• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

மியாவ்

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    105
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

மியாவ் last won the day on December 15 2017

மியாவ் had the most liked content!

Community Reputation

46 Neutral

About மியாவ்

  • Rank
    உறுப்பினர்

Recent Profile Visitors

594 profile views
  1. தமிழும் தமிழனும் இருக்கும் வரை இவன் புகழ் ஓங்கும் என்பதால் இவனுக்கழிவில்லை என்பதை தமிழ் கொண்டு வாழ்த்துகிறேன்...
  2. ஐ காமெடி... இந்த திரியில் நேற்றிரவு பதியபட்ட எனது பதிவு நீக்கப்பட்டுள்ளது... காரணம் என்ன என்பதை கள நிர்வாகம் தெளிவுபடுத்துமா... தெளிவு படுத்தப்படும் பதிவு எங்கு காணலாம் என்பதை இங்கு தெரிவு படுத்த வேண்டும் என்று நிர்வாகத்திற்க்கு கோரிக்கை விடுக்கிறேன்...
  3. உயிரின் அடுத்த நிலை என்ன..?

    மனம் மறுபிறவி எடுக்கிறது என்பதை ஆன்மீக ரீதியில் விளக்கம் அளிக்கிறது இந்த ஒளி நாடா... விஞ்ஞான ரீதியில் என்ன விளக்கம் தரமுடியும் என்றால், எனதணுக்களும் எனது குழந்தைக்குள் இருக்கும்... எனதான அணு எப்பொழுது எனது முன்னோர்களுடையதுமான அணுக்களுடன் சண்டை இட்டு வெற்றி பெற்று கருவாக மாறுகிறதோ அது மறுபிறவியாக கருதப் படுகிறது... அது அடுத்த தலைமுறையிலேயே கூட நடக்கலாம் பத்து தலைமுறைகளுக்கு பிறகும் நடக்கலாம்... 7ம் அறிவு படத்தில் சொல்வது போல் அமெரிக்காவே இந்த ஆராய்ச்சியில் தொடக்க நிலையில் இருக்கலாம்... இநத பிறவியின் ஞாபகங்களே மண்டைய கடிக்கிது, இதில் போன பிறவி என்றால் என்னவாவது... --கடவுள் இருக்கான் குமாரு...
  4. ஒவ்வொருவரின் செயலும் பேச்சும் அதற்க்கு முன்னர் முடித்த செயலும் பேச்சின் தொடக்கமாக இருக்கும்... சம்பவங்களும், அவ்வாறே... இது சாமானியனிடம் தொடங்கி உலக வல்லரசுகளுக்கிடையே வரை தொடர்கிறது... இது அவரவர் மன உளைச்சலா, மற்றவரிடம் கேட்க்கும் நான் அறிவாளி அல்லது பலசாலி என்ற யாசகமா அல்லது காமமா...
  5. நேரில் பார்க்கும் நானே திரும்பி பார்க்கும் பொழுது இதே கருத்து தான் தோன்றியது.. இன்றும் கூட சின்ன பிள்ளை விளையாட்டாதான் இருக்கிறது... ஆனால் அதை எல்லாம் என் உணர்வு மறுக்க மறுக்கிறது...
