• advertisement_alt
  • advertisement_alt
  • advertisement_alt

Leaderboard

  1. நவீனன்

    நவீனன்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      287

    • Content count

      70,164


  2. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      261

    • Content count

      40,286


  3. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      175

    • Content count

      13,449


  4. valavan

    valavan

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      72

    • Content count

      290



Popular Content

Showing most liked content since 01/24/2018 in all areas

  1. 19 points
    அவர்கள் அவரை பீற்றர் என்று சத்தமாக அழைத்தமையால் தான் அவர் இருக்கும் திசையை நான் பார்க்க தொடங்கினேன். அதுவரைக்கும் நான் புத்தகம் வாசித்து கொண்டு இருந்தமையால் அவரை கவனிக்கவில்லை. அங்குள்ள பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தவர்களுக்கு அவர் நன்கு பரிச்சயமானவர் போல அவர்கள் தோழமையுடன் அவரை அணுகிக் கொண்டு இருந்தனர். இப்படியானவரை எப்படி இங்கு அனுமதிக்கின்றார்கள் என புரியவில்லை. மனசுள் கொஞ்சம் கோபமும் எழத் தொடங்குகியது. நேரம் நடு இரவு 10 மணியை தாண்டி சென்று கொண்டு இருந்தது. 8 மணிக்கே அருகில் இருக்கும் பொது மருத்துவமனையின் அவசர பிரிவுக்கு சிகிச்சைக்காக வந்து விட்டேன். எல்லாம் பார்த்து என்ன பிரச்சனை என்று சொல்ல இன்னும் நான்கு மணி நேரமாவது செல்லும் சில வேளைகளில் என்னை மறிச்சு வைத்து சில நாட்கள் சிகிச்சை அளித்தாலும் அளிப்பார்கள். அப்படி தங்க வேண்டி வந்தால் லப் டொப்பை (Laptop) கொண்டு வர மனைவிக்கு சொல்ல வேண்டும். சில தினங்களுக்கு முன்னர் வேலையில் இருக்கும் போது பகல் 10 மணி இருக்கும், திடீர் என்று தலை சுற்றியது. கண்ணுக்குள் நட்சத்திரங்கள் பறந்தன. உடல் தன் சமநிலையை தொலைத்து விட்டது போன்று இருந்தது. எல்லாம் மூன்று வினாடிகள் தான். பிறகு சரியாகி விட்டது. பிறகு பின்னேரம் 5 மணி இருக்கும் அதே மாதிரி ஒரு தலை சுற்றல், நட்சத்திரங்கள் பறப்பு, சமநிலை குழம்புதல்.. எல்லாம் மூன்று வினாடிகள் தான், பிறகு சரியாகி விட்டது அடுத்து வந்த சனி ஞாயிறு தினங்களில் தலை சுற்றல் வர வில்லை. இடையில் ஒருக்கால் பிரஷர் செக் பண்ண வேண்டும் என்று நினைத்தும் நேரம் கிடைக்கவில்லை. திங்கட் கிழமை வேலைக்கு வந்த பிறகும் பிரச்சனை ஒன்றும் இருக்கவில்லை. பின்னேரம் வேலையில் இருந்து வீட்டுக்கு காரில் ஹை வேயில் 120 கிலோ மீற்றர் வேகத்தில் போய்க் கொண்டு இருக்கின்றேன். திடீர் என்று மீண்டும் அதே தலை சுற்றல், கண்கள் இருட்டிக் கொண்டு வந்தமாதிரி இருக்கின்றது, வெள்ளிக் கிழமை வந்த அதே நட்சத்திரங்க்கள் திரும்பவும் வந்து மின்னிக்கொண்டு நின்றன.. பாதை ஒரு சுழட்டு சுழற்றியது...ஆனால் எல்லாம் மூன்று வினாடிகள் தான். அடுத்தது என்ன செய்வது என யோசித்தேன். காரை ஓரமாக நிப்பாட்டிட்டு கொஞ்ச நேரம் பொறுத்து பார்ப்பமா என நினைத்தேன். ஆனால் ஒரு அசட்டு தைரியம் (அல்லது முட்டாள் தனம்). காரை நிறுத்தாமல் வீட்டுக்கு அதே வேகத்தில் வந்து சேர்ந்து விட்டேன். வீட்டை வந்தும் ஒன்றும் சொல்லாமல் மனைவியை வோல் மார்ட்டுக்கு (Walmart) வா என்று கூட்டிக் கொண்டு போய் அங்கு பிரஷரை செக் பண்ணினால் அது தாறு மாறாக 182/120 என்று காட்டியது. அவ்வளவு தான் அடுத்த வினாடியே அவசர பிரிவுக்கு மனைவி அழைத்துக் கொண்டு வந்து விட்டார். கனடாவில் அவசர பிரிவுக்கு வந்தால் முதலில் தாதி வந்து பிரஷர் / இதய துடிப்பு, உடல் வெப்ப நிலை எல்லாம் செக் பண்ணி பார்ப்பார். ஒன்றும் பெரியளவு பயப்படும் படி இல்லை என்றால் மருத்துவர்களை சந்திக்க ஆகக் குறைந்தது 5 மணித்தியாலங்களாவது காத்திருக்க வேண்டும். சில வேளை 8 மணித்தியாலங்களும் எடுக்கும். இடையில் வருத்தம் கூடுவது போன்று இருந்தால் போய் சொன்னால் கவனிப்பார்கள். நேரம் கனக்க போகும் என்று தெரியும் என்பதால் தமிழ் நதியின் 'பார்த்தீனியம்' நாவலை வாசிக்க தொடங்குவம் என்று கையோடு கொண்டு போயிருந்தேன். இரவில் பிள்ளைகள் தனிய வீட்டில் விட கூடாது என மனைவியை வீட்டுக்கு அனுப்பி விட்டு ஆஸ்பத்திரி கதிரையில் இருந்து அங்கும் இங்கும் நோட்டமிட்டேன். கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியா ஒருத்தியும் இல்லை. எல்லா கதிரைகளும் நிரம்பி வழிந்தன. ஒவ்வொருவரது முகங்களும் ஒவ்வொரு விதமான வேதனைகளை கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டு இருந்தன. ஒரு வயதான பெண்மணி தொடர்ந்து இருமிக் கொண்டு இருந்தார். ஒரு குழந்தை தன் அப்பாவுடன் மாத்திரம் வந்து அவரது மடியில் தலை வைத்து படுத்துக் கிடந்தது. என் மகளின் நினைவு வந்தது. நான் திரும்பி போகும் மட்டும் முழித்து இருக்க கூடிய சீவன் அது. ஒருவர் காலில் பெரிய காயத்துடன் வந்து இருந்தார். ஒரு சோடி தம்மை மறந்து முத்தமிட்டுக் கொண்டு இருந்தனர். அதில் இருந்த பெண்மணி இடைக்கிடை தான் முத்தம் கொடுப்பதை மற்றவர்கள் பார்க்கின்றனரா என்று நோட்டம் வேறு விட்டுக் கொண்டு இருந்தார். சுவாரசியமாக எதுவும் இல்லாமையால் பார்த்தீனியத்தை வாசிக்க தொடங்கி அதற்குள் மூழ்கி கொண்டு இருக்கும் போது தான் "பீற்றர் பீற்றர்" என்று அவரை கொஞ்சம் சத்தமாக அழைத்தது கேட்டது. யாரந்த பீற்றர் என நோட்டமிட்டேன். ஒன்றுக்கு மூன்று அழுக்கடைந்த உடுப்புகளை அணிந்து கொண்டு, தாடிக்குள் முகத்தின் முக்கால்வாசியை மறைத்துக் கொண்டு ஒருவர் அமர்ந்து இருந்தார். அவர் அருகில் எவரும் அமர்ந்து இருக்கவில்லி. ஒரு நைந்து போன ஸ்கூல் பாக் ஒன்றும் இருந்தது. அவர் வீடற்ற ஒருவர் என உடனே புரிந்து போனது. அத்துடன் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் போன்று இருந்தார். இடைக்கிடை அவர் பெரும் சத்தம் எழுப்பினார். அழுகின்றார் போன்றும் இருந்தது. திடீர் என்று தனக்கு முன்னால் இருந்த பெரும் இலையான் கூட்டத்தை கலைப்பது போன்று இரண்டு கைகளாலும் எதையோ விரட்டினார். கத்தினார், சத்தமிட்டார், அழுதார், சிரித்தார் பின் அமைதியானார். அவர் குறிப்பிட்ட இடைவெளி விட்டு மீண்டும் மீண்டும் கத்திக் கொண்டும் எதையோ / எவரையோ விரட்டிக் கொண்டும் இருந்தார். அப்படி ஒவ்வொரு முறை செய்யும் போதும் பாதுகாப்பு உத்தியோகத்தவர்கள் அவரை கொஞ்சம் கண்டிப்புடன் "பீற்றர் பீற்றர்" என அழைத்து அதட்டினர். ஒவ்வொரு அதட்டலின் பின்பும் அவர் அமைதியானார்.. ஏற்கனவே சனம் வருத்தத்துடன் வந்து இருக்கு, இவர்கள் ஏன் இவரை விரட்டாமல் உள்ளே வைத்து அனுமதிக்கின்றார்கள் என எரிச்சல் வந்தது. "ஏன் இப்படியானவர்களை விரட்டி விட்டு உன்னை மாதிரி ஆக்களுக்கு மட்டும்தானா இந்த உலகம் மிஞ்ச வேண்டும்" என்று இன்னொரு மூலையில் இருந்து புத்தி கேள்வி கேட்டது என்னால் அதன் பின் புத்தகம் மீது கவனத்தை செலுத்த முடியவில்லை. ஏதோ ஒன்று அவர் பால் ஈர்த்துக் கொண்டே இருந்தது. அவர் என்ன செய்கின்றார், எப்படி கண்களை மூடுகின்றார், எப்ப கைகளை ஆட்டி ஆட்டி விரட்டுகின்றார்" என அடிக்கடி பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன். அதுவும் சுவாரசியமாக இருந்தது 'க்ளக்' என்று ஒரு சத்தம் அருகில் இருந்த சோடி தாம் ஆளாளுக்கு பருக்கிக் கொண்டு இருந்த கோப்பியை தவறுதலாக சிந்தி விட்டார்கள். தரையெல்லாம் கோப்பி. . 'ஒரு கோப்பியை கூட ஒழுங்காக ஆளாளுக்கு பருக்க தெரியவில்லை...உதுக்குள ஆளாளுக்கு முத்தம் வேற...மூதேசிகள்' சிந்திய கோப்பியில் இருந்து வந்த மணம் வயிற்றை புரட்டுவது போல இருந்தது. கொஞ்சம் அங்கால பார்த்தால் ஒருவர் தான் சாப்பிட்டுக் ககொண்டு இருந்த பொப் கோர்னை சிந்தி விட்டு இருந்ததும் தெரிந்தது. நடு இரவையும் தாண்டி பலர் காத்திருப்பதால் பலர் பசிக்கு ஏதாவது வாங்கி உண்டு கொண்டு இருந்தனர். சிந்திய உணவு பலரது இருக்கைகளின் கூழ் இருந்தது. 'சாப்பாட்டை கூட சிந்தாமல் சாப்பிட தெரியாத சனம்". நேரம் போக போக எதுக்கெல்லாமோ மனம் எரிச்சலடைந்து கொண்டு இருந்தது. பீற்றரின் இருக்கையின் கீழ் எதுவும் இருக்கவில்லை. சுத்தமாக இருந்தது. சில நிமிடங்களில் என் பெயரை சொல்லி உள்ளே அழைக்கின்றார்கள். டொக்டர் என்ன நடந்தது எனக் கேட்டு லைட்டை அணைத்தார் (ரேப் பண்ண போறாரோ) பின் கண்களை அங்கால இங்கால உருட்டி பிரட்டி பார்க்க சொன்னார் (மாறி கண் வைத்தியரிடம் வந்து விட்டேனா). மூக்குக்கு முன்னால் நேராக விரலை வைத்து அதையே உத்து பார்க்க சொன்னார். தன் தலையை சிலுப்பி கொண்டார். "பிரஷர் கூடவா டொக்டர்" எனக் கேட்டேன். "இல்லை, பிரஷர் கூடினால் ஒரு நாளும் தலை சுற்றல் வராது. நீ தலை சுற்றியதால் பயந்து போய் விட்டாய், அதுதான் உன் பிரஷர் கூடக் காட்டியது. ஆனால் 182/120 எல்லாம் அதிகமாக பயப்படும் அளவுக்கானது இல்லை." என்றார் (அப்ப பிரசர் கூடி நெஞ்சு பிளந்தால் தான் அடுத்த முறை வர வேண்டும் போல) "எதுக்கும் இரத்தம் சோதித்து பார்க்க வேண்டும்" என்று தாதியை கூப்பிட வந்த தாதியும் வஞ்சகம் இல்லாமல் நாலு சிறு போத்தல்களில் இரத்தம் எடுத்துக் விட்டு "ரிசல்ட்ஸ் வரும் வரைக்கும் வெளியே காத்திரு" என்றார் "எவ்வளவு நேரம் எடுக்கும்" "ஒன்றரை மணித்தியாலமாவது எடுக்கும்' மணி 12:30 தாண்டி விட்டு இருந்தது. மீண்டும் காத்திருப்போருக்கான வராந்தாவுக்கு வருகின்றேன். வராந்தா பளிச் என்று இருக்குது. கீழே கொட்டப்பட்ட உணவு, கோப்பி, பொப் கோர்ன் என்று எதுவுமே இல்லை. எல்லாம் துடைத்து துப்பரவாக இருந்தது. "இந்த இரவிலும் சுத்தப்படுத்தி இருக்கின்றார்கள்... கனடா கனடா தான்" என நினைத்து கொண்டு பீற்றர் இன்னும் இருக்கின்றாரா என பார்க்கின்றேன். அந்த சுத்தமான இடத்தில் ஒரு அழுக்கு மூட்டையாக அவர் அமர்ந்து இருந்தார். மீண்டும் எரிச்சலாக இருந்தது. "ஏன் இன்னும் இந்த மனுசனை விரட்டாமல் விட்டு இருக்கின்றார்கள்" கொஞ்சம் களைப்பாக இருந்தது. பாவி மகள் 4 போத்தல் இரத்தம் எடுத்ததால் இருக்குமோ என நினைத்து உள்ளே இருக்கும் கோப்பி கடைக்கு போய் ஒரு டபிள் டபிள் கோப்பி வாங்கி வந்து குடிக்க தொட்ங்கினேன் என் மொபைல் அடித்தது. மனைவி நிலவரம் அறிய தொலைபேசினார். கால்களுக்கு இடையில் கோப்பியை வைத்து விட்டு அவருடன் கதைத்து முடித்தேன். பின் நாளைக்கு வேலைக்கு லேட்டாக வருவன் என்று ஒரு மெயிலையும் மானேஜருக்கு அனுப்பி விட்டு கால்களை மாற்றி வைக்கும் போது கோப்பியை தட்டி விட்டேன். நிலத்தில் கோப்பி சிறு உலகப் படம் போல திக்குகள் நீள பரவியது "இவனுக்கு கோப்பியை கூட ஒழுங்காக குடிக்க தெரியவில்லை" என சனம் நினைக்கும் என்றெண்ணி பார்க்கின்றேன். ஆரும் என்னை கவனித்த மாதிரி தெரியவில்லை. அவரவருக்கான உலகில் அவர்கள் இருந்தனர். கனடா மக்களின் பொதுவான சுபாவம் அது. எல்லாரும் அமர்ந்த இடங்கள் சுத்தமாக இருக்க என் இருக்கையின் கீழ் கோப்பி சிந்தி அழுக்காக கிடந்தது. பீற்றர் என்னை பார்க்கின்றாரா என கவனித்தேன். அவர் மீண்டும் எதையோ காற்றில் கலைத்து கொண்டு இருந்தார். மெதுவாக எழும்பி இன்னொரு இருக்கைக்கு சென்று நல்ல பிள்ளையாக அமர்ந்து விட்டேன். ஒருவரும் கவனிக்கவில்லை. ஒரு மணித்தியாலம் கழிய என் பெயரை மீண்டும் அழைக்கின்றனர். இரத்த பரிசோதனையிலும் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை. "அப்ப ஏன் டொக்டர் தலை சுற்றியது"? "உனக்கு வெர்ட்டிகோ (Vertigo) பிரச்சனை.." என்றார் "அப்படி என்றா;..."? "காதுக்குள் உடலை சமனிலையில் பேணும் திரவம் இருக்குது..அது சில நேரம் குளம்பிவிடும் ..அதுதான் தலை சுற்றியது உனக்கு" "அப்ப இதுக்கு மருந்து ஏதும்" "ஒன்றும் தேவையில்லை..இதில் சொல்லியிருக்கிற இலேசான உடற்பயிற்சியை செய்..அதோட கொஞ்சம் உயரமான தலையணை போட்டு படு" என்றார் டொக்டர்'. அத்துடன் மீண்டும் பிரஷர் செக் பண்ணும் போது அது நல்ல பிள்ளை போல 132/90 என்று காட்டியது..." மனசு நிம்மதியானது. ஐஞ்சு மணித்தியாலம் காத்திருந்தது வீண் என நினைத்தாலும் உடம்புக்கு ஒன்றும் இல்லை என்று மனம் அறிந்து சந்தோசப்பட்டது. வாயில் "ராஜ ராஜ சோழன் நான் எனை ஆளும் காதல் தேகம் நீ தான் " எனும் பாடல் வந்து ஒட்டிக் கொண்டது. வராந்தாவுக்கு வந்து வெளியேறும் கதவை அடையும் போது தான் பீற்றரின் நினைவு வந்தது. மீண்டும் வராந்தவுக்குள் வந்து பீற்றர் அமர்ந்து இருந்த இடத்தை பார்க்கின்றேன் அதில் அவர் இல்லை எங்கே போயிருப்பார் என சுற்றும் முற்றும் பார்க்கின்றேன் பீற்றரை காணுகின்றேன்.. . நான் முன்னர் அமர்ந்து இருந்த இடத்தில் குனிந்து இருந்த படி ஏதோ செய்கின்றார் என்ன செய்கின்றார் என வடிவாக பார்க்கின்றேன் நான் கொட்டிய கோப்பியை ஒரு துணியால் துடைத்து விட்டு எழுந்து கொள்கின்றார் வராந்தா மீண்டும் பளிச் என்று ஆகின்றது .
  2. 18 points
    ஒரு பிச்சைக்காறனின் வெட்கம்.... (சிறு கதை) ஒரு நாள் மனைவியுடன் புகையிரதத்தில் பயணித்துக்கொண்டிருந்தேன் கைத்தொலைபேசியில் முகநூலில் ஒன்றிப்போயிருந்த என்னை ஒரு தரிப்பிடத்தில் ஏறி பிச்சை கேட்கத்தொடங்கிய ஒருவரின் குரல் இடை மறித்தது அநேகமாக இவ்வாறானவர்களைக்கண்டால் வாகனத்தில் என்றால் ஐன்னல்களை மூடிவிடுவேன் புகையிரதத்தில் என்றால் தோழிலிருக்கும் துண்டால் மூக்கை மூடிக்கொள்வது தான் எனது வழமை புகையிரதத்தில் ஏறி பிச்சை கேட்பவர்கள் ஏதாவது ஒரு கதை சொல்வார்கள் இது வழமையானது தான் ஆனால் இவர் தனது வாழ்வு பற்றி சொல்லத்தொடங்கியது வித்தியாசமாக இருந்தது அவர் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் சொல்லும்போதும் அதன் வலியை உணர்ந்தது அதை சொல்ல மிகவும் சிரமப்பட்டது ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் கண் கலங்கி வெட்கப்பட்டது அவர் இதை விரும்பவில்லை ஆனால் வேறு வழி இன்று தெரியவில்லை என்ற போது உடல் முழுவதும் கூசியது அந்த வலியை நானும் உணர்ந்தேன் இந்த நிலை எவருக்கும் வரக்கூடாது என்பதை வாழ்வில் முதன்முதலாக உணர்ந்தேன் பொக்கற்றுக்குள் கை வைத்த என்னை மனைவி கேட்டார் திடகாத்திரமான எவருக்கும் பிச்சை போடமாட்டீர்களே இன்று என்னாச்சு என்று? அவன் ரொம்ப வெட்கப்பட்டு பிச்சை கேட்கின்றான் எவருக்கும் இந்த நிலை வரக்கூடாது என்று காசு போடும் போது தான் பார்த்தேன் நான் மட்டுமல்ல பலரும் கண்களில் ஒருவித கனிவுடன் பணம் போட்டபடி இருந்தனர். (இந்தக்கதையை எழுதத்தூண்டிய தம்பி நிழலிக்கு நன்றிகள்)
  3. 17 points
    வானவில் நள்ளிரவு தாண்டியும் தூக்கம்வர மறுத்தது. கண்ணிலிருந்து கொட்டிய நீர் வற்றி கன்னங்கள் காய்ந்து மனம் இறுகிக் கிடந்தாள் வாசுகி. நேற்றுவரை எத்தனை கனவுகளில் மிதந்தாள். நெற்றிச் சுட்டி முதல் பாதக் கொலுசுவரை அத்தனையும் பார்த்துப் பார்த்து வாங்கி கற்பனையிலேயே தன் எழிலை ஒத்திகை பார்த்து மனதுக்குள் சிரித்தது நினைவில் புரண்டது. 'நான் இத்தனை அழகா? ' தனக்குத்தானே கேட்டு 'ஆமாம் இந்த அழகை எத்தனை தரம் என் வசீகரன்'வாசுகி நீர் ரொம்ப அழகாயிருக்கிறீர்' என்று அவன் வாயால் கேட்டு ரசித்திருக்கிறாள். அடடா என் வசீகரன் என்று எண்ணியதை நினைக்க அவளது முகத்தில் நாணம் கோலமிட்டது. பெண் மனதுதான் எவ்வளவு விசித்திரமானது. இத்தனை காலமும் கண்ணுக்குள் வைத்து பொத்தி வளர்த்த பெற்றவர்களை தனக்கென ஒருவன் வந்து விட்டால் பெற்றவர்கள் கூட இரண்டாம் பட்சமாகிவிடும் அதிசயம் எப்படி நடக்கிறது. 'வாசுகி நான் இண்டைக்கு சாத்திரியாரிட்ட போய் உம்மட பலன் பார்த்தனான். இந்த வருடத்துக்குள்ள உம்மட திருமணம் நடக்காட்டி இனி கன காலம் செல்லுமாம் அதனால நான் நேர நான் புறோக்கரிட்ட போய் கதைச்சிற்று வந்திற்றன்.' வதனியின் பேச்சில் கேள்விமட்டுமின்றி உறுதியான பதிலும் இருக்கவே வாகி சிறுது மௌனமாக இருந்தாள். சிறிது நேரம் தன்னைச்;சுதாகரித்தவள். 'அம்மா ஏன் இப்ப அவசரம் இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும்' 'இப்பதான் பலன் இருக்கெண்டு சாத்திரி சொன்னவர்.'வதனியும் விடுவதாய் இல்லை. 'அம்மா முன்ன பின்ன தெரியாத ஆளை புரோக்கர் சொல்லி எப்பிடி செய்யிறது' 'வாசுகி நீர் சும்மா இரும் அதெல்லாம் போட்டோ தருவினம். நீர் பார்த்து பிடிச்சிருந்தா அதுக்குப் பிறகு போனில கதைச்சு முடிவெடுக்கலாம்' வாசுகிக்கு அம்மாவுடன் சண்டையிட முடியவில்லை. கண்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டாள். 'நான் உமக்கு நல்லதுதான் செய்வன். நீர் முந்தி அவசரப்பட்டு காதல் காதல் எண்டு அலைஞ்சு கடைசியில நடந்தது என்ன? பேசாமல் இரும். வாசுகியின் மனதின் பாரம் அறியாமல் வதனியின் குத்தல் பேச்சு. அம்மா சொல்வதிலும் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. படிக்கிற வயதில தேவையில்லாத விடயங்களில் ஈடுபட வேணாம் எண்டு எவ்வளவு சொல்லியும் பத்தாம் வகுப்பிலேயே காதல் வசப்பட்டு வீட்டைவிட்டு வெளிக்கிட்டு பட்ட அவதி அவளால் மறக்கக் கூடியதா? இறுதியில் படிப்பும் இன்றி தொழிலும் இன்றி நம்பி வந்தவனின் துணையும் இன்றி மீண்டும் அம்மாவின் காலடியில் விழுந்த அந்த நிமிடம் தன் தவறை உணர்ந்து கொண்டாள். வதனிக்கோ மகளின் எதிர்காலம் குறித்து ஏக்கமும் கவலையுமே அவளை மற்றவர் முன் தலை நிமிர முடியாத தீராத அவமானமாக உணர்ந்தாள். இப்பொழுது வாசுகிக்கும் வயது இருபத்திஜந்தைத் தாண்டி விட்டது. ஓரளவு உலகத்தைப் படித்துவிட்டாள். பதினைந்தில் இருந்த துடிப்பும் துள்ளலும் இருபத்திஜந்தில் நின்று நிதானிக்கக் கூடிய பக்குவத்தைக் கொடுத்திருந்தது. என்றாலும் அம்மா புறோக்கர் மூலம் திருமணம் பேசுவது அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை.வெளியே சொல்ல முடியாமல் அம்மாவின் பிடிவாதம் அவளை அடக்கிப் போட்டது. 'வாசுகி புறோக்கர் நாலைந்து போட்டோக்கள் தந்திருக்கிறேர் நீர் பார்த்து செலக்ற் பண்ணும்.' என்ன இது பெயரோ தொழிலோ குணமோ குடும்பச் சூழலோ எதுவுமே தெரியாமல் போட்டோவைப் பார்த்து செலக்ற் பண்ணும் என்று சொல்லும் அம்மாவின் அறியாமையை நினைத்து அழுவதா சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை. 'அம்மா எப்பிடி போட்டோவைப் பார்த்து சொல்லுறது' அதெல்லாம் பேச்சுத் திருமணம் எண்டா அப்பிடித்தான். நாங்களெல்லாம் ஊரில அப்பா அம்மா சொன்னா மறுபேச்சுப் பேசமாட்டம் இங்க நீங்கதான்..... ஜயோ அம்மாவின் ஊர்ப்புராணம் தொடங்கமுதல் என் பதிலை சொல்லிவிட வேணும் என்னும் அவசரத்தில் 'சரிசரி போட்டோவைத் தாங்கோ. ' அம்மா கேண்ட பேக்கிலிருந்து ஒரு கவரை எடுத்து பக்குவமாக நீட்டினாள். 'உமக்குப் பிடித்ததைச் சொல்லும்' முதலில் இருந்தது முன்வழுக்கை ஒதுக்கினாள். இரண்டாவது பார்வையில் முரட்டுத்தனம் சரி இதுவும் வேணாம். மூன்றாவது நான்காவது என்று ஒதுக்கிவிட்டு ஜந்தாவதாக இருந்த படம் பார்வையிலும் முகஅமைப்பிலும் ஏதோ மனதுக்குப் பிடித்ததுபோல் இருந்தது. 'இந்தாங்க இது பரவாயில்லை' 'என்ன பரவாயில்லையோ? இதவிட நல்ல மாப்பிள்ளை உனக்கு எங்க கிடைக்கப் போறான்' மகளின் மனநிலை புரியாமல் அடிக்கடி அவள் செய்த தவறை குத்திக் காட்டியே மனதை நோகடிக்கிறேன் என்று தெரியாமல் எத்தனை தடவைதான் நோகடிப்பாள். வாசுகி தன் அம்மா தன் தப்பைக் குத்திப் பேசும் பொழுதெல்லாம் குறுகிப் போய் விடுவாள். வதனிதான் என்ன செய்வாள் கணவன் பாதியிலேயே வதனியைக் கைவிட்டுவிட்டு வேறுஒரு பெண்ணுடன் தொடர்பேற்படுத்திக்கொண்டு விலகிப் போய்விட தனியேதான் வாசுகியை வளர்த்தாள். 'நீயும் உன் அப்பனைபக் போல்தான் என்று பல தடவைகள் இயலாமையின் உச்சியில் எரிந்து விழும்போதெல்லாம் வாசுகி உள்ளுக்குள் உடைந்து போவாள். வாசுகிக்கு இப்போதெல்லாம் அம்மாவின் பேச்சு பழகிவிட்டது. நான் அம்மா பேச்சைக் கேட்டு ஒழுங்கா இருந்திருந்தால் இப்படியெல்லாம் பேச்சு கேட்கவேண்டி இருந்திருக்காது. தன்னைத்தானே தேற்றிக் கொள்வாள். 'கலோ புறோக்கரா பேசுறீங்க' ' ஓமோம் என்ன விசயம் சொல்லுங்க' 'நாங்க ஒரு போட்டோ செலக்ற் பண்ணி இருக்கிறம்' 'என்ன நம்பர்' ஜந்தாம் நம்பர்' 'ஓ கொஞ்சம் பொறுங்கோ அது அந்த வசீகரனோட போட்டோ' 'ஆக்கள் எந்த ஊர் விபரமெல்லாம் எடுத்து வையுங்கோ வாறன்' அதுதான் சரி நேரில வாங்கோ விபரம் சொல்லுறன்' அப்ப பின்னேரம் சந்திப்பம் பாய்' வதனி பின்னேரம் புறோக்கரைச் சந்தித்துவிட்டு திரும்பி இருந்தாள். அவன் பெயர் வசீகரன். வயது 28. பொடியன் நல்ல கொம்பனியில வேலை செய்யிறான். ஆனா அவன் எங்கட மதமில்லை. வேதக்காரப் பெடியனாம்.' 'அம்மா உங்களுக்கு என்ன விருப்பமோ அப்படி செய்யுங்க' வாசுகி அம்மாவின் தலையில் போட்டு விட்டு தான் ஒதுங்கிக் கொண்டாள். வதனிக்கோ சாத்திரி சொன்ன மாதிரி உடனேயே இந்த வருடத்திற்குள் எப்படியும் வாசுகியின் திருமணம் கைகூடி வருகின்ற சந்தோசம். இவளின்ர கலியாணத்தை முடித்திற்றனென்றால் எனக்கு இருக்கும் பெரிய மனச்சுமை குறஞ்சிடும் தன்மனச்சுமையை இறக்கிவைப்பதற்கு மும்முரமாக செயல்படும் வதனி தன் மகளின் மனச்சுமையைப்பற்றி சிறிதளவும் சிந்திக்க முயலவில்லை. 