Leaderboard

  1. நவீனன்

    நவீனன்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      2,681

    • Content count

      39,962


  2. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      1,793

    • Content count

      34,526


  3. குமாரசாமி

    குமாரசாமி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      1,137

    • Content count

      21,769


  4. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      1,110

    • Content count

      11,390



Popular Content

Showing most liked content since 02/25/2016 in all areas

  1. 30 likes
    மண்ணினதும் மக்களதும் விடிவிற்காய் தம்முயிர் ஈய்ந்தவர் நினைவுவோடு யாழ் இணையம் தனது 17ஆவது ஆண்டை நிறைவு செய்துகொண்டு - இன்று (30.03.2016) 18ஆவது அகவைக்குள் காலடி எடுத்து வைக்கின்றது. எமக்கு பலமாக இருக்கும் யாழ் இணைய உறவுகளுக்கும், யாழ் செழிப்புற வேண்டும் என பல்வேறு வகையில் ஆலோசனைகளைத் தந்து கொண்டு இருப்பவர்களுக்கும் மற்றும் காலநேரம் பாராது பல்வேறு சுமைகளுக்கு மத்தியிலும் களத்தினை வழிநடத்தும் அனைவருக்கும் இச்சந்தர்ப்பத்தில் நன்றியினைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம். கடந்த காலங்களில் கூறியது போன்றே எமது மண்ணோடும், எமது மக்களோடும் நாம் என்றும் இணைந்திருப்போம். உறுதுணையாய், துணையாய் ஒற்றுமையாய் பயணிப்போம். கூட்டுமுயற்சியினால் கடந்த காலத்தில் ஒரு சில விடயங்களை தாயக மக்களை நோக்கிச் செய்திருந்தோம். எதிர் காலத்திலும் எம்மக்களின் துயர் துடைக்க ஒரு சிறு துளியாகினும் பொருளாதார ரீதியில் கைகொடுப்போம். அந்த வகையில் யாழ் இணையத்துக்கு கிடைக்கப்பெறும் ஒரு சில விளம்பரங்களின் மூலம் கிடைக்கும் பணம் தாயக மக்களுக்கான திட்டங்களில் இணைக்கப்படும். "நாமார்க்கும் குடியல்லோம்" நன்றி யாழ் இணைய நிர்வாகம்
  2. 27 likes
    . விடியற்காலை ஆறு மணியளவில் வானொலியை போடுவார் அப்பா .மும்மத‌பக்திபாடல்களுடன் நிகழ்ச்சி ஆரம்பமாகும் .அப்பா காலைக்கடன் முடித்து தோட்டத்தில் ஒரு செம்பரத்தை பூவை பறித்து கொண்டு சாமி படத்திற்கு வைத்து போட்டு எழும்புங்கோ பள்ளிக்கூடத்திற்கு நேரமாகின்றது என்று சொல்லுவார்.அதன் பின்பு கையை காலை சோம்பல் முறித்து எழும்ப முயற்சிக்கும்பொழுது நித்திரா தேவி என்னை அறியாமலயே என்னை மீண்டும் அரவணைத்து கொள்வாள். வானொலியின் சத்தைதை கூட்டிவிடுவார் .இசை ஒலிபரப்பாகும் செய்தி ஆரம்பமாகப் போகின்றது என்பது இலங்கை வாழ் சகலரும் அறிந்த ஒன்று அதை தொடர்ந்து '"நேரம் ஆறு மணி முப்பது நிமிடங்கள் செய்திகள் வாசிப்பது...மையில்வாகனம் சர்வானந்தா" டேய் ரேடியோவில செய்தி போகுது எழும்புங்கோ என்ற அதிகார தோரணையில் சத்தம் வரும். காலைப்பொழுதை ரசிக்கும் வயதில்லை,கையை காலை சோம்பல் முறித்து எழும்ப முயற்சிப்பேன் ஆனால் மீண்டும் நித்திராதேவி என்னை அரவணைத்துக்கொள்வாள் .மரண அறிவித்தல் சொல்ல தொடங்க மீண்டும் திடுக்கிட்டு எழும்பி போர்வையை மெல்ல அகற்றி அம்மா எங்கே நிற்கிறார் என்று பார்ப்பேன் .கிணத்தடி பக்கம் போயிருந்தார் என்றால் ஆறுதலாக கட்டிலிருந்து மீண்டும் சோம்பல் முறித்து இன்னும் கொஞ்சம் படுத்தால் எப்படியிருக்கும் என மனதில் நினைத்துக்கொண்டு அரைத்தூக்கத்தில் வானொலியை கேட்டபடியிருப்பேன் . "பிறந்தநாள் இன்று பிறந்தநாள் பிள்ளைகள் போல தொல்லைகள் எல்லாம் மறந்த நாள்" என பாட்டுடன் பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் நிகழ்ச்சி தொடங்க கட்டிலை விட்டு எழும்பி கிணத்தடிக்கு போக அம்மா வீட்டுக்குள் வருவார். "என்ர ராசா இப்ப தான் எழும்பி வாரார் .கேதியா முகத்தை கழுவிபோட்டு வா, பள்ளிக்கு போக நேரமாகிறது " "ம்ம்ம்" பற்பசையை பிரஸ்ஸில போட்டு வாயில் வைத்து அதில முதலில் வரும் இனிப்பு தன்மையை சுவைத்தபடி மெல்ல‌ மெல்லமாக பல்லை தேய்த்தபடி கிணத்து கட்டில் போய்யிருப்பேன் .வாய் பற்பசையின் நுரையால் நிரம்பியவுடன் கிணத்தடிக்கு பக்கத்தில் நின்ற எலும்பிச்சை மரத்தின் அடியில் துப்பிவிட்டு மீண்டும் துலக்கி மீண்டும் மரத்தை அசிங்கப்படுத்தி தூரிகையை வாயில் வைத்தபடி கிணத்துவாளியை உள்ளே போடுவேன் .கப்பியின் கீறிச்சிட்ட சத்தத்துடன் வாளி தண்ணியினுள் போய்விழும்.அநேகமான‌ யாழ்ப்பாணத்து கிணத்து வாளிகள் க‌ல்லுப்பாறைகளில் அடிபட்டு உருமாறியிருக்கும் .தண்ணி வாளியினுள் நிறைந்தவுடன் கயிற்றை பிடித்து மேலே இழுக்கும் பொழுது கப்பி மேலும் சத்தம்போடும்.வாளியின் கைப்பிடியை பிடித்து தூக்கி சலவை தொட்டியின் கட்டில் வைப்பேன் சிலசமயங்களில் சமநிலை குழம்பி தண்ணி கீழே கொட்ட பார்க்கும் ஒரு மாதிரி சமநிலையில் வாளியை நிறுத்தி கை கால் கழுவி ,ஒரு செம்பரத்தை பூவை புடுங்கி கொண்டு ரெடியோவில் ஒலிக்கும் சினிமா பாட்டை விசில் அடித்துகொண்டு வீட்டினுள் போவேன் . "சாமி கும்பிட போகும் பொழுது தேவாரத்தை பாடிக்கொண்டு போகாமல் உது என்ன சினிமா "என அம்மாவும் அப்பாவும் கொரோசா குரல் கொடுப்பினம் உடனே விசில் அடிப்பதை நிறுத்தி சாமியறைக்கு சென்று பூவை வைத்து கடவுளே நல்லாய் படிப்பை தா என்று கேட்டு விபூதியை பூசிவிட்டு அதே சினிமா பாட்டை மீண்டும் விசிலடித்தபடி வெளியே வருவேன். இன்று பிறந்த நாள் கொண்டாடிய அனைவருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் உங்களுக்காக‌ . பி எச் அப்துல் ‍ஹமீத்தின் குரலில் பிறந்த நாளுக்கு ஏற்ற பாடல் ஒன்று ஒலிபரப்பபடும். "காலையில செத்தவரின்ட பிள்ளைகள் ஐந்தும் டாக்குத்தரும் இஞ்னினியரும் தான்" "யார் பாட்டி செத்தது ,உங்களுக்கு தெரியுமோ செத்தவரை" "இல்லையடாப்பு உந்த ரெடியொவில மரண அறிவித்தல் சொன்னவையள் அதில கேட்டனான்." இன்று பிறந்த நாள் கொண்டாடிய அனைவருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் உங்களுக்காக‌ பி எச் அப்துல் ‍ஹமீத்தின் குரலில் பிறந்த நாளுக்கு ஏற்ற பாடல் ஒன்று ஒலிபரப்பபடும். " இன்றைக்கு சுதா அண்ரியின்ட மகளின்ட பேர்த்டே இப்ப ரெடியோவில சொல்லித்தான் தெரியும்" என அக்கா சொல்லியபடி பாடசாலைக்கு கொண்டு போக வேண்டிய‌ புத்தகங்களை அடுக்கி கொண்டிருப்பார் ,,நானும் எனது புத்தகங்களை புத்தக பைக்குள் வைத்து விட்டு காலை சாப்பா ட்டுக்காக‌ அம்மாவிடம் சமையலறைக்கு சென்றுவிடுவேன். "அம்மா பொங்கும் பூங்குழல் தொடங்கிவிட்டது எழே கால் ஆயிற்று ஸ்கூலுக்கு நேரம்ப்போயிற்று கேதியா சாப்பாட்டை தாங்கோ" "அந்த மேசையில் போட்டு வைச்சிருக்கிறன் போய் சாப்பிடு ,லெட்டா எழும்பிபோட்டு பிறகு சத்தம் போடுறாய் நாளைக்கு வெள்ளன எழும்பி பள்ளிக்கு போற வேலையை பார்" "ஒமோம் நாளைக்கு,நாளைக்கு" சாப்பிட்டவுடன் புத்த பையை தோலில் போட்டுக்கொண்டு வாசலில் இருக்கும் பாட்டா செருப்பை கொழுவிக்கொண்டு படலையில் போய் நிற்பேன் .பொங்கும் பூங்குழலில் இரண்டு பாட்டு ஒலிபரப்பி முடியும் மட்டும் வாசலில் நிற்பேன் அதற்குள் பாடசாலை நண்பர்கள் இருவர் வந்து விடுவார்கள். வாசலில் நின்றபடியே அம்மா போயிற்றுவாரேன் என்று ஒரு கத்தல் ,அவரின் பதில் கிடைக்கும் முதல் நாங்கள் அடுத்த வீட்டு வாசலை தாண்டியிருப்போம்.அம்மா வெளியே வந்து எட்டிப்பார்த்து நான் பெடியங்களுடன் போகிறேன் என்று அறிந்த பின்புதான் நிம்மதியாக உள்ளே செல்வார் .சந்தியை தாண்டுபொழுது தேனீர் கடை வானோலியில் விளம்பரங்களுடன் நேரமும் சொல்லுவார்கள். "டேய் ராமன் தேடிய சீதை வரப்போகிறது " "நான் படம்பார்க்க வரமாட்டேன் அப்பா ஏசுவார்" "ஸ்கூலுக்கு வாரமாதிரி வந்திட்டு படத்திற்கு போவம்" "என்டா ராசா ஆளைவிடு உப்படி நினைச்சது என்று தெரிந்தாலே தொலைஞ்சன்" "டேய் உவன் சரியான பயந்தாங்கொள்ளி" பாடசாலைக்கு முன்னால் உள்ள சாத்ரியாரின் வானொலி "டி.எம் செளந்தராஜன் ,சுசிலா பாடிய இந்த பாடலுடன் நிறைவடைகின்றது பொங்கும் பூங்குழல் " " டேய் ஒடி வாங்கோட எட்டு மணியாகப்போகின்றது ஸ்கூல் தொடங்கப்போகின்றது " ஒருத்தன் ஞாபகப்படுத்த எல்லோரும் ஒடிப்போவோம் பாடசாலை மணியடிக்க சரியாக அசம்பிலியில் போய் நிற்போம் . பிந்தி வந்தால் வெளியில் நிற்க வேண்டும் அசம்பிலி முடிய ஆசிரியர் பிரம்புடன் வந்து மைதானத்தை சுற்றி நடக்கச்சொல்வார். சினிமா பாட்டு ஒலிபரப்பாமல், சங்கிதம் அல்லது சொற்பொழிவுகள் ஒலிப்பரப்பிலிருந்தால் ,காலை பத்துமணிக்கு மேலாயிற்று என்று எங்கள் எல்லொருக்கும் தெரியும். பதின்ரெண்டு மணியளவில் மதிய இடைவெளிக்காக பாடசாலை மணியடிக்கும் மீண்டும் வீட்டை ஒடிப்போவோம் மதிய சாப்பாட்டை முடித்து 12:45 செய்தி தொடங்கமுதல் பாடசாலையில் நிற்போம் ..பாடசாலையின் அரைவாசி மாணவர்கள் மைதானத்தில் நிற்பார்கள் இருபது டீமுக்கு அதிகமார் விளையாடுவார்கள். ஹிந்தி பாட்டு ஒலிபரப்பிலிருந்தால் பிற்பகல் ஒன்றைரைக்கும் இரண்டுக்கும் இடையில் என் கணக்குபோட்டுகொள்வோம்.மூன்று மணிக்கு பாடசாலை மணியடிக்கும் வீட்டை போகும் வழியில் மீண்டும் வானொலி நிகழ்சியை ரசித்தபடி நடப்போம் .பாடசாலை கடையடியில் தொடங்கினால் வீட்டை போய் இரவு படிக்க தொடங்கும் வரை வர்த்தக ஒலிபரப்பு எங்கன்ட பொழுதுபோக்கு.மாலை நேரத்தில் வளவில் விளையாடும் பொழுதும் பக்கத்து வீட்டு வானொலியின் மூலம் பாடல்கள் கேட்டபடியே விளையாடுவோம். மாலை நாலரைக்கு விளையாட்டு செய்திகள் தொகுத்து வழங்குவார் எஸ் .எழில்வேந்தன் .அதை அண்ணர் மற்றும் நண்பர்கள் ஒடிப்போய் கேட்பார்கள் .அநேகமாக அதில் கேட்ட கிரிக்கட் பற்றிய செய்திகளை விளையாடிய படியே பேசுவார்கள். ‍‍‍‍‍வணக்கம்கூறி விடைபெறுவது கே.எஸ் ராஜா என்ற குரலுடன் வர்த்தக சேவையின் அன்றைய நிகழ்ச்சி முடிவுக்கு வந்து மாலை ஆறுமணி செய்திக்கான இசைய தொடங்குவார்கள் அநேகமான வீடுகளில் வானொலியை நிறுத்திவிடுவார்கள் .நாங்களும் மீண்டும் கை கால் கழுவி பாடப்புத்தகங்களை தூக்கி கையில் வைத்துக்கொள்வோம். அப்பா வரும்பொழுது நாங்கள் எல்லாரும் படித்து கொண்டிருக்க வேண்டும்... வரவேற்பறையில் வானொலியை மிகவும் மெதுவாக போட்டு பாட்டியும் அம்மாவும் கேட்டு கொண்டிருப்பார்கள்.எட்டு மணிக்கு முஸ்லிம் நிகழ்ச்சி குறிப்பும் சலவாத் ஒதலும் என்று தொடங்கும்.தண்ணி குடிக்க போற சாட்டில் இரண்டு மூன்று தடவைகள் மேசையை விட்டு எழுந்து போய் நேரத்தை பார்த்து கொள்வேன். முஸ்லிம் நிகழ்ச்சி என்றவுடன் எனக்கு பசிக்க தொடங்கி விடும் .அம்மா எல்லோரையும் சாப்பிட கூப்பிடுவார் .மேசையில் இருந்து சாப்பிட்ட படியே ஒவ்வொருத்தரும் தங்களது அன்றைய நிகழ்ச்சியை பற்றி பேசுவார்கள். அப்பா அரசியலைப்பற்றி பேசுவார்,அம்மா பூவும் பொட்டும் மங்கையர் மஞ்சரி நிகழ்ச்சி வந்தவற்றை அலச ,அக்கா இசையும் கதையும் பற்றி சொல்ல ,அண்ணர் விளையாட்டு செய்திகளை சொல்ல நான் சினிமா பாட்டைப்பற்றி சொல்லி அப்பாவிடம் திட்டு வாங்குவேன்.உந்த சினிமாவில இருக்கிற கவனம் உனக்கு படிப்பில இல்லை. தொழிற்சாலையில் வானொலி ஆங்கிலத்தில அலறும் ,என்ன பாட்டு என்றும் விளங்காது சிலர் ரசிப்பார்கள் நானும் ரசிக்கிற மாதிரி தலையை ஆட்டிகொண்டிருந்துவிட்டு சிறிது நேரத்தின் பின்பு இயர் பிளக் இரண்டு காதினுள்ளும் இறுக்கி போட்டு வேலையை செய்து கொண்டிருப்பேன்.மூன்று மணிக்கு ஐந்து நிமிடம் இருக்கும் பொழுது எர்லாம் அடிக்க கூடியதாக‌ மொபைலில் வைப்ரேசன் மோட்டில் எலார்ம் செட் பண்ணிவைத்துள்ளேன்.அது என்னை உழுக்கி டேய் வீட்டை போற நேரம் வந்திட்டடா என்று உணர்த்தியவுடன்,பாதுகாப்பு கவசங்களை எல்லாம் கழற்றி வைத்து போட்டு சி யு டுமாரோ,கவ் எ நைஸ் இவினிங் என்று சக தொழிலாளிமாருக்கு சொல்லி போட்டு வெளியே வந்து காரை ஸ்டாட் பண்ணுவேன் வானொலி அவுஸ்ரேலியா,அமெரிக்கா ஐரோப்பியா செய்திகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து ஒலிபரப்புவார்கள்.நானும் கறுப்பு அவுஸ்ரெலியன் என்ற நினைப்பில சர்வதேச அரசியலை பற்றி மனதில் நினைத்தபடி வீட்டை நோக்கி காரை செலுத்துவேன். கையில் மொபைல் காதில் இரண்டு பக்கமும் சிறிய சிபிக்கர் மாட்டிய தலையை ஆட்டியபடி மொபைலை பார்த்து கொண்டு சிரித்த படி அறையிலிருப்பாள் மகள் என்னை கண்டவுடன் ‍ஹலோ அப்பா என்பாள் .நானும் பதிலுக்கு ‍ஹலோ சொல்லி போட்டு "ஏன் மொபைலை பார்த்து கண்ணை பழுதாக்கிறீர் டி.வி யை போட்டு பாருமன்" "தாத்தா பழைய படம் பார்க்கிறார் தட் இஸ் போரிங்" "மற்ற டி.வி அறையிலிருக்குதானே அதில போய் பார்க்கலாம் தானே" "அம்மா டெலி டிராமா பார்கின்றார் I hate it! " "லப்டொப் ,tablet, iPad அதுகளில் பார்க்கலாம்" "லப்டொப்போ அதைதானே நீங்கள் வைச்சு தட்டி கொண்டிருப்பியள்" " அப்பா இது Whatsapp" "அது என்ன" "It is a type of social media and you can only do it through your mobile phone " "எங்க அக்கா " "அவவின்ட அறைக்குள்ள இருக்கிறா" "என்ன செய்யிறாள்" "She is on Instagram" "வட் இஸ் தட்" "It is also a kind of social media" அக்கா அதில இருக்கிறா என்று எப்படி உமக்கு தெரியும் "I just texted her " "அந்த அறைக்கும் இந்த அறைக்குமிடையில் சோசல் மீடியாவில் கொமினிகேட் பண்ணுறீயள்" நானும் பேஸ்புக்கில் இருக்கிறன். உங்களை காணக்கிடைக்கிறதில்லை பேஸ் புக் அல்சோ சோசல் மீடியா நோ? அப்பா உங்களுக்கு விளங்கப்படுத்துறதிற்க்குள் அடுத்த சோசல் மீடியா வந்திடும் நீங்கள் இப்ப போய் பேஸ் புக்கில் வார கொமன்ட்ஸ்க்கு லைக் போடுங்கோ....
  3. 24 likes
    கணனித் திரையில் தனது அம்மாவைப் பார்த்து என் மனைவி கதைத்தபோது, நாளை நான் இருப்பேனா இல்லையோ என்ற அவரின் வயதிற்கேற்ற கூற்று என்மனைவியை ஆதங்கப்படுத்தியதில் வியப்பில்லை. அந்த ஆதங்கம் 90 வயதைத் தொடும் தனது அம்மாவைக் காணவேண்டும் என்ற தவிப்பை மேலோங்கச் செய்தது. தாய்தந்தையரை இழந்துவிட்ட எனக்கும் என் மாமிதான் தாயாக விளங்கினார். மனைவி துன்பப்பட்டால் தீர்த்துவைப்பேன் என்று திருமணத்தின்போது அய்யருக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதி நினைவுக்கு வந்து, கூடவே விடுமுறையும் வரவே, துணைவியையும் அழைத்துக்கொண்டு பிறந்தமண்ணுக்குப் பறந்தேன். விடிந்ததும் எழுந்து யாழில் செய்திகள் பார்த்துக் கருத்துக்களும் எழுதும் எனக்கு இனிச் சிலவாரங்கள் அது முடியாதே என்ற கவலை எழுந்தது. கைத்தொலைபேசி பாவிக்கவும் தயக்கமாக இருந்தது. சூடுகண்ட பூனை அடுப்பங்கரை நாடாது என்பதுபோல், சென்றதடவை யாழில்நின்று ஐரோப்பா, கனடா என்று ‘வொய்ப் சீப்‘ மூலம் கதைத்தபோது கட்டணம் 0 என்று சொல்லியது. செலவில்லாமலே தொர்புகள்... கேட்கவேண்டுமா! தாரளமாக தினமும் கதைத்துவிட்டு யேர்மனிக்குத் திரும்ப வந்தும், நூற்றுக்கணக்கான யூரோக்களை ‘வூடபோன்‘ என்னிடமிருந்து புடுங்கிக்கொன்டது. விமானப் பதிவை மேற்கொண்டபின், மட்டக்களப்பில் மறைந்த என் நண்பரின் குடும்பத்திற்கு ஆறுதல் தெரிவிக்கச் செல்லவேண்டும் என்ற கடமை உணர்வும் எழுந்தது. ஆகவே, கொழும்பு வந்ததும் நேராக மட்டுநகர் விரைந்தோம். பெண்னுக்கு முதலிடம் என்பதால் என் மனைவி பிறந்த மண்ணுக்குச் செல்லும் சந்தர்ப்பமும் தானாக அமைந்தது. சிலகாலத்திற்கு முன்பாக நாங்கள் இலங்கை சென்றபோது, வழி நெடுகிலும் ஆமியும், காவல்துறையும் மறித்து மறித்துச் சோதனை என்ற பெயரில் செய்த கெடுபிடிகள் போன்று இல்லாது இந்தத்தடவை இராணுவத்துக்குப் பதிலாகச் சிங்கள மக்கள் மறித்து மறித்துத் தாகசாந்தி செய்துகொள்ளுமாறு வரவேற்றுக் கிரிபத்தும் தந்து உபசரித்ததைக் காண வியப்பாகவும், ஆச்சரியமாகவும் இருந்தது. அது அவர்களுடைய வெசாக் கொண்டாட்டத்தின் வெளிப்பாடு என்பதை அறிந்துகொண்டேன். அரசியலுக்குள் வந்த சிங்கள அதர்மிகள் பதவியை அடைவதற்காக இனப்பிரச்சனையை ஊதிப் பெரிதாக்கி இலங்கையில் கலவரத்தை ஏற்படுத்தாது இருந்திருந்தால் இன்று சிங்களரும் தமிழரும் ஒன்றாக இணைந்து தங்கள் கொண்டாட்டங்களை எத்துணை மகிழ்வோடு கொண்டாடி மகிழ்ந்திருப்பார்கள் என்ற எண்ணத்தை அந்த வரவேற்பு ஏற்படுத்தியது. மட்டக்களப்பு நகரின் மாற்றம் என்னை அதிசயிக்க வைத்தது. அங்கு குச்சொழுங்கைகள் எல்லாம் அத்துப்படியான எனக்கு, கோட்டைமுனைப் பாலத்திற்குச் செல்வதற்கே வழிதேடவேண்டி இருந்தது. ஆற்றின் இருமருங்கிலும் பெரும் பெரும் கட்டிடங்கள் கொண்ட விற்பனை நிலையங்கள் பெரும் பட்டணம்போல் காட்சிதந்தது. அனேகமானவை முசுலீம்களுக்குச் சொந்தமாக மாறியிருந்தன. மட்டுநகரின் பிரதான வீதிகளூடாகச் செல்லும்போது, முசுலீம்கள் வாழும் நகரங்களின் இருபக்கங்களும் கடை கண்ணிகளும், தமிழர்வாழும் நகரங்களின் இருபக்கங்களிலும் அனேகமாக ஆலயங்களும், வீடுகளும் வெற்றுக் காணிகளுமாகக் காணப்பட்டன. மட்டக்களப்பு செல்பவர்கள் விசேடமாக வாங்கிச்செல்லும் பொருட்களில் முக்கியமானது தயிர். தயிரும், முந்திரிப்பருப்பும், அரிசியும் வாங்கி நாங்கள் பயணித்த சிற்றூர்தியில் ஏற்றிவிட்டு, மீன்பாடும் தேன்நாட்டில் தேன்வாங்கும் எண்ணமும் எழுந்தது. பனிச்சம்கேணித் தேன் சிறந்தது, சுவையானது போகும் வழியில் அங்கு வாங்கலாம் என்ற சாரதியின் அறிவுரையைப் பின்பற்றினோம். மிகுதி தேன்வாங்கிச் சுவைத்த பின்பு.
  4. 24 likes
    இப்பணமானது யாழ் இணைய உறுப்பினர்கள் வாசகர்கள் மற்றும் யாழ் இணையத்தின் விளம்பரப் பணம் என அனைத்தும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு வாசம் உதவும் உறவுகள் மூலம் ஏறாவூர் பற்று பிரதேச செயலக பிரிவில் கணவனை இழந்து குடும்ப சுமைகளை தாங்கிய தாய்மார்களுக்கான வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தும் முகமாக 20 குடும்பங்களுக்கு கோழிக் கூடும் நாட்டுக் கோழி குஞ்சுகளும் வழங்கப்பட்டு அதனை பராமரிக்கின்ற பயிற்சியும் மிருக வைத்தியர் ஊடாக ஆலோசனைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளது
  5. 23 likes
    எனக்கு முன்னால் இருந்த நாற்காலியில் முழுக்கை நீல நிற மேலங்கியுடன், மெல்லியதேகமும் நிமிர்ந்த பார்வையும் கொண்ட அவனின் கண்களை உற்று நோக்கினேன். எனது தேடலுக்கு எந்தவித பலனும் இல்லாமல் அவனது கண்கள் இருந்தன. மெல்லிய நீல வர்ண பூச்சுடன் இருந்த ஒரு தனியறையில் என்னையும் அவனையும் தவிர வேறு ஒருவரும் இல்லை. எமது உரையாடல்கள் பதிவு செய்யப்பட்டு கொண்டு இருந்தன. அவற்றில் 50 வீதத்துக்கும் அதிகமாக மௌனமே பதியப்பட்டிருந்தது. வாசலில் இரண்டு காவலர்கள் விசாரணை முடிவுக்காக அசைவின்றி காத்திருந்தார்கள். "நான் அதை செய்யவில்லை" என்பதை தவிர அவனிடம் இருந்து வேறு எந்த பதிலும் எனக்கு உருப்படியாக கிடைக்கவில்லை. அம்மான் கரும்புலிகளுக்காக ஆற்றிய உரையை பொதுவெளி இணைய பாவனையில் இருந்த ஒரு கணினியில் தரவேற்றம் செய்திருந்த குற்றத்திற்கான சந்தேகத்தின் பெயரில் அவனை கைது செய்திருந்தார்கள். அந்த துறை சார் நிர்வாகத்தில் துணைப்பொறுப்பாளர் இவன். அவன் புலம்பெயர் நாட்டில் இருந்து போராளியாக தன்னை இணைத்து கொண்டவன். அவனது குடும்பமே இயக்கத்துக்காக பல்வேறு பணிகளில் செயற்பட்டு கொண்டிருந்தார்கள். அவனது குடும்பத்தின் மீதிருந்த நம்பிக்கையும், மதிப்பும் அவன் அந்த குற்றத்தை செய்திருப்பதற்கான வாய்ப்புகளை மழுங்கடித்திருந்தன. இருந்தாலும் விசாரணை அனைவருக்கும் பொதுவானது. இதே சம்பவத்தில், இவனது பொறுப்பாளர் கைது செயற்பட்டு, ஆரம்பகட்ட விசாரணையின் பின்னர், தண்டனைக்காக பாலம்பிட்டி களமுனைக்கு அனுப்பப்படிருந்தான். களமுனையில் விழுப்புண் அடைந்த நிலையில் அவன் அனுப்பிய கடிதம் எங்களை வந்து சேரும் போது அவன் வீர மரணத்தை தழுவி இருந்தான். அவனது கடிதம், மற்றும் கணினி துறைசார் வல்லுநர்களின் ஆராய்ச்சிக்கு பிறகே குற்றவாளியாக இவன் சந்தேகிக்கப்பட்டு கைது செய்யப்பட்டிருந்தான். பொறுப்பாளர்- துணை பொறுப்பாளர்களுக்கு இடையே இருந்த ஈகோ, தன்னைவிட கல்வியறிவில், துறைசார் அறிவில் குறைந்த ஒருவன் தன்னைவிட உயர்பதவியில் இருந்ததை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்த மனதினால் எழுந்த வினையே இவனை அப்படி ஒரு காரியத்தை செய்ய தூண்டி இருந்ததாக முன்னைய விசாரணையாளர்கள் அறிக்கை என் முன்னே இருந்தது. இவன் தான் அந்த குற்றத்தை செய்திருந்தான் என்பதை கணினியே காட்டி கொடுத்த விண்டோஸ் log அறிக்கையும் சேர்த்தே இணைத்திருந்தார்கள். முழு அறிக்கையையும், சான்றாக கிடைத்த விண்டோஸ் log கோப்பையும் அவனிடம் கொடுத்தேன். வாசித்து முடித்த பின்னரும் அவன் கண்களில் எந்தவித சலனமும் இல்லை. எதற்காக இப்படி செய்தாய்.? உன்னால் ஒரு அருமையான போராளி தணடனை பெற்று களத்தில் காவியமானது கூட உன் மனதை சுடவில்லையா.? நான் ஐந்தாம் முறையாக அவனிடம் கேட்டேன். மீண்டும் அதே பதில் நான் இதை செய்யவில்லை. உண்மையில் அவன்தான் குற்றவாளி என்று நீக்கமற உறுதி செய்திருந்தாலும் அதை வெளியே சொல்லக்கூடிய தைரியத்தை அவனது ஈகோ தின்று விட்டு இருந்தது. இதற்கு மேல் பேசுவதற்கு ஒன்றுமே இருக்கவில்லை. உனக்கான தண்டனையை நாளை இறுதி செய்வோம் என்று கூறிவிட்டு எழுந்தேன். பயம் அவன் கண்களில் லேசாக தெரிந்தது. காட்டி கொள்ளாமல் மேசையில் இருந்த குவளையில் தண்ணீரை மென்று குடித்தான். வெளியே வந்த நான், காவலர்களிடம் அவனது கழுத்தில் இருக்கும் சயனைட் வில்லைகளை கழற்றி விட்டு, 1-9 முகாமின் தனியறையில் காவலில் வைக்கும்படி கூறினேன். ஏனைய போராளிகள் அவனது முகத்தை காணாமல் இருக்க முகமூடி அணிவிக்கும்படி கூறினேன். அம்மானிடம் சென்று விசாரணை முழு அறிக்கையையும் கொடுத்துவிட்டு, இது எந்த வித தேச துரோக நடவடிக்கையும் இல்லை என்று தெளிவுற விளக்கினேன், நீண்ட கலந்துரையாடலின் பின்னர் அவனது போராடடத்துக்கான பங்களிப்பு, குடும்ப பங்களிப்பை கருத்தில் கொண்டு வேறு துறைக்கு மாற்றி விடுதலை செய்வது என்று முடிவு எடுத்திருந்தோம். இரவை தாண்டி இருந்தமையால் காலையில் அவனிடம் சொல்லி விடுதலை செய்ய அதிகாரி ஒருவரை நியமித்து விட்டு விடைபெற்றேன். அந்த அதிகாரி அதிகாலையிலேயே விடுதலை முடிவோடு 1-9 முகாமின் தனி அறையை திறந்தபோது, வாயிலே சயனைட் வில்லையுடன் அவனது உடலில் இருந்து உயிர் நிரந்தர விடுதலை பெற்று இருந்தது. அவன் அருகே இருந்த அந்த ஒற்றை காகிதத்தில், "நான் அதை செய்யவில்லை செய்தவனை கண்டுபிடியுங்கள் " என்ற ஒற்றை வாக்கியமே எஞ்சி இருந்தது. அந்த வாக்கியம் என் போன்ற எத்தனையோ விசாரணையாளர்களின் பல நாள் தூக்கத்தை தொலைத்திருந்தது.
  6. 23 likes
    ஒரு திடீர் இலங்கை பயணம். முக்கிய வேலை ஒன்றுக்காக இலங்கை சென்று வந்தேன். யாழில் இரு நாட்கள். ஆட்டோ காரர்கள் 'மீட்டர்' இல்லாமல் ஓட்டுகிறார்கள். வெளிநாடு என்று ஒரு பார்வையில் புரிந்து கொண்டு, பிறகு பார்த்து தாங்கோ என்பார்கள். முதலே பேசா விட்டால் அம்புட்டு தான். போகும் போதே, வீட்டில் கறுத்தக் கொழும்பு மாங்காய் பிடுங்கினனாங்கள், போகும் போது தந்து விடுகிறேன் என்று நீண்ட நாள் வியாபாரத்துக்கு அடித்தளம் போடுவார்கள். (மாங்காய் வரும் என்று ஆவென்று இருந்தால், நீங்கள் கெட்டிக் காரர் தான், போங்கள்) ஆனால் ஒருவரை மீண்டும் கூப்பிட முடியாத அளவிற்க்கு அவர்களது கட்டணம் இருக்கும். சாதாரணமாக கொழும்பில் 100 ரூபா வாங்கினால், யாழில் 350 ஆக இருக்கும். கொழும்பில் மீட்டர் ஆட்டோ பிடித்தால், கட்டணத்தினை கட்டுக்குள் வைத்துக் கொள்ளலாம். எனினும் வெள்ளவத்தையில் இருந்து, புறக்கோட்டை செல்ல ஆட்டோ 1000 என்றார்கள். பின்னே வந்த பஸ்ஸில் ஏறினால் 12 ரூபா. சலூனில் ஷேவ் எடுக்கப் போனால், முதலே எவ்வளவு என்று கேட்டால், லோக்கல் ரேட் 100 ரூபா. முடிஞ்ச பிறகு கேட்டால் 300 முதல் 500 வரை. (ஷேவ் எடுத்துப் பாருங்கள், நெடுக ஸெல்ப் ஷேவ் எண்டு, வறாண்டிக் கொண்டு இருபவர்களுக்கு, நல்ல ஒரு அனுபவம். ஆனால், டிசு பேப்பர் பாவிக்க வேண்டும், ஜெல் கையினால் பூச வேண்டும், முகம் துடைக்க, அவர்களது துவாய் பாவிக்கப் படாது என்று சொல்லி வையுங்கள். அப்படியே ஒரு டிப்ஸ் கொடுத்து விடுங்கள். அடுத்த நாள் இன்னும் அமர்க்களமாய் எடுத்து விடுவார்.). ஹோட்டல் மிகவும் அதிகமாக அறவிடுகிறார்கள். நேரே போனால் அதிகமாக சொல்வார்கள் (களைப்புடன் வருபவர்கள் அங்க, இங்க போய் மினக்கட மாட்டர்கள் என்பது அவர்களுக்கு தெரிந்த வியாபார தந்திரம்). நான் booking.com மூலம், ஒரு ஹோடேலில் இருந்து மறு ஹோட்டலுக்கு போகும் முன்னர் புக் பண்ணிக் கொண்டே போனதால், மலிவான டீல்கள் கிடைத்தன. ஆகவே அங்கே இருக்கும் போதே, இவ்வகையில் புக் பண்ணுங்கள். ஆட்டோ, வாடகை கார்களுக்கு, கொண்டு வரும் வாடிக்கை யாளருக்கு, கொமிசனோ, ரெஸ்டாரன்ட் ஆயின், ஒரு சாப்பாடு பார்சலோ கிடைப்பதால், உங்களுக்கு பொருத்தம் இல்லாத இடங்களை காட்டி, கட்டி அடித்து விடுவார்கள். நான் booking.com மூலம் எடுத்த அதே $29 ரூம், நேரே சென்ற ஜேர்மன் தமிழருக்கு $70. ரயில் பயணம் சிறப்பு. அதிகூடிய விலை 1300 ரூபா. அதிகுறைந்த விலை 370 ரூபா. பஸ்கள் 1300 ரூபா, ஆனால், அந்த பணத்தினைக் கொடுக்கக் கூடிய வகையில் ஓரிரு நிறுவன பஸ்களே தரமானவையாக உள்ளன. அதாவது எல்லோரும் 1300 ரூபா அறவிடுவதால், பல தரமில்லாத பஸ்களும் ஓடுகின்றன. கொமிசன் அதிகமாக கிடைப்பதால், தரம் இல்லாத பஸ்களை, தரமானதாக சொல்லி விற்பார்கள். அண்மைய மழையில் பஸ்கள் ஒழுகி, மக்கள் பணத்தினைக் திருப்பக் கேட்டதால், சில பஸ்கள் ஓடாமல் இருந்தன. மேலும் இவ்வைகையான பஸ்களில் A/C புல்லாக போட்டு விடுவார்கள். மக்கள் குளிரில் நடுங்கி வெடவெடத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுக்கு கவலை இல்லை. மிக முக்கியமாக, கொழும்பு - யாழ், யாழ் - கொழும்பு பஸ் பதிவுகளில் கவனமாக இருங்கள். மிகச் சிறந்த பஸ்களை மட்டுமே கேட்டு பதிவு செய்யுங்கள். வெங்கடேஸ்வரா, குணசேகர பஸ்கள் நல்ல தரம் என்று சொன்னார்கள். ஒவ்வொரு இருக்கைகளுக்கும் தனித்தனியாக A/C கொன்றோல் பண்ண முடியும். நான் குணசேகர பஸ் லில் வரும் பொது பயணித்தேன். எனினும் புறக் கோட்டையில் இருந்து CTB பஸ்கள் மலிவு விலைகளில் செல்கின்றன (ரூபா 370?). பஸ் இலக்கம் 87. தரமில்லா 1300 ரூபா பஸ்களிலும் பார்க்க, இந்த அரச பஸ்கள் நன்றாக உள்ளன. நீண்ட தூரமாயின், விசேட இருக்கைகள் (சாய்ந்து படுக்கக் கூடியாவாறு) உள்ளன. நல்ல உணவு விடுதிகள் உண்டு. கொள்பிட்டியில் க்ரீன்கபே நன்றாக இருந்தது. ராஜ போஜன் உணவகம் ரூபா 1950 புபே. மிகவும் அதிக கட்டணம். curry leves வெள்ளவத்தையில் நன்றாக இருப்பதாக சொன்னார்கள். நான் போக முடியவில்லை. யாழ் சந்தையில் பலாப்பழம் ஒரு துண்டு வாங்கி, அந்த பாட்டியம்மா விடமே பேசி, கொஞ்சம் காசு கொடுத்து சுளை ஆய்ந்து வாங்கியதால், ஹோட்டல் கொண்டு போய் சுவைக்கக் கூடியதாக இருந்தது. மாம்பலமும் அவ்வாறே. இன்னும் முழு பலாப் பழ சீசன் வரவில்லை. யாழ் ரயில் நிலையத்தில் உத்தியோகத்தர்களாக, சிங்கள இளஞர்கள் டிக்கெட் வியாபாரம் செய்கிறார்கள். சிங்களத்தில் கேட்டால், தமிழில் பதில் அளிக்கிறார்கள். ஆச்சரியத்துடன் அவர்களது சூப்பெர்வைசெர் ஆயிருந்த தமிழ் அதிகாரியுடன் கதைத்த போது, இப்போதெல்லாம், அரச வேலைகள் பெறுவதாயின், தமிழர்கள் சிங்களமும், சிங்களவர்கள் தமிழும் சித்தி அடைய வேண்டுமாம். யாழ் நீதி மன்று பார்க்க போனேன். வாசில் இருந்த போலிஸ் கார் கூப்பிட்டு, சேட்டினை இன் பண்ணி போங்கோ என்கிறார் தமிழில். திரும்பி வரும் போது, கேஸ் முடிந்ததா என்றார். இல்லை, பல ஆண்டுகள் பின்னால் பார்க்க வந்தேன் என்றேன். ஆரவத்துடன் உரையாடினார். நாடு முழுவதுமே யுத்தத்தினால் பாதிக்கப் பட்டது. இன்று முழு நாடுமே நிமதியாக உள்ளது. விரைவில் தீர்வு வர வேண்டும் என்றார். தண்ணீர் போத்தல் ஒன்றையும் தந்தார். யாழில் சில இளையோரின் இன்றைய தளம்பல் நிலை, விரைவில் மாறும் என்றார் ஒரு லோயர். அவர்கள் இடையே நோக்கம் இன்றி தடுமாறு கின்றனர். நோக்கம் தெளிவாகும் போது தடுமாட்டம் நீங்கும் என்றார். பல புலம் பெயர்ந்தோர் முதலீடு செய்வதால் வேலை வாய்ப்புகள் உருவாகின்றன. அதே வேலை யாழில் இருந்த திறமையான, ஏலேக்ட்ரிசியன், பிளமேர், மேஸ்திரி மார் கொழும்புக்கு அதிக சம்பளத்துக்கு கடத்தப் பட, அங்குள்ள அப்பிரசெண்டிங்குகள் இங்கே வருகிறார்கள். அதனால் வேலைகளில் தரமில்லை. டியூஷன் சென்டர், அதன் விளம்பரங்கள் மட்டும் எந்த வித வித்தியாசமும் இல்லை. ஆளில்லா டீக்கடையில், யாருக்கு டீ ஆத்துகிறார்கள் என்ற வகையில், ஆக்களே வராத கோயில்கள் எல்லாம், கோபுரம், குளம், மதில் என்று பிரகாசிகின்றன. வெளிநாட்டார் உபயம். அருமையான ரோட்டுக்கள் அமைந்துள்ளன. ஆர்மிக்காரர், தாமும் தம் பாடும். அவர்களுடன் சொறியாவிடில், அவர்கள் ஏனப்பா சொறியப் போகினம் என்றார் ஒரு உறவுப் பெரிசு. நம்ம ஜீவன் சிவாவை சந்திக்க திட்டம் போட்டு, செவ்வாய் காலை ரயில், வெள்ளம் காரணமாக ரத்தாகியதால், ஒரு நாள் இழந்து, சந்திக்க முடியவில்லை.
  7. 20 likes
    அனுபவம் 1. இன்னும் இளையவனாக இருப்பதாலும்.. தனியப் போக வேண்டி இருந்ததாலும்.. எங்கும் இல்லாத அனுபவம் சொறீலங்கா மண்ணை தொட்டதுமே வரத்தொடங்கிவிட்டது. சொறீலங்கா... விமான நிலையத்தில்.. குடிவரவுத்றையில்.. சி ஐ டி யிடம் கையளிப்பு என்ற வெருட்டல்.. காசு பறிப்பில் போய் முடிந்தது. சமயோசிதமாகச் செயற்பட்டதால்.. கொண்டு போன கரன்சியில்.. பெருமளவு தப்பியது. இல்ல.. 15 இலச்சங்கள் வரை பறிச்சுட்டுத்தானாம் விடுவார்கள். இத்தனைக்கும் அந்த நாட்டை விட்டு சட்டபூர்வமாக வெளியேறி.. சட்டபூர்வமாக போனது... அதுதான் செய்த தப்பு. அங்குள்ள சில அதிகாரிகளுக்கு நெருங்கிய நபர்களின் தகவலின் படி... வெளிநாடுகளில்.. போராட்டங்களில் எடுக்கப்படும் ரகசியப் புகைப்படங்கள் அங்கு காசு பறிப்புக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறதாம். பல நபர்களின் புகைப்படங்கள் உருப்பெருத்து வைக்கப்பட்டிருக்காம். ஆனால்.. இந்த தகவலை உறுதி செய்ய முடியவில்லை. அனுபவம் 2. சொறீலங்கா சர்வதேச விமான நிலையம்.. ஒரு மீன் சந்தை. ஆட்கள் வெளியேற பல மணி நேரமாகும். பொதிகள் வந்து சேர... காத்துக்கிடக்க வேண்டும். வெளிய போனால்.. ஓடு ஓடுன்னு அடித்து விரட்டாத குறையாக தற்போது அங்கு நிகழும் திருத்தவேலைகளால் எழுந்துள்ள நெருக்கடியை சரிவரக் கையாளத் தெரியாமல்.. பயணிகளை அவலப்படுத்துகிறார்கள். அரச ரக்சிகள் இயங்குகின்றன.. விமான நிலையத்தில் இருந்து தூர இடத்துக்கு. அவை ஓரளவு செலவு குறைவானவை. மேலும் வேக வீதியில் செல்ல 250 ரூபா சிறிய வாகனங்களுக்கும் 300 ரூபா வான் வகைகளுக்கும் மேலதிகமாக வாங்கிறார்கள். அனுபவம் 3. வீதிகளில் பயணிக்கும் போது இராணுவ வாகனங்களில்... செல்வோர்.. கையடக்கத் தொலைபேசிகளால்.. ஆட்களை படமெடுக்கிறார்கள். என்ன மண்ணாங்கட்டிக்கு என்பது தெரியவில்லை. யாரை எடுக்கிறார்கள் என்பதும் தெரியவில்லை. அனுபவம் 4. வடக்கில்.. சிங்கள காவல்துறையின் செயற்பாடுகள்.. மக்கள் சிநேகிதத்தை விட பெரும்பான்மை.. அதிகாரத் திமிரில் இருப்பதை அப்பட்டமாகக் காண முடிகிறது. அனுபவம் 5. இன்ரசிற்றி குளிரூட்டி தொடரூந்து வெள்ளவத்தை ஊடாகப் போகிறது. ஆளுக்கு 1500 ரூபா.. யாழ் போவதற்கு. அது வெள்ளவத்தை தொடரூந்து நிலையத்தில்.. அவதி அவதியாக நின்று அவதி அவதியாகவே போகும். சனங்களின் தொகைக்கு ஏற்ப ஒரு மரியாதை நேர ஒதுக்கம் இல்லை.. பயணிகள் செளகரியமாக ஏற. அத்தோடு அது ஒவ்வொரு தடவையும் நின்று இயங்கும் போது இடிமுழக்கச் சத்தத்தோடு தான் கிளம்பும். அனுபவம் 6. யாழ் நகரில்.. வாகனங்களின் நெருக்கடி அதிகம். மக்களிடம் வீதி ஒழுங்கை பின்பற்றும் பண்பு வெகு குறைவு. வாகனங்கள்.. சிற்றூர்திகள் எதுக்கு கோர்ன் அடிக்கினம் என்றே தெரியாது. ஒரே கோர்ன் சத்தம். அனுபவம் 7. ஓட்டோக்கள் ஏராளம். பல முஸ்லீம்களின் தொழில் அதுவாகவும் உள்ளதை அவதானிக்க முடியுது. இவை தாம் அதிகம் போதைப்பொருள் சப்பிளையில் இருக்காம்.. என்று உள்ளூர் மக்கள் அங்கலாய்க்கினம். அனுபவம் 8. அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலை அசுர வளர்ச்சி கண்டிருக்க.. ஆடம்பரப் பொருட்களின் விலை அவ்வளவாக மாறி இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு கொத்துரொட்டி.. 200 ரூபா. ஒரு லட்டு 60 ரூபா. அனுபவம் 9. நவீன அங்காடிகள் மேற்கத்தைய தரப் பொருட்களோடு சேவைகள் வழங்குகின்றன. யாழிலும் கொழும்பிலும். விலையும் பறுவாயில்லை. அனுபவம் 10. கே எவ் சியில்.. சிக்கன் புரியாணி 350 ரூபா. காசுக்கு ஏற்ற உணவும் சுகாதாரத்தையும் காண முடிந்தது. சேவையும் நன்று. அனுபவம் 11. நவீன மருத்துவ வசதிகள் யாழ் நகரில் கொழுப்பில் பெருக்கம் அடைந்துள்ளன. நவீன கட்டடங்களுக்கும் வசதிகளுக்கும் குறைவில்லை. அனுபவம் 12. யாழ் நகர் வீதிகளில் பெண்களும் ஸ்கூட்டியும் கூடப் பிறந்தவை ஆகி இருப்பது கண்கூடு. அனுபவம் 13. ரியூசன் கொட்டில்களும்.. சைக்கிளில் சமாந்திரமாக வீதியில் போவதும்.. பழைய முறை போலவே நடக்குது. ஆனால் சில வீதிகளில் சைக்கிளில் பயணிக்க வீதி ஒழுங்கை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக.. ஆரிய குளத்தை அண்டி.. பலாலிவீதியில்.. இதனைக் கவனிக்கலாம். அனுபவம் 14. யாழ் தொடரூந்து நிலையத்தை அதிகம் மக்களை விட இராணுவம்.. சிங்களப் பயணிகளும்.. இதர படைத்தரப்பும் பாவிப்பது அப்படியே தெரிகிறது. இதனை கிளிநொச்சி.. வவுனியாவிலும் காண முடியுது. அனுபவம் 15. இராணுவ நிரந்தர நிலைகள் எல்லாம் மாடமாளிகைகளாக எழுதுள்ளதுடன் அதனை அண்டி தடாகங்களும்.. பூங்காக்களும்.. வீதி அலங்கரிப்புகளும்.. சுத்தப்படுத்தல்களும்.. சொல்லி வேலை இல்ல. எங்கும் வெற்றிப் பிரதாபம்.. அடையாளப்படுத்தப்படுகுது. அனுபவம் 16. வன்னிப் பெருநிலப் பரப்பினூடாக.. தொடரூந்தில் செல்லும்.. போது எப்படி இந்த நிலத்தை நாம் இழந்தோம் என்ற ஏக்கமே இருந்தது. அந்தளவுக்கு பச்சைப் பசேல் என்று காடுகள் அடங்கி இயற்கை செழிக்கக் கிடக்குது. அனுபவம் 17. வன்னிப் பெரு நிலத்தில்.. வவுனியாவை தாண்டினால்.. நில மட்ட காவலரண்கள் எல்லாம் சீமெந்தால் அமைக்கப்பட்டு.. நிரந்தர இராணுவ இருப்புக்களை காண முடிகிறது. பெரு வீதிகளை அண்டிய மக்கள் நடமாட்டம் தவிர அங்கு மக்கள் நடமாட்டம் குறைவு. அனுபவம் 18. வன்னி நிலப்பரப்பில் இராணுவம் சைக்கிள் சவாரியில் போகிறது. ஆனையிறவை அண்டி இதனை அவதானிக்க முடிந்தது. அனுபவம் 19. வடக்கில்.. விவசாயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வழமைக்குத் திரும்புது. அனுபவம் 20. யாழ் நகரப் பள்ளிக்கூடங்கள் எல்லாம் வெளிநாட்டுக் காசில்.. செழிப்புற நிற்கின்றன. யாழ் நகர்.. சாவகச்சேரி நகர்.. என்று எல்லா நகர்களும்.. புதுப்பொலிவை காட்டி நிற்கின்றன. ஆனால் வன்னி நிலப்பரப்பில் தப்பி உள்ள வீடுகளை எல்லாம் பார்த்தால்.. ஓடுகளில்.. செஞ்சிலுவை சங்க அடையாளம் இன்னும் இருப்பதை காணலாம். அவை தான் தப்பி இருக்கின்றன. சிலவற்றின் மீது செல்லும் விழுந்து பாதிப்படைந்த சாட்சியமும் கிடக்கு. அனுபவம் 21. வன்னி நிலப்பரப்பில் காட்டுப்பகுதிகளை அண்டி.. பழுதடைந்த நிலையில் சில இடங்களில் பேரூந்துகள் குவிக்கப்பட்டுக் கிடக்கின்றன. எங்கிருந்து வந்தன என்று தெரியவில்லை. ஏன் அங்கு கிடக்கின்றன என்றும் புரியவில்லை. அனுபவம் 22. சிங்களப் பகுதி தொடரூந்து நிலையங்கள்.. எந்த அபிவிருத்தியும் இன்றி அப்படியே காலங்காலமாகக் கிடப்பது தெரிகிறது. ஆனால்.. வடக்கில் வவுனியாவை தாண்டினால்.. நவீன தொடரூந்து நிலையங்கள்.. போரின் பலனாகக் கிடைத்துள்ளன. அனுபவம் 23. சில ரயில் சேவைகளை தவிர மிச்ச எல்லாம்.. கறள் கட்டிய நிலையில் ஓடுகின்றன. ஒரு சில நவீன ரயில்களை விட்டு.. அரசியல் நடத்தியது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது. சிங்களப் பகுதிகளில் அது கூட இல்லை. அங்கு இன்னும் கறள் கட்டின ரயில் தான். அனுபவம் 24. இப்ப எல்லாம் தமிழ் பாட்டு போட்டுக் கொண்டு மொரட்டுவ தமிழ் மாணவ சமூக.. ஆக்கள் வாரத்துக்கு ஒருக்கா ஊருக்கு போய் வர ரயிலை பாவிக்கினம். சோடி சோடியா லப்டப்பும் கையுமா திரியினம். அனுபவம் 25. வெள்ளையளும் உல்லாசப் பயணம் போகினம் யாழ்ப்பாணம். யாழ் பண்ணை வீதி நன்கு திருத்தப்பட்டு வீதி இரு மருங்கிலும் நடைபாதை அமைக்கப்பட்டு.. ஒரு உருப்படியான வேலை அதில் நடந்தது தெரியுது. அனுபவம் 26. இப்ப எல்லாம் யாழ்ப்பாண நகரில் என்றில்லை.. எல்லா சிற்றூரிலும் ஓட்டோ தான். மக்கள் நடக்க சரியான பஞ்சி. அனுபவம் 27. சிறீலங்கா முப்படை ஆட்களும் யாழ் நகரில் சர்வ சாதாரணமாக திரியினம்.. போகினம்.. வ்ருகினம்.. பொருள் கொள்வனவு செய்யினம்.. எம்மவர்களும் மதிப்பு மரியாதையோட தான் நடத்தினம். அனுபவம் 28. மக்கள் இப்ப எல்லாம்.. விடுதலைப் புலிகளைப் பற்றி வெளிப்படையா தமக்குள் கதைக்கினம். அவர்கள் இல்லாத ஏக்கம் பலரிடம். சிலரிடம் அதுவே அட்டகாசத்தின் உச்சத்துக்கு அவர்களை தள்ளி விட்டிருக்குது. அனுபவம் 29. கோவில்கள் பல நிறைவடைந்து.. கம்பீரமாக எழுந்து நிற்பதோடு.. மின்விளக்குகளால் எரியூட்டி நிற்கின்றன. அனுபவம் 30. இப்ப மின்சாரம் தடையின்றி வருகிறது. லக்ஸபான மின்சாரம் என்று சொல்லினம். மின்சாரச் செலவு பொருட் செலவோடு ஒப்பிடும் போது அதிகமாகத் தெரியவில்லை. அனுபவம் 31. வீதி அகட்டிப்பு என்று.. மக்களின் காணிகள்.. மதில்கள்.. வேலிகள்.. எல்லாம் பறிபோய்க்கிட்டு இருக்குது. மக்கள்.. ஏதோ வீதி அகலுது என்று கதைக்கப் பேச ஆளின்றி.. மெளனித்துக் கிடக்கிறார்கள். அனுபவம் 32. யாழில்... பெண் பிள்ளைகள் எல்லாம்.. சில புலம்பெயர்.. உள்ளூர் ஊடகங்கள் சொல்லுற மாதிரி ஆடிக்கிட்டுத் திரிவதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு சிலது திரியலாம். பொரும்பான்மை பிள்ளைகள் நல்லாத்தான் இருப்பதாகத் தெரியுது. அனுபவம் 33. படி.. படின்னு.. இப்ப முன்னிலைப் பாடசாலைப் பிள்ளைகளையும் ரியூசனுக்கு விடுவது அவலம். அனுபவம் 34. யாழ் நகர.. கொழும்பு.. பள்ளிப் பிள்ளைகளிடம் நல்ல ஆங்கில மற்றும் கணணி அறிவும் நவீன தொழில்நுட்பக் கையாடல் அறிவும் வளர்ந்திருப்பது.. வளர்ந்து வருவது ஆரோக்கியம். அனுபவம் 35. யாழ் பல்கலைக்கழகம் அப்படியே கிடக்கு. வர்ணம் மட்டும் பூசி இருக்காங்க. அனுபவம் 36. யாழ் நகர ஒழுங்கைகள் எல்லாம் புது வீடுகளால் நிரம்பி இருக்குது. ஆனால் சில இடங்கள் அதே தகர வேலிகளோடு தான். அனுபவம் 37. யாழ் நகர்.. மற்றும் அதனை அண்டி நவீன வியாபார நிலைகள் பெருகி வருகின்றன. முதலீட்டாளர்களுக்கு அங்கு நல்ல வாய்ப்புள்ளது. கொழும்பில்.. காலி வீதி நவீனமாகி இருக்குது. அனுபவம் 38. கொழும்பில் இன்னும் வீதி போக்குவரத்து நெருசல் குறையவில்லை. காலையும் மாலையும்.. பல மணி நேரம் தாமதங்கள். ஓட்டோக்கள்.. கடற்கரை வீதியை இப்ப பாவிக்கினம். மற்றும்படி காலி வீதி பிசி. அனுபவம் 39. கொழும்பு வாழ் எம்மவர்கள் வெளிநாட்டுத் தமிழர்களை கொப்பி பண்ணுவதில்.. அதாவது வீடுகளில் பாத்ரூம் அமைப்பதில் இருந்து.. பிள்ளைகளை பள்ளிக்கூடம் கொண்டு போய் விட்டு கூட்டிக் கொண்டு வருவது உள்ளிடங்க.. துடியா துடிச்சுச் செய்கிறார்கள். தப்பில்லை. நல்ல வழிக்கு போனால் நல்லது. அனுபவம் 40. நம்ம வெளிநாட்டு வாழ் தமிழர்கள் அங்க வந்தால்.. அங்கலாய்க்கலாமே தவிர.. அங்க உள்ள மக்கள் இவர்களைப் பார்த்து அங்கலாய்த்த காலம் மலையேறிவிட்டது. இப்ப வெளிநாட்டுக்காரரை.. அங்குள்ள இளையவர்கள்.. கணக்கிலும் எடுப்பதில்லை. அதனால்.. அங்கு போனதும்.. லோக்கலா மிங்கிள் ஆகிடுவது நல்லது. அனுபவம் 41. காலநிலை மழை. ஊரிலும் மழை கொழும்பிலும் பிற்பகலில் மழை. ஊரில் நுளம்புத் தொல்லை அதிகமாக இருந்தது. நுளம்பு வலை நல்ல தூக்கத்துக்கு உதவும். நுளம்பு வத்தி தலையிடிக்கும். ஆனால்.. நுளம்பு ஸ்பிரே பறுவாயில்லை. மற்றும் பள்ளிக்கூடங்கள்.. 7:30 காலை தொடங்கி 1:30 முடியுது. பெற்றோரில் பெரும்பான்மையானோர் இதனை வரவேற்கினம். அனுபவம் 42. திரும்பி வரும் போது விமான நிலையத்தில் ஒரு புடுங்குப்பாடும் இல்லை. சுமூகமாக வந்து சேர்ந்தம். உள்ள போகும் போது தான் கறப்பது நிகழும் கவனம். குறிப்பாக தனிய போய் வரும் இளையவர்களுக்கு.