  6. களத்தினர் மன்னிக்கவும்... தற்போது குறிப்பிடும் படியான செய்திகள் எதுவும் இல்லை... செய்திகள் வரும் பொழுது தெரிவிக்கபடும்... ஆவலோடு வந்தவர்களுக்காக... சில மாதங்களுக்கு முன்னால் நடந்தது... கடந்த ஏழு வருடங்கள் திரியில் "சார்ட்டில் எழுதி வைத்த பாடங்கள் (Subject) மறைந்து போனது" என்ற கால கட்டத்தில் நடந்தவை... அந்த திரியில் போன வருடம் என்று தவறுதலாக குறிப்பிட்டிருப்பேன்... அது ஒரு ஆறேழு மாதங்களுக்கு முன் நடந்தவை... இன்னும் தெளிவாக கால நிலையை கூற வேண்டும் என்றால் அமெரிக்கா, சீனா தாங்கள் உருவாக்கிய ராக்கெட் ஏவுவதில் பிரச்சனை என்று செய்திகள் வந்த சமயம்... கொஞ்சம் முன்ன பின்ன இருக்கலாம்... சரி, செய்திக்கு என்பதை விட நிகழ்வுக்கு வருவோம் என்று ஆரம்பிக்கிறேன்... சிவப்பு நிறம் உடுப்பை அணிந்து பள்ளிக்கு எனது பப்ளீஷியஸ் ஸ்கூட்டியை ஸ்டார்ட் செய்து வேலைக்கு செல்லும் எனது மனைவியை பின் அமரச் செய்து என் குழந்தைக்கு பை (Bye) சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்... எனது மனைவியை பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறக்கி விட்டு அவருக்கும் ஒரு பை சொல்லிவிட்டு வண்டியை ஒரு பெட்டி கடையில் நிறுத்தி சிகிரெட்டை ஊதிவிட்டு வண்டியை பள்ளிக்கு செலுத்தினேன்... வண்டியில் செல்லும் பொழுது "சந்திரரே சூரியரே நச்சத்திர நாயகரே, அமரன் கதைய கொஞ்சம் அறிந்து வந்து சொல்லுங்களேன், விரமுள்ள ஆம்புள, அவன் மறவ குல மணிப்புள்ள" என்று பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே ஓட்டியவாறு சென்று கொண்டிருந்தேன்... பின்னால் ஒரு லாரி ஒட்டியவாறு வந்து கொண்டிருந்தது... இடது புற சாலையோரத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருந்த இரு மாடுகளில் ஒன்று ஒருமாட்டை முட்டித்தள்ள இன்னொரு மாடு என் வண்டியின் இடது புறமாக நடு பகுதியில் வேகமாக பாய்ந்து மோதிவிட்டது... மோதிய வேகத்தில் வலது புறம் விழ வேண்டியவன், இடது புறத்திலேயே விழுந்தேன்... வலது புறம் ஒட்டியவாறு பின்னால் வந்த லாரி சிறிது தூரத்தில் சென்று நின்றது... நான் "நெனச்சேன்" என்று சொல்லியவாறு கீழே விழுந்த வண்டியை தூக்கினேன்... இது நடந்தது ஒரு பெரிய கம்பேனியின் முன்... அந்த கம்பேனியின் ஊழியர்கள் நின்று கொண்டு நடந்த நிகழ்வுகளை மௌனமாக அசைவற்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்... ஒருவர் கூட பக்கத்தில் வரவில்லை, சின்ன குரலும் கூட எழுப்பபவில்லை... (நான் எந்த சூழ்நிலையிலும் பிரேக்கை (Break) எனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்பவன்... பிரேக்கை உபயோகப்படுத்தாதற்க்குக் காரணம், சடன் ப்ரேக் அடித்தால் எங்கே பின்னால் வரும் லாரி மோதிவிடுமே என்று எனது மூளை தன்னிச்சையாக இரண்டாம் விருப்பத்தை