poet

கருத்துக்கள உறவுகள்
  • Content count

    1,527
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

poet last won the day on December 6 2013

poet had the most liked content!

Community Reputation

268 ஒளி

About poet

  • Rank
    Advanced Member

Contact Methods

  • ICQ
    0

Profile Information

  • Gender
    Male

Recent Profile Visitors

2,128 profile views
  1. செத்தும் காத்த என் அம்மாவின் பிறந்தநாள் நினைவில் . அம்மா பிறந்தது 1917 உடுவில் மகளிர் கல்லூரி வரவேற்ப்பில் மகத்மா காந்திக்கு மாலை சூடி ஆசி பெற்றது நவம்பர் 2017 (இறக்கிற வரைக்கும் காந்திய செல்வாகுடனேயே வாழ்ந்தார், விடுதலையும் சமூக சமத்துவமும் கவிதையும் அவரிடமிருந்து கற்றதுதான்.) . 2013 நவம்பரில் அம்மாவின் சமாதிக்குச் சென்றபோது கோத்தபாய ராசபக்சவின் விசேட உத்தரவின் பேரில் என்னைக் கைதுசெய்ய இராணுவம் எங்கள் பண்ணைக்கும் வன்னிவளான்குழம் கோவிலுக்கும் நடுவிலுள்ள காட்டுக்குள் காத்திருந்தனர், நல்ல வேலையாக நான் கார் சார்தியிடம் ”40 வருடமாக ஒவ்வொரு தடவை பண்ணைக்கு வரும்போதும் வன்னிவிளான்குளம் அம்மன் கோவிலில் கற்பூரம் கொழுத்திவிட்டு வரும்படி சொல்லுவார். 40 வருடங்களாக நான் கேலி செய்வேன். இப்ப அம்மா இல்லை. அவர் சமாதிக்கு முதன் முதலாக போகிறேன், அம்மாவின் ஒரே விருப்பமான வன்னிவிளாம் குளம் கோவிலில் கற்பூரம் கொழுத்திவிட்டு சமாதிக்குப் போவோம் என சொன்னேன். சாரதியோ இருட்டாகிவிட்டது என தயங்கினார். பின் எனது வற்புறுத்தலால் திருப்பி கோவிலுக்கு போனார். அதிற்சி அடைந்த இராணுவத்தினர் என்னை பின் தொடர்ந்து வந்தனர், அதனால்தான் என்னை இரகசியமாக கைதுசெய்யும் கோத்தபாயவின் திட்டம் தோல்விகண்டது. ’ வன்னிவிளான்குளம் கோவிலில் வைத்து கோத்தபாயாவின் விசேட பயங்கரவாத தடைப் பிரிவினரால் கைது செய்யப்பட்டேன் நான் திட்டமிட்டு உரத்துச் சண்டைபோட்டதால் வன்னிவிளான்குழ மக்கள் இச்சேதியை நோர்வேயில் வசிக்கும் க.சுந்தரலிங்கத்துக்கு கைபேசியில் சொன்னார்கள். சுந்தரலிங்கம் உடனடியாக குளோபல் தமிழ் ரேடியோ குருபரனுக்கும் வேறு ஊடகங்களுக்கும் அறிவித்துவிட்டார். என் கைது நடவடிக்கை முடியுமுன்னமே சர்வதேச ஊடகங்களில் சேதி வந்துவிட்டது. .எனக்காக் பசீர் சேகுதாவுத் உடனடியாக கழத்தில் இறங்கினான், தொடர்ந்து எனது மனைவி மக்கள் தோழன் ஒய்விண்ட் புக்ளரூட் நோர்வே சுந்தரலிங்கம், குளோபல் தமிழ் றோடியோ குருபரன் பாசன அபேவர்தனவின் சுதந்திர பத்திரிகையாலர் அமைப்பு ரமனன் என பலரும் என் விடுதலைக்கான முயற்சிகளில் இறங்கினர். நான் கைதுசெய்யப்பட்ட ஒரு மணி நேரத்தில் . அமைச்சராய் இருந்தும் முஸ்லிம் தோழன் பச்சீர் சேகுதாவுத் எனக்காக கழத்தில் இறங்கினான், நீதி அமைச்சராய் இருந்தும் முஸ்லிம் தலைவர் ரவ் ஹக்கீம் கோத்தபாயாவுக்கு எதிராக ஜெயபாலன் குற்றம் இழைக்கவில்லையென அறிக்கை விட்டார். ராவய, ஜெடபோன்ற சிங்கள முற்போக்கு அமைப்புகள் போர்கொடி தூக்கின. தமிழ் தலைவரான சுர்ரேஸ் பிரேமசந்திரனும் சிறீதரனும் கேழ்வி எழுப்பினார்கள் என அறிந்தேன், மலைய தமிழ் பாராழுமன்ற உறுப்பினர் பிரபா கணேசன் தடுப்புக்காவலுக்குவந்து என்னை சந்தித்தார். இந்த பின்னணியில் சர்வதேச சமூகம் ஈலங்கை அரசுக்கு நெருக்குதல் கொடுத்தது. அதன் உச்சக்கட்டமாக அமைந்தது நண்பர் எரிக் சோல்கைமின் அறிக்கை. அவர் வளமைக்கு மாறான கோபத்துடன் “ மீசை மயிரில் கூட தொடமுடியாது. விடுதலை செய்யாவிடின் நான் வாய் திறக்க வேண்டி வரும்” என மிரட்டினார், இந்த வளமைக்கு மாறான கோபம் கோத்தபாயவை பணிய வைத்தது. எனது தோழன் பசீர் சேகுதாவுத்தை அழைத்து “ஜெயபாலனை வைத்திருப்பது கஸ்டமாக இருக்கு. ஆனால் வெளியில் விட்டாலும் தன்னை துன்புறுத்தியதாக பொய்ப் பிரசாரம் செய்வாரே” என கூறியுள்ளார். அதற்க்கு தோழர் பசீர் ஜெயபாலனை எனக்கு 20 வருசமா தெரியும். அவர் எதற்க்கும் அஞ்சிவதில்லை, பொய்சொல்வதுமில்லை. தன்னை மரியாதையாக நடத்தியதாக என்னிடம் சொன்னார். ஆகையால் அதைத்தான் வெளியிலும் சொல்வார்” எனக் கூறியுள்ளார், உடனவே என்னை சாகிற வரைக்கும் சிறைதான் என சொன்ன கோத்தபாயவினால் ஒரு வாரம் முடியுமுன்னமே உடனடியாக நோர்வேக்கு நாடுகடத்தும் உத்தரவு பிறபிக்கப் பட்டது. காட்டில் காத்திருந்த இராணுவத்திடம் அகப்பட முன்னம் அம்மா வின் நினைவே என்னை வன்னிவிழாங்குளம் கோவிலுக்கு திரும்ப வைத்தது, அதனால்தான் நான் இன்று உயிருடன் இருக்கிறேன். வாழும்போது என் காவல் தெய்வமாக இருந்த என் அம்மா இறந்தபின்னரும் என்னை காத்த நிகழ்வு புதிரானது, . 2006ல் அம்மா வவுனியா வைத்தியசாலையில் மரணப் படுக்கையில் இருந்ததார், அவரது இறுதி நாட்கள் நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்தேன், அம்மாவைக் காண தமிழகத்தில் இருந்து மீன்பிடிப் படகிலாவது இலங்கை செல்லும் முடிவில் இருந்தேன். ஆனால் அம்மாவின் மரணத்துக்கு முதல் நாள் தம்பி பாரதி கைபேசியில் என்னை அழைத்தான், அம்மா பேசவிருப்பதாக சொல்லி கைபேசித் தொடர்பை ஏற்படுத்தினான். அம்மாவின் முதல் வார்த்தை ”எனக்கு என்ன நடந்தாலும் இலங்கைக்கு வந்திடாதே ராசா” என்பதில் “எனக்கு எந்த அச்சமுமில்லை. கட்டாயம் வருவேன்” அம்மா அழுதபடி சத்தியம் கேட்டாள். “நீ வந்தா பாதகர்கள் உன்னைக் கொண்றிடுவாங்கள் ராசா. அம்மா ஆனையா வரக்கூடாது” அம்மாவை அழவைக்காதே என பாரதி சொன்னான். “சரி அம்மா” என்றேன். . இத்தனை கொடுமைகளுக்கும் இனக்கொலைக்கும்பிறகு இலங்கை அரசு இணைபாட்ச்சித் தீர்வுக்கு இணங்க மறுத்தால் எப்படி மன்னிப்பது? . வரமுடியவில்லை அம்மா வ.ஐ.ச. ஜெயபாலன் . வரமுடியவில்லை அம்மா தீயினை முந்தி உந்தன் திரு உடலில் முத்தமிட... . சிங்கமும் நரிகளும் பங்கும் நீர்சுனையின் வழி அஞ்சி உயிர் வற்றும் மானானேன். சென்னைச் சுவர்பாலை துடிக்கும் பல்லி வாலானேன். . தோப்பாகும் கனவோடு நீ சுமந்த நறுங் கனிகள தின்றதே ஈழத் தமிழன் விதி என்ற பேர் அறியா தேசத்துப் பறவை. துருவக் கரை ஒன்றில் அதன் பீயாய் விழுந்தேனே என் கனிகளச் சுமந்தபடி . இறால் பண்ணை நஞ்சில் நெய்தல் சிதைந்தழியும் சேதுக் கரையோரம் படகுகளும் இல்லை. . கண்ணீரால் உன்மீது எழுதாத கவிதைகளைக் காலத்தில் எழுகிறேன்... 2006 http://ireport.cnn.com/docs/DOC-1063267