'இந்தா வாசுகி புறோக்கர் போன் நம்பர் தந்தவர். நீர் கதைச்சுப்பாரும். பொடியன் எப்பிடி என்று அறிஞ்சப் பிறகு தாய்தகப்பனிட்டக் கதைப்பம்.' மறுநாள் சனிக்கிழமை. 'கலோ நான் வாசுகி கதைக்கிறன்' 'வாசுகியோ ஓ அம்மா சொன்னவ. புறோக்கரிட்ட படம் குடுத்ததெண்டு' 'நானும் உங்கட படம் பார்த்தனான்' 'என்ன படத்தில நான் எப்படி?' 'பிடிச்சிருந்தபடியால்தானே போன் பண்ணுறம்' நானும் போட்டோ பாத்தனான். எனக்கும் பிடிச்சிருக்கு' அதுசரி நான் உம்மை நேரில சந்திச்சு கதைக்க வேணும்' நாளைக்கு கொபி சொப்பில சந்திக்க ஏலுமா? சரி அப்ப கொபி சொப் அற்ரசை ரெக்ஸ் பண்ணிவிடுங்கோ' 'பாய்' 'அம்மா நாங்க நாளைக்கு சந்திக்கப் போறம் நான் என்ர விசயமெல்லாம் சொல்லத்தான் போறன்' 'அது உன்ர விருப்பம். சொன்னாலும் பிரச்சனை. சொல்லாட்டியும் பிரச்சனை. எதுக்கும் வெளிப்படையாச் சொல்லி சம்மதம் எண்டா பின்னுக்கு பிரச்சனை வராது.' 'காய் வாசுகி நான் வசீகரன்' 'காய்' வாசுகி கையில இரண்டு கோப்பியுடனும் டோ நட்சுடனும் ஒதுக்கமான இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டனர். 'படத்தைவிட நேரில நல்ல வடிவா இருக்கிறீர்' 'நீங்களும்தான்' 'ஓ அப்படியா?' இப்படி ஆரம்பித்த உரையாடல் சில நிமிடங்கள் நீடித்தது. 'எங்கட அம்மா அப்பாக்கு நான் ஒரே மகன். அவர்களுக்கு எங்கட சர்ச்சிர திருமணம் வைக்கத்தான் விருப்பம்.' 'அப்படியா?' 'ஏன் உமக்கு விருப்பமில்i;லயா?' ' நான் அம்மாவோட கதைச்சுப் பார்க்கிறன்' ;'வாசுகி அதற்கு முதல் நான் சில விசயங்களை ஓப்பினாக் கதைக்க வேணும் எனக்கு முதல் காதல் பிறேக் பண்ணீற்றுது. அது நடந்து தநாலைந்து வருசத்ததுக்கு மேல.' 'எனக்கும் அப்படித்தான் எப்படி உங்களிட்ட சொல்லிறதென்றுதான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தனான். 'ஓ அப்ப நாங்க இரண்டு பேரும் ஒரே மனநிலையிலதான் இருக்கிறம்' 'நல்லது அப்ப நான் வீட்டில எங்கள் இரண்டு பேருக்கும் விருப்பம் எண்டு சொல்லவோ?' வாசுகியின் முகத்தில் ஏற்பட்ட நாணத்தைப் பார்த்து வசீகரன் மனதுக்குள் ரசித்தான். வீட்டிற்கு வந்த வாசுகியின் முகத்தில் தெரிந்த மலர்வில் வதனி சந்தோசப்பட்டாள். 'அம்மா சர்ச்சிலதான் வெடிங் வைக்க வேணுமாம்' வதனிக்கு எப்படியாவது திருமணம் முடிந்தால் போதும் என்ற நிலைப்பாடு. 'சரி என்ன செய்யிறது என்ர தலைவிதி' அலுத்துக்கொள்வதுபோல் வெளியே சொன்னாலும் உள்ளுக்குள் மகளின் திருமணம் நடைபெறப் போகிறதென்ற பூரிப்பு. வாசுகியோ மணமேடையில் வெள்ளை நீளங்கியுடன் கையில் மலர்க்கொத்துடன் மாப்பிள்ளையுடன் கை கோர்த்து நடப்பதாய் கனவில் மிதந்தாள். வதனி வசீகரனின் பெற்றவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு பேசினாள். 'பிள்ளைகளுக்கு பிடிச்சுப் போச்சு. ஆனாலும் அடுத்த வருடம்தான் திருமணம் வைக்கலாம்' இது வசீகரனின் அம்மா. 'ஏன் அவ்வளவு காலம்' வாசுகி கேட்டாள். 'சர்ச்சில ஆயத்தங்கள் செய்யவும் மற்றைய ஆயத்தங்களுக்கும் ரைம் வேணும்' அப்ப இந்தவருடம் என்கேஜ்மென்ட் வைச்சிற்று அடுத்த வருடம் கலியாணத்தை வைப்பம்' அது மட்டுமல்ல இரண்டு பேரும் கொஞ்சக்காலம் பேசிப் பழகினாத்தானே இரண்டு பேருக்கும் ஒத்துப் போகுதா எண்டு பார்க்கலாம். வதனிக்கோ என்ன பதில் கூறுவதென்று தெரியவில்லை. நான் பெண்ணைப் பெற்றவள். பழகிப் பார்த்து வேணாம் எண்டு சொன்னால்... எப்படி என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் குழம்பினாள். புறோக்கரிடம் பேசினாள். இறுதியில் இவ்வருடம் என்கேஜ்மென்ட் அடுத்த வருடம் திருமணம் எம்று முடிவாகியது. இதற்கிடையில் வாசுகியும் வசீகரனும் நேரிலும் போனிலும் மெசேஜ்சிலுமாக தம் அன்பைப் பரிமாறத் தொடங்கி விட்டிருந்தனர். வதனி ஓடி ஓடி என்கேஜ்மென்ட்டிற்கான ஆயத்தங்களை செய்ய ஆரம்பித்தாள் மண்டபம் உணவு உடைகள் நகைகள் மாலைகள் பூக்கள் பலகாரங்கள் என்று மனதுக்குள் பூட்டி வைத்திருந்த அத்தனை ஆசைகளையும் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதுபோல் தன் நெருங்கிய உறவுகள் நட்புகள் என்று அனைவரிடமும் அழைப்பு விடுத்தாள். மோதிரம் அளவு கொடுத்து ரெஜிஸ்ராரையும் ஒழுங்கு செய்து வதனி பம்பரமாக சுழன்று வந்தாள். 'கலோ நான் வசியின்ர அம்மா கதைக்கிறன்' வதனிதான் போனை எடுத்தாள்'ஓம் சொல்லுங்கோ' 'வதனி ஒரு சின்னப் பிரச்சனை' வாசுகிக்கு உள்ளுக்குள் உதறல் 'இல்ல நீங்க ரெஜிஸ்ரர் பண்ணுறதெண்டு சொன்னனீங்க. ரெஜிஸ்ரர் பண்ணாம மாலையும் மோதிரமும் மாத்தி விடுவம்.' 'ஏன் என்ன பிரச்சனை?' 'வெடிங் நேரம் சேர்ச்சில ரெஜிஸ்ரர் பண்ணலாம்' 'இதை முதலிலேயே சொல்லி இருக்கலாமே?' வாசுகி ஆத்திரத்தை அடக்க முயற்சித்தாள். 'அதுதான் முதலிலேயே சொன்னனான் ஒரேயடியா அடுத்த வருடம் கலியாணம் வைக்கலாமெண்டு' 'வதனிக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் விக்கித்துப் போனாள். அவளது சூடான கண்ணீர் தொலை பேசியை நனைத்தது. ' அப்ப நீங்க யோசிச்சு முடிவெடுங்க பாய்' தொலை பேசி துண்டிக்கப்பட்டதும் வதனி ஆத்திரத்தில் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் வாசுகிமேல் பாய்ந்தாள். 'அம்மா நீங்கதானே கலியாணம் பேசினனீங்க நானா பேசச் சொல்லிக் கேட்டனான்.' 'ஓ நீ ஒழுங்கா இருந்திருந்தால் ஏன்இவ்வளவு கேவலப் படுவான்.' வாசுகி மௌனமானாள். வதனிக்கு உடம்பெல்லாம் கொதிப்பது போல இருந்தது. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அறைக்குள் சுற்றிச் சுற்றி நடந்தாள். திடீரென்று என்ன நினைத்தாளோ மண்டபம் உணவு மாலை என்று எல்லாவற்றையும் போன் அடித்து கேன்சல் பண்ணினாள். ரெஜிஸ்ராரை அழைத்து அப்பொயின்ற்மென்ரை ரத்து செய்தாள். அனைத்தையும் செய்து முடிக்கும்வரை அம்மாவின் முகத்தையே அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த வாசுகியின் முகம் இறுகிக் கிடந்தது. போனின் இணைப்பைத் துண்டித்து விட்டு நிமிர்ந்த வதனி மகளின் முகத்தை பார்த்த மறுகணம் வேதனையை உள்ளே விழுங்கிக் கொண்டாள். தான் செய்தது தவறோ என்று மனதுக்குள் விழுந்த முடிச்சை அவிழ்க்க மனமின்றி எழுந்து அறைக்குள் சென்று கதவை மூடியவள் படுக்கையில் விழுந்து தனிமையில் வேதனை தீர அழுது முடித்தாள். வாசுகியோ என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் ஏக்கத்துடன் எழுந்து ஜக்கற்ரை மாட்டியவள் கால் போன திசையில் நடந்தாள். ஏன் எம்மைப் பெற்றவர்கள் இப்படி இருக்கிறார்கள்? இவர்கள் திருந்தவே மாட்டார்களா? எல்லா மதங்களும் அன்பை போதிப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். இதுதான் மதமா? மதமில்லாத உலகத்தில் மனிதராக வாழ்வது எப்போது? சிந்தனையுடன் நடந்து கொண்டிருந்தவளை கையிலிருந்த தொலைபேசி கலைத்தது. வசீகரன்தான் அழைத்தான். பதில் அனுப்ப மனமின்றி தொலைபேசியை துண்டித்தவள் அமைதியாக வீட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினாள்.
  4. 17 points
    இம்முறை கனடாவின் பனிக்காலம் மிகவும் உக்கிரமான குளிராக இருந்தது ...எத்தனை ஆடைகளுக்கு மேல் ஆடைகளாக துணி மூடடையாக உடுத்தினாலும் எலும்பை ஊடுருவும் குளிராக இருந்தது ...அது ஒரு மார்கழி மாதத்தின் இறுதி வாரம் ..வனிதாவின் கனடா வாழ்வின் ஏழாவது வருடம் ..தாயகத்தில் மூன்று அண்ணா மாருக்கு செல்லத்தங்கையாக வாழ்ந்தவள் . வான் மீகனுக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு ஆறு வயதில் ஒரு மகளையும் .. தற்போது ஆறுமாதக் குழந்தையாய் ஒரு ஆண்மகவையும் பெற்று இருந்தாள் . நாட்டுக்கு வந்த தொடக்கத்தில் வெண் பனியை அள்ளி அழைந்து விளையாடியவள். தற்போது வெளியில் செல்லவே அஞ்சும் குளிராக மாறிவிட்டிருந்தது . வான்மீகனுக்கு இரண்டு பெண் சகோதரிகள் அவர்களது கலியாணம் வயதான பெற்றோரின் தேவைகள் அது இது என்று அவர்களை கரை சேர்த்து விட்டு ..அவன் திருமணம் முடிக்கும் போது முப்பத்தைந்து வயதாகி விட்ட்து ..வனிதாவும் வந்து தான் கற்ற கல்வியின் பயனால் வங்கியில் ஆரம்ப நிலை பணியில் சேர்த்துக்கொள்ள படடாள் . முதலில் மகள் பிறந்ததும் ..அவர்கள் இருந்த தொடர் மாடிக்கு குடியிருப்பில் ஒரே பூச்சி த் தொல்லை இந்த குழந்தையை வைத்து கொண்டு இங்கிருக்க வேண்டாம் என நண்பர்கள் சொன்னதால் ஒரு சிறு வீடடை கடன் பட்டும் கைமாற்றகவும் நண்பர்களின் உதவியினாலும் வாங்கி கொண்டனர் . மகள் பிறந்து ஒருவருட மகப்பேற்று விடுமுறை முடித்தும் வேலைக்கு செல்ல முயன்றவளை வான்மீகன் தடுத்தான் . இருந்தும் உறவுக்கார பெரியம்மா குழந்தையை பராமரிக்க முன் வந்ததினால் ..அவளும் வேலைக்கு சென்று நண்பர்களின் கடன் கட்டி முடித்தனர் . இருந்தும் குழந்தைகளின் செலவு வீட்டு அடமானக் கடன் மாதாந்த கடடணங்கள் தாய் தந்தைக்கு நல்ல நாள் பெருநாட்களில் அனுப்பும் சிறு தொகை என வனிதாவின் சம்பளம் கை கொடுத்தது . மீண்டும் ஒரு வாரிசு வேண்டும் என் எண்ணவே மகனும் பிறந்து ஆறுமாதங்களாயின. அதிகாலை ஆறுமணியிருக்கும் .. ஒரு வெளிநாட்டு தொல்லை பேசி அழைப்பு .. உறவினரின் அவசர அழைப்பாக இருக்கும் என எண்ணி .. எடுத்தவளுக்கு ஏன் அழைப்பை எடுத்தோம் என்றாகி விட்ட்து ... அப்போ து தான் இரவிரவாய் சளித்தொல்லையால் உறக்க மின்றி அழுத பிள்ளை உறங்க ஆரம்பித்திருந்தான். வான்மீகனும் இரண்டு வேலை செய்கிறான் குழந்தைகளின் செலவுக்காக . அவனும் இரவு வேலையால் வந்து அப்போது தான் உறங்கச் சென்று இருந்தான் . இந்த நேரத்தில் இப்படியும் சில மனிதர்கள் . ஊரில் பக்கத்து வீட்டு செல்வம் அக்கா .... கொஞ்சம் கஷ்டரமாய் இருக்கு உதவி செல்வீர்களா என் கேட்ட்பதற்காக எடுத்து இருந்தாள் . ...ஏற்கனவே ...ஒருதடவை கேட்ட் போது வான்மீகனிடம் சொல்லிவிட்டு அனுப்பி இருந் தாள் . மீண்டும் .... கணவன் வேறு பெண்ணுடன் ஓடி ..விடடான் .. ஒரு நேரக்கஞ்சி தான் குடிக்கிறோம் ...கூலி வேலைக்கு தான் போகிறேன் .. இரண்டு பிள்ளைகளுக்கும் பள்ளிக்கூட செலவு .. மாறி போடா யூனிபோம் இல்லை ஆன சப்பாத்து இல்ல ..lஎன்று அழுது மன்றாடினாள். கணவனுக்கு தெரியாமலே கொஞ்சம் பணம் அனுப்பி இருந்தாள் .... இப்பொது மூத்தவள் ஓடிபோய்வி டடாள் இருந்ததெல்லாம் விற்று ... அவள் போன இடத்தில் கண் கலங்க கூடாதென்று அவளை பொடியன் வீட்டாரிடம் அனுப்பி விடடேன் .. இப்பொது ...முன்பு போல வேலை செய்ய முடியவில்லை ..ஒரே நெஞ்சு நோ ... என் காலம் முடிவதற்குள் சின்னவளையும் க ட்டிக்கொடுக்க வேண்டும். என்று தன சோகத்தை சொல்லி அழுதாள். பிள்ளையை ஏதும் வேலைக்கு அனுப்பலாம்தானே? என்று சொன்னதற்கு மறு முனையில் பேச்சு இல்லை... தனக்கு தெரிந்த வேறு உறவினர் ஊரவர்கள் பெயரை சொல்லி அவர்களின் நம்பர் தாருங்கோ என்றும் கேடடாள் ... ..நன்றாக் வாங்கி ...அனுபவ பட்டு இருக்கிறா போல. இர ந்து வாழ்தல் பல வகை இதுவும் ஒரு வகையோ .. ... செல்வம் அக்கா போனை வையுங்கோ இவரிடம் கேட்டு பார்க்கிறேன் நானும் மகன் பிறந்து இருப்பதால் வேலைக்கு போவதில்லை எங்கள் பாடும் கஷ்டம் அக்கா என்று போனை வைத்து விடடாள் . ஊர வர்களிடம் வாங்கி வாழ்க்கையை கொண்டு செல்ல இருக்கும் இவர்களின் திறமையை எங்கோ போய் சொல்வது ... நாட்டுப் பிரச்சினைகளுக்கு பின் எத்தனயோ தொழிற் சார் நிறுவங்கள் வந்துவிட்ட்ன .. உழைத்து வாழ இவர்களுக்கு ஏன் தெரிவதில்லை. வெளிநாட்டிலும் கடுங் குளிர் ..கொடிய வெயில் கால நிலை தொல்லைகளுக்கு மத்தியில் இயந்திரத்தனமாக தானே வாழ்கிறார்கள் , உழைக்கிறார்கள் . ஏனொ இந்த ஜனங்களுக்கு உழைத்து வாழ்வை கொண்டு செல்ல மனம் வருவதில்லை .. எதுவரை இவர்களை தூக்கி விட முடியும். .இப்போது பிரச்சினைகள் தணிந்துவிட்ட்னவே ...ஒரு வழி அடைத்தால் மறு வழி திறக்க இவர்கள் பாடு படுவதே இல்லை . வாழ் நாள் முழுக்க பிறர் கையை நம்பி இருக்கலாமா ஏன் இவர்களைப் போன்ற்வர்களுக்கு புரிவதில்லை . முயற்சியும் தன்னம்பிக்கையும் இருந்தால் ..முடியும் வரை வாழலாம் . கடவுளே ...இந்த ஊரில் இருப்பவர்களுக்கு வெளிநாட்டில் காசு மரத்தில் காய்கிறது என்ற எண்ணம் போலும். வெளி நாட்டில் வேலை ..இயந்திரங்களோடு இயந்திரமாய் எட்டு பத்துமணி நேரம் கால் கடுக்க நின்று ..உழைத்து ..பின் வீட்டுக்கு வந்து .. சமைத்து குழந்தைகளை குளிக்க வார்த்து ..உணவூட்டி படுக்க விட்டு அப்பாடா என்று . காட்டிலில் சாய மணி பதினொரு ,பன்னிரண்டுமணியாகி விடும். அப்போது தான் உறங்கச் சென்றது போல் இருக்கும் அதிகாலை ஐந்து மணி என்று அலாரம் கிணுகிணு க்கும். கணவனை வேலைக்கு அனுப்பி குழந்தையை பாடசாலையில் விட்டு கைக் குழந்தையை தூங்க வைத்து வீடடை ....ஒழுங்கு படுத்தி . முடிந்ததை .சமைத்து .. அப்பாடா என்று உட்க்கார மற்ற குழந்தையை எடுக்கும் நேரம் வந்து விடும். நாட்கள் வாரங்களாகி ,வாரங்கள் மாதங்கள் ஆகி காலம் தான் வெகு வேகமாக ஓடுகிறது. .. .விடுமுறை காலத்தில் இங்குள்ளவர்கள் ஊருக்கு சென்று படங்காட்டுவது ...கடன் பட்டு சென்று செலவழிப்பது ...எல்லாம் மாயை என்று எங்கே அவர்களுக்கு விளங்க போகிறது ... காசு ..காசு ... வெளி நாட்டுக் காசு.. க ஷ்ர ரப்படடவர்களுக்கு ..உதவி ஒருமுறை செய்யாலாம் .இரு முறை செய்யலாம் . வாழ்நாள்மு ழுக்க கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கமுடியுமா ?அதை விட அவரக்ளுக்கு ஒரு வேலை வாய்ப்பை வருமானம் ஈட்டும் முறைமையை ஏற்படுத்தி கொடுப்பது தான் ...புத்திசாலித்தனம். ஒரு மூத்தோர் வாக்கு மொழி இருக்கிறது ...பசி உள்ளவனுக்கு மீனைக் கொடுக்காதே மீனை பிடிக்க கற்றுக் கொடு ... என்று ...காசை கொடுத்துக் காடடாமல் ... வாழ வழியைக் காட்டுவோம்.
  5. 15 points
    நான் சிறுத்துப் போனேன் அந்தத் தொலைபேசியின் மணி எப்போதாவதுதான் ஒலிக்கும். அது எனக்கு மட்டும் உரித்தான வீட்டுத் தொலைபேசி. எனது முக்கிய உறவினர்களுக்கு மட்டும்தான் அந்தத் தொலைபேசியின் இலக்கம் தெரியும். வேலை, நண்பர்கள், இன்னபிற தேவைகளுக்கு எனது கைத்தொலைபேசியையே பயன்படுத்திக் கொண்டிந்தேன். அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை. வீட்டுத் தொலைபேசி ஒலித்தது. அழைப்பை ஏற்கும் போது பார்த்தேன். அழைப்பு சிறிலங்காவில் இருந்து வந்திருந்தது. எனது உறவுகள் யாரும் சிறிலங்காவுக்குப் போவதற்கு சாத்தியமில்லையே என்ற நினைப்புடனேயே “ஹலோ” சொன்னேன். “ஆர் கவியே கதைக்கிறது?” அங்கிருந்து கதைப்பது யாராகா இருக்கும்? பரம இரகசியமாகப் பாதுகாத்த எனது வீட்டுத் தொலைபேசி எப்படி சிறிலங்காவில் உள்ளவருக்குத் தெரிந்திருக்கிறது? என்ற கேள்விகள் என்னுள் எழுந்தாலும், “ஓம் கவிதான் கதைக்கிறன். நீங்கள்...”என்றேன். “நான் விமலா. விமலாக்கா. எப்பிடி இருக்கிறாய் கவி?” ஊரில் எனது அயல்வீடுதான் விமலா அக்காவின் வீடு. அவருக்கும் எனக்கும் உறவென்று இல்லை. பாசத்தோடு பழகியதால் பெயரளவில் எனக்கு அக்காவாகிப் போனவர். அவரின் ஒரு மகன் இலண்டனிலும், மகள் கனடாவிலும் குடும்பமாக இருக்கிறார்கள். “எப்பிடி என்ரை ரொலிபோன் நம்பர் உங்களுக்கு கிடைச்சது?” என்று கேட்க எத்தனித்தேன். அதற்கு சிலநொடிகள் கூட ஒதுக்காமலே விமலா அக்காவின் குரல் தொலைபேசியை ஆக்கிரமித்து இருந்தது. அவருடனான உரையாடலில் என்னிடம் இருந்து பணம் எதிர்பார்க்கிறார் என்பது புரிந்தது. “ஏன் பிள்ளைகள் காசு அனுப்புற இல்லையோ?” “அனுப்பினம்தான். மருந்து, அந்தச் செலவு இந்தச் செலவெண்டு காசு செலவழிஞ்சு போயிடுமடா” கதைத்து முடிக்கும் போது ஒரு தடவைக்கு இரு தடவை தனது வங்கி விபரத்தை விமலா அக்கா என்னிடம் ஒப்புவித்தார். ஆனால் இறுதிவரை எனது தொலைபேசி இலக்கம் தனக்கு கிடைத்த விபரத்தை அவர் எனக்குச் சொல்லவேயில்லை. சம்பளம் வந்த அடுத்த வாரமே அடுத்த சம்பளத்துக்கு இன்னும் மூன்று வாரங்கள் இருக்கே என்று தவிக்கும் ஜாதி நான். ஆனாலும் விமலா அக்கா கேட்ட போது ஏதாவது அவவுக்குக் கொடு என்று உள்ளுணர்வு சொன்னது. பட்ஜெட்டுக்குள்ளே அடங்காத சம்பளத்தில் 300 யூரோக்கள் விமலா அக்காவுக்கு அனுப்பலாம் என்று கணக்குப் போட்டுக்கொண்டேன். வருடத் தொடக்கத்தில் பொங்கலுக்கு அன்பளிப்பாக இருக்கட்டும் என்று பணத்தை விமலா அக்காவுக்கு அனுப்பி விட்டு எனது செலவை மேலும் இறுக்கமான கட்டுப்பாட்டுக்குள் அடக்கிக் கொண்டேன். பொங்கல் முடிந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆயிற்று. பணம் கிடைத்ததா இல்லையா என்பது பற்றி விமலா அக்காவிடம் இருந்து தகவல் ஏதும் வரவேயில்லை. ஒருவேளை வங்கி இலக்கத்தில் நான் ஏதாவது பிழை விட்டு விட்டேனா என்ற சந்தேகம் எழ, விமலா அக்காவுக்கு தொலைபேசி எடுத்தேன். “பொங்கல் எப்பிடிப் போச்சுது?” “நானும், மனுசனும்தானே. பிள்ளைகள் பக்கத்திலை இல்லாததாலை நான் பொங்க இல்லையடா” “காசு அனுப்பினனான் கிடைச்சதே?” பெருமையோடு கேட்டேன். “அது என்னடா கொஞ்சக் காசுதானே. மாத்தக்கை 50,000 ரூபா மட்டிலைதான் வந்தது” நான் சிறுத்துப் போனேன். கவி அருணாசலம் 17.02.2018
  6. 14 points
    பார்க்கும் இடம் எங்கும் வெண்பனி ஓவியங்கள் வரைந்திருந்தது. குளிரும் இம்முறை அதிகம். பனிப்பொழிவைப் பார்ப்பதும் இரசிப்பதும் மட்டுமே போதுமாக இருந்தது சந்தியாவுக்கு. கணவனும் மகளும் வெளியே நின்று பனித்துகள்களை அள்ளி விளையாடி மகிழ இவள் ஜன்னலூடாக அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். வீட்டினுள் கீற்றர் போட்டு வெப்பமாகத்தான் இருந்தது. ஆனாலும் வெளியே பார்க்க வீடும் குளிர்வதாய் எண்ணம் தோன்ற, யன்னலை விட்டு உள்ளே வந்து சோபாவில் அமர்ந்தாள் சந்தியா. சிறிது நேரத்தில் கணவனும் மகளும் உள்ளே வர ஈரமாக்கிப் போன மகளின் உடைகளைக் களைந்துவிட்டு வேறு உடை அணிந்துவிட்டு நிமிர கணவனும் உடைமாற்றிவிட்டு வந்தமர்ந்தான். "எதையும் உமக்கு ரசிக்கத்தெரியாது. எங்களோட வெளியில வந்திருக்கலாம் தானே. ரசனை கெட்ட ஜென்மம்" என்றபடி நக்கலாய் இவளைப் பார்க்கும் கணவனை கன்னத்தில் அறையலாம் போல் வந்த கோபத்தை மனதுள்ளேயே அடக்கியபடி, "அது என்ர விருப்பம். உங்களை நான் போகவேண்டாம் என்று சொன்னனானே. உங்களுக்காக நான் ஏன் குளிருக்குள்ள வரவேணும்" என்று கூறியபடி சமையல் அறைக்குள் போனவளுக்கு மனதுள் கொஞ்சம் சந்தோசமும் பயமும் எட்டிப்பார்த்தது. நான் எதிர்த்துக் கதைச்சது உவருக்குப் பிடிச்சிருக்காது. அதுக்காக உவர் சொல்லுறதை எல்லாம் கேட்டுக்கொண்டு எத்தினை நாள்த்தான் பேசாமல் இருக்கிறது. நான் கதைக்கத் தொடங்கினால்த்தான் உவர் என்னைத் தாக்கிக் கதைக்கிறதைக் குறைப்பார். என எண்ணியபடி தேநீர் போட்டு எடுத்துக்கொண்டு வந்து கணவனுக்குப் பக்கத்தில் வைத்தாள். "நான் உன்னட்டைத் தேத்தண்ணி கேட்டனானே" என்று முறைக்கும் கணவனை நிமிர்ந்து பார்க்காமலே "நீங்கள் கேட்டே மற்றும்படி தேத்தண்ணி கொண்டுவாறனான். விரும்பினாக் குடியுங்கோ அல்லது நானே குடிச்சுக்கொள்ளுறன்" என்றபடி சோபாவில் அமர்ந்தாள். அவளுக்குத் தெரியும் தான் திரும்பக் கதைத்ததன் விளைவுதான் தேநீர் மறுப்பு என்று. ஆனாலும் இம்முறை அவள் முன்புபோல் அமைதியாக இருந்தோ அல்லது மன்னிப்புக் கேட்கவோ போவதில்லை என முடிவெடுத்தபடி தொலைக்காட்சி பார்க்கத் தொடங்கினாள். "உதென்ன விசர்ப் புரோக்கிராம் பாக்கிறாய். கொண்டா இங்க ரிமோட்டை" என்றபடி கையை நீட்டிய கணவனுக்கு ரிமோட்டைக் கொடுக்காது "ஏன் இது நல்லாத்தானே இருக்கு. உங்களுக்குப் பிடிக்காட்டிப் பார்க்காதைங்கோ. இன்னும் பத்து நிமிடத்தில முடிஞ்சிடும்" என்றபடி பார்வையை டிவியில் பதிக்க, கோபமாகக் கணவன் எழுவது கடைக்கண்ணில் தெரிய ஒருவித அச்சம் எழத்தான் செய்தது. ஆனால் கணவன் படுக்கை அறைக்குள் செல்ல இவள் நின்மதியாய் தொலைக்காட்சி பார்க்கத் தொடங்கினாள். ********************************************************************************************************* கதிரவேலருக்கு மூன்று பெண்களும் இரண்டு ஆண்களும். லோயராக இருந்து இப்ப யாழ்ப்பாண நீதவான். எக்கச்சக்கமான சொத்து. எல்லாப் பிள்ளையளுக்கும் வீடு வளவு கட்டியாச்சு. பிள்ளையள் பிறந்து வளர்ந்தது எல்லாம் கொழும்பில்தான். யாழ்ப்பாணத்துக்கு மாற்றலாகி வரும்போது மற்றவர்கள் எல்லாரும் செற்றிலாகிவிட மனைவியும் கடைசி மகளும் தான் இவரோடு யாழ்ப்பாணம் வந்தது. மனைவிக்கு பெரிசா விருப்பம் இல்லைத்தான் கொழும்பை விட்டு வர. அஸ்மா நோயில் துன்பப்பட்ட சகுந்தலாவுக்கு யாழ்ப்பாணத் தூசியள் என்ன செய்யுமோ என்ற பயம் இருந்தது. அனாலும் இங்கு அவருக்குக் கிடைச்ச மரியாதையும் வசதிகளும் வாயடைக்க வைத்துவிட்டன. ஒரு வேலையாள் வைத்து வீட்டை தினமும் கழுவித் துடைத்ததில் மனம் சமாதானமடந்ததுதான் எனினும் கணவனின் உதாசீனமும் கவலையைக் கொடுத்தது. பதவியும் பணமும் இருந்தால் என்னவும் கதைக்கலாமோ? இத்தனைநாள் இவரோடு வாழ்ந்ததுக்கு என்ன பயன் என மனம் சலிப்புற அழுகையும் எட்டிப்பார்த்தது. கலியாணங் கட்டி நாற்பது ஆண்டுகளில் வாழ்வு எதோ ஒருவகையில் மகிழ்வாக ஓடிக்கொண்டு இருந்தாலும் கொழும்பில் ஒரு பெண்ணுக்கும் கதிரவேலருக்கும் தொடுப்பு என்று யாரோ ஒருநாள் கூறியதில் இருந்து நம்புவதா விடுவதா என்ற போராட்டம் தினமும் மனத்தில் எழுந்து சோர்வுற வைத்தது. ஆனாலும் பெரிய வளர்ந்த பிள்ளைகள் இருக்கினம் அந்தாள் அப்பிடிச் செய்ய மாட்டார் என்ற ஒரு நம்பிக்கையும் இல்லாது இல்லை. எங்களுக்கு ஒரு குறையும் அந்தாள் வைக்கேல்லைத்தான். என்னிலையும் பிழை இருக்குத்தானே என மனம் சமாதானம் சொன்னது. அஸ்மா வருத்தத்தோட மூட்டுவலியும் மெனப்போசும் ஏற்பட்டத்தில் உடலுறவில் ஆர்வமே இல்லாது எந்த நேரமும் பதட்டமும் சினமுமாக இருக்க, சகுந்தலா மகளின் அறையில் போய் படுக்க ஆரம்பித்தாள். மகளுக்கு என்ன சந்தேகம் எழுந்ததோ "என்னம்மா பிரச்சனை"? என்று கேட்க, கொப்பாவின்ர குறட்டைச் சத்தம் தாங்க முடியேல்லை. நித்திரை கொள்ளேலாமல் கிடக்கு என்னும் பதிலில் மகளும் வாய் மூடிக்கொண்டாள். இப்ப யாழ்ப்பான மாற்றலில் அவள் இங்க வரமாட்டாள் என்ற எண்ணமும் மகிழ்வைக்கொடுக்க மனம் நின்மதியானது. இவள் கடைசிக்குத்தான் இன்னும் சரிவருதில்லை. நல்ல ஒரு மாப்பிளை வந்தால் அதன் பிறகு நான் நின்மதியாக் கண்ணை மூடுவன். அவளுக்கு செவ்வாய்க் குற்றம். அதுதான் இப்பிடி இழுபடுது. ஆண்டவனே கெதியில அவளுக்கு ஒரு வழியைக் காட்டு என்று மனமுருகி வேண்டிக்கொண்டாள். இவ்வளவு சொத்து கதிரவேலருக்கு இருந்தாலும் எதையும் மனைவி பெயரில் வாங்கவில்லை. சகுந்தலா அதுபற்றி ஒருநாளும் கவலைப்பட்டதும் இல்லை. அவளின் சீதன வீடு சகுந்தலாவின் பெயரில்தான் இருக்கு. ஒருநாள் பேச்சுவாக்கில் பிள்ளைகளிடம் இதைச் சொன்னபோது மூத்தவள் கயல் அப்பாவிடம் கேட்க்கத்தன் செய்தாள். அதற்கு அவர் சொன்ன பதில் இப்போதும் சகுந்தலாவுக்கு நெஞ்சை அடைக்க வைக்கிறது. கொம்மா வருத்தக்காரி. எப்பிடியும் வேளைக்குச் செத்திடுவா. அதுக்குப் பிறகு சொத்தை மாத்திறதில அவைக்குப் பங்கு இவைக்குப் பங்கெண்டு நான் இழுபடேலாது. என்ர பேரிலேயே இருந்தால் ஒரு பிரச்சனையும் இல்லை என்றதுடன் மகளும் கதைக்கவில்லை. சகுந்தலாவுக்குத்தான் இப்பவே செத்திட மாட்டமா என்று இருந்தது. எனக்கு முன்னாலயே நான் சாகிறதைப் பற்றி கதைக்க என்ன கொடூர மனம் வேண்டும் என்ன எண்ணி தனக்குள் அழத்தான் முடிந்தது. இவர் மட்டும் சாகாமல்தானே இருக்கப்போறார் என எண்ணிய நினைவில் மனதில் குற்ற உணர்வு எழ கடவுளே இவர் நீண்டாயுளோட இருக்கவேணும் என்றும் கடவுளிடம் வேண்டிக்கொண்ட பின்னர்தான் மனம் நின்மதியானது. வரும்
