Leaderboard

  1. நவீனன்

    நவீனன்

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      335

    • Content count

      44,702


  2. தமிழ் சிறி

    தமிழ் சிறி

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      220

    • Content count

      36,049


  3. ஜீவன் சிவா

    ஜீவன் சிவா

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      145

    • Content count

      3,838


  4. suvy

    suvy

    கருத்துக்கள உறவுகள்


    • Likes

      138

    • Content count

      11,851



Popular Content

Showing most liked content since 04/01/2017 in all areas

  1. 26 likes
    கைபேசியில் அலாரமாக இந்த அழகான பாடல் காற்றில் மிதந்து காதில் வருட இன்று என்னவோ காலையில் எழுந்திருக்க மனமில்லாமல் மிகவும் அசதியுடன் தன் அதிகாலை பணிகளை நினைத்தவாறே திரும்பி நேரத்தை பார்க்கின்றாள் வைதேகி. இன்னும் சிறிது நேரம் செல்ல எழும்பலாம் என்று நினைத்து திரும்பி படுக்கும் போது அவளின் மன ஓட்டம் 30 வருடங்களை பின்நோக்கி இழுத்துசெல்கின்றது. என்ன அழகான ஒரு வாழ்க்கை! சிட்டுக்குருவிகளை போல் நண்பிகளுடன் சிறகடித்து எந்த கவலையும் இல்லாமல் பாடசாலை, மாலைநேர வகுப்பு என்று இனிமையான காலங்கள். அந்த இனிமைக்காலத்தில்தான் தன்னோடு படித்த வாமனை சந்திக்க நேர்ந்தது. அவனின் அமைதியும் அறிவும் இவளை காதலில் விழவைத்தது. அதே போன்று வாமனும் வைதேகியின் அன்பான குணத்தாலும் அழகாலும் தைதேகி மேல் காதல் கொண்டான். இருவரது வீட்டிலும் தம் காதலை சொல்லவே அவர்களது பெற்றோர் முதலில் மறுத்தாலும் பின்பு அவர்கள் இருவரும் படித்து முடித்தபின்பு திருமணம் செய்து தரலாம் என்று கூறியதால் இருவரும் மிகவும் மகிழ்வுடன் தம் படிப்பை தொடர்ந்தார்கள். காலமும் நேரமும் யாருக்கும் காத்திருக்காமல் கரைந்து செல்ல படிப்பை முடித்த வாமன் கனடாவிற்கு செல்ல வாய்ப்பு கிடைத்தது. வாமனுடன் கூடப்பிறந்தவர்கள் ஆண் சகோதரர்கள் அதனால் அவனின் பெற்றோருக்கு பெண்பிள்ளைகள் என்றால் மிகவும் விருப்பம். தான் கனடா பயணிக்கும் முன் நாட்டுப்பிரச்சனை காரணமா வைதேகியை தன் அம்மாவுடன் கொழும்பிற்கு சென்று அங்கே அவர்களுடன் இருக்கும்படி ஆலோசனை கூற அவளும் அவர்கள் கூடவே கொழும்பிற்கு சென்று வேலைக்கு செல்லத்தொடங்கினாள். பிரச்சனைகளுக்கு மத்தியில் ஊர் விட்டு ஊர் போய் பல இடங்களில் இடம் பெயர்ந்தநேரங்களில் அவளுக்கு அடிக்கடி காய்ச்சல் வந்து போனது. கொழும்பிற்கு வந்த பின்பு வைத்தியரிடம் சென்றபோது இடப்பெயர்வுகளின் போது அருந்திய தண்ணீரால் அவளுக்கு மஞ்சள் காமலை வந்துள்ளதாகவும் அதனால் அவளது ஈரல் சிறிதளவு பாதிப்படைந்திருப்பதாகவும் சொல்லியபோது உலகமே தலைகீழாக சுத்தியது. இந்த விடயத்தை வாமனிடம் சொன்னபோது வாமனுக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு வித பயம் ஏற்பட்டாலும் அதெல்லாம் இங்கு கனடா வந்தால் சரி செய்யலாம் பயப்பிடாமல் வருவதற்கு ஆயத்தங்களை செய்யும் படி வைதேகியிடம் கூறினான். ஒரு விதமாக வைதேகிக்கும் வாமனின் பெற்றோருக்கும் விசா கிடைத்து கனடாவிற்கு வந்து சேருகின்றார்கள். வாமன் வைதேகியின் திருமணம் மிகச்சிறப்பாக நடைபெற்றது. வாமன் வைதேகி பலவித மனக்கோட்டைகளுடன் தங்கள் இல்லற வாழ்விற்குள் அடியெடுத்து வைக்கின்றனர். திருமணம் முடிந்து மகிழ்வாக சென்ற அவர்கள் வாழ்வில் திரும்பவும் வைதேகிக்கு அடிக்கடி வயிற்றுவலி வர வைத்தியரை நாடியபோது தான் எடுத்து வரும் மாத்திரைகளுக்கு பெரிதாக எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை என்றும் இப்படியே தொடர்ந்தால் ஈரல் பாதிப்படையும் என்று வைத்தியர்கள் சொல்கின்றார்கள். அன்றிலிருந்து அவர் சாப்பாட்டில் உப்பு சேர்க்காமல் வைத்தியர்களின் அறிவுரைப்படி சாப்பிட்டு மருந்தும் எடுத்துவந்தாள் ஆனால் நாட்கள் செல்ல செல்ல வயிற்றுவலி அடிக்கடி வந்து பல முறை வைத்தியாலையில் அனுமதிக்கும் அளவிற்கு சென்றது. வாமனோ எந்த வித முகச்சுழிப்பும் இல்லாமல் 10 வருடங்கள் வைத்தியசாலையும் வீடுமாக வைதேகியை கொண்டுதிரிந்தான். வைத்தியர்களோ வைதேகிக்கு ஈரல் மாற்றவேண்டும் என்றும் அவளுக்கு சரியாக பொருந்து ஈரல் கிடைக்கும் மட்டும் மருந்தால் காலத்தை போக்கிக்கொண்டு இருந்தார்கள். வைதேகி இருந்த அழகிற்கு தற்போது மெலிந்து கண்கள் உள்ளுக்குள் போய் ஆளை அடையாளம் காணமுடியாதளவிற்கு ஆகியிருந்தாள். இன்னும் 6 மாதத்திற்குள் அவளுக்கு பொருத்தமான ஈரல் கிடைக்காவிட்டால் அவளை காப்பாற்றுவது கடினம் என்றும் அத்துடன் தைதேகிக்கு முன்னால் 200 பேர் வரை ஈரல் மாற்று சிகிச்சகைக்காக காத்திருப்பதாகவும் வைத்தியர்கள் வாமனிடம் சொல்லிவிட்டார்கள். வாமனோ முடிந்தவரை எந்த மனக்கஸ்டத்தையும் வைதேகியிடம் காட்டிக்கொள்ளாமல் மனதிற்குள் கவலையில் வாடிபோயிருந்தான். வாமனின் பெற்றோர் வைதேகியை மிகவும் அன்புடன் பாத்துக்கொண்டார்கள். திடீரென்று ஒரு நாள் காலையில் வைதியசாலையில் இருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. ஒரு 22 வயது இளைஞன் வாகனவிபத்தில் அகால மரணம் அடைந்துவிட்டதாகவும் அவன் தனது உறுப்புக்களை தானம் செய்வதாக எழுதிவைத்திருப்பதாகவும் அவனது இரத்தவகை வைதேகிக்கு பொருந்துவதாகவும் அவனது ஈரலில் ஒரு பகுதியை வைதேகிக்கும் இன்னும் ஒரு பகுதியை 10 மாத குழந்தை ஒன்றுக்கும் மாற்று சிகிச்சை செய்யப்போவதான சொல்கின்றார்கள். வாமனுக்கும் அவனது பெற்றோருக்கும் அந்த தொலைபேசி அழைப்பு கடவுளை நேரில் கண்டது போன்று தோன்றியது. அன்றே வைதேகியை அழைத்துகொண்டு வைத்தியசாலை செல்கின்றனர். மாற்று சிகிச்சைக்கு தேவையான அனைத்து ஆயத்தங்களையும் செய்து அறுவைச்சிகிச்சை 10 மணித்தியாளங்கள் நடைபெற்று வைதேகி சுகமடைந்தாள். வைதேகிக்கும் வாமனுக்கும் தமக்கு மீண்டும் வாழ்க்கை கிடைத்திருப்பதை நம்பமுடியவில்லை. நான்கு வருடங்கள் உருண்டோடிவிட வாமனுக்கும் வைதேகிக்கும் அழகிய ஆண்குழந்தை பிறக்கின்றது. இப்போது அவர்கள் மகனுக்கு 9 வயதும் ஆகிவிட்டது. வாமனுக்கு குழந்தைகள் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் ஆனால் வைதேகிக்கு வருத்தம் என்று வந்தபோது வைதேகி சுகமாக தன்னோடு இருந்தால் போதும் என்று மட்டுமே நினைத்திருந்தான். ஆனால் இரட்டிப்பு மகிழ்வாக குழந்தையும் சுகமே கிடைத்து அவர்களது வாழ்க்கை மீண்டும் பூத்துக்குலுங்கத்தொடங்கியது. திரும்பவும் அலாரம் அடிக்கவே பழைய நினைவுகளில் மூழ்கியிருந்த வைதேகி தன் பக்கத்தில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த மகனை முத்தமிட்டு எழுபியவாறு தனக்கு மீள் வாழ்வு தந்த அந்த இறந்து போன இளைஞனை மனதில் நினைத்து நன்றி சொல்லியவாறே அவன் அன்று அவனது உடல் உறுப்புக்களை தானம் செய்யாதிருக்காவிட்டால் இன்று தானும் இல்லை தன் குழந்தையும் இல்லை எல்லாம் அவனது தாராள உள்ளமே என்று நினைத்தபடி அன்றய நாளை மகிழ்வுடன் ஆரம்பித்தாள். -இது கதையல்ல நிஜம்- -முற்றும்- நாம் இறந்தபின்பு யாருக்கும் பயன்படமால் போகும் எம் உடல் உறுப்புகளை நாம் உயிருடன் இருக்கும் போதே தானம் செய்ய விரும்பம் தெரிவித்தால் நாம் இறந்த பின்பு எம் உறுப்பால் பலர் உயிர் வாழ்வார்கள் என்பதற்கு தைதேகியின் வாழ்வே ஒரு உதாரணம். அந்த இளைஞனால் 6 பேருக்கு மறுவாழ்வு கிடைத்திருந்தது. நாம் இறந்தபின்பு வைதேகி போன்று பலருக்கு அவர்களது வாழ்வு திருப்பிகிடைக்குமென்றால் நாம் நம் உடலை தீக்கும் மண்ணுக்கும் இரையாக்குவது ஏனோ?
  2. 24 likes
    கையில் பத்து நாட்களே நிரம்பிய பச்சைக் குழந்தை. மனம் நிரம்ப பயம். கண்களில் எதிர்காலம் பற்றிய ஏக்கம். வைத்தியசாலையிலிருந்து பெற்றவர்கள் வாழ்ந்த வீட்டு முற்றத்தைக்கூட மிதிக்க முடியாமல் விதி விரட்டி அடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஓடி ஓடி வேலணை அராலி யாழ்ப்பாணம் சுண்டிக்குளம் தாண்டிக்குளம் என்று நாம் அனுபவித்த வேதனை நிரம்பிய அந்த நாட்களின் ஆரம்பமே எனது கடைசி மகளின் ஆரம்ப வாழ்க்கை. மழலைப் பருவத்திலேயே விதிவசத்தால் பெற்றவர்களைப் பிரிந்து இரண்டு வருடங்கள் என்னைப் பெற்றவர்களுடன் வாழும் நிலை ஏற்பட்டது. காலம் கைகூடி கனடாவில் குடியேறி தனது ஆரம்ப பாடசாலை வாழ்க்கையை இங்கு ஆரம்பித்தார். புதிதாகக் குடியேறிய நாட்டில் ஆரம்ப காலம் எல்லோரையும்போல எமக்கும் பல சவால்கள் நிறைந்ததாகத்தான் இருந்தது. அந்த நிலையிலும் படிப்பில் மட்டுமல்ல விளையாட்டுத் துறையிலும் பாடசாலையில் பல விருதுகளைப் பெற்று தன் திறமையை வெளிப்படுத்தினார். 12ம் வகுப்பில் ஒன்ராறியோ புலமைப்பரிசிலும் பாடசாலையில் அதி விசேட புள்ளிகளைப் பெற்ற மாணவியாகவும் தேர்வு செய்யப்பட்டார். யோர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் நான்கு ஆண்டுகள் படித்து முடித்தபின் வின்சர் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டக் கல்லூரியிலும் அமெரிக்க சட்டக்கல்லூரியிலும் ஒரே நேரத்தில் மூன்றாண்டுகள் கற்று இவ் வருடம் மே மாதத்தில் அமெரிக்காவிலும் யூன் மாதத்தில் கனடாவிலும் பட்டம் பெற்று சட்டத்தரணியாக வெளிவர உள்ளார். பசி வந்திட பத்தும் பறக்கும் என்பர் ஆனால் என் மகளுக்கு படிக்க தொடங்கினால் பசியே மறக்கும். நான் படி படி என்று சொல்லும்படி வைக்காமல் படித்தது போதும் நிற்பாட்டு என்று சொல்லும்படி செய்வார். படிக்கும் பொழுது அவருக்கு முன்னால் தொலைக்காட்சி ஓடிக்கொண்டிருக்கும். அதை நான் பலமுறை கண்டித்திருக்கிறேன். அதற்கு அவரது பதில் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை நிறுத்தினால் தன்னால் படிக்க முடியாது என்பதுதான். சிறுவயதிலிருந்தே எனக்கு எவ்வித பிரச்சனையும் தராமல் எளிமையிலும் இனிமையாக வாழ்ந்த என் அன்பு மகள் தன் பதினைந்தாவது வயதிலேயே தந்தையை இழந்தாலும் மனம் தளராமல் இழப்பைக் கண்டு துவண்டு விடாமல் துணிவுடன் செயல்பட எனக்கு தூண்டு கோலாக இருந்தவர்கள் என் பிள்ளைகளும் என் உடன் பிறந்தவர்களது குடும்பங்களும். உறவுகளும் நட்புக்களும் கூட தம் அன்பாலும் ஆதரவாலும் எம்மை வழிநடத்தினர். என் வாழ்க்கையில் மிகவும் மகிழ்வான நாள் 'ஈன்ற பொழுதில் பெரிதுவக்கும் தன் மகளைச் சான்றோன் எனக் கேட்ட தாய்' என்ற குறளை எனக்கு சொந்தமாக்கிய இந்த நாள். தனது கனவு மெய்ப்பட்டு கருத்தினில் கொண்ட கொள்கையுடன் செயற்பட்டு சட்டத்தரணியாக பட்டம் பெறவுள்ள என் அருமை மகள் என் குடும்பத்திற்கு மட்டுமல்ல கனடா நாட்டிற்கும் எம் பிறந்த மண்ணிற்கும் எம் ஊருக்கும் சமூகத்திற்கும் சிறப்புற செயலாற்றி வளமோடு நலமோடு வாழ இறைஆசீர் நிறைவாகப் பெற வேண்டி வாழ்த்துகின்றேன்.
  3. 21 likes
    இந்த தலைப்பைப் பார்க்கும் பலருக்கு இதில என்ன புதினம் இருக்கு என்று நக்கல் நழினமாக பார்க்கலாம். ஆனால் என்னோடு ஒத்த வயதினருக்கு இந்த லோங்ஸ்இன் வலி புரிந்திருக்கும். ஏறத்தாள 45 வருடங்கள் முன்பாக யாரும் நினைத்த நேரத்தில் இந்த லோங்சை மாட்ட முடியாது.அதை மாட்டுவதற்கு ஒரு தகுதி இருக்க வேண்டும் என்று எழுதாத சட்டம் ஒன்று இருந்தது. பாலர் வகுப்பிலிருந்து பத்தாவது வகுப்பு வரை சந்தோசமாக போகும் பள்ளி வாழ்க்கை ஜீசிஈ எனும் பரீட்சையில் வந்து தடம் புரழும். இதுவரை அரைக் காற்சட்டைளோடு சுதந்திரமாக திரிந்தவர்கள் இந்த பரீட்சையில் சித்தியெய்தினால் மட்டுமே அடுத்த கட்ட படிப்பு மாத்திரமல்ல எதிர் காலமே சூனியமாகிவிடும். இந்த சோதனைகளில் சித்தியடைந்தவர் மட்டும் புதிதாக லோங்ஸ் மாட்டிக் கொண்டு வருவார்கள்.மற்றையவர்கள் அதே அரைக் காற்சட்டையோடு கொஞ்ச காலம் பின்னர் வெளியில் வேட்டி வீட்டிலும் ஊரிலும் சாரம் தான். அந்த நேரங்களில் யார்யார் சோதனை பாசாகிட்டார்கள் என்று உடுப்பிலேயே தெரியும்.இஞ்சை பார்ரா லோங்ஸ் போட்டிருக்கிறான் என்றால் அவன் பாசாகிட்டான் என்றே அர்த்தம். இதே மாதிரி மணிக்கூடு கட்டியிருந்தால் அவர் ஏஎல் பாசாகிட்டார். பெண்கள் தாவணி போட்ட ஞாபகம்.வீட்டிலும் பள்ளியிலும் பெண்கள் இல்லாதபடியால் சரிவர தெரியவில்லை.இதை பெண்கள் தான் எழுத வேண்டும். இப்போது பிறக்கும் போதே விரும்பிய உடுப்புகள் போடலாம். நானும் 1971 இல் லோங்ஸ் போட்டேன்.மணிக்கூடு கட்ட முடியாமல் போய்விட்டது.அந்த நேரம் தான் பெல்பொட்டம் வந்த நேரம் மாட்டிக் கொண்டு சுற்ற வேண்டியது தானே. யாழ் களத்திலும் இப்படி அனுபவப்பட்ட புங்கை குமாரசாமி தமிழ்சிறி சுவியர் இன்னும் பலர் இருக்லாம்.உங்கள் அனுபவத்தையும் கொட்டுங்கள் பார்க்கலாம்.
  4. 20 likes
    பெறுபேறு /பெரும்பேறு. ஈன்றபொழுதிலும்....பின்னர் அவர்களே இன்பமென்று இருந்த பொழுதுகளிலும்... என்னை தாங்கும் வேரென நிறைந்த பொழுதிலும்..பெரிதாய் இருக்கிறது இன்று. அமுதாய் இனிக்கிறது. என் பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் எனக்கு ஒரு கனவு..அக்கறை..கடமை என்பதும் என்னை பழியுரைத்தோர்..எனது வீழ்ச்சி விரும்புவோர் முன்னே ஒரு சவால். வைராக்கியம். என்னை இந்த உலகிற்கு கொண்டுவந்த அம்மாவும்..என் பிள்ளைகள் உலகிற்கு வர காரணமானவனும் கூட ' எங்க உன்ர பிள்ளைகள் படிக்கிற கெட்டிதனத்தை பார்ப்பம்...என்றதுவும். தனியே நீ என்ன சாதிப்பாய். ...அடங்கி போ..என்று மிரட்டியவர்களிற்கும் முன்னே செயல் மூலமான பதிலாக ...எனது இத்தனை நாள் தவத்திற்கு வரம் கிடைத்தது. இன்றைய எனது நாட்குறிப்பில் இப்படிதான் எழுதுகிறேன். கண்ணீரே வாழ்வாகி வற்றிப்போன எனது கண்களிலும் சுரக்கிறது ஆனந்த கண்ணீர் ... ********************* 03.03.2017 மகள் வவுனீத்தாவின் பரீட்சை முடிவுகள் வெளியாகும் நாள். நேரம் நெருங்க நெருங்க நெஞ்சுக்குள் ஒருவித பதட்டம். பன்னிரண்டாம் வகுப்பு வரையும் ஒவ்வொரு வகுப்பேற்ற பெறுபேறுகள் வெளியாகும் நாளில் பாடசாலை வாகனத்தரிப்பிடத்தில் நின்றே பிள்ளைகளை வரவேற்பேன். வகுப்பில் வாங்கிவரும் தேர்வறிக்கையினை கையில் ஏந்தி வந்து முகம் நிறைந்த மகிழ்வோடு தந்த பொழுதுகளிலெல்லாம் என்னை மறந்திருக்கிறேன். இந்தமுறை வவுனீத்தாவின் தேர்வறிக்கையோ அப்படியானதொன்றில்லை. அவளதும் எனதும் பார்த்திபனதும் அவளை நேசிக்கும் ஒவ்வொருவரின் கனவும் எதிர்பார்ப்புமாக இருந்தது. இறுதியாண்டு தேர்வறிக்கை. இருந்த போதிலும் நேரில் சென்று பிள்ளையை வரவேற்க முடியவில்லை. வேலை என்ற ஓர் நிர்ப்பந்தச் சுழலில் சிக்கிக்கொண்டிருந்ததால் அதிலிருந்து வெளியேற முடியாமல் அந்தரித்துக் கொண்டிருந்தது. அடிக்கடி அலைபேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். இந்த பரீட்சை முடிவே எனது மகளின் பல்கலைக்கழகக் கனவையும் என் வாழ்நாள் கனவையும் நனவாக்கும் முடிவு. காலை 10.56மணிக்கு எனது தொலைபேசிக்கு அவளின் செய்தி வந்தது. அம்மாவுக்கு நன்றி. அம்மா நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.அவள் எழுதிய குறுஞ்செய்தியை பார்த்த போது பெருமிதமானேன். வேலை முடிந்ததும் முதல் ஆளாக வெளியேறினேன். மகளை தொலைபேசியில் அழைத்தேன். 'அம்மா நான் பாஸ். அவள் அழுதாள். சத்தமிட்டு கத்தி என் குழந்தையின் பரீட்சை பெறுபேற்றினை சொல்ல வேண்டும் போலிருந்தது. என் தோழனை அழைத்து மகளின் பெறுபேறு விபரத்தைச் சொன்னேன். என்போல அவளது பரீட்சை முடிவை அவனும் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தான். (தோழன் பற்றிய குறிப்புகள் பின்னர்) உலகில் எனக்காக உயிரையும் தரக்கூடியவன். பிள்ளைகளின் கல்வியும் இறுதியாண்டுத் தேர்வும் அவர்கள் வாழ்வில் எத்தனை முக்கியமானது. ஆனால் கல்வியொன்றையே வாழ்நாள் கனவாக கொண்டியங்கும் எனது பிள்ளைகளுக்கு அவற்றை மன அமைதியுடன் தொடர முடியாதிருந்தது கடந்தகாலம். பார்த்திபனின் இறுதியாண்டு தேர்வுக்காலம் நினைவில் வந்து நெருடுகிறது. அம்மா நான் படிக்க வேணும் அம்மா நான் படிக்க வேணும் என என் குழந்தை கெஞ்சியதும், அதற்காக அவன் போராடியதும் இன்னும் வலிக்கும் நினைவுகளாகவும் இருக்கின்றன. இந்தக்கால கட்டத்தில் தான் எனது வாழ்வில் எதிர்கொண்ட சோதனைகளுக்கு தெளிவாக பதில் எழுத வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் இருந்தேன். 