தமது இனத்தின் நல்வாழ்விற்காகத் தமது இளமைகளைச் சருகாக்கி ஒப்பற்ற ஈகங்களைச் செய்து வந்த தமிழர்களின் விடுதலை இயக்கத்தைத் தூற்றிக் கோரிக்கைப் படிவங்களில் நிரப்பிக் குடியுரிமை பெறத் தொடங்கினர். எனினும் விடுதலைப் போராட்டத்தின் எழுச்சிமிகு காலத்தில் ஈட்டிய வெற்றிகளின் தொடர்ச்சியாக போராட்ட அமைப்பில் நம்பிக்கை கொண்டு அதற்குத் தாமாக வந்து நிதியளித்தோர் மிகச்சிலருளர். தாயக மண்ணில் தமது உடன்பிறந்தாரும் மக்களும் உயிர்களை ஈகம் செய்து விடுதலைக்காகப் போராட தாம் இங்கு வந்து வசதியாக வாழ்கின்றோம் என்ற குற்றவுணர்வு பொருளீட்டல் வேட்கைக்கு அடுத்த படியில் நின்று வாட்ட போராட்டத்திற்குப் பங்களிக்க முன்வந்த குறிப்பிடத்தக்களவானோர் புலம்பெயர்ந்தவர்களில் உளர் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. ஊரில் உறவுகள் வாழ்வதால், நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட விடுதலை அமைப்பின் நிதித் திரட்டல் கட்டமைப்புகளைப் பகைத்துக் கொண்டால் தாம் ஊர் செல்ல நேரில் ஏதேனும் சிக்கல்கள் வரலாம் எனக் கணித்துப் போராட்டத்திற்கான நிதித் திரட்டலுக்கு ஒத்துழைத்தவர்கள் பலர். புலிக்காய்ச்சல் மிகுதியால் உளறத் தொடங்கியதையே தமது அரசியல் மொழியாகத் தொடர்ந்த உளநோயாளர்கள் வெகு சிலர் எனப் புலம்பெயர்ந்தவர்களிற்கும் போராட்ட அமைப்பிற்கும் மறவழிப் போராட்டத்திற்குமான உறவுநிலைகளைத் தரம் பிரிக்கலாம். எனினும், எமது இனம் இனழிப்பிற்குள்ளாகி வகை தொகையின்றிக் கொல்லப்பட்ட இறுதிப் போர்க்காலத்தில் வெளிவந்த செய்திகளால் உளம் நொந்து நெஞ்சு பதற ஆற்றாமையால் எங்கோ ஓரிடத்தில் எல்லோருக்குள்ளும் இருக்கும் இனவுணர்வு தட்டியெழுப்பப்பட தெருவிற்கு வந்து எம்மின மக்களைக் காப்பாற்ற வேண்டி அழுது வடித்தமையை யாருக்கும் போக்குச் சொல்லிக் கணக்கெடுக்காமல் விட முடியாது. அவர்கள் இனப்படுகொலைச் சிற்பிகளையும், இனப்படுகொலையின் வடிவமைப்பாளர்களையும் இனப்படுகொலைக்கு முதலிட்டவர்களையும் மீட்பாளர்களாகக் கருதி மன்றாடிய அரசியலறிவிலித்தன்மையை மட்டுந்தான் அதில் குறைகூற முடியும். விடுதலைப் போராட்ட அமைப்பின் விரிவாக்கமும் அதனது வலையமைப்பும் பெருத்துவிட்டதன் பின்பான பண்புநிலை மாற்றம் என்பது புலம்பெயர்ந்த எமது போராட்ட அமைப்புச் செயற்பாட்டாளர்களிடத்தில் எவ்வாறு இருந்தது என்பதைக் கூர்மையாகக் கணக்கிட்டுச் சில மாற்றங்களைச் செய்யாமல் விட்ட தவறுகளின் தொடர்ச்சியானது ஒரு குறிப்பிட்ட குறுந்தேசிய, பிரதேச மற்றும் குறுங்குழுக் கும்பல்களிடம் போராட்டச் சொத்துகள் பற்றிய விடயங்கள் போரின் பின்பான காலத்தில் சென்று மாயமாக மறைந்துவிட்ட இன்னலுக்கு வழிகோலிவிட்டது. மறவழிப் போராட்டம் முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலத்துடன் பேசாநிலைக்கு வந்ததைத் தொடர்ந்து, தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் குறித்து ஒரு மூச்சுக் கூட விடமுடியாத சூழல் தாயக மண்ணில் நிலவுகையில் விடுதலைப் போராட்டம் குறித்த மீதி முன்னெடுப்புகளை எப்படி மேற்கொள்வது என்று திறனாய்ந்து முடிவெடுத்துச் செயலாற்ற வேண்டிய புலம்பெயர் அமைப்புகளும் செயற்பாட்டாளர்களும் இனவழிப்பை வடிவமைத்து அதற்கு முதலிட்டு முன்னின்று வழிகாட்டித் தமிழர்களை அழித்த ஏகாதிபத்திய மற்றும் தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடமான இந்தியக் கொடுங்கோல் பேயரசுகளிடம் போய் மண்டியிட்டு அவர்களின் தயவில் தமிழீழத்தைப் பெற்றுத் தருவதாகப் புறப்பட்டு ஒட்டுமொத்த தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தையும் கேவலப்படுத்தியதோடு தாமும் ஏகாதிபத்திய, இந்தியப் பேயரசுகளின் முகவர்களாகித் தமிழர்களை ஏமாற்றலானார்கள். தக்க தலைமையை இழந்துவிட்டு நட்டாற்றில் அரசியல் ஏதிலிகளாக முடமாக்கப்பட்டு நின்ற தமிழீழ மக்களின் ஆற்றாத நிலைமையைப் பயன்படுத்தித் தமிழர்கள் மீது இழைக்கப்பட்ட இனப்படுகொலையைத் தமது வசதிக்கேற்ப போர்க்குற்றமென்றளவில் சுருக்கி அதைக் கொண்டு சிறிலங்கா அரசை மிரட்டி போரின் பின்பான மீள் கட்டுமானங்களில் தமக்கான முதலீட்டு வாய்ப்பும் ஒப்பந்தங்களும் நல்ல வருவாயில் கிடைப்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்கு அதாவது சிறிலங்கா மீதான தமது மேலாண்மையை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள தமிழர்கள் பன்னாட்டளவில் அரசியல் பகடைக்காய்களாக்கப்பட இந்தச் செயற்றிட்டத்தின் முகவர்களாகப் புலம்பெயர் அமைப்புகளில் பெரும்பாலானோர் மாறிவிட்டனர். மேற்குலகு தனக்குவப்பான ஆட்சி மாற்றத்தைத் தமிழர்களை வைத்து 2015 இல் ஏற்படுத்தியமைக்குத் தமிழர்களின் தேர்தல் அரசியல் தலைமைகளின் கையறு நிலை மட்டுமே காரணமென்றில்லை. நீண்ட நெடுங்காலமாக ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பை எந்தவொரு செயற்றிட்டத்திலும் உள்வாங்கிப் புரட்சிகரமாகச் செயற்படுவதை மருந்துக்கும் ஏற்காத அதன் காலனியடிமைப் புத்தியும் ஏய்த்துப் பிழைக்கும் வர்க்கப் பண்பும் காரணமென்பதைச் சுட்டாமல் கடக்க முடியாது. இதில் எந்தவொரு அரசியற் கட்சிகளும் விதிவிலக்கல்ல என்பதை இன்னும் தடிப்பாகக் கோடிட்டுக் காட்ட வேண்டும். இப்படியாக ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்பு நல்லிணக்கம் என்ற போர்வையில் மேற்குலக, இந்திய நலன் பேணுவதோடு பன்னாட்டளவில் ஏற்பட்ட அவப்பெயரை அகற்றித் தன்னை மீள்கட்டமைத்துக் கொள்ளும் வேலையை சிறிலங்காவின் புதிய அரசாங்கம் செய்து வரும் போது அதற்கான கால நீட்டிப்பிற்காக அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தம் என்ற ஏமாற்று வித்தையும் ஒருசேர நடைபெற்றது. சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் பரிணாம வளர்ச்சிப்போக்கைப் புரிந்தவர்கள் எவருக்கும் தெரிந்தவைதான் தமிழர்களுக்கு ஒரு பொரியைத்தானும் தீர்வாகச் சிங்களம் வழங்காதென்பது. ஆனால் மறப்போராட்டத்தால்தான் விடுதலைக்கான வேலைத்திட்டத்தை நகர்த்த முடியுமென்று உறுதியாக நம்புகிற மேதகு. பிரபாகரன் அவர்களைத் தலைவராக ஏற்று உறுதியேற்றவர்களுக்கு மறப்போராட்டத்தை சிறிலங்காவின் பொருண்மிய இலக்குகளின் மீது தொடுக்கும் பொருண்மியப் போராகவும் சிங்கள அரச நிருவாகங்களை முடக்கவல்ல மறவழி ஒத்துழையாப் போராகவும் தமிழர்களின் மீது இனப்படுகொலையை முன்னின்று நடத்திய சிங்கள அரச இயந்திரக் கட்டமைப்பில் வெடிப்புகளை ஏற்படுத்தவல்ல இலக்குகள் மீதான தாக்குதல்களை நடத்துவதற்கான ஒழுங்குபடுத்தல்கள், தாக்குதலிற்குத் தேவையான முன்னேற்பாடுகள், நகர்த்தல்கள் என்பவற்றிற்கான அடிப்படைத் தளக் கட்டமைப்புகளைச் செய்ய வாய்ப்பான நல்ல இயங்கு சூழலும் இறுக்க நடைமுறைகளின்றிச் சிறிலங்காவின் எந்தப் புள்ளிக்கும் நகர்வதற்கும் நகர்த்துவதற்குமான நல்லதொரு அரிய வாய்ப்பு 1980 களுக்குப் பின்பு இதுவே (2015 ஆம் ஆண்டு ஆட்சி மாற்றத்தின் பின்பு) என விடயமறிந்தவர்களுக்கு நன்கு தெரியும். ஆனால், தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்காக ஈகங்களைச் செய்ய விரும்பாமல் மனம்மாறிப் போய் புலம்பெயர்ந்த நாடுகளிலிருந்து தமது செயலற்ற தன்மையையும் தாம் ஏற்ற உறுதிமொழிகளையும் மறந்து அல்லது துறந்து சம்பந்தன்+ சுமந்திரனால் தான் தமிழீழம் கிடைக்காது போகப் போகின்றது என்று பழியை அந்த வாக்குப் பொறுக்கும் கூட்டத்திடம் போட்டு விட்டு தாம் தப்பித்துக் கொண்டனர். தமது கடமைகளில் இருந்து தவறியும் கொண்டனர். கோடான கோடி பணத்திற்குச் சொந்தக்காரரான தனது குடும்பக் கட்சியான அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரசினை மீண்டும் நிலைநிறுத்த இந்தச் சூழலைப் பயன்படுத்தலாம் என முடிவெடுத்த கயேந்திரகுமார் கூட்டமைப்பின் தவறுகளை மட்டுமே மூலதனமாகக்கொண்டு அரசியல் செய்வதோடு சிங்கள பௌத்த பேரினவாதம் மீதான எந்தவொரு எதிர்ப்பு அரசியலுக்கும் தலைமை தாங்காமல் சம்பந்தன்+சுமந்திரனைத் திட்டித் தீர்ப்பதை அரசியலாக்கிக் கொண்டு சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தை மறந்து போனார்கள். கயேந்திரகுமாரைப் பாராளுமன்றத்திற்குக் கொண்டு செல்வதைத் தமது அரசியல் வேலைத் திட்டமாகக் கொண்டு செயற்பட்ட மறை கழன்ற அரசியலை முன்னெடுத்தவர்கள் இந்திய அடிமை விக்கினேசுவரனுக்காகவும் கயேந்திரகுமாருக்காகவும் சமூகவலைத்தளங்களிலும் அலைபேசியிலும் சூடான பரப்புரைகள் செய்வதைத் தாண்டி புழுதியில் குதிரை போலத் தெரியும் கயேந்திரகுமாருக்காக (புழுதி அடங்கினால் தெரியும் அவர் கழுதையா? குதிரையா? என) நிதியாதரவும் செய்தார்கள். இவர்களின் உரையாடல்களையும் பதிவுகளையும் எடுத்துப் பார்த்தால் அவற்றுள் 99% ஆனவை சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தை மறந்த பதிவுகளாக அதாவது சம்பந்தன்+ சுமந்திரனைத் திட்டித் தீர்ப்பதன் மூலம் கயேந்திரகுமாருக்கு வாய்ப்புத் தேடுபவையாகவே இருக்கும். இதற்கு விஞ்சியவாறு தமிழ்த் தேசியத்தின் பெயரால் இழிநிலை அரசியல் செய்ய முடியுமா? பொய்களையும், புரட்டுகளையும் மறை கழன்ற வேலைகளையும் விட்டு விட்டு புலம்பெயர்ந்தோர்களாக சிங்கள பௌத்த பேரினவாத அரச பயங்கரவாதத்திற்கு எப்படி நெருக்கடிகளைக் கொடுத்து அதனைப் பன்னாட்டளவில் முடக்கி தமிழீழம் நோக்கிய அரசியலை முன்னெடுக்கலாம் என்ற தேடலும் விடுதலைக்காகப் போரிடும் இனங்களின் உலக வரலாற்றுப் புரிதலும் போதிய ஆய்வுமுறைகளும் இல்லாமல் இப்படி இழிநிலை அரசியல் செய்வதிலிருந்து அவர்களை மீட்டு புலம்பெயர்ந்தவர்களின் அரசியற் செயற்பாடுகளை விளைதிறனுடன் தமிழீழம் நோக்கி நகர்த்த என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நோக்குவோம். பொருண்மியரீதியாக Boycotts பன்னாட்டளவில் சிறிலங்கா அரசிற்கு எதிரான புறக்கணிப்புப் போராட்டங்களில் ஈடுபட வேண்டும். ஆரம்பத்தில் இது குறித்த செயல் முனைப்புகளில் ஆர்வங்காட்டப்பட்டு இருந்தாலும், சம்பந்தன்+சுமந்திரனைத் திட்டுவதை வேலைத்திட்டமாகக் கொண்ட பின்பு இவற்றில் கவனங் கலைக்கப்பட்டமையை நோக்கலாம். இந்தப் பன்னாட்டளவிலான புறக்கணிப்புப் போராட்ட வரலாற்றைப் பார்ப்போமானால், தென்னாபிரிக்காவின் ஒடுக்குமுறை வெள்ளை நிறவெறி அரசிற்கெதிரான போராட்டங்களின் போது, நிறவெறி வெள்ளை ஆட்சியின் கல்வி, ஆய்வு, அரசியல், பண்பாடு, பொருண்மியம் என எல்லாத் துறைகளையும் பன்னாட்டளவில் புறக்கணிக்கக் கூறி மாபெரும் போராட்டங்கள் உலகளாவிய பல அமைப்புகளின் ஆதரவுடன் முன்னெடுக்கப்பட்டதால் தென்னாபிரிக்காவின் நிறவெறி அரசு மிகப் பெரும் நெருக்கடிகளைச் சந்தித்தமை தென்னாபிரிக்காவில் நிறவெறிக்கெதிரான நெல்சன் மண்டேலா தலைமையிலான விடுதலைப் போரின் வெற்றிக்கு முதன்மைக் காரணமாக அமைந்தது. சுடுகலன்கள் மூலமும் வேறு அரசியல் போராட்டங்கள் மூலமும் இஸ்ரேலினை வெற்றிகொள்ள முடியாத நிலையில் இருந்த பாலத்தீனம் பன்னாட்டளவில் இஸ்ரேலினை நெருக்கடிக்குள்ளாக்க இஸ்ரேலுக்கு எதிரான BDS (Boycott, Divestment & Sanctions) என்ற புறக்கணிப்புப் போராட்ட இயக்கத்தை 2005 ஆம் ஆண்டில் பன்னாட்டளவில் உருவாக்கியது. இஸ்ரேலுக்குப் போகும் பணம் பாலத்தீனியர்களை ஒடுக்குவதற்கும் கொன்று குவிப்பதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது என்று எடுத்தியம்பி பன்னாட்டளவில் இஸ்ரேலினைத் தனிமைப்படுத்துவதை நோக்காகக்கொண்டு இஸ்ரேலியப் பொருட்களைப் புறக்கணிப்பதோடு கல்வி, பண்பாடு, விளையாட்டு என எல்லாத் துறைகளிலும் இஸ்ரேலைப் புறக்கணிக்கக் கோரி நற்பு ஆற்றல்களைத் தேடி இந்த அமைப்பு வேண்டுகோள்களை முன்வைக்கின்றது. பாலத்தீனர்கள் வாழும் பகுதிகள் மீது இஸ்ரேல் எப்போதெல்லாம் நரபலியாட்டத்தைச் செய்கின்றதோ அப்போதெல்லாம் அதை மறைக்க இஸ்ரேலியக் கலைஞர்களும் அறிவியலாளர்களும் எல்லா நாடுகளுக்கும் அனுப்பி வைக்கப்பட்டு இஸ்ரேல் மீது நேர்மறை எண்ணத்தை ஏற்படுத்துதல் நடைபெறுவதால் கல்வி, கலை, விளையாட்டு என எல்லாத் துறைகளிலும் இஸ்ரேலைப் புறக்கணிக்க இந்த அமைப்பு வேண்டுகின்றது. இப்படிப் பாலத்தீனர்கள் மேற்கொண்ட போராட்டத்தின் விளைவாக பல இணையவழி விற்பனைப் பட்டியலில் இருந்து இஸ்ரேலியப் பொருட்கள் நீக்கப்பட்டுள்ளது. HP, Barclays மற்றும் Viola போன்ற இஸ்ரேலிய நிறுவனங்களிற்கு எதிராக 18 இலட்சம் பேர் இணையவழி எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துள்ளனர். SodaStream International Ltd என்ற இஸ்ரேலிய நிறுவனத்தினைப் புறக்கணிக்குமாறு உலகளவில் மேற்கொண்ட பரப்புரையால் அதன் விற்பனை 40% இனால் குறைந்திருக்கின்றது. (ஆனால் புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்கள் சிறிலங்காவின் பொருட்கள் இல்லாமல் இருக்கவே மாட்டார்கள் என்ற கணக்கில் அந்தப் பொருட்களைத் தேடித் தேடி நுகர்வதோடு, அவற்றை இறக்குமதி செய்தும் நுகர்ந்து சிறிலங்காவிற்கு நல்ல வருவாயைத் தேடிக் கொடுப்பதோடு இன்னுமொரு படி மேற்சென்று தமது அப்பன் வழியில் உற்பத்தி செய்தது போல அவற்றைத் தமது பொருட்கள் எனப் பெருமைப்படுத்திச் சொல்லி மற்றையவர்களையும் நுகர வைப்பார்கள். சந்திரிக்கா காலத்திலே நிகழ்ந்த தமிழர் மீதான அத்தனை படுகொலைகளையும் உலகம் மறக்கச் செய்து “இனப்படுகொலை சிறிலங்கா” என்பதற்குப் பதிலாக “சிறிலங்கா கிரிக்கெட்” என உலகளவில் சிறிலங்காவைப் பெருமைப்படுத்திக்கொள்வதில் ஈடுபாடு காட்டி சிறிலங்கா கிரிக்கெட் அணியின் வெறித்தனமான ரசிகர்களாக இருந்துகொண்டு விளையாட்டை அரசியலாக்காதீர்கள் என்று அடிப்படை அறிவியலிற்கே புறம்பாக சிறிலங்காவின் விளையாட்டு அரசியலுக்கு உலகளவில் பங்களித்த ஈழத்தமிழர்களின் அரசியல் பேதமையை நினைத்தால் பாலத்தீனச் சிறுவர்கள் கூட அருவெறுப்படைவார்கள்) Divestment சிறிலங்காவில் முதலீடுகளைச் செய்து சிறிலங்காவின் பொருண்மிய விருத்திக்கும் அதன் அரச இயந்திரத்தின் வலுவடைதலுக்கும் காரணமாக இருக்கும் பல்தேசிய நிறுவனங்கள் மற்றும் அரசுகளை சிறிலங்காவில் முதலிடுவதைத் தவிர்க்குமாறு கோர வேண்டும். இப்படிப் பாலத்தீனர்கள் மேற்கொண்ட போராட்டத்தின் விளைவாக இஸ்ரேலின் Viola நிறுவனம் உலகளவில் 26 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் பெறுமதியான ஒப்பந்தங்களை இழந்துள்ளது. Mekorot என்ற நீர் மேலாண்மை நிறுவனமானது ஆர்ஜன்டினாவில் 170 மில்லியன் டொலர் ஒப்பந்தத்தை இழந்தது. (ஆனால், சிறிலங்காவின் கொழும்பு நகரில் தொடர்மாடிக் குடியிருப்புகளில் அதிகம் முதலிடுபவர்கள் ஈழத் தமிழர்களே. இதற்கு இனவுணர்வும் அரசியல் தெளிவும் இன்மை மட்டுமே காரணமாகாது. அடிப்படைப் பொருளியல் அறிவின்மையும் தான் காரணம். சிறிலங்காவில் முதலிட்டு நல்ல வருவாயை சிங்களத்திற்கு ஈட்டிக்கொடுப்பதில் ஈழத்தமிழர்கள் பின்நிற்பதில்லை) Sanctions சிறிலங்கா அரசைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவர்களும் சிறிலங்கா அரசை வலுவூட்டுபவையும் வலுவூட்டுபவர்களும் உலகின் எப்பாகத்திற்குச் செல்லினும் பாரிய அழுத்தங்களைச் சந்திப்பதோடு சிறிலங்கா சார்ந்த எந்த நிறுவனங்களும் உலகவளவில் இயங்குவதை பல அமைப்புகளின் ஆதரவு அழுத்தங்களோடு முடக்கி சிறிலங்காவை உலகில் தனிமைப்படுத்த வேண்டும். இப்படிப் பாலத்தீனர்கள் மேற்கொண்ட போராட்டத்தின் விளைவாக……………. டென்மார்க்கில் உள்ள பெரிய வங்கிகளில் ஒன்றான Danske Bank ஆனது Hapoalim என்ற இஸ்ரேலிய வங்கியினைத் தடைசெய்துள்ளது. அயர்லாந்தின் ஆசிரியர் சங்கமானது இஸ்ரேலைப் புறக்கணிக்கும் தீர்மானத்தை ஒருமனதாக நிறைவேற்றியது. 