poet

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    1,550
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

poet last won the day on December 6 2013

poet had the most liked content!

Community Reputation

292 ஒளி

About poet

  • Rank
    Advanced Member

Contact Methods

  • ICQ
    0

Profile Information

  • Gender
    Male

Recent Profile Visitors

2,359 profile views
  1. A POEM WRITTEN IN கடற்புறம் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . 1979ல் எனது யாழ்பாணம் பலகலைக்கழக நாட்களில் எழுதிய கவிதை. முதலில் பல்கலைகழக மாணவர் சங்க அறிவித்தல் பலகையில் ஒட்டப்பட்டது. பின்னர் பெருந்தோழர் டோமினிக் ஜீவா அவர்கள் தனது மல்லிகை சஞ்சிகையில் பிரசுரித்தார். அதன்பின் பலதடவை மீழ் பிரசுரம் செய்யப்பட்டது. மலையகத்தைச் சேர்ந்த தோழி ஞானாம்பிகை ( gnana chitraranjan ) இலங்கை உயர்கல்வித் துறையில் பணியாற்றியபோது பாடபுத்தகத்தில் இக்கவிதை சேர்க்கபட்டதால் இலங்கை தமிழ் ஆசிரியர்கள் மாணவர்களிடையே பிரபலமானது. . இக்கவிதையை தமிழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் கே.எஸ்.சுப்பிரமனியன் ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்திருக்கிறார் யாரிடமாவது பிரதி இருந்தால் அனுப்பி உதவுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். . கடற்புறம் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . காலமகள் மணலெடுத்து கோலமிட்ட கடற்புறத்தில் ஏழை மகள் ஒருத்தி, முன்னே கடல் விரியும் முது கடலின் பின்னாடி விண்ணோ தொடரும் விண்ணுக்கும் அப்பாலே விழி தொடர நிற்கின்றாள் . தாழை மரவேலி, தள்ளி ஒரு குடிசை; சிறு குடிசைக்குள்ளே தூங்கும் ஒருகுழந்தை . ஆழக் கடலில் ஆடுகின்ற தோணியிலே தாழம்பூ வாசம் தரைக்காற்று சுமந்துவரும் . காற்றுப் பெருங்காற்று காற்றோடு கும்மிருட்டு கும்மிருட்டே குலைநடுங்க கோஷமிட்ட கடற்பெருக்கு. . கல்லு வைத்த கோவிலெல்லாம் கைகூப்பி வரம் இரந்த அந்த இரவு அதற்குள் மறக்காது . திரைக்கடலை வென்று வந்தும் திரவியங்கள் கொண்டு வந்தும் இந்தச் சிறு குடிசை, இரண்டு பிடி சோறு, தோணி உடையான் தரும் பிச்சை என்கின்ற கோணல் நினைப்பு, பெருமூச்சு. . தானாய் விடிவெள்ளி தோன்றுகின்ற சங்கதிகள் வானத்தில் மட்டும்தான் வாழ்வில் இருள் தொடரும் . 1979
  2. நன்றி ராசவன்னியன், யாழ் இணையத்தில் போர்பற்றிய ஆய்வுகளை எதிரி மற்றும் ஏனையோர் பற்றிய விமர்சனத்தைத் தாண்டி சுயவிமர்சனத்துடனும் எழுதுவது சாத்தியமா? . இப்பவும் இலங்கைக்குப் போனால் யாழ்பாணம்/வடக்கு மட்டும்தானே போகிறோம். அடுத்தது சிங்கள சுற்றுலாத் தலங்கள்தானே செல்கிறோம். உதவினாலும் வடமாகாணத்துக்கு மட்டும்தானே உதவுகிறோம். இத்தனைக்கும் பின்னர்கூட நமக்கு வடகிழக்கு என்கிற உணர்வு ஈழ உணர்வு வரவில்லையே? வரலாற்றில் செல்வநாயகம் வன்னியசிங்கம் இராஜவரோதயம் போன்ற தலைவர்கள் உருவாக்கிய வடகிழக்கு உணர்வின் தோல்வியும் எங்கள் தோல்விக்கு ஒரு அடிப்படைக் காரணம். ..எரித்திரியா கொசோவா. தென் சூடான் கிழக்கு தீமோர் பொஸ்னியா போன்ற சமகால அனுபவங்களில் இருந்து கற்றுகொள்ளத் தவறிவிட்டோம். ... பேச்சுவார்த்தையில் பாலசிங்கம் அவர்கள் ஓரம்கட்டபட்டதாக எனக்கு முதன் முதலில் சொன்ன ஐரோப்பிய இராசதந்தரி ஒருவர் அதனை முடிவின் ஆரம்பம் என்று சொன்னதை நினைத்தால் இப்பவும் குலை நடுங்குது. இதற்க்கு புலம்பெயர்ந்த சில அமைப்புகளும் காரணமல்லா. அவர்களது சுயவிமர்சனத்தில் இருந்துதான் புதிய வெற்றிக்கான பாதை ஆரம்பிக்க வேண்டும். நிறையவே பேசவேண்டும். பாலசிங்கம் கொசோவா பதையை தெரிவுசெய்தார் என நம்பபடுகிறது. அவரை ஓரம்கட்டியதில் இருந்தும் எங்கள் பேரழிவு ஆரம்பிக்குது.
  3. எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நம் வெற்றிகளுக்கும் இறுதித் தோல்விக்கும் வழிவகுத்த் உண்மையை சொன்னால் மட்டும்தான் அவர்களாவது விடுதலைப் பாதையை கண்டடைவார்கள். நமது போராட்ட வரலாற்று ஆய்வுகளின் உண்மையில் இருந்துதான் உண்மையில் இருந்து மட்டும்தான் நாமும் நம் பிள்ளைகளும் எங்களை விடுவிக்கும் வரலாற்றைக் கண்டடையமுடியும்.
  4. தோழமை புங்கையூரானுக்கு, அமரர் விமலதாசனை உங்களுக்குத் தெரியுமா? அப்படி உள்ளங்களை மீண்டும் எப்போது காண்பது?