'அப்பு நீங்கள் உங்களோடை படிக்கிற பிள்ளையள் ஆரிட்டையும் கேளுங்கோ. சோதினை முடியும் மட்டும் ஆற்றையேன் வீட்டில இருந்து படியுங்கோ. நான் காசு தாறன்' முதல் முதலில் அம்மாவையும் தங்கையையும் விட்டுப் பிரிய அவனால் முடியவில்லை. அழுதான். நீங்கள் எப்பவோ உவரை விட்டிருக்கலாம். எல்லாம் உங்கடை பிழை. இது பார்த்திபன். நானும் அண்ணாவும் எப்பவோ சொன்னம் நீங்கள் தான் கேட்காமல் பாவம் பாத்தனீங்கள். உவர் திருந்தமாட்டார் உவர் நடிப்பு எல்லாம்பொய். என்றாள் வவுனீத்தா. நான் காத்த பொறுமையும் அதன் விளைவுகளும் தங்கள் நிம்மதியைக் கெடுப்பதாக பிள்ளைகள் இருவரும் குறைசொன்னார்கள். இது எப்போதோ எடுத்திருக்க வேண்டிய முடிவுதான். அவர்களுக்கு விபரம் தெரியாத வயதில் இந்த முடிவை எப்போதோ நான் எடுத்திருந்தால் அவர்கள் எனது முடிவை தவறென்று யோசித்திருக்கவும் கூடும். அம்மா இது அண்ணாவின்ரை வாழ்க்கை அவன்ர München Universität கனவு. கொஞ்சநாளைக்கு அவன் வெளியில இருந்தால் தான் அவன் படிக்கலாம். மகனைப் பிரிதல் என்பது அவ்வளவு இலகுவானதாக இருக்கவில்லை. ஆனாலும் எனது பிள்ளையின் எதிர்காலத்திற்காய் அதைச்செய்ய வேண்டியே இருந்தது. பிள்ளையின் படிப்பை குழப்புவேன் அதுவே என்னை தோற்கடிக்க இருக்கும் இறுதி வழியென்பதை புரிந்து என்னை பழிவாங்க காத்திருந்தவன் வெல்லக்கூடாது. அதற்காக பிள்ளையின் பிரிவைத் தாங்க வேண்டும். 'பாதகம் செய்பவரைக் கண்டால் பயங்கொள்ளலாகாது பாப்பா மோதி மிதித்துவிடு முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடு பாப்பா' பாரதியார் பாடல்கள் பக்கத்துணையாய் இருந்தன. 000 000 000 24.12.2016 நத்தாருக்கு முதல் நாள். வளமைபோல நிறைவெறியில் கதவுகளை அடித்து கண்ணாடிகளை உடைத்து அட்டகாசம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தான். மேலே மகன் இறுதியாண்டு தேர்வுக்காக படித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது படிப்பு குழம்பக்கூடாது என்பதற்காக அமைதியாய் இருக்கும்படி மன்றாடிய போது...., 'உன்ர பிள்ளை பெயில் விட்டா திரும்பி படிக்சொல்லடி....' அவனுக்கு துணையாக ஒருத்தி என் வீட்டில் வந்து இருந்து என்னை அதிகாரம் செய்தாள். காதல் உலகில் எவ்வளவோ நல்லதையெல்லாம் சாதிக்குமாம். ஆனால் எனதும் எனது குழந்தைகளின் வாழ்வையும் தெருவில் போட்டே தன் பழைய காதலை அவள் வெல்ல எதையும் செய்யத் துணிந்தாள். அவளுக்கும் ஒரு ஆண்குழந்தை இருந்தது. இயன்றவரை பிள்ளைகள் இருவரையும் அமைதிப்படுத்தி அவர்களை இடம் மாற்ற வேண்டும். அதற்கான வழிகளைத் தேடினேன். என் பிள்ளை பரீட்டையை நல்லபடியாக எழுத வேண்டும். பார்த்திபன் தனது நண்பர்களிடம் விடயத்தை தெரிவித்தான். அவனைத் தாங்க அவனது நண்பர்கள் முன்வந்தனர். தாயும் தந்தையும் மருத்துவர்களான அவனது தோழியின் பெற்றோர்கள் அவனைத் தங்கள் 3பிள்ளைகளோடு 4வது பிள்ளையாக ஏற்றுக் கொள்கிறோம் என தங்களோடு அவனை விடுமாறு சொன்னார்கள். பரீட்சைக்கு ஒருமாதம் இருந்தது. இந்த நிலையில் பாடசாலைக்கு விடயம் தெரிந்தால் பரீட்சை எழுத அனுமதி கிடைக்காது. அதனால் வீட்டு விடயங்களை பாடசாலை நிருவாகத்திற்கு தெரியாமல் பாதுகாத்ததில் என்பிள்ளையை பொறுப்பெடுத்த குடும்பத்திற்கு பெரும் பங்குண்டு. என் வாழ்வில் மறக்க முடியாத நன்றிக்குரிய குடும்பங்களில் அந்த யேர்மனியக் குடும்பத்தை என்றும் என்னால் மறக்க முடியாது. மன அழுத்தம் நித்திரை இழப்பென பிள்ளைகளின் அமைதி குலைந்து அவன் பரீட்சையை எப்படி எழுதப்போகிறான் ? நொடிக்கு நொடி அந்தரித்துக் கொண்டிருந்தேன். என்னையும் தங்கையையும் பார்த்தால் அவன் அங்கே நித்திரை கொள்வதில்லையாம் தானாக இயங்கவோ உண்ணவோ முடியாது அவன் குழம்பிவிடுவதாக அவனை பொறுப்பெடுத்த அம்மா என்னை வெளியில் ஒரு நண்பர் வீட்டில் அழைத்து சொன்னார். அவன் பரீட்டை முடியும் வரை அவனை நானும் மகளும் சந்திக்கவோ தொலைபேசி தொடர்புகளோ வைக்காமல் இருந்தால் நல்லமென ஆலோசனை சொன்னார். மனசை கல்லாக்குதல் என்பதை பிள்ளையுடனான தொடர்பாடலை தவிர்க்க வேணுமென்ற போதே உணர்ந்தேன். காவல்துறையின் உதவியை நாடி சட்டத்தரணியின் ஆலோசனைப்படி அடாவடித்தனங்களை எதிர்கொண்டேன். வீட்டில் தன் விருப்பத்திற்கு சாப்பிடும் பிள்ளை இன்னோரிடத்தில் எப்படி எதிர்கொள்வானோ என்பது முதல் எப்படி இருப்பானோ என்ற துயரம். என் வழியெல்லாம் கண்ணீரோடு கரையத் தொடங்கியது. எதைச் சமைத்தாலும் பிள்ளை சாப்பிடாத உணவு ஒவ்வொன்றும் எனக்கு விசமாயிருந்தது. அம்மா நீங்களும் கொஞ்ச நாளைக்கு அண்ணாமாதிரி வேற இடத்தில இருப்பியளோ ? இந்தப் பிரச்சனை முடியுமட்டும் நீங்கள் அமைதியாக படிக்க வேணும். மகளிடம் கேட்டேன். நான் உங்களை விட்டிட்டு போகமாட்டேன். நீங்கள் தனிய. அவள் என்னைவிட்டு போகமாட்டேனென்று முடிவாக சொல்லிவிட்டாள். மகள் என்னை விட்டு போகாமல் என்னோடே இருந்தாள். மரணத்தை நெருங்கும் நாட்களாகவே அன்றைய நாட்கள் எனக்கும் எனது குழந்தைகளுக்கும். பரீட்சை வந்தது. பர்த்திபன் பரீட்சை எப்படி எழுதினான் ? கேட்ட போது வந்த பதில் பயமென்றால் என்னவென்று உணர வைத்தது. அவன் ஆசைப்படி infomatik கற்றலுக்கு போதுமான புள்ளிகளில் இருந்து சில புள்ளிகள் போதாமல் இருந்தது. என் பிள்ளையை தங்கள் பிள்ளையாக பாதுகாத்த தாயும் தந்தையும் பாடசாலை நிருவாகத்தினரிடம் நேரில் சென்று நிலமைகளைச் சொல்லி போதாத புள்ளிகளை சமப்படுத்த மறுபரீட்சையை எழுத அனுமதிக்குமாறு கோரினார்கள். infomatikபாடத்தில் ஏற்கனவே அவன் செய்திருந்த பிரத்தியேக பரீட்சையில் முழுமையான புள்ளகளைப் பெற்றிருந்தான். பாடசாலையின் அனைத்து ஐகெழஅயவமை தொடர்பான பணிகளைச் செய்திருந்தமையாலும் குறைந்த புள்ளிகளை இட்டுநிரப்ப உதவியது. பார்த்திபன் என்றால் பாடசாலையில் சின்னப்பிள்ளைகள் முதல் ஆசிரியர்கள் வரை அறிவார்கள். அவன் சிறந்த பெறுபேறுகள் பெறுவான் என்பது அவர்களது நம்பிக்கை. அவனது தன்னார்வ பணிகள் முதல் infomatik இல் ஏற்கனவே நடந்த பரீட்சைகளில் அவன் மொத்தப்புள்ளிகளையும் பெற்று நம்பிக்கையை கொடுத்திருந்தான். அவன் அங்கேயொரு சின்னக்கதாநாயகன். ஆனால் எல்லோரின் எதிர்பார்ப்பாக இருந்த அதிசிறந்த பெறுபேறுகளை அவன் அடைய முடியவில்லை. இன்றுவரை அவனை கவலையடையச் செய்யும் அந்த நாளை அவன் தனது தற்போதை பல்கலைக்கழக படிப்பிலிருந்து சரி பறவாயில்லையென சற்று சமாதானமடைகிறான். இப்போது பல்கலைக்கழகத்தில் சிறந்த பெறுபேறுகளைப் பெறுகிறான். என் பிள்ளையின் பரீட்சைக்கால அமைதியிழப்பு என்னோடு அருகிருந்து சாப்பிட்டு நிம்மதியாக பரீட்சை எழுத முடியாத தொல்லையை தந்தவன் தந்தவளை என் சாவிலும் மன்னிக்கும் மனநிலையை எனக்குள் வளர்த்துக் கொள்ளும் எண்ணம் ஒருபோதும் வராது. மனஅழுத்தம் மருத்துவம் என பிள்ளைகளையும் என்னையும் பழிவாங்கியவன் தங்கள் வெற்றிகள் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் மேடையேறி சான்றிதழ் வாங்கிய மேடைக்கு அவனை பிள்ளைகள் அழைக்கவேயில்லை. இன்று நாங்கள் வென்ற இந்த வெற்றி எங்கள் அம்மாவின் வெற்றி எனச்சொல்லி என்னை மகிழ்வால் அழவைத்த என் பிள்ளைகளே என் வாழ்நாள் சாதனை. 'அண்ணா எடுக்காத புள்ளிகளை நான் எடுப்பனம்மா' என் கண்ணீரை தன் வார்த்தைகளால் நம்பிக்கை தந்த மகள் அதிசிறந்த பெறுபேறுகள் பெற்று என்னை வானத்தில் மிதக்க வைத்திருக்கிறாள். தங்கையின் பெறுபேறுகளைப் பார்த்து தங்கையின் வெற்றியை தனதாய் மகிழும் என் மகன். எல்லோரின் எதிர்பார்ப்புகளும் ஏன் ஏன் ? என்ற கேள்விகளும் அவனுக்கு கிடைக்கவிருந்த புலமைப்பரிசில் கிடைக்காமல் போனதில் அடைந்த துயரையும் தங்கையின் பெறுபேறுகளைப் பார்த்து மகிழ்கிறான். 24.03.2017 பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து ஒருநாள் விடுமுறை எடுத்துக் கொண்டு வந்து தங்கையோடு நின்று அவளை வாழ்த்தி அடுத்த அவளது பல்கலைக்கழக கற்றலுக்கான ஆலோசனைகள் கொடுத்து அடுத்த கட்டத்திற்கு தங்கையை தயார்படுத்தினான் என் பார்த்திபன். பார்த்திபன் என்ற பெயர் கடவுளின் பெயரல்ல. திலீபன் என்றொரு தியாகதீபம் தமிழர்களின் விடுதலைக்காக உண்ணா நோன்பிருந்து தனையீந்தார். அவரது நாமத்தையே அவனுக்குச் சூட்டினேன். சிறுவயதிலிருந்து அவனது பெயர் தொடர்பாக அவனோடு நான் உரையாடுவதுண்டு. 'திலீபன்மாமா எனக்கு பிடித்த அரசியல் போராளி. அவரது இயற்பெயர் பார்த்திபன் அவரது நினைவாகவே உனக்கு பார்த்திபன் என பெயரிட்டேன்' அவனது பெயர் பற்றி குழந்தைக்காலத்தில் சொன்னதை பார்த்திபன் என்ற பெயருக்கான காரணத்தை தனது நண்பர்கள் தொடக்கம் ஆசிரியர்கள் கேட்போருக்கெல்லாம் சொல்லுவான். என் மகளுக்கும் கூட ஒரு காரணப்பெயராகத் தான் வவுனீத்தா என பெயரிட்டேன். நான் நேசித்த என்னை அதிகமாய் நேசித்து 1997இல் வன்னி ஏ9 வீதியில் தன்னுயிரை விதைத்து வீழ்ந்த நேசிப்பிற்குரியவனின் நினைவாகவும் வீரம் நிறைந்த வன்னிமண்ணின் ஞாபகமாகவும் அமைகிறது. அந்த மண்ணில் வாழ்ந்த அனைத்து வீரர்களின் ஞாபகமும் என் மகள் வவுனீத்தாவின் பெயரில் என்னோடு வாழ்கிறார்கள். என் குழந்தைகளுக்கு மாமாக்களாய் சித்திகளாய் உறவுகளாய் இருந்த பலர் இன்று உயிரோடு இல்லை. பலர் மாவீரர்கள். பலர் காணாமற் போனோர்களாய்.... இன்னும் பலர் இன்றும் எனக்கும் எனது பிள்ளைகளுக்கும் நன்மையே செய்தபடி எங்கள் மீதான நேசிப்போடு துணையாய் இருக்கிறார்கள். பிள்ளைகளுக்கென எதையும் சேர்த்துவைக்கவில்லையென்றாலும் தேடற்கரிய பல நல்ல உறவுகளைச் சேர்த்து வைத்திருக்கிறேன். வன்னிக்கு பிள்ளைகளை அழைத்துச் செல்லக் கிடைத்த மூன்று தடவைகளில் அவர்கள் சந்தித்த மனிதர்களும் அவர்களுடனான உறவுகளும் மிகப்பெறுமதியானது. யேர்மனியில் பெற்ற மதிப்பேட்டு அறிக்கையினை காட்டி மகிழ்ந்ததும் இன்னும் படியுங்கோ நாட்டுக்கு நிறைய செய்ய வேண்டுமென்று அவர்கள் வாழ்த்தியதும் மறக்க முடியாதது. உலகால் அதிசயித்து பார்க்கப்பட்டவரும் உள்ளிருப்பவர்கள் கூட நெருங்கிப்பழகும் வாய்ப்பு கொடுக்காதவரும் எனது பிள்ளைகளைத் தனது மருமக்களாய் தோழ்காவித்திரிந்ததுவும் விளையாடியதும் பெருங்கொடையே. என் பிள்ளைகள் நாட்டுக்கு பயனுள்ளவர்களாய் வரவேண்டும் என பலர் கடிதங்களாய் வாழ்த்துக்களாய் பலவருடங்கள் முன் எழுதி மாவீரர்கள் ஆனவர்களின் கடிதங்கள் வாழ்த்துக்களை பத்திரப்படுத்தி கொடுத்திருக்கிறேன். அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளின் பின்னர் என் பிள்ளைகள் பல்கலைக்கழகம் முடித்து பட்டமளிப்பு விழாவில் அம்மாவின் வாழ்வின் முழுமையையும் தருவார்கள் என்ற நம்பிக்கை இன்னும் வலுக்கிறது. 20வருட உழைப்பு சேமிப்பு , என் குழந்தைகளினதும் எனதும் நிம்மதி அமைதி யாவையும் கொண்டு தொலைந்தவனின் ஒருசத உதவியும் எங்களுக்கு வேண்டாம். நாங்கள் வாழுவோம் என என் கடின உழைப்பின் மூலம் கொடுக்கும் உதவியில் படிக்கும் பிள்ளைகள். தேவைகள் நிறைய இருக்கிறது. ஆனால் என்னால் இயலும் அடுத்த ஐந்து வருடம் இன்னும் அதிகம் நான் உழைக்க வேண்டும். எனக்கு ஆதரவு தரவேண்டிய அம்மாவே எவனுக்காகவோ என்னை எதிர்த்தார். என்னை மகளாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் ஆண் பெண்ணென்ற விதத்தில் தனது நியாயங்களை என்னுள் நிர்ப்பந்தித்தார். ஆணென்றால் இப்படித்தான் இருப்பார்கள். நாங்கள் தான் சமாளிக்க வேணும். பிள்ளைகளை இழந்தாலும் பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் பாழானாலும் பறவாயில்லை பெயருக்கு ஒரு ஆண் குடும்பத்தலைவனாய் இருக்க வேண்டும். அது போன்றொரு போலி வாழ்வே சமூக தகுதியென்று கருதினா. 'பிள்ளைகளை ஆண்துணையில்லாமல் வளத்துக் காட்டு பாப்பம் என சாபமிட்டு சபித்த என் அம்மாவின் சாபம் , என் நடத்தை பற்றி ஊரெங்கும் பழிசொல்லித்திரியும் டென்மார்க்கில் வாழும் அம்மாவின் கூடப்பிறந்த சகோதரியும் அவர்களது குடும்பமும் இன்னும் என் வீழ்ச்சியில் கைதட்ட காத்திருந்த அனைவருக்கும்....., இதோ நான் சாதித்துக் காட்டியிருக்கிறேன். உங்கள் யாரின் ஆதரவும் இல்லாமல் தனியொருத்தியாக என் பிள்ளைகளை உயர்த்தியிருக்கிறேன். உங்களைக் கூடாதெண்டு சொன்ன அம்மம்மாவும் எல்லாரும் எங்களைத் தேடிவாறமாதிரி நாங்கள் படிப்பமம்மா. என் மகள் சொல்லும் வார்த்தைகள் கடவுளின் வார்த்தைகள். என்னை பழிசொன்னவர்களே , என் அம்மா உட்பட அனைவரும் எனது மரணத்தில் கூட உங்கள் மூச்சுக்கூட எட்டக்கூடாது. சாந்தி நேசக்கரம் பார்த்திபன் , வவுனீத்தாவின் அம்மாகவும் , வாழ்வில் எனக்கு கிடைத்த நட்புக்கு அர்த்தம் தந்தவனின் தோழியாகவுமே நான் சாக வேண்டும். பிற்குறிப்பு :- என் தோழமை பற்றி. அன்பையும் ஆதரவையும் பலத்தையும் தந்து என்னைத் தாங்கிச் சுமக்கும் உறவு என் தோழன். ஆண்வழியான நான் உணராத அப்பா , அண்ணா , தம்பி அனைத்து உறவுகளின் அன்பையும் ஒன்றாய் தந்தவன். எனக்குப் பறக்கும் வலுவைத் தந்த இறகுகள் அவனது. உடையாத உறுதியைத் தந்த உறவு அவன். என் அமைதியும் நிதானமுமே என் பிள்ளைகளை நிம்மதியாக வாழ்விக்கும். அடிக்கடி என் அருகில் இருந்து என்னை ஆற்றுப்படுத்திய என் தோழன். சாகும் வரையும் அவனுக்கு பட்டகடனை என்னால் திரும்பி கொடுக்க முடியாத கடன். நட்பென்றால் உலகில் நான் காட்டும் முதலும் கடைசியுமான உறவு அவன். எத்தனையோ பழி , வலி யாவும் தாங்கி நான் வீழாமல் என்னைத் தாங்கிய விழுது. என் கண்ணீரை வாங்கிக் கொண்டு புன்னகையைப் பரிசளித்தவன். எல்லாமுமாய் என்னைத் தாங்கிய என் தோழன் இல்லையென்றால் சிலவேளை இன்ற நான் சிறையில் கூட இருந்திருப்பேன்.
  5. 18 likes
    நெகிழி குணாளனுக்கு சலிப்பே ஏற்பட்டுவிட்டது. குணாளனின் தந்தையார் கந்தையருக்கும் கடுப்பேறிப் பேசிக்கொண்டே துப்பரவு செய்துகொண்டிருந்தார். கந்தையற்றை துணைவி பாக்கியமக்காவும் விடுவித்தகாணியைப் பழைய நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்திட வேணுமெண்ட அவாவிலை ஷஷ துலைவாங்கள் நிலமெல்லாத்தையும் நாசமாக்கிப் போட்டாங்கள்,, என்று புறுபுறுத்தவாறு குப்பைவாரியால் குப்பைகளை இழுத்து ஒன்றாக்குவதில் முனைப்போடு நின்றார். ஆனால் இழுக்க இழுக்க வளவுக்குளாலை ஒரே பொலித்தீனாகவே வந்துகொண்டிருந்தது.. " உவங்கள் கண்ணிவெடியை எடுத்து முடிச்சாலும் இது முடியாதுபோல கிடக்கென்று,, அங்கலாய்த்தவாறு இழுத்துக்கொண்டு நிற்க, அடுத்த வளவு அன்னம்மாக்காவும் தனது காணியை நோக்கி நடந்தவாறு " என்ன பாக்கியமக்கா மண்ணோட சண்டையோ! என்று கேட்க, "அன்னம் இந்தப் பொலித்தீனாலை ஒரே தொல்லையாக் கிடக்குதடி! இழுக்க இழுக்க வந்தகொண்டேயிருக்குதடி! இதுவரை அமைதியாயிருந்த பொலித்தீன் "நாங்களுங்கட விழாக்கள் முதல் சொதிப்பொதி கட்டுறது வரைக்கும் தேவைப்பட்டம். எங்களைக் கக்கத்துக்க கொண்டு திரிஞ்சுபோட்டு கண்டமாதிரி எறிஞ்சுபோட்டு இப்ப குய்யோமுறையோ என்றால் என்ன நியாயமாம்! பக்குவமாகப் பாவிக்கத் தெரியாது. பிறகு எங்களை நோகிறது என்றவாறு சுழன்றடித்த காற்றில் மேலெழுந்து பறந்தது.
  6. 18 likes
    ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் நீச்சல் தடாகத்திற்கு செல்வது சுரேஸின் வழக்கம்..தடாகத்திலிருந்து வெளியே வந்து நீச்சல் உடை அழகிகளை ரசித்தபடி உடை மாற்றும் அறைக்கு செல்ல தயாரானான். "சுரேஸ்"குரல் வந்த திசை திரும்பி பார்த்தான் கந்தர் டெனிஸ் விளையாடுற உடுப்போடு கறுத்த கண்ணாடியுணிந்து அமர்ந்திருந்தார். "என்னடா ,எப்ப தொடக்கம் நீச்சலுக்கு வார எல்லா வகை நீச்சலும் இப்ப பழகிட்டியோ" "நீச்சலுக்கு வரயில்லை" "பின்ன என்னத்துக்கு ஐசே தடாகத்துக்கு வாரீர் சுவிமிங் சூட் போட்ட பெட்டைகளை பார்க்கவே" "சும்மா போங்கண்ணே உங்களுக்கு எப்பவும் லொள்ளுதான், அதுசரி நீங்கள் கறுத்த கண்ணாடி போட்டுங்கொண்டு ரசிக்கிறியள் போலகிடக்கு" "என்னதான் வயசு போனாலும் உந்த விசயத்தில் மனசு கொஞ்சம் ததும்பத்தான் செய்யுது,மகனும் மருமகளும் வெளியால போயிட்டினம்,அதுதான் நான் உவங்களை கூட்டிக்கொண்டு வந்தனான்" கந்தரின்ட பேரன் ஒருத்தனுக்கு மூன்று வயதுதான் இருக்கும் கையில் ஐ போனை வைச்சு விளையாடிக்கொண்டிருந்தான் மற்றவன் ஆறு வயசிருக்கும் தடாகத்தில் நீச்சல் பழகிக்கொண்டிருந்தான். "‍ஹாய் உங்கன்ட பெயர் என்ன" திரும்பி ஒரு முழுசு முழுசிப்போட்டு மீண்டும் ஐபோனில் இளையான் கலைத்துகொண்டிருந்தான். "நீ என்னடாப்பா ஊர் பெடியளிட்ட கேட்கிறமாதிரி அவனிட்ட தமிழில் கேட்கிறாய் அவங்களுக்கு தமிழ் தெரியாது" "ஏன் அண்ணே நீங்கள் தமிழ்தானே அவங்களோட தமிழில் கதைக்கலாம் தானே" "தமிழ் உனக்கு சோறு போடப்போகுதே சும்மா தமிழ் தமிழ் என்று கொண்டு நிற்கிறாய்" சொல்லி போட்டு தன்னுடைய பேரன்களை பற்றி புகழத்தொடங்கினார். "உவன் இருக்கிறானே அண்ணனை வென்டவன் .ஐபொனுக்குள்ள புகுந்து விளையாடுவான்.எனக்கு தெரியாதெல்லாம் அவனுக்கு அத்துப்படி." "எத்தனை வயசு " "இப்பதான் மூன்றாவது பிறந்த நாள் கொண்டாடினவன்.,காலையிலிருந்து பின்னேரம் வரை உதை வைச்சு நோன்டிகொண்டிருப்பான் செய்யிற வேலைகள் எல்லாம் ஆறு வயசு காரங்களின்ட வேலை. மற்ற எங்கன்ட தமிழ்பிள்ளைகளை விட இவன் கெட்டிக்காரன்." இப்படித்தான் ஒருநாள் தாய் தகப்பனுடன் வந்தவன் ,அவையள் சூவிமிங்பூலில் இறங்கிட்டினம் இவன் கதிரையிலிருந்து விளையாடிகொண்டிருந்தவன் திடிரென தாய் தகப்பனை பார்த்திருக்கிறான் அவையளை காணவில்லை என்று போட்டு 000 அடிச்சுபோட்டான்,அவையள் திரும்பி வரும்பொழுது பெடியன் லொலிபொப் கையுடன் பொலிஸாருடன் சிரிச்சு கதைச்சு கொடு நிற்கிறான். கந்தரின்ட புளுகுமூட்டைகளை நங்கு அறிந்த சுரேஸ் "இருங்கோ அண்ணே உடுப்பை மாற்றிப்போட்டு வாரன்"உடுப்பு மாற்றும் இடத்திற்கு சென்று டவலை இடுப்பில கட்டி கொண்டு மாற்றத்தொடங்கினவன் முன்னால இரண்டு வெள்ளைக்காரன் அம்மணமாக நின்று தங்களது ஆடைகளை மாற்றிகொண்டிருந்ததை பார்த்துவிட்டான் .கன்றாவிகள் என திட்டிப்போட்டு , சீ சீ அதேன்ன கும்பகோணத்தில அம்மணமாக நின்றால் சாமி கங்காரு நாட்டில் நின்றால் கன்றாவியே... அவன் திறந்தவன்....இவன் துறந்தவன் " நமச்சிவாய" மன அழுத்தம் வந்தால்" நமச்சிவாய,நமச்சிவாய"சொல்லி மனதை சமதானப்படுத்தி கொள்வது சுரேஸின் பழக்கம். நமச்சிவாய சொன்னவனுக்கு தனது பாடசாலை ஆசிரியர் கூறிய கதைகள் ஞாபகத்திற்கு வந்துவிட்டது சுரேஸ் நீ சொல்லு தோடுடைய செவியன் தேவராம் பாடியது யார்? "சம்பந்தர் சேர்" "எத்தனை வயசில பாடினவர்" "மூன்று வயசில" "கெட்டிக்காரன்" "ஏன் அந்த தேவாரத்தை பாடினவர்" "பெற்றோர்கள் அவரை கரையில் வைத்துவிட்டு நீந்த சென்றுவிட்டார்கள்,அவர்களை காணவில்லை என்று பயந்த சம்பந்தர் சுவாமிகள் அம்மையே அப்பா என்று அபயக்குரல் எழுப்பினார் உடனே உமாபதியாரும் சிவபெருமானும் தோண்றி அவருக்கு பால் கொடுத்து அவரின் அழுகையை நிறுத்தினார்கள்" உடுப்புக்களை மாற்றி ஈர உடைகளை பையுனுள் வைத்து தோல்பையை எடுத்துகொண்டு கந்தரிடம் சென்றான். "அண்ணே நான் வாரன்" "சுரேஸ் அவசரமாய் போறியோ" "இல்லை அண்ணே ஏன் " "இவனோட கொஞ்ச நேரம் இருக்கிறியோ பெரியவனின் உடுப்பை மாற்றிப்போட்டு ஒடிவாரன்" "தம்பி இந்த அங்கிளோட இருங்கோ அண்ணாவுக்கு செஞ் பண்ணியிட்டு உடேனே வாரன்" என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்ல‌ பார்த்து மீண்டும் ஒரு முழியள் முழிச்சு போட்டு ஐபோனில் முகத்தை புதைத்தவன், என்ன நினைத்தானோ தெரியவில்லை அவனை பார்த்து ஒரு புன்முறுவலை உதிர்ந்தவன் பக்கத்தில் இருக்கும்படி தலையால் சைகை காட்டினான். தன்னை படம் எடுத்தான் பிறகு சுரேசைக் கேட்காமலயே அவனையும் படம் எடுத்தான்.சிறிது நேரம் போக விழுந்து விழுந்து சிரிக்க தொடங்கிவிட்டான் .சுரேஸ் பயந்து போனான் , "வட் கப்பின் வை யு ஆர் லாவிங்" ஏன் இவன் சிரிக்கிறான் என்று பதட்டப்படாமல் கேட்ட படியே வந்த கந்தர்"தாங்ஸ் சுரேஸ்" என்றார். தமையனிடம் கைதொலைபேசியை காட்டினான் அவனும் கெக்கட்டம் விட்டு சிரிக்க தொடங்கி விட்டான். கந்தர் ஆங்கிலத்தில் அவங்களை திட்டிப்போட்டு கைதொலைபேசி வாங்கி பார்த்து சிரித்துவிட்டு சுரேசிடம் காட்டினார். திடுக்கிட்டு விட்டான் அவனது முகம் நரியின் முகமாக மாற்றப்பட்டிருந்தது. " வி கான் மொர்ப் யு அ பேஸ் இன்டு டொன்கி,மங்கி,அன்ட் டொக்"ஹா...ஹா ...என்று சொல்லி விடை பெற்றனர் பசங்களும் கந்தரும். "நமச்சிவாய.நமச்சிவாய" மீண்டும் அவன் மனம் பாடசாலைக்கு சென்றது. "நரியை பரி ஆக்கியது யார்" "சிவபெருமான்" "நமச்சிவாய....நமச்சிவாய" வைப்பிரேசன் மோட்டிலிருந்த கைத்தொலைபேசி அதிர்ந்தது. இதுவும் ஒரு அதிசயம் தான் ,பிறமனிதர்களின் தொடுதலின்றி எமது உடம்பை அதிர‌வைக்க‌ முடியுதே...எல்லாம் தொழிநுட்பத்தின் உச்சம் தான்.... நினைத்தபடி ‍"‍ஹலோ " "இன்றைக்கு மாணிக்க வாசகரின்ட குரு பூஜை " "அதுக்கு நான் என்ன செய்ய " "நீங்கள் ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் வார வழியில சுதாவின்ட வீட்டை போய் அவளின்ட அம்மாவின்ட சீலை ஒன்று தருவா வாங்கி கொண்டு வாங்கோ" "என்னடி ஆத்த உனக்கு அம்மாவின்ட சீலை கட்டுற வயசு வந்திட்டெ" "ஐயோ... எங்கன்ட பெரியவளை புட்டுக்கு மண் சுமந்த‌ கதையில் வருகின்ற செம்மணச்செல்வியா வெளிக்கிடித்து பின்னேரம் குரு பூஜைக்கு கூட்டிப்போக வேண்டும் அதுகுத்தான் ." "சரி வாங்கிகொண்டு வாரன் வைக்கட்டா" "ஓம் வையுங்கோ" எல்லோருக்கும் எப்படி பிரம்படி பட்டிருக்கும் ,எப்படி எல்லோருக்கும் ஒரே நேரத்தில் மெசெஜ் பாஸ் பண்ணப்படிருக்கும்.....அந்த காலத்தில டெக்னோலொஜி இதை விட நல்லா இருந்திருக்குமோ. இப்ப ஐடி கார்ட் ,மொபைல் எல்லாத்தையும் கழுத்தில தொங்கவிடுறமாதிரி அந்த காலத்தில உருத்திராட்சையை தொங்கவிட்டுகொண்டு சனம் திரிஞ்சதுகள் .இந்த உருத்திராட்சைகளுக்கும் இமயமலையிலிருந்த எம்பெருமானுக்கும் வயர்லெஸ் தொடர்புகள் ஏற்பட வாய்ப்பு இருந்திருக்குமோ.கையில் இரும்பால் செய்த ஆயுதங்கள் ,தலையில் பரபோலிக் அன்டனா....எல்லாம் தொடர்பாடலுக்கு ஏற்றவகையிலிருந்திருக்கு... "நமச்சிவாய நமச்சிவாய" என்ன கோதாரி பிடிச்ச எண்ணங்கள் என்றபடி சுதாவீட்டுக்கு போய் சேலையை எடுத்துகொண்டு வீடு சென்று அங்கிருந்த சிவாஸை பார்த்தான்.என்ன தீர்த்தமாடப்போறியே வடுவா பயளே என்று கேட்பது போலிருந்தது ... "‍
  7. 18 likes
    கோபம் காலையில் காபி சூடாயிருந்தால் கோபம் பஸ் வண்டி க்கு காத்திருக்கும் போது ஒரு வகை எரிச்சல் உடனான கோபம் . வேளைக்கு உணவின்றேல். புகைச்சலுடன் கோபம். ஏழைக்கு இறைவன் மீது கோபம் குழந்தை சிந்தும் உணவின் மேல் கோபம் குழந்தையின் முரண்டு பிடித்தால் கோபம் உதட்டு அருகே வரும் உணவு கீழே சிந்திய கோவம் எரியும் அடுப்பில் காஸ் தீர்த்து விடடால் கோபம் .. ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அலாரம் மீது கோபம் விரும்பியது கிடை க்கா விடடால் கோபம் . காத்திருக்கும் அவள்/அவன் வராவிடடால் கோபம் . பந்தி உணவில் கடைசி வரி கிடைத்தால் கோபம் பசி வேளையில் உணவின்றேல் கோபம் நீண்ட வரிசையி ல் குறு க்கிடல் கோபம் படித்தும் உரிய வேலை கிடைக்காவிடில் கோபம் கள்ளுண்ட கணவனுக்கு கருவாட்டு பொரிய ல் இல்லாத கோபம் அடுப்பெரிக்கும் மனைவிக்கு ஈர விறகின் மீது கோபம் கோவிலுக்கு செல்ல நினைத்த மனை யாளுக்கு கணவன் தாமதமாய் வந்தால் கோபம், எனக்கும் வரும் உனக்கும் வரும் எவருக்கும் வரலாம் கோபம் சினிமா வரிசையில் ஹவுஸ் புள் வந்தால் கோபம் .. அண்ணனும் தம்பியும் அடிக்கடி கோபம் ..காதலன் காதலி செல்லக்கோபம் . ஏறு என்றால் எருதுக்கு கோபம் இறங்க சொன்னால் முடவனுக்கு கோபம் . எதிர் பார்ப்பு ஏமாறும் போது வரும் பெருங் கோபம்
  8. 16 likes
    " உயர்தர பரீட்சை எடுத்த‌வுடன் ந‌ண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றி திறியும் பொழுது , இப்ப இருப்பது போல் கைய‌டக்க தொலைபேசி ஒன்றுமில்லைதானே ஆனபடியால் நாலுக்கும் நாலரை மணிக்குமிடையில் எல்லோரும் பாடசாலை முன்றலில் ஒன்றுகூடுவோம் ,குறைந்தது ஐந்து சைக்கிளில் நண்பர்களுடன் ஊர் உலாத்தலுக்கு வெளிக்கிடுவோம் முதலில் போவது மருதடிக்கு .சைக்கிளை எம் மீது சாய்த்துக்கொண்டு மருதடியானை வணங்குவோம் உள் சென்று தரிசிப்பதை தவிர்த்து கொள்வோம் ,வேறு தரிசனங்கள் செய்வதற்காக.,.சந்தனம்,விபூதி மறக்காமல் பூசிகொள்வோம் காரணம் வீட்டை போகும் பொழுது அம்மா கேட்டால் பள்ளிகூடத்தில விளையாடிவிட்டு, கோவிலுக்கு போயிற்று வாறோம் என்று சொல்லி நல்ல பிள்ளைகள் என்று பெயர் எடுப்பதற்காக அந்த திருவிளையாடலை செய்வோம்.. நாலு திசையும் தரிசனம் செல்வோம் .சில நாட்களில் இரண்டு திசைகள் தான் சாத்தியப்படும் தரிசிக்க வேண்டிய ஆட்கள் அதிகமாக இருப்பதால்.தரிசிக்க வேண்டிய ஆட்களின் இயற்பெயர்களை சொல்லி தரிசிக்க செல்வதில்லை பட்ட பெயர்களை சொல்லி தான் செல்வது வழக்கம்.இயற்பெயர் சொல்லாமைக்கு முக்கிய காரணம் காலாச்சார காவலர்களின் இருட்டடிக்கு ஆளாக வேண்டும் என்ற பயம். முடி கட்டையாக வெட்டியிருந்தால் "கிப்பி",முடியை அவிட்டு விட்டிருந்தால் "சடைச்சி",முடி சுருளாக இருந்தால் "சுருளி",ஆள் வெள்ளையாக்விருந்தால் "கோதுமை", முகத்தில் புள்ளியிருந்தால் "புள்ளி", கட்டையாகவும் கொஞ்சம் மொத்தமாகவும் இருந்தால்" வாத்து "அல்லது "தாரா" , நாங்கள் கிண்டல் பண்ண அவர்கள் முறைத்து பார்த்தால் "காளி", எதிர்த்து கதைத்தால் "வாயாடி"அல்லது "கறிக்காரி"இப்படி அழகாக பட்டங்களை சூட்டி.. கெளரவித்து... மகிழ்வது எங்களது வழக்கம். அப்படி ஊர் சுற்றிதிருந்தவர்கள் அநேகர் சொந்தநாட்டிலேயே பட்டங்கள் பெற்று புலம் பெயர்ந்து விட்டார்கள் .இன்னும் சிலர் புலர் பெய‌ர்ந்த பின்பு பட்டங்கள பெற்றார்கள்...சிலர் பட்டங்கள் பெறாமலே வாழ்க்கையை கொண்டு போகிறார்கள். இப்பொழுது அவ‌ர்களில் அநேகர் ஐம்ப‌து வயதை தாண்டிவிட்டார்கள். வட்ஸப்பில்...குறுந்தகவல் வந்துள்ளது என கைத்தொலைபேசி மின்னிமின்னி அறிவித்தது. செய்தியை படித்தான். "மீட் அட் த ரெஸ்டொரன்ட் அட் சிக்ஸ்" லண்டனிலிருந்து வந்திருக்கும் நண்பனை சந்திப்பது என்று ஏற்கனவே முடிசெய்திருந்தார்கள் ஆனால் இடம் தெரிவு செய்வில்லை தற்பொழுது தெரிவு செய்துவிட்டு குகன் குறுந்தகவல் அனுப்பியிருக்கிறான். சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் ஒரு குறுந்தகவல் வந்தது.ரெஸ்டொரன்டில் கார் பார்க் வசதி குறைவாக இருக்கும் தன்னையும் வந்து அழைத்து செல்லுமாறு கேட்டிருந்தான் குகன். காரை பார்க் பண்ணிவிட்டு லண்டன் நண்பனை ஒடி போய்கட்டிபிடித்து நீண்ட நாட்களின் பின்பு சந்தித்தது மகழ்ச்சி என்று ரஜனி ஸ்டைலில் அன்பை தெரிவித்தேன். "இத்தாலியன்,இந்தியன் ,தாய்,சைணிஸ் எந்த ரெஸ்ரோர‌ன்ட்டிற்கு போகப்போறீயள்" "மலேசியனுக்கு புக் பண்ணிபோட்டேன் அதை கான்சல் பண்ணுவோமா". எல்லோருமாக‌ மலேசியனுக்கு போவதாக முடிவெடுத்தோம். மலேசியன் பணிப்பெண் வரவேற்றாள். "எத்தனை பேர்" "ஐந்து பேர் " மேசையை காட்டியவள் மெணுப்புத்தகத்தையும் தந்து சென்றாள். கலர் கலராக படங்கள் ஒவ்வோரு சாப்பாட்டுக்கும் ஓவ்வோரு பெயர்கள்,சாப்பாட்டை தெரிவு செய்வதே ஒரு குழப்பமாக இருந்தது. ஆல் இன் ஆல் கந்தர். கந்தையா கடையில் கந்தர் அரைக்கை பெனியனுடன் சார்த்தை மடிச்சு கட்டிக்கொண்டு டி மாஸ்டர்,கசியர்,சேவர் மூன்று வேலையும் பாரத்துகொள்வார் ஆல் இன் ஆல் கந்தர். அவரின்ட கடைக்குள் போனால் மூன்று வடை இரண்டு போன்டா ஒவ்வொரு தடவையும் இதை தான் கொண்டு வந்து வைப்பார்.பத்து பேர் போனாலும் அதே அளவுதான் ஐந்து பேர் போனாலும் அதுதான் அவரின் கணக்கு. அண்ணே டீ என்று மேசையிலிருந்து கத்துவோம் ஐந்து பேர் போனால் மூன்று பேருக்கு போட்டுமேலதிகமாக‌ இரண்டு கிளாஸும் கொண்டுவந்து வைப்பார். அவருக்கு தெரியும் எங்களது பொருளாதார நிலமை. படம் காப்புரிமை ஜீவன் சிவா கடைக்கு முன்னால் கண்ணாடி அலுமாரியுண்டு அதில் இடியப்பம்,புட்டு,இரண்டுவிதமான வடை உழுந்து வடை ,கடலை வடை ,போன்டா,சூசியம் இதுதான் அவரின் ஒவ்வொரு நாளைய மெணு.இவற்றுடன் சிகரட்டும் சுருட்டும் கல்லாவிற்கு பக்கத்தில் வைத்திருப்பார். பழைய செய்திதாளை வெட்டி கத்தையாக கட்டி தொங்கவிட்டிருப்பார்.அதுதான் செவியட். கடைக்குள்ளிருந்து சிகரட்டும் தேனீரும் அருந்தும் ஐயா மாரை பார்த்தவுடன் நண்பர்களுக்கும் அந்த எண்ணம் வந்து ,தம் அடிக்க சுத்தந்திரம் கிடைக்கவில்லையே என்று புறு புறுத்தபடி ஒதுக்குப்புறம் தேடுவார்கள்...ஆரம்பகாலங்களில் திருட்டு தம் அடிக்க கல்லுண்டை வெளிவரை சென்றிருக்கிறோம்.சிகரட் வாங்குவதில் எங்களுக்கு கொஞ்சம் தயக்கம் யாராவது பெரிசுகள் வீட்டாருக்கு சொல்லி போடுவார்கள் என்ற பயம். ,தம் அடிக்க வேணும் என்று ஒரு சிலருக்கு ஆசை ஆனால் பல‌ உத்தம புத்திரர்களுக்கு விருப்பமிருக்காது.தம் அடிக்கிற கோஸ்டிகள் ஒசியில் பிளேன் டி குடிச்சு போட்டு அந்த காசுக்கு சிகரட் ஒன்று இரண்டை வாங்கி பொக்கற்றில் வைத்து கொண்டு மறைவிடம் தேடி ஒதுங்குவார்கள். உந்த சிகரட்டிலும் தராதரம் இருந்தது கண்டியளோ மிகவும் மலிவானது வோர் எசஸ்,பிறகு திரி ரோசஸ்,பிரிஸ்டல், விலை உயர்ந்தது கொல்ட்லீவ். மால்பரொ என்ற ஒரு பிராண்ட்டிருந்தது அதை கொழும்புக்கோஸ்டிகள் தான் அதிகம் பாவிப்பினம்.25 சதத்திற்கு இரண்டு வொர் எசஸ் சிகரட் வாங்கலாம். இப்படிதான் நானும் தம் அடிச்சு பார்ப்போம் என்று ஒன்றை வாயில வைச்சு இழுத்தேன் பிரக்கடிச்சு கண்னிலிருருந்து கண்ணீர் வரத்தொடங்கி விட்டது.வாயும் ஒரு கச்சலாக இருந்தது .அதன்பின்பு சிகரட்டை கைவிட்டு கள்ளை தழுவிகொண்டேன். "நண்பர்களை கண்ட சந்தோசம் பழைய கந்தர் கடை என நினைத்து "அண்ணே ஒடர் ரெடி" என்று கத்த வாய் வந்தது இருந்தும் சுதாகரித்துகொண்டேன் . மேசைக்கு அருகிலிருந்த மணியை அடிக்க நவீன கருவியுடன் வந்தவள் "ஒர்டெர் பிளிஸ்" என்றாள் ஐந்து பேரும் ஐந்து விதமான உணவு வகைகளை ஒடர் கொடுத்தோம். ஒரு நண்பன் சொன்னான் ஐந்து பிளேட் எடுத்து ஐந்து விதமான சாப்பாடுகளையும் எல்லொரும் பகிர்ந்து உண்போம் என்று, அவன் விருப்பபடி பகிர்ந்துண்டோம். சலாட்டுக்குள்ளிருந்த தக்காளி துண்டை முள்ளுக்கரண்டியால் கூத்தி எடுத்தபடியே "எங்களோட படிச்ச தக்காளி இப்ப எங்கயடாப்பா" "அவள் இப்ப கனடாவில் இருக்கிறாள்,இரண்டு மகள் மெடிசின் செய்யினம்" "மனிசிமார் பக்கத்தில இல்லை என்ற துணிவில பழைய காய்களை பற்றி கதைக்கிறீயள் " "மனிசிக்கு நான் எல்லா கதையும் சொல்லி போட்டன்," "நீ என்ன தக்காளியை காதலிச்சனீயோ" "நான் காதலிச்சனான் அவள் காதலிக்கவில்லை இரண்டு மூன்று லவ் லெட்டர் கொடுத்தனான் அவள் வாசிக்காமல் கிழிச்சுபோட்டாள்" "பிறகு ஏன்டா அவளின்ட சரித்திரத்தை இப்பவும் அறிஞ்சு வைச்சிருக்கிறாய்" "I don't know....I think that's also a kind of love" தக்காளி,முருங்கை ,வாத்து,கிப்பி,காளி எல்லோரினதும் அப்டெட் வந்து போயின. பில் கொண்டு வந்தாள் எல்லோரும் போட்டி போட்டு கொண்டு கொடுக்க போனோம் ,எதை எடுப்பது என்பது காசாளருக்கு பெரிய தலையிடியாக இருந்திருக்கும்.கடைசியில் ஒருத்தர் வெற்றி பெற்றார். வெளியே சிகரட் பிடித்துக்கொண்டு இருவர் நின்றனர்.மூக்கை மற்ற பக்கம் திருப்பிகொண்டு எல்லோரும் சென்றோம்.பப்ளிகா சிகரட் பிடிக்கிறதை தடை செய்ய வேணும் எண்டு பேசிய படி நடந்து செல்லும் பொழுது பப்புக்கு வெளியே மது கிண்ணத்துடன் ஆண்கள் பெண்கள் வயது வித்தியாசமின்றி இயற்கையை ரசித்தபடி இருந்தனர். நாம் அதையும் தாண்டி எமது காரை நோக்கி சென்றோம்... இளமை எனும் பூங்காற்று....என்ற பாடாலை விசிலடித்த படி வீட்டு கதைவை திறந்தேன் "என்னப்பா 30 வயது குறைந்த மாதிரி துள்ளி கொண்டு வாறீயள்" அந்த நாள் ஞாபகங்கள் வந்ததே வந்ததே கண்மணி கண்மணி..
  9. 16 likes
    கூடைப்பந்து மைதானத்தில் நாலு பக்கம் கோடு போட்ட - நான்முகன் நடுவில் இட்ட புள்ளி நீயே ! காதிலும் வளையம் மூக்கிலும் வளையம் நாக்கிலும் வளையம் -நாபி உன்னிலும் மின்னுது வளையம் ! கண் இமைக்கு கருமை கைகளுக்கு மருதாணி - தொப்புள் உன்னிலும் ஒளிருது ஸ்டிக்கர் ! கோடிகள் கொட்டும் திரையிலும் கொடியிடை அசைவினில் - குளோசப் முழுதும் கொள்ளையடிக்கின்றாய் ! நடிகைக்கு தரும் நான்கு கோடியில் மூன்று கோடி - முழுதும் முகம் காட்டி முழுங்குகின்றாய் ! எதிர்த்து வரும் வாலிபர் வெறித்த கண்கள் கருத்தாய் மேயும் - தாவணியில் மின்னும் ஆவணியும் நீதானே ! காலையில் கல்லூரியில் காற்று இன்றி உறங்குகின்றாய் - மாலையில் கடைவீதியில் காலாற நடக்கின்றாய் ! பார்த்தால் பசி தீரும் பார்த்தபின் பசி எடுக்கும் தொட்டால் புல் -அரிக்கும் தொட்ட பின் உயிர் துடிக்கும் ! மண்ணிலே சுற்றும் பம்பரம் எல்லாம் இப்போது உன் - மேல் சுற்றுதல் அதிசயமே ! உன்னை வருடாது கண்கள் உறங்காது வந்து வருடிய - பின் கைகள் உறங்காது ! அகப்பையில் வளரும் சிசுவின் அட்ஷயபாத்திரமும் நீயே அல்லி - ராணி கோட்டையில் அழைப்புமணியும் நீயே ! ஆக்கம் சுவி....!
