Leaderboard

  1. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      179

    • Content Count

      44,206


  2. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      81

    • Content Count

      15,035


  3. குமாரசாமி

    குமாரசாமி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      78

    • Content Count

      25,961


  4. போல்

    போல்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Points

      72

    • Content Count

      4,311



Popular Content

Showing content with the highest reputation since 12/16/2018 in all areas

  1. 9 points
    எவரது ஆடம்பரச் செலவுகளையும் விமர்சிக்கவேண்டிய தேவை எமக்கில்லை. தமிழர்கள் புலத்தில் செய்யாத வேலைகளா? அம்பானியின் நாட்டுக்கொரு அரசாங்கம் இருக்கிறது. சாதாரண நாளாந்த வாழ்க்கைச் சுமைகளைத்தவிர இந்தியர்களுக்கு வேறு பிரச்சனைகள் இல்லை. அப்படியிருந்தால்க் கூட இந்திய அரசு அடிப்பதை அடித்து, மீதியில் ஏதோ சில உதவிகளையாவது செய்யும். ஆனால், தாயகத் தமிழருக்கு? யுத்தம் சப்பித்துப்பிய வாழ்வு, இழக்கப்பட்ட உறவுகள், உதவுவோர் இல்லாத வறுமை, தாயக விடுதலைக்குப் போராடியதற்கு அரசாலும் அதே தமிழர்களாலும் ஒதுக்கப்பட்டு வாழும் அவமானம். ஆனால் இவை எதுவுமே புலத்திலுள்ளவர்களுக்குத் தெரிவதில்லை. கலியாணவீடு, சாமத்தியவீடு, 50 ஆவது பிறந்தநாள், 60 ஆவது பிறந்தநாள் என்று அட்டகாசமாகத்தான் செய்கிறோம். ஹிலரியையும், பியோன்ஸேயையும் கூப்பிடுகிறோமோ இல்லையோ, எமது சக்திக்குற்பட்ட குப்புசாமியையோ அல்லது கந்தசாமியையோ கூப்பிடுகிறோம். பணத்தை கடனட்டை திருடியாவது செலவு செய்கிறோம். இதெல்லாம் செய்யும்போது அட, எமது சொந்தங்களுக்கு அனுப்பியிருக்கலாமே என்று யாருமே சிந்திப்பதில்லை. அப்படியிருக்க, அம்பானியை ஏன் நோவான்?
  2. 8 points
    இப்பாடசாலையின் முன்னாள் அதிபர் என்கிற முறையில் இம்மாணவர்களின் பெறுபேறுகள் பற்றி பெருமகிழ்ச்சி அடைவதோடு, இதுதொடர்பான எனது கருத்தினையும் இங்கே பதிவிடலாம் என்று நினைக்கிறேன். தமிழினை உயர்தரத்தில் ஒரு பாடமாக எடுப்பதென்பது வெறும் இரண்டு வருடங்களில் தமிழினைக் கற்று அல்லது கற்பித்து நடக்கக்கூடிய ஒரு விடயமல்ல என்பது பலருக்கும் தெரிந்த விடயம். மாணவர்கள் ஆரம்பப் பள்ளியிலிருந்து சிறிது சிறிதாக தாம் பெற்றுக்கொண்ட தமிழறிவினூடாகத்தான் உயர்தரத்தில் சிறப்பாகச் செயற்பட முடியுமேயன்றி, வானிலிருந்து குதித்து வந்து வெறும் ஒன்று அல்லது இரு வருடங்களில் தமிழினை அடிப்படையிலிருந்து கற்று சிறந்த பெறுபேற்றினைப் பெற்றுவிடமுடியாது. இம்மாணவர்களில் பெரும்பாலானவர்களை அவர்களின் சிறுபராயத்திலிருந்து நான் அறிவேன். நான் பாடசாலையில் உதவுவதற்காக இணைந்தபோது இவர்கள் 3 ஆம் அல்லது 4 ஆம் ஆண்டில் படித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இவர்களுடன் சேர்த்து இன்னும் குறைந்தது 40 அல்லது 50 மாணவர்கள் இவர்களின் தரத்தில் படித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஒவ்வொரு வருடமாக இம்மாணவர்கள் தரமேற்றப்படும்பொழுது, ஆசிரியர்களினதும், பெற்றோரினதும் முயற்சியாலும், இடைவிடாத ஊக்குவிப்பினாலும், தமிழினை உயர்தரத்தில் ஒரு பாடமாக எடுக்கவிரும்பிய மாணவர்கள் தொடர்ந்தும் முன்னேற, மற்றையவர்கள் தமிழினை வாழ்க்கைக்கு உபயோகிக்க முடிந்தால் போதும், பரீட்சைக்காக வேண்டாம் என்பதுடன் தமது கற்றலினை நிறுத்திக்கொள்வார்கள். ஆக, பலவருடங்களாக வெவ்வேறு ஆசிரியர்களின் ஊக்குவிப்பினாலும், தன்னலமற்றை கற்பித்தலினாலும் தமிழறிவூட்டப்பட்ட இம்மாணவர்கள் உயர்தரத்தினை அடையும்பொழுது தமிழ்பற்றிய ஒரு பூரண அறிவைப் பெற்றிருந்ததுடன், உயர்தரத்தில் மாணவர்களுக்கு தமிழ்ப் பரீட்சையினை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பது தொடர்பான சிறப்புக் கற்பித்தல் நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு சிறப்புப் பயிற்சிபெற்ற தமிழ் மொழியில் இலங்கை பல்கலைக்கழகங்களில் பட்டம்பெற்ற ஆசிரியர்களினால் மெருகூட்டப்பட்டு வந்தனர். உயர்தரத்தில் கற்பித்த ஆசிரியர்களின் தன்னலமற்ற சேவையும், வேலை அழுத்தங்களுக்கு மத்தியிலும் தமது பொன்னான நேரத்தை மாணவச் செல்வங்களுக்குத் தமிழறிவூட்டப் பயன்படுத்தவேண்டும் என்கிற அவாவும், விடுமுறை நாட்களில் மாணவர்களுக்கு மேலதிக வகுப்புகளை எடுத்து பல மீட்டல்ப் பயிற்சிகளைச் செய்ததன் மூலமும் மட்டுமே இப்பெறுபேறு சாத்தியமாயிற்று என்றால் மிகையாகாது. நான் ஏற்கனவே இங்கு குறிப்பிட்டதுபோல, நான்கு பிரிவுகளான, எழுத்துப் பரீட்சை, கேட்டலும் பதிலளித்தலும், வாசித்தலும் பதிலளித்தலும் மற்றும் வாய்மொழித்தொடர்பாற்றல் ஆகியவற்றினைக் கற்பிக்க 4 அல்லது 5 ஆசிரியர்கள் பொறுப்பாக இருக்கிறார்கள். ஆக, இவற்றுள் ஒரு பாடத்தில் மாணவர்கள் திறம்படச் செய்யாவிட்டாலும்கூட, அவர்களின் மொத்தப் பெறுபேறு சிறப்பாக அமைய வாய்ப்பில்லை. எழுதுதலுக்கு 20 புள்ளிகள், வாசித்தலுக்கும் எழுதுதலுக்கும் 25 புள்ளிகள், கேட்டலுக்கும் எழுதுதலுக்கும் 30 புள்ளிகள் மற்றும் வாய்மொழித்தொடர்பாடலுக்கு 25 புள்ளிகள் என்று 100 புள்ளிகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஆகவே இந்த நான்கு பாடங்களிலும் சிறப்பாகச் செய்யும்போது மட்டுமே ஒரு மாணவர் அதியுயர் சித்தியைப் பெற முடியும். ஆகவே, இந்த 4 பாடங்களையும் கற்பித்தவர்களில் எவரும் ஒருவர் தன்னால் மாத்திரமே மாணவர்களுக்கு இந்தப் பெறுபேறுகள் கிடைக்கப்பெற்றன என்று உரிமை கோருவதோ அல்லது பெருமைகொள்வதோ நகைப்பிற்கிடமானது மட்டுமன்றி, இம்மாணவர்களின் 12 வருடகால தமிழ்க் கற்றலில் தம்மாலான அனைத்து வகைகளிலும் தன்னலமற்ற சேவையாற்றிய ஏனைய பல ஆசிரியர்களின் சேவையையும் தியாகங்களையும் தட்டிப்பறிப்பதுடன் அவர்களைக் கேவலப்படுத்துவதுமாக ஆகிவிடுகிறது. ஆகவே, ஊடகங்களில் வெளிவரும் இது தொடர்பான செய்திகள் இம்மாணவர்களின் வளர்ச்சியில் பங்குபற்றிய அனைத்து ஆசிரியர்களினதும் தமிழ்ப்பணியை முன்னுக்குக் கொண்டுவருவதோடு, தனிமனித வழிப்பாட்டுக்கான முயற்சிகளை அறவே களைந்துவிடவேண்டும் என்பதும் எனது அவா. இறுதியாக, இம்மாணவர்கள் பெற்றுக்கொண்ட பெறுபேறுகள் மிகவும் பெருமைக்குரியவை. இவர்களின் இந்த சிறப்பில் பங்குகொண்ட சிறுவயது ஆசிரியர்கள் முதல், இறுதியாகக் கற்பித்த அனைத்து உயர்தர ஆசிரியர்கள் வரை போற்றுதற்குரியவர்கள். இவர்களை சிறுபராயம் முதல் தமிழில் வளர்த்தெடுத்து இன்று இவ்வாறான உயர்நிலைக்கு உயர்த்த உதவிய அனைத்து வென்ற்வேத்வில் தமிழ்ப் பாடசாலை ஆசிரியர்களுக்கும், பாடசாலைக்கும் எனது நன்றிகளும் பாராட்டுதல்களும். குறிப்பு : இம்மாணவர்களின் பெறுபேறுகள் தொடர்பாக வென்ற்வேத்வில்த் தமிழ்ப் பாடசாலை நிர்வாகம் வெளியிட்டுள்ள முகப்புத்தகப் பதிவு கீழே,
  3. 7 points
    புலம்பெயர் தமிழரும் புலத்துத் தமிழரும் – ஒருநோக்கு- நிவேதா உதயராஜன் கிட்டத்தட்ட முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாகப் பாரியளவில் தமிழர்கள் சொந்த மண்ணைவிட்டுப் புலம்பெயர்ந்து உலகம் முழுதும் செறிந்து வாழத்தொடங்கினாலும் எமது தேசத்தில் இடம்பெற்ற இனப்படுகொலையால் இரக்கம் கொண்ட ஐரோப்பிய நாடுகள் பலவும் விசா இல்லாமலே அதிகமாக 1984,85 களில் தமிழ்மக்களை அகதிகளாக உள்வாங்கிக் கொண்டன. அந்நேரத்தில் பணம் இருந்தவர்களும் இல்லாதவர்களும் கூட ஒருவரைப் பார்த்து ஒருவர் அகதிகளாய் புலம்பெயர்ந்து கொண்டிருந்த காலம். அதன்பின் இராணுவக் கெடுபிடிகளாலும் படுகொலைகளாலும் தம்முயிரைக் காக்க நாட்டை விட்டு ஓடி வந்தவர்களும், அன்றும் இராணுவத்தையும் இனக்கலவரங்களையும் சாட்டாக வைத்து வெளிநாடுகளில் பண மரங்கள் குவிந்து கிடப்பதாக கற்பனையில் வீடுவாசல் எல்லாம் விற்று கடன்பட்டு வெளிநாடு வந்து சேர்ந்தனர். இது எல்லாரும் அறிந்ததுதான் எனினும் பலரின் வாழ்வு தடம்மாறியதும் இங்குதான். இதற்கு முன்னர் உயர் கல்வி கற்பதற்கு என்று வெளிநாடு வந்த ஒரு கூட்டம் தமிழை மறந்து தமிழ் பேசுவதையே கேவலமாக எண்ணியபடி ஆங்கிலம் கதைத்துவிட்டால் தங்கள் ஆங்கிலேயர்கள் என எண்ணியபடி இங்கிலாந்தில் தம் பிள்ளைகளும் தமிழை அறியா வண்ணம் இன்றும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இங்கிலாந்தில் மட்டுமல்ல புலம்பெயந்த அனைத்து நாடுகளில் வாழும் சில தமிழர்களின் நிலை இன்றுவரை இதுதான். அவர்கள் தம்மைப் பற்றிய சிந்தனை மட்டும் கொண்டவர்களாக சுயநலவாதிகளாக இருந்ததனால், அவர்கள் எமது நாடு பற்றியோ அல்லது தாம் இழந்தவை பற்றியோ எள்ளளவும் கவலை கொள்ளாது இன்றுவரை மகிழ்வாகவே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால் 84 ம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் வந்தவர்களில் சிலரிலும் இவர்களின் குணங்கள் இருந்தாலும் பலரும் எமது தேசம், விடுதலைப்போராட்டம், பண்பாடு, தமது வாழ்வு, ஈழத்து உறவுகளின் எதிர்கால வாழ்வு என்று பன்முக அழுத்தங்களுக்கும் முகம்கொடுத்து மனஅழுத்தத்தோடும் அபிலாசைகளோடும் ஏமாற்றங்களோடும் மனவலி சுமந்தவர்களாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். போர் காரணமாக எம் தாய்மண்ணுக்கும் போக முடியாது உறவினர்களை பார்க்கமுடியாது, பெற்றோர் உற்றோரின் மரணச் சடங்குகளைக்கூடக் காலங்கடந்த செய்திகளாக வாங்கித் தம்முள் உழன்று, பருவவயது கடந்தும் தன் உறவுகள் சொந்தங்கள் என்று உழைத்துக் களைத்து, எமக்கென்று ஒரு நாடு வரும், அங்கே நின்மதியாக வாழலாம் என்னும் நினைப்பிலும் மண்விழ, எல்லாம் இருந்தும் அகதிகளாக இன்றும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். பலர் உழைத்ததில் ஒருபங்கு நாட்டுக்கும் மறுபங்கு வீட்டுக்கும் கொடுத்து தான் ஒட்டாண்டியாய் நிற்பது ஒருபுறம், பலர் ஒழுங்காகத் தின்னாமல் குடிக்காமல் சொத்துச் சேர்த்து அதை அனுபவிக்காது நோயில் விழுவது ஒருபுறம், ஒருவரைப் பார்த்து மற்றவர் ஏட்டிக்குப் போட்டியாய் பணம் கார், வீடு என்று கடன்பட்டுக் காலம்கழிப்பது ஒருபுறம், மற்றவருக்கு கொடுக்காது அல்லது அதிட்டவசமாகப் பணம் சேர்க்கும் சிலர் செய்யும் கூத்துகளும் ஆடம்பர விழாக்களும் கோமாளித்தனங்களும் “அற்பருக்குப் பவுசுவந்தால் அர்த்தராத்திரியிலும் குடை பிடிப்பர்” என்னும் பழமொழியை அப்பட்டமாக நிறுவிக்கொண்டிருக்கின்றது. புலம்பெயர் நாடுகளில் மற்றைய கலாச்சாரங்களுடன் ஈடுகொடுக்க முடியாது பலர், அக்கலாச்சாரத்துடன் ஒன்றிவிட்ட பலர், ஓட்டவும் விலகவும் முடியாமல் இரண்டுக்கும் நடுவே ஏக்கத்துடன் கிடந்து அல்லாடும் சிலருமாக வாழ்வு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. நாகரிக ஆடைகள், போதிய பணம் என்பன இருந்தும்கூட ஏக்கத்துடன் இன்னும் எமது நாட்டையும், உறவுகளையும், வாழ்ந்த வாழ்வையும் என்று இழந்தவர்களை எண்ணி எமது மனம் திருப்தியுறா நிலையிலேயே ஓடிக்கொண்டிருப்பது ஒருபுறம். உயிர்ப் பயம் காரணமாக போதிய பணம் இருந்தும் எம் நாட்டில் போய் வாழும் துணிவு இன்றிய பலர் ஆண்டுதோறுமோ அன்றி இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறையோ எம் நாட்டுக்குச் சென்று தம் ஆசைகளைத் தீர்த்துத் திருப்தி கொள்கின்றனர். ஆனால் சில காலமாக புலம்பெயர் தமிழரிடம் எழுந்துள்ள முணுமுணுப்பும் சலிப்பும் சொல்ல முடியாதது. தம்மைப் பெற்றவர் அங்குஉயிருடன் இருக்கும் வரை தான் நாம் அங்கு செல்வோம். அதன் பின் அந்தப்பக்கம் போகவே மாட்டோம் என்னும் வெறுப்புக்குரிய வார்த்தைகள் ஏன் வந்தது என்று பார்த்தால், புலம் பெயர்ந்த மக்கள் மட்டும் மாறவில்லை. தாயகததில் இருக்கும் எமது உறவுகள், நாம் ஆசையாசையாகக் காணவேண்டும் என்று துடித்த அயலவர்களும் சொந்தங்களும் கூட நிறையவே மாறிவிட்டார்கள். தாம் துன்பம் கொள்வதுபோல் தமது உறவுகள் துன்பம் கொள்ளாது வசதியாக வாழட்டும் என எண்ணிய புலம்பெயர் உறவுகள் கண்மூடித்தனமாக, சிந்தனையில்லாது அனுப்பும் பணம்தான் எமது ஊர்களில் பலரை வசதியாக ஆடம்பரமாக வாழவைத்துக்கொண்டு இருக்கின்றது. சிலர் இன்னும்கூட வாழத்தெரியாமல் ஊரிலும் புலம்பெயர் தேசத்திலும் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பது வேறு கதை. உறவினர்கள் அனுப்பும் பணத்தில் பிள்ளைகள் கேட்கும் மோட்டார் வண்டிகள், கைத்தொலை பேசிகள், வெளிநாட்டு உணவகங்களில் உணவு, மதுபானங்கள், நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றுதல் என்பவற்றால் கல்வியை உதறிவிட்டு வாழ்க்கையைத் தொலைத்துவிட்டு சீரழியும் சமூகமாக எமது தமிழ் சமூகம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாது எமது கலாச்சாரங்களை மதிக்காது பண்புகளை மறந்து வெளிநாட்டினர் போல் அக்கம் பக்க வீடுகளுடன் தம் அயலவர்கள் சொந்தங்களுடனும் கூட