  8. 20 likes
    கிருபன், சுகன், ரதி, ஜீவா, சுபேஸ், ஜஸ்ரின், நிழலி, தப்பிலி, நந்தன், தும்பளையான், சாத்திரி, நுணாவிலான், காவலுர்கண்மணி, பகலவன், ஷாந்தி, சஹாரா, ஈசன், அர்யுன், கோமகன், சுவைப்பிரியன், ஈழத்திருமகன், குளக்காட்டான், மீராபாரதி, தயா, வினித், சபேசன், இளங்கோ, நாரதர், விசுகு, சுவி, புத்தன், புங்iயூரான், மாப்பிள்ளை, சினேகிதி, தமிழிச்சி, சாணக்கியன், பண்டிதர், இணையவன், மோகன், இசைக்கலைஞன், வல்க்கேனோ, அபராஜிதன், வசிசுதா, தூயவன், எழுஞாயிறு, காவடி, அறிவிலி, குறுக்காலபோவான், ஐ.வி.சசி. ப்பிறியசகி, வசம்பு, ஜோக்கர், கரு, துல்பன், ஸ்மோல்பொயின்ற், ஓல்ற்றனேற்றிவ், பரணி, ஆதித்தியஇளம்பிறையன், ஜமுனா, சுண்டல், புலவர், கோஷன், உடையார், வாத்தியார், கறுப்பி, மருதன்கேணி, மாதரசி, யாயினி, நொச்சி, குட்டி, குமாரசாமி, சின்னக்குட்டி, குக்கூ, வசீ, துளசி, சோளியன், பொயெட், சுமேரியர், விசசாயிவிக், அஞ்சரன்.... பத்து வருடங்களாகின்றன யாழில் அங்கத்தவனாகி. இணையவெளி இந்தப் பத்துவருடங்களில் பெரிதும் மாறிவிட்டது. யாழிலும் அந்த மாற்றம் வெட்டவெளிச்சமாக வெளித்தெரிகிறது. எவரிற்கும் நீண்ட நெடிய விவாதங்களில் ஈடுபடுவதில் அவ்வளவு ஆர்வமில்லை. இரு வினாடிகளிற்குள் பார்த்துப் பச்சை குத்திவிட்டு நகரும் போக்கே உலகில் வியாபித்திருக்கிறது. வாசிப்பதற்குப் பதில் வீடியோக்களையே மக்கள் நாடுகிறார்கள். அந்தவகையில் யாழும் ஒரு முகநூல் போன்று மட்டும் தொழிற்படுவது தவிர்க்கமுடியாதது தான். இருப்பினும், பத்து வருடங்கள் என்பது நீண்ட காலம். அந்தவகையில் யாழ் சார்ந்தே பல ஞாபகங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் மேலே பட்டியலிட்ட பெயர்களில் எத்தனை டுப்பிளிக்கேட் பெயர்கள் என்று தெரியவில்லை ஆனால் மூன்று ஐடிக்கள் தற்போது உயிருடன் இல்லை. முன்பெல்லாம் எதையாவது எழுதும் போது, இன்னார் இந்தக் கேள்வி கேட்பார்கள் எனத் தோன்றும். அவர்கள் கேள்விகளிற்கான பதிலை ஆரம்பப்பதிவிலேயே உள்ளடக்கிப் பதிவிடத் தோன்றும். விவாதங்கள் நாம் சிந்திக்காக கோணங்களில் சிந்திக்கத் தூண்டும். சில வாசகரின் கேழ்விகள் திணறடிக்கும்—எமது நிலை சார்ந்தும், நாம் முன்வைத்த கருத்துச் சார்ந்தும் ஆழ்ந்து சிந்திக்க நிர்ப்பந்திக்கும். இதனால் யாழிற்கு வருவது ஒரு போதை போன்று நாளாந்தம் நிகழும். தற்போது யாழில் விவாதங்கள் வெகுவாக அருகிவிட்டன. இன்னமும் சொல்வதானால், காத்திரமான பின்னூட்டங்கள் அருகிவிட்டன. எவரும் எவரையும் சவாலிற்கு அழைப்பதில்லை என்றே சொல்லலாம். யாழை விடுவோம், தமிழ் இணையவெளியில் எங்கேயாவது காத்திரமான விவாதங்களிற்கான முனை தெரிகிறதா என்று தேடினால் அப்படி எதுவும் கண்ணில் படுவதாக இல்லை. எனவே எழுத்து என்பதை விடுத்து எங்காவது எப்போதாவது அலைவரிசை ஒத்தவர்களைக்கண்டால் அவர்களுடன் விவாதிப்பது என்பதோடு தமிழ் மொழி விவாதம் நின்றுவிடுகிறது. இது தமிழ் இணையவெளிக்கு மட்டுமானதல்ல. சந்தை மீண்டும் தனது வெற்றியினை அறிவித்துக்கொள்கிறது. இணையவெளியினை முடக்கி மீண்டும் காத்திரமான விவாதங்களைப் பல்கலைக்களகங்களிற்குள்ளும் பிரத்தியேக விடுதிகளிற்குள்ளும் ஆனவையாகப் பூட்டிக்கொள்கிறது. இணையம் பரபரப்புடன் புரட்சி போல ஆரம்பித்துப் பிசுபிசுத்துப் போகிறது. "சிந்திப்பவர்கள்" என்பவர்கள் மீண்டும் எலீற்றுக்களாக மட்டும் சிறு குழுமங்களிற்குள் தங்கிவிட, சந்தை பெரும்பான்மையினரை நுகத்தில் பூட்டி உழுதபடி நகருகிறது... புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் அனைவரிற்கும்.
  9. 20 likes
    நான் ஒரு அசைவ பிரியன் அதே போன்று எனது நண்பர்களும் அசைவப்பிரியர்கள் .ஐந்து லாம்படிசந்தி நானா கடையில் கொத்துரொட்டி எங்களது அதிஉயர் கெளரவமான சாப்பாடு அன்றைய எங்களது பொருளாதர நிலையில் அதுதான் எங்களுடைய‌ சைனீஸ்,தாய்,இட்டாலியன் ரெஸ்ரோரன்ட்.ஆட்டிறைச்சி கொத்து என்று சொல்லுவோம் ஆனால் அவர் ஆட்டை போட்டாரா மாட்டைபோட்டரா என்று ஆராச்சி ஒன்றும் செய்வதில்லை.எங்களுடன் ஒரு ஐயர் பெடியனும் இருந்தவன் அவன் வரமாட்டான். டுயுசன் வகுப்பில் பெண்களின் இருக்கைக்கு பின்னால் இருக்கும் இருக்கையில் முதலாவதாக போய் இருப்பது அவன் தான்.வேறு குழப்படிகளுக்கு ஒத்தாசை செய்வான் அதாவது பெண்களுக்கு லவ் லெட்டர் கொடுப்பது ,அவர்களி பின்பு சைக்கிளில் திரிவது போன்ற செட்டைகளுக்கு ஆனால் சாப்பாட்டு விடயத்தில் மட்டும் மிகவும் கடுமையாயாக இருப்பான். டெய் நாங்கள் அப்பாட்ட சொல்ல மாட்டோம் நீ சாப்பிடு " " இல்லையடா கோவிலுக்கு போக வேணும்" "நாங்களும் கோவிலுக்கு போறனாங்கள் தானே" "இல்லையடா எங்கன்ட பரம்பரையே சாப்பிடுவதில்லை,ஆச்சார்மாக இருக்க வேணும்" அதன் பிறகு அவனை நாங்கள் வற்புறுத்தவில்லை . அவனுக்கு பூணுல் சடங்கு நடந்தபின்பு அவன் எங்களை மெல்ல மெல்ல புற‌க்கணிக்க தொடங்கினான். . அவனை எல்லோரும் ஐயா என்று அழைக்க தொடங்கிவிட்டார்கள் . நான் பெயர் சொல்லித்தான் அவனை அழைப்பேன்,ஆனால் அம்மா "ஐயா ஒர் அர்ச்சனை செய்ய வேணும் என்று தான் கேட்பார்"அவனும் மந்திரம் சொல்லி தீபத்தை காட்டுவான் பிறகு தொட்டு கும்பிடுவதற்காக எங்களிடம் கொண்டுவருவான் அம்மா மிகவும் பயபக்தியுடன் தொட்டு கும்பிட்டு தட்டில் தட்சணையும் இடுவார். கால போக்கில் நானும் அவனை ஐயா ஒரு அர்ச்சனை செய்யவேணும் என்று கேட்க வேண்டிய நிலைக்கு போய்விட்டேன். எங்களுடைய வீட்டுக்கு பின்னே கன்னியாஸ்திரிகள் மடம் இருந்தது .ஞாயிறு காலையில் குழுக்களாக வெள்ளை சட்டை அணிந்து கன்னியாஸ்திரிகள் செல்வார்கள் .கன்னியாஸ்திரிகள் என்று சொல்லுறாங்கள் ஆனால் வயசு போனவையள் எல்லாம் இருக்கினம் என்று எங்களுக்கு மனதினுள் ஒரே குழப்பம்.கன்னிகள் என்றால் இளம் பெண்கள் என்று எங்கள் மனதில் பதிந்துவிட்டது.பிறகு தமிழ் படங்கள் பார்க்க தொடங்க விளக்கம் தானகவே வந்திட்டுது. எங்களது வீட்டுக்கு முன்னே மகளிர் பாடசாலை .பாடசாலை தொடங்கும் பொழுது அல்லது முடியும் பொழுது எனது நண்பர்களுக்கு என்னிடம் கொப்பிகள் கடன் வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் வந்துவிடும்,அவர்களின் வருகையை எதிர் பார்த்து காத்திருப்பேன். சைக்கிள் மணிசத்தம் கேட்டவுடன் கையில் அகப்படும் கொப்பியை தூக்கி கொண்டு படலையடிக்கு சென்று சைக்கிள் மாநாடு நடத்துவோம்.ஆனால் அந்த மாநாட்டில் எடுத்த தீர்மாணங்கள் ஒன்றும் நிறைவடையவில்லை என்பதையிட்டு நாம் யாரும் இன்று வரை கவலைப்படவில்லை. ஒரு நாள் கெற்றின் கொழுவியை தட்டும் சத்தம் கேட்க யன்னலூடாக பார்த்தேன் வெள்ளை யூனிபோர்ம் தெரிந்தது ,மின்சாரம் தாக்கியது போன்றிருந்தது.எங்களது மாநாட்டின் முடிவுகளை அம்மாவிடம் சொல்ல வந்திருப்பார்கள் என்ற எண்ணத்தில் வளவின் பின்னே ஒடி ஒழிந்து கொண்டேன். "தம்பி கண்ணா எங்க போயிட்டா" என அம்மா கூப்பிட்டு கொண்டே வந்தார். "இங்க வந்து பார், யார் வ்ந்திருக்கிறது என்று" நான் இருக்கும் இடத்து கிட்ட வந்த சத்தம் கேட்க "வாரன் அம்மா ஆட்டுக்கு குழை ஒடிக்கிறன்,சும்மா ஏன் கத்திறீயள்" "நீங்கள் போங்கோ நான் கை காலை கழுவிபோட்டு வாரன் " " மினக்கெடாமல் வா" பயந்து கொண்டே வீட்டினுள் சென்றேன் ,கன்னியாஸ்திரிகளின் உடையுடன் முதியவரும் ஒர் இளையவரும் இருந்தார்கள். அவர்களை பார்த்தவுடந்தான் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டேன். மத போதனைக்கு வந்திருப்பார்கள் ஏன் அம்மா என்னை இதுக்குள் மாட்டிவிட்டவர் என நினைக்கும் பொழுதே "கண்ணன் என்னை தெரியுதோ" "இல்லை சிஸ்டர் " "என்னடா தெரியவில்லையடா " "யார் அம்மா சொல்லுன்கோவன்" "மட்டகளப்பு அக்ணஸ் " "ஹலோ அக்ணஸ் அக்கா எப்படியிருக்கிறீங்கள்" "நல்லாய் வளர்ந்திடீர்,இப்ப என்ன செய்யிறீர்" "இந்த வருடம் ஏ/எல் எடுக்கப்போரன்" "எப்படி தெரியும் நாங்கள் இந்த வீட்டில் இருக்கிறோம் என்று" "உங்களை அண்ரி போனகிழமை கெற்றடியில் கண்டனான் ,ஒவ்வோரு தடவையும் கண்ணை வாசலில் பார்க்கும் பொழுதும் இது உங்கன்ட வீடாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறானான் போனகிழமை உங்களை கண்டபின்புதான் சுயராய் தெரிந்தது ,மதரிட்ட பெர்மிசன் எடுத்து போட்டு மிஸ்ஸுடன் வந்தனான் உங்களை மீட் பண்ணிட்டு போவம்மென்று." "டேவிட் அண்ணா என்ன செய்யிறார்" "பாதிரியாராக -------முனையில் இருக்கிறார்" அக்ணஸ் அக்கா விடை பெற்று சென்ற பின்பு . "இந்த பிள்ளை ஏன் இப்படி போச்சுதோ தெரியாது ,நல்ல வடிவான பிள்ளை ஏன் இப்படி போச்சுதோ,டேவிட் பாதிரியாரக வரவேணும் என்றுசின்ன வயசிலயே அவையளின்ட அம்மா விரும்பினவர் அதானால் அவர் பாதிரியாராக வந்திருப்பார்"எல்லாம் அவையளின்ட தலையெழுத்து என பெருமூச்சு விட்டபடியே அம்மா வீட்டு வேலைகளை கவனிக்க தொடங்கிவிட்டார். அக்ணஸ் அக்கா என்னைவிட ஐந்து வயது கூடியவர் அவரின் அழகு அவரைவிட வயது குறைந்தவர்களையும் சபலமடையச்செய்யும்.. `புகையிரதம் கொழும்பு நோக்கி போய்கொண்டிருந்தது.மெல்ல மெல்ல சிவப்பு வெள்ளை நிற கட்டிடங்களுடன் கோபுரங்களும் மறையத்தொடங்கின. இடையிடையே சிலுவையில் அறைந்த ஜேசுநாதர்,கையில் குழந்தையுடன் மாதா சொருபங்களும் வந்து போய்கொண்டிந்தது . காடுகளிடையே ஆலமரத்தடியில் பிள்ளையார் தனிதிருந்தார் சில இடங்களில் திரிசூலத்தை காணக்கூடியதாக இருந்தது.புகையிரதத்தின் தாலாட்டில் தூங்கிபோனேன்.முழித்த பொழுது காடுகளினுடாகவும் சிறு மலை தொடர்களினுடாக வண்டி சென்றுகொண்டிருந்தது.மலைகளின் உச்சியில் வெள்ளைநிற கோபுரங்களும் புத்தர் சிலைகளும் தெரியத்தொடங்கின.மஞ்சள் வர்ண காவியுடுத்து புத்தர் சிலையாக நிற்க அவரை தரிசிக்க காவியுடுத்த சிறுவர்கள் வரிசையாக படிகட்டில் ஏறிகொண்டிருந்த்தார்கள் . அந்த சிறுவர்கள் எதை தேடி ஏறுகிறார்கள், தேடச்சொன்னது யார் இன்றுவரை பதில்லை.சில இடங்களில் ஊரில் கண்ட மாதசொருபங்களும்,சிலுவையில் அறைந்த ஜெசுநாதரும் ,சில வீடுகளின் முற்றத்தை அலங்கரித்தார்கள்.அரசமரத்தடியில் புத்தர் உரிமையுடன் குடிகொண்டிருந்தார். தலைநகரம் பிக்குகள், பாதிரியார்கள் ,கன்னியாஸ்திரிகள் என நிறைந்திருந்தது விமானம் சவுதியரபியா நோக்கி பயணமானது.அநேகர் வேலைவாய்ப்பு தேடி சென்று கொண்டிருந்தார்கள் .பெரும்பாண்மையானவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் .எனக்கு அருகில் இருந்தவர் மெல்ல கதையை தொடங்கினார். "கம கோயத" "யாப்பானய‌" "நீங்கள் தமிழா" " ஒம்,நீங்கள் எந்த இடம்" "நான் காலி" அந்த விமானத்தில் இருந்த அநேகர் தொப்பியணித்திருந்தனர். ஆனா இஸ்மயில் தொப்பிய்ணித்திருக்கவில்லை ,தாடியும் வைத்திருக்கவில்லை.அவரும் நான் வேலை தேடிசெல்லும் கொம்பனியில்தான் பணிபுரிய போகின்றார் என்பதை அறிந்து கொண்டேன். விமானநிலையத்தில் இறங்கியவுடன் கடவுச்சீட்டுக்களை கம்பனி பொருப்பெற்றுகொண்டது.சினேக பூர்வமாக பழகினார் தாடி வளர்த்திருந்தவர்களை நக்கலடித்தார். காலப்போக்கில் அவர .தாடி வளர்த்து, ஐந்து நேர‌ தொழுகைக்கு ஒழுங்காக செல்ல தொடங்கியிருந்தார்.ஒரு வெள்ளிக்கிழமை அரேபிய உடை அணித்து வந்திருந்த்தார். "என்ன இஸ்மயில் எப்ப தொடக்கம் அரபியா மாறினீங்கள்" அவர் இப்ப மெளலான பாந் ஒத பள்ளிக்கு போகின்றார் என பக்கத்தில் நின்ற மற்றைய இஸ்லாமிய நண்பர் சொன்னார். சவுதியில் அநேக பல்நாட்டு மெளலானக்களை பார்க்ககூடியதாக இருந்தது சவுதி வாழ்க்கையில் எதிர்காலமில்லை என்று தெரிய வர ,எனைய புத்தாசலி தமிழனை போன்றுநானும் அவுஸ்ரெலியாவுக்குள் குடிபெயர்தேன். பரமற்றா வில் ஒரு ரெஸ்ரோரன்டுக்கு மகள் அழைத்து சென்றாள் .சாப்பாட்டை ஒடர் செய்து விட்டு கதைத்துகொண்டிருக்கும் பொழுது "இது முந்தி சேர்ச்சாக இருந்தது இப்ப ரெஸ்ரோரன்ட் ஆக்கி போட்டினம் "என்று பெட்டர்காவ் சொல்ல நான் அங்கும் இங்கும் பார்த்தேன். "என்ன ஏமலாந்திரிய‌ள்" " ஒரு கன்னியாஸ்திரியையோ ,பாதிரியையோ காணவில்லை அது சரி இந்த இருபது வருசத்தில் அவுஸ்ரேலியா வீதியில் கன்னிகளை கண்டிருக்கிறன் கன்னியாஸ்திரிகளையோ பாதிரிமாரையோ காணக்கிடைக்கவில்லை எப்படி பழைய சேர்ச்சில் அவையளை தேடலாம்" "உந்த லொல்லுக்கு குறைச்சலில்லை சூடு ஆர முதல் சாப்பிடுங்கோ" .
  10. 20 likes
    வணக்கம் சென்ற வருடம் இங்கு இந்த தொழில் விடயம் பற்றி விவாதிக்கப்பட்ட்து. அப்போது நாம் வெளிநாட்டில் இருந்து அங்கு தொடங்கும் வேலைகள் பற்றியும் விமர்சிக்கப்பட்டது. நானும் எனது கனடிய தமிழ் தொழில் அதிபர் நண்பர்களை அணுகினேன். பலர் இந்தியாவில் தொடக்கி பல நூற்றுக்கணக்கான இந்தியர்களுக்கு வேலை கொடுக்கிறார்கள். யாழ் என்றவுடன் இளக்காரமாக பார்த்தார்கள். இன்னுமொரு தமிழரின் குரல் நிறுவனத்தார் கொழும்புக்கு சென்றுவிடடார்கள். எம்மவர்களுக்கு எம்மவரில் நம்பிக்கை இல்லை என்பது வெளிச்சமானது. நான் எமது முகில் மென்பொருள் பொறியியல் நிறுவனத்தின் கிளையை யாழில் சென்ற வருடம் திறந்தேன். இப்போது 11 உறவுகள் பிரித்து மேய்கிறார்கள். இவர்களில் 8 பேர் எ லெவல் பாஸ் என்றாலும் வறுமையால் பல்கலை செல்ல முடியவில்லை. ஆனால் தமது ஆர்வத்தால் பல மென்பொருள்களை படித்து வைத்திருந்தார்கள். அவர்களுக்கு ஒரு விரிவுரையாளர் சம்பளம், தங்க வசதி, இலவச உணவு, கணனி மற்றும் 5 பண்டிகை போனஸ் என்று கொடுத்து வைத்திருக்கிறோம். இங்கிருந்தும் பல மென்பொருள் வல்லுநர்களை அனுப்பி அவர்களுக்கு பயிற்சி கொடுக்கிறோம். அவர்கள் வட அமெரிக்க நிறுவவனங்களின் பெரிய பெரிய தொழில்களை எல்லாம் இலகுவாக செய்கிறார்கள். கடந்த ஒருவருடத்தில் ஒருபிரச்சினையும் இல்லை. இப்போது வேலையாள் பற்றாக்குறை வந்து செய்தி தாள்களில் வரும் மாதம் விளம்பரம் கொடுக்கிறோம். மற்றும் நிறுவனமாக பதிந்தால் மின்சாரம் அரை விலை போன்ற ஊக்குவிப்பும் இருக்கிறது. வரும் பங்குனி 50 பொறியியலாளர் கொண்ட நிறுவனமாக வளர்க்க திடடம். மற்றும் வடக்கில் எல்லா பாடசாலைகள் மற்றும் பல்கலையில் எமக்கு தேவையான மூளைகளை தேடி பிடித்து வருகிறோம். கிழக்கிலும் இப்போது ஒரு விரிவுரையாளரை பிடித்து அங்கும் வேலை நடக்கிறது. அங்கு இந்தவருட இறுதியில் திறப்போம். வேறு யாராவது உதவி வேண்டுமானால் கேளுங்கள். We are looking for Java, Asp.Net, PHP, XML developers in North and Eastern Provinces.
  11. 19 likes
    வணக்கம், நீங்கள் வெவ்வேறு பல பெயர்களில் உறுப்பினராகி தொடர்ச்சியாக யாழில் குழப்பம் விளைவிப்பதையும் திண்ணையில் நிர்வாகத்தின் முடிவுகளையும், ஏனைய உறுப்பினர்களையும் பற்றி இழிவாக பேசுவதையும உங்களின் காவாலித்தனமான செயற்பாடுகளையும் அனுமதிக்க முடியாது. கள விதிகளை கடுமையாக மீறி கருத்தாடியதால் நிர்வாகம் உங்களுக்கு விதித்த எச்சரிக்கைப் புள்ளிகளை ஏற்றுக் கொள்ளாமல் யாழை விட்டு விலகுகின்றேன் என்று கூறிவிட்டு, நேர்மையற்று வேறு பல பெயர்களில் வந்து குழப்பம் விளைவிப்பதையும் இனியும் அனுமதிக்க முடியாது. (அண்மையிலும் உங்களின் இன்னொரு ஐடியை முடக்கியதை உணர்த்து இருப்பீர்கள்), எனவே உங்களின் வழக்கமான ஐடியை தவிர்ந்த ஏனைய அனைத்த ஐடிக்களையும் இன்றுடன் முடக்குகின்றோம். அத்துடன் காழ்ப்புணர்வுடன் கூடிய குரோத கருத்தாடல்களை கருத்துச் சுதந்திரம் என்று வரையறுத்து எதையும் எழுதிவிட்டுப் போகலாம், அதை நிர்வாகம் பொறுக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்பவர்கள் மீதும் தொடர்ச்சியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.
  12. 18 likes
    வ‌ண‌க்க‌ம் ஒரு யாத்திரை யாத்திரை என்பது ஒரு சிலருக்கு பிடிக்கும் சிலர் நாடு விட்டு நாடு தேடி சென்று இடங்களுக்கு செல்வார்கள் சிலர் புனித ஸ்தலங்களுக்கு செலவார்கள் அது அவரவர் விரும்பும் இடங்களை பொறுத்தே. எனது பயணம் என்பது கதிர்க்காம பாத யாத்திரை நோக்கி இருந்தது பல வருடங்களாக யாத்திரை செல்லுகிறேன் ஏன் எதற்காக என்பது பற்றி என மனம் கேள்விகேட்டாலும் அதில் ஒரு நம்பிக்கை இறைவன் இருக்கிறானா, இல்லையா என்று இல்லை மனிதனை விட ஒரு சக்தி இருக்கிறது அதை சொல்ல முடியாது அதாவது காற்றை யாராவது பிடித்து காட்டச்சொன்னால் முடியுமா முடியாது அதே போல் தான் நம்மை மீறிய ஒரு சக்தி இருக்கிற‌து அதை காண்பிக்க இயலாது ஒரு சிலர் அதை இறைவன் என்கிறார்கள் கடவுள் என்கிறார்கள் நானும் அவ்வழியே பலவருடங்களுக்கு முன்னர் அதாவது 1998ம் ஆண்டளவில் எங்கள் ஊருக்கு அந்த பாத யாத்திரிகர்கள் வருவது வழமை ஊரில் உள்ள கோவில்களில் அன்றைய இரவை போக்க வருவார்கள் அவர்களை போய் பார்ப்பது வழக்கம் அதில் ஒரு அமெரிக்கரும் உள்ளடக்கம் அவர்கள் யாழ்ப்பாணம் செல்வச்சன்நிதியில் இருந்து வந்தார்கள் ஊரில் உள்ள சனங்கள் அவர்களை போய் பார்த்து அவர்களுக்கு தேவையானவற்றை செய்து கொடுப்பது வழக்கம் அவர்கள் ஊர் வந்து சென்றதில் இருந்து நான் அவர்களுடன் சென்றால் என்ன ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது ஆனால் சிறு வயது என்பதால் அம்மா அப்பா விரும்பமாட்டார்கள் அந்த வேளையில் அம்மம்மாவும் அப்பம்மாவும் கதிர்க்காமம் செல்ல போகிறோம் என்று சொல்ல நானும் வரட்டுமா என்று கெஞ்சி கூத்தாடி ஒரு வழியாக வீட்டில் அனுமதி பெற்று செல்ல ஆயத்தமானேன் அந்த வருடம் . யாத்திரைக்கு தேவையான பொருட்கள் உடைகள் , சாப்பாடுகள் ,போதிய மருத்துவ உபகரணங்கள் தொடர்பாடல் வசதி மிக குறைவு 10 நாட்கள் தேவை கதிர்க்காமத்தை சென்றடைய என்று சொன்னார்கள் யாத்திரை தயாரானது ஊரில் இருந்து நடக்க வில்லை காரணம் அந்த நேர பாதுகாப்பு நிலை காரணமாக யாத்திரை அதிகாலை புறப்பட்டது ஒவ்வொரு சோதனை சாவடியிலும் பொருட்களை ஏற்றி இறக்கி களைந்து காண்பித்து சென்றடைய சங்கமான்கண்டி வடக்கில் முறிகண்டி பிள்ளையார் எவ்வளவு முக்கியமான ஆளோ அதே போல் கிழக்கில் சங்கமன்கண்டி பிள்ளையார் முக்கியமான ஆள் யாத்திரை செல்லும் போது அவரை வழிபட்டு விட்டு நேரம் 1.00 மணியாகிவிட்டது பாணமையை போய் சேர பாணமையில் பாரிய சோதனை சாவடி அதன் பிறகு அந்த இடத்தில் இருக்கும் பிள்ளையாரை தரிசித்த பின்னர் நடை தொடங்கியது வாகனம் உகந்தை வரை செல்ல முடியாது அதற்கு பாதையும் இல்லை காட்டு வழி வேறு நடக்க நடக்க இரு மருங்கிலும் காடுகள் விலங்கள் பறவைகள் , என பார்த்து பார்த்து போய் முதல் இடம் உகந்தைசெல்வதற்கு முன்னர் சன்நியாசிமலை என்ற ஒரு மலை அதன் கீழ் பிள்ளையார் ஒருவர் வீற்றிருக்க அவரை தரிசனம் அவருக்கு கொஞ்சம் அவலை பிரட்டி படைத்து விட்டு செய்து நடை ஆரம்பமானது ஒரு வழியாக ஓட்டமும் நடையுமாக உகந்தையை சென்றடைந்தோம் சுற்றி வர காடு கிழக்கில் கடல் மேற்கில் அடர்ந்த காட்டில் ஒரு கோவில் மனதிற்கு ஒரு இதமான அமைதி அந்த இடத்தில் தெரிகிறது யாத்திரை தொடரும். போய் வந்த பிறகு தமிழ் சிறி அண்ணன் எழுத சொன்னவர் படங்கள் கிடைக்க வில்லை இப்போது அந்த படங்களை கமறாவிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டேன் இது தான் பாணமை பிள்ளையார் கோவில்           click image upload click image upload
  13. 18 likes
    மேலும் என் பதிவைத் தொடர ஊக்கம்தந்த மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர், பெருமாள் ஆகிய உறவுகளுக்கும் நன்றிகளைத் தெரிவித்துத் தொடர்கிறேன். நான் உண்டிச்சாலையில் நுளைந்து அமர்ந்ததும், தின்பண்டங்களின் பட்டியலைக் கொண்டுவந்து வைத்த பையன் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தான். எனது தோற்றம்..... தனக்கும் தனியாக ஏதாவது கிடைக்கலாம் என்ற எண்ணத்தை அவனுக்கு வரவழைத்ததோ தெரியவில்லை! குழைந்து நின்றான். குறிப்பாக வெளிநாட்டிலிருந்து வந்துள்ளவர்களைக் கண்டுகொள்ளும் திறனை அவர்கள் பெற்றிருப்பது வியக்கவைக்கிறது!! “நண்பர் ஒருவர் வரவேண்டும் அவரும் வந்தபின் சொல்கிறேன்.“ நிமிடங்கள் கடந்தன. இருக்கைகள் பல காலியாக இருந்தன, ஆகவே உணவகத்தின் வியாபாரத்திற்கு நான் இடையூறு இல்லை என்பது ஆறுதலாக இருந்தது. சிலர் வந்து விதவிதமான பண்டங்களை வரவழைத்து உண்டு சுவைத்தார்கள். பின் தட்டில் செலுத்திய பணத்தில் திரும்பிய மிகுதியைத் தொடாது, பெரும் தனப் பார்வையைச் சுற்றிலும் வீசிவிட்டுச் சென்றார்கள். சிறுவர்களுடனும் வந்தார்கள். குளிரூட்டிய உணவகமும், குளிர்பானகமும், குளிர்களியும், இனிப்பான தின்பண்டங்களும் அவர்களைக் குதூகலப்படுத்தியதோடு, விரும்பியதை உண்ணும் சந்தர்ப்பமும் கிடைத்ததால், சந்தோச மிகுதியுடன் உண்டு களித்தார்கள். ஓரளவுக்கேனும் கையில் பசை உள்ளவர்களால்தான் அங்கு வந்து உணவருந்த முடியும் என்பது சந்தேகமின்றித் தெரிந்தது. நேரம் கடந்தது. ஓசியில், ஏசியில் வந்து குந்தியுள்ளானோ...? கல்லாப்பெட்டியில் இருந்தவரின் பார்வை என்மீது பதிந்துசென்றது. என் தோற்றம் என்ன தெரிவித்ததோ? எதுவும் சொல்லவில்லை. குனிந்து ஏதோ எழுதத் தொடங்கினார். வீபூதிக் குறியோடும், சந்தணப் பொட்டோடும் சிலர் வந்ததைக் கண்டபோது எழமுயன்று ஏமாற்றம் கிடைத்தது. அந்த ஏமாற்றம் அங்கு ஒருவர் துவிச்சக்கரவண்டியில் வந்திறங்கியபோதும் அலட்சியம் தந்தது. ஆட்டோகிராப் படத்தில் வரும் சேரனைப்போன்ற தோற்றத்தில், காய்ந்து கறுத்த உருவம், உருவத்திற்கேற்பப் படியாது நிமிர்ந்து நின்ற கிராப்பு, அழகாகக் கத்தரித்து விடப்பட்ட மீசை, தாடி. வந்தவர் இறங்கி வண்டியைத் தாங்குகாலில் நிறுத்தினார். கையில் கைதொலைபேசி துலங்கியது. உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன். ஏழை, பணக்காரன். வித்தியாசம் எதுவுமின்றி அனைவரையும் சரி சமமாக மதித்து ஒட்டி உறவாடும் ஒன்று என்றால் அது கைதொலைபேசி ஒன்றேதான். தொலைபேசியை எடுத்து அழுத்தி அதனை அவர் காதில் வைத்தபோது, என் தொலைபேசி உறுமியது. “வணக்கம்! நான் ஜீவன் சிவா. நீங்கள் எங்கே நிற்கிறீர்கள்?“ “வணக்கம்! நான் உணவகத்தின் உள்ளே இருக்கிறேன் வாருங்கள்.“ கற்பனை செய்திருந்த உருவம் ஏமாற்றிவிட்டது. யாழ்ப்பாணத்தில், அந்த மண்ணின் பராமரிப்பில் இயற்கையோடு இணைந்து வாழுபவர்களை அங்கு வயல், தோட்டம், சந்தைகளில் அதிகமாகக் காணலாம். அப்படியான ஒரு தோற்றத்தோடு வருகைதந்த ஜீவன் சிவா அவர்களைச் சற்றுக் குனிந்து கைலாகுகொடுத்து வரவேற்றேன். சின்ன உருவம். சிறிது நிமிர்ந்து பார்த்துப் புன்னகை செய்தார். “இருங்கள்“ வரவேற்றுவிட்டு, அருகில் இருந்த உணவுவகைப் பட்டியலை எடுத்து முன்வைத்தேன். “நீங்கள் என்ன சாப்பிடுகிறீர்கள்?“ சிவாவை நோக்கினேன். இதனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பையன் விழுதடித்து ஓடிவந்தான். விருந்துக்கு அழைத்த உறவை வீட்டுக்கு அழைத்து விருந்தளிக்க எனக்கு அங்கு சொந்தமாக வீடில்லை. ஆகையால் பழமுதிர்சோலை உணவகத்தில் அவர் போதும் போதும் என்னும்வரையில் விருந்தளிக்க முடிவுசெய்திருந்தேன். “ஒரு காப்பி போதும்.“ “இல்லை குளிராக ஏதாவது“ குளிர்களியுடன்கூடிய சர்பத் அது இது என்று விலைகூடிய பண்டங்களின் பகுதியைக் காட்டினேன். “இல்லை இல்லை காப்பிமட்டும் போதும்.“ ஒருமுறை மறுத்தால் மறுமுறை கேட்டுத் திணிக்கும் பழக்கம் எனக்கு யேர்மனியில் வாழ்ந்து அற்றுப்போய்விட்டதால், எனக்கும் ஒரு காப்பி தருமாறு கேட்டுக்கொண்டேன். பையன் முகம் சப்பென்று போய்விட்டது. இதற்காகத்தானா இத்தனைநேரம் ஏசியை ஓசியில் அனுபவித்தீர்கள் என்று அவன் ஏளனம் செய்வதுபோல் இருந்தது. யாழுக்கு வந்து யாழிலேயே ஒரு யாழுறவைக்கண்ட மகிழ்ச்சி என்னுள்ளே நரம்புகளை மீட்டி யாழாக இசைபாட வைத்தது. காப்பியை உறுஞ்சியபடி எங்கள் அறிமுகம் ஆரம்பமாகி உரையாடல் தொடங்கியது. எங்களைப்பற்றிய விபரங்களைப் பறிமாறிக்கொண்டோம். யாழ்களம்பற்றிப் பேச்சுகள் வந்தபோது, யாழில் கிறுக்குவதைத் தவிர என்னைப்பற்றிச் சொல்ல என்னிடம் எதுவுமே இருக்கவில்லை. ஆனாலும் எனது சில பதிவுகளும், பின்னூட்டங்களும் தன்னை ஈர்த்துள்ளதாகத் தெரிவித்தார். அந்த நேரத்தில்தான், ஜீவன் சிவாவும் புலம்பெயர்ந்து நோர்வேயில் வாழ்ந்து வருவதைத் தெரிந்துகொண்டேன். ஆச்சரியமாக இருந்தது! மேலைநாட்டில் வாழ்கின்றார் என்பதற்கான எந்தவொரு சிறிய அறிகுறியைத்தானும் அவர் தோற்றமோ! உடை, நடையோ, வெளிப்படுத்தவில்லை!! விறாந்தையில், ஓலைப்பாயில் படுத்தெழும்பி, விடிந்ததும் வேம்பம் குச்சியை முறித்துப் பல்விளக்கித் தெருவில் நின்று துப்பும் நான்... வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தவனில்லை என்று அங்கு சொன்னால்! நம்புவதற்கு யாருமே இல்லை. ஜீவன் சிவா எப்படிப் பிறந்தமண்ணின், குணம், மணம், தோற்றம் எதுவுமே மாறாமல்.... அதிசயித்தேன்...! அவரது எண்ணங்கள், பேச்சுக்கள் அனைத்திலும், ஏமாற்றமடைந்து விரக்தியிலுள்ள தமிழ்மக்களை, எப்படி மீண்டும் பழைய நிலையில் காணலாம் என்பதிலேயே குறியாக இருந்தது. அரசியல்வாதிகளை அவர் நம்பவில்லை, வெளிநாடுகளையும், அதன் உதவிகளையும் அவர் நம்வில்லை. ஆனாலும் கிடைப்பவற்றிலிருந்து, ஒவ்வொரு தமிழனும் தன்காலில் எழுந்து நிற்பதற்கு வேண்டியவற்றை எப்படிப் பெற்றுக்கொள்ளவது என்பதில் கவனம் இருப்பது தெரிந்தது. நலிந்தவர்களுக்கு அவர் செய்யும் உதவிகளை அடக்கமாகவே செய்துவருவதும் பேச்சுக்களில் தெரிந்தது. அகன்ற குளம் வெட்டிப் பெருமழைக்குக் காத்திருப்பதை விடவும், சிறுதுளி நீர் கிடைத்தாலும் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவேன்டும் என்ற நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். யாழ்களம் இணைத்துவைத்த உறவுகளில் அனேகமானோர் பிறருக்கு உதவும் குணம் கொண்டவர்களாக இருப்பதை இந்த உறவின் சந்திப்பும் உறுதிப்படுத்தியது. காப்பி குடித்துமுடித்து நான் எழுவதற்கு முன்பாகவே பரபரப்புடன் எழுந்தவர் அதற்குரிய பணத்தைச் செலுத்திவிட்டார். தடுப்பதற்கு வினாடி நேரம்கூடத் தரவில்லை. பையனுக்கு ஏதாவது கொடுப்போம் என்று நான் எண்ணியிருந்ததை அவர் அறிந்திருக்கவும் வாய்ப்பில்லை, பையன் முகத்தைப் பார்க்காமலே உணவகத்தைவிட்டு வெளியேறினேன். உறவைச் சந்தித்த மகிழ்வுடன் வெளியே வந்தபோது அனல்பறக்கும் வெயிலினூடே காற்றும் சிறிது பலமாக வீசியது. சந்தித்த மகிழ்ச்சி மாறுவதற்கு முன்னே பிரிவதற்கான நேரமும் வந்தது. பிரிவதற்காகக் கைலாகு கொடுத்தவேளையில் வீசிய காற்று அவரது துவிச்சக்கர வண்டியைக் கீழே தள்ளி விழுத்தியது. அருகேநின்ற நான் பதறிப்போய் அதனைத் தாங்கிப் பிடிக்கச்செல்லுமுன் வண்டி விழ்ந்துவிட்டது. “கவலைவேன்டாம் பாஞ், இனிமேல் அதுவிழாது, விழ்வதற்கும் முடியாது.“ எந்தப் பதட்டமும் இன்றி புன்சிரிப்போடு கூறினார். எத்தனை பெரியதத்துவம்தான் அதற்குள்...!! தமிழன் விழுந்துவிட்டான். இனிமேல் விழ இடமில்லை எனும்போது.... அடுத்தது முடிவுதானே! ஒரு முடிவு வந்துதான் ஆகவேண்டும். பிறந்தமண்ணில் மக்களோடு மக்களாகப் பலநாட்கள் தங்கி வாழும் ஒருவர்....! விடுமுறையைக் கழிக்க வந்துசெல்லும் ஒருவர்போல் நான்.....!! யாழுறவு ஜீவன் சிவா என்மனதில் உயர்ந்து உறைந்தார். ஜீவன் சிவா அவர்களைச் சந்தித்த நிகழ்வுபற்றி நான் எழுதியவற்றில் ஏதாவது விடுபட்டிருந்தால், அல்லது குறைகள் இருந்தால் அவர் அதனைச் சரிசெய்து அறியத்தருவார் என்று நம்பிக்கை கொண்டுள்ளேன். நன்றி.
  14. 17 likes