  10. 15 likes
    போர்ப்பரிசு மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியே வந்த சுமதிபால அங்கேயிருந்த சீமேந்தாலான இருக்கையிலிருந்து வானத்தை வெறித்துப் பார்த்தபடி, தனது முழங்காலைத் தடவிக்கொண்டு பெருமூச்செறிந்தவாறு சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான். அம்மா! என்ற சத்தம் அவனது சிந்தனையை சிதறடிக்க சத்தம் வந்த திசையைப் பார்க்கிறான். அங்கே வெள்ளைப் பிரம்போடு ஒருவர் எழும்பமுயன்றுகொண்டிருந்தார். அருகே சென்ற சுமதிபால, அவரைத் தாங்கிக் கொண்டு வந்து தானிருந்த இருக்கையில் இருத்திவிட்டு, "வத்துறு பொனவத,, என்று கேட்டான். வெள்ளைப் பிரம்போடிருந்தவர் வேண்டமென்று தலையசைத்தார்.இவனே பேச்சைத் தொடர்த்தான். "கொய்த யன்ன,, என்று கேட்கவும், நான் தமிழ் என்று கூறிவிட்டு அமைதியாக, ஒரு சில மணித்துளிகள் அமைதியாகக் கழிந்தன. சுமதிபாலாவோ கொச்சைத் தமிழில் எங்க போகிறீர் எந்த ஊர் எப்படிக் கண் தெரியாமல் போனது போன்ற வினாக்களைத் தொடுக்கிறான். பேரூந்துக்கான நேரம் இருக்கிறது என்பதை அசைபோட்டுவாறு அமைதியாக இருந்த மயூரனின் மனதுள் உங்களாலதானடா இந்த நிலை என்று கத்தவேண்டும் போல் இருந்தது. அடக்கிக் கொண்டவனின் எண்ண அலைகள் பின்னோக்கி நகர்கிறது. மயூரன் ஓரளவு வசதியாக வறுமையற்ற நிலையில் வாழ்ந்த குடும்பம். தைப்பொங்கல் திருநாளிற்கு முந்தையநாள். அவனது கிராமமும் தைத்திருநாளை வரவேற்க ஆவலோடு காத்திருக்கப் பொழுது நள்ளிரவைக்கடந்திருந்தது. அப்பப்போ ஆமி வருவதும் கைது செய்வதும் காணாமலாக்கப்படுவதும் நடக்கும். ஆனால் நள்ளிரவைக் கடந்தபொழுதில், அன்று வழமைக்கு மாறாக அதிக வானங்களின் நடமாட்டம். தாய் தந்தை தமக்கையுடன் வாழ்ந்த மயூரன், பொங்கலிடுவது உறவுகளோடு களிப்பது முருகண்டிக் கோவிலுக்கு ஈருருளியில் போவது என்று மறுநாள் நடைபெற இருக்கும் பொங்கல் திருநாளின் குதூகலமான நினைவுகளோடு உறங்கிவிட்டான்."அடோ நக்கிண்ட என்ற குரல்கேட்டுத் திடுக்குற்றெழுந்த மயூரன் திகைத்துப்போய் நின்றான். தாயும் தந்தையும் முழங்காலில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.தமக்கையைக் காணவில்லை. பால்ய வயதை நெருங்கியிருந்த மயூரன் நடுங்கியவாறு அழுதவனை படையினனின் மிரட்டல் நிறுத்தியது. "அடே ஒங்கட மாமா„ எங்க! அவன்... "அவர் இஞ்சை வாறேல்லை„ என்றதை நம்பவில்லை. பொறு...கியண்டெப்பா! தமது காவலரணைக் காக்க முடியாத சிங்களப்படைகள் இதயரூபனது தமக்கையின் வீட்டைச் சல்லடை போட்டன. இதயரூபனின் அணியே தாக்குதல் நடாத்தித் தமக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தியது என்ற வெறியில் தேடுதல். தேடுதலின் முடிவில் தறதறவென்று இழுத்துச் செல்லப்படும் ஒலி அழுகை ஒலி என அதனைத் தொடர்ந்து சில வேட்டொலிகளும் கேட்டன. தாயும் தந்தையும் பிணமாகிச் சாயத் தமக்கை என்ன ஆனாள் என்றறியாது மயூரன் அனாதையானான். மாறி மாறி உறவுகளின் பராமரிப்பில் வாழ்ந்த மயூரன் பதிட்டுவயதை எட்டிய இளைஞனான். எல்லா இளையோரும் வயதுக்கேயுரிய விளையாட்டுக்களோடு களிக்க இவன் அமைதியாகவே அந்த மைதானத்தின் ஓரத்தில் நிற்பான். அப்பப்போ அங்குவரும் சைமனின் அறிமுகத்தால் புலிகளோடு பழகி பின்னர் புலியாகவே வாழ்ந்தான். பல்வேறு சிறுசிறு தாக்குதல்களை வெற்றிகரமாக நடாத்திய மயூரனுக்கு பெரும் சமரின் போர்களமாய் விரிந்த ஆனையிறவுச் சமரிலே அவனும் பங்கெடுக்கும் வாய்ப்பு. சுண்டிக்குளச் சதுப்பு நிலத்தைக் கடந்து நீர்பரப்பில் இருக்கு முட்கம்பிவேலித் தடைகளைக் களைந்து அணிகளுக்கான பாதையைத் திறக்கும் பணி. அவனோடு வந்த அணியில் இருவர் குறிசுடும் தாக்குதலில் வீரமரணமடைய, வித்துடல்களை நகர்தியவாறு தமது அணிக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியை நிறைவுசெய்த திருப்தியில் மயூரன் மகிழ எங்கிருந்தோ வந்த துப்பாக்கிக் குண்டொன்று அவனையும் பதம்பார்க்கிறது. மருத்துவஅணி அவனுக்கு முதலுதவியளித்துவிட்டு மருத்துவ முகாமுக்கு அனுப்புகிறது. அன்றுதான் அவனுக்குப் பார்வைதெரிந்த இறுதிநாளாகவும் அமைந்தது. பார்வை இழந்தபோதும் அவனது கண்ணுக் கண்ணாகச் சகபோராளிகள் பரிவுகாட்டுவதும். நடக்கப் பழக்குவதும், எல்லாவற்றையும் விட ஆனையிறவின் மீட்பு அவனுக்குப் பார்வை இழந்த கவலையைப் போக்கியது. காலம் வெகு வேகமாக உருண்டோடியது. இறுதியுத்தம் பெரும் கோரத்தாண்டவமாடி எல்லாவற்றையும் உலுப்பிக் கொட்டிவிட்டு ஓய்ந்தபொழுதில், இவன் இடம்தெரியா முகாமொன்றில் இருந்தான். அவன் முகாமிலிருந்து வெளியேறும்போது, தனியே நின்ற மார்க்கண்டர்ளூ "தம்பி! என்னோட வாருமன் என்று கேட்க, " ஐயா! நானொரு சுமைதானே ஐயா! உங்களை யாரெண்டும் தெரியாது,, என்று இழுத்தான். மார்க்கண்டர் அருகேவந்து, ' நீங்கள் யாரென்றும் ஊரென்றும் உறவென்றும் பார்த்தே போராடினீர்கள்! தம்பி வாரும் எனக்கும் ஒருதரும் இல்லை எல்லாரையும் குடுத்துட்டன்,, என்றார் பெருமூச்சோடு. அந்தப் பெருமூச்சில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருப்பதை மயூரன் உணர்ந்தான். அவரோடு நடக்கத் தொடங்கினான். இன்று மருத்துவப் பரிசோதனைக்காக வந்தவன் மருத்துவமனையைப் பூங்கா அமைத்து அழகுபடுத்த வைத்திருந்த கற்களில் தட்டுப்பட்டே விழுந்தான். அமைதியாக இருந்த சுமதிபால, மயூரனது கையை எடுத்து தனது முழங்காற் பகுதியில் வைத்தான். முழங்காலுக்கீழ் இல்லை என்பதை உணர்ந்தவாறு சுமதிபாலாவைப் பார்த்துத் தலையை அசைக்கின்றான். சுமதிபாலாளூ அவனது கனவு ஒரு ஆசிரியராகவோ அல்லது ஒரு மருத்துவராகவோ வரவேண்டும் என்று படித்தவனுக்கு குடும்பச்சூழல் இடம்கொடுக்கவில்லை. தந்தையற்ற தாயார். திருமணவயதை எட்டிவிட்ட சகோதரிகள் மூவரென்று பெரும் பொருண்மிய நெருக்கடி. தனது நண்பனான பண்டார ஆமியில் சேர்ந்தபின் அவனது குடும்பத்தில் வசதிகள் கூடியுள்ளதையும், பத்திரிகைகளில் வரும் கவர்ச்சிகரமான விளம்பரங்கள் எனப் பார்த்தவனுக்கு ஆமியில் சேர்ந்தால் என்ன என்ற எண்ணம் தோன்றவே, தனது தாயாரிடம் கேட்கின்றான். அவளும் அரைமனதோடு சம்மதிக்கிறாள். குறுகியகாலப் பயிற்சியோடு சுமதிபால வழங்கற்பிரிவிலே இணைக்கப்படுகிறான். காடுகளை அண்டிய எல்லைப்பகுதிகளிலுள்ள உருமறைப்பு முகாம்களுக்குப் பொருட்களை எடுத்துச் செல்வது இவனது பணி. அப்படிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது எதிர்பாராது ஏற்பட்ட மோதலில் காயம்பட்டு மயக்கமடைய அவனைவிட்டுவிட்டு ஓடிவிடுகின்றனர். தேடுதலில் ஈடுபட்ட புலிகளால் மீட்கப்பட்டு மருத்துவம் பார்க்கப்படுமவன், மயக்கம் தீர்ந்து கண்விழித்தவனுக்கு அங்கேதெரிந்த வரிப்புலிச் சீருடையாளர்களைக் கண்டதும் ஒருவிதபயமும் அதிர்வலைகளும் அவனை ஆக்கிரமிக்கத், தானிப்போது புலிகளிடம் பிடிபட்டுவிட்டதையும்; தனது கால்போனதையும் உணர்கின்றான். அவனுக்கு அவித்த பயறும் தேனீர் வழங்கப்படுகிறது. ஒருவித தயக்கத்தோடு உண்கின்றான். ஆனால், அவனது ஆழ்மனதில் பலவிதமான வினாக்கள் எழுகிறது. படைமுகாம்களுக்கு வரும் பிக்குகள் தமிழர்களை பேய்களெனவும் புலிகளைப் பயங்கரமானவர்கள் எனவும் மனிதாபிமானவற்றவர்கள் எனவும் போதனைசெய்வதைத் தாம் கேட்டபோது ஏற்பட்ட உணர்வும், அவர்கள் தன்னைப் பார்க்;கும் விதத்தால் நேரடி அனுபவம் வேறாகவும் அல்லவா இருக்கிறது என எண்ணிக்கொள்கின்றான். அன்றையபொழுது கழிந்து போகிறது. மறுநாள் தனக்கு ஒருவர் உதவிக்குவரத் தனது கடமைகளை முடித்தவனிடம் காலை உணவின்பின் ஒரு சீருடையணிந்த புலி வருகிறார். நலம் விசாரிப்போடு ஒரு தகவலைக் கூறுகிறார். பயங்கரவாதிகளுடனான மோதலில் சுமதிபால என்ற இராணுச் சிப்பாய் இறந்துவிட்டதாகவும் அவரது உடலை எடுக்கமுடியவில்லையென்றும் உங்கள் லங்க புவத் கூறியது. முதலில் உங்களின் முழுப்பெயர் முகவரி தொலைபேசி எண் போன்ற விபரங்களைப் பெற்றவாறு படையில் சேர்ந்த நோக்கம் போன்ற விபரங்களைத் திரட்டிக் கொண்டு போக இப்போது இவரை இன்னொரு அணிபொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறது. அங்குதான் அவனொரு புதிய உலகைக் காண்கிறான் புரியாத மொழியைப் பழகும் வாய்ப்பு. தன்னை எதிரியாகப் பார்க்காது ஒரு கைதியாக வைத்திருந்தாலும் ஒரு கைதியைப்போலன்றி சாதாரணமாக தன்னோடு நடந்துகொள்ளும் புலிகள் எனப் புலிகள்பற்றிய தவறான கற்பிதங்கள் அவன் மனதிலிருந்து சாய்ந்து விழுகிறது. அவனது காயம்மாறி ஊன்றுகோலின் உதவியோடு நடக்கத்தொடங்கியிருந்தான். அவனிடம் திரட்டிய தகவலின் உதவியோடு சுமதிபாலாவின் தாயாருக்கும் அவன் தங்களிடம் இருப்பதை அறிவித்த புலிகள், நந்தவனத்திற்கு கடிதம் கொடுத்துவிட்டால் சுமதிபாலவுக்குக் கிடைக்கும் என்று அறிவிக்கிறார்கள். கடிதப்போக்கு வரத்தையடுத்து சுமதிபாலாவின் தாயார் பாரப்பதற்கு வரமுயற்சிக்கிறார். ஆனால் போரரக்கனின் பொல்லாத பொழுதுகள் தீவிரமாகித் தாக்குதல் அதிகரிக்க, அவனைப் பாதுகாப்பது பராமரிப்பது எனச் சிக்கல்கள் தோன்றுகிறது. தமது காவலில் உள்ள போர்கைதிகள் தொடர்பான ஆலோசனைகளின் பேரில், அவர்களைப் பாதுகாப்பாகச் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடம் ஒப்படைக்குமாறு பணிக்கப்படுகிறது. செங்கதிரும் வாகையனுமாக சுமதிபாலாவை அழைத்துக்கொண்டு ஆவணங்களைப் பரிமாறி அவர்களிடம் ஒப்படைத்துவிடுகின்றனர். சுமதிபாலா அந்தக்கணத்தில் அவர்களை அழைத்துக் கைகளைப் பற்றி நன்றியைக் கண்ணீரால் பரிமாறுகிறான். விடைபெறும்போது, கவனமாகப் போய்வரவும் என்று சிங்களத்தில் கூறிய வாகையனையும் செங்கதிரையும் விழிகள் விரியப்பார்க்கிறான் சுமதிபாலா. போராளிகள், „அதுதான் எங்கள் அண்ணன்' என்று கூறியவாறு, அவர்கள் சென்றுவிட இவனது பயணம் தனது ஊரைநோக்கித் தொடர்கிறது. சிலமணிநேரங்களில் செஞ்சிலுவை சங்கத்தினரால் எல்லைப்பகுதியிலே உள்ள இருபகுதியினரோடும் உரையாடி அனுமதியைப் பெற்று அழைத்துச் செல்லப்பட்டு ஒப்படைக்கப்பட அவன், வன்னிக் கட்டளைப் பணியகத்தின் படைத்துறை ஆளணிப்பிரிவுக்கு அனுப்பப்படுகிறான். அங்கு பல்வேறு விசாரணைகள் புலிகளின் பலம் பலவீனம் யார்யாரைப் பார்த்தாய் போன்ற வினாக்கள். அவனுக்குள்ளே இவர்களது வினாக்கள் எரிச்சலையும் வெறுப்பையும் ஏற்படுத்தச் சகித்துக்கொண்டு அனைத்தையும் முடித்தபின் மருத்துவ பரிசோதனைகள் முடிய மாற்றுவலுவுள்ளோர் முகாமுக்கு செல்லச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் அவன் தனக்கு நிரந்தர விடுப்புக்கோரி எழுதிக்கொடுத்துவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேறுகிறான். அவனை வீட்டிலே இறக்கிவிடுமாறு அங்கிருந்த ஒரு அதிகாரி பணிக்கிறார். காலிழந்தவனாக வீடு வந்தவனைக் கடைசிச் சகோதரியும் தாயுமாகப் பெரும் அழுகையோடு கட்டியணைக்கின்றனர். அவனது உள்ளம் பெருமோலமிட்டு அழுகிறது. தான் எதற்காக படைக்குச் சென்றானோ அதனை முழுமையாக நிறைவேற்ற முடியாத துயரம் சூழ்கிறது. இன்று அவன் பொய்க்கால் அணிய நோவதனால் அதனைச் சீர்செய்யவே மருத்துவமனைக்கு வந்திருந்தான். அங்கே அவனுக்குப் புதுக்கால் செய்ய அளவெடுத்துவிட்டு அனுப்பியுள்ளார்கள். இருவரது இறுக்கமும் தளர்ந்து ஒரு இயல்பான நட்புரீதியான உரையாடல் நிலைக்கு மயூரனும் சுமதிபாலாவும் வந்திருந்தனர். சுமதிபாலா சொல்கின்றான். இனவாதம் உங்களை மட்டுமல்ல எங்களையும் முடமாக்கியுள்ளது. இன்று ஒரு புதியதலைவர் ஆள்கிறார். அன்று போர் நடத்தியோர் சொகுசாக வாழ்கிறார்கள். ஆனால் நானும் நீயும் அதன் வலிகளைச் சுமந்தபடி. மயூரன், எமது அடுத்த தலைமுறையாவது அமைதியாக வாழநாங்கள் சிந்திப்போமா? மயூரன் பெரிதாகச் சிரித்தேவிட்டான். நாங்கள் இதனையேதான் எழுபது ஆண்டுகளாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கின்றோம். என்று ஆழ்மனம் அசைபோட அவன் தொடரூந்துத் தரிப்பிடம் நோக்கி நடக்கிறான். முற்றும்.
  11. 15 likes
    தோள் கொடுப்பான் தோழன் .......... ராஜேந்திரன் வழக்கமாக் நண்பர்கள் கூடும் அந்த மதகின் மேல் உட்கார்ந்து யோசனையில் ஆழந்து இருந்தான். மாலை எழு மணியாகியும் சூரியன் மறைய நேரம் இருந்தது. சூரிய கதிர்கள் சற்று கண்களை கூச்ச மடைய செய்யவே அருகில் இருந்த தேநீர்க்கடையில் சென்று தேநீருக்கு சொல்லிவிட்டு கடைக் காரப் பையன் வரவுக்காய் காத்திருந்தான். தாயார் கமலா அம்மாள் மாலை உணவு வேளையாகியும் மகன் வரவுக்காய் காத்திருந்தாள். கணவன் அப்போது தான் வேலை முடிந்து வந்து கை கால் கழுவும் ஒசைக்கேட்டுகொண்டு இருந்தது. மாலதி சாமி விளக்கு ஏற்றி வழிபட்டுக்கொண்டு இருந்தாள். .கடவுளே இந்த வரனாவது கை கூடவேண்டும். பாடசாலை யிலும் சக ஆசிரியைகளின் ஏளனப் பார்வை . வயது முப்பதாக போகிற எனக்கு ஒரு வழி காட்டு . என பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு வந்து சமையலறையில் , தந்தையின் சாப்பாட்டு பெட்டியை கழுவி வர உலர வைத்தாள் . சேகரம் ஐயா கடையில் வேலை பார்க்கும் சுந்தரம் மிகவும் கட்டுப் பாடானவர் ,மது புகை போன்ற எந்த கெட்ட பழக்கங்களும் இல்லாதவர் ..இடையில் வெற்றிலை போடுவார்.. ஆணும் பெண்ணுமாய் இரு குழந்தைகளை பெற்று வளர்த்து தனது வசதிக்கு ஏற்ப வேண்டிய கல்வியை கொடுத்து ஆளாக்கி விட்டவர். மூத்தவள் பெண் அந்த ஊரின் கல்லூரியில் ஆசிரியையாக்கி பார்த்தவர். இளையவன் ராஜேந்திரனை மிகுந்த சிரமத்தின் மத்தியில் கட்டிட நிர்மாணத்துறை அதிகாரியாக்கினார் .சுந்தரத்தின் க டின் உழைப்பு இரு குழந்தைகளையும் வளர்த்து ஆளாக்கியதோடு ஒரு கல்வீட்டுக்கும் சொந்தக்காரர் ஆகி இருந்தார். சாப்பிட உட்கார்ந்தவர் மகன் ராசேந்திரன் பற்றிக் கேட்டார். சாப்பிட்டு முடித்தவர். உடல் அசதியால், சற்று சாய்வு நாற்காலியில்அ உட்க்கார்ந்து சென்ற வாரம் வந்த வரனைப் பற்றிய யோசனையில் ஆழ்ந்தார். என் மகளுக்கு இந்த வரனாவது கை கூட வேண்டும். வீடும் ரொக்க்முமாய் கேட்கிறார்களே ....வீட்டை சீவிய உரித்து வைத்து கொடுத்து விடலாம். நகை நட்டு கொஞ்சம் கமலா சேகரித்து வைத்திருக்கிறாள் .செலவுக்கு கடனோ உடனோ வாங்கி சமாளித்து விடலாம். ரொக்கத்து க்கு என்ன செய்வது . பொருட்கள் விற்கும் விலைவாசியில் நாளாந்த சீவியமே அப்படியும் இப்படியுமாய் போகிறது . என்று ஆழ்ந்த் சிந்தையில் அப்படியே உறங்கிவிடடார் . மதகின் மீதிருந்த இந்திரன். தேநீர் பருகியவாறே ..இருக்கையில் ..தூரத்தே மோட்டார் சைக்கிளில் .கறுப்புக் கண்ணாடியுடன் வருபவர் இவனை நோக்கி வேகத்தை மெதுவாககினார். எதோ வழி கேட்பவர் போலும் என்று எண்ணியவன்..சற்று அருகே வந்ததும் ..அட இவன் நம்ம கதிரேசன் போல் இரு க் கிறதே என் எண்ணினான். அதற்கிடையில் ..மாப்பிள ....என்னடா யோசினை ... ..........என்றான். அட டா ...நாம் கதிரேசு .....எப்படா வந்தாய் மிடில் ஈஸ்ட்இல் இ ருந்து ..சென்ற வாரம் தானடா ..என்று பலதும்பத்தும் கதைத்தவர்கள் , . இறுதியில் சகோதரியின் கலியாணபேச்சுக்கு கதையில் வந்து நின்றது . கதிரேசுவுக்கு மூன்று பெண் சகோதரிகள். மூத்த ஆண் பிள்ளையான இவனை கடன் உடன் எல்லாம் பட்டு மத்திய கிழக்குக்கு அனுப்பிய தந்தை ..இரு வருடத்தில் கடனும் முடிய , தன் கடமை முடிந்த்து என மேலுலகம் சென்று விடடார் மூத்தவனான் இவருக்கு குடும்ப பொறுப்பை ஏற்க வேண்டிய கடடாயம். தங்கை மார் படித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள் .நண்பர்கள் பேசிய வாறே சென்றனர் . ராஜேந்திரனை வீட்டில் இறக்கி விட்டவன். உள்ளே வரும்படி அழைத்தும் கா லையில் வருகிறேன் என் கதிரேசு சென்று விடடான் மறு நாள் காலை ராஜேந்திரன் வேலைக்கு புறப்ட்டுக் கொண்டு இருந்தான். மாலாவும் தந்தையும் பஸ் க்கு சென்று விட்டனர். வாயிலில் மோட்டார் சைக்கிள் ....கதிரேசு வந்திருந்தான் .... கிளம்பிடடாயா மாப்பிள்ளை ..இந்தா இதைக்கொண்டு உள்ளே வை என்று பணம் நிரம்பிய பார்சல் ஒன்றை நீட்டினான். என்னடா இது ..... . இன்று லீவு எடுக்கவா என்று கேட்டான் போக மனமின்றி .. மாலையில் பேசலாம் டா நீ புறப்படு .. சென்று வா என்று விடை கொடுத்தான் நண்பன். . ராஜேந்திரன்நே ரே சென்று சாமி அறையில் வைத்தவன். அதில் பணம் பத்து லட்சம் இருக்க கண்டு ஆச்சரியம் அடைந்தான் , அலமாரியில் வைத்து பூட்டி திறப்பை தாயிடம் கொடுத்து மாலையில் வந்து பேசுவதாக சொன்னான். கதிரேசு கமலா ம்மா வு டன் பேசிக் கொண்டு இருந்தாள் தன மக ளுக்கு இந்த இடமாவது சரி வரவேண்டும் இவர்களது வயதுடையவர்கள் கையிலே குழந்தையுடன் இருக்கிறார்கள் என் சொல்லி ஆதங்கப்பட் டாள் . நல்ல காரியம் நடை பெற வேண்டுமேன்று மிகவும் விரும்பினாள். தேநீரை பருகி முடித்தும் கவலைப் படாதீர்கள் அம்மா .எல்லாம் சுபமே நடக்கும் என் விடை பெற்றான். மறு நாள் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கு சேதி பறந்தது. இவர்கள் கலியாண விடயமாக கலந்தாலோசிப்பதற்கு வர இருப்பதாக . பேச்சின் முடிவில் அடுத்த மாதம் வரும் நல்ல நாளில் மண மக்கள் திருமணம் நடை பெற வேண்டிய ஆயத்தங் களை செய்ய தொடங்கினார்கள் மாலையில் நண்பர்கள் மீண்டும் சந்தித்தார்கள். கதிரேசு ...என்று கண் கலங்கினான்......... உனக்கும் சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள் இந்த நிலையிலும் எனக்கு இவ்வளவு உதவி செய்கிறாய் .. என் அவனது நல் உள்ளத்தை பாராட்டினான் . திருமணம் இனிதே நடந்தது . தருணம் அறிந்து உதவுபவர்கள் உலகில் மிகச்சிலர் தான் . இத்தகைய சில தக்க தருணத்தில் உதவும் நட்புகளால் தான் பல பெண்களின் வாழ்வு வளம் பெறுகிறது . உண்மையான நட்பை ஆபத்தில் அறியலாம் . . ஒரு குட்டிக் கதை சொல்ல வந்தேன் .