ஒருஅன்னியத் தன்மையைப் பேணிக்கொண்டு தொலைக்காட்சிகளில் மூழ்கி தனி வாழ்வு வாழ்ந்துகொண்டும் பலரிருப்பது எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கப்போகின்றது என்பதை எமக்கு நன்றாகவே காட்டுகின்றது. சிற்ரூர்களில் நடைபெறும் கோவில் திருவிழாக்களில் காணப்படும் மக்கள் தொகையும் விழாக்களும் இவற்றுக்குச் சாட்சி. வெளிநாடுகளிலிருந்து செல்லும் உறவுகளை உண்மை அன்போடும் அக்கறையோடும், ஆசையோடும் எதிர்கொள்ளும் புலத்து உறவுகள் மிகச் சொற்பமே. பெரும்பாலானவர்கள் வரும் உறவுகள் என்ன அங்கிருந்து கொண்டுவருகின்றனர், அவர்களிடமிருந்து எவ்வளவு கறக்க முடியுமோ அத்தனையும் கறந்துவிட்டு விடவேண்டும் என்னும் நோக்கம் மட்டுமே கொண்டவர்களாக இருக்கின்றனர். அப்படி அவர்கள் எண்ணவும் எதிர்பார்க்கவும் அவர்கள் மட்டும் காரணமல்ல. வெளிநாடுகளில் இருந்து போகும் பலர். தங்க நகைகளை அடுக்கிக் கொண்டு போவதும், கடன் வாங்கியாவது அங்குள்ளவர்களுக்கு விலையுயர்ந்த பொருட்களை வாங்கிச் செல்வதும், போன இடத்தில் சாதாரணமாகத் திரியாது எதோ வாகனத்துடனும் ஏசியிலும் பிறந்தவர்கள் போல் வான் வாடகைக்குப் பிடித்துக்கொண்டு ஊர் சுற்றுவது, அங்கு சென்றும் காசை உறவினர்களுக்கு கொட்டி இறைத்துத் தான் பெரிய காசுக்காரன் என அங்குள்ளவர்களை நம்பவைத்து போன்ற கோமாளித்தனங்களையும் செய்வதால் வெளிநாடு என்றால் பணம் கொழிக்கும் இடம் தான் என்னும் அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையை அவர்களுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. விடுமுறையில் சென்று இப்படி செய்பவர்கள் மீண்டும் வெளிநாடு வந்து தொடர்ந்து மூன்று நான்கு ஆண்டுகளில் அந்தக் கடனை அடைத்து முடிப்பது வேறு கதை. இவை எல்லாம் தெரியாத புலத்துப் பெற்றோரும் பெண்களும் கூட வெளிநாடு சென்றால் மகிழ்வாக வாழலாம் என எண்ணியபடி வெளிநாட்டு மாப்பிளைக்காகக் காத்திருக்கின்றனர். மாப்பிள்ளைக்கு பத்து பதினைந்து வயது கூடினால் என்ன, படிப்பறிவு இல்லை என்றால் என்ன, முதலில் ஒரு திருமணம் செய்து மண விலக்குப் பெற்றவர் என்றால் என்ன, வெளிநாட்டு மாப்பிள்ளை என்றால் சரி என்னும் மனநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். அங்கு சென்று திருமண வாழ்வு சரிவரவில்லை என்றால் விவாகரத்துப் பெற்று வேறு யாரையும் மணமுடித்து வாழலாம் என்றும் பலர் தீர்மானமாக இருக்கின்றனர். இங்குள்ள சட்டங்களும், அரசஉதவிகள் பற்றிய செய்திகள் மட்டுமல்ல இந்தக் கடையில் இந்தஉடை இன்ன விலையில் வாங்கலாம் என்பதுவரை அங்குள்ளவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது. நாம் இங்கு விலை உயர்ந்த ஆடைகள் எமது பணத்தில் வாங்குவதற்கு பலமுறை யோசனை செய்வோம். அங்குள்ளவர்கள் எந்த விதக கூச்சமோ யோசனையோ இன்றி “என் பிள்ளை விலை குறைந்த சேர்ட் எல்லாம் போடமாட்டான். ஆனபடியால் நல்லதா, பெயருள்ளதாக வாங்கி வாருங்கள்” என்று கூறுமளவு புலத்து மக்கள் தெளிவாக உள்ளனர். இன்றும்கூட அங்கு வாழும் எம் உறவுகளுக்குப் பணத் தேவைகள் முடிந்தபாடில்லை. பெற்ற தாயே பிள்ளை எக்கேடு கேட்டுப் போனால் என்ன. எப்படியாவது பணம் அனுப்பினால் போதும் என்னும் மனநிலையில் உள்ள கேவலத்தை எங்குபோய்க் கூறி அழுவது ??? எத்தனை ஊடகங்களில் இவைபற்றிய செய்திகள் வந்தாலும் அவைபற்றிக் கவலை கொள்ளாது பதின்நான்கு மணி நேரம் ஒருநாளில வேலைசெய்து இரவுநேர உணவு மட்டும் உண்டு, உடல் வலியோடு மனவலியும் சேர்ந்தாலும் நான் அனுபவிக்கவில்லை, என் தம்பி அனுபவிக்கட்டும் என்று பணம் அனுப்பும் அண்ணன்கள் பலர் கண்முன்னால் இருக்கின்றனர். அந்த அண்ணன் ஒரு மாதம் தாயகத்தில் போய் நின்றால் எப்ப திரும்பப் போகிறாய் அண்ணா என்பதுதான் முதற் கேள்வியாக இருக்கும். சரி அதை விடுங்கள் வெளிநாடுகளில் இருந்து நாம் சென்றால் எம்மைச் சக மனிதராக நினைத்துப் பார்க்காது எதிரிகளை பார்ப்பதுபோன்று ஒரு எள்ளலுடனும், வன்மத்துடனும் பலர் பார்ப்பதை அவதானித்துள்ளேன். நாம் எப்போதும் அப்படி ஒரு மனநிலையுடன் எம் உறவுகளை பார்த்தோமா? எதனால் அவர்களிடம் இப்படியான ஒரு மனநிலை வளரவேண்டும்? நாங்கள் நாட்டை விட்டு ஓடிப்போனோம் என்றா? சரி ஓடிப்போனது தவறுதான் இல்லை என்று கூறவில்லை. அது பெரிய குற்றமா என்ன? சரி குற்றம்தான் என்று நீங்கள் கூறினால் எதற்காக நாம் அனுப்பும் பணத்தில் வாழ்க்கையை நடத்துகிறீர்கள், வீடுவாசல் கட்டுகிறீர்கள், படிக்கிறீர்கள், குடிக்கிறீர்கள், வாகனம் வாங்கி ஓடுகிறீர்கள்? உங்களிடமிருந்து எமக்கு எதுவும் வேண்டாம் என்று அப்போதே எம்மை ஒதுக்கியிருக்கலாமே? உங்களிடம் நாம் உரிமையையும் அன்பையும் மட்டும்தானே எதிர்பார்த்தோம்! போர் முடிந்த பின் எத்தனை ஆசை ஆசையாக எம் நாடு என்று ஓடி வந்த எமக்கு கிடைத்தது பெரிய ஏமாற்றமும் தோல்வியும் தான். பலர் இனி அங்கு போய் இருக்கலாம் என எண்ணியவர்கள் எல்லாம் கூட உறவுகளின், தமிழ் சமூகத்தின் நிலை கண்டு நாம் இங்கேயே இருந்துவிடுவது மேல் என்னும் மனநிலைக்கு வந்துவிட்டனர். இன்னும் ஒரு பத்து ஆண்டுகள் அல்லது இருபது ஆண்டுகளின் பின்னர் யார் தாய்நாட்டைத் தேடி ஓடப்போகின்றனர்? அதன் பின்னான உறவுகள் தொடர முடியாத நிலையை உண்டுபண்ணிவிட்டீர்களே! எம் காலத்தில் ஈழம் கிடைக்கும் என்றும், எம் நாட்டில் நாம் நின்மதியாக வாழலாம் என்னும் நினைப்பில் இடி வீழ்ந்து அந்தக் காயம் ஆற முன்பே உறவுகளின் அலட்சியமும், பாராமுகமும் புலத்து, புலம்பெயர் மக்கள் பலரிடையே ஒரு பெரிய இடைவெளியைத் தோற்றுவித்துவிட்டது. அதை எவராலும் நிவர்த்திசெய்யவே முடியாது. சில நல்ல உறவுகளால் ஒரு நூலிழை ஒன்று ஒட்டியபடி இருக்குமே தவிர மற்றப்படி இருவேறு இனங்களாக நாம் மாறிக்கொண்டிருப்பதை இல்லை என்று யாராலும் கூற முடியாது. நாம் எத்தனை இடர்கள் சுமந்து இங்கு வாழ்ந்தாலும் நாம் நின்மதியாக உயிர்ப்பு பயமின்றி வாழ்வதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். எமது பிள்ளைகள் பெரும்பாலானோர் கல்வியில் பலபடிகள் முன்னேற்றம் அடைந்திருப்பதும் நாம் புலம் பெயர்ந்ததனால்த்தான். சரியாக வாழ்த்தெரிந்தவர்கள் பலரும் நன்றாக வாழ்ந்துகொண்டிருப்பதும் புலம்பெயர்ந்ததனால்த்தான். ஆனாலும் எம் குழந்தைகள், எம் கலாசாரம் பண்பாடு மறந்து, வேற்று இனத்தவரை மணந்து, மேற்கத்தேய நாகரிகத்துள் மூழ்கி பெற்றவர்களுடன் கூட அந்நியோன்யத்துடன் வாழமுடியாத ஓர் சந்ததியாக மாறிக்கொண்டிருப்பது கண்கூடு. நாம் எமக்கு அடுத்த தலைமுறையை மட்டும் எதோ ஒருவிதத்தில் எம்மோடு பிடிதது வைததிருக்க முடியும். ஆனால் அடுத்த தலைமுறை தமிழ் தெரிந்த, எம் கலாச்சாரம் தெரிந்த சமூகமாக இருக்கும் என்று அடித்துக் கூற முடியுமா? எம் பிள்ளைகளின் தலைமுறையுடன் எம் உறவுகளும் முடிந்துபோய் புலத்துத் தமிழருக்கும் புலம்பெயர் தமிழருக்குமான ஒரு தொடர்பு முற்றிலும் இல்லாதுபோகப் போகிறது. எம்மொழியும் இல்லாது அதனுடனான தொடர்பாடாலுமற்று எம்மினம் இடம்பெயர்ந்து வந்த ஓர் கலப்பினமாகப் புலம்பெயர் தேசங்களில் வாழப்போகிறது. அடுத்த தலைமுறை தாண்டி புலம்பெயர்ந்து வாழும் உறவுகளே தம் உறவுகளைத் தொலைத்து முகம் தெரியாது வாழப்போவதை நாம் எப்படியேனும் தடுக்க முடியாதா? நிவேதா உதயராஜன்-பெரிய பிரித்தானியா http://www.naduweb.net/?p=8791
  4. 7 points
    இருள் கலந்த சாலையில் ஒரு சிறு வளைவில் எனக்கான மரணம் இன்று காத்திருந்தது ஒரு கணப் பொழுதில் தீர்மானம் மாற்றி இன்னொரு நாளை குறித்து விட்டு திரும்பிச் சென்றது பனியில் பெய்த மழையில் வீதியின் ஓரத்தில் மரணம் காத்திருந்ததையும் என்னை பார்த்து புன்னகைத்ததையும் பின் மனம் மாறி திரும்பிச் சென்றதையும் நானும் பார்த்திருந்தேன் தூரத்தில் ஒலி எழுப்பும் வாகனம் ஒன்றில் அது ஏறி சென்றதையும் ஏறிச் செல்ல முன் தலை திருப்பி மீண்டும் என்னை பார்த்ததையும் நான் கண்டிருந்தேன் எல்லாக் காலங்களிலும் ஏதோ ஒரு புள்ளியில் நானும் அதுவும் அடிக்கடி சந்திக்க முயல்வதும் பின் சந்திக்காது பிரிவதும் அதன் பின் இன்னொரு சந்திப்பிற்காக காத்திருப்பதுமாக வாழ்வு நீள்கின்றது ----------- இன்று புதிதாக திறக்கப்பட்ட வீதியில் மோசமாக போயிருக்க கூடிய விபத்தில் சிறு நொடி வித்தியாசத்தில் உயிர் தப்பினேன்.
  5. 6 points
    கொண்டாட்டம் உயர்வுகளைத் தொடுவது கட்டாயம் என்று பிறந்தநாள் முதல் திணிக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், நினைவு தெரிந்தவரை ஒட்டம் இருந்து கொண்டேயிருக்கின்றது. அருவரி தொட்டு வெற்றிகளைக் குறிவைத்த முயற்சியும் வெற்றியைக் கொண்டாடுவதும் நடக்கிறது. இருப்பினும், காலப்போக்கில் ஒட்டம் மட்டும் தொடர, வெற்றிகளைக் கொண்டாடுவதற்குத் தெரியாமல் போய் விடுகிறது. வெற்றிகைளத் கொண்டாடத் தெரியாமல் போவதற்கான அடிப்படைக் காரணம், வெற்றிகளை அடையாளங் காண்பது மறந்துபோகின்றது. ஓட்டம் மட்டும் வாழ்வாகி, ஓட்டம் நிற்காது தொடர்வதற்கான அடிப்படையாக வெற்றி என்பது எதிர்காலத்தில் எங்கோ ஒரு பொழுதில் பிறக்கவிருக்கும் வரைவிலக்கணப்படுத்தப்படாத ஒன்றாகிப்போகின்றது. ஓட்டமே மதமாக மொழியாக மூச்சாக பிணைப்பாக ஆகிக்கொள்கிறது. வெற்றி மறந்து போகிறது. கொண்டாடத் தெரியாமல் போய் விடுகிறது. வெறுமனே ஓட்டந் தொடர்கிறது. சிறுவயதில் பள்ளியில் படிப்பில் ஏதேனும் சந்தேகமிருப்பின், அப்பா அம்மா ஆசிரியர் ரியூஷன் என்பனவெல்லாம் தாண்டி சந்தேகம் கேட்பதற்குப் பக்கத்தில் இன்னுமொரு மாணவன் இருப்பான். எமக்குப் புரியும் மொழியில் எமது சந்தேகத்தை அந்தச் சகபாடி தீர்த்துவைப்பான். நாம் வளர்ந்து வருகையில், இந்த பொருள்முதல் சமூகத்தில், எப்படியோ அந்தச் சகபாடியினைத் தொலைத்து விடுகின்றோம். எமது சந்தேகங்களைக் கேட்பதற்கு எமையொத்தவர்கள் யாரையும் காணக் கிடைக்காது, எமது சந்தேகங்களை முன்வைப்பதற்கு மொழியின் போதாமையுணர்ந்து, புலம்பெயர் தேசத்தின் வேற்றின வைத்தியரிடம் போன தமிழ் முதியவரைப் போல அனைவரும் ஆகிப்போகின்றோம். பிறரிடம் மட்டுமல்ல, எமக்கே எமது பிரச்சினைகளைப் புரியவைக்க எம்மால் முடிவதில்லை. எமது பெறுமதி என்று ஒன்று இருந்து, அந்தப் பெறுமதி கைப்படும்போது கொண்டாட்டம் தானாகத் தலைப்படும். ஏதேதோ பெறுமதிகளை எம்முடையதாக நாம் ஒவ்வொரு பொழுதில் நம்பிக்கொள்கின்றபோதும், இது எனது பெறுமதியல்ல என்ற ஒரு மெல்லியகுரல் உள்ளுர எங்கோ முணுமுணுத்துக்கொண்டிருக்க்கிறது. அதனால், அந்நியபெறுமதிகளின் கைப்படல் கொண்டாட்டத்தைப் பிரசவிக்காது நகர்ந்துபோகிறது. காலம் செல்லச் செல்ல, எனது பெறுமதி இதுவல்ல என்ற குரல் மட்டும் இருக்கிறதே அன்றி, எனது பெறுமதி என்ன என்பது என்னால் அறியப்படமுடியாததொன்று என்பது போல் பயப்படுத்துகின்றது. மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவு எனது பெறுமதி என்ன என்பதை என்னால் அடையாளங்காணமுடியாதபோது, அனைத்தும் பயப்பிடுத்துகின்றன. நான் கடைசியாகக் கொண்டாடிய தருணம் எது என்று மனம் ஆராய்கின்றது. அந்தத் தருணம் என்னால் கொண்டாடப்பட்ட தருணமாய் இருந்ததனால், அந்தத்தருணத்திற்குள் எனது பெறுமதி இருந்திருக்கவேண்டும் என்ற அடிப்படையிலேயே இந்த ஆராய்தல் நடக்கின்றது. ஆனால் அந்தத் தருணம் சார்ந்து இன்றைக்கு என்னிடம் உள்ள பதிவு கொண்டு தான் என்னால் அந்தத் தருணத்தை ஆராய முடியும் என்பதனால், அந்தத் தருணத்தின் பதிவினை சல்லடைபோட்டுத் தேடுகின்றேன். அந்தத் தருணத்தில் நான் உண்ட உணவு, சுவாசித்த காற்று, நுகர்ந்த வாசனைகள், கேட்ட ஒலிகள் என்று அனைத்தும் எனது கவனத்தைப் பெறுகின்றன. அன்றைக்கு நானுண்ட கத்தரிக்காய் மட்டுமல்ல கறிவேப்பிலை கூட எனது பெறுமதியாயிருக்கலாம் என்று மனம் சந்தேகப்படுகிறது. இந்த அடிப்படையில் தான் மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவுகள் மீதான சண்டை ஆரம்பிக்கிறது. இந்தக் கத்தரிக்காய் அந்தக் கத்தரிக்காய் மாதிரியில்லை என்று வெளிப்படைக்குக் கேட்கும் அடம்பிடித்தலில் மறைந்திருந்து கேட்பது எனது பெறுமதியினை எனக்கு மீட்டுத்தாருங்கள் என்ற ஏக்கமே. மரபணு மாற்றப்பட்ட உணவுகளால் தீங்கு உண்டா இல்லையா என்ற வாதத்திற்குள் செல்லவே போவதில்லை. மாறாக, எனது மரபணு நான் பிறந்தபோது இருந்தபடியே இருக்கின்றதா என்ற கேழ்வியினை முன்வைக்கிறேன். CRISPR, ஜீனோம் எடிற்றிங் போன்ற தலைப்புக்களிற்குள் செல்லவேண்டாம். எமது வாழ்க்கைப் பாதையில் நாம் சந்தித்தித் வைரசுகள் முதற்கொண்டு இன்னோரன்ன விடயங்கள் எமது மரபணுக்களை எங்கனம் மாற்றியுள்ளன என்று திட்டவட்டமாக ஒப்பிடல் இன்றைக்கு அனைவரிற்கும் சாத்தியமான ஒன்றல்ல என்றபோதும் மாற்றங்கள் நடக்கின்றன என்பது பொது அறிவு. எயிட்ஸ் போன்ற பரிணமிப்புக்களில் வெளிப்படையாகின்ற மரபணு மாற்றங்கள், சிறிய அளவுகளில் புலப்படாது நடப்பினும் மாற்றம் நடக்கிறது. அது மட்டும் அன்றி, இன்றைக்கு Design