2011 ஆம் ஆண்டில் தென்னாபிரிக்காவின் பல்கலைக்கழகமானது இஸ்ரேலின் பல்கலைக்கழகத்துடனான உறவை முறித்துக்கொண்டது. உலகளவில் புகழ்பெற்ற பல திரைநட்சத்திரங்கள் இஸ்ரேலினைப் புறக்கணிக்கக் கோரி மேடைகளில் பேசி வருகின்றார்கள். 70 இலட்சம் மாணவர்களை உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட பிரிட்டன் தேசிய மாணவர் சங்கம் BDS இயக்கத்தினை ஆதரித்து வருகின்றது. தென்னாபிரிக்காவின் ஆளும் ஆபிரிக்க தேசிய காங்கிரஸ் BDS இயக்கத்தினை ஆதரிக்கிறது. ஸ்கொட்லாந்து, துருக்கி, பொலிவியா போன்ற நாடுகள் இந்த BDS இயக்கத்திற்கு முழு ஆதரவையும் நல்கி வருகின்றனர். 6 நோபல் பரிசு பெற்றவர்கள் அடங்கலான உலகப்புகழ் பெற்ற நூற்றிற்கு மேற்பட்டோர் இஸ்ரேலியப் பொருட்களைப் புறக்கணிக்குமாறு கோருகின்றனர். இஸ்ரேலின் நரபலி சியோனிசக் கொள்கையை அடியொற்றியே தான் சிறிலங்கா அரசு தமிழர்களின் நிலங்களை வல்வளைத்துத் தமிழர்கள் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட இனப்படுகொலையை மேற்கொண்டு வருகிறது என்பதைத் தெளிவுபடுத்தி தமிழீழ விடுதலை நோக்கி ஒரு அமைப்பாக இதேவேலைத் திட்டத்தை முன்னெடுத்தால், இப்படியான BDS இயக்கத்தின் வேலைத்திட்டங்களிற்கு ஆதரவளித்து உலகளவில் இஸ்ரேலினைத் தனிமைப்படுத்தும் நாடுகள் உலகளவில் சிறிலங்கா அரசினைத் தனிமைப்படுத்துவதற்கும் ஆதரவளிக்க வேண்டி வரும். தமிழர்களின் தாயகப் பகுதியில் முதலிடுவதன் மூலம் எமது தமிழ் இளையோர்களிற்கு வேலை வாய்ப்புகளை வழங்கி அவர்கள் பொருளியல் தேவைக்காகப் புலம்பெயர்வது தவிர்க்கப்பட்டு எமது தாயக நிலப்பகுதியில் எமது ஆளணி வளத்தைத் தக்க வைக்க வேண்டும். (சரியான முதலீட்டுத் தெரிவில்லாமல் திருமண மண்டபம் கட்டுவது தான் முதலீடு என இருந்தால் மண்ணில் இருக்கின்ற மிச்சம் மீதிப்பேரும் மண்ணை விட்டுப் பொருளீட்டுவதற்காகப் புலம்பெயரவே நேரும்) ஏழ்மையில் தமது நிலங்களை எமது மக்கள் விற்க நேருகையில் மாற்றார் அதனை வாங்கினால் எமது தாயக மண்ணில் சத்தஞ் சந்தடி இல்லாமல் இன்னோர் வகை வல்வளைப்பிற்கே இட்டுச் செல்லும். எனவே அப்படியான சூழல்களில் இபடியான தகவல்களை அறிந்து புலம்பெயர்ந்த எம்மவர்களே அதனை வாங்கி மாற்றாரின் நுழைவுகளைத் தடுக்க வேண்டும். பாலத்தீனர் யாராவது நிலங்களை விற்கப்போவதாகத் தகவல் கசிந்தவுடனேயே அதனை ஐரோப்பாவில் வாழும் யூதர்களின் சியோனிச தலைமைக்குத் தெரியப்படுத்தவென ஒரு இரகசிய உளவமைப்பையே சியோனிச யூதர்கள் ஏற்படுத்தி வைத்திருந்தனர். தகவல் வந்த மறுகணமே அதனை வாங்குபவர் தயாராகிவிடுவார். யூதர்கள் பாலத்தீனர்களின் தாயக மண்ணை வல்வளைக்க மேற்கொண்ட இப்படியான நடவடிக்கைகள் மூலம் நாம் எமது மண்ணை மாற்றாரின் வல்வளைப்பிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்குப் பயன்படுத்த வேண்டும். புலம்பெயர் தமிழர்கள் இப்படியான ஒரு கட்டமைப்பை ஏற்படுத்த வேண்டும். தமிழீழ மண்ணில் உற்பத்திப் பொருண்மியத்தை அதிகரித்து அந்த உற்பத்திகளுக்கு புலம்பெயர்ந்து தாம் வாழும் நாடுகளில் சந்தை வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும். இனப்படுகொலைக்குள்ளாகிய பின்பும் தனது இருப்பை தமது மண்ணில் தக்க வைக்க முனையும் தமிழர்களின் உற்பத்தியை வாங்கும் முகமான தெளிவூட்டல்களையும் பரப்புரைகளையும் உலகளவில் மாந்த நேயத்தை விரும்பும் சமூகத்தின் மத்தியில் செய்வதன் மூலம் தமிழீழ மண்ணிலிருந்தான உற்பத்திகளுக்கு உலகச் சந்தைகளில் போதிய இடம்பெற்றுத் தர வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும். உலகளவில் நட்பாற்றல்களைத் தேடுவது குறித்து, விடுதலைக்காகப் போராடிய நாடுகள், தமது தேசிய இன விடுதலைக்காகப் போராடிக்கொண்டிருக்கின்ற எம்மைப்போன்ற தேசிய இனங்கள் நாலாம் உலக நாடுகள் மற்றும் விடுதலைப் போராட்டத்தின் மூலம் விடுதலை பெற்ற நாடுகள் என்பனவற்றுடன் நட்பாற்றல்களை வளர்த்து உலகளவில் ஒருங்கு வேலைத்திட்டத்தை மேற்கொள்ள முன்வர வேண்டும். பண்பாட்டு அடிப்படையில், உணவு, உடை, உறையுள், கல்வி, பொழுதுபோக்கு என அனைத்திலும் மேற்குலகின் தாராளவாத நுகர்வுமுறைகளை உள்வாங்கி அதற்கு அடிமையுமாகி அப்படியான குறைச் சிந்தனையின் விளைவிலான நுகர்வு முறைகளைத் தாம் விடுமுறைக்கு தமிழீழ மண்னிற்குச் செல்லும் போது அங்கும் பரப்பு தமிழீழ மக்களை மிகை நுகர்வுப் பண்பாட்டிற்குள் தள்ளி மாற்றார்களின் பொருளியலடிமைகளாக தமிழீழ மக்களைத் தொடர்ச்சியாக வைத்திருக்கும் செயற்பாடுகளிலிருந்து புலம்பெயர் தமிழர்கள் விடுபட்டு தமிழீழ மண்ணின் உற்பத்திகளுக்கு சந்தை வழங்குமாறு தமது நுகர்வுப் பண்பாட்டை மாற்ற முன்வருவதோடு தற்சார்புத் தன்னிறைவுப் பொருண்மியம் தமிழீழ மண்ணில் ஏற்படுவதை நோக்கிச் செயற்படவும் முன்வர வேண்டும். குழுக் கும்பல் உளநோயிலிருந்து விடுபட்டுச் சிங்கள பேரின்வாத அரச பயங்கரவாதத்தை உலகளவில் பாரிய நெருக்கடிக்குள்ளாக்கி அதனைத் தனிமைப்படுத்தி தமிழீழ விடுதலையை முன்னகர்த்த புலம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் தமது ஆற்றல் வளங்களை வீண் விரையம் செய்யாமல் எப்படி வினைத்திறனுடன் பயன்படுத்தலாம் என்றும் எல்லோரும் வேலைப் பகிர்வின் மூலம் ஒவ்வொரு வேலைத்திட்டத்தினைக் கையிலெடுத்து நான் பெரிது நீ பெரிது என்று நில்லாமல் இலக்கு நோக்கித் தெளிவாக எப்படிப் பயணிக்கலாம் எனவும் வழிகாட்டல் வரைபுடன் காக்கை இன்னுமொரு பத்தியில் உரையாடும். -மான்விழி- 2018-07-16 http://www.kaakam.com/?p=1234
  4. புலம்பெயர் அமைப்புகள் இயக்கப்படுவது யாரால்!! – கதிர் http://www.kaakam.com/?p=1136 இன்று புலம்பெயர் தமிழ் அமைப்புகள் யாரால் கையாளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன என்ற ஐயுறவை ஏற்கனவே காகத்தில் பதிவிட்டிருக்கிறோம். இன்று தமிழீழ மண்ணில் நிகழும் பல வழமைக்கு மாறான மிகக் கேவலமான பல செயற்பாடுகளின் பின்னணியில் சில புலம்பெயர் அமைப்புகள் இருப்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றமையால் மீளவும் அதுபற்றி பேச வேண்டிய தேவை உருவாகியிருக்கிறது. “தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின்” மிக வலுவான அரணாக உருவாக்கப்பட்ட புலம்பெயர் அமைப்புகள் இன்று “தமிழீழம் கேட்காத” அரசியல் கட்சிகளின் கொடி தூக்கிகளாக மாறியிருக்கிறார்கள் அல்லது மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள். புலிகள் அமைப்பு இயங்கு நிலையில் இருந்த போது எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் போலன்றி இன்று புலம்பெயர் அமைப்புகள் தான்தோன்றித்தனமாக முடிவுகளை எடுத்து அது ஒட்டுமொத்த தமிழீழ மக்களின் முடிவுகளாக காட்ட முயலுகின்றனர். குறிப்பாக கசேந்திரகுமாருக்கு சிறிலங்கா அரசியலின் தேர்தலில் ஆதரவளிப்பதென புலம்பெயர் அமைப்புகள் எடுத்த முடிவுக்கு எதிர்மறையான முடிவுகளோடுதான் தென்தமிழீழ மக்கள், வன்னி மக்கள் மற்றும் பெரும்பாலான யாழ் மாவட்ட உழைக்கும் மக்களும் காணப்படுகிறார்கள். அதாவது ஒட்டு மொத்த தமிழீழ மக்களையும் பிரதிநிதிப்படுத்தக் கூடிய வகையில் புலம்பெயர் அமைப்புகளின் தலைமை அமைப்பு இல்லாத காரணத்தினால், இன்று இந்தியா மற்றும் சிறிலங்கா புலனாய்வுத் துறையின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கேற்றாற்போல் செயற்படும் நிலையை புலம்பெயர் அமைப்புகள் அடைந்திருக்கின்றன. புலம்பெயர் அமைப்புகளில் தென்தமிழீழ, வன்னி பகுதிகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக் கூடியவர்களும் உள்வாங்கப்பட்டு ஒரு தலைமைச் செயற்குழு நிறுவப்பட்டு அதனூடாக முடிவுகள் எடுக்கப்படல் வேண்டும். விக்கினேசுவரன் என்ற இந்தியாவின் புதிய கண்டுபிடிப்பை தமிழழினத்தின் தலைவன் போல் காட்டும் வேலையில் இறங்கி இறுதியில் “புலிக்கொடி ஏற்ற மாட்டோம் என்று உறுதியளித்து” விக்கினேசுவரனை லண்டனில் தமது ஒரு கூட்டத்திற்கு அழைத்திருக்கிறார்கள் தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் “லண்டன் கிளை”. அது போக பல புலம்பெயர் அமைப்புகள் இந்தியாவுடன் “நெருக்கமான உறவை” பேண வேண்டும் என்ற நிலைப்பாட்டை எடுத்திருக்கிறார்கள். இப்படியான தமிழீழ மக்களுக்கு இரண்டகம் செய்யக் கூடிய முடிவுகளை குறிப்பிட்ட “ஒரு சிலர்” மாத்திரமே எடுத்துவிட்டு அதை தமிழீழ மக்களின் முடிவுகளாக காட்ட நினைப்பது எதிர்காலத்தில் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை மேலும் சிக்கலான நிலைக்கு தள்ளிவிடுவதற்கான உத்தியே. தங்களால் செய்ய முடியாமல் போனதை எப்படி புலம்பெயர் அமைப்புகளை வைத்து இந்திய சிறிலங்கா புலனாய்வு அமைப்புகள் தமிழீழ மண்ணில் செய்து முடித்தனர் என்பதை இந்த பத்தியை வாசித்து முடிக்கும் போது விளங்கிக் கொள்வீர்கள். இறுதிவரை களத்தில் நின்று போராடி தலைமையின் கட்டளைக்கு இணங்க சரணடைந்து (சரணடையும் போது தங்கள் குடும்பங்கள் எங்கு இருக்கின்றன என்றே தெரிந்திருக்காத ஏராளமான தென் தமிழீழ, வன்னி மற்றும் யாழ்க்குடாநாடு பகுதிகளைச் போராளிகள் தங்களது குடும்பங்களை விட்டுப் பிரிந்து தமிழீழ விடுதலை என்ற நோக்கத்திற்காக மட்டுமே சுடுகலன் தூக்கி மறவழியில் போராடினார்கள்), சிறிலங்கா இராணுவத்தால் கொல்லப்பட்டவர்கள் போக எஞ்சியவர்கள் சிங்கள பேரினவாத அரச பயங்கரவாதத்தின் வதை முகாம்களில் சித்திரவதைகளுக்குள்ளாகி (உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும்) இன்று வெளியில் வந்து என்ன செய்வதென்று தெரியாத நிலையில் பலர் இருக்கிறார்கள். தமிழீழ விடுதலைக்காக தங்கள் வாழ்வைத் தொலைத்து போராடியவர்களில் பலர் பகைவரின் பண்ணைகளில் அடிமைகளாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பலர் அன்றாட வாழ்வையே கொண்டு நடத்த முடியாத நிலையில் உடல் ரீதியாகவோ மன ரீதியாகவோ தொய்வடைந்திருக்கிறார்கள். ஒரு சிலர்தான் என்ன நடந்தாலும் பருவாயில்லை மக்களுடன் இணைந்து அரசியல் பணியை செய்யும் முடிவை எடுத்திருக்கிறார்கள். சரணடைந்த விடுதலைப்புலிகள் உறுப்பினர்களின் சரியான எண்ணிக்கையை வெளியுலகிற்கு காட்டாத அரசு இந்திய மற்றும் சில வல்லாதிக்க அரசுகளின் ஆணைக்கிணங்க கண்துடைப்பிற்காக சில ஆயிரம் போராளிகளை சித்திரவதை (உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும்) செய்து விடுவித்தது. விடுவிக்கப்பட்ட போராளிகள் எந்தவொரு சந்தர்ப்பத்திலும் தமிழீழ மக்களின் மனங்களில் ஒட்டிவிடக் கூடாது என்பதற்காக ஊடக மட்டத்தில் பெரும் வதந்திகளை கிழப்பிவிட்டது சிறிலங்கா புலனாய்வுத்துறை . சரணடைந்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களை இரண்டகர்களாக்கி (துரோகிகளாக்கி) முடக்கும் திட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டது. சரணடைந்த போராளிகளை சமூகத்தில் ஓரங்கட்டும் நடவடிக்கை முன்னெடுக்கப்பட்டது. போராட்டத்தில் ஆளணி ரீதியில் முழுமையாக பங்கெடுத்திருந்த வன்னி மற்றும் பெரியளவு போராட்டப் பங்களிப்பு விகிதத்தைக் கொடுத்த தென்தமிழீழப் பகுதிகளில் சரணடைந்த போராளிகளை சமூகத்தில் ஓரம்கட்டும் நடவடிக்கை தோல்வியடைந்தது. காரணம் வன்னி மற்றும் தென்தமிழீழப் பகுதிகளில் மிகப் பெருமளவிலான குடும்பங்கள் நேரடியாக போராட்டத்தில் பங்களிப்புச் செய்திருந்தன. அவர்களும் போராளிகளாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். மாவீரர்களின் ஈகங்களையும் அவர்கள் சிந்திய குருதியையும் கண்கூடக் கண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் சிங்களத்தின் “இரண்டகர் (துரோகி)” ஆக்கும் திட்டம் வன்னி மற்றும் தென்தமிழீழப் பகுதிகளில் எடுபடவில்லை. சமூகத்தால் ஐயுறவோடு பார்க்கப்படுவதை உளவியல் ரீதியாக தாங்கிக் கொள்ள முடியாத பல பிறமாவட்ட போராளிகள் கூட தங்கள் குடும்பங்களை மீண்டும் பிரிந்து வன்னியில் நிரந்தரமாக குடியேறியிருக்கிறார்கள். சிறிலங்கா மற்றும் இந்திய அரசுகள் விடுவிக்கப்பட்ட போராளிகளை “இரண்டகர்கள் (துரோகிகள்)” என ஓரம்கட்டும் வேலையை சில ஊடகங்களினூடாக செய்ய முயற்சி செய்து வன்னி மற்றும் தென்தமிழீழப் பகுதிகளில் எடுபடாமல் போக அந்த வேலையை புலம்பெயர் அமைப்புகள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளினூடாக முயற்சி செய்து குறிப்பிட்ட அளவு வெற்றிகண்டிருக்கிறது. இன்று அரசியல் காளான்களாக முழைத்திருக்கும் சிலர் அடிக்கடி “இரண்டகர் (துரோகி)” என்ற சொல்லை பயன்படுத்துகிறார்கள். உண்மையில் “இரண்டகர் (துரோகி)” என்பதன் பொருள் சரியாகத் தெரியவேண்டும். விடுதலைப் புலிகள் “தேசத் துரோகி”களுக்கு தண்டனை வழங்கினார்கள். முதலில் விடுதலைப்புலிகளால் வழங்கப்பட்ட தண்டனைகளுக்கான குற்றங்கள் என்ன என்பதையும் விடுதலைப்புலிகள் “தேசத் துரோகம்” என்று வரையறை செய்தது எது என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தமிழீழ மக்கள் தமது உயிரை ஈகம்செய்து “தமிழீழ” விடுதலைக்காக போராடிக் கொண்டிருக்கும் போது, “தமிழீழ விடுதலையை தடுக்கும் நோக்கில்” இராணுவ மற்றும் அரசியல் ரீதியில் “தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை பகைவர்க்குக் காட்டிக் கொடுத்தல்” அல்லது “ “தமிழீழ விடுதலையின் சாத்தியப்பாட்டை இல்லாது செய்யும் நோக்கில் பகையின் கூலி ஆளாக செயற்படல்” இரண்டகமாகக் கருதப்பட்டது. அதாவது தமிழீழ விடுதலைக்கு எதிராகச் செயற்படுவது தான் தேசச் துரோகத்தின் அடிப்படை மூலக்கூறு. ஆனால் இன்று “தமிழீழம் கேட்காத” கசேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தின் அரசியலை விமர்சிப்பவர்களும், “தமிழீழம் கேட்காத” விக்கினேசுவரனின் அரசியலை விமர்சிப்பவர்களும் மிகச் சாதாரணமாக “இரண்டகர்கள்”(துரோகிகள்) என்று வரையறை செய்து அதைப் பரப்பும்படி ஈழத்தில் இருக்கக் கூடிய இளைஞர்களை தூண்டிவிடுவதும் தூண்டப்பட்டவர்களுக்காக பொருண்மிய ரீதியிலான கவனிப்புகளையும் அவர்களுக்கான ஊடக ஆதரவு தளத்தையும் திறந்து விடுபவர்கள் புலம்பெயர் அமைப்புக்களே. “குடும்பப்பிரச்சினையால் தான் போராளிகள் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்தார்கள்” என்று கசேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் ஐ.