  7. 14 points
    அம்மாச்சி மகள் (குறுங்கதை) ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் ஒற்றைப்பார்வையால் என்னை அடக்கிக் கொண்டிருந்தாள் என் அம்மாச்சி மகள். சில தினங்களுக்குள் சடுதியாக எடுக்கப்பட்ட முடிவை ஏற்கும் திராணியற்ற நிலையில் நான். அம்மாச்சி மகளின் மீதான் நம்பிக்கை சரிந்த கடைசி நிலையில் பொருமும் நெஞ்சும், முடக்கிய அழுகையும் , உறவுகள் முன்பு கலங்காத வீராப்புமாக பெரு நடிப்பில்…. நேரமும் துரிதமாக நகர்ந்தது. பார்த்த எவருடனும் பேசப்பிடிக்கவில்லை. செயற்கை சிந்திய முறுவல், சூழலின் கலகலப்பில் மறைக்கப்பட்ட யதார்த்தமாக எல்லாம் நகர்ந்து கொண்டிருந்தன.. இன்னும் சில மணித்துளிகளில் இந்த அத்தியாயத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டுவிடும். புதிய பக்கம் எப்படி ஆரம்பிக்கும் என்ற எண்ணமே ஏற்பட மறுத்தது. அம்மா, அப்பாவின் காதல் திருமணம் எவ்வளவு பெரிய பிரளயத்தை உருவாக்கி களையப்படாத சோகமாக இன்றளவும்…..பாவம் அம்மா காதலை மறுத்த பெற்றோரை விட்டு அப்பாவை நம்பி வீட்டை விட்டு வெளியேறியபோது கனவில் கூட தனக்கு இப்படிப்பட்ட சாபம் வந்து சேரும் என்று நினைத்திருக்க மாட்டாள். அம்மா காதலுக்காக கதவைத் தாண்டியபோது. பாடையை விரித்துப் போட்டது பெற்ற வயிறு. ஒரு புறம் அழுகை ஒப்பாரி, மறுபுறம்திருமண நாதஸ்வரம் காதலுக்குக் கிடைத்த பரிசு ஏற்கமுடியாத பெற்றவள் பிணமானாள். முதல் அடி எடுத்து வைத்த திருமண வாழ்வு அன்னையின் பெருஞ்சாபம் சூழ… அடுத்தடுத்து , பெற்றவளின் கடைசிப்பயணத்தில் கூட ஒற்றைப்பிள்ளைக்கு முகங்காட்ட மறுத்து துரத்திய உறவுகளுக்கு முன்னால்…… இன்று பெருமிதத்தோடு அவள் தலை நிமிர்வாக நடந்தாள். அம்மா அப்பாவின் காதல் வாழ்வின் சாட்சியும் பொக்கிசமும் நான் மட்டுமே. உறவுகள் தள்ளி வைத்ததால் ஏற்பட்ட தனிமை, ஆதரவற்ற போராட்ட வாழ்வு இப்படியான வாழ்வில் இன்று வரைக்கும் மற்றவர்களிடம் கையேந்தாத வைராக்கியத்தோடு பெற்றவள் சாபம் முறியடித்து வெற்றிக் கனி பறிக்கும் சமயத்தில் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியில் அவள்…… என் மனதில் பறந்த பட்டாம்பூச்சி திருமணமேடையில் ஓதும் மந்திரத்துடன் அக்கினிக்குள் சங்கமித்துக் கொண்டிருந்தது. அம்மா அப்பாவின் காதல் மணம் என்னையும் ஆதரிக்கும் என்ற பெருநம்பிக்கை வெற்றிடமாகியது. அம்மாச்சி மகளை அதிகம் நேசித்துவிட்டேன். அக்கினி சாட்சியாக என் கழுத்தில் மாலை விழுந்தது. கலங்கிய விழிகளுடன் அம்மாவைப்பார்த்தேன். அம்மாச்சி மகள் பெற்றவள் சாபம் வென்ற பூரிப்பில் என் தலையில் அட்சதை தூவினாள்
  8. 13 points
    சான்றிதழ். அது ஒரு முன்னிரவு கூடிய மாலை நேரம். மலைநாட்டுக்கே உரிய குளிரும், குளிர்காற்றுடன் சாரலும் அடித்து கொண்டிருக்கு. பாதையும் படுத்திருக்கும் பாம்புபோல் வளைந்து நெளிந்து மேலே மேலே போகிறது.அதில் அந்த ஹையஸ் வண்டி கொண்டைஊசி வளைவுகளில் நிதானமாக ஊர்ந்து ஏறிக்கொண்டிருக்கு.அதன் ஹெட்லைட் இரண்டும் புலியின் கண்கள்போல் மினுங்கி கொண்டிருக்கு. இராகவன் மூன்றாவது கியரில் வண்டியை மிகவும் மெதுவாக செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறான். வண்டியின் ஸ்டீரியோவில் சன்னமான குரலில் h.r ஜோதிபால......., "ஆதர மல் பவண்னே ஆயன மே கமண்ணே ஹொய்தோ யன்னே கவுதோ என்னே துலீகா ....துலீகா ...... பாடிக்கொண்டு வருகிறார். அந்த இனிமையான சிங்களப் பாடல் செவியூடாக மனசில் வியாபிக்கிறது. அவனின் பல்லிடுக்கில் r .v .g .பீடி எரிய மூக்கினால் புகை வெளியேறுகின்றது. வண்டி சமதளத்தில் வருகின்றது. சற்று தூரத்தில் ஒரு பஸ் தரிப்பிடம். அதில் வீதியை பார்த்தபடி ஒராள் நிக்கிறார். அருகே வருகையில் அது ஒரு பெண் எனத் தெரிகின்றது. அவள் முகத்தில் வேதனையுடன் காலை உதறிக் கொண்டிருந்தாள். வண்டியை பார்த்ததும் தனது தாவணியை உருவி அசைத்து நிறுத்துமாறு சைகை செய்கின்றாள். வண்டி நிக்காமல் அவளைக் கடந்து செல்கின்றது. ஒரு நிமிஷம் யோசித்தவன்,தனக்குள் இந்த நேரத்துக்கு இனி இங்கு பஸ் வராது. கூட்டிக்கொண்டு போய் கடைகளுக்கு கிட்ட விடுவம் என நினைத்து றிவ்வார்ஸில் அவளருகே வருகின்றான். அவள் வலியுடன் பதட்டமாய் நிப்பதைப் பார்த்து, வண்டியை சிறிது திருப்பி அந்த இடத்துக்கு வெளிச்சம் படுமாறு நிறுத்தி காண்ட் பிரேக் போட்டுவிட்டு இறங்கி அவளருகே வருகின்றான். இராகவன்: மொக்கத நோனா கோகேத யன்னே ....,( என்ன பெண்ணே எங்கு போகிறாய்). பெண் : மாத்தையா, ஓயாட்ட மட்ட உதவி கறன்ன புழுவந்த. யம் பழிபோதாக் கயி.....( ஐயா எனக்கு கொஞ்சம் உதவ முடியுமா, எதோ பூச்சி கடிக்குது ). அவளது முகத்தையும் உடையையும் பார்த்தவன், நீங்கள் தமிழா. இங்கு யாரையாவது தேடி வந்திருக்கிறீர்களா. எங்கு காட்டுங்கள். ஓம் நான் தமிழ்தான். இங்கு கடிக்குது என்று காலை காட்டுகின்றாள். எடுக்க வருகுதில்லை. பொறுங்க நான் பார்க்கிறன், என்று சொல்லி பார்த்தால் அவளது கணுக்காலுக்கு மேல் ஆடுதசையில் மலை அட்டை ஒன்று கடித்து இரத்தம் உறிஞ்சிக்கொண்டிருக்கு. இது மலை அட்டை அசைய வேண்டாம் என்று சொல்லி வில்லுக் கத்தியை எடுத்து அவளது சுடிதாரை வெட்டி விட்டு பார்க்க அது இரத்தம் குடித்து குண்டாகிக் கொண்டிருக்கு. இராகவன் சற்றும் தாமதிக்காமல் பீடியின் நெருப்பை கிள்ளி எறிந்துவிட்டு அந்த பீடியை சப்பி அந்த ஜந்துவின் மேல் பொளிச் பொளிச் என்று துப்புகிறான்.அவளிடம் பேச்சு குடுத்துக் கொண்டே மீண்டும் மீண்டும் எச்சிலை உமிழ அது கடிப்பதை விட்டு தலையை உயர்த்துகிறது. அவனும் சுணங்காமல் கத்தியால் அதை வழித்து எடுத்து அப்பால் போட்டுவிட்டு அவளையும் ஏற்றிக்கொண்டு கடைகள் இருக்கும் இடத்துக்கு வருகின்றான். சில கடைகள் மட்டுமே அங்கிருக்கு.அங்கே அவளை இறக்கிவிட்டு செல்கிறான். அவனது கடையும் பேக்கரியும் அந்த வீதியின் கோடியில் இருக்கு.அங்கு வானை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே போனவன் உறங்கி விடுகின்றான். சோதனை தொடரும்....!
  9. 12 points
    கடன் வாங்கிக் களியாட்டம் கள்ளன் பொலீஸ் விளையாட்டில் கள்ளனாக இருப்பதைவிட பொலீஸாக இருப்பதைத்தான் அதிகமான சிறார்கள் விரும்புவார்கள். பொலிஸ் என்றால் எங்களிடம் ஒரு மதிப்பு, பயம் எல்லாம் இருந்தது. ஆனால் பின்னாளில் விடுதலைப் போராட்டம் தொடங்கிய பின்னர் பொலிஸாக இருப்பது பொலிசுக்கே பயமாகப் போயிற்று. வடமராட்சியில் அதுவும் குறிப்பாக வல்வெட்டித்துறை, பருத்தித்துறை பகுதிகளில் கடமையாற்ற அன்று சிங்களப் பொலிஸார் பெரிதும் விரும்பினார்கள். அதிலும் வல்வெட்டித்துறை என்றால் பொலிசுக்கு சொர்க்கபுரி. குசேலனாக வரும் பொலிஸ்காரனை குபேரனாக மாற்றிவிடும் மந்திர பூமி அது. எதுவுமே இல்லாமல் பொலிஸ் சேவைக்கு வந்தவர்கள் கூட அங்கிருந்து மாற்றலாகிப் போகும் பொழுது இனி வாழ்க்கையிலே எதுவுமே தேவை இல்லை என்ற நிலையிலேயே திரும்பிச் செல்வார்கள். அன்று வல்வெட்டித்துறைக்கும், தமிழ்நாட்டுக்கும் சட்டபூர்வமற்ற வியாபாரம் ஒன்று நடந்து கொண்டிருந்தது. அந்த வியாபாரத்திற்குத்தான் ‘கள்ளக் கடத்தல்’ என்று ஒரு குறியீட்டுப் பெயர். எம்ஜிஆர் படம் தமிழ்நாட்டில் வெளியாகும் அதே தினத்தில் வல்வெட்டித்துறையில் இருந்து தமிழகம் சென்று அதைப்பார்த்து விட்டு, படம் முடிய முட்டைத் தோசை சாப்பிட்டு, பயணத்தின் இடைநடுவே உள்ளே தள்ள எள்ளுப்பிண்ணாக்கும் வாங்கி வரக்கூடிய அளவிற்கு கடல் போக்குவரத்து வல்வெட்டித்துறையில் அப்பொழுது வெகுசிறப்பாக இருந்தது. அந்த ஊரில் நடப்பதை எல்லாம் கண்டு கொள்ள வேண்டிய கடமை உணர்வோ, அவசியமோ அங்கிருந்த பொலிஸாருக்கு துளியளவும் இருந்ததில்லை. அதற்காகத்தான் அவர்களுக்கான கொடுப்பனவுகள் தாரளமாக நடந்து கொண்டிருந்தன. ஆனாலும் ஒரு தமிழ் இன்ஸ்பெக்டர் அங்கே பொறுப்பில் இருந்த பொழுது ‘அந்தத் தொழில்’ செய்பவர்களுக்கு பாரிய பின்னடைவு இருந்தது. அந்த இன்ஸ்பெக்டர் பெயர் குமார். ‘இன்ஸ்பெக்டர் குமார்’ என்ற பெயரைச் சொன்னாலே போதும் அந்த இடம் அமைதியாகிவிடும். கண்டிப்பும்,கடமையும் நேர்மையும் இணைந்த ஆறடி உயர மனிதர் அவர். வல்வெட்டித்துறைக்கு அடுத்த நகரான வல்வெட்டி என்ற நகரத்தைச் சேர்ந்த அவர் ஓய்வு பெற்ற பின்னர் அரசியல் காரணங்களுக்காக குட்டிமணியால் சுட்டுக்கொலை செய்யப்பட்டார். வல்வெட்டித்துறையில் இருந்து ஒரு பத்து கிலோமீற்றர் நகர்ந்தால் பருத்தித்துறை. விசாலமான நிலப்பரப்பைக் கொண்ட ஒரு நகரம். இலங்கையின் ஒரு முனை இங்கேதான் இருக்கிறது. அதிசயமாக அந்த முனையில் ஒரே ஒரு பனை இருந்தது. அதனால் பனைமுனை என்று பெயராயிற்று. புகையிரத சேவையைத் தவிர ஒரு நகரத்துக்கு தேவையான அனைத்தும் பருத்தித்துறையில் இருந்தன. பருத்தித்துறையில் இருந்த பொலிஸ் நிலையத்துக்கு முன்புறமாகவே நீதிமன்ற வளாகம் இருந்தது. காணி வழக்குகள், அல்லது கொடுக்கல் வாங்கல்களினால் வரும் பிணக்குகளைத்தான் பெரும்பாலும் அந்த நீதிமன்றத்தில் காணக்கூடியதாக இருந்தது. எப்போதாவது, நகரத்துக் காலிகளுக்குள் வந்த அடிதடி வழக்குகள் அந்த நீதிமன்றத்திற்கு வரும். அதற்கான கோப்புகளைத் தூக்கிக்கொண்டு வந்து தங்கள் நேரம் வரும் வரை தூங்கி வழிந்து நீதிபதிக்குக் காட்டிவிட்டு தூசி பறக்காமல் மூடி எடுத்துச் செல்வதே அன்றிருந்த பொலிஸாரின் முக்கிய வேலையாக இருந்தது. அதைத் தவிர பெரிதாகச் செய்து கொள்ள அவர்களுக்கென்று அங்கே வேலைகள் இருக்கவில்லை. குடி, கும்மாளம், விளையாட்டு என்று அவர்கள் வாழ்க்கை மிக மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. எழுபதுகளின் பிற்பகுதியில் சிறு வேளாண்மையை ஊக்குவிக்குமுகமாக சிறு கடன் உதவித்தொகை வழங்கும் திட்டம் ஒன்றை இலங்கை அரசாங்கம் அறிவித்திருந்தது. விவசாயிகளின் நன்மைக்கென கொண்டுவரப்பட்ட அந்தத் திட்டத்தில் யார் வேண்டுமானாலும் கடனை பெற்றுக்கொள்ள அதில் ஒரு ஓட்டை இருந்தது. அந்தக் கடனை பெற்றுக் கொள்வதாயின் அதற்கு காணி ஒன்று அவசியம் இருக்க வேண்டும். கடன் பெறுபவருக்கு அந்தக் காணி சொந்தமாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் எதுவும் கிடையாது. குத்தகைக்குக் கூட அந்தக் காணியை எடுத்திருக்கலாம். அல்லது “இன்னாரான நான் எனது காணியில் சிறு பயிர் செய்வதற்கு இன்னார்க்கு சிறிது காலத்துக்கு இலவசமாக தருகிறேன்” என்று எழுதி ஒப்பம் இட்டுக் கொடுத்தாலும் போதுமானதாக இருந்தது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக காணி விவசாயத்துக்கு உகந்தது என்ற விதானையாரின் சான்றிதழ்தான் முகியமாகக் கவனிக்கப் பட்டது. (விதானையார்தான் பின்னாளில் கிராம சேவையாளர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்) அரசாங்கத்தின் இந்தக் கடன் திட்டத்தால், பனைமுனைக்கு அருகில் இருந்த 105 அடி உயர கலங்கரைவிளக்கத்துக்கு மேலாக விதானைமார்களின் செல்வாக்கு ஓங்கியிருந்தது. பனைக்கூட்டமா?, பற்றைகள் நிறைந்திருக்கின்றனவா?, தென்னைகளின் சோலையா?, பள்ளமான காணியா?, நீர்ப்பாசன வசதி கிடையாதா? எதுவாக இருந்தாலும் தங்களுக்குத் தெரிந்தவர்கள் வேண்டியவர்களுக்கு எல்லாம் விதானைமார்கள் சான்றிதழ்கள் தந்தார்கள். இந்தத் திட்டத்தால் விதானைமார்கள் சம்பாதித்தார்களா?, சந்தோசம் அடைந்தார்களா? என்பது இங்கே தேவையில்லாத விசயம் என்பதால் அதை விட்டு விடுகிறேன். பருத்தித்துறை நகரம் ஒளிர ஆரம்பித்தது. பயிர் வளர்க்கக் கொடுத்த பணத்தில் பலர் கைகளில் தங்கமுலாம் பூசிய சிற்றிசன், சீக்கோ கடிகாரங்கள் முளைத்திருந்தன. நடந்து செல்லக்கூடிய தூரத்தில் இருந்த சென்றல் தியேட்டருக்கு வாடகைக் காரில் வந்து சினிமா பார்த்து விட்டுப் போனார்கள். புஹாரி ரெக்ஸ்ரைல், ரவி ரெக்ஸ்ரைல் இரண்டும் தங்கள் வாடிக்கையாளர்களை சமாளிப்பதற்காக புது வேலையாட்களை அமர்த்திக் கொண்டார்கள். கலாவதி நகை மாளிகையினர் தங்கள் தங்க இருப்பு முடிந்து யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கம் கொள்வனவு செய்ய ஆள் அனுப்பினார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக துரைசிங்கம் சாராயக்கடைக்கு முன்னால் எப்போதும் ஒரு ஆண்கள் கூட்டம் நின்றது. இந்தக்கடன் திட்டத்தால் காலையில் ஒன்பது மணிக்கு திறக்கும் பருத்தித்துறை இலங்கை வங்கிக்கு முன்னால் ஆறு மணிக்கே ஒரு நீளமான வரிசை காத்து நிற்கத் தொடங்கியது. பலமணி நேரம் காத்து நின்றாலும் வங்கி திறக்கும் போது ஒரு கூட்டம் எல்லோரையும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு உள்ளே நுளைந்து விடும். எதிர்த்து யாராவது குரல் கொடுத்தால் அழகு தமிழில் அரச்சனைகள், ஆலாபனைகள் அமர்க்களமாக இருக்கும். பருத்தித்துறையில் மீன் சந்தை மரக்கறிச் சந்தை என்று இரண்டு சந்தைகள் இருந்தன. இப்பொழுது இலங்கை வங்கி மூன்றாவது சந்தையாக மாறிப் போயிருந்தது. இலங்கை வங்கி மதியம் ஒரு மணியுடன் வெளியாளர்களுக்கான சேவையை நிறுத்தி விடுவதால், இவ்வாறான நிலையில் வழமையான வங்கி வாடிக்கையாளர்கள் பெரும் சிரமப்பட்டார்கள். வாடிக்கையாளர்களின் தொடர்ச்சியான முறைப்பாட்டால் வங்கி முகாமையாளர் பொலிஸின் உதவியை நாட வேண்டியதாயிற்று. கூட்டத்தை ஒழுங்கு செய்ய இரண்டு பொலிஸ்காரர்கள் கடமைக்கு வந்தார்கள். வந்தவர்களில் ஒருவன் கருணாரட்ண. கருணாரட்ண களுத்துறையைச் சேர்ந்தவன். தனது இளம் மனைவி, ஒரு வயது மகளுடன் ஆத்தியடி என்ற கிராமத்தில் வாடகை வீட்டில் வசித்துக் கொண்டு பருத்தித்துறை பொலிஸ் நிலையத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தான். யாருடனேயும் அதிகம் நெருக்கம் காட்டாமல் தான், தனது குடும்பம், வேலை என்று ஒரு வட்டத்துக்குள்ளேயே அவனது வாழ்க்கை இருந்தது. ஒரு நாளைக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட விண்ணப்பங்களைத்தான் பெற்றுக் கொள்வார்கள் என்பதால் வங்கியில் அன்றும் முண்டியடிப்பு பலமாக இருந்தது. பெண்கள், முதியவர்கள் என்று பாராமல் கடனுக்கான தனது விண்ணப்பத்தை முதலில் கொண்டுபோய்க் கொடுப்பதற்காக எல்லோரையும் தள்ளிக் கொண்டு ஒரு இளைஞன் முன்னேறிக் கொண்டிருந்தான். `தவிட்டுமூட்டை´ என்று அவனது நண்பர்கள் அவனை அழைப்பதால், அவனது பெயர் என்னவென்று அனேகருக்குத் தெரியாது. மரக்கறிச் சந்தையில் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்தான். சந்தை வியாபாரம் மட்டுமல்ல சாராயமும், சண்டித்தனமும் அவனுக்கு விருப்பமானவை. அவனைத் தெரிந்தவர்கள் எச்சரிக்கையாக விலகிக் கொண்டனர். ஆனால் ஒரு சிலர் ஏற்படுத்திய சலசலப்பு கருணாரட்ணவை அந்தப் பக்கம் பார்க்க வைத்தது. தனக்கு முன்னால் வந்து நின்ற கருணாரட்ணாவை தள்ளிவிட்டு முன்னே போக தவிட்டுமூட்டையால் முடியவில்லை. கருணாரட்ண தவிட்டுமூட்டையின் கையைப் பிடித்து இழுத்து வந்து வரிசையின் கடைசியில் விட்டு விட்டுப் போனான். அங்கே நின்றவர்கள் முகத்தில் சிரிப்பு. தவிட்டுமூட்டையின் முகத்தில் மட்டும் நெருப்பு. தவிட்டுமூட்டையின் உருட்டல், வெருட்டல் எல்லாம் கருணாரட்ண என்ற பொலீஸிடம் தோற்றுப் போயின. மறுநாள், பத்திரகாளி ஒழுங்கையும் விநாயகர் முதலியார் வீதியும் சந்திக்கும் இடத்தில் இருந்து துறைமுகம் வரை, வீதியில் 20 அங்குல அளவில் ஒரு நீண்ட சிவப்பு கோடு இருந்தது. பலர் வந்து பார்த்து விட்டுப் போனார்கள். மதியம் ஒரு மணியளவில் துறைமுகத்தில் இருந்து மெதடிஸ் பெண்கள் பாடசாலைவரை பல பொலிஸ் ஜீப்புகள் நின்றன. கரையில் இருந்து கடலில் 300 மீற்றர் உள்ளே இருந்த முருகைக்கற்களின் மேலே கூட்டமாக பறந்தபடி காகங்கள் கத்திக் கொண்டிருந்தன. ஏதோ ஒரு அசாதாரண நிலை அங்கே உருவாகி இருந்தது. காற்று அதிகமாக இருந்ததால், அலைகள் வேகமாக வந்து துறைமுகத்தையே அசைத்து விடுவது போல அதன் சுவரை மோதிவிட்டு போய்க் கொண்டிருந்தன. மோசமான அலைகளால் கடலில் படகுகளை இறக்குவதற்கு யாருக்கும் துணிவு வரவில்லை. பொலீஸாரின் வேண்டுகோளை ஏற்று சுழியோடி ஒருவர் தன் படகில் முருகைக்கல் வரை போக ஒத்துக் கொண்டார். போய் வந்தவர் சொன்னார், “ முருகைக்கல்லுக்குள் சிக்கி ஒரு பிணம் இருக்கிறது” என்று. “நேற்று வேலைக்குப் போன என் புருசன் இன்னும் வீட்டுக்கு வரயில்லை” என்று கருணாரட்ணவின் மனைவியின் முறைப்பாடு, முருகைக்கல்லுக்குள் இருக்கும் பிணம் இரண்டையும் பொலிஸ் இணைத்துப் பார்த்தது. இப்பொழுது காங்கேசன்துறையில் இருந்தும் மேலதிக பொலீஸார் வந்து சேர்ந்து கொண்டார்கள். ஏகப்பட்ட பொலீஸ்காரர்கள் இருந்தும் முருகைக்கல்வரை போக முடியாத அளவில் கடலில் எழுந்த அலைகள் அவர்களைத் தடுத்தன. “முருகைக்கல்லுக்குள் இருப்பது என் புருசனா இருக்கக் கூடாது “ என்று கருணாரட்ணவின் மனைவி கடவுளை வேண்டிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் அது கருணாரட்ணவின் உடல்தான் என்பது மூவருக்கு மட்டும் தெரிந்திருந்தது. அவர்கள்தான் முதல்நாள் இரவு வேலை முடிந்து வந்த கருணாரட்ணவை அடித்து வீழ்த்தி தலையில் கல்லைப் போட்டு கொலை செய்து விட்டு வீதியில் இழுத்து வந்து துறைமுகத்துக்குக் கீழே கடலில் போட்டுவிட்டுப் போனவர்கள். அந்த மூவரில் ஒருவன் தவிட்டுமூட்டை. மற்றைய இருவரும் அவனது நண்பர்கள். பொலிஸ் துப்புகள் துலக்கி இவர்கள்தான் கொலையாளிகள் என்று கண்டறியும் முன்னரே அவர்கள் மூவரும் நகரத்தை விட்டு ஓடி விட்டார்கள். யேர்மனிக்கோ? பிரான்சுக்கோ அவர்கள் போய் விட்டதாக பின்னர் நகரத்தில் பேசிக் கொண்டார்கள். இது நடந்து இப்பொழுது நாற்பது வருடங்களாயிற்று. “முதன் முதலில் பருத்தித்துறையில் சிங்களப் பொலிஸை கொன்றவர்கள் நாங்கள்தான்” என்று தாங்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நாட்டில் அன்று ஓடிப் போனவர்கள் இன்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கலாம். கருணாரட்ணவின் மனைவி கூட “தன் பேரப்பிள்ளைகளுக்கு வேறு ஒரு கதையை சொல்லிக்கொண்டும் இருக்கலாம். கவி அருணாசலம் 18.02.2018
  10. 12 points