Biology என்பது நோய்களிற்கான சிகிக்சையாக மாத்திரைக்குப் பதில் மரபணு மாற்றம் சார்ந்து சிந்தித்துக் கொடிருக்கிறது. கிறிஸ்ப்பர் மட்டுமன்றி வைரசுகளும் எம்முட் சென்று எமது மரபணுவினை மாற்றும் இலக்கிற்காகக ஆராய்ச்சி கூடங்களில் உருவாக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.. எமது வாழ்நாளில் இது சர்வசாhதரணமான விடயமாக வந்துவிடும். ஆக, அன்றைக்குக் கத்தரிக்காய் சாப்பிட்ட நானே மரபணு மாற்றப்பட்டு வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றேன் எனும் போது, அன்றைக்கு நான் சாப்பிட்ட கத்தரிக்காய் மட்டும் அப்படியே இருந்தால் மட்டும் என்ன லாபம்? எனவே எனது பெறுமதி என்ன என்பதைக் கடந்தகாலத்தில் தேடுவது பலன்தராது ஏனெனில் நான் அன்றைக்கு இருந்தவனாய் இன்றைக்கு இல்லை. எல்லாரும் குருவாண்டி இன்றைய தேதிக்கு சமூகவலைத்தளங்கள் மற்றும் வாழ்வில் அனைவரும் கருத்துக் கூறுவதை மட்டும் விரும்புகிறார்கள். கேட்பது என்பதோ அறிந்துகொள்வது என்பதோ உவப்பான விடயமாக இஇன்றைக்கு இல்லை. எனது பெறுமதி என்ன என்பதே எனக்குத் தெரியவில்லை, எனது குளப்பங்கள் சார்ந்து எங்கு தேடுவது என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் நான் கருத்துக்கூறியே ஆகவேண்டும் என்று என்மீது யாரோ திணித்துவிட்ட பிணியில் நான் குருவாகிக் கொண்டிருக்கிறேன். Augmented Reality (AR) video game போல உலகு ஆகிப்போய்விட்டது. உண்மை என்பது அவரவர்க்கான பிரத்தியேகமானதே அன்றி அனைவரிற்கும் பொதுவான உண்மை என்று ஏதும் இல்லை என்பதாக உளவியல் மாறிக்கொண்டிருக்கின்றது. அவரவர்க்கு அவர்க்கான உண்மை. பொதுமறை என்று எதையும் எவரும் ஏற்கத் தயாரில்லை. எல்லோரும் தன்னைப் பெருப்பித்துக் காட்ட விழைந்து கொண்டிருப்பதால் கேட்பது பாதகம் என்றாகிப்போகிறது. மற்றையவன் பேச நான் கேட்பின் பேசுபவன் பெரியாள் ஆகி விடுவான். எனவே எனது கருத்துக்களை அங்கங்கே நானும் தூவுவது அவசியம். விடயம் புரிகிறதோ இல்லயோ நுனிப்புல்லுகளை நானும் சப்பித் துப்புவது அவசியம் என்பது இன்றைய நிலை. இதனால் அனைவரும் குருவாண்டி. சிஸ்யப் பிள்ளைகள் பற்றாக்குறை. இந்நிலையின் வீச்சு அனைவரும் தமக்காக மட்டும் இருக்கும் ஒரு நிலையினை நோக்கியதாக நகர்கிறது. ஆனால், இயற்கை மனிதனை கொம்பின்றி, நகம் இன்றி, பலம் இன்றி கூட்டத்தில் பலம் பெறுகின்ற சமூக விலங்காகப் படைத்திருக்கிறது. அதனால், எங்கும் பெருங்குளப்பம். ஆன்மிகம் சரியை கிரியை யோகம் ஞானம் என்று வந்தால் என்ன, சத் சித் ஆனந்தம் என்று கொண்டால் என்ன, பதி பசு பாசம் என்றால் என்ன, தத் துவம் அசி என்று கேட்டு அதன் வழி அகம் பிரம்மாஸ்மி என்று கொண்டால் என்ன முடிவில் விடுதலை பெறுவதற்கு ஞானம் அவசியம் என்பதாய் ஒரு பொதுமை காணப்படுவதாய்த் தோன்றினும், போதகர்கள் முரண்டு பிடிக்கிறார்கள். அத்வைதம் சைவ சித்தாந்தத்தைப் புறக்கணிக்க, சித்தர்கள் பிரம்மத்தைப் புறக்கணிக்க, சாமியார்கள் சட்ட ஒழுங்கைப் புறக்கணிக்க என்று எங்கும் மோதல். எல்லோரும் குருவாண்டி. குளப்பம் பிரவாகம். எல்லாவற்றிலும் சந்தேகம் தெளிவு எங்குமில்லை, கொண்டாட்டம் வரண்ட வாழ்வில் ஓட்டம் மட்டும் இதயத்துடிப்பு. முடிவு ஒரு சமயப் பேச்சாளர் பக்கத்து ஊரில் உள்ள ஒரு பிரபல ஆலயத்தின் உற்சவத்தில் பேசுவதற்காக, பேருந்தில் செல்வதற்காகப் பேருந்து நிலையம் சென்றாராம். பேருந்து நிலையம் பக்த்தகோடிகளால் நிரம்பி வழிய, பேருந்தில் ஏறுவது அசாத்தியமாய் இருந்ததாம். கசங்கிப் போன மேலாடையோடு தனது கடைசி முயற்சியும் பயனிழந்து, வியர்வைப் பெருக்கோடு அவர் கூட்டத்தில் இருந்து விலக முயல்கையில், இளைத்த உடலுடன் இரு முதியவர்கள் இவரை மறித்து அந்தப் பேருந்து குறித்த ஆலயத்திற்கா செல்கிறது எனக் கேட்டார்களாம். இவர், ஆம் அது அங்கு தான் செல்கிறது, ஆனால் கூட்டம் அலைமோதுகிறது, என்னால் கூட ஏற முடியவில்லை, நீங்கள் ஏற மாட்டீர்கள் என்றாராம். அதற்கு அந்த முதியவர்கள், ஏறுவதை விடுங்கள் அந்தப் பேருந்து அந்த ஆலயத்திற்குத் தான் செல்கிறது என்பது உங்களிற்கு உறுதியாகத் தெரியுமா எனக் கேட்டார்களாம். இவர், ஆமாம் என்று கூறி விட்டு நகர்ந்து வந்து வாடகைக்கு ஒரு கார் எடுத்துக் கொண்டு நிகழ்விற்குப் பேசச் சென்றாராம். நிகழ்வு மேடையில் ஏறிய பேச்சாளரால் ஆச்சரியத்தை அடக்கமுடியவில்லையாம். ஏனெனில் மண்டபத்தில் முன் வரிசை ஆசனத்தில் அந்த முதியவர்கள் அமர்ந்திருந்தார்களாம். பேசி முடித்ததும் அவர்களிடம் சென்று எப்படி வந்தீர்கள் என இவர் வினவ, அவர்கள் தாங்கள் அதே பஸ்சில் தான் வந்ததாகச் சொன்னார்களாம். நம்ப முடியாத இவர், எப்படி ஏறினீர்கள் என்று கேட்டதற்கு அவர்கள் சொன்னார்களாம்: பஸ் சரியான இடத்திற்குச் செல்கிறது என்பதை அறிந்தபின்னர் கூட்டத்துள் நின்று கொண்டோம். கூட்ட அலை எம்மை பேருந்துள் தானாகத் திணித்தது, பின்னர், பேருந்து கோவில் அருகில் நின்றதும், மறுபடி அனைவரும் அங்கே இறங்கியதால் மறுபடி அந்த அலை எம்மையும் பேருந்தில் இருந்து வெளியே துப்பிவிட்டது என்றனாராம். ஒட்டம் என்பது சக்த்தி வேண்டுவது. ஓடுவதற்கான சக்தியினைத் தக்க வைப்பதற்கு உடல் மட்டும் ஒத்துழைத்து ஒரு பலனும் இல்லை. உளம் உடன்படா ஓட்டம் அவசியம் மூச்சிரைக்கப் பண்ணும். எமது ஓட்டங்கள் எமக்கு அன்னியமானவையாக உளம் ஒவ்வாதனவாக உருக்குலைக்கும் படி இருக்கும் வகை மூச்சிரைத்தல் தவிர்க்க முடியாதது. அன்னிய பெறுமதிகளின் நிமித்தம் புரியாத ஓட்டத்தை மூச்சிரைக்கத் தொடர்வதற்குப் பதில், உள்ளுரக் கேட்கும் மெல்லிய குரலின் திசையறிவிப்பில் சென்று எமக்கான அலையினைத் தேடிக்கண்டடைந்து, கையைத் தூக்கிக் கொண்டு அலை எம்மை இழுத்துச் செல்ல அனுமத்தித்தல் வினைத்திறன் மிக்கது.
  6. 6 points
    போதும்..... வேண்டாம். அவர்களின் குறைகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றோம் என்று இங்கு வேண்டாம்
  7. 5 points
    பலவருடங்களின்பின்னர் மீண்டும் ஒரு மார்கழி மாதத்தில் ஒஸ்லோ வந்திருக்கிறேன். கொட்டும் பனியும் கடும் குளிரும் என்னை முடக்கிபோட கங்கனம் கட்டியபடி. 1990 ஆண்டு டிசம்பர் மாதமும் இப்படித்தான் இருந்தது. அப்ப நான் நோர்வீஜிய அபிவிருத்தி நிறுவனமான நோறாட் அமைப்பில் பகுதிநேர ஆலோசகராகப் பணியாற்றினேன். நிறைமாதமாக இருந்த மனைவிக்கும் இரண்டு வயசுப் பயனான என் மகனுக்கும் இன்னும் விசா கிடைக்கவில்லை என்கிற கவலை மனசில். அந்த சமயத்தில் எழுதிய கவிதை. இக்கவிதையை எனது நண்பர் பேராசிரியர் ஒய்வின் புக்ளரூட் நோர்வீஜிஜ மொழி ஆக்கம் செய்தார். கவிதை நோராட் சஞ்சிகையில் வெளிவந்தது. குடிவரவு அலுவலக்த்தில் புதிதாக பதவிக்கு வந்திருந்த செல்வி.நினிரொப் அவர்களை இக்கவிதை கவர்ந்தது. அவர் நோர்வீஜிய மொழியாக்கம் செய்யபட்ட எனது கவிதைகளையும் செக்குமாடு குறுநாவலையும் பிரதிகள் எடுத்து வெளிவிவகார அமைச்சு மற்றும் நீதிஅமைச்சுக்கு அனுப்பிவைத்தார். அதேசயம் நோராட் என்னை தென்னாசிய நிபுணன் என்றும் என்னக்கு பிரதியீடாக தங்களிடம் வேறு யாரும் இல்லையென்றும் குடிவரவு அலுவலகத்துக்கு கடிதம் கொடுத்து அதை தொழில் அமைச்சும் அங்கீகரித்ததால் எனக்கு குடியேற்ற விசா தரப்பட்டது. அதனால் என் மனைவி மக்களுக்கும் விசா கிடைத்தது. எனினும் நாட்டு நிலவரங்களில் ஏற்பட்ட முரண்களாலும் என் இயல்பான கட்டற்ர போக்காலும் தொடர்ந்தும் நோராட் நிறுவனத்தில் பணி செய்ய முடியவில்லை. விசாவுக்காக மொழிபெயர்க்கபட்ட எனது `செக்குமாடு` குறு நாவல் பின்னர் புகழ் பெற்றது. செக்குமாடு குறுநாவலின் நோர்வீஜிய மொழிபெயர்ப்புக்கு விருது தருவதற்க்காகவென்று நோர்வீஜிய எழுத்தாளர் சங்கம் சிறந்த வெளிநாட்டு எழுத்தாளருக்கான புதிய விருதை உருவாக்கி மகிழ்சிதந்தது. சன்னல்: -இது ஒஸ்லோவில் 1990 டிசம்பர் எழுதப்பட்ட கவிதை. நண்பர் பேராசிரியர் ஒய்விண்ட் புக்ளரூட் சன்னல் கவிதையை நோர்வீஜிய மொழியாக்கம் செய்தார். சன்னலின் நோர்வீஜிய மொழியாக்கம் நோர்வீஜிய வெளிவிவகார அமைச்சின் ’நோராட்’ இதழில் வெளிவந்தது. இலக்கிய ஆர்வமுள்ள பெண்மணி செல்வி. நினி ரொப் எனது விசா அலுவலராக அமைந்தது அதிஸ்ட்டம் என்றே சொல்ல வேண்டும். சன்னல்கவிதை அவரைக் கவர்ந்ததது. அதனால் அவர் இக்கவிதையை குடிவரவு திணைக்கள் அதிகாரிகள் வெளிவிவகார அமைச்சு நீதி அமைச்சு அதிகார்களுக்கு பிரதி அனுப்பினார். இதனால் என் செல்வாக்கு உயர்ந்ததது. மட்டக்களப்பு அபிவிருத்தி தொடர்பான என்கட்டுரையின் பங்களிப்பின் அடிப்படையில் நோராட் என்னை தென்னாசிய நிபுணர் என கடிதம் தந்தது, அதன் அடிப்படையில் எனது கலைஞர்களுக்கான விசாவை வெளிநாட்டு நிபுணர்களுக்கான விசாவாக மாற்றபட்டது. அதைத் தொடர்ந்து எனது மனைவிக்கும் எனது மூத்தமகன் ஆதித்தனுக்கும் நோர்வே வர விசா அனுமதி வளங்கப்பட்டது. கவிதைக்கும் சக்தி உண்டு. . சன்னல் - வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . துயில் நீங்கி கனத்த மெத்தைப் போர்வைதனைப் புறம்தள்ளி சோம்பல் முறித்தபடி எழுந்து சன்னல் திரை தன்னை ஒதுக்கி விட்டேன் இன்று கிறிஸ்மஸ் விடுமுறை நாள். . புராணத்துப் பாற்கடலில் சூரியனின் பொற்தோணி வந்தது போல் வெண்பனி போர்த்த உலகில் பகல் விடியும். வெள்ளிப் பைன் மரங்கள். இலையுதிர்த்த வெள்ளிப் பேச் மரங்கள். வெள்ளி வெள்ளிப் புல்வெளிகள். . என்ன இது பொன்னாலே இன்காக்கள் * பூங்கா அமைத்ததுபோல் வெள்ளியினால் வைக்கிங்கள்** காடே அமைத்தனரோ. காடுகளின் ஊடே குதூகலமாய் பனிமேல் சறுக்கி ஓடுகின்ற காதலர்கள். பின் ஓடிச் செல்லும் நாய்கூட மகிழ்ச்சியுடன். . நான் மந்தையைப் பிரிந்து வந்த தனி ஆடு. போர் என்ற ஓநாயின் பிடி உதறித் தப்பிய நான் அதிட்டத்தால் வாட்டும் குளிர் நாளில் கூட வாழ்வை ரசிக்கும் கலையை அறிந்தவரின் நாடு வந்தேன். . வெண்பனியின் மீது சூரியன் விளையாடும் நாட்கள் எனக்கு உவகை தருகிறது. என் மைந்தன் என்னோடிருந்தால் இவ்வேளை நானும் அவனும் இந்த வெள்ளி வெள்ளிக் காடுகளுள் விளையாடக் கூடுமன்றோ. . “சூரியனைப் பிடித்துத் தா” என்று அவன் கேட்டால் வெண்பனியில் சூரியனை வனைந்து நான் தாரேனோ. “ஏனப்பா இலங்கையில் வெண்பனி இல்லை” என்பானேல் முன்னர் இருந்ததென்றும் கொதிக்கின்ற சூரியனார் அதன்மீது காதலுற்று அள்ளி அணைக்க அது உருகிப் போனதென்றும் பின்னர் துருவத்தை வந்து அது சேர்ந்த தென்றும் அதனாலே சூரியனார் துருவம் வரும்போது வெப்பத்தை நம் நாட்டில் விட்டு விட்டு வருவதென்றும் கட்டி ஒரு நல்ல கதை சொல்ல மாட்டேனோ ? . கருவில் இருந்தென் காதல் மனையாளின் வயிற்றில் உதைத்த பயல் நினைவில் இருந்தென் நெஞ்சிலன்றோ உதைக்கின்றான். நமக்கிடையே ஏழு கடலும் இணைந்தன்றோ கிடக்கிறது விசா என்ற பெயரில். வெண்பனி மீது இன்னும் அந்தக் காதலரும் நாயும் களிப்போடு. 1990 Disamber
  8. 5 points
    அது மரபணு மாற்றபட்ட மரக்கறி வகை என்று ஒருவருடங்களுக்கு முன்பு நவம்பர் குளிர்கால நேரம்களில் அவுசில் இருந்து இறக்குமதியாகின்ற பொழுது இங்குள்ள இங்கிலாந்து https://www.gov.uk/guidance/port-health-authorities-monitoring-of-food-imports உணவு அமைப்பு எரிக்க சொல்லி உத்தரவிட்டது காரணம் இறக்குங்க ஒவ்வொரு முருங்கைக்காயிலும் அது மரபணு மாற்றம் செய்யபட்ட உணவு என்று லேபில் ஓட்டனும் இறக்கியவர் நம்ம தமிழ் ஆள் வேண்டாம் சோலி என்று எரிப்பதுக்கு காசை கட்டி விட்டு வந்துவிட்டார் அதன் பின் அவுஸ் முருங்கைக்காய் இந்தபக்கம் தலை வைத்து படுப்பதில்லை . உங்களுக்கு சந்தேகம் இருந்தால் ஒரு முருங்கைக்கையை உங்கள் போர்ட் கெல்த் ஆட்களுக்கு அனுப்பி விட விலாவாரியாக ஆராய்ந்து மெயில் அனுப்புவார்கள் அநேகமாக இலவச சேவையாக இருக்கும் . Bacillus thuringiensis ஒருவகை கிருமி இயற்கை கொள்ளி பொதுவாக பயிர்களை தாக்கும் பூச்சிகளுக்கு இயற்க்கை அமைத்த வில்லன் மனிச மூளை வேறுவிதமாக சிந்திக்கும் Bacillusலிருந்து குறிப்பிட்ட மரபணுவை விதைகளில் கலந்துவிட அன்று தொடங்கியது தலையிடி அப்படியான உணவுகள் உணவுகால்வாயில் புற்று நோயை கொண்டு வருது என்று ஒரு பகுதி கொடிகட்ட அமெரிக்காவின் மான்செண்டோ போன்ற விதை கொம்பனிகள் இல்லை என்று வாதிட கொள்ளுபாடு தொடர்கிறது இங்கு இங்கிலாந்து சட்டம்கள் நஞ்சை நஞ்சென்று எழுதி வித்தால் விக்கலாம் gmo மரக்கறி வகைகள் பைக்கட்டில் ஒரு மூலையில் சிறிய எழுத்துகளில் இது gmo உணவு என்று பிரிண்ட் பண்ணி வியாபாரம் செய்யலாம் . gmo பயிர்கள் இயற்க்கை சுற்று வட்டத்தை பாதிக்கும் என்பது நிரூபணம் ஆகியுள்ளது அதனால் மூன்றாம் உலகநாடுகளை நோக்கி வலுக்கட்டாயமாக தள்ளி விடுகிறார்கள் சொல்லப்படும் காரணம் பாரிய விளைச்சல் . ஆதாரம் வேண்டுவோர் . https://www.bbcgoodfood.com/howto/guide/what-gmo-food http://www.marklynas.org/2013/04/time-to-call-out-the-anti-gmo-conspiracy-theory/ https://thetruthaboutcancer.com/dangers-gmo-foods/