  2. வாழ்வதற்குப் பொருள் தேடினால் முடிவு இன்பம் தரலாம் பொருள் தேடுவதே வாழ்க்கையானால் முடிவு துன்பம் தரலா வாழிய
  3. அம்மாவுக்கு - வ,ஐ,ச,ஜெயபாலன் (1985) . அம்மா தங்கக் கனவுகளை இழந்த என் அம்மா. எனக்கென வரலாற்று நதியின் படுக்கையில் நீ கட்டிய அரண்மனை யாவும் நீருடன் போனது. . இன்று கோவில்கள் தோறும் கைகளைக் கூப்பி "பிச்சை வேண்டாம் நாயைப் பிடி" என இறைவனை வேண்டும் என்னுடைய அம்மா. .. யாழ்ப்பாணத்து செம்மண் தெருக்களில் வன்னிக் காட்டின் வயல்வெளிப் புறங்களில் கீழ் மாகாணத்து ஏரிக்கரைகளில் முகம் அழிந்த பாதி எரிந்த பிணங்களைப் புரட்டி தங்கள் தங்கள் பிள்ளையைத் தேடும் அன்னையர் நடுவில் . தமிழகத்தில் இன்றுநான் உயிருடன் இருப்பதை அறிந்து பாக்கியம் செய்தவள் என மனசு நிறையும் என்னுடைய அம்மா! . இப்படியுமொரு காலம் வந்ததே நம்முடைய மண்ணில் . இன்று உனக்கு நான் கதைகள் சொல்வேன் மரணம் பற்றிய கதைகள் கவிஞர் இருவரின் மரணம் பற்றிய கதைகள் என்பதால் உனக்கிதைச் சொல்வேன். . கொடுமையானது மொலாய்சின் மரணம் கொடுமையின் பின்னே வக்கிரம் அடைந்த மனிதர்கள் இருப்பர் கொடிதினும் கொடிது டால்டனின் மரணம் இந்தக் கொடுமையின் பின்னே இருந்தது வக்கிரம் மட்டுமே. . தென்னாப்பிரிக்க அன்னை ஒருத்தி நிறவெறியரது கொடுங்கோலரசின் வெஞ்சிறைக்குள் தன் மைந்தனை இழந்தாள். . தென் ஆப்பிரிக்க நாட்டின் சிறைகளும் நமது நாட்டின் சிறைக்ளைப் போல்வன அம்மா. . வைத்தியக் கல்லூரி ஆய்வு மேசையில் கிடத்தப்பட்ட பிணங்களைப் போல்வர் கொடுங்கோலாரது சிறைகளில் மானிடர். கவிஞன் பெஞ்சமின் மொலாய்ஸ் என்பவன் எங்களைப் போன்றவன் ஆப்பிரிக்கப் புதர்க் காடுகளுள் தம்முன்னோர் முழங்கிய போர் முரசுகளை மீட்டு எடுத்தவன். . வெள்ளைக்கார அன்னியர்க் கெதிராய் தன் முன்னோர் எய்த விச அம்புகளை கூரிய ஈட்டியை சினம் மிகுந்த நாட்டுப் பாடலை தனது கவிதையாம் பொன் தட்டுக்களில் ஆப்பிரிக்காவிற்குப் பரிசாய்த் தந்தவன். . ஒவ்வொரு சமயம் பேனா ஏந்தும் கரங்களினாலே துப்பாக்கியினைத் தூக்கும் அவனை தென்னாப்பிரிக்க நிறவெறிப் பேய்கள் தூக்குமரத்தில் அறைந்தன அம்மா. . விடுதலைக் கீதம் இசைத்தபடிக்கு கவியரங்கம் ஏறுதல் போல தூக்கு மேடையில் ஏறிய மகனை இறுதியாய் ஒரு தரம் ஒரே ஒரு ஒரு தரம் கண்டிடத் துடித்த அன்னையின் கதறல் ஆப்பிரிக்காவை உலுக்கி எடுத்தது. . நிராகரிக்கப்பட்ட அன்னையர் இதயக் குமுறலும் கதறலும் உலகமெங்கும் விடுதலைப் போரின் கவிதைகள் ஆவன. அம்மா உனக்கு இன்னுமோர் கவிஞனின் கதையை நான் சொல்வேன். . என்னரும் ஈழத் தாயக மண்போல் விடுதலைப் போரின் விழுமியம் நிறைந்த எல்சல்விடோர் என்கிற நாடு அங்கும் துப்பாக்கியோடு பேனா ஏந்தும் பெஞ்சமின் மொலாய்ஸ் போலொரு கவிஞன். ரூஜ் டால்டன் என்பது அவன் பெயர். . கொடிய எதிரியை நன்கறிவான் அவன் கொடிய எதிரியின் துப்பாக்கிகளின் குண்டின் வேகமும் திசையும் அறிவான். . எதிரிகள் அறியாத தன்தாய் நாட்டின் மலைகளும் அறிவான் மடுக்களும் அறிவான். . வஞ்சகப் புரட்சி பேசிப் பேசி, வெஞ்சமர்க் களத்தில் பதவிகள் தேடி முதுகில் கத்தி பதிப்பதற் கென்றே உடன் நடப்போரை அறிந்திலன் அம்மா. . தோழர்கள் நடுவே துரோகிகள் யாரென எப்படிப் பகுத்துக் காண்பது அம்மா? போர்க் களத்தில் தோழமைகள் தோல் போர்த்திய சூழ்ச்சிக்காரரால் கொல்லப்பட்ட அக் கவிஞனுக்காகக் கண்ணீராலே அஞ்சலி செய்வோம். . எல்சல்விடோரின் போர்க்களமொன்றில் எதிரியோடு மோதி வீழ்ந்திருப்பின் மரணத்துள்ளும் பணிகளை முடித்தவோர் மனநிறைவிருக்குமே. தன் துப்பாக்கியையும் பேனாவினையும் தோழர்கள் ஏந்தித் தொடர்வார் என்கிற ஆத்ம சாந்தி அங்கிருந்திருக்குமே. . கொடுமையானது மொலாய்சின் மரணம் கொடுமையின் பின்னே வக்கிரம் நிறைந்த மனிதர்கள் இருப்பர் கொடிதினும் கொடிது டால்டனின் மரணம் இந்தக் கொடுமைகள் பின்னே இருந்தது வக்கிரம் மட்டுமே. . அம்மா! கொலைப்பட்டிறப்பதே எனது விதியெனில் பெஞ்சமின் மொலாய்சின் மரணமே எனது தெரிவென அறிக. கொலைக் களம் தன்னில் மகனை இழப்பதே உனது விதியெனில் பெஞ்சமின் மொலாய்சின் தாயைப் போல விடுதலைக் கீதம் இசைத்திடு அம்மா. . 1985.
  4. ஈழப்போர் முறிந்தபின் வந்த 2010 வசந்த காலத்தில் கண்ணீரோடு எழுதிய கவிதை. * முதல் வசந்தப் பாடல் வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் * சுனாமிக்குச் பிந்திய வசந்தத்தில் மீனவ குப்பங்களில். பூத்த மரங்களின் எச்சங்களில் குயில்கள் பாட மாலைசூடிய குழந்தைகள் எசப்பாட்டுப் பாடியதை கண்ணீரூடு பார்த்தது போல இன்றும் கரைந்தபடி.. . மனிதனின் வாழும் ஆசையை எந்தக் கொம்பனாலும் கொம்பியாலும் பறித்து விட முடியாது என்றபடி வருடந் தோறும் கீரோசீமா நாகசாக்கியில் செறிகள் மலர்கிறதுபோல என் மண்ணிலும் முறிந்த வேம்புகள் மலர்கின்றன.. . . இற்றை வசந்த இப்பூந் தென்றலில் சுட்டெரிக்கப் பட்ட எங்கள் சோலைகளின் எச்சங்களில் பிள்ளைகளின் மதளைக் கூவலில் காமுற்று குயில்கள் பாடுகின்றன . பாதைகளில் கால் மிதிக்க உயிர் கிழிகிறது. குலதெய்வங்களின் கல்லறைகளை உடைத்து எலும்புகளோடும் தலை மயிரோடும் வீதிக் குண்டு குழிகளை நிரவுகிறார்கள் கொடியோர். . இரணியா இரணியா எங்கள் பிள்ளைகளின் கனவுகள் ஒவ்வொரு தூணிலும் இருக்கும் துரும்பிலும் இருக்குமடா.. சாம்பலை உதறியபடிக்கு இடிபாடுகளை விலக்கிக்கொண்டு உயிர்தெழுகிறது வாழ்வு,. . ஊர் உலகோடு பாரிபோல் பகைத்த இருண்ட நாட்களே போ.. எங்கள் கிரேத யுகத்து முதல் வசந்தமே வா.. . இற்றை வசந்த இப்பூந்தென்றலில் வைகலும் சுதந்திர வாழ்வையே எண்ணினோம்.
