Sign in to follow this  
Followers 0
நவீனன்

க்ரைம் தொடர்கதை.... ஒன் + ஒன் = ஜீரோ

13 posts in this topic

க்ரைம் தொடர்கதை.... ஒன் + ஒன் = ஜீரோ அத்தியாயம் 1

 

 

 -ராஜேஷ்குமார் விவேக் கூகுளில் வலைவீசி 'ஸ்காட்லாந்து யார்ட்' போலீஸ் பற்றிய ஒரு தகவலைத் தேடிக் கொண்டிருக்க, ரூபலா கையில் அன்றைய நாளிதழோடு பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.

"என்னங்க?"

"சொல்லு ரூபி" "இந்த பேப்பர்ல போட்டிருக்கிற செய்தி உண்மைதானா?"

"என்ன போட்டிருக்கான்?"

"நீங்களே படிங்க" ரூபலா நாளிதழை நீட்ட விவேக் வாங்கிப் படித்தான்.

Rajeshkumar's One + One = Zero crime series

"மீன் நல்ல உணவுதான். ஆனால் அந்த மீனும் இப்போது சிறிது சிறிதாக விஷத்தன்மை அடைந்து கொண்டிருக்கிறது. இதில் ஆபத்தானது கடல் மீன்கள். பூமியில் உருவாகும் அனைத்து விதமான கழிவுகளும் கடலில் போய் சேர்கின்றன. ஒரு லிட்டர் கடல் நீரில் 35 கிராம் உப்பு இருக்கிறது. எதையும் கெட்டுப் போகாமல் பாதுகாக்கும் தன்மை கொண்டதுதான் உப்பு. எனவே தன்னிடம் வந்து சேர்கிற கழிவுகளையும் அப்படியே பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறது. கடல் நீரில் வாழும் பலவகை மீன்கள் அந்த விஷப் பொருட்களையெல்லாம் விழுங்கி தன் உடலில் பாதுகாக்கிறது. எவ்வளவு அடர்த்தியான ரசாயனக் கழிவுகள் கடல் நீரில் இருந்தாலும், அவற்றை உட்கொண்டு தனது உடலிலும், கொழுப்பிலும் தேக்கி வைக்கக் கூடிய சக்தி மீன்களுக்கு உண்டு. இந்த மீனின் உடம்பில் இருக்கும் விஷப் பொருளில் மிகவும் முக்கியமானது பாதரசம். மீன் பெரிதாக வளர வளர விஷப் பொருட்களின் அளவும் வளர்ந்து கொண்டே போகும். அந்த மீன்களை எவ்வளவு கொதிக்க வைத்து சமைத்தாலும் சரி, விஷப் பொருட்கள் முழுமையாய் நீங்குவது இல்லை. தொடர்ந்து கடல் மீன்களை உணவாக எடுத்துக் கொள்பவர்கள் உடம்பில் PCB எனப்படும் ஒரு வித ரசாயனப் பொருள் சேரும். PCB என்பதன் விரிவாக்கம் Poly Chlorinated Biphenyls. இது ஆபத்தான ஒன்று என்றும் மனிதனின் ஆரோக்கியத்தைப் பதம் பார்க்கும் புதுப் புது நோய்களை உண்டாக்கும் சாத்தியக் கூறுகள்கொண்டது என்பும் உணவியல் வல்லுநர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்."

 

-விவேக் செய்தித் தாளில் இருந்த மீன் விவகாரத்தைப் படித்துவிட்டு ரூபலாவிடம் நிமிர்ந்தான். ஒரு மெல்லிய சிரிப்போடு கேட்டான்.

"இனிமே மீன் சாப்பிடலாமா வேண்டாமான்னு கேட்கப்போறே?"

"ஆமா..."

"மேடத்தோட சந்தேகத்துக்கு நான் பதில் சொல்லலாமா பாஸ்...?" வாசலில் குரல் கேட்க, விவேக்கும் ரூபலாவும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.

விஷ்ணு நின்றிருந்தான். ரூபலா கடிகாரத்தை ஏறிட்டாள். மணி சரியாய் 1.15.

விஷ்ணு மெல்ல நடந்து உள்ளே வந்தான்

 

. "பயப்படாதீங்க மேடம். நான் பொன்னுசாமி ஹோட்டலுக்குப் போய் ஊர்வன, பறப்பன, நடப்பன எல்லாத்தையும் ஒரு கை பாத்துட்டுத்தான் வர்றேன். இனி மூணு மணி வரைக்கும் எனக்குப் பசிக்காது. அதுக்கப்புறம் நீங்க எனக்கு வெங்காய பஜ்ஜி போட்டுக் கொடுத்தாலும் சரி, உருளைக் கிழங்கு போண்டா போட்டுக் கொடுத்தாலும் சரி... உங்க அன்புக்குக் கட்டுப்பட்டு பத்தோ பதினைஞ்சோ சாப்பிடுவேன்..."

 

ரூபலா தன் கையில் வைத்திருந்த நாளிதழைச் சுருட்டி விஷ்ணுவின் தலையில் அடித்தாள்.

" என்னோட சந்தேகத்துக்கு பதில் சொல்லப் போறதாய் சொன்னியே... சொல்லு... கடல் மீன்கள் சாப்பிடறது நல்லதா கெட்டதா?"

"ரொம்ப ரொம்ப நல்லது மேடம்...."

 

"பின்னே மீன் விஷமாயிட்டு வருதுன்னு பேப்பர்காரன் போட்டிருக்கானே...?"

"மேடம்... இதெல்லாம் ஒரு பரபரப்புக்காக போடற செய்தி. கடலில் கழிவுகள் போய்க் கலக்கறது உண்மைதான். ஆனா அந்தக் கழிவுகளை எல்லாம் சாப்பிட கடலுக்குள்ளே வேறு பல உயிரினங்கள் இருக்கு. நாம சாப்பிடற மீன்கள் எல்லாம் கழிவுகளை உதாசீனம் பண்ணிட்டு கடலுக்குள்ளே ஃபைவ் ஸ்டார் ஃபுட்டைத்தான் சாப்பிடும். நீங்க எந்த கடல் மீனைச் சாப்பிட்டாலும் சரி, அதுல ஒமேகா -3 ஹவுஸ்ஃபுல். ஒரு மனுஷனோட மூளை வளர்ச்சிக்கு ஒமேகா 3 ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம். பாஸும் நானும் இன்னிக்கு மிகப் பெரிய அறிவாளிகளாய் இருக்கிறதுக்குக் காரணமே கொல்கத்தாவுக்குப் போய் மூணு மாச ட்ரெய்னிங் பீரியட்டில் இருந்தப்ப நாங்க தினமும் சாப்பிட்ட மீன்தான்..."

 

"என்னங்க... இவன் சொல்றது உண்மையா...?"

ரூபலா கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோதே விவேக்கின் செல்போன் ஒளிர்ந்தது. எடுத்து அழைப்பது யார் என்று பார்த்தான்.

ஒரு புது எண்.

எண்ணை ஒற்றை விரலால் தேய்த்துவிட்டு காதுக்கு ஒற்றி மெல்ல குரல் கொடுத்தான்.

"எஸ்"

மறுமுனையில் ஒரு பெண்ணின் குரல் கேட்டது.

"ஸார்.... நான் மீனலோசனி. 'வளையோசை' பெண்களுக்கான மாதப்பத்திரிகையின் எடிட்டர். போன வாரம் மியூசிக் அகாடமியில் நடந்த ஒரு ஃபங்ஷனில் பார்த்துப் பேசினோம். ஞாபகம் இருக்கா சார்?"

விவேக் லேசாய் மலர்ந்தான்.

"ஓ... ! நீங்களா மேடம்? ஸாரி.... நீங்க எனக்கு உங்க செல்போன் நம்பரைக் கொடுத்தீங்க.. நான்தான் அதை save பண்ண மறந்துட்டேன்..."

"நோ ப்ராப்ளம் ஸார்... இப்பவாவது என்னோட நம்பரை save பண்ணிக்குங்க"

"ஷ்யூர் ... ஷ்யூர்..! பை த பை... என்ன விஷயம் மேடம்... திடீர்னு போன் பண்ணியிருக்கீங்க?"