    அஞ்சலி – சிறுகதை October 2, 2016 சிறுகதை சாத்திரி No Comments வழக்கம் போல இன்றும் காலை கடையைத் திறந்து விட்டுப் பத்திரிகை போடுபவன் எறிந்து விட்டுப் போகும் பத்திரிகையைத் தேடினேன். நல்ல வேளையாக அது சுவரின் ஓரத்தில் கிடந்தது. போகிற போக்கில் எறிந்து விட்டுப் போகும் பத்திரிகையை சில நேரங்களில் கடையின் கூரையிலும் தேடிப்பிடித்திருக்கிறேன். கடையின் உள்ளே நுழைந்ததும் ஒரு கோப்பியை போட்டு கையில் எடுத்தபடி சுருட்டியிருந்த பத்திரிகையைப் பிரித்து தலைப்புச் செய்திகளை ஒரு தடவை மேலாக நோட்டம் விட்டேன்.”ஆறாவது மாடியில் தீப்பிடித்தது. வீட்டில் இருந்த அனைவரும் தீயணைப்புப் படையினரால் காப்பாற்றப்பட்டனர் “. “விபத்து…..கடற்கரை வீதியில் காரோடு மோட்டர் சைக்கிள் மோதியது”. .”காணவில்லை. அஞ்சலி சிறிதரன் ” என்கிற தலைப்புச் செய்தியில் கொஞ்சம் நிறுத்தி அதைத் தொடர்ந்து படித்தேன். இளந்தாயான அஞ்சலி சிறிதரன் வயது பதினேழு . நேற்றுக் காலையிலிருந்து காணவில்லையென அவரது குடும்பத்தினரால் காவல்துறைக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது . அனைத்துக் காவல் நிலையங்களும் தீயணைப்பு நிலையங்களும், கடலோரக் காவல் நிலைகளும் உசார்ப்படுத்தப்பட்டுத் தேடுதல் நடவடிக்கை இடம்பெற்று வருகின்றது. ‘இவரைப் பற்றிய தகவல் தெரிந்தவர்கள் உடனடியாகக் காவல் துறையினருக்குத் தெரிவியுங்கள்’.என்கிற செய்தியின் கீழே புன்னகைத்தபடி அஞ்சலியின் படம். உறிஞ்சிய கோப்பியை அவசரமாக விழுங்கவே…… தொண்டை வழியே அது சூடாக இறங்கிய தாக்கத்தைக் குறைக்கக் கொஞ்சம் தண்ணீரையும் குடித்து விட்டுக்கைத்தொலைபேசியை எடுத்து சிறி அண்ணரின் இலக்கத்தைத் தேடினேன் . ‘எஸ்’ வரிசையில் ஏகப்பட்டவர்களின் பெயர்களில் சிறிதரன் என்கிற பெயரை மட்டும் காணவில்லை . சிறி அண்ணரோடு இரண்டு வருடங்களுக்கு மேலாகத் தொடர்பு விட்டுப் போயிருந்தது, அதற்குக் காரணமும் அஞ்சலிதான். அதனால் நோக்கியாவிலிருந்து ஐ.போனுக்கு மாறும்போது அவரது இலக்கத்தை பதிவு செய்யாமல் விடுபட்டிருந்தது நினைவுக்கு வந்தது . வேலை முடிந்ததும் சிறியண்ணாவின் கபே பாருக்கு போய் அஞ்சலிக்கு என்ன நடந்தது என்று கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்தபடியே வேலையைத் தொடங்கி விட்டிருந்தேன். பிட்சா போடுகிறவன் ஒரு நாள் லீவு வேண்டுமென்று கேட்டு போனவன்தான் மூன்று நாட்களாகி விட்டன இன்றும் வேலைக்கு வரமாட்டான். அவன் கேட்கும் போதே கொடுத்து விடவேண்டும் லீவு தரமுடியாது என்று சொன்னாலும் அவன் வரப்போவதில்லை. அவ்வப்போது தண்ணியடித்துவிட்டு லீவு போடுபவன். எனவே அவனது பிட்சா போடுகிற வேலையையும் நான்தான் கவனிக்க வேண்டும். பிட்சா மாவை உருட்டிய படியே அஞ்சலியின் நினைவுகளையும் உருட்டி விட்டேன். ******************************* காலை நித்திரை விட்டெழும்பிய மிசேல் வழமைக்கு மாறாகக் கட்டிற்காலில் கட்டிப் போட்டிருந்த லொக்கா படுத்திருக்கிறதாவெனப் பார்த்தான். எப்போதுமே அதுதான் மிசேலை கால்களாற்பிராண்டி, நக்கி, குரைத்து எழுப்பும் .ஆனால் இன்று அவனை லேசாய் திரும்பிப் பார்த்து விட்டுப் படுத்துக் கொண்டது . ‘அதைக்கட்டிப் போட்டிருந்ததால் அப்படி செய்ததா அல்லது இன்று தன்னை கொல்லப்போகிறார்கள் என்பது அதற்குத் தெரிந்திருக்குமா’ என்று யோசித்த படி அதன் தலையை தடவிக் கொடுத்தான். லொக்காவை ஊசி போட்டுக் கொல்வதற்காக நாள் குறித்து அதற்குப் பணமும் கட்டிவிட்டிருந்தான் .அவனது வாழ்நாளில் சந்திக்கும் இரண்டாவது மிக மோசமான துயரமானநாள் இது. முதலாவது துயரம் சரியாக பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் பிரான்ஸின் வடக்கு பகுதியில் அவனது சொந்தக் கிராமமான குய்னேசில் நடந்தது. வழமை போல தொழிற்சாலை வேலை முடிந்து நகர மத்தியில் இருந்த மதுச்சாலையில் நண்பர்களோடு மது அருந்திவிட்டு மிதமான போதையில் இரவு வீடு திரும்பியபோது அவனது மனைவி லூசியா அவனது துணிகளைப் பெட்டிகளில் அடைத்து வெளியே வைத்துவிட்டு “இனிமேல் உன்னோடு வாழப்பிடிக்கவில்லை நீ போகலாம்” என்று சொன்ன நாள். அப்போது லுசியாவுக்குப்பின்னால் பதுங்கித் தலையைக் குனிந்தபடி அவனது நண்பன் அலெக்ஸ் ஜட்டியோடு நின்றிருந்தான். இப்போதெல்லாம் அலெக்ஸ் தன்னோடு மதுச்சாலைக்கு வராத காரணம் அப்போதான் புரிந்தது. காதல் மனைவியையும் ஆறு வயது மகனையும் பிரிந்து அந்த ஊரில் வாழப்பிடிக்காமல் லூசியா கட்டிவைத்த பெட்டியோடு தெற்கு பிரான்ஸிற்கு ரயிலேறி வந்தவனுக்கு இப்போ லொக்காதான் எல்லாமே. அதனைக் குளிப்பாட்டி துடைத்து மடியில் தூக்கிவைத்து வேகவைத்த கோழியிறைச்சியை துண்டுகளாக வெட்டி ஊட்டி விட்டான். ******************************* நான் இருபதாண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்த நகரத்துக்கு வந்தபோது இங்கிருந்த ஒரு சில தமிழர்களில் சிறி அண்ணையும் ஒருவர். சிறியதாய் ஒரு கடை வைத்திருந்தார் அப்போதுதான் அவருக்கு திருமணமாகியிருந்தது, கணவன் மனைவி இருவருமே கடின உழைப்பாளிகள். காலை ஒன்பது மணிக்குத் திறக்கும் கடை இரவு ஒரு மணிவரை ஏழு நாட்களும் திறந்திருக்கும். பொருட்கள் வாங்கவும் தமிழில் கதைத்துப் பேசவும் அவரது கடைக்கு அடிக்கடி நான் போய் வந்ததில் நல்ல நண்பராகிவிட்டிருந்தார். கதைத்தபடியே வாங்கும் பொருட்களுக்கு எப்பொழுதும் ஒரு பத்து சதமாவது அதிகமாகக் கணக்கில் அடித்துவிடுவார். கண்டு பிடித்துக் கேட்டால் “கதையிலை மறந்திட்டன்” என்று சிரித்தபடியே திருப்பித் தருவது வழமை. அவரின் மனைவி சுமதி மிக நேர்மையானவர், அதனால் சிறியண்ணை அவரிடம் அடிக்கடி பேச்சு வாங்குவதுண்டு. அவர்களுக்கு அஞ்சலி பிறந்த பின்னர் அவர் நகர மத்தியில் பெரிய கபே பார் ஒன்றை வாங்கி அதற்கு Angel bar என்று பெயரும் வைத்திருந்தார். மகள் பிறந்த ராசிதான் தனக்கு வாழ்கையில் முன்னேற்றம் கிடைத்தது என்று எல்லோரிடமும் பெருமையாய்ச் சொல்லிக்கொள்வார். அதன் பின்னர் கடைதான் அவர்களுக்கு வீடு . அஞ்சலி அங்கேயே தவழ்ந்தாள் அங்கேயே வளர்ந்தாள். அங்கு வந்து போகின்ற அனைத்து வாடிக்கையாளர்களுக்கும் அவள் செல்லப் பிள்ளையானாள். Angel bar நகர மத்தியில் அமைந்திருந்ததால் அங்கு போக வேண்டிய தேவை எனக்கு அதிகம் இருந்ததில்லை, அதைவிட கார் நிறுத்த இடம் கிடைப்பது சிரமம் எனவே எப்போதாவது வார இறுதி நாட்களில் நண்பர்களோடு கோப்பி அருந்தச் செல்வேன். அஞ்சலி வளர்ந்து பாடசாலைக்கு போகத் தொடங்கி விட்டிருந்தாள். லீவு நாட்களில் சிறி அண்ணருக்கு உதவியாக கடையில் வேலை செய்வாள். ஒரே செல்ல மகள் என்பதால் அவளே குடும்பத்தின் அதிகாரியாகவும் சுட்டித்தனம் மிகுந்தவளாகவும் மாறிவிட்டிருந்தாள். நான் கோப்பி அருந்தி விட்டு கிளம்பும் போதெல்லாம் “டேய் மாமா டிப்ஸ் தந்திட்டுப் போ ” என்று பலவந்தமாகவே சில்லறைகளைப் பிடுங்கிவிடுவாள். “அப்பனுக்குத் தப்பாமல் பிறந்திருக்கிறாய்” என்று சொல்லி செல்லமாய் அவள் காதைப் பிடித்து ஆட்டி விட்டு கிளம்பி விடுவேன். பின்னர் என் வேலையிடமும் மாறி விட்டதால் அங்கு போவதும் குறைந்து விட்டிருந்தது. “டேய் புகையிது புகையிது” என்று பக்கத்தில் நின்றவன் கத்தவே வெதுப்பியைத் திறந்து பார்த்தேன். ஓம குண்டத்தில் போட்ட அரிசிப் பொரிபோல எரிந்து கொண்டிருந்தது நான் வைத்த பிட்சா. எரியும் மணத்தில் எங்கேயோ நின்ற முதலாளி ஓடிவந்து “என்ன யோசனை”? என்றான். நான் “இல்லை அஞ்சலி” என்று சொல்லவும் “ஓ …அஞ்சலினா ஜோலியா” ஒழுங்கா வேலையைப் பார் என்று முறைத்து விட்டுப்போனான். எரிந்த பிட்சாவை எடுத்து குப்பை வாளியில் போட்டு விட்டு அடுத்த பிட்சாவுக்கான மாவை உருட்ட ஆரம்பித்தேன்…. ******************************* மிசேல் இந்த நகரத்துக்கு வரும்போது அவனுக்கு யாரையும் தெரியாது. மனைவியை விட்டுத் தொலைவாகப் போய் விட வேண்டும் என்கிற ஒரே நோக்கம் மட்டுமே அவனிடத்தில் இருந்தது. கிராமசபை உதவியோடு தங்குவதற்கு சிறிய அறை கிடைத்திருந்தது. வேலை வாய்ப்பு அலுவலகத்தில் பதிவு செய்துவிட்டு ஊர் சுற்றித்திரிந்தவனுக்கு உணவு விடுதி ஒன்றில் வேலையும் கிடைத்தது பெரும் ஆறுதலாக இருந்தது. ஆனால் இரவு நேரத்தனிமையையும் மகனின் நினைவுகளையும் போக்குவதற்கு மதுவைத் தவிர வேறு வழி இருக்கவில்லை. மனைவி லூசியாவையும் நண்பன் அலெக்ஸையும் நினைத்து குடித்து முடித்த பியர் கேனை ஆத்திரம் தீர நசுக்கி எறிவான். எல்லோரையும் போலவே எல்லாவற்றையும் மறந்து விடுவதற்காக அளவுக்கதிகமாக் குடித்தாலும் மறக்க நினைத்த அத்தனையும் மீண்டும், மீண்டும் அவனது தலைக்குள்ளேயே சுற்றிவரத் தலை சுற்றிச் சுய நினைவிழந்துபோய் விடுவான். நினைவுகளை கொல்வதற்காக அடுத்த தெரிவாக கஞ்சா என்று முடிவு செய்தவன். நகரத்துக்கு வெளியேயிருந்த இரயில் நிலையத்தின் பின்னால் வாங்கலாமென அறிந்து கொண்டு இப்போதெல்லாம் வேலை முடிந்ததும் இரவில் இரயில் நிலையம் நோக்கி நடக்கத் தொடங்கி விட்டிருந்தான். அன்றும் வழமை போல கஞ்சாவை வாங்கி வந்து இரயில் நிலையத்தின் கார் நிறுத்துமிடத்தில் யாருமற்ற ஓரத்தில் அமர்ந்து பொட்டலத்தைப் பிரித்து இடது உள்ளங்கையில் கொட்டி, வலக்கை பெருவிரலை வைத்து பொத்திப் பிடித்து கசக்கி தயார்ப்படுத்தி வைத்திருந்த பேப்பரில் போட்டு உருட்டி அதன் நுனியை லேசாய் நாவால் நீவி ஒட்டி உதடுகளுக்கிடையில் பொருத்தி லைட்டரை உரசியதும் அந்த இருளில் அவன் முன்னால் தோன்றிய அந்த ஒளியில் கஞ்சாவை பற்ற வைத்தான் . இப்போ ஒளி இடம் மாறிவிட்டிருந்தது. கண்ணை மூடி ஆழமாக உள்ளே இழுத்தான். பலருக்கு தலைக்கு பின்னால் தோன்றும் ஒளிவட்டம் அவனுக்கு முகத்துக்கு முன்னால் தோன்றியிருந்தது கொஞ்சம் சிறியதாக உள்ளிழுத்த புகையில் பாதியை விழுங்கிவிட்டு மீதியை அண்ணாந்து ஓசோன் படலத்தை நோக்கி ஊதி விட்டுக் கொண்டிருந்தபோது மெல்லியதாய் அனுங்கும் சத்தம் கேட்டு குனிந்து பார்த்தான். தள்ளாடியபடியே ஒரு குட்டி நாய் அவனை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது . அது குரைக்கிறதா, கத்துகிறதாவென்று தெரியவில்லை. அவனுக்கு அருகில் வந்து கால்களுக்கிடையில் படுத்துக் கொண்டது. “என்னைப் போலவே யாரோ வீதியில் எறிந்துவிட்டு போன இன்னொரு ஜீவன்” என்றபடி அதனை அணைத்துத் தூக்கியவன் உனக்கு என்ன பெயர் வைக்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது இருமல் வரவே ’ ‘லொக்கா’ என்று பெயரை வைத்து விட்டு மறுபடியும் இழுத்த கஞ்சா புகையில் பாதியை விழுங்கிவிட்டு மீதியை லொக்காவின் முகத்தில் ஊதியவன் அதனை அணைத்தபடி வீட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கியிருந்தான். அன்றிலிருந்து அவனுக்கு எல்லாமே லொக்காதான் . ******************************* அடுத்தநாள் வேலைக்கு வரும்போது சிறி அண்ணரின் கடைக்கு போய் விபரம் கேட்டு விட்டுப்போகலாம் என நினைத்து காரை நகர மத்தியை நோக்கித் திருப்பி விட்டிருந்தேன். நல்ல வேளையாக அவரது கடைக்கு அருகிலேயே ஒரு கார்நிறுத்துமிடம் கிடைத்துமிருந்தது. அவரது கடையில் கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாகத்தானிருந்தது. என்னைப் போலவே அவர்களும் புதினம் அறிய வந்திருக்கலாம். யாரோ ஒரு பிரெஞ்சு பெண் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள். சிறிய வியாபாரப் புன்னகையோடு என்னை வரவேற்று “ஏதாவது அருந்துகிறீர்களா” என்றவளிடம் ஒரு கோப்பிக்குச் சொல்லிவிட்டு நோட்டம் விட்டேன். சிறி அண்ணா பாரின் உள்ளே நின்றிருந்தார் மனைவியைக் காணவில்லை. என்னைக் கண்டதும் வேகமாக வந்தவர் என்னை சில வினாடிகள் இறுக்கமாக கட்டியணைத்துக்கொண்டார். அவரின் லேசான விசும்பல் என் காதில், அங்கிருந்த அத்தனை கண்களும் எங்களை நோக்கியே திரும்பின. “அண்ணை என்ன இது குழந்தை மாதிரி” என்றபடி அவரை என்னிடமிருந்து பிரித்தேன் . என் கையைப் பற்றி வெளியே அழைத்து வந்தவர். “தம்பி நீ மகளைப்பற்றி சொல்லேக்குள்ளை அவளிலை இருந்த அளவு கடந்த பாசத்தாலயும் நம்பிக்கையாலையும் உன்னைக் கோவிச்சுப் போட்டன். அப்பவே கவனிச்சிருந்தால் இந்த நிலைமை வந்திருக்காது………. எல்லாம் அந்த ரெமியாலை வந்தது “. ”சரியண்ணை நடந்தது நடந்து போச்சு, விடுங்கோ,போலிஸ்ல என்ன சொல்லுறாங்கள்” ”அவங்களும் அந்தப் பெடியன் ரெமியையும் அவனின்ரை தாய், தகப்பன், சிநேகிதர்கள் என்று எல்லாரையும் விசாரிச்சுக் கொண்டிருக்கிறாங்கள். ஒரு விபரமும் தெரியேல்லை” . ”கடைசிவரை அந்த ரெமியோடை தான் சினேகிதமா …….?” ”இல்லை தம்பி. அவனோடை பிரச்சனைப்பட்டு எங்களிட்டை வந்திட்டாள். நாங்களும் வைத்தியரிட்டை காட்டி போதைப் பழக்கத்துக்கு சிகிச்சை எல்லாம் செய்து ஒரு பிரச்சனையும் இல்லாமல் நல்லாத் தான் இருந்தவள். இப்ப ஆறு மாசமா எங்கேயும் போறேல்லை. சிகரெட் மட்டும் களவாய்ப் பத்துவாள். எங்களுக்கு தெரிஞ்சாலும் கண்டு கொள்ளுறேல்லை.” ”அப்போ என்னதான் நடந்தது .?” ”முந்தா நாள் காலமை ஒரு சினேகிதியைப் பாத்திட்டு வாறதாச் சொல்லிட்டு போனவள்தான் வரவேயில்லை. இவ்வளவு நாளா ஒழுங்கா இருந்ததாலை நாங்களும் போயிட்டு வரட்டும் எண்டு விட்டிட்டம்”. “பேப்பரிலை இளம் தாய் எண்டு போட்டிருக்கே” என்றதும் என் கையை பிடித்து மீண்டும் கடைக்குள் அழைத்துப் போனார் ஒரு ஓரத்தில் அஞ்சலி குழந்தையாய் இருந்தபோது படுத்திருந்த அதே தொட்டிலில் சாயலில் அஞ்சலியைப் போலவே ஒரு பெண் குழந்தை உறங்கிக் கொண்டிருந்தது . இதுதான் அவளின்ரை குழந்தை. அவந்திகா, அவள் எங்களிட்டைத் திரும்ப வரேக்குள்ளை ஏழு மாசம் . பணிப்பெண் கோப்பியை நீட்டினாள், அதனை அவசரமாக விழுங்கியபடி… “எங்கை சுமதியக்கா”? ”பொலிசிலை இருந்து போன் வந்தது, அவள் போயிட்டாள்.” “சரியண்ணை எனக்கு வேலைக்கு நேரமாகுது” என்றபடி கோப்பிக்கான பணத்தை கொடுக்க பர்ஸை எடுத்தபோது என் கையைப் பிடித்துத்தடுத்து “அதெல்லாம் வேண்டாம் கன காலத்துக்குப் பிறகு கண்டதே மகிழ்ச்சி. இனி அடிக்கடி வந்திட்டு போ தம்பி” என்றவரிடம் விடை பெறும்போது வெளியே என்னோடு வந்தவர் திடீரென என் இரண்டு கைகளையும் பிடித்து தனது கைகளுக்குள் பொத்திப் பிடித்தபடி. “தம்பி சில நேரங்களிலை உங்களிட்டை 5 … 10 சதம் கூடுதலா எடுத்திருப்பன். அற்பத்தனம்தான், இப்ப அனுபவிக்கிறன், என்னை மன்னிச்சுக்கொள்ளு” என்றவரின் கண்கள் மீண்டும் கலங்கின. “போங்கண்ணே, அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்லை” என்று அவரின் தோளில் தட்டிக் கொடுத்து விட்டு வேலையிடத்துக்கு வந்து முதல் நாள் பேப்பரில் அஞ்சலியின் “காணவில்லை” என்கிற அறிவித்தலை வெட்டியெடுத்துக் கடையின் முன் பக்கக்கண்ணாடியில் ஒட்டி விட்டு அன்றைய பேப்பரை எடுத்துப் புரட்டினேன். அஞ்சலியை இரயில் நிலையத்துக்கு அருகில் ஒருவர் பார்த்ததாகவும் தேடுதல் தொடர்கிறது என்றுமிருந்தது. பிட்சா போடுபவனுக்கு போன்போட்டுப் பார்த்தேன். போன் நிறுத்தி வைக்கப் பட்டிருந்தது. சரி இன்றைக்கும் நான்தான் பிட்சா போடவேண்டும். ******************************* மதியத்துக்கு தேவையான உணவு, தண்ணீர், நிலத்தில் விரிக்கத் தடிப்பான துணி, லொக்கா விளையாட பந்து, இவைகளோடு ஒரு போத்தல் வைன் என்று ஒரு ‘பிக்னிக்’குக்குத் தேவையான பொருட்கள் அனைத்தையும் தனது காரில் எடுத்து வைத்தவன் லொக்காவையும் ஏற்றிக்கொண்டு ஊருக்குத் தொலைவாக இருக்கும் காட்டுப் பகுதியை நோக்கி வண்டியை செலுத்தினான். லொக்கா யன்னலுக்கு வெளியே தலையை விட்டபடி வெறித்துப் பார்ப்பதும் மிசேலை பார்ப்பதுமாக இருந்தது. அப்பப்போ அவன் லொக்காவை தடவிவிட்டான். வண்டி காட்டுப் பகுதிக்குள் நுழைந்ததும் பாதை சீராக இருந்த வரை சென்றவன் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, ஒரு மரத்தின் கீழ் துணியை விரித்து , கொண்டு வந்த பொருட்களை எடுத்துத் துணியின் மீது வரிசையாக வைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது, வண்டியை விட்டிறங்கிய லொக்கா மணந்த படியே சிறிது தூரம் சென்று காலைத் தூக்க முயன்று முடியாமல் மூத்திரம் பெய்து விட்டு வந்தது. யாருமற்ற காடு, காற்று மரங்களில் மோதியதில் எழுந்த இலைகளின் ’சல சல’ப்பைத் தவிர எந்த சத்தமும் இல்லை. பந்தைத் தூக்கி சிறிது தூரத்தில் எறிந்தான். மெதுவாகவே நடந்து சென்ற லொக்கா அதை கவ்விக்கொண்டு வந்து அவனது காலடியில் போட்டு விட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தது. அதன் தலையை தடவி “நல்ல பையன் “..என்று விட்டு மீண்டும் பந்தை எறிந்தான். இந்தத் தடவை லொக்கா பந்தையும் அவனையும் மாறி மாறி பார்த்து விட்டு அங்கேயே படுத்து விட்டது. “களைத்துப்போய் விட்டாயா…. சரி” என்றபடி அவனே போய் எடுத்துக் கொண்டு வந்தவன் துணியின் மேல் அமர்ந்து வைன் போத்தலை எடுத்துத் திறந்து அப்படியே அண்ணாந்து விழுங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது வண்டியொன்றின் இரைச்சல் கேட்கவே தலையைக் குனிந்து வாயிலிருந்தும் போத்தலை எடுத்து விட்டுப் பார்த்தான். பச்சை நிறக் கார் ஓன்று புழுதியைக் கிளப்பியபடி அந்த சூழலில் அமைதியை குலைத்து செல்ல லொக்கா அதனைப் பார்த்து குரைத்துக் கொண்டிருந்தது . ******************************* நான் வேலை முடிந்து போகும்போது பாடசாலை முடிந்து நகரத்து வீதியில் நண்பர்களோடு நடந்து செல்லும் அஞ்சலியை அடிக்கடி கடந்து போவதுண்டு. எனது கார் ஒலிப்பானை ஒலித்ததும் திருப்பிப் பார்த்து வயதுக்கேயான குறும்போடு துள்ளிக்குதித்து “மாமா” என்று கத்தியபடி கைகளையாட்டி ஒரு ‘ஃப்ளையிங் கிஸ்’ தந்து விட்டுப்போவாள். சில காலங்களின் பின்னர் நண்பர் கூட்டத்தைப் பிரிந்து தனியாக ஒருவனோடு மட்டும் திரிவதை கண்டிருக்கிறேன். அப்படியான ஒரு நாளில் வீதியில் என்னை கண்டவள் “மாமா இவன்தான் ரெமி என்னுடைய நண்பன்” என்று அறிமுகம் செய்தாள். வணக்கம் சொல்வதற்காக அவனிடம் கையை நீட்டிய போது அனாயாசமாக சிகரெட்புகையை இழுத்து விட்டபடி பதில் வணக்கம் சொன்ன விதமும், காவி படிந்த அவனது பற்களும், இடது தாடையில் இருந்த காயத்தின் தழும்பு என்று முதல் பார்வையிலேயே அவனை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. வேண்டா வெறுப்பாகவே வணக்கம் சொல்லி விட்டுக் கிளம்பிவிட்டிருந்தேன். சில நேரங்களில் அஞ்சலியின் தலைக்கு மேலாலும் புகை போவதை அவதானித்திருக்கிறேன். அது மட்டுமல்ல இரயில் நிலையத்தின் பின்னால் உள்ள கார் நிறுத்திடத்தில் அவளின் நண்பனோடு அமர்ந்திருப்பாள். “இந்தக் காலத்து பிள்ளைகள்” என்கிற ஒரு பெரு மூச்சோடு கார் ஒலிப்பானை ஒலிக்காமலும் காணாததுபோலக் கடந்து செல்வதுண்டு . அப்படியொரு மாலைப்பொழுதில் வேலை முடிந்து நான் இரயில் நிலையத்தை கடந்து கொண்டிருக்கையில் அங்கு இளையோர் கூட்டமொன்று தள்ளுமுல்லுப் பட்டு வாய்த்தர்க்கத்தில் ஈடு பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களோடு அஞ்சலியும் நின்றிருந்ததால் காரை ஓரங்கட்டி விட்டு அவதானித்துக்கொண்டிருந்தேன். திடீரென ஒருவன் அஞ்சலியைப் பிடித்து தள்ளிவிட நிலை தடுமாறிக் கீழே விழுந்தவளை வேடிக்கை பார்த்தபடி ரெமி நின்றிருந்தான். கோபமாக “ஏய்” என்று கத்தியபடி நான் காரை விட்டிறங்கிச் செல்ல அனைவரும் ஓடி விட்டார்கள். தட்டுத்தடுமாறி எழுந்த அஞ்சலியைத் தாங்கிப்பிடித்து காருக்குள் அழைத்துப்போய் ஏற்றினேன். கண்கள் சிவந்து, வாயிலிருந்து வாணீர் வடிய. நிறைந்த போதையில் இருந்தாள். “ச்சே என்னடி இது கோலம் இந்த வயசிலை ? என்ன பிரச்னை” ? என்றதும் “ஒண்டுமில்லை” என்றபடி சீற்றில் சாய்ந்து கொண்டாள். ஆசனப்பட்டியைப் போட்டுவிட்டு வண்டியைக் கிளப்பினேன். “எங்கை மாமா போறாய்? ” ”உங்கடை கடைக்கு” ”எதுக்கு? ” ”உன்ரை அப்பாவோடை கொஞ்சம் கதைக்க வேணும்” ”அதெல்லாம் வேண்டாம் எனக்கு 50 யூரோ தந்து இங்கை இறக்கி விடு ” “பேசாமல் வா” ”காசு தர முடியுமா முடியாதா ?” “முடியாது ” என்றதும் அவள் ஆசனப்பட்டியை எடுத்து விட்டு ஓடிக் கொண்டிருத்த காரின் கதவை திறக்கவே, நான் சட்டென்று பிரேக்கை அழுத்த பின்னால் வந்த கார்கள் எல்லாம் ஒலிப்பானை ஒலிக்கத் தொடங்கின. ஒருவன் “ஏய் …பைத்தியக்காரா” என்று சத்தமாகவே கத்தினான். எதையும் பொருட் படுத்தாமல் அஞ்சலி காரை விட்டிறங்கி வேகமாக நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தாள். “எடியே நில்லடி ” என்று நான் கத்தவும் சட்டென்று திரும்பி வலக்கை நடு விரலை காட்டி விட்டுப் போய்விட்டாள். எனக்கு வந்த கோபத்திற்கு ஓடிப்போய் அவளுக்கு இரண்டு அடி போட்டு இழுத்துக்கொண்டு வந்து காரில் ஏற்றலாமா என்று யோசித்தாலும். பின்னாலிருந்த கார்களின் ஒலிப்பான்களின் சத்தம் எதுவும் செய்ய முடியாமல்பண்ணக் கோபத்தை அடக்கியபடி நேரே சிறியண்ணரின் கடைக்குப்போய் அவரிடம் விபரத்தை சொன்னதும் அவர் “தம்பி மகளை எப்பிடி வளர்கிறதெண்டு எனக்கு தெரியும் நீங்கள் போகலாம் “என்றார். கோபத்தோடு எனக்கு அவமானமும் சேர்ந்து கொள்ள அங்கிருந்து போய் விட்டேன். அதுதான் நான் அவரோடும் அஞ்சலியோடும் பேசிய இறுதி நாட்கள். ******************************* அந்த காட்டுப்பகுதியில் கரடு முரடான பாதைகளுக்குள்ளால் புகுந்து வந்த கார் ஒரு பெரிய மரத்தின் கீழ் நின்று கொள்ள, அதிலிருந்து இறங்கியவன் காரின் டிக்கியில் இருந்து நீல நிறத்திலான தடித்த பெரிய பாலித்தீன் ஒன்றை நிலத்தில் விரித்தான். காரிலிருந்து ஒரு சிறிய பையையும் எடுத்து அதன்மேல் வைத்து விட்டு “அஞ்சலி வா” என்று அழைத்தபடியே பையிலிருந்த வோட்கா போத்தலை எடுத்து இரண்டு பிளாஸ்டிக் கிண்ணத்தில் ஊற்றி அளவோடு கொஞ்சம் ஒரேஞ் ஜூசையும் கலந்து அருகில் வந்த அஞ்சலியிடம் நீட்டினான். அந்தக் காட்டுப் பகுதியை கொஞ்சம் அச்சத்தோடு சுற்றிவரப் பார்த்தபடியே அவன் நீட்டிய கிண்ணத்தை வாங்கி உறிஞ்சியபடியே விரித்திருந்த பாலித்தீன் மேல் அமர்ந்துகொள்ள, அவளருகே அமர்ந்தவன் அதிகமாக எதுவுமே பேசிக்கொள்ளாமல் அடிக்கடி காலியான கிண்ணங்களை நிரப்புவதிலேயே குறியாக இருந்தான். இருவருமே பல சிகரெட்டுகளை எரித்துச் சாம்பலாக்கி யிருந்தனர். போத்தலின் கடைசித்துளி வொட்காவையும் அவன் இரண்டு கிண்ணத்திலும் சரி பாதியாக பகிர்ந்து முடித்தபோது இருவருக்குள்ளும் இருந்த இறுக்கம் குறைந்து நெருக்கம் கூடியிருந்தது. சட்டைப்பையிலிருந்து எப்போதோ பார்த்த சினிமா டிக்கெட் ஒன்றையும் சிறிய பிளாஸ்டிக் கொக்கெயின் பொட்டலத்தையும் எடுத்தவன் சினிமா டிக்கெட்டை சுருட்டி பக்கத்தில் வைத்து விட்டு விரித்திருந்த பாலித்தீனில் ஒரு பகுதியை கையால் தேய்த்துத் துடைத்து துப்பரவு செய்தவன் அதில் பொட்டலத்தை பிரித்து கொட்டி சிகரெட் பெட்டியில் மூடியை கிழித்து அந்த மட்டையால் பவுடரை சரி சமமாக இரண்டாகப் பிரித்துவிட்டு அது காற்றில் பறந்து விடாதபடி மிகக் கவனமாக பொத்திப் பிடித்தபடி சுருட்டியிருந்த சினிமா டிக்கெட்டை எடுத்து “இந்தா அஞ்சலி” என்று நீட்டினான். ”இல்லையடா எனக்கு வேண்டாம்” ”ஏன் ?” ”நான் இதெல்லாம் விட்டுக் கனகாலமாச்சு. அப்பா, அம்மா, அவந்திகா எல்லாம் பாவமடா .எனக்காக எவ்வளவோ கஷ்டப் பட்டிட்டாங்கள்…வேண்டாம்” ”இண்டைக்கு நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன் தெரியுமா, எனக்காக ஒரே ஒரு தடவை” ”அதில்லை அப்பா மேலை சத்தியம் பண்ணியிருக்கிறேன்” “ஈ “…என்று சிரித்தவன் எத்தனை தடவை நீ அப்பா , அம்மா மேல சத்தியம் பண்ணியிருப்பாய் இதெல்லாம் ஒரு காரணமா?” ”வேண்டாம் விட்டிடேன்” “சரி எனக்கும் வேண்டாம்” என்றபடி பொத்திப் பிடித்திருந்த கையை எடுத்துவிட்டு காலியாய் இருந்த வொட்காப் போத்தலை எடுத்துச் சட்டென்று தன் முன் மண்டையில் அடித்தவன், உடைந்து கையில் மீதியாய் இருந்த பாதியால் இடக்கையை கீறிக் கொள்ள பதறிப் போய் அஞ்சலி அதைப் பறித்தவள், அவனின் சட்டையைக் கழற்றி உடைந்த போத்தலால் அதைக் கிழித்து இரத்தம் வழிந்த தலையிலும் கையிலும் கட்டுப்போட்டுவிட்டு “டேய் எதுக்கடா இப்பிடி” என்றாள். “அஞ்சலி நான் உன்னை எவ்வளவு காதலிக்கிறேன் தெரியுமா ? எனக்கு நீ வேணும்” என்றபடி அவளின் மேல் சாய்ந்துகொண்டு அழுதவனை தேற்றியவள் “சரி உனக்காக ஒரேயொரு தடவை” என்றபடி சுருட்டியிருந்த டிக்கெட்டை எடுத்து வலப்பக்க மூக்குத் துவாரத்தில் செருகி மறுபக்கத் துவாரத்தை விரலால் அழுத்திப்பிடித்துக்கொண்டு கொஞ்சம் சிதறிப்போயிருந்த தன் பங்கை ஒரே மூச்சில் உறிஞ்சி முடித்து மூக்கை துடைத்து விட்டு நிமிந்தவளின் கண்கள் சிவந்து, கலங்கி நீர் வழியத்தொடங்கியிருந்தன. அவன் தன் பங்கையும் உறிஞ்சி முடித்தவன் சிரித்தபடியே அவளை இழுத்தணைத்து சரித்தவன் உதட்டோடு உதடுவைத்து முத்தமிட்டபடியே ஆடைகளை அவிழ்த்து முடித்தவர்கள் முயங்கிக் கொண்டிருக்கும்போதே கையை நீட்டி சிறிய பையிலிருந்த கத்தியை எடுத்து கண் மூடிக் களித்திருந்தவளின் கழுத்தில் அழுத்தி “சரக்” என்று இழுத்து விட்டிருந்தான். அவள் கைகளை ஓங்கி நிலத்தில் அடித்த சத்தத்தில் மரத்திலிருந்த ஏதோவொரு பறவையொன்று அலறிப் பறந்து போனது. இறுதியாய் உள்ளிழுத்த மூச்சுக் காற்று அறுந்த கழுத்து வழியாக சீறிய இரத்தத்தோடு குமிழிகளாக வெளியேறிக்கொண்டிருந்தபோதே முயங்கிக் கொண்டிருந்தவன் முடிக்கும்போது அவளின் மூச்சும் அடங்கி விட்டிருந்தது. எழுந்து தனது ஜீன்ஸை அணிந்து கொண்டு தன் கையிலும் தலையிலும் கட்டியிருந்த சட்டைத் துணிகளை அவிழ்த்து அவளின் மீது வீசிவிட்டுக் காருக்கு சென்றவன் காயங்களின் மீது பிளாஸ்டரை ஒட்டிக்கொண்டு இன்னொரு சட்டையை அணிந்தவன், திரும்பிவந்து இறந்து கிடந்தவளின் உடலை விரித்திருந்த பொலித்தீனால் இரத்தம் கொஞ்சமும் கீழே சிந்திவிடாமல் பக்குவமாக அப்படியே மடித்து, சுருட்டி நிதானமாக ஸ்கொச் போட்டு ஒட்டியவன் கார் டிக்கியினுள் தூக்கிப் போட்டுக்கொண்டு எல்லாவற்றையும் ஒரு முறை சரி பார்த்துவிட்டு வண்டியைக் கிளப்பிப்போய்க்கொண்டிருக்கும் போது வழியில் யாரோ ஒருவன் தன் நாயோடு செல்ஃபி எடுத்துக்கொண்டிருந்தான் . ******************************* வைனைக் குடித்துமுடித்துவிட்டு சிறிய சாண்ட்விச் ஒன்றைச் செய்து சாப்பிட்டு விட்டு லொக்காவை கட்டியணைத்தபடி குட்டித்தூக்கம் போட்டுக்கொண்டிருந்த மிசேல் ஒரு பறவையின் அலறல் கேட்டுக் கண்விழித்தவன் நேரத்தைப் பார்த்தான். மாலை மூன்று மணியை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஐந்து மணிக்கெல்லாம் மிருக வைத்தியரிடம் நிற்கவேண்டும். எல்லாப் பொருட்களையும் காரில் அள்ளிப் போட்டவன் புறப்படு முன்னர் லொக்கவோடு செல்பி எடுக்க நினைத்து அதனை தூக்கி காரின் மீது படுக்க வைத்துவிட்டு செல்ஃபி எடுத்துக்கொண்டிருக்கும்போது காலையில் காட்டுக்குள் வேகமாகச் சென்ற அதே கார் இப்பொழுது அதே வேகத்தோடு வெளியே சென்று கொண்டிருந்தது. “இந்தக் காட்டுக்குள்ள அப்பிடி என்னதான் அவசரமோ ” என்று நினைத்தபடியே அங்கிருந்து கிளம்பி வைத்தியரிடம் வந்து சேர்ந்து விட்டிருந்தான். லொக்கா காரை விட்டு இறங்க மறுக்கவே அதனை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு வைத்தியரிடம் போனவன் அவர் காட்டிய அறையினுள் புகுந்து அங்கிருந்த மேசையில் லொக்காவை படுக்க வைத்துத் தடவிக் கொடுத்தான். லொக்கா அவனது கையை சில தடவைகள் நக்கிவிட்டு பேசாமல் படுத்துகொண்டது. கைகளுக்கு உறைகளை மாட்டியபடி அறைக்குள் நுழைந்த வைத்தியர் ஊசியை எடுத்து ஒரு மருந்து குப்பிக்குள் நுழைத்து மருந்தை இழுத்தெடுத்தவர் இரண்டு விரல்களால் லொக்காவின் கழுத்துப்பகுதியில் அழுத்தியபடி மருந்தை செலுத்தினார். மெல்லிய முனகலுடன் லொக்கா உயிரை விட்டுக் கொள்ள, அதற்கு மேலும் அங்கு நிற்க முடியாமல் வெளியேறிய மிசேல் வீட்டுக்கு போகும் வழியிலேயே மலர்க்கொத்து ஒன்றும் விஸ்கிப்போத்தல் ஒற்றையும் வாங்கிச் சென்றவன் லோக்காவோடு எடுத்த செல்ஃபிகளில் தரமானதொன்றைப் பிரதி எடுத்துக் கணனி மேசைக்கு மேலே சுவரில் ஒட்டியவன் இரண்டு கிளாஸை எடுத்து ஒன்றில் தண்ணீரை நிரப்பி மலர்க்கொத்தைச்செருகி ஒட்டிய படத்தின் முன்னால் வைத்துவிட்டு இரண்டாவது கிளாஸில் விஸ்கியை நிரப்பத் தொடங்கியிருந்தான் . ******************************* யாருமற்ற அவர்களது பண்ணை வீட்டுக்குள் நுழைந்தவன் தோட்டவேலைக்கு பாவிக்கும் கருவிகள் வைத்திருக்கும் சிறிய கட்டிடத்திற்குள் பொலித்தீனால் சுற்றப் பட்டிருந்த அஞ்சலியின் உடலை தூக்கி வந்தவன் அங்கிருந்த நீளமான மேசையில் கிடத்திப் பொலித்தீனைப் பிரித்தான். இரத்தம் உறைந்துபோயிருந்த ஆடைகளற்ற உடல் பொலித்தீனில் ஒட்டிப் போயிருந்த தால் சிரமப்பட்டே பிரிக்க வேண்டியிருந்தது. ஒரு கிளாஸை எடுத்தவன் அங்கிருந்த சிறிய குளிர்சாதனப்பெட்டியைத் திறந்து கொஞ்சம் வொட்காவை ஊற்றிக்கொண்டு மேசைக்கருகே வந்து நின்று கண்கள் அகலத் திறந்திருந்த உடலையே சிறிது நேரம் பார்த்து விட்டு ஒரே மடக்கில் குடித்தவன் “என்னடி முறைக்கிறாய் ” என்றபடி அங்கிருந்த மரம் வெட்டும் இயந்திர வாளை இயக்கியவன் வேகமான வெறித் தனத்தோடு ஒரே நிமிடத்தில் காலிலிருந்து தலைவரை அரிந்து முடித்து இயந்திர வாளை நிறுத்திவிட்டுப்பார்த்தான். ஒரு நீளமான மசாலாத்தோசையை அளந்து வெட்டியதைப்போலிருந்தது. சிறு துண்டுகளாக கிடந்தவற்றில் சிலவற்றை தனியாக எடுத்து வைத்தவன் மிகுதித்துண்டுகள் அனைத்தையும் ஒரு பிளாஸ்டிக் பீப்பாயில் போட்டுவிட்டு வெட்டும்போது சிதறிய தசைத் துண்டங்களைப் பொறுக்கி மேசையில் விரித்திருந்த பொலிதீனில் போட்டு அதை சுருட்டிப் பீப்பாயில் போட்டு மூடியவன் பண்ணையில் ஏற்கனவே வெட்டப் பட்டிருந்த குழியில் போட்டதோடு தனது உடைகள் அனைத்தையும் அவிழ்த்து உள்ளே போட்டுப் புதைத்துவிட்டுப் பண்ணை வீட்டுக் குளியலறைக்குள் நுழைத்து சவரை திறந்தபோது வெதவெதப்பாய் சீறி விழுந்த நீரில் அண்ணாந்து நின்றிருந்தான் . ******************************* அன்றும் வழமைபோல பத்திரிகையைத் தேடியெடுத்து விட்டுக் கடையை திறந்து கொண்டிருக்கும்போது தலையை தொங்கப் போட்டபடி மிசேல் வந்துகொண்டிருந்தான். “அப்பாடா இண்டைக்கு நான் பிட்சா போடத் தேவையில்லை” என்று நினைத்தபடி கொஞ்சம் கோபமாகவே “என்ன…. ஒரு நாள்தானே லீவு கேட்டுப் போயிட்டு இப்போ நாலு நாள் கழிச்சு வாறியே”.. என்றதுக்கு கையைக் கொடுத்து சோககமாகவே வணக்கம் சொன்னவன் “லொக்காவுக்கு வாத நோய் வந்து பின்னங் கால்கள் இரண்டும் நடக்க முடியாமல் போய் விட்டது. அதுக்கு வயசாகி விட்டதால் கருணைக் கொலை செய்யும்படி வைத்தியர் சொல்லிவிட்டார், அதுக்கு ஊசி போட்டு” என்று சொல்லும் போதே அவனுக்குத் தொண்டை அடைத்து கண்கள் கலங்கின. “சரி சரி கவலைப் படாதே” என்று அவனது தோளில் லேசாகத் தட்டி சமாதானப் படுத்திவிட்டு கதவு சட்டரை மேலே தள்ளி திறந்ததும் உட் கண்ணாடிக் கதவில் ஒட்டியிருந்த “காணவில்லை” என்கிற அஞ்சலியின் படத்தைப் பார்த்ததும் “ஏய், இந்தப் பெண், அண்டைக்குக்காட்டுக்குள்ளை, தெரியும், பச்சைக்கார்” என்றான். “ச்சே என்ன இவன்…. மணிரத்தினம் படம் எதையாவது பிரெஞ்சு மொழி பெயர்ப்பில் பார்த்திருப்பானோ”….. என்று நினைத்தபடி “தெளிவா சொல்லடா” என்றதும் அவசரமாக தனது கைத் தொலைபேசியை எடுத்து அதில் இருந்த படம் ஒன்றை காட்டினான். அதில் அவன் லோக்காவோடு எடுத்த செல்பியின் பின்னணியில் ஒரு பச்சை நிறக் கார் மங்கலாகத் தெரிந்தது. ”அந்தப் பெண்ணை எனக்கு தெரியும், அடிக்கடி ரயில் நிலையப் பக்கம் கண்டிருக்கிறேன் கடைசியாக நான்கு நாளைக்கு முன்னர் இந்தக் காரில் ஒருவனுடன் காட்டுக்குள்ளே போய்க்கொண்டிருந்ததைக் கவனித்தேன். பொலீஸிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டு வருகிறேன்” என்று வேகமாகப் போய் விட்டான். ச்சே …. இண்டைக்கும் நான்தான் பிட்சா போட வேண்டும் என்று அலுத்துக் கொண்டு வேலைகளைக் கவனிக்கத் தொடங்கினேன். மறுநாள் பத்திரிகையில் “காணாமல் போயிருந்த அஞ்சலி சிறிதரன் தொடர்பாக ஒருவர் கொடுத்த தகவல்களின் அடிப்படியில் அவளது முன்னைநாள் காதலன் விசாரணைகளின் பின்னர் கைது செய்யப் பட்டுள்ளான். அவன் கொடுத்த மேலதிக தகவல்களின் அடிப்படையில் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டு பிளாஸ்டிக் பீப்பாயில் போட்டுப் பண்ணை ஒன்றில் புதைக்கப்பட்டிருந்த உடல் எடுக்கப் பட்டு பகுப்பாய்வு சோதனைகளுக்காக அனுப்பி வைக்கப் பட்டுள்ளது. உடலின் சில பாகங்களை பண்ணை வீட்டின் குளிர்சாதனப்பெட்டியிலும் காவல்துறையினர் கண்டெடுத்தனர். அவற்றைத் தான் உண்பதற்காகப் பதப்படுத்தி வைத்திருந்ததாக விசாரணைகளின் போது கைதானவன் கூ றியுள்ளான். அவன் உளவியல் பாதிப்புக்குள்ளனவனாக இருக்கலாம் என்பதால் காவல்துறையின் பாதுகாப்போடு உளவியல் பரிசோதனைகள் நடத்தவுள்ளது” ’ …..ம்….. இந்த வெள்ளைக்காரங்களே இப்பிடித்தான் கொலை செய்தவனை பிடிச்சுத் தூக்கிலை போடுறதை விட்டிட்டு அவனுக்கு உளவியல் பிரச்சனை என்று சொல்லி வைத்தியம் பார்ப்பான்கள்’. என்று அலுத்துக் கொண்டு நேரத்தைப் பார்த்தேன் ஒன்பதாகிவிட்டிருந்தது, மிசேலை காணவில்லை. அவன் போனை எடுக்க மாட்டான் என்று தெரிந்தும் ஒரு முறை அடித்துப் பார்த்தேன். அது நிறுத்தி வைக்கப் பட்டிருந்தது.இனி அவன் அஞ்சலியின் கவலையை மறக்க தண்ணியடித்துவிட்டு ஒரு வாரத்துக்கு வர மாட்டான். எனக்கு வாய்க்கிறவன் எல்லாமே அப்படிதான். பிட்சா மாவை உருட்டத் தொடங்கினேன். அடுத்தடுத்த நாட்களின் பின்னர் அஞ்சலியின் செய்திகளும் பத்திரிகையில் நின்று போயிருந்தது. ஒரு மாதம் கழித்து பத்திரிகையில் “நாளை காலை நகர மத்தியில் உள்ள பூங்காவில் அஞ்சலி சிறிதரனுக்கு நகர மேயர் தலைமையில் அஞ்சலி நிகழ்வுகள் நடைபெறும்” என்றிருந்தது. நானுங்கூட அஞ்சலியை மறந்து போயிருந்தேன். மறுநாள் வேலை முடிந்ததும் பூக்கடைக்குப்போய் வெள்ளை ரோஜாக்களால் செய்யப்பட்ட சிறிய மலர்க்கொத்து ஒன்றை வாங்கிக்கொண்டு பூங்காவுக்குச் சென்றிருந்தேன். பெரிய பைன் மரத்தின் கீழ் புன்னகைத்தபடி இருந்த அஞ்சலியின் படத்துக்கு மலர்களாலும் மெழுகுவர்த்தி களாலும் நகர மக்கள் அஞ்சலித்திருந்தனர். பல மெழுகுவர்த்திகள் இன்னமும் எரிந்தபடியிருந்தன. எனது மலர்க்கொத்தை படத்துக்கு முன்னால் வைத்துச் சில வினாடிகள் கண்ணை மூடி குனிந்து நின்ற போது “ச்சே சிறியண்ணர் இவளுக்கு அஞ்சலி எண்டு பெயரே வைச்சிருக்கக் கூடாது ” என்று தோன்றியது. நிமிர்ந்தேன் “காதலே ஏன் இறந்தாய், என் காத்திருப்பை ஏன் மறந்தாய்” என்று எழுதிய கடதாசியில் ஒரு சிகப்பு ரோஜாவும் இணைத்து மரப்பட்டையில் செருகியிருந்தது. அஞ்சலியை காதலித்த யாரோ ஒருவனாக இருக்கலாம் . ஒரு பெருமூச்சோடு அங்கிருந்து கிளம்பிய எனக்கு “மாமா டிப்ஸ் தந்திட்டு போடா ” என்று அஞ்சலி கேட்பது போலிருந்தது. அண்டைக்கு அவள் கேட்கும்போது ஐம்பது யூரோவை கொடுத்திருக்கலாம் என்று நினைத்தபடி காற்சட்டைப் பையில் கையை விட்டு கிடைத்த சில்லறைகளை பொத்திஎடுத்து படத்துக்கு முன்னால் போட்டு விட்டு வந்து காரை இயக்கி வீதிக்கு இறக்கியபோது தான் நான் போட்ட சில்லறைகளை ஒருவன் பொறுக்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தேன். கார்க்கண்ணாடியை இறக்கி விட்டு “ஏய் ” என்று கத்தவும் என்னைப் பார்த்துச் சிரித்து விட்டு பொறுக்கிய சில்லறைகளோடு போய்க்கொண்டிருந்தான். அதற்கிடையில் பின்னால் ஒரு வண்டிக்காரன் ஒலிப்பனை ஒலிக்கவே வேறு வழியின்றி அங்கிருந்து கிளம்பினேன். ஆனால் அவனை எங்கேயோ பார்த்த ஞாபகம். நெற்றியில் விரல்களை அழுத்தி யோசித்தேன் .காவிப்பற்கள் , இடது தாடையில் தழும்பு …ஆம் அவனேதான்.
  15. 17 likes
    என் பதிவைத் தொடர ஊக்கம்தந்த நுநாவிலான், புங்கையூரன், தமிழரசு, சுவைப்பிரியன், யாயினி, தமிழினி, வந்தியத்தேவன், அபராஜிதன், தமிழ் சிறி, குமாரசாமி, நிழலி, இசைக்கலைஞன், ஜீவன் சிவா, கிருபன் ஆகிய அனைத்து உறவுகளுக்கும் நன்றிகள்!! பின்னூட்டத்தின் ஊடாக என் நெறியை உணரவைத்த வாத்தியாருக்கும் நன்றிகள்!! ராசவன்னியன் அவர்கள் தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும் சொந்தமல்ல, தான் தமிழினத்திற்கே சொந்தம் என்பதை தனது பின்னூட்டத்தின் ஊடாக உறுதிபடத் தெரிவித்துள்ளார். சுவி அவர்களின் அறிவுரைப்படி திரி மாறாதிருக்க அனுபவத்தைத் பகிருகின்றேன். திருமலை ஊடாகச் செல்லும் சாலையில் யாழ்நோக்கிப் பயணம் ஆரம்பமாகியது. வெயிலின் தாக்கம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. கரும் கம்பளம் விரித்தாற்போன்று சாலை நேர்த்தியாக இருந்தது. இன்று தமிழர் வாழும் பகுதிகளின் சாலைகளும் சீராக வருவதற்கும் ஒரு காரணமாகி, ஈழ விடுதலைக்காகப் போராடித் தங்கள் உயிர்நீத்த மாவீரர்களும், மக்களும் நினைவில் வந்து இதயத்தைக் கனக்கச் செய்தனர். சோலைகளாக இருந்த பனிச்சங்கேணி தற்போது காடுகளின்றி ஒரே வெளியாகக் காட்சிதந்தது. சுனாமியாக வெளிப்பட்டு ஏராளமான மக்களைக் காவுகொண்ட நீலக்கடலும் ஒருபக்கம் நீண்டு சென்று நல்ல பிள்ளைபோல் அமைதியாக அலைவீசிக் கொண்டிருந்தது. வழியில் ஒரு மரத்தடி நிழலில் இரண்டு தேன்போத்தல்கள் இருப்பது தெரியவே ஊர்தி நிறுத்தப்பட்டது. மரநிழலில் ஒரு வயதான அம்மாவும், பெரியவரும், சிறுவனும் படுத்திருந்தார்கள். “தேன் வேணுமா ராசாக்கள்“ என்று கேட்டபடி அந்த அம்மா எழுந்து வந்தார். வெண்மையான சாராயப் போத்தலின் கழுத்தை தேன்வதை மூடியிருக்கத் தேன் களங்மின்றிக் காட்சிதந்தது. “தேன் என்னவிலை?“ “ஆயிரம்ரூபா ராசா“.“என்ன இந்தவிலை?“ “இப்படித்தேன் நீங்கள் எங்குமே எடுக்கமாட்டியள் ஒரு நூறுரூபாய் குறைத்துத்தாறன் அதுக்குமேல் குறைக்க முடியாது“. “ஒருபோத்தல் காணும்“ மனைவியின் சொல் காதில் விழுந்தது. ஒரு போத்தலை மட்டும் வாங்கிக்கொண்டு தேனின் ருசிபார்க்க அருகே சிறு குச்சி ஒன்றையும் முறித்துக்கொண்டு ஏற ஊர்தி புறப்பட்டது. குச்சியை வதையூடாகக் செலுத்திக் குத்தியெடுத்த தேனைச் சுவைத்தேன், “ஆகா! என்ன சுவை!!. மற்றதையும் வாங்குவோம்.“ ஊர்தி பின்நோக்கி நகர்ந்தது. “தேன் சரியில்லை அம்மா வேண்டாம்.“ அம்மாவின் முகத்தில் கோபமும் கவலையும் தெரிந்தது. உண்மைக்கும், நேர்மைக்கும் வரவேற்பு இல்லையே என்று கவலைகொண்ட அவரது மனத்தை முகம் மறைக்காமல் காட்டியது. “என் பொருளைத் தாருங்கள் உங்கள் பொருளைத் திருப்பித் தருகிறேன்.“ ஏழ்மையிலும் நேர்மையின் கர்வம் தெரிந்தது. “இல்லையம்மா நான் பகடிக்குச் சொன்னேன். தேன் நல்ல ருசி, மற்றதையும் வாங்கவந்தோம்“ என்றேன். அப்போது மரத்தடியில் இருந்து ஒரு குரல் கேட்டது. “தம்பியவை ருசி மட்டுமல்ல, உடம்புக்கும் நல்லது, மருந்துமாதிரி." அச்சமயத்தில் பூக்கும் ஒரு பூவின் பெயர்சொல்லிப் பெரியவர் பொக்கைவாய் தெரியச் சிரிப்போடு கூறினார். முன்கொடுத்த பணத்துடன் மேலும் ஆயிரத்து நூறு சேர்த்து அம்மா சொன்ன விலைப்படி இரண்டாயிரத்தையும் கொடுத்தேன். மலர்ந்த அந்த அம்மாவின் முகம் எங்கள் இதயத்தைத் தொட்டது. “என் அம்மாவைப் பார்த்ததுபோல் இருக்கிறது“ என் மனைவி கூறினார். திருமலைநகரின் மத்திக்குச் செல்லாது மாமியை விரைவில் காணும் ஆவலில் நேராக ஊர்தி யாழ்நோக்கி விரைந்தது. உந்து ஊர்திகளை 70 கிலோமீற்றர் வேகத்திற்குமேல் செலுத்திப் பிடிபட்டால் குற்றம் பதிவாகிவிடும். மிகக் கவனமாக எங்கள் சாரதி ஊர்தியை ஓட்டிவந்தும், வேறு வாகனங்கள் எதுவுமின்றிச் சாலை வெறுமையாகத் தெரிந்த ஓரிடத்தில் மீற்றர் 80தைத் தொட்டது. தொட்டதுதான் தாமதம் மரத்தின்பின்னால் ஒளிந்திருந்த காவல்துறை வெளிவந்து கையை நீட்டிவிட்டது. “யேசுவே“ என்று சொன்ன எங்கள் சாரதி விரைவாக ஊர்தியை நிறுத்தி வேண்டிய பத்திரங்களை எடுத்துக்கொண்டார். பத்திரங்களுக்குள் இரு 100 ரூபாய் நோட்டுகள் நுளைந்தன. சென்ற வேகத்தில் சாரதி திரும்பிவரவே பயணம் தொடர்ந்தது. அந்த இரு நூறு ரூபாய்களும் ஊர்தியைத் தாமதமின்றி வழியனுப்பி வைத்தது. வழமைபோல் முருகண்டிப் பிள்ளையாருக்குக் கற்பூரம் கொளுத்தித் தேங்காய் உடைத்து அவருடைய ஆசிபெற்றுப் பயணம் தொடர்ந்தது. பயணம் தொடரும்.
  16. 16 likes