நா வில் வைத்து தெரிவித்ததற்கு “விளக்க உரையை” யாழ் ஊடக மையத்தில் செய்த செல்வராசா கசேந்திரன் அரசியலில் ஈடுபடும் முன்னாள் போராளிகளை கடுமையாக சாடியிருந்தார். கசேந்திரகுமாரை நியாயப்படுத்துவதற்காக மிக மோசமாக விளக்க உரையை செல்வராசா கசேந்திரன் வழங்கியிருந்தாலும், இடையில் அவர் சொன்ன “உண்மையில் அவர்கள் புனர்வாழ்வளிக்கப்பட்டவர்களோ தெரியாது” என்ற சொற் பயன்பாடு ஆழமாக நோக்கப்பட ணே்டியது. சிங்களத்தின் சிறையில் அல்லது முகாம்களில் இருந்து வந்த போராளிகள் ஐயுறவுடன் பார்க்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்ற பொருட்பட அல்லது சிங்களத்தின் முகாம்களில் இருந்து வந்தவர்கள் முடங்கிக் கிடக்கப்பட வேண்டியவர்களே தவிர தமிழ் மக்களுக்கான அரசியல் செய்யக் கூடாது என்ற பொருளில் சொல்லப்பட்டிருப்பதானது இதற்கு பின்னால் யார் இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற ஐயுறவை உறுதிப்படுத்துவதாகவே அமைகிறது. (காலம் வழி சமைத்தால் செல்வராசா கசேந்திரன் மற்றும் கசேந்திரகுமாரை மக்கள் முன்னிலையில் இருத்தி 2009 காலப்பகுதிகளில் நடைபெற்ற “துரோக” நிகழ்வுகள் குறித்து சில கேள்விகளை காகம் கேட்கும்) ******* தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டமானது வீரியமிக்க முறையில் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்த்தப்பட வேண்டுமெனில், புலம் பெயர் அமைப்புகளின் நிருவாக கட்டமைப்பு புனரமைப்புச் செய்யப்படல் வேண்டும். தமிழீழ தலைநகர், தமிழீழ இதய பூமி என புலிகளால் மிக உன்னதமான நிலையில் வைத்து கட்டமைப்புகளை கட்டியெழுப்பியது போல், விடுதலைப் புலிகள் பேச்சுவார்த்தை குழுக்களை கட்டியமைத்தது போல் விடுதலைப்புலிகள் நிருவாக அலகுகளை கட்டியமைத்தது போல் புலம்பெயர் அமைப்புகளும் ஒட்டுமொத்த தமிழீழத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக் கூடிய வகையில் சீரமைப்புச் செய்யப்படல் வேண்டும். நீண்டகால தொலைநோக்கற்று, சரியான புலனாய்வுத் தகவல்களற்று, ஆய்வு செய்யப்படாத முடிகளை வைத்துக் கொண்டு சிறிலங்காவின் அரசியல் கட்சிகளுக்கு வால்பிடிக்கும் வேலைகளையும் டெல்லியுடன் உறவாடும் வேலைகளையும் புலம்பெயர் அமைப்புகள் நிறுத்த வேண்டும். தமிழீழம் தான் எமது இலட்சியம். அது மட்டுமே இலக்கு. “தமிழீழம் கேட்காத” அல்லது “தமிழீழ விடுதலையை விரும்பாத” எந்த அமைப்புகளோடும் “அரசியல் ரீதியான” உறவை வைத்திருப்பதோ, அப்படிப்பட்ட அமைப்புகள் மற்றும் கட்சிகள் மூலம் அரசியல் செய்வதோ தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்காக வீரச்சாவைத் தழுவிக் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான மாவீரர்களுக்கும் தமிழீழ விடுதலைக்காக தங்களை ஈகம் செய்த போராளிகளுக்கும், தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் பங்கெடுத்த மக்களுக்கும் செய்யும் இரண்டகமாகும். “பொருண்மிய நெருக்கடியால்தான் இளையோர் புலிகளுடன் இணைந்தார்கள்” என்று சொல்லி தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தையே கொச்சைப்படுத்திய கசேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தன்னை தமிழ்த்தேசிய தலைவராக காட்டிக் கொள்ள முடியுமென்றால், “கொழும்பில் இருந்து வன்னிக்குக் குடும்பமாகச் சென்று தந்தையின் மாமனிதர் கௌரவத்தை கசேந்திரகுமார் வாங்கியதையே பெரும் தியாகமாக” கருதும் செல்வராசா கசேந்திரன் தன்னை பெரும் தமிழ்த் தேசியவாதியாக காட்டிக் கொள்ள முடியுமென்றால், தமிழர்களின் பண்பாட்டு வழிபாட்டு முறையான ஆடு வெட்டுதலை சிறிலங்காவின் நீதி மன்றத்தினூடு தடைவாங்கிய மணிவண்ணன் தன்னை பெரும் தமிழ்த் தேசிய விரும்பியாக காட்டிக் கொள்ள முடியுமென்றால், இராணுவப் பயிற்சி எடுத்து வெளியில் நிற்கும் இளைஞர்களால்தான் வடக்கில் வன்முறைகள் நடக்கின்றன என்று முன்னாள் போராளிகளை குற்றவாளிகள் போல் விமர்சித்த விக்கினேசுவரனை தமிழ்த்தேசிய தலைவராக காட்ட முடியுமென்றால், தமிழீழ மக்களாக வாழ்ந்து தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் எல்லா வழிகளிலும் முற்று முழுதான பங்களிப்பை வழங்கிய மலையக அடியைக் கொண்ட தமிழீழ மக்களை, சராசரி தமிழீழ மக்களாக பார்க்காமல் தரம் தாழ்த்திப் பேசித் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தைக் களங்கப்படுத்திய சிறிதரன் மாவீரர் நாள் நிகழ்வில் ஈகைச் சுடர் ஏற்ற முடியுமென்றால், போன நூற்றாண்டு தொடங்கிய தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தில், இந்த நூற்றாண்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் போர்க்கருவிகளைப் பேசாநிலைக்குக் கொண்டுவரும் வரை முள்ளிவாய்க்கால் வரை சென்று, குண்டு மழைக்குள்ளும் குருதிச் சகதிக்குள்ளும் கந்தக புகைக்குள்ளும் நின்று போராடிய புலிப் போராளிகளுக்கு, இந்த மக்களுக்கான, இந்த மக்களோடு நின்று அரசியல் செய்ய எத்தனையோ ஆயிரம் மடங்கு உரிமையிருக்கிறது என்பதை இங்கிருக்கக் கூடிய அரசியல் கட்சிகளும் இந்த கட்சிகளுக்கு வால்ப்பிடிக்கும் புலம்பெயர் அமைப்புகளும் உணர்ந்தேயாக வேண்டும். “தமிழீழ விடுதலையை தங்கள் இலக்காகக் கொண்டிராத” எந்தவொரு அமைப்பும் அரசியல் கட்சிகளும் “இரண்டகர் (துரோகி)” என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துபவர்களாக இருந்தால் அவர்கள் எவரின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இயங்குகிறார்கள் என்பதை தெளிவாகப் புரிந்துவைத்திருக்க வேண்டும். கதிர் 26-05-2018 http://www.kaakam.com/?p=1136
  5. http://www.kaakam.com/?p=1116 விக்கினேசுவரனைப் புறக்கணிப்பதன் மூலம் தமிழினக்கொலையாளி இந்தியாவுக்கு சாட்டையால் அடிக்கத் தமிழீழ மக்கள் விழிப்படைய வேண்டிய காலமிது –மறவன்- சிறிலங்காவின் நீதியரசர் விக்கினேசுவரன் என்பவர் அரசியலுக்கு வருவதற்கு முன்பான அவரின் பின்னணி என்ன? தமிழ் மக்களின் அரசியலை தமது மேட்டுக்குடி நலன்களுக்கான பேரம்பேசலுக்குப் பயன்படுத்தி, தமிழ் மக்களை ஏய்த்து அதிகார வர்க்கங்களிற்கு நல்ல முகவர்களாக வாழ்ந்து வந்தவர்களின் தளமாகிய கொழும்பு 7 இனை பிறப்பிடமாகவும் வாழிடமாகவும் கொண்டவர் இந்த விக்கினேசுவரன். இவரது தாத்தா சிங்களவர்களால் குதிரையில் ஏற்றிக் கொண்டாடப்பட்ட சேர். பொன். இராமநாதனின் மைத்துனராவார். இவரின் ஒரு மகன் வாசுதேவ நாணயக்காரவின் மகளையும் இன்னொரு மகன் சிறிலங்காவின் மூத்த அரசியல்வாதியான கெசரல குணசேகரவின் மருமகளையும் மணமுடித்தனர். இதிலிருந்து இவரது வாழ்க்கை முறைமை மற்றும் பண்பியல்புகளுக்கும் எமது தமிழ் மக்களின் அரசியல், சமூக, பொருண்மிய வாழ்க்கையின் எந்தவொரு கூறுக்கும் இடையில் துளியளவு தொடர்பும் இல்லை என்பது இலகுவில் புரிந்துகொள்ளக் கூடியதே. 2004 ஆம் ஆண்டில் சிறிலங்காவின் உச்ச நீதிமன்றின் நீதியரசராகவிருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்பு அவர் ஆற்றிய எல்லா உரைகளும் “குரு பிரம்மா குரு விஸ்ணு குரு தேவோ மகேஸ்வர குரு சக்சட் பராபிரம்மா தஸ்மை குரவே நமக” என்ற தமிழ்மொழியை அழிக்கத் துடித்த மொழியான சமசுகிருத மொழியிலுள்ள சொற்றொடரைச் சொல்லிய பின்பே தொடங்கும். இந்திய உளவுத்துறைப் பின்னணியில் இயங்குபவர்கள் என விடுதலைப் புலிகளின் ஐயுறவுக்குள்ளாக்கி, தமிழீழத்தில் செயற்பட முடியாதென தடை விதிக்கப்பட்டு கொழும்புக்கு விரட்டப்பட்ட கம்பவாரிதி செயராசுவின் கம்பன் கழகத்துடன் மிகவும் ஒட்டாக இணைந்து செயற்பட்ட விக்கினேசுவரன் ஓய்வுபெற்ற பின்பு அதனுடன் அதிக நேரத்தையும் செலவழித்தார். விக்கினேசுவரனினை முதலமைச்சர் வேட்பாளராக்கியதில் முன்னின்று இந்திய அதிகாரிகளுடன் வேலை செய்தவர்களில் கம்பன் கழக செயராசுவும் ஒருவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. (எனிலும் தமது வலையமைப்புச் செயற்படும் தடம் தெரியாமல் செயற்படும் இந்திய உளவுத்துறை உத்தியின் பாற்பட்டு இப்போது தமக்குள் கருத்தொவ்வாமல் கடி படுவதாக இந்தக் கம்பவாரிதி காட்டிக்கொள்கின்றார். “நான் திட்டினால் மக்கள் உன்னை ஏற்பார்கள் எனில் நான் உன்னை வைகின்றேன்” என்றவாறான உத்திதான் இது) 13 சிறுமிகளை வன்புணர்ந்தும் அந்தக் கொடூரங்களை வெளியே தெரியப்படுத்த முயன்றவரை கொடூரமாகக் கொலை செய்தும் இரட்டை வாழ்நாள் சிறை தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட பிரேமானந்தா என்ற கள்ளச் சாமியாரின் தீவிர பக்தனான இவர் புதுக்கோட்டை குற்றவியல் அமர்வுகள் நீதிமன்றில் பிரேமானந்தா குற்றமற்றவர் என ஈனத்தனமாக சாட்சி எண்- 16 ஆக சாட்சியமளித்தார். பின்பு பிரேமானந்தா என்ற கொடூர காமுகனுக்கு வழங்கப்பட்ட இரட்டை வாழ்நாள் சிறைத் தண்டனையை மேன்முறையீடு செய்வதற்கு உயர்நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு சென்றபோது அங்குள்ள நீதியரசர்களுடன் தனிப்பட்ட சந்திப்புகளைச் செய்து தீர்ப்பில் மாற்றங்கொண்டு வர இழிவழிகள் வரைக்கும் இறங்கிச் செயற்பட்டவர். அவர் எப்படித் தமிழ் மக்களின் அரசியலுக்குள் அடியெடுத்து வைத்தார்? தமிழர் தாயகத்தின் வடக்குப் பகுதியில் தனது மேலாதிக்கத்திற்கு நன்கு இசையக் கூடிய ஒருவரை முதலமைச்சராக்கும் எண்ணத்துடன் இந்தியாவானது அதுவரை மகிந்த ராயபக்சவால் காலந்தாழ்த்தியவாறு நடத்தப்படாதிருந்த வடமாகாண அவைத் தேர்தலை சிறிலங்கா அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தத்தைக் கொடுத்து 2013 ஆம் ஆண்டு நடத்தியது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் வெற்றி உறுதியென்று அனைவரும் நன்குணரும் படியான தேர்தலில், முதலமைச்சர் வேட்பாளராக கூட்டமைப்பு சார்பில் யார் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் இந்தியத் தூதரகம் நேரில் நின்று பாரிய அழுத்தங்களைக் கூட்டமைப்புத் தலைமைக்குக் கொடுத்துத் தலையிட்டது. மாவை. சேனாதிராசாவினை முதலமைச்சர் வேட்பாளராக முன்னிறுத்துவது என்பதே சம்பந்தன் அடங்கலான பெரும்பாலான கூட்டமைப்பாரின் விருப்பாக இருந்தது. ஆனால் மாவை சேனாதிரசா மற்றும் சம்பந்தன் ஆகியோர் நேரில் இந்தியத் தூதரகத்தால் அழைக்கப்பட்டு கடுமையான அழுத்தங்களுக்கு உள்ளாகி, அந்த முடிவில் இருந்து வெளியேறி விக்கினேசுவரனை முதலமைச்சர் வேட்பாளராக நிறுத்துவதாக இந்தியாவுக்கு அடிபணிந்து பழக்கப்பட்டுப் போன அரசியல் மரபில் வந்த சம்பந்தன் இந்தியத் தூதரகத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தார். விக்கினேசுவரன் என்பவர் இந்தியாவின் தெரிவினால் தமிழர் தாயகத்திற்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட தமிழினத்தை ஏய்த்து, சிங்கள மேட்டுக்குடிகளுடன் ஒட்டாக வாழ்ந்து பழகிய கொழும்பு-7 மேட்டுக்குடியின் வாழ்வியல் மற்றும் அரசியல் வழி வந்தவராவார். முதலமைச்சராகப் பதவியேற்று உறுதியளிப்பை ராயபக்சவின் முன்னிலையில் தான் செய்வேன் என்று உறுதியாக நின்று உலகத் தமிழர்களின் எதிர்ப்புகளையும் பொருட்படுத்தாது செய்து விக்கினேசுவரன் முடித்தார். இவரின் பதவியேற்பே இப்படித் தான் நடந்தது. விக்கினேசுவரன் வட மாகாணத்தின் முதலமைச்சரானதும் மேற்கொண்ட இந்தியப் பயணம் யாரால் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டது? அந்தப் பயணத்தில் என்ன நடந்தது? டெல்கி ஒருவரை அழைத்து திரைமறைப் பேச்சுகளில் ஈடுபடும் போது அதிகாரம் சார்ந்த அழைப்பாக அந்த அழைப்பைச் செய்வதில்லை. மாறாக நினைவுப் பேருரை ஆற்றவென்றும் கல்லூரி விழாக்களில் கலந்துகொள்ளவென்றும் அழைப்பை விடுவது வழக்கம். இப்படி அழைப்புகளை குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு விடும்படி டெல்கி குறிப்பிட்ட கல்லூரிகள் மற்றும் அமைப்புகளுக்கு கட்டளை வழங்கும். அப்படியான அமைப்புகள் இந்திய உளவு அமைப்பின் மறை திரை அமைப்புகளாக மாந்த உரிமைகள் என்றும் ஊடகம் என்றும் ஆய்வு நிறுவனங்கள் என்றும் பல்வேறுபட்ட போர்வைகளில் இயங்கும். இவ்வாறாக PUCL (People’s Union of Civil Liberties) என்ற மாந்த உரிமைகளைப் பேசும் போர்வையில் டெல்கியின் தேவைகளுக்காக ஆரிய பார்ப்பனர்கள் நடமாட்டம் அதிகமிருக்கும் அமைப்பு கண்ணபிரான் என்ற அந்த அமைப்பின் முன்னோடியின் நினைவுப் பேருரையை நிகழ்த்த, விக்கினேசுவரனை 2014 ஆம் ஆண்டின் கார்த்திகை மாதத்தில் அழைத்தது. இதில் கூர்ந்து நோக்கப்பட வேண்டிய விடயம் யாதெனில், இந்த அமைப்பும் அந்த PUCL அமைப்பைச் சேர்ந்த கண்ணபிரானும் தான் பிரேமானந்தாவுக்கு எதிராக பிரேமானந்தாவால் வன்புணரப்பட்டு அபலைகளாக்கப்பட்ட சிறுமிகள் சார்பில் வழக்கை நடத்தியவர்கள். இதில் கண்ணபிரான் வழக்காடும் போது எதிர்முனையில் நின்று பிரேமானந்தாவுக்காக சாட்சியமளித்தவர் விக்கினேசுவரன். ஆனால் அதே கண்ணபிரானின் நினைவுப்பேருரையை ஆற்ற விக்கினேசுவரன் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். இது தான் டெல்கியின் வேலைத் திட்டமெனின் அதனை ஆற்றிவிட்டுப் போவதுதான் ஆரியபார்ப்பனிய நடமாட்டத்திற்கான இந்த அமைப்புகளின் வேலை. கண்ணபிரான் நினைவுப்பேருரையை ஆற்ற வந்த விக்கினேசுவரன் விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியே வந்ததும் கள்ளச்சாமி பிரேமானந்தாவின் மடத்திற்குப் போய் தனது அலுவல்களை முடித்துவிட்டு இந்திய அரசின் அதிகாரிகளைச் சந்தித்தார். தமிழர்களைப் பல துண்டுகளாகச் சிதறடித்து மேலும் மேலும் வலுக்குன்றச் செய்து, தனது தயவில் முற்று முழுதாக இயங்கும் சிறப்பான அடிவருடிகளை உருவாக்கும் நோக்கினைக் கொண்ட இந்திய உளவு அதிகாரிகள் அந்நேரம் இந்தியாவை நேரடியாகப் பகைக்காமல் ஆனால் மேற்கின் திசைவழி துணைவழி நாடிப் பயணமெடுத்த சுமந்திரனின் செயல் போக்கில் சம்பந்தனின் இசைவு தெரிய, தமது சூழ்ச்சி வலைகளை தம்மால் அழைத்துவரப்பட்ட விக்கினேசுவரனை வைத்துப் பின்னலானார்கள். விடுதலைப் புலிகளின் ஒப்பற்ற, வளைந்து செல்லாத, நெஞ்சுரமிக்க தலைமையை தமது அரசியல் தலைமையாக ஏற்று நின்று பழகிப்போன தமிழ் மக்களின் அரசியல் உளவியலை நன்கு தெரிந்த இந்திய உளவு அதிகாரிகள், விக்கினேசுவரன் என்ற தமது அடிவருடியை ஒரு வன்வலுவாகக் காட்டுவதன் மூலம் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமையை தமிழ் மக்கள் வெறுத்தொதுக்கும் மென்வலுவாகத் தோன்றச் செய்யலாம் என உணர்ந்து விக்கினேசுவரன் என்ற போலியான வன்வலுவை உருவாக்கி கூட்டமைப்பைத் தமிழ் மக்கள் வெறுத்தொதுக்க வைப்பதோடு, கூட்டமைப்பின் கையாலாகத்தனத்தாலும் செயற்றிறன் அற்ற பரிந்து பெறும் முதுகெலும்பில்லா அரசியலாலும் சினமடையும் இளையோர்கள் உண்மையான வன்வலுவைத் தேடி விடாமல் விக்கினேசுவரன் என்ற வன்வலுப் போலி அமையும் எனத் திட்டம் தீட்டினார்கள். விக்கினேசுவரனை வன்வலுவாகக் காட்டவே இந்திய அதிகாரிகளால் இனப்படுகொலைத் தீர்மானம் தாள்களில் தொகுக்கப்பட்டு விக்கினேசுவரனிடம் வடமாகாண அவையில் வாசிக்கும் படி கொடுத்து அனுப்பப்பட்டது. அந்த இந்தியப் பயணத்தில் அவர் தமிழினப் படுகொலையின் முதன்மைப் பங்காளியான இந்தியாவைக் காப்பாற்றும் இந்தியக் கொடுங்கோன்மையின் அடிவருடி என்பது எப்படி வெளிப்பட்டது? அவர் சென்னையில் ஆற்றிய கண்ணபிரான் நினைவுப் பேருரையில் “தமிழ்ச் சமூகத்திற்கான அரசியல் தீர்வை சிறிலங்கா வழங்கும் என்று இந்திய அரசிற்கு உறுதியளித்ததாலேயே இந்திய அரசு அரசியல், இராணுவ, புலனாய்வுசார் உதவிகளை சிறிலங்காவுக்கு வழங்கியது” எனக் குறிப்பிட்டதன் மூலமாக தமிழர்களின் மீதான இந்திய அரசின் மேலாதிக்கத்தை வலியுறுத்துவதோடு தமிழினக்கொலையின் முதன்மைப் பங்காளியான இந்தியாவினைக் காப்பாற்றுவதோடு, இந்தியா தமிழர்களுக்காகத் தான் புலிகளை