தேர்வு செய்துவிட்டது) வண்டியை தூக்கிவிட்டு அனைவரையும் பார்த்தேன்... அனைவரும் என்னை பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்... லாரி ஓட்டுனர் மட்டும் வலது கையை ஜன்னலின் வெளியே அசைத்து போ போ என்பது போல் என்னை முன்னால் போகச் செய்தார்... சிறிது தூரம் ஓட்டிய பிறகு பின்னால் திரும்பி பார்க்கும் பொழுது அந்த லாரியை காணவில்லை... என்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொகொள்ள மீண்டும் புகைப்பதற்க்கு சாலையோரத்தில் ஒரு மரத்திற்கு அடியில் இருந்த ஒரு பெட்டிக் கடையில் நிறுத்தினேன்... இறங்கிய உடன் அங்கு ஒரு கருப்பும் வெள்ளையும் நிறம் கொண்ட நாய், எந்த சலனமும் இல்லாமல் தனக்கு அனைத்து பதிலும் கிடைத்துவிட்டது என்பது போல் உறங்கிக் கொண்டிருந்தது... இதன்பிறகு எனதுள்ளணர்வு ஆட்கொண்டுவிட்டது என யூகிக்கிறேன்... அந்த நாய் பக்கத்தில் சென்று நின்றேன்... எந்த சலனமும் இல்லை... பின்பு கருப்பும் சாம்பலும் கலந்த நிறம் கொண்ட ஒரு மாடு என்னை முட்டுவது போல் வந்தது... எனது இடது காலை உயர்த்தி முட்டுவது போல் வந்த மாட்டின் பக்கத்தில் ஓங்கி தரையில் மிதித்தேன்... மாடு விலகி ஓடியது... அங்கு சுற்றுவட்டாரத்தை நோக்கியதில் பலரில் சிலர் தங்கள் குழந்தைகளை கையில் ஏந்தியவாறு நடந்து கொண்டிருப்பதை கண்டும் காணாததுமாய் நின்று கொண்டிருந்தனர்... பின் ஒரு வீட்டிற்க்குள் சென்று அங்கு நின்று கொண்டிருந்த வெள்ளை நிற மாடு பக்கத்தில் நின்றேன் எந்த சலனமும் இல்லை... பிறகு வெளியே வந்து சாலையை கடந்து மறுபுரம் சென்று அங்கிருந்த பழுப்பு நிற நாய்களின் பக்கத்தில் போன பொழுதும் அது அது "அது" வேலையை பார்த்தபடி என்னை நோக்கிவிட்டு சென்றது... சாலையை கடந்து மீண்டும் இந்த புறம் வரும் பொழுது அந்த முட்ட வந்த மாடு பக்கத்தில் வர, மறுபடியும் விரட்டினேன்... பின்பு மீண்டும் அந்த உறங்கிக் கொண்டிருந்த நாயின் பக்கத்தில் உதவி கேட்பது போல் உட்காரும் பொழுது, சற்று பயத்தில் எழுந்திரித்து மீண்டும் படுத்துக் கொண்டது... உட்கார்ந்த பிறகு சாலையின் மறு புறம் மரத்தின் மேல் இருந்த பறவைகள் விடாமல் கத்தியது... மீண்டும் சாலையை கடந்து சென்று குடில்கள் அமைந்திருந்த சாலையின் நடுவில் நடந்த பொழுது பத்து வயது மதிக்க தக்க ஒரு சிறுவன் பள்ளி சீறுடையில் சாலையின் வலது புற ஓரத்தில் வந்தவனின் பின்னால் வந்து கொண்டிருந்த முழு கருப்பு நிறம் கொண்ட நாய் என்னை கடந்து செல்லாமல் என்னை குரைத்தவாறு வந்த வழியே ஓடியது... நான் எந்த எதிர்வினையும் இல்லாமல் நடந்தேன், அந்த நாய் ஓடியேவிட்டது... ஏதோ செய்தோம் என்று அந்த பெட்டிக் கடைக்கு வந்து ஃப்ளேக் ஒன்னு குடுங்கணா என்றேன்... கடைகாரர் சிகிரெட்டை கை நடுங்கியவாறு குடுத்தார்... சிகிரெட்டை ஊதி கொண்டிருக்கும் பொழுது "நான் ஒரு வீட்டிற்க்குள் சென்று பக்கத்தில் போய் நின்ற பொழுது எந்த எதிர் வினையும் இல்லாமல் இருந்த வெள்ளை நிற மாடு வெளியே வந்தது"... வெளியே வரும் பொழுது எந்த சலனமும் இல்லாமல் படுத்துக்கொண்டிருந்த அந்த குறிப்பிட்ட நாய், அந்த வெள்ளை நிற மாட்டை பார்த்து ஆக்ரோஷமாக குரைத்தது... சிறிது தூரம் சென்று அந்த மாடு சிறுநீர் கழித்தது... சிகிரெட்டை ஊதி முடித்துவிட்டு வண்டியை பள்ளிக்கு செலுத்தினேன்... பள்ளியில் கம்ப்யூட்டர் ஆப்பரேட்டராக பணிபுரிந்திருந்தேன்... பள்ளிக்கு சென்றவுடன் கம்ப்யூட்டர் முன் உட்கார்ந்து பள்ளி மாணவ மாணவிகளின் புகை படங்கள் இருக்கும் ஃபோல்டரை ஓபன் செய்துவிட்டு மௌசை (Mouse) மேலும் கீழுமாக ஸ்க்ரால் செய்துக்கொண்டே நடந்தவற்றை மனதில் சிறிது நேரம் ஓடவிட்டுக்கொண்டிருந்தேன்... மாணவ மாணவியர் பிரார்த்தனைக்காக ஒன்று கூடிக் கொண்டிருந்தனர்... பிரார்த்தனைக்கு பள்ளியின் கோட்டை (Coat) மாட்டிக்கொண்டு கலந்து கொள்ள சென்றேன்... பிரார்த்தனை ஸ்டான்ட் அட் ஈஸ் (Stand At Ease) என்று ஆரம்பித்தது...
  7. இந்த தடிமன் படுத்தப்பட்ட வரி என்ன நிலையில் களத்தினரால் பார்க்கப்படுகிறது... துபாய் விமான நிலையத்தில் இது போன்று இருப்பது சாதரண ஒன்றுதானா அல்லது குறிப்பிடும் படியான ஒன்று தானா... அடிக்கடி செல்பவர்களுக்கு இது தெரியும்... யாரேனும் அடிக்கடி செல்பவர்கள் இதற்க்கு பதில் செய்தால் நலம்...
  8. மன்னர்கள் என்ற போர்வையில் நொகாமல் நொங்கு தின்னும் அரபி உலகம் அது. ஒரு மாத சிறு போராட்டத்திற்குப் பிறகு உலகில் இரண்டாம் பெரிய விமான நிலையத்தில் எனது மாமாவிற்கு தெரிந்தவரும் நானும் பயண சீட்டை ஒரு கவுண்டருக்கு சென்று காண்பித்தால் அங்கே செல்லுங்கள் இங்கே செல்லுங்கள் என்று அந்த பகுதியையே காரணமே இல்லாமல் சுற்ற விட்டனர். கடைசியில் ஒரு Counter க்கு சென்றதில் "ஒரு தமிழன் நெற்றியில் திருணீருடன்" வேலையில் அமர்ந்து பயணச் சீட்டை சரிபார்த்து குடுத்தார். சின்ன ஆச்சர்யம் தான். ஆனால் என்னை சுற்றி நடக்கும் பலவற்றில் இதையும் ஒன்றாக எடுத்துக் கொண்டேன். மன உளைச்சல் பல காலமாக சுத்தமாக இல்லை. அதை எல்லாம் எப்பொழுதோ கடந்து விட்டேன். இந்த களத்திலேயே அதை சிலர் உணர்ந்திருக்கலாம். ஒரு படத்தில் ஒரு வசனம் வரும். We believe what we want to believe. இது தான் அனைவருக்குள்ளும் இருக்கிறது. Logic will get you from A to B. Imagination will get you everywhere. எல்லோருக்கும் ஒரு விடயத்தை சொல்லும் பொழுது அதற்க்கு லாஜிக் (Logic) தேவை படுகிறது. உதாரணத்திற்க்கு ஒரு பந்தை மேல் நோக்கி எறிகிறீர்கள், அந்த பந்து கீழே வராமல் அப்படியே மேல் சென்றுவிட்டது என்பது உங்கள் ஒருவருக்கு மட்டும் தெரிந்த ஒன்றாக இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இது