  5. ENVIRONMENTAL CONSEQUENCES OF EELAM WAR -V.I.S.JayapalaN (1991 NORAD Oslo 1991) * ஈழப்போரும் சூழலும் * ஈழப்போரும் சூழலும் பற்றிய என்னுடைய அறிக்கை நோர்வீஜிய அபிவிருத்தி நிறுவனமாகிய நோராட் ஒஸ்லோ ஆதரவில் இரணு மாதங்கள் மேற்கொள்ளபட்ட என் ஆய்வின் பெறுபெறாகும். இந்த அறிக்கை பாராட்டுகளைப் பெற்றபோதும் அதனைப் புத்தகமாக விரிவாக்கி வெளியிடும் என் முயற்ச்சியை தொடர முடியவில்லை. வசதியின்மையால் தடைபட்ட என் முயற்சிகளில் இதுவும் ஒன்று. * என்னுடைய ஆய்வறிக்கைகளை மொழி பெயர்க்க வேண்டுமென விரும்பினேன்.. என் கண்புரை நோயால் கண்கள் ஒத்துழைக்கவில்லை. குறைந்த பட்சம் ஆங்கிலத்திலாவது பதிவுசெய்து விடவேணும் என மனசு அலட்டிக் கொள்கிறது. உங்களில் யாராவது இதனை மொழி பெயர்க்க்க்கூடும் என நம்புகிறேன். * எனது இளைய தலைமுறைக்கு விட்டுச்செல்ல இந்த ஏழையிடம் இருப்பது கவிதைகள், எழுத்துகள், சில வரலாற்று உண்மைகள் மட்டும்தானே I ENVIRONMENTAL CONSEQUENCES OF CONFLICTS IN SRI LANKA (1980 –1990) BY V.I.S.JAYAPALAN (POET) 1. INTRODUCTION This report is to provide an overview of environmental consequences of conflicts in Sri Lanka. It is not a comprehensive study covering all the aspects of the problem. This report is mostly based on my personal knowledge of the subject gathered as a nature poet. The effect of Sri Lankan conflicts, especially the prolonged ethnic conflicts, on environment and human life is very much disastrous. Positive aspects are indirect, as a result of the cessation of some human activities which have serious environmental consequences, due to the conflicts. Postponement of settlement schemes and big irrigation projects, planned without considering the environmental consequences, with the decreasing agricultural and other economic activities in the war affected areas, can be noted here as example. In some cases this has started to help the regeneration of the environment. I have noticed increased appearance of some rare birds and animal species that have been endangered by the intensive usage of agro chemicals in the jungle clad Vanni District. This threat was a direct result of the liberalization of imports and the war which affected the production and investment in agrochemical inputs. Awareness of the querillas and insurgents regarding the importance of saving their jungle bases has also increased due to the prolonged clandestine activities. These aspects of the conflicts are also very important for the peace time environmental planning in the future. ------------------------------------------------------------------------------------------------------- I am grateful to NORAD for the support which has made it possible to prepare this article. 2. ETHNIC AND SOCIAL COMPETITION FOR DEGRADING RESOURCES LEAD TO CONFLICTS 2.1. Sri Lanka is a densely populated island. Competition for degrading resources and environment has been increasing throughout the century due to the increasing population. Carrying capacity of the land is not remarkably increased in this period. Almost all the effort to increase the carrying capacity such as irrigation projects and peasant settlements without due consideration of the environmental aspects, have serious consequences on the degraded environment. 2.2. Sri Lanka is a multi ethnic society with four major ethnic groups, namely Sinhalese (74.0 %), Sri Lanka Tamils (12.6 %), Muslims (7.1 %), and Indian Tamils (5.6. %). All the three major minority ethnic groups speak Tamil. While Sri Lankan Tamils have geographical contiguity in the North and East Provinces, all the other provinces are Sinhalese dominated. Thousands of Veddhas (tribal people of Sri Lanka) scattered in the south eastern part of the island, are forced to assimilate with the Sinhalese and Tamils by the environmental degradation, the hegemonism of the Sinhalese and Tamils and the socio-political development. Nuwara Eliya District in the mountainous Central Province has become the stronghold of the upcountry Tamils (Indian Tamils). Muslims form strongholds in Amparai District, the northern part of the Puttalam District and to some extent in Kandy District. Communalism has become the inseparable and predominant aspect of Sri Lanka politics and resource management. This trend developed with the emerging of elite politics at the turn of the century. 2.3. Sri Lanka (65,610 square kilometers) is only one and a half time bigger than Denmark (43,092 square km). But in terms of population it is around three times bigger. According to 1981 figures total population of the island is 14,850,001, with the average density of 226 per square km. The increasing competition for the limited resources in Sri Lanka is understandable. 2.4. Population pressure is very high in coastal parts of the Western Province in the wet zone and in Jaffna Peninsula in the dry zone. In the rest of the areas the population density and carrying capacity of the land are very low, carrying capacity of these areas are affected by serious environmental degradation and other constraints. The main constraint in the dry zone is the rainfall. Rainfall is a very important and limiting factor of natural and manmade vegetation. Therefore rainfall is an important factor in determining the carrying capacity in the predominantly agricultural regions. Since independence extending tank based settlements on the cost of the environment became the main answer to these problems. 2.4. These practices have destroyed buffer jangles that existed between predominantly Sinhalese and Tamil regions up to the mid 1950's. This together with the state aided colonialization of Sinhalese in the Tamil and Muslim dominated Eastern Province disturbed the century old ethnic harmony. The resource base of the Jaffna Peninsula is inadequate to support its huge Tamil population with its broader middle class. The financial resources transferred from the mainland and foreign countries through commerce and employment has become the life blood of the peninsula since the turn of the century. Growing communal competition for power and resources since the 1950's badly affected the basic strategy of existence of Sri Lankan Tamils living in North East Provinces. This further deteriorated the situation. Tamils demanded a federal solution to share environmental resources and establish political power over them. This leads to the present conflict situation and the prolonged guerrilla warfare in the North East Provinces. 2.6. Areas mainly affected by social conflicts and insurgency in Sinhalese Districts are dominated by forest farmers who are involved in slash and burn cultivation. This phenomenon is not typical for Sri Lanka. Similar situation exist in most of the third world, from Peru to the Philippines, countries which are affected by social conflicts and insurgency. Insurgents and guerillas traditionally moved to jungle clad peripheries to create a base for support and clandestine activities. Most of the third world governments have not shown any interest to recognize the cause of the insurgencies and the problems of the forest farmers. This leads to a situation of mutual sympathies. Always forest farmers become the socially and economically easy target of the security forces. 2.7. In Sri Lanka the geographical map of slash and burn agriculture centered areas coincide in many places with the political map of the 1971 and 1987-1988 insurrections led by JVP. This is not a coincidence that can be ignored. Sri Lanka’s experiences provide additional evidence to the interrelationship of degradation of environment and growing regional and social inequalities and conflict. This has a circular function. The situation is also intensified by the civil war in the North East Provinces. Scarce resources necessary for the sustainable development of the country have been transferred to the war efforts in the North East. 3. ENVIRONMENTAL CONSEQUENCES OF THE SOUTHERN CONFLICT 3.1. Two major armed conflicts have taken place in the South in this century other than the anti Tamil communal riots. The first such conflict was the JVP insurrection in 1971. The period of active conflict lasted in some places for a few weeks after April 5, 1971. During this period insurrectionists attacked 92 police stations and established control over 35 police areas. They also took and held the famous Singharaja forest in the wet zone and Ritigala Strict, natural reserve in the dry zone. Because of the direct confrontation in some jungle areas aerial bombardments also took place as a part of the anti insurgent activities of the security forces. This all lasted only for a few weeks. JVP was not regrouped to change its insurrection strategy and start a guerilla war. The first insurgency of JVP had not much impact on the environment other than that they made some jungle areas as the centre of conflicts. In some places armed forces bombed the jungles. 3.2. In the second insurgency of JVP/DJV the active period of conflicts which started with the reimposement of State of Emergency on June 20, 1989, lasted several months up to the beginning of 1990. But very few direct armed confrontations with the security forces were reported, including a few ambushes and land mine operations. The major part of the dirty war was carried out by killing individuals, political opponents, security personnel and their family members. JVP/DJV may be expected to get some support among security forces on the anti Indian line. This never happened partly because of the JVP/DJV killings of the families of the security personal and the active anti Indian approach of the country's new president Premadasa and the partial withdrawal of the Indian Peace Keeping Force (IPKF). The Government started a dirty war type of counter insurgency activities without facing any noticeable guerilla offensive from JVP/DJV. They have militarily but not politically contained JVP/DJV activities by the beginning of 1990. 3.3. Information reports including a NORAD sponsored environmental study of Hambantota District Edited by Michael McCall noted the awareness of the JVP cadres on matters of environmental concern. "In environmental matters the JVP was probably more significant (as well as having enormous influence in rural Hambantota) because it took up several important ecological issues, including timber cutting and straying cattle and sand removal, although its enforcement methods were quite savage." (Environmental study of Hambantota District.) 3.4. JVP's concern about land use pattern in the upcountry tea areas is also noteworthy. They are not in favour of tea plantations which dominate the hill country. They forcibly occupied some of the lands belonging to plantations and they also burned down several tea factories mainly in the low and midgrown tea areas. Foreign agricultural companies involved in big scale farming in Moneragala and Mahaweli areas also became the possible targets of JVP. 3.5. JVP’s concern for the environment can be understood. All over the world most insurgents and guerilla movements have the natural instinct of preserving the jungle bases of their clandestine activities. Stopping logging and similar activities also means a way of stopping outward information flow from their areas. Together with this they also developed a concern about the longstanding problems of the rural poor and forest farmer population. This also includes some relevant readings. JVP and DJV utilized anti Tamil and anti Indian sentiments of the Sinhalese masses as the centre of their struggle in order to convert it to a broader liberation struggle (against the presence of Indian forces and the Tamil militants) as a short way to social hegemony. But the basic concern of the JVP on social and regional inequalities highlighted in the 1971 insurrection also remained as a part of their politics in a little way. 3.6. The terror and dirty war used by JVP/DJV and by the security forces to annihilate each other and to create an environment of intimidation to make the population obedient also have an impact on the environment. JVP/DJV started it with large scale killings of political opponents, security forces and their family members including children. The Government answered with counter killings of youths with suspected background or in suspected areas in a mass way. Sinhalese geography has been sown with the charred bodies of the youths. Bodies of the murdered youths were thrown in the water bodies and rivers on which most of the surrounding villages depend for their day to day utilization of water. Bodies were thrown in the sea. At least some people known to me stopped eating fish for some time. People were horrified by the occurrences. Breakdown of normal life and rule of law affected every avenue of socio economic life of the people. 3.7. The areas of the conflicts in early 1971 and late 1980's are the most degrading part of the Sinhalese geography. A map of degradation of the environment in Sinhalese areas will coincide with the map of the above insurgencies. The land degrading by the century old practices of slash and burn and other forms of land extensive agricultural practices coupled with extensive cattle grazing, overlapped by destroyed jungle and destabilized beaches are areas of the socially Penalized rural poor. They have not been abducted and murdered and dumped into the sea. They still exist as the hotbed of the next insurgency. No military strategy can destroy it. In fact the then Government started mechanized logging of Sinharaja (the largest rain forest of Sri Lanka which was the base of the 1971 JVP insurrection) after the insurrection. This was abandoned in 1971 after mounting protests of scientists and NGO’s. 4. ENVIRONMENTAL CONSEQUENCES OF COMMUNAL POLITICS AND ETHNIC CONFLICT IN SRI LANKA 4.1. Communalism and environment Sri Lankan ethnic conflicts are basically a manifestation of ethnic competition for land resources and power. The parliamentary and non-violent agitation of the Tamils for regional autonomy commenced in 1949. From the beginning the environment of the North and East Provinces became the important victim of the ethnic conflicts. 