  5. 1983ம் ஆண்டு கலவரம் தொடங்குவதற்கு ஒரு சில நாட்களின் முன்னம்தான் எனது யப்பானியத் தோழி ஆரி யுடன் தமிழகத்தில் இருந்து கொழும்பு திரும்பியிருந்தேன். கொழும்பில் சி.ஐ.டி தொல்லை இருந்தது. அதிஸ்டவசமாக கலவரத்துக்கு முதன்நாள் முஸ்லிம் கிராமமான மல்வானைக்குப் போயிருந்ததால் உயிர் தப்பியது. 1983ம் ஆண்டுக் கலவரத்தைப் பதிவுபண்ணிய இக் கவிதை வெளிவந்த நாட்களில் பேராசிரியர் பெரியார்தாசன் 100க்கும் அதிகமாக பிரதி பண்ணி தமிழகத்தில் பலருக்கு கிடைக்கச் செய்திருக்கிறார். இது அதிகமாக வாசிக்கப் பட்ட எனது கவிதைகளில் ஒன்று. உங்கள் கருத்துக்களை வரவேற்க்கிறேன். ஜெயபாலன் உயிர்த்தெழுந்த நாட்கள் -வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் அமைதிபோல் தோற்றம் காட்டின எல்லாம் துயின்று கொண்டிருக்கும் எரிமலை போல. மீண்டும் காற்றில் மண் வாங்கி மாரி மழைநீர் உண்டு பறவைகள் சேர்ந்த செடிகொடி வித்துகள் பூவேலைப்பாட்டுடன் நெய்த பச்சைக் கம்பளப் பசுமைகள் போர்த்து துயின்று கொண்டிருக்கும் எரிமலை போல அமைதியாய்த் தோற்றியது கொழும்பு மாநகரம். சித்தன் போக்காய் தென்பாரதத்தில் திரிதலை விடுத்து மீண்ட என்னை "ஆய்போவன்" என வணங்கி ஆங்கிலத்தில் தம் உள்ளக்கிளர்ச்சியை மொழி பெயர்த்தனர் சிங்கள நண்பர்கள். கொதிக்கும் தேநீர் ஆறும் வரைக்கும் உணவகங்களிலும் பஸ்தரிப்புகளில் காத்திரு பொழுதிலும் வழி தெருக்களிலே கையை அசைக்கும் சிறு சுணக்கடியிலும் திருமலைதனிலே படுகொலை யுண்ணும் தமிழருக்காகப் பரிந்துபேசுதலும் பிரிவினைக் கெதிராய்த் தீர்மானம் மொழிதலும் இன ஒற்றுமைக்கு பிரேரணைகளும் ஆமோதிப்பும் இவையே நயத்தகு நாகரிகமாய் ஒழுகினர் எனது சிங்கள நண்பர்கள். வழக்கம்போல வழக்கம்போல அமைதியாய் திகழ்ந்தது கொழும்புமாநகரம். கொழும்பை நீங்கி இருபது கி.மீ. அப்பால் அகன்று கற்கண்டை மொய்த்த எறும்புகள் போன்று ஆற்றோரத்து மசூதிகள் தம்மை வீடுகள் மொய்த்த மல்வானை என்ற சிறுகிராமத்தில் களனி கங்கைக் கரையில் அமர்ந்து பிரவாகத்தில் என் வாழ்வின்பொழுதை கற்கள் கற்கள் கற்களாய் வீசி ஆற்றோரத்து மூங்கிற் புதரில் மனக் குரங்குகளை இளைப்பாறவிட்டு அந்த நாட்களின் அமைதியில் திளைத்தேன். தனித் தனியாகத் துயில் நீங்கியவர் கிராமமாய் எழுந்து 'இந்நாளைத் தொடர்வோம் வருக' என பகலவனதன்னை எதிர் கொண்டிடுதல் ஏனோ இன்னும் சுணக்கம் கண்டது. கருங்கல் மலைகளின் 'டைனமற்' வெடிகள் பாதாள லோகமும் வேரறுந்தாட இன்னமும் ஏற்றப் பட்டிடவில்லை இன்னமும் அந்தக் கடமுடா கடமுடா 'கல்நொருக்கி' யந்திரஓட்டம் தொடங்கிடவில்லை; பஸ்தரிப்புகளில் 'றம்புட்டான்' பழம் அழகுறக்குவித்த தென்னோலைக் கூடைகள் குந்திடவில்லை, நதியினில் மட்டும் இரவு பகலை இழந்தவர் போலவும், இல்லாமையின் கைப் பாவைகள் போலவும் பழுப்புமணல் குழித்துப் படகில் சேர்க்கும் யந்திர கதியுடைச் சிலபேர் இருந்தனர். எனினும் சூழலில் மனுப்பாதிப்பு இவர்களால் இல்லை. தூர மிதக்கும் ஏதோ ஒருதிண்மம் நினைவைச் சொறியும். இரு கரைகளிலும் மக்களைக் கூட்டி எழுபத்தொன்று ஏப்பிரல் மாதம் நதியில் ஊர்வலம் சென்றன பிணங்கள்; இளமைமாறாத சிங்களப் பிணங்கள். எழுபத்தேழின் கறுத்த ஆகஸ்டில் குடும்பம் குடும்பமாய் மிதந்து புலம் பெயர்ந்தவைகள் செந்தமிழ்ப் பிணங்கள்; (அதன் பின்னர்கூட இது நிகழ்ந்துள்ளதாம்) இப்படி இப்படி எத்தனை புதினம் நேற்று என் முஸ்லீம் நண்பர்கள் கூறினர். வாய்மொழி இழந்த பிணங்களில் கூட தமிழன் சிங்களன் தடயங்கள் உண்டோ! கும்பி மணலுடன் கரையை நோக்கிப் படகு ஒன்று தள்ளப்பட்டது. எதிர்ப்புறமாக மரமேடையிலும் ஆற்றங்கரையிலும் குளிப்பும் துவைப்புமாய் முஸ்லீம் பெண்களின் தீந்தமிழ் ஒலித்தது. பின்புற வீதியில் வெண்தொப்பி படுதா மாணவமணிகளின் இனிய மழலைத் தமிழ்கள் கடந்தன. காலைத் தொழுகை முடிந்தும் முடியாததும் மசூதியிலிருந்து இறங்கிய மனிதர்கள் என்னை அழைத்தனர். "கலவரம்" என்று கலவரப்பட்டனர். இலங்கையில் கலவரம் என்பதன் அர்த்தம் நிராயுதபாணித் தமிழ்க் குடும்பங்களை சிங்களக் காடையும் படையும் தாக்குதல். சிலசில வேளை முஸ்லீம்களுக்கும் இது நிகழ்ந்திடலாம். தமிழரின் உடைமை எரியும் தீயில் தமிழரைப் பிளந்து விறகாய் வீசும் அணுயுகக் காட்டு மிராண்டிகள் செய்யும் கொடுமைகள் தன்னை எடுத்துச் சொல்லினர். பருந்தின் கொடுநிழல் தோய்ந்திடும் கணத்தில் தாயின் அண்மையைத் தேடிடும் கோழிக் குஞ்சாய்த் தவித்தேன். தமிழ் வழங்குமென் தாய்த் திருப்பூமியின் 'தூர இருப்பே' சுட்டதென் நெஞ்சில் தப்பிச் செல்லும் தந்திரம் அறியா மனம் பதைபதைத்தது. தென் இலங்கை என் மன அரங்கில் போர் தொடுத்த ஓர் அந்நிய நாடாய் ஒரு