"பார்த்தீங்களா... மறந்துட்டீங்க?"

விவேக் திகைத்தான்.

"என்ன மறந்துட்டேன்?"

"இன்னிக்கு என்ன கிழமை?"

"ஞாயிற்றுக்கிழமை"

"இன்னிக்கு மத்தியானம் மூணு மணியிலிருந்து நாலு மணிக்குள்ளே எங்க பத்திரிகைக்கு ஒரு எக்ஸ்க்ளூசிவ் பேட்டி கொடுக்க ஒப்புதல் கொடுத்து இருக்கீங்க.. ஸார்"

"ஓ... ஸாரி... எப்படியோ மறந்துட்டேன்"

"எனக்குத் தெரியும் ஸார் ...உங்களுக்கு இருக்கும் டைட் ஷெட்யூலில் என்னோட பத்திரிகை , பேட்டி இதெல்லாம் ஞாபகம் இருக்காதுன்னு நினைச்சுத்தான் ஒரு 'ஜென்டில் ரீமைண்டர் ' கொடுக்கலாம்ன்னுதான் போன் பண்ணினேன். இது ஒண்ணும் தப்பு இல்லையே ...?

"நோ...நோ... சரியான நேரத்துல எனக்கு போன் பண்ணி ஞாபகப்படுத்தியிருக்கீங்க ..."

 

"அப்படீன்னா என் பத்திரிகையோட சீப் சப்போர்ட்டர் சுடர் கொடியை மூணு மணிக்கு உங்க வீட்டுக்கு அனுப்பி வைக்கட்டுமா ஸார் ? ஒரு மணி நேரத்துக்குள்ளே பேட்டி முடிஞ்சிடும். பேட்டியோட நோக்கம் இப்பொது நம் நாட்டில் பெண்கள் ஒரு வித பயத்தோடுதான் வெளியே போய்கிட்டும் வந்துக்கிட்டும் இருக்காங்க. தமிழ்நாட்டில் திறமையான காவல்துறை இருந்தும் பெண்களின் உயிர்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்லை என்பது எந்த அளவுக்கு உண்மை? வேலைக்குப் போகும் பெண்கள் எது மாதிரியான ஜாக்கிரதை உணர்வோடு நடக்கணும்? இது மாதிரியான கேள்விகளுக்கு ஒரு க்ரைம் ப்ரான்ச் அதிகாரி என்கிற முறையில் நீங்க சொல்ற பதில்கள் பெண்களுக்கு ஒரு பாடமாய் அமையணும்ன்னு விரும்பறேன்"

 

"ஷ்யூர் ...ஷ்யூர்...என்னைப் பேட்டி எடுக்க உங்க பத்திரிகையிலிருந்து யார் வரப்போறதாய் சொன்னீங்க மேடம்?"

"பத்திரிகையோட சீப் ரிப்போர்ட்டர் சுடர்கொடி.முக்கியமான வி.ஐ .பி க்களைப் பேட்டி எடுக்க அந்தப் பெண்ணைத்தான் அனுப்பி வைப்பேன்.

எம்.ஏ ஜர்னலிஸம் படிச்ச பொண்ணு. சரியா மூணு மணிக்கு அங்கே இருப்பா..."

"நான் வெயிட் பண்றேன் மேடம்..."

"தேங்க்யூ !"

விவேக் செல்போனை அணைக்க ரூபலா கேட்டாள்.

"போன்ல யாருங்க...பேட்டி கீட்டின்னு காதுல விழுந்தது?"

விவேக் விபரம் சொல்ல, விஷ்ணு பரவசமானான்.

"பாஸ்...அந்த ரிப்போர்ட்டர் பொண்ணோட பேரு என்னன்னு சொன்னீங்க?"

"சுடர் கொடி "

ரூபலா சிரித்தாள் "டேய் விஷ்ணு! உணர்ச்சி வசப்பட்டு கற்பனைகளை வளர்த்துக்காதே....நான் காலேஜில் படிக்கும்போது மலர்கொடின்னு ஒரு பொண்ணு என் கூட படிச்சுட்டு இருந்தா...அவளோ வெயிட் எவ்வளவு தெரியுமா 92 கிலோ...சேலையைக் கட்டிட்டு வந்தான்னா ஒரு பேரலுக்கு துணியைச் சுத்தின மாதிரி இருக்கும்..."

 

"எனக்கென்னமோ இந்த சுடர்கொடி பத்து வருஷத்துக்கு முந்தி இருந்த நயன்தாரா மாதிரி இருப்பான்னு என் மனசுக்குள்ளேயிருந்து ஒரு பட்சி சொல்லிகிட்டே இருக்கு மேடம்...."

 

"அந்தப் பட்சியும் ஏமாற்றப் போவுது...நீயும் ஏமாறப்போரை...அந்த சுடர்கொடி கன்னங்கறேன்னு அண்டங்காக்கை மாதிரி வந்து நிக்கப்போறா..."

"இல்ல மேடம்...எனக்குள்ளே இருக்கறது வெறும் பட்சி இல்லை. பட்சி ரூபத்தில் இருக்கிற ஒரு சித்தர் "

"அவர் எப்படா உன்னோட மனசுக்குள்ளே என்ட்ரி ஆனார்?"

"ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி மேடம் ஒரு பௌர்ணமி நாளில் திருவண்ணாமலையை நான் கிரிவலம் வரும்போது என் கூடவே நீளமாய் தாடி வெச்சுகிட்டு ஒரு பெரியவர் வந்தார். ஏதேதோ பேசிக்கிட்டே வந்தார். திடீர்ன்னு பார்த்தா அவரைக் காணோம். நான் எவ்வளவோ தேடித் பார்த்தும் என்னோட பார்வையில் அவர் பாடலை. அப்புறம் கோயிலுக்குள்ளே சாமி தரிசனம் பண்ணும்போது ஒரு பூசாரிக்கிட்டே இந்தச் சம்பவத்தைச் சொன்னேன். அவர் கேட்டுட்டு என்ன சொன்னார் தெரியுமா மேடம்....?"

 

"அவர் 'கப்ஸா' கதையையும் நீயே சொல்லிடு...உன்னை மாதிரி அடித்துவிட எனக்குத் தெரியாது"

 

"க்ரேட் இன்சல்ட்! நான் உங்ககிட்டே இதைப் பத்தி பேசமாட்டேன் மேடம்... நான் பாஸ்கிட்டே பேசுகிறேன். பாஸ், நீங்களாவது என்னை நம்பறீங்களா...இல்லை நீங்களும் மேடம் கட்சிதானா ..?"

 

"உன்னோட தெய்வீகக் கதையை நான் நம்பறேன்...நீ சொல்லுடா... அந்தப் பூசாரி உன்கிட்டே என்ன சொன்னார்...?"

 

"உன் கூட கிரிவலத்தில் வந்தது சாதாரண பெரியவர் இல்லை. அவர் ஒரு சித்தராய் இருக்கலாம். உன்னோட தலைக்குப் பின்னால் லேசாய் ஒரு வெளிச்சவட்டம் தெரியறதால அந்த சித்தர் உனக்குள்ளே ஐக்கியமாயிட்டாருன்னு சொன்னார். "

ரூபலா விஷ்ணுவிடம் திரும்பினாள்.

 

"என்னங்க...இவன் கூட கதை பேசிட்டிருக்க இது நேரம் இல்லை. நீங்க லஞ்ச் சாப்பிட்டு ஒரு அரை மணி நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்தாதான் அந்தப் பத்திரிக்கைக்காரப் பொண்ணுக்கு பிரெஷ்ஷா பேட்டி கொடுக்க முடியும்!"

"மேடத்துக்கு எப்பதான் இந்த விஷ்ணுவோட அருமையும் பெருமையும் புரியுமோ..? நீங்க போய் சாப்டுட்டு வாங்க பாஸ். அதுவரைக்கும் நான் டி .வி.யில் 'சந்திரலேகா' பார்த்துட்டிருக்கேன்...!