4.2. Tamils have a geographic contiguity in the North and East Provinces. They consider this region as their traditional homeland. The then Sinhalese Government, led by D.S.Senanayake wanted to counter Tamil agitation for federalism by destroying the basis of federalism - the geographic contiguity of Tamils. He promoted the theory and practise of state aided colonization in the North and East Provinces as an answer to the federal demand. He also believed that those who control Trincomale control Sri Lanka. This was the theoretical background of state sponsored Sinhala colonization in Tamil dominated areas. The natural jungle that existed as a buffer between the Sinhalese dominated South West and the Tamil dominated North East Provinces became the first casualty. Tamils also started counter colonization and ad hoc settlements in the North and East Provinces in the name of defending the mother land. Such settlements of the Tamils was not much successful in the East. But in the North Tamil national movements were able to push the poor landless section of the population of Jaffna peninsula to the Vanni District. In the history of environmental degradation of Sri Lanka the 1950's and - 60's was a very important period because of the intensification of competition to establish Sinhalese and Tamil settlements in the jungle covered areas of North East Provinces. 4.3. State aided Sinhalese colonization completely changed the ethnic character of the eastern Provinces. Changing ethnic ratio in the region of Batticaloa and Amparai District (old Batticaloa District): Ethnic group 1901 1953 1963 1981 Sinhalese 5.22 11.46 16.85 21.81 Tamils 55.10 47.98 46.36 43.44 Muslims 37.33 38.80 35.24 33.45 Similar changes have taken place in Trincomale District too. The old Batticaloa and Trincomalee Destrict (present Batticaloa and Amparai District) was devastated by the indiscriminate destruction of the environment by ad hoc. settlements of Sinhalese. This created the first communal violence at a local level in the old Batticaloa District in mid 1956. Sinhalese labourers and would be settlers of the Galoya irrigation settlement project and Tamil villagers were involved in these first communal riots. Fight for the environment and land resources by the Tamil farmers of Eastern Province, and the fight of the Jaffna Tamil middle class for the professional, commercial and other economic avenues and opportunities and for power sharing coincided with, and motivated the growth of, broader Tamil nationalism. 40 years of struggle for equality and devolution of power on regional grounds consolidated the unity of the Tamils. In the early periods Tamils and Tamil speaking Muslims found a common cause against the Sinhalese colonization in the Eastern Province. Then the Government started to manipulate the Muslim leadership of the East with the help of the Southern Muslim leadership and successfully created a rift. This made the division of the old Batticaloa District in 1961 possible. The in order to carve the hinder lands, jungles and the Muslim dominated southern part of the district away from Tamil dominated areas. This complicated the situation and intensified the conflicts by reducing the carrying capacity of the Tamil and Muslim dominated coastal areas of the east. This was the beginning of the Tamil Muslim clashes in the east as the result of the cut throat competition between Tamils and Muslims for the left-out resources in the degraded eastern coastal strip. This has given a new dimension to the ethnic Problems. 4.4. The ethnic situation became tense due to these developments and the continuous refusal of the Sinhalese Government of any sort of devolution of power. Since 1977 local and nationwide communal riots with the involvement of the Sinhalese security forces became frequent. All the Sinhalese versus Tamil communal riots ended up with mass displacement of Sri Lankan and Indian Tamils. This was followed by voluntary encroachments, extensive clearance of jungle and vegetation in crown lands. This was carried out by individuals and NGO’s to start ad hoc refugee re-settlements. In many places in Vanni District poor sections of the refugees who have nothing other than their labours, started felling and selling fire wood whenever they found no other work. This caused further destruction of the environment. 5. SOME MILITARY ASPECTS OF THE ENVIRONMENT OF THE NORTH AND EAST PROVINCES 5.1. Among the 8 Districts of the North and East Provinces, Jaffna - apart from a brief period during the IPKF presence- has functioned as the main base area of the Tamil militants. During the IPKF presence the Vanni jungle became the main base area of the LITE. Tamil militant movements never established similar liberated zones like less administered areas in the Eastern Province, even though they have established their strong presence in the less urban and the jungle clad peripheries of the East 5.2. The entire North East Provinces are situated in the dry zone. More then 80 % of the Sri Lankan jungles are also in the dry zone areas. Almost all of this dry zone jungle overlaps the ethnic borders and nearly half of it lies within Tamil dominated areas. This has enabled the Tamil militants to utilize the jungle in the Tamil areas and successfully extend their activities in most of the dry zone jungles in Singhalese areas. These jungles also extend very close to the sea outlets to Tamil Nadu. 5.3. The eastern province is a very narrow coastal strip with a concentration of entire Tamil and Muslim populations close to the coast and the Sinhalese colonizations is some areas in the western peripheries. Sandwiched between Sinhalese areas and the sea, the eastern province created several challenges to the Tamil militants. These problems were also intensified by the environmentally degraded nature of the Batticaloa District and by the diversity of the ethnic geography. The few geographic advantages Tamil militants have is the less developed and peripheral nature of the adjourning Sinhalese areas, peripheral jungle and the hindrance of the free movements from urbanized coastal areas to the interior caused by the numerous lagoons, water bodies and river systems and streams. 5.4. The military geography of Jaffna Peninsula is very peculiar. Jaffna Peninsula has no jungle cover. But the geography is extensively diversified with vast urbanized tracts of red soil areas, jungle like clusters of concrete buildings with dense homestead agro forestry, palmyrah groves together with open valleys with paddy fields and depressions, ending up with lagoons, extensive sand dunes and coastal strips. Close proximity of the Jaffna beaches to Tamil Nadu with many mechanized fishing boats and skilled sailors also adds to the strategic nature of the peninsula. Jaffna Peninsula also has densely populated areas with a wider middle class to support and finance the ethnic war. This is the base of the prolonged Sri Lanka ethnic conflict. 6. CHANGING ENVIRONMENTAL APPROACH OF THE TAMIL MILITANT MOVEMENTS- 1983-1987 6.1. Since the beginning in the 1920's, environmental consciousness was absent from populist politics of Sinhalese and Tamil nationalist elements. Most of them believed land settlements in the jungle areas was a wonderful medicine to cure all the social and economical ailments of the population. Tamil militants also wrongly inherited some of these ideas. In the early 1980's almost all the Tamil militant leadership invited Indian Tamils of plantation areas to settle in the North and East Provinces as a way to solve their problems of statelessness, landlessness and ethnic discrimination. With farsightedness Indian Tamil leadership refused to accepted this call. In the late 1970's and early 1980's individual Tamil rebels started to organize themselves into militant movements. Most of the cadres of the militant groups in the beginning came from Jaffna peninsula. They came in contact with jungle areas in the late 1970's and early 1980's. They have established farms and small camps, mainly for the purpose of training and absconding. They came to jungles without the familiarity and knowledge of ecological factors involved. Many of them at that time had not developed the awareness of how to make sustainable use of jungle resources to achieve their goal. 6.2. After the 1983 riots militant movements emerged as a force in the North and East Provinces. They also started to collect taxes from illicit timber fellers as a means of raising funds for their activities. Later some of them got involved directly in timber business. This was the time when the flow and circulation of money in Jaffna District increased by the 1970's boom in cash crop agriculture and the 1980's boom of remittances sent by people who had migrated to the developed west. This skyrocketed the demand for and the price of timber as building material and raw material for furniture in the Jaffna Peninsula. 6.3. In the early 1980's discussions about the abuses of the jungle environment of Vanni District started mainly among some Jaffna University students. Most of them were sympathizers of various militiant movements. Their awareness about environmental problems was partly created by their university background. Orientation courses together with the main studies in Botany and Geography at the University of Jaffna provides lectures on environmental problems. Literature on the activities of the green movements in the west were also available in the University library. These circumstances also helped some students to realize the gravity of the problems. This awareness also influenced advanced cadres of some militant movements in the mid 1980's. Some of those students also later became the intelligent of various militant movements. But most of these developments took place in the comparatively rich North where militant movements have various other avenues of raising funds. This did not affect the poor eastern front for a very long time. Stress on Eastern Province environment and jungle, which was devastated by state aided Sinhala colonizations, frequent droughts, flooding and by two major cyclones in 1964 and 1978, was heavy during this time. 6.5. In the early second half of the 1980's, by physical elimination of TELO in 1986 and the effective enforcements of banning of other militant groups (with EROS as the only exception) in 1987, LTTE gained monopoly over the land and resources including strategic coastal areas and jungles in most parts of the Northern Province. In the East also they established partial control. It is interesting to note that one of the reasons given by LTTE to justify the brutal elimination of TELO cadres was environmental. They accused them of destroying the environment and Tamil Elam (in the North and East Provinces) by logging and marketing of timber from the Vanni jungle. 6.6. During the mid 1980's LTTE started to grow into a fully-fledged guerilla movement. Their jungle use also qualitatively and quantitatively increased. LTTE developed guerilla bases in the vast jungles of Vanni and the Eastern Province. But until the development of conflicts with the Indian Peace Keeping Force (IPKF) started in October 1987, Jaffna Peninsula continued to be the centre of civil and military activities of the LTTE. 6.7. With the increase of the guerilla activities based in the jungles, the militants became more and more possessive of the jungle. They had to stop others from freely entering the jungle to fell timber or collect firewood in order to prevent leakages of information. This is the initial response of the guerillas to the environment. Later they started to understand the vulnerability of the environment and the necessity of protecting it. This was the case of the LTTE northern division also. They started to respond to the nature and jungle environment in the mid 1980's. By arresting timber smugglers and confiscating motor vehicles used by them, they started to crack down on the network of illicit timber fellers. 6.8. The presence of militants in the jungle has serious consequences for the wildlife. During the summer militants live close to water holes which are basic for the survival of wildlife. Part of the grazing ground of the wildlife is also taken by militants for their activities. Above all militants also partially depend on the wildlife for food and animal protein. Some of the wildlife militants used to eat are endangered species. 6.9. Some home garden trees and plants such as aricanut, coconut and banana are traditionally used wholly or partly for street and house decoration purposes during important clebrations. This habit has been followed by the militants on the coast of home gardens. Deaths and victories are celebrated with extensive street decorations. Sometimes it extends throughout the North and East Provinces. There is also a growing concern about this custom of green decorations. 