கணப்பொழுதில் சிதைந்து போனது. ஒருமைப்பாடு என்பது என்ன அடிமைப்படுதலா? இந்தநாடு எங்கள் சார்பாய் இரண்டுபட்டது என்பதை உணர்ந்தேன். நாம் வாழவே பிறந்தோம். மரண தேவதை இயற்கையாய் வந்து வருக என்னும் வரைக்குமிவ் வுலகில் இஷ்டப்படிக்கு பெண்டு பிள்ளைகள் தோழர்கள் என்று தனித்தும் கூடியும் உலகவாழ்வில் எங்களின் குரலைத் தொனித்து மூக்கும் முழியுமாய் வாழவே பிறந்தோம். எமது இருப்பை உயர்ந்தபட்சம் உறுதி செய்யும் சமூக புவியியல் தொகுதியே தேசம். எங்கள் இருப்பை உறுதிசெய்திடும் அடிப்படை அவாவே தேசப்பற்று. நாடுகள் என்று இணைதலும் பிரிதலும் சுதந்திரமாக மானிட இருப்பை உறுதிசெய் திடவே. இதோ எம் இருப்பு வழமைபோலவே இன அடிப் படையில் இந்த வருடமும் நிச்சயமிழந்தது. நான் நீ என்பது ஒன்றுமே இல்லை. யார்தான் யாரின் முகங்களைப் பார்த்தார்? நாவில் தமிழ் வழங்கியதாயின் தீயில் வீசுவார். பிரிவினை கோரிப் போராடும் தமிழர் ஒருமைப்பாட்டிற்கு உழைக்கும் தமிழர் இராமன் ஆளினும் இராவணன் ஆளினும் நமக்கென்ன என்று ஒதுங்கிய தமிழர் தமிழ்ப் பேரறிஞர், தமிழ்ப்பேதையர் ஆண் பெண் தமிழர்கள் முகத்தை யார் பார்த்தார்? களை பிடுங்குதல் போல தெரிவு இங்கும் இலகுவாய்ப் போனது. 'சிங்கள பௌத்தர்' அல்லாதவர்கள் என்பதே இங்கு தெரிவு. கத்தோலிக்க சிங்களர் தம்மை கழுத்தறுக்கும் கடைசி நிலைவரை இணைத்துக் கொள்க; தற்போதைக்கு முஸ்லீம் மக்களைத் தவிர்க்க என்பதே அடிப்படைத் தந்திரம். மசூதியை விட்டுத் தொழுகையின் நடுவே இறங்கி வந்த மனிதர்கள் என்னை எடுத்துச் சென்றனர்; ஒளித்து வைத்தனர். என்ன குற்றம் இழைத்தனன் ஐயா? தமிழைப் பேசினேன் என்பதைத் தவிர்த்து என்ன குற்றம் இழைத்தனன் ஐயா? தமிழைப் பேசினேன் என்பதைத் தவிர்த்து அவர்க்கும் எனக்கும் வேறுபாடேது? நேற்றுப் பௌர்ணமி. முட்டை உடைப்பதே பௌர்ணமி நாளில் அதர்மமென் றுரைக்கும் பௌத்த சிங்கள மனிதா சொல்க! முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள் அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன? இரத்தம் தெறித்தும் சாம்பர் படிந்தும் கோலம் கெட்ட காவி அங்கியுள் ஒழுங்காய் மழித்த தலையுடன் நடக்கும் இதுவோ தர்மம்? ஏட்டை அவிழ்க்காதே இதயத்தைத் திறந்து சொல், முட்டையை விடவும் தமிழ் மானிடர்கள் அற்பமாய்ப் போனதன் நியாய மென்ன? வன வாசத்தில் இல்லாதது போன்ற இருப்பில் கொதிப்புடன் சில நாட் கழிந்தது. எங்கே எங்கே எமது தேசம்? எமது இருப்பைத் தனித்தனியாகவும் எமது இருப்பை அமைப்புகளாகவும் உறுதிப்படுத்தும் புவிப் பரப்பேது? இலங்கை அரச வானொலி சொன்னது "அகதிகள் முகாம்களில் பாதுகாப்பாக பாதிக்கப்பட்ட தமிழர்கள் உள்ளனர்." அகதிகள் முகாமே எங்கள் தேசமாய் அமைதல் கூடுமோ? இலங்கை அரசின் வானொலி சொன்னது "அகதிகளான தமிழர்கள் தம்மை பாதுகாப்புக்காய் வடக்குக் கிழக்குப் பகுதிகள் நோக்கி அனுப்பும் முயற்சிகள் ஆரம்ப மென்று." கப்பல்கள் ரயில்கள் பஸ் வண்டிகளில் வடக்குக் கிழக்காய்ப் புலம் பெயர்கின்றோம். எங்கே எங்கே எம்தாய் நாடு? எங்கே எங்கே, நானும்நிமிர்ந்து நிற்கவோர் பிடிமண்? நாடுகளாக இணைதலும் பிரிதலும் சுதந்திரமாக நம் சமூக இருப்பை உயர்ந்தபட்சம் உறுதி செய் திடவே, இங்கு இப்பொழுதில், நான் நீ என்பது ஒன்றுமேயில்லை பிரிவினை வாதிகள் ஒருமைப்பாட்டையே உரத்துப் பேசுவோர் காட்டிக் கொடுப்பவர் அரசின் ஆட்கள் கம்யூனிஸ்டுகள் பூர்சுவாக்கள் யார்தான் முகத்தைப் பார்த்தாரிங்கு, எமது நிலவுகை இப்படியானதே, எங்கெம் நாடு எங்கெம் அரசு? எங்கு எம்மைக் காத்திடப் படைகள்? உண்டா இவைகள் உண்டெனில் எங்கே? இல்லையாயின் ஏன் இவை இல்லை? மசூதிகளாலே இறங்கி வந்து என்னை எடுத்துச் சென்ற மனிதர்கள் பொறுத்திரு என்றனர். விகாரைப் புறமாய் நடந்துவந்த காட்டுமிராண்டிகள் இன்னும் களைத்துப் போகவில்லையால் அஞ்சி அஞ்சித் தலைமறைந் திருத்தலே தற்போது சாத்தியம். இதுவே தமிழன் வாழ்வாய்ப் போகுமோ? அப்படியாயின் இதைவிட அதிகம் வாழ்வுண்டே சாவில்! நிலவரம் இதுவெனில் நாங்கள் எங்கள் தாய்நாட்டில் இல்லை; அல்லதெம் தாய்நாடு எம்மிட மில்லை. சாத்தியமான வாழ்வை விடவும் அதிகம் வாழ்வு சாவினில் என்றால் எங்கள் இளைஞர் எதனைத் தெரிவார்? முஸ்லீம்போல தொப்பி யணிந்து விடுதலை வீரனைக் கடத்தி வருதல்போல் கொழும்புக் கென்னைக் கொண்டு வந்தனர். விடுதலை வீரனைப் போல்வதை விடவும் விடுதலை வீரனாய் வாழ்வதே மேலாம். கொழும்பில் தொடர்ந்தஎன் வன வாசம் கொடிது கொங்கிறீற் வனம் என்பதனால், அமெரிக்க நண்பன் ஒருவனின் வீட்டில் என்னைப் பதுக்கி வைத்தனராயின் சொல்க யார்தான் இந்த நாட்டில்? அந்நியன்கூட இல்லை போலும்! அந்நியனாகவும், ஏதுமோர் நாட்டின