 

" விவேக்கும் ரூபலாவும் உன்னேயிருந்த டைனிங் டேபிளை நோக்கிப் போக விஷ்ணு சோபாவுக்கு நன்றாக சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டு ரிமோர்ட் கண்ட்ரோலைத் தட்டினான்.

எதோ ஒரு தொலைக்காட்சியின் செய்தித் சேனலில் அந்த 'BREAKING NEWS' ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது.

சற்றுமுன் வேளச்சேரி ரயில் நிலையத்தில் பெண் பத்திரிகையாளர் சுடர்கொடி சரமாரியாக வெட்டிக் கொல்லப்பட்டார்.

பட்டப் பகலில் படு பயங்கரம்.

வெட்டிய மர்ம ஆசாமி தப்பி ஓட்டம். விஷ்ணு அதிர்ந்து போனவனாய் தள்ளிச்சையாய் எழுந்து நின்றான்.

கழத்து நரம்புகள் புடைக்கக் கத்தினான்.

"பாஸ்!

" விஷ்ணுவின் அலறலைக் கேட்டு டைனிக் டேபிளில் உட்கார்ந்திருந்த விவேக்கும், அவனுக்கு பரிமாறிக் கொண்டிருந்த ரூபலாவும் அறையினின்றும் புயலாய் வெளிப்பட்டார்கள்.

-தொடரும்...

Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-one-zero-crime-series-01-265951.html

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ... - அத்தியாயம் 2

ராஜேஷ்குமார் விவேக்கும் விஷ்ணுவும் வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனைத் தொட்டபோது ஒட்டுமொத்த ஸ்டேஷன் வளாகமும் போலீஸின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்திருந்தது.

 

மௌனமும் பயமும் கலந்த முகங்களோடு ஜனக்கும்பல் ஆங்காங்கே தேங்கி ஒருவித மிரட்சியோடு நின்றிருந்தது.

இன்ஸ்பெக்ட்டர் ஒருவர் விவேக்கை எதிர்கொண்டு சல்யூட் வைத்து தளர்ந்தார்.

"எந்த பிளாட்பார்ம் ?" விவேக் நடந்து கொண்டே கேட்டான்.

"ரெண்டாவது ஸார் "

"ஆள் கிடைச்சானா ?"

 

"தப்பி ஓடிட்டான் ஸார்.... கையில் அரிவாள் வச்சிருந்ததால யாரும் அவனை துரத்திக்கிட்டு போகலை....!"

"சம்பவத்தை நேர்ல பார்த்தது யாரு ? "

" ஒரு பூக்காரி ஸார்..."

இரண்டாவது பிளாட்பாரத்தின் மையத்தில் வெள்ளைத் துணியால் போர்த்தப்பட்ட சுடர்கொடியின் உடல் ஒரு மூட்டை மாதிரி தெரிந்தது.

இன்ஸ்பெக்டர் பேசிக் கொண்டே வந்தார்.

"மத்தியான நேர ஸ்டேஷன் ஸார். கூட்டமேயில்லை. கொலையாளிக்கு வசதியாய் போச்சு. எங்கே வெட்டினா உடனே உயிர் போகும்ன்னு தெரிஞ்சு அந்தந்த இடமாய்ப் பார்த்து சாவகாசமாய் வெட்டிட்டு போயிருக்கான் ஸார்...! "

 

விவேக்கும் விஷ்ணுவும் வெள்ளைத்துணி போர்த்தப்பட்ட உடம்புக்கு முன்பாய் வந்து நின்றார்கள்.

இன்ஸ்பெக்டர் கண்ணசைக்க, கான்ஸ்டபிள் ஒருவர் கையில் வைத்து இருந்த லாட்டியால் துணியை விளக்க சுடர்கொடி தாறுமாறான கோலத்தில் ரத்தச் சகதியில் மிதந்து கொண்டிருந்தாள். தலையில் விழுந்த வெட்டு முகத்தை சரிபாதியாய் பிளந்து வைத்திருந்தது. துண்டிக்கப்பட்ட இரண்டு கைகளும் அவளுடைய வயிற்றின் மேல் எடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்க, வலது கையில் பாதி காணாமல் போயிருந்தது. வாய் உலர்ந்து போன விஷ்ணு விவேக் காதருகே, "பாஸ்" என்றான்.

 

"கொலை பண்ணினவன் ஒரு ப்ரொபெஷனல் கில்லர் கிடையாது"

 

 " எப்படிச் சொல்றே ?"

" இது ஒரு மாதிரி எமோஷனல் அண்ட் ப்ரூட்டல் மர்டர் பாஸ் ... இந்த மரணத்துக்குப் பின்னாடி ஒரு வெறித்தனமான காதல் இருந்திருக்கணும். அதான் இப்படி ஒரு அரிவாள் அராஜகம். கையில் அரிவாளை வச்சிக்கிட்டு ருத்ரதாண்டவமே ஆடிட்டுப் போயிருக்கான் "

"விஷ்ணு !"

"சொல்லுங்க பாஸ்..."

" 'வலையோசை' பத்திரிக்கையின் ஆசிரியர் மீனலோசனிக்கு போன் பண்ணி அவங்களை ஸ்பாட்டுக்கு வரச் சொல்லிட்டியா ?"

"கார்ல வரும்போதே சொல்லிட்டேன் பாஸ்.. நியூசைக் கேட்டதுமே அந்த அம்மா நொறுங்கிப் போய்ட்டாங்க... ஒரே அழுகை... அவங்களைச் சமாதானப்படுத்தறதுக்கு என்னோட உடம்பிலிருந்து 250 கலோரியை செலவு பண்ண வேண்டியிருந்தது ."

விவேக் விஷ்ணுவின் புலம்பலைப் பொருட்படுத்தாமல் தனக்கு பக்கத்தில் நின்றிருந்த இன்ஸ்பெக்டரிடம் திரும்பினான்.

"சுடர் கொடியோட ஃபேமிலி மெம்பர்ஸ்க்கு தகவல் கொடுத்துட்டிங்களா ?"

 

" ஸாரி ஸார்...! சுடர்கொடியோட ஃபேமிலி மெம்பர்ஸைப் பத்தி எந்த தகவலும் கிடைக்கவில்லை ."

 

"சுடர் கொடிக்கிட்டே செல்போன் இருந்து இருக்குமே?"

 

"செல்போனை தேடிப் பார்த்தோம்... கிடைக்கலை... கொலையாளி எடுத்துட்டு போயிருக்கலாம்... சம்பவம் நடந்த போது சுடர் கொடியின் தோளில் இந்த ஒரு கைப்பை மட்டும்தான் இருந்தது ஸார். இந்த கைப்பையை ஓபன் பண்ணிப் பார்த்த போதுதான் இந்த பெண் ஒரு பத்திரிக்கை ரிப்போர்ட்டர் என்கிற விஷயம் தெரிய வந்தது."

" அந்த கைப்பை எங்கே...?"

கான்ஸ்டபிள் ஒருவர் பத்திரப்படுத்தி வைத்து இருந்த கைப்பையை வாங்கிய இன்ஸ்பெக்டர் அதை விவேக்கிடம் கொடுத்தார்.

விவேக் வாங்கிப் பிரித்தான்.

உள்ளே சொற்பமாய் சில பொருள்கள். வலையோசை பத்திரிக்கையின் சீஃப் ரிப்போர்ட்டர் என்பதற்கான ஒரு ஐ.டி. கார்டு. இரண்டு பேனாக்கள், ஒரு கூலர் கண்ணாடி. வித விதமான நெற்றி பொட்டு ஸ்டிக்கர்களோடு கூடிய ஒரு அட்டை. பேட்டி எடுக்கும் போது செய்திகளைக் குறித்துக் கொள்வதற்காக பயன்படுத்தப்படும் ஒரு சிறிய நோட்டுப் புத்தகம். சில ரப்பர் பேண்டுகள்.

விவேக் நிமிர்ந்தான். " இந்தக் கைப்பையில் இருந்ததே இவ்வளவுதானா?"

 

"ஆமா ஸார்...."

"சம்பவத்தைப் பார்த்தது ஒரு பூக்காரின்னு சொன்னீங்க... அந்த அம்மாவைக் கூப்பிடுங்க...."