அழித்தது என்ற பொருட்பட கருத்துரைத்து தமிழர்களின் அரசியலை மடைமாற்றம் செய்யும் இழி செயலை விக்கினேசுவரன் செய்து அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டு நின்றார். கண்ணபிரான் நினைவுப் பேருரையை சென்னையில் ஆற்றிவிட்டு டெல்கிக்கு நேரே சென்ற விக்கினேசுவரன் அங்கு என்ன செய்தார்? அகண்ட பாரதக் கனவுக்காக இந்துத்துவ வெறியாட்டத்தை ஆடும் அரசியல் அகோரிகளாக இந்தியாவுக்குள் சிறைப்பட்டு இருக்கும் தேசிய இனங்களின் விடுதலை கோருபவர்களால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டதும் RSS இன் துணை அமைப்புமான Vishwa Hindu Parishad என்ற இந்திய அரசின் அமைப்பினால் ஒழுங்குசெய்யப்பட்ட உலக இந்துக்கள் மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள விக்கினேசுவரன் டெல்கி சென்றார். இந்தியாவுடனான கள்ள உறவுகளை ஏற்படுத்தவும் அகண்ட பாரதம் நோக்கி அதற்கான அணியப்படுத்தல்களைச் செய்யவுமே இப்படியான அமைப்புகள் இப்படியான மாநாட்டினை நடத்தும். இதில் கலந்துகொள்ளவே கண்ணபிரான் நினைவுப் பேருரை என்ற போர்வையில் விக்கினேசுவரன் டெல்கிக்கு அழைக்கப்பட்டார். அங்கு சென்ற விக்கினேசுவரன் Delhi’s diplomatic enclave என்ற ஐந்து நட்சத்திர விடுதியில் தங்க வைக்கப்பட்டு இந்தியாவின் அடிவருடியாகவும் அரசியல் அகோரியாகவும் திறம்பட இந்தியாவுக்காகப் பணியாற்றுவதற்கான வழிகாட்டுதல்களும் அவருக்கு புலனாய்வு அதிகாரிகளால் வழங்கப்பட்டு வழி அனுப்பிவைக்கப்பட்டார். அங்கு அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட முதன்மையான வேலைத் திட்டங்கள் – அ) தமிழ்நாட்டில் எழும் தமிழ்த் தேசிய உணர்வலைகளுடன் ஒன்றிக்கக் கூடாது என்றும் உலகத் தமிழர் என்ற ஓர்மையுடன் தமிழ்நாட்டு அரசியல் தரப்புகளுடன் தொடர்புகளைப் பேணக் கூடாது என்றும் வழிகாட்டப்பட்டது. ஆ) தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை உடைத்தல்…. அதற்காக தேசியத் தலைவர் பிரபாகரனின் பின்னான அவருக்குச் சற்றொப்பதான தலைமை தான் என தமிழ் மக்களை நம்ப வைத்தல் மோடி- விக்கினேசுவரன் சந்திப்பில் நடந்தது என்ன? 2015 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் யாழ்ப்பாணம் பொதுநூலகத்தில் தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடமான இந்திய ஒன்றியத்தின் தலைமை அமைச்சரான மோடியினை விக்கினேசுவரன் சந்தித்தார். இந்தச் சந்திப்பில், 13 சிறுமிகளை வன்புணர்ந்தும் அதனை வெளிப்படுத்த முயன்றவரை கொன்று புதைத்ததுமான வழக்கில் பிரேமானந்தா என்ற கள்ளச்சாமியுடன் சேர்த்து குற்றவாளியாக இனங்காணப்பட்டு இரட்டை வாழ்நாள் சிறை தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுத் தற்போது புழல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள மூவரையும் விடுவிக்கும் படி மோடியை வேண்டி விக்கினேசுவரன் மோடிக்குக் கடிதமளித்தார். தமிழர்களின் விடுதலைக்காகத் தம்மையே ஒறுத்துப் போராடி சிறைப்பட்டிருக்கும் எம்மவர்களின் விடுதலையை விரைவுபடுத்த சிறிலங்கா அரசிற்கு அழுத்தத்தை வழங்குமாறும், இராசீவ் காந்தி செத்த வழக்கில் 27 ஆண்டுகளாக கொடுஞ் சிறைப்பட்டு நிற்கும் எம்மவர்களை விடுவிக்குமாறும் மோடியிடம் வட மாகாண முதலமைச்சராகக் கேட்டிருக்க வேண்டிய விக்கினேசுவரன், இந்தக் கொடுங் காமுகக் கொலையாளிகளின் விடுதலை வேண்டிக் கடிதம் கொடுக்க மோடியின் யாழ் வருகையைப் பயன்படுத்தினார். மோடியைப் பற்றிக் கருத்துக் கூறுங்கள் என்று டெல்கியைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்கும் “த ரெலிகிராவ்” நிருபர் விக்கினேசுவரனைக் கேட்ட போது, “அவர் ராமரைப் போன்றவர். அன்பானவர்” எனப் பதிலளித்திருந்தார் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டல் இங்கு தகும். தான் வட மாகாண முதலமைச்சராக வந்தமையால் அடைந்த அடைவு இதுவென விக்கினேசுவரன் மெய்சிலிர்த்து நின்றது எப்போது? 13 சிறுமிகளை வன்புணர்ந்த கொலைக் குற்றவாளி பிரேமானந்தா என்ற கள்ளச்சாமிக்கு புளியங்குளத்தில் சிலை வைத்து பூபாள கிருஸ்ணன் ஆலயத்தைத் திறந்து வைத்து உரையாற்றும் போது, பிரேமானந்தாவின் அருளால் இப்படி ஒரு பதவி வாய்ப்புக் கிடைத்துப் பிரேமானந்தாவுக்கு சிலை வைக்க வாய்ப்புக் கிடைத்ததை எண்ணிப் புளகாங்கிதமடைந்தார். பிரேமனந்தாவுக்கு சிலை வைத்தமையே தான் முதலமைச்சராக வந்து அடைந்த அடைவென விக்கினேசுவரன் அந்த உரையில் மெய்சிலிர்த்து நின்றார். விக்கினேசுவரன் இணைத்தலைவராகவுள்ள தமிழ் மக்கள் பேரவையின் உருவாக்கம் யாருடைய நலனுக்கானது? தமிழர்களிடத்தில் நிலவிவரும் அரசியல் வரட்சியாலும் பெரும்பாலான ஊடகங்களின் தரம் தாழ்ந்த அடிப்படையற்ற பத்தி எழுத்துகளாலும் மூடர் கூடமாகிவிட்ட தமிழர்களின் அரசியலில் விக்கினேசுவரன் வன்வலுவாகத் தெரிந்துவிட கூட்டமைப்பினை சிதைத்தழித்துவிடும் கடைசிக்கட்ட நகர்விற்கான நடைமேடையாக அமைவதோடு, கூட்டமைப்பின் மீது உருவாகிவிட்ட அரசியல் வெறுப்பினால் தேர்தல் அரசியலில் இருந்து விட்டோடி இளையோர் புரட்சிகரமான திசைவழி செல்லவிடாது மாயமானுக்கு அலையவிடும் மடைமாற்றமாகவும் அமையுமெனவே தமிழ் மக்கள் பேரவை இயக்க அரசியல் என்ற தோற்றப்பாட்டுடன் உருவாக்கப்பட்டது. இதனை ஒருங்கமைக்கும் பணியில் இந்தியத் தூதரகம் ஏற்கனவே தமது கட்டளைகளுக்கு வேலை செய்து பழகிய தலைமைகள் மூலம் இறங்கியது. இது இந்தியாவின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்கமைய நடந்தேறுகின்றது என்பதற்கு அப்பால் இது கூட்டமைப்பை அழிப்பதன் மூலம் காங்கிரசைக் கோலோச்சச் செய்யும் கயேந்திரகுமாரிற்கும் அரசியலில் தவிர்க்க முடியாத ஆற்றல் தாம் எனக் காட்ட சுரேசின் தலைமையிலான ஈ.பிஆர்.எல்.எவ் இற்கும், தமிழர்கள் தேச உணர்வுடன் ஒரு அரசியல் இயக்கமாக மீண்டும் ஒன்றாகிவிட்டார்கள் (சிங்கள அரசிற்கு இது ஒரு போலிப் புளுடா என்று நன்கு தெரியும்) என்ற தோற்றப்பாட்டைக் காட்டி சிங்கள பௌத்த பேரினவாத வெறியர்களை கலவரமடையச் செய்து தனது வழமையான பாணியில் அரசியலமைப்பு மறுசீராக்க முயற்சிகளை கைவிட்டு விட உறுதியெடுக்கும் சிங்கள அரசிற்கு ஒரு நல்வாய்ப்பு என தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தவிர்ந்த ஏனைய பலரினதும் நலனுக்கானதாகவே தமிழ் மக்கள் பேரவையின் உருவாக்கம் அமைந்தது. விக்கினேசுவரன் மீது நம்பிக்கை இல்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்ட போது விக்கினேசுவரன் – கயேந்திரகுமார்– சுரேசு ஆகியோர் கூட்டாக ஒப்பேற்றிய அரசியல் எத்தகையது? அவையில் விக்கினேசுவரனுக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்ட போது, ஏலவே அவை நீக்கம் செய்யப்பட்ட ஐங்கரநேசனின் இடத்திற்குத் தனது தம்பியைக் கொண்டு வந்து அமைச்சராக்கும் எண்ணத்துடன் சுரேசு பிரேமச்சந்திரனும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை அழித்துத் தனது குடும்பச் சொத்தான காங்கிரசைக் காப்பாற்ற கிடைக்கும் அத்தனை வாய்ப்புகளையும் விளைதிறனாகப் பயன்படுத்த முனையும் கயேந்திரகுமாரும், இந்தியா ஏலவே வலியுறுத்தியது போல தமிழீழ தேசியத் தலைவர் மேதகு. பிரபாகரன் அவர்களின் தொடர்ச்சியே தனது அரசியல் தலைமை என ஒரு தோற்றத்தை உருவாக்கும் நோக்குடன் விக்கினேசுவரனும் வெவ்வேறு நோக்குடன் ஆனால் கூட்டமைப்பை அழிப்பதனூடாக என்ற ஒரே பாதையினூடாக இந்த முக்கூட்டணி முண்டியடித்து வேலை செய்தது. “Stand for Vigneshwaran” என்று விக்கினேசுவரனுக்காக கொடி தூக்கி கேலித்தனம் புரிய கயேந்திரகுமார் ஒரு திரட்டப்பட்ட இளையோர் ஆளணியை வழங்க விக்கினேசுவரனும் இளையோர் முன் தோன்றிக் கையசைத்து நாடகமாடித் தமது அரசியல் போக்கிரித்தனத்தைக் காட்டித் தமக்கான அரசியலை ஒப்பேற்றினர். முன்னாள் போராளிகள் மீதான தனது வன்மத்தை விக்கினேசுவரன் எப்படி வெளிப்படுத்தினார்? “இராணுவத்தில் இருந்து தப்பியோடியவர்கள் தெற்கிலே பாரிய குற்றங்களைப் புரிவதைப் போல போர்ப்பயிற்சி பெற்றவர்கள் வடக்கிலும் அவ்வாறான குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட வாய்ப்பிருக்கின்றது. எனவே இராணுவத்தை நாம் வெளியேற்றக் கோரினாலும் இப்படியானவற்றிற்கு எதிராக இராணுவத்தை நாட வேண்டும். அப்படி இராணுவத்தை நாடுவது தவறு என்று கூறுவோர் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுவோர்க்குத் துணை போபவர்கள் ஆவர்” எனக் கருத்து வெளியிட்டதன் மூலம் தமிழர்கள் விடுதலையை வென்றெடுக்க தமது இளமைகளைச் சருகுகளாக்கிவிட்டு கழுத்தில் நஞ்சைக்கட்டிக் களமாடி மண்ணிற்காகவே வாழ்ந்த எமது போராளிகளை இராணுவத்திலிருந்து தப்பியோடும் சிங்கள இளைஞர்களுடன் பொருத்திப் பேசியதிலிருந்து எமது போராளிகள் மீதான விக்கினேசுவரனின் வன்மம் வெளிப்பட்டு நின்றது. விக்கினேசுவரனின் யேசு– பிரேமானந்தா ஒப்பீடு வெளிப்படுத்தும் முதன்மைச் செய்தி என்ன? கிறித்துவம் என்ற மதமும் காலனியாளர்களால் அது இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பின்னர் பல்வேறு காரணங்களுக்காக அதனைப் பற்றிப் பிடித்த நம்மவர்களின் நம்பிக்கை என்பதைக் கடந்து பகுத்தறிவுடன் வரலாற்றுக் கண்நோக்கில், உரோமப் பேரரசிலிருந்து தனது யூத மக்களை விடுதலைபெறச் செய்யப் போராடிய போராளியே இயேசுநாதர் ஆவார். அடக்குமுறையாளர்கள் ஒரு போராளிக்கு வழங்கிய தண்டனையை 13 அப்பாவிச் சிறுமிகளை வன்புணர்ந்து அதனை வெளிப்படுத்த முயன்றவரைக் கொன்று புதைத்த கீழின விலங்கான கள்ளச்சாமிக்கு வழங்கப்பட்ட இரட்டை வாழ்நாள் சிறைத் தண்டனையுடன் ஒப்பிட்டுப் பதிலளிக்கின்றார் என்றால் இந்த விக்கினேசுவரனின் பகுத்தறிவு, பண்புநிலை, மாந்த ஒழுக்கம் என்பனவெல்லாம் எத்தகை இழி நிலையுடையது என்பது துலாம்பரமாகத் தெரிகிறது. அடிப்படையில் ஒரு கள்ளச்சாமியின் சுவைஞன் எப்படியிருப்பான் என்பதும் அப்படியானவர்களின் அறிவு வளம் எத்தன்மையிலானது என்பதும் இந்த ஒப்பீட்டிலிருந்து வெளிப்பட்டு நிற்கும் முதன்மைச் செய்தியாகும். தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் (TCC) விக்கியடிமை அரசியல் விடலைத்தனம் வெளிப்பட்டு நின்ற நிகழ்வு எது? 2016 ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக் குழு (TCC) லண்டனில் ஒழுங்கு செய்த நிகழ்விற்கு விக்கினேசுவரன் அழைக்கப்பட்டிருந்தார். வழமையான ஒழுங்குகளின் படி நிகழ்வில் புலிக்கொடியேற்றப்படும். ஆனால் விக்கினேசுவரன் நாடு திரும்ப வேண்டியிருப்பதால் தன்னால் புலிக்கொடியேற்ற முடியாது என முதலே மறுத்து விட்டார். அதனை ஏற்றுக்கொண்ட அவுத்திரேலியாவைத் தளமாகக் கொண்டு செயற்படும் விக்கினேசுவரனுக்கும் தமிழர் ஒருங்கிணைப்புக் குழுவிற்குமிடையிலான தொடர்பாளர் புலிக்கொடியேற்றத் தேவையில்லை நிகழ்வில் கலந்து உரையாற்றினால் போதுமென விக்கினேசுவரனிடம் கூற, புலிக்கொடியேற்றும் நிகழ்விற்கு தன்னால் வர முடியாது என விக்கினேசுவரன் உறுதியாக மறுத்து விட்டார். ஈற்றில் புலிக்கொடியேற்றும் நிகழ்ச்சி நிரலை வழமைக்கு மாறாகக் கைவிடக் கோரிய பின்பே விக்கினேசுவரன் அந்த நிகழ்விற்குச் சென்று உரையாற்றினார். விக்கினேசுவரனின் வருகைக்காக ஏற்ற வேண்டிய புலிக்கொடியையே மறைத்து வைக்க ஒப்புதலளிக்கும் அளவிற்கு விக்கினேசுவரன் மீது அவர்களுக்கேற்பட்ட ஈர்ப்பு அரசியல் வரட்சியின் பாற்பட்டதாகவேயன்றி வேறெதுவாக இருக்க முடியும்? இந்த விக்கினேசுவரனுக்காக “Stand for Vigneshwaran” என்று முழக்கம் எழுப்பித் தமது முகநூலின் முகப்புப் படமாக விக்கினேசுவரனின் படத்தையும் வைத்திருந்த இவர்கள் தம்மைப் புலம்பெயர்ந்த பின்னும் புலிகளின் தொடர்ச்சியெனக் காட்டுவதால் தமது அரசியல் விடலைத்தனத்திற்கு தமிழீழ மக்களிடம் வெளிப்படையாக பொறை இரக்குமாறு வேண்ட வேண்டும். இல்லையென்றால், விடுதலைப் புலிகளின் தொடர்ச்சியாகத் தாமிருப்பதாகக் கதையளப்பதை நிறுத்த வேண்டும். மண்ணின் விடுதலைக்காகப் போராடி, காலச் சூழலில் புலம்பெயர்ந்த பின்பும் தமது பங்களிப்பைத் தொடர வேண்டும் என்ற சமூக வாஞ்சையின் பாற்பட்டு அமைப்பாதலின் தேவையுணர்ந்து இப்படியான புலம்பெயர் அமைப்புகளில் செயற்படும் போராளிகள் தமக்கேயுரிய இதயத் தூய்மையுடன் இது குறித்து அக்கறை எடுக்க வேண்டும். விக்கினேசுவரன் தன்னை தமிழீழ தேசியத் தலைவர் மேதகு.வே. பிரபாகரனிற்கு அடுத்தவராகக் காட்ட ஆடிய நாடகத்தின் உச்சக் காட்சி எது? அதனை முன்னின்று செய்த ஊடகப் பின்னணி எது? தெற்கிலிருந்து தன்னைக் கொல்வதற்குச் சூழ்ச்சி நடப்பதாகத் தனக்குத் தொடர்ச்சியாகத் தகவல்கள் வந்த வண்ணமுள்ளன என்று தெரிவித்ததுடன் ஞானசாரதேரரின் அமைப்பைச் சேர்ந்தோர் யாருடையதோ தேவைக்கேற்ப தூக்கிப்பிடித்த அல்லது சிங்கள பௌத்த கீழினவாதக் குறும்புடன் அவர்கள் எழுதிய (பின்லேடன் – பிரபாகரன் – இப்போது விக்கினேசுவரன் என்ற பொருட்பட வரைந்த பதாகை) பதாகையை ஏதோ அதி முதன்மைவாய்ந்த விடயமாகத் தூக்கிப் பிடித்துப் பத்தி எழுதி அதனை முன்னிலைப்படுத்தி விக்கினேசுவரனை தலைவர் பிரபாகரனின் தொடர்ச்சி போல காட்ட “The Hindu” என்ற தமிழினக்கொலைக்கு ஊடகப் பங்களிப்பு வழங்கிய ஆரிய பார்ப்பனக் கும்பலின் ஆங்கில நாளிதழும் அதனது தொடர்பாளர் மீரா சிறினிவாசனும் எடுத்த முயற்சிகள் அவர்கள் ஆடிய நாடகத்தின் உச்சக் கட்டமாகும். விக்கினேசுவரன் ஆன்மீகப் பயணம் என்று சொல்லிக் கேட்போரைக் கேனையராக்கி விட்டு அண்மையில் இந்தியாவுக்குப் பயணித்ததன் பின்னாலுள்ள இந்தியச் சூழ்ச்சி என்ன? வடமாகாண அவையின் பதவிக்காலம் முடிவடையும் நிலையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு விக்கினேசுவரனை மீண்டும் முதலமைச்சர் வேட்பாளராக்காது என்பது உறுதியாகிவிட, சுமந்திரன் மேற்குத் திசைவழி நன்கு அருட்டப்பட்டவரும் இந்தியாவைப் பகைக்காமல் ஆனால் வேறு துணைவழியில் இயங்கிவருபவராகவும் இருக்கும் நிலையில், அடுத்தும் தமது முழுநம்பிக்கையையும் பெற்ற அடிவருடியானவரும், அரசியல் வரட்சியில் அலையும் இளையோர்களை ஏமாற்றி தலைவர் பிரபாகரனின் பின்பான அரசியல் தலைமை தான் என நம்பவைத்தவருமான விக்கினேசுவரனை முதலமைச்சராக்க இந்தியா வழி தேடுகிறது. இது குறித்து ஆய்வு செய்வதற்கும் சூழ்ச்சி வலைகளைப் பின்னவுமே விக்கினேசுவரன் ஆன்மீகப் பயணம் என்ற போர்வையில் இந்தியா அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். இம்முறை ஊடகங்களின் கண்ணில் சிக்காமல் இந்திய உளவு அதிகாரிகளின் நிகழ்ச்சி நிரலை சரியாக உள்வாங்கி அதனை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய பயிற்சிகளையும் இந்திய உளவுத்துறை அதிகாரிகளிடமிருந்து பெற்றே விக்கினேசுவரன் தாயகம் திரும்பியுள்ளார். முதிர்ந்த அகவையில் நிகழும் சிந்தனை முறிவு (Epistemological Break) அகவை முதிர்ந்தோருக்கு ஏற்படும். அப்படியானவர்களை அதிகாரத்தில் வைத்திருந்தால் தாம் விரும்பியபடி ஆற்றல் விரயம் இல்லாமல் அவர்களைக் கையாளலாம் என்பதோடு அடுத்த ஆளுமையான தலைமை உருவாவதைத் தள்ளிப்போடலாம் என்பது இந்திய உளவுத்துறை யாரை ஆட்சி அதிகாரத்திற்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என