மாதல் வேண்டுமே! அமெரிக்க நண்பரும் ஜப்பான் தோழியும் இஷ்டம் போல அளந்தனர் கொழும்பை காட்டு மிராண்டிக் கைவரிசைகளின் பாதகக் கணங்களைப் புகைப்படச் சுருளில் பதித்துக் கொண்டனர். அங்கு என் வாழ்வின் பெரியபகுதி பூனைகளோடும், பறவைகளோடும்! * வானொலி எனக்கு ஆறுதலானது பாரதத்தின் கண்களாக தமிழகம் விழித்து உலகை உசுப்பும் ஓசையைக் கேட்டேன். சுரங்கமொன்றுள் மூடுப்பட்டவர் தலைக்குமேலே நிலம் திறபடும் துளைப்பு ஓசை செவிமடுத்தது போல் புத்துயிர் பெற்றேன். உலகம் உள்ளது, உலகம் உள்ளது. உலகின் வலிய மனச் சாட்சியினை வியட்னாம் போரின் பின்னர் உணர்ந்தேன். காட்டு மிராண்டிகள் திடுக்குற எழுந்தது எங்கும் உலக நாரீகம் இந்த நாட்டில் எனக்கிடமில்லை; இந்த உலகில் எனதிடமுள்ளது. ஆயின், எங்கென் நாடு? எங்கென் நாடு? வானொலிப் பெட்டியை வழமைபோல் திறந்தேன் வழமை போலவே ஒப்பாரிவைத்தது தமிழ் அலைவரிசை. இனவெறிப் பாடலும் குதூகலஇசையும் சிங்கள அலையில் தறிகெட எழுந்தது. இதுவே இந்த நாட்டின் யதார்த்தம் சிறைச் சாலையிலே கைதிகளான எங்கள் நம்பிக்கை ஞாயிற்றின் விதைகள் படுகொலைப்பட்ட செய்தி வந்தது கிளாரினட் இசையின் முத்தாய்ப்போடு. யாரோ எவரோ அவரோ இவரோ அவஸ்தையில் இலட்சம் தலைகள் சுழன்ற அந்தநாட்கள் எதிரிக்கும் வேண்டாம்; பாண்டியன் வாயிலில் கண்ணகியானது சன்னதம் கொண்ட எனது ஆத்மா. மறுநாட் காலை அரசு நடத்தும் 'தினச்செய்தி' என்னும் காட்டு மிராண்டிகளின் குரலாம் தினசரி 'பயங்கர வாதிகள் கொலை' என எழுதி எமது புண்ணில் ஈட்டி பாய்ச்சியது. குற்றம் என்ன செய்தோம் சொல்க! தமிழைப் பேசினோம். இரண்டாம் தடவையும் காட்டும்ராண்டிகள் சிறையுட் புகுந்தனர் கொலைகள்விளுந்தன; கிளாரினட் இசையுடன் செய்தியும் வந்தது. உத்தமனார், காட்டுமிராண்டித் தனங்களைத் தொகுத்து உத்தியோக தோரணையோடு "சிங்கள மக்களின் எழுச்சி" என்றார்; தென்னை மரத்தில் புல்லுப் புடுங்கவே அரசும் படையும் ஏறிய தென்றார். உலகம் உண்மையை உணர்ந்து கொண்டது. துப்பாக்கிச் சன்னமாய் எனது ஆத்மாவை ஊடுருவியது, விமலதாசனின் படுகொலைச் செய்தி. ஒடுக்குதற் கெதிராய் போர்க்களம் தன்னில் பஞ்சமர்க்காகவும், தமிழைப் பேசும் மக்களுக்காகவும், உழைப்பவர்களுக்காகவும் "ஒருநல்ல கிறிஸ்தவனாய் இறப்பேன்" என்பாய் இப்படி நிறைததுன் தீர்க்க தரிசனம். விடுதலைப் போரின் மூலைக்கல்லாய் உன்னை நடுகையில், ஒருபிடி மண்ணை அள்ளிப் போடுமென் கடமை தவறினேன் நண்ப, ஆயிரமாய் நீ உயிர்த்தே எழுக! "அடக்கினேன் எழுபத்தொன்றில் கிளர்ச்சியை நானும் பிரிவினைப் போரை வேரறுத்திடுதல் ஏன் இவ்வரசுக்கு இயலவில்லை?" சிறிமா அம்மையார் திருவாய் மலர்ந்தார். 'நரபலியாகத் தமிழ் இளைஞரை வீடுவீடேறிக் கொன்று குவிப்பீர்' மறைபொருள் இதுவே- மீண்டும் இளைஞரின் இரத்தம் குடிக்க மனம் கொண்டாரோ, காறி உமிழ்ந்தேன். வீட்டினுள் ஜன்னலால் புகுந்த றைபிள் கலா பரமேஸ்வரனைக் காவு கொண்டதாம்; 'அப்பாவி' என்று முகத்தில் எழுதி ஒட்டிவைத்திருக்குமே! - முகத்தை யார் பார்த்தார்..... இப்படியாக ஐம்பது தமிழர்கள் யாழ்ப்பாணத்தில்- முத்தமிட்டனர், செம்மண் பூமியை பஸ்தரிப்புகளில் தேநீர்ச் சாலையில் வழி தெருக்களில் ஒருமைப்பாட்டை உரத்துப் பேசிய, சிங்கள நண்பரை எதிர்பார்த்திருந்தேன். முற்போக்கான கோஷங் களோடு கொழும்பு நகர வீதியை நிறைத்த சிவப்புச் சட்டைச் சிங்களத் தோழரின் முகங்களைத் தேடிய படிக்கு, வீதிப்பக்கமாய் மொட்டை மாடியில் கால்கடுக்க நெடுநாள் நின்றேன். எங்கே மறைந்தன ஆயிரம் செங்கொடி? எங்கே மறைந்தன ஆயிரம் குரல்கள்? கொடிகள் மட்டுமே சிவப்பாய் இருததா? குரலில்மட்டுமே தோழமை இருந்ததா? நான் உயிர்பிழைத்தது தற்செயலானது! - முகத்தை யார் பார்த்தார்? பரிதாபமாக என்முன் நிற்கும் சிங்களத்தோழர் சிறுகுழுவே கலங்கிடல் வேண்டாம். உங்கள் நட்பின் செம்மைச் செழிப்பில் சந்தேகம் நான் கொண்டிடவில்லை. தற்போ துமது வல்லமை தன்னில் நம்பிக்கை கொள்ள ஞாயமும் இல்லை. சென்று வருக, எனது உயிர்தப்பும் மார்க்கத்தில் நின்று கதைக்க ஏதுபொழுது? என்றாலும், பின்னொருகால் சந்திப்போம் தத்துவங்கள் பேச... தமிழர் உடைமையில் கொள்ளை போனதும் எரிந்ததும் தவிர்த்து எஞ்சிய நிலத்தில் எரிந்த சுவரில் அரசுடமை எனும் அறிக்கை கிடந்தது. இப்படியாக, உயிர் பிழைத்தவர்கள் பின்புற மண்ணையும் தட்டியபடிக்கு எழுந்தோம். வெறுங்கைகளோடு - உடைந்த கப்பலை விட்டு அகன்ற ரொபின்சன் குரூசோவைப் போல, குலைந்த கூட்டை விட்டு அகன்ற காட்டுப் பறவையைப் போல. நாம் வாழவே எழுந்தோம். சாவை உதைத்து. மண்ணிலெம் காலை ஆழப் பதித்து மரண தேவதை இயற்கையாய் வந்து வருக என்னும் இறுதிக் கணம்வரை, மூக்கும் முழியுமாய் வாழவே எழுந்தோம்!