இன்ஸ்பெக்டர் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்து சற்றுத் தொலைவில் பூக்கூடையும் கையுமாய் கலவர முகத்தோடு உட்க்கார்ந்திருந்த அந்த நடுத்தர வயதுப் பெண்ணை கையசைத்து வரச்சொன்னார்.

அந்த பெண் பெரிய நெற்றிப் பொட்டோடும், பயம் இன்னமும் பிடிவாதமாய் இடம் பிடித்து இருந்த விழிகளோடும் விவேக்கிற்கு எதிராய் வந்து நின்றாள்.

"உம் பேர் என்னம்மா....?

"சிநேகா" வெற்றிலைக் காவி படிந்து சிதிலமான பல்வரிசையைக் காட்டி பூக்காரி பதில் சொல்ல விஷ்ணு மானசீகமாய் தலையில் அடித்துக் கொண்டு உண்மையான சிநேகாவை நினைத்துக் கொண்டு அனல் பெருமூச்சொன்றை வெளியேற்றினான்.

விவேக் அந்த பெண்ணை நெருங்கி நின்றான்

. "சம்பவத்தை நீ பார்த்ததாய் இன்ஸ்பெக்டர் சொல்றார். நீ பார்த்தியா?"

"ஆமாங்கய்யா "

"என்ன நடந்தது.... அப்படியே சொல்லு ....!"

பூக்காரி குரல் கம்மியது.

"அய்யா...! மணி ஒண்ணு இருக்கும். அதோ அந்த இடத்துல உட்கார்ந்துகிட்டு தான் பூ வியாபாரம் பண்ணிட்டிருந்தேன்.... கடற்கரை மார்க்கத்திலிருந்து வந்த ட்ரெய்ன் நின்னது. கூட்டம் அவ்வளவாய் இல்லை. பொம்பளைங்க இருந்த பெட்டி எனக்கு நேரா வந்து நின்னது. ரெண்டே ரெண்டு பொண்ணுங்க மட்டும்தான் பெட்டியிலிருந்து எறங்கினாங்க.... அதுல ஒரு பொண்ணு வேகமாய் இறங்கி போயிடுச்சு... ஒரு பொண்ணு மட்டும் இறங்கி சுத்தும் முத்தும் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.. அந்த சமயத்துல ஒரு ஆள் வந்தான். டாக்டர் ஆபரேஷன் பண்ணும் போது தன்னோட முகத்துக்கு பச்சக் கலர்ல ஒரு துணி கட்டுவாரே அது மாதிரி அவனும் பச்சைக் கலர்ல முகமூடி மாதிரி போட்டிருந்தான்."

 

விவேக் குறுக்கிட்டு கேட்டான்

"முகம் உனக்கு சரியா தெரியலை? "

"தெரியலைங்கய்யா"

"சரி... அப்பறம்....என்ன நடந்தது... சொல்லு?

" "வந்தவன் அந்தப் பொண்ணு கிட்ட ஏதோ கேட்டான்.

பதிலுக்கு அந்தப் பொண்ணு எதுவும் பேசாம நடந்து போக அவன் தன் முதுகுத் தோல் பையில் மறைச்சு வச்சிருந்த வீச்சரிவாளை எடுத்து கண்டமேணிக்கு அந்தப் பொண்ணை வெட்ட ஆரம்பிச்சான். ரத்தம் நாளா பக்கமும் தெறிச்சு விழ தலை துண்டாகி அந்த பொண்ணு குப்புற விழுந்தா.... அப்பவும் அவன் விடலை. ரத்தம் சொட்ட சொட்ட அவ உடம்பை வெறிபிடிச்சவன் மாதிரி கொத்தி எடுத்தான். ஸ்டேஷன்ல கூட்டம் இல்ல ... பார்த்துகிட்டு இருந்த ரெண்டொருத்தரும் அலறியடிச்சுக்கிட்டு ஓடிப் போய்ட்டாங்க. நானும் பயந்து போய் அந்த தூணுக்குப் பின்னாடி போய் ஒண்டிக்கிட்டேன்... கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு எட்டிப் பார்த்தேன். அவன் அறிவாளோடு தூரத்துல வேகமாய் ஓடிட்டு இருந்தான். எனக்கு உடம்பு 'வெட வெட' ன்னு வந்து அப்படியே மயக்கமா உட்கார்ந்துக்கிட்டேன். கண்ணுக்கு லட்சணமாய் ஒரு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி உயிரோட இருந்த பொண்ணு என் கண்ணு முன்னாடியே துண்டு துண்டாய் இப்ப வெட்டப்பட்டதை நினைச்சாலும் கண்ணை இருட்டிக்கிட்டு மயக்கம் வர்ற மாதிரி இருக்குங்கய்யா...!"

 

"மறுபடியும் அந்த ஆளைப் பார்த்தா உன்னால அடையாளம் கண்டுபிடிச்சுட முடியுமா...?"

"அந்த ஆளோட மூஞ்சியையே நான் பாக்காதப்ப எப்படீங்கய்யா சொல்ல முடியும்?"

விவேக்கின் பார்வை இப்போது இன்ஸ்பெக்டரின் மேல் நிலைத்தது. " ஸ்டேஷன்ல இருக்கற சி.சி.டீ.வி. காமிராக்களில் கொலையாளியோட நடமாட்டம் பதிவாகியிருக்கா...?"

"ஸாரி ஸார் ... இந்த ஸ்டேஷனில் இருக்கற ஒரு சி.சி.டீ.வி. காமிரா கூட வொர்கிங் கண்டிஷனில் இல்லை... அதையெல்லாம் தெரிஞ்சு வச்சுக்கிட்டுதான் கொலையாளி தைரியமா செயல்பட்டிருக்கான். "

"நீங்க ரயில்வே போலீஸ் தானே ?"

"ஆமா ஸார்"

"ஆர் யூ அஷேம்டு டு பி ஏ போலீஸ் ஆபிஸர்...? எத்தனையோ பேர் வந்து போகிற ஒரு இடம் சரியான பாதுகாப்புக்கு உட்படுத்தியிருக்க வேண்டாமா...?"

"ஸார்... இந்த விஷயத்தை என்னோட மேலதிகாரிகளின் கவனத்துக்கு எத்தனையோ முறை கொண்டு போயிருக்கேன்.

அவங்க அதை ஒரு விஷயமாகவே எடுத்துக் கொள்ளாத போது நான் என்ன பண்ண முடியும் ஸார். அயாம் டோட்டலி ஹெல்ப்லஸ்...!"

விவேக் மேற்கொண்டு கோபமாய் பேசும் முன்பு விஷ்ணு அவன் காதருகே "பாஸ்" என்றான்.

"என்ன?"

"வளையோசை பத்திரிகையின் ஆசிரியர் மீனலோசனி அந்த அம்மாதானே? யாரோ ஒரு பொண்ணு தாங்கலாய் படிச்சி கூட்டிட்டு வந்துட்டு இருக்காங்க...!"

விவேக் திரும்பிப் பார்த்தான்.

மீனலோசனிதான்! அழுது அழுது களைத்துப்போன கண்களோடும் வீங்கிய முகத்தோடும் பார்வைக்குத் தட்டுப்பட்டாள்.

விவேக்கைப் பார்த்ததும் அவளுக்குள் மறுபடியும் ஒரு அழுகை வெடித்தது. "ஸார்... உங்களைப் பேட்டி எடுக்க வர்றதுக்காக ஏகப்பட்ட கேள்விகளை தயார் பண்ணிக்கிட்டு சந்தோஷமாய் ஆபீசிலிருந்து புறப்பட்டா... அவளுக்கு இப்படி ஒரு முடிவு இந்த வேளச்சேரி ஸ்டேஷனில் காத்திருக்கும்னு நான் கொஞ்சம் கூட நினைச்சுப் பார்க்கலை...!"

 

இதோ பாருங்க மேடம்... திஸ் ஈஸ் ஹைலி அன்ஃபார்ச்சுனேட். இனி அழுது புலம்பி பிரயோஜனமில்லை. கொலையாளி கண்டுபிடிக்கப்பட வேண்டும். அதுக்கு உங்க ஒத்துழைப்பு வேணும். சுடர்கொடியோட ஃபேமிலி மெம்பர்ஸுக்கு இதுவரையிலும் தகவல் தெரிவிக்கப்படலை. அவங்க எங்கே இருக்காங்க?"