போன்று ஒன்று அல்லது மூன்று விடயங்கள் நடக்கிறது. அதன் பிறகு உங்களை சுற்றி நடப்பது அனைத்தும் அசாதரணமாகவே தோன்றும். பின்பு எது நமக்கான அறிகுறிகள், எது அவசியமற்றது என்று அடையாளம் காண்பது கடினமாகிவிடும். பின்பு உங்கள் நிலை என்ன என்பதை யூகித்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு பகுதியில் பட்டாம்பூச்சி சிறகடிப்பினால் உருவாகும் அதிர்வு வேறொரு பகுதியில் உருவாகும் பூகம்பத்திற்க்கு காரணியாக இருக்கலாம் என்பதாக ஒரு தத்துவம் உண்டு என்று ஒரு படத்தில் கமல்ஹாசன் சொல்லியிருப்பார். தற்பொழுது இந்த தத்துவத்தின் படியே உலக நாடுகள் முடிவுகளை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறது என்று யூகிக்கிறேன். ஒரு நாட்டை தவிற. சிறகதிற்விற்க்கே முக்கியத்துவம் இருக்கும் பொழுது. லங்களவன் சிங்கத்தின் பிடரியை வேறறுக்க முற்பட்டிருக்கிறான். அவனது எதிர்காலம் அப்பட்டமாக என் கண் முன் தெரிகிறது. தாங்கள் சொன்னது போல் அவ்வப்பொழுது என் மனக் கண்ணில் தோன்றும் நிகழ்வுகளை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
  9. ஆளப் போரான் தமிழன் உலகம் எல்லாமே வெற்றி மகன் வழி தான் இனிமே எல்லாமே வீரன்னா யாருனு இந்த நாட்டுக்கே அவன் சொன்னானே வாயில்லா மாட்டுக்கும் அட நீதிய அவன் தந்தானே சொல்லி சொல்லி சரித்திரத்தில் பேர் பொரிப்பான் நெஞ்சில் அள்ளி காற்றில் நம்ம தேன் தமிழ் தெளிப்பான் மின்னும் உலக மேடை அங்க தமிழப் பாட பச்சத் தமிழ் உச்சிப் புகழ் ஏறி சிரிக்கும் வாராயோ வாராய் நீ அன்பா வந்தா ஒளிக் கொடுப்போம் வாராயோ வாராய் நீ வம்பா வந்தா சுளுக்கெடுப்போம் அன்பக் கொட்டி எங்க மோழி அடித் தளம் போட்டோம் மகுடத்த தரித்திர "ழ"கரத்த சேர்த்தோம் தலைமுறை கடந்துமே விரிவென பார்த்தோம் உலகத்தின் முதல் மொழி உசுரெனக் காத்தோம் நாள் நகர மாற்றங்கள் நேரும் உன் மொழி சாயும் என்பானே பாரிளைய தமிழனும் வருவான் தாய் தமிழ் தூக்கி என்பானே கடைசித் தமிழனின் இரத்தம் எழும் வீழாதே...
  10. சகோதரன் என்று பேச்சளவில் தான் இருக்குமென்று நினைத்தேன். இல்லை என்று உணர்ந்தேன்... மாத்திரைகள் நாள் தவராது எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்... வாழ் நாள் முழுவதும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று தாயின் வேண்டுகோள்... பின் வரும் கருத்து தலைக்கனத்துனத்துடன் இருப்பது போல் தோன்றினால் மன்னிக்கவும்... இந்த களம் என் அனுபவங்களை ஏற்க்கும் அளவிற்க்கு பக்குவம் வருவதை உணரும் பொழுது மீண்டும் தொடர்கிறேன். வேறு திரிகளில் எனது உளரல்கள் தொடரும்...
  11. பால் போலவே, வான் மீதிலே யார் காணவே நீ காய்கிறாய் நாளை இந்த வேளை பார்த்து ஓடிவா நிலா இன்று எந்தன் தலைவன் இல்லை சென்று வா நிலா. --வாலி.