  6. வரலாறு காடுகளை பூக்க வைக்கும். HISTORY WILL BLOOM FOREST. . பாடா அஞ்சலி வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன். . உதிர்கிற காட்டில் எந்த இலைக்கு நான் அஞ்சலி பாடுவேன்? . சுனாமி எச்சரிக்கை கேட்டு மலைக் காடுகளால் இறங்கி கடற்கரைக்குத் தப்பிச் சென்றவர்களின் கவிஞன் நான். பிணக்காடான இந்த மணல் வெளியில் எந்த புதைகுழியில் எனது மலர்களைத் தூவ யாருக்கு எனது அஞ்சலிகளைப் பாட. . வென்றவரும் தோற்றவரும் புதைகிற உலகோ ஒரு முதுகாடாய் உதிர்க்கிறது. எந்தப் புதைகுழியில் என் மலர்களைச் சூட எந்த இலையில் என் அஞ்சலிகளை எழுத... . இந்த உலகிலும் பெரிய இடுகாடெது? பல்லாயிரம் சாம்ராட்சியங்களைப் புதைத்து புதிய கொடிகள் நாட்டப்படுகிற பெரிய அடக்கத் தலம் அது. நடுகற்களின் கீழ் அடிபட்ட பாம்புகளாய் கிழிந்த எங்களூர்ச் சிறுமிகளின் இறுதிச் சாபங்கள் அலைகிறதே. எந்த சாபத்துக்கு நான் கல்வெட்டுப் பாடுவேன். . அகலும் வலசைப் பறவைகளின் புலம்பல்கள் தேயும் மண்ணில் மொட்டை மரங்கள் பாடுகின்றன ”வரலாறு காடுகளைப் பூக்கச் செய்யும்.” .
  7. FOR THE ATTENSION OF S,SIRITHARAN. MP, KILINOCHI எஸ்.சிறீதரன். நாடாளுமன்ற உறுப்பினர். கிழிநொச்சி. . நண்பா. பத்திரிகையாளர் ஒருவருக்கும் உங்களுக்குமிடையில் இடம்பெறும் சம்பாசனையொன்று இணையத்தில் உலாவுகிறது. அதில் நீங்கள் மலையக வம்சாவழி ஈழத் தமிழர்களை குறிப்பிட பயன்படுத்தும் ‘வடக்கத்தையான்’ என்கிற ஒரு சொல் அதிற்ச்சி தருகிறது. இது எந்த வகையிலும் நியாயப் படுத்த முடியாத இழிவு செய்யும் சொல்லாகும். வாய்தடுமாறி அச்சொல் வந்திருக்கலாம். தயவு செய்து மலையக வம்சாவழி ஈழத் தமிழருக்கு வருத்தம் தெரிவித்து அச்சொல்லை திரும்ப பெறுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். .. நண்பா, வன்னி மண்ணை வளப்படுத்தும் முன்னணி உழைப்பாளர்களான மலையக வம்சாவழி ஈழத்தமிழர்களை பாதுகாத்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் உங்கள் கடமையை முன்னிலைப் படுத்திச் செயல்பட வேண்டுகிறேன். . வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கவிஞன்
  8. முன்புபோல யாழிணையத்தில் கவிதை மற்றும் பதிவுகளை பிரசுரிப்பதே கருத்துக்கள் விவாதங்களில் இருந்து கற்றுக்கொள்ளவே, அந்த நாட்கள் சுவடுகளுமின்றி மலையேறிவிட்டது சோகம் ? எல்லோரும் மெல்ல மெல்ல விடுபட்டபடிக்கு. இது இன்னும் பிரசுரிக்கப் படாத கவிதை. . என்னுள் காதலாய் நிறைகிறது. . அக்கினி நட்சத்திர வெய்யிலை வீழ்த்திய தென்றல் மழை என்னை அன்புடன் தொட்டு உசுப்பிவிட்டது. சிலநாட்கள் சன்னலின் வெளியே அங்குமிங்குமாக ஊஞ்சல் ஆடி பார்த்த வேப்பமரம் ”டேய் கபோதி நான் பூப்படைந்துவிட்டேண்டா” என்றபடி சன்னல்வரை வந்து வெண் முத்துச் சாரமாடும் தன் பசிய கூந்தலை அசைத்துக் காட்டியது. எல்லாவற்றையும் மிஞ்சி இப்பகூட என்னை சுற்றிக் குயில்கள் பாடுகின்றன. . எனது குட்டித்தோழியும் பத்திரிகையாளரும் தமிழ் சிங்கள மொழிபெயர்பாளருமான அனு சிவலிங்கம் நுகேகொடயில் சிங்கள மாணவர்களுக்காக சனிக்கிழமைத் தமிழ் வகுப்புகள் நடத்தி வருகிறார். பொறியியல் விரிவுரையாளராகப் பணிபுரியும் சிங்கள பெண் ஒருவர் தன்னிடம் தமிழ் கற்பது அனு சிவலிங்கத்தை ஆச்சரியப் படவைத்ததாம். அதுபற்றிக் கேட்டபோது அந்த மாணவி “ஜெயபாலனின் கவிதைகளை வாசிபதற்க்காகவும் மொழிபெய்ர்பதற்காவும்” என பதில் சொன்னாராம். அந்தப் பதில் என்னுடைய ஆர்பாட்டமற்ற இருப்புக்கும் எழுத்துக்கும் பொருள் சேர்த்தது.. . தோழர்களின் அன்பும் தோழியரின் கருணையும் என் முறுக்கேறிய மீசை கருமையாகிற அளவுக்கு உயர்ந்தது. காதலும் வீரமும் அமைகிறபோது கவிதையாக நொதித்து தேன்சிந்தும் மனசு எனக்கு. . இரண்டு கவிதைகள் எழுதினேன். இன்னும் பிரசுரமாகாத ஒரு கவிதையை உங்களோடு பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன். . நதி வட்டம் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . கடற்கொள்ளை அடித்த முகில் காமத்தில் மலையேற குறுஞ்சிப்பூ மடிமீது பெயல்நீராய் நெழிந்தேன் . யாருமற்ற மலைக்காட்டில் தீயாக பூத்து செம்பவளமாய் உதிரும் பலாச மரங்களே வியக்க பகல் ஒளியில் சிலம்பமாடி வண்ணங்களாய் இறுமாந்தேன். . பசிய கிழை உடைத்துப் பசியாறும் யானை மந்தை நாண மீண்டும் கிழைகளாய் நிறைந்து குருத்தெறிந்து சிரிக்கும் பச்சை மூங்கில்களின் கீழே ஈழவரை நினைத்தபடி மலைகளைக் கடந்துவந்தேன். . வழிநீள வழிநீள பாய்ந்தும் விழுந்தும் தழுவிய தேவதையர் மார்பால் உரைத்துவிட்ட கொச்சி மஞ்சள் கமழ நெடுந்தூரம் வந்துவிட்டேன். . காற்றில் இப்ப கரிக்கிறது உப்பு. கமழ்கிறது தாழம்பூ இனிக்குது கடற்பறவை இசைக்கிற நாடோடிப் பாடல் . சந்தனமாய் தேய்கிற வாழ்வில் எஞ்சிய வானவில் நாட்கள் போதை தருகிறது. என்றாலும் கடல் புகுந்த ஆறு, முகிலாகி மீண்டும் மலையேறும் நதி வட்டப் பெரு வாழ்வில் முதுமை எது? சாவு எது? , இன்னும் நீராட வாராத வனதேவதைக்காக இறுதிவரை ஆறாய் இருப்பேன்.