மீனலோசனி கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

"சுடர் கொடிக்கு அம்மா அப்பா கிடையாது. ஒரே ஒரு அண்ணன் மட்டும்தான். ராஜா அண்ணாமலைபுரத்துல வீடு..."

"அண்ணனோட பேர் என்ன?"

"திலீபன்" "

அவரோட ஃபோன் நம்பர் உங்ககிட்ட இருக்கா?"

"இல்லையே...!"

மீனலோசனி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே விஷ்ணுவின் குரல் மறுபடியும் அவன் காதருகே கேட்டது.

"பாஸ்...! ஒரு முக்கியமான துப்பு கிடைச்சிருக்கு. ரெண்டு நிமிஷம் அப்படி ஓரமாய் வர்றீங்களா?"

விவேக் விஷ்ணுவை உன்னிப்பாய்ப் பார்த்தான்.

"என்ன துப்பு...?"

"ஜெபமாலை" என்றான் விஷ்ணு.

(தொடரும்...)

Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-one-plus-one-zero-crime-series-part-2-266478.html

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ... - அத்தியாயம் 3

 

விஷ்ணு சொன்னதைக் கேட்டு விவேக்கின் இரண்டு புருவங்களும் சில மில்லி மீட்டர் உயரத்துக்கு மேலேறின.

"என்னடா சொல்றே... ஜெப மாலையா?"

"ஆமா பாஸ்... என்னோட பார்வைக்குக் கிடைச்ச ஒரு சின்ன துப்பு. சின்ன வயசிலயே அதாவது என்னோட டீன் ஏஜ் வயசிலயே எனக்கு கருடப் பார்வைன்னு எதிர்வீட்டு மாமி சொன்னது இப்போ என்னோட ஞாபகத்துக்கு வருது பாஸ்!"

 

"டேய் போதுண்டா... எங்கே அந்த ஜெப மாலை? கொடு பார்க்கலாம்... அது எப்படி சுடர் கொடியோட கொலைக்கு உபயோகப்படுத்துன் பாத்துடலாம்..!"

 

"அதைக் கொடுக்க முடியாது பாஸ்... படிச்சுத்தான் பார்க்கணும்...!"

"என்னது படிச்சுப் பார்க்கணுமா?"

"ஆமா பாஸ்...!" சொன்ன விஷ்ணு அந்த சிறிய நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்தான்.

"பாஸ்! இது சுடர்கொடியோட கைப்பையில் இருந்த குறிப்பு நோட்டுப் புத்தகம். ரயில்வே இன்ஸ்பெக்டர் கைப்பையை என்கிட்டே கொடுத்தபோது அதில் இருந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை வெளியே எடுத்து மெல்லப் புரட்டிப் பார்த்தேன். உங்ககிட்ட பேட்டி எடுக்கறதுக்காக அந்த சுடர்கொடி எது மாதிரியான கேள்விகளை 'ப்ரிப்பேர்' பண்ணிட்டு வந்திருக்கான்னு படிச்சுட்டே வந்தேன். அதுல ஒரு கேள்வி அப் - நார்மலாய் இருந்தது பாஸ். அதை நீங்களே படிச்சுப் பாருங்க!"

 

சொன்ன விஷ்ணு அந்த சிறி நோட்டுப் புத்தகத்தைப் பிரித்து வரிசையாய் எழுதப்பட்டிருந்த கேள்விகளில் ஒரு கேள்வியைச் சுட்டிக் காட்டினான். விவேக் பார்த்தான். வாய்விட்டு மெல்ல படித்தான்.

"ஜெபமாலை சொன்னதை ஒரு கேள்வியாய் கேட்டு பதிலை வரவழைக்க வேண்டும்!"

"என்ன பாஸ் ஏதாவது பிடிபடுதா?"

"யார்ரா இந்த ஜெபமாலை?"

"பாஸ்..! பொதுவா கிறிஸ்தவப் பெண்கள்தான் ஜெபமாலைன்னு பேர் வெச்சுக்குவாங்க... ப்ரஸ் ரிப்போர்ட்டர் சுடர்கொடிக்கு ஜெபமாலைங்கிற பேர்ல யாரையோ தெரிஞ்சிருக்கு. ஒருவேளை தோழியாய் கூட இருக்கலாம். அந்த ஜெயபமாலை என்கிற பெண் சொன்ன ஏதோ ஒரு விஷயம் சுடர்கொடியை பாதிச்சிருக்கலாம். அதை ஒரு கேள்வியாய்க் கேட்டு உங்கிட்டயிருந்து பதிலை வரவழைக்கிறது ஒரு நோக்கமாய் இருக்கலாம்...!"

 

விவேக் மௌனமாய் சில விநாடிகளைச் செலவழித்து அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டு இருந்த எல்லாக் கேள்விகளையும் படித்துவிட்டு சற்றுத் தள்ளி நீர் நிரம்பிய விழிகளோடு நின்றிருந்த மீனலோசனியிடம் வந்தான்.

 

"மேடம்...!"

அவள் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு என்ன என்பது போல் பார்த்தாள். விவேக் குரலைத் தாழ்த்திக் கொண்டு கேட்டான்.

"உங்களுக்கு ஜெபமாலை என்கிற பேர்ல எந்தப் பெண்ணையாவது தெரியுமா?"

"ஜெபமாலை...?"

"ஆமா..."

"தெரியும்... ஆனா... அந்தப் பொண்ணை நான் ஒரே ஒரு தடவைதான் பார்த்தேன். அதுவும் போன வாரம் ஒரு மத்தியான நேரம் மூணு மணி இருக்கும். அந்தப் பொண்ணு என்னோட வளையோசை பத்திரிக்கை ஆபீசுக்கு வந்தா. சுடர்கொடியைப் பார்க்கணும்னு சொன்னா. அந்த சமயத்துல சுடர்கொடி ஒரு முக்கியமான நபரை பேட்டி எடுக்கறதுக்காக தாம்பரம் வரைக்கும் போயிருந்தா. நான் சுடர்கொடி இல்லைன்னு சொன்நதும் ஜெபமாலை தன்னோட பேரைச் சொல்லி அறிமுகப்படுத்திக்கிட்டா. சுடர்கொடி தன்னோட போனை 'ஸ்விட்ச் ஆஃப்' பண்ணி வெச்சிருக்கிறதால நேர்ல பார்க்க வந்ததாய் சொன்னா..."

 

"அந்த ஜெபமாலை சுடர்கொடியை எதுக்காக பார்க்க வந்தாள்னு கேட்கலையா மேடம் ?"

"கேட்டேன்... அதுக்கு அவ ஏதோ ஒரு மழுப்பலான பதிலைச் சொன்னா. நானும் பெருசா ஆர்வம் காட்டலை. நாளைக்கு காலையில் வர்றதாய் சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டா .. என்று சொல்லி பேச்சை நிறுத்திய மீனலோசினி சற்றே பயத்தோடு கேட்டாள்.

"இப்ப எதுக்காக அந்தப் பொண்ணு ஜெபமாலையைப் பத்தி விசாரிக்கறீங்க....?"

விவேக் அந்தச் சிறிய நோட்டுப் புத்தகத்தை மீனலோசினியிடம் காட்டிக் கேட்டான். "இது சுடர்க்கொடி பேட்டி எடுக்கும்போது உபயோகப்படுத்தும் நோட்டுத்தானே...?"

அவள் பார்த்துவிட்டு தலையாட்டினாள்.

"ஆமா.." " சுடர்க்கொடி என்கிட்டே கேட்க இருந்த இந்தக் கேள்வியைப் படிச்சுப் பாருங்க மேடம் ....!"

 

மிரட்சியோடு மீனலோசினி படித்தாள் .

"ஜெபமாலை சொன்னதை ஒரு கேள்வியாய் கேட்டு பதிலை வரவழைக்க வேண்டும்."

"இதுக்கு என்ன அர்த்தம் மேடம்?"