    அன்பார்ந்த யாழ் இணைய உறவுகளுக்கு, எதிர்வரும் 30.03.2018 அன்று யாழ் இணையம் தனது 20ஆவது அகவைக்குள் காலடி எடுத்து வைக்கின்றது. 1999ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 30ம் நாள் தொடங்கப்பட்ட யாழ் இணையம், பல்வேறு தடைகளையும், மேடு பள்ளங்களையும் தாண்டி, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் வேகமான மாற்றங்களுக்கும், சமூக வலைத்தளங்களின் துரித வளர்ச்சிக்கும் ஈடுகொடுத்து இன்று தன்நிகரற்ற தமிழ் இணையத்தளமாய் வளர்ந்துள்ளது. உலகத் தமிழர்களை ஒன்றிணைக்கும் ஒரு குடிலாக, தமிழர்களின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் காலக்கண்ணாடியாக, உலகத் தமிழர்தம் கருத்துக்களை காவும் ஒரு உறவாக யாழ் இணையம் உள்ளது. யாழ் இணையம் 20 ஆவது அகவையில் காலடி எடுத்து வைக்கும் நாளினைச் சிறப்பிக்கும் முகமாக கள உறுப்பினர்களின் சுயமான ஆக்கங்களைக் கோருகின்றோம். சுய ஆக்கங்கள் கவிதை, கதை, அங்கதம், பயண அனுபவம், மொழியாக்கம், பத்திகள், அறிவியல் கட்டுரைகள், அரசியல் ஆய்வுகள் போன்று எந்த வடிவிலும் அமையலாம். கலை வெளிப்பாடுகளைக் கொண்ட ஒளிப்படமாகவோ, ஓவியமாகவோ, காணொளியாகவோ கூட இருக்கலாம். எனினும் இச் சுய ஆக்கங்கள் முகநூல் நிலைத்தகவல், டுவிட்டர் குறுஞ்செய்தி போன்று குறுகியதாக அமையாமல் இருத்தல் வேண்டும். மேலும், இச் சுய ஆக்கங்களில் யாழ் களம் 20ஆவது அகவையில் காலடி வைப்பதற்கான வாழ்த்து விடயங்களை தவிர்ப்பது நல்லது. எமது நோக்கம் அனைத்து கள உறவுகளையும் அவரவர் திறமைகளுக்கேற்ப சுயமான ஆக்கங்களைப் படைப்பதற்கான வெளியை யாழ் கருத்துக்களத்தில் வழங்குவதேயாகும். இதன் மூலம் கள உறவுகள் தேங்கிப்போயுள்ள தமது படைப்புத் திறனை வெளிக்காட்டுவார்கள் என்று நம்புகின்றோம். எனவே அனைவரையும் உற்சாகத்துடன் பங்குகொள்ளுமாறு கோருகின்றோம். யாழ் களம் 20 ஆவது அகவைக்குள் காலடி வைப்பதை முன்னிட்டு யாழ் கள உறவுகளின் சுய ஆக்கங்களுக்கான சிறப்புப் பக்கத்தை வெளியிடுவோம். கள உறவுகள் சுய ஆக்கங்களைத் தயார்படுத்தவும், மெருகேற்றவும் இரு மாத காலம்தான் இருக்கின்றது. நாட்கள் விரைந்து ஓடிவிடும் என்பதால், காலந்தாழ்த்தாது சுய ஆக்கங்களைத் தயார்படுத்த இப்போதே ஆயத்தமாகுங்கள். விதிமுறைகள்: யாழ் கள உறுப்பினர்கள் மட்டுமே ஆக்கங்களை படைக்கலாம். உறுப்பினர்கள் அல்லாதவர்கள் உறுப்பினர்களாக இணைந்து ஆக்கங்களை இணைத்துக் கொள்ளலாம். ஆக்கங்கள் கள உறுப்பினர்களின் சுயமான ஆக்கங்களாக இருக்கவேண்டும். கருப்பொருள் எதுவாகவும் இருக்கலாம் (வாழ்த்துக்களைத் தவிர்த்து). எனினும் ஆக்கங்களின் உள்ளடக்கத்திற்கு உறுப்பினர்களே முழுப் பொறுப்பும் ஏற்க வேண்டும். கள உறுப்பினர் ஒருவர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஆக்கங்களைப் படைக்கலாம். கள உறுப்பினர் ஒருவர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வகைமைகளில் ஆக்கங்களைப் படைக்கலாம். ஆக்கங்கள் இதற்கு முன் வேறெங்கும் பிரசுரம் ஆகாததாக இருக்கவேண்டும். ஆக்கங்கள் யாழ் கள விதிகளை மீறாத வகையில் அமையவேண்டும். "நாமார்க்கும் குடியல்லோம்" நன்றி யாழ் இணைய நிர்வாகம்
  11. 11 points
    நவநாகரீகமான உலகில் முழுகப்போகிறேன் என்றால் இவ்வளவு நேரமும் நன்றாக இருந்தவருக்கு இப்ப என்ன நடந்தது என்று யோசிப்பார்கள்.ஆனால் 1960 களிலும் அதற்கு முன்னரும் பிறந்தவர்களுக்கு முழுக்கைப் பற்றிய பெரிய பெரிய கதைகளே இருக்கும். ஊரில் இருந்த காலங்களில் குளித்தல், தோய்தல் ,முழுகுதல் என்று மூன்று வகைப்படுத்தியிருந்தனர். முதலாவதாக தலையிலே தண்ணீர் படாமல் அள்ளி ஊற்றிக்கொண்டே இருந்தால் குளித்தல். அடுத்து ஒரு செத்தவீடு போய் வந்தால் தலையிலே தோய் என்பார்கள். மூன்றாவது தான் முழுக்கு.எனது பதின்ம வயதுக்கு முதல் முழுக்கு எப்படி இருந்தது. உங்களுக்கும் முழுக்கைப் பற்றி நிறைய அனுபவம் இருக்கலாம்.ஆணாக இருந்தா என்ன பெண்ணாக இருந்தா என்ன வெட்கப்படாமல் எழுதுங்கள். அனேகமானவர்களுக்கு சனிக்கிழமை என்றால் முழுக்கு நாள் என்றே சொல்வார்கள்.எமக்கும் சனிக்கு சனி முழுக்கு தான்.கிராமப் புறங்களில் ஆட்டிறைச்சி வாங்குவதை விட பங்கு இறைச்சி தான் அதிகம்.எமது ஊரிலும் ஓரிவருக்கு சனிக்கிழமை என்றால் ஆடு அடிக்கிறது தான் வேலை.அப்பாவிடம் வந்து இன்றைக்கு ஆடடிக்கிறம் உங்களுக்கு எத்தனை பங்கு என்றால் அவன் கந்தையா முதலே வந்து கேட்டான் ஒரு பங்குக்கு சொல்லி போட்டன்.சரி சரி பரவாயில்லை அடுத்த சனி நான் அடிக்கிறன் எத்தனை பங்கு என்று அப்பாவுக்கு விருப்பமில்லாவிட்டாலும் ஓடர் எடுத்துவிடுவார்கள்.அவர்கள சொன்னது போலவே பனை ஓலையில் பெரிய ஒரு புனல் மாதிரி செய்து அதற்குள் ஆட்டிறைச்சி இருக்கும்.தொட்டுப் பார்த்தால் சுடும். அந்தக் காலத்தில் முழுககு என்றால் இரண்டே விதம்.ஒன்று அரப்பு வைக்கிறது மற்றது சீயக்காய் அவித்து அரைத்து முழுகுவது.பெண்களில் அனேகமானோர் சீயக்காய் தான் வைப்பார்கள்.இன்று வரை காரணம் தெரியவில்லை. எமது வீட்டில் அப்பா அம்மா இரண்டு வயது மூத்தவரான அண்ணன் அடுத்து நான்.சிறிய குடும்பம்.சனிக்கிழமை என்றால் ஒரே சந்தோசம்.மிகவும் சிறுவர்களாக இருந்த காலத்தில் காலை9 ,10 மணிக்கே போட்டிருக்கிற காற்சட்டை எல்லாம் கழற்றிவிட்டு தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை நல்லெண்ணை போட்டு தேய் தேய் என்று அப்பா தேய்த்துவிடுவார்.தலையில் எண்ணெய் வைத்து தேய்க்கும் போது ம்ம்ம்ம்ம் என்று தொடர்ந்து சத்தம் போடுவோம்.இந்த சத்தம் ஒருவித் அனுங்கல் சத்தமாக வெளிவரும்.எண்ணை தேய்த்து முடிந்ததும் வளவு முழுக்க ஓடியாடி விளையாட்டு தான். இதுவே கொஞ்சம் வளர்ந்த பின் உரிந்து போட்டு நிற்க கொஞ்சம் வெட்கம்.சரி இந்தா கோமணம் கட்டு என்று ஆரம்பத்தில் அப்பாவே கட்டிவிடுவார்.அந்தக் காலங்களில் அரைநாண் கயிறு இல்லாத ஆண்களையே பார்க்க முடியாது.இப்போ அரைநாணுடன் அந்த ஆணையும் பார்க்க முடியாது.ஆனாலும் எப்பவும் போல அவர்தான் எண்ணெய் தடவி தேய்த்துவிடுவார். 12, 1 மணிபோல் இறைச்சி வீடு தேடி வந்து மறக்காமல் பணத்தையும் வாங்கிக் கொண்டு போவார்கள். நாங்கள் விளையாட்டுடன் நிற்க அப்பா இறைச்சி வெட்டி கொடுத்து சகல வேலைகளையும் முடித்து விட்டு அரப்பு வைக்க கூப்பிடுவார்.எண்ணெய் தேய்க்கிற மாதிரி அரப்பையும் தலையிலிருந்து கால் வரை தேய்த்துவிடுவார்.அரப்பு கண்ணுக்குள் போக எரியத் தொடங்கும்.அப்போ கொஞ்சம் திழுறினால் படார் என்று ஒன்று விழும்.இப்படி இருவருக்கும் மாறி மாறி தேய்த்து விட்டு ஏற்கனவே தொட்டியில் அடைத்திருந்த தண்ணீருக்குள் கொஞ்ச நேர விளையாட்டு முடியும் போது ஒவ்வொருவராக கூப்பிட்டு சுகம் சுகம் சுகம் என்று சொல்லி மூன்று வாளி.அவரே வந்து தலையை போட்டு ஒரு ஈரமும் இல்லாமல் துடைத்துவிடுவார்.நாங்களும் முழுகி முடிய இறைச்சி கறியும் வாசம் மூக்கi துளைக்கும்.எமது வீட்டில் இறம்பை இலை நிறைய இருந்தது.இதுவும் இறைச்சிக்கு புறும்பான சுவையும் மணமும். விறு விறு என்று வீட்டுக்குள் ஓடியதும் அம்மா ஒரு கையில் உடுப்படனும் மறு கையில் பவுடர் ரின்னுடம் நிற்பா.இப்போ கறுப்பாக இருந்த மயிரெல்லாம் வெள்ளளையாக தெரியும்.புட்டு குழல் மாதிரி பவுடர் ரின்னுகள் குட்டிகுறா திறிறோசஸ் என்று பெரிய பெரிய சைசில் இருக்கும்.அப்படியே நேராக குசினி தான் இயன்றவரை சாப்பிட வேண்டியது தான்.இதற்கிடையில் அப்பாவும் முழுகிவிட்டு வந்து விடுவார். இப்போ வயிறு முட்ட சாப்பிட்டுவிட்டு சும்மா இருக்க முடியுமோ?ஏதாவது விளையாட்டு என்று தொடங்கினால் எப்படா இவங்கள் பிழை விடுவாங்கள் என்று பார்த்து கொண்டிருக்கும் அப்பா ஏதாவது ஒரு சாட்டை வைத்து இருவரையும் கூப்பிட்டு இரண்டு மூன்று அடி போட கொஞ்ச நேரம் அழுது கொண்டிருந்து விட்டு அப்படியே நித்திரையாகிவிடுவோம்.அன்று பிற்பகல் விளையாட்டே இருக்காது.அனேகமான சனிக்கிழமைகளில் முழுக்குடனே அந்த நாள் போய்விடும்.
  12. 11 points
    இரவின் ஸ்பரிசம். இரவுக்கு உருவம் கிடையாது பகலுக்கு வட்டமான வடிவம் உண்டு தினமும் பகல் இரவை உரசி செல்லும் இரவு மீண்டும் வளர்ந்து நிக்கும் ஆனந்தமாய் அலைகள் பொங்குவது இரவில் அபரிதமாய் ஆசைகள் ஆர்ப்பரிப்பதும் இரவில் ஈசல்கள் தீயை அணைப்பதும் இரவில் இயற்கையம் இயல்பாய் உறங்குவதும் இரவில் மல்லிகை தூது விடுவதும் மலர் மணம் நாசி நுகர்வதும் அழகுமயில் அலங்கரித்து வந்து உண்ட தாம்பூலம் உண்ண தருவதும் சிறு நண்டு வளை விட்டு எழும்ப கிளையமர்ந்த ஆந்தை கிள்ளியே பறக்க ஓநாய்கள் கவிபாடும் காட்டில் குறு முயல்கள் குழிக்குள் குறட்டை விடும் விரலோடு விரல் பிணைந்திருக்க இதழோடு இதழ் சுவைத்திருக்கும் விழி நான்கும் இமை மூடியிருக்க இடையின் ஸ்பரிசம் இடையில் அடங்கும் உழைப்பின் வலிகள் பகலுக்கு உடலின் ஒய்வு இரவுக்கு வானத்தில் நிலவு ஒளிர்ந்தாலும் வீட்டுக்குள் விளக்கணைய விலகாதிரவு.....! ஆக்கம் சுவி......!
  13. 9 points
    கள்ளுக் கொட்டில் பக்கம் போகாதே இது ஒரு கறுப்பு வெள்ளைக் கதை. பல வருடங்களுக்கு முந்தியது. நான், பாடசாலை முடிந்து வந்து மாலையில் கிளித்தட்டோ, கிரிக்கெற்றோ விளையாடிய காலம். ‘ட’ வடிவில் அமைந்த ஒரு காணிதான் எங்கள் விளையாட்டுத் திடல். காணியின் ஒரு பக்கம் மரங்கள் எதுவுமின்றி வெளியாக இருக்கும். மற்றைய பக்கத்தில் பனைமரங்கள் நிறைய இருக்கும். அது பீற்றர் குடும்பத்துக்கு சொந்தமானது. கிரிக்கெற் விளையாடும் போது பந்து பீற்றர் குடும்பத்துக் காணிக்குள் போய் விழுந்து விட்டால் பந்தை யார் போய் எடுப்பது என்பதில் எங்களுக்குள் சண்டையே வரும். பீற்றர் வீட்டில் கழிப்பிட வசதி கிடையாது. அந்த பனைக்கூடல்தான் அவர்கள் `குடும்பத்துக்கான திறந்தவெளிச் ‘சுழல் கக்கூஸ்’. (கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்து விட்டால் இருக்கும் இடத்தில் இருந்து சுழன்று சற்று அரக்கி தள்ளிப்போய் இருப்பதால் அதற்கு ‘சுழல் கக்கூஸ்’ என்ற செல்லப் பெயர்) பீற்றர் குடும்பத்தின் சுழல் கக்கூஸோடு ஒட்டி இருந்ததுதான் அன்ரன் வீடு. இந்தப் பத்தியின் நாயகன் அவன்தான். அன்ரன் என்னைவிட இரண்டு வயது கூடியவன். ‘ஊருக்கு வீரன் உள்ளத்தில் கோழை’ என்பது அவனுக்குப் பொருத்தமானது. தேவாலயத்துக்குப் பக்கத்தில் சேமக்காலை இருப்பதால் அந்தப் பக்கம் பாராமலேயே தேவாலயத்துக்குள் ஓடிவிடுவான். சேமக்காலையில் உள்ள பேய்கள் தன்னை பிடித்துவிடும் என்ற பயத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் என்ன காரணம் சொல்லி தேவாலயத்துக்குப் போகாமல் இருக்கலாம் என்று யோசிப்பவன். அவனது தந்தை பெனடிக் மெகா குடிகாரன். வேலை முடிந்து வரும்போதோ அல்லது அந்தப் பக்கமாகப் போகும் போதோ கள்ளுக் கொட்டில் ஓரம் அவர் ஒதுங்காமல் இருந்தது கிடையாது. எப்போதும் அவர் பானை வயிறுடையோன்தான். கள்ளுத் தவறணைகள் வருவதற்கு சற்று முன்னரான காலம். ஆங்காங்கே கள்ளுக் கொட்டில்கள் இருந்தன. கள்ளுக் கொட்டில்களுக்குப் போனால், தங்கள் தரம் குறைந்து விடுமென்று கள்ளை வீட்டுக்கு வரவழைத்து மேட்டுக்குடிகள் குடிப்பார்கள். சாதாரண மெகா குடிகளுக்கு கொட்டில்தான் சுவர்க்கபுரி. கிடுகுகளால் வேயப்பட்ட அந்த சொரக்கபுரியில் நாலு பக்கமும் இருந்து குடிக்க வசதிகள் இருக்கும். நாலு பக்கத்தில் எந்தப் பக்கத்தில் இருந்தாலும் யார் யார் வருகிறார்கள் போகிறார்கள் என்பதை அவதானிப்பதற்கு கிடுகுகளில் சின்ன சின்ன யன்னல்கள் இருக்கும். மணலை குவித்து அதில் மெலிதான பள்ளம் ஏற்படுத்தி அதற்கு மேலே பிளா நிறைந்த கள்ளை வைத்து இன்ரெநெற் இல்லாமலே ஊர்ப்புதினங்களை நாள் முழுதும் மெண்டு கொண்டிருக்கலாம். போதாததற்கு, பொன்னையா அண்ணனின் மெதுவடை, பருத்தித்துறை வடை, மரவள்ளிக்கிழங்குப் பொரியல், பொரித்த றால், வதக்கிய கும்பிளா மீன் எல்லாம் நாங்கள் உனக்குத் துணைக்கு நிற்கிறோம் நீ எவ்வளவு கள்ளையும் உள்ளே தள்ளு என்று உற்சாகம் தரும். “சொல்லுறதைக் கேள் கிட்டவா” “அன்ரன், கிட்ட போகாதையடா மனுசன் கொண்டு போடும்” “பப்பா இனி செய்யமாட்டன்” “வாடா கிட்ட” “அன்ரன் ஓடுடா. எங்கையாவது போய் துலை. ஓடு” அன்று மாலை விளையாடிக்கொண்டிருந்த பொழுது அன்ரன் வீடு அமர்களமாக இருந்தது. எங்கள் வீட்டில் என்ன குழறுபடிகள் இருந்தாலும் அடுத்தவன் வீட்டில் நடக்கும் பிரச்சனை என்றால் மழை மேகம் கண்ட மயில்கள்தானே நாங்கள். விளையாட்டை விட்டு விட்டு பூராயம் பாரக்கப் போனோம். நாங்கள் போன போது எல்லாம் முடிந்து விட்டது. அன்ரன் தெருவில் ஓடிக்கொண்டிருந்தான். அவனை துரத்திப் பிடிக்க முடியாதளவுக்கு வயதும், வயிற்றில் இருந்த கள்ளும் பெனடிக்கைத் தடுத்து விட்டன. “எங்கை போகப் போறாய்? வீட்டுக்கு வருவாய்தானே அப்ப பாக்கிறன்” பெனடிக் சத்தமா சொன்னபடி வீட்டுக்குள்ளே போனார். நடந்தது என்னவென்று அறிய முடியாமல் எங்களுக்கு அன்றைய விளையாட்டு ‘போர்’தான். ஆனாலும் அன்று இரவு ஊரெல்லாம் ஒரே பரபரப்பாக இருந்தது. அன்ரனை ஊரே சேரந்து தேடியது. “என்ன இருந்தாலும் பெனடிக் இப்பிடி அடிச்சிருக்கக் கூடாது” சில பெண்கள் இப்படிச் சொல்லியே அன்ரனின் தாயின் சோகத்தைக் கூட்டி “ சரி சரி அழாதை. சூசையப்பர் கைவிட மாட்டார்” என்று சமாதானமும் செய்தார்கள். அன்றைய இரவு அன்ரனின் கள்ளுக் கொட்டில் கதையோடு கழிந்தது. அடுத்தநாள் காலையில் குருவானவர் அன்ரனின் கையை பிடித்து கூட்டிக்கொண்டு அவனது வீட்டுக்கு வந்தார். குருவானவர் பெனடிக்கோடு கதைத்து அவரை சமாதானம் செய்து விட்டுப் போனார். நட்பு ரீதியாக நலன் விசாரிக்கலாம் என்ற சாட்டில் என்னதான் பிரச்சனை என்பதை அறிய நானும் இன்னும் இரண்டு நண்பர்களும் அன்ரன் வீட்டுக்குப் போனோம். நாங்கள் அன்ரன் வீட்டுக்குப் போனபோது, “பகலிலேயே சேமக்காலை பக்கம் போகாத என்ரை பெடியன் ராத்திரி முழுக்க அப்பனுக்குப் பயந்து அத்துக்குள்ளையே படுத்திருந்திருக்கிறான். சொல்லிக் குடுத்து பிள்ளை வளக்கத் தெரியாது. எதுக்கெடுத்தாலும் அடியும் உதையும்தான்” அன்ரனின் தாய் அழுது புலம்பிக் கொண்டிருந்தாள். நாங்கள் தொடர்ந்து பல தடவைகள் கேட்டதால் அன்ரன் நடந்த விடயத்தைச் சொன்னான். கள்ளுக் கொட்டிலில் குடித்து விட்டு வரும் போது வீட்டில் வைத்து குடிப்பதற்கென்று ஒரு போத்தல் கள்ளு வாங்கி வருவது பெனடிக்கின் வழக்கம். அன்ரன் களவாக அதில் கொஞ்சமாக ருசி பார்க்கத் தொடங்கினான். வீட்டில் மா இடிபதற்கு அன்ரனின் தாய் வெள்ளைப் பச்சரிசி ஊறப் போட்டால் அவனுக்கு சந்தோசம். அரிசி ஊறிய தண்ணீரை எடுத்து வைத்துக் கொளவான். பெனடிக் கொண்டு வரும் கள்ளில் பாதிக்கு மேல் குடித்து விட்டு எடுத்து வைத்திருந்த அரிசித் தண்ணியை கள்ளோடு கலந்து வைத்துவிடுவான். இந்த களவுக்குடி அன்ரனுக்கு பெரிய மகிழ்ச்சியை கொடுக்கவில்லை. என்றாவது ஒருநாள் கள்ளுக்கொட்டிலுக்குப் போய் ஆறுதலாக இருந்து அனுபவித்து பிளாவில் கள்ளு குடிக்க வேண்டுமென ஆசை அவனுள் வளரத்தொடங்கியது. அதைத்தான் முதல் நாள் அன்ரன் செய்திருக்கிறான். கள்ளுக் கொட்டிலுக்குப் போய் பிளாவில் கள்ளு வாங்கி, மண் குவித்து அதில் குழியிட்டு, பிளாவை வைத்து ஆற அமர இரசித்து இரசித்து கள்ளு குடிக்கும்வரை எந்தவித பிரச்சினையும் அன்ரனுக்கு இருக்கவில்லை. பிளாவை உதறி கம்பில் மாட்டும் போதுதான் பிரச்சினையின் அரிச்சுவடி தொடங்கியது. “காசு எவ்வளவு?” அன்ரன் கேட்ட போது பதில் கள்ளுக் கொட்டிலுக்குப் பின்னால் இருந்து வந்தது. ‘அன்ரன், அதொண்டும் நீ குடுக்க வேண்டாம். நான் குடுக்கிறன்” வயித்துக்குள் போன கள்ளு இன்னும் போதையை ஏற்றவில்லை. அதுக்குள் உடலில் இருந்த சக்தி எல்லாம் தரையில் இறங்கியது போன்று அன்ரன் உணர்ந்தான். “கோவிந்தன், அவனிட்ட வேண்டாதை. அவன்ரை காசையும் நான் தாரன்” சொல்லிக் கொண்டே கொட்டிலின் பின்னால் இருந்து வந்த பெனடிக்கின் முகத்தைப் பார்க்காமல் அன்ரன் தலை குனிந்து நின்றான். “மீன் வேண்டினனான். நான் வரக் கொஞ்ச நேரம் பிடிக்கும். மீன் பழுதாப் போடும். நீ கொண்டுபோய் கொம்மாட்டை குடு” பெனடிக் தந்த மீன் பையை அன்ரன் வாங்கிக்கொண்டு புறப்படப் போகும் பொழுது பெனடிக் சொன்னான், “சைக்கிளிலேயே வந்தனீ? பாத்து கவனமாக ஓட்டு” சைக்கிள் ஓட்டும் போது காற்று முகத்தில் பட உள்ளிழுத்த கள்ளு மெதுவாக தன் வேலையைத் தொடங்க, இதுதான் போதையா என்ற உணர்வோடு, கள்ளடித்ததற்கு அவனது தந்தை தந்த அங்கீகாரமும் சேரந்து கொள்ள வேறொரு உலகத்தில் அன்ரன் இருந்தான். வீட்டுப் படலையைத் திறந்து கொண்டு பெனடிக் வந்து முதல் உதை விட்ட போதுதான் அன்ரனுக்கு தந்தை தனக்குத் தந்த அங்கீகாரத்தின் மதிப்பு புரிந்தது. அன்ரனை பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது. “ராத்திரி முழுக்க சேமக்காலைக்குள்ளையே இருந்திருக்கிறாய். பயமா இருக்கேல்லையே?” “அப்பன் கையிலை நேற்று மாட்டி இருந்தால் இண்டைக்கு சேமக்காலைக்குள்ளை புதைச்சிருப்பாங்கள். குருவானவர் கூட்டிக்கொண்டு வந்ததாலை உங்களோடை கதைச்சுக்கொண்டிருக்கிறன்” இவ்வளவு நேரமும் கறுப்பு வெள்ளையில் கதை சொன்னேன். கொஞ்சம் கலருக்கு மாத்திப்பார்க்கிறேன். இப்பொழுது அன்ரன் தனது மனைவியோடு மன்னாரில் இருப்பதாகவும்,அவனது ஒரே மகனான ஜூற் வீரமரணம் அடைந்து விட்டதாகவும் அறிந்தேன். மற்றும்படி அன்ரன் இப்பொழுது கள்ளு குடிக்கிறானா, அவனுக்கும் தகப்பனை போல பானை வயிறா போன்ற விபரங்கள் எனக்கு கிடைக்கவில்லை. கவி அருணாசலம் 22.02.2018
  14. 9 points
    கடந்த ஆண்டு தாயகம் சென்றிருந்தபோது கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நாளும் நானும் கணவனும் மினி பஸ்சிலோ அல்லது பேருந்திலோ யாழ்ப்பாணம் செல்ல வேண்டிய தேவை இருந்துகொண்டிருந்தது. போய் வரும் நேரங்களில் அக்கம் பக்கம் புதினம் பார்ப்பது வழமைதானே. சில வேலைகளில் கூடப் பயணம் செய்வோரைப் பார்க்கும்போது அட எமது மக்கள் இத்தனை அழகாய் ஆடை அணிகிறார்களே என்பதற்கும் அப்பால் நான் இன்னும் கொஞ்சம் நல்ல உடுப்புகளாகக் கொண்டு வந்திருக்கலாமோ என்ற எண்ணமும் தோன்றாமல் இருந்ததில்லை. அன்று என்னவோ எனக்கு கோண்டாவிலுக்குக் கிட்டவே பின் இருக்கை ஒன்றில் இடம் கிடைத்து விட்டது. இடம் கிடைத்த நின்மதியில் எல்லோரையும் அராய முற்பட்டேன். நான் மற்றவகளின் ஆடைகளைஎல்லாம் பார்த்துவிட்டு காலில் என்ன அணிந்துள்ளனர் எனப் பார்க்கத் தொடங்கினேன். இளம் ஆண்கள் வெளிநாடு போலவே நல்ல சப்பாத்துக்களை அணிந்திருந்தனர். பல இளம் பெண்கள் அழகான சாண்டில்ஸ் அணிந்து நாகரீகமாகவே தெரிந்தனர். ஒன்று இரண்டு பேர்தான் செருப்பு. ஒரு இளம் பெண் வயது ஒரு இருபத்தைந்துள் இருக்கும், எனக்கு முன்னே நின்றிருந்தார். அவரின் காலைப் பார்த்த எனக்கு அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது. காலில் அவர் எதுவும் அணிந்திருக்கவில்லை. என்னை அறியாமல் எனக்கு அவர்மேல் இரக்கம் ஏற்பட்டது. நான் வேம்படியில் படித்த காலத்தில், யாழ் மத்திய கல்லூரிக்கும் சென் பற்றிக்ஸ் கல்லூரிக்கும் இடையில் கிரிக்கற் போட்டி ஒன்று மத்திய கல்லூரி மைதானத்தில் நடந்தது. அதைப் பார்ப்பதற்கும் எமக்குப் பிடித்தவர்களுக்கு உர்சாகமூட்டுவதர்க்காகவும் நானும் என் நண்பிகளும் சென்றிருந்தோம். போட்டி முடிவடைந்த பின் சுபாஸ் கபேக்குப் போய் நாங்கள் ரோல்சும் ஐஸ்கிறீமும் உண்டுவிட்டு வெளியே வர என் சாண்டில் அறுந்துவிட்டது. சாண்டில்சைப் போட்டுக்கொண்டு மேற்கொண்டு நடக்கவே முடியவில்லை. சாதாரணமாக் பள்ளிக்கு சப்பாத்தே அணிவதால் இப்படியான நிலை முன்பு ஏற்பட்டதுமில்லை. பயங்கார வெய்யில்வேறு. அதைவிட அந்த டவுனுக்குள்ள செருப்பின்றி நடப்பது என்றால் என் கவுரவம் என்ன ஆவது? என்னை சைட் அடிக்கும் பெடியள் கூட பஸ்ஸிலோ ரோட்டிலோ காணலாம் என்ற எண்ணமே பீதியைக் கிளப்பியது. எல்லோரும் நன்றாக உண்டதில் யார் கையிலும் புதிய செருப்புக் கூட வாங்கப் பணமும் இல்லை. வேற வழி இல்லையடி சாண்டில்சை கையில தூக்கு என்றாள் ஒருத்தி. அன்றுதான் நான்வேறு யாரையும் ஏறிட்டுப் பார்க்காது தலை குனிந்து வீடுவரை வந்தது. அதுவும் பஸ்ஸில் சனக்கூட்டத்தில் மற்றவர் செருப்போ சப்பாத்தோ என் காலில் படாமலிருக்க நான் பட்ட பாடு இந்த நேரத்திலும் என் கண்முன்னே வந்தது. பாவம் இந்தப் பெண் கோண்டாவிலில் ஏறும் போதே செருப்பு அணியாமல்தான் ஏறியுள்ளார் போல என்று எண்ணியபடி யாழ்ப்பான பஸ்ரான்ட் வரை அவரைப் பற்றியே நினைத்துக்கொண்டே வந்தேன். நிறுத்தம் வந்ததும் அந்தப் பெண் விரைவாக இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினார். செருப்புப் போட்டிருந்தாலும் சுடும் வெய்யிலில் வெறுங்காலுடன் ஆவர் நடப்பதைப் பார்க்க மனம் எதோ செய்தது. தூரத்தில் பஸ்ரான்ட் ஓரத்தில் காலணிகளை வைத்து விற்றுக் கொண்டிருப்பது என் கண்ணுக்குத் தெரிய விரைந்து சென்று அப் பெண்ணை அண்மித்தேன். அவர் அந்தக் கடையின் பக்கம் சென்று ஒரு செருப்பை எடுத்து விலை கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். கடைக்காரன் முந்நூறு ரூபாய்கள் என்று சொல்ல, அந்தப் பெண் விலை கூட என்று கூறியபடி செருப்பை போட்டுவிட்டு நகரத் தொடங்கினார். தங்கச்சி குறை நினைக்காதைங்க. நான் உங்களுக்கு வாங்கித் தாறன். நீங்கள் நல்லதா ஒண்டை எடுங்கோ என்றேன் நான். ஒரு நிமிடம் என்னைப் பாத்தவர் பின் செருப்புகளை ஆராய்ந்துவிட்டு ஒரு குதி உயர்ந்த சாண்டில்சை எடுத்துப் போட்டுப் பார்த்தார். அவருக்கு அளவு சரியாகப் பொருந்தியிருக்க கடைகாறனைப் பார்த்து இதையே எடுக்கிறன் என்றார். நான் கடைகாரரின் பக்கம் திரும்பி எவ்வளவு என்று கேட்டதற்கு 850 என்று பதில் வந்தது. காசை எடுத்துக் குடுத்துவிட்டு கடைக்காரர் தரும் மிச்சக் காசை வாங்கி கைப்பையில் வைத்துவிட்டுத் திரும்பினால் அந்தப் பெண் தூரத்தில் போய்க்கொண்டிருப்பது தெரிந்தது.
  15. 8 points
    நல்ல தலைப்பு இது, என்னமோ தண்ணியடிச்சுபோட்டு ஓடுறவங்களுக்கு தமிழ் ஹெல்ப் பண்ணுது எண்டமாதிரி. ஆங்கில மொழி தெரியாததால் தப்பிக்கொண்ட தமிழர் என்று வரவேண்டிய தலைப்பை, தமிழ்மொழியால் ஆபத்திலிருந்து தப்பிய தமிழர் என்று சொல்லி தலைப்பு போட்டு,, பலரோட உயிராபத்துக்கு காரணமாக இருந்த ஒருவரை, என்னமோ அவர்தான் தமிழால் உயிராபத்திலிருந்து தப்பினமாதிரி.... தமிழை வளர்க்கிறார்கள் நமது ஊடக உலகநாயகர்கள்!