6.10. With the IPKF take-over of Jaffna town, LTTE was forced to withdraw its headquarters to the Vanni jungles. For nearly 2 years they were forced to live in the jungle. This gave them growing familiarity with the jungle environment. During the brief peace before the outbreak of Elam War II, LTTE had taken some steps to protect the environment. Their women's front declared mangrove forest areas of the Jaffna lagoon as protected bird sanctuary. LTTE also controlled over felling of trees in the homestead garden and other agro forestry. According to a news item that appeared in The Island on June 11, 1990, they (LTTE) have totally banned felling of palmyrah and margosa trees in the Northern islands. They have first implemented conditions on felling of trees in homestead gardens and agro forestry by forcing people to plant double the number of trees before applying for a permit to fell trees. Then they imposed a total ban in some areas like islands where the environmental degradation is very high. 6.11. The IPKF/LTTE wars, with the exception of the very early period, mainly took place in Vanni, Trincomale, Batticaloa and Amparai District. IPKF also used carpet bombing and systematic shelling in the centers of the dense forests. In some places jungle areas were burned. In this period only LTTE mastered jungle. Later when they came to an agreement with the Sri Lankan government, they were also allowed to use the Sinhalese side of the dry jungle to stage war and destabilize IPKF and their supporters such as EPRLF and TNA, (Tamil National Army created by IPKF) the paramilitary collectively formed by the anti LTTE factions of Tamil militant movements. This period the war was extended from the Tamil side to the Sinhalese side of the dry zone jungles. The main battles between TNA and LTTE took place in the depths of Yala National Park. This time LTTE also consolidated in Wilpattu National Park in the North Western Province. During this time they also developed to control and extended their activities in most parts of the dry zone jungle, even in Sinhalese dominated areas. This extended the Elam War II to the entire dry zone jungle areas of Sri Lanka. 6.12. Environmental concern of the Tamil militants and the Sinhalese security forces seems to be limited by ethnic boundaries. News about environmental abuses by Tamil militants in Yala National Park appeared in news media in the last week of May, 1990. The news appeared in the Island on May 23, 1990, which described it as follows: "The elephant found dead as it posed a danger to illicit fellers of trees for timbers... around 200 cart loads of timber has been transported regularly... bulldozers have been used in logging operation." According to the press "large herds of deer, sambhur and wild buffaloes were dwindling. These could have been slaughtered by armed youths." The communal approach to nature and environment is a serious defect in the approach of the Tamil militants and the Sri Lankan security personnel. 6.13. Pressure of the Tamil militant activities on the environment of the coastal region is very high since the mid 1980's. With the only exception of the Puttalam lagoon, most of the rich, uninhabited mangrove areas of Sri Lanka are in the lagoon rich coastal area of the North and East Provinces. After destruction took place through the century old human activities, the richness of coastal environment, such as beaches, sanddunes and mangroves exist without much destabilization only in remote areas lacking easy access. When sea-based Tamil militant activities increased they naturally selected these remote coasts for their clandestine sea based activities. This extension of intensive human activities caused problems to the richest part of the coastal environment. In the name of anti guerilla activities security forces also devastated this area with shelling and aerial bombing. 6.14. Similar development also took place in the interior land of the North and East provinces. These Provinces have a rich part of the dry zone jungles of Sri Lanka. Both guerilla activities of Tamil militants and anti guerilla activities of the security forces have increased since the mid 1980's. During the IPKF presence the LTTE main body withdrew to the jungle and both LTTE and IPKF's war efforts intensified in the jungle. The main part of the Elam War II also took place in the dry zone jungle, both inside and outside the North East Provinces. The notable development is increasing control and war activities of the Tamil militants in the dry zone jungles of adjoining Sinhalese areas. According to the 96th Annual Report for 1989 by Wildlife and Nature Protection Society, presented on May 18, "Willpattu National Park remains closed for the third year now, and Yala Blocks III and IV remain inaccessible. Only Yala Block I continues to provide facilities for visitation and observation." Willpattu Bungalow had no occupation as the park was closed and remains inaccessible to visitors. Although the Palatupana (Yala) bungalow had remained accessible till May 1989, the situation had deteriorated in June and July last year. Both these two national parks affected by the Elam War II were mostly situated outside the North and East Provinces. 6.15. Other serious environmental problems caused by the conflict are the outcome of the hostilities between LTTE and Muslim extremists and home guards collaborating with security forces. Muslim and Tamil civilians became the targets. These conflicts caused much of the Muslim and Tamil displacements in the Northern Province. Eastern displacement caused high stress on the coastal environment. Most of the Northern Muslims forced by the Tamil militants to vacate their traditional villages are displaced to the areas around Puttalam lagoon, the one in the area which is supporting the richest coastal environment, including the largest mangrove forest in Sri Lanka. 7. MILITARY STRATEGY OF SRI LANKAN SECURITY FORCES, IPKF, AND THE ENVIRONMENT 7.1. Environmental consequences of the war strategy of the Sri Lankan Security Forces (SLSF) is very grave compared to that of the IPKF, with the exception of the first few weeks of battle between IPKF and LTTE in the areas surrounding Jaffna town. The battle for Jaffna town lasted nearly 15 days from October 10, 1987 to October 25, 1987. IPKF occupied the North East Provinces except the jungle clad areas and some peripheries with numerical superiority and with sufficient logistical support. In most of the places they deployed sufficient ground force to combat Tamil militants on ground with comparably better information partly because of the collaboration of some anti-LTTE Tamil militant groups. One of the main aspects of their strategy was containing LTTE in the jungle and other peripheries and fight. This part of the strategy caused most of the environmental consequences of IPKF presence in Sri Lanka. 7.2. In the case of the Sri Lankan military ground situation is in the reverse. Most of the areas in the North and most of the Tamil villages in the East are always either under the control of the Tamil militants or under no-ones control. Sri Lankan forces in the North have been mostly confined to camps encircled by Tamil militants. In the East also their mobility in Tamil villages and jungle peripheries were arrested by successful land mine operations and by ambushes. In this situation they have selected a blind and disruptive strategy of fighting a war mainly with air crafts and artillery including naval cannons and motars, with minimum mobilization of the ground forces. Apparently, presence of Sri Lankan security forces on the ground is very limited. This enables them to carry out indiscriminate bombing in civilian areas. The security forces have also systematically destroyed several villages around their bases to create buffer zones . 7.3. During the early 2 weeks fighting in Jaffna town, IPKF adopted a tactics of indiscriminate destruction of lives and materials in an area where they had not established control. This was apparently similar to the Sri Lankan war strategy but this situation was not prolonged. During this period extensive damages were caused to lives and materials within 50 square miles around Jaffna town. An architecturally and historically important part of the town Sinnakadai (Built by Dutch) was badly damaged. Most of the infrastructure including that of electricity and communication was disrupted. Almost all the people living within the ensieged area were reduced to refugees without sufficient food and medicine and other basic facilities for a few months. Most of the agricultural areas within this radius was damaged by extensive shelling and running of heavy thanks and by debris. They also used cultivated areas as the alternative paths to avoid landmines and anti-personell mines. At least in one place (Maruthanamadam) they built a helipad on garden land. 7.4. The main problem to the environment of their occupation is caused by the numerous camps, detachments and sentry points fortified by wood at the cost of homestead forestry and forest. This has caused unprecedented damage to the agro forestry palmyrah groves and coconut plantations. Apart from palmyrah, other agro forestry is partly dependent on lift irrigation and is already affected by the stopping of it due to the war. 7.5. Other parts of the environment that are badly damaged by the Indian Peace Keeping Forces were some parts of Vanni and Eastern jungles. In East they have reportedly burned some patches of jungle. They also used intensive shelling and carpet bombing in some parts of the jungle areas. 7.6. The Sri Lankan forces never enjoyed the ground control or infantry and artillery superiority achieved by IPKF. This together with the absence of any responsible politics on the side of the Sinhalese leadership leads the Sri Lanka Security Forces to fight a war of indiscriminate aerial bombing and artillery shelling against the men and material in the North and East Provinces. They even repeatedly damaged the "International Red Cross buildings due to this blind way of fighting war. As a result Jaffna peninsula and some other places in the North East Provinces became land of debris and craters. Vietnamese experiences show how this type of war degrades even soil and environment. Whenever a short Peace arrived in coastal towns such as Jaffna and batticaloa these debris were dumped in lagoons and beaches. This caused further environmental problems. Craters are not only affecting the soil condition but also increase health hazards such as an increasing number of cases of malaria. 7.7. Indiscrimate bombing and shelling also increased the number of refugees fleeing from the frequently affected areas. They were either displaced internally or migrated to Tamil Nadu, South India or Colombo. These places also became the bases of international refugee migration of the Sri Lanka Tamils, of middle class backgrounds. 7.8. Destroying the villages around the military installations is an integral part of the Sri Lanka military strategy. This has caused severe and irreparable damages to the environment. One good example is Pallali. More than 10 square miles area was completely devastated around Pallali army and air force camp by the Sri Lankan Security Forces. First they have occupied civilian areas between Pallali air force camp and army camp, in order to coordinate them. Then they declared 1.000 meter security zone and chased several thousands of people from adjoining villages and destroyed houses, buildings and agro forestry. In this densely populated and agriculturally rich red soil area, villages such as Pallali, Vasavilan, Kurumbasiddy, Kadduvan and Myliddy were wholly or partly demolished with the help of bulldozers, dynamite, aerial bombardments and shellings. High environmental and soil degradation was caused by these activities. This may lead to environmental degradation in the long run. A similar situation prevails around most of other installations of Sri Lanka Security Forces in Tamil areas. 7.9. In many places in the Eastern Province, while Tamil settlements where dismantled by Sri Lankan security forces, people in the Sinhala settlements were given arms and encouraged to attack Tamil villages in the name of patriotism. This leads to another dangerous development, of Tamil militants attacking Sinhala civilians in Sinhalese settlements and in the border villages. Burning and destroying the house and property is always a part of the communal war conducted on both sides. 