"தெரியலையே.."

"ஜெபமாலை ஏதோ ஒரு விஷயத்தை சுடர்கொடிக்கிட்டே சொல்லியிருக்கா .

அந்த விஷயத்தை சுடர்கொடி என்கிட்டே ஒரு கேள்வியாய் கேட்டு அதுக்கான பதிலை எதிர்பார்த்து இருக்கா... இல்லையா மேடம்?"

"ஆமா..."

"அது ஏன் ஒரு பிரச்னைக்குரிய விஷயமாய் இருக்கக்கூடாது? "

"இந்தக் கேள்வியை ஜெபமாலைகிட்டேதான் கேட்கணும். அந்தப் பொண்ணோட போன் நெம்பர் கிடைச்சா போய்ப் பார்த்துடலாம்."

"அவ போன் நெம்பர் எனக்கு தெரியாதே?"

"சுடர்கொடிக்கு வேற யாராவது ஃபிரெண்ட்ஸ் இருக்காங்களா...?"

"ஸாரி... எனக்கு தெரியலை ..."

"வீடு எங்கேயிருக்குன்னு சொன்னீங்க.. ராஜா அண்ணாமலை புறம்தானே?"

மீனலோசினி தலையசைத்தாள்.

 

"சுடர்கொடிக்கு அம்மா அப்பா கிடையாது. அண்ணன் மட்டும்தான் இல்லையா?"

"ஆமா..."

"பேரு... திலீபன்?"

"ஆமா..."

"அவரோட போன் நெம்பர் தெரியாதுன்னு சொல்லிட்டீங்க. ராஜா அண்ணாமலைபுரத்துல வீடு எங்கேன்னு தெரியுமா...?"

"பட்டாபிராமன் தெருவுல கடைசி வீடு... ஒரு தடவை என்னோட கார்ல சுடர்கொடியை அந்தத் தெருமுனையில் ட்ராப் பண்ணியிருக்கேன்

." "ஓகே மேடம்... நீங்க புறப்படுங்க . இனிமேல் டிபார்ட்மெண்ட்டோட அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைகள் ஆரம்பமாகி கொலையாளி இருக்கற திசையை மோப்பம் பிடிக்கும்... இந்தப் படுகொலைக்குப் பின்னாடி இருக்கற காரணமும் தெரியவரும்..."

 

மீனலோசினி மறுபடியும் ஒரு தடவை புதிய அழுகைக்குத் தயாராக, விவேக் மெல்ல நகர்ந்து விஷ்ணுவிடம் வந்தான்.

"கிளம்பு விஷ்ணு"

"எங்கே பாஸ்... இப்பத்தான் ஃபிரான்ஸிக் பீப்பிள் வந்து எஸ். ஓ. ஸி. பார்த்துட்டிருக்காங்க..."

"அவங்கப் பார்த்துட்டு இருக்கட்டும். நாம அதுக்குள்ள ராஜா அண்ணாமலைபுரம் போயிட்டு வந்துடலாம்"

"சுடர்கொடியோட வீட்டை உடனடியாய் 'ஸ்கேன் ' பண்ணிடலாம்னு சொல்ல வர்றிங்க ?"

"அதே தான்...!"

"ஜுட்" என்றான் விஷ்ணு.

 

*************

 

அந்தப் பிற்பகல்வேளையில் சுடர்கொடியின் வீடு இருந்த பட்டாபிராமன் தெரு ஆள் நடமாட்டம் அறவே இல்லாமல் வெறிச்சோடிப் போயிருந்தது .

சாலையின் இரண்டுபக்கமும் நடுத்தர மக்களின் வீடுகள் நெருக்கியடித்துக் கொண்டு தெரிய, மொட்டை மாடியில் காயப் போட்ட துணிகள் அரசியல் கட்சிகளின் கொடிகளைப் போல் பறந்து கொண்டிருந்தன. போலீஸ் ஜீப் போய்க்கொண்டிருக்க விஷ்ணு சொன்னான்.

"என்ன பாஸ்... இந்த தெருவுல இருக்கற யாருமே டி. வி. பார்க்க மாட்டாங்க போலிருக்கே... இந்த தெருவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் வேளச்சேரி ஸ்டேஷனில் கொடூரமாய் கொலை செய்யப்பட்டு செய்தியை எல்லா டி.வி. சேனல்களும் போட்டி போட்டுகிட்டு ஒளிபரப்பிட்டு இருக்காங்க. அதனோட பாதிப்பு இந்தத் தெருவில் பாயிண்ட் ஜீரோ ஜீரோ ஒன் பர்ஸண்ட் கூட தெரியலையே? ஒரு வேளை தப்பான தெருவுக்கு வந்துட்டோமா?"

 

"இது மத்தியான நேரம்... எல்லாரும் வேலைக்குப் போயிருப்பாங்க... வீட்ல இருக்கறவங்க பகல் தூக்கத்தில் இருப்பாங்க ..."

கடைசி வீட்டுக்கு முன்பாய் போய் ஜீப் நின்றது. விவேக்கும் விஷ்ணுவும் கீழே இறங்க, வாசற்படியில் உட்கார்ந்து செல்போனை நோண்டிக்கொண்டிருந்த அந்த நபர் போலீஸ் ஜீப்பைப் பார்த்ததும் பயத்தோடு எழுந்து நின்றார்.

 

விவேக் கேட்டான் .

"சுடர்கொடியோட வீடு இதுதானே...?"

"இ.... இ... இது இல்ல... ஸார்... எதிர்த்தாப்புல இருக்கற வீடு...!"

விவேக் திரும்பிப்பார்த்தான் .

வீடு பூட்டப்பட்டு கதவில் பெரிய மஞ்சள் நிற பூட்டு ஒன்று மத்தியான வெய்யிலில் பளபளப்பாய் மின்னியது.

"வீடு பூட்டிருக்கு...?"

"எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது ஸார்... வீட்டு ஓனர் உள்ளே இருக்கார். அவரைக் கேட்டா விபரம் தெரியும்," என்று சொன்னவர் வீட்டுக்குள் திரும்பிப் பார்த்து "முத்துராஜ் அண்ணே...! கொஞ்சம் வெளியே வாங்க..." என்று குரல் கொடுத்தார்.

அடுத்த சில வினாடிகளில் அந்த முத்துராஜ் பளீரென்ற வெள்ளை சர்ட்டிலும் வேஷ்டியிலும் வெளியே வந்தார். முன்பக்கம் வழுக்கை. பின் பக்கத்தலையில் மிச்சமிருந்த நரைமுடி சமீபத்தில் அடித்த 'டை'யின் காரணமாய் வயதைக் குறைத்துக் காட்ட முயற்சி செய்து தோற்றும் போயிருந்தது. ராத்தின நேர பீர்களில் புஷ்டியாய் தெரிந்தது தொப்பை.

 

போலீஸ் ஜீப்பைப் பார்த்ததும் லேசாய் வாய் உலர்ந்தார். அரையும் குறையுமாய் வணக்கம் வைத்ததை விவேக் பொருட்படுத்தாமல் கேட்டான்.

"சுடர்கொடியும் திலீபனும் தங்கியிருக்கற வீடு இதுதானே?"

"ஆமா... ஸார்... நான்தான் ஹவுஸ் ஓனர். ஏன் ஸார் என்ன விஷயம்? "

"சொல்றேன்....வீடு பூட்டியிருக்கு. ரெண்டு பேரும் எங்கே போயிருக்காங்க?"

"அந்தப் பொண்ணு ஒரு பத்திரிக்கையில் ரிப்போர்ட்டரா வேலை பார்க்குது ஸார். அண்ணன் திலீபன் ஒரு மெடிக்கல் ரெப். வாரத்துல அஞ்சு நாள் வெளியூர்."

"இப்ப திலீபன் எங்கே...?"

 

"ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடிதான் ஹைதராபாத் புறப்பட்டுப் போனார் ஸார்...!"

"அந்த பொண்ணு சுடர்க்கொடி....?"

"அது சாயந்திரம் ஆறு மணிக்கெல்லாம் வந்திடும் ஸார். ஏன் ஸார்... என்ன விஷயம் ஸார்?"