  16. 8 points
    “மனதை நெருடிய இரண்டு கால்களும் அற்றவருக்கு வாழ்வாதார உதவி கடந்த சில நாட்களாக முகப்புத்தகத்தில் வீடியோ ஊடாக இரண்டு கால்களும் அற்ற நிலையில் வாழ்வாதாரத்திற்கு உதவி கோரிய கிளிநொச்சி எள்ளுக்காட்டைச் சேர்ந்த தங்கராஐா என்பவரிற்கு JAFFNA CENTRL COLLEGE OBA-96 நண்பர்கள் உடனடியாகவே யாழ்எய்ட் ஊடாக வாழ்வாதார உதவியாக தினமும் 5 லீற்றருக்கு மேல் பால் தரக்கூடிய பசு மாடு இரண்டு கிழமைக்கு முன்னர் கன்று ஈந்த நிலையில் உடனடியாகவே வருமானம் பெறத்தக்க வகையில் வழங்கியதுடன் சில மாதங்களுக்கு தேவையான உலர் உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் மாட்டுக்கு கொட்டகை அமைப்பதற்கும் இதர தேவைகளுக்கும் என ஒருதொகை பணம். பிள்ளைகளின் கற்றலுக்கான கற்றல் உபகரணப் பொதிகள் மாட்டுக்கான உணவுகள் என்பனவற்றை வழங்கியதுடன் தாயகம் எங்கும் பசுமையின் விடியல் செயற்றிட்டத்தின் கீழ் பயன்தரு மரக்கன்றுகளையும் வழங்கி இனி வரும் காலங்களில் மற்றவர்களிடம் கையேந்த வேண்டிய தேவையினை இல்லாமல் செய்துள்ளனர்.” முகநூலில் கிடைத்தது...... இதையும் உறுதிப்படுத்துங்கள் நிழலி.....
  17. 8 points
    நீயும் இருக்கிறியே... பக்கத்து வீட்டு கதிர்காமர்ரை பெட்டை ஜேர்மனியிலையிருந்து வந்தாள் 80 லட்சத்திலை வீட்டை திருத்தினாள் கோயில் மதிலுக்கு பெயின்ற் அடிச்சாள்.. தங்கைக்காரிக்கு கலியாணம் செய்து வைச்சாள்... நீயும் இருக்கிறியே... செல்லையாவின்ரை நடுப்பொடியன் கனடாவிலையிருந்து வந்தான் இரண்டு காணி வாங்கி விட்டான் வீட்டுக்கு மதில் கட்டினான் பிள்ளையார் கோயில் தேர்த்திருவிழாவை அந்தமாதிரி நடத்தினான் நீயும் இருக்கிறியே.. லண்டனிலையிருந்து கந்தப்புவின்ரை மூத்தவன் வந்தான் கோயிலுக்கு கிணறு கிண்டிக்குடுத்தான் தமக்கையின்ரை பெட்டையளுக்கு நகை வாங்கிக்குடுத்தான்.. தாய் தேப்பனை கதிர்காமத்துக்கு கூட்டிக்கொண்டு போனான் நீயும் இருக்கிறியே... லண்டனிலையிருந்து கோவிந்தன் குடும்பம் வந்தது... அங்கை இரண்டு மூண்டு வீடு வாங்கீட்டினமாம் பிள்ளையள்ள ஒருத்தன் இஞ்சினியராம் மற்றவன் டொக்டராம் மூண்டு கார் கராச்சுக்குள்ளை சும்மா நிக்குதாம் நீயும் இருக்கிறியே... பரீசிலையிருந்து இராசரத்தினம் வந்தான்... இரண்டு கடை வைச்சிருக்கிறானாம் தங்கடை சொந்தங்களுக்கு மோட்டச்சைக்கிள் வாங்கிகுடுக்கிறான் கொழும்பு கண்டியெண்டு சுத்தி காட்டுறான் நீயும் இருக்கிறியே... கனடாவிலையிருந்து சண்முகத்தார் மட்டும் வந்தார் மனுசிக்காரி வேலையை விட்டுட்டு ஒரு இடமும் வெளிக்கிடேலாதாம் பிள்ளையள் அதை விட மோசமாம் சாப்பிடவே நேரமில்லையாம் நீயும் இருக்கிறியே.... அவுஸ்ரேலியாவிலையிருந்து கறுவல் விசாகன் வந்தார். சிட்னி முருகனுக்கே அவர்தான் தலைவராம் வீட்டிலை முருங்கை,கருவேப்பிலை மரம் நிக்குதாம். தன்ரை ஆக்கள் சிநேகித ஆக்கள் எல்லாருக்கும் கொஞ்சகொஞ்ச காசு குடுத்தவராம். நீயும் இருக்கிறியே... கரவெட்டி/துன்னாலை மச்சாளின்ரை உள்ளக்குமுறல்..
  18. 7 points
    சான்றிதழ்......! அவர்களாகவே ஹேமாவுக்கும் ஒரு வக்கீலை நியமித்து சில கோடிரூபாய் பணமும்,வெள்ளவத்தையில் ஒரு வசதியான அப்பார்ட்மென்டும் தந்து, அவள் விரும்பினால் அந்த வேலையில் அவள் தொடரலாம் என்றும் சொல்லி சுமூகமாய் விவாகரத்தை முடித்து விட்டார்கள். இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் ஹேமாவும் மனதளவில் தயாராகி இருந்தாள். கோர்ட்டில் விவாகரத்து முடிந்ததும் தான் அந்த வேலையில் தொடரப்போவதில்லை என்பதை பதிவுத்தபால் மூலம் தெரிவித்து இருந்தாள். ஒரு ஏஜென்ஸியைப் பிடித்து அந்த அப்பார்ட்மெண்டை வாடகைக்கு விட்டு பணம் தனது வங்கிக்கணக்கில் வரும்படி செய்திருந்தாள்.மேலும் வங்கியில் ஓர் லாக்கர் திறந்து அதில் தனது முக்கியமான பாத்திரங்கள்,விசாகார்ட், காசோலை, போன்,சிம், எல்லாவற்றையும் வைத்து பூட்டிவிட்டு வங்கியை விட்டு வெளியில் வந்து சில துணிமணிகளுடன் பெட்டியை எடுக்கும்போது அதில் அந்த நீலவைரம் இருக்குது.பரவாயில்லை இருக்கட்டும் என்று விட்டு பொட்டியை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு பொது டெலிபோனில் இருந்து தன்கூட வேலைசெய்தவர்களுக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு, தனது ஆருயிர் சிநேகிதி வந்தனாவிடம் "வந்தனா நான் கொழும்பை விட்டு வெகு தூரம் போகின்றேன். எங்கே போகின்றேன் என்று எனக்கு தெரியவில்லை,எங்காவது நான் நிலைப்பட்டபின் தொடர்பு கொள்கிறேன்."என்று கண்கலங்க விடைபெற்றுக்கொண்டு குறைந்தது 10 வருடங்களாவது என்னுடைய எந்த அடையாளமுமின்றி கண்காணாத இடத்தில் வாழவேண்டும் என சங்கல்பம் எடுத்துக்கொண்டு முன்னாள் வந்த பஸ்ஸில் ஏறிக்கொண்டாள். நெடும் பயணத்துக்கு பின் பஸ்ஸைவிட்டு இறங்கி கால்போன போக்கில் நடந்து இருட்டில் அந்த தரிப்பிடத்தில் அட்டைக்கு ரத்தம் குடுத்து இப்பொழுது எங்கோ ஒரு மூலையில் பேக்கரியில் கொட்டிக் கிடைக்கும் கோதுமை மா மீது கோலம் போட்டபடி படுத்திருக்கிறாள். அருகே மாக்குழைக்கும் பெரிய நீள்சதுர மேசை, அதன்மேல் நீண்ட தடி இரு முனையிலும் கயிறு கட்டி தொங்க விட்டிருக்கு, அருகே ஒரு குமிழ் பல்பும் மேசையில் இருந்து ஒரு மீட்டர் உசரத்தில் தொங்குது. பல வருடங்களுக்கு பிறகு எந்தவித மனஅழுத்தங்களும் இல்லாமல் ஒரு நிம்மதியான ஆழ்ந்த உறக்கமாய் அது இருக்கு. அப்பப்ப வேலைக்கு நடுவே அங்கு வந்து பார்த்த இராகவன் அவளது நித்திரையை குழப்ப மனமின்றி தானாக எழும்பட்டும் என்று விட்டிருந்தான். கடையிலும் கூட்டமில்லை. இனி பின்னேரம்தான் ஆட்கள் வருவினம். மதியம் 2:00 மணிக்குமேல் அவள் எழும்புகிறாள்.காலில் வலி இல்லை. பின்பக்கம் போகிறாள். அங்கு ஒரு கிணறு, கக்கூசும், மூட்டைகள், விறகு,கரி போன்றவை வைக்க ஒரு கொட்டிலும் சற்று தள்ளி தாமரை குளம் ஒன்றும் நிறைய பூக்களுடன் இருக்கு.கைகால் முகம் கழுவி பழைய உடுப்பை மாற்றி ஒரு மினிஸ்கர்ட்டை உடுத்திக்கொண்டு அவள் வர மேசைமேல் சுடச்சுட கிரிபத்தும் கருவாட்டு குழம்பும் தயாராய் இருக்கு. வானொலியில் "சுந்தர லோவட்ட மல் வெகனா" நல்ல சிங்கள பாடல் ஒன்று போய்க் கொண்டிருக்கு. அவன் சாப்பிட சொன்னதும் அந்த அகோர பசியிலும் நாசூக்காக கிள்ளி கிள்ளி சாப்பிடுகிறாள். விக்கல் எடுக்க தண்ணி கிளாஸை அவளருகே அரக்கி வைக்கிறான். உன் பெயரென்ன என்று கேட்க அவள் ஹேமா என்கிறாள். எங்கிருந்து வருகிறாய், இனி எங்கு போகிறாய் சொன்னால் முடிந்த உதவி செய்கிறன் என்று சொல்ல, ஹேமாவும் தான் கொழும்பில் ஒரு வீட்டில் வேலை செய்ததாகவும் அந்த முதலாளி தன்னை மோசமாக நடத்தியதால் தான் அங்கிருந்து கிளம்பி விட்டதாகவும், இப்போது எங்காவது ஏதாவது ஒரு வேலை தேடவேண்டும். கௌரவமாய் வாழவேண்டும் என்கிறாள். இது ஒரு சின்னஞ் சிறிய கிராமம் ஹேமா. இங்கு நீ வேலை எடுப்பது சிரமம்.விரும்பினால் இன்றிரவு நீ இங்கு தங்கிவிட்டு நாளை காலை முதல் பஸ் பிடித்து கண்டிக்கு போனால் அங்கு உனக்கு வேலை கிடைக்கலாம்.அவளும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு சாப்பிட்ட இலையை தொட்டிக்குள் போட பின்னால் போகிறாள். அங்கு ஒரு யானை நிற்பதைக் கண்டு அச்சத்துடன் பின்வாங்க, அது ஒன்றும் செய்யாது பயப்பிடாதை, பக்கத்து தஹநாயக்காவின் யானை குளத்திலே குளிக்க வந்திருக்கு என்கிறான் பின்னால் வந்த இராகவன். அப்போது தஹநாயக்காவும் பிள்ளைகளும் வந்து அதை குளத்துக்கு கூட்டிப்போகின்றார்கள். இவர்கள் வசதியானவர்கள் போல யானை எல்லாம் இருக்கு என்று அவள் சொல்ல, அப்படி இல்லை அதுதான் இவர்களுக்கு சாப்பாடு போடுது. விகாரை விழாக்கள், வீட்டு விசேஷங்களுக்கு கூட்டிப்போய் கூட்டி வருவார்கள். சோதனை தொடரும்.....!
  19. 7 points
    யாழ் கள IPL T20 கிரிக்கெட்போட்டி 2018 11 வது ஐ.பி.எல். போட்டி எதிர்வரும் ஏப்ரல் மாதம் 7 ஆம் திகதி ஆரம்பமாகி மே மாதம் 27 ஆம் திகதி வரை இடம்பெறவுள்ளது. இந்த போட்டியில் 8 அணிகள் பங்கு கொள்ளுகின்றன. Chennai Super Kings (CSK) Rajasthan Royals (RR) Delhi Daredevils (DD) Kings XI Punjab (KIXP) Kolkata Knight Riders (KKR) Mumbai Indians (MI) Royal Challengers Bangalore (RCB) Sunrisers Hyderabad (SRH) பின்வரும் ஆரம்பச் சுற்றுப் போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (1 - 56 வரையிலான கேள்விகள்) ஒவ்வொரு சரியான பதிலுக்கும் 1 புள்ளி மொத்தம் 56 புள்ளிகள் 1.Mumbai Indians vs Chennai Super Kings 2.Delhi Daredevils vs Kings XI Punjab 3.Kolkata Knight Riders vs Royal Challengers Bangalore 4.Sunrisers Hyderabad vs Rajasthan Royals 5.Chennai Super Kings vs Kolkata Knight Riders 6.Rajasthan Royals vs Delhi Daredevils 7.Sunrisers Hyderabad vs Mumbai Indians 8.Royal Challengers Bangalore vs Kings XI Punjab 9.Mumbai Indians vs Delhi Daredevils 10.Kolkata Knight Riders vs Sunrisers Hyderabad 11.Royal Challengers Bangalore vs Rajasthan Royals 12.Kings XI Punjab vs Chennai Super Kings 13.Kolkata Knight Riders vs Delhi Daredevils 14.Mumbai Indians vs Royal Challengers Bangalore 15.Rajasthan Royals vs Kolkata Knight Riders 16.Kings XI Punjab vs Sunrisers Hyderabad 17. Chennai Super Kings vs Rajasthan Royals 18. Kolkata Knight Riders vs Kings XI Punjab 19. Delhi Daredevils vs Royal Challengers Bangalore 20. Sunrisers Hyderabad vs Chennai Super Kings 21. Rajasthan Royals vs Mumbai Indians 22. Kings XI Punjab vs Delhi Daredevils 23. Mumbai Indians vs Sunrisers Hyderabad 24. Royal Challengers Bangalore vs Chennai Super Kings 25. Sunrisers Hyderabad vs Kings XI Punjab 26. Delhi Daredevils vs Kolkata Knight Riders 27. Chennai Super Kings vs Mumbai Indians 28. Rajasthan Royals vs Sunrisers Hyderabad 29. Royal Challengers Bangalore vs Kolkata Knight Riders 30. Chennai Super Kings vs Delhi Daredevils 31. Royal Challengers Bangalore vs Mumbai Indians 32. Delhi Daredevils vs Rajasthan Royals 33. Kolkata Knight Riders vs Chennai Super Kings 34. Kings XI Punjab vs Mumbai Indians 35. Chennai Super Kings vs Royal Challengers Bangalore 36. Sunrisers Hyderabad vs Delhi Daredevils 37. Mumbai Indians vs Kolkata Knight Riders 38. Kings XI Punjab vs Rajasthan Royals 39. Sunrisers Hyderabad vs Royal Challengers Bangalore 40. Rajasthan Royals vs Kings XI Punjab 41. Kolkata Knight Riders vs Mumbai Indians 42. Delhi Daredevils vs Sunrisers Hyderabad 43. Rajasthan Royals vs Chennai Super Kings 44. Kings XI Punjab vs Kolkata Knight Riders 45. Royal Challengers Bangalore vs Delhi Daredevils 46. Chennai Super Kings vs Sunrisers Hyderabad 47. Mumbai Indians vs Rajasthan Royals 48. Kings XI Punjab vs Royal Challengers Bangalore 49. Kolkata Knight Riders vs Rajasthan Royals 50. Mumbai Indians vs Kings XI Punjab 51. Royal Challengers Bangalore vs Sunrisers Hyderabad 52. Delhi Daredevils vs Chennai Super Kings 53. Rajasthan Royals vs Royal Challengers Bangalore 54. Sunrisers Hyderabad vs Kolkata Knight Riders 55. Delhi Daredevils vs Mumbai Indians 56. Chennai Super Kings vs Kings XI Punjab ஆரம்ப சுற்றுப் போட்டிகள் முடிவடைந்து முதல் 4 இடத்தில் இருக்கும் அணிகள் அடுத்த கட்டத்திற்கு போகும். 1) 1ம் 2 ம் இடத்தில் இருக்கும் அணிகள் Qualifier 1 போட்டியில் (கேள்வி 57) விளையாடும். இதில் வெற்றி பெறும் அணி இறுதி போட்டிக்கு தெரிவாகிவிடும். 2) 3ம் 4ம் இடத்தில் இருக்கும் அணிகள் Eliminator போட்டியில் (கேள்வி 58) விளையாடும். 3) Qualifier 1 இல் தோல்வி அடைந்த அணி Eliminator போட்டியில் (கேள்வி 59) வெற்றி பெறும் அணியுடன் விளையாடும். இதில் வெற்றி பெறும் அணி இறுதி போட்டிக்கு தெரிவாகும். 57) IPL 2018 Qualifier 1 இந்த போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (3புள்ளிகள்) 58) IPL 2018 Eliminator இந்த போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (3 புள்ளிகள்) 59) IPL 2018 Qualifier 2 இந்த போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (3 புள்ளிகள்) 60) IPL 2018 Final இந்த போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (3 புள்ளிகள்) 61) இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் அதிக ஓட்டங்களை பெறும் அணி எது? (4 புள்ளிகள்) 62) இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் குறைந்த ஓட்டங்களை பெறும் அணி எது? (4 புள்ளிகள்) 63) இந்த தொடரில் அதிக ஒட்டங்கள் பெறுபவர் (Orange cap) எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 64) இந்த தொடரில் அதிக விக்கேற்றுக்கள் (Purple cap) பெறுபவர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 65) இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் அதிக ஒட்டங்கள் பெறுபவர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 66) இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் அதிக விக்கெட் எடுக்கும் பந்து வீச்சாளர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 67) இந்த தொடரில் சிறந்த் ஆட்டக்காரர் (Player of the series) எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 68) இந்த தொடரில் Fair Play Award யை பெறும் அணி எது? (4 புள்ளிகள்) போட்டி விதிகள் 1) போட்டி முடிவு திகதி 05.04.2018 ஜெர்மனி நேரம் மதியம் 12 மணி. 2) ஒருவர் ஒரு முறைதான் பதில் அளிக்கவேண்டும். 3) பதில் அளித்தபின்பு திருத்தம் செய்தால் போட்டியில் இருந்து நீக்கப்படுவார். 4) ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்டவர்கள் ஒரே புள்ளிகள் பெற்றால், முதலில் பதில் அளிப்பவர் இவர்களுக்குள் முதலிடம் பெறுவார். போட்டியில் பங்குபற்றி வெற்றி ஈட்ட வாழ்த்துக்கள்
  20. 7 points
    வணக்கம், சுமே! ஒவ்வொரு வருடமும்...யாழின் பிறந்த நாள் வரும்போது...ஏனோ...நாம் இழந்து போனவை..பல நினைவுக்கு வந்து போகும்! எனினும்...அதில் ஆர்வத்துடன் பங்கு கொள்ளும் உறவுகளையும், அவர்களது படைப்புக்களையும் பார்க்கும் போது....நமது இழப்புக்கள் நிரந்தரமானவையல்ல என்னும் ஆறுதலும் வந்து போகும்! அதே வேளை...யாழ் தனது பிறந்த நாளை...ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை கொண்டாடினால் என்ன...என்னும் ஆதங்கமும்..இல்லாமல் இல்லை! அரிவரி படிக்கும் போது...அருகிலிருக்கும் பணக்காரப் பிள்ளை...போட்டிருக்கும் உடுப்பைப் பார்த்து ஆசைப்படுவது போல...அது நடக்காது என்று தெரிந்தாலும்....ஆசைப் படுவதில் தவறில்லைத் தானே! உங்கள் கதையைப் போல ..ஒரு உண்மைக்கதை ஒன்று யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்திருக்கின்றது! ஒரு மிகப் பிரபலமான வழக்கறிஞர்....கொடி கட்டிப் பறந்தவர்......எல்லா வழக்கறிஞர்களைப் போலவே...தமிழர் பிரச்சனைக்குத் தீர்வு..காண வெளிக்கிட்டுத் தனது குடும்பப் பிரச்சனைகள்...அனைத்துக்கும் தீர்வு கண்டவர்! ஒரு பிரபலமான...சிங்களப் பெண் நீதிபதி ஒருவர்...நடத்தும் வழக்குகளில்...இந்த வழக்கறிஞர் ஆஜராகினால்.....வழக்குகளின் தீர்ப்பு...எப்பவுமே...இவருக்குச் சாதகமாகவே அமையும்! அதனால்...கொலை காரர்கள்....கள்வர்கள்...காடையர்கள்....காமுகர்கள்..எல்லாரும்...இவரைத் தங்கள் வழக்கறிஞராக அமர்த்துவதற்கு...என்ன விலையும் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தார்கள்! இந்தியாவில் இருந்து....ஆரியர்களால் துரத்தப்பட்டு....தென் திசை நோக்கித் தப்பியோடி வந்து...இனி ஓட இடமில்லை...கீழே கடல் தான் உள்ளது என்னும் நிலையில்....வறண்ட நிலமொன்றில் குடியமர்ந்த...ஒரு இனத்தின் மன நிலை....சொத்துக்களை... உறவுகளின் மன உணர்வுகளை விடவும்...அதிகம் மதிப்பதையிட்டு...நான் ஆச்சரியப் படவில்லை! எதை எடுத்தாலும்....சொத்து மட்டுமே...முன்னிலைப்படுத்தப் படுகின்றது! சில....சில...மாயைகள்...குடும்பம்....கெளரவம்....படிப்பு...ஒழுக்கம் என்று கண்களை மறைத்தாலும்....இறுதி இலக்கு...பணமாகத் தானே ...எப்போதும் உள்ளது! கள்ளக் கடத்தல் செய்பவன்...தனது லாபத்தில்..ஒரு பங்கை...நல்லூர் உண்டியலில் போட்டு விட்டால்...அவனையும்...வெள்ளை வேட்டிக்காரர்களில்..ஒருவராக....அங்கீகரிப்பது தானே ..எமது சமூகம்? சரி...சரி....ஆறப்போடாமல்....அடுத்த பாகத்தையும் எழுதுங்கள்.! மிச்சக் கருத்தையும் ...எழுதுகிறேன்!
  21. 7 points
    முதலில் ஊடகவியலாளர் சிவராம், நிர்மலராஜன் கொல்லப்பட்டது மஹிந்த& கோத்தபாய ஆட்சி காலத்தில் அல்ல, அவர்கள் கொல்லப்பட்டது சந்திரிக்கா ஆட்சிகாலத்தில்! நீங்கள் நிமல்ரஞ்சன் என்று யாரையோ குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள் அவர்பற்றி நான் அறியவில்லை! மற்றும்படி நீங்கள் சொன்ன வெள்ளைவான் கடத்தல்,கொலைகள்,ராணுவ கெடுபிடி என அனைத்துமே யுத்தம் நடந்தகாலத்தில் இலங்கையில் இருந்த அத்தனை ஜனாதிபதிகளின் கீழும் நடந்தேறின, இப்போ யுத்தம் இல்லை இருந்திருந்தால் இப்போது இருக்கும் ஆட்சியிலும் நீங்கள் சொன்ன அத்தனையுமே தொடர்ந்திருக்கும் இதில் எந்தவித சலுகைகளும் தமிழர்கள்மீது காட்டப்பட்டிருக்காது! தமிழர்கள் மாடமாளிகையும், சொகுசு அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்களும் வாங்கிதள்ளியது இப்போது நடப்பதல்ல, எப்போதோ இருந்து இது நடந்துகொண்டேயிருக்கிறது, அதுவும் சுவிஸ்,பிரித்தானியாவிலுள்ள தமிழர்கள் பிரேமதாஸ காலத்திலேயே கொழும்பில் இதெல்லாம் வாங்கிதள்ளிவிட்டார்கள், இப்போ அதனை விற்க ஓடி திரிகிறார்கள். இன்றுமட்டுமல்ல யுத்தகாலத்தில்கூட ராணுவத்தினருக்கு,காவல்துறையினருக்கு நீதிமன்றங்கள் தமிழர்களை கொலை பண்ணீயதற்காக கடும் தண்டனைகள் வழங்கியிருக்கு, ஆஅனால் அவை எந்த அளவு தூரத்திற்கு நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கு என்பதுதான் சந்தேகமானது, அதில் கிருஷாந்தி கொலை, காலிமுகதிடலில் கடற்கரையில் மனநிலைபாதிக்கப்பட்ட ஒரு தமிழர் அடித்துகொலை என்பவையும் அடங்கும். இன்றைய அரசு தமிழர்களை தாக்கியவர்களுக்கு கடும் தண்டனை வழங்குகிறது என்றால், இறுதி யுத்தத்தில் கிடைத்த காணொளி ஆதாரங்களை வைத்து எத்தனையோ ராணுவத்தினரை தண்டித்திருக்கலாமே , ஏன் பண்ணவில்லையென்று நீங்கள் யோசித்ததுண்டா? சிங்களவரை பகைத்துக்கொண்டு என்று நான் அர்த்தம் பண்ணியது, மாறி வரும் அரசுகள்,என்னதான் எமது ஆதரவுடனும் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் எமக்காக தமது இனத்தை பகைக்காது என்ற அர்த்ததில்! கூரான கத்திகள் கொண்ட கைகள் அவர்களிடம் என்று அர்த்தப்படுத்தியது, எமக்கான நட்புரீதியான கரங்கள் அவர்களிடம் எந்தகாலத்திலும் இருக்காது என்றரீதியில்தான், அப்புறம் இரும்பு கவசத்தினால் ஆன கைகளைகொண்டு அவர்கள் கரங்களை பற்ற சொன்னீர்கள், அது எந்தவகையான கவசம், எப்படி செய்யவேண்டும்,எங்கே கிடைக்கும் என்று நீங்கள்தான் கூறவேண்டும்! மற்றது,இனங்களை பகைத்துக்கொண்டு தீர்வை தேடும்படி நான் எந்த இடத்திலும் கூறவில்லை, அது தங்களின் அதீத கற்பனை! வன்னியிலும் கிளிநொச்சியிலும் பிச்சை எடுப்பவர்களும்,விபச்சாரிகளையும் உருவாக்கவேண்டுமென்று யாரும் ஒரு போரை நடத்தியிருக்கவில்லை, வேறு வழியே இன்றி ஒரு பெரும் ஆதிக்க பெரும்பான்மை சமூகத்துக்கெதிராக ஆயுதபோராட்டம் நடத்தினோம், துரதிஷ்டவசமாக அதில் தோற்றுபோய்விட்டோம்,வறுமையுடனும்,வாழ்வுக்காகவும் ஆதிக்க சக்திகளுக்கெதிராக போராடி தோற்றுப்போனவர்களின் தேசத்தில் இதுபோன்ற அவலங்கள் தவிர்க்கமுடியாததாகி போகின்றது என்ன செய்ய? அவர்கள் மானத்தை விற்றும் யாசகம் வேண்டியும் பிழைக்கும் நிலையில் இருந்திருந்தால் , மானத்திற்காக தம் உயிரை ஈந்து போராடியவர்களுக்கு பின்னால் பக்கபலமாக நின்றிருந்து தம் வாழ்வை இழந்திருக்கமாட்டார்கள், நீங்கள் சொன்னவற்றை எப்போதோ செய்து தம் பிழைப்பை பார்த்திருப்பார்கள். ஒரு லட்சிய பயணத்திற்காக போராடியவர்களின் பின்னால் நின்றதால் பிச்சை எடுக்கும் நிலமைக்கு போனாலும், அவர்கள் ஒருகாலத்தில் உள்நாட்டிலேயே இருந்து பொது எதிரிக்கெதிராக போராடிய மிகபெரிய மானஸ்தர்கள், அவர்கள்பற்றிய உங்கள் விளிப்பு மிக மிக கொச்சையானது! தமிழர்கள் இப்போது மாடமாளிகை சுதந்திரம், அது,இது எல்லாம் இப்போது ஆட்சியில் இருப்பவர்களினால் பெற்றார்கள் என்று கூறினீர்கள், அதே இப்போது இருக்கும் அரசு நினைத்தால் இந்த பிச்சை எடுப்பவர்களையும்,விபச்சாரத்தில் இறங்கியவர்களையும் காப்பாற்றி அவர்களுக்கு ஒரு கெளரவமான வாழ்க்கை அமைத்து தரலாமே, ஏன் செய்யவில்லை என்பதற்கு என்ன பதில் உங்களிடம் உண்டு?