  9. 5 points
    அந்த ஒரு துளி விந்துவால் உருவாகிய மனிதனா இப்படி சிந்திக்கின்றான்? ஓ மை காட்....... ஐ மீன் என்ரை கடவுளே...
  10. 4 points
    போதும். இனியாவது அகதி வாழ்வுக்கு முடிவு கட்டுங்கள்! தமிழ்நாட்டில் தற்போது சுமார் ஒரு லட்சம் ஈழ அகதிகள் இருக்கின்றனர். இவர்கள் கடந்த 35 வருடங்களாக அகதிகளாகவே இருக்கின்றனர். ஜரோப்பா மற்றும் கனடா அவுஸ்ரேலியா நாடுகளுக்கு சென்ற ஈழ அகதிகளுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்பட்டு அவர்கள் கல்வி கற்க வேலை செய்ய என அனைத்து வசதிகளும் உரிமைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இந்தியாவில் உள்ள ஈழ அகதிகளுக்கு மட்டும் உயர் கல்வி கற்கும் வாய்ப்புகூட மறுக்கப்படுகிறது. இந்தியாவில் உள்ள தீபெத் மற்றும் அகதிகள் எல்லாம் சுதந்திரமாக திரிய அனுமதித்த இந்தியஅரசு ஈழ அகதிகளை மட்டும் கைதிகள் போல் நடத்துகின்றது. இதுபோதாதென்று பாவானிசாகரில் கம்யுனிஸ் கட்சி தலைவர் ஒருவர் ஈழ அகதிகளை வெளியேற்ற வேண்டும் அல்லது அடைத்து வைக்க வேண்டும் என்று கோரியுள்ளார். கடந்த 35 வருடமாக மௌனமாக இருந்த தலைவர் அதுவும் கம்யுனிஸ்ட் தலைவர் இப்போது அகதிகளுக்கு எதிராக வன்மத்தை கக்கியுள்ளது ஆச்சரியத்தையும் அதிர்ச்சியையும் தருகிறது. அதேவேளை தம்மை தரக்குறைவாக ஏசியவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்குமாறு கோரி பவாணிசாகர் அகதிமுகாமில் இருக்கும் அகதிகள் ஆர்ப்பாட்டம் செய்துள்ளனர். நாள்தோறும் ஆயிரக்கணக்கானவர் வடநாட்டில் இருந்து தமிழ்நாட்டக்கு வந்த வண்ணம் உள்ளனர். ஏற்கனவே லட்சக்கணக்கான மலையாளிகள் , கன்னடர், தெலுங்கர்கள் தமிழகத்தில் வாழுகின்றனர். இவர்களுக்கு எதிராக குரல் கொடுக்காத கம்யுனிஸ்ட் தலைவர் ஈழ அகதிகளுக்கு எதிராக குரல் கொடுப்பது ஏன்? இவர்களால் பறிபோகாத தமிழக வளம் ஈழ அகதிகளால் பறிபோவதாக காட்டுவதன் மர்மம் என்ன? போதும். இந்த நிலை தமிழகம் முழுவதும் பரவுவதற்கு முன்னரே முடிவு காண வேண்டும். தமிழகத்தில் தொடர்ந்து வாழ விரும்பும் அகதிகளுக்கு குடியுரிமை வழங்குங்கள். தாயகம் திரும்ப விரும்புவோரை உடனே அனுப்பி வையுங்கள். மாறாக உருவாகிவரும் ஈழத் தமிழர் மற்றும் தமிழக தமிழர்களின் ஒற்றுமையை குழப்புவதற்காக அகதிகள் மீது தமிழக தமிழர்களை தூண்டிவிட வேண்டாம். முகநூல் https://www.facebook.com/profile.php?id=1270607221&__tn__=%2Cd*F*F-R&eid=ARAD6Uv_gL0moZ7UWfb9XQ46PupYv7kDsubrhQw0B8D-Hfk306U8CxIlJmqIg6TRBh6jgGJsXbraSzKy&tn-str=*F
  11. 4 points
    ஒவ்வொரு வருடம் பிறக்கும் போதும் புதிய வருடத்திலிருந்து புகைக்கமாட்டேன் தண்ணியடிக்க மாட்டேன் அதை விடுகிறேன் இதை விடுகிறேன் என்று மனதில் படுபவைகளை வெளியே சொல்லாவிட்டாலும் எமது மனதுக்குள் எண்ணுவோம். அப்படி எண்ணியிருந்தவை மணிக்கணக்கு நாள்கணக்கு கிழமைக்கணக்கில் போனாலும் மீண்டும் வேதாளம் முருங்கைமரம் ஏறிய கதையாகவே முடிந்திருக்கிறது.இதில் வெற்றியடைந்தவரென்று இருந்தாலும் நான் இதுவரை காணவில்லை. சரி ஆண்கள் மறப்பதற்கென்று நிறைய இருக்கும் போது பெண்கள் எதை எதை விடலாமென்று எண்ணவார்கள்.எனக்கு இதில் எதுவுமே எழுதத் தோன்றவில்லை. இங்கே யாராவது இப்படி எண்ணியிருக்கிறீர்களா?உங்கள் வெற்றி தோல்வி பற்றி எழுதுங்கள். நான் பதின்மவயதில் தண்ணி புகை இரண்டும் பழகி புதுவருடம் வரும் வேளை சபதம் எடுத்து நிறைய தடவை தோற்றுப் போனேன். கடைசியில் எதுவித நிர்ப்பந்தமும் இல்லாமல் 87 இல் திடீர் என்று ஒருநாள் தண்ணியை விட்டேன்.புகை பிடித்தலை விட முடியாமல் இருந்தேன்.கடைசியில் அதுவே வினையாகிப் போக 97இல் அதையும் விட்டுவிட்டேன்.
  12. 4 points
    நெடுக்கு, உங்கள் போலவே இங்கு எல்லோருக்கும் தனியான தமிழீழம் வேண்டுமென்பதும், எம்மை நாமே ஆளவேண்டுமென்பதும் விருப்பமாக இருக்கிறது. ஆனால், அது இப்போது சாத்தியமா என்று எம்மை நாமே கேட்கிறபோதுதான் இனி என்ன செய்யலாம் என்கிற எண்ணங்கள் உருவாகின்றன. இன்று கூட, ஆயுதப் போராட்டமொன்றின் முழுமையான வெற்றி ஒன்றின்மூலம் மட்டுமே தமிழர்கள் விரும்பும் ஒரு தீர்வு கிடைக்குமென்று நாம் நம்புகின்றேன். ஆனால், அதற்கு துளியளவேனும் சாத்தியம் இல்லையென்பது எனக்கு நன்கு தெரியும். அதனால்த்தான் வேறு வழிகளில் குறைந்தபட்ச தீர்வொன்றையாவது பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று பலர் விரும்புகிறார்கள். மாற்றுத் தீர்வு பேசும் எவருமே புலிகளின் போராட்டத்தைக் கொச்சைப்படுத்தியதாக நான் நினைக்கவில்லை. விமர்சனங்களுக்கும் சேறுபூசல்களுக்கும் நிறையவே வேறுபாடு இருக்கிறது. தர்க்கத்தினூடு ஒருவரையொருவர் வசைபாடுவதும், தமது பக்க நலனுக்காக வேண்டுமென்றே மற்றையவரின் எண்ணங்களைக் குதர்க்கமாகப் பேசுவதும்தான் இங்கு நடக்கிறது. ஜஸ்டினோ அல்லது ஜூட்டோ நான் அறிந்தவரை புலியெதிர்ப்பாளர்கள் கிடையாது. யதார்த்தத்தைப் பேசுகிறார்கள். தாமே முன்னர் நியாயப்படுத்திய புலிகளின் செயற்பாடுகளை இன்று விமர்சிக்கிறார்கள். அதை விமர்சனங்களால் எதிர்கொள்வோம். அவர்பக்க நியாயங்களைக் கேட்கலாம். வெறுமனே சிங்களத்திற்கு வால்பிடிக்கிறார்கள் என்பது, அவர்பக்க நியாயங்களை நாம் பார்ப்பதை முற்றாக மறைப்பதோடு, அவர்களையும் தவறான நிலயொன்றினை எடுக்க நாமே தள்ளிவிடுவதாக அமைந்துவிடுகிறது. என்னைக் கேட்டால், எனது முதலாவது தெரிவு, புலிகளின் தலைமையில் தனித் தமிழீழ அரசு. அது இல்லையென்றால், இருக்கும் மக்களையும், தாயகத்தின் எச்ச சொச்சங்களையும் காத்துக்கொள்ளக்கூடிய ஏதோ ஒரு அரசியல் தீர்வு. ஏனென்றால், எங்களுக்கு இன்னொரு வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரன் வரப்போவதில்லை.
  13. 4 points
    என் பதிலுக்கான பின்னூட்டங்கள் மற்றும் பிறறது பின்னூட்டங்களையும் மேலோட்டமாக வாசித்து பார்த்தேன். புலிகள் சனனாயக ரீதியில் நின்றவர்களை படுகொலை செய்தது ஒரு தவறான மோட்டுத்தனமான எந்த ஒரு விடுதலை அமைப்பும் மக்களின் விடுதலைக்காக ஆற்றக் கூடாத செயல் என்பதை புரிந்து கொண்டதன் விளைவுகளில் ஒன்றுதான் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பை உள்வாங்கி அவர்களை செயலாற்ற விட்டது. விடுதலைப் புலிகள் தங்கள் தவறுகளை திருத்த தொடங்கியதன் ஒரு பிரதான அம்சம் அது. ஆனால் கால தாமதமான செயல் அது. டக்கிளஸ் போன்ற அரசியல் தறுதலைகளை உருவாக்கி அவர்களை வளரும் சூழல் உருவானதே புலிகளின் இப்படியான மோட்டுத்தனமான முடிவுகளால் தான். 90 களில் தமிழ் கட்சிகளை தேர்தலில் நிற்கவிடாமல் தடுத்தன் விளைவு 100 இற்கும் குறைவான வாக்குகள் பெற்று டக்கிளஸின் கட்சி எம்பிக்கள் ஆனதும் இன்று வரைக்கும் தமிழர்களின் நலன்களுக்கு எதிராக அவர்கள் செயலாற்றுவதும் புலிகள் ஆயுதம் தூக்காத தமிழ் கட்சிகளை தேர்தலில் நிற்கவிடாமல் தடுத்ததன் விளைவு. இன்று தலைமை பண்பு எதுவுமற்ற சுமந்திரன், சம்பந்தர் போன்றவர்கள் தான் தமிழர்களின் தலைவிதியை எழுதும் நிலைக்கு வந்தமை சனனாயக ரீதியில் இயங்க கூடிய அனைவரையும் புலிகள் ஒதுங்கச் செய்ததன் விளைவாலும் தம் பிரதேசங்களில் சுதந்திரமாக இயங்க கூடிய அரசியல் கட்சி ஒன்றைத்தானும் உருவாக இடமளிக்காமையும். எல்லா தமிழ் இயக்கங்களுக்கும் இதில் பங்கு உண்டு என்றாலும் புலிகளுக்கு இருக்கும் பங்கு பல மடங்கு. ஏனென்றால் அவர்கள் மட்டும்தான் இராணுவ ரீதியில் பலமாக இயங்கியது மட்டுமன்றி இதய சுத்தியுடன் மக்களுக்காக போராடியதும் அதற்காக மகத்தான தியாகங்களை புரிந்ததும். புலிகளின் / தமிழர்களின் தோல்விகளுக்கு இது மட்டும்தான் காரணமா என்றால் இல்லை என்பது தான் பதில். ஆனால் இதுவும் ஒரு முக்கிய காரணம் என்பதை 2001 இன் புலிகள் மிகத் தெளிவாக புரியத் தொடங்கி இருந்தனர் எனபதன் அடையாளம் தான் த.தே.கூ உடனான உறவும் அங்கீகாரமும். அதுவும் கடும் போர்க் குற்றவாளியான சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் போன்ற படுகொலையாளிகளுடன் கூட கைகுலுக்கி கொள்ளும் அளவுக்கு தம்மை மாற்றத் தொடங்கி இருந்தனர். ஆனால் புலம்பெயர் நாடுகளில் இன்னமும் கனவில் மிதந்து கொண்டு விண்ணாளம் கதைப்பவர்களும் இன்னமும் தம்மை புலிவால்கள் என்று நம்புகின்றவர்களும் இதை ஒரு போதும் புரிந்து கொள்ளப் போவதில்லை. இப்படியானவர்களின் வெற்று கூச்சல்களை தாயக மக்கள் கொஞ்சமும் கணக்கில் எடுக்காமல் தம் அரசியலை தாமே தீர்மானிக்க தொடங்கியமை தான் அண்மைக் காலங்களில் நான் கண்ட சந்தோசமான விடயம். அது மேலும் மேலும் தொடரட்டும். நன்றி வணக்கம்!
  14. 4 points
    அது தானே, சிங்கள அரசுகளின் ஜனநாயகத்துக்கும், தமிழினப் படுகொலைகாரர்களை போர்க்குற்றச்சாட்டுகளில் இருந்து பாதுகாப்பதற்கும் நாய்படாதபாடாக ஓடி ஓடி உழைக்கும் சுமந்திரன் பற்றிய செய்திகளை இப்படி கண்டபடி ஊடங்கங்கள் பிரசுரிக்கலாமா? பிரசுரித்து சுமந்திரன் ஆதரவாளர்களை திடுக்கிட வைக்கலாமா?
  15. 4 points
    யாழ் கள உறவுகளிடம், அளவுக்கு அதிகமாகவே... பேச்சு வாங்கிய பின்பும், லீவு தேவை, என்பதற்காக.... மருத்துவ விடுப்பு எடுத்த காரணத்தை சொல்லாமல் இருப்பது சரியல்ல. 07.12.18 அன்று... மகள், பொறியியல் பட்டதாரி படிப்பை முடித்து, பட்டமளிப்பு விழாவும், 10.12.18 அன்று.... மகன், மருத்துவ பட்டதாரி படிப்பை முடித்தமைக்கான பட்டமளிப்பு விழாவும்... இரு வேறு நகரங்களில் நடை பெற இருந்ததாலும்... குடும்பத்தினருடன் கலந்து கொள்ள வேண்டி இருந்ததாலும்.... எனக்கு வேறு தெரிவு இல்லாமையால் மட்டுமே... மருத்துவ விடுமுறையை எடுத்து, அந்த விழாவில் கலந்து கொண்டேன். என்னுடைய நிலைமையில்... நீங்கள் இருந்திருந்தாலும், இதனைத்தான் செய்திருப்பீர்கள் என எண்ணுகின்றேன்.
  16. 4 points
    தான் இருக்கும், வேலை மற்றும் சமூக நிலையில் இருந்து தனது பார்வையை செலுத்தியுள்ளார் என தெரிகிறது. இவரது பார்வைக்கு அப்பால், மிக வளர்ச்சி அடைந்த தமிழ் சமூகம் இருப்பது இவருக்கு தெரியவில்லை போலுள்ளது. இலங்கை தமிழ் சமூகம் போல எந்த சமூகமும் மிக குறைந்த காலத்தில், கல்வியில், வேலைவாய்ப்புகளில், வியாபார முயற்சிகளில், அரசியலில் முன்னேறி வரவில்லை என்பதை இவர் அறிந்திருப்பதாக தெரியவில்லை. அருகிவரும், பேசி முடிக்கும் திருமணங்கள் தவிர்த்து தாமே அமைத்துக் கொள்ளும் திருமணங்கள் சாதியவாதம் இல்லாமல் அல்லது புரியாமலே நடப்பதை இவர் புரிந்திருப்பதாக தெரியவில்லை. முதலில் டாக்டரான ஜரிஸ் வெள்ளையர் ஒருவரை டேட்டிங் செய்த டாக்டர் மகள், தாயாரின் தயக்கத்தை பார்த்து..... சில மாதம் கழித்து.... உங்கள் விருப்பப்படி இலங்கையர் ஒருவரை டேட் பண்ணுகிறேன், கலியாணம் செய்கிறேன் என்றார். அவர் சிங்களவர் என்று தாய் தந்தையர் சொன்னபோது, அதனால் என்ன, நாம் ஆங்கிலத்தில் தானே பேசுகிறோம் என்று சொல்லுமளவுக்கு அவர்கள் பார்வை உள்ளது. இந்த சாதீயம் புரியாத புதிய சமுக நிலை இவருக்கு தெரியவில்லை போலுள்ளது.
  17. 4 points
    கட்டுரை ஒரு மறைத்தன்மையான புலம்பல் போல இருப்பதால் இதைச் சொல்கிறேன். ஆரம்ப காலத்திலேயே வந்து குடியேறி தமிழில் அதிகம் பேசாமல் இருப்போர் பற்றிய அபிப்பிராயம் தவறு என்று நினைக்கிறேன். இன்று தாயகத்தில் விளம்பரம் இல்லாமல் செய்யப் படும் பல உதவித் திட்டங்களை இந்த தமிழ் பேசாத தமிழர்கள் தங்கள் சொந்தப் பணத்தில் செய்கிறார்கள். இவர்களில் பலர் முகனூலில் விளம்பரம் செய்யாமல் தாங்களே செய்து கொண்டிருப்பதால் வெளித்தோற்றத்தில் செயலைத் தேடும் எங்களுக்கு இவை தெரிவதில்லை! வாழும் நாடுகளின் கலாச்சாரத்தில் கலப்பதும் பெரிய குறையாகக் காட்டப் படுகிறது. இது வட அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் வேறான நிலையோ தெரியவில்லை. ஆனால், இங்கேயே வாழப் போகும் பிள்ளைகளை தமிழரின் கலாச்சாரத்தையும் வாழும் நாடுகளின் நடைமுறையையும் கடைப் பிடிக்க வலியுறுத்தினால், அவர்கள் ஒன்று ரெண்டும் கெட்டானாகிப் போவார்கள் அல்லது தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைத் துறப்பார்கள்! இந்தக் கலாச்சார அறிவூட்டலை case by case ஆகத் தான் செய்ய வேண்டும். என் பிள்ளையில் பயன் தரும் அணுகு முறை இன்னொரு தமிழ்க் குழந்தையிடம் வேலை செய்யாது. ஆனால் தமிழ் மொழியைப் படிப்பிக்க வேண்டும், மாற்றுக் கருத்துக் கிடையாது!
  18. 4 points