"இந்த வீட்டுக்கு மாற்றுச் சாவி உங்ககிட்டே இருக்கா...?"

 

"அது எப்படி ஸார் இருக்கும்... குடியிருக்கறவங்க வேற பூட்டைப் போட்டுக்குவாங்களே !"

விவேக் விஷ்ணுவைப் பார்க்க அவன் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டில் எப்போதும் வைத்து இருக்கும் 'லாக் ரிலீவர் டிவைஸோடு' கதவில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த பூட்டை நோக்கிப் போனான்.

வீட்டு ஓனர் முத்துராஜ் பதட்டமானார்.

"என்ன பிரச்னை ஸார்?"

"ஒண்ணும் பேசாம என்கூட வாங்க"

"ஸார்! நான் ஒரு கட்சியோட மாவட்ட செயலாளர். பிரச்னை என்னான்னு என்கிட்டே சொல்லுங்க ஸார். பூட்டியிருக்கற வீட்டை குடியிருக்கறவங்க அனுமதி இல்லாம ஓப்பன் பண்ணினா நாளைக்கு அதுவே ஒரு பெரிய பிரச்னையாயிடும் ஸார்."

விஷ்ணு குரல் கொடுத்தான்.

"பாஸ்...! லாக் ரொம்பவும் வீக். பத்தே செக்கண்ட்ல பல்லைக் காட்டிடுச்சு..."

கதவை விரிய திறந்து வைத்தான்.

முத்துராஜ் கலவர முகத்தோடு விவேக்கை பின்தொடர்ந்தார் .

"அந்த திலீபன் ஏதாவது ஏதாவது தப்பு பண்ணிட்டானா ஸார்?"

 

"இதோ பாருங்க முத்துராஜ். ஒரு பத்து நிமிஷம் பொறுமையாய் இருங்க. நாங்க இந்த வீட்டை சோதனைப் போட்ட பிறகு நீங்க என்னோட நிறைய கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்."

முத்துராஜ் மௌனமானார்.

 

விவேக்கும், விஷ்ணுவும் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். முன்பக்க அறையின் சுவரில் ஒரு இளைஞனின் போட்டோவும் ஒரு பெண்ணின் போட்டோவும் பக்கம் பக்கமாய் தெரிய விவேக் முத்துராஜிடம் திரும்பினான்.

"இவங்கதான் சுடர்கொடியும், திலீபனுமா?"

"ஆமா.... ஸார்..."

இரண்டு பேருமே அழகாய் இருந்தார்கள்.

போட்டோஜீனிக் ஃபேஸ். "மொத்தம் எத்தனை ரூம்?"

விவேக் உள்ளே போய்க்கொண்டே கேட்டான்.

"நாலு ஸார் ..."

"வாடகை எவ்வளவு ?"

"பதினஞ்சாயிரம் ஸார்"

விவேக் இடது பக்கமாய் நடந்து அந்த சாத்தியிருந்த அரைக் கதவைத் தள்ளினான்.

பார்வை உள்ளே போக விவேக்கின் உடம்பு ஒரு மெலிதான நடுக்கத்துக்கு உட்பட்டது.

ஒரு ஸ்டூல் கிழே கவிழ்ந்து கிடக்க.... திலீபன் தூக்கு கயிற்றில் ஒரு நேர்கோடாய் சலனமில்லாமல் தொங்கி கொண்டிருந்தான்.

(தொடரும்)

Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-one-zero-3-267385.html

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

ராஜேஷ்குமாரின் ஒன் + ஒன் = ஜீரோ... - அத்தியாயம் 4

 
 

-ராஜேஷ்குமார்

முன்கதைச் சுருக்கம்: விவேக்கைப் பேட்டி எடுப்பதற்காக வரும் இளம் பெண் நிருபர் சுடர்கொடி, வேளச்சேரி ரயில் நிலையத்தில் கோரமாக வெட்டிக் கொல்லப்படுகிறாள். விஷயமறிந்த விவேக், விஷ்ணுவுடன் கொலையின் பின்னணியை விசாரிக்க ஆரம்பிக்கிறான். அதே நாளில் அந்தப் பெண்ணின் வீட்டில் விசாரிக்கப் போக, பூட்டிக் கிடக்கும் வீட்டுக்குள் சுடர்கொடியின் அண்ணன் திலீபன் தூக்கில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்... இனி...

விவேக்கின் விழிகளில் அதிர்ச்சி மிச்சம் இருக்க, அவனுக்கு பின்னால் வந்த விஷ்ணு, திலீபன் தூக்கில் தொங்குவதைப் பார்த்துவிட்டு காதருகே மெல்ல கிசு கிசுத்தான்.

"என்ன பாஸ் இது....'ஒரு கொலை பண்ணினா இன்னொரு கொலை இலவசம்' ன்னு சொல்ற மாதிரி வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் தங்கச்சி கொலை. அண்ணன் காரன் பூட்டிய வீட்டுக்குள்ளே ஒரு 'ஸ்ட்ரெயிட் லைன்' மாதிரி தூக்கில் தொங்கிட்டிருக்கான். இது தற்கொலைன்னு நினைக்கிறேன் பாஸ்"

"இல்ல விஷ்ணு.... இதுவும் கொலைதான் ! "

"எப்படி பாஸ்...? நாம இன்னமும் திலீபனோட பாடிக்குப் பக்கத்துல கூட போகலை.... பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே கொலைன்னு சொல்றீங்க..."

" ரெண்டு காரணம்"

 

 
Rajeshkumar's One + One = Zero -4
 

 

" சொல்லுங்க பாஸ்... நான் ஏற்கெனவே கெஸ் பண்ணி வச்சிருக்கற அந்த ரெண்டு காரணங்களோடு நீங்க சொல்றது ஒத்துப் போகுதான்னு டெஸ்ட் பண்ணி பார்த்துக்கிறேன். "

" முதல் காரணம் வீடு பூட்டியிருக்கு. வீட்டை வெளிப்பக்கமாய் பூட்டிவிட்டு யாரும் தற்கொலை பண்ணிக்க மாட்டாங்க... ரெண்டாவது காரணம் இந்த ரூம்ல ஏ.சி. ஓடிகிட்டு இருக்கு. டெம்பரேச்சர் டிகிரி எவ்வளவுன்னு பார்த்தியா...பதினாறு. "

"அதாவது திலீபனை தூக்கில் தொங்கவிட்டவங்க பாடி அவ்வளவு சீக்கரத்துல டீ கம்போஸ் ஆகிவிடக்கூடாதுன்னு ஏ.ஸி. யை லோயஸ்ட்
டெம்பரேச்சர்ல வச்சு ஆன் பண்ணிட்டு போயிருக்காங்க... இல்லையா பாஸ் ?"

"அதேதான்... ! பக்கத்து ரூம்ல இருக்கற ஹவுஸ் ஓனர் முத்துராஜைக் கூப்பிடு.... ! அப்பறம் ப்ரான்ஸிக் பீப்பிளுக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணிடு."

விஷ்ணு தலையை சற்றே வெளியே நீட்டி சுவர் ஓரமாய் நின்று கொண்டிருந்த வீட்டு ஓனரை கண் அசைவால் கூப்பிட்டான். அவர் வியர்வை மின்னும் முகத்தோடு வேக வேகமாய் வந்தார்.

"என்ன ஸார்... ?"

விவேக் ஓர் ஊடுருவிய பார்வையோடு முத்துராஜைக் கேட்டான். "சுடர்கொடியோட அண்ணன் ஒரு 'மெடிக்கல் ரெப்' ன்னு சொன்னீங்க இல்லையா ?"

"ஆமா ஸார் "

" அவர் ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி அவரோட வேலை விஷயமாய் ஹைதராபாத் புறப்பட்டுப் போனதாகவும் சொன்னீங்க ?"

"ஆமா ஸார் "

" அது எப்படி உங்களுக்குத் தெரியும் ?"

" அவர் டாக்ஸியில் ஏறி ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு புறப்பட்டுப் போகும்போது நான் என் வீட்டுத் திண்ணையில்தான் உட்கார்ந்து பேப்பர் படிச்சிட்டு இருந்தேன். என்கிட்டே சொல்லிட்டுத்தான் போனார்".