  12. எனது எழுத்து நடையையும் பாராட்டியமைக்கு நன்றி. எதிர் பார்த்த பதில்கள் தான். அக்கறைக் கொண்டு வழி காட்டியமைக்கு நன்றி. ஏழு வருடங்களாக மருத்துவரை பார்த்து கொண்டு தான் இருக்கிறேன். தினம் மாத்திரைகளை விழுங்கி கொண்டு தான் இருக்கிறேன். அது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் கல்லறைக்கு போகும் மட்டும் தெரிந்த உணர்ந்தவற்றை கொண்டு அதனடிப்படையில் செய்து கொண்டுதான் இருப்பேன். உணர்ந்த பொருள் "பேசாப் பொருளாகவே" இருக்கட்டும்.
  13. ஒரு உத்வேகத்தில் ஆரம்பித்துவிட்டேன் கண்டிப்பாக எழுதி முடிக்கிறேன். அதற்க்கு முன் என் வாழ்வில் நடந்த பல அதிசயங்களில் சிலவற்றை எழுதுகிறேன். கள உறவுகள், உங்கள் கருத்தென்ன என்பதை கூறவும். ஆஃப்கானிஸ்தானில் என்னை மறந்த நிலையில் (பித்தனாக). கைகளில் விலங்கு போட்ட பிறகு ஒரு ராணுவ வீராங்கனையின் முன் ஷட் (shit) என்று கூறிவிட்டு, "நா பிறண்டது" எனறும் யு னோ காட் ஆஃப் தி காட்? என்று "ஆட்டுபவன் சிவன், ஆடுபவன் நான்" என்றும் கூறியது கட்டையில் வேகும் பொழுதும் நெஞ்சை விட்டு அகலாது. நான் இந்த அளவிற்க்கு தமிழை பிறந்தது முதல் இது வரை கைய்யாண்டது கிடையாது. ஆஃப்கானிஸ்தானில் இருந்து சென்னைக்கு வந்த பிறகு, நான் நானாகவே இல்லை அலுவலகத்தில் இருந்து பேருந்தில் வீட்டுக்கு வரும் பொழுது ஒரு எட்டு வயது சிறுமி ஒரு கண் மட்டும் குருடாக இருப்பதை பார்த்த பிறகு நான் என் இருக்கையில் இருந்து என்னை அறியாமலேயே எழுந்து அந்த சிறுமியின் தலையில் கையை வைத்து கட்டி தழுவிய பிறகு அந்த சிறுமிக்கு இரண்டு கண்ணும் இருப்பதை கண்டேன். அடுத்த நாள், சிறுமிக்கு ஒரு கண் இருந்ததா இல்லையா என்ற குழப்பம். இல்லை நமக்கு தான் அப்படி தோன்றியதா என்ற குழப்பம் இன்று வரை இருக்கிறது. துபாயில் வேலை செய்யும் பொழுது, அஜ்மான் என்ற பகுதியில் பயிற்ச்சிக்காக ஒரு மாதம் இருந்த இடத்தில் ஜெனரேட்டர் மூலமாக தான் மின் வசதி கிடைக்கப் பெற்றிருந்தது. (மீண்டும் அரை பித்தனாக இருந்த நாள் அது) அந்த ஜெனரேட்டர் ஏதோ காரணத்தினால் இயங்கவில்லை. எனது மனைவி வழியில் எனக்கு மாமா (அவர் பெயர் "முருகன்") முறையில் இருந்தவர் அந்த ஜெனரேட்டர் பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்த சமயத்தில் மீண்டும் என்னை அறியாமல் வந்து எனது இடது கையை அதன் மீது வைத்த உடன் தானாகவே இயங்கத் துடங்கியது. ஜெனரேட்டடர் இயங்கிய பிறகு நான் என்ன செய்தேன் என்பது சுத்தமாக நினைவில்லை. அங்கு இருந்தது ஒரு மாதம் மட்டுமே. ஒரு சின்ன போராட்டத்தில் ஒருவனின் முகத்தில் குத்திவிடேன். அதனால் என்னை fly emirates பிஸ்னஸ் க்ளாஸில் ஏற்றி மறுபடியும் சென்னைக்கு அனுப்பிவிட்டனர். போன வருடத்தில் ஒரு CBSE பள்ளியில் சிஸ்டம் ஆப்பரேட்டராக பணி புரிந்தேன். 