    இன்றைய மது வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் . (கவிதைக்கு முன்னம் இடம்பெறுகிற இந்த முன்னுரையின் சாரம்சம். ``என் கலைஞானம் பெண்கள் தந்த வரம். நான் இன்று உயிரோடு இருப்பது நான்கு இனங்களையும் சேர்ந்த எனக்கு தெரிந்த தெரியாதா பலர் நான் வாழ வேண்டுமென நினைத்ததால்தான் சாத்தியமாயிற்று. ``) . இது என்னுடைய முக்கியமான கவிதைகளில் ஒன்று. என்றும் பதினாறான என் வாழ்வுதான் என் கவிதைகள். பாதி மானுடமாகப் படைக்கப் பட்டு பாதி மனசு பாதி அறிவு பாதி அனுபவமென வாழ்கிற என் ஒத்தைக் கண் ஆண்பால் வாழ்வில் எதை முழுமையாக கற்றுக்கொள்ள முடியும்? . ஆனால் பெண்களுக்கு ஒரு அனுகூலமிருக்கு. ஆண்களோடு வாழ்ந்து, ஆண்களைப் பெற்று. ஆன்களைக் கைவிடாமல் வளர்த்து பேணுவதால் ஆண்களின் பாதி உலகை அவர்களால் தரிசிக்க முடியுது. . என் வாழ்வில் என் போராட்டங்களில் என் கலைகளில் என் கவிதைகளில் எங்காவது சற்று முழுமையிருந்தால் அது என் தாயிடமிருந்தும் என் பெண்பால் உறவுகளிடமிருந்தும் பின்னர் இன்றுவரை என் வாழ்வின் பாதையில் கண்டு கேட்டுப் பழகிய தோழியரிடமிருந்தும் கற்றுக்கொண்டவையே. . இந்தக் கவிதை மட்டுமன்றி என்னுடைய எல்லாக் கவிதைகளிலும் எனது பெயர் மட்டுமன்றி அன்பளிப்புச் செய்தவர் பெயர் என நான் கண்ட கேட்ட கருதிய பழகி ஆதர்சமான அல்லது வாசித்த சித்தம் அழகியரின் பெயர்களும் பொறிக்கப் பட்டுள்ளன. எல்லாப் புகழுக்கும் உரியர் என, உலகளாவிய என் தோழியரை வாழ்த்திப் பணிகிறேன். . சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை ஆரம்பிக்கவிருந்த காலத்தில் எழுதிய கவிதை. இதனால் இதற்க்கு இன்னொரு பரிமானமும் இருக்கு. சமாதான பேச்சுவார்த்தை வெற்றிபெற்றால் ஈழத் தமிழருக்கும் போராளிகளுக்கும் நன்மை என்கிறது தெளிவாக இருந்தது. பாலசிங்கம் அதனை உணர்ந்திருந்தார். ஆனால் சமாதான பேச்சுவார்த்தை வெற்றிபெற்றால் மேற்க்கு நாடுகளில் பல ஆயிரம்பேருக்கு அகதி அந்தஸ்து நிராகரிக்கபடும் என்பது கஸ்றோ முகாமின் கவலையாக இருந்தது. நான் பாலசிங்கத்தின் நிலைபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு வன்னியில் வலியுறுத்தினேன். இதன் பின்னணியில்தான் எனக்கும் கஸ்றோவுக்குமான மோதல் ஆரம்பமானது. கஸ்றோ பலமாக இருந்தார். நான் கஸ்றோவை கிழிநொச்சி மாவித்தியாலயத்தில் கவிஞர் நிலாந்தன் தலைமை தாங்கிய கவிஞர் கருணாகரனின் புத்தகவெளியீட்டில் பகீரங்கமாக விமர்சித்தேன். நிகழ்வில் தோழர் பாலகுமாரனும் நண்பர் மு.திருநாவுகரசுவும் கலந்துகொண்டனர். கிழிநொச்சி மாவிதியாலய நிகழ்வு கஸ்றோவை கோபபடுத்தியது. இதனால் என்பாதுகாப்பு கேழ்விக்குள்ளானது. ஆனால் போராளிகளின் தலைமை ”நீங்கள் சந்தேகத்துக்கு அப்பால்பட்டவர். நீங்கள் வன்னிக்கு வாருங்கள். உங்கள் விமர்சிக்கும் உரிமையையில் தலையிடமாட்டோம்” என எனக்கு மாவீரர் யாழ்வேந்தன் ஊடாக அளித்த வாக்கை காப்பாற்றியது. கஸ்றோவின் கரங்கள் என்னை நெருங்காமல் இன்று யாழில் வசிக்கும் தயாமாஸ்ட்டர் மற்றும் புலநாய்வு துறை மூலம் விடுதலைபுலிகள் என் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தினர். என்பாதுகாப்பில் எப்பவும் நிதர்சனம் தோழர் பாலகுமாரன் கவிஞர் புதுவை ரத்தினதுரை தயாமாஸ்ட்டர் வன்னி ஊடக நண்பர்கள் ராதேயன், ஜெயராஜ், கவிஞர் கருணாகரன் மாவீரர் தூயமணி கபிலம்மான் நண்பன் மு.திருநாவுக்கரசு, நிலாந்தன் போன்ற பலர் உண்மையான அன்புடன் அக்கறை காட்டினார்கள். நான் இலங்கை சென்றால் எனது முஸ்லிம் நண்பர்களும் தமிழ் சிங்கள மலையக நண்பர்களும் பதட்டத்துடன் இருப்ப்பார்கள். கொழும்பில் என் பாதுகாப்பு தோழர்கள் தலைவர் அஸ்ரப், தோழர் பசீர் சேகுதாவுத் தோழர் தலைவர் றவுப் ஹக்கீம் போன்ற பல முஸ்லிம் நண்பர்களாலும் சிங்கள முற்போக்காளர்களாலும் மலையக நண்பர்களாலும் உறுதி செய்யபட்டது. சிவராமின் மரணத்துக்குப்பின்னர் அஞ்சலி செலுத்த 2005 தென்னிலங்கையில் என்னை பாதுகாத்த முஸ்லிம் நண்பர்கள் இனி வரவேண்டாம் என கேட்டுக் கொண்டனர். வன்னியும் அதை உறுதிப்படுத்தியது. . ஒருமுறை வன்னியின் சேதி ஒன்றை இந்திய தூதர் நிருபம் சென்னுக்கு தெரிவிக்க இந்திய தூதரகம் சென்றிருந்தேன். வன்னிக்கும் தூதரகத்துக்கும் இடையில் நான் தொடர்பாளராக இருப்பது தொடர்பாக எனது நண்பரான தமிழ் அமைச்சர் ஒருவர் அதிருப்தி அடைந்திருந்தார். தூதரக பாதுகாப்பு அதிகாரி தூதருடன் நான் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது குறுக்கிட்டார். குறித்த அமைச்சர் என்னை கொல்ல முடிவுசெய்திருப்பதாக தூதர் நிருபம் சென்னிடம் தெரிவித்தார். மேலும் அந்த அமைச்சரின் ஆட்க்களை வெளியில் கண்டதாகவும் தெரிவித்தார். தூதர் நிருமம் சென் அந்த அமைச்சரை தொலைபேசியில் அழைத்து மிக கோபத்தோடு எச்சரித்தார். இதன்பின்னர் வன்னியும் என்னை கொழும்புக்கு வரவேண்டாமென அறிவுறுத்தினர். நான் என்றுமே சந்தித்திருக்காத முஸ்லிம் புலனாய்வு அதிகாரியான அமரர் முஸ்தபா பலதடவை எனக்கு எதிரான தகவல்களை மறைத்து என்னை பாதுகாத்ததாக அறிந்தேன். 2013ல் ஒன்றில் எங்களுடன் சேர் அல்லது சிறையிலேயே செத்துப்போ என கோத்தபாய ராஜபக்ச என்னை கைது செய்தபோது அமைச்சராக இருந்தும் தோழர் பசீர் ஆரம்பத்தில் இருந்தே என்னுடன் துணையிருந்தார். தடுப்பு முகாமில் நஞ்சூட்டபடலாம் என நான் கருதினேன். அதனால் பசீர் தினசரி தனது வீட்டில் இருந்து அவரது மனைவி ராணியின் கண்கானிப்பில் சமைக்கப்பட்ட உணவை எனக்கு அனுப்பினார். ஆச்சரியபடத்தக்க வகையில் சில பாதுகாப்பு அதிகாரிகளும் தடுப்பு முகாம் அதிகாரிகளும் நான் 1977ல் யாழ் பல்கலைக் கழக மாணவர் தலைவனாக இருந்தபோது சிங்கள மாணவர்களையும் யாழ்பாணத்தில் வாழ்ந்த சிங்கள மக்களையும் பல்கலைக் கழகத்துக்கு அழைத்து வந்து பாதுகாப்பாக தென்னிலங்கைக்கு அனுப்பியதை மரியாதையுடன் நினைவு கூர்ந்தனர். மேற்படி செயற்பாட்டை போராளிகள் தடுக்கவில்லை என்பதையும். மேலும் போராளிகளுக்கு ஆதரவான பல முன்னணி மாணவர்களது பங்குபற்றல் இருந்ததையும் நான் குறிப்பிட்டேன். . பாராளுமன்றத்தில் தோழர் சுரேஸ் பிரேமசந்திரனும் நண்பர் சிறீதரனும் என் கைதை கண்டித்துப் பேசியதாக அறிந்தேன். நீதி அமைச்சராக என்கைதை நியாயப்படுத்தவேண்டிய பொறுப்பில் இருந்த தோழர் ரவுப் ஹக்கீம் தன் பதவியை துச்சமாக மதித்து ``ஜெயபாலன் இனங்களை சேர்த்து வைப்பவரேயன்றி பிழவுபடுத்துகிறவர் அல்ல. ஜெயபாலன் இலங்கையில் எந்தக் குற்றமும் இழைக்கவில்லை`` என்று துணிச்சலாக அறிக்கை விட்டார். அதனை அடியொற்றி நண்பர் எரிக் சோல்கைம் ஜெயபாலன் குற்றமற்றவர். அவரது மீசைக்கூட தொடமுடியாது. அவர் உடனடியாக விடுதலை செய்யப்படாவிட்டால் நான் மேலும் வாய்திறக்க வேண்டிவரும் என எச்சரித்தார். அதற்க்கு முதல்நாள்வரைக்கும் ”நான் ஜெயபாலனை விடுதலை செய்வதற்காக கைது செய்யவில்லை. அவரது முடிவு சிறையில்தான்’’ என கோத்தபாய ராஜபக்ச கொக்கரித்திருந்தார். ஆனால் நண்பர் எரிக் சோல்கைமின் கடுமையான அறிக்கை வந்த அன்றே கோத்தபாய ராஜபக்சவின் விசேட உத்தரவின் பெயரில் நான் நோர்வேக்கு நாடுகடத்தப்பட்டேன். பசீர் விமான நிலையம் வரைக்கும் வந்திருந்தான். . என் கலைஞானம் பெண்கள் தந்த வரம். நான் இன்று உயிரோடு இருப்பது நான்கு இனங்களையும் சேர்ந்த எனக்கு தெரிந்த தெரியாதா பலர் நான் வாழ வேண்டுமென நினைத்ததால்தான் சாத்தியமாயிற்று. அவர்களுக்கு என் நன்றிகள். . இன்றைய மது வ.ஐ.ச.ஜெயபாலன் உலகம் விதியின் கள்ளு மொந்தை. நிறைந்து வழிகிறது அது மதுக் கிண்ணம் தாங்கியவர்களால் எப்போதும் நுரைத்தபடி. நேற்றிருந்தது வேறு. இங்கே நுரைபொங்குவது புதிய மது. . அது இன்றைய நாயகனுக்கானது. நாளை கிண்ணம் நிறைகிறபோது வேறு ஒருவன் காத்திருப்பான். நிச்சயம் இல்லை நமக்கு நாளைய மது அல்லது நாளை. . எனக்காக இன்று சூரியனை ஏற்றி வைத்தவனுக்கு நன்றி. அது என் கண் அசையும் திசைகளில் சுவர்க்கத்தின் கதவுகளைத் திறக்கிறது. மயக்கும் இரவுகளில் நிலாவுக்காக ஓரம்போகிற சூரியனே உன்னையும் வணங்கத் தோன்றுகிறதடா. . கள்ளு நிலா வெறிக்கின்ற இரவுகள்தோறும் ஏவாளும் நானும் கலகம் செய்தோம். ஏடன் தோப்பினால் விரட்டி அடித்தோமே கடவுளையும் பாம்பையும். இதைத் தின்னாதே என்னவும் இதைத் தின் என்னவும் இவர்கள் யார். காதலே எமது அறமாகவும் பசிகளே எமது வரங்களாகவும் குதூகலித்தோம். . எப்பவுமே வரப்பிரசாதங்கள் வசந்தம் முதலாம் பருவங்கள் போலவும் உறவுகள் போலவும் நிகழ் தருணங்களின் சத்தியம். . நிலம் காய்ந்த பின் விதைப் பெட்டி தூக்கியவனுக்கு ஐயோ பட்டமரம் துளிர்க்கிற மண்ணில்கூட அவனது வியர்வை முளைப்பதில்லை. போன மழையை அவன் எங்கே பிடிப்பான். அது ஈரமாய் காத்திருந்திருந்த சத்தியம். நனைந்த நிலத்தில் உழுகிறவனின் கவிதையை எழுதுகிறது ஏர்முனை. . காலியான விதைப் பெட்டியில் காட்டுமலர்களோடு நிறைகிறது கனவுகள்.
  19. 4 points
    ... ஒரு வருடமல்ல. மட்டுநகருக்கு போய் வந்த அனுபவம், எனது உடன்பிறவா சகோதரனை நீண்ட வருடங்களாக பார்க்க முடியவில்லை, அச்சந்தர்ப்பத்தை தவற விடவிரும்பவில்லை ... போனபின் .. வாவ்.. உலகில் விரல் விட்டுக்கூடிய மிக அழகான நகர்களில் முன்னணியில் ... அழகோ அழகு! வாவிகள் சூழ ... சூரியன் எழும், மறையும் ... அற்புதம்! அதற்கு மேல் அங்குள்ள மக்கள் ... எதையும் எதிர்பாராது, அன்பாக உபசரிக்கும் ... தலை வணங்க வேண்டும்! ... என் சகோதரன், நாம் அங்கு நின்ற நேரத்ததை வீணடியாமல் ... மட்டக்களப்பு முழுவதிலும் சுற்றிக் காண்பித்தான்,,இரவு பகலாக ... ... முதலூர் தமிழ் ... அடுத்தது முஸ்லீம் ... அடுத்தது தமிழ் .. இதுதான் மட்டக்களப்பு! ... முதலூர் ரோட்டு கரடு முரடு, இரவில் வெளிச்சமில்லை, அது தமிழ் ... அடுத்தது பேரீச்சை மரங்களும், இரவில் பட்டொலி, டுபாயில் நிற்கின்றோமா என்னும் பிரமையில், அது முஸ்லீம் நகராம்! யுத்தத்தில் அங்குள்ள தமிழ் மக்கள் கொடுத்த விலை .. இன்றுவரை எம் அரசியல்வாதிகள் .. குறிப்பாக கிழக்கு அரசியல்வாதிகள்வரை வெளிக்கொணரவில்லை! சிங்களவர்களால் அல்ல அழிக்கப்பட்ட முஸ்லீங்களால் தமிழ்க்கிராங்கள், இன்று வரை திரும்ப போக முடியாதநிலை! ... எழுதிக்கொண்டே போகலாம் ... தயவு செய்து வியாளாந்திரன் போன்றவர்கள் எமக்கு தேவை! ... இன்றுவரை எம் அரசியல்வாதிகள் ஏதாவது ... கிழக்கு தமிழ் மக்களுக்கு மட்டுமல்ல வடங்கு தமிழ் மக்களுக்கும் செய்தார்களா???????????? தயவு செய்து புலம் பெயர் தமிழ் ஊடங்கள் வியாளாந்திரன் போன்றவர்களை " துரோகி" என்ற வட்டத்துக்களும் கட்டிப்போடுவததை விடுத்து, ... ஊக்குவியுங்கள்! ... மண்ணும், மக்களும் இல்லையெனில் நாளை எம்குரல்கள் ...??????
  20. 4 points
    அன்னையைப் போல் ஒரு தெய்வமில்லை அவள் அடி தொழ மறப்பவர் மனிதரில்லை .....!
  21. 4 points
    முதலில் இந்த "இந்து" என்கிற சொல் மாற்றம் செய்யப்பட்டு "தமிழர் சமய கலாச்சார" இப்படியான ஏதாவது ஒரு பெயரை முன்வக்க வேண்டும். "இந்து" என்றால் எனக்கென்னவோ இந்தியா என்கின்ற கண்றாவி தான் மனத்தில் வந்து தொலைகிறது.
  22. 4 points
    வடமாநிலத்தில்...டார்வின்...கதரின் போன்ற இடங்களில்..காடுகளில் முருங்கை மரங்கள் வளர்கின்றன! எனவே இயற்கையாக வளருகின்றன என்றே நினைக்கிறேன்! உள்ளூர் வாசிகள் ...இவற்றைச் சாப்பிடுவதில்லைப் போல உள்ளது! ஆனால்..ஐரோப்பியர் முருங்கைக் காய்களைக் குதிரைகளுக்கு உணவாகக் கொடுப்பார்கள்! மேற்கு ஆபிரிக்காவில்....முருங்கைக் காய் மரங்கள் உண்டு! எனினும் ....அங்குள்ளவர்கள்...அதனைப் பேய் பிசாசுகளுடன் தொடர்பு படுத்தியிருப்பதால்...அவர்கள்....முருங்கைக் காய் சாப்பிடுவதில்லை! நாங்கள்...இருந்த காலத்தில்...உயிரியல் படிப்பிப்பவர்களிடம் கெஞ்சி....பிரக்டிகல் செய்யத் தேவை...என்று மாணவர்களிடம் கூறி....முருங்கைக்காயைப் பெற்றுக்கொள்வதுண்டு! அதேபோலத் தான்....பலாப்பழங்களும்...மல்லிகை வாசம் கூறியது போல...குயின்ஸ்லாந்து பகுதிகளில்....மரங்களில்..பழுத்து...வெடித்த படியே கிடக்கும்! ஒருவரும்...கண்டு கொள்வதில்லை! சுமே, சிட்னியில்...முருங்கை மரங்கள் வளரும் எனினும்....குயின்ஸ்லாந்து..அல்லது வட மாநிலங்களில் வளர்வது போல...அடர்த்தியாகவும்...உயரமாகவும் வளர்வதில்லை! வீட்டில் நிற்கும் முருங்கையில்...ஒரு மூன்று நான்கு மாதங்களுக்குக் காய்கள் பிடுங்கக் கூடியதாக இருக்கும்! ஆனால்...நிறைய இலைகள் கிடைக்கும்! வறுக்கலாம்! தென் மாநிலம், மேற்கு அவுஸ்திரேலியா போன்ற இடங்களிலும்...முருங்கை, பலா, புளி போன்ற மரங்கள் அதிகமாக வளரும்! கள உறவு...உடையார் காரை இடையில் நிறுத்திவிட்டு...புளியங்காய் பொறுக்கும் வழக்கம் உள்ளவர் என்று ஒரு முறை அவர் எழுதிய நினைவு உண்டு!
  23. 4 points