    க..பூ..க..போ . (சிறுகதை) க..பூ..க..போ . இம்மாத அம்ருதாவில் . சாத்திரி .. இந்தத் தடவை தமிழ்நாட்டுப் பயணம் என்பது ஒரு திட்டமிடல் இல்லாமல் குறுக்கும் நெடுக்குமாக அமைந்து விட்டது .அதனாலேயே நான் சந்திக்க திட்டமிட்டிருந்த பலரையும் சந்திக்க முடியாமலும் போனதில் வருத்தம் .முதலில் ஓசூரில் இருந்து சேலம் வழியாக தஞ்சை ..கும்பகோணம் செல்வதே எனது திட்டம் ஆனால் திடீரென கும்பகோணம் செல்லும் திட்டம் கைவிட வேண்டி வந்ததால் சேலத்திலிருந்து கிருஸ்னகிரி வழியாக சென்னை செல்ல வேண்டியதாகி விட்டது .சென்னை செல்வதற்காக அரசு விரைவுப் பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்து விட்டு நேரத்தைப் பார்த்தேன் மாலை ஆறு மணியாகி விட்டிருந்தது .சென்னைக்கு போய் சேர எப்படியும் இரவு பத்து மணிக்கு மேலாகி விடும் அதற்குப் பிறகு அங்கு தங்குவதற்கு அறை தேடிக்கொண்டிருக்க முடியாது எனவே நண்பன் ஒருவனுக்கு போனடித்து ஹோட்டல் அறை ஒன்று புக் பண்ணி விடுமாறு சொல்லி விட்டிருந்தேன் .நான் கோயம்பேடு பஸ் நிலையத்தில் இறங்குவேன் என்பதால் நண்பனும் அதற்கு அருகில் வடபழனியில் ஹோட்டல் ஒன்றில் அறையை புக் செய்துவிட்டு அதன் விலாசத்தை எனக்கு எஸ். எம். எஸ் அனுப்பியிருந்தான் . கோயம்பேட்டில் இறங்கி ஆட்டோவை பிடித்து அறைக்குச் சென்று பயணப் பையை வைத்து விட்டு.அன்றைய பயணத்தின்போது வீதி முழுதும் வாரி வாங்கி வந்த தூசியை உடலை விட்டு போக்க ஒரு குளியல் போட எண்ணி குளியலறையை திறந்து லைற்றை போட்டதும் சுவரின் மூலையில் கூட்டம் போட்டு தமிழ் நாட்டின் அரசியல் பற்றி தீவிரமா விவாதித்துக்கொண்டிருந்த பல கரப்பான்பூச்சிகள் விர் ..என்று சுவர் இடுக்குகளுக்குள்ளும் தண்ணீர் போகும் குழாயினுள்ளும் ஓடி மறைய ஒரேயொரு பூச்சி திசை தவறி என்னை நோக்கிவர. கிண்ணத்தில் தண்ணீரை பிடித்து அதன்மீது ஓங்கியடித்து தண்ணீர் குழாயுள் தள்ளிவிட்டு சுற்றி வர பார்த்தேன்.எல்லாம் ஓடி மறைத்து விட்டிருந்தது .நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு கரப்பான்பூச்சியை கண்டதும் எனது கலியாணமும் முதலிரவும் மீண்டும் நினைவுக்கு வரவே ஷவரை திறந்துவிட்டு சில்லென்ற தண்ணீரில் நனையத் தொடங்கினேன் ..எல்லாம் சரி என் கலியானதுக்கும் கரப்பான்பூச்சிக்கும் என்ன சம்பந்தம்? ..எல்லோருக்கும் அறிய ஆவலாயிருக்கும் எனவே இங்கே கட் பண்ணி அங்கே ஒப்பின் பண்ணுகிறேன் . 0000000000000000000000000000000000000 கல்யாணம் செய்துபார் வீட்டை கட்டிப்பார் என்றொரு பழமொழி .இப்போவெல்லாம் கலியாணம் செய்வது சுலபம் வீடு கட்டுவதுதான் சிரமம் .இன்றைய காலத்தில் வீடு கட்டுறதென்ன ஒரு வீடு வாடைக்கு எடுக்கிறதே சிரமமாகிவிட்ட காலம்.கலியாணம் என்னமோ ஒரு பிரச்னையும் இல்லாமல் காதலிச்சு சிம்பிளா பதிவுத் திருமணமா முடிச்சிட்டேன் .அதுவரைக்கும் பச்சிலரா ஒரு அறையில் ஆறு நண்பர்களோடு இருந்த எனக்கு குடும்பஸ்த்தன் என்கிற பிரமோசன் கிடைத்து விட்டிருந்தது .முதலிரவுக்கு நண்பர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து அவர்களது கல்யாணப் பரிசாக நட்சத்திர விடுதியில் அறை ஒன்றை பதிவு செய்துவிட்டிருந்தர்கள்.திருமணம் முடிந்து ஒரு ரெஸ்ராரண்டில் அனைவருக்கும் விருந்து.அது முடிந்ததும் எல்லோரும் பரிசுப் பொருட்களை தரத் தொடங்கினார்கள்.எனக்கு இப்போதைக்கு வீடு இல்லாதாதால் அதை வைக்க இடமும் இல்லாததால் நண்பர்கள் தரவிரும்பும் பரிசை பணமாகவே தரும்படி அழைப்பிதழிலேயே அச்சடித்து விட்டிருந்தேன். அதனால் அனைவரும் கொடுத்த என்வலப்புகளை வாங்கி பாக்கெட்டில் செருகிவிட்டு கடைசியாய் மனைவியிடம் "போகலாமா" ..என்றதும் எங்கே .. ஹோட்டலுக்கு தான் . என்னது ஹோட்டலா .. ம் ...ஸ்டார் ஹோட்டேல் ..கண்ணை சிமிட்டினேன் . நானெல்லாம் அந்த மாதிரி பொம்பிளை இல்லை .. ஐயையோ ..நீ தப்பா நினைக்காதை இது பிரெண்ட்ஸ் ஏற்பாடு .. நினைச்சேன் ..உங்களை கெடுக்கிறதே அவங்கள்தான் .. சரி இப்ப என்னதான் சொல்லுறாய் .. முதல்லை ஒரு வீடு தேடிப் பிடியுங்கோ .பிறகுதான் எல்லாம் ...பாய் .சொல்லிவிட்டு அவளது நண்பிகளோடு போய் விட்டாள் . என்னை மாதிரி மத்திய தர குடும்பம் ஒன்றுக்கு கொழும்பு, சென்னை மாதிரி நகரங்களிலேயே எங்களுக்கு பிடித்தமாதிரி வீடு வாடகைக்கு கிடைப்பதென்பது குதிரைக் கொம்பு மாதிரி என்றால் பிரான்சில் ஒரு பெரு நகரத்தில் வீடு கிடைப்பது குதிரைக்கு கொம்பு முளைத்து அதில் குஞ்சம் கட்டி அழகு பார்த்த மாதிரி. எங்களுக்கு பிடிக்கிற பிகரை விட கிடைச்ச பிகரோடை சந்தோசமா வாழவேண்டும் என்கிற மாதிரி .. பிடிக்கிற வீட்டை விட வடைகைக்கு கிடைச்ச வீட்டிலை சந்தோசமா வாழப்பழக வேணும். நானும்அவசரமா நாலு வீட்டு ஏஜென்சில பதிவு செய்து ஏஜென்சிக்கு என்னுடையதும் மனைவியுடையதும் சம்பள விபரம் எல்லாம் குடுத்து . இருபது வீடு ஏறி இறங்கி எங்கள் இருவரது வேலையிடதுக்கும் கிட்டவாக ஒரு வாரத்திலேயே ஒரு அப்பாட்மென்டில் முதல் மாடியில் வீட்டு ஏஜென்சிக் காரனுக்கு பிடித்தமான ஒரு வீடு பார்த்து சரி சொல்லி இரண்டு மாத வாடகை அட்வான்ஸ் கொடுத்து கையெழுத்தும் வைத்தாச்சு . முதல் வாங்கியது கட்டில் .பால்காய்ச்சி வீடு குடி புகுந்தாச்சு.கலியாணமாகி ஒரு வாரம் கழித்து முதலிரவு. அண்ணாந்துபார்த்த படியே கட்டிலில் படுத்திருந்தேன். வெள்ளைச் சுவற்றில் ஒரு கறுப்புப் புள்ளி.."முன்னர் குடியிருந்தவன் எதாவது ஆணி யடித்திருப்பனோ".. என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது மனைவியும் உள்ளே வர அந்த கறுப்புப் புள்ளி அசையத் தொடங்கியது.அதைக் கண்டதுமே ஆ ...., என்று கத்தியபடி கட்டிலில் ஓடியந்து ஏறியவள். கரப்பான்பூச்சி ....கரப்பான்பூச்சி ..என்று கண்ணை மூடிக் கத்தினாள் .. ச்சே ..எதுக்கு கரடியை கண்ட மாதிரி கத்துறாய் ..கரப்பான்பூச்சி தானே ..அதுவும் குட்டிப் பூச்சி . "முதல்லை அதை அடியுங்கோ" திரும்பவும் கத்தினாள் . பல்கனியை திறந்து தும்புத்தடியை எடுத்துவந்து பூச்சியை தட்டியதும் அது கீழே மல்லாந்து விழுந்தது கிர் ...என்று பம்பரம் போல சுத்திக் கொண்டிருக்கவே அப்படியே நசித்துவிட காலை உயர்த்தவும் .கட்டிலில் இருந்து பாய்ந்து இறங்கியவள் உயர்த்திய காலைக் கட்டிப் பிடித்தபடி . "வேண்டாம்.. அத்தான் வேண்டாம்..அதனை காலால் நசித்து விடாதீர்கள் . "இவளுக்கு கரப்பான்பூச்சியில் பயமா ? பாசமா" ??.. எதுக்கடி நசிக்கக் கூடாது .. "கரப்பான்பூச்சியை காலால் நசிக்கும் போது அதில் இருக்கும் முட்டைகள் காலில் ஒட்டிவிடும்.பிறகு நீங்கள் நடக்குமிடமெல்லாம் அதன் முட்டைகள் பரவி அதன் இனம் பெருகி விடும்" .... இங்கை ஒருத்தன் முதலிரவே நடக்காமல் கடுப்பில இருக்கும்போது கரப்பான்பூச்சி இனப்பெருக்கம் பற்றி வகுப்பெடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் .."சரி இப்போ என்னதான் செய்ய" ? .. அதை அப்பிடியே பிடிச்சு வெளியாலை எறிஞ்சு விடுங்கோ .. சுற்றிக்கொண்டிருந்த பூச்சியை ஒரு கடதாசியில் போட்டு பொட்டலம் செய்து யன்னலால் வெளியே எறிந்துவிட்டு வந்து "அப்பாடா " என்றபடி லைட்டை நிப்பாட்டவும்.. "எதுக்கு லைட்டை நிப்பாட்டுரீங்கள்" ?..பதட்டத்தோடு கேட்டாள் . முதலிரவன்று இதெல்லாம் ஒரு கேள்வியா ?....அப்போ ..................... "எனக்கு சின்ன வயசிலை இருந்தே கரப்பான்பூச்சி க்கு சரியான பயம்.முதல்ல பூச்சியை இல்லாமல் பண்ணுங்கோ .இல்லாட்டி வேறை வீடுட்டுக்கு மாறுவம்.இப்ப லைட்டை போடுங்கோ.".. எனக்கு லைட்டை போட்டால் எதுவுமே வராது ..ச்சே ..நித்திரை வராது ... எனக்கு பூச்சியை பார்த்தால் நித்திரை வராது . என்றவள் போர்வையால் இழுத்து போர்த்துக்கொண்டு படுத்து விட்டாள் . லைட்டை போட்டு விட்டு குளியலறைக்குள் புகுந்து ஷவரை திறந்து சில்லென்ற தண்ணீரை தலையில் சிதற விட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது காலடியில் ஒரு கரப்பான்பூச்சி .அது என்னைப் பார்த்தே சிரிப்பது போல இருந்ததது.காலால் நச்சென்று நசித்து குழாயில் தள்ளி விட்டேன் . .......................................................................... அந்தவார இறுதி லீவு நாட்களான சனி,ஞாயிறு கரப்பான்பூச்சி ஒழிப்பு நாட்களாக பிரகடனம் செய்து .எப்படியும் மருந்தடித்து பூச்சியை ஒழித்து விடுவேன் என்று மனைவியின் காலைப் பிடித்து செய்த சத்தியத்தின் பின்னரே மறுநாள் அதிகாலை முதலிரவாய் விடிந்திருந்தது .அடுத்தடுத்த நாட்கள் கரப்பான்பூச்சியை கண்டு அவளின் அலறலோடும் . இரவு முழுதும் லைட்டை எரிய விட்டு அரைகுறை நித்திரையோடும் கழிந்தது. வெள்ளிக்கிழமை வேலை முடிந்ததும் நான் செய்த சத்தியத்தை நிறைவேற்ற மருந்துக் கடை ஒன்றில் புகுந்தேன் . "வாங்க... எலியா ,எறும்பா ,புளுவா ,பூச்சியா எதனால் பிரச்னை".. என்றபடியே வரவேற்றவளின் சிரிப்பு.. மருந்தடிக்காமலேயே என்னை கொன்றுவிடும் போல இருந்தது .என் பார்வையை மேலிருந்து கீழ் இறக்கிய படியே .. "பூச்சி ...பூச்சி ..கரப்பான் பூச்சி க்கு மருந்து "என்று தட்டித் தடுமாற .. ஓ ..கரப்பான்பூச்சியா ? ஒரே நாளில் ஒழித்துவிடும். என்றபடி ஒரு ஸ்பிரேயை எடுத்து வைத்தவள். இது அபாயமான மருந்து. எனவே கைகளுக்கு கிளவுசும் முகத்துக்கு மாஸ்க்கும் அணிந்து அவதானமாக பாவிக்கவும். என்றபடி நான் கேட்காமலேயே அவற்றையும் எடுத்து வைத்து பில்லை நீட்டினாள் . சனிக்கிழமை காலை கைகளுக்கு கிளவுஸ் ,மாஸ்க் எல்லாம் அணிந்து ஒப்பிரேசன் கரப்பான்பூச்சி ஆரம்பமானது. மூலை முடுக்கு எல்லாம் ஸ்பிரே அடித்து முடித்து ஒரு பூச்சி கூட வெளியே தப்பிப் போய் விடாதபடி ஜன்னல்கள் கதவு எல்லாம் சாத்தி விட்டு நாங்கள் வெளியேறி விட்டோம்.பகல் வெளியே சாப்பிட்ட பின்னர் நகரை சுற்றி விட்டு மாலை வீடு வந்து கதவை திறந்ததும் இறந்து கிடந்த பூச்சி களைப் பார்த்ததும் மகிழ்ச்சியில் "சக்சஸ்" என்று கத்தியபடி மனைவியை கட்டிப் பிடிக்க. "ச்சே ..கையை எடுங்கோ முதல்லை வீட்டை கிளீன் பண்ணுங்கோ" என்றாள் .வேகமாய் வீட்டை கூட்டி சுத்தம் செய்து இறந்து போன பூச்சிகளில் இருந்து ஒரு முட்டை கூட தவறி குஞ்சு பொரித்து மீண்டும் அதன் வம்சம் உருவாகி விடக்கூடாது என்கிற குரூரத்தோடு அனைத்தையும் ஒரு டப்பாவில் போட்டு கொளுத்தி சாம்பலை கொண்டுபோய் கடலில் கொட்டி திவசம் கொடுத்து விட்டு வீடு வந்து குளித்து முடித்து கட்டிலில் போய் விழுந்தேன். ............................................................................ எந்தப் பூச்சியும் இல்லாமல் எங்கள் வாழ்க்கை சில வாரங்கள் மகிழ்ச்சியாகவே போய்க்கொண்டிருந்ததொரு நாளில் வீட்டை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த மனைவி நிலத்தை துடைப்பதற்காக பிரிஜ்சை கொஞ்சம் தள்ளியவள் ..ஆ ........ஐயோ .. அவசரமாய் ஓடிப்போய் .."என்னடி" ? பூச்சி .பிரிஜ்சுக்கு பின்னலை பூச்சி ..முதல்லை வீட்டை மாத்துங்கோ .. பொறடி.. எதுக்கெடுத்தாலும் உடனே வீட்டை மாத்துங்கோ எண்டு கத்தாதை..மாஸ்க் ,கிளவுசோடை சேர்த்து வாங்கின ஸ்பிரேயும் வேலை செய்யேல்லை . ஊருக்கு போனடிச்சு அம்மாவிட்டை கேட்டுப் பார்ப்பம் எதாவது ஐடியா சொல்லுவா .. "பூச்சியை கொல்ல வைரசிட்டை ஐடியா கேக்கப் போறாராம்" ...புறு புறுத்தாள் .. என்னடி நக்கலா ?.. ஒண்டும் இல்லை.. தாராளமாய் உங்கட அம்மாவிட்டை ஐடியா கேளுங்கோ .தம்பி கொஞ்சம் காசு அனுப்பு எண்டு கேட்பா ..அதையும் ரெடி பண்ணுங்கோ ..என்று விட்டு போய் விட்டாள் . அம்மா விற்கு போனடித்து பிரச்சனையை சொன்னதும் " மகனே இது சின்னப் பிரச்னை வீட்டிலை எல்லா இடமும் மஞ்சள் தண்ணியை தெளிச்சுட்டு ஒவ்வொரு மூலையிளையும் வேப்பமிலையை கட்டிவிடு " என்றார் .. மஞ்சள் இங்கை கிடைக்கும்.கருவப்பிலையையே கஞ்சா கடத்துற மாதிரி கஷ்டப்பட்டு கடத்தி தான் கொண்டு வாறாங்கள்.இதுக்கை வேப்பமிலைக்கு எங்கை போறது ?. அதுக்கான தீர்வையும் அம்மாவே சொன்னார் ." கவலைப் படாதை மகனே .வேப்பமிலை நானே பார்சல் பண்ணி விடுறேன் .ஒரு ஐம்பத்தாயிரம் ரூபா அனுப்பி விடு ".. வேப்பமிலைக்கு ஐம்பத்தாயிரமா?.. பின்னை மரத்திலை ஏற ஆள் பிடிக்க வேணும், நல்ல இலையா பார்த்து பிடுங்க வேணும் ,பார்செல் பண்ண வேணும்,போஸ்ட் ஆபிஸ் கொண்டு போக வேணும்,எல்லாம் சும்மாவா ?. சரி, சரி என்று விட்டு போனை வைத்து விட்டு மனைவியை பார்த்தேன்..நல்ல வேளையாக அவள் பால்கனியில் நின்றபடி வெளியே பார்த்துக்கொண்டு நின்றிருந்தாள் . ..................................................................................... ஊரிலிருந்து பார்சலில் வந்த வேப்பமிலையை எல்லா மூலையிலும் கட்டித் தொங்க விட்டு உள்ளூர் ஆசியன் கடையில் வாங்கிய மஞ்சளும் தெளிச்சு களைத்துப் போயிருந்தேன்.கட்டித் தொங்க விட்டிருந்த வேப்பமிலை காய்ந்து சருகாகிப் போயிருந்ததே தவிர பிறிச்சுக்கு பின்னாலும்,குளியலறையும் கரப்பான்பூச்சியின் பிரதான ரியல் எஸ்டேட் குடியிருப்பாக மாறிவிட்டிருந்தது.மனைவியின் ஆ ....ஐயோ ..சத்தமும் அடிக்கடி கேட்டுக் கொண்டிருந்தது . அடுப்படிக்குள் போகவே மனிசி பயந்ததாலை கரப்பான்பூச்சிகளின் அடுக்கு மாடி குடியிருப்பான பிரிஜ்சை மாற்றி விடுவதென முடிவெடுத்தேன்.அதை முதலாவது மாடி வரை தூக்கி வரவேண்டும்.உதவிக்கு கூடவே வேலை செய்யும் மமாடுவை அழைத்திருந்தேன்.மமாடு ஆபிரிக்க செனெகல் நாட்டை சேர்ந்தவன்.பிறிச்சை தனியாகவே தூக்கும் உடல்வாகும் பலமும் கொண்டவன் .அவனின் உதவியோடு புதிய பிரிஜ்சை கொண்டு வந்து வைத்தாகி விட்டது. மறுநாள் வேலைக்கு போனதும் மமாடுவை பார்த்து வணக்கம் சொன்னதும் அவனும் வணக்கம் சொன்னான்.. வாய் அசைந்ததே தவிர சத்தம் வரவில்லை. "என்னாச்சு".. நேற்று பிரிஜ்சை தூக்கியதாலை ஏதும் ஆகியிருக்குமோ ? என்று நினைத்தபடி "என்ன ஆச்சு"... என்றதும் .. கோபமாக தன் சட்டைப்பையில் கையை விட்டு காய்ந்துபோன சில இலைகளை எடுத்து மேசையில் எறிந்தவன் "இது என்ன "..என்றான் .. உற்றுப்பார்த்தேன் .."அடடே இது வீட்டிலை கட்டித் தொங்க விட்டிருந்த வேப்பமிலை ..இது எப்பிடி இவனிட்டை"? .. அவனே சைகையில் சொல்லத் தொடங்கினான் .."நேற்று உன் வீட்டுக்கு வந்தனா" ... ஆமா ... டாய்லேட் போனனா .... ஆமா ...... அங்கை ஒரு மூலையிலை இது தொங்கிட்டு இருந்திச்சா .... ஆமா ..... "அதை உருவிக்கொண்டு போய் கசக்கி பத்தினன் ..சவுண்டு போயிட்டுது"..என்றான் .. "ஏன்டா டேய்" ..ஒரு ஆசியா காரன் வீட்டிலை காய்ந்துபோன எந்த இலை கிடந்தாலும் உடனையே அது கஞ்சா தான் எண்டு எப்பிடிடா முடிவு பண்ணுறீங்கள் ..சரி ஒண்டும் ஆகாது உடம்புக்கு நல்லது. மிகுதியையும் கசக்கி பத்து.. என்று அவனை தேற்றினேன் .. ........................................................................................ எப்பிடியோ கரப்பான் பூச்சிகள் . புது பிறிச்சுக்கு பின்னாலும் பால் காச்சி குடி கொண்டு விட்டிருந்தன. வீட்டை மாத்துங்கோ என்கிற மனைவியின் நச்சரிப்பு.வாழ்க்கை வெறுத்துப்போய் அந்த சோகத்தில் இரண்டு பியரை வாங்கி ஒன்றை மமாடுவிடம் கொடுத்து சியர்ஸ் சொல்லி உறுஞ்சிய படியே அவனிடம் சோகத்தை பகிந்து கொண்ட போது ..கை தட்டி விழுந்து புரண்டு சிரித்தான் .. எதுக்கடா சிரிக்கிறாய் .... இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையா ??... அடேய் ..இது தாண்டா பிரச்சனையே ... இதை முதல்லையே என்னிடம் கேட்டிருக்கலாமே .சூப்பர் ஐடியா சொல்லியிருப்பேன் .. சரி இப்போ சொல்லு .. கண்ணீர் புகை அடி. எல்லாம் ஒரே நாளிலை முடிஞ்சிடும் .. கலகத்தை அடக்கத் தானே கண்ணீர் புகை அடிப்பாங்கள் ..கரப்பான்பூச்சியை அடக்கவுமா ??.. அடிச்சு பார்த்திட்டு அப்புறமா சொல்லு .. சரி கண்ணீர்ப்புகை சின்ன அளவு ஸ்பிரே தானே வாங்கலாம்.ஒவ்வொரு கரப்பான்பூச்சியா பிடிச்சி கண்ணிலையா அடிக்க முடியும் . கவலையை விடு.செக்கியூரிட்டி சேர்விசிலை எனக்கு தெரிஞ்ச ஒருத்தன் இருக்கிறான் அவனிட்டை சொன்னால் ஆயுதம் விக்கிற கடையிலை கண்ணீர்ப்புகை குண்டு வாங்கி கொடுப்பான் .ஒரேயொரு குண்டு.. "புஸ்ஸ்" ...எல்லாம் குளோஸ் .. " என்னது குண்டா"... இது சட்டப்படி குற்றமில்லையா? ஏதும் பிரச்னை வராதே ??.. கரப்பான்பூச்சி போலிஸ் ஸ்டேசனிலை போய் வழக்கு போடாத வரைக்கும் உனக்கு பிரச்சனையில்லை ..பயப்பிடாதை . மமாடு கண்ணீர்ப்புகை குண்டு வாங்கி கொடுத்து எப்படி இயக்குவது என்றும் சொல்லிக் கொடுத்து விட்டிருந்தான்.பயங்கர ஆயுதம் கடத்துவது போலவே.. பயந்தபடி கார் சீட்டுக்கு கீழே ஒளித்துவைத்து கொண்டு வந்து சேர்த்தாச்சு ..அடுத்த சனிக்கிழமை தாக்குதலுக்கான நாளும் குறித்து விட்டிருந்ததோடு மட்டுமல்லாமல் அது பற்றிய விபரம் மனைவிக்கும் தெரியாமல் இரகசியம் காக்கப் பட்டது .. ...................................................... சனிக்கிழமை காலை அந்த திக் ..திக் ..நிமிடங்கள்.காலை சாப்பாடு முடிந்ததும் மனைவியிடம் கரப்பான்பூச்சிகள் மீதான எனது தாக்குதல் திட்டத்தை விளக்கிவிட்டு கட்டிலுக்கடியில் ஒழித்து வைத்திருந்த கண்ணீர்ப்புகை குண்டை எடுத்து டக்கென்று மேசையில் வைத்தேன் .ஆச்சரியத்தாலும் பயத்தாலும் அகல விரித்த கண்களால் என்னைப் பார்த்து .. "ஒண்டும் பிரச்சனை வராதா".. இல்லையடி மமாடு இதை அடிச்சுத்தான் பூச்சியை ஒழிச்சவன் .. ஓ எல்லாம் அந்த கறுப்பன் கொடுத்த ஐடியாவா ?.. கருப்பா இருக்கிறவன் பொய் சொல்ல மாட்டான்டி .. காய்ஞ்ச வேப்பமிலையை மட்டும் களவெடுப்பானாக்கும் .. சரி" கெதியா வெளிக்கிடு இண்டைக்கு இரவு ஹொட்டேல்லை தான் தங்கவேணும் அதுக்கான உடுப்பு எல்லாம் ரெடி பண்ணு ..என்று சொல்லிவிட்டு வேகமாக சாப்பிட்டு முடித்து மிகுதி எல்லாவற்றையும்பிரிஜ்ச்சில் அடைந்து விட்டு சிறிய பையில் துணியோடு தயாராய் நின்றிருந்தவளை "நீ ஓடிப்போய் காரிலை இரு.. நான் குண்டை எறிஞ்சிட்டு ஓடி வாறன் "..என்றதும் "சரி கவனமா வாங்கோ" ...என்று விட்டு போய் விட்டாள் . வீட்டின் ஜன்னல் கதவு எல்லாம் சரியாக சாதப்பட்டிருக்கிறதா என்று சரி பார்த்து விட்டு வெளியே வந்து போத்தல் வடிவில் இருந்த கண்ணீர்ப்புகை குண்டை எடுத்து " அப்பனே முருகா ,பிள்ளையாரே, அல்லாவே, அந்தோனியாரே ,பெரியாரே" ..என்று எல்லா மத கடவுளையும் .மனதில் வேண்டியபடி அதன் பாதுகாப்பு கிளிப்பை இழுத்து வீட்டுக்குள் எறிந்துவிட்டு வேகமாக கதவை அடித்து சாத்தி பூட்டிவிட்டு படிகளில் வேகமா இறங்கிக்கொண்டிருக்கும் போது எதிர் வீட்டில் தனியாக வசிக்கும் பிரெஞ்சுக் கிழவி மேலே ஏறிக்கொண்டிருந்தார் . போகிற வேகத்தில் அவருக்கு ஒரு வணக்கம் சொன்னேன் .பதில் வணக்கம் சொல்லாமல் என்னை முறைத்து விட்டு போய்க்கொண்டிருந்தார் ."ஆரம்பத்தில நல்லா சிரித்து கதைச்ச கிழவி இப்பவெல்லாம் முறைக்குது.என்னவாயிருக்கும்".. என்று நினைத்தபடி போய் விட்டேன் . அன்றைய பகல் பொழுதும் தெருத் தெருவாக அலைந்தே கழிந்து போய் மாலையானதும் ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாக மலிவான ஒரு ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தோம் .நம்ம ஹோட்டலுக்கும் யாரோ வந்திருக்கிறார்கள் என்கிற மகிழ்ச்சியில் எழுந்து நின்று விழுந்து விழுந்து ஒருத்தன் வரவேற்றான் . அவனிடம் .."றூம் இருக்கா" ?... இருக்கே ..லக்ஸ்சறி ? ஸ்டாண்டர்ட் ..எது வேணும் .. ஸ்டாண்டர்ட் போதும் .. எத்தினி நாளைக்கு ?.. நாங்கள் இந்த ஊர் காரங்கள் தான். ஒரே இரவுக்கு மட்டும் போதும் .. மனிசியை பார்த்து லேசாய் கொடுப்புக்குள் சிரித்தபடி "ஓ ...ஒரே ஒரு இரவுக்கு மட்டுமா"..என்றான் . "டேய் ..டேய் ..அது என்னோடை பெண்டாட்டி"" எண்டு சொல்லி அவனுக்கு அறைய வேண்டும் போல் இருந்தது . எதுக்கு வம்பு என்று உள்ளுக்குள்ளே உறுமிக்கொண்டிருந்த சிங்கத்தை சாந்தப்படுத்தி விட்டு.பெயர் விபரத்தை கொடுத்து அவன் காட்டிய இடத்தில் கையெழுத்துப் போட்டதும் ."என்ஜோய்" என்று கண்ணடித்த படியே அறை சாவியை எடுத்து நீட்டினான் .சிங்கம் மீண்டும் ஒரு முறை சிலிர்த்துக் கொள்ள.. அடக்குவதை தவிர வேறு வழியில்லை . அவன் கையிலிருந்த சாவியை வெடுக்கென்று பிடிங்கிக்கொண்டு அறையை தேடிப்பிடித்து நுழைத்ததும் கட்டிலில் விழுந்தபடி.. "அவனின்டை மூஞ்சியும், முகரகட்டையும்.பரதேசி" . யாரை திட்டுறீங்க? .. ரிசெப்சனில் நின்டவனை ...அவனின்டை பார்வை ,பேச்சு சரியில்லை .. அப்பிடி எதுவும் வித்தியாசமா எனக்கு தெரியலையே .. "இல்லடி உனக்கு புரியாது"..என்று அவளுக்கு விளக்கம் கொடுக்கலாமா என்று யோசித்தேன். ஆனால் "ஓ..கோ அப்பிடியான பெண்ணுகளை கூட்டிக் கொண்டு வந்திருக்கிறிங்களா"? ..என்று அடுத்த கேள்வி வந்து விழும் .சனியனை பிடித்து எதுக்கு பனியனுக்குள்ள விடவேணும்.என்று நினைத்தபடி பேசாமல் படுத்து விட்டேன் . மறுநாள் மதியமளவில் வீட்டுக்கு போய் பார்த்தேன் சில பூச்சிகள் மயங்கி கிடந்தன .கண் எரிச்சலாக இருக்க யன்னல் கதவு எல்லாம் திறந்து விட்ட பின்னர் வழக்கம்போல் வீட்டை கூட்டி பூச்சிகளை கொளுத்தி டாய்லெட்டில் போட்டு தண்ணீரை இழுத்து விட்ட பொழுது சமையலறையில் இருந்து "ஆ ..ஐயோ "..ஓடிப்போய் பார்த்தேன் .கதிரைக்கு மேல் ஏறி நின்றபடி "ஓவனுக்குபின்னலை ..பின்னலை" .. கத்தினாள் . ஓவனை நகர்த்திப்பார்த்தேன் .சிறிய சந்தில் இருந்தபடி தினாவெட்டா என்னைப் பார்த்து மீசையை ஆட்டிக்கொண்டிருந்தது.கொலைவெறியோடு மீசையில் பிடித்து இழுக்க அதை அறுத்துவிட்டு ஒட்டிவிட்டது.அறுந்த பாதி மீசையோடு மனைவியை திரும்பிப்பார்த்தேன் .. "நீங்களும் உங்கடை கண்ணீர்ப்புகை ஐடியாவும் .ஊகும் .. சமைக்கிற வேலையை பாருங்கோ". சமைக்கிறதா ? பேசாமல் பீட்சா ஒடர் பண்ணவா ? என்னது பீட்சாவா ? அதோடை முதல் எழுத்தே சரியில்லை எனக்கு வேணாம்.. எழுத்தை எதுக்கடி பாக்கிறாய் பேசாமல் தின்ன வேண்டியதுதானே .. அதை நீங்களே தின்னுங்க எனக்கு சமைச்சு வையுங்க .நான் குளிச்சிட்டு வாறன்" ..என்றபடி குளியலறைக்கு போய் விட்டாள் . ச்சே ..கறுப்பன் தந்த ஐடியாவும் பெயிலியர் .என்கிற கோபத்தில் பிரீசரில் இருந்த கோழியை எடுத்து மைக்குரோனில் வைத்து சூடாக்கி இளகவைத்து கத்தியால் ஓங்கி ஒரு வெட்டு வெட்டிய போதே அழைப்பு மணியை யாரோ அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது . "யாராயிருக்கும்"?..என்று நினைத்தபடியே கதவின் துவாரத்தால் பார்த்தேன்.வெளியே ஒரு ஆண் ஒரு பெண் என இரண்டு போலீஸ்காரர்கள் நின்றிருந்தார்கள் . "ஐயை.. யோ .. கரப்பான்பூச்சிக்கு கண்ணீர்ப்புகை அடிச்சது தெரிய வந்திருக்குமோ"..என்று லேசாய் உதறல் எடுக்கவே பயத்தை காட்டாமல் முகத்தை சிரித்த மாதிரி வைத்துக்கொண்டு கதவைத் திறந்ததும்.சட்டென்று இருவரும் துப்பாக்கியை உருவியபடி "கத்தியை கீழே போடு கையை உயர்த்து ".. என்று கோரஸில் கத்தினார்கள் .. கத்தியை கீழே போட்டு விட்டு கையை உயர்த்தவும் போலீஸ்காரன் என்னை சுவரோடு தள்ளி துப்பாக்கியை தலையில் அழுத்தியபடி என் கால்களை அகல வைக்கச்சொல்லி உத்தரவிட்டவன். உடலை மேலிருந்து கீழாக ஒரு தடவை தடவி முடித்து விட்டு போலீஸ்காரியிடம் "வேறு ஆயுதங்கள் எதுவும் இல்லை".. என்றான் .நல்ல வேளை நான் உள்ளே ஜட்டி போட்டிருந்ததால் தப்பித்தேன் . அதே நேரம் சத்தம் கேட்டு குளியலறையில் இருந்து வெளியே வந்த மனைவி பதறிப்போய் "என்ன பிரச்னை" என்றவும் ..அவளை ஓடிப்போய் கட்டிப்பிடித்த போலீஸ்காரி "மேடம்.. பயப்பட வேண்டாம் உங்களை கொலை முயற்சியில் காப்பாற்றி விட்டோம் .இனி உங்கள் கணவரால் உங்களுக்கு எந்த பிரச்னையும் வராது "..என்றவளின் கையை உதறியவள் "கொலை முயற்சியா யார் சொன்னது"? .. "உங்களை கணவர் போட்டு அடிப்பதாகவும் அதனால் உங்கள் அலறல் சத்தம் அடிக்கடி கேட்பதாக எங்களுக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது.இப்பொழுதும் உங்களை கொலை செய்ய முயற்சித்ததால் தானே குளியலறையில் போய் ஒழிந்துகொண்டீர்கள் .நல்ல வேளையாக நாங்கள் வந்து காப்பாற்றி விட்டோம்" .. "கடவுளே நான் அலறுவது உண்மைதான் ..கணவன் அடிப்பதால் அல்ல ..கரப்பான்பூச்சியால் .இப்பவும் அவர் என்னை கொல்ல வரவில்லை ..ஏற்கனவே கொலை செய்து ஆறு மாதமாய் பிரிஜ்ச்சில் அடக்கம் செய்யப் பட்டிருந்த கோழியைத்தான் வெட்டிக் கொண்டிருந்தார்.அந்த நேரமா பார்த்து நீங்கள் வந்து பெல்லை அடிச்சிட்டீன்கள்" ..என்று சொல்லி முடித்த பின்னர்தான் என் தலையில் அழுத்தியிருந்த துப்பாக்கியை எடுத்தான் . ஆனாலும் போலீஸ்காரி விடுவதாய் இல்லை.. "மேடம் கணவருக்கு பயந்து பொய் சொல்ல வேண்டாம் உன்மையிலேய அவர் உங்களை அடித்தால் உடனேயே எங்களுக்கு போன் பண்ணுங்கள் .டைவோஸ் எடுக்கிறதுக்கான சட்ட ஆலோசனை,லாயர் ,எல்லாம் இலவசமாகவே கொடுப்போம்".. என்று சொல்லியவள் என்னை லேசாய் முறைத்து விட்டு அங்கிருந்து வெளியேறினார்கள் . "பார்ரா ..ஒரு குடும்பத்தை பிரிக்கிறதுக்கு என்னமா பாடு படுறாங்கள் ..போனடித்து போட்டுக் குடுத்து யாரா இருக்கும்"?.. என்று நினைத்தபடி வெளியே எட்டிப் பார்த்தபோது ..எதிர் வீடுக் கிழவி ஆமை தலையை இழுத்தது போல கதவுக்கு உள்ளே தலையை இழுத்தாள்.என்னைப் பார்த்து முறைததுக்கான அர்த்தம் அப்போ தான் எனக்கு புரிந்தது .. .......................................................................................... இந்த சனியனை ஒழிக்க என்னதான் வழி என்று கூகிளில் "கரப்பான்பூச்சியை ஒழிப்பது எப்படி".. என்று அடித்துப் பார்த்தேன் .ஒரு கட்டுரை வந்து விழுந்தது ..கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்துக்கு முன் தோன்றிய மூத்த உயிரினம் என்று தொடங்கியது .. "அடாடா நம்மள மாதிரியே கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்துக்கு முன் தோன்றியிருக்கு நமக்கு நெருங்கிய உறவு.அதுதான் சுத்திச் சுத்தி வருது"..என்று நினைத்தபடி அரை மணித்தியால கட்டுரையை பொறுமையாய் படித்தேன்.. இந்த பூமிப் பந்து சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் வரை அதனை அழிக்க முடியாது என்று முடிந்திருந்தது ..""அடங்""..... பூமி சுத்திறதை நிப்பாட்ட முடியாது.எனவே பூச்சி இல்லாத புது வீடு பார்கிறதாய் முடிவெடுத்து வீட்டு ஏஜென்சியில் போய் பதிவு செய்ததும்.. "உங்களுக்கு என்னென்ன வசதிகளோடை வேணும்" என்றான் .. "தண்ணி, கரண்டு, இல்லாவிட்டலும் பரவாயில்லை கரப்பான்பூச்சி இல்லாமல் இருக்க வேணும்". என்ற என்னை ஏற இறங்க பார்த்தவன் .. புது பில்டிங்,புது பெயிண்ட் ,நாலாவது மாடி ஒரு வீடு இருக்கு பார்க்கிறின்களா?.என்றதும் தலையாட்டி விட்டு அவன் பின்னலையே போய் பார்த்தேன் .வீடு பிடித்திருந்தது.பூச்சி இருப்பதற்கான அறிகுறிகள் எதுவும் தெரியவில்லை .. "என்ன வீடு பிடிச்சிருக்கா". என்றவனிடம் .. பிடிச்சிருக்கு ஆனால் இரவிலும் ஒருக்கா பாக்க முடியுமா ? இரவிலையா எதுக்கு ?.. "ஒரு வேளை பகலிலை பூச்சி எங்கையாவது ஒழிச்சிருக்கும் .இரவிலை வெளியை வரும்.அதாலை இரவும் ஒருக்கா பார்த்திட்டேன் எண்டால் மனதுக்கு திருப்தியா இருக்கும். நாளைக்கே அட்வான்ஸ் குடுத்திடுவேன் " ....என்று இழுத்தேன். "உனக்காக நான் நைட் டியூட்டி எல்லாம் பாக்க முடியாது.இந்தா சாவி .விடிய விடிய இங்கயே இருந்து பாத்திட்டு காத்தாலை சாவியை கொண்டுவந்து கொடுத்திட்டு போ" ..என்று தந்துவிட்டு போய்விட்டான் . அன்றிரவு நீளக்கருப்பு கோட்டு,தொப்பி,கறுப்புக்கண்ணாடி,கையில் டார்ச் லைட் என்று பழைய படங்களில் வரும் ஜேம்ஸ்பாண்ட் போலவே வெளிக்கிட்டு கொண்டிருக்கும்போது .."என்னங்க இது கோலம் .இரவிலை கறுப்புக் கண்ணாடி வேறை".. அப்போ தாண்டி கரப்பான்பூச்சிக்கு என்னை அடையாளம் தெரியாது .. நானும் கூடவே வரவா ?.. வேண்டாம். நீ சத்தம்போட்டு ஊரையே கூட்டிடுவாய்.பூச்சி ஓட்டிடும் ..என்று விட்டு கிளம்பி விட்டிருந்தேன் .அப்பார்ட்மெண்ட் கதவை மெதுவாக திறந்து பூனையைப்போல அடிமேல் அடிவைத்து உள்ளே போய் டார்ச் லைட்டை திடீர் திடீரென எல்லாப் பக்கமும் அடித்துப் பார்த்தேன் . ""அப்படா எந்தப் பக்கமும் பூச்சி இல்லை"" . மறு நாளே அட்வான்ஸ் கொடுத்து .வீட்டு ஏஜென்சிக் காரன் காட்டிய இடத்தில எல்லாம் கையெழுத்துப் போட்டு திறப்பும் வாங்கியாச்சு.அடுத்த நாளே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சாமான்கள் எல்லாம் பெட்டிகளில் பொதி செய்யத் தொடக்கி விட்டிருந்தோம்.புது வீட்டுக்கு லிப்ட் வசதி இருந்தது ஆனால் வீடு மாறுபவர்கள் பொருட்களை லிப்டில் ஏற்றக் கூடாது என்று எழுதி ஒட்டியிருந்தார்கள் பாவிகள் .கண்ணீர்ப்புகை புகழ் மமாடுவும் உதவிக்கு வந்திருந்தான்.வார இறுதி இரண்டு நாளும் பொருட்களை புது வீட்டுக்கு கொண்டு போய் சேர்த்தாகி விட்டது.நாலாம் மாடிக்கு பொருட்களோடு ஏறி இறங்கி நாக்கு தள்ளிவிட்டது. மறுநாள் காலை அலாரம் சிணுங்கியது.வேலைக்கு கிளம்ப வேண்டும். உடம்பு அடித்துப் போட்டது போல அலுப்பாக இருந்தது. "என்னங்க நீங்கள் பாத்ரூம் போறிங்களா இல்லை நான் போகட்டா "?... "நீயே .. போ..நான் இன்னும் ஒரு பத்து நிமிசம் படுக்கிறேன்".. என்று விட்டு போர்வையால் இழுத்து மூடிக் கொண்டேன் . இன்னமும் ஒழுங்கு படுத்தப் படாமல் வீடெங்கும் பரவிக் கிடந்த பொருட்களை தாண்டியபடி குளியலறைக்குள் சென்று கதவைச் சாத்திய சத்தம் கேட்டது .ஒரு நிமிடம் சென்றிருக்கும் ....... என்னங்க ..ஐயோ ..ஆ ஆ ஆ....................................................... க .பூ ..க ..போ ..கரப்பான்பூச்சியும் கடந்து போகும்
  17. 16 likes
    பாஞ்ச் : ஜீவன்சிவா சேரன் மாதிரி வந்தார் .....! அவர் சேரனேதான் ....! யோகர் சுவாமிகள் "தவமாய் தவமிருந்த " பூமியாம் " (சென்னையில் ) நல்லூரில் ஓர் நாள் " பாஞ்ச் "ராமன் தேடிய சீதை"யாய் காத்திருக்க "மாயக் கண்ணாடி"யுடன் வந்தார் ஜீவன். சந்தித்த நேரம் "பொற்காலம் ". கதைத்தனர் "முரண்"கள் எதுவுமின்றி. ஆனாலும் "சொல்ல மறந்த கதை" ஏராளம் .இவர்கள் "ஆடும் கூத்து " பார்த்த சர்வர் பையன் "யுத்தம் செய் "ய முடிவெடுக்க ,இவர்கள் (போட்டொ ) "ஆட்டொகிராப் " எடுத்துக் கொண்டு "வெற்றிக் கொடி கட்டி "வெளியேறி" பிரிவோம் சந்திப்போம் " மீண்டும் என்று கை குலுக்கி "பொக்கிஷம் " போன்ற நினைவுகளுடன் எதிரெதிரே சென்றனர் . "கதை திரைக்கதை வசனம் இயக்கம் " சுவி ....!
  18. 16 likes
    மேலும் என் பதிவைத் தொடர ஊக்கம்தந்த ரதி, அக்னியஷ்த்ரா, Athavan CH, Gari, நந்தன், ராசவன்னியன், வாத்தியார், putthan, MEERA, suvy, ஆகிய அனைத்து உறவுகளுக்கும் நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். என் மனதில் உதித்ததை எழுதியபோது எழுந்த உறுத்தல், சில உறவுகளை வெகுண்டெழ வைத்துச் சங்கடங்கள் தோன்றியபோது, அதனைத் தவிர்த்து உதவிட முன்வந்த நெடுக்காலைபோவன் அவர்களுக்கு நன்றியையும் கூறிக்கொண்டு, நெருப்பு நீறுபூத்தாலும், உள்ளே நெருப்பாகவே அணையாது அனல்வீசும் என்பதையும் தெரிவித்து மிகுதியைத் தொடர்கிறேன். இருட்டுவதற்கு முன்பாக யாழ்வந்து மாமியைக் கண்டதும் பயணக்களைப்பு அத்தனையும் பறந்தது. வயதாகிவிட்டதால் அவருக்கு ஞாபகங்கள் நினைவுக்குவரத் தாமதமாகியது. எங்களைப்பற்றி அவருக்கு திரும்பத் திரும்பச் சொல்லவேண்டிக் கவலை ஏற்பட்டாலும் அவர் வயதை எண்ணி அனுதாபமே ஏற்பட்டது. பல வேலையாட்களை வைத்து மாமா பார்த்துவந்த அரசாங்க ஒப்பந்தவேலையை, மாமா இறந்தபின்பும் தானே நிர்வகித்து, எதிர்வந்த பலபிரச்சனைகளையும் தனது திறனால் கையாண்டு குடும்பத்தையும் பராமரித்து அதிகாரம் செய்துவந்த மாமி, வயதானதும் நலிந்துவிட்டாலும், அதிகாரத்தின் அகங்காரம் நலிந்துவிடவில்லை. மகனுடைய வீட்டில் மாமி தங்கியிருந்தபோதும் மகனுடைய குடும்பமும், வீடும் தன்னுடைய பராமரிப்பில்தான் மிளிர்கிறது என்ற எண்ணம் அவரிடம் ஆழ வேரூன்றி இருப்பது தெரிந்தது. வளவைக் கூட்டித் துப்பரவு செய்கிறேன் என்று, மகன் நாட்டி முளைவிட்ட பூக்கன்றுகள், காய்கறிப் பயிர்களும் அவருக்குப் புல்லாகக் காட்சிதந்து விடுவதால், அவைகளும் புடுங்கப்பட்டுக் குப்பைக்குள் போய்விடுமாம். வளவிற்குள் குந்தியிருந்து எழும்போது அவரைத் தாங்கித் தூக்கிவிடும் பலமானது, மாவிலை, வாழை இலை போன்றவற்றுக்கே உண்டாம். அதனைப் பின்பு நாங்கள் நேரிலும் கண்டு வியந்து சிரித்தோம். அவர் தன்மீது கொண்டுள்ள மிதமிஞ்சிய நம்பிக்கை, அவரை எங்காவது வீழ்த்திப் படுக்கையில் போட்டுவிடுமோ என்ற பயம், கண்ணுக்குள் எண்ணைவிட்டு அவரைப் பாதுகாக்க வேண்டிய தேவையை ஏற்படுத்தியிருந்தது. கொன்டுசென்ற பரிசுப்பொருட்களை உரியவர்களுக்குக் கொடுத்துவர இரு நாட்கள் பறந்துவிட்டது. அதன்பின்புதான் மைத்துணன் கணனி வைத்திருப்பது ஞாபகத்தில் வந்தது. யாழ் இணையத்தைப் பார்க்கும் ஆவல் எழுந்தது. அது மடிக்கணனி. பத்திரமாகப் பட்டுத்துணியால் போர்த்திக் கிடந்தது. நான் வெளிநாட்டு ஆள் அல்லவா! தொழில்நுட்பத்தில் வெளிநாட்டவர்கள் கில்லாடிகள் என்ற நினைப்பு அவர்களுக்கு. கணனி உடனே என் கைக்கு வந்துவிட்டது. யாழைத்திறந்து பதிவுகளைப் பார்த்துவிட்டு ஏதாவது எழுத முயன்றபோதுதான் தமிழ் எழுத்தைப் பாவிக்கமுடியாத சங்கடம் தெரிந்தது. எனக்குத் தெரிந்த தொழில் நுட்பத்தைப் பாவித்து தமிழ் எழுத்துகளைத் தேடிக் கணனியை மீண்டும் பட்டுத்துணிக்குள் மூடிவைக்க விரும்பாததால், யாழுக்கு எழுதும் ஆசை அடக்கம் பெற்றது. அச்சமயத்தில்தான் யாழ் உறவுகள் எவரையாவது சந்திக்க முயற்சி செய்யலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. தனது இருப்பு இலங்கை என்று ‘ஜீவன் சிவா‘ தெரிவித்திருந்தது ஞாபகம் வந்தது அத்தோடு அவர் யாழில் நின்று யாழுக்கு எழுதுவதுபோன்றும் தெரிந்தது. ஆகவே அவரைச் சந்திக்கும் ஆவல்கொண்டு எனது தொலைபேசி இலக்கம் தெரிவித்து ஆங்கிலத்தில் தனிமடல் எழுதினேன். ஆகா! என்முயற்சி பலித்தது. “நான் ஜீவன் சிவா நீங்கள் பாஞ்தானே.“ இனம்புரியாத ஒரு மகிழ்ச்சி. “ஆமாம் நான்தான் பாஞ். இப்போது தெல்லிப்பளையில் நிற்கிறேன் உங்களை எங்கே சந்திக்கலாம்?“ “நான் கச்சேரியடியில் இருக்கிறேன் வீட்டிற்கு வரமுடியுமா? மதிய உணவும் அருந்திச் சந்திப்போம்.“ “அழைப்பிற்கு நன்றி ஜீவன் சிவா, நான் தற்போது என் மனைவி குடும்பத்தினரின் குலதெய்வமான வீமன்காமம் வீரபத்திரருக்குப் பொங்கல் செய்துகொண்டிருக்கிறோம் உடனே வரமுடியவில்லை. உங்களுடைய தொடர்பு இலக்கம் தற்போது என்னிடம் வந்துள்ளது. நான் பின்பு தொடர்புகொள்கிறேன்.“ “நல்லது பாஞ்“ முதல் சந்திப்பு தொலைபேசியில் சந்தித்து முடிந்தது. என் எண்ணங்கள் ஜீவன் சிவாவைச் சுற்றிப் பறந்தது. முதன் முதலில் சந்திக்கும் முன்னரே விருந்துக்கு அழைப்பு! அதுதான் தமிழரோடு உடன்பிறந்த பண்பான விருந்தோம்பல். நேற்றுத்தான் கச்சேரியடியில் உள்ள உறவினர்களையும் பார்க்கச் சென்றிருந்தோம், முன்பே தெரிந்திருந்தால் நேற்றே சந்தித்திருக்கலாம். மனம் சற்று வருந்தியது. மறுநாள் தொடர்புகொண்டேன். “அளவெட்டி அம்மன்கோவில் தேருக்குச் செல்கிறேன் பின்பு சந்திப்போம்“ அம்மனுடைய பக்தன்.... நிச்சயம் ஆன்மீகவாதியாக இருக்கவேண்டும் எனவும், ஜீவன் சிவா ஒரு சைவப்பழமாகவும், அவர் ஒரு சைவப்பழத்தின் தோற்றம் கொண்டவர்போலவும் மனம் கற்பனை செய்துகொண்டது. “இன்று சந்திக்க முடியுமா?“ மறுநாள் காலை ஜீவன் சிவாவிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது. அழைப்பு வந்ததும் உடனே என்னால் செல்லமுடியவில்லை. மைத்துணன் உந்துருளியுடன் வெளியே சென்றுவிட்டார். அரச பேரூந்தில் அல்லது தனியார் பேரூந்தில்தான் செல்லவேண்டும். தனியார் உந்து கிழங்கு அடுக்குவதுபோல் பயணிகளை அடுக்கி அடைத்துக்கொண்டு செல்லும். அதில் அதிக வருமானம் பெறுவதற்காக நடத்துனர் பயணியை ஏற்றும்போது, மிகப்பணிவாக, பவ்வியமாக ஏற்றிவிட்டுப் பின் மந்தை மேய்ப்பதுபோல் அதிகாரம் தூள்பறக்கும். பின்னால்போ, திரும்பிநில், இங்காலேவா என்று தாங்கமுடியாது. அதுக்கும்மேல் பயணிகள் அத்தனைபேரின் உயிர்களும் சாரதியின் கையில் இருக்கும். பருத்தித்துறை வீதி வளைவுகளில் அவர் வந்த வேகத்துடன் வெட்டித் திருப்பும்போது சரிந்து நிமிரும் உந்துதானது, நின்று பயணிக்கும் பயணிகளை ஒருவரோடு ஒருவரை மோதவைத்து வேடிக்கை காட்டும். பயணிகளின் அத்தனை பேர்களுடைய உயிர்களும் இயமன் கைக்குள் போய்விடுமோ? என்ற எண்ணத்தைத் தோன்றவைக்கும். அதனைக் கட்டுப்படுத்தவோ, கண்காணிக்கவோ யாரும் இல்லை. அது அங்குள்ள பயணிகளுக்கும் பழகிவிட்டது, வாயக்குள் முணுமுணுப்பதோடுசரி. காலையிலேயே அகோர வெயில். யாழ் மத்திசென்று பின் கச்சேரி செல்லவேண்டும். எனது நிலமையைத் தெரிந்துகொண்ட ஜீவன் சிவா, தான் நல்லூர் வருவது சுலபமென்று கூறினார். ‘பரம்பொருளின் பெரும்புகழைப் பாடித் துதிப்பதல்லால் பிதொன்றும் பேசற்க ஆலயத்துள்‘ வசனங்கள் ஞாபகத்தில் வந்தது. அத்துடன் கடும் வெயில் காரணமாகவும், அங்குள்ள குளிரூட்டிய பழமுதிர்சோலை உண்டிச்சாலையில் சந்திப்பதாக ஏற்பாடாகியது. அவர் இளஞ்சிகப்பு நிறத்தில் அங்கி அணிந்து துவிச்சக்கர வண்டியில் வருவதாகவும், அவரைக் கண்டுகொள்வதற்கான தனது அடையாளங்களையும் தெரிவித்துக் கொண்டார். ஜீவன் சிவா வருகிறார் தொடரலாம்.