  22. 7 points
    சிங்களத்தின் அரசியல் எப்போதும் பேரினவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொணடதே. கட்சிகள் தலமைகள் ஆட்சிகள் மாறலாம் ஆனால் பேரினவாத அடிப்படை மாறுவதில்லை. மாறவேண்டிய அவசியம் , தேவை, நெருக்கடி என்று எதுவும் இல்லை. எத்தனை தேர்தல்கள் வந்தாலும் அதனால் தமிழர்களுக்கு விமோசனம் வந்ததும் இல்லை வரப்போவதும் இல்லை.. புலிகளின் முடிவு என்பது தமிழர்களின் அரசியலின் முடிவாகவே இன்றுவரை உள்ளது. முடிவில் இருந்து சில ஆரம்பங்கள் வழமையாக இருக்கும் ஆனால் தமிழர்கள் அதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கின்றார்கள்.
  23. 7 points
    கூட்டமைப்பு, வடமாகாணத்தில் 2011 தேர்தலில் 63% பெற்றகட்சி 2018 இல் 36% பெற்றது (27% வாக்குச்சரிவு) பாரிய பின்னடைவு. வடபகுதி தவிர்ந்த பிற தமிழ் பிரதேசங்களில் தமிழ்ரசுக்கட்சி வென்றமைக்கு காரணம், அங்கு தமிழ் மக்கள் வேறு இனத்தவர்களுடன் கலந்து வாழ்வதால், வாக்குகள் பிரிக்கப்பட்டால் அவர்களின் இருப்பிற்கே மோசம் வரும் என்பதால் மட்டுமே அன்றி தமிழரசுக்கட்சியின் செயற்பாட்டுக்கு கிடைத்த அங்கீகாரமல்ல. வடபகுதியில் வேறு இனத்தவர்கள் சபைகளை கைப்பற்ற முடியாது. அரசியல் கட்சிகட்கு பாடம் புகட்டகூடிய களம். தமிழ் மக்கள் மிகச் சிறப்பாக சிந்தித்துச் வாக்களித்திருக்கிறார்கள். தலைவர் ஒருவர் தானாக தோன்றாத நிலையில், பலருக்கும் ஒருசந்தர்ப்பத்தை வழங்கி, தங்களுடைய தலைமைக்கான தகுதியை நிரூபிக வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு அவர்களை கொண்டு வந்து விட்டிருக்கின்றார்கள். பாராட்டப்பட வேண்டிய தேர்தல் முடிவு.
  24. 7 points
    தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பும், அதன் முன்னாள் இந்நாள் கூட்டு கட்சிகளும் தமிழர்களின் பிரச்சனைகளை முன்னிறுத்தி மைக் முன்னாடி மட்டும் பேசிவிட்டு தமது பிரச்சனைகளை கவனிக்க போய்விடுகிறார்கள், சிங்கள தேசிய கட்சிகளுடன் ஒட்டிக்கொண்டு திரிஞ்சாலும் வடபகுதியில் பலருக்கு வேலைவாய்ப்பு, சமூக உதவிகள் என்று செய்து சத்தம்போடாமல் தனது அரசியல் நகர்த்தலில் டக்ளஸ் வென்று வருகிறார் எம்பதே இந்த பாய்ச்சலுக்காக காரணம். படிப்படியாக சிங்கள கட்சிகளும் அவர்கள்கூட ஒட்டி திரிந்த தமிழ்கட்சிகளும் வடபகுதியில் வளர்ச்சி அடைவதற்கு எதுவுமே உதவி செய்யாத நண்பனைவிட ஏதாவது செய்யும் துரோகிகள் பரவாயில்லை என்ற மனநிலைக்கு யாழ்மக்கள் வந்துவிட்டார்கள் என்றும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்!
  25. 7 points
    சீனாவின் முதலீடுகள் தலையீடுகளுக்கு இணையாக இந்தியாவால் இலங்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்த முடியாது. சிங்களவர்களை பொறுத்தவரை இயக்கங்களை உருவாக்கியது இந்தியா என்பதும் தமது சிங்கள இராணுவத்தினர் ஒவ்வொருவரின் இறப்பிலும் இந்தியாவின் நரித்தனம் இருக்கின்றது என்பது அவர்களது வரலாறாகிவிட்டது. அயல்நாடு என்பதால் இந்தியாவை அனுசரித்துப் போகலாம் தவிர இந்தியாவோடு விசுவாசமாக இருப்பதுக்கு சாத்தியம் இல்லை. தமிழர்களை பொறுத்தவரையும் இந்தியா செய்தது பச்சைத் துரோகம் என்பதும் அழிக்க முடியாத வரலாறு. இந்தியா இலங்கையில் எந்தவகையிலும் யாருக்கும் மனிதாபிமானத்தோடு நடந்துகொள்ளவில்லை. இந்தியா மீது நல் அபிப்பிராயம் கொள்ளுமளவுக்கு நடந்துகொள்ளவும் இல்லை. இந்தியாவின் இலங்கை மீதான அணுகுமுறை கறைபடிந்தது இலங்கையில் வாழும் அனைவரையும் பாதித்தது. யாரொருவரும் நன்மை பெறவில்லை. தானும் நன்மை பெறவில்லை. பெறவும் முடியாது. இந்தியாவின் துரோககங்களை பொறுத்தவரை தமிழர் சிங்களவர் வேறுபாடு இன்றி அனைவரும் உணரும் படி பிரச்சராம் செய்வது அவசியமாகின்றது.
  26. 6 points
    நான் வெளிநாடுகளில் கோயில்களுக்குப் போவதில்லை ஆயினும் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை என்று கூறமுடியாது. அதுபோல் நல்ல காரியங்களுக்கு கடவுளிடம் நேர்த்தி வைத்து அவரும் எதோ இரக்கப்பட்டு எனக்கு சிலசில நன்மை செய்தாலும் சில விடயங்களில் இன்னும் கண்டும் காணாமல் தான் இருக்கிறார். கொஞ்ச நாளா இரண்டு மூன்று பண முடிப்பு முடிஞ்சு வச்சாச்சு. ஒண்டும் நல்லதா நடக்கிறதாக் காணேல்ல. நாட்டுக்குப் போறன் எண்டு சொன்னதும் என் நண்பியும் தனக்கும் சேர்த்து சுவாமி கும்பிட்டு வா என்றாள். சரி அவ்வளவு தூரம் போரம் வன்னியில உள்ள அந்தக் கோவிலுக்கும் போட்டு வருவம் என எண்ணி கடவுளே எந்தத் தடையையும் ஏற்படுத்தி விடவேண்டாம். நானும் கணவரும் உம்மிடம் வரவேண்டும் என கடவுளிடம் வேண்டிக்கொண்டேன். அது காட்டுக்குள் இருக்கும் ஒரு கோவில். மதியம்தான் பூசை. மாலையில் பூட்டிவிடுவார்கள். பூசை எத்தனை மணிக்கு என்று யாருக்கும் சரியாகச் சொல்லத் தெரியவில்லை. அந்தக் கோவிலுக்குப் போவதற்கு பஸ்சும் இல்லை. அதனால் கிளிநொச்சியில் இருந்து ஓட்டோ பிடித்துக்கொண்டு ஒரு மணித்தியாலம் மேடு பள்ளங்கள் எல்லாம் கடந்து பத்து மணிக்குக் கோயிலை அடைந்தோம். தம்பி உங்கள் போன் நம்பரைத் தாங்கோ. பூசை எப்ப முடியும் என்று கேட்டுவிட்டு உங்களுக்குப் போன் செய்யிறம் எங்களைத் திரும்ப வந்து ஏற்றுவீர்கள் தானே என்றார் கணவர். எப்பிடியும் நான் முடியிற நேரம் இந்தப் பக்கம் வந்திடுவன். நீங்கள் போன் செய்யுங்கோ அண்ணா என்றுவிட்டு இலக்கங்களைத் தந்துவிட்டுப் போய்விட்டார். அக்கம் பக்கம் சிறு பெட்டிக்கடை கூட இல்லை. சுற்றிவரக் காடும் தொட்டம் தொட்டமாக சில வீடுகள் மட்டுமே கண்ணுக்குத் தெரிந்தன. காலைக் கழுவிவிட்டு கோயிலினுள்ளே சென்றால் இரண்டொரு வயோதிபர்களே உள்ளே இருந்தனர். நாங்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வாறம். எத்தினை மணிக்குப் பூசை என்று கேட்டதற்கு அது பன்னிரண்டு ஒண்டு செல்லும் என்றுவிட்டு நேத்திக்கடனோ என்றனர். ஓம் ஆர் இங்க பொறுப்பாய் இருக்கினம் என்று கேட்டதுக்கு ஒரு பக்கத்தைக் கைகாட்டிச்சினம். அங்கு சென்று பார்த்தால் காணிக்கையோ அல்லது கோயில் நிவாரணப் பணிக்கு உதவுவோரோ பிரதான குருக்களிடம் பணம் செலுத்திப் பற்றுச்சீட்டுப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று போட்டிருந்துது. அதில் போட்டிருந்த இலக்கத்துக்கு கணவர் போன் செய்ய இருங்கோ உடன வாறன் என்றபடி வந்து சேர்ந்தார் பிரதம குருக்கள். அவரைப் பார்க்க நல்ல சாந்தமானவராக இருந்தார். நீங்கள் வெளிநாடோ என்று உடனே கேட்டார். இல்லை என்று கூறுவோமோ என்று நான் என்னமுதலே ஓம் ஐயா என்றார் கணவர். இண்டைக்கு மோதக பூசை இருக்கு. நீங்களும் ஒரு பூசை செய்யுங்கோவன் என்றவுடன் எனக்கு முந்திக் கணவரும் தலையாட்ட, பணத்தைச் செலுத்திவிட்டு ஒருபக்கத்தில் போய் அமர்ந்தோம். அரை மணிநேரம் கழிய நேரம் எனக்குப் பசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. குடிக்கப் பச்சைத் தண்ணீர் மட்டும் தான். ஒவ்வொரு நாளும் தானே மூண்டு நேரம் சாப்பிடுறாய். ஒரு அரை நாள் உனக்குப் பட்டினி கிடக்கேலாமல் இருக்கு என்று மனிசன் இதுதான் சாட்டு என்று என்னை வார வெளிக்கிட, பசிக் களைப்பைவிட உங்கள் கதை தான் களைக்கப் பண்ணுது என்று ஒருவாறு அவரின் வாயை அடைத்துவிட்டு கடவுளே எனக்கு இது சோதனையோ என்றுவிட்டு கொஞ்சநேரம் புதினம் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். ஒரு பத்து நிமிடத்தின் பின்னர் பூணூல் போட்ட ஒரு ஐயர் கோவிலுக்குள் வந்தார். எல்லோரையும் சுற்றிவரப் பார்த்துவிட்டு எம்மையும் பார்த்துத் தலையாட்டிவிட்டு மூலஸ்தானத்துக்குக் கிட்டப் போனார். பின் பரபரப்பாகத் தானே எல்லாம் செய்வதுபோல் அங்கும் இங்கும் போய்வந்தவர். இவர் தான் பூசை செய்யப் போகிறாரோ என்று எண்ணிய என் மனம் சீச்சீ இவராக இருக்காது, இவரின் கண்களைப் பார்க்க எதோ நேர்மை அற்றவர் போல் தெரிகிறது என்று எண்ணியதை என் கணவருக்கும் கூறினேன். உனக்கு ஆரைப் பார்த்தாலும் சந்தேகம் தான். நாங்கள் புது ஆட்கள் என்று எம்மை அடிக்கடி பாக்கிறார. உனக்குப் பசி கண்ணை மறைக்குது போல என்று நக்கலாகக் கூறியபடி ஐந்து சென்று அங்கு நின்ற ஒருவரிடம் மனிசன் எதோ கேட்பதும் திரும்புவதுமாக இருக்க, என்னப்பா விஷயம் என்றேன் நான். பக்கத்தில எங்காவது கடையள் இருக்கோ என்று விசாரிச்சனான். அரை மணித்தியாலம் போகவேணுமாம். நான் போய் ஏதும் உனக்குக் குடிக்க வாங்கிக்கொண்டு வரட்டோ என்றார் கணவர். வேண்டாம் அப்பா. இண்டைக்கு ஒருநாள் தானே விரதம் இருக்கிறன் என்றேன். திட்டினாலும் அவருக்கு என்னில அன்புதான் என்று மனதுள்ளே நான் எண்ணியதை வெளியே சொல்லவில்லை. இப்போது அந்தச் சின்ன ஐயர் மூலஸ்தானத்தை திறந்து உள்ளே இருக்கும் கடவுள் எமக்குத் தெரியாதபடி கேட்டின் ஒன்றை இழுத்து மூடிவிட்டு உள்ளே போவதும் வருவதுமாக இருந்தார். இடையிடை பெரிய ஐயாவும் அங்கு சென்றுவிட்டபடியால் இனிப் பூசை தொடங்கிவிடும் என்று எண்ணியபடி நான் எழுந்திருந்தேன். மூலஸ்தானத்துக்கு வெளியே வந்த சின்ன ஐயர் இடுப்பில் செருகியிருந்த தொலைபேசியை எடுத்து அவதியாகக் கதைப்பதுபோல் ஏதோ கதைத்தபடியும் எம்மைப் பார்த்தபடியும் வெளியே சென்றார். மீண்டும் எம்மை நோக்கி வந்தார். ஏனோ தெரியவில்லை எனக்கு மனதில் பிசைவதுபோல் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. கணவரிடம் வந்தவர் உங்களிடம் ஒரு மூவாயிரம் ரூபாய் இருக்குமா? பூசை முடியத்தருகிறேன் என்றார். என்னிடம் ஐயாயிரம் ரூபாய்த் தாளும் கொஞ்சச் சில்லரையும் தான் இருக்கு. மாதத்தின காசு இல்லை என்றார் கணவர். பரவாயில்லை அதைத் தாங்கோ பூசை முடிஞ்ச உடன தாறன் என்றார் மீண்டும். உடனே நான் என்னட்டை இரண்டாயிரம் இருக்கு என்று கூறி என் கைப்பையில் இருந்ததை எடுத்துக் குடுத்தேன். மீண்டும் வெளியே சென்ற அவர் வருவாரோ மாட்டாரோ என நான் எண்ணிக்கொண்டு இருக்கத் திரும்பிவந்து பூசைகளுக்கான உதவியைச் செய்யத் தொடங்கினார். மனம் கொஞ்சம் நின்மதியானாலும் ஒரு கேள்வி இருந்துகொண்டே இருந்தது. இப்ப கிட்டத்தட்ட ஒரு முப்பது பேராவது கோவிலினுள்ளே வந்திருந்தார்கள். முப்பதுபேரும் அர்ச்சனை செய்தாலும் ஐநூறு வருமோ என்று என் மனதில் சந்தேகம் இருந்தது. சரி கோவிலுக்கு வந்த இடத்தில எதுக்கு கண்டதையும் நினைச்சுக் குளம்பவேணும். எல்லாம் கடவுள் பார்த்துக்கொள்ளுவார் என்று மனதை ஒரு நிலைப் படுத்தியபடி கடவுளை வணங்க ஆரம்பித்தேன். பூசை எல்லாம் முடிந்து அர்ச்சனை எல்லாம் முடிந்து கொண்டம் கொஞ்சமாக ஆட்கள் வெளியேறிக்கொண்டு இருந்தனர். பூசைக்குக்காசு கட்டினவை எல்லாம் வாங்கோ வந்து உங்கட பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொண்டு போங்கோ என்று பிரதம குருக்கள் கூற நான் வாங்கோ அப்பா என்றேன் கணவரைப் பார்த்து. நீ போய் வாங்கிக் கொண்டு வா நான் ஓட்டோவுக்கு போன் செய்யிறன் என்றார் கணவர். பிரசாதத்தை வாங்கி வந்தவுடன் உடனே அதில் இரண்டு மோதகங்களை எடுத்துக் கணவனுக்கும் ஒன்றைக் கொடுத்து நானும் உண்ணத் தொடங்கினன். இன்னும் பசி கூடின மாதிரி இருக்க வெண் பொங்கல், சக்கரைப்பொங்கல் என்று கட கடவென்று உண்ணத் தொடங்க ஓட்டோவில போகேக்குள்ள சாப்பிடலாம் தானே. உப்பிடிச் சாப்பிட விக்கப் போகுது என்ற கணவர், வெளியே போன ஐயரையும் காணேல்ல. காசைத் தருவாரோ அல்லது அப்பிடியே போட்டாரோ தெரியவில்லை என்றார். அப்பிடிச் செய்ய மாட்டார். சரி வாங்கோ வெளியில போய்ப் பார்ப்பம். நேரம் செல்லுது என்றபடி கொண்டுவந்த பைகளைத் தூக்கினேன். நாம் வெளிப் படியைக் கடக்கும்போது சின்ன ஐயர் உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தார். என் கணவர் எதுவும் கேட்க முன்னரே ஓட்டக் காரரிடம் உங்கட காசு குடுத்திருக்கிறன். வாங்குங்கோ. என்று கூறியபடி உள்ளே சென்றுவிட நாம் ஓட்டோ நிற்கும் இடத்துக்குப் போனோம். ஓட்டோக்காரரின் கையில் மடித்தபடி பணமிருந்தது. ஐயர் காசு தந்தவரோ என்று கணவர் கேட்க, ஓமண்ணா இந்தாங்கோ என்றபடி அந்த ஆட்டோக்காரர் காசைக் கணவரிடம் நீட்டினார். நீங்கள் தான் எங்கள் ஓட்டோக்காரர் என்று எப்பிடி ஐயருக்குத் தெரிந்தது என்று நான் அவரைக் கேட்க, இங்குள்ளவை ஓட்டோவில் வாறதில்லை அக்கா. வெளியில இருந்து வாரவைதான் ஓட்டோவில வாறவை என்று ஐயாவுக்குத் தெரியும். என்னட்டை வந்து நீர்தான் வெளிநாட்டுக் காரரை ஏற்றிக்கொண்டு வந்ததோ என்று கேட்டவர். நான் ஓம் என்றவுடன் காசைத் அவையிட்டைக் குடுங்கோ என்று காசைத் தந்துவிட்டுப் போட்டார் அக்கா என்றவர் ஓட்டோவைத் திருப்பி வேகம் எடுக்கத் தொடங்கினார். அட ஐயர் கெட்டிக்காரர் தான் எண்டு நான் எண்ணி முடிக்கமுதல் தம்பி ஓட்டோவை நிப்பாட்டுங்கோ என்றார் கணவர். என்னப்பா ஏதும் விட்டிட்டு வந்திட்டியளே என்று நான் கணவரைப்பார்க்க அவர் கையில் ஐயர் கொடுத்துவிட்டுப் போன பணம். ஆயிரத்தி முன்நூறுதான் இருக்கு. மிச்சக்காசைத் தராமல் விட்டதுகூடப் பரவாயில்லை. எங்களை விசரர் ஆக்கிப் போட்டாரே ஐயர் என்று கடுப்போடு இறங்கிய கணவரை கையைப் பிடித்து மீண்டும் ஓட்டோவுக்குள் இருத்திவிட்டு தம்பி நீங்கள் ஓட்டோவை எடுங்கோ என்றேன். கோயில்ல பூசை செய்துகொண்டு இதென்ன அங்கிடுதத்தித் தனம் என்றபடி அங்கலாய்த்த கணவனிடம் கடவுள் அவரைப் பார்த்துக் கொள்ளுவார். இதுவும் நேர்த்திக்காகக் குடுத்தது என்று நினைத்து இனி அதுபற்றிக் கதைக்கவேண்டாம் என்றேன். அண்ணர் சொல்லுறது சரிதான் அக்கா. உங்களிடம் நேரே விசயத்தைச் சொல்லிக் காசைத் தந்திருக்கலாம் என்று கூறிய ஓட்டோக்காரருக்கு எதுவும் கூறாது. கணவனின் கையை ஆறுதலாகப் பற்றினேன்.
  27. 6 points
    சான்றிதழ் .....! அதிகாலை 3.00 மணியளவில் அவனது நண்பன் விமலதாஸ மோட்டார் சைக்கிளில் அங்கு வருகின்றான். இருவரும் பாண் மற்றும் பனிஸ் தயாரிக்கும் வேலையில் மும்மரமாய் இருக்கின்றார்கள். காலை 6:00 மணி.பொழுது கொஞ்சம் புலர்ந்து வருகுது.மலையகம் துயில் எழுகின்றது.விமலும் வேலைகளை முடித்துவிட்டு பாய்லரை தயார்பண்ணி இருவருக்கும் தேனீர் போட்டு கொண்டுவந்து இருவரும் அருந்துகின்றனர்.அப்போது இராகவன் இரவு நடந்ததை சொல்லுகிறான். பின்பு விமல் தனது சைக்கிளில் கிளம்பிப் போகின்றான்.உடனே திரும்பி வந்து மச்சான் "ஏ கெல்ல இன்னவா. பாபய சம்பூர்ண அயிதயகி ". அந்த பொண்ணு அங்க இருக்கு.பாவம் நல்ல குளிர் தெரியுமா. இராகவனும் "ஒவ் மட்ட அமதக்க வுனா". ஓம் நான் மறந்திட்டன். "அபி யண்ணம்" போய் பார்ப்பம் வா. இருவரும் போன பொழுது அவள் குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டு பெட்டியை அனைத்துக் கொண்டு இருக்கிறாள். விமல் பெட்டியை துக்க, இருவருமாக அவளை அழைத்து வந்து கடையில் போறணைக்கு அருகில் அமர வைக்கின்றார்கள். விமல் தூக்கிவந்த பெட்டியை பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு போகிறான். இராகவன் சுடச் சுட தேநீர் போட்டு வந்து அவளிடம் தர அதை இரு கைகளாலும் பொத்திப் பிடித்து வாங்குகிறாள். அந்தசூடு கை வழியே உடலில் பரவி நடுக்கம் குறைகிறது. போறணையின் கதகதப்பும் அவளது ஆயாசத்தைப் போக்குகின்றது. அவன் போய் இரண்டு டிஸ்பிரினும், சித்தாலேப்பை புட்டியையும் கொண்டுவந்து அவளிடம் தந்து, களிம்பை அட்டை கடித்த இடத்தில் பூசச்சொல்கிறான். கடைக்கு ஆட்கள் வர பாண், தேநீர் வியாபாரம் சூடு பிடிக்கிறது. இடையில் ஒரு வேலையாள் வந்து பெட்டிகளில் இருந்த பொருட்களையெல்லாம் வானில் ஏற்றிக் கொண்டு செல்கின்றார். அவை ஆஸ்பத்திரி,பாடசாலைகள்,முதியோர் இல்லம்,சிறைச்சாலைக்கு எல்லாம் போகின்றது. அந்தப் பெண் அங்கேயே நிலத்தில் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். நினைவுகள் பின்னோக்கி.....! தெய்வநாயகியின் குடும்பம் இலங்கையின் குறிப்பிடத்தக்க கோடீஸ்வரர்களில் ஒன்று. அவர்களின் வியாபாரம் இரத்தின கற்கள் மொத்தமாகவும் சில்லறையாகவும் கொள்வனவு மற்றும் ஏற்றுமதி. உலகளாவிய ரீதியில் ஐந்து நட்ச்சத்திர ஹோட்டல்கள், விமான நிலையங்கள் போன்றவற்றில் அவர்களின் ஷோரூம்கள் இருக்கும். தெய்வநாயகியின் ஒரே மகன் சித்தார்த். அப்பா சில வருடங்களின் முன்பு காணாமல் போன விமானத்தில் போய் காணாமல் போய்விட்டார். ஹேமா அங்கு வேலைக்கு வந்த பெண். பட்டதாரி. மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே அந்த வியாபாரத்தின் நெளிவு சுளிவுகள் நுணுக்கங்கள் எல்லாம் அத்துப்படி. ஒரு கல்லை பார்த்ததுமே அதன் காரட், பெறுமதி உள்ளுரில் மற்றும் வெளிநாட்டில் அதன் பெறுமதி எல்லாம் கணக்கு போட்டு விடுவாள். சித்தார்த் அவளை விரும்பி பின் பெற்றோர்களின் சம்மதத்துடன் அவளைத் மணமுடித்திருந்தான். அவர்களது திருமணத்துக்கு நாட்டின் பிரதான அமைச்சர்கள், பிரபலங்கள் எல்லோரும் வந்திருந்து வாழ்த்தினார்கள். தெய்வநாயகியும் மருமகளுக்கு பெறுமதியான நீலவைரம் ஒன்றை பட்டுத்துணியில் வைத்து பரிசாகத் தந்திருந்தாள். அவர்களுக்கு இருந்த ஒரே குறை மணமாகி ஐந்து வருடங்களாகியும் பேர் சொல்ல பிள்ளை இல்லை. மாமியார் வாரிசுக்காக ஏங்குகிறாள். சித்தார்த் நல்லவன்தான் ஆனால் முன்கோபக்காரன்.ஒழுக்கங்களும் சரியில்லை. ஒருமுறை அவனது அலுமாரியை துப்பரவாக்கும் பொழுது அவனது அத்தனை பாடசாலை சான்றிதழ்களும் அங்கு குப்பையாக கிடந்தன.அவற்றை ஒழுங்காக அடுக்கும்போது பார்க்கிறாள், எல்லாப் பாடங்களிலும் சிறப்பான பெறுபேறுகள் பெற்றிருக்கின்றான். ஆனால் ஒழுக்கம் என்ற இடத்தில் மட்டும் அத்தனை சான்றிதழ்களிலும் குறைவு, திருந்தவேண்டும் என்றே குறிப்பிடப் பட்டிருந்தன.அது தெரிந்ததுதானே என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டே அடுக்கி வைக்கிறாள். அவன் போகும் பார்ட்டிகளுக்கு எல்லாம் கட்டாயம் அவளும் போயாக வேண்டும். மது அருந்த வைத்து நடனம் எல்லாம் ஆடவேண்டும். முதலில் வெறுப்பாக இருந்தாலும் பின் அதுவே பழக்கமாகி விட்டது. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் இருவரும் வைத்தியரிடம் சென்று ஆலோசனை பெற்றபோதும் இருவரிடமும் ஒரு குறையும் இல்லை. மேலும் இரு வருடங்களாகி விட்டன. இந்த திரண்ட சொத்துக்களுக்கு ஒரு வாரிசு இல்லாமல் போய்விடுமோ என்று தெய்வநாயகிக்கு கவலையாகி விட்டது. அதுக்காக அவளை விவாகரத்து செய்துவிட்டு அவனுக்கு வேறு மணம் புரியம் முயற்சிகளில் ஈடுபடுகின்றார்கள்.அதுவும் அவளுக்கு முன்னாலேயே ஏற்பாடுகள் நடக்கும்போது ஹேமா வெறுமையை உணருகின்றாள். அவள் யோசித்து பார்க்கிறாள், தங்களது தாம்பத்திய உறவுகள் ஒருபோதும் சீராக நடந்ததில்லை. மேகங்கள் திரண்டுவந்து திவலை நீர் கூட பூமிக்கு தராமல் களைந்து போவதுபோல்தான் அந்த உறவுகள் இருந்திருக்கின்றன.எதையும் நிதானமாய் உணர்வதற்கு அவனது முன்கோபம் விடாது.அவள்மீது பழியை போட்டுவிட்டு தன்பாட்டுக்கு போய்விடுவான்.தாயும் தன் பிள்ளையை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டாள்.அதனால் மருமகள் மீது கோபப்படுவதும் வாடிக்கையாகி விட்டது. சோதனை தொடரும்.....!
  28. 6 points
    சுடச்சுட கடலை வடை செய்ய வேண்டுமா? இரண்டு சுண்டு கடலை பருப்பு (ஏறத்தாள் 50 வடை) இரண்டு மணி நேரம் ஊற வைத்து விறைன்டரில் அரைக்காமல் பூட் பிரசரில் அரைக்கவும்.அரைக்கும் போதே தேவையான உப்பு செத்தல் மிளகாள் போட்டு அரைக்கவும்.இன்னொரு பக்கத்தில் கொஞ்சம் வெண்காயம் இஞ்சி கறிவேப்பிலை நல்ல தூளாக வெட்டி சிறிது சின்ன சீரகமும் பொட்டு அரைத்த பரப்புடன் போட்டு நன்றாக பிசைந்கு ஒன்றாக்கவும்.தேவையான அளவு எண்ணெய் விட்டு கொதித்ததும் உங்களுக்கு தேவையான அளவுக்கு பிடித்து ஒரு கோப்பையில் வைத்து விட்டு சட்டிக்கு ஏற்ற மாதிரி போட்டு இடையில் ஒரு தரம் பிரட்டி பொன்நிறமானதும் எடுத்து ஆற வைத்து சாப்பிடவும். தேவையான பொருட்கள்;- 2 சுண்டு கடலைப்பருப்பு தேவையான அளவு உப்பு உங்களுக்கு ஏற்ற மாதிரி செத்தல் மிளகாள்(அரைக்கும் போதும் போடவும் தூள் தூளாக வெட்டியும் கொஞ்சம் போடவும் கொஞ்சம் சின்ன சீரகம் கறிவேப்பிலை இஞ்சி வெண்காயம் தூள்தூளாக வெட்டி போடவும். பி குறிப்பு; வெறும் தேநீருடன் சாப்பிட நன்றாக இருக்கும்.
  29. 6 points