    போர்க்கப்பல் கொடுத்து ரணிலை வீழ்த்திய அமெரிக்கா! தோற்றுப்போன சீனா? Report us Suresh Tharma 7 hours ago இலங்கையில் தற்போதைய நிலை குறித்த இந்தப் பதிவிற்குள் உறைந்திருக்கின்ற பல உண்மைகள் காலம் கடந்துமே வெளிவர முடியாதவை. அந்தளவிற்கு இப்போது நடைபெற்ற அரசியல் களேபரங்கள் சர்வதேச அரசியலுடன் பிற நாடுகளின் நலன்களிற்கான ஒரு முயற்சியாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. சீனாவும் அமெரிக்காவும் தேர்வு செய்துள்ள பல இடங்களில் இலங்கை தற்போது மையமாக மாறியுள்ளதே இதற்கான காரணமாகும். சர்வதேசம் பற்றிய தெளிவைப் பெறுவதற்கு முன்பாக நாங்கள் அனைவரும் ஒரு விடயத்தை மனதார ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இலங்கை சீனாவிடம் முற்றுமுழுதாகச் சிக்குண்டுள்ளது. அது மகிந்த ராஜபக்சாவாக இருந்தாலென்ன, ரணில் விக்கிரமசிங்காவாக இருந்தால் என்ன, சீனாவின் நிலைப்பாட்டிற்கு மாறாகச் செயற்பட முடியாது என்பதை ஆதாரபூர்வமாக நிரூபித்திருக்கின்றது தற்போதைய நிகழ்வுகள். இதற்கான காரணம் என்னவென்றால் இலங்கை சீனாவிடம் பெற்றுள்ள பெருந்தொகைக் கடன்களாகும். சீனாவின் கடன்மூலம் நாடுகளைக் கைப்பற்றுதல் என்கிற திட்டத்தின் முதற்பலிக்கடா இலங்கை. அது பெற்ற கடன் 8,000 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள். அதனால் தான் மகிந்தாவால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட அம்பாந்தோட்டைத் துறைமுகத்திற்கான பணத்தைச் செலுத்த முடியாமல் துறைமுகத்தின் 99 வருடத்திற்கான உரிமைத்தை சீனாவிடம் ரணில் கொடுந்திருந்தார். இதைவிடவும் அடுத்த ஆண்டு தை மாதமும் ,ஏப்ரல் மாதமும் இலங்கை ஒரு பெரும் பணத்தொகையை தான் பட்ட கடன்களிற்காகச் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. சர்வதேச இறையான்மைப் பத்திரங்கள் மூலம் பெறப்பட்டவையே அவை. அடுத்த நான்கு மாதங்களிற்குள் செலுத்த வேண்டிய தொகை என்பது சுமார் 1,700 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள். இலங்கை மதிப்பில் இது 27,710 கோடி ரூபாக்கள். இந்தத் தொகையைச் செலுத்துவதற்கு இலங்கை நம்பியிருந்த பணம் சீனா ஹம்பாந்தோட்டை துறைமுக குத்தகைக்காக இந்த மாதம் கொடுக்கவிருந்த 650 மில்லியன் டொலர்களாகும். இந்த நேரத்தில் தான் அமெரிக்கா இலங்கைக்கு சுமார் 166 மீற்றர் நீளமுள்ள கடலோரப் பாதுகாப்பிற்கான ஹமில்டன் வகையைச் சேர்ந்த ஒரு பெரிய ஆயுதக்கப்பலை வழங்கியிருந்தது. இந்தக் கப்பல் அடுத்த ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் இலங்கை வந்தடையும். இந்த விவகாரம் சீனாவிற்கு ஆத்திரத்தை ஏற்படுத்தியது. ஏனென்றால் இலங்கையின் சொந்தக் கடல் எல்லைகளான 14 கடல்மைல்களை விட இலங்கையின் பொருளாதார [Exclusive Economic Zone] எல்லையான சுமார் 800 கடல்மைல் வரையான ரோந்திற்கே இது வழங்கப்பட்டிருந்தது. அதாவது ஹம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தை சீனா சட்டவிரோத தேவைகளிற்கு பயன்படுத்தி வருவதை கண்காணிக்கும் ஒரு நடவடிக்கையாக அமெரிக்கா இதனைச் செய்கின்றது என்பதை சீனா நன்கே அறிந்திருந்தது. ஏனென்றால் அம்பாந்தோட்ட மாத்தள விமான நிலையத்திற்கு தற்போது உலகிலேயே மிகவும் பெரிய சரக்கு விமானமாக அன்ரரோவ் 124 இரவு வேளைகளில் வந்து செல்கின்றது. அது எரிபொருள் நிரப்ப வருவதாகவே இலங்கைசார் செய்தியூடங்கள் நம்ப வைக்கப்பட்டாலும், அவற்றின் மூலம் எடுத்து வரப்படும் சீன ஆயுதங்கள் ஆபிரிக்காவிற்கு கடல்மூலம் சட்டவிரோதக் கும்பல்களிற்கு கடத்தப்பட்டு ஆபிரிக்கா கொதிநிலையில் வைக்கப்பட்டிருப்பதை அமெரிக்கா சந்தேகமாகக் கொண்டுள்ளது. இத்தோடு ஈரானிடமிருந்து கொண்டுவரப்படும் சட்டவிரோத எண்ணெய்கள் கூட நாடுகளின் கொடிகளற்ற கப்பல்களின் மூலம் அம்பந்தோட்டைத் துறைமுகக் கொல்கலன்களிற்கு விநியோக்கிக்படுவதும், அங்கிருந்து உத்தியோகபூர்வமாக எடுத்துச் செல்லப்படுவதும் இடம்பெற்றுவருகின்றது. ஏனென்றால் அம்பாந்தோட்டையில் தான் அதிபெரிய எண்ணெய் கொள்;கலன் வசதி இலங்கையிலிருக்கின்றது. இதனால் அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதற்காக நாங்கள் ஒருமுறை இலங்கையின் வரைபடத்தை கண்முன்னே நிறுத்தினால் ஆபிரிக்கா இலங்கைக்குக் கீழேயிருப்பதும் அம்பாந்தோட்டையே இலகுவான பயணப்பாதை என்பதையும் விட தென்னாசியாவிலுள்ள அதிபெரிய அமெரிக்கத்தளமான டியகோ காசியாவிற்கு அச்சுறுத்தலாக அம்பந்தோட்டையில் சீனாவின் அதீத செயற்பாடு அமைந்து விட்டது. ஏனென்றால் டியாகோ காசியா இருப்பது இலங்கையில் இருந்து நேர் தெற்காக 800 மைல் தொலைவில். இங்கிருந்து தான் அமெரிக்கா ஆப்கான் மற்றும் மத்திய தரைக்கடற்பகுதியிலுள்ள தனது படைகளிற்கான பொருள் விநியோகத்தை கடல்வழிப்பாதையால் மேற்கொண்டு வருகின்றது எனவே அந்தக் கடல்வழிப் பாதையில் வேறு கப்பல்களின் பிரசன்னத்தை அமெரிக்கா அறுதியாகவே விரும்பவில்லை. எனவே அமெரிக்காவின் வியூகம் என்பது கடன்பட்டு தங்கள் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள இலங்கை மாற்றத்தைக் கொண்டு வராது என்பதை சீனா நம்பியிருந்தாலும் அமெரிக்க முயற்சி வியாபிக்கும் என்பதனால் மகிந்தாவை பிரதமாராக்கும் முடிவை மகிந்த சார்ந்த தரப்பிற்கு சீனா மறைமுக ஆசையாக வழங்கியது. இதற்கான சந்திப்பிற்காக பிரத்தியேகமாக வாடகைக்கு அமர்ந்தப்பட்ட ஏயர் ஏசியன் என்ற விமானத்தில் மகிந்தவின் படை சிங்கப்பூர் பறந்து சென்றார்கள். சீனா உளவாளிகளைச் சந்தித்தார்கள். திட்டத்துடன் மீண்டு வந்தார்கள். மைத்திரிக்கும் கூட இது திட்டங்கள் விளக்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். அதாவது சீனா டிசம்பரில் தர வேண்டிய 650 மில்லியன் டொலர்களை தராமல் இழுத்தடிப்புச் செய்தால் இலங்கைப் பணம் பாதாளத்தில் வீழ்ந்து நாடு ஸ்திரமற்ற தன்மையை அடையும் என்பது கூட விளங்கப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். மகிந்தாவைப் பிரதமாராக்குதை சீனா விரும்புகின்றது என்பதை விட இலங்கை ஸ்திரமற்றுப் போவதைத் தடுப்பதற்காக ரணிலை அகற்றி மகிந்தாவை நியமிக்கும் முடிவை எடுக்க மைத்திரி நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டிருக்கலாம். அவ்வளவு ஆபத்திற்கு இலங்கையைச் சீனா இட்டுச் சென்று மிரட்டிவருகின்றது. அதனை நீங்கள் மேற்கத்தைய செய்தியூடங்களால் அறிய வேண்டுமாக இருந்தால் அடுத்த மாதம் வரைப் பொறுத்திருக்க வேண்டும். ஆம் கனடாவின் முன்னணி செய்தி நிறுவனமொன்று “சீனாவிடம் சிக்குண்டுள்ள சிறீலங்கா” என்கிற விவரனத்தை தயாரித்து வருகின்றது. அது நெற்பிளிக்ஸ் எனப்படும் இணைய ஊடகத்தினூடாக அடுத்த ஆண்டு ஜனவரியில் வெளியிடப்படும். இவ்வாறு சிங்கப்பூரில் தீட்டப்பட்ட திட்டம் வெற்றிபெறாமல் இலங்கையில் இன்றைய தேதியில் சீனாவின் பிடி தளர்வதற்கான காரணமாக இருந்தது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தங்களது ஆதரவை ரணிலிற்கு வழங்கியதே. ரணிலிற்கே ஆதரவு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது ராஜதந்திரரீதியில் சிலவேளைகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்குக் கூடச் சொல்லப்பட்டிருக்கலாம். இரண்டு மாதப் போராட்டத்தின் பின்னர் இலங்கையில் ஜனநாயகம் நிரூபிக்கப்பட்டதான தோற்றம் தற்போது ஏற்படுத்தப்பட்டாலும், இனிச் சீனாவை ரணில் அரசாலோ அல்லது தமிழர்களால் கூட வேறு ஒரு தரப்பாக பார்க்க முடியாதபடி அதன் கடன் வரப்புக்கள் அமைந்து விட்டன. எனவே கனடாவிலுள்ள பெரிய ஊடகம் விவரணம் தயாரிப்பதற்கு முன்பதாக சிலவேளைகளில் சீனா கூட ஒரு மாற்றத்தை அதாவது ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள் தமிழர்களிற்கு தீர்வைக் கொடுங்கள் என்ற நிர்ப்பந்தத்தை கொடுத்து தனது பிடியை இலங்கை மீது அதிகரிக்கலாம். இதற்கான காரணம் யாதெனில் இலங்கையின் ஆட்சிமாற்றங்களில் நாங்கள் திழைத்துக் கொண்டிருக்க அமெரிக்கா தனது அனுஆயுதந் தாங்கிய Nimitz-class aircraft carrier USS John C Stennis (CVN 74) என்கிற அனுஆயுத நாசகாரிக் கப்பல் தனது கப்பலிலுள்ள 90க்கு மேற்பட்ட யுத்த விமானங்களை தற்காலிகப் பராமரிப்பிற்கு உள்ளாக்குவதற்கான விமானத் தங்குமிடமொன்றை திருக்கோணமலையில் அமைப்பதற்கான ஒப்பந்தத்தில் இன்றைய தேதி தன்னை இணைத்துள்ளது. எனவே சீனா என்கிற மீளமுடியாக கடணாளி மற்றும் அமெரிக்கா என்கிற இலங்கைக்கு தெற்கே டியாகோ காசியா என்கிற தீவை பாரிய முகாமைக் கொண்டுள்ள அமெரிக்கா தங்களின் நலனிற்காக செயற்படுத்தப் போகும் திட்டங்களில் ஒன்றுமட்டுமே தமிழர்களிற்கான வெற்றியாக அமையும். அது ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்குள்ளேயான தீர்வு என்பதையே சீனாவும் அமெரிக்காவும் ஆதரிக்கப் போகின்றன என்கிற ஒரு நெருடலான உண்மையாகும். எனவே தமிழர்களின் பேசுபலம் சிதறாமல், தமிழர்கள் ஒன்றாகச் செயற்படுவதே எம்முன் இப்போதுள்ள பணி. இந்த கட்டுரை ஒரு பொது எழுத்தாளர் Suresh Tharma அவர்களால் வழங்கப்பட்டு 16 Dec 2018 எமது செய்திப்பிரிவால் பிரசுரிக்கப்பட்டது. இந்த கட்டுரையின் எந்தவொரு தயாரிப்பிலும் தமிழ்வின் செய்திப்பிரிவு பங்கேற்கவில்லை. இக் கட்டுரை சம்பந்தமான கருத்துக்களை Suresh Tharma என்பவருக்கு அனுப்ப இங்கே கிளிக் செய்யவும். https://www.tamilwin.com/articles/01/201696?ref=home-imp-parsely
  24. 3 points
    தீவிரவாதி -இளங்கோ இலங்கை இராணுவத்தின் ஒபரேஷன்-லிபரேஷன் தாக்குதல்இடைநிறுத்தப்பட்டதற்கும், இந்திய அமைதிப்படையோடுஇயக்கம் சண்டையைத் தொடங்குவதற்குமான இடையிலானமாதங்கள் சொற்பமே இருந்தபோதும், அந்தக் குறுகிய அமைதியைஎங்கள் ஊர் ஏதோ ஒருவகையில் வரவேற்கத்தான் செய்தது. ஊர்வைரவர் கோயில் திருவிழா விமர்சிகையாகக்கொண்டாடப்பட்டது. புளியமரத்தடியில் கிளித்தட்டும், பிள்ளையார் பேணியும் வயது வித்தியாசமின்றி குதூகலமாகவிளையாடப்பட்டது. இப்படி இன்னும் பலவற்றில், ஊர் தன்உயிர்ப்பை மீளவும் கண்டுகொள்ளத்துடித்தது. ஒருகாலத்தில் ஆடுகள் காவுகொடுக்கப்பட்டு வேள்விகள் நடந்தவைரவர் கோயிலில், இயக்கங்கள் பல்கிப்பெருகிக் காலத்தில்மார்க்ஸைப் படித்த ஏதோ ஒரு இயக்கம் வேள்விகளுக்கு இனிதடை என்று உறுதியாய்ச் சொல்லியிருந்தது. எனது காலத்தில்எந்த அடைபெயரும் இல்லாதிருந்த வைரவர், சிறி ஞானவைரவராகதிருமுழுக்குப் பெற்று சாந்த நிலையை அடைந்துமிருந்தார். அத்தோடு இந்த வைரவரைப் பற்றி அம்மா, தமது சிறுவயதில்நடந்ததாய்ச் சொன்ன கதையொன்றும் எனக்குக் கொஞ்சம்திகிலூட்டியது. அன்றையகாலத்தில் எங்கள் வீடு இப்படி கல்வீடாகஇருக்கவில்லை. மேலே பனையோலையும், கீழே சாணமும்மெழுகப்பட்ட குடிசை வீடாக இருந்திருக்கின்றது. மாலை ஆறேழுமணிக்கே ஊரடங்குச்சட்டம் வந்ததுபோல ஊர்அமைதியாகிவிடுமாம். ஏதாவது இயற்கையின் உபாதையைத் தவிரஎவரும் குடிசையை விட்டு வெளியே போவதில்லை. அத்தோடுபக்கத்தில் இருந்த இந்த வைரவரும் சும்மா இருக்கவில்லை.வேள்விக்காக பலிகேட்கும் உக்கிர வைரவாக அல்லவாகொந்தளித்தபடி இருந்திருக்கின்றார். ஒருநாள் நள்ளிரவு அம்மாவின் அக்கா இயற்கை உபாதையிற்குவெளியில் போய்விட்டுத் திரும்பி வரும்போது ஒருவர் பக்கத்துக்காணியில் நடந்துபோவதைக் கண்டிருக்கின்றார். வெள்ளைக்கோவணத்துணியோடு நிலத்தில் கால் பாவாமல் அவர் நடந்துபோயிருக்கின்றார். அதுமட்டுமில்லாது அம்மாவின் அக்காவையும்அருகில் வரும்படியும் சைகையில் அழைத்துமிருக்கின்றார். பயத்தோடு பெரியம்மா கிட்டபோய் பார்க்கும்போது ஒரு நாயும்பக்கத்தில் நின்றிருக்கின்றது. எந்த அரிக்கன் லாம்பும்அவசியமில்லாமல், அவருடலிருந்து இயற்கையாகவே ஒளியும்பிரகாசித்துக்கொண்டிருந்திருக்கின்றது. பெரியம்மாவிடம், 'என்னை யாரென்று தெரிகிறதா?' என நாய்வாலாட்டியபடி நிற்கக் கேட்டிருக்கின்றார். 'தெரியவில்லை, ஆனால் நான் இதுவரை சந்திக்காத ஒருவர் என மட்டும் நன்குபுரிகிறது’ என நா குழறியபடி பெரியம்மா சொல்லியிருக்கின்றார். 