7.10. The godfather of STF, Ravi Jayawardana, son of the then president J.R. Jayawardana, also masterminded Israeli style strategic settlements in Tamil areas. Ravi J. is a close friend and follower of the so called Israeli war hero Moshe Levi. He wanted to start a west bank like strategy of Sinhala colonization in the East on the cost of nature. Weli oya is the prominent experiment of settlements of this style. He has dismantled traditional Tamil Villages of the area, such as Thennamaravadi and Amarivayal. They killed several villagers and burned their houses. As a result not less than 20.000 Tamil villagers were displaced from the area. Nature was destroyed to build fortifications and civilian infrastructure. He mobilized Sinhalese criminals as settlers in - Welioya. He also armed Sinhalese villagers living in the ethnic border areas. He organized the notorious Special Task force (STF). Well - trained and highly mobile commando forces responsible for most of the destruction and indiscriminate killings of Tamils in Batticaljoa and Amparai Districts. This lead to increased clashes between Tamil militants and armed Sinhalese villagers and communal killing of Tamil civilians by armed Sinhalese and of Sinhalese civilians by armed Tamil groups. This lead to a disastrous war that dismantled bctfh Tamil and Sinhalese villages situated in the border areas, especially in the Eastern Province. STF also has destroyed jungles and mangroves whenever necessary for their strategy and security. They also destroyed economic activities which increased the carrying capacity of the poor eastern province Tamil villages. A good example is the destruction of Serandip prawn culture in Kokoddichcholai. 7.11. Most of the mobilization strategy of Sri Lanka armed forces is limited by the resource constraints. Their strategies mostly depend on aerial and naval superiority. Then their easy choice in conducting operations close to open coastal areas where they can coordinate aerial and naval resources. Vaddamarachchi operation in Elam War I, Jaffna fort and Mannar Island operations of Elam War II are good examples of this strategy. This leads to intensified assaults on coastal environments which are already badly affected by the increasing guerilla and anti - guerilla activities. 7.12. Most of the extensive fights in Elam I and Elam II wars occurred during the second half of the year when the migratory birds move in and out along the coastal areas and lagoons. Vadamarachchi operation took place in mid 1987. The famous Chundikkulum bird sanctuary was badly disturbed by the war. During IPKF period some of the Tamil militants withdrew to the areas around the bird sanctuary. Their activities also increased in this area. This sanctuary was also used by militants, refugees and illicit timber transporters as alternative accesses to Jaffna peninsula from the main land. The environmental consequences in coastal areas and its effect on migratory birds should he studied carefully. Elam War II also started again in mid year 1990 and was intensified during the second half of the year. Heavy fighting took place along mangrove forest areas of Mandaitivu in Jaffna lagoon during the Jaffna Fort war. During this war some environmentalist groups expressed concern about its consequences on the migratory bird movements in Sri Lanka. Another important bird sanctuary that is badly affected is Kumana Bird sanctuary at the North Eastern edge of Yala National Park. The Tamil National army created by EPRLF with the support of IPKF fought major battles with LTTE in the Kumana jungle. Since then this area has become a battleground. Clashes between LTTE and STF in this area became a frequent occurrence with the commencement of Elam War II. The effect of the war on migratory birds also deserves further research. 7.13. During the Elam war I there were frequent clashes in the dry zone jungle areas. But only after the IPKF/LTTE war did jungles become a major battle ground. This situation became predominant in Elam war II. Before the commencement of the Elam War II LTTE moved down up to Wilpattu National Park. There were a few clashes between unidentified Tamil militant groups and security forces reported from the National Park. With the commencement of the war Sri Lanka Security Forces advanced to Mannar through Willpatu National Park. This sparked severe battles that lasted several weeks. Sri Lankan forces were unable to proceed. Lot of anti personnel mine fields were also laid in the park during the war. After the battles became a very frequent occurrence in the Willpattu National Park, environment and wildlife disturbances must have been very grave. 7.14. Major Elam War II battles took place in the Vanni jungle between Kilinochchi and Mankulam in the North. In the East, Southern Trincomale jungles such as Kaddaiparichchan, Vadamunai jungle of Batticaloa North and the North Eastern Parts of Yala National Park became major battle grounds The fall of Kokavil and Mankulam army camps and the withdrawal from Kilinochchi army camp took place only after several weeks long jungle fighting. After the fall of (mankulam, surviving army men withdrew to Vavuniya. This operation caused nearly 10 days of jungle fight alongside the escape route. In southern Trincomale the jungle area between Mutur, Kaddaiparichchan and Foul point light house became the major battleground. LTTE achieved its first major victory over Sri Lanka Security Forces in this jungle after a disastrous battle. 7.15. Only a political solution with sincere and fair devolution of power to North East Provinces and cessation of hostility with commencement of dialogue can save the jungle and coastal environment of dry zone Sri Lanka. Presently any attempt to increase the awareness of the environmental consequences of the war may help both parties to minimize the damage to the environment: As an equivalent to the International Red Cross an International Green Cross movement can be organized by donor countries with UN backing to intervene in order to increase the awareness of the Tamil militants and the security forces. This organization also can take necessary emergency steps whenever necessary with the concern of both parties of the war. 8. REFUGEE SITUATION AND THE ENVIRONMENT 8.1. The present situation in Batticaloa is socially, economically, culturally and environmentally disastrous. The situation created by the war is intensified by the mass refugee displacements and unofficial food and energy embargo. In July nearly 1 million refugees were in the camps in the North and East. In Batticaloa, while 133.754 refugees were in 66 camps, around 42.000 refugees were concentrated in Vantharamoolai refugee camp on the Eastern University premises. This shows the ad hoc nature of the displacement. Most of the Tamil and Muslim refugees moved to their ethnic enclaves on the narrow coastal strip. According to the statement released by ENDLF after visiting Batticaloa (The Island, September 14,1990) in Vantharamoolai there were only 15 toilets for 42,000 refugees where at least 300 toilets is a must. According to the statement 29 People affected by diarrhoea had died because of the lack of medicine. Nearly 148 were arrested by the military. This was the common situation all along the Eastern coast of Batticaloa district. Frequent military and guerilla activities are also reported from the coastal strip. In similar attacks in the first week of December 7 STF men died. As a consequence at least 70 villagers from southern Batticaloa district were massacred by STF, most of them reportedly burnt alive. Fights between Muslim home guards and LTTE and attacks on Tamil and Muslim civilians by the groups are also very frequent in these areas. Fire is one of the common weapons used against the environment and residential areas. Activities of Elam War II have created an unprecedented stress on a rich but already degrading costal environment of the District. Destruction of mangrove forest, homestead gardens and destabilization of beaches will be the long term consequences of Elam War II. 8.2. During Elam War II, STF strategy was destabilizing the social and economical life of the poorest districts. One good example is the attack on Kokaddicholai prawn farm killing nearly 100 laborers and the adjoining villagers. This was a successful farm organized with the involvement of American capital. This farm, which applied a semi-intensive culture system, attained the highest output recorded in the world. (Economic Preview 1990, page 22.) STF activities and frequent refugee migration, land mining and dynamiting of buildings (that could be used by STF for a new camp) by the Tamil militants are some of the war induced human activities that have created environmental destruction during Elam War I. This continued during the IPKF period also, Elam War II intensified all the above developments to unprecedented levels. 8.3. At the beginning of the Elam War II the major battles between the Sri Lankan Security forces and LTTE took place in the Vadamunai jungle. Extensive land and anti personnel mining was the basic war strategy by the LTTE. On the part of the army, they have cut several lanes in the northern Batticaloa jungle to avoid these mine fields. This type of activities in a sandy terrain just before the rainy season is disastrous as it induces extensive soil erosion in the jungle land. 8.4. Any rehabilitation and reconstruction and development activities in Batticaloa District must be closely interrelated with the environmental rehabilitation. The environment in this District was devastated by a cyclone in 1978 and by continuing conflicts since then. Rehabilitation of the coastal area, improving fuel wood situation by improving homestead gardens devastated by cyclone, and agro forestry with the introduction of cyclone resistant trees like palmyrah is very important. Commercial fire wood plantations on the marginal lands similar to the commercial fire wood plantations on the marginal lands on the east coast of Tamil Nadu, South India, could also be useful. Rehabilitation of the coastal environment also deserves actions to reduce the population pressure on the coast. While holding their paddy land and cattles in the west, people prefer to live along the coast. This is partly due to lack of infrastructure and township development in the west. Un clean water and malaria mosquito also create problems in some places. An integrated planning to improve the human life and infrastructure situation in the west bank area is very necessary to protect the comparably highly urbanized coastal strip. Protecting mangrove forest and lagoons from urban and industrial waste (Valaichchenai Paper Factory) is also very important. Supporting the environmental studies in the Universities, Teachers Training Colleges and schools with publication of material in Tamil and Sinhalese is also necessary. Lack of environmental NGO's also deserves concern. Almost all NGO's are relief and rehabilitation orientated. 9. SOME POSITIVE OUTCOMES I have noted the following positive developments during the period of conflicts. These are mainly due to the stop of human activities which lead to regeneration of some aspects of the environment. 1) I have earlier noticed the disappearance of some birds during the agricultural boom of the 1970's due to import substitution economic policy of the then Government. This was due to extensive usage of agrochemicals. I also then noticed the disappearance of the birds such as Seven Sisters in Jaffna peninsula and Seven Sisters and Green Doves in the mainland. These birds have started to reappear in these areas. 2) Stop in communal inclined strategic Sinhalese settlements in Tamil dominated North and East Provinces. 3) Stop in many environmentally unacceptable private and public projects in conflict areas. 10. SOME SUGGESTIONS 1) An international organization such as the Green Cross, an environmental counterpart to the Red Cross, to intervene in order to increase the awareness of the environmental consequences of the war in particular regions (by contacting local NGO's, Governmental organizations and guerillas). 2) Experience shows the positive impact of the low level environmental teaching in Jaffna University. Environmental studies in Jaffna, Batticaloa and Moratuwa University situated in conflict affected areas should be extended to arts and other departments too. More environmental lessons in the school curriculum is also helpful. 3) Supporting the growth and consolidation of environmental NGO’s in the North East and in the deep South. 4) Supporting the publication of material on environment in native languages. 5) Giving priority to improving homestead gardens, the traditional alternative source of fuel wood. 6) Helping to introduce private sector fuel wood plantations on the marginal lands. Experience of Tamil Nadu, South India can be useful. 7). Organizing a centre for environmental management of lagoons and rehabilitation of mangrove forest in the lagoon country of Batticaloa is useful. 8) Prawn culture in Batticaloa district was very successful with world record harvest of Tiger prawns in 1987. This can be identified as one of the entry points to poverty alleviation in the district. If peace comes there may be a capital flow into the lagoon rich North East Provinces in this sector of prawn culture. If not properly planned this also can cause environmental problems. Appropriate research in this field should be encouraged. 9) Data bank and mapping centers of the environmental situation in every University under environment and development institutions should also be given priority. Such institutions can support publications, experiments and research at the grassroots level. 10) With the cessations of hostilities, most of the private and public projects including resettlement of refugees may be started in an ad hoc manner. This may cause irreparable damages to the environment. It is good if donor agencies consider environmental aspects of every project before funding.