  19. 15 likes
    புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் என்ற தலமையின் காலத்தில் தமிழீழம் அல்லது சுதந்திரம் கிடைத்தால் உண்டு இல்லையோல் எப்போதும் இல்லை என்பது எப்போதும் உணரப்பட்ட அல்லது எதிர்பாரக்கப்பட்ட விசயம். ஏனெனில் சாதிமதபிரதேசவாதங்களை முன்னுக்கு வைத்து இனத்தேசியத்தை இரண்டாம் பட்சமாக கொண்ட தமிழர் சமுதாயத்தில் இனவிடுதலைப்போராட்டமோ அதன் நிமிர்த்தம் விடுதலையோ சாத்தியமில்லை என்பது வெளிப்படையாக உணரப்பட்ட விசயம். புலிகள் தலமையின் காலத்தில் விதிவிலக்காக இனவிடுதலை கிடைத்துவிடும் என்ற எதிர்பார்ப்புகள் சிதறியதன் மறுதாக்கமாக சில பிரச்சனைகள் பேசப்படுகின்றது. விமர்சிக்கப்படுகின்றது.குற்றம் சாட்டப்படுகின்றது. ஆனால் இவற்றால் எந்த ஒரு மாற்றமும் நிகழ்வதற்கு இல்லை. அதாவது இனத்தேசீய அடிப்படையில் ஐக்கியப்படவோ இல்லை பலப்படவோ போவதில்லை. மாறாக மறிமாறி சொறிவதற்கு சில வாய்ப்புகள் அமைகின்றது. இனப்பிரச்சனையை காரணம் காட்டி நாங்கள் வெளிநாடுகளுக்கு வந்து குடியேறினோம் தவிர போராட்டத்தில் ஐக்கியப்படவில்லை. கேட்டால் கொள்கை பிடிக்கவில்லை கொடி பிடிக்கவில்லை என நியாயப்படுத்துவோம் போராட்டம் முடிவுக்கு வரமுதலே இது இனி சரிவராது என்று சேர்த பணத்தை அமுக்கிவிட்டார்கள் எங்களுக்குள் நாங்கள் போட்டுத்தள்ளியதை ஒரு தனிமனித குற்றமாக அணுகினார்களே தவிர அது சமூகத்தின் இயல்பு என்பதை எப்போதும் எற்பதில்லை. தமக்குள் தாமே இரைதேடும் மானுட விரோதத்தை இயல்பாகக்கொண்ட சமுதாயத்தில் துரோத்துக்கு எப்போதும் பற்றாக்குறை இருக்காது. இனவிடுதலைப்போராட்டம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. அது முடிவுக்கு வந்ததை மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் ஒரு ஆச்சரியம் சற்று சிந்தித்தால் இதில் ஆச்சரியப்பட எதுவும் இல்லை. இந்த இனம் எதை பிரதானமாக தன்னுள் வைத்திருக்கின்றதோஅல்லது வைத்திருக்க விரும்புகின்றதோ அதில் வெற்றிபெற்றிருக்கின்றது. இனவிடுதலைப்போராட்டம் முதலில் தமிழர்களிடமே தோற்றது. அதற்கு பிரபாகரன் என்ற தனிமனிதனை காரணம் காட்டி சுட்டுவிரலை எத்தனைபேர் நீட்டினாலும் மற்றவிரல்கள் அனைத்தும் அவரவரையே சுட்டும். எப்போது நாம் மிச்ச நான்கு விரல்களையும் பற்றி பேச முற்படுகின்றோமோ அப்போது அதற்கு பலனிருக்கும்.
  20. 14 likes
    என் மனைவி என்னை பாத்ரூமில் நின்று ”என்னங்க” என்று அழைத்தால் பல்லி அடிக்க என்று அர்த்தம். சாப்பிடும் ஹோட்டலில் ””என்னங்க” என்று அழைத்தால் பில்லை கட்டு என்று அர்த்தம். கல்யாண வீட்டில் ”என்னங்க” என்றால் தெரிந்தவர் வந்திருக்கிறார் வா என்று அர்த்தம். துணிக்கடையில் நின்று ”என்னங்க” என்றால் தேடிய புடவை கிடைத்து விட்டது என்று அர்த்தம். வண்டியில் செல்லும் போது ”என்னங்க” என்றால் பூவாங்க வேண்டும் என்று அர்த்தம். மருத்துவமனை சென்று ”என்னங்க” என்றால் மருத்துவரிடம் என்ன பேசவேண்டும் என்று அர்த்தம். வெளியே பார்த்து ”என்னங்க” என்றால் அறியாத ஆள் வாசலில் என்று அர்த்தம். பீரோவின் முன் நின்று ””என்னங்க” என்று அழைத்தால் பணம் வேண்டும் என்று அர்த்தம். சாப்பாட்டை எடுத்து வைத்து ”என்னங்க” என்றால் சாப்பிட வர்றியா இல்லை லேப்டாப்பை உடைக்கவா என்று அர்த்தம். சாப்பிடும்போது என்னங்க என்றால் சாப்பாடு சுவைதானா என்று அர்த்தம். கண்ணாடி முன் நின்று என்னங்க என்றால் நகை அழகா என்று அர்த்தம். நடக்கும்போது என்னங்க என்றால் விரலை பிடித்துகொள்ளுங்கள் என்று அர்த்தம். கடைசி மூச்சின்போது என்னங்க என்றால் என்னையும் அழைத்து செல்லுங்கள் என்று அர்த்தம். என்னங்க என்ற வார்த்தை இல்லை என்றால் எல்லாம் போனது என்று அர்த்தம்....? அவன் இன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது இவ்வுலகில் இவள் இன்றி என் இவ்வுலகமே இராது. இவள் என் மனைவி. (முகநூலில் சுட்டது- மனைவியை அல்ல)
  21. 14 likes
    அன்னதானமும் பிள்ளையாரின் அற்புதமும். 06 நவம்பர் 2016 செல்லப்பிள்ளையார் கோவிலில் முதல் முறையாக அமுது சமைக்கப்பட்டு பொதுமக்களுக்கு அன்னதானம் வழங்கப்பட்டது. இது வழமையானது என்று நீங்களும் நினைக்கலாம், ஆனால் பிள்ளையார் எங்களை எப்பவும் கைவிட்டதேயில்லை. யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து காங்கேசன்துறை வரை ஆட்டோவில் பொருட்களுடன் சென்று கொண்டிருந்தபோது மல்லாகத்தில் அடைமழை காரணமாக மேற்கொண்டு செல்லவிடாமல் வருண பகவான் தடுத்து நிறுத்தினார். வருணபகவானின் சீற்றம் குறைந்து பிரயாணம் தொடர்ந்தபோது தெல்லிப்பளைக்கு பின்னர் மழையைக் காணவேயில்லை. அமுது ஆக்கி அன்னதானம் ஆரம்பமாகி இனிதே நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு பஸ் வந்து நின்றது. அதிலிருந்து குபு குபு என்று குதித்தது மாணவர் குழாம். அனைவரும் கொழும்பு பல்கலைக் கழக மாணவர்கள். நேரே கோவிலுக்கு வந்தவர்களினை எதிர்கொண்டபோது கேள்விகளால் துளைத்தெடுத்தார்கள். கேள்விகள் அரசியல் முதல் சமயம் வரை தொடர்ந்தது. காங்கேசன்துறையில் இன்னமும் இராணுவம் இருப்பதும், இன்று வெறும் கட்டாந்தரையாய் காட்சி அளிக்கும் வீதியோரங்கள் ஒரு காலத்தில் வீடுகளும் கடைகளுமாக இருந்தன என்பது போன்ற விடயங்களை விளக்கியபோது ஆச்சரியப்பட்டார்கள். சாப்பிடலாமே என்று அழைத்தபோது சந்தோசமாக வந்து குந்தியிருந்தார்கள். வயிறு நிறைந்ததோ இல்லையோ மனம் நிறைய சாப்பிட்டார்கள். ஆமா இதுக்குள்ள எங்க பிள்ளையாரின் அருள் என்றுதானே யோசிக்கிறீர்கள்! செல்லப்பிள்ளையார் கோவிலை ஜாதி, மத, இன, மொழி வேறுபாடற்ற ஒரு அன்பான மக்கள் கூடுமிடமாகவும், அமைதியான ஒரு வழிபாட்டுத்தலமாகவும் உருவாக்க முயற்சி செய்துவரும் நிர்வாக சபைக்கோ இரட்டிப்பு சந்தோசம். இந்தக் கோவிலை ஒரு மாதிரி கோவிலாக்கி முன்னுதாரணமாக திகழவைக்க கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு செயற்படவைக்க பாடுபடும் நிர்வாகசபைக்கும் பிள்ளையாருக்கும் நன்றிகள். இந்து, கிரிஸ்துவர், முஸ்லீம், தமிழ், சிங்களம் என்று வேறுபாடில்லாமல் அனைவரும் அன்பால் இணைந்த இந்த நிகழ்வும் பிள்ளையாரின் அருளே.
  22. 14 likes
    குறிஞ்சி மலர்கள் பாடசாலை என்பது ஒரு பிள்ளையை சமுதாயத்திற்கு எப்படி நற் பிறஜையாக கொடுக்க வேண்டும் என்பது இப்போதுள்ள மக்கள் யாவரும் அறிந்ததே அப்படிபட்ட பாடசாலையில் ஆசிரியராக பணி புரிபவர்தான் நான் சந்திரன் மாஸ்டர் இது வரையில் பல பாடசாலைகள் மாறிவிட்டேன் எதிலும் நிரந்தரமில்லை அது என் தொழிலுக்கு கிடைக்கும் உயர்வு என்பதைவிட எனக்கு கிடைக்கும் அரச பரிசுதான் அது அதிபர் ஊடாக முறைப்பாடு வலயத்திற்கு சென்று வலயம் என்னை இடம்மாற்றி விடுகிறது என்பதையும் விட தூக்கியெறிந்து விடுகிறது .சக ஆசிரியர்கள் அதிபருக்கு விஸ்வாசமான ஆசிரியர்களுடன் முரண்படும் போது அதாவது அவர்கள் பாடவேளைக்கு போகவில்லை என்றால் அதை நான் கேட்கும் போது பிரச்சினையாகிவிடும் எனக்கு நேர்மையாக வேலை செய்யவேண்டும் எடுக்கும் சம்பள‌த்திற்க்காவது. இப்படி அடிக்கடி இடமாற்றம் . இதை நான் பெரிதாக எடுத்து கொள்வதில்லை இட மாற்றம் பெற்ற நான் அன்று மலையகப்பாடசாலைக்கு ஆசிரியராக செல்கிறேன். மலையகம் என்ற சொல்லை சொல்லில் சொல்வதை விட பார்க்கும் போது ஆஹா என்ன அழகு விப‌ரிக்க வார்த்தைகள் தேடுகிறேன் தமிழ் வாத்தியாராகிய நானே விண்னை தொடும் மலைகளும் வெளிச்சமிலா வானமும் ( வீடுகளும் ) உஸ்ணம் இல்லாத குளிர்காற்றும் உடம்பை இறுகவைக்கும் குளிர் உறங்காமல் விழ்த்து நின்று கொண்டிருக்கும் தேயிலை மரங்களால் நிறைந்து பச்சை பசேல் என இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பகுதியாகவும் இலங்கையின் ஏற்றுமதிக்கு பெயர் சொல்லும் பகுதியாகவும் மிளிர்கிறது மலையகம். மலையகத்தில் உள்ள பாடசாலைக்கு இடமாற்றம் கிடைத்தது சந்தோசமே ஏனென்றால் இலங்கையில் படிப்பு விகிதத்தில் மிகவும் பிந்தங்கியுள்ள ஒரு இடம் தான் மலையகம் அன்று பாட்சாலைக்கு முதன் முதலாக காலடி எடுத்து வைக்கிறேன் எல்லாம் புதிய முகங்கள் பேச்சு மொழியில் கொஞ்சம் வித்தியாசம் இருந்தாலும் எழுத்து மொழி ஒன்று தானே அன்று பாடசாலையில் வரவு இடாப்பில் கையொப்பமிட்ட நான் அதிபரின் பணிப்புகமைய எனக்கு உயர் தரம் கலைப்பிரிவு வழங்கப்பட்டது. வகுப்பு ஆசிரியராக வகுப்பு சென்றேன் கொஞ்சம் அதிர்ச்சி தான் என்றாலும் வகுப்பு முழுவதும் நிரம்பி வழியும் 40, 50 மாணவர்களை பார்த்து பழகிய எனக்கு அங்கு வெறும் பதினைந்து மாணவ மாணவிகள் மட்டுமே வகுப்பில் வரவேற்றார்கள் என்னை . பரவாயில்லை இத்தனை மாணவர்கள் இருக்கிறார்களே என்ற திருப்தியில் வணக்கம் சொல்லப்பட்டு அறிமுகம் தொடங்கியது என்னை அறிமுகப்படுத்தினேன் எனது பெயர் சந்திரன் பிறகு மாணவர்களின் அறிமுகம் தொடங்கியது ஒவ்வொருவரும் தங்கள் முளுப் பெயர்களையும் சொல்லி அறிமுகமானார்கள் அந்த அறிமுகத்தில் தனது எதிர்க்காலத்தையும் சேர்த்து சொன்ன சித்தராவின் அறிமுகம் எனக்கு பிடித்திருந்தது படிப்பில் கெட்டிக்காரி சாதிக்கவேண்டும் என்பதை விட அவர்கள் ச‌மூகம் இந்த உலகில் மாற்றம் பெற வேண்டும் என்ற நினைப்பு அவள் அறிமுகத்தில் அவள் மனதில் புதைந்து கிடப்பதை என்னால் உணரமுடிந்தது. அவள் தான் அந்த வகுப்பில் முதலாம் பிள்ளை என்பதயும் தெரிந்து கொண்டேன். இப்படியான பிள்ளைகளை கண்டால் அவர்களை ஊக்குவித்து இந்த உலகில் பெயர் சொல்லும் பிள்ளையாக வளர விட எனக்கு ஆசை அதற்க்கான சகல உதவிகளையும் நான் செய்வது வழமை . அவள் கொப்பிகளை பார்த்த போது ஒவ்வொரு பக்க‌ங்களிலும் வாசகங்கள் அவை செஞ்சை தொட்டு விடும் திருக்குறள் போல் எனக்கும் ஒலிக்கும் இரட்டை வரிகளில் இருக்கும் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் சுடச் சுடச் தேநீர் குடியுங்கள் சுடும்போது எங்களை நினையுங்கள் கணக்கு தீர்க்கலாம் தீர்க்க முடியாததே எங்கள் வாழ்க்கை கணக்கு வந்து பார்க்காதீர்கள் வாழ்ந்து பாருங்கள் கேட்க்காத பேச்சும் வேண்டாத ஏச்சும் காசு இல்லாமல் தினம் தினம் வேண்டிக்கொள்கிறோம் (கேட்கிறோம் ) தேர்த்தல் வந்தால் மட்டும் தேர் இழுக்க வருகிறார்கள் தேவை முடிந்த பின் தேர்கள் நடு வீதியிலே சித்தாராவும் தனது சந்தேகங்களை கேட்டும் தேடல் மூலமும் பெற்று தனது எதிர்காலத்தின் நோக்கை நிறைவு செய்து வந்தாள் சித்ரா.பகுதி நேர வகுப்புகளுக்கு செல்வதில்லை சித்தரா அனால் தனது செவிப்புலனால் அனைத்தையும் அறிந்து கொள்கிறாள் பாடசாலை நாட்கள் தொடர்ந்தன சித்ரா பாடசாலைக்கு வருவது மிக குறைவாகவே இருந்தது பல மாணவர்களிடம் விசாரித்தேன் அவள் வீடு மிக தூரத்தில் இருப்பதாக சொன்னார்கள் .விடுமுறை நாளான அன்று அவள் வீடு தேடி செல்கிறேன் தலைக்கு ஒரு தொப்பி அது காதுகளை இறுக்கியவண்ணமும் ஒரு போர்வையுடனும் நடந்து செல்கிறேன் கரடு முரடான பாதைகள் கால்களில் குத்தும் முண்டுக்கற்களினாலேயே சென்றுகொண்டிருந்தது அவள் வீட்டுக்கான பாதை கிட்ட தட்ட மூச்சு வாங்கும் நிலைதான் எனக்கு சுமார் 3 கிலோமீற்றர் நடக்கவேண்டும் இருபக்கமும் அடர்ந்த காடுகள் கொழுந்து ப‌றிக்க செல்லும் பெண்கள் கூடையுடன் ஊர்ந்து செல்லும் வண்டுகள் போல வரிசையாக கொழுந்து பறிக்க செல்கின்றனர். அந்த வானாந்தரத்தினுள் இருக்கும் பயங்கரமான சம்பவங்கள் அங்கு சென்ற சில நாளிலேயே முற்று முழுவதுமாக அறிந்து கொண்டேன் அது ப‌லருக்கும் தெரியவாய்ப்பில்லை அவைதான் இவை (மலையத்தினுள் மூழ்கி கிடக்கும் மர்ம‌ முடிச்சுகள் எனலாம் ) நாம் இன்று குடிக்கும் தேநீர் கோப்பைக்குள் எத்தன பேரின் உடலில் உறிஞ்சப்பட்ட உழைப்பு உதிரம் தேநீராக வருகிறதென்பது பலருக்கு தெரியாது ஏற்றத்தில் இருக்கும் தேயிலை கொழுந்தின் வளர்ச்சி இற‌க்கத்தில் இருக்கும் இவர்கள் வாழ்க்கை வளர்ச்சி இது எப்போது மாறும் என்ற கேள்வி மனதுக்குள் இருந்தாலும் இந்த மக்கள் அன்று வெள்ளைக்காரன் காலத்தில் 19ம் நூற்றாண்டில் அடிமைகாளாக தமிழ் நாட்டில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டவர்களாக சொல்லப்படுகிறது அன்று எப்படி வாழ்ந்தார்களோ அதேபோல் தான் பல ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையிலும். அவர்களை வைத்து உழைக்கும் வர்க்க உல்லாச வாழ்க்கை இவர்களுக்கு தினம் தினம் உயிருடன் ஊசலாடும் வாழ்க்கை அட்டை பூச்சிகளுக்கு காசு பெறாமல் தினம் தினம் ரத்த தானமும் நுளம்பு கடியும் குளவி குத்தலும் சிறுத்தை தாக்குதலும் என்று வழக்கு தொடரமுடியாத வன ஜீவ ராசிகளின் தாக்குதல்கள் தொடர்ந்த வண்ணமே உள்ளது. இவர்களை வைத்து அரசியல் பிழைப்பு நடத்துபவர்கள் வாழ்கிறார்கள் இதை யாரும் கண்டு கொள்வதில்லை அவர்களுக்கு தேவை இவர்க்ளின் உழைப்பு மாத்திரமே இவ்ர்களோ கொய்யும் கொழுந்தில் தான் வாழ்கிறார்கள் மழை , வெயில் என்று பாராமல் கொழுந்து பறித்தாகவேண்டும் அன்றய நாள் கொய்யப்படும் நிறைக்கே படி ( காசு ) இத்தனை தூரம் கடந்து பாடசாலை வரும் அந்த மாணவின் நிலையை நினைத்தும் இந்த மக்களின் வாழ்க்கையை நினைத்தும் அவள் வீட்டுத்தொகுதிக்கு நெருங்கினேன் லயன் வாழ்க்கை தொடர் வீடுகள் வயது முதிர்ந்த நிலையில் தள்ளாடுவது போல் இருந்தது தகர கூரைகள் அதில் ஆயிரம் ஓட்டைகள் தொடர் வீடுகள் உள்ளே போனால் திருமப முடியாது சமையல் அறை ,தூங்கும் அறை என்றெல்லாம் இல்லை எல்லாம் இதற்குள்ளே எத்தனை பேரானாலும் இந்த கூட்டுக்குள்ளே வாழ வேண்டும் இது தான் லயன்கள் என்று சொல்லபடுகின்ற வீடுகள். . அவளின் வீட்டின் கதவை விசாரித்த பின்பே தட்டினேன் ஏனென்றால் நிரலில் பல வீடுகள் ஒரே மாதிரியானவை என்றபடியால் அவளுக்கு ஆச்சரியம் என்ன சார் இவ்வளவு தூரம் என்றாள் உன்னை தேடித்தான் வந்தேன் பிள்ளை உள்ளே வாங்கோ சார் உள்ளே கூப்பிட்டாள் அவள் வீட்டை தலைவணங்கியே செல்ல வேண்டும் வீட்டுக்கு நிலையில்லை உள் நுழைந்தேன் அங்கே அவள் அம்மா படுத்த படுக்கையாக இருந்தார் என்னால் உணர முடிந்தது குளவி தாக்கியதில் அவள் அம்மாவும் காயப்பட்டிருப்பது அப்போதுதான் தெரிந்தது இது அவரகளுக்கு சாதரண ஒன்று தான் ஆனால் அது வயது முதியவர்களை தாக்கும் போது அது உயிரிழப்பாக கூட அமையும் .அம்மாக்கு உடம்புக்கு முடியவில்லை இதனால் தான் சார் நான் பள்ளிக்கு வரவில்லை என்றாள் அப்பா எங்கே என்று கேட்க அப்பா இறந்து விட்டார் சார் நாங்கள் ஐந்து பேர் அம்மா அப்பா நான் தம்பி ஒன்று தங்கை ஒன்று அப்பா தேன் எடுப்பதற்காக மரத்தில் ஏறும்போது சறுக்கி கீழே விழுந்து விட்டார் அடுத்த தம்பி தோட்ட முதலாளி வீட்டுக்கு வேலைக்கு கூட்டித்து சென்றார் அவன் படிக்கவும் இல்லை சம்பளமும் கொடுப்பதில்லை அம்மாவும் அவரிடம் எதுவும் கேட்பதில்லை கேட்டால் அவன் ஆண்பிள்ள தானே என்று சொல்லுவா அம்மா உழைத்து தான் சார் நானும் தங்கையும் படிப்பதாக கூறினாள் இனி அம்மாவால் முடியாது போல் தெரிகிறது அதனால் நான் பள்ளிகூடத்திற்கு வரமுடியாது என்றாள் சித்தரா அவள் அம்மாவோ உனக்கு பைத்தியமா பிள்ளை நீ படி உன்னை படிக்க வைப்பது தான் எனது லட்சியம் என்றாள். அவள் அம்மாவோ இல்லை பிள்ளை அப்படி சொல்லாத நீ படித்தால் தான் உன் குடும்பத்தை நல்ல நிலைக்குக் கொண்டு வந்து என்று நானும் சொல்ல அவள் அம்மாவும் ஆமாங்க துரை இவள படிக்க வச்சி வேற வேலையில சேர்க்கணும் என்று சொல்ல அவளோ இல்லையம்மா இனியும் உன்னால் முடியாதுதானே தங்கச்சி மட்டும் படிக்கட்டும் என்றாள் என் மனம் உள்ளே அவள் எதிர்க்காலத்தை எண்ணி சரிகிறது என் மனம் .நானும் அப்படி நினைக்காதே நான் உனக்கு உதவியாக இருப்பேன் என்று சொல்லிவிட்டு அவள் அவள் வீட்டு செலவுக்காக சட்டைப்பையில் இருந்து 2000 ரூபா காசை செலவுக்கு வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று கொடுக்கிறேன் வாங்க மறுத்துவிட்டார்கள் பரவாயில்லை அம்மா வைத்திய செலவுக்காவது வைத்துகொள் என்ற அவள் அம்மா தலையணையில் வைத்து விட்டு அவள் கூட்டை விட்டு (வீட்டை ) வெளியே வந்தேன் குடிப்பதற்கு பீலி தண்ணீரும் மின்சாரம் இல்லை இருட்டில் சிமிளி விளக்கில் தொலைகிறது இவர்கள் வாழ்கையை எண்ணி பெருமூச்சுடன் அவ்விடத்தை வீட்டு அகல்கிறேன் . இரண்டு வாரங்கள் கழித்து அவள் அம்மா தேயிலை கொய்த இடத்தில் விழுந்து மரணமாகிறாள் பாடசாலையில் பயின்ற மாணவி என்பதற்க்காக பாடசாலை மாணவ மாணவிகள் அதிபர் ஆசிரியர்கள் அவள் வீடு சென்று அஞ்சலி செலுத்தி ஆறுதல் கூறி விட்டு வந்தோம் இருந்தாலும் நன்றாக படிக்கும் ஒரு மாணவியை இழக்க நான் விரும்பவில்லை அவள் படிப்பை தொடரவேண்டும் என்று நிணைப்பில் அவள் பயில்வதற்க்கு தேவையான பொருட்களை வாங்கி கொண்டு அவள் வீட்டுக்கு ஓட்டமும் நடையுமாக செல்கிறேன் அப்போது அவ்வழியாக தேயிலை கொய்ய வரிசையாக பெண்கள் தங்கள் பெயர்களை பதிய நிற்கின்றனர் . அப்போது ஒரு குரல் வரிசையின் வழியே செவிக்கு வருகிறது எங்க சார் போறிங்க என்னால் நம்பமுடியவில்லை சித்திரா விசித்திரமாக‌ தலையில் முக்காடும் முதுகில் பிரம்பு கூடையும் சாக்குபையை இடுப்பில் சுற்றி கட்டியவாறும் தேயிலை பறிக்க செல்ல தயாராகி கொண்டிருந்தாள் . வீட்டில் ஒருத்தருமில்லை சார் அதான் உங்களை இங்கே வைத்து கூப்பிட்டேன் ஏன் பிள்ளை ஏன் என்று நான் வினவ அவள் பதிலோ எனக்கு இப்போ படிப்பு சோறு போடாது பறிப்பு தான் சோறு போடும் ஏன்றாள் என்னால் அவள் கூற்றுக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை வாங்கி வந்த‌ பொருட்களை உன் தங்கைக்காக பயன் பெறட்டும் என்று கூறி அவளிடம் அந்த பொருட்களை கொடுத்துவிட்டு பாடசாலைக்கு வந்து எனது சுய விருப்பின் பெயரில் இடமாற்ற கடிதத்தினை அதிபரிடம் கொடுக்கிறேன் ஒளிராதா வாழ்க்கைகுள் மிளிர்ந்து கொண்டிருக்கும் கொழுந்துகள் இவை சாதாரண ஒரு தேநீர் கோப்பைக்குள் ஒளிந்து இருக்கும் சோகங்கள் யாருக்கும் தெரிவதில்லை நாம் சொல்வோம் சாயம் கூடியது தேயிலை சரி இல்லை என்று அனால் தேயிலை எத்தனை பேரை தேய்த்து தேநீராகியது என்று அந்த நொடியில் யாரும் நினைத்து பார்க்காத ஒன்று. மலையகத்தில் நடக்கும் சம்பவங்களை வைத்து கறபனையாக
  23. 14 likes
    போட்டியில் வெற்றியீட்டிய ..........வாத்தியார், ஜீவன்சிவா, Ahasthiyan க்கு வாழ்த்துக்கள்.. போட்டியில் கலந்து சிறப்பித்த அனைவருக்கும் எனது நன்றிகள் வாழ்த்துக்கள்.. இந்த திரி ஆரம்பித்ததில் இருந்து தொடர்ந்து இந்த திரியை கலகலப்பாக நகர்த்திய நந்தன், சுவி அண்ணா, ஜீவன் சிவா, இடைக்கிடை வந்து கலகலப்பாகிய பரியாரி எல்லோருக்கும் நன்றிகள். போட்டியில் கலந்துகொண்ட எல்லோருக்கும் ஊக்கபுள்ளிகள் (பச்சை) அளித்து ஊக்கம் தந்த ரதிக்கும் நன்றி. சில கேள்விகளில் தவறு இருந்தபோது அதை சுட்டிகாட்டிய பகலவனுக்கும் நன்றி. சில விளக்கங்களை போட்டியாளர்கள் கேட்டபோது உடனுக்கு உடன் அதற்கான விளக்கங்களை தந்த வாத்தியாருக்கும் நன்றி. இதனால் அவருக்கு கறுப்புகொடி காட்டுவதாக அச்சுறுத்தல் வேறு இங்கு விடப்பட்டது.:: ஒரு சில திருத்தங்கள் செய்யவேண்டி ஏற்பட்டபோது அதை உடனேயே செய்து தந்த இணையவன், nunavilan க்கும் நன்றி. போட்டியில் பதில்களை தந்துவிட்டோம் இனி என்ன என்று ஒதுங்கி விடாமல் இடைக்கிடை வந்து தங்கள் கருத்துகள் விமர்சனங்களை பதிந்து சென்ற ரதி, Athavan CH, குமாரசாமி, விசுகு, கிருபன், Ahasthiyan, ஈழப்பிரியன், தமிழினி, எல்லோருக்கும் நன்றி. யாரையாவது மறந்து இருந்தால் மன்னித்து கொள்ளுங்கள். மிக முக்கியமானது இங்கு நான் இந்த திரியை பன்பலாகவும் நகைச்சுவையாகவும் நகர்த்தி செல்ல சிலவேளைகளில் எழுதியது யாராவது மனதை புண்படுத்தியிருந்தால் மன்னித்து கொள்ளுங்கள். குறிப்பாக பரியாரி, ஜீவன் சிவா, சுவி அண்ணா, நந்தன்.. போட்டி தொடக்கி 5 அல்லது 6 நாட்களின்பின் ஓரிரு கள உறவுகள் தாங்களும் போட்டியில் கலந்து கொள்ள விரும்புவதாக தனிமடலில் தெரிவித்து இருந்தார்கள். அவர்களை என்னால் சேர்த்து கொள்ளமுடியவில்லை. மன்னித்து கொள்ளுங்கள் உறவுகளே. இந்த போட்டியை நடத்த எல்லா விதத்திலும் உதவிய யாழ்கள நிர்வாகத்தினருக்கும் நன்றி. கடந்த நான்கு வாரங்கள் ஆக மிக கலகலப்பாக உங்கள் எல்லோரோடும் உரையாடியது சந்தோசம்...
  24. 14 likes
    அனுராதபுரப் புகையிரத நிலையத்தில் ஒரு பெருமூச்சோடு தனது பயணத்தின் பாதி தூரம் கடந்த நிம்மதிய்டன் தன்னைச் சற்று ஆசுவாசப் படுத்தியது அன்றைய யாழ்தேவி! தனது பயணத்தின் பாதித் தூரம் கடந்த நிம்மதியுடன் வாசுகியும் தனது பயணப் பொதியைத் தோளில் தொங்கவிட்ட படியே யாழ்தேவியை விட்டு இறங்கினாள்! ஏழு வருடங்களுக்கு முன்னர் அங்கு ரீச்சர் வாசுகியாக இறங்கும் போதிருந்த பயமும், தயக்கமும் அவளிடமிருந்து விடை பெற்று நீண்ட காலம் போய் விட்டது போல இருந்தது! வழக்கமாக அவளுடன் கூடவே பயணிக்கும் மாம்பழம், பலாப்பழம், நல்லெண்ணெய், பனங்கிழங்கு, முருங்கைக்காய் போன்றவையும் அவளுடன் இன்று பயணிக்கவில்லை! பாரதி கண்ட புதுமை பெண்ணைப் போன்ற மனநிலையில் அனுராதபுரம் பஸ் நிலையத்தை நோக்கி அவளது கால்கள் நடந்து கொண்டிருந்தன! முன்பெல்லாம் நேரே புகையிரத நிலையத்திலிருந்து, பஸ் நிலையத்துக்கு ஓடியே போயிருப்பாள்! இருட்ட முன்னர் போய்ச் சேர்ந்து விட வேண்டும் என்று பயம் மட்டுமே மனது முழுவதும் நிறைந்திருக்கும்! இப்போதெல்லாம் அவசரம் அவளுடன் படணிப்பதில்லை! நிறைய நேரம் இருந்தது போல இருக்கவே அவசரமில்லாமல் அனுராதபுரத்தின் புனித நகர்ப் பகுதிக்குள்ளால் நடந்து செல்ல எண்ணினாள்! ருவான் வெலிசாய விகாரையின் சுற்றுக் மதில்களை அலங்கரிக்கும் யானைகளையும், புனித வெள்ளரச மரத்தையும், தூப ராப விகாரையின் அழிவையும் ஒரு வெளிநாட்டுப் பயணியைப் போல... எந்த விதப் பற்றோ அல்லது வெறுப்போ இல்லாத நிலையில் அவளால் ரசிக்க முடிந்தது! வழியில் சந்தித்த பிக்கு அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்ததை அவள் கடைக் கண்ணால் கவனித்தாலும், அதைக் கவனிக்காதது போல நடந்து கொண்டிருந்தாள்! அருகில் வந்த பிக்கு, அழகிய தமிழில் வணக்கம் என்றார்! பதிலுக்கு வணக்கம் சொள்ளவளிடம், வெளி நாடா என்று கேட்டார்! இல்லை என்று கூறியவள், தனது பயணத்தின் இடையில் கிடைத்த அவகாசத்தில் விகாரைகளைப் பார்த்து விட்டு போக நினைத்ததாகக் கூறி விட்டுத் தொடர்ந்து நடந்தாள்! அவள் கனகாலத்தின் பின்னர் வந்திருக்கிறாள் என்பதை அந்த பிக்கு மணந்திருக்க வேண்டும்! பழைய பஸ் நிலையம், புதிய பஸ் நிலையம் என்று கனக்க விளங்கப் படுத்தியதிலிருந்து எதோ மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கின்றது என்பதைப் புரிந்து கொண்டாலும் அதனை அவள் வெளிப்படையாகக் காட்டிக் கொள்ளவில்லை! வரிடமிருந்து பலவந்தமாகத் தன்னைப் பிடுங்கிக் கொண்டவள் பழைய பஸ் நிலையத்தை நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்தாள்! அவளுக்கு எப்போதுமே பிடித்த அனுராதபுரத்திலிருந்து புத்தளம் செல்லும் பஸ் பாதையில் பயணம் செய்யப் போகின்றோம் என்ற எண்ணமே அவளுக்குள் ஒரு புத்துணர்வை ஊட்டியிருக்க வேண்டும்! இரண்டு பக்கமும் ஓங்கி வளர்ந்த மரங்கள் வீதிக்குக் குடை பிடிப்பது போல ஒரு அலங்கார வளைவு மாதிரி வீதியைப் பல இடங்களில் மூடியிருக்கும்! அத்துடன் சாதாரண சிங்கள மக்களின் காட்டுத் தடிகளால் கட்டப் பட்டு மண்ணுருண்டை கொண்டு வடிவமைக்கப் பட்ட வீடுகளும், செவ்விளனி மரங்களின் வரிசைகளும், இடைக்கிடை வந்து போகும்! இடையிடையே பிணங்கள் எரிந்து வெறும் சாம்பல் மட்டுமே பூத்துக் கிடக்கும் சுடலைகளும் மாறி மாறி வந்து போகும்! அவற்றின் அருகே கட்டப் பட்டிருக்கும் வெள்ளைக் கொடிகள் அவற்றை அடையாளம் காட்டும்! இடைக்கிடையே தோன்றி மறையும் பெரிய ஈரப்பலா மரங்களை விட வேறு எதுவும் புதிதாக மாறி விடவில்லை என்பதையும் அவதானித்தாள்! அந்தப் பஸ்சுக்குள் பயணிக்கும் போது.. வழக்கமாகத் தமிழர்கள் சிலரும் பயணிப்பதுண்டு! ஆனால் இன்று அவ்வாறு ஒருவரையும் அவளால் காண முடியவில்லை! வழக்கம் போல முஸ்லிம் வியாபாரிகள் பயணித்தாலும் அவர்கள் சிங்களத்திலேயே தங்களுக்குள் உரையாடிய படி இருந்தார்கள்! பஸ் புத்தளத்தை அடைந்ததும் ..புத்தளம் கூட அவ்வளவு மாறி விடவில்லை என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள்! பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது போலிருக்க ஒரு சாப்பாட்டுக் கடையினுள் போய் அமர்ந்தவள் சாப்பாடு ஓடர் பண்ணும் போது ஒரு 'குருமா' வும் ஓடர் பண்ணவும் சாப்பாடு ஓடர் எடுத்தவன் அவளை மேலும் கீழும் சில முறை பார்த்தது அவளுக்கு ஒரு மாதிரியிருந்தது! அவள் நோர்வேயில் இருக்கும் போது அவளது வேலையே,,மீன்களைக் கீறிச் சுத்தப்படுத்துவதும்..அவற்றை தரம் பிரிப்பதும் தான்! எனவே மீன் சாப்பிடுவதை அவள் அவ்வளவு விரும்புவதில்லை! இங்கே யாருக்காக அவள் வேடம் போட வேண்டும் என நினைத்தவள் கடைப் பையனின் பார்வையை முற்றாக அலட்சியப் படுத்தினாள்! சாப்பாடு வந்தது அதை அவள் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரையும் அவளை ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கடை முதலாளி அவளிடம் வந்து, இப்பெல்லாம் ரொம்ப மாறிட்டீங்க ரீச்சர் என்றவனை அண்ணார்ந்து பார்த்தவளின் முகத்தில் புன்முறுவல் பூத்தது! எந்த விதக் குற்றவுணர்வும் இல்லாதவளாக...அனஸ்..எப்படியிருக்கிறீங்க என்று அவள் கேட்கவும் அவள் தன்னை அடையாளம் கண்டுகொண்டதைக் கண்டு அனஸுக்கும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது! ரீச்சர் கல்பிட்டிக்குத் தானே போறீங்க...நானும் இண்டைக்குக் கடை பூட்டினப் பிறகு அங்க தான் போகப் போறன்! நீங்கள் என்னுடனேயே வரலாம் ரீச்சர் என்று கூறியவன் பதிலுக்காகக் காத்திருக்கவில்லை! அவன் இன்னும் திருமணம் செய்யவில்லை என்றும் பெற்றோருடன் தான் தங்கியிருப்பதாகவும், அவள் ஸ்கூட்டரில் தன்னுடனேயே வரலாம் என்று கூறவும் அவளால் மறுக்க முடியவில்லை! அவளது முந்தைய குவாட்டர்சில் இருந்து அவனது வீடு வெகு தூரத்தில் இல்லை என்பதால் அவனது பெற்றோருடனும் அவளுக்குப் பழக்கம் உண்டு! பாலாவி தாண்டியபோது.. வீதியின் இருமருங்கிலும் தென்னை மரங்கள் தோன்றத் தொடங்கின! கல்பிட்டியை நோக்கிச் செல்லச் செல்ல அவற்றின் அடர்த்தி அதிகரித்த படியே சென்றது! யாழ்ப்பாணத் தென்னை மரங்களைப் போல இல்லாது, இந்தத் தென்னை மரங்களில் திட்டுத் திட்டாக ஒரு விதமான் ஒட்டுண்ணித் தாவரம் வேர்களைப் போலத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்! அத்துடன் ஒரு பெரிய வகை வண்டுகளும் அந்தத் தென்னைகளில் வசிப்பதுண்டு! கழுதைகள் கத்தும் போது அந்த வண்டுகள் விழுந்து விடும் என்று ஊரவர்கள் கூறுவார்கள்! வீதியோரங்களில் மணல் மேடுகளில் படர்ந்திருந்த கசுக்கொட்டை மரங்களும், அவற்றின் கீழே வெய்யிலுக்காகப் படுத்திருந்த பூ ஆமைகளும், கடலின் மணமும் கல்பிட்டி அண்மித்து விட்டதற்குக் கட்டியம் கூறின! இது வரை மௌனமாக ஸ்கூட்டரை ஒட்டிக்கொண்டு வந்த அனஸ்.. ஜெயனுதீன் மாஸ்ரரின்ர வாப்பா போன வருஷம் மௌத்தாயிட்டங்க என்று மெதுவாகக் கூறினான்! அப்படியா என்று கூறியவள் நல்ல மனிசன் என்று மட்டும் கூறினாள்! அவருக்கு இன்னமும் ‘நிக்காஜ்' சரி வரல்ல..அதே மாசுக்கருவாட்டைத் தான் இன்னும் சமையலுக்குப் பாவிக்கிறாங்க.. என்று கூறிச் சிரித்தான்! மாஸ்ரர் பாவம் என்று கூறியவன்… ரீச்சர் என்ன மாதிரி என்று கேட்டான்! ரீச்சரும் பாவம் என்று அவனது பாணியிலேய பதிலளித்தவள், கும்ப்பாக் கிழவன் எப்படி என்று விசாரித்தாள்! இருக்காரு என்று ஒரு உணர்வையும் காட்டாது பதில் வந்தது! மாஸ்ரர் ஒரு மாசிக்கருவாட்டுத் துண்டு ஒன்றை ஒரு கம்பியில் கொழுவி வைத்திருப்பார்! பின்னர் சமைக்கும் ஒவ்வொரு கறிகளுக்குள்ளும் அந்த மாசிக்கருவாட்டை கொஞ்ச நேரம் இறக்கி ஊற விடுவார்! பின்னர் கொஞ்ச நேரத்தில் அதை வெளியே எடுத்து அடுத்த நாள் சமையலுக்காக அதை பத்திரப் படுத்தி விடுவார்! ஜெய்னுதீன் மாஸ்ரும், அவளும் ஒரே பாடசாலையில் ஒன்றாகப் படிப்பித்தவர்கள் தான்! அவளுக்கும், அவருக்கும் இடையில் ஒரு விதமான காதல் மாதிரி ஒன்று ஏற்பட்டது என்னவோ உண்மை தான்! பெண்ணென்றும் பார்க்காது..சம்பிரதாயங்களையும் மறந்து,, நேரடியாகவே தனது காதலை அவரிடம் அவள் கூறியதும் உண்மை தான்! கற்பிட்டி ஒல்லாந்தர் கோட்டையின் திறை சேரியின் இறுகப் பூட்டப் பட்ட இரும்புக் கதவுகளைப் போல, அவரது முகம் எந்த விதமான உணர்சிகளையும் பிரதி பலிக்கவில்லை! பரவாயில்ல்லை மாஸ்ரர் என்றவள்,, மறந்திடுங்கோ மாஸ்ரர் என்ற படி அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றதும் நினைவுக்கு வந்தது! ஒன்றுமில்லை ரீச்சர்...மார்க்கம் என்று அவர் கூறியது மட்டும் மெதுவாக அவளுக்குக் கேட்டது போல இருந்தது! அதன் பின்னர் விடுமுறைக்காக வீட்டுக்கப் போனவளின் வாழ்க்கை திசை மாறிப் போனதுடன் அனைத்துத் தொடர்புகளுமே விடு பட்டுப் போயின! மறு நாள் கண் விழித்தவள் அனஸின் அம்மா வட்டிலப்பம் செய்து கொண்டிருப்பதை அவதானித்தாள்! உங்களுக்கு இது இப்பவும் பிடிக்கும் தானே ரீச்சர் என்று அவர் கேட்கவும்.. நான் நானாகத் தான் இருக்கிறேன் என்று சிரித்தபடியே கூறியவள் இரண்டு ஐயாயிரம் ரூபாய் நோட்டுக்களை அவரிடம் கொடுத்தாள்! அனஸின் தாய் மவன் என்ன சொல்லுவானோ என்று தயங்கிய மாதிரிக் கிடந்தது! நான் உங்கள் மகள் மாதிரி என்று கூறியவள் அந்தப் பணத்தை அவளது கைக்குள் வலிந்து திணித்தபடியே ‘கும்ப்பாக் கிழவனின்; வீட்டுக்குக் கூட்டிப் போகும் படி கேட்டாள்! அவள் குடிசையை அண்மித்த போது கும்பாவின் நாய் குரைத்ததைக் கேட்ட கும்பா நொண்டியபடி வெளியே வந்தான்! வாசுகியைக் கண்டதும் அவனது முகம் மலர்ந்தது! எனக்குத் தெரியும் பிள்ளை நீ என்னை மறக்க மாட்டாய் என்று கூரியவனிடம் காலுக்கு என்ன நடந்தது என்று விசாரித்தாள்! அது ஒரு திருக்கை வெட்டிப்போட்டுது என்று சொன்னவன்.. அதெல்லாம் மாறியிடும் பிள்ளை.. எப்படி வெளிநாட்டு வாழ்க்கை? என்ற படியே கதையின் திசையை மாற்றினான்! கும்பா மீன் பிடிக்கிறது உனக்குத் தொழில்...அந்த மீனை வெட்டிறது எனக்குத் தொழில்..அவ்வளவு தான் வித்தியாசம் என்றாள்! அப்படியெண்டால் நீ படிச்ச படிப்புக்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கேல்லையா பிள்ளை என்று கேட்டவனின் முகத்தில் ஒரு ஆதங்கம் தோன்றி மறைந்தது! அங்கு அவள் வாழ்ந்த காலத்தில் கும்பா அவளின் தந்தையைப் போலவே எல்லா உதவிகளையும் செய்திருந்தான்! நான் ஒருத்தருக்கும் ஒரு சாமானும் வாங்கேல்லை கும்பா! ஆனால் உனக்கு மட்டும் தான் ஒரேயொரு சாமான் வாங்கினனான் என்ற படி,, ஒரு வெளிநாட்டு விஸ்கிப் போத்தலொன்றை அவனிடம் கொடுக்க,,அவன் கண்களில் தோன்றிய பிரகாசம் நீண்ட நேரமாக மறையவேயில்லை! கும்பாவிடம் விடை பெற்றுத் திரும்புகையில்,,அவளும் ஜெய்னுதீன் மாஸ்ரரும் மாலை நேரங்களில் சந்தித்துப் பேசும் சிறிய குடிசைப் பள்ளிவாசல் குறுக்கிடவும் அனஸின் அம்மாவே..மகள் அங்க போவம் என்று கூறினாள்! கூடப் பிறந்த சொந்தங்கள் எல்லாமே கொஞ்சம் விலகிச் செல்லுற மாதிரிப் பழகிற போது.. ஒரு குறுகிய காலம் மட்டும் தன்னுடன் பழகியவர்களால் மட்டும் எவ்வாறு எனது விருப்பங்களையும் எதிர் பார்ப்புகளையும் புரிந்து கொள்ள முடிகின்றது என்பதை அவளால் இறுதிவரை புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை! அந்த குடிசைப் பள்ளிவாசலுக்குள் ஒரு விதமான எண்ணெய்த் தன்மையான மணலைப் போட்டிருந்தார்கள்! அதனுள் கால்கள் புதையும் போது இனந்தெரியாத ஒரு உணர்வில் மனம் சாந்தமடைவதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்! அதனுள் யாரோ ஒரு முஸ்லிம் பெரியவரின் உடல் புதைக்கப்பட்டுள்ளதாக மாஸ்ரர் கூறியது அவள் நினைவுக்கு வந்தது! இறுதியில் நீங்கள் கூட உருவ வழிபாடு செய்கின்றீர்கள் என்று அவள் அவருடன் வாக்குவாதப் பட்டதும் அவள் நினைவுக்கு வந்தது! அன்றைய மாலையில்.. அவள் வரவைக் கேள்விபட்ட ஜெயனுதீன் மாஸ்ரர் அவளைத் தேடி வந்தார்! அவரை எதிர்பாராமல் கண்டதும் அவளது இதயம் ஒரு கணம் துடிக்க மறந்தது! சிறிது நேரத்தில் தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டவளிடம்...ரீச்சருக்கு விருப்பமெண்டால் மாஸ்ரரோட வெளிய நடந்து போயிற்று வாங்கோ என்றாள் அனஸின் அம்மா! சிறிது நேரம் சேர்ந்து நடந்தவர்கள் பழைய நினைவுகளை மட்டும் பகிர்ந்து கொண்டார்கள்! வீட்டை அண்மித்ததும் மெல்ல இருளத் துவங்கியது! திடீரென ரீச்சர் உங்கட கழுத்தில தாலியைக் காணவில்லையே என்று ஜெயனுதீன் மாஸ்ரர் கேட்கவும் ,நான் இன்னும் திருமணம் செய்யவில்லை என்று கூறினாள்! ஏன் என்று மாஸ்ரர் கேட்கவும் எனக்கு அதில் இப்போது ஆர்வமில்லை என்று கூறியவள் எனக்கு இப்போது இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கின்றன என்றும் கூறினாள்! இரண்டு அனாதைக் குழந்தைகளைத் தத்தெடுத்து வளர்ப்பதைத் தான் வாசுகி அவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தாள்! ரீச்சர் நீங்கள் விரும்பினால் என்று ஜெய்னுதீன் மாஸ்ரர் கூறவும்,,தனது விரல்களால் சைகை காட்டி அவரது வசனத்தை இடை நடுவில் நிறுத்தியவள்....அன்றைக்கும், இன்றைக்கும் எனக்கு உள்ள வித்தியாசம் பணம் மட்டும் தானே மாஸ்ரர்? வேறு எதுவும் மாறி விடவில்லையே? மார்க்கம் இப்போது எங்கே போய் விட்டது மாஸ்ரர் என்று கேட்ட படி வீட்டின் பின் புறமிருந்த முருங்கை மரத்தின் கீழ் பார்வையைச் செலுத்தினாள்! முன்பே புதைக்கப் பட்ட நண்டுக் கோதுகள் நிலவு வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது அவளுக்குத் தெரிந்தது! காற்று மணல்களை அகற்றியிருக்க வேண்டும்! வணக்கம் மாஸ்ரர் ....நண்பர்களாகவே இருப்போம் என்று கூறிய படி விடை பெற்று நடந்தாள்! மாஸ்ரர் வாசலில் உறைந்து போய் நின்றது.அவளது கடைக்கண்ணில் விம்பமாகிப் பிரதிபலித்தது! (யாவும் கற்பனை)
  25. 14 likes