  12. 13 likes
    ஒரு கோப்பை தேநீர் அருந்தினால் அருமையாக இருக்கும் என தோன்றியது. கைத்தொலைபேசியில் தலைபேசி வழி பாட்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்த மனைவியிடம் டவாலி போல மூன்று முறை கேட்ட பின்னரும் அவள் அசைவதாயில்லை. பல்லாயிரத்தி பல நூற்றி சொச்சம் முறையாக அவள் மீது கோபம் வந்தது. "தேநீர் வருமா வராதா?" "ஆ..." காதிலிருந்ததை அகற்றி கேட்டாள். உள்ளே கோபம் வந்தாலும் அமைதியாய்.. "தேநீர் வருமா வராதா?" " தேநீர் எப்படி தானாய் வரும்?" இது நகைச்சுவையாய் தோன்றவில்லை "எனக்கு இப்போது தேநீர் வேண்டும்" "எனக்கும் இப்போது வைர அட்டிகை..தங்க காப்பு பட்டுசேலை எல்லாம் வேண்டும்..ஆசைப்படுவதெல்லாம் உடனே நடக்குமா என்ன" "சாதரண தேநீருக்கு என்ன எகத்தாளம்" "அப்படியா..சாதரண தேநீரா..நீங்களே தயாரித்து அருந்துங்கள்" கோபம் தலைக்கேற அவள் கையிலிருந்த கைத்தொலைபேசியை வாங்கி ஓங்கி நிலத்தில் எறிந்தேன். பிரதிபலிப்பாய் பெருங்கோபத்தை எதிர்பார்த்தேன். அமைதியாக உள்ளே போனவள். சிறிது நேரத்தில் தேநீருடன் வந்தாள். "ஒரு கோப்பை தேநீருக்காக உங்கள் தொலைபேசியையே உடைத்துவிட்டீர்களே..நல்ல வேளை நான் என் கைத்தொலைபேசியை வைத்திருக்கவில்லை" ஆ..உடைந்தது எனது கைத்தொலைபேசியா..தலை கிறுகிறுக்க அப்படியே உறைந்துபோனேன். ஆத்திரம் கண்ணை மறைக்கும். நமது கோபம் நமக்கே நம் சாபம். :-)
  13. 11 likes
    யாழ்ப்பாணம் – 40 மணித்தியாலங்கள் மாமாவின் கார் எம்மை பழைய பூங்கா வீதியால் கூட்டிக் கொண்டு செல்கின்றது. பழைய பூங்கா வீதியின் மதில் சுவருக்கு அடுத்ததாக நான் படித்த பரியோவான் கல்லூரி சாம வேளை என்பதால் ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றது. இந்த பழைய பூங்கா வீதியில் நான் பதின்ம வயதினான இருக்கும் போது தினமும் பயணித்து இருக்கின்றேன். ஒரு முறை பயணித்த வேளை இலங்கை விமானப்படையின் விமானங்கள் குண்டுகளை பொழிந்து விட்டு போயிருந்தது. ஒருவர் வீதியில் இரத்த வெள்ளத்தில் கிடக்கின்றார். வீதி எங்கும் மரக்கிளைகளும் இலைகளும் குண்டு வீச்சில் சிதறிக் கிடக்கின்றன. மரங்களின் பச்சையத்தின் கண்ணீர் மணம் துயர் அப்பி வீசுகின்றது. வீதி ஓரம் குண்டு வீச்சில் மாட்டுப்படாமல் பதுங்கி இருந்த நான் விமானங்கள் போன பின் ஓடிச் சென்று அவரது கைகளை பற்றி தூக்க முனைகின்றேன். ஒரு கை பிஞ்சு போய் அது மட்டும் தூக்குப்பட்டு தனிய வருகின்றது. அவர் உடல் சிதைந்து விட்டது. அப்படியே அதை அங்கு போட்டு விட்டு ஓடிப் போகின்றேன் கார் பழைய பூங்கா வீதியில் இருந்து கொழும்புத்துறை வீதியில் இடப்பக்கமாக திரும்புகின்றது. சுண்டிக்குளி மகளிர் கல்லூரி கண்ணில் படுகின்றது. எங்கள் வாலிப கனவுகளை அடை காத்த கிளிக்குஞ்சுகளின் கோட்டை அது. இதன் வாசல் கேட்டுக்கு முன்பாக எத்தனை தரம் என் சைக்கிளின் செயின் அறுந்து போயிருக்கும். கல்லூரி அருகே இருந்த ஷிரானி மிஸ்ஸின் கடையை கண்கள் தேடுகின்றது. ஷிரானி மிஸ்ஸின் நினைவுகளும் வந்து போகின்றது. கார் அப்படியே விதானையார் ஒழுங்கை கடக்கின்றது. இந்த ஒழுங்கையின் முடக்கில் ஒருவரை கதற கதற மண்டையன் குழு மண்டையில் போட்டதை அதிகாலை 5:30 மணிக்கு ரியூசன் போகும் போது நேரடியாக கண்டு இருக்கின்றேன். அந்த கணம் தந்த உதறலும் கொலையுண்டவரின் அலறலும் இதை எழுதும் போதும் எனக்குள் எழுகின்றது. இந்த படுகொலைக்கும் உத்தரவு கொடுத்த மண்டையன் குழு தலைவர் சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன் இன்று முன்னால் எம்.பி / இன்றைய அரசியல் பிரமுகர் என்ற உயர் நிலைகளை வகித்த வண்ணம் இதமாக எலும்புத்துண்டுகள் பற்றி கனவு கண்டு கொண்டு கட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டு இருப்பார். இப்ப கார் சந்தனமாதா கோயில் அருகே வருகின்றது. மனசில் ‘ஜின்’ கூந்தலில் இருந்து வரும் சன்சில்க் லைம் ஷாம்பு வின் வாசனை எழுகின்றது. ‘ஜின்’ எனும் எங்கள் வயசினை ஒத்த பேரழகியின் கடைக்கணுக்காக இந்த சந்தனமாதா கோவிலில் எத்தனை மெழுகுவர்த்திகள் எரிந்து இருக்கும்! ஒரு முறை என்னுடன் படிச்ச ஒரு பெண் “ஜின் உன்னைப் பற்றி ஏன் என்னிடம் விசாரித்தாள்’ என்று கேக்க நான் கொஞ்ச நாட்கள் ‘எதுக்காக என்னைப் பற்றி விசாரிச்சாள்…அவளுக்கு ஏதும் ஐடியா இருக்கா என்னில்’ என யோசிச்சு யோசிச்சே பித்துப் பிடிச்சு அலைஞ்சு இருக்கின்றேன். இப்ப பாண்டியந்தாழ்வு என்று அழைக்கப்படும் நான் வாழ்ந்த பகுதிக்கு கார் வருகின்றது. நான் சிறுவயதில் வாழ்ந்த வீட்டை கடக்கின்றது. வீட்டின் கேட்டில் சின்ன வயதில் நான் ஏறி ஊஞ்சலாடியதும், மதிலில் ஏறி அருகே இருந்த மாமரத்தில் தாவி மாம்பழம் உண்டதும் இன்னும் நிழலாக படிந்து இருக்கு. மாமரத்தின் பக்கத்தில் இருந்த பெரிய குரோட்டன் செடியில் ஒரு பெரிய தேன் கூடு இருந்தது. அதில் இருந்த தேனீக்களை புகை போட்டு கலைச்சு தேனை திருடிய நாளில் இருந்து சரியாக ஐந்தம் நாள் நாம் இந்த வீட்டை விட்டு நிரந்தரமாக வெளியேறும் சூழல் ஏற்பட்டது. கார் எம் வீடு தாண்டி நரசிம்ம ஞான வைரவர் கோயிலை கடந்து மாமாவின் வீட்டை அடைகின்றது. என் வீட்டுக்கும் மாமாவின் வீட்டுக்கும் இடையில் தூரம் இல்லை. இரு வீட்டிற்கும் இடையில் ஒரு வீடு, ஒரு கோயில், இன்னுமொரு வீடு என்று மிக அருகில் தான் மாமாவின் வீடு. மாமாவின் வீடு! இன்றும் கனவுகளில் அடிக்கடி வந்து போகும் வீடு. என் பால்ய கால தேவதையின் அரண்மனை அது. எம் வீட்டுக்கும் அவள் வீட்டுக்கும் இடையிலான வீதியில் தேவதையின் பாதம் பட்டு சாபவிமோசனம் பெற்ற கற்களில் இருந்து கிளம்பிய ஆண்களால் எங்கள் ஊர் ஒரு காலத்தில் நிரம்பி இருந்தது என நம்புகின்றேன். வைரவ கோயில் இருக்கும் அத்தி மரம் கூட அவளுக்காக உடனே காய்களாக்காமல் தன் பூக்களை ஏந்திக் கொண்டு இருந்திருக்கு. இரவில் நிலவொளி ஒரு பசிய தாவரத்தின் மீது சிந்தும் போது ஏற்படும் அழகை என் தேவதை அன்று கொண்டு இருந்தாள். காலம் இன்று அவளற்ற வீட்டில் ஒரு விருந்தினராக வந்து தங்க வைக்கின்றது. இடையில் ஓடிய 27 வருடங்களில் கடந்து போன நாட்கள் எல்லாம் ஒரு வினாடியில் ஒடுங்கி போகாதா என மனம் அங்கலாய்க்கின்றது. வீட்டின் முகப்பில், உள் ஹோலில், பின்னால் இருக்கும் வாழை மரங்களின் பாத்திகளில், கிணற்றடியில், அதன் அருகே இருக்கும் உடுப்பு துவைக்கும் கல்லில், அடி வளவில் இருக்கும் நாவல் மரத்தின் கிளைகளில் எல்லாம் நாம் சிரித்து விளையாடிய தருணங்களின் சுவடுகள் இன்னும் ஒட்டியிருக்கின்றது என நம்புகின்றேன். காலை விடிந்து மதியம் எழுகின்றது. (யாழ்ப்பாணம் – 40 மணித்தியாலங்கள் தொடரும். )
  14. 10 likes
    பசிவந்து உணவு உண்டால் முடிவு இன்பம் தரலாம் உணவைக் கண்டு பசிவந்தால் முடிவு துன்பம் தரலாம் உணர்ச்சி வந்து உறவு கொண்டால் முடிவு இன்பம் தரலாம் உறவுக்காக உணர்ச்சி கொண்டால் முடிவு துன்பம் தரலாம் காதல் வந்து அழகைக் கண்டால் முடிவு இன்பம் தரலாம் அழகைக் கண்டு காதல் வந்தால் முடிவு துன்பம் தரலாம் வாழ்வதற்குப் பொருள் தேடினால் முடிவு இன்பம் தரலாம் பொருள் தேடுவதே வாழ்க்கையானால் முடிவு துன்பம் தரலாம் பாஞ்சின் கவி படிப்போருக்கு கவியா..? கிறுக்கலா...?
  15. 10 likes
    கால் பந்து...... முடியவில்லை என்னால் சிலரின் பாசத்தை புரிந்துகொள்ள கால மழையாக பொழிந்துவிட்டு பிறகு ஏன்? கானல் வெய்யிலாக கொழுத்தி செல்கிறார்கள் மனம் உருகிடும் வார்த்தைகளை உதிர்த்துவிட்டு மறுகணமே ஏன் அதை மறக்கிறார்கள் பாசம் என்பது பலருக்கு பந்தடித்து விளையாடும் மைதானம்தான் உனக்கும் எனக்கும் என்று உருட்டி விளையாடிய பந்து விளையாட்டின் முடிவில் உருண்டு மூலையில் கிடப்பதைப் போல் உள்ளத்தையும் உருட்டிவிட்டே செல்கின்றார்கள் மீண்டும் ஓர் மைதானம் மீண்டும் ஓர் கால்ப்பந்து அவர்களின் கால்களுக்கு இலக்காக இருக்கலாம்.
  16. 9 likes
    யாழ் கள ICC CHAMPIONS TROPHY 2017 கிரிக்கெட் போட்டி இங்கிலாந்து, வேல்ஸ் ஆகிய இடங்களில் ஜூன் 1-ந்தேதி முதல் 18-ந்தேதி வரை சாம்பியன்ஸ் டிராபி 50 ஓவர் கிரிக்கெட் தொடர் நடைபெறுகிறது. இந்த போட்டியில் கலந்து கொள்ளும் நாடுகள். இங்கிலாந்து, இந்தியா, அவுஸ்திரேலியா, ஸ்ரீலங்கா, தென்ஆப்ரிக்கா, நியூசீலாந்து, பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ் போட்டிகள் நடைபெறும் மைதானங்கள் Edgbaston Birmingham, Oval London, Sophia Gardens Cardiff பின்வரும் ஆரம்பச் சுற்றுப் போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணி எது? (1 -12வரையிலான கேள்விகள்) ஒவ்வொரு சரியான பதிலுக்கும் 3 புள்ளிகள். (மொத்தம் 36 புள்ளிகள்) 1. இங்கிலாந்து எதிர் பங்களாதேஷ் 2. அவுஸ்திரேலியா எதிர் நியூசீலாந்து 3. ஸ்ரீலங்கா எதிர் தென் ஆப்ரிக்கா 4. இந்தியா எதிர் பாகிஸ்தான் 5. அவுஸ்திரேலியா எதிர் பங்களாதேஷ் (பகல் இரவு போட்டி) 6. இங்கிலாந்து எதிர் நியூசீலாந்து 7. பாகிஸ்தான் எதிர் தென் ஆப்ரிக்கா (பகல் இரவு போட்டி) 8. இந்தியா எதிர் ஸ்ரீலங்கா 9. நியூசீலாந்து எதிர் பங்களாதேஷ் 10. இங்கிலாந்து எதிர் அவுஸ்திரேலியா 11. இந்தியா எதிர் தென் ஆப்ரிக்கா 12. ஸ்ரீலங்கா எதிர் பாகிஸ்தான் 13. அரை இறுதி போட்டிக்கு தெரிவாகும் 4 நாடுகள் எவை? சரியான ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் 3 புள்ளிகள். (மொத்தம் 12 புள்ளிகள்) 14. குறூப் A இல் 1 ம் 2ம் இடத்திற்கு தெரிவாகும் நாடுகள் எவை? சரியான ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் 3 புள்ளிகள். (மொத்தம் 6 புள்ளிகள்) 15. குறூப் B இல் 1 ம் 2ம் இடத்திற்கு தெரிவாகும் நாடுகள் எவை? சரியான ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் 3 புள்ளிகள். (மொத்தம் 6 புள்ளிகள்) குறூப் A இல் முதலாவதாக வரும் நாடும் குறூப் B இல் இரண்டாவதாக வரும் நாடும் முதல் அரை இறுதி போட்டியில் விளையாடும். குறூப் A இல் இரண்டாவதாக வரும் நாடும் குறூப் B இல் முதலாவதாக வரும் நாடும் இரண்டாவது அரை இறுதி போட்டியில் விளையாடும். 16. இறுதி போட்டிக்கு தெரிவாகும் 2 நாடுகள் எவை? சரியான ஒவ்வொரு பதிலுக்கும் 4 புள்ளிகள். (மொத்தம் 8 புள்ளிகள்) 17. இறுதி போட்டியில் வெற்றி பெறும் நாடு எது? (சரியான பதிலுக்கு 5 புள்ளிகள்) 18. இந்த தொடரில் சிறந்த் ஆட்டக்காரர் (Player of the series) எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (சரியான பதிலுக்கு 5 புள்ளிகள்) 19. இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் அதிக ஓட்டங்களை பெறும் அணி எது? (4 புள்ளிகள்) 20. இந்த தொடரில் அதிக ஒட்டங்கள் பெறுபவர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 21. இந்த தொடரில் அதிக விக்கேற்றுக்கள் பெறுபவர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) 22. இந்த தொடரில் ஏதாவது ஒரு போட்டியில் அதிக விக்கெட் எடுக்கும் பந்து வீச்சாளர் எந்த அணியை சேர்ந்தவர்? (4 புள்ளிகள்) இது ஒரு விநோதமான கேள்வி... சேர்ந்தே இருப்பது இங்கிலாந்தும் மழையும், பிரிக்க முடியாததும் இங்கிலாந்தும் மழையும்.. 23. இந்த தொடரில் எத்தனை போட்டிகள் மழை காரணமாக கைவிடப்படும்? (6 புள்ளிகள்) உத்தியோகபூர்வமாக போட்டி கைவிடப்பட்டது என்று அறிவிக்கபடுவதுக்கு மாத்திரமே புள்ளிகள் வழங்கப்படும். இறுதி போட்டிக்கு மாத்திரமே மேலதிக நாள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. போட்டி விதிகள் 1) போட்டி முடிவு திகதி 30.05.2017 ஜெர்மனி நேரம் மதியம் 12 மணி. 2) ஒருவர் ஒரு முறைதான் பதில் அளிக்கவேண்டும். 3) பதில் அளித்தபின்பு திருத்தம் செய்தால் போட்டியில் இருந்து நீக்கப்படுவார். 4) ஒன்றுக்கு மேற்ப்பட்டவர்கள் ஒரே புள்ளிகள் பெற்றால், முதலில் பதில் அளிப்பவர் இவர்களுக்குள் முதலிடம் பெறுவார். போட்டியில் பங்குபற்றி வெற்றி ஈட்ட வாழ்த்துக்கள்
  17. 9 likes
    விழிநீரால் குளிப்பாட்டி எனக்கு விடை தருவாயா? ஆணதாய், பெண்ணதாய் பிம்பங்கூட பேரன்பில் மாய்ந்ததாய் மனதில் தோன்றி ஊரதும், உலகதும் உறைந்தே போக – உன் உறவது மட்டுமே உயிர் மேவுமோ? தோளிலே சாயவே வரத்தைக் கேட்டேன் தோல்வியில் சாயெனச் சாபம் பெற்றேன் வாயது விட்டழா வலிந்த பெண்மை – உனைக் கண்டதும் கண்ணீரில் கரைவதென்ன? நேற்றுவரை மோகித்த கனவு எல்லாம் நெடுந்துயர் தந்ததன்றி வேறு இல்லை ஆற்ற வா…. அன்பே! அருகே நீதான் – அன்றில் ஆற்றாத துயரோடு……. உயிர் போகுமோ? எதையுமே கேட்டதில்லை உன்னிடத்திலே என்னையும் தந்ததில்லை உன் கரத்திலே பிரிவினை மட்டுமே பேறாய் பெற்றேன் – இந்தப் பேதையின் நெஞ்சம் செய் பிழைதான் என்ன? காலனவன் கவர வரும் கடைசி ஒரு வேளை – என் கனவே! கட்டுடைத்து கரம் இறுகப் பற்றிடவே வருவாயா? சிதையேற்றி என் உடலைத் தீ தீண்டும் முன்னே – உன் விழிநீரால் குளிப்பாட்டி எனக்கு விடை தருவாயா?
  18. 9 likes
    ஈஸ்டர் கவிதை பாரஞ்சுமந்தவரை பக்கமழைத்து - இன்ப பரலோக ராச்சியத்தைக் காட்டு மன்பனாய் ஈரமனத்தினொடு பாவிகட்கெல்லாம் - தன்றன் இரட்சிப்பை ஈந்தவரை ஏற்கும் சுதனாய் நானே வழி எனது சத்தியத்திலே - நின்றால் நமது பிதாவினை நீர் சென்றடைகுவீர் வீணே வழிதவறிச் சென்றிடாமலே - எந்தன் வௌ்ளாட்டு மந்தைக்குள்ளே வந்திணைகுவீர் செய்திட்ட பாவெமெ்ல்லாம் கொண்டுவருவீர் - எந்தன் சேவடி தன்னிலதை ஒப்புக் கொடுப்பீர் உய்ய மனந்திரும்பி வாருமன்பரே - நான் உங்களுக்காக என்றன் உயிர்கொடுப்பேன் பாவத்தின் சம்பளமே மரணமதாம் - அந்தப் பாவத்தை ஏற்கிறேன் பயமொழிவீர் தேவன் எமது பிதா சன்னதியிலே - நித்ய ஜீவன் உமக்குண்டு நீள் புவியிலே ஆக்கினையை உங்களுக்காய் அனுபவிப்பேன் - செய்யும் ஆட்களுக்கும் மன்னிப்பைப் பெற்றுக் கொடுப்பேன் தூக்கிச் சிலுவையிலே தொங்க வைத்தாலும் - அந்தத் துயர் பொறுப்பேன் உமக்காய் உயிர் துறப்பேன் தட்டத் திறக்குமந்த அருட்கதவு - அங்கு தாழ்பணிந்து கேட்பவர்க்கு இல்லை மறுப்பு எட்டுத் திசையும் தேடும் இன்னலங்கில்லை - எங்கள் இதயத்துள் உள்ள அதற் கீடிணையில்லை. என்றுரைத்த இயேசு சுதன் ஆக்கினையினால் - ஏலே ஏலே லாமாசபக் தானி எனவே தன்துயரம் தாங்காமல் பரிதவித்தான் - அவன் தவிப்பினில் பங்கெடுத்துத் துயர் பகிர்வோம் இன்று சுதன் பட்டதுயர் நினைவில் வைத்தே - அதை ஈஸ்டர் என இவ்வுலகம் அனுஷ்டிக்குதாம் அன்று மனிதர் புரிந்த பாவமனைத்தும் - தாங்கி அற்புதனின் அன்புலகில் நிலைநிற்குதாம். (ஏலே ஏலே லாமாசபக் தானி - இறைவா இறைவா என்னையேன் படைத்தாய்)
  19. 9 likes
    கடந்த ஒரு மாதத்திற்கு மேலாக சுய ஆக்கங்கள் எழுதி எங்களையெல்லாம் குஷிப்படுத்திய் அனைவருக்கும் நன்றி. திருவிழா மாதிரி வருடத்திற்கு ஒரு தடவை என்றில்லாமல் தொடர்ந்தும் சுய ஆக்கங்களை எல்லோரும் படைப்பார்கள் என்று நினைக்கின்றேன். விசுகு ஐயா, ஆக்கங்களைப் படைத்தவர்களை ஊக்கப்படுத்தி விருப்பப் புள்ளியும் கருத்துக்கள் மூலம் பாராட்டியும் விமர்சிப்பதுமே போதும் என்று நினைக்கின்றேன்.