  6. எனது மட்டக்களப்பு ஆய்வு அறிக்கை -1991 ”THE SOCIO-ECONOMIC AND CULTURAL BACKGROUND OF BATTICALOA DISTRICT - V.I.S.JAYAPALAN” 199-1991 காலக்கட்டத்தில் நோர்வீயிய தூதரகத்தில் ஆலோசகராக பணிபுரிந்தேன். அக்காலக் கட்டத்தில் நோர்வீஜிய அமைப்பான நோராட் ஆதரவுடன் மட்டக்களப்பு அபிவிருத்தி எதிர் நோக்கும் சமூக பொருளாதார கலாச்சார வரலாறுப் பிரச்சினைகள் பற்றிய ஆய்வில் ஈடுபட்டேன். 1991 வசந்த காலத்தில் என் ஆய்வு அறிக்கையை எழுதி முடித்தேன். இந்த ஆய்வு நாட்டு நலனுக்கு எதிரானது என குற்றம்சாட்டி கொள்ளுப்பிட்டி பகுதிப் பொலிஸ் சுப்பிறீண்டன்ற் என்னை கைது செய்தார். நான் விடுதலை இயக்கத்துக்கு சாதகமான சூழலை ஏற்படுத்துகிறேன் என அவர்கள் கருதியது காரணம். என் ஆய்வுப் பணிகளின் ஆரம்பத்தில் (1990 மார்ச்) இந்திய அமைதிப் படைகள் வெளியேறி யாழ்பாணம் விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. விடுதலைப் புலிகளுக்கும் பிரேமதாச அரசுக்குமிடையில் நிலவிய தற்காலிக சமாதானம் 1990 ஜூன்மாதம் முறிவடைந்தது. சமாதானக் காலக் கட்டத்தில் நோர்வே - விடுதலைப் புலிகள் உறவுகளை பலப்படுத்தும் பணியிலும், இந்தியா- விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் - விடுதலைப்புலிகள் உறவுகளை மேம்படுத்தும் சிந்தனையிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்த சிலரில் நானும் ஒருவனாக இருந்தேன். * மேற்படி சமாதான காலக் கட்டத்தில் நோர்வீஜிய வெளிவிவகார அமைச்சின் பத்திரிகையாளர் ஒய்வின் பியல்ஸ்ரட்டோடு விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த யாழ்பாணத்துக்குச் சென்றேன். அது நோர்வேக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையிலான ஆரம்பகால தொடர்புகளில் முக்கியமான ஒரு பயணம். மேலும் பெண்கள் அமைப்பின் முகாம்களுக்குள் சர்வதேசப் பத்திரிகையாளர் அனுமதிக்கப் பட்ட முதல் நிகழ்வாகும். படங்கள் எடுத்ததுடன் தழபதி அகிலாவின் பேட்டியும் பதிவு செய்தோம். துர் அதிஸ்ட்ட வசமாக என் ஆய்வு முடிவடையுமுன்னமே பிரேமதாசா விடுதலைப் புலிகளிடையே நிலவிய சமாதானம் முறிவடைந்தது. தேச விரோதச் செயல்களில் ஈடுபடுவதாக குற்றம் சுமத்தப்பட்டு நானும் கொள்ளுப்பிட்டிப் பொலிசாரால் கடத்தப்பட்டேன். நோர்வீஜிய தூதரக பணியில் இருந்தததால் தப்பிக்க முடிந்தது. எனினும் என் பாதுகாப்புக் கருதி சில நாட்களுள் நோர்வீஜிய தூதரகம் ஒஸ்லோவுக்கு அனுப்பி வைத்தது. இதனால் என் மட்டக்களப்பு அபிவிருத்தி பற்றிய ஆய்வு முதல் வரைவுடன் தடைப் பட்டது. என் ஆய்வுகள் தேச விரோதம் அல்ல என்று உணர்த்தும் வகையில் சிங்கள முற்போக்காளர்கள் சிலர் எனது ஆய்வின் முதல் வரைவின் ஒரு பகுதியை பின்வரும் குறிப்புடன் மக்கள் வங்கி சஞ்சிகையான பொருளியல் நோக்கில் மும்மொழிகளிலும் வெளியிட்டனர். ஆங்கிலத்தில் தலைப்பு பின் வருமாறு அமைந்தது. ”THE SOCIO-ECONOMIC AND CULTURAL BACKGROUND OF BATTICALOA DISTRICT - V.I.S.JAYAPALAN V.I.S.Jayapalan, former president of the Jaffna university students council, is the leading Sri Lankan Tamil poet and is regarded as the finest Tamil intellectual of the younger generation - Economic Review (Peoples Bank, Sri Lanka) April 1991.” துரதிஸ்ட்ட வசமாக என் முதல் வரைவின் பிரதிகளை நான் இழந்துவிட்டேன். கொழும்பு நோர்வே தூதரகத்திலும் கிடைக்கவில்லை. என்னிடமிருந்த கடைசிப் பிரதியை அப்போது கிழக்குப் பல்கலைக் கழக பொருளியல் துறை தலைவராக இருந்த காலம் சென்ற பேராசிரியர் நண்பர் தம்பையாவிடம் கொடுத்தேன். என் மட்டகளப்பு ஆய்வின் பிரதியை கண்டுபிடிக்க யாராவது உதவமுடிந்தால் மகிழ்வேன். என் முதல் வரைவின் ஒரு பகுதியான மட்டக்களப்பின் சமூக பொருளாதார வரலாறு மட்டும் இணையத்தில் கிடைத்தது. இதை வாசித்த பேராசிரியர் மவுனகுரு மட்டக்கலப்பு வரலாற்று ஆய்வில் ‘பிறேக் துறு’ என குறிப்பிட்டதாக அறிந்தேன். இணையத்தில் கிடைக்கும் பகுதியின் வலை இணைப்பு இதோ. THE SOCIO-ECONOMIC AND CULTURAL BACKGROUND OF BATTICALOA DISTRICT - V.I.S.JAYAPALAN http://dl.nsf.ac.lk/bitstream/handle/1/13877/ER-17(1)-29.pdf?sequence=2
  7. எழுந்த கதை, வீரமுடன் படை நடத்தி என போராழிகளை மகிமைப் படுத்தி போராட்ட உத்திகள் தொடர்பாக வருந்தும் மனநிலைதான் இக்கவிதை. நான் வந்த வாய்ப்புகளை புறந்தள்ளி உயிரைப் பணயம் வைத்து 1995 - 2005 காலக்கட்டத்தில் கழத்தில் விடுதலைக்குப் பயனுள்ளவகையில் விவாதிக்காத எதையும் எழுதவில்லை. இந்த விவாதங்கள் பற்றி அறிந்தவர்கள் இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறார்கள். என் அஞ்சலிக் கூட்டங்களிலாவது அவர்கள் இதுபற்றி வாய்திறப்பார்கள். பொறுத்திரு நண்பா?
  8. கெரிலா போர் உதிகளைக் காடுகளைக் கைவிட்டு வெளிகளிலே முடிசூடி எழுந்த கதை எங்கள் கதை எங்களது காடெல்லாம் எதிரி ஆழ ஊடுருவ, பெரு வெளியின் பொறிக்குள்ளே, வீரமுடன் படை நடத்தி வீழ்ந்த கதை எங்கள் கதை.
  9. அமரர் அசோகமித்திரன் அவர்களுக்கு என் அஞ்சலிகளும் பிரிய பிரியாவிடையும் * 1976 அல்லது 1977ம் வருடத்தில் யாழ் பல்கலைக்கழக முதல்வர் கலாநிதி கைலாசபதியின் அழைப்பின்பேரில் எழுத்தாளரும் அப்போதைய கணயாழி ஆசிரியருமான அசோக மித்திரன் இலங்கைக்கு வருகை தந்தார். யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர் தலைவன் என்கிற முறையில் நானும் அமரர் அசோகமித்திரன் அவர்களது வரவேற்பிலும் நிகழ்ச்சிகளிலும் பங்குபற்றினேன். அவர் தமிழ் நாடு திரும்புகையில் எனதும் சேரனதும் கவிதைகள் உட்பட ஈழத்து எழுத்துகள் சிலவற்றை எடுத்துச் சென்றார். * அமரர் அசோகமிதிரன் கணையாழி இதழில் ”பாலி ஆறு நகர்கிறது” என்ற எனது கவிதையை வெளியிட்டதன்மூலம் தமிழகத்துக்கு என்னை அறிமுகம் செய்தார். சேரன் கவிதைகளையும் அவர்தான் முதலில் வெளியிட்டிருக்கக் கூடுமென என நினைக்கிறேன். * வன்னியில் 1968ம் ஆண்டு யோகபுரம் தமிழ் பாடசாலை மலரில் வெளிவந்த “பாலி ஆறு நகர்கிறது” கவிதையையே எனது முதல் கவிதை. அதற்கு முன்னர் நான் எழுதிய ஒரு குறுங்காவியம் உட்பட அனைத்துக் கவிதைகளிலும் பாரதியாரினதும் சித்தர்களதும் பரசீகக் கவிஞர் உமர் கையாத்தினதும் சாயல் இருந்ததால் அவற்றை எல்லாம் வீசி எறிந்துவிட்டேன். பின் சங்கத்தைப் படித்தபோது உமித் தணலில் சுடரும் பொன்போல ஐந்திணையுள் வாழ்வாய் உயிர்த்த எனது கலைஞான மரபைக் கண்டுகொண்டேன். * என் அன்பர் அமரர் அசோகமித்திரன் எனது முதல் கவிதையை தமிழகத்தில் வெழியிட்டு சரியாக நார்பது ஆண்டுகள் நிறைகிறது. இத்தருணத்தில் அமரரின் நினைவாக அவருக்குப் piடித்த எனது கவிதையை படையலிடுகிறேன். * பாலி ஆறு நகர்கிறது - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் * அங்கும் இங்குமாய் இடையிடையே வயல் வெளியில் உழவு நடக்கிறது இயந்திரங்கள் ஆங்காங்கு இயங்கு கின்ற ஓசை இருந்தாலும் எங்கும் ஒரே அமைதி * ஏது மொரு ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் முன் நோக்கி பாலி ஆறு நகர்கிறது. ஆங்காங்கே நாணல் அடங்காமல் காற்றோடு இரகசியம் பேசி ஏதேதோ சலசலக்கும். எண்ணற்ற வகைப் பறவை எழுப்பும் சங்கீதங்கள். துள்ளி விழுந்து ‘துழும்’ என்னும் வரால்மீன்கள். * என்றாலும் அமைதியை ஏதோ பராமரிக்கும் அந்த வளைவை அடுத்து கருங்கல் மறைப்பில் அடர்ந்துள்ள நாணல் அருகே மணற் கரையில் ஒரு மருங்கம் ஓங்கி முகடு கட்டி ஒளி வடிக்கும் மருத மர நிழலில் எங்கள் கிராமத் எழில் மிகுந்த சிறு பெண்கள் அக்குவேறு ஆணிவேறாய் ஊரின் புதினங்கள் ஒவ்வொன்றாய் ஆராய்ந்து சிரித்து கேலி செய்து சினந்து வாய்ச் சண்டை யிட்டு துவைத்து நீராடிக் களிக்கின்றார். ஆனாலும் அமைதியாய்ப் பாலி ஆறு நகர்கிறது * அந் நாளில் பண்டார வன்னியனின்* படை நடந்த அடிச் சுவடு இந்நாளும் இம்மணலில் இருக்கவே செய்யும் அவன் தங்கி இளைப்பாறி தானைத் தலைவருடன் தாக்கு தலைத் திட்டமிட்டு புழுதி படிந்திருந்த கால்கள் கழுவி கைகளினால் நீரருந்தி வெள்ளையர்கள் பின் வாங்கும் வெற்றிகளின் நிம்மதியில் சந்றே கண்ணயர்ந்த தரை மீது அதே மருது இன்றும் நிழல் பரப்பும் அந்த வளைவுக்கு அப்பால் அதே மறைப்பில் இன்னும் குளிக்கின்றார் எங்களது ஊர்ப் பெண்கள் ஏது மொரு ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் பாலி ஆறு நகர்கிறது. * 1968 * பண்டார வன்னியன் -ஈழத்து தமிழ் வன்னிப் பகுதியைப் பரிபாலித்த குறுநில மன்னன். 1803இல் கச்சிலை மடு போரில் வெள்ளையரால் கொல்லப் பட்டவன்.