    என்ன வேலைகள் இருந்தாலும் அவற்றை எல்லாம் சற்றே ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு மாதத்தில் ஒருதடவை தங்கள் குடும்பத்துடன் எல்லா பிள்ளைகளும் வீட்டுக்கு வந்து எங்களுடன் உணவு உண்டு உரையாடிவிட்டுப் போவார்கள். அப்படியான ஒரு சமயத்தில் , “நீங்கள் ஏன் தமிழாக்கள் நடத்துற விழாக்களுக்கு போறதில்லை” என்று அதி உச்சமான ஒரு கேள்வியை எனது இளைய மகன் கேட்டான். மூத்தவனும் அவனது கேள்விக்கு ஒத்து ஊதியதால் பிரச்சனை விவாதத்துக்கு வந்தது. அவர்கள் உட்பட எனக்கும் இரண்டு பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்துக்கான அழைப்பிதழ்கள் வந்திருந்தன. அதனால்தான் இளைய மகன் அப்படிக் கேட்டான் என்பதை புரிந்து கொண்டேன். என்ன சாட்டு சொன்னாலும் அதை அவர்கள் ஏற்க மாட்டார்கள் என்பதில் எனக்கு தெளிவு இருந்தது. சும்மா ஒப்புக்காக “நேரமில்லை” என்றேன். ‘சும்மா ஷோபாவிலை படுத்துக் கொண்டு ரிவி பாக்கிறதுக்கே அப்பாவுக்கு நேரம் காணாது” மூத்தவனிடம் இருந்து ஒரு நக்கல் வந்தது. கூடவே ‘கிளுக்’ என்ற மருமகள்மாரின்ரை சிரிப்பும் சேரந்து வந்தன. கொஞ்ச நேர கலந்துரையாடலுக்குப் பிறகு சொன்னேன், “ஓகே வாற சனிக்கிழமை நடக்கிற பிறந்தநாள் விழாவுக்கு போவோம்” அந்த போவோம் என்ற வார்த்தைகளில் நான் அவர்களையும் மெதுவாக சேர்த்து விட்டிருந்தேன். வெள்ளை மேசை விரிப்பு. அதன் மேலே அலங்காரம் என்ற பெயரில் சில காகிதத்தாலான சில வேலைப்பாடுகள். அவற்றின் மத்தியில் பிளாஸ்ரிக் கப்புகள், கோலா, பன்ரா, ஸ்பிரைட் என்று ஒன்றரை லீற்றர் போத்தல்கள் என மேசை நிறைந்திருந்தது. உளுந்து வடை ஒன்று கடலைப்பருப்பு வடையுடன் ஜோடி சேரந்து சம்பலோடு எங்கள் மேசைக்கு வந்தது. பக்கத்தில் இருந்த மனைவியிடம் “வடை எப்பிடி?” என்று கேட்டேன். கேட்கவில்லை என சைகையால் பதில் தந்தாள். எட்டு ஊருக்கும் கேட்கும்படி தமிழ் பாட்டு ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. “உங்கடை வீட்டை வரோணும் எண்டிருந்தன். இஞ்சை கண்டது நல்லதாப் போட்டுது.” அடுத்த பிறந்த நாள் விழாவுக்கான அழைப்பிதழ் எங்களுக்கு அங்கேயே கிடைத்தது. நான் எனது பிள்ளைகளைப் பார்த்தேன். அவர்கள் தங்களுக்கு தரப்பட்ட அழைப்பிதழ்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். தூரத்தில் இருந்த தெரிந்தவர் என்னைப் பார்த்து சிரித்தார். எனது வாய் பேசாமல் இருந்திருக்கலாம். அதுவும் பதிலுக்கு சிரித்துவிட என்னைப் பார்த்து சிரித்தவர் பேனையை எடுத்து எதையோ கிறுக்கி விட்டு என்னை நோக்கி எழுந்து வந்தார். அவரது கையில் வெள்ளை என்வெலப் தெரிந்தது. இன்னுமொரு அழைப்பிதழ் நடந்து வருகிறது என்பது தெரிந்தது. சாப்பிடும் போது எனக்குள் ஒரு கேள்வி பிறந்தது. கொத்துறொட்டிக்கு வெங்காயம் போடுகிறார்கள்தானே! பிறகு எதற்கு லீக்ஸையும் சேர்க்கிறார்கள்? எதற்கு வம்பு என்று எதுவுமே கேட்காமலே சாப்பிட்டேன். ஏற்கெனவே அடுத்த கிழமைக்கான பிறந்தநாள் விழாவின் அழைப்பிதழ் வீட்டில் இருக்கிறது. இப்பொழுது இன்னும் இரண்டு சேர்ந்திருக்கிறது. சும்மா சொல்லக்கூடாது ஒரு விழாவுக்குள் இன்னொரு விழா வந்து இடைஞ்சல் தராமல் ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையையும் உனக்கு எனக்கு என்று ஒற்றுமையாக பிரித்தெடுக்க எங்களுக்கு தெரிந்திருக்கிறது. “எங்கடை காரிலை இடமிருக்கு. சனிக்கிழமை நான் வந்து உங்களை பிக்கப் பண்ணுறன்” என்று மூத்தவன் சொல்லி இருந்தான். அவன் சனிக்கிழமை வந்த போது நான் ஷோபாவில் அமர்ந்திருந்தேன். “இன்னும் வெளிக்கிட இல்லையோ?” என்று கேட்டான். அவனது கேள்வியில் பட்டும் படாமலும் எரிச்சல் இருந்தது தெரிந்தது. “காலிலை சுளுக்கிப் போட்டுது” என்று காலில் சுற்றி இருந்த பன்டேஜைக் காட்டினேன். தாயைப் பார்த்தான். “அப்பா வராமல் நான் தனியாக வாறது நல்லா இருக்காது” தாய் சொன்னதும் “வரயில்லை எண்டால் ஒரு எஸ்.எம்.எஸ் ஆவது அனுப்பி இருக்கலாமே. நான் மினக்கெட்டு இஞ்சை வந்திருக்க தேவையில்லை” என்று சலித்துக் கொண்டான். வேலை இடத்துக்கு நேரே போய் இருமி, தும்மி, பம்மிக் காட்டித்தானே சுகமில்லை எண்டு லீவு எடுக்க வேண்டி இருக்கு. அதுபோலத்தான் பன்டேஜைக் காட்டினால்தானே உனக்கும் விளங்கும் என்று சொல்ல நினைத்தேன். மூத்தவன் போகும் போது, “அப்பான்ரை பேரிலை ஐம்பது யூரோ குடுக்கிறன். அப்பாட்டை வேண்டி வையுங்கோ” என்று தாயிடம் சொல்லிவிட்டுப் போனான். கடைக்கு போய் அடுத்த கிழமைக்கான பொருட்களெல்லாம் வாங்கி வந்து, வார விடுமுறையில் செய்வதற்கென ஒதுக்கி வைத்திருந்த வேலையில் இருபத்தைந்து வீத வேலையை மட்டும் முடித்துவிட்டு சாப்பிட்டு ‘அப்பாடி’ என்று ஷோபாவில் அமர்ந்து ஐந்து நிமிடம் கூட ஆகி இருக்காது பிறந்தநாள் விழாவுக்குப் போன பிள்ளைகள் விழா முடிந்து திரும்பி வந்தார்கள். ஷோபாவில் அமர்ந்திருந்த என்னைப் பார்த்த மூத்தவனின் கண்களில், “நான் போற பொழுதே ஷோபாவில்தான் இருந்தாய். திரும்பி வருர போதும் அதிலேயே இருக்கிறாய். ஐஞ்சாறு மணித்தியாலமா ஒரே இடத்திலேயே இருக்கிறீயே...” என்ற ஏளனம் தெரிந்தது. சின்னவன் கையில் வெள்ளை என்வெலப்புகள் இருந்தன. நான் அவனது கையைப் பார்ப்பதை புரிந்து கொண்ட அவன், “இன்னும் மூன்று விழாக்களுக்கு அழைப்பு கிடைச்சிருக்கு என்றான்” கதைத்து முடிந்து அவர்கள் போன பிறகுதான் பார்த்தேன், என்னுடைய அழைப்பிதழ்களுடன் அவர்களுக்குக் கிடைத்த அழைப்பிதழ்களும் கலந்து என் மேசையில் ஒன்றாக இருந்தன. ஷோபாவில் சாய்ந்து அமர்ந்து கொண்டேன். கவி அருணாசலம் 10.02.2018
  30. 6 points
    இந்தத் தாக்குதலில் பங்குகொண்ட ஒருவர் இங்கே இருக்கிறார். அவரிடம் இத்தாக்குதல் பற்றி பேசியிருக்கிறேன். புலிகளின் இழப்பு என்று இங்கே கூறப்படும் 16 என்பது சரியானதுதான். தாக்குதலில் ஈடுபட்ட அணி கடுமையான சேதங்களுக்கு உள்ளானதாக அவர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். ராணுவ இழப்புகள் பற்றி அவர் அதிகம் அறிந்திருக்கவில்லை என்றே நினைக்கிறேன். நீங்கள் கூறிய கொக்கிளாய் நோக்கி என்கிற புத்தகம் பற்றிக் கேட்டுப் பார்க்கிறேன், சிலவேளை அவர் அறிந்திருக்கலாம். டர்ந்த காடுகளூடு நாட்கணக்கில் ஆயுதங்களையும், உணவுப் பொட்டலங்களையும் சுமந்துகொண்டு இரவு பகலாக தாம் முகாம் நோக்கிப் பயணித்ததுபற்றி அடிக்கடி உணர்வு பொங்கப் பேசுவார். நீங்கள் கேட்டதன்பிறகு அவரிடமிருந்து இன்னும் சில தகவலக்ளை பெற முடியுமா என்று பார்க்கலாம்.
  31. 6 points
    தமிழ்த்தேசீயம் மறைந்து மனிதம் பிறக்கவேண்டும் என்கின்றீர்கள் அப்படி என்றால் தமிழ்த்தேசீயம் மானுடத்துக்கு விரோதமானதா ? சிங்கள பெருந்தேசீயம் என்ற ஒன்றின் எதிர்வினைதான் தமிழ்த்தேசீயம் . தமிழ்த்தேசீயம் என்பது அடிப்படையில் நாங்கள் எங்கள் நிலத்தில் வாழ்வது எங்கள் வழங்களை எங்கள் அடிப்படைத்தேவைகளுக்கு பயன்படுத்துவது எங்கள் மொழியில் கதைப்பது. எங்கள் பழக்கவழக்கங்களை நாம் தொடர்வது. இவை அனைத்தும் சிங்கள பெருந்தேசீயத்தால் சிதைக்கப்படுகின்றது. நீங்கள் மனிதம் பிறக்க வேண்டும் என்பது அடிமைத்தனத்தை மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள் என்கின்றது. அம்மா என்பதற்கு பதிலாக அம்மே என்று செல் என்கின்றது. புத்தரை முதலிடத்தில் வைத்தால் போல் பொருளாதராக் கஸ்டங்கள் மாறப்போவதில்லை ஏனெனில் இப்போது முதலிடத்தில் தான் புத்தர் உள்ளார். முதலிடம் என்பதற்கும் அப்பால் புத்தர் அரசனாக உள்ளார் தமிழர்கள் அடிமைகளாக உள்ளனர். புலம்பெயர்ந்தவர்கள் கனேடியர்களாக இங்கிலாந்துக்காரர்களாக ஜெர்மன்காரர்களாக மாறுவதுபோல் ஈழத்தமிழர்கள் இலங்கையர்களாக மட்டும் மாறினால் போதாது சிங்களவர்களாகவும் மாறவேண்டும் என்பதே உங்கள் கருத்தின் உள்ளடக்கம். இதற்கு அரசியல் என்ற ஒன்றே தேவையில்லை. அதையேதான் எனது கருத்தில் புலிகளின் முடிவு தமிழர்களின் அரசியலின் முடிவு என்று கூறியுள்ளேன். அதுதான் முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்து விட்டது . தமிழீழத்தை நாங்கள் கேட்கவில்லை என்று சம்மந்தர் அடிக்கடி கூறுகின்றார். மனிதம் மலர்வதில் எந்த தடையும் இல்லை. சிங்கத்துக்கு முன்னால் புலியில்லை. சிங்கத்திற்கு முன்னால் மனிதர்களாக நிற்போம் !!.
  32. 6 points
    சிறு சத்திரசிகிச்சை காரணமாக யாழ் களம் வரமுடியவில்லை ..... (இப்போ கொஞ்சம் சுகமாகிக்கொண்டு இருக்கிறது கொம்பியூட்டர் முன் இருந்து தட்ட முடியாது) மிகவும் கவலையான விடயம் ... பெருத்த யுத்தம் பின்பும் ... பிரிந்து கிடக்கிறோம் என்பது. சம் சுங் கும்பலின் குளறு படிகளை உள்ளூர் மக்கள் உணர தொடங்கியதை மகிழ்வோடு ஏற்று கொள்ளவேண்டிய நிலைக்கு தள்ள பட்டோம் என்பதே உண்மை சயிக்கள் கொஞ்ச துரமாவது ஓட தொடங்கியது மகிழ்ச்சி மீண்டும் சுகம் பெற்றவுடன் சந்திப்போம். தென்னிலங்கை முடிவுகள் ..... எனக்கு பெரு மகிழ்ச்சி எதிரியோடு சமாதானம் பேசுவதில் பலன் உண்டு குள்ள நரிகளுடன் கூடினால் காலம் கடப்பது மட்டுமே நிஜம். சர்வதேச மாறுதல்தான் எமக்கு கைகொடுக்க கூடியது
  33. 6 points
    சிங்கள அரசு எந்த ஒரு திட்டத்தை வடபகுதியில் ஆரம்பித்தாலும், அது எம்மை சுரண்ட பார்க்கிறான், என்னமோ சதிதிட்டம் போட பார்க்கிறான் எனும் மனநிலை தமிழ் அரசியல் கட்சிகளில் இருந்து தமிழ் மக்கள்வரை அடிமனதில் ஆழமாக பதிந்த ஒரு விடயமாகிவிட்டது, சரி அவனோடது வேண்டாம் நாங்களாக எம்மை கட்டியெழுப்புவோம் என்றால், அந்த வலிமையும்,பொருளாதார வசதியும், ஒற்றுமையாய் ஒரு காரியத்தை சாதிக்கும் சக்தியும் எம்மில் எவரிடமுமே இல்லை, எதிர்ப்புகள் ,விமர்சனங்கள் என்ற ஒன்றைத்தவிர வலுவான மாற்றுவழிகள் ஏதாவது எம் பிரதேச கட்டுமானங்களின் பங்களிப்பில் இருக்கிறதா? யாழ்ப்பாணத்தில் கிரிக்கெட் மைதானம் அமைக்ககூடாது என்று ஒட்டுமொத்த மக்களும் கொதித்தால், ஒருவேளை அதை அவன்கொண்டுபோய் புத்தளத்திலோ, மன்னாரிலோ,திருகோணமலையிலோ அமைக்கலாம், அப்போது அதன் மூலமாக வரகூடிய சிறுபயனையாவது அனுபவிக்கபோவது அங்கு ஆதிக்கம் செலுத்தும் சிங்களவர்களும் , முஸ்லீம்களே. காலம் நகர, கொஞ்சம் மறக்கவிட்டுவிட்டு எமது மக்களே ஆரம்பிப்பார்கள்’’ சிங்கள அரசு எமது பகுதிக்கு எதுவுமே செய்யவில்லை,எல்லாவற்றையும் அவங்கட இடத்திலேயே செய்கிறான், தமிழ்பகுதிகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறது’’ என்று. இன்று இதனால் ஒரு பயனும் இல்லையென்று எதிர்ப்புகொடி காட்டும் பிரதேசவாசிகளும் நாளை எமக்கு எதுவும் தருகிறார்கள் இல்லை என்று குரல் எழுப்பும் கூட்டத்தில் இருக்ககூடும். சிங்களவனுடனான எதிர்ப்பு அரசியலோ, அல்லது சார்பு அரசியலோ ஒருபக்கம் நகர்ந்துபோகட்டும், அதேநேரம் யாழில் ஒன்றோ இரண்டோ என உருவாகும் கட்டுமானங்கள் அதுபாட்டில் நடக்கட்டும். ஒருவேளை போர் நடந்த காலங்களில் இந்த முயற்சிகளை இலங்கை அரசு மேற்கொண்டிருந்தால், தமிழர்கள் சந்தோஷமாக வாழ்கிறார்கள் என்று சொல்லி சர்வதேசத்தை திசை திருப்புவதற்காக இதை பண்ணுகிறான் என்று எதிர்ப்பு குரல் கொடுக்கலாம், கொடுத்தாலும் அதில் கண்டிப்பாக ஒரு நியாயம் இருக்கும். ஆனால் போர் அற்ற இந்த சூழலில், ஒருபகுதி எமது மக்கள் பணப்புழக்கம், பைக்,கார்,பார்ட்டி என்று ஓஹோ என்று வாழவும், மறுபகுதி மக்கள் ஒருவேளை உணவுக்காகவும்,கைகால் இழந்தவர்களாகவும்,போதிய வருமானம் இல்லாதவர்களாகவும், வறுமையுடன் தினமும் போராடுகிறவர்களாவும்,மற்றவர்களை பார்த்து எமக்கு ஒரு சிறு வசதியான வாழ்வு இல்லையே என்று ஏங்குகிறவர்களாகவும் வாழும் சூழலில்.... கிடைக்கின்ற சிறு வருவாய் என்றாலும் ஈட்டகூடிய எத்தனங்களை தவறவிடகூடாது என்பதே என் எண்ணமன்றி சிங்கள அரசுக்கு வக்காலத்து வாங்குவதல்ல. 35/40 வருஷங்கள் முன்னாடி யாழ்ப்பாணத்தின் பிரமாண்டங்கள் என்று இருந்தது நூலகமும்,வீரசிங்கம் மண்டபமும்தான், எதிர்ப்பு கோஷங்கள் தொடர்ந்தால் இன்னும் 50 வருஷங்களுக்கும் அவ்வளவுதான் வளர்ச்சி என்ற நிலையிலேயே இருக்கும். எமக்காக தலைமைதாங்கும், கட்சிகளோ தலைவர்களோ தங்கள் குடும்பத்தைதவிர யாழில் வேறு எதையும் தரமுயர்த்தபோவதில்லை.!!
  34. 6 points
    விளையாட்டு மைதானம் அமைவது நல்லவிடயம். எனினும் தமிழர் தாயகப் பகுதியில் சிங்கள அரசால் மேற்கொள்ளப்படும் அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் தமிழர்களை நுகர்வோராக மாற்றி அதன் மூலம் சிங்களவர்களுக்குரிய கொம்பனிகள் அறுவடை செய்வதை நோக்கமாகவே கொண்டிருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. இன்று முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரனின் செவ்வி ஒன்றை Huffpost இல் பார்த்தேன் (யாழில் இணைத்துள்ளேன்). செவ்வியில் முதலமைச்சர் விக்கி ஐயா தெளிவாகத்தான் வடமாகாணத்தின் நிலையைக் கூறியுள்ளார். அரசாங்கம் பல்வேறு விடயங்களை ஆளுனர் ஊடாகாவும், அரசாங்க அதிபர் ஊடாகவும் நேரடியாகவே செயற்படுத்துகின்றது. மாகாணசபை அதிகாரம் இல்லாமல் இருப்பது தெளிவு, எனினும் இப்படியான பாரிய அபிவிருத்தித் திட்டங்களில் மக்களின் பிரதிநிதிகள் என்ற வகையில் அவர்களைக் கலந்தாலோசனைகளில் சேர்க்கவேண்டும். ஆனால் அங்கஜன் போன்றோர் தம்மை முன்னிறுத்த மக்கள் பிரதிநிதிகளை புறக்கணித்து கொண்டு வரும் இத்திட்டம் தமிழ் மக்களுக்கு பொருளாதார முன்னேற்றத்தைக் கொண்டு வர பெருமளவில் உதவப் போவதில்லை.
  35. 5 points
    சான்றிதழ்.......! காலையில் எல்லா இடத்துக்கும் பாண் சப்ளை செய்ய வேணும். யாரும் லைன்னில வருகிறார்களில்லை அதுதான் யோசிக்கிறன்....! ஹேமா: உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லையென்றால் நீங்கள் சொல்லும் வேலைகளை நான் செய்கிறேன். ஆனால் எனக்கு இந்த வேலை ஒன்றும் சுத்தமாய் தெரியாது. இராகவனும் அப்பத்தான் கடையை பார்க்கிறான்.எல்லா இடமும் மிகமிக சுத்தமாய் இருக்கு......, நீயாகவே இங்கு நல்ல வேலைகள் செய்திருக்கிறாய்.நன்றி.முடிந்தால் நீ எனக்கு கொஞ்சம் உதவி செய்.அது எனக்கு பெரிய ஆறுதலாய் இருக்கும். இருவருமாக சேர்ந்து அடுத்த குடிசையில் இருந்து மா மூட்டைகள் விறகுகள் எல்லாம் கொண்டுவந்து போறணைக்கு அருகில் அடுக்குகின்றனர். பின் அந்த நீளமான மேசையில் மாவை கொட்டி அதன் நடுவே பெரிய பாத்தி கட்டி அதில் முட்டைகள், உப்பு,சீனி எல்லாம் அளவளவாக சேர்த்த தண்ணீர் விடுகின்றான். ஹேமாவும் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டு தண்ணீர் ஓடாமல் மாவால் அணை கட்டிக்கொண்டு நிக்கிறாள். அவன் இருகால்களிலும் பொலித்தீன் பைகளை கட்டிக்கொண்டு வந்து மேசைமேல் ஏறி மேலே தொங்கும் கம்பை பிடித்துக்கொண்டு உழக்கி உழக்கி மாவை குழைக்கிறான். ஹேமாவும் அதிர்ச்சியுடன் இப்படித்தான் பாண் செய்வார்களா என நினைத்துக்கொண்டு மாவை நடுநடுவே தள்ளி விடுகிறாள்.அவள் முகநெளிப்பில் இருந்து அவளின் மனவோட்டத்தை புரிந்து கொண்டவன், இப்பவெல்லாம் மாக்குழைக்க எலக்ட்ரிக் மிசின்கள் வந்து விட்டன. நானும் ஒன்று ஓடர் பண்ணியிருக்கிறேன். அது வந்தால் நேரமும் மிச்சமாகும் வேலையும் சுலபமாகும். அவனது வேகத்துக்கு அவளால் மாவை தள்ள முடியவில்லை. முகத்தில் இருந்து மேல் முழுதும் ஓடும் வியர்வையை தோளில் கிடக்கும் துண்டால் துடைத்து கொள்கிறான். ஹேமா,உன்னால் மேலிருந்து உழக்க முடியுமா எனக்கேட்க அவளும் சரி என்கிறாள். அவளை மேசைமீது இருத்தி கால்களில் புதிய பைகளை கட்டி விடவும் அவள் எழுந்து மாவின் மேல் நடந்து நடந்து மிதிக்கிறாள். அவள் கால்களில் மாவும்,நீர்க்கலவையும் தெறிக்க எதேட்சையாய் கையால் துடைத்து துடைத்து வேகமாய் மேலே தடியை பிடித்தபடி உழக்கி நடக்கிறாள். தொங்கும் மின்விளக்கின் வெளிச்சத்தில் கால்கள் பூராவும் பிக்காஸோவின் ஓவியங்களை பிச்சு பிச்சு ஒட்டியதுபோல் விரவிக் கிடக்கு. திடீரென அவளுக்கு தோன்றுகிறது, அடடா இந்த நேரம் பார்த்து நான் இந்த மினிஸ்கேர்ட்டை போட்டுக்கொண்டு தைய தக்க என்று குதிக்கிறேனே ஓரக்கண்ணால் கீழே அவனைப் பார்க்கிறாள்.அவனோ எதைப்பற்றியும் அலட்டிக்காமல் வேலையை கெதியாய் முடிப்பதிலேயே கருத்தாய் இருக்கின்றான்.குழைத்த மாவை அதனதன் அச்சுகளில் இருவருமாய் போட்டு பொங்க விடுகிறார்கள். இனி விடியப்பறம் 2:00 மணிக்கு எழுந்து போறணையை மூட்டி சுடவைத்து எடுத்தால் போதும். பின்பு கைகால் கழுவி கதைத்துக்கொண்டே சாப்பிடுகிறார்கள்.நீங்கள் கனகாலமாய் இந்த கடையை வைத்திருக்கிறீர்களா. ஓம்....ஆறு... ஏழு வருடங்கள் இருக்கும். அதற்கு முன் என்ன செய்தீர்கள். என்று கேட்க சிறையில் இருந்தேன். சிறையிலா, அப்படி என்ன குற்றம் செய்தீர்கள். ஒரு குற்றமும் செய்யாததால்தான் சிறையில் இருந்தேன்.யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு கிராமம் எனது ஊர். அப்ப எனக்கு பதினெட்டு வயது. அங்கே இரண்டு கோஷ்டிகள் ஆயுதங்களுடன் சண்டை போட்டு கொண்டிருந்தார்கள்.நான் அம்மா தடுக்கவும் கேளாமல் விடுப்பு பார்க்க போய் இருந்தேன்.அந்த சண்டையில் பலருக்கு வெட்டுக்காயங்களும் இருவர் இறந்தும் போனார்கள்.போலீஸ் வந்தது.எல்லோரும் ஓட நான் திகைத்து நின்ற ஒரு நொடியில் அவர்களிடம் அகப்பட்டுக் கொண்டேன்.எனது ஆடைகளில் தெறித்த இரத்தக்கறை வேறு இருந்தது.வழக்கு நடந்து தீர்ப்பு வந்தது. எனக்கு 8 வருடங்கள். ஜெயிலில் நிறைய படித்தேன்.எல்லா வேலைகளும் கற்றுக்கொண்டேன்.அம்மாவும் சில தடவை வந்து பார்த்தா. வசதியும் இல்லை.வயசும் போட்டுது.நான் ஜெயிலில் இருக்கும்போதே அவ இறந்திட்டா. போலீஸ் காவலுடன் போய் கொள்ளி போட்டுவிட்டு வந்தேன்.சிறிது மௌனம்....... .கண்கள் கலங்கி துளி கண்ணீர் கீழே இலையில் விழுகிறது. நான் உங்களை கஷ்ட படுத்தி விட்டேனா, மன்னிச்சுக்கொள். இல்லை இப்ப சொல்லும்போதுதான் மனசின் பாரம் குறையுது. அதற்காக உனக்கு நன்றி. பின்பு வெலிக்கடைக்கு அனுப்பினார்கள். அது ஒரு நரக வேதனை.மற்ற கைதிகள் சொல்லும் எல்லா வேலையும் செய்யவேண்டும்.கூடப் படுக்க வேண்டும்.மறுத்தால் குழுவாக சேர்ந்து அடிப்பார்கள்.அந்நேரத்தில் நல்ல ஜெயிலர் வந்தார்.அவர் வந்த சில நாளிலேயே நான் ஒரு குற்றமும் செய்யாமல் தண்டனை அனுபவிக்கிறேன் என்பதை புரிந்து கொண்டார்.பின் எனக்கு நிறைய சுதந்திரம் குடுத்தார்.நூலகங்களுக்கு போவேன். மூன்று பாஷைகளும் நன்றாக கற்றுக்கொண்டேன்.அங்கு பலதரப்பட்ட நல்ல மனிதர்கள், படித்தவர்கள் எல்லோரும் வருவினம்.அவர்களிடம் நிறைய கற்றுக்கொண்டேன். அந்த ஜெயிலரின் முயற்சியால் எனது நன்னடத்தைக்காக இரு வருடங்கள் குறைத்து ஒரு குடியரசு தினத்தில் விடுதலையாகி வந்தேன். ஊரில் யாரும் இல்லை.அதனால் போக விரும்பவில்லை.வெளியே வரும்போது நிறைய பணமும் புனர்வாழ்வுக்கான உதவிகளையும் அந்த ஜெயிலர் செய்து தந்தார்.அதில்தான் இந்த இடத்தை வாங்கி பேக்கரி போடவும் உதவி செய்தார்கள். எனக்கும் இந்த அமைதியான இடம் மிகவும் பிடித்து இருந்தது. ஆரம்பத்தில் சில ஓடர்கள் எல்லாம் அவரே எடுத்து தந்தவர்.நானும் தரமான பாண்,பணிஸ், பிஸ்கட் எல்லாம் செய்து தருவதால் பின்பு ஓடர்கள் தேடி வரத்தொடங்கின.விமலையும் இங்குதான் பழக்கம். என்று கதைத்தபடியே ஆங்காங்கே படுத்து கொள்கிறார்கள். சோதனை தொடரும்....!
  36. 5 points
    சான்றிதழ்......! பின்பு இராகவனும் வானில் பாண் பெட்டிகள் எல்லாவற்றையும் டிலிவரி செய்வதற்காக ஏற்றிவிட்டு தயாராய் வருகின்றான். சாதாரணமாக அவன் வெளியே போகும்போது கடையை பூட்டிவிட்டு செல்வான். நிக்கும்போது கடையும் திறந்திருக்கும். அவன் தன்னை இங்கு விட்டு போக தயங்குகின்றான் என நினைத்த ஹேமா, அவனிடம் வந்து நீங்கள் கடையை பூட்டி விட்டு செல்லுங்கள். நீங்கள் வரும்வரை நான் வெளியே வாங்கில் இருக்கிறேன் என்று சொல்ல, இஞ்சால கொஞ்சம் வாருங்கள் என்று அவன் வெளியே அழைக்க, பொறுங்கள் என் பெட்டி உள்ள இருக்கு என்று "சோடிச்செருப்பு வாங்கிக்கொண்டு ஓடின பெட்டைமாதிரி"பாய்ந்தடித்து போய் எடுத்து வருகிறாள். அவனும் சிரித்துக்கொண்டு அருகில் சுவரில் சாத்தியிருந்த பலகைகளை ஒவ்வொன்றாய் எடுத்து லாகவமாக பொருத்திக் கொண்டு வருகிறான்.நடுப் பலகையையும் பொருத்திவிட்டு அதில் இருந்த இரும்புச்சட்டத்தை கொழுவி பெரிய ஆமைப்பூட்டை போட்டுப் பூட்டுகிறான். அந்தப்பலகைகள் ஒவ்வொன்றிலும் வரிசையாக இலக்கங்கள் இடப்பட்டு இருக்கின்றன.அந்தக் கதவும் பூட்டும்கூட அவளுக்கு புதுமையாக இருக்கின்றது. இப்பொழுது அந்தமாதிரி அமைப்பை காண்பது அரிது. சற்று தள்ளி நிண்டு பார்த்தால் அவற்றில் சிங்களத்தில் "ஹேமமாலினி கபே" என்று பலகைக்கொரு எழுத்தாக கரிக்கட்டியால் எழுதி இருக்கின்றது. பெயர் அழகாய் இருக்கு என்கிறாள். ஓம் இங்கு பக்கத்தில் ஒரு தாத்தா இருக்கிறார். அப்பப்ப கடையை பார்த்து கொள்வார்.அவர் நடிகை ஹேமமாலினியின் தீவிர ரசிகர்.அவவின் படத்தை பார்த்தாலே பாலபிஷேகம் செய்யுமளவு வெறியர் என்றுகூட சொல்லலாம்.அவர்தான் இதை எழுதியவர்.இதற்காக அவர்கூட சண்டையும் போட்டிருக்கேன்.ஆனால் இப்ப இந்தப் பெயரே இங்கு பிரபல்யமாகி விட்டது. அப்படியே அவளை கடையின் ஓரமாய் அழைத்துச்சென்று பின் கொட்டிலுக்கு அருகால் செடிகளை விலக்கி வளவுக்குள் வந்து இனி நீ இங்கு இருந்துகொள் நான் போயிட்டு வருகின்றேன் என்கிறான். முன்னுக்குத்தான் பூட்டு எல்லாம். பின்னால கடை முழுதும் போய்வரலாம்.அவளுக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. சிரிக்கிறாள், கணநாளைக்கப்புறம் மனம் விட்டு சிரிக்கிறாள். என்னத்தை கண்டு நீ இப்ப சிரிக்கிறாய்......, இல்லை நீங்கள் அதி உச்ச பாதுகாப்புடன் கடை வைத்திருக்கிறீர்கள். அப்படியல்ல இதுவரை இங்கு திருடர் யாரும் வந்ததில்லை என்று சொல்லிக்கொண்டே போகிறான். ஹேமா அங்கிருந்த தாமரை குளத்துக்கு வந்து கல்லில் அமர்கிறாள். குளம் நிறைய பூக்களாலும், மொட்டுக்கள், இலைகளாலும் நிரம்பிக் கிடக்கு. இவள் வந்ததும் கரையில் காற்று வாங்கிக் கொண்டிருந்த தவளைகள்,தேரைகள் எல்லாம் குளத்தில் குதித்தோடுகின்றன.தண்ணீர் சலனப்படுகின்றது. சுற்றுசூழல் மிகவும் ரம்மியமாக இருக்கின்றது. இப்ப குளம் தெளிந்து கீழே அசையும் மீன்கள்,குஞ்சுகள் எல்லாம் நன்றாக தெரிகின்றன. தாமரை இலையில் இருந்த தவளையொன்று ஒரு முழ நிலத்துக்கு நாக்கை நீட்டி ஒரு பூச்சியை சடடென்று பிடித்து விழுங்கி விடுகின்றது. அழகும் ஆபத்தும் தூரமாய் இல்லை, அருகருகேதான்.....! எழுந்து கடைக்குள் வந்தவள் ஏதாகிலும் வேலை செய்வம் என நினைத்து, தனக்கு தெரிந்தளவு கூட்டி மேசைகளைத் துடைத்து பாத்திரங்களை அலம்பி வைக்கிறாள். வான் வந்து வாசலில் நிக்கும் சத்தம் கேட்க இராகவனும் கடையை திறந்துகொண்டு வருகிறான். அவனிடம் ஒரு பதட்டம் தெரிகின்றது. என்ன பரபரப்பாக இருக்கிறியள், ஏதும் பிரச்சினையா.... ஓம் என் நண்பன் விமல் மோட்டசயிக்கிளுடன் சிறு விபத்தில் மாட்டிக் கொண்டான். காலில் பலமான அடி. அதனால் சில நாட்களுக்கு அவனால் வேலை செய்ய முடியாது. போன் எடுத்து யார்யாரோடோ கதைக்கிறான்.....! சோதனை தொடரும்......!