'இப்போதெல்லாம் யாரும் என்னை ஒழுங்காய் கவனிப்பதில்லை. படையலும் நேரத்துக்கு வைப்பதில்லை. என்னால் பட்டினி கிடக்கஇனியும் முடியாது. அதுதான் இரவில் உணவு தேடிவெளிக்கிட்டுவிட்டேன்' என அவர் கூறியிருக்கின்றார். பெரியம்மாவுக்கு அவ்வளவு நடுக்கத்துடனும், இது நமதுவைரவர்தான் என்பது நன்கு விளங்கிவிட்டது. ஆனால் வைரவரைக்கண்டதிலிருந்து அவருக்கு காய்ச்சல் வந்துவிட்டது. படுத்தபடியே‘வைரவர்’, ‘படையல்’ என்று திருப்பத் திருப்ப ஒன்றையேஉளறத்தொடங்கிவிட்டார். அம்மாவின் அய்யாவும், ஆச்சியும், அவரை இதிலிருந்து எப்படி விடுவிடுப்பதென தெரியாதுகுழப்பியிருக்கின்றனர். பிறகுதான் கோயில் பூசாரி, இது வைரவரின்திருவிளையாட்டு. அவருக்கு ஒரு படையலிட்டால் எல்லாம்சரியாகிவிடும் என்றிருக்கின்றார். பட்டினி கிடக்கும் வைரவரின் பசி, சர்க்கரைப் பொங்கலோடு மட்டும்அடங்காதென்று, அன்று வீட்டில் நல்ல விலைக்கு விற்பதற்கெனவளர்த்துக்கொண்டிருந்த கிடாயை இந்த வைரவருக்கு காணிக்கைசெய்திருக்கின்றனர். அத்தோடு அவருக்குக் கொறிப்பதற்கெனபெரிய வடைமாலையும் சூலத்திற்குப் போடப்பட்டிருக்கிறது. இப்படிப் படையலிட்டபின்தான் ‘வைரவர் காய்ச்சல்’ பெரியம்மாவைவிட்டுக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் போயிருக்கிறது. கிடாய்களைத் தனது பட்டினிக்குக் காவு கேட்ட வைரவர், நாமெல்லாம் தூங்கும் இரவுகளில், சிவம் மாமாவின்கள்ளுக்கொட்டிலுக்குள் போய் கள்ளும் குடிப்பாரோ என, நான்அந்தக் கதையின் சுவாரசியத்தில் வாய் தவறி அம்மாவிடம்கேட்டுவிட்டேன். ‘உன்ரை அப்பாவைப் போல மோட்டுக்கதைகதைக்காமல் போய்ப் படு’ என்று அம்மா அன்று அதட்டிஅனுப்பியுமிருந்தார். எங்கள் ஊரில் போரின்நிமித்தம் அநியாயச் சாவுகள்பிறகுநடக்கத்தொடங்கியபோது, வைரவரின் வேள்வியைநிற்பாட்டிய அபசகுனந்தான்இவை நடப்பதற்குக்காரணம் என்றும் ஊர்ச்சனம்சொல்லிக்கொண்டும்திரிந்தது. அந்தக் காலத்தில்தான், மார்க்ஸைப் படித்துவேள்வியைத் தடை செய்த இயக்கத்தை, சோஸலிசத் தமிழீழம்அமைப்போமென்ற இன்னொரு இயக்கம், இனி களத்தில்இயங்கக்கூடாதென அவர்களைத் தடையும் செய்தது. எங்கள் வைரவர் கோயிலிற்கு செல்லப்பா ஆச்சி தன் செலவில் ஒருமணிக்கூட்டுக்கோபுரம் கட்டிக்கொடுத்தார். மணிக்கூட்டுக்கோபுரம் எழ முன்னரே விசாலமான பரப்பில்மடப்பள்ளி இருந்தது. மடப்பள்ளிக்கு அருகில் சிவம் மாமாவின்கள்ளுக்கொட்டில் இருந்தது. மடப்பள்ளியில் பொங்கல் செய்து வைரவருக்குப் படைத்துவிட்டு,அய்யர் எங்களுக்கும் கொஞ்சம் கிள்ளித்தரும்போது சிலவேளைஅவ்வளவு ருசியாக இருக்கும். எல்லாவற்றையும் வித்தியாசமாகப்பார்க்கும் எனது நண்பன் கிரி ஒருநாள் சொன்னான், 'பொங்கல்ருசியாக இருக்கிற நாளில் அய்யர் தேங்காய்ப்பாலுக்குப் பதிலாக, சிவம் மாமாவின் கள்ளை எடுத்துத்தான் பாவிக்கின்றவர்'. எனக்கும் அது உண்மைதானோ என்பதில் கொஞ்சம் சந்தேகம்இருந்தது. சிவம் மாமாவின் கள்ளுக்கொட்டிலுக்குள் ஒருபோதும்போகவிடாத அம்மா, ஒரேயொரு விசயத்துக்காக மட்டும் என்னைஉள்ளே நுழைய அனுமதிப்பார். அது எப்போதென்றால், வீட்டில்அப்பம் சுடும் போதாகும். அதற்கு முதல்நாள் மா எல்லாம்குழைத்துவைத்துவிட்டு நொதிப்பதற்காய் சிவம் மாமாவிடம்கள்ளுக் கொஞ்சம் வாங்கிவர அனுப்புவார். அம்மாவின் அப்பம்இவ்வளவு உருசியாக இருப்பதற்கு சிவம் மாமாவின் கள்ளுத்தான்காரணம் என்பதை நேரடியாக அனுபவித்தவன் என்றபடியால், எனதுநண்பன் பொங்கல் சுவையாக இருக்கும் நாட்களில் கள்ளுச்சேர்த்திருக்கலாம் எனச் சொல்வதிலும் ஒரு நியாயம் இருக்கத்தான்செய்தது. அந்த வருடம் எங்கள் ஊர் வைரவர் கோயில் திருவிழா மேளச்சமா, இன்னிசைக்குழு என்று அமர்களப்படுத்தியது. ஊரிலிருப்பவர்களும்வருடம் முந்நூற்று அறுபத்து மூன்று நாட்களும் தமதுபக்கத்துவிட்டுக்காரர்களோடு செய்யும் பிணக்குகள், கோள்மூட்டல்கள் என்பவற்றை எல்லாம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, இவை எதற்கும் தொடர்பு இல்லாதததுபோல அவ்வளவு சாந்தமானமுகங்களுடன் கோயிலடியில் கூடியிருந்தார்கள். ஒருபக்கத்தில்மேளச்சமா நடக்க, மறுபுறத்தில் வந்திருப்பவர்களுக்குஅன்னதானம் கொடுப்பதற்கென பெரிய பெரிய அண்டாக்களில்சமையல் நடந்துகொண்டிருந்தது. வைரவர் வீதியுலா வரும்போதுதவில்க்காரர்கள் 'ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்கள்’, ‘ஆனந்தத்தேன்மழை' போன்ற பாடல்களை எல்லாம் வெகுசுதியாய்அடித்தார்கள். எங்களுக்கு ஒரே உற்சாகம். கூச்சலும் கும்மாளமாகஆடவும்செய்தோம். அந்த திருவிழாவின்போது கோயில் அய்யாகூட நல்ல மனோநிலையில் இருந்தார். மற்ற நேரத்தில் வைரவர்புளியமரத்தடியில் விளையாடும்போது கோயில் பூசையைக்குழப்புகின்றவங்கள் என்று எங்களைக் கோபத்தோடுகலைத்துவிடுகின்றவர், ‘இந்தமுறை திருவிழாவுக்கு நீதான் சங்குஊதுகின்றாய்’ என ஒரு கிழமைக்கு முன்னரே என்னிடம்சொல்லியும்விட்டிருந்தார். சங்கில் நான் என்ன ஊதக்கிடக்கிறது. அனேகமான வேளைகளில்ஊ ஊ என்று ஊதினாலும் வெறும் காற்றுத்தான் வரும். சிலபெடியங்கள் நன்றாக ஊதுவாங்கள். ஆனால் ஒழுங்காய்ஊதத்தெரியுமோ இல்லையோ திருவிழாவின்போது அய்யா எனக்குஅந்த மரியாதையைத் தந்தது மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. உங்கள்ஒருவருக்கும் கிடைக்காத மதிப்பு எனக்குக் கிடைத்திருக்கிறதென, இதை வைத்தே என் வயசுப்பெடியங்களிடையே என் மதிப்பைஉயர்த்திவிடலாம் என்றொரு இரகசியத் திட்டமும் என்னிடம்இருந்தது. சங்கு ஊத வரச்சொன்ன அய்யாவிடம், நான்அன்றைக்குக் குளித்துவிட்டு வரவேண்டுமா அல்லது இல்லையாஎன்று கேட்க மறந்ததும் பிறகு ஞாபகத்துக்கு வந்து தொலைத்தது. மாலையில் வைரவர் கோயில் முன்றலில் சடைத்துக்கிடந்தபாதிரிப்பூ மரப்பக்கமாய் ஒரு மேடை போடப்பட்டு, ராஜன் கோஷ்டிபாடுவதற்காய் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். ராஜனோ அல்லது அவரதுநண்பரோ ஸ்டைலாக கிற்றாரைப் பிடித்தபடி இருந்ததைப்பார்த்துவிட்டு, வளர்ந்தால் ஒரு கிற்றாரிஸ்டாக வரவேண்டுமெனவைரவரை வேண்டிக் கொண்டேன். மாலைச் சூரியன் மங்க, வர்ணமயமான ரியூப் லைட்டுக்குள் ஒளிரஇசை எங்கள் ஊரை ஒரு நதியைப் போல சுற்றிச் சுற்றிப் போகத்தொடங்கியது. இதற்குள்ளும் ஒரு கூட்டம் என்ன பாட்டு ராஜன்கோஷ்டி பாடுகின்றதென்று அக்கறையில்லாது, பாவாடையும்தாவணியும் கட்டி, கையில் அணிந்த வளையல்களைப் போலசிணுங்கிக்கொண்டிருந்த பெண்களின் பின்னால் அலைந்தபடிஇருந்தது. வீடுகளில் இருக்கும்போது எண்ணெய் வழியும் முகத்தோடும், பாவாடை சட்டைகள் அணிந்தும் ஏனோ தானோவென்று இருக்கும்அக்காமார்கள், இவர்கள் எல்லாம் எங்கள் ஊரில்தான்இவ்வளவுநாளாய் இருந்தார்களோ என்று எண்ணுமளவிற்கு அழகுபொலிந்து மிளிர்ந்துகொண்டிருந்தார்கள். கச்சான் விற்கும்ஆச்சிமார்களுக்கும், வானில் வந்து ஜஸ்கிரிம் விற்கும் ரியோ, லிங்கன்காரர்களுக்கும் நல்ல விற்பனை அன்றுநடந்துகொண்டிருந்தது. தாங்கள் காதலிக்கும் அல்லது காதலிக்க விரும்பும்பெண்களுக்காய், இந்த அண்ணாமார்கள் தமது காசைக்கச்சானுக்கும், ஐஸ்கிறிம்களுக்கும் கவலையின்றிசெலவழித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இதையெல்லாம் இசைநிகழ்ச்சியிடையே நன்கு அவதானித்த நானும், என் நண்பன்கிரியும், யாராவது அக்காவிற்கு எவராவது அண்ணா எதையாவதுவாங்கிக்கொடுக்க சமிக்ஞை கொடுத்து அவர்களைக்கூட்டிச்செல்லும்போது, நாங்களும் ஏதோ அந்த அக்காவிற்குநன்கு தெரிந்தவர்கள் போல கூடவே சேர்ந்துபோவோம். வேறு வழியில்லாமல் அந்த அக்காவிற்கு வாங்கும் கச்சானையோ, ஜஸ்கிறிமையோ எங்களுக்கு அவர்கள் வாங்கித்தரவேண்டியிருக்கும். நாங்கள் இந்த விளையாட்டை மிகுந்தஉற்சாகத்தோடு சில தடவைகள் செய்தோம். இடையில் ஒருமுறை யாரை இப்படி ஏமாற்றலாம் என உளவுபார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, எங்கள் பெரியம்மாவின் மகன்சுரேஷ் அண்ணா, ஒரு அக்காவுக்கு சமிக்ஞை கொடுத்துக்கூட்டிக்கொண்டு போனார். அந்த அக்காவை யாரென்று என்னால்மட்டுக்கட்ட முடியவில்லை. எங்கள் ஊரைச் சேர்ந்தவர் இல்லைஎன்பது மட்டும் தெரிந்தது. இந்தத் திருவிழாவுக்கு எங்கள்ஊரென்று இல்லாது மற்ற இடங்களிலிருந்தும் பலர் வருவார்கள். இந்த அக்கா, யாரேனும் எங்கள் ஊர் அக்காக்களோடுபாடசாலையில் படிக்கும் ஒருவராகவோ அல்லது சுரேஷ்அண்ணாவிற்காகவே இந்த திருவிழாவிற்கு அவர்வந்துமிருக்கலாம். எனக்கு அது குறித்து பெரிதாக அக்கறை இருக்கவில்லை. சுரேஷ்அண்ணாவின் இந்தக் கள்ளத்தைப் பிடித்துவிட்டால், வேறுவழியின்றி அவர் எனக்கும் ஜஸ்கிறிம் வாங்கித்தரத்தான் வேண்டும்என்பது மட்டும் உறுதியாய்த் தெரிந்தது. நான் அவர்கள் இருவரையும் பின் தொடர்ந்து போகும்போதுஜஸ்கிறிம் வேன்கள் இருக்கும் பக்கமாய் செல்லாது இருவரும்மற்றத்திசையில் போகத்தொடங்கியதை அவதானித்தேன். இருவரும் மடப்பள்ளிக்கும், சிவம் மாமாவின்கள்ளுக்கொட்டிலுக்கும் இடையில் இருக்கும், ஓடைக்கிடையில்புகுந்து போனார்கள். ஏன் அவ்வளவு இருட்டைத் தேடிப்போகிறார்கள் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க எனக்குள்ளும் சுவாரசியம்கூடிவிட்டது. நான் ஓடைக்குள் பூனையைப் போல நுழையும்போது அவர்கள்இருவரும் அணைத்துக்கொண்டிருப்பது சாதுவான வெளிச்சத்தில்தெரிந்தது. ‘ஓ இதுவா விஷயம்’ என்று நான் வந்தமாதிரியேதிருப்புகையில் அங்கே கிடந்த பனைமட்டையைமிதித்துவிட்டேன். சுரேஷ் அண்ணாவுக்கு அந்தச் சத்தம்கேட்டுவிட்டது. சுதாகரித்து, ‘யாரடா’ என ஓடிவந்து, நான்சனத்துக்குள் ஓடி மறைவதற்குள் அவர் என்னைப் பிடித்துவிட்டார். 'நீயா?' என்று அவருக்கு ஆச்சர்யம் ஒருபுறமும், மறுபுறமாக நான்பெரியம்மாவிடம் இந்த விவகாரத்தைச் சொல்லிவிடுவேனோ என்றுஅச்சமும் வந்துவிட்டது. ‘நீ இப்போது பார்த்ததை எல்லாம் அம்மாவிடமோ, பெரியம்மாவிடமோ சொல்லக்கூடாது’ என சத்தியம் செய்யக்கேட்டார். 'நான் சத்தியம் செய்கிறேன், ஆனால் எனக்கு இப்போதுஜஸ்கிறிம் வாங்கித்தரவேண்டும்' என்று எனக்கு வேண்டியதைகேட்டுப் பெற்றுக்கொண்டேன். இதன்பிறகு, நான் பெரியம்மா வீட்டுக்குள் போய் நின்றுகொண்டு, 'பெரியம்மா, உங்களுக்கு ஒரு கதை தெரியுமா?' என்றுதொடங்கிவிட்டு சுரேஷ் அண்ணாவின் முகத்தைப் பார்ப்பேன். அவர்சொல்லாதே சொல்லாதே என்று சமிக்ஞையால் கெஞ்சுவார். அப்படியெனில் அடுத்தமுறை நீங்கள் வெளியில் போய்விட்டுவரும்போது இதையிதை வாங்கிக்கொண்டு வந்து எனக்குத்தரவேண்டுமென ஒரு பட்டியல் கொடுப்பேன். அன்று ஜஸ்கிறிமில் தொடங்கி பிறகு கச்சான் அல்வா, தோடம்பழஇனிப்பு, மில்க் சொக்கிலேட் என்று அந்தப் பட்டியல் பிறகுநீண்டுகொண்டே போனது. சுரேஷ் அண்ணா விரும்புகிற அக்காவுக்கு, தேவகி என்ற பெயரெனபின்னர் அறிந்துகொண்டேன். இந்திய அமைதிப்படை, மக்களுக்குஅகிம்சையைப் போதிப்பதிலிருந்து மக்களைக் கொல்லும்படையாக -அதாவது Indian Peace Keeping Forceல் இருந்துIndian People Killing Force ஆக- மாறியபின்னும் அவர்களின்இந்தக் காதல் தொடர்ந்தது. அமைதி குலைந்த நாட்களில் இளைஞர்கள் வெளியில் திரிவதேபெரும் சிக்கலாக இருந்தது. வீட்டை விட்டு வெளிக்கிடும்பெடியளை ஒருபக்கம் இந்தியன் ஆமி துரத்தித் துரத்திச் சுட்டது. இன்னொருபக்கம் அவர்களோடு இயங்கிக்கொண்டிருந்த ‘three stars’ என்ற பெயரில் இயங்கிய குழு இளைஞர்களைப் பலவந்தமாகஇழுத்துக்கொண்டு தங்களோடு இணைத்தது. இந்த இரண்டுதரப்பும் போதாது என்று, சோஷலிச தமிழீழம் பெற்றுத்தருவோமென்ற தியாகு அம்மானின் இயக்கமும், துரோகிகள் என்றுநாமம் சூட்டி அளவுகணக்கில்லாது பலரைப் போட்டுத்தள்ளிக்கொண்டிருந்தது. இவ்வளவு அவதிகள் இருந்தாலும், இயற்கையின்ஆற்றலுகளுக்கெல்லாம் எப்படி அணை கட்டுவது. இதற்குள்ளும்ஊரிலிருப்பவர்கள் காதலித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். பிள்ளைகளைப் பெற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். ஓரடி வேலியைமுன்னே போட்டதற்காய் காணியை முன்வைத்து பக்கத்துவீட்டுக்கார்ர்களுடன் சண்டையும் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். சுரேஷ் அண்ணா, ‘திரி ஸ்டார்’காரரைச் சேர்ந்தபிள்ளைபிடிக்காரர்கள் தன்னையும் பிடித்துக் கொண்டு போய்அவர்களோடு பலவந்தமாய்ச் சேர்த்துவிடுவார்களோ என்றபயத்தில், தேவகி அக்காவைச் சந்திக்கும்போதெல்லாம்என்னையும் தன் சைக்கிள் பாரில் ஏற்றிக்கொண்டு போகத்தொடங்கினார். கூட்டிக்கொண்டு போகும்போது, என்னுடைய ஊர் எதுவென்றுயாரேனும் கேட்டால், எங்கள் சொந்த ஊரின் பெயரைச்சொல்லாது ஏழெட்டுக் கிலோமீற்றர்கள் தூர இருக்கும் இன்னொருஊரொன்றின் பெயரைச் சொல்லச் சொல்வார். திரி ஸ்டார்காரர் தெருவில்மறித்தால், இந்தச்சின்னப்பையனைஇடைநடுவில் விட்டுவிட்டுநான் உங்கள் இயக்கத்துக்குவரமுடியாது என்று அவர்கெஞ்சினால், திரிஸ்டார்காரர் கேட்பார்கள்என சுரேஷ் அண்ணாவுக்குஒரு அசட்டு நம்பிக்கை இருந்தது. இப்பிடிப் பிடிக்கும்போது, எங்கள் ஊரின் பெயரைச் சொன்னால் பக்கத்தில்தானேஇருக்கிறது, அவனாக நடந்துபோவான் என்றோ அல்லது தெருவில்போகும் எங்கள் ஊர்க்காரர் யாரிடமாவது என்னைக்கொடுத்துஅனுப்பிவிடுவார்களோ என்பதால்தான் எங்கோ தொலைவில்இருக்கும் ஒரு ஊரைச் சொல்லும்படி சுரேஷ் அண்ணா எனக்குக்கட்டளையிட்டிருந்தார். சின்னவயதிலேயே எப்படியெல்லாம்சுழித்து வளைத்து ஓடலாம் என்பதை இப்படி எங்களுக்குப் போர்கற்றுத் தரத்தொடங்கியிருந்தது. சுரேஷ் அண்ணாவின் இந்த ‘தியரி’ சிலமுறை உண்மையிலேவேலை செய்திருக்கிறது. அப்படித் தப்பி பிழைத்துவந்தபோதெல்லாம், அண்ணா என்னை விசேசமாகக்கவனித்துக்கொள்வார். ஏதாவது உணவுக்கடைக்குக்கூட்டிக்கொண்டு போய் ரோல்ஸ்சையோ, போண்டாவையோவாங்கித் தந்து நன்கு உபசரிப்பார். நாட்டில் நிலைமைகள் விபரீதமாகப் போய்க்கொண்டிருக்க, பெரியம்மா சுரேஷ் அண்ணாவை கொழும்புக்கு எப்பாடுபட்டேனும்அனுப்பவேண்டுமென்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது கொழும்புக்குப் போவதற்கான ஒரேவழி, பலாலிவிமானநிலையத்தினூடு செல்வதுதான். அப்படி அனுப்பும்போதுஇந்தியன் ஆமியின் முகாங்கள், திரி ஸ்டார்களின்பிள்ளைபிடிப்புக்கள், தியாகு அம்மானின் இயக்கம் அதிகாலையில்வைத்திருக்கக்கூடிய கண்ணிவெடிகள் போன்றவற்றில் இருந்துமுதலில் தப்பியாகவேண்டும். கரணம் தப்பினால் மரணம்மாதிரித்தான் இந்த