2017 - 2018 க்கான டைம் டேபிலை (Time Table) சிஸ்டத்தில் டைப் செய்ய சொல்லி கைகளால் எழுதப்பட்ட ஒரு சார்ட்டினை (Chart) குடுத்தனர். சிஸ்டத்தில் அடித்து விட்டு பருபடி ரீ செக் (Re check) செய்யும் பொழுது டைப் செய்யயப் பட்டிருந்த பல சப்ஜெக்ட் காணாமல் போயிருக்கும். மறுபடி மறுபடி அதே நிலை. எவனொ நம்முடைய சிஸ்டத்திதின் கண்ட்ரோலை எடுத்து விட்டானா என்று, எனக்கு டைம் டேபிலை எழுதி குடுத்த சார்ட்டை (Chart) ஆராய்ந்தேன். ஒரு கட்டத்தில் (Box) எழுதியிருப்பதை சிஸ்டத்தில் டைப் செய்துவிட்டு மறுபடி சார்ட்டை பார்த்தால் அந்த கட்டத்தில் எதுவுமே இருக்காது அல்லது வேறு ஒரு பாடம் (Subject) மாறி இருக்கும். இதனால் மாறி இருக்கும் சப்ஜெக்ட்டுகளை பேனா (pen) மூலம் அன்டர்லைன் செய்தும், ரவுண்ட் செய்தும் பார்த்தேன், மறுபடி ரீ செக் செய்யும் பொழுது அண்டர்லைன் செய்த சப்ஜெக்ட் ரவுண்டிலும், ரவுண்ட் செய்த சப்ஜெக்ட் அண்டர்லைனிலும் மாறி இருந்தது. அரை மணி நேரத்தில் முடிக்க வேண்டிய அந்த வேலையை மதியத்திலிருந்து மாலை அனைவரும் வீட்டுக்கு சென்ற பிறகும் செய்து கொண்டிருந்தேன். ஆனாலும் அதே நிலை தான். இது வேலை ஆவுரதுக்கு இல்லை என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த அறையில் இருந்த கேமராவை பார்த்து "ஐ அன்டர்ஸ்டாண்ட் யூ பீப்புல், ஐ வில் டெல் யூ வென் த டைம் கம்ஸ்" என்று சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்கு நடையை கட்டினேன். --அங்கத்தினர்களது மேலான கருத்துக்கள் வர வேற்கப்படுகிறது. யாருக்கேனும் இது போன்ற அனுபவம் இருந்தால் பகிர்ந்து கொள்ளவும். நானும் என் மனைவி வழியில் வந்த எனக்கு மாமன் முறையாக இருப்பவரும் இந்த உலகில் தனியாக இல்லை என்பதை "உணர்ந்து கொள்வேன்"....................
  14. வசந்தமே அருகில் வா நெஞ்சமே உருகவா வேண்பனி வீசிடும் மேகங்களே சிந்திடும் மோகன ராகங்களே உலா வரும், நிலா தொடும் காதல் ராஜ வீதியில் கானம் பாடி ஊர்வலம் --அமரன்
  15. இப்பொழுது தான் பேசாப் பொருளின் பகுதியில் உள்ள தலைப்புகளைப் பார்த்தேன். அதற்க்கும் இங்கு பதிவதற்க்கும் சுத்தமாக சம்பந்தம் இருக்காது. ஆனால் அதை தான் நண்பர்களுடன் நித்தம் பேசிக் கொள்வதாக இருக்கிறதே. அதென்ன பேசாப் பொருள்.