  9. களவாய் ஒரு படம்

    காவலிலே உன் அன்னை தோற்றதறிவாய். அவளிடத்தி உன்பட்டி தோற்றதையும் நீ அறிவால் என்றாலும் வாழ்வின் சுழற் தடத்தில் இன்று நீ அன்னை நீ தோற்க்க வாழ்வு மேலுமொரு வெற்றி பெறும். - எனது “பூவால் குருவி” கவிதையில் இருந்து
  10. நன்றி ஆதவன்இ நீர் பச்சை நிறமாக மாறியது என்றால் இரசாயன உரங்களின் கலப்பு காரனமாக இருக்கலாம். போர் முடிவின்பின்னர் அதிகரித்த கட்டற்ற விவசாய நடவடிக்கைகளால் கடல் ஏரிகளில் இரசாயன உரங்களின் விகிதாசாரம் அதிகரிக்க வாய்ப்புகள் உண்டு. இரசாயன உபயோகம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும். போரில் நெடுங்காலமாக விவசாயம் செய்யபடாமலிருந்த நிலங்களில் உள்ளூர் நுகர்வு மற்றும் ஏற்றுமதிக்கானஇரசாயனமற்ற இயற்க்கை வேழான்மையை வடக்கு கிழக்கு மாகான சபையும் ஈழ மற்றும் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் ஆர்வலர்களும் வர்த்தகர்களும் முன்னெடுத்துச் செல்லவேண்டும் .
  11. யாழ் இணைய தளத்துக்கும் நவீனனுக்கும் நன்றி. இது மிகவும் முக்கியமான செய்தியாகும். ஈழம் கடல்நீர் ஏரிகளின் சுவர்க்கமாகும். கடல்நீர் ஏரிகள் நம் தாயகம் நமக்களித்த பெருஞ்செல்வமாகும். கல்டல் ஏரிகளை நன்நீர் ஆக்கும் யானையை வெழுத்து வெள்லையாக்கும் சிந்தனைகளல்ல கடல் நீர் ஏரிகளை பாதுகாக்கிற செயல்பாடுகளே தாய் மணின் கோரிக்கையாகும். கடல் ஏரிகளில் மீன் இறப்பதுவும் திமிங்கிலம் கரை ஒதுங்குவதும் இரு வேறு பிரச்சினைகள். இதில் க்டலேரிகளில் மீன் இறக்கும் பிரச்சினை நம் தாயகத்தின் உள்ளார்ந்த பிரச்சினையாகும். கடல் ஏரிகளில் ஒக்சிசன் குறைவதற்கான வரட்ச்சி கால பிரச்சினைகள் குறிப்பாக அடர்தி மாற்றம் இரசாயன செயல்பாடுகள் பற்றி முக்கியமாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. இவற்றோடு வயல் கழிவு நீரோடு வரும் விவசாய இரசாயனங்களையும் நமது நெய்தலை நப்ஜ்சாக்கும் இறால் வளர்ப்பையும் கட்டுப்படுத்தல் கண்டல் தாவரங்களை வளர்க்கு திட்டம்மூலம் அலையாத்தி காடுகளைக் காப்பாற்றி பராமரித்தல்போல பல்துறை பணிகளில் வடகிழக்கு மாகாண அதிகாரிகளும் பல்கலைக் கழகங்களும் விஞானிகளும் ஒருங்கிணைந்து பணி புரிய வேண்டும், இத்தகைய முயற்ச்சிகளுக்கு புலம் பெயர்ந்த தமிழ் விஞானிகளும் ஆர்வலர்களும் பெரிய அளவில் உதவிட முடியும்
  12. PEOPLE NEVER LOST HISTORY மக்கள் வரலாற்றை இழப்பதில்லை. -வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் Dr. Alush Gashi who played a Major role in the independence of Kosovo to Deliver Mullivaikal Memorial Lecture: TGTE . மேற்படி மின்னஞ்சல் அனுப்பியவருக்கு நான் எழுதிய பதிலை இணைத்துள்ளேன். கோசோவோ, எரித்தியா, கிழக்கு ரீமோர், தென் சூடான் போன்ற நாடுகளின் இராச தந்திரத்தை பின்பற்றியிருந்தால் பேச்சுவார்த்தை வடகிழக்கு மாகாண தேர்தல் இணைப்பட்ச்சி சிக்கினால் சுயாட்ச்சி தனிநாடு என்கிற பாதையில் முன்னேறி இருக்கலாம். எங்களுக்கும் விடிந்திருக்கும். நான் அனுப்பிய பதில் இதுதான். “உருப்பட அவசியமான திசை. சமாதான ஏற்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு சுயநிர்ணய உரிமை நோக்கி இயன்றவரை முன்னேறுதல் பற்றிய அடிப்படை இராஜதந்திர அறிவு நமக்கு இல்லை. கொசோவா எரித்திரியா ஈஸ்ரிமோர் தென்சூடான் போன்ற தேசிய இனங்கள் சமாதான ஏற்பாடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு சுயநிர்ணய உரிமை நோக்கி இயன்றவரை முன்னேறுதல் பற்றிய அறிவை வளர்த்துக்கொண்டதால் வென்றார்கள். இதுபற்றியும் அறிந்துகொள்ளுங்கள். ஜெயபாலன்” . இதுதொடர்பாக 1996ல் இருந்தே வன்னியை வலியுறுத்தி வந்தேன். என்னை விடுங்கள். 1990களின் முடிவில் இருந்தே திரு அன்ரன் பாலசிங்கம் அவர்களும் ஈரோஸ் பாலகுமாரன் அவர்களும் மிக தெளிவாக தென்ஆபிரிக்கா, கொசோவா. கிழக்கு தீமோர், எரித்திரியா தென்சூடான் விடுதலை அரசியலின் வரலாற்றுப் போக்கையும் மேற்படி நாடுகள் மேற்க்கு நாடுகளோடு அவர்களது சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை அழுத்தத்துக்கு அமைய பேணிய அதிதீவிரமற்ற உறவுகளின் இயங்கியலையும் சர்வதேச நிலமைகளையும் நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். . தமிழ் மக்களதும் புலிகளின் ஆதரவுடன் தரை இந்திய அமைதிப் படை மோதல்வரை திருமலையில் சிக்களக் குடியேற்றங்களை அகற்றுதல் போன்ற பணிகளிலும் ஈடுபட்டுவந்தது. ஏனினும் மோதல் ஏற்பட்டபின் அவர்கள் ஆக்கிரமிப்பு படைபோல நடந்து கொண்டனர். புலிகள் இந்தியப் படையை வெளியேற்ற முதல் எதிரியான