  20. 9 likes
    கொழும்பு - யாழ்ப்பாண பேருந்து எனும் ‘வெருட்டல்’ சேவை. கொழும்பில் இருந்து யாழ்ப்பாணத்துக்கு ‘யாழ் – கொழும்பு’ தனியார் சொகுசு (?) பேரூந்தில் செல்கின்றவர்கள் பலருக்கு பல விரும்பத்தகாத அனுபவங்கள் கிடைத்ததை அறிந்து இருந்தமையால் அதை தவிர்த்து ரயிலில் செல்ல முதல் முடிவு செய்து இருந்தேன். ஆயினும் தனியப் போவது பம்பலாக இருக்காது என்பதால் மச்சானையும் இறுதி நேரத்தில் வரச் சொல்லிக் கேக்க, அவன் தனியாக வராமல் தன் மனைவியையும் இரு குட்டி வாண்டுகளையும் கூட்டிக் கொண்டு வர முடிவெடுக்க, ரயிலில் இனி இருக்கைகள முன்பதிவு செய்ய நேரம் போதாமையால் இறுதியில் தனியார் சொகுசு பேருந்தில் பயணம் செய்ய முடிவெடுத்தோம். யாழ் – கொழும்பு தனியார் சொகுசு (?) பஸ்களை சேவையில் ஈடுபடுகின்ற அநேக கம்பெனிகள் தமிழர்களின் கம்பெனிகள் தான். ஆனால் சாரதிகளாக சிங்களவர்களை தான் அதிகம் வைத்து உள்ளனர். இதன் காரணம் தமிழர்கள் சாரதிகளாக வர விரும்பான்மை அல்ல, வரும் பயணிகளிடம் சிங்களத்தில் கதைத்து தமிழ் பயணிகளை ‘வெருட்ட’. சில தமிழ் சாரதிகளும் சிங்களவர்களைப் போன்று தலை மயிரை கட்டையாக வெட்டி பயணிகளுடன் சிங்களத்தில் தான் கதைக்கின்றனர். யாழ் கொழும்பு மார்க்கத்தில் ஈடுபடும் பேருந்து சேவையில் ‘PPT’ எனும் பேரூந்து சேவை ஒரு மோசமான உதாரணம் எனக் கேள்விப்பட்டு இருந்தேன். பேரூந்து சில கிலோ மீற்றர் கடந்து நகரப் பகுதிகளை தாண்டியபின் Air condition னை நிப்பாட்டி விடுவார்கள் என்றும், யன்னல்கள் திறக்க முடியாத அந்த பஸ்ஸில் வேர்த்து களைச்சு தான் ஊர் போய்ச் சேர்வார்கள் என்றும் அறிந்து இருந்தேன். எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டால் சிங்களத்தில் முரட்டுத்தனமாக கதைச்சு வெருட்டி பயணிகளை கேவலமாக நடத்துவர் என்றும் கேள்விப்பட்டு இருந்தமையால் எக்காரணம் கொண்டும் அந்த பஸ்ஸில் இருக்கைகளை முன் பதிவு செய்யாதே என்று மச்சானுக்கு சொல்லி இருந்தேன். இரவு 7:30 இற்கு வெள்ளவத்தை இராமகிருஸ்ணன் வீதிக்கருகில் வரிசையாக பேரூந்துகள் யாழ் செல்ல நிற்கின்றன. நல்ல உயரமான சொகுசு பேரூந்துகளாக தெரிகின்றன. மச்சான் ஒவ்வொரு பேரூந்தாக கடந்து இறுதியாக இதில் ஏறு எனச் சொல்லி ஒரு பேரூந்தைக் காட்டுகின்றான். அதன் பெயர்பலகையை பார்க்கின்றேன். அழகான எழுத்துகளுடன் ‘PPT’ என எழுதப்பட்டு இருக்கின்றது. இதை ஏன் முன் பதிவு செய்தாய் என்று கேட்க, தான் அடிக்கடி பயணிப்பதாகவும் இது வரைக்கும் ஒரு நாள் கூட பிரச்சனை வரவில்லை என்றும் சொல்கின்றான் மச்சான் ("எல்லாம் இந்த மூதேவி வந்த ராசி" என அவன் மைன்ட் வொய்ஸ் சொல்லுவது கேட்கின்றது) பேரூந்து புறப்படுகின்றது. நல்ல A/C….சும்மா ஜில் என்று இருக்கு. மூன்றாவது சீட்டில் ஒரு இளம் பெண் குளிருது என்று இழுத்து போர்க்கின்றார். கொஞ்ச தூரம் தான் தாண்டி இருக்கும்…. A/C நின்று விட்டது. நான் மச்சானின் முகத்தை பார்க்கின்றேன். அவனுக்கு என்ன சொல்வது எனத் தெரியவில்லை. சாரதியும் கிளீனரும் என்னவோ எல்லாம் செய்து பார்த்தும் A/C சரி வரவில்லை. பின் இன்னொரு பேரூந்தைக் கொண்டு வந்து எம்மை ஏற்றி இரவு 9 மணியளவில் யாழ் செல்ல மீண்டும் தொடங்குகின்றனர். கும்மிருட்டில் பேரூந்து விரைகின்றது. ஓமந்தையை தாண்டி செல்கின்றது. புளியங்குளத்தை தாண்டுகின்றது இதே புளியங்குளத்தில் தான் என்னை / எம்மை “போட்டு வாங்கோ அண்ணை’ என்று சொல்லி வழியனுப்பி வைத்த வீரப் புதல்விகளின் நினைவு வந்து செல்கின்றன. பீரங்கி படையணியின் பொறுப்பாள நண்பனுடன் இறுதியாக கதைச்ச இடம் கடக்கின்றதா என கண்களை குறுக்கி வெளியே பார்க்கின்றேன். கும்மிருட்டில் எல்லாம் கடந்து போகின்றன. பல்லாண்டுகளாக பல மணி நேரம் எடுத்து கடந்த பிரதேசங்கள், சில மணி நேரங்களில் கடந்து செல்கின்றன. கண்ணீரும் செந்நீரும் பேராறாக ஓடிய கிராமங்கள் இருட்டில் அரவமற்று கிடக்கின்றன. ஒவ்வொரு அங்குலத்திற்காகவும் ஆயிரக்கணக்கில் தம் உயிரை கொடுத்து காத்து, ஈற்றில் எதுவுமே இல்லாமல் போய்விட்ட A9 சாலையில் பேரூந்து விரைகின்றது பெருமூச்சு கூட வரண்டு போய் கிடந்தது எனக்கு. ஒரு காலத்தில் இது என் தேசம் என மார்தட்டிய இடங்களில் ஒரு விருந்தினராக சென்று கொண்டு இருக்கின்றேன். விம்மி வெடிக்க வேண்டிய நெஞ்சம், வேறு வழி இல்லை என ஏற்று சமாதானம் கொள்கின்றது. இந்தச் சமாதானம் கொள்ளும் மனம் இல்லாவிட்டால் இறங்கி நின்று போராட வேண்டும். ஆனால் இப்படி சாக்கு போக்கு சமாதானம் சொல்வது தான் ஈசியாக இருக்கு. தொடர்ந்து விருந்தினனாக வந்து போகவும் வசதியாக இருக்கும். *************************************************************** சரியாக அதிகாலை 4:00 இற்கு யாழ்ப்பாண நகரத்தில் உள்ள கச்சேரி அருகே எம்மை இறக்கி விடுகின்றனர். என் 73 வயது மாமா (அம்மாவின் அண்ணா) எமக்காக அந்த சாமத்திலும் தன் வெள்ளை நிற பழைய waxwagan car (beetle) இல் வந்து மாமியுடன் காத்து நிற்கின்றார் நான் யாழ் சென்றடைந்தது September 24, 2016 சனிக்கிழமை. ‘எழுக தமிழ்’ யாழ்ப்பாணத்தில் நிகழும் அதே நாள்
  21. 8 likes
    வலிகளை சுமந்து வாழ்கிறேன் வாழ்கையில் ஒர் அர்த்ததை தேட தேடிய இடங்கள் எல்லாம் ......... மீண்டும் தேடல் தொடர்கிறது வாழ்க்கை என்ற போ..ராட்டினத்தில் வலம் மட்டும் வருகிறேன் வாசல் இல்லாமல். வருத்தங்கள் சூழ்ந்து வா வா என்கிறது போவதா ? வேண்டாமா? என்று புலம்ப தொடங்கிறது புலன் ஆசைகள் தீர்ந்து அடங்கிடும் மனது மட்டும் போகாதே என்கிறது அங்கே ....அது சுட்டு விடும் காடு சுடு காடு
  22. 8 likes
    யாழ் இணையம் 19 நிறைவை ஒட்டி, சுய ஆக்கங்களை இணைக்கும் படி கள உறவுகளிடம் கோரிய, கடந்த 45 நாட்களில்.... உறவுகளிடம் இருந்து 53 சுய ஆக்கங்கள்... புற்றீசல் போல் கிளம்பியதை, உண்மையில் நான் எதிர் பார்க்கவில்லை. அதாவது சராசரி தினமும் ஒரு புதிய பதிவுக்கு மேல் பதிந்து... அசத்தியதை பார்க்க மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. சுய ஆக்கங்களை.... இணைக்காதவர்கள் கூட, அங்குள்ள பதிவுகளை வாசித்து... கருத்தையும் பகிர்ந்து, ஊக்கத்தையும் கொடுத்த உற்சாகம் உண்மையில் மனதை நெகிழ வைத்து விட்டது. நன்றி உறவுகளே.....
  23. 8 likes
    இஞ்சாருங்கோ கெதியா வெளிக்கிடுங்கோ கல்யாணத்துக்கு நேரம் போகிறது நான் என்ன சீலையோ உடுக்கிறதோ இல்ல‌ முகத்துக்கு பெயிண்டா அடிக்கிறது உனக்குத்தான் நேரம் போகும் எனக்கு வேட்டிய சுத்தி கட்டினனா ஒரு சேட்டை போட்டனா வேலை முடிஞ்சுது நீ தான் வெளிக்கிட மூணு மணித்தியாலம் எடுக்கும் இந்த பேச்சுக்கு ஒன்றும் கொறைச்சல் இல்ல நான் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில வாரன் புள்ளய பார்த்துக்கங்க சரி நீ கெதியா வா. ம்கும் கெதியா வாரதுகளா என்று ஒரு படத்தை பார்த்து முடிக்கலாம் இவள் வார வரைக்கும் என்று டீவியை தொறந்தால் விஜய் டீவில‌ ஒரு புறோக்கிரம் கோபிநாத் குட்டையை குழப்பி கொண்டிருக்கிறார் ஒரு புள்ள கெலிகொப்ட்ர கேட்கிறது இன்னொன்று 50 பவுண் கேட்கிறது இன்னொன்று நல்ல வீடு கேட்கிறது இதுகளை ஏன் பெத்து இருக்கு என்று மனதுக்கு தோன்றினாலும் தங்கட பெண்பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்க வேண்டியதை கொடுத்து அனுப்ப வேண்டியது தாய் தகப்பனின் கடமை தானே நாமளும் அப்படித்தானே அப்படித்தானே வாழுறம் என்ற நினைப்பு மனதுக்குள் பிரண்டடித்து ஓடுகிறது. சரி ஒரு மாதிரியாக காலை ஏழு மணிக்கு போனவள் ஒன்பது மணிக்கு வெளியில் வந்தாள் மகனும் வெளிக்கிட்டு வந்தவன் போற நேரத்தில் கொஞ்சம் நில்லுங்கோ அவங்க நம்ம கல்யாணத்துக்கு எவ்வளவு வச்சி இருக்காங்கோ என்று பார்க்கிறேன் என்று கொப்பியை பிரட்டி ஏதோ கணக்கு வழக்குகள் போல் பிரட்டி பார்த்து காசை என்பலப்புக்குள் வைத்து வரும் போது அம்மா கக்கா வருது என்றான் மகன் நம்ம பையன் ஆச்சே உடனே மனிசி நீங்க தான் கூட்டிக்கொண்டு போங்கோ அப்பனுக்கு மகன் தப்பாம பொரந்திருக்கு என்றாள் மனிசி அவனை கொண்டு இறக்குமதி ஏற்றுமதி வியாபாரம் செய்துவிட்டு கதவு யன்னல்களை பூட்டி வெளியே வந்து காரில் ஏறினால் கொஞ்சம் பொறுங்கோ என்று சொல்லி விட்டு போய் கதவை இழுத்தும் தள்ளியும் பார்க்கிறாள் மனைவி ஏனென்றால் நான் சரியாக கதவு பூட்டிருக்க மாட்டேனாம்.(இந்த‌ பொம்புளைங்க‌ இப்ப‌டித்தானா??) ஒரு மாதிரியாக‌ க‌ல்யாண‌ வீட்டை அடைந்து விட்டோம் அங்கே போன‌போது ந‌ண்ப‌ர்க‌ள் மூவ‌ரைக்காண‌ என‌க்கு ந‌ல்ல‌ ச‌ந்தோஷ‌ம் ஆகா ந‌ம்ம‌ கூட்டாளிக‌ள் வேற‌ வ‌ந்திருக்கிறானுக‌ள் என்ற‌ சிந்த‌னையில் நிற்க‌ ந‌ம்ம‌ வீட்டுக்காரியோ எங்கேயும் போக கூடாது என் ப‌க்க‌த்தில் நிற்க‌ வேணும் என்றாள் நானும் மார்கேட் மாடு போல‌ தலையை ஆட்டிக்கொண்டு இங்க‌ பாருங்க‌ என்ற‌ சாறி மாதிரி யாரும் க‌ட்டியிருக்கிறாங்க‌ளா ?? அதுக்குள்ள‌ கேள்வி இல்லையே இந்த‌ சாறி வாங்குன‌ க‌தை என‌க்கு ம‌ட்டும் தானே தெரியும் என்று பெரு மூச்சை இழுத்து விட்டேன் மூச்சில் ப‌ல‌ க‌டைக‌ள் க‌டைக்கார‌ர்க‌ள் கொந்த‌ளித்த‌து சுறாவளி வ‌ந்து போன‌ நினைவுக‌ளை த‌ர‌ இல்லை யாரிமும் இந்த‌ சாறி இல்லை என்று சொல்ல‌ ஒரு கெத்து ம‌னிசிக்கு ந‌ட‌ந்து மேடைக்கு அருகில் செல்ல‌ ஒருவ‌ன் க‌ண்டு விட்டான் (ந‌ண்ப‌ன் ) டேய் ம‌ச்சி எங்க‌டா க‌ண்டு க‌ன‌கால‌ம் ஆச்சி வாவ‌ன் ந‌ம்ம‌ கோப‌னும் ,ந‌ந்த‌னும் நிற்கிறானுக‌ள் பார்த்துட்டு வ‌ருவம் என்றன் காந்த‌ன் ச‌ரி நீ போ நான் வாற‌ன் இல்ல மச்சி நீ வா என்றான் ச‌ரி நீங்க‌ போயிட்டு குயிக்கா வாங்க‌ என்றாள் மனிசி ச‌ரி நான் வார‌ன் என்று அங்கே போனால் என்ன‌ ம‌ச்சான் நீ உன்ற‌ பொண்ணாட்டி முந்தானையில் தொங்கிற‌ ஓம் டா நீங்க‌ள் இதுவும் சொல்லுவிய‌ள் இன்ன‌மும் சொல்லுவிய‌ள் என்ற‌ நில‌மை அப்ப‌டி என்ன‌ ம‌ச்சான் க‌ல்யாண‌த்துக்கு வ‌ந்திருக்க‌ம் சாப்பாட்டு முன் ஏதாவ‌து பார்ப்ப‌மா அப்ப‌தான்டா சாப்பாடு இற‌ங்கும் போங்க‌டா டேய் என்னை தெருவில‌ நிற்க‌ வைக்க‌ போறிய‌ள் என்ன‌ இல்ல‌ ம‌ச்சான் சும்மா பிய‌ர் தானே ச‌ரி பிய‌ர்ம‌ட்டும் தான் என்று போட்டு காரில் போய் பிய‌ரை வாங்கி அடித்து கொண்டிருக்கும் போது அத‌ற்குள் மிக்ஸ்ஸிங்கை ஒருத்த‌ன் சேர்த்திருக்கிறான் என்று என‌க்கு தெரியாது என்ன‌ ம‌ச்சான் நாலு பிய‌ர் இன்னுமா முடிய‌ல இதோட‌ முடியிது முடியிது என்று அடிச்சா ந‌ல்லா வெறி யோடு ம‌ண‌ மேடைக்கு வ‌ந்தோம் நாலு பேரும் அவ‌ர் அவ‌ர்க‌ள் த‌ங்க‌ள் ம‌னைவியிட‌ம் செல்ல‌ என் ம‌னைவிக்கோ நான் அடிச்சுட்டு வ‌ந்த‌து தெரிய‌ சிரித்து முறைக்கிறாள் (அப்ப‌ என‌க்கு தெரிந்த‌து நாலு நாளைக்கு வெளியில‌ தான் ப‌டுக்கை என்று) ஒரு மாதிரியாக‌ உடுப்புக‌க‌டையில் வைத்த‌ பொம்மை போல‌ இருந்துக‌ல்யாண‌ நிக‌ழ்வை க‌ண்டு க‌ழித்து விட்டு சாப்பாட்டுக்கு சென்றோம் அப்ப‌டியே அந்த‌ நாலு பேரும் வ‌ந்து அவ‌ர‌வ‌ர் ம‌னிசியுட‌ன் சாப்பிட்ட‌ பின்பு ம‌ச்சான் நாம் நாலு பேரும் பிர‌ண்டு நாலு பேரும் ஒருமிக்க‌ தான் கிவ்டோ ப‌ரிசோ கொடுக்க‌ வேணும் என்ன‌ ச‌ரி ம‌ச்சான் என்றோம் ஆளாளுக்குள் ஒரு மாதிரி ப‌ந்தி முடிந்த‌ கையோடு நானும் போய் இவ‌னுக‌ளுக்காய் காத்துக்கொண்டிருக்க‌ ம‌னிசி வேற‌ அடிக்க‌டி பார்வையை திருப்பி கொண்டிருக்க‌ எங்க‌ இவ‌னுக‌ளை காண‌ல‌ என்று தேடிக்கொண்டு வ‌ருவ‌ம் என்று போன‌ போது ஒருத்த‌ன் ம‌ட்டையாகி இருந்தான் இன்னொருத்த‌ன் வாத்றூமை க‌ழுவிக்கொண்டிருந்தான் அவனும் ம‌னைவியும் அடியும் விழுற‌ ச‌த்த‌ம் கேட்குது ஆஹா ந‌ம்ம‌ளை போல‌வும் ஒரு அடிமையோ என‌ எட்டிப்பார்க்க‌ அவ‌ன்ற‌ ம‌னிசி என்னைக் க‌ண்டு விட‌ சாப்பாடு ச‌ரி இல்லை போல‌ அவ‌ருக்கு ச‌த்தி எடுக்கிற‌து என்றால் எடுக்காதா பின்ன (என‌து உள் ம‌ன‌து சொல்ல‌) அதை க‌ல‌ந்த‌ காந்த‌ன் ம‌ட்டும் ந‌ல்ல‌ பிள்ளை போல‌ வ‌ந்தான் டேய் என்ன‌த்த‌டா க‌ல‌ந்த‌ அதுவா ம‌ச்சி அதோட‌ கொஞ்ச‌ம் வேற‌ ச‌ர‌க்கையும் க‌ல‌ந்த‌ன் என்றான் ஏண்டா அங்கே பாரு ஒருத்த‌னால‌ இய‌லா இன்னொருத்த‌ன் அங்க‌ ச‌த்தி எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறான் அவ‌னுக‌ள் கிட‌க்குறானுக‌ள் நீ வா கிவ்டை கொடுத்துட்டு போவோம் என்றான் ச‌ரியாடா இது. வேற‌ ஒரு இட‌த்துல‌ சேர்ந்து இன்னொருக்கா அடிச்சா ச‌ரியாகிடும் வா என்றான் ச‌ரி நேர‌ம் வேற‌ போக‌ கிவ்டை கொடுத்த் விட்டு நானும் ம‌னிசியும் வீட்ட‌ போய் இற‌ங்க‌ ம‌னிசி சொன்னாள் ஏங்க‌ அந்த‌ பொண்ணும் பெரிசா வடிவில்லை ஆழும் கொஞ்சம் கொட்டான் , சாப்பாடும் ச‌ரி இல்லை மேக்க‌ப் வேற‌ ஓவ‌ர் என்ன‌ ( ந‌ம்ம‌ளுக்கு எத்த‌னை பேர் சொல்லியிருப்பார்க‌ளோ ம‌ன‌துக்குள் ஓடுகிற‌து )வீட்டுக்கு வீடு வாச‌ல் ப‌டிடி க‌த‌வை திற‌டி என்று போய் ப‌டுத்து உற‌ங்கி விட்டேன் . ஒரு கல்யாண வீட்டில் நடந்த சம்பவம் நகைச்சுவை கதையாக‌
  24. 8 likes
    இந்த திரி தொடங்கி மூன்று மாதங்கள் முடிவடைந்து விட்டது. 13,000 தடவைக்கு மேல் பார்க்கப் பட்டுள்ளது. பலர் பங்குபற்றுவது எனக்கும் ஊக்கம் அளிக்கிறது. கலந்து கொண்டு சிறப்பித்தவர்களுக்கு- நன்றிகள் இதுவரை 102 விடுகதைகள் கேட்கப் பட்டன. 10இக்கு மட்டும் ஒருவரும் பதில் அளிக்க வில்லை . ஒன்றுக்கு இருவர் ஒரே நேரத்தில் முதலில் பதில் அளித்துள்ளனர். இது போட்டி அரங்கம் அல்ல. இதுவரை வந்த விடுகதைகளும் பதில்களும், முதல் பதில் அளித்தவர்களும் என்னிடம் Excel கோப்பில் பதிவில் உள்ளது. அதன்படி, 1 .மீரா - 24 1 .வாத்தியார் - 24 2. நிலாமதி - 17 3. நவீனன்-6 4. வாசி - 4 4 .தமிழ் சிறி- 4 4. ஜீவன் சிவா - 4 5. நுணாவிலான்- 3 5 .சுவி- 3 6 .தமிழினி-2 7 .குமாரசாமி-1 7 .கறுப்பி-1 வரிசைக்கு வரும் முந்தி, வெளியில் போகும் பிந்தி, அது என்ன ?
  25. 7 likes
    30 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 21 2. Ahasthiyan 19 3. நந்தன் 18 4. suvy 18 5.வாத்தியார் 18 6. கிருபன் 16 7. தமிழினி 15 8. கறுப்பி 14 9. ஜீவன் சிவா 14 10. vasanth1 13 11. nunavilan 13 12. ஈழப்பிரியன் 12
  26. 7 likes
    28 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 19 2. Ahasthiyan 18 3. நந்தன் 17 4. suvy 16 5.வாத்தியார் 16 6. தமிழினி 14 7. கிருபன் 14 8. ஜீவன் சிவா 13 9. vasanth1 12 10. கறுப்பி 12 11. ஈழப்பிரியன் 11 12. nunavilan 11
  27. 7 likes
    சித்திரையைப் பர்சோனிபை (personification) செய்து எல்லோரும் சித்திரையாளாக்கி விட்டார்கள். அதனால் எனக்கும் சித்திரையென்னும்போது பழைய சின்னமேள நாட்டியத்தாரகை சித்திராவின் நினைப்புத்தான் வருகிறது. அந்தப் பெண் இப்போது கிழவியாகிச் செத்தும் போனாளோ தெரியாது. அதற்கென்ன நாட்டியத்தாரகை பத்மினியை யாராவது கிழவியாகவா நினைத்து எழுதுவார்கள் பேசுவார்கள் அப்படித்தான் இதுவும். சித்திரை வந்தாள் நித்திரையில் ஆழந்திருந்தேன் நீண்ட துயில் ரா முழுதும் தத்திமித்தா தையெனும் ஓசை – அட எத்திசையில் வுருகிறது என்று புலன் போனதங்கே சித்திரையாள் என்னிடம் வந்தாள். கட்டழகி மொட்டழகிற் கச்சைகட்டித் துள்ளி நட மிட்டதனை எங்ஙனம் சொல்வேன் - பிடித் திட்ட பத முத்திரைகள் ஆயிரமாம் அன்னவளின் திட்டமென்ன என்பதறியேன். கச்சிறுக்கு மார்பழகு காட்டிடத் திமிர் அவளின் கைகள் பிடித்திட்ட பதத்தால் – ஒரு பொய்ச்சிரிப்பினூடு மருள் பொங்கிடத் தா தை தையென்றே போதையெழப் பாய்ந்த விதத்தால் அச்சிறுக்கி என்றனைத் தன் அடிமைகொள்ள வந்தளென்ற ஆத்திரத்தில் மோக மயக்கில் – பெரும் இச்சையொடு பாய்ந்தணைக்க என்னது சீ என்ற குரல் என் மனைவி என்ன கண்றாவி. நாள் முழுதும் வேலை கொஞ்சம் நானயர வேண்டுமென்றால் நாசமது உங்களின் தொல்லை – அட காலையெடுங்கள் நெடுகக் கனவு கண்டு கனவு கண்டு கண்ணயர வழியுமிங்கில்லை. என்றவளின் காதில் அடி இன்று புது வருஷமென்றேன் எங்களுக்கஃதில்லை விடுங்கள் – அது என்றுமினித் தையினிற்தான் எம்மினத்திற் கென்றனள் நான் என் கனவில் மீண்டு லயித்தேன். தை தை தை தை முதலே தமிழர் புதுவருடமெனத் தாளமிட்டுத் தத்தி உதைத்தாள் – அவள் செய் கைகள் யாவினையும் தௌிவாகப் பார்த்திருந்தேன் செய்தவள் என் அன்பு அகத்தாள்.
  28. 7 likes
  29. 7 likes