  37. 5 points
    அன்பே உனக்கு காதலர் தின வாழ்த்துக்கள்..காதலர் தினத்தில் மனம்திறந்து சில உண்மைகளைப் பேச விரும்புகிறேன். குடும்பத்தில் குழப்பம் வரலாம். ஆனாலும் உண்மையாக இருக்கவே விரும்புகிறேன். நான் நெடுநாளளாக ஒரு அடக்கமில்லாத வாயாடி பேரழகியை வைச்சிருக்கிறேன். அவளுக்காகத்தான் நான் இத்தனை நாளாக பெசன்ற்நகரில் குடி இருக்கிறேன். அவளது அகன்ற விழிகளின் நீலத்தில் மயங்கி நீலி என்றுதான் அவளை செல்லமாக அழப்பேன். அவளுக்கு வெள்ளிச் சருகை இளைத்த நீல சேலைகளில் கொள்ளை ஆசை. இன்று அதிகாலை காதலர் தின வாழ்த்துக்கள் சொல்வதற்க்காக அவளைத் தேடிச் சென்றேன். நெடுநேரமாக எனக்காகக் காத்திருந்திருப்பாள் போல. வரவேற்பதற்க்கு ஓடிவந்தவள் பின்னர் சிணுங்கி கோபப்பட்டு வெண்பற்களை இழித்து அழகுகாட்டியபடியே திரும்பித் திரும்பி ஓடினாள். நெடுநேரம் இதே விளையாட்டு. நிறைய தமிழ்ப் படம் பார்த்திருப்பாள் போல. இறுதியில் உப்பு வியர்வையும் கண்ணீரும் தோய என்னோடு மல்லுக்கட்டியபடி ஓவென அழத்தொடங்கிவிட்டாள். பதறிப்போய் அவளது கண்ணீர் உப்புக் கரிக்கும் முகத்தில் அழுத்தி முத்தமிட்டபடி “காதலர் தின வாழ்த்துக்கள் என் நீலக் கடலே” என்று உருகினேன். . நான் நீலக் கடலை வைச்சிருக்கும் கவிஞனாக்கும்.
  38. 5 points
    இதை இப்படிப் பார்க்கலாம் என்று தோன்றுகின்றது: அச்சமூகத்தில், ஒரு வறிய பெண்ணிற்கு, அவள் கேட்காமலேயே உதவி செய்யவருபவர்கள் ஏதோ ஒரு உள்ளார்;ந்த எதிர்பார்புடனேயே அவ்வுதவியினைச் செய்கிறார்கள் போலும். உதவிசெய்தவர்கள் எதிர்பார்க்கும் கைமாறு பல சமயத்தில் அவர்கள் செய்த உதிவியின் பெறுமதியினைக் கர்ட்டிலும் அதிக பெறுமதியுடையதாய் இருக்கிறது போலும். ஓருவேளை, இதனால் சலித்துப் போன ஒரு வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாக, அந்தப் பெண் தன்னையும் பாதுகாத்துக் கொண்டு வருகின்ற உதிவியினையும் பெற்றுக்கொள்ளும் வாழ்வாதாரத்திற்கு அவசியமான பக்குவத்தைப் பெற்றுள்ளாள் என்பதாகக் கூட இருக்காலாம். அப்படியிருப்பின், இதைப் பார்க்கையில் உளம் மகிழ்கிறது. அவளின் நடைமுறை முற்றுமுழுதான முற்போக்குத் தனம். நீங்கள் கூட அவளிற்கு வெறும் 850 ரூபா செருப்பை வாங்கிக்கொடுத்து விட்டு அவள் கைமாறாக உங்களை நன்றி மழையில் நனைப்பாள் என்றே உள்ளுர அந்தரங்கமாக நினைத்திருக்கிறீர்கள். அதனால் தான் அவள் ஏதும் கூறாது நடந்து போனமை உங்களிற்குள் உறுத்தியது. நன்றி சார்ந்த எதிர்பார்பு இருந்திராவிடின் அவள் கடந்து சென்றது பதிந்தே இருக்காது. இங்கு நன்றி எதிர்பார்ப்பது நாகரிகமனாதா? எதற்காக அவளிற்கு நீங்கள் செருப்பு வாங்கிக் கொடுத்தீர்கள் என்பதற்கு சரியாக காரணம் கூறியிருக்கிறீர்கள். அவள் நிலையில் ஒருநாள் நீங்கள் இருந்திருந்தமை உங்களிற்கு அவளின் சிரமத்தைப் புரிய உதவியது. அன்றைக்கு அந்த ஒரு பொழுதில் நீங்களும் உங்கள் நண்பிகளும் செருப்பு வாங்கும் பணமற்றிருந்த ஏழைகள். அந்தக் கணத்தில் உங்களிற்கு யாராவது செருப்பு வாங்க்கிக் கொடுத்திருப்பின் நிச்சயம் நீங்கள் மகிழ்ந்திருப்பீர்கள். ஆனால் வாங்கிக் கொடுத்தவர் நீங்கள் தன்னை ஒரு ஆபத்பாண்டவர் அனாதை ரட்சகர் என்று பார்;க்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அதை வாங்கிக்குடுத்திருப்பின், வெறுங்கால் சூட்டைக் காட்டிலும் அவர் கொடுத்த செருப்பு உங்கள் காலைச் சுட்டிருக்கும். நன்றி கூறுவது நாகரிகம் என்றால், இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் இந்தப் பெண்ணின் விடயத்தில் அவளிற்குச் செருப்பைக் கொடுத்துவிட்டு அவளின் நன்றி மழையினை எதிர்பார்ப்பது அநாகரிகம்—அது அவளைச் சிறுமைப் படுத்தி, அவள் வறுமையினைக் கோடிட்டுக்காட்டும் பக்கவிளைவிற்கே வளி வகுக்கும். இந்த இடத்தில், நன்றிக்கு உரித்தான செயல் எவ்வாறிருக்கும் என்றால், செருப்பைப் பெற்றுக் கொடுத்தது யாரென்றே அப்பெண்ணிற்குத் தெரியாது, கடைக்காரரிடன் செருப்பைக் கொடுக்குமாறு கூறிப் பணத்தைக் கொடுத்து விட்டு அவள் பார்க்கு முன்னே நகர்ந்து விடுவது. உண்மையான நன்றிக்குரிய சந்தர்ப்பத்தில் நீங்கள் அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்து 'என்னது இவள் நன்றிகூறாது; செல்கிறாளே' என நினைத்ததற்குப் பதில், அவள் 'நான் எவ்வாறு; நன்றிகூறுவது என்று உங்களைத் தேடியிருப்பாள்'. உதிவி செய்பவர்கள் பலனை எதிர்பார்த்துச் செய்யின் அது உதிவியே இல்லை. மாறாக அது ஒருவகை அடிமை பிடிப்பு என்பது எனது தாழ்மையான கருத்து. நிச்சயமாக உதவிசெய்யும் மனப்பான்மை ஒரு இதயசுத்தியான கணத்தில் தான் பிறக்கிறத. துரதிஸ்ரவசமாக, பல சந்தர்ப்பங்களில், பல நல்லவர்கள் தங்களை அறியாது தப்பிழைத்து விடுகிறார்கள். உங்கள்பதிவு நிச்சயம் பலரிற்கு தங்களை ஆராய உதவி செய்யும். நன்றிகள்.
  39. 5 points
    மாகாணசபைத் தேர்தல் எப்படி போகும் என்பதை முதலமைச்சர் விக்கி தான் முடிவெடுப்பார் என எண்ணுகிறேன். கூட்டமைப்பிலுள்ளவர்களால் மிக கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகிறவர் தேர்தலில் வேறு ஒருவரையே முதலமைச்சராக நியமிப்பார்கள். மக்கள் ஆதரவுள்ளவர் எப்படி செயற்படுவார்? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
  40. 5 points
    பணம் கொடுத்து மக்கள் மகிந்தவுக்கு வாக்களித்ததாக எதிர்கட்சிகள் உட்பட யாரும் முறையிடவில்லை நாதம். அப்படி செய்ததற்கான ஆதாரமும் இல்லை. மகிந்தவின் பிரச்சாரம் கூட பெரிய எடுப்பில் பெரும் பணம் செலவளித்து இடம்பெறவில்லை. மகிந்த சீனாவின் உற்ற நண்பன் என்றாலும் இந்த வெற்றியில் சீனாவின் பங்களிப்பு எதுவும் இல்லை. சிங்கள மக்கள் இன்னமும் மகாவம்ச தாக்கத்தில் இருப்பவர்கள். எக் காரணமும் கொண்டும் தமிழ் மக்களுக்கு ஒரு குறைந்த பட்ச தீர்வைத்தானும் கொடுக்க கூடாது என்ற சிந்தனையில் இருக்கும் பேரினவாதிகள் அவர்கள். இதை விட்டு விட்டு சீனாவினால் தான் மகிந்த வெற்றி பெற்றார் என்பது சிங்கள மக்களின் இனவாத சிந்தனையை முற்றாக புறக்கணிப்பதாக ஆகிவிடும்.
  41. 5 points
    ஜீவன் சிவா உங்களை மீண்டும் கண்டது சந்தோசம். “மைதான கட்டுமானத்திலிருந்து தமிழரின் உழைப்பும் உரிமையும் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.” இதுதான் நான் சொல்வது.
  42. 5 points
    இதுவும் புரியாவிட்டால் - நானும் கொஞ்சம் எழுதுகின்றேனே இப்படியான முதலீடு + புலம்பெயர்ந்தவர்களின் மீள் வருகை பற்றி ஒரு பொருளாதாரரீதியில் மக்களின் செழிப்பை பற்றி எ ஒரு கட்டுரையாக எழுத ஆரம்பித்திருந்தேன். பாதியில் நிற்குது. இந்த ஸ்டேடியம் பற்றி கொஞ்சம் பார்ப்பமே. எவனோ கட்டுகின்றான் - ஓகே எமது மக்களும் அந்த கட்டுமான பணியில் வேலை பார்த்து நாலு காசு சம்பாதிப்பார்கள் / பாவம் ஏழைகள் - நமக்கென்ன கவலை சரி இந்த ஸ்டேடியம் கட்டி முடிந்து ஒரு சர்வதேச போட்டி நடைபெறுகின்றது என்று வைப்போமே. Windsor Park (Dominica) ஸ்டேடியம்தான் சர்வதேச கிரிக்கெட் சபையின் அங்கீகாரம் பெற்ற மிகச் சிறிய ஸ்டேடியம் - 12 000 இருக்கைகள். அதேபோல இங்கும் 12 000 இருக்கைகள் என்று வைப்போமே. இந்த போட்டியை பார்க்க வரும் 12 000 பேரில் யாழ்ப்பாணத்தில் வசிப்பவர்கள் 2000, மிகுதி 10000 வெளிநாட்டவர் + வெளி மாகாணத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் என்றும் வைத்துக் கொள்வோம். இவர்கள் எங்கு தங்குவார்கள். யாழ்ப்பணத்தில் உள்ள ஹோட்டல்களில் அனைத்தும் தமிழருடையதுதான் + வேலை செய்பவர்களும் தமிழர்கள்தான். எங்காவது ஒரு சிங்களவரும் இருக்கலாம் - அது தென் இலங்கை பயணிகளை கவர. அதுவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படக்கூடியதே. ஆனால் Jet Wing யாருடையது என்பது என்பது எனக்கு தெரியாது. இங்கிருந்தே ஆரம்பிப்போம் அனைத்து அறைகளும் நிரம்பினால் - லாபம் சிங்களவனுக்கா அங்கு வேலை செய்பவர்கள் அதிகமாகி அவர்களும் உழைத்தால் - லாபம் சிங்களவனுக்கா ஆட்டோ முதல் வாகன சாரதிகள் அதிகமா உழைத்தால் அதுவும் சிங்களவனா அதிகமா உழைத்தவன் தன் குழந்தைக்கு புதிய உடையை குமாரசாமியில் வாங்கினால் அங்கும் வருமானம் அதிகமாகும் - அதுவும் சிங்களவனுக்கா அதிக வருமானம் பெறும் குமாரசாமி டேக்ஸ்ட்டைல்ஸ் இன்னும் ஒருவரை வேலைக்கு அமர்த்தினால் + அதுவும் சிங்களவனா அன்றாடம் உழைத்து வாழும் மக்களை பட்டினி போடும் ஹர்த்தாலுக்கு ஜே என்று கூவும் இவர்களுக்கு இது புரியாதது ஆச்சரியமில்லை. Money Circulation பற்றிய அறிவே இல்லாதவர்களுக்கு இதை எழுத எனது மனமும் ஒப்பவில்லைத்தான்.
  43. 5 points
    The Moringa Tree முருங்கையை மீட்ட கதை.... இன்று வீட்டுக்கு அருகிலேயே தோட்டத்தில் எந்த மாதிரியான மரங்கள் செடிகள் வளர்க்கலாம், எப்படி காய்கறிகளுக்காக சூப்பர் மார்கெட்டுகளுக்கு செல்லாமல் தவிர்க்கலாம் என்பது குறித்த வகுப்புகள் நடந்தது, அதில் ஒரு நூறு வகையான செடி-மரங்களை பார்வையிட்டோம். கப்பை கிழங்கு, ஸ்ட்ராபெரி, மல்லி, தக்காளி, பீன்ஸ், வாழை என வரிசையாக சென்று கொண்டேயிருந்த போது மொரிங்கா மரம் வந்தது. மொரிங்கா மரம் (Moringa Tree) அதிகப்பட்ச ப்ரோட்டின் சத்து கொண்டது, கால்சியம் சத்து கொண்டது என்பதாக அந்த மரத்தின் சிறப்புகளை அடுக்கி கொண்டே சென்றார்கள். இது என்னடா புதுசா இருக்கு மெரிங்கா மரம் என்று உற்று பார்த்தவுடன் கடுப்பாகி விட்டேன். அட “இது எங்க ஊர் முருங்கை மரம்” என்றேன். அவர்கள் உடன் அப்படியா இது இந்தியாவில் இருக்கிறதா?? என்றார்கள். டேய் நீங்க எங்க ஊருக்கு வந்த போது இதுக்கு பெயர் தெரியாமல், அதன் பெயர் உங்கள் வாயில் நுழையாமல் இதற்கு DRUM STICK என்று பெயர் வைத்து சென்றீர்கள், அதை எங்க ஊர்காரர்கள் அதே வெள்ளை அடிமைத்தனத்துடன் இன்று வரை பாட புத்தகஙக்ள் முதல் சூப்பர் மார்கெட் வரை DRUM STICK என்றே வேதம் போல் ஓதி வருகிறார்கள் ஆனால் நீங்க மட்டும் இதன் விதையை எடுத்துச் சென்று நட்டு அதை நல்ல பயன்படுத்தி அதற்கு மெரீங்கா ட்ரீ (Moringa Tree) என்று தமிழ் வார்த்தையை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் மாற்றி சரியான சொல் நோக்கி சென்றீர்கள் என்றேன். இதில் நான் வியந்தது அதை இவர்கள் பாவிக்கு முறைகளை கண்டு தான். இவர்கள் முருங்கைகீரையை கீரை போல் பல விதமாக சமையல் செய்து சாப்பிடுகிறார்கள், முருகைகீரையை காயவைத்து பொடியாக மாற்றி சூப்களில் தூவுகிறார்கள், சாஸ் (sauce) செய்கிறார்கள். இதன் விதைகளை எடுத்து பட்டானி போல் சாப்பிடுகிறார்கள், அதை வருத்தும் உண்ணுகிறார்கள். இந்த விதைகளில் இருந்து எண்ணெய் (Ben oil) எடுக்கிறார்கள் இந்த எண்ணெயில் behenic acid அதிகப்பட்சமாக இருக்கிறதால் மருந்தாக பயண்படுத்துகிறார்கள். இந்த எண்ணெய் எடுத்தபிறகு இருக்கு பிண்ணாக்கை உரமாக பாவிக்கிறார்கள், தண்ணீரை சுத்தீகரிக்கவும் பயண்படுத்துகிறார்கள். அதன் பின் அதன் Etymology யை தேடி எடுத்தேன் அதில் ஞாயமான விஷயமே பதிவு செய்யபட்டிருந்தது - Moringa derives from a Tamil word, Murungai, meaning "twisted pod" என்றேன். அதிலும் கூட படித்துப் பார்த்தால் இது இமயமலையில் வளரும் மரம் என்று புர்டா விட்டிருந்தார்கள். முருங்கை வெப்ப பகுதியில் வளரும் மரம், ஆஸ்திரேலியாவில் கூட அது குவீன்ஸ்லாந்து பகுதியும் அதற்கு வடக்கேயும் தான் நல்ல முறையில் வளர்கிறது. இந்தியாவில் எது என்றாலும் அது வெள்ளையர்களுக்கு இமயமலையில் இருந்து வந்தால் தான் ஏற்பும் வியாபாரமும் போல. இமயமலையில் இருந்து, ஆயிர்வேதம், யோகா என்பது எல்லாம் இந்திய பொருட்களை உலக அளவில் விற்பனை செய்ய தகுந்த கலைச்சொற்கள் என்பது கூடுதல் தகவல். FB
  44. 5 points
    பிரபாகரன் படத்தை போஸ்டரில் ஒட்டித்தான் காட்ட வேண்டும் அவசியம் இல்லை உணர்வுள்ள ஒவ்வொரு வரின் உள்ளத்த்லிலும் இருப்பவர் போஸ்டர் அடிச்சு வீரம் காட்டினால் ?? நீங்க சொல்லிபோட்டு எஙக் இருக்கிறியளோ தெரியாது ஆனால் ஒட்டுறவனும் வச்சிக்கிறவனும் உள்ள போயிடுவானுகள்
  45. 5 points
    இன்று காலையில் SSL Certificates காலாவதியானதால் யாழ் இணையத்தினுள் உள்நுழையவதில் சிரமங்கள் இருந்தன. ஏற்பட்ட தவறுக்கு வருந்துகின்றோம்.
  46. 4 points
    கனடா வாழ் என் இனிய தமிழ் மக்களே! உங்கள் நாட்டுக்கு அழைத்து வரும் விருந்தாளிகளுக்கு இடியப்பம் பரிமாறும் போது கொஞ்சம் கோணேஸ்வரிகளின் கதையையும், சொதியில் இடியப்பம் மிதக்கும் போது மணலாறுகள் வெலி ஓயாக்கள் ஆன வரலாற்றையும் நன்றாக உறைக்கும் செத்தல் மிளகாய்ச் சம்பலும் போட்டுச் சொல்லிக் கொடுங்கள் #எனிஹெல்ப்ஷாலினிஅபத்தங்கள் Kana piraba in face book தலைவர் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போங்க... புதிய வெளிச்ச பேராசிரியர் , விவசாய குழுவினர் ஒரே ஒரு இடத்துக்கு மட்டும் அழைத்து போங்கள் என்று கேட்டார்கள் . அது தான் தலைவரின் வீடு நான் அவர் படித்த பாடசாலையிலிருந்து அவரது வீட்டுக்கு நடத்தி கூட்டி சென்றேன் . இந்நிகழ்வும் புல்லரிக்கும் நினைவுகள் தான் . அங்குசென்றதும் அவர்கள் அந்த மண்ணை அள்ளி முத்தமிட்டார்கள் .அவர்களை அங்கிருந்து எனது வீட்டுக்கு நடத்தி சென்றேன் . ஒன்றரை கிலோமீற்றர் தூர நீல அகலமுள்ள எனது கிராமத்தில் , வீட்டுக்கு வீடு பங்கர்களும் , வல்வை படுகொலை எனற பெயரில் இந்திய ராணுவ அழிப்பும் , இலங்கை படையில் நேவி , கடும் விமான , பலாலி செல் தாக்குதல்களையும், எனது வகுப்பு கூட பிறந்த மாணவர்கள் 26 நண்பர்கள் மாவீரர் ஆனதையும் காட்டி கூறினேன் . இதைவிட என் வீட்டில் வைத்திருந்த ஆவணங்களையும் காட்டினேன் ,ஆர்வத்தில் ஒரு விவசாயி கிட்டன்னா கடைசியாக அப்பாவுக்கு எழுதிய கடிதத்தை செல் போனில் பிரதி எடுத்துக்கொண்டார் . டொரோண்டோவில் 2015 ஆம் ஆண்டு 5 நாட்கள் இகுருவி விருது விழாவுக்கு விஜயம் வந்த பேராசிரியர் ஜெயந்தஸ்ரீ பாலக்ரிஷ்ணன் அவர்களுடன் , அந்த ஐந்து நாட்களும் எனது " கூட்டு பொருப்பு " பற்றியும் , 50, 0000 மேற்ப்பட விதவைகள் பற்றியும் , முன்னாள் போராளிகள் பற்றியும் மட்டுமே கதைதேன் . அதுவே அவரை என்னோடு என் தாயாக ஈழ மண்ணுக்கு இரு முறை வர அழைத்தது . எங்கள் வீட்டு விருந்தாளிகளுக்கு என்னால் என் தேசத்தை மட்டுமே காட்டமுடியும். என்னை காயப்படுத்தினார்கள் , நொந்தார்கள் . திருப்பி பார்க்கும் போது அதே இடத்தில காயப்படுத்தி அல்லது யாராலோ காயப்படுத்தப்படுகின்றார்கள் சாக முதல் தப்பிவந்த பாவத்தை கரைக்க விரும்புகின்றேன் .கூட்டு பொறுப்பு/பாவம் வாருங்கள் ,...... என்/எங்கள் மகன் வேலில் நம்பிக்கையில்லை .....தாய் நாட்டுக்கு எதாவது செய்வானென்று ஷாலினி அடுத்தமுறை என் வீட்டுக்கும் விருந்தினராக வந்து போங்கள் ! I teach u http://ekuruvi.com/ecological-farming/ Navajeevan aanantharaj fb
  47. 4 points
    இப்போதெல்லாம் என்னுடைய இரண்டு பிள்ளைகளும் ஏதாவது விசேசமெண்டால் எங்களுடன் வருவதில்லை. காரணம் அங்கு இவர்கள் வயதுப் பிள்ளைகள் வேறு வேறு திசைகளில் பயணம் செய்துகொண்டிருக்கினம். அவர்களுக்குக் கதைப்பிராக்குக்குக்கூட ஆக்கள் கிடைப்பதில்லை. மற்றும் சத்தமாக ஒலிபெருக்கியில் பாட்டுப்போடுவது அதற்குள் நாங்கள் இரைச்சலாகக் கதைப்பது. பிறந்தநாளுக்கு கோக் வெட்டி ஊட்டும்போது எதுவித இயற்கைத்தனமும் இன்றி கமராவைப் பார்த்து கேக் ஊட்டும் கையால் போலியோ வந்தவர்கள்போல் மடக்கி எந்த வித சம்பந்தமுமில்லாது ஜடங்கள்போல் முகத்தைக் கமராவுக்குக்காட்டிக்கொண்டு. கப்பி பேர்த்டே பாடுவதற்கூட வெட்ப்படும் அல்லது தெரியாத சமூகமாகத் தெரியும் ஒரு விருந்துக்கு ஏன் வரவேண்டும் தவிர இன்னுமொரு புறத்தில் பெர்சுகள் சிறுடுகள் இளசுகள் எனப்பேதமின்றீப்பதான் தண்ணியைக்கண்டதுபோல வாய்ய்குள் ஊத்துவது அதைவிட மோசம் என்னவென்றால் மனைவி என்ன நிறத்தில உடை உடுத்துகிறாவோ அதே நிறத்தில் மினுங்கல் மிட்டாய் பலூன் நிறத்தில் ஆண்களும் உடை உடுத்தி மைனர் குஞ்சுகள்போல் வலம்வருவது. இதுதவிர பெற்றொர் தண்ணியடியிலையும் கதையளக்கிறதிலையும் மினக்கிட சிறுசுகள் புதிதாக வாங்கிக்கொடுத்த தொலைபேசியில் விலையாடு ஏதாவதை எடுத்து அதன் பற்றறி இறங்கினாலும் நிலத்தோட கிடக்கிற பிளக் பொயின்ன்ரில இணைச்சு தரையோட தரையாகப் படுத்துக்கிடந்து அனாதைப்பிள்ளையாக விளையாடுவது இவைகளைப்பார்த்தால் கொஞ்சம் விசையம் விளங்கின இளையோருக்கு இதுகளில் கலந்துகொள்ள மனம்வருமோ
  48. 4 points
    இம்முறை நான் பிள்ளையார் சுழி போட்டு ஆரம்பித்துவிட்டேனே....
  49. 4 points
    ஒரு பொண்ணு தப்பு செய்யறதுக்கு முன்னாடி நூறு தடவை யோசிக்கணும்! கௌதம் மேனனின் ஒன்றாக நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள குறும்படம்! பதின் வயதினரை குழந்தைகள் என்பதா வளர்ந்தவர்கள் என்பதா? அவர்கள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் குழந்தைகள் என்று சொல்வதுதான் சரியாக இருக்கும். தங்களுடைய குழந்தைப் பருவத்தை மெள்ள இழந்து கொண்டிருக்கும் வளர் இளம் பருவத்தினர். புத்தம் புது இளைஞர்கள். இவ்வயதில் ஆண்களாகட்டும் சரி பெண்களாக இருந்தாலும் சரி, சதா சர்வ காலம் தன்னைப் பற்றியே அதிகம் சிந்திக்கும் மனப்பான்மை ஏற்படும். நான் எனது என்ற தன்னியல்பும், சுயம் சார்ந்த சிந்தனையும் தோன்றும் சமயம், மேலும் தன்னுடல் பற்றிய அதீத உணர்வுகள் உருவாகும் காலகட்டம் இது. இந்த வயதில் பிள்ளைகளை வளர்க்கும் பெற்றோர் கண்ணாடியை கையாள்வது போலத்தான் அவர்களிடம் பழக வேண்டியிருக்கிறது. அவர்களை அதிக கண்டிப்புடன் வளர்த்தாலும் பிரச்னை, சுதந்திரமாக வளர்த்தாலும் பிரச்னை. காரணம் கண்டித்தால் மனம் உடைந்து அவர்களில் சிலர் எடுக்கும் தவறான முடிவுகள் தீவினையாக பெற்றோரின் வாழ்நாள் முழுவதும் சுட்டெரிக்கும். கண்டிக்காமல் போனால் அவர்கள் தெரிந்தோ தெரியாமலோ செய்யும் தவறுகள் பெற்றோர்களின் மீதும் முக்கியமாக தாயின் மீதும் தான் பழிச் சொற்கள் வந்து சேரும். என்ன வளர்த்திருக்கா ஒரு புள்ளைய என்ற சொற்றொடர் ஒரு தாயைத் துரத்துவது போல தந்தையைத் துரத்துவது இல்லை. மேலும் ஆண் பெண் அது சிறியவர்களாக இருந்தாலும் சரி பெரியவர்களாக இருந்தாலும் சரி இணைந்து தவறு செய்தால் அதில் பாதிக்கப்படுவது பெண்கள்தான். முள்ளில் சேலை விழுந்தாலும், சேலையை முள் கிழித்தாலும் பாதிப்பு சேலைக்குத்தான் என்ற பழைய சொல்லாடல் என்றும் பொருந்தும். ஆனால் காலந்தோறும் அணுகுமுறை என்பது மாறிவருகிறது. அத்தகைய ஒரு அணுகுமுறையை அடித்தளமாக வைத்து, அண்மையில் கெளதம் வாசுதேவ் மேனன் தனது ஒன்றாக எனும் தயாரிப்பு நிறுவனம் மூலமாக இக்குறும்படத்தை வெளியிட்டுள்ளார். மா என்று தலைப்புடைய இக்குறும்படத்தை அன்புற்குரிய அம்மாவுக்கு என்று சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார் கெளதம் மேனன். 'லட்சுமி’ குறும்படப் புகழ் இயக்குநர் சர்ஜுன் கே.எம் இயக்கம் மற்றும் படத்தொகுப்பில், சுதர்ஷன் ஸ்ரீநிவாஸனின் ஒளிப்பதிவில், சுந்தரமூத்தி கே.எஸ் இசையில் இக்குறும்படம் வலைஞர்களின் கவனத்தைப் பெரிதும் கவர்ந்து ட்ரண்டிங்கில் டாப் 5 வரிசையில் உள்ளது. இக்காலகட்டத்துக்குத் தேவையான கதைக் களன். தைரியமான அணுகுமுறை. மகளாக அனிக்காவும் தாயாக கனி குஸ்ருதியும் நடித்துள்ளனர் (இவர் மிஷ்கினின் பிசாசு படத்தில் குடிகாரனின் மனைவியாக நடித்தவர்). இருவரின் இயல்பான நடிப்பும் உடல்மொழியும் இப்படத்திற்கு பெரிய பலம். பதின்வயதுக் குழந்தைகளின் பெற்றோர்களுக்கு ஒரு விழிப்புணர்வு தரவல்ல இந்தக் குறும்படம் இதோ http://www.dinamani.com/cinema/cinema-news/2018/jan/28/maa-a-short-film-produced-by-gowtham-vasudev-menon-onraaga-2852890.html
  50. 4 points
    புங்கை... மண்டை தீவை சுற்றியுள்ள கடல் அதிக ஆழம் இல்லாதது. விமான ஓடுதளத்தை... கடலுக்குள் கட்டி விட்டு, சர்வதேச விமான நிலையத்தை.... மண்டை தீவில் அமைக்கலாம் தானே... பலாலியில் சர்வதே விமான நிலையம் வருவதை விட, மண்டைதீவில் சர்வதே விமான நிலையம் வந்தால்... அடிக்கடி ஊருக்கு போய் வரலாம். இதை... ராஜவன்னியனிடம் சொல்லி, இந்தியாவின் காதுக்குள் போட்டு விட வேணும்.