பிரேமதாசாவுடன் இணைந்து செயல்பட்டார்கள். இந்திய அமைதிப்படை வெற்றியின்றி வெளியேறும்வரைக்கும் பிரேமதாசா ஈழம் எனப்படும் வட கிழக்கு மாகாணங்களை அதிக அதிகாரங்களோடு புலிகள் வசம் கொடுக்க சம்மதித்திருந்ததாக கருதப் படுகிறது. ஆனால் இந்திய படை வெளியேறிய பின்னர்வடக்கை மட்டும் அதிக அதிகாரங்களுடன் தரலாம் கிழக்கை தரமுடியாது என்கிற நிலைபாட்டை பிரேமதாச அரசு எடுத்தது. . மேற்படி காலக்கட்டத்தில் மேற்குலகம் விடுதலைப்புலிகள் மீது காட்டிய புதிய அக்கறை இந்திய அரசால் புரிந்துகொள்ளப் பட்டிருந்தது. இணைப்பாட்ச்சி அடிப்படையிலான ஒரு தீர்வுபற்றி புலிகளோடு பேசுவதில் ஆர்வமுள்ள சமிக்ஞைகளை 1991 ஆரம்ப காலக்கட்டங்களில் இராஜீவ் காந்தி வட்டாரம் வெளியிட்டது. இலங்கையில் அதிகரிக்கும் சீன சார்பும் இனப்பிரச்சினைக்கு மேற்குலக சார்பு அல்லது சீனசார்பு தீர்வு உருவாகக்கூடிய சூழலும் இந்தியாவால் உணரபடுவது தவிர்க்க முடியாததாகும். அண்மைய நிகழ்வுகள் இதனையே உணர்த்துகின்றன. . அப்போது லண்டனில் இருந்து செயல்பட்ட கிட்டுவின் அனுமதின்பெயரில் 1991 மார்ச் 5ம் திகதி கவிஞர் காசி ஆனந்தனும் மார்ச் 15ல் டாக்டர் அஜித் சித்தம்பலமும் ரஜீவ்காந்தியுடன் பேசினார்கள். ”ஈழத்துக்கு ஆதரவில்லை போராட்டத்துக்கு ஆதரவு” என்பதே ராஜிவ் காந்தியின் பொடிவைத்த நிலைபாடாக இருந்தது. கொசோவோ, கிழக்குதீமோர், தெற்க்கு சூடான். எரித்திரியா போன்ற நாடுகளுடன் “பிரிவினைக்கு ஆதரவில்லை போராட்டத்துக்கு ஆதரவு” என்கிற மேற்குநாடுகளின் நிலைபாடு இங்கு கருத்தில் கொள்ளத்தக்கது. தகவல்களை வைத்து ஊகிக்கும்போது ”இந்திய அமைதிப்படை 2 நடவடிக்கைகளின் அழுத்தத்தில் புலிகளைகளைக்கொண்டு இணைந்த வடகிழக்கு மாகாணசபையை உயிர்பிக்கும் நோக்கிலேயே ராஜீவ் காந்தி அவர்கள் 1991 முற்பகுதியில் சிந்தித்தாக தெரிகிறது. அத்தகைய ஒரு இடைக்கால தீர்வை புலிகள் ஏற்றிந்தால் மாத்தையாவே முதல் அமைச்சர் ஆகி இருப்பார். மாத்தையா கிட்டு மோதலை நான் இப்படித்தான் புரிந்து கொள்கிறேன். . போரின்பின் மேற்க்குலகில் ஏற்பட்ட எழுச்சியையும் வடகிழக்கு சரணாகதியடையாமல் தேர்தல் அரசியலில் நிமிர்ந்துவந்தையும் பொருட்படுத்தவே செய்தது. அக்காலக் கட்டத்தில் தம்மால் தடை செய்யப்பட்ட அமைப்பின் கொடிகள் மீண்டும் உயர்வதை மேற்குலகம் வரவேற்க்கவில்லை. ”இலங்கை தமிழர்களுக்கான மேற்க்கு நாடுகளின் ஆதரவின் கனிகள் தடைசெய்யபட்ட அமைப்புக்கு கிடைக்காது என்கிற பட்சத்தில் மட்டும்தான் மேற்க்குநாடுகளின் ஆதரவு தீவிரமாக தொடரும்” என்கிற கருத்தை மேற்க்கு நாடுகளின் ராசதந்தரிகள் ஆய்வாளர்கள் சிலர் மறைமுகமாக வெளிப்படுத்தவே செய்தனர். வரலாற்றில் இருந்து கற்றுக்கொள்ளும் மரவு இனியாவது ஈழத் தமிழர் அரசியலில் உருவாகிட வேண்டும். . வரலாறு கொசோவோ, கிழக்குதீமோர், தெற்க்கு சூடான். எரித்திரியா போன்ற நடுகளுக்கு கிட்டிய வாப்புகள் எங்களுக்கும் இருந்தது என்பதையே சொல்லாமல் சொல்கிறது. ஈழ மண்ணில் வாழும் மக்களின் தெரிவு செய்த தலைமைக்கு விமர்சன நீதியான ஆதரவு சக அழுத்தம் கொடுக்கும் சக்திகளாக புலம்பெயர்ந்த அமைப்புகளும் தமிழக ஆர்வலர்களும் செயல்பட்டால் ஈழத் தமிழரது சுயநிர்ணய உரிமைக்கான கொசோவோ பாணிச் சூழல் மீண்டும் உருவாக்கப் படக்கூடிய வாய்ப்புகள் தென்படுகிறது.
  13. அன்று எங்களை 1983 கலவரமும் தமிழர் போராட்டங்களும் உலுப்பியதுபோல கோபம் கொள்ள வைத்ததுபோல இன்று கலைஞர்களை, குறிப்பாகச் சமகாலக் கவிஞர்களை முளிவாய்க்கால் உறங்கவிடாமல் கோபத்தில் கொதிக்கவும் சபிக்கவும் வைக்கிறது. எமது வன்னி மண்ணின் இரட்டையர்களான கருணாகரனும் தீபச்செல்வனும் எழுதிய இரண்டு கவிதைகளை அதன் பொருத்தப்பாடு கருதிப் பதிவு செய்கிறேன். முள்ளிவாய்க்கால் 2017 - கருணாகரன் ( Sivarasa Karunagaran ) -------------------------------------------- இரத்தமும் உயிரும் உறைந்து அனலடிக்கும் இந்த மணல் வெளியில் நேற்றும் பட்டி பூத்திருந்தது இன்றும் பூத்திருக்கிறது நாளையும் பூக்கும் நேற்றைய பட்டிப் பூக்கள் தனித்திருந்தன. இன்று வெள்ளை உடைகளில் விருந்தாளிகள் வந்தனர். சுடர்களை ஏற்றினர். பட்டிப் பூக்களை மேவி எடுத்து வந்த பூக்களைப் பரப்பினர் துயரும் அழுகையும் மீட்கப்பட்டது மண்ணடுக்குகளில் துயரில் ஆழப் புதைந்துறங்கிய மனிதர்கள் மெல்லக் கண் திறந்து நேற்றைய நாளை நினைவு கூர்ந்தனர் அப்படியே இன்றைய நாளைப் பார்த்தனர். எரியும் சுடர் பலியிடப்பட்டோரையெல்லாம் பெருகியோடும் கண்ணீரில் பிரதிபலித்தது பொழுதகல துயர் விழாவின் காட்சிகளெல்லாம் மெல்ல மாறின ஏற்றிய சுடர்கள் அணைய முன் பரப்பிய மலர்கள் வாடமுன் எல்லோரும் திரும்பிச் சென்றனர். மண்ணடுக்குகளில் விழிதிறந்த மனிதர்கள் மறுபடியும் தனித்தனர் பட்டிப் பூக்களும் தனித்தன நாளையும் தனித்தே பூக்கும் பட்டி 2 முள்ளிவாய்க்கால் பரணி, தீபச்செல்வன்01கால்கள் எதுவுமற்ற என் மகள்தன் கால்களைக் குறித்துஒருநாள் கேட்கையில்நான் என்ன சொல்வேன்?