    எழுதாத சட்டங்கள் ஏராளம். இச்சட்டங்கள் எப்போதும் மிக மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டே இருக்கும். சமூக ஒடுக்குமுறைகள் வாய்வழியாகவே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. அதனால் தான் எம்மவர்கள் சிறு சுடு சொல்லையும் தாங்க மாட்டார்கள். சில பேர் 10. 20 வருடமாக பகையாக இருப்பார்கள் ஆராய்ந்துபார்த்தால் சிறு வார்த்தைப் பிரயோகம் நொட்டை சொட்டை சுடுசொல் காரணமாக இருக்கும். இதற்கு உதாரணம் இக்களத்தில் கோபித்துக்கொண்டு போகின்றவர்களில் கூட காண முடியும். அடுத்தவன் என்ன நினைப்பானோ சொல்வானோ என்று தமது சந்தோசத்தை அழித்தவர்கள் உலகில் நம்மவர்கள் தான் அதிகம் என்பேன். எத்தனையோ பேர் வாங்கிய உடுப்பை போடாமலே இருப்பார்கள். இவ்வாறான பல கட்டமைப்புகளை எழுதாத சட்டங்களை உடைத்தெறிந்தது போராட்டமே ! சிங்களவனிடம் போராட்டம் தோற்றபோதிலும் பல இடங்களில் வெற்றிபெற்றிருக்கின்றது. இவ்வாறான சின்ன சின்ன விடயங்களை ஆராயும் போதுதான் இதற்கு பின்னாலான பெரும் சமூக ஒடுக்குமுறைகள் புரியும். பதிவுக்கு நன்றி
  30. 7 likes
    உங்கள் ஆதங்கம் புரிகின்றது. குமாரசாமி அண்ணா. கீழுள்ள இந்த இணைப்பை பாருங்கள். இது நான் ஏழு வருடங்களின் முன் எழுதிய உண்மைக்கதை. இந்தக்கதையின் நாயகனே எனது மாங்கல்யத்தை (தாலிக்கொடி) கொண்டு மனைவி, பிள்ளைகளுடன் எனது திருமணத்துக்கு வந்து இருந்தான். அவனை நான் 22 வருடங்களின் பின் மீண்டும் சந்தித்தேன். நான் தாலிக்கொடியை இங்கிருந்து காசு அனுப்பி அங்கு செய்வித்தேன். அவனே நகைக்கடைக்கு சென்று என் சார்பில் பொன்னுருக்கு செய்து பின்னர் திருமண நாளன்று பத்திரமாய் தாலிக்கொடியை கொண்டு வந்து என்னிடம் சேர்ப்பித்தான். அவன் உடல் எல்லாம் காயங்கள். இடுப்பு பகுதியில் ஓர் துப்பாக்கிச்சன்னம் தங்கியுள்ளது. எடுக்க முடியவில்லை. மருத்துவத்துறையில் பொறுப்பான பகுதியில் இருந்தபோது அவன் இயக்கத்தை விலகவிருந்த காலத்தில் உடனடியாக சண்டைபிடிக்கும் பகுதிக்கு மாற்றப்பட்டான். அவன் தற்போது உயிர்வாழ்வதே ஓர் அதிசயம். ஓர் மாதிரியாக 2006 காலப்பகுதியில் இயக்கத்தைவிட்டு விலகி பொதுவாழ்வில் இணைந்தான். இப்போது எளிமையாக ஒரு குடும்பஸ்தனாக தனது வாழ்க்கையை ஓட்டுகின்றான். தான் பட்ட கஸ்டங்கள், சந்தித்த ஆபத்துக்கள், துயரங்கள் எல்லாவற்றையும் என்னுடன் பகிர்ந்துகொண்டான். அவன் ஓர் புனித ஆத்துமன். அவனுக்கு நான் கூறினேன் உனது கால்களில் விழுந்து நான் வணங்கவேண்டும் என்று. அவனது எதிர்பார்ப்பு எல்லாம் தனது பிள்ளைகளை நன்றாக வளர்க்கவேண்டும். தான் உழைத்து சம்பாதித்து கெளரவமாக சமூகத்தில் வாழவேண்டும் என்பதே. அவனது கதைகளை விரிவாய் எழுதினால் இரத்தக்கண்ணீர்தான் உங்களுக்கு வரும். இவ்வாறே முழுக்குடும்பமுமே போராட்டம் என்று இயக்கத்திற்கே வாழ்ந்து இறுதியில் இயக்கத்தினாலேயே விலத்தி வைக்கப்பட்டு பின்னர் சிறையில் மூன்று வருடங்கள் இருந்து புனர்வாழ்வு பெற்று எளிமையாக மனைவி, பிள்ளைகளுடன் சுயமாய் உழைத்து வாழ்கின்ற இன்னோர் நண்பனை 23 வருடங்களின் பின் சந்தித்தேன். அவனது எதிர்பார்ப்புக்கள் எல்லாம் தன் பிள்ளைகள் நன்றாகப்படித்து நல்ல நிலைக்கு வரவேண்டும், தன்போல கஸ்டப்படக்கூடாது, அவர்களுக்கு நல்லதோர் ஒளிமயமான எதிர்காலம் கிடைக்கவேண்டும் என்பதே. வெளிநாடுகளில் வாழும் நாங்கள் இங்கிருந்து என்னவும் கூறலாம். அங்கே நாட்டுக்காகவே வாழ்ந்து, நாட்டுக்காகவே தமது வாழ்க்கை, சுகங்களை தொலைத்து தற்போது மீண்டும் பொது சமூகத்தில் இணைந்து தாமும் மற்றவர்களைப்போல் நிம்மதியாய், மகிழ்ச்சியாய் வாழவேண்டும் எனும் முனைப்போடு முயற்சிக்கின்றவர்களின் எண்ணங்களையும் நாம் சீர்தூக்கி பார்க்கவேண்டும். என்னைப்பொறுத்தவரையில் நான் சுருக்கமாக கூறக்கூடியது நான் கனடாவில் பாதுகாப்பாய் இருந்துகொண்டு அங்கே வாழும் மக்களுக்கு உசுப்பேத்திவிடமுடியாது. நான் இங்கு எனக்கு கிடைக்கும் சுகங்கள், பாதுகாப்பு அங்கே அவர்களுக்கும் கிடைக்கவேண்டும் என்று விரும்புகின்றேன். இலங்கையில் தற்போது உள்ள நிலமைகளை பார்க்கும்போது நிச்சயம் எதிர்காலத்தில் இன்னும் சுமுகமான நிலமை ஏற்படும் எனும் நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கின்றது. இங்கே கனடாவில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வெவ்வேறு மொழிகள் கதைக்கும் பல்லின சமூகத்தில் நாங்கள் நிம்மதியாய் வாழமுடியும் என்றால் நிச்சயம் அங்கேயும் மூன்று நான்கு இனங்கள் ஒன்றாய் வாழக்கூடிய நிலமையை நிச்சயம் ஏற்படுத்தமுடியும். கனடாவில் நாளைய தமிழ் சமுதாயம் நிம்மதியாய் வாழமுடியும் என்றால் இலங்கையிலும் நிச்சயம் வாழமுடியும்.
  31. 7 likes
    கச்சதீவில், கண்டு பிடிக்கப் பட்ட... டீனேசர் எலும்பு. கச்சதீவு பிரச்சினை? மீண்டும், சூடு பிடிப்பதன் காரணத்தை காரணத்தை அறிந்தால், நாம்... மூக்கில், விரல் வைக்க வேண்டும். 1974´ம் ஆண்டில்.... இலங்கைக்கு, இந்தியாவால்..... அன்பளிப்பாக வழங்கப் பட்ட குறுகிய பிரதேசம் தான், கச்சதீவு. அப்போது தமிழக முதல்வராக இருந்தவர், கறுப்புக் கண்ணாடி போட்டிருந்ததால்... அந்த ஒப்பந்தத்தில் என்ன எழுதியிருக்கின்றது என்று, வாசிக்க.... சிரமமாக இருந்தால், இந்திரா காந்தி கேட்டுக் கொண்டதின் படி... கையெழுத்துத்தானே, சும்மா... போடுறது தானே... என்று கிறுக்கி விட்டதால். இன்று... இந்தியா பல அவ மானங்களை சுமந்து கொண்டு நிற்கின்றது. ஆனால்.... இன்று, கச்சதீவில். கிடைக்கும் பொக்கிஷங்களை பார்க்கும் போது.... இந்தியாவே... திரும்ப, கச்சதீவை. எடுக்க வைக்கும் அளவிற்கு... டெல்லி மத்திய அரசு, பல விடயங்களை, இந்திய புலநாய்வாய்களர்கள் கண்டு பிடித்துள்ளாளர்கள். காரணம், 1: கச்சதீவில்.... பல புதிய கட்டிடங்களை கட்டுவதற்கு, ஸ்ரீலங்கா இராணுவம், அத்திவாரங்களை தோண்டிய போது... மனிதன் தோன்ற முதல், ஆறு மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த, "டீனேசர்" என்னும் மிருகத்தின் எலும்புக் கூடுகளை.. யாழ்ப்பாணத்தின், சுண்ணாம்பு பாறை.. என்று சொல்லி, இந்தியாவை ஏமாற்றியது. காரணம், 2: ஸ்ரீ ராமர்.. சீதையை தேடிக் கொண்டிருந்த போது... இலங்கைக்கு வந்த அனுமான், முதல் இளைப்பாறிய இடமும் கச்ச தீவு என்பதனை, மத்திய அரசு, பல ஆவணங்கள் மூலம் கண்டு பிடித்து விட்டதாக செய்திகள் பல வந்து கொண்டிருப்பதால்.... ஸ்ரீலங்காவிடம் இருந்து, விரைவில் கச்சதீவு பறி போகும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம், என்பதை... அரசியல் விமர்சகர்கள்... சூசகமாக குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். நன்றி: nii innun thurunthalaiya.com
  32. 7 likes
    அதிகாலை நாலுமணிக்கு எழுந்து இரவு பத்து மணிக்கு படுக்கப்போகும்வரை பம்பரம்போல் அவள் சுழன்று ஓய்வின்றி வேலைசெய்வதை தன் கண்களால் கண்டான். வீடு துப்பரவுசெய்வது, பாத்திரம் துலக்கி சமையல் செய்து, உடுப்புகள் தோய்த்துத் தோய்த்துலர்ந்த உடுப்புகளை இத்திரி போட்டு மடித்து ஒழுங்காக அடுக்கி வைப்பது, படுக்கை தட்டி விரித்து, இடையே தேனீர் வேண்டுமா? பால்விட்டு வேண்டுமா? இடியாப்பம் இருக்கு! புட்டிருக்கு! நாளை உங்களுக்குப் பிடித்த அப்பத்துக்குப் போட்டிருக்கேன்! என்று அவனையும் உபசரித்து..... மருமகள் மிளகாய்த்தூள் கேட்டாள். சின்னவனுக்கு ஊர்க்கோப்பித் தூள் வேண்டுமாம். பேரன் பேத்தி வருவார்கள், அவர்களுக்கு இனிப்பு, பலகாரம் என்று மூச்சுவிட நேரமின்றி அவள் வேலைகளில் மூழ்கியிருப்பதை கல்யாணமாகி இத்தனை வருடத்தில் இப்போதுதான் உற்று நோக்கினான். காலை, மதிய, இரவு உணவு... அவைகளுக்கான ஆயத்தங்கள், இடையிடையே வரும் நண்பர்கள், அவர்கள் குடும்பத்தினரை வரவேற்று உபசரிப்பதற்கான ஏற்பாடுகள்... அப்பப்பா ஒரு பெண் ஓய்வொழிச்சல் இன்றி இத்தனை வேலைகளை…..! அவள் கணவனைக்கூட உணரவிடாது..! எப்படிச் செய்கிறாள்...!! இத்தனைநாள் அவன் இதனைக் காணாது தடுத்தது எது.? அவன் ஆண் என்ற அகம்பாவத்தை அவனுக்கு ஊட்டிப் பெண் என்றால் பூட்டி வளர்த்த சமுதாயமா..? இல்லை! இது மாறவேண்டும்! மாற்றபட வேண்டும்! என்ற வேகம் அவனுள் எழுந்தது.!! உண்மை அவனை உலுப்பியதில் ஆச்சரியம் இல்லை. இரவு பத்து மணிக்கு உறங்கச் சென்று விடிய நாலு மணிக்கு எழுந்து பணிகள் செய்யும் ஒரு பெண்ணுக்குச் சம்பளம் என்று கொடுப்பதானால் ஒரு நாளுக்கு 18 மணித்தியாலப்படி கணக்குப்பார்த்துக் கொடுக்கவேண்டும் என அவன் மனம் சமுதாய சட்டங்களை மாற்ற எண்ணியது. கூடுமானவரை அவள் வேலைகளில் தலையிட்டு உதவ முயன்றான். அதனை அவள் விரும்பவில்லை. பழகிய பண்பாடு ஏற்க விடவில்லை. பண்பாடு தவறென்று பட்டால் அதனை மாற்றுவதில் தவறில்லை. வலிந்து உதவ முன்வந்தான். கணனியில் குந்துவது குறையத் தொடங்கியது, யாழ்களத்தின், ‘காணவில்லை‘ பகுதியில் அவனை உறவுகள் தேடியதைக் கணனிக்கு வந்த நேரங்களில் கண்டான். அவனைப்போல் பலர் தேடப்படுவதும், காணாமலே போவதும் இப்போதெல்லாம் பெரிதாகத் தெரிவதில்லை. பணி ஓய்வு இப்போ மனைவியின் துணியையும் துவைக்கிறது.
  33. 6 likes
    முதற் தடவையாக அத்திமரத்தை கண்டபோது
  34. 6 likes
    செந்தமிழாளன், உறுதி செய்வதற்குரிய ஆள் நான் அல்ல, ஆனால் சிலதை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். புலம்பெயர் நாடுகளில் 15இலட்சத்திற்கும் (?) அதிகமான தமிழர்கள் இருக்கிறார்கள். இதில் சில நூற்றுக்கணக்கானவர்களிடமே இப்படியான சொத்துக்கள் அகப்பட்டுக் கொட்டுள்ளது, அதை வைத்துக் கொண்டு புலம்பெயர் தமிழர்கள் எல்லாரும் ஆட்டையை போட்டார்கள் என்பது தவறு. இந்த நிதி ஆரம்பத்திலிருந்து சட்டத்திற்கு முரணாகவே திரட்டப்பட்டதால் வெளிக் கொண்டு வருவது சாத்தியமற்றது, நிதியை அமுக்கியவர்கள் தாமாக முன்வந்தாலே சாத்தியம், ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் வரப்போவதில்லை ஆகவே இந்த விடயத்தை தவிர்த்து அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்வதே நல்லது,
  35. 6 likes
    15 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. suvy 11 2. Ahasthiyan 11 3. nesen 10 4. வாத்தியார் 9 5. கிருபன் 9 6. நந்தன் 8 7. nunavilan 7 8. தமிழினி 6 9. vasanth1 6 10. கறுப்பி 6 11. ஜீவன் சிவா 6 12. ஈழப்பிரியன் 4
  36. 6 likes
    ஒரு சாதாரண பயணம் இது கதையுமில்லை கத்தரிக்காயுமில்லை - எனது பல பயணங்களில் இதுவும் ஒன்று. இது முதற் தடவையும் இல்லை, இறுதியும் இல்லை - ஆனால் தொடரும் எனது பயணங்களில் ஒன்று. இங்கு இதே முறையில் பலதடவைகள் வந்திருந்தாலும், ஒவ்வொருமுறையும் புதிய அனுபவங்கள் + புதிய மனிதர்கள். முதற்தடவையாக பகிர்கின்றேன். பல பெயர்களை தவிர்த்துள்ளேன். கற்பனை கலக்காத ஒரு பதிவு இது. புதன் கிழமை மச்சான் நான் முதலாம் திகதி திரும்புறன் எப்படா வாறாய்? - தொலைபேசியில் ஒரு கதறலா அதட்டலா என்று புரியாத நண்பனின் குரல். இவனை சமாளிப்பது இலகுவான விடயமில்லை என்று எனக்கும் தெரியும். சிலவேளைகளில் அன்பினால் அதட்டுவதும் அதிக உரிமை எடுப்பதும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதே. மச்சான், எனக்கு கொழும்பில் சில வேலைகள் இருக்கு, முடித்துவிட்டு வாறன் எண்டேன். இவனுடன் டேய், அடோய் என்று கதைத்தாலும் எனக்கு அவனை விட 6 வயது குறைவு. ஒருமுறை எனது அண்ணியே நானும் இவனும் நேரில் கதைப்பதை பார்த்து கோபப்பட்டா. நானும் அண்ணி நான் எனது நெருங்கிய நண்பர்களுடன் எப்பவும் இப்படித்தான் என்றேன். வயதுக்காவது மரியாதை குடுக்க வேண்டாமா + பார்ப்பவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்றார். நானும் சிரித்தபடி அண்ணியின் சொக்கையை கிள்ளியபடி நல்ல நண்பர்கள் என்று நினைப்பார்கள் என்றேன். நீ வளரவே மாட்டாய், எப்படியாவது இருடா என்றார். வீட்டில் கடைசிப் பிள்ளைக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் அன்பு + உரிமை. அடுத்த கேள்வி - எப்படா கொழும்புக்கு வாறாய்? டேய் நான் இப்ப கொழும்பிலதான் அண்ணாவுடன் நிற்கிறேன். சரி உடனே அண்ணா வீட்டை வாறன் - வாடா. மவனே உன்னோடே வந்தால் சகலதும் கெட்டிடும். வந்த அலுவலை முடிச்சிற்று கால் பண்ணுறன் - அதுவரை சந்திக்க வேண்டாம் என்றேன். எப்படியாவது போய் துலையடா என்று அம்மா மாதிரியே திட்டினான். வெள்ளிக்கிழமை புதன் + வியாழன் + வெள்ளி அலுவல்களை முடித்துவிட்டு ஆறுதலாக சோபாவில் குந்தியிருந்து யாழை நோண்டும்போது மறுபடியும் தொலைபேசியில் கத்தினான் நண்பன். டேய் ரெடியா இரு, பத்துமணிக்கு வாறன் போகலாமென்றான். பக்கத்தில் இருந்த அண்ணியும் என்னவாம் அருமை நண்பர் என்றார். நானும் வாறானாம் ரெடியா இருடா எண்டவன் என்றேன். ஒவ்வொரு மாதமும் வரோணும் எண்டது எங்கட உடன்படிக்கை, வந்ததே இரண்டு மாதத்துக்கு அப்புறம் - இன்னும் இரண்டு நாள் நின்றால் என்னவாம் என்றா. பக்கத்தில் இருந்த அண்ணரும் சிங்கன் சிங்கிளா மாட்டிட்டான் என்று நினைத்தாரோ என்னவோ வாயே திறக்கவில்லை. மவனே சரியான களைப்பு, நீ போ நாளைக்கு வாறன் எண்டேன். சனியனே துலைஞ்சு போடா எண்டு திட்டாத குறையா எதோ சொன்னவன் தொலைபேசியை கட் பண்ணினான். சனிக்கிழமை 10 மணி டேய் £@$€£ இப்ப கார் அனுப்புறேன் ரெடியா நில்லடா எண்டான். இல்லையடா எனக்கு ட்ரைனில் வர ஆசையா இருக்கு நாளைக்கு காலையில் வாறன் எண்டேன். எக்கேடாவது கெட்டுப்போ பிடிவாத @£$€£@€$ எண்டான். பி ப 3 மணி டேய் டிக்கெட் எடுத்திட்டியா இல்லை சுத்துறியா எண்டான் - இல்லைடா நாளைக்கு காலை 8 :30 புறப்படுகின்றேன் என்றேன். சரி வந்துசேர் எண்டான். ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை 9 "நாயே ட்ரெயின் எடுத்துட்டியா, இல்லை நித்திரையா?" சரியடா, நான் ட்ரைனிலதான் இருக்கிறேன் எண்டன். சரிடா 2 மணிக்கு வரும், நான் ஸ்டேஷனிலே வெயிற் பண்ணுவேன் எண்டான். உங்களுக்கு பிடிக்காவிட்டாலும் தொடரும் .....
  37. 5 likes
    35 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 23 2. நந்தன் 21 3. Ahasthiyan 21 4. suvy 20 5.வாத்தியார் 20 6. கிருபன் 19 7. தமிழினி 17 8. கறுப்பி 17 9. nunavilan 16 10. vasanth1 15 11. ஜீவன் சிவா 15 12. ஈழப்பிரியன் 14
  38. 5 likes
    33 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 22 2. Ahasthiyan 20 3. நந்தன் 20 4. suvy 19 5.வாத்தியார் 19 6. கிருபன் 17 7. தமிழினி 16 8. கறுப்பி 16 9. nunavilan 14 10. ஜீவன் சிவா 14 11. vasanth1 13 12. ஈழப்பிரியன் 13
  39. 5 likes
    31) Royal Challengers Bangalore vs Gujrat Lions Gujrat Lions வெற்றி Gujrat Lions வெற்றி பெறும் என்று பதில் தந்து புள்ளிகளை பெறுபவர்கள். கிருபன், nunavilan 31 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 21 2. Ahasthiyan 19 3. நந்தன் 18 4. suvy 18 5.வாத்தியார் 18 6. கிருபன் 17 7. தமிழினி 15 8. கறுப்பி 14 9. nunavilan 14 10. ஜீவன் சிவா 14 11. vasanth1 13 12. ஈழப்பிரியன் 12
  40. 5 likes
    23 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. nesen 16 2. Ahasthiyan 15 3. நந்தன் 14 4. suvy 14 5.வாத்தியார் 13 6. கிருபன் 12 7. தமிழினி 11 8. கறுப்பி 11 9. ஜீவன் சிவா 10 10. vasanth1 9 11. ஈழப்பிரியன் 9 12. nunavilan 9
  41. 5 likes
    தமிழனுக்கு என்றொரு தனி குணமுண்டு அது // மற்றவன் வயிறு புகையிறதை பார்த்து சந்தோசப்படுவது நான் சுத்த தமிழனடா
  42. 5 likes
    21 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. நந்தன் 14 2. nesen 14 3. Ahasthiyan 14 4. suvy 13 5. கிருபன் 12 6.வாத்தியார் 11 7. தமிழினி 10 8. கறுப்பி 9 9. nunavilan 9 10. vasanth1 8 11. ஜீவன் சிவா 8 12. ஈழப்பிரியன் 7
  43. 5 likes
    10 போட்டிகள் முடிவடைந்த நிலையில் புள்ளிகள்... 1. suvy 7 2. Ahasthiyan 7 3. வாத்தியார். 7 4. நந்தன் 6 5. nesen 6 6. தமிழினி 5 7. ஜீவன் சிவா 5 8. கிருபன் 4 9. nunavilan 4 10 vasanth1 3 11. ஈழப்பிரியன் 3 12. கறுப்பி 3
  44. 5 likes