    கோத்தபாயவின் காரியதரசி கேணல் சுரேஷ் சாலே (குறியீட்டு சொல் - சாம் சேர்) (கபில கெந்தவிதாரன - கோத்தபாய ஒருங்கிணைப்பாளர்) தமிழினியை சிறையில் சந்தித்து உரையாடிய விடயத்தை, திரு அப்பாத்துரை விநாயகமூர்த்தியை தமிழினி வழக்கில் இருந்து நீக்கி சிங்கள வழக்கறிஞரை சாம் சேர் நியமித்த விடயத்தை இன்னொரு கூர்வாளின் நிழலில் எழுதுவதற்காக மறைத்து வைத்திருக்கிறீர்களா..? இந்த விடயத்தில் சிங்கள அரசு இரண்டு மாங்காய் அடிக்க நினைக்கிறது. 1. புலிகளின் தளபதியாக இருந்த ஒருவரை வைத்தே புலிகளை விமர்சனம் செய்து புலிகள்மீதான மிச்சம் சொச்சம் நல்மதிப்பை சேதப்படுத்துவது. ( இன்னும் இருக்கிறதாக சிங்கள அரசு இன்னும் நம்புகிறது) 2. புலிகளின் முன்னாள் தளபதியை பேசு பொருளாக்கி, துரோகி ஆக்குவதன் மூலம் இனி எந்த தளபதி எது சொன்னாலும் நம்ப முடியாமல் பண்ணுவது. இது இரண்டும் நாங்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. சாம் சேர் - கெந்த விதாரணவின் திட்டங்கள் படிப்படியாக நிறைவேறி கொண்டுதான் இருக்கிறது. திரு ஜெயகுமாரன் அவர்களுக்கு, தமிழினி தந்த அடையாளத்தை காசாக்க தெரிந்த உங்களுக்கு தமிழினி கடைசியாக நின்ற சண்டை ஒன்றை கூற முடியுமா. இறுதிபோரில் எந்த முனையிலாவது ஆயுதம் எடுத்து எதிரியை சுட்ட சம்பவம் ஒன்றை கூறமுடியுமா.? 1 km கூட நடக்கதெரியாத தளபதிகளில் எந்த தளபதியுடனாவது களமுனையில் இருந்த சம்பவம் ஒன்றை கூற முடியுமா.? கல்லறையில் மாவீரர்கள் தூங்குகின்றார்களே தவிர, அவர்களுக்கு காது கேட்காது என்று அர்த்தம் இல்லை. பதில் தெரிந்தால் கூறுங்கள்.இல்லை, உங்களுக்கு தந்த வேலையை செவ்வனே செய்தேன் என்ற மிதப்பில் நீங்கள் நகருங்கள். நன்றி உண்மைகளும் அதை சுமப்பவர்களும் அமைதியாக பார்த்து கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். மேலே கோசான் கூறியது போல புலி, தலைவர் பிரபாகரனுடன் முடிந்துவிட்டது. இனிமேலும் நீங்கள் யாரவது மக்களுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும் என்றால் புலி என்ற முத்திரை இல்லாமல் நல்லது செய்து காட்டி உங்களுக்கு ஒரு அடையாளத்தை பெற்று கொள்ளுங்கள். அது தான் நீங்கள் புலிகளுக்கும் தலைவருக்கும் செய்யும் மிகப்பெரிய நன்றிக்கடன்.
  26. 13 likes
    வந்தனா கொஞ்சம் நில்லுங்கோ, இன்று எனக்கொரு பதிலைச் சொல்லி விட்டுப் போங்கோ. நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று எதிர் பார்க்குறீங்கள் சந்திரன். பிள்ளைகள் பள்ளிகூடத்தால வந்திருப்பினம், இனித்தான் நான் போய் சமைக்க வேண்டும். வந்தனா எத்தனை நாட்கள் நாங்கள் இந்தக் கந்தோரில இரவுப் பணியாற்றி இருக்கிறோம். என்னுடைய ஆசையை நான் கூறிவிட்டேன் , நீங்கள்தான் பிடிகொடுக்காமல் நழுவுறீங்கள். என் நிலைமையை புரிந்து கொள்ளுங்கோ சந்திரன். தெரியும் வந்தனா, உங்களுக்கு இந்த வேலைகூட நான்தானே வாங்கித் தந்தனான். வாறகிழமை 30ம் தேதி விடுமுறையும் கூட ஒருமுறை என்ன சொல்லுங்கோ. என்னால் வரமுடியாது சந்திரன். ஆனால் நான் உங்களுக்கு ஒரு உதவி செய்யலாம். என்ன என்ன உதவி, ஆசையாய் இருக்கு கெதியாய் சொல்லுங்கோ. சும்மா பறக்காதையுங்கோ சொல்லுறன். அன்று மாலை நாலு மணிக்கு பூங்கா வீதிக்கு வாங்கோ.நான் எனது சினேகிதியை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்து விடுறன். பிறகு என்னைத் தொந்தரவு செய்யக் கூடாது சரியா. சற்று நேரம் யோசித்த சந்திரன் சரி என்று விட்டு கண்ணடித்துக் கொண்டே செல்கிறான். 30ம் தேதி மாலை 3:58:40 க்கு சந்திரன் காரில் வந்து இறங்கி வாரான். அவனுக்கு முன்னதாகவே வந்தனா வந்து காத்திருக்கின்றாள். அருகில் ஒருத்தர் வண்டிலில் இளநி வித்துக் கொண்டு இருக்கின்றார். சந்திரன் இளநி குடிப்பமா என்று கேட்க்கிறான். வந்தனாவும் ம்... என்று சொல்லிவிட்டு காசை எடுக்க அவன் மறுத்துவிட்டு இரண்டு இளநி வாங்கி இருவரும் குடித்தனர். எங்கே அவ இன்னும் வரவில்லையா...! இல்லை இப்ப வந்திடுவா, இன்று வேலை கூட போலிருக்கு. அருகே ஒரு வாடகை வண்டி வந்து நின்றது. அதில் இருந்து நாகரிக யுவதி இறங்கி வந்தாள். வா சினேகா உனக்காகத்தான் காத்திருக்கிறோம். அவள் சந்திரன் அருகே வந்து நிக்க கண்களில் நீளமாய் கீறிய மையும், கன்னத்தில் சற்று தூக்கலாய் பூசிய பவுடரும், உதட்டில் அடர்த்தியான சிகப்பு சாயமும் அவளது வேலைக்கு விளம்பரமாய் இருந்தன.அத்துடன் அவளிடம் இருந்து வீசிய மட்டமான நறுமணம் அவனது நாசிக்குள் புகுந்து இளநியுடன் இதழ்பதிக்க வயிற்றில் இருந்த இளநி வாய்க்கு மீண்டு வாந்தியாய் வெளியேறவும் இவள் அவள்தான் என மூளை அறிவுறுத்தவும் சரியாய் இருந்தது. வந்தனா நீ என்னை அவமானப் படுத்தி விட்டாய். ஏன் இந்தப் பிள்ளைக்கு என்ன குறை, நிறமாகவும், அழகாகவும், அலங்காரமாகத்தானே இருக்கிறாள்.நீ கூப்பிடும் இடத்துக்கு உன்னோடு அவள் வருவாள். நீ பணம் கூட குடுக்க வேண்டாம். நான் குடுத்து விட்டேன். என்ன சொல்லுறாய் நீ .மனசுக்கு பிடிக்காத ஒன்றை எப்படி ஏற்பது. வாந்தி வந்ததை பார்த்தனிதானே. அன்று நீ என்னை அழைத்ததும் எனக்கும் அப்பிடித்தான் வாந்தி வந்தது. அடக்கிக் கொண்டேன். நான் இரு பிள்ளைகளுக்கு தாய். அன்பான கணவன்.எங்களை பற்றி தெரிந்தும் நீங்கள் அப்படிக் கேட்டது தப்பில்லையா.மன்னித்து விடுங்கோ வந்தனா.சந்திரன் அட்டமியாய் குறுகி நிக்க , இது எதுவும் புரியாத அந்தப் பெண் வாடகைக்கு காரின் கதவைத் திறந்துவிட்டு முன்னால ஏறுறீங்களா, பின்னால ஏறுறீங்களா என்றாள் அப்பாவியாய். ஒரு நிமிஷம் திகைத்த இருவரும் அடுத்தநொடி எல்லாவற்றையும் மறந்து சிரித்துக் கொண்டார்கள்.....! இது ஒரு சுய ஆக்கம். இதுக்கு காப்புரிமை, மோதிரஉரிமை எதுவும் கிடையாது. ஒரு அரும்பெரும் இலக்கியம் மலரக் காரணமான, உந்துசக்தியான நண்பர் இராசவன்னியனுக்கு சமர்ப்பணம். இங்கே சொந்த 'ஆக்கங்கள்', 'ஆக்கங்கள்' என குறிப்பிடுவது, கவிதைகளையா.. இது ராசவன்னியனின் கேள்வி....!
  27. 13 likes
    மறக்க முடியாத நினைவுகள்...  ஒரு காலத்தில் நாங்கள் கிரிக்கெட் விளையாடி முடிய பல மணிநேரம் இருந்து பல விடயங்களையும் கதைத்த இடம். இந்த மதில் ஓரத்தில் ஒரு சீமெந்திலான கட்டு இருந்தது (அது இப்ப அந்த இடத்தில இல்லை. அதையும் யாரோ தூக்கி கொண்டு போய் விட்டார்கள்) அதில்தான் நாங்கள் இருந்து கதைப்பது. இந்த மதிலுக்கு முன்பாக ஒரு 8 பரப்பு காணி. அதுக்குள் 2 புளியமரம், ஒரு வேம்பு, ஒரு மாமரம், ஒரு செரிபழ மரம்.. இதுக்கு நடுவில்தான் கிரிக்கெட். கண்னுக்கு பந்து தெரியும்வரை விளையாட்டுத்தான். யாழ் நகரில் உள்ள முன்னனி பாடசாலை மாணவர்கள் எல்லாம் பிற்பகலில் கூடும் இடம். கலகலப்புக்கும் நகைச்சுவை கதைகளுக்கும் பஞ்சம் இருக்காது. சிலவேளைகளில் ஒரு அணியில் 15 பேர் கூட இருப்பார்கள்.. அதைவிட முன்பு இதே இடத்தில் கிரிக்கெட் விளையாடியவர்கள் லண்டனில் இருந்து வரும்போது அவர்களும் எம்மோடு சேர்ந்து விளையாடுவது. அந்த வருடத்திற்கான செலவு எல்லாம் அவர்கள் கணக்கில் எழுதிவிடுவோம். நாங்கள் கிரிக்கெட் விளையாடுவதை பார்க்க ஒரு சில ரசிகர் கூட்டம். விளையாடும் ஆட்களை பார்க்க என்று ஒரு சிலர் அந்த பாதையால் நாலுதரம் சைக்கிளில் சவாரி.... வந்து போவார்கள். அந்த நேரம் நாங்கள் சிக்ஸ் அடிக்க போய் விக்கெட் பறிபோவதும் நடக்கும். விளையாட்டு முடிய பலரும் கலைந்து போக நாங்கள் ஒரு சிலர் உந்த மதிலோடு இருந்து கதைக்க தொடங்கி.. இரவு 9 மணிவரை தொடரும்... இதுகளை மறக்கத்தான் முடியுமா? பிற்குறிப்பு: இந்த பதிவை எழுத தூண்டியது.. நேற்று இங்கு ஈழப்பிரியானால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட கூகிள் படம் தொடர்பானபதிவு. அதை பார்த்தபின் இந்த பதிவை முகநூலில் பதிந்தேன்.அதை இங்கு உங்களோடும் பகிர்கிறேன்.
  28. 12 likes
    அம்பனும் குரங்கும். நோர்வேயில் இருந்து வந்த எனது நண்பனை பார்க்க அம்பனுக்கு இன்று போயிருந்தேன். இதுவரையில் பருத்தித்துறைக்கு பஸ்ஸிலே போகாத எனக்கு நேரம் கணிப்பிட முடியவில்லை. எப்படியும் ஒரு மணித்தியாலம் அல்லது ஒன்றரை என்று யோசித்தபடி பஸ்ஸில் ஏறி அம்பனுக்கு போக எடுத்தது இரண்டரை மணிநேரம். அட யாழ் குடாநாட்டுக்குள்ளே இருக்கிற அம்பனுக்கு போக இவ்வளவு நேரமா? அம்பன் என்பது பருத்தித்துறை நாகர்கோவில் வீதியில் குடத்தனைக்கும் நாகர்கோவிலுக்கும் இடையில் அமைந்துள்ள கிட்டத்தட்ட 250 குடும்பங்கள் வாழும் ஒரு கிராமம். வெறும் பனையும் மணலும் கட்டாந்தரையுமா இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் போன எனக்கு ஆச்சரியம்தான் மிஞ்சியது. பச்சை பசேலென்று காணிகளும், வீடுகளும், நெல்லு இல்லாத காய்ந்த வயல்களும் மதவுகளில் இளசுகள், ஹெல்மட் இல்லாமலே மோட்டார் வண்டியில் பயணிக்கும் மனிதர்களும், குடும்பங்களும் - இது வேறு ஒரு உலகம்தான். .... உணவையும் முடித்துவிட்டு நானும் நண்பனும் மதவில் பஸ்ஸுக்கு காத்திருந்தபோது, நண்பனின் குடும்பமே சேர்ந்து வந்தது. வீதியில் வருவோர் போவார் எல்லாம் சுற்றம். அவர்களும் சேர்ந்து காத்திருந்தார்கள் எனது பஸ்ஸுக்கு. அன்பான உபசரிப்பு, அழகான கிராமம், அன்பான மனிதர்கள். பொறாமையாக இருக்குது. எனக்குத்தெரிய யாழ் மாவட்டத்தில் ஒரு மாநகர சபையும் (யாழ்ப்பாணம்) இரு நகர சபையும் (பருத்தித்துறை, காங்கேசன்துறை) இருந்தன - (தவறு இருந்தால் தகவல் தரவும். பருத்தித்துறையை பார்க்கும்போது அதன் வளர்ச்சி எனக்கு பொறாமையா இருக்குது. எனது காங்கேசன்துறையே நீ மறுபடியும் எழுவாயா? ஆமா இதுக்குள்ள எப்படி குரங்கு வந்தது? அம்பனில் குரங்குகளின் அட்டகாசம் சொல்லி மாளாது. சாவகச்சேரி புகையிரத நிலம் அருகில் உள்ள மரத்தில் குரங்கை கண்டு ஆச்சரியப்பட்ட எனக்கு நண்பனின் குடும்பம் சொல்லிய கதைகள் நம்ப முடியாமல் இருந்தது. எப்பாவது ஒன்றிரண்டு வந்து போகுமாக்கும் என்று எண்ணியபடி வேறு விடயங்களை கதைத்து கொண்டிருந்தேன். தட புட என்று கூரை மேல ஒரே சத்தம், ஆச்சிரியத்துடன் பாத்த எனக்கு நண்பர் - உனது மூதாதையர்தான் வெளியில போய் பார் என்றார். வெளியே போனா ஒரு கூட்டமா ஒரு 25 ஆவது இருக்கும். மாமரத்தில் உள்ள பிஞ்சுகளை புடுங்கி ஒரு கடி கடிச்சுப்போட்டு கீழ போடுதுகள். இந்த கிராமத்திலேயே இப்ப மாம்பழம் கிடையாதாம், மாதுளம்பழம் இல்லையாம், தேசிக்காய் வராதாம், முகட்டு ஓடுகள் இல்லை. வெடியை கொளுத்தி போட்டாலும் ஏளனமா பாக்குதுகள். நானும் கமராவை தூக்கி கொண்டு வந்தன் - அம்புட்டுதான் பாஞ்சு ஓடீட்டுதுகள். எனக்கு பயமா இல்லை காமராவுக்கா என தெரியாது. இப்பவெல்லாம் நெல், வெங்காயம் தவிர வேறு எந்த பயிர்செய்கைகளும் இங்கு இல்லையாம். நண்பர்களே ஏதாவது பண்ணுங்கள்.ஆர்மியைத்தான் விரட்ட முடியவில்லை, இந்த குரங்குகளையாவது விரட்டலாமே.
  29. 12 likes
    1984 அக்டொபேர் 31 வழமை போல் அப்பு அண்ணை வீட்டில் இருந்து வம்பளந்து மட்டுமில்லாமல் அர்த்தமேயில்லாத கதைகளை பேசி அதற்கும் சிரித்துக் கொண்டிருந்தோம். இந்திரா காந்தி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார் - எல்லோருக்கும் அதிர்ச்சி. செய்வதறியாது நின்ற நேரம் அது. எமக்கெல்லாம் ஒரு விடிவை அவர் தருவார் என்று நம்பிய இளவயது. 1984 நவம்பர் 1 அடுத்த நாள் என்ன செய்யலாம் என்ற யோசனையுடன் இருந்த எமக்கு (Friends club) தையிட்டியில் ஒரு வாழைத்தோட்டம் அழிக்கப்படப்போவதாக தகவல் வருகிறது. உடனேயே இருவரை அனுப்பி தகவலை உறுதிசெய்துகொண்டோம். தோட்ட உரிமையாளரும் எத்தனை வாழைகள் வேண்டுமானாலும் வெட்டுங்கள் என்கிறார். அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக நண்பர்கள் இருவரை அனுப்பி தையிட்டியைச் சேர்ந்த நண்பர் ஒருவரிடம் லாரி உதவி கேட்டோம். சந்திரனும் நண்பர்கள் இருவரையும் ஏற்றிக்கொண்டு லாரியுடனேயே வந்துவிட்டார். அப்புறம் என்ன அனைத்து வானரங்களும் லாரியினுள் கத்திகளுடன் தொத்தினோம். மானம்பூவில் மட்டுமே வாழை வெட்டை பாத்த எமக்கு ஒரு வாழைத் தோட்டமே கண்முன்னால், கையிலோ கத்தி. விடுவமா நாங்கள், ராசாக் குருக்களின் வாழை வெட்டு ஸ்டைல் முதல் எம் ஜி ஆரின் வாள்ச்சண்டை வரை ஒத்திகை பாத்தோம். சிலநிமிடங்களிலேயே அழகான வாழைத்தோட்டம், கவுண்டமணியிடம் அடிவாங்கிய செந்தில் போல அலங்கோலமானது. கடைக்கார ராசையா அண்ணையும், அய்யாத்துரை கடையிலிருந்து கிளி அண்ணையும் நிறைய கயிறும் தந்தார்கள். ஒரு மாதிரி எல்லாத்தையும் அள்ளி லாரியில் போட்டுக்கொண்டு போய் காங்கேசன்துறையில் ஒரு லைட் போஸ்ட் மிச்சமில்லாமல் கட்டினோம். களைத்துப்போய் வந்தாலும் அப்பு அண்ணையின் வீட்டில் ஒரு இடைத்தரிப்பை மேற்கொள்ளாது வீட்டை போவது என்பது வழமைக்கு விரோதமாகையால் அங்கேயே குந்திவிட்டோம். அன்ரியும் தேத்தண்ணி போட்டுத் தந்தா. களைப்பும் காத்தோடு கரைந்துவிட, சரி இப்ப என்ன பண்ணலாம் என்ற யோசனைக்கு கண்ணில் காட்ஸ் பாக்கெட் படுகுது. 304 இல் எண்பது, நூறு, இரு நூற்றி ஐம்பது என்று காப்ஸ் வரை சுவாரஸ்யமாகவே போனது பொழுது. ஆனாலும் உந்த காப்ஸ் அடிப்பவனை விட அதில் பிழை கண்டுபிடிப்பதில்தான் ஒரு திரில் இருப்பது பலருக்கு எனோ புரிவதில்லை. அன்றும் அப்படியே காப்ஸ் அடித்தவனுக்கு எதிரான சண்டை மும்மரமா நடை பெற்றுக்கொண்டிருந்தபோதுதான் திடீரென ஒரு அமைதி. யாரும் வாய் திறக்கவில்லை. எல்லோர் தலையிலும் துப்பாக்கியை வைத்தபடி இராணுவம். அப்பு அண்ணையின் வளவு முழுவதும் இராணுவம். அப்புறம் 13 போரையும் அள்ளிக்கொண்டு போய் நல்லா கவனித்தார்கள். பதினோராவது நாள் என்னையும் இன்னொரு நண்பனையும் விடுதலை செய்தாங்கள். தொடர்ந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா விடுதலையாக அப்பு அண்ணையின் இரு சகோதரர்கள் மட்டும் உள்ளே. ஒருவழியாக ஒருவர் முதலில் வீடு வந்தார், மற்றவர் வர இரண்டு வருடம் எடுத்தது. இத்துடன் எல்லார் வீட்டிலும் கட்டுப்பாடுகள் இறுகிப்போக, ஒவ்வொருவராய் புலம்பெயர - சிக்கிச் சீரழியத் தொடங்கியது Friends club. இந்த உலகத்திலேயே முதன் முதலாக காட்ஸ் விளையாட்டிற்காக சிறை சென்று திரும்பிய செம்மல்கள் நாம்தான். சிறை மீண்ட எங்களுக்கும் தியாகிப் பட்டம் கிடைக்குமா? எமக்கு அழிவுகள் புதிதில்லைத்தான் ஆனாலும் அப்பு அண்ணையின் வீட்டை இந்நிலையில் பார்க்கும் போது எனோ விழியோரங்களில் கண்ணீர் கசிவதை மட்டும் தடுக்க முடியவில்லை. எமது இனிய நினைவுகளுக்காக இன்றும் கூரை, கதவு, ஜன்னல் இல்லாவிடினும் நிமிர்ந்து நிற்கும் அந்த மாடி வீடு - இளமைக்கால இனிய நினைவுகளை நினைவு படுத்தியபடி. (படங்கள் படத்தில் உள்ளவர்களின் அனுமதியுடன் பகிரப்பட்டுள்ளது.)
  30. 12 likes
    யாழ் களத்தில் தனது பொன்னான நேரத்தை செலவழித்து சகல செய்திகளையும் இணைத்துக் கொண்டிருக்கும் நவீனனுக்கும் மற்றும் அனைவருக்கும் இந்த நன்றி பகிரல் நாளில் எனது நன்றிகளை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். உங்கள் தன்னலமற்ற சேவை தொடர எனது வாழ்த்துக்கள்.
  31. 12 likes
    அன்பின் சகோதரி. தமிழ் கலாசாரம் பெண்களின் யோனியில் இருப்பதை அறியாமல் உங்கள் உண்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தி தமிழ் கலாசாரத்தை அவமானப்படுத்தி விட்டீர் . உங்களை கலாசார காவலர்களிரமிருந்து கடவுள்தான் காப்பாற்றவேண்டும்
  32. 12 likes
    இன்றுடன் ஆறாவது நாள் நான் கடைசியாக சாப்பிட்டு. பச்சைபுல்மோட்டையின் அக்கரையில் காவலரணில் காத்திருக்கும் போராளிகளுள் ஒருவன் நான். வயிறு மூன்றாவது நாளாக என்னுடன் பேசுகிறது. வாயில் ஏதோ ஒரு கசப்புணர்வு. பற்களின் ஈறுகளில் இருந்து வடியும் குருதியை என் நாக்கும் இலையான்களும் போட்டி போட்டுகொண்டு உறிஞ்சுகின்றன. கண்களில் இமைகளுக்கு மேலே ஆயிரம் குண்டுசிகளால் குற்றுவது போன்ற ஒரு வலி. ஒற்றை தலைவலி.மூன்று ஆடிலேறி குண்டுகள் தலைக்குள் இறங்குவது போல ஒரு வலி. வயிற்றின் ஓசையை அடக்க இருந்த ஒரே நீல நிற சாரத்தினை முன்னால் ஓடும் நீரிலே நனைத்து கட்டியிருந்தேன். அதையும் மீறி வயிறு பேசியது. இனி அந்த சரத்தை இறுக்க வயிற்றிலே இடமே இல்லை. T-56 சுடுகருவியின் காட்டியினூடு எதிரியின் நிலைகளை பார்க்கிறேன்.ஒவ்வொரு எதிரியும் 80 களின் சினிமாவில் தெரியும் பாடல் காட்சிகளை போல நான்கு ஐந்தாக தெரிகிறார்கள். எதில் எந்த உருவம் என்பதை மூளை யோசிக்க திறன் இல்லை. சுடுகருவியை கீழே சாத்திவிட்டு வானத்தை பார்க்கிறேன். சுட்டெரிக்கும் சூரியனும் அழகான மேகங்களும், ஏனோ மனம் ரசிக்கும் நிலையில் இல்லை. எச்சில்களை விழுங்குவதால் மட்டும் பசியை தீர்த்து கொள்ளலாம் என்று வயிறு நினைத்ததோ என்னவோ. எச்சில்கள் விழுங்கப்பட்டுகொண்டிருந்தன. இராணுவ நிலைகளில் தமிழ் சினிமா பாடல்கள் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன. மினசாரகனவு திரைப்படத்தில் இருந்து கரிகரனின் குரலில் "வெண்ணிலவே வெண்ணிலவே விண்ணை தாண்டி வருவாயா" பாடல் கடல் காற்றின் திசையில் ஒலித்து கொண்டிருந்தன. சினிமா பாடல்களை கேட்டறியா போராளிகளான எங்களால் கூட ரசிக்க முடியாமல் பாட்டு ஒலிக்க சூரியன் தன் நிலைகளுக்குள் மறைந்து கொண்டான். படையணிகள் மாறி காவல் இருப்பதுபோல சூரியன் போக நிலவு தன் நிலையெடுத்து வானத்திலே காவல் இருந்தது. எத்தனையோ நாட்கள் நிலவை பார்த்து பேசியதுண்டு. இன்று பேச பசி இடம் கொடுக்கவில்லை. முன்னிரவும், வண்டுகளின் ரீங்காரமும், நாங்கள் முன்னேறிவிடுவமோ என்றபயத்தில் இடைக்கிடை சுடும் எதிரியின் சன்னங்களுக்கு நடுவிலும் இமைகள் கனத்தன. உலகிலேயே பாரமான பொருள் என்ன என்று கேட்டால் கண்ணயரும் நேரத்தில் கண் இமைகள் தான் என்று பதில் எழுதிவிடலாம். பணிமாற்றம் செய்ய போராளிகளின் அளவு குறைவு. நாள் முழுவதும் பணிசெய்ய வேண்டியநிலைமை. கண்கள் ஓய்வு கேட்டன. நிலைகளுக்கு பின்னால் நிம்மதியாக உறங்கும் எம் மக்களின் முகங்கள் வந்து போயின.நித்திரைக்கு விலை ஒரு கோடியை தாண்டி இருந்தது. இரண்டு நெருப்பு குச்சிகளை உடைத்து கண்களுக்குள்ளே செருகி இமைகள் மூடாதவாறு செய்துவிட்டு, சுடுகருவியின் இழுவைக்குள் கைவிரலை அழுத்தியபடியே.. காவலிருக்கிறேன் எதிரியின் வருகைக்காக.
  33. 12 likes
    வருடம் பிறந்தவுடன் உறவுகளுக்கு தொலைபேசி மூலமும், இணைய நண்பர்களுக்கு இணைய‌த்தின் மூலமும்,மின்னஞ்சல் மூலம் பாடசாலை நண்பர்களுக்கும்,முகப்புத்தகத்தின் ஊடாக முகபுத்தக நண்பர்களுக்கும் புது வருட வாழ்த்துக்களை தெரிவித்து கொண்டேன்.பதிலுக்கு அவர்களும் நன்றிகள் உங்களுக்கும் எங்களது புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்றனர்.சிலர் இது எங்கன்ட புத்தாண்டு இல்லை ஆரியரின்ட புத்தாண்டு என்றனர்.அப்படி சொன்னவரில் கந்தரும் ஒருத்தர்.இவர் உப்படிதான் சொல்லுவார் என்று தெரிந்து அவரை கண்டவுடன் அண்ணே ஆரிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் என்றேன்..நன்றி ஆனால் நான் தமிழர் புத்தாண்டைதான் கொண்டாடுவேன் இவங்கன்ட புத்தாண்டை கொண்டாமாட்டேன் என்றார். நானும் ஒவ்வொரு முறையும் சித்திரை புத்தாண்டு,தமிழ் புத்தாண்டு,சிங்கள புத்தாண்டு ,தமிழ்சிங்கள புத்தாண்டு என‌ ஒவ்வோரு விதமாக‌ சொல்லி பார்ப்பேன் ஆனால் மனுசன் அசையாது இது எங்கன்ட புத்தாண்டில்லை என அடம்பிடிப்பார்.அதுதான் இந்த முறை ஆரிய புத்தாண்டு என சும்மா சொல்லிப்பார்த்தேன்.அதுக்கும் மனுசன் அசையவில்லை.அவருக்கும் வயசு போய்கொண்டிருப்பதால் தொடர்ந்து அவருக்கு தொல்லை கொடுப்பதில்லை என முடிவெடுத்தேன். வேலையால் வந்து மனிசி கோவிலில் எடுத்து வைத்திருந்த மருத்துநீரை சம்பூ போல தலையில் வைத்து தடவி ஒரு ந‌ல்ல முழுக்கு முழுகி போட்டு புது வேஸ்டியை அணிந்து எம் பெருமான் சிட்னிமுருகனிட்ட ஒரு விசிட் அடிக்க போனேன்,கோவிலுக்கு கிட்ட ஒரே போக்குவரத்து நெரிசலாக இருந்தது ,எனது கார் மெல்ல மெல்ல ஊர்ந்து சென்றது.போக்குவரத்து நெரிசலுக்கு காரணம் எம்பெருமானை புத்தாண்டு தினத்திற்கு தரிசிக்க வந்த பக்தர்களின் வாகனங்களால் தான் ஏற்பட்டது என்பது பின்புதான் புரிந்தது.கோவில் வாசலில் "கார் பார்க் வுள்" என ஆங்கிலத்தில் எழுதி போர்ட் வைத்திருந்தார்கள்.. இன்று நடைதான் முடிந்த முடிவு என நினைத்தபடி குடும்பத்தினரை கோவில் வாசலில் இறக்கிவிட்டு காரை மீண்டும் கோவிலுக்கு வெளியே கொண்டு வந்து, அருகில் உள்ள பாதையில் நிறுத்திவிட்டு முருகனை தரிசிக்க ஒடிவந்தேன் .கோவிலில் அறிந்தோர் எல்லாம் புதுவ‌ருட வாழ்த்து சொல்ல பதிலுக்கு நானும் "தங்க்யூ செம் டு யூ" என்று தேவாரம் போல எல்லொருக்கும் சொல்லிபடியே முருகனை பார்த்து கைகூப்பி அரோகரா சொல்லுவத‌ற்கு பதிலாக புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் என வாய்தடுமாறி சொல்ல சுதாகரித்து மீண்டும் "அரோகா சிட்னி முருகனுக்கு அரோகரா" சொல்லியபடியே சுற்றிவந்து ,பிரசாதம் வாங்குமிடத்துக்கு சென்றேன். அங்கு நீண்ட வரிசை இருந்தது.அதில் நின்றால் முழு பிரசாதமும் கிடைக்காது என்ற எண்ணத்தில் குறுக்கால போக முடிவேடுத்து ,வரிசையில் தெரிந்தவர்கள் யாராவது நிற்கிறார்களா என பார்த்தேன் .வரிசையின் நடுவில் கந்தர் நின்றார் ,அவ‌ருக்கு அருகில் சென்று "அண்ணே புது வருசம் எப்படி போகுது" என்று கேட்டபடியே உள்நுழைந்து கொண்டேன். "ந‌ல்லாய் போகுது நீ சூழியன் மெல்லமாய்வந்து உள்ளே புதுந்திட்டாய்" "ஒம்மண்ணெ ஒரு அலுவலாய் அவசரம் போக வேணும் அதுதான்" பிரசாதங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தபடியால் மெல்ல மெல்ல வரிசை ஊர்ந்து சென்றது. ஒரு மாதிரி பிரசாத மேசையருகே வந்து கையில் இருந்த கோப்பையை நீட்டினேன் பூரி,பொங்கல்,லட்டு,சதுரமாக வெட்டிய சோத்துக்கட்டி,இன்னும் பெயர் தெரியாத பல பொருட்களும் தந்தார்கள். "அண்ணே என்ன இது "கிறிபத்" மாதிரிகிட‌க்கு" என்று சதுர சோத்து கட் "என்ன அண்ணே இன்றைக்கு பிரசாதம் கொஞ்சம் தூக்கலா இருக்கு" "வருசப்பிறப்பு என்று போட்டு சனம் அள்ளி கொண்டு வந்திருக்கு " "உனக்கு தெரியுமே சிங்களவ‌ரும் இப்ப சிட்னி முருகனை கும்பிட வருயினமல்லோ,அவையள் கொண்டுவந்ததுதான் உது அவையளின்ட புதுவருடமும் இன்றைக்கு தானே" "அண்ணே உந்த வருசப்பிறப்பை தவிர எங்களுக்கும் அவங்களுக்கும் வேறு ஒன்றில்லையும் ஒற்றுமையில்லையே...அது எப்படி வருசப்பிறப்பு மட்டும் பொதுவா கிடக்கு?" " நான் எத்தனை வருசமா சொல்லுறன் அது ஆரிய புத்தாண்டு என்று நீ தான் கேட்கிறாயில்லை" "ஆரிய புத்தாண்டு என்றியள்,வட இந்தியன் ஒருத்தனும் கொண்டாடுறாங்களில்லை" "ஏன் இல்லை ,ஞாயிற்றுக்கிழமை பங்காளி காரங்கள் ஒலிம்பிக் பார்க்கில கொண்டாடுகிறாங்கள் ," " என்ன அண்ணே பாங்காளி எல்லாம் முஸ்லிம்கள் அவங்கள் எப்படி இந்துக்களின் கொண்டாடுவினம்" "இந்தியாவில மேற்கு வங்காளத்தில் இருக்கிறவையள் இந்துக்கள் அவையள் தான் விமரிசையாக கொண்டாடினம், பங்காளிகளின்ட பாஷைக்கும்,சிங்களத்திற்கும் தொடர்பு இருக்கு,அதோட அவ‌ங்களும் காளியை கும்பிடுறவங்கள்,சிங்களவ‌ங்களும் காளியை கும்பிடுறாங்கள் நாங்களும் கும்பிடுறம்,உவன் விஜயனும் அந்த பக்கதிலைலிருந்துதான் அகதியாக கள்ளத்தோணியில் சிறிலங்காவுக்கு வந்திருக்க வேணும்,பாளி ,சிங்கம் ,காளி ,சித்திரை புதுவருடம் எல்லாம் பங்காளிகாரங்களுடன் தொடர்புடையைவை" என்று ஒரு விரிவுரை நடத்திய கந்தர் உவங்கள் கிறிபத் கொடுத்தவங்கள் கட்ட சம்பொல்லையும் கொடுத்திருந்தால் நல்லாய் இருந்திருக்கும் என கிறிபத்தை சாப்பிட்ட படியே சொன்னார். " அண்ணே கோவிலில் வைத்து உப்படி கதைக்க கூடாது ,அதுக்கு மாசி போடுறவையள் அல்லோ" "மாசியை போடாமல் சம்பலை கொடுக்க‌லாம் தானே,பூரி,லட்டு இப்படி எத்தனையோ கொடுக்கினம் சம்பல் கொடுத்தா என்ன?" " கோவில்காரர் விட மாட்டினம்" "அவங்களை பற்றி கதைக்காதே ,எனக்கு கோபம் வரும்"என்றவர் மிகபெரிய ஏப்பம் ஒன்றை விட்டபடியே ,இரவு சாப்பாட்டு இன்றைக்கு தேவையில்லை வா போய் கையை கழுவுவோம் என என்னை அழைத்தார் இருவரும் கையை கழுவி விட்டு வீடு செல்லத்தாயாரானோம். "நாளைக்கு சிட்னி கிறிஸ்தவ தேவாலயத்தில தமிழ் சிங்கள புதுவருடம் கொண்டாடினம் வாறீயோ போவம்" "என்ன அண்ணே தேவாலத்திலயோ,சேர்ச்சுக்கும் சித்திரை வருசப்பிறப்புக்கு என்ன சம்பந்தம்?" "சிட்னியில் இருக்கின்ற எங்கன்ட மேட்டுக்குடிகளும்,அவங்கன்ட மேட்டுக்குடிகளும் இப்ப நல்லிணக்கத்துக்கு ஓடி திரியினம் அந்த முயற்சியின் ஒரு செயல் வடிவம் தான் இது" "சேர்ச் என்ற படியால் கேக் தான் கொடுப்பினம்" "சீ சீ அங்க கிறிபத்தும் கட்ட சம்பலும் கொடுப்பினம் ,உனக்கு ஒருவிசயம் தெரியுமே அதிக எண்ணிக்கையிலான தமிழர்களும் சிங்களவர்களும் ஒன்று கூடுமிடம் சேர்ச்சு தான் அவ‌ர்களை பெளத்த அடையாளமான கிறிபத் மூலம் ஒன்றி ணைக்கலாம்" "உதுல உவ்வளவு விசயமிருக்கோ,நான் நல்லிணக்க விளையாட்டுக்கு வரவில்லை நீங்கள் போறதென்றால் போய்யிட்டுவாங்கோ" என சொல்லி அவ‌ரிடமிருந்து விடை பெற்றேன். காரில் வீடு செல்லும் பொழுது சம்சாரம் கேட்டார் ஞாயிற்றுக்கிழமை சாய் பஜனையில் தமிழ்சிங்கள புத்தாண்டு கொண்டாடினம் வார முடியுமோ என்று ,மூன்று மாதத்திற்கு முதல் தானே கிறிமஸ்ஸும் ஆங்கில் புத்தாண்டும் கொண்டாடினீங்கள் பிறகென்ன இப்ப தமிழ் சிங்கள புத்தாண்டு என கேட்க,உங்களுக்கு விருப்பம்மென்றால் வாங்கோ சும்மா விசர் கதைகளை கதையாதையுங்கோ என்ற வர் .நான் வரவில்லை என்று சொல்ல‌ மெளன‌மாக வீடு வரை வந்தார். .ஞாயிற்றுகிழமை பத்து மணியளவில் முகம் கழுவிய பின்பு கோப்பியை குடிக்க குசினிக்குள் போனேன் . "மில்க் ரைஸும் சம்பலுமிருக்கு சாப்பிடுங்கோ" "மில்க் ரைசோ" "அது தான் சிங்கள ஆட்களின் பிரசாதம்,என்ன என்று சொல்லுறது" "ஒ ஓ கிறிபத்தோ" "எப்ப தொடக்கம் கிறிபத்தை பிரசாத லிஸ்ட்டில் சேர்த்த‌னீங்கள்" "ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் தொடங்கீட்டிங்களா உங்கன்ட அறுவையை,தயிர் ரைஸ் ,புளிரைஸ்,லெமன் ரைஸ் எல்லாம் பிரசாதமாக இருக்கும் பொழுது ஏன் மில்க் ரைஸ் இருக்கமுடியாது???,உங்களுக்கு சிங்களிஸ் மீது ஒரு கறள் அதுதான் உப்படி"
  34. 12 likes
    உறவுகள் இங்கே வாழ்த்தலாம்..!
  35. 11 likes
    இன்று இலங்கையில் பொருத்து வீடுகள் கட்டிக் கொடுக்கப்படுவது பற்றிய விவாதங்கள் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன. மண் வீடு என்ற இந்தத் திரியின் நோக்கம் பொருத்து வீடுகள் அமைப்பதை எதிர்ப்பதோ அல்லது குறைத்து மதிப்பிடுவதோ அல்ல. மண்ணாலும் போதுமான உறுதியான அழகான வீடுகளை அமைக்க முடியும் என்பதை விளக்கவே. உலகில் இன்னும் 40 விதமான வீடுகள் களிமண்ணால் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. யுனெஸ்கோவினால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய கட்டிடங்களில் (World Heritage) 17 வீதமானவை இயற்கை மண்ணினால் கட்டப்பட்டவை. இவை பல நூற்றாண்டுகளாக இன்னும் நிலைத்திருக்கின்றன. மண்வீட்டை விரும்பாததற்கு (குறிப்பாக எம்மவர்கள்) முக்கியமாக 3 காரணங்கள் கூறலாம். - ஆடம்பரம் கௌரவம் - மண் வீடு பற்றிய புரிதல் இல்லாமை - இயற்கை வளங்கள் இயற்கை மாசுபடுதல் பற்றிய போதிய அறிவூட்டல் இல்லாமை களி மண்ணால் சீமெந்து போல் அடுக்கு மாடிகள் கட்ட முடியாவிடினும் மரப் பலகையையும் சேர்த்தால் விசாலமான மாடி வீட்டினை அமைக்கலாம். மண் வீடுகளின் அனுகூலங்கள் சில - 100 வீதம் இயற்கையானது - இலவசமானது - வீடு கட்ட வேண்டிய இடத்திலேயே தாராளமாகப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் - சுகாதாரமானது - சீமெந்தை விடச் சுலபமாகக் கையாளலாம் - மண் சுவர் வீட்டினுள் காற்றின் ஈரப் பதனைச் சீராக்கும் - தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களின் உதவி இல்லாமல் நாமே கட்டிக் கொள்ளலாம் - மண்சுவர் சிறந்த ஒலித் தடுப்பைக் கொண்டது - 0 வீதமான CO2 வெளியேற்றப் படுவதால் சுற்றாடலையும் பாதுகாக்கிறது இவை எல்லாவற்றையும் விட இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்வு என்ற திருப்தியைத் தரும். பாதகங்கள் சில - வெள்ளப்பெருக்கைத் தாக்குப் பிடிப்பது கடினம் - சுவர்கள் அகலமாக இருக்கும் - கூரை சற்று அகலமானதாக இருக்க வேண்டும் - சீமெந்து வீட்டை விடப் பராமரிப்பு அதிகமாக இருக்கும் வாசித்து அறிந்து கொண்டவற்றையும் எனது மிகச் சிறிய அனுபவம் ஒன்றையும் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். என்றோ ஒரு நாள் 100 வீதம் இயற்கையான பொருட்களைக் கொண்டு நானே ஒரு வீடு கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையையும் ஆவலையும் இந்த அனுபவம் தந்துள்ளது. - தொடரும் -
  36. 11 likes
  37. 11 likes
    நண்பர் நூணாவிலான் தனிமடலில் சென்ற சனிக்கிழமை யாழ்கள ஒலிம்பிக்போட்டியினை நடாத்துமாறு கேட்டிருந்தார். நான் இன்று தான் அம்மடலினை வாசித்தேன். அவசரமாக போட்டி ஒன்றினை நடாத்துகிறேன். ஒலிம்பிக் போட்டி ஆரம்பித்தாலும் நீங்கள் வரும் ஞாயிறு 7ம்திகதி அதிகாலை 11 மணிக்கு (சிட்னி - அவுஸ்திரெலியா) முன்பு பதில் அளிக்கலாம். 1) இம்முறை ஒலிம்பிக் போட்டியில் முதல் 5 இடங்களையும் பிடிக்கும் நாடுகள் எவை? (சரியாகப் பதில் அளிக்கும் ஒவ்வொரு நாடுகளுக்கும் 1 புள்ளி) - மொத்தம் 5 புள்ளிகள். 2) இம்முறை ஒலிம்பிக் போட்டியில் முதல் 3 இடங்களையும் பிடிக்கும் நாடுகள் எவை? (சரியாகப் பதில் அளிக்கும் ஒவ்வொரு நாடுகளுக்கும் 2 புள்ளி) - மொத்தம் 6 புள்ளிகள். 3) இம்முறை ஒலிம்பிக் போட்டியில் முதல் 2 இடங்களையும் பிடிக்கும் நாடுகள் எவை? (சரியாகப் பதில் அளிக்கும் ஒவ்வொரு நாடுகளுக்கும் 3 புள்ளி) - மொத்தம் 6 புள்ளிகள். 4) இம்முறை ஒலிம்பிக் போட்டியில் முதல் இடத்தைப்பிடிக்கும் நாடு எது? - 5 புள்ளிகள். 5) கொக்கிப்போட்டியில் வெற்றி பெறும் நாடு எது?. நீங்கள் குறிப்பிடும் நாடு முதல் இடத்தில் வந்தால் 5 புள்ளிகள். 2ம் இடத்தில் வந்தால் 3 புள்ளிகள். 3ம் இடத்தில் வந்தால் 1 புள்ளி 6)உதைப்பந்தாட்டப் போட்டியில் வெற்றி பெறும் நாடு எது?. நீங்கள் குறிப்பிடும் நாடு முதல் இடத்தில் வந்தால் 5 புள்ளிகள். 2ம் இடத்தில் வந்தால் 3 புள்ளிகள். 3ம் இடத்தில் வந்தால் 1 புள்ளி. 7) சிறிலங்கா அ)இம்முறை குறைந்தது ஒரு தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறும் ஆ) தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறாது. ஆனால் வேறு பதக்கத்தைப் பெறும் இ) ஒரு பதக்கத்தையும் பெறாது. நீங்கள் இக்கேள்விக்கு அ அல்லது ஆ அல்லது இ வைத்தெரிவு செய்ய வேண்டும் 1புள்ளி 8) இந்தியா அ)இம்முறை குறைந்தது ஒரு தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறும் ஆ) தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறாது. ஆனால் வேறு பதக்கத்தைப் பெறும் இ) ஒரு பதக்கத்தையும் பெறாது. நீங்கள் இக்கேள்விக்கு அ அல்லது ஆ அல்லது இ வைத்தெரிவு செய்ய வேண்டும் 1புள்ளி 9) பாகிஸ்தான் அ)இம்முறை குறைந்தது ஒரு தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறும் ஆ) தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறாது. ஆனால் வேறு பதக்கத்தைப் பெறும் இ) ஒரு பதக்கத்தையும் பெறாது. நீங்கள் இக்கேள்விக்கு அ அல்லது ஆ அல்லது இ வைத்தெரிவு செய்ய வேண்டும் 1புள்ளி 10) டென்மார்க் இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 11) நியூசிலாந்து இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 12) கனடா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 13) நெதர்லாந்து இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 14) நோர்வே இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 15) பிரித்தானியா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 4 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 16) பிரான்சு இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 4 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 17) இத்தாலி இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 4 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 18)தென் கொரியா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 4 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 19) அவுஸ்திரெலியா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 20)யப்பான் இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 21) யேர்மனி இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 22) அமெரிக்கா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 23) சீனா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 24) இரஸ்யா இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 5 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 4 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 3 புள்ளிகள், 5னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 10னால் வித்தியாசப்படுமாயின் 1 புள்ளி. 25) பிறேசில் இம்முறை எத்தனை தங்கப்பதக்கங்களைப் பெறும். சரியாகச் சொன்னால் 3 புள்ளிகள். உங்களின் விடை 1னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 2 புள்ளிகள் 2னால் வித்தியாசப் படுமாயின் 1 புள்ளி 26) கென்யா இம்முறை தங்கப்பதக்கத்தைப் பெறுமா? 1புள்ளி போட்டி விதிகள் 1)ஒகஸ்ட் மாதம் 7ம் திகதிக்கு (அதிகாலை 11 மணிக்கு -சிட்னி - அவுஸ்திரெலியா) முன்பு பதில் அளிக்கவேண்டும். 2)ஒருவர் ஒரு முறைதான் பதில் அளிக்கவேண்டும். 3)பதில் அளித்தபின்பு திருத்தம் செய்தால் போட்டியில் இருந்து நீக்கப்படுவார் 4) ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்டவர்கள் ஒரே புள்ளிகள் பெற்றால், முதலில் பதில் அளிப்பவர் இவர்களுக்குள் முதலிடம் பெறுவர்
  38. 11 likes