அவர்கள் கூறினர்யுத்தம் ஒன்று ஓர் இனத்திற்கு எதிராக நடக்கவில்லையெனஒருவரும் கொல்லப்படவில்லையெனயுத்தமென்றால் ஆட்கள் இறப்பது இயல்பெனஅவர்கள் கூறினர்ஒரு ஐயாயிரம் பேர் இறந்திருக்கலாமெனயுத்தத்தில் நிறையப் பேர் இறந்தை ஒப்புக்கொள்கிறோமெனபின்னர் கூறினர் போராளிகளே மக்களைக் கொன்றனரெனபின்னர் கூறினர் படைகளால் சனங்கள் கொல்லப்பட்டதை ஏற்கிறோமெனஇறுதியில் சொல்லினர்யுத்தம் போராளிகளுக்கு எதிரானதெனஎமை மீட்கும் யுத்தமென்றனர்மீட்பு என்பது இருதயங்களை கிழித்தலா? மனிதாபிமான யுத்தமென்றனர்பீரங்கியின் சுடுகுழலில் மனிதாபிமானமுண்டா?நிகழ்த்திய எல்லாவற்றையும் மறுத்துமேலும் அதை தொடர்ந்துஎல்லாவற்றையும் மறப்போமென்றனர்எதையும் பகிராமல் ஒருதாய் பிள்ளையென்றனர்தாயற்ற என் மகளுக்குஇதையெல்லாம் எப்படி விளக்குவேன்?பழி வாங்கும் ஜனங்களென்றனர் ஒருபோதுமன்னிக்கத் தெரியாத ஜனங்களென்றனர் இன்னொருபோதுதிரும்பாத இழப்பைவெற்றி என்போரே!என் மகளைக் குறித்துநான் கண்ணீர் மல்குதல்தான்பழிவாங்குதலா?02எனதாசை மகளே!இம்மாபெரும் காயத்தை எப்படி ஆற்றுவோம்?இம் மாபெரும் இழப்பை எப்படி நிரப்புவோம்?காயங்களை மூடும்இழப்புக்களை மறைக்கும்தந்திரம் மிக்க வார்த்தை என்னிடமில்லைமீளப் பெறமுடியாத கால்களை மறந்துகால்களை பறித்த வெற்றியைகொண்டாடச் சொல்லினர்அவர்களோ போருக்கு காரணம் சொல்லினர்நாமோ அழிக்கப்பட்டதின் நியாயத்தை வேண்டினோம்மகளே! போரிடம் என்ன நியாயம் இருக்கும்?அது நம் குழந்தைகளை கருவிலே நசித்ததுஅப்பாவிகளின்மீது குண்டுகளைப் பொழிந்ததுநிலத்துடன் லட்சம் மனிதர்களை தின்று செரித்ததுஎலும்புக்கூடுகளினிடையேநிணங்களினிடையேகுருதியினிடையேகொடி உலுப்பி மகிழ்ந்ததுஅவர்கள் சொல்லுவதைப் போலஅந்தக் கணங்களை மறந்துவிட முடியுமோ?அவர்கள் சொல்வதைப்போலஅந்தக் கணங்களை மன்னிக்க முடியுமோ?திட்டமிட்டு செய்யப்பட்டவைகள்மறக்கக்கூடியவை அல்லவேவேண்டுமென்றே நிகழ்த்தப்பட்டவைகள் மனிக்கக்கூடியவை அல்லவே03ஆட்களற்ற வீடுகளைக் குறித்தும்வீடுகளற்ற நிலங்களைக் குறித்தும்புகைப்படங்களில் இருக்கும் இல்லாதவர்களைக் குறித்தும்பெயர் பட்டியல்களில் மாத்திரம் இருப்பவர்களைக் குறித்தும்என் அன்பு மகளே என்னிடம் கேட்காதே?இரத்தமும் சதைகளும் படிந்தபழைய பத்திரிகைகளைநீ விரித்துப் பார்க்காதபடிமறைவாகவே வைத்துள்ளேன்04யுத்த வெற்றியின் பாடலில் மயங்கியபடிஎல்லாவற்றையுமே மறக்கும்படி சொல்லினர்என் பிஞ்சுக் குழந்தை கால்களற்று நிற்கிறாள்என் கால்களுக்கு என்ன ஆனது?ஏன் என் கால்களை எறிகணைகள் தின்றனவெனஅவள் கேட்கையில் நான் எதைச் சொல்வேன்?என் தாயிற்கும்என் ஐந்து சகோதரர்களுக்கும் என்ன ஆகிற்று?நம் பதுங்கு குழியில் யார் குண்டு வீசினரெனஅவள் கேட்கையில் நான் எதைச் சொல்வேன்?மாபெரும் இனக்கொலையை ருசிக்கும்பற்கள் நிரம்பிய கொடியைஎன் மகளுக்கு பரிசளிக்கும் இந்த நாட்களில் தொடங்குமொரு காலம் எப்படியானதாய் இருக்கும்?மேலுமொரு காயம் வேண்டாம் மகளேமேலும் பலர் இல்லாதுபோக வேண்டாம் மகளே05நாம் கேட்பதெல்லாம்உயிருக்கு உயிரல்லகொல்லப்பட்டவர்களை நினைவுகூரும் உரிமையைமாண்டுபோனவர்களின் கல்லறைகளைஅழுது கண்ணீர் விடும் விடுதலையைநாம் கேட்பதெல்லாம்குருதிக்குக் குருதியல்லஅழிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியைநாம் கேட்பதெல்லாம்பழிக்குப் பழியல்லஇன்னொரு இனக்கொலையற்ற அமைதிநிலத்தைநாம் கேட்பதெல்லாம்எவருடைய உரிமையையுமல்லஎம்முடைய உரிமையைஎனதருமை மகளே!நாம் கேட்பதெல்லாம் நீதியின் உண்மையைஉண்மையின் நீதியைஉண்மைகளை நம் சடலங்ளைப் போலப் புதைத்துஇடுகாடுகளாக்கப்பட்ட நம் மண்மீதுஎளிய நம் சனங்களின் குருதியினால் பொய்யை புனைந்தெழுதிய அவர்களின் வீர வரலாறுஅழிக்கப்பட்டவர்களை உறங்கவிடாதுஏனெனில் அவர்களின் போர்சூழ்ச்சிகளினால் வென்றதுஏனெனில் அவர்களின் போர்அநீதிகளால் வென்றதுஏனெனில் அவர்களின் போர்விதிகளை மீறியது05எனதருமை மகளே!நம்முடைய நிலத்தை அபகரிக்கவும்தம்முடைய அதிகாரத்தை பரப்புவும்நம்முடைய அரசை கலைக்கவும்தம்முடைய வேர்களைப் பதிக்கவும்நம்மை பூண்டோடு துடைக்கவும்உனது கால்களை பிடுங்கிஉன் தாயையும்ஐந்து சகோதரர்களையும் கொன்றனரென அறிகையில்இந்த உலகத்தை குறித்து நீ என்ன நினைப்பாய்?