    “அத்தான் எழும்புங்கோ“ காலை நித்திராதேவியின் அணைப்பின் சுகம் கலைந்த கடுப்பையும் மீறி அழைத்த குரல் காதில் தேனாக நுளைந்தது. அழைத்தபடி அருகே வந்து தட்டி எழுப்பிய கையை பட்டென்று பற்றி அணைத்தான். “விடுங்கோ“ அவள் சிணுங்கிச் சிவந்தாள். சிவந்த கன்னத்தில் செல்லமாக ஒரு தட்டுத் தட்டியவன் அவள் அழகை ரசிக்கத் தொடங்கினான். சிவந்த கன்னம் அவன் கைபட்டதால் மேலும் சிவந்து நெற்றியை அலங்கரித்த குங்கும நிறத்தோடு கலந்தது. சாமியைக் கும்பிட்ட அடையாளம் அவள் நெற்றியில் மெல்லிய வெண்ணிறக் கோடாக மிளிர்ந்தது. கூந்தலில் சூடியிருந்த மல்லிகை மலரின் மணம் அவன் நாசியில் ஏறி நித்திரைச் சோம்பல் எல்லாம் விரட்டி அடித்தது. ஆறரை மணிக்கு எழுந்து காலைக் கடன்கள் எல்லாம் முடித்து வேலைக்குப் புறப்பட அவனுக்கு நேரம் போதுமானது. அலாரம் 'டிங்' 'டிங்' 'டிங்' என்று இனிமையாகத்தான் ஒலிக்கும். ஆனாலும் அவன் அன்பு மனைவியின் இனிய "அத்தான்" என்ற குரல் ஒலி கேட்காது எழுந்ததே இல்லை. பல் துலக்குவதிலிருந்து பாதணி போடும்வரை அவனுக்கு தேவையான அனைத்தையும் நேர்த்தியாக வழங்கிக் காலை உணவையும் அருந்த வைத்து, ஏழரை மணிக்கு அவனை வேலைக்குப் புறப்படத் தயாராக்கி விடுவாள். அதுமட்டுமின்றிப் பாடசாலைக்குப் போகும் மூத்தவனையும் பளிச்சென்ற உடைகளுடன் அப்பாவுக்கு முத்தம் கொடுப்பித்து அவனுடன் மகிழுந்தில் ஏற்றிவிடும்போது டாண் என்று அருகேயுள்ள கோவில் மணி ஒலிக்கும். பாலர்வகுப்புக்குச் செல்லும் இளையவனை அவளே கூட்டிச் செல்வாள். அம்மாவின் இடுப்பில் உட்கார்ந்து தன் பிஞ்சுக் கைகள் இரண்டையும் ஆட்டும் கடைக்குட்டியை அவன் அணைத்துக் கொஞ்சும்போது அம்மாவுக்கும் ஒன்று அழுந்தக் கிடைக்கும். மனைவியை எந்த இடத்திலும் வைத்து அணைத்துக் கொஞ்சக்கூடிய கலாச்சாரம் உள்ள யேர்மனியில், அவனது கொஞ்சல் அவளுக்குக் கூச்சம் தருவதில்லை. ஆனால் சொந்த நாட்டவர் எவருடைய தலை தெரிந்தாலும்...! அவளுக்கு கொஞ்சலைக் கொடுக்கவோ எடுக்கவோ கெஞ்சினாலும் அவனால் முடியாது.!! பணி தொடரும்.
  45. 5 likes
    அன்புள்ள அக்கா இது உங்களுக்கு நீங்கள் இதுவரை முகம் அறியாத உங்கள் தம்பிகளில் ஒருவன் எழுதுவது. காலங்கள் தம் சுவடுகளை பதிந்துவிட்ட அப்பால் நகர்ந்து செல்கின்றன. மனிதன் தன் வாழ்வின் எச்சங்களை இந்தப் பூமிப்பந்தில் விட்டே அப்பால் சென்றுவிடுகின்றான். அந்த எச்சங்கள் பல்கிப்பெருகி விழுதுகளாகிப் படர்ந்து இந்தப்பாரெல்லாம் பரவிக் கிடக்கின்றன. விரிந்த மணற்பரப்பில் பதிந்திருக்கும் அழகான ஆழமான சுவடுகளைத் தொடர்ந்து சென்றுகொண்டிருந்தேன். இடையிடையே அள்ளி வீசிய காற்றின் வேகத்தால் சுவடுகள் அழிந்து போயிருந்தன. சில தேடல்களின் பின்னர் அந்த அழகான சுவடுகள், என்மனதின் எதோ ஒரு மூலையில் உறங்கி கிடந்த அந்த ஆழமான சுவடுகள் அந்த மணற்பரப்பில் மீண்டும் என் கண் முன்னே தோன்றின. நான் இப்போது தான் உணர்கின்றேன். தந்தையை அல்லது தாயை அவர்கள் வாழ்ந்து கொடிருந்தாலும், என்னால் அவர்களை அணுகமுடியவில்லை என்றால் ஏற்படும் வலியின் அளவிற்கு ஏது அளவுகோல். இதை உங்கள் நிலையில் இருந்த பார்த்தால் நீங்கள் உங்கள் தந்தையை இழந்தீர்களா? இல்லை, அவர் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் நிலையில் அவரை யாரோ உங்களிடமிருந்து பிரித்துவிட்டார்கள். தந்தையிருந்தும் உங்களுடன் அவர் இல்லாத வலி ஒரு கொடுமையான வலி. பசியோடு போராடும் குழந்தையின் கண் முன்னே ஒரு கண்ணாடிப்பெட்டிக்குள் பால் இருந்தால் அந்தக் குழந்தையின் தவிப்பு எப்படி இருக்கும். அந்தத் தவிப்பு உங்களுக்கும் இருந்திருக்கும். உங்கள் தாயின் மனவலிமை பல வருடங்கள் தவங்கள் செய்து பேறு அடையும் முனிவர்களின் மனவலிமையை விட மேலானது.கையிலே இரு குழந்தைகள் கண் முன்னே இருந்தும் இல்லாத கணவன் ஆனாலும் அவர் தன மனதில் செய்து கொண்ட சபதம் , அதைவிட மேலாகத் தன சபதத்தை பூரணமாக்கிய சாமர்த்தியம். இத்தனையும் உங்கள் தாயின் வெற்றியின் ரகசியம். அக்கா நான் உங்களையும் உங்கள் தம்பியையும் என் வாழ்வின் முடிவிற்குள் ஒரு முறையேனும் சந்திக்க வேண்டும்.உங்கள் இருவரது கால்களிலும் வீழ்ந்து உங்கள் ஆசிர்வாதத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.உங்கள் இருவரது பிள்ளைகளையும் உச்சிமுகரவேண்டும்.அதற்கான தருணத்தை நானோ நீங்களோ அல்லது இருவரும் சேர்ந்தோ ஏற்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும். உங்கள் தந்தையின் இதயத்தில் நீங்கள் இருவரும் ஓங்கி ஒரு பெரிய விருட்ஷமாகவே வாழ்ந்தீர்கள். அதை நாங்கள் உணர்ந்திருந்தோம்.. அவரின் மிக அண்மையில் இருந்து அதை உணர்ந்துகொண்டோம். உங்கள் பல்கலை வாழ்வில் நீங்கள் அடைந்த வெற்றியை அவர் தன் வெற்றியாகக் கொள்ளாவிட்டாலும் அவர் மனம் ஆனந்தமானதை அவர் அருகில் இருந்து உணர்ந்தோம். எங்கள் தந்தை இனிமையானவர். எங்களைக் கடிந்து கொள்ளும்போதும் அதில் ஒரு மென்மைஇருக்கும். எங்கள் தந்தையே எங்களுக்கு குருவானவர். எங்களுக்கு மட்டுமல்ல, அவரிடம் கற்றவர்கள் இல்லாத நாடே இந்த இந்த உலகில் இல்லை. குருவாக மட்டுமின்றி ஒரு தோழனாக நண்பனாக வாழ்ந்தவர் எங்கள் தந்தை. ஐந்து வயதில் சீட்டுக்கட்டுடன் எங்கள் முன்னமர்ந்து சீட்டு விளையாட்டும் கற்றுத்தந்தவர். நாங்கள் பஞ்ச பாண்டவர்கள் .அக்கம் பக்கம் எங்கும் எங்களின் ஆட்சிதான்.எண்களில் ஒருவரை யாராவது தீண்டினால் அவர்களின் கதிகௌரவர்களின் விதியாகக் கணிக்கப்படும். அன்றொரு நாள் ஐயா ஒருவர் அர்ஜுனனைத் தீண்டிவிட்டார். கோபமே வராத தர்மருக்கு வந்தது அன்று கோபம். பீமன் கதாயுதத்துடன் தர்மரைப் பின்தொடர அவர்களுக்கு அர்ஜுனன் ஐயா சென்ற வழிகாட்டியானான். நானும் சகாதேவனும் தடுத்தும் முடியவில்லை. அய்யாவின் பட்டறை சின்னாபின்னாமாக்கப்பட்டது அய்யாவின் நிலைமையோ இன்னும் பரிதாபத்துக்குரியதானது. போர் முடிந்ததும் மாலையில் பாண்டவர்கள் நாங்கள் அண்ணை றைற் நாடகத்தில் அண்ணையின் நகைச்சுவையில் ஆழ்ந்திருந்தோம். திடீரென அரங்கில் காயங்களுடனும் கிழிந்து கந்தலான உடையிலும் ஐயாவும் அவர் முன்னே எங்கள் தந்தையும் தோன்றினார்கள் . ரசிகர்கள் எங்கள் தந்தையும் ஐயாவும் தங்களை மகிழ்விக்கப் போகின்றார்கள் என நினைத்துப் பலத்த கரகோசத்தை ஏற்படுத்தினார்கள் ஒலிவாங்கியைக் கையில் ஏந்திய தந்தை பாண்டவர்கள் எங்கிருந்தாலும் விரைவில் மேடைக்கு வரவும் என்று அறிவித்து விட்டார்.நாங்கள் அங்கிருப்பதை அவர் எப்படியோ அறிந்து விட்டதால் வேறு வழியில்லாமல் நாங்கள் மேடையில் அணிவகுத்து நின்றோம். தந்தை மைக்கை மீண்டும் வாங்கி இதோ இந்த அய்யாவின் இந்த நிலைமைக்கு எனது புதல்வர்கள் காரணம். அய்யாவின் வயதையும் அவர் எங்கள் ஊருக்குச் செய்யும் உதவிகளையும் மனதில் கொள்ளவேண்டும். அவர்தான் முதலில் தப்புச் செய்ததாக என்னிடம் கூறிவிட்டார். ஆனாலும் பாண்டவர்கள் இவருடன் போருக்குச் சென்றதை மன்னிக்க முடியாது. ஆகவே பாண்டவர்கள் அய்யாவின் காலில் வீழ்ந்து மன்னிப்புக் கேட்டால் அவர்களை நான் விட்டுவிடுகின்றேன் இல்லையேல் அவர்களை நான் விடமாட்டேன் என்று அறிவித்துவிட்டார். வேறு வழியில்லாமல் நாங்களும் தந்தை முன்னர் அய்யாவின் காலில் வீழ்ந்து ஒவ்வொருவராக மன்னிப்புக் கேட்டோம் . ரசிகர்கள் பலத்த ஒளியில் கரகோசத்தை எழுப்பி தந்தையின் செயலை வழிமொழிந்தார்கள் . இத்தனைக்கும் ஐயா எங்கள் ஊரில் இருந்த ஒரேயொரு கொல்லன் பட்டறையின் முதலாளி. எங்கள் அப்பாவைப் புகழ்வதாக நினைக்கவேண்டாம். நீங்கள் அறிந்திராத அவரின் மறு பக்கத்தையும் நீங்கள் அறிந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதற்காகவே எழுதுகின்றேன். எனக்கு விபரம் தெரிந்த நாளில் இருந்து என்மனதில் இருந்த ஏக்கங்களை உங்களுக்கு அறியத்தர விரும்புவதாலேயே இவற்றை உங்களுக்கு எழுதுகின்றேன். எங்கள் தந்தை செய்தது மிகப்பெரிய தவறு. அதை யாராலும் சரியென்று வாதாட முடியாது.அவருடன் வாழ்ந்த காலங்களில் அவர் ஏன் இந்தத் தவறினைச் செய்தார் என்று யாரும் எனக்கு விளங்கக்கூறவில்லை. என்னால் முடிந்தவரை என் அறிவிற்கெட்டியரை அவர் செய்த தவறினை என்னால் புரிந்து கொள்ளமுடிந்த அன்றிலிருந்து நான் உங்களைத் தேட ஆரம்பித்தேன். எனது திருமண வாழ்வில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தையும் இங்கு கூற விரும்புகின்றேன். காதல் திருமணம் இனிமையான வாழ்வின் ஆரம்பம்.அப்போது நான் ஒரு இறுதியான முடிவை எடுத்துக் கொண்டேன் .அது ஒரு சபதம் என்று கூடக் கூறலாம் உங்களுக்கும் உங்கள் அம்மாவிற்கும் ஏற்பட்ட நிலைமை என் மனைவிக்கோ குழந்தைகளுக்கோ என்னால் ஏற்படக்கூடாது என்று ஒரு சபதம் செய்துகொண்டேன்.அதன்படி இன்றும் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றேன். சில மாதங்களில் எனது மனைவி கர்ப்பமானாள். அது வரை எங்கள் வாழ்வில் நுழையாத மதம் அப்போது வந்துவிட்டது. மனைவி கிறிஸ்தவ மதத்தைச் சேர்ந்தவர். நன் இந்து மதத்தைச் சேர்ந்தவன். பிறக்கப் போகும் குழந்தையின் மதம் எதுவாக இருக்க வேண்டும் என்பதே இப்போது பிரச்சனையாக இருந்தது.குழந்தையும் பிறந்தது. பிரச்சனைக்கு முடிவில்லை. குழந்தையை கிறிஸ்தவ மதத்தில் இணைப்பதற்கு நான் சம்பாதிக்கவில்லை. மதம் முக்கியம் அல்ல என்பது எண்ணம். மதம் தான் முக்கியம் என்பது மனைவியின் கருத்து. சரி இருவரும் சண்டையிடாமல் எங்கள் அப்பாவின் கருத்தைக் கேட்டோம். எங்கள் வீட்டில் அப்பாவின் பேசசுக்கு எப்போதும் நாம் மறுப்பதில்லை. மறுக்கக் கூடியதாகவும் அவர் பேசுவதில்லை. அவர் கூறும் வார்த்தைகளில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் பொதிந்திருக்கும். குழந்தை பெறுவது என்பது பெண்களுக்குக்கிடைத்த ஒரு சிறந்த பேறு. ஒரு நாள் அல்லது இரு நாட்கள் உறவல்ல அது. பத்து மாதம் அந்தக் கருவைச் சுமந்து காப்பாற்றி இடையில் ஏற்படும் வலிகளையும் பொறுத்துக்க கொண்டு பத்தாவது மாதத்தில் மீண்டும் ஒருமுறை பிறந்துதன் உயிரையும் குழந்தையின் உயிரையும் காப்பவள் தான் தாய். அப்படியான தாயின் வழியில் செல்வதுதான் குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பானது .அந்தத் தாயின் வழியிலேயே குழந்தைகளும் செல்லட்டும் என்கிறார் அப்பா.எல்லா அப்பாக்களும் தம் பிள்ளைகளுக்கு இப்படி அறிவுரை செய்வார்களோ தெரியவில்லை. எனக்கு அப்பாவின் வாக்கு வேத வாக்காக இருந்தது. இப்போது அந்தக் குழந்தைகள் தெய்வத்தின் குழந்தைகளாக என் முன் வலம் வருகின்றார்கள். அக்கா நான் எழுதிய இரண்டு விடயங்களிலும் எங்கள் அப்பா மனித நேயம் உள்ளவராகவும் பெண்களை மதிப்பவராகவும் இருக்கும் பொழுது உங்களுக்கும் உங்கள் தாயாருக்கும் மட்டும் ஏன் அப்படியொரு துரோகத்தை இழைத்தார் என்பது தான் இன்னும் எனக்கு சரியாக விளங்கவில்லை. ஆனாலும் நடந்தவை நடந்தவையாகவே இருக்கட்டும். இனிமேல் அவற்றைப் பற்றிப் பேசி யாருக்கும் ஏதும் நன்மை கிடைக்கும் என நான் நினைக்கவில்லை. நீங்களும் நானும் ஒரு தாய் வயிற்றுப்பிள்ளைகளாக இல்லாவிடடாலும் உங்கள் அப்பாவின் ரத்தமே என் உடலிலும் ஓடுகின்றது. அவருடைய எண்ணங்களும் சிந்தனைகளும் எப்போதும் என் வாழ்வைத் சீராக்கியிருக்கின்றன. அந்த வகையில் அவர் உங்களுக்கு இழைத்த துரோகத்தின் பாவ மன்னிப்பாக இந்தக் கடிதத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். இப்போது அவர் உயிருடன் இருந்திருந்தால் நிச்சயமாக அவருக்குத்தான் இக்கடிதத்தை முதலில் காட்டியிருப்பேன். அவரும் நிச்சயமாக கடிதத்தில் இருக்கும் பிழைகளை சுட்டிக்காட்டித் திருத்தம் செய்திருப்பார். ஆனால் அவர் இப்போது எங்களைவிட்டுப் பிரிந்து ஒன்பது வருடங்கள் உருண்டோடிவிட்ட நிலையில் உங்களைத் தேடி இந்த மடலை எழுதுகின்றேன். நாஷ்வில் நகரில் நீங்கள் நலமாக இருப்பினர்கள் என நினைக்கின்றேன். உங்கள் கணவர் உங்கள் பிள்ளைகள் எல்லோரும் நலமாக இருக்க உங்கள் கர்த்தரை வேண்டிக்கொள்கின்றேன். கடிதத்தை எழுதி முடித்த சிவாவின் ஆழமான நீண்ட பெருமூச்சு அந்த அறையெங்கும் எதிரொலிப்பது போல் இருந்தது அவனுக்கு. உனடடியாக அந்தக் கடிதத்தை அவனுடைய அக்காவின் முநூலினூடாக அவருக்கு அனுப்பிவிட்டு அக்காவின் பதில் எதுவாக இருக்கும் என ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கின்றான் சிவா
  46. 5 likes
    சுமை எனக்கு கவிதை எழுத கற்றுக் தந்தவன் நீ. ... கன தூரத்தில் இருக்கிறாய். ஆனால். . நான் உன் நினைவுகளை சுமந்த படி சுமையையுடன் இருக்கிறேன். .....
  47. 5 likes
    உதவி கேட்டவர் நல்லவர் தான் தெரிந்தவர் தான் ஆனால் எனது மனதுக்கு உறுத்தியது அவரது பொக்கற்றுக்குள் காசு இருக்கு... அவரும் வேலை செய்பவர் தான் சம்பளம்பெறுபவர் தான்.. ஆனால் புலத்திலிருந்து தான் இவ்வாறான உதவிகள் வரணும் என்ற எதிர்பார்ப்பு தொடர்கிறதே..
  48. 5 likes
    நல்லதொரு அனுபவ பதிவு ஈழப்பிரியன். எனக்கு நினைவில் உள்ளபடி நான் 8 ம் வகுப்பு படிக்கும்போது லோங்ஸ் போட்டேன். பாடசாலை நேரம் போடாவிடினும் கிரிக்கெட் விளையாட போடுவது. நீள காற்சட்டையை எல்லா இடமும் தைக்க கொடுப்பதில்லை. யாழ் நகரில் மின்சார நிலைய வீதியால் மலாயன்கபே தாண்டி போக அதே பக்கம் ஒரு சிறு ஒடுக்கமான வீதி வரும். அதில் இருக்கும் முதல் கடை முஸ்லிம் ஆட்களது அங்குதான் தைக்க கொடுப்போம். அவர்கள் இடம் கொடுத்தால் எப்படியும் தைத்து தர 15 இல் இருந்து 20 நாள் எடுக்கும். அந்த அளவு அவர்கள் பிஸி. அதே போல அந்த நேரத்தில் காதை மூடி தலைமயிர் வளர்ப்பதுதான் ஸைரைல் அதை சக்கி கட் என்பார்கள். அதற்கும் ஆஸ்பத்திரி வீதியில் ஒரு சலூன் இருந்து. அதன் பெயரே சக்கி சலூன் என நினைக்கிறேன். அங்கு தலைமயிர் வெட்ட அந்த காலத்திலேயே Appoinment வைக்க வேண்டும்.
  49. 5 likes
    "இஞ்சை பார்ரா லோங்ஸ் போட்டிருக்கான்." என்ற வார்த்தையை, நண்பர்களின் வாயால் கேட்கும் போது.... வரும் ஆனந்தத்தையும், பெருமையும் வெறும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாது. அப்படி ஒரு பரவசம் உடம்பெல்லாம் பரவி இருக்கும். முதல் கால் சட்டை போட்டால்... நண்பர்களுக்கு, தேத்தண்ணி கடையில்.. வடை, சூசியம் எல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்து பார்ட்டி வைக்க வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத விதி. அந்தச் செலவு... கால் சட்டை தைத்ததை விட அதிகம் பிடிக்கும். அப்போது "ஜீன்ஸ்" துணி அவ்வளவு பிரபலமாகாத காலம். ரெடிமேட் கால்சட்டைகளையும் யாரும் விரும்புவதில்லை. நாமே துணி எடுத்து... தமக்கு பிடித்த, தையல்காரரிடம் கொடுத்து தைப்போம். எனது முதல் கால்சட்டை துணியின் நிறம்.. மெல்லிய மண்ணிறம் என்பது. இப்போதும் நினைவில் உள்ளது. அந்நேரம் "பெல் பொட்டம்" தான்.... பலரும் அணிவார்கள். சாதாரண பெல் பொட்டத்தின் அடிப்பகுதி... 28 இஞ்சியிலிருந்து 30 இஞ்சிக்குள் இருந்தால் தான் நாம் நிற்கும் போது... அது நேராக நிற்கும் என்று ரெய்லர் சொல்லுவார். இன்னும் பெரிதாக இருந்தால் தான்... "லேடீஸ் கொளிச்" பெட்டையள் திரும்பி பார்ப்பார்கள் என்பதற்காக... நாங்கள் அதை 32, 33 இஞ்சியாக தைத்து தரும்படிதான் ரெய்லரிடம் சொல்வோம். ஒரு பெல் பொட்டம் தைக்க... 25 - 30 ரூபாய் வரை கூலி கொடுக்க வேண்டும். அந்த பெல் பொட்டம் நிலத்தில் முட்டாமல் இருக்க... சிங்கப்பூரில் இருந்து வந்த.. ஒரு இஞ்சி மொத்தமான றப்பர் செருப்பு வேறை செலவு. அதற்கிடையில்... சைக்கிள் ஓடும் போது, அது செயின் கவர் இல்லாத சைக்கிள் என்றால்.... கொழுப்பு பிரண்டுடும் என்று, காலை அகட்டி, குதிக்காலால் "பெடலை" மிதிக்க வேண்டும். அப்படியும்... சிலவேளை கொழுப்பு பிரளும். அந்தக் கொழுப்பை எடுக்க, கால்பகுதியை மண்ணெண்ணெய்க்குள் ஊறவிட்டு, பொச்சு மட்டையால் உரஞ்ச வேண்டும். எத்தனை கஸ்ரப் பட்டாலும் அந்த வயதில்... கால் சட் டையுடன் வலம் வருவது இனிமையான அனுபவம். நல்ல தொரு தலைப்பை... நினைவு ஊட்டியதற்கு, நன்றி ஈழப்பிரியன்.
  50. 5 likes
    எழுபதுகளில், ஈழ அரசியல்வாதிகளின் இரத்தப்பொட்டுகள், குடுமிப்பிடி, குழாயடிச் சண்டை இயங்கங்களின் தோற்றதிற்கு முன்( ) இப்போதிருக்கும் நிலையைவிட ஈழமக்கள், மிக, மிக நிம்மதியாகவும், சந்தோசமாகவும் இன்னும் சொல்லப்போனால், சிங்கப்பூருக்கு இணையாக வாழ்ந்தார்கள்தானே, பின் ஏன் அவர்கள் தங்கள் தலையிலேயே மண்ணைவாரி போட்டுக்கொண்டார்கள்..? பேராசையினாலா..? தெளிவுபடுத்தினால் நன்று!