    வெள்ளைக்காரன் சொல்லி தந்த சொறி,தங்க்யூ என்ற‌ இர‌ண்டு வார்த்தைகள் எனக்கு இலகுவாக இருந்தது, அந்த வண்ணசிங்களத்தியுடன் மன்னிப்பு கேட்பதற்கு.‍பாக்கை மாற்றி கொண்டு அவளிடம் விடைபெற்றேன். வரிவிலக்கு கடையில் உற்சாகபாணம் இரண்டை வாங்கி சென்றால் உறவுகளுக்கு கொடுத்து நானும் இன்பம் காணலாம் என்ற எண்ணத்துடன் அருகிலிருந்த கடைக்குள் சென்று விலைகளை பார்த்துகொண்டிருக்கும் பொழுது எதை தெரிவுசெய்வது என்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. குறைந்த விலையில் நிறைந்த இன்பம் காணக்கூடியதாக இரண்டு புட்டிகளை தெரிவுசெய்து இரண்டின் விலைகளையும் கூட்டி பார்த்தேன் அமெரிக்கன் டொலர் 50 வந்தது, அதை அவுஸ்ரேலியா டொலருக்கு மாற்றியபொழுது கிட்டதட்ட இரண்டு 50 டொலருக்கு துட்டு விழுந்தது. பொருட்களை தள்ளுவண்டியில் வைத்து தள்ளியபடியே பச்சை கதவினுடாக வெளியே வந்து, வெள்ளை யூனிபோர்ம் அணிந்து கறுத்த தோல் பட்டிகளுடன் நின்று அரைட்டை அடித்துகொண்டிருந்த‌ உத்தியோகத்தர்களை பார்த்து புன்னகையை செலுத்த அவர்களும் பதில் புன்னகையுடன் வெளியே செல்ல அனுமதித்தனர். வழமையாக ஆயுதங்களுடன் முகத்தை இறுக்கமாக வைத்து கொண்டிருக்கும் விமானப்படையினரைத்தான் அதிகமாக காணலாம் .ஆனால் இந்த தடவை அவ‌ர்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைவாக இருந்தது.ஒரு சில படையினர் ஆயுதங்களின்றி நின்றனர் .முன்பு இந்த கோதாரிபிடித்த சிறிலங்கா ஆயுதபடையினரை கண்டால் நேரா முகத்தை பார்ப்பதை தவிர்ப்பதுண்டு, ஊரில‌ சின்ன வய‌சில அவையளை பார்த்து அடி வாங்கிய அனுபவத்தின் எதிரொலியாக அவர்களை கண்டால் பார்ப்பதில்லை,மற்றும் இன்னுமொரு காரணம் இவன் கொத்துரொட்டி விற்பவன்,கொடி பிடிப்பவன் என யாராவது போட்டு கொடுத்திருந்தால் என்ற பயம். இந்த தடவை ஆயுதமின்றி நின்றதனால் பார்த்தேன்."குட் மொர்னிங்" என்றார் பதிலுக்கு "குட் மொர்னிங்" சொல்லிவிட்டு சென்றேன். நீ ஆயுதமின்றி என்னை வரவேற்பதால் நீயும் உனது படையும் நீ வாழும் நாடும் எனது நண்பன் என்று நினைக்கவில்லை.நீ விசில் அடித்தால் ஒரு நிமிடத்தில் உன்கையில் ஆயுதம் வந்து சேரும் அத்துடன் மேலதிக நண்பர்களும் உனக்கு துணையாக வந்து பலம் சேர்ப்பார்கள் .நீ மனித உரிமையை மீறினாலும் உன்னை பாதுகாக்கும் உன் அரசு .நான் பொதுமகன் எந்த குற்றசாட்டையும் நீ வைக்கலாம் என்று மனதில் நினைத்தபடியே வரவேற்பு பகுதியை சென்றடைந்தேன். உறவுகள் எனக்காக காத்திருந்தார்கள் .அக்கா வந்து கட்டியணைத்து கண்ணீர் மல்கினார். "என்னடா எப்படியிருக்கிறாய் ,மெலிந்து போனாய்,அவுஸ்ரேலியாவில பஞ்சமே" என நக்கலாக கேட்டார்.இதே கேள்வியை இரண்டு வ‌ருடங்களுக்கு முதல் நான் போகும் பொழுதும் கேட்டவர். "நல்லாய் இருக்கிறன் வயசு போகுது அதுதான் அள‌வாய் சாப்பிடுகிறனான்"என போன முறை சொன்ன பதிலை இந்த முறையும் சொன்னேன். "நீங்களும் நல்லாய் மெலிந்து போயிட்டியள்" "நானும் டயட் தான்"இருவரும் கதைத்துகொண்டு நடக்கும்பொழுது மருமகன் மொபைலில் " அண்ணே மாமா வந்திட்டார் வானை கொண்டு வாங்கோ " என்றான் . மருமகன் வானில் சமான்களை ஏற்றினான் .டுயுட்டி விரி பாக்கை நான் கையில் பத்திரமாக வைத்துகொண்டேன். "என்ன உது புதுப்பழக்கம் போல கிடக்கு" "சித்தப்பாவும் ,சினேகிதப்பெடியனும் கேட்டவையள் " "சித்தப்பா ஒருநாளும் எங்கன்ட வீட்டை வரமாட்டார் ,உதை மட்டும் உன்னட்ட அடிச்சு கேட்டிருக்கிறார்,கொண்டுபோய் கொடுக்காத டெலிபோன் அடிச்சு சொல்லு அவ‌ர் வந்து எடுக்கட்டும். " "ம்ம்ம்ம்ம்" "இப்ப ம்ம்ம் என்று சொல்லுவாய் பிறகு நீ நினைத்தைதான் செய்வாய்" குடும்ப அரசியலை நோக்கி கதை போக, "அத்தான் மைத்திரி என்னவாம்" "மைத்திரி கொடுக்க நினைத்தாலும் சிங்களவன் விடுகிறானே,இந்தியாகாரன் வேற உதுக்குள்ள நிற்கிறான் ஒன்றும் கொடுக்கவிட மாட்டான்" "மாமா உங்கன்ட ஆட்கள் எங்களிட்ட நேற்று வாங்கிகட்டிச்சினம்" "நீங்கள் 13 பேர் விளையாடினா வெல்லுவியள் தானே" "13 பேரோ" " பின்ன என்ன? உங்கன்ட அம்பயரும் சேர்ந்து விளையாடினார்" "சும்மா நொட்டை சாட்டு சொல்லாதையுங்கோ,தோத்தது ,தோத்த‌துதான்" மருமகனுடன் விளையாட்டைப்பற்றியும்,அக்காவுடன் குடும்ப அரசியல் ,அத்தானுடன் நாட்டு அரசியல் கதைத்துகொண்டு பயணம் தொடர்ந்தது. "என்னடா புதுப்பாதையால் போறாய்" "இதுதான் எங்கன்ட மோட்டர் வே,உங்கன்ட நாட்டை மாதிரித்தான் இப்ப எங்கன்ட நாட்டிலயும் மோட்டர் வே வந்திட்டுது" கட்டுநாயக்க கொழும்பு பாதையால் 75 ஆம் ஆண்டளவில் முதல்முறையாக தொடங்கிய எனது பயணம் கடந்த 2015 ஆம் ஆண்டு மோட்டர் வேக்கு மாறியது . 71 ஆம் ஆண்டு கம்னியூச கிளர்ச்சியை முறியடிக்க பல முதலாளித்துவ நாடுகள் ஆதரவளித்தன.முறியடித்த கையோடு வெளிநாட்டுதலைவர்களை வரவழைத்தனர் பொது நலவாய நாடுகளின் மாநாடும்,அணிசேரா நாடுகளின் மாநாடும் அடுத்துஅடுத்து கொழும்பில் நடை பெற்றமையால் வெளிநாட்டு பிறமுகர்கள் வந்து செல்வதற்காக அந்த பாதை அகலமாக்கப்பட்டது .பாதை அகலமாக்குவதற்காக வீதிக்கு அருகாமையிலிருந்த‌ பல‌ர் தங்களது வீடுகளை இழக்க நேரிட்டது, நஷ்டஈடு பலருக்கு கிடைக்கவில்லை .மாநாடுக்கு வந்து சென்றவர்கள் அறிக்கை விட்டார்கள் சிலோன் அழகிய‌ அமைதிப்பூங்கா என்று, அப்பா,பெரியப்பா ,மாமா,சித்தப்பா,பக்கத்துவீட்டு அங்கிள்மார் ஒன்றாக கூடி திண்ணை அரசியல் பேசும் பொழுது, ரொகனா வீஜயவீரா சீனா ஆதரவா செயல்பட்டாரா?ரஸ்யா ஆதரவா செயல்பட்டாரா? என விவாதிப்பார்கள்.கடைசிவரை அதற்கு விடை தெரியாமல் அவ‌ர்கள் இறந்துவிட்டார்கள். பதின்ம வயதில் ஊரிலிருந்து வந்த எனக்கு அந்த பாதை மிகவும் ஆச்சரியத்தை தந்தது.இலங்கையில் அப்பொழுது இருந்த மிகவும் அகல‌மான பாதை அதாகதான் இருக்கும். கிறிஸ்தவ தேவாலயங்கள்,பள்ளிவாசல்கள்,விகாரைகள்,என அந்தபாதை ஒரு பல்கலாச்சாரத்துக்கு சாட்சியாக இருந்தது.ஆனால் இந்து கோயில் அந்த பாதையில் மருந்துக்கும் காணவில்லை என்று மனது ஏங்கியது. வீதியோர கடைகளில் "உர மஸ்" என சிங்களத்தில் எழுதியிருக்கும் .சிங்களம் எழுத்துகூட்டி வாசிப்பேன் ஆனால் கருத்து தெரியாது.அப்பாவிடம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டேன் அது பண்டிறைச்சி என்று. பழைய நினைவில் முழ்கி கொண்டிருக்கும் பொழுது, "மாமா நித்திரையோ" "இல்லை சொல்லு" "நீங்கள் போட்டிருக்கிறது பிரான்டட் சப்பாத்தே" "இல்லை, ஏன்" "என்ன மாமா அவுஸ்சில இருந்து வாறீயள் ஒரு பிரான்டட் சூவை வாங்கி போட்டுக்கொண்டு வாரது,நான் பிரான்டட் சூ,சேர்ட் தான் போடுறனான்" "அதுக்கெல்லாம் காசுக்கு எங்க போறது,அந்த காசுக்கு இப்ப நான் போட்டிருக்கிற சப்பாத்தை போல நாலு சோடி வாங்கி போடுவன். "அதுசரி நீ போட்டிருக்கிற சப்பாத்து என்ன விலை" , " அண்ணா அவுஸிலிருந்து போன முறை வரும் பொழுது தந்தவர்,இது அங்க என்ன விலை வரும்" "உது 200 டொலருக்கு கிட்ட வரும்,நான் போட்டிருக்கிறது 50 டொலர் தான் ய‌ஸ்ட் ஃபிவ்டி பக்ஸ் " வீடு வந்ததே தெரியவில்லை அவ்வளவுக்கு விடுப்பு கதைத்தோம்.குளித்து விட்டு அக்கா எனக்காக விசேட‌மாக தாயாரித்த உணவுகளை பரிமாறினார். "அப்பா இன்றைக்கு அம்மா நல்லாய் ருசியா சமைத்திருப்பா வாங்கோ சாப்பிடுவோம்" "இல்லாட்டி நீ அப்பாவும் பட்டினிதானே கிடக்கிறனீயள்"என அக்கா அவர்களை பார்த்துமுறைத்தார். "இட் இஸ் ஒகே அம்மா...கூல் யஸ்ட் ஃபோ வன்"என்றான் வயிறுமுட்ட சாப்பிட்டு ,போடவேண்டிய மருந்துகுளிசைகளையும் போட்டுவிட்டு மீண்டும் உரையாடலை தொடர்ந்தோம். "மாம்ஸ் நாள‌யண்டைக்கு டிரிங்கோவுக்கு போவோம்" "அங்க யாரட இருக்கினம்" "உங்கன்ட சொந்தக்காரர் இருக்கினம் தானே" "அவையளுடன் எனக்கு அவ்வளவு தொடர்பில்லையே?" "அம்மாவுக்கு தொடர்பு இருக்கு, நீங்கள் தயார் என்றால் ஒரு கோ ல் பண்ணி சொல்லி போட்டு வெளிக்கிட வேண்டியதுதான்" சிறிலங்காவுக்கு வந்து கொழும்பிலகுந்தியிருந்து போட்டு அவுஸ்க்கு போய் என்னத்தை சொல்லுறது என்று நினைத்து டிரின்கோ போவதற்கு சம்மதித்தேன்.கையிலிருந்த போனை இளையான் கலைப்பது போல கிறுக்கினான் பின்பு காதில தூக்கி வைத்தான் .அண்ணே நாளையண்டைக்கு டிரிங்கோ போகவேணும் உங்களுக்கு வச‌தியா இருக்குமோ?மறுமுனையிலிருந்து சாதகமான பதில் வந்திருக்க வேணும் என்பது அவனது பேச்சிலிருந்து புரிந்து கொண்டேன். குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு வான் வந்தது .சாரதியிடம் என்னை நானே அறிமுகம் செய்து கொண்டேன்.இரவு நேரத்தில் பயணப்பதில் எதாவது பிரச்சனைகள் உண்டோ என்று கேட்டேன்.பல தடவைகள் தான் இரவு நேரங்களில் சென்று வந்ததாகவும் பிரச்சனைகள் எதுவுமில்லை என்றார்.இராணுவ சோதனைகளும் இல்லை என்றார்.மனதிலிருந்த பயம் கொஞ்சம் குறைந்திருந்தது. எல்லோரும் டிரின்கோ நோக்கி பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.இர‌ண்டு மணித்தியால ஓட்டத்தின் பின்பு சாரதி வழமையாக‌ தேனீர் அருந்தும் கடைக்கு அருகாமையில் நிறுத்தினார் . உள்ளே சென்று இயற்கை கடன்களை முடித்துவிட்டு ஒரு மேசையில் வந்து அமர்தோம் . பக்கத்து மேசைக்கு அருகில் மூன்று வாத்திய கலைஞர்கள் நின்று சிங்கள பைலா பாட்டு பாடிகொண்டிருந்தார்கள் .பின்பு எமது மேசைக்கு கிட்ட வந்து பாடத்தொடங்கினார்கள் .நாங்கள் தமிழர்கள் என்று புரிந்து கொண்டு "என்னடி ராக்கம்மா" பாடினார்கள்.பேர்ஸை பாதுகாப்பு கருதி வெளியே எடுக்காமல் முன் பொக்கற்றில் வைத்திருந்த 500 ரூபா தாளை எடுத்து அவர்களிடம் கொடுத்தேன்.தங்கயூ சொல்லி அடுத்த மேசைக்கு சென்றார்கள் .மருமகன் சுடச்சுட கோப்பியும் ,மாலு பன்,சீனிபன் எல்லாத்தையும் சர்வர் மூலம் மேசைக்கு வரவழைத்தான். 500 ரூபாகொடுத்திருக்க தேவையில்லை,இருநூறு கொடுத்திருக்க‌லாம் என்று அத்தான் சொன்னார்,அவுஸ் காசுக்கு 5 டொலர் தான் வருகிறது என நியாயம் சொன்னேன். மீண்டும் எமது பயண‌த்தை தொடர்ந்தோம். இரவு நேரப்பயணம் என்றபடியால் இடங்களை அறியமுடியாமல் இருந்தது. அன்றுதான் முதல்முதலாக அந்த பாதையால் சென்றிருப்பேன் என நினைக்கிறேன்.மாலுபன் சாப்பிட்ட‌ ம‌யக்கம்,வாகனத்தின் தாலாட்டும் என்னை நித்திரா தேவி மெல்ல அரைவணைக்க தொடங்கினாள். விடியற்காலை 3 மணியளவில் ஒன்றைவிட்ட தங்கைச்சியின் வீட்டை சென்ற டைந்தோம்.உறவுடன் வரவேற்றார்கள் ,தேனீரா,கோப்பியா எத்தனை சீனி என்ற கேள்விகள் இல்லாம் ,நல்ல பசுப்பாலில் சுடச்சுட தாராளமாக சீனியை போட்டு கோப்பி தந்தார்கள். சகோதரி தனது பிள்ளைகளுக்கும்,கண‌வனுக்கும் என்னை அறிமுகப்படுத்தினார்.கிட்ட தட்ட முப்பதைந்து வருடங்களுக்கு முதல் தங்கச்சி யாழ் பல்கலைகழகத்திற்கு அனுமதி கிடைத்து வந்த பொழுது கண்டதன் பின்பு அன்றுதான் கண்டேன்.மொபைலில் அலார்ம் அடிக்க‌ எழும்பி வேலைக்கு போய் பழக்கப்பட்ட நான் ,அன்று சகோதரியின் வீட்டுக்கு அருகிலிருந்த கோயில் மணியோசை கேட்டு எழும்பினது ஒரு வித்தியாசமான உணர்வை தந்தது.நாப்பது வருடங்களுக்கு முதல் ஊர் கோயில் மணியோசைகள் கேட்பது உண்டு ஆனால் அந்த வயதில் அதனை பெருதாக கணக்கில் எடுக்கவில்லை வயது அப்படி. காலை அவர்களது வளவை சுற்றி பார்த்தேன் ,இரண்டு பசுமாடுகள் ,இருபது கோழிகள் ,நாலைந்து முயல்கள் அத்துடன் நாய்,பூணை என்பனவும் இருந்தன.தங்கச்சியின் கணவன் தான் சகலதையும் பராமரிக்கின்றார்.ஒரு கையில் செம்பும் தண்ணியும்,மற்ற கையில் கூடையுடன் வந்தவர் "வணக்கம்,எப்படி பிராயாணம்,நல்லாய் நித்திரை கொண்டியளோ" "ஒமோம் ஒமோம் நல்லாய் நித்திரை கொண்டன் ," சொல்லும் பொழுது நுள‌ம்பு காலில் கடித்துகொண்டிருந்தது.அதை கையால் அடித்து கையிலிரிந்த இரத்தை மரத்தில் தடவி சுத்தம் செய்தேன். "வளவுக்குள்ள நுளம்பு இருக்கு ,வெளிநாட்டுக்காரர் நுளம்புக்கு ஸ்பிரே ஒன்றை கையில கொண்டுதிரிவினம் நீங்கள் கொண்டு வரவில்லையோ?" "கொண்டு வந்தனான் அது கொழும்பில விட்டிட்டு வந்திட்டன், நுள‌ம்புக்கு பழக்கப்பட்ட உடம்பு தானே" தங்கச்சி முட்டை பொறியலும் புட்டு தயார் பண்ணிவைத்திருந்தார் என்னையும் கணவனை சாப்பிட அழைத்தார். சாப்பாட்டு மேசைக்கு அருகில் பாவித்த உடைகள் பல குவியளாக இருந்தது .நான் அதை பார்த்தபடி சாப்பிட தொடங்கினேன் . "அண்ணே! ஒரு கிராமம் இருக்கு அங்க ச‌ரியா கஸ்டப்பட்ட குடும்பங்கள் இருக்கு அதுகளுக்கு இந்த உடுப்புகளை கொடுக்க வேணும் அதுதான் சேர்த்து வைச்சிருக்கிறோம்" "நல்ல விடயம் புண்ணியம் கிடைக்கும் உங்கள் எல்லோருக்கும்" என பெரிய‌ மகான் போன்று சொல்லி விட்டு கையை கழுவி நேராக சென்று பேர்ஸிலிருந்து இரண்டு 5000 ரூபா தாள்களை எடுத்தேன்.ஐம்பதுடொலரை தானம் பண்ண போறியா நூறு டொலரை தானம் பண்ணபோறீயா?மனம் இருநிலையில் தத்தளித்தது,இறுதியில் ஒரு 5000 தாளை கொடுத்து இதிலும் எதாவது வாங்கி கொடுங்கள் என‌க்கும் கொஞ்சம் புண்ணியம் கிடைக்கட்டும் என்றேன். "அண்ணே இதில எல்லோருக்கும் சாப்பாடு வாங்கி கொடுக்கவா,அல்லது ஒரு ஆளுக்கு மட்டும் கொடுத்து எதாவது தொழில் பண்ண உதவட்டா?" "ஐயாயிரத்திற்கு என்ன தொழிலை தொடங்கலாம்,.....கி கி" "ஏன் முடியாது ?அந்த கிராமத்தில் போக்குவர‌த்து வசதிகள் இல்லை ஐந்தாறு கட்டை நடந்து போனால் தான் கடைகளே இருக்கு, ஒரு ஆள் நட‌ந்து போய் அரிசியை வாங்கி கொண்டு வந்து தங்களுடைய ஆட்களுக்கே விற்கலாம்,இப்படி பல சின்ன தொழில்களை செய்யலாம்" "உங்களுக்கு எது நல்லது என்று படுகுதோ அதை செய்யுங்கோ" "மச்சான்,வாங்கோவன் மார்க்கட் பக்கம் போயிட்டு வருவம்" அவர்களது வீட்டில் கார்,மோட்டார் சைக்கிள்,பிள்ளைகளுக்கு சைக்கிள் என சகல வசதிகளும் இருந்தது. "அண்ணே மதியம் இறைச்சியா ? மீனா,இறாலா சமைக்க?" "இறால் நல்லாய் இருக்கும் " "மச்சான்,வாங்கோவன் மார்க்கட் பக்கம் போயிட்டு வருவம்" சந்தைக்கு போகும் வழியில் அண்ணாசி வியாபாரி கூடையில் அண்ணாசிகள் வைத்து கூவிகொண்டு திரிந்தார்,இன்னோருவர் கடலை விற்றுகொண்டிருந்தார் ,அவர்கள் தொழிலுக்கு போட்ட‌ முதல் பத்தாயிரத்தை தாண்டி யிருக்காது. இறால்,மீன் வாங்கி அதற்கு மூவாயிரம் கொடுத்தார்.நான் கொடுக்க போக தடுத்துவிட்டார். வீட்டில் தங்கச்சி ச‌மையல் செய்ய மச்சான் அங்கும் இங்குமாக ஒடித்திரிந்தார் .என‌க்கும் கடல் உணவுக‌ளின் வாசம் உற்சாக பாணம் இருந்தால் ந‌ன்றாக இருக்கும் போல் இருந்தது .ஆனால் மச்சானிடம் எப்படி கேட்பது என்ற கவ‌லையுடன் இருந்தேன். அவரே வந்து மச்சான் நீங்கள்தண்ணி பாவிக்கிறணியளோ" "ஒமோம் ஓமோம் என்று சிரித்தபடியே சொன்னேன்,நான் கொண்டுவந்த‌னான்,நீங்கள் பாவிப்பியளோ தெரியாது அதுதான் பேசாம‌ல் இருந்த‌னான் ,இருங்கோ போய் எடுத்திட்டு வாரன்" நான் வெளிநாட்டு மதுவை கொண்டுவர அவர் ,உள்நாட்டு மதுவையும் கிளாஸ்,சைட் டிஷ் எல்லாம் தயார் படுத்தினார். நான் உள்நாட்டு சர‌க்கை இறால் பொறியலுடன் ருசிக்க அவர் வெளிநாட்டு சரக்கை ருசி பார்க்க......வெளிநாட்டு போத்தல் என்னை பார்த்து விவ்டி டொலர்ஸ் ஒன்லி என்று சொல்வது போல‌வும் ,உள்நாட்டு போத்தல் அவரை பார்த்து இரண்டாயிரம் ரூபா மட்டுமே என்பது போலவும் இருந்தது.
  39. 11 likes
    யாழ் கள ஐரோப்பியகிண்ண 2016 உதைபந்தாட்டபோட்டி இந்தவருடம் ஆனி மாதம் 10ம் திகதியில் இருந்து 10 ஆடி வரை ஐரோப்பியகிண்ண உதைபந்தாட்டபோட்டி பிரான்ஸ்சில் நடைபெற இருக்கிறது. போட்டி நடைபெறபோகும் இடங்கள் சரி உங்களுக்கு ஆன ஆட்டம் ஆரம்பம் முதற்சுற்றுப்போட்டிகளில் வெல்லும் அணிகள் எவை? அல்லது சம நிலையில் முடியுமா? (ஒவ்வொரு சரியான பதிலுக்கும் 1 புள்ளி மொத்தம் 36 புள்ளிகள்) 1) பிரான்ஸ் எதிர் ருமேனியா 2) அல்பானியா எதிர் சுவிட்சர்லாந்து 3) வேல்ஸ் எதிர் ஸ்லோவாகியா 4) இங்கிலாந்து எதிர் ரஷ்யா 5) துருக்கி எதிர் குரோசியா 6) போலந்து எதிர் வடஅயர்லாந்து 7) ஜெர்மனி எதிர் உக்ரைன் 8) ஸ்பெயின் எதிர் செக் குடியரசு 9) அயர்லாந்து எதிர் சுவீடன் 10) பெல்ஜியம் எதிர் இத்தாலி 11) ஆஸ்திரியா எதிர் ஹங்கேரி 12) போர்த்துக்கல் எதிர் ஐஸ்லாந்து 13) ரஷ்யா எதிர் ஸ்லோவாகியா 14) ருமேனியா எதிர் சுவிட்சர்லாந்து 15) பிரான்ஸ் எதிர் அல்பானியா 16) இங்கிலாந்து எதிர் வேல்ஸ் 17) உக்கிரேன் எதிர் வடஅயர்லாந்து 18) ஜெர்மனி எதிர் போலந்து 19) இத்தாலி எதிர் சுவீடன் 20) செக் குடியரசு எதிர் குரோசியா 21) ஸ்பெயின் எதிர் துருக்கி 22) பெல்ஜியம் எதிர் அயர்லாந்து 23) ஐஸ்லாந்து எதிர் ஹங்கேரி 24) போர்த்துக்கல் எதிர் ஆஸ்திரியா 25) ருமேனியா எதிர் அல்பானியா 26) சுவிட்சர்லாந்து எதிர் பிரான்ஸ் 27) ரஷ்யா எதிர் வேல்ஸ் 28) ஸ்லோவாகியா எதிர் இங்கிலாந்து 29) உக்கிரேன் எதிர் போலந்து 30) வடஅயர்லாந்து எதிர் ஜெர்மனி 31) செக் குடியரசு எதிர் துருக்கி 32) குரோசியா எதிர் ஸ்பெயின் 33) ஐஸ்லாந்து எதிர் ஆஸ்திரியா 34) ஹங்கேரி எதிர் போர்த்துக்கல் 35) இத்தாலி எதிர் அயர்லாந்து 36) சுவீடன் எதிர் பெல்ஜியம் கேள்வி 37 க்கான படம் 37) ஒவ்வொரு குழுவிலும் முதலாவதாக வரும் அணி எது? (சரியான பதிலுக்கு 2 புள்ளிகள் வழங்கப்படும் மொத்தம் 12 புள்ளிகள்) 38) 2வது சுற்றுக்கு தெரிவாகும் 16 நாடுகள் எவை? (சரியான பதிலுக்கு 1 புள்ளிகள் வழங்கப்படும் மொத்தம் 16 புள்ளிகள்) 39) கால் இறுதி போட்டிக்கு தெரிவாகும் 8 நாடுகளும் எவை? (சரியான பதிலுக்கு 1 புள்ளி வழங்கப்படும் மொத்தம் 8 புள்ளிகள்) 40) அரை இறுதி ஆட்டத்திற்கு தெரிவாகும் 4 நாடுகளும் எவை? (சரியான விடைகளுக்குத் தலா 2 புள்ளி வழங்கப்படும் மொத்தம் 8 புள்ளிகள்) 41) இறுதி ஆட்டத்திற்கு தெரிவாகும் 2 நாடுகளும் எவை? (சரியான விடைகளுக்குத் தலா 3 புள்ளி வழங்கப்படும் மொத்தம் 6 புள்ளிகள்) 42) ஐரோப்பியகிண்ணம் 2016 கைப்பற்றும் நாடு எது? (5 புள்ளிகள்) 43) சகல போட்டிகளிலும் அதிகமான கோல்களை அடிக்கும் A) விளையாட்டுவீரர் யார்? ( 6 புள்ளிகள்) B) அல்லது அவர் எந்த நாட்டவர்? (3 புள்ளிகள்) போட்டி விதிகள்: 1) போட்டி முடிவு திகதி 09.06.2016 மத்திய ஐரோப்பிய நேரம் (CEST) நள்ளிரவு 12 மணி. 2) ஒருவர் ஒரு முறைதான் பதில் அளிக்கவேண்டும். 3) பதில் அளித்தபின்பு திருத்தம் செய்தால் போட்டியில் இருந்து நீக்கப்படுவார். 4) ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்டவர்கள் ஒரே புள்ளிகள் பெற்றால், முதலில் பதில் அளிப்பவர் இவர்களுக்குள் முதலிடம் பெறுவார். தரப்படும் புள்ளிகள் விடயத்தில் ஏதாவது ஆலோசனைகள், உங்கள் கருத்துகள் ஏதாவது இருந்தால் எதிர் வரும் நாட்களில் விரைவாக இந்த திரியில் தெரிவிக்கலாம். நன்றி
  40. 11 likes
    சாந்தி, நேசக்கரத்தின் postbank - Stuttgart வங்கிக்கிளைக்கு USD 500.00 அனுப்பியுள்ளேன்.
  41. 10 likes
    1. பாரிய நிதியில் மக்களுக்கு அமைக்கப்படும் வீடமைப்புகள் வரைபடங்களுடன் முடிந்தால் மாதிரி அமைப்புடன் காட்ச்சிப்படுத்தப்பட்டு மக்களினதும் வல்லுனர்களின் அபிப்பிராயங்களை பெறப்படுவது உலக வழக்கு. நல்லாட்ச்சியில் பலதேசிய கம்பெனியின் விருப்புதான் முடிந்த முடிவா. 2. இந்த தகர டப்பாவை எந்த கல்வீட்டுடன் ஒப்பிட்டு வல்லுநர்கள் அறிக்கை தயாரித்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. இந்த வல்லுனர்களில் ஏன் ஒரு கட்டட கலைஞர்களும் இல்லை. இந்த வல்லுனர்களில் ஒருவருமே வீடமைப்பு அல்லது கட்டட கலையில் அனுபவம் உள்ளவர்கள் இல்லை. 3. வெப்பவலயத்தில் அமையும் வீடுகள் சூடான காற்றை உடல் உயரத்துக்கு மேலே கொண்டு செல்ல வசதியாக உயரமாக இருக்க வேண்டும். இந்த வீட்டிலே சூடான காற்று மேலே வெளிச்செல்ல வழியே இல்லை. ஓட்டு வீடுகளில் மேலே ஓட்டின் இடுக்குகளால் சூடான காற்று வெளியேற குளிரான காற்று வெளியிலிருந்து கீழால் உட்புக இடமளிக்கும். மேலும் பழைய வீடுகளில் யன்னல்களுக்கு மேலே கதவுகளுக்கு மேலே மர சட்ட்ங்களால் சூடான காற்று வெளியேற வழியமைத்திருப்பார்கள். இந்த வீடுகளில் cross ventilation க்கான எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. 4. இலங்கையில் அமைக்கப்படும் வீடுகளில் Eave என்று சொல்லப்படும் சுவருக்கு வெள்ளியிலான கூரை இறக்கம் குறைந்தது 3 அடி இருக்கும். அது வீடடை வெய்யிலில் இருந்தும் மழையிலிருந்தும் காப்பதோடு தனித்துவமான அழகையும் கொடுக்கிறது. இந்த தகர டப்பாக்களுக்கு ஐரோப்பிய வீடுகள் மாதிரி மிக சிறிய இறக்கமே உள்ளது. குளிர் நாடுகளில் அதிக சூரிய வெப்பத்தை உள்வாங்க அவ்வாறு அமைக்கிறார்கள். அதை அப்படியே இங்கே இறக்கி வெய்யிலை தாராளமாக உள்ளே அனுமதித்து கிராமத்தின் அழகையும் கெடுக்கிறார்கள். 5. முன் கதவை திறந்தால் வெய்யிலும் மழையும் அனுமதி இல்லாமல் உள்ளே வரும். உலகில் உள்ள எல்லா வீடுகளிலும் முன் கதவுக்கு முன்னே ஒரு விறாந்தை யோ போர்ச்சோ இருக்கும். யாழ்ப்பாணத்தில் போர்டிகோ என்பார்கள். இந்த விறாந்தை அல்லது போர்டிகோ வெளிக்கும் வீடுக்குமான தொடர்பை பேணுகிறது. a space between private and public space that make the transition smooth. மேலும் இந்த விறாந்தை பகுதியே வீட்டில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் பகுதியாகும். இது வீட்டுக்கு முகப்பை தந்து அழகுபடுத்துகிறது. இந்த மாதிரி வீடோ முகமில்லாத முண்டம்போல் காட்ச்சியளிக்கிறது. இந்த வீட்டுக்கு விருந்தினர் வந்தால் வெளியில் இருந்து கதைக்க இடமேயில்லை. Unfriendly fascist design 6. இலங்கை மக்களின் கலாசாரத்தில் அவர்கள் வீடுகளில் உள்ளே பகல் நேரங்களில் இருப்பதே இல்லை. படுப்பதற்கு மட்டுமே அறைகளுக்குள் போவார்கள். புது வீடு கட்டிய உடனேயே முன்னாலும் பின்னாலும் பத்தி இறக்கி முன் பக்கத்தை மக்களுக்கும் பின் பக்கத்தை ஆடு மாடுகளுக்கும் ஒதுக்கி விடுவார்கள். முன் விறாந்தை வீடடை முத்தத்தோடும் பின் விறாந்தை வீடடை பின் வளவுடனும் இணைக்கிறது. இந்த டப்பாவில் பத்தி இறக்கினால் தவண்டுதான் உள்ளே போக வேண்டும். 7. 65,000 வீடுகளை கட்டி உழைப்பவர்கள் ஆக்க குறைந்ததது ஒரு பத்து வெவ்வேறான அமைப்புகளை உருவாக்கி ஒரே மாதிரியான வீடுகள் அடுத்தடுத்தது வராது பார்த்திருக்கலாம். ஒரு இடத்தில் இந்த வீடுகளில் ஒரு நூறை கட்டிவிடடால் அந்த இடம் எப்படி இருக்கும். உடனடி நிவாரணமாக அமைக்கப்படும் டெண்டுகளுக்கும் இதற்கும் என்ன வேறுபாடு இருக்கும். இந்த தகரங்களால் பிரதிபலிக்கப்படும் சூரிய வெளிச்சம் (Glare) கண்ணை கூச வைக்கும். 8. வீடு என்பது மக்களின் சுயத்தை பொருளாதார நிலையை வெளிப்படுத்தும் முக்கிய அடையாளம். அவர்கள் நிலை உயரும்போது வீடு வளர்கிறது. அழகூட்டப்படுகிறது. வர்ணம் பூசப்படுகிறது. இந்த வீட்டிலே ஏதும் செய்ய முடியாது. அப்படி வலிந்து ஏதாவது செய்தால் அது என்னும் அசிங்கமாகிவிடும். மேலும் தொடரலாம். இத்தனையும் அதன் வெளித்தோற்றம் பற்றியதே. உள்ளமைப்பு பற்றி சொல்ல எதுவுமே இல்லை.
  42. 10 likes
    எனது கருத்து: பொருத்து வீடுகள், வடக்கு கிழக்கு தட்ப வெப்ப சூழலுக்கு பொருத்தமற்றது என்பதாலும் வடக்கு கிழக்கு தட்ப வெப்ப சூழலில் வீட்டிலிருந்து வெளிவரும் கதிர்கள் ஆபத்தானவை என்பதாலும் கொண்டுள்ள பொருத்து சுவர்கள் பலமற்றவை என்பதாலும் மொத்தமாக உறுதியற்றவை என்பதாலும் இலகுவில் தீப்பற்றி எரியக் கூடியது என்பதாலும் மிகவும் குறைந்த ஆயுட்காலத்தைக் கொண்டவை என்பதாலும் பராமரிப்பு மிகவும் சிரமமானது என்பதாலும் ஏழை மக்களின் இயலாமையை வைத்து அவர்களின் உணர்வுகளுடன் விளையாடுவதாலும் அமைக்க செலவாகும் தொகையில் இரண்டு மிகவும் வசதியான, உறுதியான, நீண்ட ஆயுதக்காலம் உடைய, சுவாத்தியத்துக்கு உகந்த கல்வீடுகளை அமைக்க முடியும் என்பதாலும் இதற்கான செலவு மதிப்பீடு பெரும் ஊழலுக்கு வழிவகுத்துள்ளது எனப் புலப்படுவதாலும் இந்த பொருத்து வீடுகள் எமது சக உறவுகளான தமிழ் மக்களுக்கு குறுகிய கால சிறு நன்மைகளைவிட நீண்டகால பெரும் தீமைகளையே விளைவிக்கும்.
  43. 10 likes
    எங்களது யாத்திரை என்பது கதிர்காம ஆரம்ப கொடியேற்ற நிகழ்வுக்கானது அல்ல அதன் பிறகான‌ யாத்திரயே ஆரம்ப‌ கொடியேற்றம் பார்க்க ஒரு சில ஆயிரம் பேர் நேரத்துடன் சென்று விடுவார்கள் நாங்கள் அடுத்த யாத்திரியர்களாக சென்றது. உகந்தையில் இருந்து எமது யாத்திரை குமுக்கனுக்கானது ஆனால் அந்த இடம் அதிக தூரம் என்ற படியால் நடையை குறைக்க வேண்டிய‌ நிலை அதானால் இடையில் உள்ள வண்ணாத்து வில்லுவரைக்கும் மட்டுமே என்றார்கள். யாத்திரை ஆரம்பமாக பொருட்களை எல்லாம் பிரித்து ஆட்களின் தொகைக்கு ஏற்றால் போல் உரப்பையில் பிரித்து கொடுத்தார்கள் நாங்கள் சின்ன ஆட்கள் என்ற படியால் சிறிய பொதிகள் எங்களுக்கு கிடைத்தது பொதிகள் தலையில் எங்களது உடுப்பு பைகள் முதுகில் நடப்பதற்கு சுலபமென மனது நினைத்தாலும் தூக்கி தலையில் வைக்க கனத்தது உகந்தையில் இரு நாட்கள் நின்றோம் நடக்கும் நாள் பின்நேரம் நேரம் சரியாக 2.30 மணியளவில் உகந்தை கோவில் கொடியேறிய பின்பு நடக்க ஆயத்தமானோம் ஆண்கள் எல்லாம் காவி உடையுடனும் பெண்கள் எல்லாம் ஒரு சிலர் காவிச்சட்டை அணிந்து இருந்தனர். அந்த நாட்களில் வனவிலங்கு அதிகாரிகள் யாரும் இருக்க வில்லை காட்டுப்பாதை தொடங்கும் இடத்தில் ஆனால் தற்பொழுது நேவிப்படையினர்,வன விலங்கு பாதுகாவலர் , மீன்பிடிக்கும் மீனவர்கள் கூட உகந்தை கோவிலை அண்டிய பகுதிகளில் வந்து கூடிவிட்டார்கள் ,பொத்துவில் பகுதியில் வரும் உல்லாச பிரயாணிகள் கூட தற்போது உகந்தை கடற்கரைக்கு வந்து செல்கிறார்கள் , கோவில் அழகிய தோற்றத்தை படமெடுத்து செல்கிறார்கள் அவர்கள் வரும் வழியில் அடர்ந்த காட்டுப்பகுதியென்பதால் அவர்கள் கமறாவுக்குள் நல்ல போட்டோக்களை எடுத்து கொள்கிறார்கள் , சிங்கள் மக்கள் உகந்தைக்கு வரும் வழியில் இடையில் குடும்பி மலையென்று இருக்கிறது ஆரம்ப காலத்தில் விகாரை கட்ட முற்பட்டபோது அது தடுக்கப்பட்டது விகாரையின் அண்டம்பகுதி மட்டும் தெரிவதால் அது தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும் போது குடும்பி போல் தெரிவதால் அதை குடும்பி ஹல என்று சிங்களத்திலும் தமிழில் குடும்பி மலை என்றும் அழைக்கிறார்கள் சிங்கள மக்கள் அதிகமாக வருகை தருகிறார்கள் உகந்தைக்கும் அந்த குடும்பிமலைக்கும் தற்போது அந்த மலையை சிங்கள மக்கள் , பிக்குகள் கையகப்படுத்தியுள்ளார்கள் . யாத்திரைக்கு வருவோம் பொதிகளை தூக்கி கற்பூரத்தை இருந்த இடத்தில் எரித்து விட்டு பெரியவர்களால் கழுகுமலைப்பத்து பாடியும் தேவாரங்கள் பாடியும் அரோகரா கோஷத்துடன் ஆரம்பமானது யாத்திரை பல் ஆயிரக்கணக்கான மக்களுடன் (இந்த வருடம் எங்களுடன் வந்தவர்கள் சுமார் 12000 பேர்) முருகனின் பெயரை சொல்லியும் அரோகரா கோஷத்துடனும் நடை தொடங்கியது உகந்தை முருகன் கோவிலிருந்து போகும் வழியில் பாலப்பழம் , வீரப்பழம் என்பவற்றை கந்து கந்தாக‌ முறித்து சுவைத்தேன் பாலப்பழத்தை விட அதிக வீரப்பழம் கிடைத்தது. அதிகம் வேற சுவைக்க இயலாது பின்விளைவுகளை இறுக்கி விடுமாம் அதனால் பாலப்பழங்களை மட்டும் சுவைத்து தொடர்ந்தது வண்ணாத்து வில்லு என்ற தரிப்பிடத்தை நோக்கி நடந்தோம் முதன் முதலாவதாக நட‌ப்பதால் எனக்கு களைப்பு காட்ட வில்லை முந்தி முந்தி ஓடியோடி நடந்தேன் முதலில் செல்லும் போதே சில காட்சிகள் காண‌ முடியும் காட்டில் மான்கள் , மயில்கள் , நரிகள் , காட்டுக்கோழிகள் ,உடும்புகள் , மிகப்பெரிய காட்டுமாடுகள் பார்க்க சந்தோசமாகவும் வியப்பாகவும் இருந்தது மாலை 4.30 மணியளவில் போய் சேர்ந்தோம், ஆனால் வயது போனவர்கள் அடிக்கடி இருந்து ஓய்வெடுத்தே நடப்பார்கள் அந்த தங்குமிடத்தில் போன நான் நல்ல இரு இடமாக பிடித்து வைத்தேன் இரவை கழிப்பதற்காக நடுக்காட்டில் ஓரத்தில் எல்லாம் தூங்கமுடியாது காரணம் இரவு வேளைகளில் மிருகங்கள் வரும் என்று ஏற்கனவே சொல்லி விட்டார்கள் . போன இடம் ஒரு வெட்ட‌வெளி ஆனால் ஒரு கிணறு அந்த கிணற்றில் உப்புத்தண்ணீர் மட்டுமே பக்கத்தில் ஓடும் பெரிய ஓடை கூட உப்பாறு தண்ணி இல்லை. அந்த தண்ணீரைத்தான் குடித்தாக வேண்டும் கொஞ்ச நேரம் அமர்ந்து கொண்டேன் என்னுடன் வந்தவர்கள் வந்து சேர்ந்தனர்.சேர்ந்த உடனேயே வாங்கோ காட்டுக்க போவோம் விறகு எடுக்க என்று சொல்லி கூட்டிகொண்டு போனார்கள் போகும் போது கிளைகளை முறித்து கொண்டுதான் போனோம் காட்டுக்குள் காரணம் சிலவேளைகளில் வழி மாறினால் அந்த கிளைகளின் உதவியால்தான் மீண்டும் வரமுடியும் இல்லையென்றால் திண்டாட வேண்டிய நிலைதான் தேவையான‌ விறகுகளை எடுத்து வந்து வந்த பெண்மணிகளிடம் கொடுத்தோம் அவர்களும் உப்பு தேனீர் தயாரிக்க ரெடியாகினார்கள் மீண்டும் காட்டுக்க போக வேண்டும் இரவில் மிருகங்கள் வரும் என்ற படியால் பெரிய தீனா போட வேண்டும் என்றார்கள் அதற்கு பெரிய கட்டைகள் வேண்டுமென்றனர் காட்டுக்குள் போனோம் தேவையான கட்டைகளை எடுத்து வந்து மொத்த குவியலாக போட்டு விட்டோம் பின்னர் பெண்கள் சமைக்க தயாரானார்கள் அடிக்கும் காற்று சூறைக்காற்று போல் அந்த வெளியை சனத்திரளுக்குள் தூசும் புழுதியுமாக அள்ளி எறிந்து கொண்டே இருந்தது காற்று தொடர்ந்தது காட்டில் இருள்வது விரைவாக நடந்து கொண்டிருந்தது இவர்களும் சமைத்து முடிய இருட்டானது வெளிச்சம் குறைவானதால் மெழுகுதிரியை கொழுத்தினோம் ம்கும் காற்று விடுவதாக இல்லை பின்னர் ஐடியா ஒன்று ரப்பர் போத்தல் ஒன்றின் கீழ் பகுதியை வெட்டி அதை தலை கீழாக நிறுத்தி அதற்குள் மெழுகு திரியை வைத்து இருக்கும் இடத்தில் ஒளியை தக்க வைத்துக்கொண்டோம் கொண்டு போன டோச் லைட்டை எந்தநேரமும் அடித்து கொண்டு இருக்க முடியாதல்லவா அதனால் மெழுகுதிரி பாவனையே அதிகமாக இருந்தது . நேரம் செல்ல செல்ல ஒரு குறுப் பஜனை ஆரம்பிக்க ஒரு குறுப் பக்திப்பாடலகளை அரையும் குறையுமாக ஆரம்பிக்க தொடங்கியது இசை விடாத கச்சேரி கடைசியில் பைலாவாக மாறியது கொண்டு போன சில்வர் பீங்கான் கள் சிலுசிலுக்க சினிமா பாட்டுக்கள் அனல் பறந்தது அன்றைய இரவில். ஒரு மாதிரியாக பைலாக்கள் இரவு 12.00 மணீயளவில் நிற்க அந்த விறகு கட்டைகளுக்கு நெருப்பு வைத்து விடுவார்கள் அது விடிய விடிய எரியும் ஒரு சிலர் பீடி பிடிப்பவர்கள்( மூலிகையும் கூட) அடிக்கடி அதை சரி செய்து மேலதிக கட்டைகளை போடுவதால் அந்த நெருப்பு இடைவிடாமல் எரியும் விடியும் வரை அதனால் எந்த விலங்கும் வராது என்ற நம்பிக்கை இருந்தாலும் தூரத்தில் யானைகள் மரங்களை உடைக்கும் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும் ,பிளீருவதும் கேட்கும் இரவு வேளைகளில் , சில நேரங்களில் நான் சொன்ன சூறைக்காற்று அப்படியே தூங்கும் இடங்களில் அப்படியே விழும் ஆளை தூக்காத குறையாக அப்படியே எல்லாவற்றையும் தூக்கும் அதை பேய் என்று சிலர் சொன்னாலும் , சிலர் ஓடுவார்கள் அந்த நேரத்தில் அதனால் சில வேளைகளீல் அல்லோல கல்லோலப்படும் சனம் பிறகு என்ன அந்த இரவு சிவராத்திரி பயந்தவர்களுக்கு எங்களுக்கு நித்திரைதான். காரணம் அந்த இடத்தில் கதிர்காமம் நடந்து வந்த ஒரு வயது போன அம்மா இறந்ததாகவும் அவரை அந்த இடத்தில் எரித்து விட்டு சென்றதாகவும் கதை உலாவும் நடந்து இருக்கலாம் அந்த நேரத்தில் காவிச்செல்ல முடியாது அந்த இடத்தில் எரித்து விட்டு செல்வது வழமையே. ஆரம்ப காலத்தில் பாதயாத்திரை செல்பவர்கள் தங்கள் சொத்துக்களை கூட மக்களுக்கு எழுதி வைத்துவிட்டு செல்வார்களாம் ஏனென்றால் காட்டுப்பாதையில் எதுவும் நடக்கலாம் என்ற காரணத்திற்க்காக. இந்த இடத்தில் தற்போது அதாவது வருடா வருடம் பாதயாத்திரை போகும் போது வன காவலர்களால் குடிநீர் வவுச்சர்களீல் வைக்கப்பட்டுள்ளது.அதனால் தண்ணீர் பிரச்சினை இல்லை ஆனால் இது வைக்ககூடாது என்ற விருப்பம் எனக்கு இந்த பாத யாத்திரை சிலருக்கு பொழுது போக்குவது என்றாகிவிட்டது தண்ணீர் கஸ்ரம் என்றால் கன பேர் வரமாட்டார்கள் . அந்த நாட்களில் இந்த பாதை வெறும் அரவம் என்று சொல்கின்ற ஒற்றையடிப்பதை மட்டுமே தற்போது வனக்காவலர்கள் செல்ல பாதை அமைத்துள்ளார்கள் காரணம் வெளிநாட்டு பயணீகள் விலங்குகள் , பறவைகள் சரணாலயம் என்பவற்றை பார்வையிட‌ அதிகமாக வருகிறார்கள் குமுக்கன் என்ற இடம் வரைக்கும். அதிகாலை எழும்பி நேரத்துடன் காலை உணவுக்கான வேலைப்பாடுகள் ஆரம்பிக்கும் கடலை அல்லது கவ்ப்பி அவிப்பார்கள் அதை சிறிய பைகளில் இட்டு ஆளுக்கொரு பையில் தருவார்கள் கழைப்பு ஏற்படும் இடத்திலிருந்து சாப்பிட்டு தண்ணீர் குடிப்பதும் தான் பிறகு தேநீராக நல்ல பால் கோப்பி ஒன்று கிடைக்கும் காலையில் அதை குடித்து விட்டு முகம் கழுவி விட்டு சூரியன் உதிக்கும் முதல் நடக்க வேண்டும் காரணம் சூரியன் வந்தால் அதிக கழைப்பாக இருக்கும் அதானால் விடியச்சாமமே டோச் லைட்டின் உதவியுடன் நடக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள் யாத்திரிகர்கள். அடுத்த இடம் குமுக்கன் ஆறு தொடரும் அந்த இடம் இது தான் வண்ணாத்து வில்லு வெட்ட வெளி
  44. 10 likes
    தொண்ணூறுகளுக்கு முன் தீபாவளி,வருடம்,பொங்கல் என்றால் மட்டும் புது துணிகள் எடுப்பதும், தைப்பதும் என ஒரே ஆரவாரமாக இருக்கும் ஊரும்,குடும்பங்களும் உறவுகளும் .... துணி எடுத்து ஜீன்ஸ் தைப்பதற்கு சேட் தைப்பதற்கு என்றால் யாழ்ப்பாணம் வரணும் ஊரில இருந்து,ஆஹா பஸ்சில போகபோறம் என்பது கூட ஒரு பெரும் சந்தோஷம் அம்மா கடை சந்தியில் இருந்து,இலங்கை போக்குவரத்து சபை (சிடீப்பி) பஸ்ஸில ஏறினாள் வேலணை ஊடாக வந்து மண்குப்பான் குணம் அண்ணையின் கடையில் நின்று வடை சாப்பிட்டு, மண்டைதீவு என யாழ் பஸ் தரிப்பிடத்தை அடையும்... அப்பொழுதுகள் கூட பஸ் கரையில் கண்ணாடிப்பக்கம் இருந்து ஓடும் மின்கம்பம் எத்தனை,மரம் எத்தனை என எண்ணிக்கொண்டு வரும் போது,வேலணை புங்குடுதீவு பாலத்தில் பயணிக்கும் தருணம் இனிமை,வளைத்து வளைத்து கோலம் போட்ட களங்கண்டி ,மரக்குற்றிகளில் சிலையாக குந்தியிருந்து தூண்டில் போடும் மீனவர்,கடல் காற்று கொண்டுவரும் பாசி மணம்,களங்கண்டி தடிகள் மேலாக எறும்பு ஊருவது போல அமர்த்து இருக்கும் நீர் காகம் ,மீனை நேரம்பார்த்து குறியாக பிடிக்கும் பறவைகளின் வட்டமிடல் என அப்படியே ஒரு இயற்கை அழகை இப்பொழுது சிலாகித்து உணர முடிகிறது ,அன்நேரங்கள் அவைகள் எல்லாம் வெறும் விடுப்பும் வேடிக்கையும் மட்டுமே. யாழில் வந்து இறங்கினால் நேரக்க செல்வது இந்த பாரிஸ் ரெக்ஸ் கடைக்கு தான்,அங்க போனால் மாமா நிப்பார் ,துணிகளை எடுத்து கத்தரிக்கோலால் இந்த முனையில் இருந்து வெட்டி கொழுவி ஒரு இழுவையில் அடுத்த பக்கம் நேராக போகும், சின்ன வயது என்பதால் பக்கத்தில் நின்று பார்ப்பது எப்படி வெட்டுறார்கள் இப்படி என கைக்குக்குள் எதாவது இருக்குமோ ,அவர்கள் போனவுடன் உடைத்து தரும் யானை சோடாவும் அப்ப அமிர்தம் , வாடா என கூட்டி போய் ஜிம்மா பள்ளிவாசல் லேனுக்குள் இருக்கும் முஸ்லீம் தையல் கடையொன்றில் அளவெடுத்து தைக்க கொடுத்து விட்டு வரும் போது,மலாயன் கடையில் வடையும் சம்பலும் கட்டிக்கொண்டு வந்து அம்மா பின்னேரம் உடுப்பையும்,பொருள்களும் வாங்கி வருவா நீங்க போங்க வீட்ட என கூட்டிக்கொண்டு வந்து. அண்ணே இவங்களை அம்மா கடை சந்தியில் இறக்கி விடுங்க என ரைவரிடம் சொல்லி ஏற்றிவிட்டு டிக்கெட் எடுத்து தந்திட்டு போவார் மாமா. அதிலும் யாழ்ப்பாணம் வந்தால் மட்டுமே இயக்க அண்ணைமாரை ஆயுதத்துடன் அதிகமாக பார்க்கலாம்,அவர்கள் பிக்கப் வாகனங்களில் போவதும்,சைக்கிளில் போவதுமாக இயக்க பெடியள் போயினம் என ஒருவித உணர்வு தோன்றி மறையும்,ஏனெனில் அவ்வேளைகள் அவர்கள் எங்கள் கண்களுக்கு ஹிரோக்கள். இந்த சந்தோஷங்கள் எல்லாம் தொண்ணூறுகளுக்கு பின்னர் இல்லாமல் போனதும்,உறவுகள் குடும்பங்கள் சிதறுண்டு பந்த பாசங்கள் அற்றுப்போனதுமாக போரும் அது கொடுத்த வாழ்வும் ,இன்று ஆளாளுக்கு ஒரு பக்கங்களில் ,ஒரு நாட்டில் இருந்து கொண்டு பேஸ்புக்கில் சுகம் விசாரிக்கும் நிலையில் வந்து நிக்கிறது கூட்டாக ஒட்டி இருந்து உறவாடிய உறவுகள் நிலை.
  45. 10 likes