முடிவெடுக்கும் போது கருத்திலெடுக்கும் விடயமாகும். எனவே 80 ஆவது அகவையை நெருங்கப் போகும் விக்கினேசுவரன் என்ற இந்திய அடிவருடியே இந்தியாவிற்கு விருப்பமான தெரிவு. அறிவு மரபில் வந்தவர்கள் எனப் பெருமை பேசும் நாம் இந்தச் சூழ்ச்சியை முறியடித்து இந்தியாவின் புலனாய்வுச் சூழ்ச்சிக்கும் நரித் தந்திரத்துக்கும் சாட்டையடி கொடுக்க வேண்டும். விக்கினேசுவரன் வருகின்ற மே மாதத்தில் கூட்ட இருக்கும் இளைஞர் மாநாடு எந்த நோக்கிலானது? எந்த அடிப்படையிலானது? அதற்கான ஏற்பாடுகள் தான் என்ன? விக்கினேசுவரனினை கூட்டமைப்பை அழிக்க மட்டுமே பயன்படுத்த விரும்பிய கயேந்திரகுமார் அவர் அதிகம் முன்னிலைப்படுவது தனது குடும்பக் கட்சியான காங்கிரசு வளர்வதில் தடையாக அமையுமென்பதோடு இந்தியாவின் முழு அடிவருடியாகத் தான் போனால் கூடவிருக்கும் ஒரு சில விபரமானவர்களுக்குக் கூடப் பதில் சொல்ல முடியாது என்பனவற்றைக் கணக்கிலெடுத்துள்ள கயேந்திரகுமார் விக்கினேசுவரனுக்காக முழுமையாகக் களத்தில் இறங்கச் சற்றுத் தயக்கம் காட்டுவது தெரிகிறது (எனிலும் அவரது தாயாரின் கொழும்பு- 7 அரசியல் என்ன சொல்லும் என்பதைப் பொறுத்து வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறலாம்). அத்துடன் கூட்டமைப்பை அழிக்கவே அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரசை இந்தியா விரும்புமே தவிர, கயேந்திரகுமார் போன்ற இளம் தலைவர் தலைமையில் அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரசுக் கட்சி ஆட்சி அதிகாரத்திற்கு வருவதை இந்தியா விரும்பாது. எனவே விக்கினேசுவரன் புதுக் கட்சி தொடங்குவதைத் தவிர இந்தியாவுக்கு வேறு தெரிவுகள் இப்போதைக்கில்லை. தனிக் கட்சி தொடங்குவதற்கான அடித்தள நடவடிக்கையாக வருகின்ற மேமாதத்தில் ஒரு இளைஞர் மாநாட்டை விக்கினேசுவரன் கூட்டவுள்ளார். வரப்போகும் இந்தக் கட்சிக்கு வலுச் சேர்க்க தனது அரசியலறிவிலித்தனத்தால் இந்தியாவுடன் நெருக்கமாக உறவைப் பேணி வரும் அனந்தி சசிதரன், ஏற்கனவே இந்தியாவின் உளவு நிறுவனத்துடன் ஒட்டான உறவைப் பேணி நீண்டகாலம் அவர்களுடன் வாழ்ந்து வந்த முன்னைய அமைச்சர் ஐங்கரநேசன் மற்றும் அருந்தவபாலன் என்போர் அந்தப் புதிய கட்சியை வலுச்சேர்க்க அணியப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். இது போக வலம்புரியின் ஆசிரியரும் இந்துத்துவ வெறியரும் யாழ்மைய குறுந்தேசிய சிந்தனைப் பிறழ்வாளியுமான விசயசுந்தரம் என்பவர் தனது ஊடகச் செயற்பாடு வாயிலாக ஊடக விபச்சாரத்தைத் தொடர்வார். இப்படியாக இந்தியா மீண்டும் ஒரு நர சூழ்ச்சியில் இறங்கியுள்ளது. அதன் முதற்கட்டமே மாநாட்டிற்கான அறிவிப்பு. எனவே, விக்கினேசுவரனைப் புறக்கணிப்பதன் மூலம் தமிழினக்கொலையாளி இந்தியாவுக்கு சாட்டையால் அடிக்கத் தமிழீழ மக்கள் விழிப்படைய வேண்டிய காலமிது எனத் தெளிந்து தமிழீழ மக்கள் அரசியல் முதிர்ச்சியுடன் செயற்பட வேண்டும். –மறவன்- 2018-04-27 http://www.kaakam.com/?p=1116
  6. http://www.kaakam.com/?p=1079 முசுலிம்கள் மீதான சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் ஒடுக்குமுறையும் திட்டமிட்ட வன்முறையும் முடுக்கி விடப்பட்டிருக்கும் இக்காலச் சூழலில், இலங்கைத்தீவில் முசுலிம்களின் அரசியல் குறித்து பலவாறு பலராலும் அவரவர் புரிதலுக்கேற்பவும் விருப்புகளிக்கேற்பவும் ஓரளவு முறையாகவும் பெரியளவு குறைப்புரிதலிலும் கருத்துகள் பகிரப்பட்ட வண்ணம் உள்ளது. இவற்றுள், இனப்படுகொலைக்குள்ளான தமிழ் மக்கள் தரப்பிலிருந்து அடிப்படை அறவுணர்வுக்கு புறம்பி நின்று முசுலிம்களின் மீதான சிங்கள பௌத்த பேரினவாத வெறியாட்டத்தினை அகமகிழ்ந்து கொண்டாடிய குறைக் கூட்டம் ஒரு புறமும் முசுலிம்களிற்கும் தமிழர்களுக்குமிடையிலான பகைமையுணர்வு தோன்றியமைக்கு அக்கால தமிழர் தலைமைகள் தான் காரணம் என்று சொல்லுவதனூடாக அந்தப் பகைப்புலம் தோற்றுவிக்கப்பட்டதன் பின்னாலுள்ள இந்திய உளவுத்துறையின் சூழ்ச்சி நுட்பமாக மறைக்கப்படுகின்றது. இந்தப் பகைப்புல உருவாக்கத்திற்கு சியோனிச நரபலியாளர்களைக் காரணங்காட்டியோரும் இந்தியாவால் ஏற்படுத்தப்பட்ட புலனாய்வுச் சூழ்ச்சியின் மிகப் பெரும் பங்கைப் பேசாமலே கடந்து செல்கின்றார்கள். எனவே இது குறித்து வரலாற்றுச் செய்திகளோடு நினைவுறுத்த வேண்டிய விடயங்களைப் பதியும் ஒரு ஆய்வுமுறை வழிக் கட்டுரையாக இப்பத்தி வரையப்படுகின்றது. இலங்கைத்தீவில் உள்ள இசுலாமியர்களில் 2/3 பங்கு சிறிலங்காவிலும் 1/3 பங்கு தமிழீழத்திலும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். ஆட்சியாளர்களால் முசுலிம்களாக அடையாளங் கூறப்பட்ட தமிழீழ தாயகத்தைச் சேர்ந்த முசுலிம்கள் தம்மைத் தமிழ் பேசும் முசுலிம்கள் என்றும் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் தொடக்க காலத்தில் புரட்சிகரமான இளையோரால் தமிழீழ இசுலாமியர்கள் என்றவாறே தம்மை உணர்ந்தும் அடையாளப்படுத்தியும் வந்தனர். சிறிலங்காவின் முசுலிம்களில் பெரும்பகுதி, வணிகமாற்றும் தரகு வர்க்கமாக அதாவது இரத்தினக்கல் வணிகம் போன்ற பெரும்பணமீட்டும் வணிகத்துறைகளில் தரகு அணியாக உள்ளவர்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தின் கீழ் திருப்தி அடைந்தவர்களாக இருக்கையில் வேளாண்மையையும் மீன்பிடித் தொழிலையும் பெரிதும் நம்பியிருக்கும் உழைக்கும் மக்களாகிய தமிழீழ முசுலிம்கள் குறிப்பாக தென் தமிழீழத்தைச் சேர்ந்தோர் தமிழினவழிப்பின் இனவாத ஒடுக்குமுறையால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டார்கள். இதன் விளைவாக தமிழீழ இசுலாமிய மறவர்கள் தமிழீழ விடுதலைக்காக விடுதலை இயக்கங்களில் இணைந்து களப்பலியுமானார்கள். 1956 இல் தனிச் சிங்களச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்ட போது சிறிலங்கா முசுலிம்களே அதற்கு ஆதரவு தெரிவித்தனர். ஆனால் தமிழர்கள் என்ற பெயரில் இந்துக்களாக வாழ்ந்த இந்தியாவைப் புனிதநாடு என்று படியளக்கும் கூட்டம் முசுலிம்கள் தனிச் சிங்களச் சட்டத்திற்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதான ஒரு தோற்றப்பாட்டைக் காட்டி தமிழீழ முசுலிம்கள் மீதான ஒரு நம்பிக்கையற்ற தன்மையை ஏற்படுத்த முனைந்தார்கள். ஆனாலும் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சிக்கும் தமிழர் தாயக கோட்பாட்டுக்கும் முசுலிம்கள் நல்கிய பெரும் பங்களிப்புகளால் அந்த இந்துத்துவக் கூட்டங்களின் சில்லறைக் கருத்துகள் கூர்மைப்பட்டு அரசியல் வடிவம் பெறவில்லை. ஒரே நிலம் என்ற தாயகப் பற்றுணர்வும் தமிழ்மொழி மீதான தீராத பற்றுமென வாழ்ந்த இசுலாமியத் தமிழர்கள் தமிழரசுக்கட்சியில் தீவிரமாகச் செயற்பட்டதோடு தம்மைத் தமிழரசுக்கட்சியினூடாகவே பெருமளவில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திக் கொண்டார்கள். சிறிலங்கா முசுலிம்களோ தம்மை இரண்டு பெரிய சிங்கள தேசியக் கட்சிகள் மூலமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தித் தமது வர்க்க நலன்களைப் பேணியவாறு வணிகத்தினை வளப்படுத்திக் கொண்டார்கள். எனிலும் இவர்களும் தமிழர்களாக சிங்களத்தால் நோக்கப்பட்ட சமயங்களில் இருந்து தம்மைக் காத்துக்கொள்ள தமக்குச் சேர்பிய, பினீசிய, அரபு மூலத்தை தமது வரலாற்று வழியெனச் சொல்லி வந்ததோடு ஒரு சாரார் எல்லாவற்றையும் விஞ்சியவர்களாக பதவிகளுக்காக தம்மை சிங்களவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் என்று அடையாளப்படுத்தியும் வந்தனர். சிறிலங்கா முசுலிம்களின் பிரதிநிதிகள் சிங்கள பேரினவாதத்திற்கு அடிவருடிகளாகச் செயற்பட்டு வரும் மேல்தட்டு வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தோராயிருந்தனர். இந்த சிறிலங்கா முசுலிம்கள் தமது வாக்கு வங்கிக்காக தமிழீழ முசுலிம்களைத் தம்பக்கம் இழுக்க பலவாறு விளக்கம் கொடுத்ததோடு மௌலவிமாரை வைத்து முசுலிம்கள் மதத்தைத் தான் முன்னிலைப்படுத்த வேண்டுமே தவிர மொழியையல்ல என்று குர்ஆன் விளக்கமும் கொடுத்தார்கள். தமிழீழ இசுலாமியர்களை ஏறெடுத்தும் பார்க்காத சிறிலங்கா முசுலிம்கள் தமது வாக்கு வங்கிக்காக தமிழீழ முசுலிம்களுக்கு பதவிகளையும் சலுகைகளையும் அள்ளி வழங்கலானார்கள். தமிழர் என்ற போர்வையில் இந்துவாய் இருந்தோரின் தற்குறி அரசியல், முசுலிம் அடிப்படைவாதத்தின் வெறித்தனங்கள், சிறிலங்கா முசுலிம்களின் வாக்கு வங்கிக்காக தமிழீழ முசுலிம்களிற்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகள் என எல்லாமாக முசுலிம்களை தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் இணைபிரியாத உறுப்பு என்ற நிலையிலிருந்து பிரிக்கத் துடித்தன. எனினும் அசுரப் போன்ற அக்காலத்தில் தமிழரசுக்கட்சியின் இளைஞரணியில் தீவிராமகச் செயற்பட்ட இசுலாமிய இளையோர்கள் மாயவலைகளில் சிக்காமல் தமிழீழ முசுலிம்களிடத்தில் அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினர். சிறிலங்காவில் முசுலிம்களின் வணிக ஆதிக்கத்தைக் கண்டு எரிச்சலடைந்த சிங்கள பௌத்த பேரினவாதம் 1915 இல் முசுலிம்களுக்கு எதிராக இன வன்முறை செய்ததன் தொடர்ச்சியாக பல செயற்பாடுகளைத் திரைமறைவில் அரங்கேற்றி வந்தது. புத்தளம் மாவட்டத்தில் முசுலிம்களின் இனவிகிதாசாரத்தை மாற்றி அந்த மாவட்டத்தின் எண்ணிக்கை பெரும்பான்மையாக இல்லாது செய்வதற்காக புத்தளத்தை சிலாபத்துடன் இணைத்து ஒருங்கிணைந்த மாவட்டமாக்கியதோடு புத்தளம் பேருந்து நிலையத்தில் இருந்த முசுலிம்களின் வணிக மேலாண்மையை அழிக்க எந்த அடிப்படையிலும் பொருத்தமில்லாத இடத்தில் புதிதாய் ஒரு பேருந்து நிலையத்தை அமைத்து அதில் சிங்களவர்களுக்கு கடைகளும் கட்டிக்கொடுக்கப்பட்டது. இந்த இனவொடுக்கல் நடவடிக்கைகளிற்கெதிராகப் போராடிய முசுலிம்களை அச்சுறுத்துவதற்காக 1976-02-02 அன்று புத்தளம் பெரிய பள்ளிவாசலுக்குள் புகுந்து சிங்களக் காவல்துறை துப்பாக்கிகளால் சுட்டு வெறியாட்டம் ஆடியது. இதனை எதிர்த்து ஒரு வரி கூடப் பேசாமல் சிறிலங்கா சுதந்திரக் கட்சியிலிருந்த முசுலிம்களும் கமீட் போன்ற ஐக்கிய தேசியக் கட்சியிலிருந்த முசுலிம்களும் வாய்மூடி சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்திற்கு நோகாமல் நடந்துகொண்டனர். இதற்கெதிராக தந்தை செல்வா மட்டுமே பாராளுமன்றத்தில் பேசி இதற்குக் காரணமானவர்களைத் தயக்கம் இன்றித் தட்டிக் கேட்டார். இதனால் அசுரப் போன்ற தமிழரசுக் கட்சியில் செயற்பட்ட இளையோர் தமிழரசுக் கட்சியில் தாம் வைத்திருந்த நம்பிக்கையை மேலும் ஒரு படி உயர்த்தினர். வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்திற்கு ஆதரவழித்து அதற்குப் பரப்புரையும் செய்து வந்த அசுரப் “அண்ணன் அமிர்தலிங்கம் தமிழீழக் கோரிக்கையைக் கைவிட நேர்ந்தால் தம்பி அசுரப் அதனை முன்னெடுத்துச் செல்வேன்” என்று கூறியும் வந்தார். வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்திற்கு மக்களாதரவைக் காட்டுவதாக தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி 1977 இல் நடைபெற்ற பொதுத்தேர்தலைப் பயன்படுத்திய போது முசுலிம் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணி என்ற பெயரில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் பதாகையின் கீழ் தேர்தலில் போட்டியிட்ட அசுரப் அடங்கலானோர் கல்முனை, புத்தளம், சம்பாந்துறை ஆகிய இடங்களில் போட்டியிட்டுக் கூடத் தோல்வியைத் தழுவினர். ஏலவே கூறியது போல, தமிழர் என்ற போர்வையில் இந்துவாய் இருந்தோரின் தற்குறி அரசியல், முசுலிம் அடிப்படைவாதத்தின் வெறித்தனங்கள், சிறிலங்கா முசுலிம்களின் வாக்கு வங்கிக்காக தமிழீழ முசுலிம்களிற்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகள் போன்ற கூட்டுக் காரணங்களாலே தமிழீழம் கோரிய அசுரப் தமிழ்பேசும் முசுலிம் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமல் போனார். இந்நிலையில் “இசுரேலிய நலன்காக்கும் பிரிவு” என்ற போர்வையில் தமிழ்ப் போராளிகளை ஒழித்துக்கட்டவென மொசாட் கூலிப்படை சிறிலங்கா அரசால் வரவழைக்கப்பட்டது. இதனை தமிழீழ விடுதலை இயக்கங்கள் எதிர்த்திருந்தாலும் ஏனைய தமிழ் அரசியல் தலைமைகளிடமும் தமிழ் மக்களிடமும் எதிர்க்க வேண்டிய தேவையை உணர்ந்த தன்மை இருந்தது போல் செயற்பாட்டில் தெரியவே இல்லை. ஆனால் இதனை எதிர்த்துக் கடுமையாகப் போராடிய தமிழீழ தாயகத்தைச் சேர்ந்த இசுலாமிய இளைஞர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள். அந்தக் காலத்தில் இரு துருவ உலக ஒழுங்கில் இந்து மா கடல் பகுதியில் அமெரிக்க எதிர் நிலையிலிருந்த இந்தியா, அமெரிக்காவின் தூதரகத்தில் ஒதுக்கிக் கொடுக்கப்பட்ட இடத்தில் இயங்கிய இசுரேலுக்கு எதிராகச் செயற்படுவதற்கு இசுலாமிய இளைஞர்கள் பயன்படுவார்கள் என்று கருதி அசுரப் உள்ளிட்ட சில இசுலாமிய இளைஞர்களுடன் ஒட்டான உறவை வளர்க்கத் தொடங்கியது. 