வழியனுப்பல்கள் அந்தக்காலங்களில்நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தன. சுரேஷ் அண்ணாவின் கொழும்புப் பயணம் ஒரளவுஉறுதியாகிவிட்டிருந்தது. அண்ணாவும், போவதற்கு முன் தேவகிஅக்காவை அடிக்கடி பார்க்க விரும்பிக்கொண்டிருந்தார். பொருள்வயிற்றுப் பிரிவு போல இது போர்துரத்தும் பிரிவு. அப்போதுஎங்கள் பக்கத்துக்கிராமத்துத் துர்க்கையம்மனின் திருவிழாநடந்துகொண்டிருந்தது. ஒருபக்கம் நாளாந்தம் உயிரோடுஇருப்பதே அதிசயமாக இருக்கும்போது, மறுபக்கத்தில்திருவிழாக்களும் அதன்போக்கில் நடந்துகொண்டிருந்தன. அம்மன்கோயில் தேர்த்திருவிழாவின்போது சந்திப்பதென்று செய்திஇருவருக்குமிடையில் பரிமாறப்பட்டது. வழமைபோல நானும் சுரேஷ் அண்ணாவின் சைக்கிள் பாரில்ஏறிக்குந்திக்கொண்டேன். அன்று தேர்திருவிழா என்பதால் சனம். கால் வைக்கவே இடமில்லாதபடி தேரோடு அலையலையாய்அள்ளுப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. இதற்கு முதல் வருடந்தான் இலங்கை இராணுவம் குண்டைவீசியதால் தேர் சேதமாகியிருந்தது. சனங்களைப் போலகடவுள்களும் வாழ்தலின் மீதான உயிர்ப்பை அவ்வளவு எளிதில்கைவிட மறுதலிப்பவர்கள் என்பதால், எரிந்துபோன தேர் விரைவில்திருத்தம் செய்யப்பட்டு தேர்த்திருவிழாவுக்குதயாராகிவிட்டிருந்தது. நான் தேவகி அக்காவையும், சுரேஷ் அண்ணாவையும்கதைக்கவிட்டு சற்றுத்தள்ளி நின்று வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னுடைய அசட்டையீனமோஅல்லது அவர்களின் காதலின் ஆர்வக்கோளாறோ, நான் அவர்கள்இருவரையும் ஒருகட்டத்தில் தொலைத்துவிட்டிருந்தேன். அங்குமிங்குமாய் தேடு தேடென்று அவர்களைத் தேடிப்பார்த்துக்களைத்துவிட்டேன். சுரேஷ் அண்ணா இல்லாது எப்படி வீடு தனியேபோய்ச்சேர்வது என்ற பயத்தில் எனக்கு அழுகையும் வந்துவிட்டது. அவ்வளவு கூட்டத்தில் நான் எப்படி இவர்களைத் தேடுவது? இறுதியில் மலங்க மலங்க நின்ற என்னை கோயில்அறங்காவலர்கள் கண்டு, குழந்தைகள் தொலைந்தால்கண்டுபிடிக்கவென இருக்கின்ற இடத்தில் கொண்டுபோய்ச்சேர்த்துவிட்டார்கள். அங்கே, ஒலிபெருக்கியில் தொலைந்துபோன பிள்ளையின்பெயரைச் சொல்லிப் பெற்றோரைத் தேடுவார்கள். நான்அவர்களுக்கு சுரேஷ் அண்ணாவோடு வந்தவன் என்று கூறினேன். அங்கே நின்ற ஒருவர், ‘தம்பி சுரேஷ் என்று நிறையப் பேர்கள்இருப்பார்கள். வேறேனும் விசேட அடையாளம் இருந்தால்சொல்லும். அதையும் சேர்த்துச் சொன்னால் எளிதாகக்கண்டுபிடிக்கலாம்’ என்றார். அப்படி ஏதேனும் வேறு விசேட அடையாளம் சுரேஷ் அண்ணாவுக்குஇருக்கிறதா என யோசித்துப் பார்த்தேன். அந்த ஐயாவிடம, 'வேண்டுமென்றால் தேவகி அக்காவோடு எப்போதும்பேசிக்கொண்டிருக்கும் சுரேஷ் அண்ணா' என்று அறிவித்துப்பாருங்கள் என்று சொல்லிவிட்டேன். அந்த ஐயாவும், சுரேஷோடும், தேவகியோடும் வந்த இந்த ஊரைச்சேர்ந்த சிறுவன், தொலைந்துபோனவர்களைக் கண்டுபிடிக்கும்இடத்தில் இருந்து அவர்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றார் எனஅறிவித்துவிட்டார். என்னைப் பிறகு சுரேஷ் அண்ணாவும், தேவகி அக்காவும்கண்டுபிடித்துவிட்டனர். ஆனால் நாங்கள் வீடு போய்ச் சேரமுன்னரே, சுரேஷும் தேவகியும் காதலிக்கின்றார்கள் என்ற செய்திஊருக்குள் போய்ச் சேர்ந்திருந்தது. அன்று துர்க்கையம்மன் திருவிழாவுக்கு வந்த யாரோ ஊர்க்காரர்இந்த அறிவிப்பைக் கேட்டிருக்கின்றார். அம்மன், தாங்கள் கேட்டவரத்தைத் தருகின்றாரோ இல்லையோ, இப்படி ஒரு சோடிகாதலித்துக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை முதன்முதலாகக்கண்டுபிடிப்பதில்தானே ஒவ்வொரு ஊருக்கும் அதிக கிறக்கம்இருக்கிறது. ‘கொழும்பு போவதற்கு முன்னர் கோயிலுக்குப்போய்கும்பிட்டுவரத்தானே உன்னை அனுப்பினான். நீ என்னவெல்லாம்அங்கே செய்துகொண்டிருந்தாய்' என்று பெரியம்மா சுரேஷ்அண்ணாவை நோக்கிப் பிரசங்கத்தைத் தொடங்கவும், நான்இந்தக்கதை எதையும் அறியாத ஒரு அப்பாவியைப் போல, மெதுவாக நழுவி எங்கள் வீட்டுக்குள் புகுந்துகொண்டேன். திரி ஸ்டார்காரர்களிடமிருந்து தப்பும் சுரேஷ் அண்ணாவின் தியரிஒருபோது பிழைத்தபோது அது பெரும் சிக்கலாகிப் போயிருந்தது. அன்று தேவகியக்காவை அவர்களின் ஊர் ஒழுங்கைக்குள் வைத்துச்சந்திப்பதற்காக நானும் சுரேஷ் அண்ணாவும் சைக்கிளில்போய்க்கொண்டிருந்தோம். அநேகமான வேளைகளில்தேவையின்றி முக்கியமான தெருக்களுக்கோ -அதிலும்ஆமிக்காரனின் முகாங்கள் இருக்கும் சந்திகளுக்கோ- நாங்கள்போவதில்லை. இயன்றவரை ஒழுங்கைகளையும்குச்சொழுங்கைகளையும் பாவித்தே தேவகி அக்காவின்ஊர்ப்பக்கமாய் நாங்கள் போவோம். அன்று தியாகு அம்மானின் இயக்கம், திரி ஸ்டார்காரர்களில்இரண்டு பேரைப் போட்டுத்தள்ளியிருக்கின்றது. திரிஸ்டார்காரர்கள் தியாகு அம்மானின் இயக்கத்தில், இரண்டுபேரையாவது போடாமல் வெறியை இறக்குவதில்லையென்று பிக் –அப்புக்களில் அங்கும் இங்குமாக ஆவேசமாக அலைந்துதிரிந்துகொண்டிருந்தார்கள். இதற்கிடையில் கைகளில் அகப்பட்டஅப்பாவிப்பெடியன்களையும் அடித்து உதைத்து, தங்களின்இயக்கத்தில் சேர்ப்பதற்காய் ஏற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள். இப்போதெல்லாம், ஊரிலிருக்கும் இளைஞர்கள்அதிபுத்திசாலியாகிமுக்கியமானதெருக்களையேபாவிப்பதில்லை என்பதைஊகித்தறிந்து நாங்கள்வழமையாகப் போகும்ஒழுங்கையொன்றின்முடக்கில் திரி ஸ்டார்காரர் தமது வாகனங்களோடு பதுங்கிநின்றனர். 'அண்ணே, அவங்கள் அந்த முடக்கில் நிற்கின்றாங்கள்' என்று நான் சொல்லி, சுரேஷ் அண்ணா சுதாகரித்து சைக்கிளைத்திருப்பமுன்னர் அவர்கள் எங்களைக் கண்டுவிட்டனர். இனித் திருப்பிச் சைக்கிளை வெட்டி எடுத்து ஓடமுடியாது. ஓடினால்முதுகில் துவக்கால் சல்லடை போட்டுவிட்டு, ‘தப்பியோடிய தியாகுஅம்மானின் இயக்க ஆட்களில் இருவர் பலி’ என்று செய்தியைப் பரவவிட்டுவிடுவார்கள். அப்படி நடந்திருந்தால் என்னைப்பற்றியும்,தியாகு அம்மானின் இயக்கத்துக் ‘குழந்தைத் தீவிரவாதி’ என்றுகொழும்பிலிருந்து வரும் ஏதேனும் பத்திரிகை சிறுபெட்டிச்செய்தியாக இந்தச் சம்பவத்தை வெளியிட்டிருக்கும். சுரேஷ் அண்ணா, 'நடப்பது இனி நடக்கட்டும்' என்கின்றவிரக்தியான மனோநிலையில் அவர்களை நோக்கிச் சைக்கிளைநகர்த்தினார். வழமைபோல அவர் தன்னுடைய தியறியைப்பாவித்தார். என்னிடமும் திரி ஸ்டார்காரர் ஊரைக் கேட்டபோதுஎனக்கு புவியியல் வகுப்பு வைத்து சுரேஷ் அண்ணா சொல்லித்தந்ததையே பிசகின்றி ஒப்புவித்தேன். எல்லாத் தியறிகளுக்கும் விதிவிலக்குகள் உண்டு என்பதுபோல, அவை வேலை செய்வதற்கும் சில புறக்காரணிகளும்துணையிருக்கவேண்டும். இன்று அவ்வாறு நமது தியறி எளிதில்வெற்றி பெறாது என்பதை உறுமிக்கொண்டும்கெட்டவார்த்தைகளை அடிக்கடி பாவித்துக்கொண்டும் சிவந்தகண்ணோடும் நின்ற திரி ஸ்ரார்கார் ஒருவர் உறுதிப்படுத்தினார். சுரேஷ் அண்ணாவைப் பார்த்து, 'உந்த விசர்க் காரணத்தைச்சொல்லாது, நீ போய் அந்த பிக் - அப்பில் ஏறடா' என்றார். தியறி தோற்றுக்கொண்டிருப்பது உறுதியாய் எனக்கும் தெரிந்தது. சுரேஷ் அண்ணாவை இழந்துவிடுவேன் போலத் தோன்ற இன்னும்பயமாய் இருந்தது. என்னிலிருந்து எப்படி ஓர் ஓர்மம் வந்ததெனத் தெரியாது. ‘சுரேஷ்அண்ணா இல்லாமல் நான் வீட்டை போகமாட்டேன்’ என்றுஉரத்தக்குரலில் கத்தி அழத்தொடங்கிவிட்டேன். நின்ற திரிஸடார்காரர்கள் எல்லோரும் ஒருகணம் சத்தம் வந்த என் திசையைநோக்கித் திரும்பிப் பார்த்தனர். சிவப்புக்கண் திரி ஸ்டார்காரர்எனக்கு முதுகில் அடித்து ‘பொத்தடா வாயை’ என்றார். நான் இன்னும் சத்தமாக அடிவயிற்றிலிருந்து கத்திஅழத்தொடங்கியதோடு, எனக்கு அப்போது கெட்டவார்த்தைகள்எனச் சொல்லித்தரப்பட்ட ‘குஞ்சாமணி’, ‘சனியன்’, ‘மூதேவி’, ‘கொட்டை’ போன்ற சொற்களைச் சொல்லித் திருப்பத் திரும்பக்கத்தினேன். அத்தோடு நிலத்தில் விழுந்து புழுதியில் புரண்டு புரண்டுஅழவும் தொடங்கிவிட்டேன். ‘அண்ணா இல்லாது எனது ஊருக்குப்போக வழி தெரியாது’ என்ற தியறியை அவ்வளவுஅழுகைக்கிடையிலும் மறக்காமல் தொடர்ந்துஒப்புவித்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னதான் கொடுமைக்காரர்கள் என்ற ஒரு முகமூடியைஅணிந்திருந்தாலும், திரி ஸ்டார்காரர்களும் எங்களைப் போன்றசாதாரண மக்களாய் ஒருகாலத்தில் இருந்தவர்கள்தானே. மக்களுக்காய் ஏதோ செய்யவேண்டும் எனத்தானே அவர்களும்புறப்பட்டவர்களாய் இருப்பார்கள் என் கதறலோ அல்லது ஏதோஒன்று அவர்களின் மனத்தின் ஆழத்தைத் தொட்டிருக்கவேண்டும். அங்கிருந்த தாடிவைத்த ஒருவர் எங்களை நெருங்கிவந்துசிவப்புக்கண்காரரிடம், 'இவங்கள் இரண்டு பேரையும் அனுப்பிவிடு' என்று சொன்னார். சுரேஷ் அண்ணாவுக்குப் போன உயிர் திரும்பி வந்தமாதிரிஇருந்தது. நாங்கள் எங்கள் ஊரை நோக்கி சைக்கிளைஉழக்கத்தொடங்கினோம். தன்னைக் காப்பாற்றியதற்காய் என்னை நன்றியுடன் பார்த்த சுரேஷ்அண்ணா, 'இப்படி நீ மண்ணில் விழுந்தெல்லாம் புரண்டு, கத்திஆர்ப்பாட்டம் செய்வாய் என்று நான் ஒருபோதும்எதிர்பார்க்கவேயில்லை’ என்றார். எனக்குக் கூட எனக்குள் அப்படி ஒரு ஊற்று எங்கேஇருந்ததென்பதை நினைக்க வியப்பாகத்தான் இருந்தது. 'உங்களை அவங்கள் பிடித்துக்கொண்டு போய்விடுவார்கள்என்பதைவிட, தேவகி அக்கா பிறகு உங்களை இழந்து கதறிக்கதறிஅழக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் அப்பிடிச் செய்தேன்' என்றேன். அவருக்கு நான் இப்படிச் சொன்னது ஏதோ செய்திருக்கவேண்டும். சைக்கிள் ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு கையை எடுத்து என் முதுகில்வாஞ்சையாகத் தடவிவிட்டார். அதற்குப் பிறகு நாங்கள் வீடுபோய்ச்சேரும்வரை சுரேஷ் அண்ணா எதுவுமே பேசவில்லை. அன்று நாங்கள் தேவகி அக்காவைச் சந்திக்காமலேதிரும்பியிருந்தாலும், பிறகு தேவகி அக்காவுக்குநடந்ததையெல்லாம் விலாவாரியாக சுரேஷ் அண்ணாசொல்லியிருக்கின்றார். தேவகி அக்கா அடுத்தமுறை என்னைச் சந்தித்தபோது ஓடிவந்துஎன்னைக் குனிந்து அணைத்துக்கொண்டார். 'நீ நல்லாய்வருவாயடா' என்று சொன்னபோது அவரது கண்கள் அப்படிக்கலங்கியிருந்தன. சுரேஷ் அண்ணா கொழும்புக்குப் போவதற்கான ஆயத்தங்களில்மும்முரமாகிக்கொண்டிருக்க, ஒருநாள் தேவகி அக்கா, அவரின்உறவினரின் சுகவீனம் காரணமாக யாழ் போதனாவைத்தியசாலைக்கு அந்த உறவினரோடு போகவேண்டியிருந்தது. எப்போதாவது ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தட்டிவானில் விடிகாலைபுறப்பட்டு, இன்னொரு பஸ்ஸெடுத்து அவர்கள் யாழ் பெரியஆஸ்பத்திரிக்குப் போயிருக்கின்றனர். அந்தக்காலை வழமைபோல யாழ் நகரத்தில் விடிந்திருக்கின்றது. பதினொரு மணியளவில் தியாகு அம்மானின் இயக்கம் இந்தியஇராணுவத்தோடு எங்கேயோ முட்டுப்பட்டு ஆஸ்பத்திரிப் பக்கமாகநுழைய, யாழ் கோட்டையில் இருந்து இராணுவம் ஆஸ்பத்திரியைநோக்கி செல்லடித்திருக்கின்றது. நிலைமை மோசமாகப் போகிறதுஎன்பதை விளங்கிய டாக்டர்கள் அருகில் நடமாடிக்கொண்டிருந்தஇயக்கக்காரர்களை ஆஸ்பத்திரியை விட்டு விலகிப் போகச்சொல்லவும், அம்மானின் இயக்கம் அந்த இடத்தை விட்டுப்போயிருக்கின்றது. இப்படி நடந்தபிறகும் இந்திய இராணுவத்தின் கோபம்அடங்கவில்லை. ஆஸ்பத்திரி வளாகத்தைச்சுற்றிவளைத்திருக்கின்றது. பின்னேரம் இரண்டரை மணியளவில்ஆமி ஆஸ்பத்திரி வளாகத்தை நோக்கிச் சரமாரியாகத் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்திருக்கின்றது. ஆஸ்பத்திரிக்குப் போன தேவகிஅக்கா உள்ளிட்ட அனைவரும் எப்படியாவது வெளியே தப்பிவந்துவிடவேண்டுமென அவதிப்பட்டிருக்கின்றனர். ஆனால்வெளியே போவதற்கான நிலைமை சுமூகமாகவில்லை. ஆஸ்பத்திரிக்குள் நடந்த கோரதாண்டவத்தை அறிய அடுத்த நாள்மதியம் வரை நாங்கள் காத்திருக்கவேண்டியிருந்தது. அந்த செய்திநமது ஊரை வந்தடைந்தபோது ஊரே அலறித்துடிக்கத்தொடங்கியிருந்தது. பெரியம்மாவும், அம்மாவும் குழறியதைப்பார்த்த பயத்தில் நான் சுவாமி அறையின் மூலையில் போய்பல்லியைப் போல ஒடுங்கினேன். என்ன நடந்ததென முழுதாய்அறியாமலே, என் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியிருந்தது. சுரேஷ் அண்ணாவின் ஓலம் எங்கள் வீடுகளின் கதவுகளில் அறைந்துஎழும்பியபோது, முதன்முதலாக பெரியவர்கள் உபயோகிக்கும்கெட்டவார்த்தையை வைரவருக்குச் சொல்லித் திட்டினேன். அன்று தேவகி அக்காவோடு நானும் கூடவே போயிருந்தால், ஒருமுறை திரி ஸ்டார்காரர்களிடமிருந்து சுரேஷ் அண்ணாவைநிலத்தில் விழுந்து புரண்டு அழுது காப்பாற்றியதுபோல தேவகிஅக்காவையும், சுட்டுக்கொன்ற இந்திய இராணுவத்தின் கால்களில்விழுந்தாவது காப்பாற்றியிருக்கலாம் என்று என் இயலாமையைநினைத்து, நானும் பெருங்குரலெடுத்து அழத் தொடங்கினேன். இவ்வாறுதான் இயக்கங்களில் இணைந்து ‘தீவிரவாதி’கள் ஆகும்அநேக குழந்தைகளின் கதைகள் ஆரம்பிக்கின்றன. …………………….. ('அம்ருதா' - மார்கழி, 2018)(புகைப்படங்கள்: ஜெயந்தன் நடராஜா) http://djthamilan.blogspot.com/2018/12/blog-post_28.html?m=1
  25. 3 points
    அட .....நாயுடன் சேர்ந்து மாணவியும் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.....! 😁