    கி பி அரவிந்தனின் நினைவாக நடைபெற்ற சிறுகதைப்போட்டியில் ஆறுதல் பரிசு பெற்ற எனது கதை வாழ்வு வதையாகி காற்றுடன் மழையும் சுழன்றாடுவதை அந்த அறையின் சாளரத்தினூடு பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தாள் சாந்தினி. சாதாரண ஆடை தான் அணிந்திருக்கிறாள். ஊசிக் காற்றில் சாளரக் கண்ணாடிகளையும் ஊடுருவிக் காற்று சிறிதாக உள்ளே வந்தபடி தான் இருக்கிறது. ஆனாலும் சமரில் வெப்பமாக இருப்பதுபோல் அறை கதகதப்பாக இருப்பதனால் குளிரவே இல்லை. கிட்டத்தட்ட நாற்பது ஆண்டுகள் இந்த நாட்டில் வாழ்ந்து முடித்து விருட்சமாய் பிள்ளைகள் பேரப்பிள்ளைகள் என........ கையில் வைத்திருக்கும் காகிதங்களைக் குனிந்து பார்த்தாள். காகிதங்கள் காற்றுப் பட்டு ஆடுகின்றனவா ?அல்லது தன் மனதின் அதிர்வில் ஆடுகின்றனவா என்று புரியவில்லை சாந்தினிக்கு. எல்லாம் ஓய்ந்து போகப் போகிறது. இந்த உலகம், ஊர்கள், உறவுகள், நண்பர்கள் தெரிந்தவர் போனவர் எல்லாமே என எண்ணியபோது சாந்தினிக்கு மனம் எண்ண முடியாத வேதனையை உணர்ந்தது. எத்தனை காலம் அவள் இப்பூமியில் வாழ்ந்துவிட்டாள். எண்ணிலடங்கா மகிழ்வை அனுபவித்திருந்தாலும் இப்போ கொஞ்ச நாட்களாக மனதில் எழும் வேதனை சொல்ல முடியாததாகி மனதுள்ளே குமைந்து குமைந்து அவள் அனுபவிப்பதை என்னவென்று சொல்லி யார் விளங்கி ...... சில நாட்களாக அவள் மனதிலோடும் எண்ணத்தைச் செயற்படுத்தும் துணிவு அவளுக்கு இருக்கிறதுதான் எனினும் இவ்வுலகில் மீண்டும் இந்த உறவுகளுடன் வாழவே முடியாதே என்னும் ஏக்கமும் அதனால் எழும் அங்கலாய்ப்புமே அவளை அடிக்கடி துன்புறுத்திய வண்ணம் இருக்க, இன்னும் கொஞ்ச நாட்கள் அல்லது மாதங்கள் பொறுத்திருப்போம் என மனம் ஆசை கூட்ட, கண்களை மூடி ஒரு ஐந்து நிமிடங்கள் இருந்தவள், மனதைத் திடப்படுத்திக்கொண்டு அந்தப் படிவத்தில் கையொப்பம் இட்டு மேசையில் வைத்தாள். ***************************************************************************** சாந்தினி குளிராடைகள் அணிந்துதான் இருக்கிறாள். கீற்றர் இன்னும் போடப்படவில்லை. மகன், மருமகள்,பேரப்பிள்ளைகள் எல்லோரும் இன்னும் தூக்கத்திலிருந்து எழும்பவில்லை. இன்று சனிகிழமை என்பதால் அவர்கள் எழும்ப எட்டு ஒன்பது செல்லும். அவர்களுக்குக் குளிர்ந்தால் மட்டும் தான் இந்த வீட்டில் கீற்றர் போடுவார்கள். இவளுக்குக் குளிரும் என்று யாருமே எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. இரண்டு மூன்று தரம் இவளும் குளிருது எண்டு மகனிடம் சொல்லிப் பார்த்ததுதான். "வெள்ளன எழும்பி என்ன அம்மா செய்யப் போறியள். படுத்து இருக்கிறதுதானே" என்றதுடன், "நல்ல மொத்த யம்பரைப் போட்டுக்கொண்டு காலுக்கு பெட்சீற் சுத்திக்கொண்டு இருந்தால் குளிராது தானே அம்மா" என்றதன் பின்னர் சாந்தினி ஒன்றும் சொல்வதேயில்லை.கால்கள் இரண்டும் செயலிழந்து சுரணையே இல்லையே. இதில் கால் ஏன் குளிரபோகுது? உடல் எல்லோ குளிருது என்று சொல்ல எண்ணியதையும் சொல்லாது மனதில் மட்டுமே சொல்லிக்கொண்டாள். சின்ன வயதில் இவனுக்குக் குளிரும் என்று தேடித்தேடி உடுப்புகள் போட்டுவிடுவதும், இவன் களட்டி எறியும் சொக்சைப் பார்த்துப் பார்த்துப் போடுவதிலுமே இவளின் நேரம் பாதி போய்விடும். முன்பெல்லாம் இவளுக்குக் குளிர்வதில்லை. கீற்றர் போட்டவுடன் மூக்குக் கண் எல்லாம் கடிக்கும். உடல் வேர்க்கும். இருந்தாலும் பிள்ளையளுக்குக் குளிருமே எண்டு இவள் தன் துன்பத்தைச் சகித்திருக்கிறாள். இப்பவும் அதேதான் தொடர்கிறது. இப்ப கொஞ்ச நாளாத்தான் இவளுக்கு வெள்ளனவே விளிப்பு வந்துவிடுகிறது. நாள் முழுதும் தூங்குவதும், தூங்காமல் விழித்திருப்பதும், எழுந்தால் இந்த யன்னலூடு வெளியே பார்ப்பதும் தானே இவளது வேலை . சாப்பிடும் வேலையும் இருக்குத்தான். ஆனாலும் அதுக்குக் கூட இப்ப மனம் வருகுதில்லை. கீழே ஒரு அறை இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். ஆனால் என்ன செய்வது இந்த மகனின் வீடு அத்தனை வசதியாக இல்லை. இவன் சுதன் நினைத்தால் கீழே ஒரு அறையைக் கட்ட முடியும் தான். மருமகள் விட மாட்டாளே. கீழே ஒரு சிறிய அறை இருக்கிறதுதான். அங்கே இவளை மாற்றி விட்டால் நன்றாக இருக்கும் என எத்தனையோ நாட்கள் இவள் எண்ணியிருக்கிறாள். ஆனால் வாய் திறந்து ஒருமுறை கேட்டதோடு சரி. அந்த அறையில் பிள்ளைகள் படிப்பதற்கு எனக் கணனியும் மேசை கதிரைகளும் புத்தக அலுமாரியுமாக..... அப்பப்போ பிள்ளைகள் மகன் மருமக்கள் எல்லாம் சிரித்துக் கதைப்பது கேட்கும். தானும் அவர்களுடன் சேர்ந்து கதைக்க மனம் ஏங்கும். பேரப்பிள்ளைகளின் கதைகளை, அசைவுகளை, சின்னச்சின்ன சண்டைகளை மருமகளின் வெருட்டல் உருட்டலையும் மகனின் அடங்கிய குரலையும் கேட்கக்கேட்க நடக்கேலாமல் படுத்திருக்கிறேனே என்னும் வெறுப்பும் கூடவே எழும். பிறகும் எதுவுமே செய்ய முடியாது ஆசைகளை ஆதங்கங்களை அடக்கியபடி சும்மா இருக்கத்தான் முடிகிறது. கடந்த ஆண்டுவரை அவளது நண்பி பாமா இவளுக்கு மிக்க துணையாக அடிக்கடி தொலைபேசியில் கதைத்து இருவரும் தத்தமது ஆதங்கத்தைத் தீர்த்துக் கொள்வார்கள். அதற்கும் மருமகள் புறுபுறுப்பதுதான் என்றாலும் சாந்தினி அதை விளங்கியதுபோல் காட்டிக்கொண்டதே இல்லை. அவள் திடீரென இறந்த பின்னர் சாந்தினிக்கு நடுக்காட்டில் யாருமின்றி விட்டதுபோல் பயமும், தனிமையும், சுய பச்சாதாபமும் மேலோங்கி வயோதிகத்தைப் புரிந்து கொள்ளா மனிதர்களுடன் ஒவ்வொரு நாளையும் நகர்த்துவது பெரும் பாடாய்ப் போனது. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> இன்று காலை அவள் நித்திரையால் எழும்பினாலும் பல் தீட்டாது கன நேரமாய் படுத்தே இருந்தாள்.வைத்தியசாலை போல் இருந்தாலும் இவர்கள் எல்லாம் எத்தனை சகிப்புத் தன்மையோடு எம்மை எல்லாம் பராமரிக்கின்றனர் என எண்ணியபோது வியப்பாக இருந்தது. இவள் மணியை அழுத்த அவர்கள் இவளுக்கு பல்லுத் தீட்ட, சிறுநீர் கழிக்க, குளிக்க என்று எந்த முகச்சுளிப்புமின்றி எல்லாம் செய்து உடை மாற்றி மீண்டும் கட்டிலில் கொண்டுவந்து விட்டபின், உனக்கு விருப்பம் என்றால் உன்னுடன் நிற்பதர்க்கு உன் பிள்ளைகளை நீ அழைக்கலாம் என்று கூறிவிட்டு இவளை அன்போடு பார்த்தாள் அந்தப் பெண். வேண்டாம் என்ற சாந்தினியின் தலையாட்டலை விளங்கிக்கொண்டு இவளுக்குக் காலை உணவை இவளுக்குப் பக்கமாக நகர்த்திவிட்டுச் சென்றபின், கண்களில் கண்ணீர் முட்டி வழிவதா வேண்டாமா என்று காத்திருக்க, பிள்ளைகளைக் கண்டால் என்னையறியாமலே என் மனம் மாறியும் விடலாம் என்று எண்ணியவளாய், உணவை மெதுமெதுவாய் இருக்கும் சொற்ப பற்களால் கடித்து உண்ண ஆரம்பித்தாள் சாந்தினி. கணவன் இருந்த வரை அவளை எல்லோரும் மரியாதையுடன் தான் நடத்தினார்கள். ஏனெனில் கணவனும் அவளும் தனி வீட்டில் சுதந்திரமாக இருந்து, சமைத்துச் சாப்பிட்டுக் கோவிலுக்குப் போய் எல்லாம் நன்றாகத்தான் போய்க்கொண்டு இருந்தது அவர் இறக்கும் மட்டும். ஐம்பது ஆண்டுகள் கூடிவாழ்ந்த அவர் இறந்தபின் அதிர்ச்சியில் அவளுக்கு பாரிசவாதம் வந்து ஆறுமாதங்கள் படுத்த படுக்கையாய் வைத்தியசாலையில் இருந்து அவளுக்கு நோய் பாதி குணமாகி வீட்டுக்குப் போகலாம் என்றபோதுதான் பிள்ளைகளுக்கிடையில் அம்மாவை யார் வைத்திருப்பது என்று பிடுங்குப்பாடு வந்தது. கடைசியில் கடைசியாகப் பெற்ற சுதன், தான் தாயை வைத்திருப்பதாக ஒப்புக்கொண்டான். நடக்க முடியாமல் இருப்பவரை வைத்திருக்க ஆருக்குத்தான் ஆசை வரும் என்று இவளுக்குமே புரிய "அந்தாளோட நானும் போயிருக்கக் கூடாதா? கடவுளே நான் என்ன பாவம் செய்தன் இப்பிடிக் கிடக்க" என்று மனதுள் அழ மட்டுமே முடிந்தது. முன்பெல்லாம் காலை எழுந்து குளித்துவிட்டு வந்து தான் மிச்ச வேலை எல்லாம். இப்ப வாரம் இருமுறை என்றிருந்து ஒருமுறைதான் முழுக்கு என்றாகிவிட்டது. இவளால் தனிய கன நேரம் நின்று குளிக்கமுடியாது. ஒருக்கா இவள் தடக்கி விழுந்த பிறகு, தான் நிக்கும்போதுதான் குளிக்கவேணும் என்று மகன் சொல்லிவிட்டான். அதன் பிறகு மாலையில் மகன் வேலையால வந்த பிறகுதான் குளிப்பு முழுக்கு எல்லாம். தோலெல்லாம் சுருங்கி வற்றிவிட்டாலும் குழந்தைப் பிள்ளையைப் போல் மகன் சாந்தினியைத் தூக்கிக்கொண்டு போய் கதிரையில் இருத்தி குளிக்க வாக்க தன்னை அறியாமலே ஒரு கூச்சம் எழும். ஆனாலும் அடக்கியபடி இருக்கத்தான் முடிகிறது. இப்ப கொஞ்ச நாளா இடுப்புக்குக் கீழே உள்ள பாகங்கள் செயலிழக்கத் தொடங்கிவிட்டன. இனிமேல் அதுக்கும் மற்றவரை எதிர்பார்த்து அவர்களின் முகச்சுளிப்போடு ....... நினைத்துப் பார்கவே முடியவில்லை அவளால். அந்த நிலை வரும்வரை இருக்கக் கூடாது என்ற வைராக்கியம் மட்டும் மனதில் எழுந்தது. சுதன் ஒன்றும் சும்மா வைத்திருக்கவில்லை சாந்தினியை. கவுன்சிலில் இருந்து தாயைப் பராமரிக்க என்று குறிப்பிட்ட தொகையைப் பெறுகிறான் தான். ஆனாலும் தாய்க்கு தான் எந்த உதவியும் பெற்றுக்கொள்ளாமல் தன் செலவில் பார்ப்பதுபோல் தான் வருபவர்களிடம் கூறுவதை சில நேரங்களில் சாந்தினி கேட்டும் கேட்காததுபோல் இருந்துவிடுவாள். என்ன இருந்தாலும் அவன்தானே பாக்கிறான். பிள்ளையை ஏன் மற்றவர்கள் முன்னால் விட்டுக் கொடுப்பான் என எண்ணி மனம் அமைதியடையும். மற்றப் பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் எப்போதாவது வந்து போவார்கள். மூத்தவன் வந்து ஒரு அரை மணித்தியாலம் சாந்தினியோடு கதைத்துக்கொண்டிருந்துவிட்டுப் போனாலும் மருமகள் அந்தி பூத்தாற்போல் வந்து போவதுடன் சரி. இரண்டாவது மகன் கொலண்டில் இருப்பதால் தொலைபேசியில்மட்டும் வாரம் ஒருநாள் கதைப்பதும் ஆண்டில் ஒருதடவை வருவதும் கூட இப்ப அருகிவிட்டது. தூர இருப்பவனைப் பார்க்க மனம் ஆசை கொள்வது இயல்புதான் என்றாலும் அவைக்கும் எத்தனை வேலைகள், பேரப்பிள்ளைகள் படிப்பு என்று இவளால் தன் ஏக்கத்தை ஒருபுறம் தள்ளி வைக்க மட்டுமே முடிந்தது. ஒரு பொம்பிளைப் பிள்ளை இருந்திருந்தால் இப்பிடி என்னைத் தனிய விட்டிருக்காது " என்று மனம் அங்கலாய்க்கும். என்ன எண்ணி என்ன எல்லாம் விதி என்று மனதை ஆற்ற எண்ணினாலும் ஆறாமல் கிடந்தது உழலும் மனதை என்னதான் செய்வது என்று அவளுக்குமே புரியத்தான் இல்லை. ***************************************************** கீழ் மாடி எண்டால் எப்பிடியும் கோலுக்குள்ளை ஆராவது ஒருத்தர் நடமாடிக்கொண்டு இருப்பினை. இந்த அறைக்குள்ள நாலு சுவரையும், கிடக்கும் ஒரு அலுமாரி ஒருமேசையையும் தவிர என்ன கிடக்குப் பாக்க ? இன்னும் ஒருக்கா மகனைக் கேட்டுப் பாப்பமோ என்று எழுந்த ஆசையை முன்பு கேட்டபோது நடந்தது நினைவில் வந்து அடக்கியது. "பிள்ளையளின்ரை வசதி முக்கியமோ உவவின்ரை முக்கியமோ. பிள்ளையளை மேல விட்டால் என்ன செய்யிறாங்கள் என்று தெரியாது. இவ்வளவு காலம் அனுபவிச்சது பத்தாதே" என்று மருமகள் சாந்தினியின் காதுபடச் சொன்னது இப்பவும் நெஞ்சை அதிரப் பண்ண எதுவும் தோன்றாமல் அமர்ந்திருந்தாள் சாந்தினி. இப்பிடி நடமாட முடியாதவர்களுக்காக இங்க எத்தினையோ வயோதிக இல்லங்கள் இருக்குத்தான். ஆனாலும் சொந்தங்கள் பார்ப்பது போல் ஆர் பாக்கப் போயினம். அதோட அங்க நடக்கிற அநியாயங்களை அவள் பலதடவை தொலைக்காட்சியில் பார்த்தும் இருக்கிறாள் தானே. "தம்பி என்னைக் கடைசிவரை அங்க விட்டுடாதை" என்று மகனுக்குச் சொன்னபோது மகனுக்கும் கண்கலங்கிப் போனதை இவளும் கவனிச்சவள்தான். "நான் கொண்டு போய் விடமாட்டன் அம்மா" என்று தாயின் கைகளைப் பிடிச்சுக்கொண்டு சொன்னவன்தான். ஆனாலும் மருமகள் இப்பவெல்லாம் பலதடவை காதுபடவே "என்னாலை உந்தப் பம்பஸ் மாத்திற வேலை எல்லாம் செய்ய ஏலாது. கொண்டே ஹோமிலை விடுங்கோ" எண்டு கத்த "அம்மாக்குக் கேட்கப் போகுது" எண்டு அவன் மனைவியைத் தள்ளிக்கொண்டு வெளியே சென்று வாக்குவாதப் பட்டதும் தான் இவளுக்கு மனதில் அந்த யோசினை வந்தது. இவள் ஒன்றும் ஒன்றும் தெரியாதவள் இல்லை. ஆங்கில அறிவும் மற்ற அறிவுகளும் உள்ள ஒருத்திதான். ஒரு கடையில் சுப்பவைசராக இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் வேலையும் செய்து இப்ப பென்சனும் எடுப்பவள் தான். அப்பிடிப்பட்டவளையே வயது போட்டுது எண்டவுடன இப்பிடி வீட்டுக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கிறானே மகன். அப்ப படிக்காமல் வேலைவெட்டி செய்யாமல் பிள்ளையளையும் புருசனையும் நம்பி வாழுற பெண்களுக்கு என்ன நிலை என்று மனதில் அவர்கள் பால் சிறிது பச்சாதாபமும் எழுந்தது. ஆரம்பத்தில் இவளுக்குக் கூட அறையில் டிவி ஒன்றும் இல்லை .கொலண்டிலிருந்து இரண்டாவது மகன் வந்தபோது என்னம்மா வேணும் உங்களுக்கு என்று கேட்க, "ஒரு பழைய டிவி எண்டாலும் ஒண்டு இருந்தால் பொழுது போகும் மகன்" எண்டதில், அவன் புதிதாகவே ஒரு சிறிய டிவி வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டுப் போனான். அது வாங்கினது எவ்வளவு நல்லதாகிவிட்டது இப்பொழுது என்று தனக்குள் தானே மகிழ்ந்தாள் சாந்தினி. அது இல்லாவிட்டால் தானும் இந்த நரகத்தில் சாகும் வரை உழன்று கொண்டே இருந்திருப்பேன் என எண்ணியவள் யாரும் வீட்டில் இல்லை என நிட்சயம் செய்துவிட்டு தொலைபேசியை எடுத்தாள். ******************************************************************** இன்னும் ஒரு மாதத்தில் அவள் இந்தப் பூமிக்கு வந்து எண்பது ஆண்டுகள் ஆகப்போகிறது. மாலையில் மகன் வேலையால் வந்து சாப்பிட்டு முடித்து மேலே இவளிடம் வந்து இவளை சுகம் விசாரித்தபின் இவள் மெதுவாகத் தயங்கித் தயங்கி ஆரம்பித்தாள். "தம்பி எனக்கு எல்லாச் சொந்தக்காறறையும் பாக்கவேணும் போல இருக்கு" என்றவுடனேயே உங்களைக் கூட்டிக்கொண்டு "என்னை வீடுவீடாப் போகச் சொல்லுறியளோ" என்று அவன் பாய்ந்தபோது அதை எதிர்பாத்தது இருந்ததால் சாந்தினி அசரவில்லை. "என்னப்பன் உங்களைப் பெத்து வளத்து ஆளாக்கினதுக்கு நான் கேக்கிற ஒரு உதவியைக் கூடச் செய்ய மாட்டியளோ" என்று குரலைக் கொஞ்சம் உயர்த்தியே இவள் கேட்டாள். நீங்கள் ஒண்டும் என்னை வீடுவீடாக் கொண்டு போக வேண்டாம். எல்லாரையும் ஒரு இடத்துக்குக் கூப்பிடுங்கோ என்று இவள் கூறியதுதான் தாமதம், "உங்களுக்கு என்ன விசரோ அம்மா" என்றான் பிள்ளை சத்தமாக. "எனக்கு எண்பது வயது வருது. அதுக்கு வரச்சொல்லிக் கூப்பிடு" என்றதும் மகனின் முகத்தில் எள்ளல் தெரிந்தது. "உவவுக்கு பேத்டே கொண்டாடுற ஆசை வந்திட்டுதோ அப்பா. உந்த வயதில நல்ல ஆசைதான் " என்றபடி உள்ளே வந்த மருமகளைச் சட்டை செய்யாது, "ஆசை எண்டே வச்சுக்கொள்ளுங்கோ. நீங்கள் ஒண்டும் பணம் சிலவழிக்கத் தேவை இல்லை. என்ரை தாலிக்கொடி கிடக்கு. அதை வித்துப்போட்டு வீட்டுக்குப் பக்கத்தில கிடக்கிற கோலை புக்பண்ணி எல்லாரையும் அம்மாக்குப் பிறந்த நாள் எண்டு கூப்பிடுங்கோ. சாப்பாடும் ஓடர் செய்யுங்கோ. உங்களுக்கு எந்தச் சிலவும் இராது" என்று சொல்லிவிட்டு நீங்கள் போகலாம் என்பதுபோல் மகனைப் பார்த்தாள் சாந்தினி. எதோ சொல்ல வாயெடுத்த மனைவியை கண்காட்டி வெளியே கூட்டிச் சென்றான் மகன். "சத்தம் போடாதையப்பா. மனிசி இனி எவ்வளவு நாளைக்கு இருக்கப் போகுதோ. சரி அவவின்ர ஆசையை ஏன் கெடுப்பான்" என்று கூறியது சாந்தினிக்குக் கேட்டதாயினும் அதற்குப் பதிலாக மருமகள் முணுமுணுத்தது விளங்கவே இல்லை. ஒரு வாரமாக மருமகள் மனதுக்குள் சாந்தினியைத் திட்டித்திட்டி எல்லாரையும் பிறந்த நாள் விருந்துக்கு அழைக்க "அட சாந்தினியின்ர மகனைப் பாரன். தாய்க்கு பிறந்தநாள் செய்கிறான். குடுத்து வச்ச மனிசி" என்று எல்லாரும் தம்முள் கதைத்துக் கொண்டனர் மனிசி கொடுத்தது தாலிக்கொடியை என்று தெரியாமல். ******************************************* தாலிக்கொடி காசாகி சாந்தினிக்கு ஒரு நல்ல பட்டுச் சீலையும் வந்துசேர, சாந்தினியின் பிறந்த நாள் அன்று இரு உறவினர்கள் வந்து மருமகளுடன் சேர்ந்து அவளை வெளிக்கிடுத்தி சாந்தினியின் இரட்டை வடச் சங்கிலி, இரண்டு சோடி காப்பும் போட்டு அலங்கரிச்சு, முடிமயிர் வச்சு ஒரு பெரிய கொண்டையும் போட்டு முடிய, சந்தோசப்படுவதர்க்குப் பதிலாக மனம் முழுதும் பாராமாகிச் சுமக்க முடியாத அவஸ்த்தையானது சாந்தினிக்கு. கொலண்டிலிருந்து வந்திருந்த இரண்டாவது மகனும் நேற்று முதல் குடும்பத்துடன் வந்து இங்குதான் நிக்கிறான். இரண்டு மக்களுமாக சாந்தினியை தூக்கிக் கொண்டு வந்து மகனின் ஜீப்பில் இருத்தி மண்டபத்துக்கு அழைத்துக்கொண்டு போனார்கள். மண்டபத்துள் இவளைக் கூட்டிக்கொண்டு போனதும் எல்லாரும் எழும்பி வெள்ளைக்காரர் செய்வது போல் கைகளைத் தட்டி இவளை வரவேற்க இவளுக்குக் கூச்சமாகப் போய்விட்டது. நடுவில் போட்டிருந்த பெரிய சிம்மாசனம் போன்ற இருக்கையில் இவளை இருத்த, இவளுக்கு என்னவோ போல் இருந்ததுதான் என்றாலும் மண்டபம் நிறைய உறவினர்கள் நண்பர்களைப் பார்க்க மனதில் இன்பமும் துன்பமும் மாறிமாறி எழுந்தன. மண்டபத்துக்கு வந்திருந்த மூத்த மகன் தனக்குத்தான் முதல் உரிமை அம்மாவில் என்பதுபோல மைக்கை வாங்கி வந்திருந்த எல்லோருக்கும் வருகை தந்தமைக்காக நன்றியும் கூறி வரவேற்க, அம்மாவைப் பற்றி ஆகா ஓகோ என்று மற்ற மகன்கள், பிள்ளைகள், மருமக்கள், பேரப் பிள்ளைகள் எல்லோரும் புகழ்ந்து புளுக, ஒரு புன்சிரிப்புடன் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சாந்தினி. அம்மாவுக்காகச் செய்வித்த பெரிய கேக்கைப் பிள்ளைகள் சூழ நின்று அம்மாவைக் கொண்டு வெட்டுவித்து அம்மாவுக்குத் தீத்தி, தாமும் அம்மாவின் கையால் வாங்கி உண்டு.... பார்த்துக்கொண்டிருந்தவர்களுக்கு அவர்களின் பாசம்கண்டு மனம்பூரித்து தாம் தம் பெற்றோருக்குச் செய்யவில்லையே என்னும் ஆதங்கத்தையும் இதைவிட தம் பெற்றோருக்குச் சிறப்பாகச் செய்யவேணும் என்னும் நினைப்பையும் கொடுக்க, சாந்தினி மட்டும் மனதுக்குள் பலவித அல்லாடல்களோடு எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். பிள்ளைகளைக் குறை சொல்ல முடியாதபடி எல்லாரும் ஓடியோடி அனைவரையும் உபசரிக்க அனைவரும் மகிழ்வாக உண்டும், சிலர் சாந்தினிக்குப் பக்கத்தில் கதிரையை இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டும் ஊர்க்கதை உலகத்துக்கதை எல்லாம் கதைத்து முடிய, சாந்தினியோடு நின்று எல்லாரும் படம் எடுக்க ஆரம்பிக்க, மைக்கை ஒருக்காக் கொண்டா தம்பி என்று அதை வாங்கி எல்லாரும் என்ர பிறந்த நாளுக்கு வந்து என்னை சந்தோசப்படுத்தினதுக்கு மிக்க நன்றி. ஆனால் படம் எடுத்துப்போட்டு உடன எல்லாரும் போயிடாதேங்கோ. எல்லாரும் படம் எடுத்து முடிய நான் உங்களுக்கு ஒண்டு சொல்லப்போறன். அதைக் கேட்டுட்டுப் போங்கோ என்றதும் மண்டபத்தில் சலசலப்பு எழுந்தது. பிள்ளைகள் மூண்டுபேரும் என்ன அம்மா இது என்று, தம்மைப் பற்றித்தான் தாய் ஏதேனும் உளறி வைக்கப் போகின்றாவோ என்று முகம் முழுதும் பயம்தெரிய வந்து நிக்க, ஒண்டும் இல்லை பயப்பிடாதேங்கோ என்று விட்டு, வாங்கோ படம் எடுக்க என்று நிலைமையை வழமையாக்க, வந்திருந்தவர்கள் குடும்பம் குடும்பமாக வந்து நின்று சாந்தினியுடன் நின்று படம் எடுக்க ஆரம்பித்தனர். ********************************************************** அனைவரும் ஒருவித எதிர்பார்ப்புடன் படம் எடுத்தபின்னும் போகாது காத்திருக்க, சாந்தினி அருகிலிருந்த மைக்கை நடுங்கும் கைகளால் எடுத்தாள். "என்ர பிள்ளையள் மூண்டுபேரும் என்னை முதல்ல மன்னிக்க வேணும். பிள்ளையளுக்கு மட்டும் இதைச் சொல்லியிருந்தால் அவை கடைசிவரை இதுக்குச் சம்மதிச்சிருக்க மாட்டினம். அதாலைதான் எல்லாருக்கும் முன்னால வச்சுச் சொல்லுறன்" என்றதும் பிள்ளைகளிலும் விட மனைவிமாரின் இதயம் வேகமாக அடிக்கத் தொடங்க, எதைப்பற்றியும் கவலை கொள்ளாமல் சாந்தினி தொடர்ந்தாள். "நான் இந்த உலகத்தில இருக்கப் போறது இன்னும் சில வாரங்கள் தான்" என்று அவள் முடிக்க முன்னர் மண்டபத்தில் பெரும் இரைச்சல் எழுந்தது . "தயவு செய்து எல்லாரும் அமைதியாக் கேளுங்கோ. எனக்கு ஒரு வருத்தமும் இல்லை. என்ர பிள்ளையள் என்னை நல்ல வடிவாத்தான் பாக்கினம். ஆனால் நான் நோயாளியாகிப் பிள்ளையளுக்குப் பரமா இருக்க விரும்பேல்லை. அதனால பிள்ளையளைக் கேட்காமலே நான் இறந்து போறதுக்கு முடிவெடுத்திட்டன்" என்றதும் "அம்மா உங்களுக்கு விசரே" என்றபடி நெருங்கி வந்த பிள்ளைகள், தாயின் தீர்க்கமான பார்வையையும், எதுவும் கதைக்க வேண்டாம் என்று தாய் காட்டிய சைகையையும் பார்த்து செய்வதறியாது நிற்க, சாந்தினி தொடர்ந்தாள். "நடக்க முடியாமல் இருக்கும் போதே என்னால பிள்ளைகள், மருமக்களுக்குத் துன்பம். ஏதும் நோய் வந்து படுத்த படுக்கையானா .... என்னால நினைச்சுப் பார்க்கவே முடியேல்லை. தற்செயலா ஒருநாள் தொலைக்காட்சி பாக்கேக்கை Euthanasia பற்றி அறிஞ்சனான். அதால சுவிசில இருக்கிற அந்த நிறுவனத்தோட நான் தெளிவாக் கதைச்சிட்டன். என்ர லைப் இன்சூரன்ஸ் இன்னும் சில நாளில முப்பது ஆண்டுகள் முடியப்போகுது. ஒரு குறிப்பிட்ட காசு தருவினம். அந்தக் காசு இந்தச் செலவுகளுக்கும் செத்தவீட்டுச் செலவுக்கும் போதும். அவையே என்னைப் பொறுப்பெடுத்து கூட்டிக்கொண்டு போய் என்ர உடலை இங்கே திருப்பக் கொண்டு வந்தும் தருவினம். எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சு சந்தோசமா வழியனுப்பி வைக்கவேணும்" என்றுவிட்டு மைக்கை மேசையில் வைக்க, சின்னச் சத்தம் கூடக் கேட்காமல் மரண அமைதியாகிப் போன மண்டபத்தில் மைக்கின் சத்தத்தம் டொங் என்று பெரிதாய்க் கேட்டது.
  46. 10 likes
    பல வருடங்களாக துபாயில் கேட்டுக் கேட்டு புளித்துப்போன கேள்வி..! இங்கே பெரும்பாலும் டாக்ஸிகளில் போகும்போது ஆசிய நாட்டவராக இருந்தால் கேட்கும் முதல் கேள்வி.. ஒருமுறை 'தெய்ரா துபாய்' செல்ல டாக்ஸியில் ஏறியவுடன் டாக்ஸி ஓட்டுநர் கேட்டது "ஹிதர் ஹை..?" நான் கேள்விக்குறியுடன் அவரின் முகத்தை நோக்க, மறுபடியும் அதே கேள்வி..! "உங்கள் மொழியை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை..!" என அழுத்தமாக ஆங்கிலத்தில் கூறியவுடன் இறங்கினார்... "சாரி, நீங்கள் எங்கே போகவேண்டும்..?" "நாஸர் ஸ்கொயர்..!" என்றேன். பின் சில நிமிடங்களில் நிலமை சகஜமானதும், சினேகமாக அவர் ஆங்கிலத்தில் தொடர்ந்தார், "உங்களுக்கு இந்தி தெரியாதா..?" "தெரியாது" "இந்தி உங்கள் நாட்டு மொழியல்லவா..?" "இல்லை, எனது நாட்டு மொழி தமிழ்!" "உங்கள் நாடு எது..? எங்கே இருக்கிறது..?" "தமிழ்நாடு, சென்னை" "தமிழ்நாடு, இந்தியாவுடான அங்கம் தானே? உங்கள் தேசிய மொழியான(?) இந்தியை ஏன் கற்றுக்கொள்ளவில்லை..?" "60 வருடங்களுக்குமுன் இந்தியா என்ற நாடே இல்லை, ஆனால் என் தமிழ்ப் பகுதி, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தனித்துவமாக, தனி நாடாக இருந்தது..இப்பொழுதும் தொடர்கிறது..!" "தமிழ்நாடு இந்தியாவின் ஒரு பகுதி. இந்தியாவின் பெரும்பான்மையான மக்கள் பேசும் பொழி இந்தி. இந்தியை படித்தால் இந்தியாவில் எங்கும் பிழைக்கலாம்..!" (ஸ்ஸப்பா.. இம்மாதியான சிந்தனையைக் கேட்டுக்கேட்டு வெறுத்தே போச்சு!) "தேவை இல்லை, ஆங்கிலத்தை படித்தால் உலகில் எங்கும் பிழைக்கலாம், உலகத்தின் சிறுபகுதிதான் இந்தியா. என் தொழிலிற்கு தேவைப்பட்டால் அரபியை படிப்பேனேயொழிய இந்தியை அல்ல. எந்த மொழியை கற்பது என்பது தேவையை பொருத்தது..இந்தி, 40சதவீத வட இந்திய மக்களால் மட்டுமே பேசப்படுகிறது..இப்போழுதும் இந்தி பேசாத மக்களிடம் அது வலிந்து திணிக்கப்படுகிறது..!" "முடிவாக சொல்லுங்கள், நீங்கள் இந்தியன் இல்லையா..?" "இல்லை, நான் தமிழன்..!" பெரும்பாலும் இத்தோடு உரையாடல் முடிந்து வேறொரு பொருள் சம்மந்தமாக தொடரும். சில டாக்ஸி ஓட்டுநர்கள் மிக விவரமாக, "உங்கள் கடவுச்சீட்டில் என்ன எழுதியுள்ளது..?" என வளைத்துக் கேட்பார்கள்..! "எழுதியுள்ளது இந்தியன், ஆனால் தமிழ்க் குடிமகனாக விரும்புகிறேன், அவர்களை கொடுக்கச் சொல்லுங்கள் ..! புதிய தமிழ்க் கடவுச்சீட்டை பெறத் தயார்..!" என முடித்துவிடுவேன்.. டாக்ஸி ஓட்டுநர் அமைதியாகிவிடுவார்.. இது ஒரு தொடர்கதை..!
  47. 10 likes
    மீன்பிடிப்படகு நீர்கொழும்பில் இருந்து புறப்படுகிறது. உடப்பைச் சேர்ந்த தமிழ்.. முஸ்லீம் இளைஞர்களும்.. யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்களும்.. தென்பகுதியையைச் சேர்ந்த சிங்கள..இளைஞர்களுமாக.. மொத்தம் 30 பேர் வரை அதில் பயணிக்கிறார்கள். எல்லாரும் குடும்பக் கஸ்டம் காரனமாக.. கடனை உடனை வாங்கி கப்பல் ஏறியவர்கள் தாம். எல்லாருக்கும் கனவு இத்தாலியைச் சென்றடைவதும்.. பின் அங்கு செல்வம் சேர்ப்பதும்.. பின் குடும்பம் குழந்தை என்று.. பெருகி அந்த நாட்டில் நிரந்தரக் குடிகளாகி.. வாழ்வதும்.. வெறும் பந்தாவுக்கு ஊருக்கு ஹொலிடே போவதும் தான். ஆரம்பத்தில் படகுப் பயணம் உற்சாகமாக இருந்தாலும்.. போகப் போக.. அச்சம் கலக்க.. படகும் எங்கெங்கோ எல்லாம் திக்கு திசை மாறிப் போய் 40 நாட்கள் முடிவில் இத்தாலிக் கரையை அடைகிறது. இடுப்பளவு தண்ணியில்.. எல்லோரும் இறக்கிவிடப்படுகிறார்கள். படகில் பயணிக்கும் போது தமிழ்.. முஸ்லீம்.. சிங்களம் என்று எந்த வேறு பாடுமின்றிய இயங்கிய இளைஞர்கள்.. திடீர் என்று.. நீ தமிழ் பேசிறனி.. நான் சிங்களம் பேசுறனான்.. நாங்க ஒரு குழுவா எங்க பாட்டில போறம்.. நீங்க உங்க பாட்டில போங்க என்று இத்தாலிக் கரையைக் கண்ட சந்தோசத்தில் சிங்களவர்கள் ஒரு குழுவாகவும்.. தமிழ் பேசும்.. (தமிழர்களும் முஸ்லீம்களும்) ஒரு குழுவாகவும் புறப்பட்டு விடுகிறார்கள். தமிழ் பேசிற குழு.. ஒரு பெற்றோல் ஸ்ரேசனை அடைகிறது. வைத்திருந்த அமெரிக்க டாலர்களை யூரோ ஆக்கிக் கொண்டு.. பொதுத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்ள வேண்டியவர்களை தொடர்பு கொள்கிறது. அந்த நேரமாகப் பார்த்து யாரோ கொடுத்த தகவலுக்கு அமைய இத்தாலி பொலிஸ் இவர்களைச் சுற்றிவளைக்கிறது. சுற்றிவளைத்து எல்லோரையும் கைது செய்து ஒரு பொது தடுப்பிடத்திற்கு கொண்டு போகிறது. அங்கே போனால்.. அந்தச் சிங்களக் குழுவும் படகோட்டி முதல் அனைவரும் ஏலவே தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களைக் கண்டதும்.. இந்த இளைஞர்களுக்கு விளங்கிவிட்டது.. தங்களை அவர்கள் தான் காட்டிக்கொடுத்திருக்கிறார்கள் என்று. இரண்டு நாள் நல்ல கவனிப்புடனான தடுத்து வைப்பின் பின்.. மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் உதவியுடன் விசாரணைகளை ஆரம்பிக்கிறார்கள்.. இத்தாலிய அதிகாரிகள். தமிழ் பேசுறவர்கள் எல்லாம்.. தமிழர்களா என்று அறிந்து சொல்லுமாறு.. இத்தாலிய அதிகாரிகள்.. பணிக்க..மொழிபெயர்ப்பாளர் பெயர்களைக் கேட்கிறார்கள். முஸ்லீம்களும் தமிழ் பெயர்களையே மாற்றிச் சொல்கிறார்கள். மொழிபெயர்பாளருக்கு பேசும் தமிழில் உள்ள வேறுபாடு புரிந்துவிடுகிறது. அவர் அதனை அதிகாரிகளுக்கு விளக்குகிறார். அதிகாரிகள் தமிழ் யார் முஸ்லீம் யார் என்று எப்படியாவது கண்டுபிடியுங்கள் என்று சொல்ல.. மொழிபெயர்பாளர் ஒரு உக்தியை கையாள்கிறார். தமிழ் தெரிந்தவர்கள்.. ஆளாளுக்கு ஒரு தேவாரம் பாடு என்று கேட்கிறார். முஸ்லீம் இளைஞர்கள் மனதில் அப்ப தான் பள்ளிக்கூட நினைப்பு வருகிறது. தமிழ் சகோதர்களோடு சேர்ந்து படித்த போது அவர்கள் பாடிய தேவாரங்கள் காதில் வீழ்ந்த நினைவுகளை புரட்டிப்போட்டுப் பார்க்கிறார்கள். வாழ்வா சாவா போராட்டம். போட்ட கடனை அடைக்கனும். கண்ட கனவை நனவாக்கனும். எப்படியாவது தேடிப்பிடித்து நாலு தேவார வரியைப் பாடிடனும் என்ற படபடப்புக்கு மத்தியில்... ஒருவாறு தேவாரங்களை அரையும்குறையுமாகப் பாடி முடிக்கிறார்கள். மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு உண்மை விளங்கினாலும் அவர் காட்டிக்கொடுக்க விரும்பவில்லை. எல்லாம் தமிழ் தான் என்று சொல்லி.. எல்லோரையும் அகதிகளாகப் பதியச் சம்மதிக்கிறார்கள் அதிகாரிகள். சில நாள்...தடுத்து வைப்பு 40 நாட்கள் நீண்ட பின்.. எல்லா அகதி விண்ணப்பங்களும் பரிசீலிக்கப்பட்டு.. தமிழ் என்று பதிந்தோர் எல்லோருக்கும்.. 5 ஆண்டு விசாவும்.. 400 யூரோவும் கொடுத்து ஆட்களை வெளியில் விடுகிறார்கள். வெளியில் வந்தந்தும்.. இக்கரை மாட்டுக்கு அக்கரை பச்சை என்று நிற்கும் மாடுகள் சிலவற்ரின் அறிமுகம் வேறு கிடைக்கிறது. இத்தாலியில் நின்று என்ன செய்யப் போறீங்கள். மொழி தெரியாமல். அதுபோக இங்க வேலை எடுப்பதும் கஸ்டம்.. பாத்திருப்பயள் தானே ஒரு சிகரட் பக்கெட்டுக்கு படுக்கையை பரிமாறும் அளவுக்கு இந்த நாட்டுப் பெண்களே வறுமையில் கிடக்குதுங்க.. நீங்கள் என்ன செய்யப் போறியள்.. மனதுக்குள் கண்ட கனவுகள் மீண்டும் நினைவில் வந்து அலைமோதுகின்றன. கையில உள்ள காசை வைச்சுக் கொண்டு.. எப்படியாவது.. அடுத்த கட்டப் பயணத்தை பார்ப்பம் என்று ஆசை மனசு தூண்டி விட அத்தனை தமிழ் பேசுறவையும்.. இங்கிலாந்து போவது என்று தீர்மானிக்கிறார்கள். அதன் முதற்கட்டமாக பிரான்சை அடைகிறார்கள். அங்கோ.. ஊரில் தட்டிவானுக்கு ஆள் சேர்ப்பது போல.. லண்டன் டோவருக்கு.. ஆள் சேர்க்கிறது கூட்டம். ஆளுக்கு இவ்வளவு தான்.. கொண்டு போய் விடுறம்.. பகிரங்கப் பேரங்கள் வேற. சரி இங்கிலாந்து போவது என்று தீர்மானிச்சாச்சு.. கிடக்கிறதை வித்துத் தொலைச்சு உள்ளதையும் போட்டுப் போய் சேருவம் என்று ஒரு 8 தமிழ் பேசும் இளைஞர்கள் நாலு கன்ரெய்னர்களில்.. ஒன்றுக்கு இருவராய்.. டோவரை நோக்கி பயணிக்கச் செய்யப்படுகிறார்கள். கன்ரெய்னர்கள்.. இங்கிலாந்து எல்லையை அடைகிறது. பரிசோதனைகள் ஆரம்பமாகின்றன. ஒரு கன்ரெய்னரில்.. ஒளிந்திருந்த ஒரு முஸ்லீம் தமிழ் பேசும் இளைஞன் இங்கிலாந்து அதிகாரிகளால் பிடிக்கப்பட்டு விடுகிறான். அவனுக்கு விளங்கியது.. இது தான் போக வேண்டிய இடமல்ல. அதற்கு முதலே பிடிபட்டிட்டன் என்று. உடனே அந்த அதிகாரிகளிடம் உள்ள இன்னொருத்தரும் இருக்கிறார் என்று காட்டிக்கொடுக்கிறான். அந்த நேரத்தில்... அவன் மனசு அவனைக் குடைய ஆரம்பித்துள்ளது.... என்னைப் பிடிச்சு திருப்பி அனுப்பினால்.. நான் ஊரில போய் கஸ்டப்பட.. மற்றவன்.. இங்கிலாந்து போய் அசைலம் அடிச்சு.. பின் ஊருக்கு ஹொலிடேன்னு வந்து நக்கல் அடிச்சான் என்றால்.. என் நிலைமை என்னாவது.. என்ற அக்கறையில் தான் அந்த அதி உன்னத காட்டிக்கொடுப்புச் சிந்தனை.. பிறந்திருக்குது. அதன் பெறுபேறாக காட்டிக் கொடுத்திட்டான். அதிகாரிகளும் கன்ரயினரை முழுமையாக சோதனை செய்து அங்கு ஒளிந்திருந்த அந்த இரண்டாம் இளைஞனை கண்டுபிடித்து அழைத்து வர... அவன்.. இவனைப் பார்த்து முறாய்ந்துக் கொண்டு போயிருக்கிறான். படுபாவி.. தான் தான் மாட்டினது என்றில்லாமல் என்னையும் மாட்டிட்டானே என்று... அவன் மனம் உளறுவது இவனுக்கு அவன் கண்ணில் பட்டது. இறுதியில்.. இருவரும்.. இங்கிலாந்து காவல்துறையால் விசாரிக்கப்பட்டு.. குடிவரவு குடியகழ்வு அதிகாரிகளிடம் கையளிக்கப்படுகிறார்கள். இவர்களுக்கு மிச்ச இளைஞர்கள் எந்த கன்ரெயினரில் வருவார்கள் என்பது தெரியாததால்.. அவர்களைக் காட்டிக்கொடுக்க முடியவில்லை. அந்தக் கவலையோடு தடுப்பு முகாமில் இருக்க.. இவர்களில் காட்டிக்கொடுத்தவரை அழைத்து அதிகாரிகள் விசாரித்துவிட்டு... அவருக்கு தற்காலிக வதிவிட அட்டை வழங்கி முதலில் வெளியே விடுகிறார்கள். வெளியே வந்த அந்த முஸ்லீம் இளைஞருக்கோ மகா சந்தோசம். ஒருவேளை தான் காட்டிக்கொடுத்ததால் தான் தன்னை கெதியா விசா தந்து விட்டிட்டாங்கள் போல என்று மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக்குதிக்காத குறையாக மனதில் சந்தோசம் வளர்த்திருக்க.. கொஞ்ச நேரத்தின் பின் மற்றைய தமிழ் இளைஞனும் அதே அட்டை வழங்கப்பட்டு விடுவிக்கப்படுகிறான். +++++ காலம் வழமை போலக் கடந்து ஒட.. 14 ஆண்டுகளின் பின்னும்.... அந்த முஸ்லீம் இளைஞன் man bag ஐ தோளில்.. மாட்டிக்கிட்டு இலண்டன் வீதிகளில்.. அலைகிறான். இன்னும் ஊருக்கு ஹாலிடே போகும் கனவு பலிக்கவே இல்லை என்ற கவலை மட்டுமல்ல... கல்யாணம் கூட ஆகல்லை என்ற கவலையும்.. கையில.. நினைச்ச அளவுக்கு காசும் இல்லை என்ற அளவில்.. அந்த தமிழ் இளைஞன் நடத்தும் உணவகத்தில்.. உணவருந்தியபடி. (கதை உண்மைச் சம்பவம் ஒன்றை 99% தழுவியது.)
  48. 10 likes
    அன்னையர் தினம்..! அகிலத்தின் அன்னையர்களுக்கு…, இது ஒரு தினம் ! என் தேசத்து அன்னையருக்கு.., இது ஒரு செய்தி! எம்மை ஈன்றவளை ஒரு நிமிடம், நினைத்துப் பார்க்கையில்…! இதயத்தின் ஆழத்தில் …, எங்கோ ஒரு மூலையில், இலேசாக வலிக்கின்றது! அப்பா என்னும் ஆண் சிங்கம், பிடரி சிலிர்க்கும் போதெல்லாம்.., அடங்கிப் போன அம்மா! பிரசவங்களின் போதெல்லாம்,, மரணத்தைத் தரிசித்து…, மீண்டு வருகின்ற அம்மா! ஆண் என்றாலும். பெண் என்றாலும், ஆண்டவன் தானே தருகின்றான் என்று, ஆறுதல் கொள்ளும் அம்மா! அவளுக்கென ஆஸ்பத்திரியும் இல்லை, ஆறுதல் சொல்லத் தாதிகள் இல்லை! ஆயுள் காப்புறுதியும் இல்லை! உரிந்த வேப்பம் பட்டைகளும், நல்லெண்ணையில் பொரித்த, வெறும் முட்டைப் பொரியலும், கொஞ்சம் வசதியிருந்தால்…, பச்சைக் காயம் ஆறி ப்போகக், கொஞ்சம் நற் சீரகம்! எப்போது தூங்குகிறாள்? எப்போது விழித்துக் கொள்கிறாள்? என்பது யாருக்குமே தெரியாது! ஒரு வேளை…, எரியாத ஈர விறகுகளுக்கும், அரிக்கன் லாம்புகளுக்கும் மட்டுமே, தெரிந்திருக்கக் கூடும்! அக்காக்களையும், தங்கைகளையும்.., ஓடி..ஓடிக் கவனிப்பாள்!, ஏனம்மா. எங்களை மட்டும் கடையிலா வாங்கினாய்? இல்லையப்பு…, உங்களுக்கு விளங்காது! இது தான் எப்போதுமே அவளது பதில்! நாளை அவளுக்கு எப்படியோ? உங்களுக்கென்ன? ஆம்பிளைச் சிங்கங்கள் நீங்கள் என்பாள்! அம்மா வைத்துக்கொள்ளுங்கள்! எதைக் கொடுத்தாலும், இன்னொரு பிள்ளையிடம் , அன்று மாலையே அது போய் விடும்! ஏனம்மா? என்று கேட்டால்…, எனக்கென்னதுக்கப்பு? அவன் பார்த்துக்கொள்ளுவான்! அவள் மீது கோபம் தான் வரும்! ,ஏன் அவ்வாறு செய்தாள்? அக்காவின் மீது…, அவளுக்கு விருப்பம் அதிகமா? தனக்குக் கொள்ளி வைக்கப் போகிறவன், கடைக் குட்டி…., அவன் மீது அவளுக்கென்ன, தனியான பாசமா? அன்று புரியவில்லை ! இன்று…., எல்லாமே புரிகின்ற போது.., அருகில் அவள் இல்லை! அம்மா…! சமன் படுத்த முயன்றிருக்கிறாள்! மேடு பள்ளங்களை… நிரவ முயன்றிருக்கிறாள்! சமுத்திரத்தின் அலையாக, வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறாள்! எவ்வளவு உண்மை? வசதியானதிடமிருந்து…, வசதி குறைந்தததுகளுக்கு, வசதிகளைப் பகிர்ந்திருக்கிறாள்! அவளுக்கு எல்லாமே குஞ்சுகள் தானே? இன்று எல்லாமே புரிகின்றது! இறைவன் என்பவன்…, எதற்காக.. அன்னையைப் படைத்தான் என்று! தான் போகாத இடங்களுக்கெல்லாம், தாயைத் தனது பிரதிநிதியாக்கினான்! அன்னையர் தின வாழ்த்துக்கள்!
  49. 10 likes
    யாழ் கடலில்.... ஆயிரக் கணக்கில் கரை ஒதுங்கிய, "பென்குயின்" பறவைகள். இன்று காலை .... யாழ். பண்ணைக் கடல், அல்லைப்பிட்டி பகுதிகளில்..... பெருமளவில் வித்தியாசமான பறவைகள் நடமாடித் திரிந்ததை அப் பகுதியில் வசிக்கும் பலர் கண்டு அதிசயித்துப் போனார்கள். இப்படியான பறவைகள் யாழ்கடலில்..... முன்பு தென்பட்டதில்லை என்று அங்கு பல காலமாக கடற் தொழில் செய்து அனுபவப் பட்டவரான முதியவர் ஒருவர் தெரிவித்தார். இது என்ன பறவையாக இருக்கும் என்பதை அறிவதற்காக யாழ். பல்கலைக் கழக பேராசிரியர் ஒருவரை அணுகிய போது... இது, "பென்குயின்" என்றும், குளிர் நாட்டில் வசிக்கும் பறவை, இவை அண்டார்டிகா போன்ற குளிர்ப் பகுதிகளில் மட்டும் வாழ்பவை... இங்கு எப்படி வந்தது என்று ஆச்சரியப்பட்டார். பென்குயின்களில்.... பெண் பறவை முட்டை இட்டவுடன் இரைதேட ஆழ்கடலுக்கு செல்லும். அதுவரைக்கும் ஆண்தான் வாரக் கணக்கில் அடைகாக்கும். அப்படிப் புறப்பட்ட பென்குயின்கள்... திசைமாறி யாழ்கடலில் ஒதுங்கியிருக்கலாம் என்று... அங்கிருந்த பலரும் தெரிவித்தார்கள். பென்குயின்கள்... நள்ளிரவில் இருந்து.... கரை ஒதுங்கும் போது... அங்கு சுற்றித்திரிந்த, கட்டாக்காலி நாய்கள்... சிலவற்றை பிடித்து உண்டதற்கான அடையாளங்கள் தெரிவது, அங்குள்ள பலரையும்...சோகத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. இவற்றை யார் பாதுகாப்பது என்ற கேள்விக்கு.... யாழ். மாவட்ட சுற்றுச் சூழல் அமைச்சர் திரு பொ. ஐங்கரநேசன், இதனை அப்படியே... அண்டார்டிகா பகுதியில் கொண்டு போய் விடுவது இயலாத காரியம் என்றும், அவை வந்த மாதிரி.... எம் ஊரிலேயே இருந்து விட்டுப் போகட்டும் என்று தெரிவித்தார். இவற்றை..... தெகிவளை, தமிழ்நாட்டு வண்டலூர் மிருகக் காட்சிசாலைக்கு கொண்டு செல்ல, அங்குள்ள அதிகாரிகளும் அதிக ஆர்வம் காட்டி வருவதாக தெரிகின்றது. யாழ்கடலில் பென்குயின்கள் ஒதுங்கிய செய்தியை கேள்விப்பட்ட... ஆங்கில, சிங்கள, பத்திரிகையாளர்களுடன்... இந்தியாவிலிருந்து பல கடல் ஆராய்ச்சியாளர்கள், பத்திரிகையாளர்களின் படையெடுப்பால்.... பலாலி விமானத் தளம், விமானாங்களால்...... நிரம்பி வழிகின்றது. மேலதிக செய்திகளை... விரைவில் எதிர் பாருங்கள். நன்றி: Naddu kalandavan.Com.
  50. 10 likes
    புலிகள் விட்ட தவறுகளில் மிகப்பெரிய தவறு, 2009 இல் எமது தாயகவிடுதலைக்கான போராட்டத்தை ஒட்டுமொத்தமாக காவுகொடுக்கக் காரணமான தவறு, தமிழர்களை ஏதிலிகளாக, மற்றையவன் தருவதை அண்ணாந்து பார்த்துப் பிச்சை ஏந்தும் இடத்திற்கு விட்டுச் சென்ற தவறு. ஆனால் நாங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ளப்போவதில்லை, திருந்தப் போவதுமில்லை. ஒரு கணப்பொழுதினில் ஏற்பட்ட கண்மூடித்தனமான கோபத்தினால் ஒரு ஒட்டுமொத்த சமூகத்தினதும் இருப்பையே கேள்விக்குறியாக்கியஓரு முடிவு. என்னையும் துரோகிகள் பட்டியலில் சேர்த்துவிட்டார்கள், நான் மாறிவிட்டேன் என்கிறார்கள். பரவாயில்லை, ஆனால் தவறுகள் சுட்டிக் காட்டப்படவேண்டும். ஏனென்றால் எவருமே விமர்சனத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் இல்லை இப்போது. விமர்சிக்கக் கூடாதென்றால், அப்படி விமர்சனம் எழாதவாறு நடந்திருக்க வேண்டும். அப்படி நடந்ததா??>? தூரநோக்குச் சிந்தனை, அரசியல் விவேகம், அரசியல் ராஜதந்திரம்....இப்படிப் பல கேட்டாயிற்று, ஆனால் அவை எல்லாம் எம்மை எங்கே கொண்டுவந்து நிறுத்தியுள்ளன என்பது கண்கூடு. வெறுமனே ஐ.. நா வில் பேசப்படுவதற்கு மட்டுமே எமது ஒரே நம்பிக்கையான விடுதலைப் போராட்டமும், 150,000 பொதுமக்க்ளும் , 40,000 போராளிகளும் காவு கொடுக்கப்பட்டார்கள் என்று வீர வசனம் பேசுவதைச் சகிக்க முடியவில்லை. ஒரு விடுதலைப் போராட்டம் எப்படியெல்லாம் நடக்கக் கூடாது என்பதற்கு நாம் ஒரு உதாரணம். அதைத்தவிர எமது போராட்டத்தினால் நாம் கண்டது எதுவென்றால், சத்தியமாக எனக்குச் சொல்லத் தெரியவில்லை. மன்னித்துவிடுங்கள். எங்கே வாருங்கள் எல்லோரும், வரிசயில் வந்து பட்டம் தாருங்கள்...எல்லாம் துரோகிப் பட்டம்தான், வேறு என்னத்தை வைத்திருக்கப் போகிறீர்கள் ?