1983 ஆம் ஆண்டு இனக்கொலைத் தாக்குதலில் அசுரப்பின் கல்முனையிலிருந்த வீடு தீக்கிரையாக்கப்பட்ட அளவிற்கு அவர் ஒரு தமிழ்த் தலைவராகவே சிங்களத்தால் அந்தக் காலத்தில் பார்க்கப்பட்டார். சிறிலங்கா முசுலிம்கள் தமிழீழ முசுலிம்களின் வாக்குகளைக் குறிவைத்து விரித்த சலுகையில் அதிகம் அரசியல் அறிவற்ற தமிழீழ முசுலிம்கள் வீழாதிருக்க அசுரப் இந்தியத் தொடர்புகள் அதிகம் ஏற்படாத காலம் வரை தொடர்ச்சியாக செயலாற்றி வந்தார். இந்நிலையில் தமிழர் தாயகக் கோட்பாட்டினை சிதைத்து தமிழீழ விடுதலையை இல்லாதொழிக்கும் சூழ்ச்சியை முன்னெடுக்க இந்தியா முனைந்தது. ஈழப் போராளி அமைப்புகளிடம் போர்க்கருவிகளைக் களைந்து வெண்களூரில் சார்க் மாநாட்டிற்கான ஏற்பாடுகளை ராசீவின் இந்திய நடுவண் அரசு செய்திகொண்டிருந்தது. அந்த மாநாட்டில் தமிழரின் தாயகக் கோட்பாட்டினை சிதைத்தழிக்கும் தீர்வுத் திட்டத்தை முன்வைப்பதன் மூலம் தெற்கு ஆசியப் பிராந்தியத்தில் ஒரு தேசிய இன விடுதலையைச் சாத்தியமற்றதாக்குவதோடு சார்க் பிராந்திய நாடுகளின் மீதான தனது மேலாதிக்கத்தைக் காட்டிக்கொள்ள தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடமான இந்தியா முடிவெடுத்தது. இதற்காக அவர்கள் முன்வைத்த தீர்வுத் திட்டம் என்பதில் கிழக்கு மாகாணத்தை தமிழர்கள், முசுலிம்கள், சிங்களவர்கள் என்ற அடிப்படையில் தனித்தனியான நிருவாக அலகுகள் என்ற மூடுதிரைக்குள் தென் தமிழீழத்தை மூன்றாக உடைத்துத் தமிழீழ தாயகக் கோட்பாட்டைச் சிதைப்பது என்பது அடங்கியிருந்தது. வெண்களூரில் வைத்து இந்தத் தீர்வுத் திட்டம் என்று சொல்லப்பட்ட இந்தியாவின் சூழ்ச்சித் திட்டத்தை விடுதலைப் புலிகளிடம் திணித்த போது அதனை விடுதலைப் புலிகளின் தலைமை எதிர்கொண்ட தன்மையும் உறுதியும் என்பது தமிழின விடுதலை குறித்து பேசும் ஒவ்வொருவரும் தம்மிடம் வளர்த்தெடுக்க வேண்டியவையாகும். இந்தச் சந்திப்பில் சிறிலங்காவிற்கான இந்தியத் தூதர் தீட்சித் மற்றும் இந்திய உளவுத்துறையின் மேல் மட்ட அதிகாரிகள் பங்கு பற்றி விடுதலைப் புலிகளின் தலைமைக்குப் பலவாறு அழுத்தம் கொடுத்துப் பார்த்தனர். அதில் வரைபட விளக்கத்துடன் பேசத் தொடங்கிய தீட்சித், கிழக்கு மாகாணம் தமிழர்கள், முசுலிம்கள், சிங்களவர் என்று மூவின மக்களும் வாழ்ந்து வரும் பகுதி என்று கூற, விடுதலைப் புலிகள் தரப்பு குறுக்கிட்டு தமிழர்களுக்கும் தமிழ் பேசும் இசுலாமியர்களுக்கும் அது தாயக நிலம். சிங்களவர்களில் மிகப் பெரும்பான்மையானோர் தமிழர்களின் தாயகத்தை கபளீகரம் செய்வதற்காகக் குடியேற்றப்பட்டவர்கள் என்று கூறினர். இதிலிருந்து முசுலிம்களை எப்படி தமிழீழ தேசத்தின் இணைபிரியாத உறுப்பு என்பதிலிருந்து பெயர்க்க இந்தியா அடிப்படையிட்டது என்பது விளங்கக் கடினமானதல்ல. கிழக்கு மாகாணத்தை மூன்று நிருவாக அலகுகளாகப் பிரித்து அதிகாரப் பரவலாக்கம் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று இறுகிய முகத்துடன் உறுதியாகப் பேசிய தமிழீழ தேசியத் தலைவர் மேதகு. பிரபாகரன் அவர்கள் “தமிழர் தாயகத்தைப் பிரிக்கவும் முடியாது. பிரிக்கவும் விட மாட்டோம்” எனக் கூறி தமிழர்களின் தேசிய ஆன்மாவைக் காப்பாற்றினார். தமிழீழக் கோட்பாட்டுக்கு ஆதரவு கேட்டு தேர்தலில் தோல்வியடைந்த அசுரப்பிற்கு, முசுலிம் தனித்தன்மை பேச வைத்த அவரின் தேர்தல் அரசியலுடன் இந்தியத் தூதரக அதிகாரிகளின் கருத்தூட்டமும் சேர அவர் முசுலிம்கள் என்று பிரித்துப் பேசும் அரசியலைக் கூர்மைப்படுத்தலானார். பின்னர் இந்திய– சிறிலங்கா ஒப்பந்தத்தில் முசுலிம்கள் ஒரு தரப்பாகத் தன்னும் கருதப்படவில்லை என்று அசுரப் பேச ஆரம்பித்ததோடு இந்தியத் தூதரகம் அசுரப்பின் செயலாற்றும் வேகத்தைப் பார்த்துத் தனது சூழ்ச்சி வலையில் மடக்கிப் போட்டது. இதனால் 1986 இல் தமிழ்த் தலைமைகளுடன் முற்றாக முரண்படத் தொடங்கிய அசுரப், அனைத்துப் போராளி இயக்கங்களும் ஒதுங்கி நின்றதும் விடுதலைப் புலிகளால் தடை செய்யப்பட்டதுமான 1987 உள்ளூராட்சித் தேர்தலில் முசுலிம் காங்கிரசு என்ற அசுரப்பினால் உருவாக்கப்பட்ட கட்சி பங்கு பெற முடிவெடுத்தது. இந்தத் தேர்தலில் பங்கு பற்றினால் கொலை செய்யப்படுவார்கள் என விடுதலைப் புலிகள் எச்சரித்தும் அதில் பங்கு பெற அசுரப் கங்கணம் கட்டி நின்றார். எனினும் இந்திய– சிறிலங்கா ஒப்பந்த வருகையுடன் அந்தத் தேர்தல் இரத்துச் செய்யப்பட்டது. பின்னர் அசுரப்பானவர் இந்தியாவின் முழுமையான முகவர் என்ற அளவில் மாறுதலாகிப் போன துன்பியல் நிகழ்வு நடந்தேறியது. 1989 ஆம் ஆண்டு நடந்த மாகாண அவைத் தேர்தலில் இந்திய அமைதிப்படை என்ற பெயரில் வந்த இனக்கொலைப் படை நிலைகொண்டிருந்த இடங்களில் போட்டியிட்டு தமது பிரதிநிதித்துவத்தை இந்திய ஒத்துழைப்புடன் அசுரப் ஏற்படுத்திக்கொண்டார். இந்திய அமைதிப் படை என்ற போர்வையில் வந்த இந்திய நரவேட்டைப் படைகள் வெளியேறும் போது இந்தியாவை வெளியேற வேண்டாம் என்றும் இந்தியா வடக்கு–கிழக்கிலிருந்து வெளியேறினால் முசுலிம்களுக்குப் பாதுகாப்பில்லை என்றும் அசுரப் வலியுறுத்தி வந்து தமிழர் தாயகத்தில் இந்தியாவின் மேலதிக்கத்தையும் வன்கவர்வையும் உறுதிப்படுத்த விரும்பித் தன்னை முழுமையாக இந்தியாவின் கைக்கூலி என்று உறுதிப்படுத்தினார். உண்மையில் இந்தியாவின் இன்னொரு கூலிப்படையாகச் செயலாற்றி வந்த ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் என்ற இயக்கத்தை வைத்து முசுலிம்களின் மீது வன்முறையை ஏவிய இந்தியாதான் அசுரப்பிற்கு முசுலிம்களின் காவலனாகத் தெரிந்தது என்ற அளவில் இந்தியா எப்படி சூழ்ச்சி வலை விரித்து மண்ணிற்காக ஈகம் செய்ய வந்தோரையே மண்ணிற்கு இரண்டகராக்கியது என்பது தெளிவாக உணரப்பட வேண்டும். பின்னர் இந்தியாவின் நம்பிக்கையை வென்ற சந்திரிக்கா அம்மையாரின் ஆட்சியில் இந்தியாவின் முகவர் என்றாகி விட்ட அசுரப் எத்தகையதொரு முதன்மையை வகித்தார் என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. அசுரப் முன்வைத்த கரையோர மாவட்டம், முசுலிம் மாகாணம் போன்ற விடயங்கள் வெண்களூரில் சார்க் மாநாட்டை ஒட்டிய சந்திப்பில் தமிழர் கைகளில் திணிக்க முயன்ற, தமிழர் தாயகக் கோட்பாட்டைச் சிதைக்க இந்தியாவால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சூழ்ச்சித் திட்டத்தை அடியொற்றியதே. சந்திரிக்காவின் தீர்வுப் பொதியை பாராளுமன்றில் வெளியிட்டவரும் இந்த அசுரப் தான் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, தமிழர்களை இந்துக்களாக்கத் துடிக்கும் இந்தியா தான் முசுலிம்களின் தலைமைகளை தமது கைக்கூலிகளாக்குவதிலும் செயலாற்றுகின்றது. முசுலிம்களினை தனித்த தரப்பாக இந்தியா காட்ட முனைந்ததே தமிழ்த் தேசியத்தின் இணை பிரியாத உறுப்பு என்பதிலிருந்து தமிழ் பேசும் முசுலிம்களைப் பெயர்த்து அவர்களை இசுலாமிய அடிப்படைவாதத்தில் முற்றாகப் புதைய வழி சமைக்கும் சூழ்ச்சிகளைச் செய்ததோடு அதனைக் காரணம் காட்டி இந்துத்துவ கோளாறுகளை தமிழர்களிடத்தில் புகுத்தி பிரித்தாளும் நர சூழ்ச்சியை இந்தியா செய்தது. இந்துத்துவத்தின் வளர்ச்சி இந்தியாவின் மேலாதிக்கத்தினை எதிர்க்கும் உளநிலையற்ற அடிமைக் கூட்டத்தை அண்டை நாடுகளில் உருவாக்க இந்தியாவிற்குத் தேவையானது. இந்துத்துவ வளர்ச்சிக்கு இசுலாமிய அடிப்படைவாதமும் கிறுத்துவ அல்லேலூயா அமைப்புகளும் காரணங்காட்டத் தேவையானது. பௌத்த பேரினவாதம் இந்தித்துவத்தின் உற்ற நண்பன். சிறிலங்கா, பர்மா போன்ற அதன் அண்டை நாடுகளின் பௌத்த பேரினவாதங்கள் இந்துத்துவத்தின் பேட்டை ரவுடிகளாகும். தமிழர்கள்- முசுலிம்கள் என்ற பகைப் புலத்தை வலுவாக்கித் தமிழீழ தாயகக் கோட்பாட்டை நலிவுபடுத்திய கீழின விலங்கு இந்தியாவே. இதன் அடிப்படையின் தொடர்ச்சியான அவலமே முசுலிம் ஊர்காவல் படை என்ற பெயரில் சிங்களத்தின் கைக்கூலியாக முசுலிம்கள் செயற்பட்டு தென்தமிழீழத்தில் தமிழர்கள் மீது நரபலி வேட்டையாடி தமிழீழர்களின் நிலங்களை வன்கவர்ந்தமையாகும். அதனால் தென் தமிழீழத்தில் தமிழர்கள் முசுலிம் வெறியர்களால் நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகளில் கொன்றொழிக்கப்பட்டதன் வெளிப்படாக வட தமிழீழத்திலிருந்து முசுலிம்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர்.அம்பாறை மாவட்டம் 1963 இல் மட்டக்களப்பில் இருந்து பிரிக்கப்பட்ட போது முசுலிம்களின் எண்ணிக்கைப் பெரும்பான்மை அம்மாவட்டத்தில் கிடைக்கின்றது என்று அகமகிழ்ந்த முசுலிம் அடிப்படைவாதமானது திகாமடுல்ல மாவட்டமாகிப் போன பின்பு தனது எண்ணிக்கைப் பெரும்பான்மையை இழந்துதான் நிற்கின்றது. முசுலிம் தரப்பு தனது தமிழர் மீதான கொலைகளுக்கு ஒரு சிறு மன்னிப்பு கேட்காமல் சிங்களத்துடன் ஒத்தோடும் அரசியலைச் செய்து வந்த காலத்தில் தமிழர்கள் மிகப்பலம் பொருந்தி நிழலரசு அமைத்து ஆட்சி புரியும் நேரத்தில் முசுலிம்களிடம் தாம் முசுலிம்களை வெளியேற்றியமைக்கு தமிழர்களின் தலைமை வருத்தம் தெரிவித்து அவர்களின் மீள்குடியேற்றத்திற்கு செயலாற்றுவதாகவும் உறுதி தெரிவித்தது. எனினும் அந்தக் காலத்தில் தமிழரோடு இணைந்த தமிழ்த் தேசியத்தோடு இழைந்தோடும் ஒரு தீர்வு தான் இசுலாமியத் தமிழர்களுக்கு ஒரு ஒளிமயமான எதிர்காலத்தைக் கொடுக்கும் என்பதைப் புரிந்து செயற்படாமல் தொடர்ந்தும் சிங்களத்திடம் சலுகை பெற்று அரசியல் செய்யும் சிங்களத்தின் அடிவருடித் தரப்பாகவே சிறிலங்கா முசுலிம்களின் கருத்தியலாளுமைக்கு உட்பட்ட தமிழ்பேசும் முசுலிம் தரப்பு இருந்து வந்தமை இன்று முசுலிம்களை ஒரு இக்கட்டான சூழலுக்குள் தள்ளியுள்ளது. தமிழீழ முசுலிம்களைத் தமக்குள் கரைத்த சிறிலங்கா முசுலிம்களின் கொழும்புவாழ் மேட்டுக்குடியும் தமிழீழ முசுலிம்களை தமிழ்த் தேசியத்தின் இணைபிரியாத உறுப்பென்ற நிலையிலிருந்து சூழ்ச்சியாக அகற்றிய இந்தியாவுமே தமிழ் பேசும் முசுலிம்களின் இன்றைய கையறு நிலைக்குக் காரணம். சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்திடமிருந்து தற்காத்துக்கொள்ள தமிழர்களுடன் இணைந்து விடுதலைக்காகப் போராடுவதைத் தவிர வேறெந்தக் குறுக்கு வழியும் இலங்கைத்தீவில் முசுலிம்களுக்கு இல்லை. http://www.kaakam.com/?p=1079 -மறவன்- 2018-03-25
  7. எங்கள் கனவு சுதந்திர வாழ்வு உங்கள் ஆசை அகண்ட வேலி வேலியை அகட்டும் வேலைக்கான கூலியாய் எம்மை நினைத்தன் பொருட்டு கனவின் கைகளில் ஆயுதம் கொடுத்தீர் ஒன்றை ஒன்பதாய் பிரித்தீர் இருந்தும் கனவின் தினவை கண்களில் ஏந்தியோர் சொந்தக் கால்களில் நடக்கத் தொடங்கினர், புராணகாலப் பொழுதில் இருந்தே உமக்கு நாம் தான் போரும் புகைச்சலும் கடல் தாண்டி நீவிர் கதியால் போட வந்தவேளை மீண்டுமொருமுறை எங்கள் பூஞ்சோலை உங்கள் வானரங்களால் பிய்த்தெறியப்பட்டது அந்தப் பூக்களை தொடுத்தே நாங்கள் ஏவியோன் கழுத்தில் மாலையை ஏற்றினோம் சிதைதலின் வலி எத்தகையதென்பதின் நினைவூட்டல் அது, அதன் பின் காலம் சுழன்று நிழலின் பின்னே நிசமாய் அரசு நிகழ்ந்தது எத்தனை உயிர்களின் எத்துணை வலிகளின் எத்தனை ஆண்டுக் கனவது திடுமென கந்தகப் புகையாய் கடற்கரையொன்றில் கரைந்து போனதன் காரியம் மிக்க காரணப் பொருளாய் நீரும் இருந்தீர், ஐந்தொகை இன்னும் சமப்படவில்லை வெள்ளையன் கட்டிய உங்களின் தேசம் சுள்ளி சுள்ளியாய் உடையும் வேளையில் எங்கள் குழந்தைகள் பெரிய மனதுடன் உங்களை மன்னித்து அருளலாம் அதுவரை.. -திரு-
  8. தாயக மண்ணில் புலிகளை அடிமைகளாக்கியது யார்? – கதிர் http://www.kaakam.com/?p=1071 முள்ளிவாய்க்காலில் சிங்கள மற்றும் பன்னாட்டு அரசுகள் தமிழினத்தின் மீதான இன அழிப்பை நடாத்தி முடித்த கையோடு புலம்பெயர் அமைப்புகள் தங்களுக்குள் முட்டி மோதி கட்டமைப்புகளை சிதைத்தது மட்டுமல்லாது சிறிலங்கா மற்றும் இந்திய அரசுகளின் கைக்கூலிகளாகவும் மாறியிருக்கின்றனர் என்பதை பல தரப்பட்ட நிகழ்வுகளோடு தொடர்புபடுத்தி புரிந்து கொள்ளலாம். விடுதலைப்போராட்டங்கள் எழுச்சிகரமாக ஆரம்பிக்கப்பட்டாலும் கருவியேந்திய மறப்போராட்டங்கள் பேசாநிலைக்கு வரும் போது அதன் பின்னரான காலப்பகுதியையும் மறப்போராட்டத்தில் பங்கெடுத்த போராளிகளின் எதிர்கால நலன் குறித்த நிலைப்பாடுகளும் மிக நேர்த்தியாக கையாளப்பட வேண்டிய ஒன்று. தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின் தலைமை நேரடியாக களத்தில் நின்று போராடிக் கொண்டிருந்தமையால் கருவியேந்திய மறப்போராட்டங்கள் பேசாநிலைக்கு வந்ததன் பின்னரான போராளிகளின் நலன் குறித்த பொறுப்பை புலம்பெயர் அமைப்புகளிடமே வழங்கியிருந்தனர். இப்படிப்பட்ட நிலையில் எவ்வாறு போராளிகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு இராணுவ பண்ணைகளில் அடிமைகளாக வேலை செய்யும் அளவிற்கு தள்ளப்பட்டனர்? விடுதலைப்புலிகளின் அமைப்பானது தொலை நோக்குச் சிந்தனையில், போராளிகள் மற்றும் மக்கள் நலன் உட்கட்டுமான பணிக்காக பெருமளவிலான பொருண்மியச் சேர்க்கையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். போர் உச்சக்கட்டமான இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்த காலப்பகுதியில் கூட தமிழீழ உட்கட்டுமான பணிக்கும் மாவீரர் போராளிகள் குடும்ப நலன் காப்பகத்திற்குமான பொருண்மிய கட்டுமானத்தை மிக நேர்த்தியாகவே கையாண்டு கொண்டிருந்தனர். இப்படிப்பட்ட நிலையில் கருவியேந்திய மறப்போராட்டங்கள் பேசாநிலைக்கு வந்ததன் பின்னரான காலப்பகுதியில் மாவீ ரர் போராளி குடும்ப நலன் காப்பகங்கள் சிதைவுற்றுப் போனதற்கு, புலம்பெயர் அமைப்புகள் தன்னிச்சையாக கட்சிசார் அரசியலில் ஊறிக் கிடப்பதும் இந்திய கைக்கூலிகளாக மாறிப் போனதும்தான் காரணம். “கருவியேந்திய மறப்போராட்டங்கள் பேசாநிலைக்கு வந்ததன் பின்னர் தலைமையின் கட்டளைக்கு இணங்க குடும்பங்களோடு இணைந்து இராணுவத்திடம் சரணடைந்த போராளிகளை எதிர்காலத்தில் இராணுவப் பண்ணைகளிலும் இராணுவ தொழிற் பேட்டைகளிலும் அடிமைகளாக வைத்திருத்தல்” என்ற சிங்கள அரசின் நோக்கமானது இன்று உருவாகியது அல்ல. 2010 காலப் பகுதிகளிலேயே சரணடைந்த போராளிகளை சம்பளமின்றி வேலைவாங்கியது சிங்கள அரசு. அதன் தொடர்ச்சியாக அமெரிக்க அதிகாரி ரொபேட் பிளேக் 2011 காலப்பகுதியில் வடக்கிலிருக்கும் இராணுவப் பண்ணைகளை பார்வையிட்டது அனைவருக்கும் தெரியும். கருவியேந்திய மறப்போராட்டங்கள் பேசாநிலைக்கு வந்ததன் பின்னர், புலம்பெயர் அமைப்புகளின் பொறுப்பற்ற செயலாலும் தன்னிச்சையான அதிகாரப் போட்டியாலும்தான் போராளிகளின் எதிர்காலமும் போராளி மாவீரர் குடும்பங்களின் எதிரகாலமும் தாயகத்தில் கேள்விக்குறியாகியது என்பதுதான் உண்மை. சிறிலங்காவின் தேர்தல் காலத்தில் தாங்கள் விரும்பும் தமிழ் கட்சிகளின் வெற்றியை உறுதிப்படுத்துவதற்காக கோடிக் கணக்கில் அரசியல் கட்சிகளுக்கு செலவு செய்யும் புலம்பெயர் அமைப்புகள் அந்தப் பணத்தில் தமிழீழத்தின் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் வேளாண் பண்ணைகளை உருவாக்கி போராளிகளுக்கு வேலை வாய்ப்பை வழங்கியிருந்தால் அதில் கிடைக்கும் வருமானத்தை வைத்தே அந்த பண்ணைகளை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தியிருப்பார்கள் போராளிகள். வேளாண் உற்பத்தி மற்றும் கால்நடை வளர்ப்புத் துறையில் இன்று வடகிழக்கில் பெருமளவு பகுதியை இராணுவப் பண்ணைகளே செய்கின்றன. அங்கு அடிமைகளாக வேலை செய்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் பொருண்மிய அடிப்படையில் பெரிதும் பின்தங்கி இருக்கும் கிளிநொச்சி, முல்லைத்தீவு, மன்னார், மட்டக்களப்பு, அம்பாறை மாவட்ட போராளிகளும் மாவீரர் குடும்ப உறுப்பினர்களுமே. நிலைமை இப்படியிருக்க பொருண்மிய அடிப்படையில் மிகவும் செழிப்பாக இருக்கக் கூடிய அரசியல்வாதிகளை குறிப்பாக கஜேந்திரகுமார் அணி விக்கினேசுவரன் தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்பினரை ஆண்டுதோறும் வெளிநாடுகளுக்கு அழைத்து விழா எடுப்பதற்கு பெருமளவில் பண த்தை விரயமாக்குகின்றன புலம்பெயர் அமைப்புகள். தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்புத் தான் ஒன்றும் செய்யுதில்லை ஆனால் புலம்பெயர் அமைப்புகளால் பெரிதும் விரும்பப்படும் கஜேந்திரகுமார் விக்கினேசுவரன் அணி மூலமாவது முதலீடுகளை செய்து வடகிழக்கில் பண்ணைகளை உருவாக்குங்கள் என்று கேட்டால் “அவங்களுக்கு தொழில் ஒன்றை தொடங்கி ஆயிரம் பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்கி நிர்வகிக்க கூடிய ஆளுமை இல்லை” என்கிறார்கள். தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்திற்காய் தமது இளமைக்கால வாழ்வைத் தொலைத்து இன விடுதலைக்காய் களமாடி உடல் உறுப்புகளை இழந்த போராளிகள் இன்று இராணுவ பண்ணைகளில் அடிமைத்தனமான வேலை செய்து தமது எதிர்காலத்தை கொண்டு செல்ல வேண்டிய கட்டாயச் சூழலை உருவாக்கிய புலம்பெயர் அமைப்புகள் போராளிகளின் நலனில் அக்கறை கொள்ளாது தாம் விரும்பும் அரசியல் கட்சிகளின் அரசியல் அதிகாரத்திற்காக பண விரையம் செய்கின்றமையானது தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்திற்கு இழைத்த மாபெரும் இரண்டகமாகும். தனித்தனியாக போராளிகளுக்கு வாழ்வாதார உதவிகள் செய்வதாக சொல்கிறார்கள். அவை வரவேற்கப்பட வேண்டியதே ஆனால் அதுவே உறுதியான தீர்வாக அமையாது. தமிழீழத்தின் அத்தனை மாவட்டங்களிலும் போராளிகளை மையமாக வைத்து