  10. EDITTED விடுமுறைத் தூக்கத்தைமதியப் பசி கலைக்கசோம்பேறி நான் எழுந்தேன்.வீடு சா அமைதியில்.
  11. வீச மனமின்றி வைத்திருந்த உருப்படாத பழைய கவிதை ஒன்றை எடுத்து மீழப் புனைந்துள்ளேன். எப்படி இருக்கு? * கிறிஸ்மஸ் விடுமுறை நாள் வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் * விடுமுறைத் தூக்கத்தைமதியப் பசி கலைக்கசோம்பேறி நான் எழுந்தேன்.வீடு சா அமைதியில். * மூலையில் மினுக் மினுக்கென தனித்த கிறிஸ்மஸ் மரம் ஒளிரும். இன்று இரட்டிப்புக் கூலியென வேலைக்கு ஓடிவிட்டாள் மனைவி. குளிர்ப்பெட்டி நிறையப் பழசிருக்கு சூடாக்கித் தின்னலாம். வெளியே வெண்பனிப் பெயலின் இரைச்சல் அமுக்கி ஓங்குதே என் பசிமறந்த பிள்ளைகளின் கும்மாளம். * சன்னலுக்கு வந்தால் கீழே முன்றிலில் வெப்ப ஆடைப் பொதிகளாய்ச் சிறுவர்கள் தம்போல் ஒருவனை வெண்பனியில் வனைகின்றார். சிறுமி ஒருத்தி கறட் கிழங்கால் மூக்கு வைத்துக் கைகொட்டிச் சிரிக்கிறாள். தேர்ந்த சிற்பியாய் கண் என்றும் வாய் என்றும் கற்கள் பதிக்கிறார் பையன்கள். * நாளை உருகிவிடும் என்றாலும் இன்று தனித்த நம் சிறுசுகள் உருகாது குதூகலிக்க வைக்குதே முற்றத்துப் பனிமனிதன். நாளை குப்பையில்தான் எனினும் இன்நாளை ஒளிர வைக்குதே என் பிள்ளைகளின் கிறிஸ்மஸ் மரம். * நீண்ட தூக்கமும், பெருஞ் சமையலும் மது விருந்தாடலும் தந்திர காதல் வேட்டையும் புணர்வதுமாய் கழிகிற விடுமுறைகளில் பிணிவாய்ப் படுகிற அன்னிய வாழ்வு மூலைக் கிறிஸ்மஸ் மரத்தில் முற்றத்துப் பனி மனிதனில் கொண்டாடும் குளந்தைகளின் கூச்சலில் உயிர் பூக்குதே. * நாளை முற்றத்தில் கரட் கிழங்கையும் குப்பையில் கிறிஸ்மஸ் மரத்தையும் பார்த்து இரண்டுமே ”வீண்” என்பாள் ஆதிசேடனுன், அட்லஸுக்குத் துணையாய் இந்த உலகத்தை சுமக்கும் என் மனைவி. * வீண் என்கிற வார்த்தைதான் வீணாக்குது நம் வாழ்வை.
  12. INFLUENCE OF SANGAM IN EELAM STRUGLE. -V.I.S.JAYAPALAN ஈழப் போராட்டமும் சங்க பாடல்களும் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் கடந்த ஆறேழு பதின்மங்களாக (decades) ஈழத் தமிழர்களை அதிகம் பாதித்த கதைகளுள் பாரி மன்னனின் கதை முக்கியமானதாகும். பாடல்களில் எங்களை அதிகம் பாதித்தது ஐந்தாம் வகுப்பில் படித்த “கெடுக சிந்தை கடிதிவள் துணிவே” என்ன ஆரம்பிக்கும் வீரத் தாய் பற்றிய பாடலென இலகுவாகச் சொல்லிவிடலாம். அப்பாடலில் போர்க் கழத்தில் வீழ்ந்த தன் பாலகனின் முதுகில் வேல்பாய்திருந்தால் அவனுக்கு பால்தந்த முலைகளை அறுத்தெறிவேன் என வீரத் தாயொருத்தி சபதம் செய்கிறாள். பெரும்பாலான சங்ககாலப் புறப்பாடல்கள் கிழக்கு மற்றும் தென்மேற்க்குக் கரையோரப் பட்டினங்களில் இருந்து உள்நோக்கி விரிவடைந்து வந்த நிலப்பிரபுத்துவ வேந்தர்களின் ஆக்கிரமிப்பு யுத்தத்தை எதிர்கொண்ட குறுநில மன்னர்களின் விழுமியங்களும் மா வீரமும் பற்றியதாகும். இராசதந்திரமற்ற அரசியலோடும் இராணுவ தந்தரமற்று நேரடி இரானுவ உத்திகலோடும் மா வீரத்தோடு சாகும்வரை அழிந்துகொண்டிருந்த ஆதிக்குடி குறுநில மன்னர்கள் பற்றிய பாடல்களாகும். சங்ககாலக் குறுநில மன்னர்களின் மத்தியில் மூவேந்தர்களைப் பிரித்தாளும் ராஜதந்திரமோ முதலெதிரிக்கு எதிராக அயலில் உள்ள சகோதர குறுநிலங்களை ஐக்கியப் படுத்துகிற அரசியலோ குறும்பு போர் எனப்படும் பொருத்தமான கெரிலா இரானுவ உத்திகளோ பெஇதும் மேம்படவில்லை. இதனால் பேரரசுகள் குறு நிலங்களை இலகுவாக முற்றுகையிடுவதும் குறுநில மன்னர்களை நேரடி இரானுவ ரீதியான தற்காப்பு போருக்கு இழுத்து வெற்றி கொள்வதும் சாத்தியமாக இருந்தது..பாரி மன்னன் மலையை விட்டு இறங்கி சம வெளியில் மட்டிக் கொள்ளா விட்டாலும் நேரடி இராணுவ ரீதியான வெற்றி வாய்ப்புக் குறைந்த தற்காப்புப் போரை ஏற்றுகொண்டான். எதிர்காலத்தில் காடுகளை நீங்கி கடற்கரைச் சம வெளியில் முற்றுகைக்குள் சிக்கி நேரடி இஆணுவ மோதலில் சிக்கி வீரத்தோடு போராடி மாவீரராய் வீழ்ந்த ஈழத்து முள்ளி வாய்க்கால் யுத்தத்தை இராணுவ ரீதியாக ஆரய்கிறவர்கள் சங்க காலக் குறுநில மன்னர்களின் வீர யுத்தங்களை நினைவு கூரக்கூடும். * போராடி வீழ்ந்த சங்க கால மாவீரர்களையும் வீரத்தாய்களையும் போற்றும் பாடல்களையும் கதைகளையும் கேட்டே நாம் வளர்ந்தோம். பின்னர் பிரபலமான கட்டபொம்மன் சங்கிலியன் பண்டார வன்னியன் கதைகள் கூட சங்க கால குறுநில மன்னர்களின் கதைகளின் செல்வாக்குடனேயே சொல்லப்பட்டன. ஆச்சரியப் படத்தக்க வகையில் எனது ஐந்தாம் அல்லது ஆறாம் வகுப்பு பாட நூலில் ”கெடுக சிந்தை கடிதிவள் துணிவே” பாடலும் கதையும் வீரத்தாய் என்கிற தலைப்பில் இடம் பெற்றிருந்தது. சின்ன வயசிலேயே எங்கள் பள்ளிக்கூடத்தில் பாரி மன்னன் கதையை நாடகமாகப் பார்த்திருக்கிறேன். எனினும் தனிப்பட்ட முறையில் பகைபட்ட சகோதர குறுநிலங்களிடை யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என திரிந்த பாணர்கள்தான் என்னை ஆகர்சித்தார்கள். ஈழப் போரில் ஒரு பாணனைப்போல பாடினிபோலத்தான் நான் வாழ்ந்தேன். சங்க புறப்பாடல்களின் வீர கதைகளின் பின்னனியில் ஈழத் தமிழர்களது முன்னனிப் போராட்ட அமைப்புகளையும் தலைவர்களையும் ஆராய்வது பயனுள்ளது. 1987ல் ”இந்தியா என்ன அமரிக்கா வந்தாலும் நாங்கள் அடிப்போம்” என்கிற நிலைபாடெடுத்த முன்னணித் தலைவர் ஒருவரை பாரி மன்னனின் மறு பிறப்போ என நான் கருதியதும் உண்டு. மூவேந்தர்கள் திரைகடலோடிச் சேர்த்த திரவியம் முத்து மிழகு ஏற்றுமதி போன்ற பல்துறை வாணிபம் ஆற்றுக் கழிமுக விவசாயமென என குவிந்த உபரிச் செல்வத்தில் செழித்தனர். பேரரசுகளின் கடற்கரைப் பட்டினங்களையும் மிழகு மலைகளையும் இணைக்கும் வழித் தடங்களில் குறு நிலங்கள் நிமிர்ந்திருந்தன. பேரரசர்களை உள்நோக்கி தள்ளியதில் வர்த்தகத்தைப்போலவே தொடர் சுனாமிகளுக்கும்கூட பங்கிருக்கலாம். குறுநிலங்கள் ஒன்றில் திறை தந்து தமது பிரதானிகளாகப் பணிய வேண்டும் அல்லது அழிய வேண்டும் என்கிற நிலைபாடு ஓங்கிய காலம் அது. பெண்கொலை செய்த நன்னன் (மாசாணி அம்மன் கதை) போன்ற கதைகளை வாசிக்கும்போது வாணிபக் குழுக்களுக்கு குறுநில மன்னர்களோடு முரண்பாடும் பேரரசர்களோடு நட்ப்பும் இருந்தமையும் புலப்படுகிறது. வரலாறு முழுக்க அந்தந்தக் காலக்கட்டத்துக் கிழக்கிந்தியக் கம்பனிகள் இருந்திருக்குமென்றே தோன்றுகிறது. மூ வேந்தர்கள் அயல் சகோதர குறுநிலங்கள் என நாலு பக்கத்தோடும் ஓயாமல் மோதி இறுதியில் புகழுடன் வீழுவதே சங்க கால புற வாழ்வின் தர்மமாக இருந்தது போலும். இந்த தர்மத்தை நாங்களும் வரித்திருந்தோம். இன்னும் விடுபட்ட பாடில்லை. தன்னைச் சார்ந்த குடிகளையும் மண்னையும் பேணுவது பாரியின் வாழ்க்கை நெறியாக இருந்தது. மறு புறத்தில் முதல் எதிரி மட்டுமன்றி ஏனையோரொடும்கூட எந்தவிதச் சமரசத்துக்குத் தயாரில்லாத ஒரே சமயத்தில் பலரோடு முரண்பட்டு மோதுகிற ராஜதந்திரமற்ற மாவீரம் அவனது புற வாழ்வின் தர்மமாக இருந்தது. இத்தகைய சங்ககால குறுநில மன்னர்களின் குறிப்பாக பாரி மன்னனின் மாவீர பண்புகளையும் பொருத்தமற்ற நேரடி மரபுவழி இராணுவ முறைமையையில் தற்காப்பு யுத்தத்தை எதிர்கொண்டமையுமே மாவீரத்துடன் போராடிய முள்ளிவாய்க்கால் போர்க் கலம் பாறம்பு மலைப் படுகளமானதற்க்கு முக்கிய காரணமாயிற்று. * எப்பவும் பாரி மன்னனின் கதையைக் கேட்க்கும்போது மாவீரர்களான எங்கள் தலைவர்கள்தான் நினைவுக்கு வருகிறார்கள்.