உற்பத்தித் துறையில் முதலீடுகள் செய்யப்படல் வேண்டும். அதன் பிற்பாடு அதை அடுத்த தளத்திற்கு முன்னேற்றும் பணியை போராளிகள் செய்வார்கள். அதற்குரிய பண்பும் ஆளுமையும் போராளிகளிடம் உள்ளது. தமிழீழ விடுதலைப்போராட்டத்தின் அத்தனை கட்டமைப்புகளையும் துடைத்தழிப்பு செய்வதில் மிக ஆழமாக வேலை செய்யும் இந்திய உளவுத் துறையோடு இன்று புலம்பெயர் அமைப்புகள் தொடர்பில் உள்ளனர். சிலர் தாங்கள் இந்தியாவோடு வேலை செய்கிறோம் என்று வெளிப்படையாகவே சொல்கிறார்கள். சரணடைந்த புலிகளை சமூகத்தில் இருந்து ஒதுக்கி, அவர்களை உளவியல் ரீதியில் நலிவடையச் செய்து, தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் மீதும் இந்த தமிழ்ச் சமூகத்தின் மீதும் வெறுப்பை உண்டாக்குவதன் மூலம் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் மீதும் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் மீதும் அவநம்பிக்கையை உருவாக்கும் சிங்கள இந்திய தேசங்களின் நோக்கத்தை, பொருண்மிய அடிப்படையில் வலுவாக இருக்கும் புலம்பெயர் அமைப்புகள் கச்சிதமாக செய்வதாகவே தெரிகிறது. குறிப்பிட்ட ஒரு சாராரின் தனிப்பட்ட அதிகார நோக்கத்திற்காக ஒட்டு மொத்த தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் எதிர்காலத்தை சிதைக்கும் இரண்டகச் செயலை காலம் பதிவு செய்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. புலம்பெயர் நாடுகளில் தமிழீழ தேசியக் கொடியை ஏற்றி நடாத்தப்படும் நிகழ்வுகளில், தமிழீழம் என்றால் என்ன அதன் விடுதலை ஏன் தேவை? அதற்கு நாம் எவ்வாறு பங்களிக்க வேண்டும்? என்பது குறித்து ஒரு இருபது நிமிடங்கள் கூட கூட்டங்கள் நடைபெறுவதில்லை மாறாக கொத்துரொட்டி விற்பனை செய்தல், தமிழீழ சின்னங்களை விற்பனை செய்தல் என வியாபாரா அமைப்புகளாக மாறி நிற்கிறது புலம்பெயர் கட்டமைப்புகள். ஒரு உண்மைச் சம்பவம் ஒன்றை இங்கு சொல்லியே ஆகவேண்டும்! கடந்த ஆண்டு ஐரோப்பா நாடொன்றில் நடைபெற்ற நிகழ்வொன்றில், ஒரு அமைப்பின் அந்த நாட்டு பொறுப்பாளரை சந்தித்து மிக முதன்மையான ஆவணமொன்றை கொடுத்து அதை மக்களிடம் கொண்டு செல்வதற்காக நண்பர் ஒருவர் சென்றிருந்தார். பொறுப்பாளரை சந்தித்து குறிப்பிட்ட ஆவணத்தை நண்பர் கொடுக்க அந்தப் பொறுப்பாளரோ அதை சுருட்டி அடுப்படியில் வைத்துவிட்டு கொத்துப் போடுவதில் மும்மரமா இருந்ததாக நண்பர் வருத்தப்பட்டார். அதைவிட பகடி என்வென்றால், வெளிநாடுகளில் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பயன்படுத்தப்படும் வோக்கி டோக்கிகளை (Walkie Talkie) பயன்படுத்தி நிகழ்வு நடைபெறும் இடங்களில் எங்கெங்கு கொத்து ரொட்டியை கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற கட்டளைகளை வழங்குகிறாராம். ஆனால் அதை ஏதோ களமுனையில் நின்று சண்டைக்கு கட்டளையிடுவது போன்று ஒரு தோரணையில் செய்வதைப் பார்த்தால் எங்கள் புலம்பெயர் அமைப்புகளின் வங்குரோத்து விளங்குகிறது என்று கடிந்து கொண்டார் நண்பர். புலம்பெயர் மக்கள் ஒன்று கூடி நிற்கும் இடத்தில் தமிழீழ விடுதலைக்கான அரசியல் கருத்துருவாக்கத்தை உருவாக்குவதையும் விட கொத்துரொட்டி விற்பனைக்குத் தான் அதிகம் முதன்மை கொடுப்பதாகவும் அதை ஏதோ விடுதலைப் புலிகளே செய்வது போல் காட்டுவது அருவருப்பான விடயம் என்று கடிந்து கொண்டார் அந்த நண்பர். ஒரு விடுதலைப் போராட்டத்தின் கருவியேந்திய மறவழிப்போராட்டம் பேசாநிலைக்கு வந்ததன் பின்னர் முழுப் பொறுப்பையும் புலம்பெயர் அமைப்புகளை நம்பி ஒப்படைத்துவிட்டு வீரச்சாவடைந்த, சரணடைந்த, விழுப்புண்ணடைந்த, சிறை சென்ற போராளிகளுக்கும் அவர்களின் குடும்பங்களிற்கும் இந்த புலம்பெயர் அமைப்புகள் என்ன சொல்லப் போகின்றன? கதிர் 17-03-2018 http://www.kaakam.com/?p=1071
  9. ஓர் வளவில் குடியிருந்தோம் எனினும் எப்போதும் எமக்கு தெரியாமலேயே பின் வேலியில் பொட்டொன்றை வைத்திருந்தீர்கள் உங்கள் ரகசிய நடமாட்டங்களின் காலடிச் சத்தங்கள் எங்கள் பிடரியில் கேட்கத் தொடங்க எதேச்சையாகத் தான் கவனித்தோம் விசாரிக்கத் தொடங்கிய வேளை அறுகம்புல்லாய் படர்ந்து கொண்டே போனது எமை நீர் அறுப்பதற்கு தயாரான ஆயிரம் தடையங்கள் கிழக்கிலும் நீரெம்மை கிழித்துத் தொங்கவிடும் மரணத்தின் சாக்குரல்கள் அடிவயிற்றில் புரளத் தொடங்க வேறுவழியெதுவும் இருக்கவில்லை கீறோ, கிழிதலோ இன்றி அப்போதைக்கான அவகாச ஏற்பாடாய் விலகிச் செல்ல வேண்டிக் கொண்டோம் அதன் பிறகு ஆயிரம் நடந்தது போனது குலை குலையாய் எமையழித்து அதைக் கொண்டாடும் அளவுக்கு நிகழ்த்திக் காட்டினீர்கள் எதிரியிடம் கூடக் காணாத வன்மமது ஆயினும் இப்பாலிருந்து மன்னிப்பும் இணக்கமுமென எத்தனை முறை, எத்தனை பேர் பலமாயிருந்த போதுகூட பல தடவை கேட்டோம் அப்பாலிருந்தோ ஓர் வார்த்தை, ஓர் வருத்தம் ஒப்புக்குக் கூட ஓர் சொல்தானும் என்றும் எழுந்ததில்லை, இருக்கட்டும். எமக்கிடையே விருட்சமாகி நிற்கும் இந்த பெருமரத்தின் விதையில் எவரால் குரோதம் பதியம் செய்யப்பட்டது..? எங்கள் கனிகள் உங்களுக்கும் உங்கள் கனிகள் எங்களுக்கும் எப்படி விடமாகிப் போனது..? இவ்வளவின் பின்னரும் கூட பற்றி எரிவதைப் பார்த்து ஓடி வந்து தோள் கொடுப்போமென்று உன்னிய போது தான் தெரிந்தது எதிரியுடன் சேர்ந்து எங்கள் கால்களையும் நீங்கள் முடமாக்கி விட்டீர்கள் என்பது.. -திரு (Thiru Thirukkumaran)
  10. http://www.kaakam.com/?p=1066 புதிய கடமைகளின் உடனடித் தேவையை உணர்த்தி நிற்கும் புதிய நிலைமைகள்-அருள்வேந்தன்- March 3, 2018 Admins கட்டுரைகள் 0 நடைபெற்று முடிந்த உள்ளூராட்சித் தேர்தல் அமளிகளுக்குள் எந்தவொன்றையும் அறிவார்ந்து உரையாடும் வெளியைத் திறக்க முடியவில்லை. மக்களின் சமூக-பொருளியல்-அரசியல் வாழ்வு பற்றி அறிவார்ந்து அக்கறை கொள்வது பயன் இல என்றாற் போலவே அக்காலத்தில் ஊடகங்கள் முதல் வாக்குப் பொறுக்கும் பரப்புரையாளர்கள் வரை கட்சித் தொண்டாற்றி அதற்குத் தமிழ்த் தேசிய முலாமிடுவதில் பரபரப்பாக இருந்தார்கள். பொருளறியாமலும் அதன் அடியாழம் புரியாமலும் அதனை உள்ளூர உணராமலும் “தமிழ்த் தேசியம்” என்ற உயிர்மைக் கருத்தியல் பலரது அறியாமையை மறைக்கவும் அவர்கள் தம்மைப் புனிதர்களாகக் காட்டவும், அவர்களது அறியாமையின் பால் விளைந்த கட்சிச் சார்பினை கருத்தியலின் பெயரால் எண்பிப்பதற்கும் அதுவரை பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த கேடான நிலையானது, அதை விஞ்சியவாறாக உள்ளூராட்சித் தேர்தல் பரபரப்புகளினதும் தேர்தல் முடிவுகளினதும் விளைவாய் பல கேடிலும் கேடான செய்திகளை எமக்குச் சொல்கின்றது. தமிழ்த் தேசியம் என்ற விடுதலைக் கருத்தியலின் புரட்சிகரத்தன்மைக்கு உலை வைத்தாற்போல் பல கெடுவினைகள் நடந்தேறிவருவதைக் காட்டும் நீலப்பாசிச்சாயத்தாளாக உள்ளூராட்சித் தேர்தல் களம் இருந்திருக்கிறது. அனைத்து அடக்குமுறைகளிருந்தும் விடுதலை பெற்று ஒப்புரவும் நிகரமையுமான தமிழீழ விடுதலையை அடைய மூன்று பத்தாண்டுகளாக கருவியேந்தி மறப்போர் புரிந்து ஈடு இணையற்ற ஈகங்களைச் செய்த விடுதலைப் போராட்டத்தின் இன்றைய அரசியல் தொடர் வழி எவ்வாறு கீழ்மைப்பட்டுக் கிடக்கின்றது என்பதைக் கோடிட்டுக் காட்டுவதாகவே இந்த உள்ளூராட்சி அவைத் தேர்தல் அமைந்திருக்கின்றது. இது எமது அரசியல்வெளி எப்படி தரங்கெட்டுக் கிடக்கின்றது என்பதைச் சொல்லி புரட்சிகர விடுதலைக்கு இனித் தமிழீழத் தமிழினம் முதிர்ச்சியடையுமா எனக் காலந்தாழ்த்தாமல் சிந்திக்குமாறு தமிழின விடுதலையை நேசிப்போருக்கு எச்சரிக்கை மணி அடித்துள்ளது. இறுதிப் போரின் அவலங்களைத் தாங்கிய மக்களின் வெளிப்பாடு, சாதிய அடிப்படையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் வெளிப்பாடு, இனவழிப்பு இறுதிப் போரின் போது வீழ்ந்த பல்லாயிரக் கணக்கான எறிகணை வீச்சுகளில் ஒன்று கூட வீழ்ந்து வெடிக்காத இடங்களைச் சேர்ந்த அதாவது போரின் பாதிப்புகளை எதிர்கொள்ளாதோரின் வெளிப்பாடு, சிங்கள மற்றும் முசுலிம் என இரட்டை வல்வளைப்புகளுக்குள் நின்று தாயக நிலங்களைப் பறிகொடுத்தவாறு சொந்த மண்ணில் எண்ணிக்கைச் சிறுபான்மையினராக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தென் தமிழீழ மக்களின் வெளிப்பாடு, போரின் போது போராட்டப் பங்களிக்காமல் புலம்பெயர்ந்து விட்டு இப்போது தம்மை முன்னணிப் போர்ப்படை போல புலுடா விடுபவர்களின் பரப்புரை வெளிப்பாடு என எல்லாம் வெவ்வேறு திசை வழிகளிலேயே வெளிப்பட்டு நிற்பது இந்த உள்ளூராட்சி அவைத் தேர்தல் முடிவுகளில் கண்கூடு. மேற்குறிப்பிட்ட ஒவ்வொரு தரப்பினரதும் வெளிப்பாடுகள் ஒவ்வோர் காரணங்களிற்கானதாயிருந்தாலும், அவற்றிலிருந்து பிரிகையுறக் கூடிய அரசியற் பதங்களாக யாழ்மையவாத குறுந்தேசியம், இன்னும் சில பிரதேசங்கள் சார்ந்த குறுங்குழுவாதம், சாதியம் போன்ற தமிழ்த் தேசிய ஒருமைப்பாட்டிற்கெதிரான அத்தனை கேவலங்களும் பிணநாற்றங்களுடன் இந்த உள்ளூராட்சி அவைத் தேர்தல்களில் வெளித் தெரிந்துள்ளது. சுமந்திரன், கசேந்திரகுமார், விக்கினேசுவரன் போன்ற கொழும்பு வளர் அரசியல்வாதிகளின் கதைகள் பலவாறு இந்த அமளிக் காலத்தில் உச்சவீச்சுடன் பேசுபொருளாகின. சாதிய அடிப்படையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் நெருங்கி வாழும் பகுதிகளில் மக்களின் தெரிவுகள் தமிழ்த் தேசியம் என்பதனை தமது வாக்குப் பொறுக்கும் கட்சிகளின் பெயரொட்டாக வைத்திருப்போராக பெருமளவில் இருக்கவில்லை. சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தினதும் முசுலிம் அடிப்படைவாதத்தினதும் நிலப்பறிப்புகளையும் வல்வளைப்புகளையும் தொடர்ச்சியாக எதிர்கொள்ளும் தென் தமிழீழ மக்கள் தமிழ் மக்களின் வாக்குகள் சிதறாமல் ஓரணியில் நிற்பதனை உறுதிப்படுத்துவதன் மூலம் தேர்தல் அரசியலிலும் தமிழர் தாயகத்தில் தமிழர்களின் எண்ணிக்கைப் பெரும்பான்மையைக் காட்ட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கிற்காக தமது வாக்குத் தெரிவைப் பயன்படுத்தியிருப்பது தெளிவாகியிருக்கின்றது. தென் தமிழீழ மக்களின் உணர்வுகளை யாழ்மையவாத குறுந்தேசியவாதம் என்றும் உணர்ந்ததில்லை என்ற நீண்டகாலக் குற்றச்சாட்டை மெய்ப்பிப்பது போலவே யாழ்மைய வாக்குகள் பதிவாகியிருக்கின்றன. அத்துடன், ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வாக்குகளை தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிடம் இருந்து பறித்திருக்கும் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தேர்தல் அடைவினை மாற்றம் எனக் காட்டி, அந்த மாற்றம் யாழிலிருந்து தொடங்கி வன்னியினூடாக தென் தமிழீழம் சென்றடையுமென பத்தி பத்தியாக எழுதப்படுவதிலிருந்து யாழ்மையவாத சிந்தனைத் திணிப்புக்கு எப்பேர்ப்பட்ட மேட்டுத்தனமும் மெத்தனமும் இருக்கின்றது என்பது தமிழீழத்தின் எல்லாப் பகுதிகளினதும் மெய்நிலையைத் தெளிவாகத் தெரிந்தவர்கள் புரிந்துகொள்வர். சாதி ஆதிக்க சிந்தனையுள்ளவர்கள் சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் தாம் காலகாலமாக வாக்களித்து வந்த கட்சியினை விட்டு விட்டு அந்தப் பகுதியில் சாதிய அடிப்படையில் தாழ்த்தப்பட்ட ஒருவர் வேட்பாளராக நிறுத்தப்பட்டார் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக சில யாழ்மைய அரசியல் ஊதுகுழல்கள் இன்று சொல்லும் மாற்றத்திற்கு வாக்களித்துத் தமது சாதி மேலாதிக்கப் பொதுப் புத்தியைக் காட்டியுள்ளார்கள். இவை எல்லாவற்றையும் நோக்குகையில் சமூக மாற்றம் என்பது ஒரு கிலோ என்ன விலை எனும் நிலையிலேயே முள்ளிவாய்க்கால் பேரழிவின் பின்பான தமிழர்களின் தேர்தல் அரசியல் இருக்கின்றது என்பதும் அரசியற் கட்சிகள் எந்த விறுத்தத்தில் செயற்படுகின்றன என்பதும் தெரிகின்றன. தமிழரசுக் கட்சி எதிர் அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரசு என்கின்ற நீண்டநாள் குடுமிச் சண்டைதான் தலைமுறை கடந்தும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எதிர் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி என்ற போர்வையில் தொடர்கின்றது என்பது சிறார்களுக்கு வேண்டுமென்றால் தெரியாமல் இருக்கலாம். தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பானது தொடர்ச்சியாகத் தமிழரின் ஒற்றுமை தேர்தல் அரசியலிலும் சிதறக் கூடாது என்பதற்காய் தெரிவு செய்யப்பட்டு வந்தமையை சுமந்திரன் போன்ற கொழும்பு வளர் தொழில்முறை அப்புக்காத்தர் தவறாக எடை போட்டதோடு மக்களை வாக்குப் போடும் சதைப்பிண்டங்களாக நினைத்து தான் விரும்பும் அரசியலைச் செய்ய முனைந்தமை தமிழரின் ஒற்றுமையைக் குலைக்க அயராது உழைத்த இந்திய, சிறிலங்கா புலனாய்வுச் சூழ்ச்சிக்கு நல்ல வாய்ப்பாகிப்போனது. தொகுப்பாக சமூக மாற்றம் நோக்கி எந்த வேலைத் திட்டமும் இல்லாமலும் விடுதலை நோக்கி மறம் சார்ந்து எந்த முன்னெடுப்புமில்லாமலும் எட்டு ஆண்டுகளாக தமிழீழ இளையோர் எத்தகைய அரசியலுக்குள் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்ற கேள்விக்கு சுருங்கத்தன்னும் காரணங்களை அடுக்கியாக வேண்டும். மக்களிடம் இரண்டகர், நயவஞ்சகர், சூழ்ச்சிக்காரர் என்ற நிழலுருவை ஏற்படுத்தி மற்றையவரை வீழ்த்தித் தனக்கு வாக்குப் பொறுக்கும் வேலைக்கு கட்சிகள் இளையவர்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். மக்களைச் சார்ந்து போராடும் அரசியல் வழிமுறையேயில்லாமல் ஊடகங்களைச் சார்ந்து போராடும் நிலையில் சமூக வலைத்தளத்தில் கொச்சைப் பதிவுகளிட்டுக் கருத்துருவாக்கப் பரப்புரை செய்ய இளையோர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். கொச்சைப் பதிவுகள் மூலம் கருத்துருவாக்கவல்ல இளைஞர்களின் கருத்துகளின் பின்னால் ஏனைய இளையோர்கள் அலையவிடப்படுகிறார்கள். அரசியற்கட்சி சாராமல் மக்களின் விடுதலை அரசியல் செய்ய முன்வர வேண்டும் என்ற சிந்தனை இளையவர்களிடம் மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியற் கட்சிகளுக்கு வாக்குச் சேகரிப்பதே அரசியல் என்றாகிவிட்ட இளையவர்கள். சமூக விடுதலை, அரசியல் விடுதலை என்ற தளங்களை மறந்து விட்டு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிலிருந்து விடுதலை என்றாற் போல இளைஞர்களை ஆக்கிவிட்ட துன்பத்தை த.தே.ம.முன்னணியினரும், தீர்வு வருகின்றது வந்துகொண்டிருக்கின்றது நம்பிக்கையாயிருங்கள் என்று கூறி சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியை இளையோர் புரிந்துகொள்ளாதவாறு இளையோரை முட்டாள்களாக்கிவிடும் வேலையை த.தே கூட்டமைப்பும் செய்கின்றது. ஒருவித குழுவாத அரசியலுக்குள் இளையோர் பழக்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள். சுடுகலன்களை ஏந்தி மண்ணிற்காக தம்மை ஈகம் செய்கின்ற மரபைக் கொண்ட இனத்தின் இளைஞர்கள் இன்று சேறடிப்புகள், கதை கட்டல்கள், பொய்ப் பரப்புரை போன்றவற்றைத் தமது சுடுகலன்களாக்கி தமக்கான போராட்டக்களமாக சமூக வலைத்தளங்களில் உலா வருகின்றோராய் விடுதலை அரசியல் புரியாத மந்தைகளாக்கப்பட்டுள்ளனர். தமிழ்த் தேசியம் என்ற சொல்லைத் தமது கட்சிப் பெயர்களில் பெயரொட்டாக வைத்திருக்கும் த.தே.கூ மற்றும் த.தே.ம.மு ஆகியனவற்றில் அரசியல் பாங்கு இப்படியிருக்க சுரேசு பிரேமச்சந்திரன், டக்ளசு தேவானந்தா போன்றோரின் அரசியலுக்கு இப்போதெல்லாம் புது விளக்கம் கொடுக்கப்படுகின்றமை அதனிலும் கொடுமையாகவுள்ளது. த.தே.கூ தமிழ்மக்களின் அரசியலை அடகுவைப்பதாகக் கூறும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ் ஏற்கனவே தமிழ் மக்களைக் காட்டிக் கொடுத்த தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியினருடன் கைகோர்த்ததோடு த.தே.கூ பதிவு செய்யப்பட வேண்டுமென வலியுறுத்திய சுரேசு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியினருடன் கேள்வியின்றி ஒட்டியுள்ளார். எனவே கூட்டமைப்பை உடைப்பதற்குக் காரணம் தேடிய சுரேசு அத்தகைய குற்றச்சாட்டுகளை த.தே.கூட்டமைப்பினர் மீது வைத்துள்ளார் என்பது புலனாகின்றது. அத்துடன் தமிழ்த் தேசியம் என்பதைக் கட்சியின் பெயர்களில் மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஏழை, எளிய, நலிவுற்ற, நிலமிழந்த மக்களின் அவல வாழ்வினை மாற்றியமைக்க எந்தளவிலும் களத்திலிறங்கி வேலை பார்க்காத கட்சிகளின் இழிசெயலைக் கணித்துத் தனது ஒட்டுக்குழுச் செயற்பாட்டுக் காலத்தை மறக்கடிக்கச் செய்து அரசியல் புனிதராகவேனும் டக்ளசு தான் சிறிலங்கா அரசுடன் மிகவும் ஒத்தோடிய காலத்தில் தனக்குக் கிடைத்த அரசியல் மற்றும் பொருளியல் பலத்தின் ஒரு பகுதியை அடக்குண்டு நலிவுற்றிருந்த மக்களுக்காக பயன்படுத்தியமையால் அவருக்கு அன்று உறுதியாகிப் போன வாக்கு வங்கி புதிய தலைமுறை வாக்காளர்களையும் இணைத்தமையால் மடங்காகப் பெருகியுள்ளமையை சரியாக இனங்காணாமல் நலிவுற்ற மக்களின் தோழர் போன்று பெரிமிதப்படுத்துகையை நினைத்தால் தமிழர்களின் மறதி அவர்களின் அரசியல் வரட்சியிலும் அதிகமென்றுதான் சொல்லலாம். எனவே தமிழ்த் தேசியம் என்ற புரட்சிகரமான விடுதலைக் கருத்தியல் புரட்சி நீக்கம் செய்யப்பட்டு அதன் முதன்மையான இரட்டைப் பகைவர்களான சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தையும் தேசிய இனங்களின் சிறைக் கூடமான இந்தியாவையும் மறந்து சாதியம், குறுந்தேசியவாதம், குறுங்குழுவாதம் என்பன நீந்தி விளையாடும் தேர்தல் அரசியலுக்குள் முடக்கப்படுவது என்பது தமிழ்த் தேசிய விடுதலைக்கான இன்றைய எச்சரிக்கை மணியும் நாளைய சாவு மணியுமாகத் தான் தெரிகின்றது. சிறிலங்காவில் மீண்டும் மகாவம்ச புரட்டின் பாற்பட்டு விளைந்த சிங்கள பௌத்த பேரினவாதத்தின் மீளெழுகை உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. முரணாக, சிங்கள தேசியக் கட்சிகள் தமிழர் தாயகப் பகுதியில் நிலவும் அரசியல் பேதமைகளையும் வரட்சிகளையும் பயன்படுத்தி தம்மை நிலைப்படுத்துவதில் ஓரளவு வெற்றி கண்டமை இதுகாலவரையிலான தமிழரின் ஈகம் நிறைந்த மறப்போராட்டத்தைக் கொச்சைப்படுத்தும் கொடுஞ் செயலாகின்றது. இந்த இழிநிலை போக்க களத்திலும் புலத்திலும் பல உடனடிக்கடமைகளை செய்து எமது மக்கள் தேக்கமின்றி முன்னகர வேண்டும். களத்தில் இருக்கும் எமது மக்களே! இளையோரே! மக்களமைப்புகளைப் பலப்படுத்தாமல் அரசியல் போராட்டங்களைச் செய்யவியலாது என்பதை நினைவிலிருத்துங்கள். புரட்சிகர எழுச்சிக்குரிய நிலைமைகள் முதிர்ச்சியுறுவதைத் தடுப்பதே பொய் புரட்டுகளின் மூலம் வாக்குப் பொறுக்கி தமது கட்சிகளைக் காப்பாற்றும் அரசியற் கட்சிகளின் நோக்கம் என்பதையறிந்து அவர்களிடத்தில் எச்சரிக்கையாயிருங்கள். மக்களைப் பற்றிப் பேசுபவர்களும் மக்களோடு பேசுவதில்லை என்பதை மீள் நினைவூட்டி மக்கள் அமைப்புகளைக் கட்டியமையுங்கள். வாக்குக் கேட்டு அதிகாரத்திற்குள் நுழையும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், மாகாண அவை உறுப்பினர்கள், தவிசாளர்கள், அமைச்சர்கள் போன்ற எல்லோரும் மக்களது அரசியல் ஊழியர்கள் தான் என்பதை மனதிலிருத்தி அவர்களுக்கும் அதனை அடிக்கடி சொல்லி அழுத்தி வாருங்கள். புரட்சிகர ஒழுக்கம், சுறுசுறுப்பு, சிக்கனம், பாரபட்சமின்மை, தன் தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்கின்ற மனம், தற்பெருமை மற்றும் ஆணவமில்லாதிருத்தல், சொன்ன சொல்லைக் காப்பாற்றல், கொள்கையில் உறுதி, தியாக உணர்ச்சி, பொருண்மிய முறையில் பயன்பெற விரும்பாமை போன்றவை உங்களது அரசியல் ஊழியர்களுக்கு இருக்கின்றனவா எனச் சரிபார்த்துக் கொள்ளுங்கள். புரட்சி அமைதியான முறையில் வளர்ச்சியடையும் கட்டத்தைக் கடந்திருக்க வேண்டிய நாம் வாக்குப் பொறுக்கும் கட்சி அரசியலின் பின்னால் நக்குண்டு கிடந்தோம் என்ற இழி நிலையைப் புரிந்து இனியாவது அந்தக் கட்டத்தைக் கடக்க உறுதியோடு வேலை செய்யுங்கள். அரசியற் போராட்டங்கள் எதுவும் தொடர்ந்து வளர்திசையில் செல்வதாயின் அது இராணுவப் போராட்டத்துடன் இணைந்தேயாகும். எனவே தொடர்ச்சியாக அரசியற் கடமையாற்றுங்கள். தேசிய எழுச்சிக்கான நேரம் இன்னும் வரவில்லையே தவிர அது உறுதியாக வரும் என புரட்சிகர அறிவியல் மற்றும் புரட்சிகரப் பண்புகளை வளர்ப்பதன் மூலம் நம்புங்கள். கொள்கையில் உறுதியும் செயலுத்தியில் நெகிழ்ச்சியும் இருக்கலாம். ஒவ்வொரு துறையும் பொருளியல் மற்றும் அரசியல் வாழ்க்கையில் சேர வேண்டும் என்பதாக வேலை செய்யுங்கள். இலக்கு நோக்கிச் சற்றும் சலிப்படையாத, சற்றும் ஐயப்படாத, தளர்ச்சியற்ற நம்பிக்கை, இடைவிடாத செயற்பாடு, அச்செயற்பாட்டின் வழி உருவாகும் பாதை கூட்டு உழைப்பு கூட்டு முயற்சி- கூட்டு இணைவு என்பதாக வேலைத் திட்டங்களில் இறங்கி வேலை செய்யுங்கள். சிங்களப் பேரினவாதிகளின் பொருட்களைக் கூவி விற்கும் விற்பனை முகவர்களாக இல்லாமல் மற்றும் எமது மக்களின் மீதமிருக்கும் சிறு சேமிப்புகளையும் இல்லாதொழிக்க எமக்குத் தரும் நுண்கடன் திட்டங்களையும் புறக்கணிப்பதோடு தமிழீழ தாயகத்தில் எமது மக்களின் பொருண்மிய மேம்பாடு நோக்கித் தொடர்ச்சியாக அறிவார்ந்து வேலை செய்யுங்கள். இதன் மூலம் பொருண்மியப் போராட்டம் அரசியற் போராட்டத்துடன் இணைக்கப்படல் வேண்டும். தமிழீழம் எங்கனும் தரிசாகிப்போன நிலங்கள் விளைநிலங்களாக மாற்றப்படல் வேண்டும், உற்பத்தித் துறைகள் எமது மண்ணில் பெருக வேண்டும், சந்தைக்களம் விரிவுபடுத்திக் கொடுக்கப்பட வேண்டும் எனக் கோரி உங்கள் அரசியல் ஊழியர்களுக்குத் தொடர் அழுத்தம் கொடுத்து அதனைச் செயற்படுத்த முனையுங்கள். மக்களுடைய வாழ்க்கையை மேம்படுத்தல், அரசியற் கைதிகள் விடுதலை, நிலப்பறிப்புக்கு எதிரான போராட்டங்கள், மக்களின் வாழ்நிலையை உயர்த்துவதற்கான போராட்டங்கள், சமூக விடுதலை மற்றும் அரசியல் விடுதலை சார்ந்த தொடர் போராட்டங்களில் ஈடுபடுங்கள். போராட்டங்கள் விழிப்பினை ஏற்படுத்துவன. தமிழ்த் தேசிய சித்தாந்தத்தையும் நடைமுறையையும் தொடர்புபடுத்தி, புரட்சிக்கு உறுதி, ஈகம், விடாமுயற்சி மற்றும் ஒற்றுமை தேவை என்பதை விளங்கி முரண்களைக் களையும் திறனில்லை என்றாலும் கையாளும் திறனையாவது வளர்த்து இப்போது தமிழீழ தாயக மண்ணிலிருக்கும் புரட்சிக்கெதிர்ச் சூழலை நீக்க இளையோர்கள் முன்வர வேண்டும். புலத்திலுள்ளோரே! உலக வல்லாண்மையாளர்களும் அடக்குமுறை அரசுகளும் சனநாயகத்தைப் பற்றி தேனொழுகப் பேசுவது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை ஏமாற்றுவதற்கே என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தமது சொந்த முயற்சிகள் மூலமே விடுதலை பெற வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். புலம்பெயர்ந்தோர் எங்கு சந்தித்துக் கொண்டாலும் தாய்நாட்டு விடுதலை பற்றிப் பேச வேண்டும் அதற்குப் பங்களிக்க வேண்டும் என்பதை நினைவிலிருத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்களது நுகர்வுகளை குறிப்பாக உணவு நுகர்வுகளைத் தன்னும் எங்களது தாயக மண்சார்ந்ததாகச் செய்வதன் மூலம் எமது மக்களின் உற்பத்திக்கான சந்தைக் களத்தை நீங்கள் வசிக்கும் நாடுகளில் ஏற்படுத்திக் கொடுங்கள். தாயகத்தில் இருக்கும் மக்கள் புரட்சிக்கு முதிர்ச்சியடைந்துவிட்டார்கள் என்று கூறுவது தவறு. அவர்கள் அங்கு நிலவுகின்ற ஆட்சிமுறையில் திருப்தியாக இருப்பதால் புரட்சி செய்ய விரும்பவில்லை என்பது அதனிலும் தவறு என்பதைத் தெரிந்துகொண்டு களநிலையைச் சரியாகக் கணித்துக் கொண்டு அரசியல் செய்யுங்கள். விடுதலை பெறும் வரை விடுதலைப் போராட்டங்கள் ஓயாது. தலைமையை இழந்தாலும் விடுதலை இயக்கமே அழிந்தாலும் வரலாற்றில் நிகழா தோல்வியை அடைந்தாலும் அடக்குமுறை இருக்கும் வரை விடுதலைக்கான தேவை இருக்கும். தேவை இருக்கும் வரை போராட்டங்கள் ஏதோவொரு வடிவமெடுக்கும். போராட்ட வடிவங்கள் அடக்கப்படும் போது அது வேறு வடிவம் கொள்ளும். விடுதலை அமைப்பு அழிக்கப்பட்டால் மக்களே தமது கைகளில் போராட்டத்தை எடுத்துக் கொள்வர். தமிழீழ வரலாறும் இதுவாகத் தான் இருக்கும். -அருள்வேந்தன்- 2018-03-03 http://www.kaakam.com/?p=1066
  11. 20 தமிழர்களைச் சுட்டுக்கொன்ற ஆந்திரத் தெலுங்கு முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடுவுக்கு மகிந்த ராஜபக்சதான் சிறந்த நண்பனாக இருக்க முடியும். சிங்களம் தெரிந்த ஒருவரால் தெலுங்கு மொழியை இலகுவாக வாசிக்க இயலும். ஒலிப்பின் வடிவங்களிலும் பெருமளவு ஒற்றுமைகள் இருக்கும். சேனநாயக்க, பண்டாரநாயக்க, விக்கிரமநாயக்க...........பெயர்களிலும் அதே தான். ஆந்திராவிலுள்ள பல ஊர்களின் பெயர்களும் சிங்களத்தோடு ஒத்து இருக்கும். தமிழர்களுக்கும் வடுகர்களுக்குமிருக்கும் வரலாற்றுப் பகைமை குறித்து நிறையைத் தகவல்கள் திரட்டி ஒப்பீடு செய்து பார்த்தால் பல வியத்தகு விடயங்கள் தெரிய வரும்.
  12. தமிழருக்கு 13 ஆவது கொடுப்பேன் எனச் சொல்லித் தான் இந்தியாவின் உதவியைப் பெற்று மகிந்த புலிகளை அழித்தார் எனச் சொல்வதன் மூலம் தமிழினப்படுகொலையின் வடிவமைப்பாளர் இந்தியா என்ற உண்மை இந்தப் பத்தி எழுத்தாளரால் திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில் மகிந்த இலங்கையின் சனாதிபதியாகப் பொறுப்பேற்கும் போது புலிகளை அழிக்க முடியும் என்று துளியளவும் நம்பவில்லை. தேசியத் தலைவரால் மகிந்த எதார்த்தவாதி எனக் கருதப்படுவதால் அமைதிப் பேச்சிற்கான கதவுகளைத் திறந்து ஒரு வாய்ப்பை மகிந்தவுக்கும் வழங்குவோம் என்ற தன்மையில் மாவீரர் நாள் உரையில் சொல்லப்பட்டது. பதவியேற்றதும் இந்தியாவிற்கு அழைக்கப்பட்ட மகிந்தவுக்கு அங்கு பல செய்திகள் சொல்லப்பட்டன. புலிகளை அழிப்பதற்கான முழுத் திட்டமிடல்களும் முடிந்தாயிற்று. முழு உலகினையும் இதை நோக்கி இந்தியா ஒருங்கிணைத்துள்ளது. எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் போரைத் தொடங்கச் சொல்லி மகிந்தவை இந்தியா அனுப்பி வைத்தது. தொடக்கத்தில் மகிந்த இந்தியாவின் நம்பிக்கைக்குரியவராகவே இருந்தார். எனினும் தமிழரின் போராட்டத்தை ஆயுதரீதியில் நசுக்கிய பின்னர் இந்தியா மகிந்தவை மாட்டி விட்டு உலக அரங்கில் தனது அரசியலைத் தொடருகையில் தான் சினமுற்ற மகிந்த சீனாவை நோக்கி நகரலானார். இப்போது மீண்டும் இந்தியாவை நம்பத் தொடங்கிவிட்டார். இப்பத்தி எழுத்தாளருக்கு இந்திய மாயை அதிகமுள்ளது தெரிகின்றது. இவற்றைப் படித்து அரசியல் கற்றுக் கொண்டால் எமது அடுத்த தலைமுறையும் அரசியல் வரட்சியிலேயே அலையும். என்ன செய்வது?
  13. இலங்கைத்தீவிலிருக்கும் அத்தனை முசுலிம்களும் (தென் இலங்கையில் இருந்து கொண்டு சிங்களம் மட்டும் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்ட போது அதற்கு ஆதரவு தெரிவித்த கூட்டங்கள் அடங்கலாக) சிறிலங்கா தமக்குப் பாதுகாப்பில்லை என மாவனல்லயில நிகழ்ந்த நிகழ்வுக்குப் பின்னர் உணாரத்தலைப்பட்டதால் தென் தமிழீழத்தை வல்வளைப்புச் செய்து அதனை தனி முசுலிம் அலகாக்கி தமக்கான பாதுகாப்பு அரணை அம்பாறையை நடுவமாக வைத்துச் செயற்பட முனைந்துவருகிறார்கள். முசுலிம்களின் மத அடிப்படைவாதச் சிந்தனை தமிழ்த்தேசியமாக அவர்கள் இணைவதைத் தடுகின்றது. தமிழர்களின் இந்துத்துவ மடைமையும் மெய்யான தமிழ்த்தேசியத்தை பன்முக சிந்தனைத் தளத்துடன் கட்டியமைப்பதில் தடையாகவுள்ளது. முசுலிம்கள் சிந்திக்க வேண்டிய காலம்
  14. தேசிய இனங்களின் சிறைக்கூடம் தான் இந்தியா என்றும் அங்கு இருக்கும் ஆரிய பார்ப்பனிய அதிகாரத்தைப் பற்றியும் புலம்பெயர் ஈழத்தமிழர்கள் தெளிவடைந்துகொள்வதில்லை. தமிழர் மரபு, பண்பாடு என்பன பற்றிய அடிப்படைப் புரிதல்கள் இல்லாமல் அரைப் பிராமணனாக எமது புலம்பெயர் ஈழத் தமிழர்கள் திரிகின்றனர். பார்ப்பனிய இந்துத்துவ கலாச்சாரங்களைத் தமிழரது என நினைத்து அரைப் பிராமணனாக இவர்கள் வலம் வருகின்றனர். தமிழினத்திற்கும் இந்த ஆரியப் பார்ப்பானிற்கும் இருக்கும் கொடும்பகை குறித்து இந்த புலம்பெயர் அரைப் பார்ப்பனர்களுக்கு எந்தப் பார்வையுமில்லை. "விஜய்" தொலைக்காட்சி போன்ற ஆரிய பார்ப்பனிய இந்துத்துவ கருத்தியல் அடியாட்கள் பற்றி எந்தப் பார்வையும் இந்தக் கூட்டங்களிடம் இல்லை. தமிழர்களுக்கு இப்போது பண்பாட்டு மீட்டெடுப்புப் பற்றிய அடிப்படைப் புரிதல் தேவை. தமிழ்த்தேசியம் குறித்த நல்ல தெளிவான பார்வை தேவை. ஆரிய பார்ப்பனியம் குறித்த எச்சரிக்கை உணர்வு எம்மவர்களிடம் தேவை. "விஜய்" தொலைக்காட்சி ஒருவரை அறிமுகம் செய்கின்றது என்றால் அவர் யாராக இருப்பார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள் புலம்பெயர் அரைப் பார்ப்பனர்களே.... அடிப்படையான விடயங்களையே தெரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கும் எமது புலம்பெயர் அரைப் பார்ப்பனர்கள் எப்போது தமிழ்த் தேசியக் கருத்தியலைச் சரியாக உள்வாங்கித் தமிழர்களாக மாறப்போகின்றார்கள்?
  15. அரசியல் வரட்சியில் உலவும் சில புலம்பெயர் நபர்களால் அவர்களது மடைமையின் விளைவாகப் போடப்பட்ட திட்டங்களுக்காக அனந்தி சசிதரன் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டுள்ளார். எதையும் ஆய்ந்தறிந்து முடிவெடுக்கும் அறிவாற்றலும் பக்குவமும் இல்லாத புலம்பெயர் குழப்பவாதிகளின் கதைகளை நம்பி வேலை செய்த அனந்தி அவர்கள் இன்று அரசியலில் மிக இடரான இடத்தில் விடப்பட்டுள்ளார். அனந்தி என்பவரைப் பற்றி சொல்வதானால், தனது கணவரை எப்படியும் உயிருடன் மீட்டு விடலாம் என்ற நம்பிக்கையுடன் இராணுவ, புலனாய்வு உயர் மட்டத் தொடர்புகள் வரை முயன்று களைத்துப் போயிருந்த காலத்தில் காணாமலாக்கப்பட்டவர்களின் ஒரு அரசியல் அடையாளமாக அரசியலில் இறக்கப்பட்டவர். காலப்போக்கில் தனக்கு கிடைக்கும் ஊடக வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி தனது காதல் கதையைச் சொல்வதில் அதிக நேரத்தை விரையமாக்கினார். அடித்தள மக்களின் துன்பங்களை நெஞ்சார உணர்ந்து களத்தில் நிற்கக் கூடியவராக அவர் இருக்கவில்லை. கொஞ்சம் அதிகாரத்தையும் புகழ்வெளிச்சத்தையும் அதிக நேசிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். அனந்தி மீது நடவடிக்கை எடுக்க தமிழர்சுக் கட்சிக்கு அருகதையில்லை என்பது வேறு. ஆனால் அனந்தி அதிகார அரசியலுக்குள் இழுத்துச் செல்லப்பட்டமை தொடர்பில் அவரது பண்புநிலையை அவர் எழிலன் அண்ணையின் மனைவியாக சாதாரணமானவராக இருந்த காலத்திலேயே அவரை அறிந்தோர் வியப்படைய மாட்டார்கள்.