" அப்படி அவர் சொல்லிட்டுப் போகும்போது சுடர்க்கொடி வீட்ல இருந்தாளா ?"

"இல்லை... அது ஒரு சாயந்திர நேரம். சுடர்க்கொடி இன்னமும் வேலையிலிருந்து திரும்பாததினால திலீபன் வீட்டைப் பூட்டிக்கிட்டுதான் போனார்."

"அப்படீன்னா அண்ணனும் தங்கச்சியும் ஒரே பூட்டுக்கு தனித்தனி சாவி வெச்சிருந்தாங்க ?"

" ஆமா ஸார்... ரெண்டு பேரும் நினைச்ச நேரத்துல வீட்டுக்கு வருவாங்க... போவாங்க..."

"ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி ஹைதராபாத் புறப்பட்டுப் போனவர், பூட்டின வீட்டுக்குள்ளே இப்படி தொங்கிட்டு இருக்காரே ? இது எப்படி உங்களுக்குத் தெரியாம போச்சு ?

முத்துராஜ் வெகுவாய் முகம் மாறினார்.

"என்ன ஸார்.... சொல்றீங்க? "

"வாங்க... இப்படி உள்ளே வந்து பாருங்க !"

முகம் நிறைய குழப்பத்தோடு எட்டிப் பார்த்த முத்துராஜ் விழிகளில் நிரம்பிக் கொண்ட திகிலோடு விவேக்கைப் பார்த்தார்.

"எ...எ...எப்படி ஸார்... இது...?"

"இந்த கேள்விக்கு நீங்கதான் பதில் சொல்லணும்... ஏன்னா இந்த வீட்டுக்கு நீங்கதான் ஹவுஸ் ஓனர். அதுவும் வீட்டுக்கு முன்னாடியே குடியிருக்கீங்க. உங்களுக்குத் தெரியாம இந்த வீட்டுக்குள்ள இப்படியொரு விபரீதம் நடந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை... ஹைதராபாத் போறேன்னு சொல்லிட்டு ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு டாக்ஸியில் கிளம்பிப் போன திலீபன் பூட்டின வீட்டுக்குள்ளே ஏ.சியின் ஜில்லிப்போடு தூக்குல தொங்கிட்டிருக்கார். எப்படி...?"

முத்துராஜின் விழிகளில் இப்போது கூடுதல் திகில். தலையின் முன் வழுக்கையில் வெள்ளமாய் வியர்வை. நடுக்கக் குரலில் பேசினார்.

"ஸ....ஸ.... ஸார்...! இப்படியொரு சம்பவம் எப்படி நடந்ததுன்னே எனக்குத் தெரியாது ஸார். நான் ஒரு கட்சியோட மாவட்டச் செயலாளர். கட்சித் தலைவரோட பிறந்தநாள் விழாக்கான ஏற்பாடுகளை கடந்த ரெண்டு நாளாய் கவனிக்கறதுக்காக கட்சி ஆபீஸிலேயே இருந்துட்டேன்... திலீபன் நல்லவர் ஸார். அவர் ஏன் இப்படி தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டார்ன்னு தெரியலை இந்த விஷயத்தை சுடர்கொடிக்கு தெரியப்படுத்தணும் ஸார்."

" இது தற்கொலையாய் இருக்கமுடியாது அதுவுமில்லாமே சுடர்கொடிக்கு இந்த விஷயத்தைத் தெரியப்படுத்தவும் முடியாது."

முத்துராஜின் விழிகள் வியப்பில் விரிந்தன.

"ஏன் ஸார் ?"

விஷ்ணு இப்போது குறுக்கிட்டு சொன்னான்.

" நீங்க மத்தியானம் ஒரு மணியிலிருந்து டி. வியையே 'ஆன்' பண்ணலை போலிருக்கு.... சுடர்க்கொடி இப்போ உயிரோட இல்லை. ரெண்டு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் அவளை யாரோ வெட்டிக் கொலை பண்ணியிருக்காங்க. அது சம்பந்தமான விசாரணைதான் இது. திலீபனை விசாரிக்க வந்தா அவரும் உயிரோட இல்லை. என்னான்னு இப்ப உங்களுக்குப் புரியுதா ?"

முத்துராஜ் அதிர்ச்சியில் உறைந்துப் போய் ஒன்றும் பேசாமல் நின்றிருக்க, விவேக் அவருடைய தோளைத் தொட்டான்.

" இனிமேல்தான் உங்க ஒத்துழைப்பு எங்களுக்கு வேணும்.. சுடர்க்கொடி, திலீபன் பற்றிய என்னோட கேள்விகளுக்கு நீங்க பொய் கலக்காம பதில் சொல்லணும் !"

"கேளுங்க ஸார்..." முத்துராஜ் தனது காய்ந்து போன உதடுகளை ஈரப்படுத்திக் கொண்டார்.

விவேக் அந்த அறைக்குள் நுழைந்து தூக்கில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் திலீபனை அண்ணாந்து பார்த்துக் கொண்டே முத்துராஜிடம் கேட்டார்.

" திலீபனும் சுடர்கொடியும் இந்த வீட்டுக்கு எப்போ குடி வந்தாங்க... ?"

" ரெண்டு வருஷம் இருக்கும் ஸார்..."

"அவங்களுக்கு அம்மா அப்பா இல்லை ?"

"அப்படித்தான் சொன்னாங்க ஸார்"

"ரிலேட்டிவ்ஸ் யாராவது வருவார்களா ?"

" அப்படி யாரையும் நான் பார்த்தது இல்லை ஸார். அண்ணன் தங்கச்சி ரெண்டு பேருமே நல்ல டைப் ஸார். என்கிட்டே ரொம்பவும் மரியாதை...!" முத்துராஜுக்குப் பேசப் பேச வியர்த்துக் கொட்டியது.

விவேக் மேற்கொண்டு முத்துராஜிடம் ஏதோ பேச முயல விஷ்ணு பக்கத்தில் வந்தான்.

"பாஸ்..! இந்த பீட் போலீஸ் ஸ்டேஷன் இன்ஸ்பெக்டருக்கும் ஃபாரன்ஸிக் பீப்பிளுக்கும் தகவல் சொல்லிட்டேன். சீஃப் எஃப். ஓ பிரானேஷ் ஸ்பாட்டுக்கு வர்றதாய் சொன்னார்."

"சரி வீட்டை சீன் ஆஃப். க்ரைம் பார்த்தியா...?"

"பார்த்துட்டேன் பாஸ் "

"உன்னோட கருடப் பார்வைக்கு ஏதாவது தட்டுப்பட்டதா...?"

"ஃபர்ஸ்ட் ரவுண்டுல எதுவும் தட்டுப்பாடலை பாஸ். ரெண்டாவது ரவுண்ட் பார்த்துடறேன். வீட்டோட பின்பக்கமும் பூட்டியிருக்கு. வந்த கொலையாளி லேசுப்பட்ட ஆசாமியாய் இருக்கமுடியாது பாஸ். இவ்வளவு நெருக்கமான குடியிருப்புப் பகுதியில் வீட்டை ரெண்டு பக்கமும் பூட்டிக்கிட்டு ஒருத்தரை தூக்குல தொங்கவிட்டுட்டுப் போயிருக்கற நபர் ஒரு பழைய குற்றவாளியாய்த்தான் இருக்க முடியும். அதுவும் இல்லாமே..."

விஷ்ணு பேசிக் கொண்டு இருக்கும்போதே விவேக்கின் செல்போன் முணு முணுத்தது.

எடுத்து அழைப்பது யார் என்று பார்த்தான்.

டி.ஜி.பி. கரிய பெருமாளின் பி.ஏ. தியோடர் கூப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். சற்றே நகர்ந்து போய் ஜன்னல் அருகே நின்று கொண்டு செல்போனை காதுக்கு ஏற்றினான் விவேக்.

"ஹலோ "

"மிஸ்டர் விவேக் ?"

"ஹோல்டிங் .."

" நான் தியோடர் பேசறேன் "

"சொல்லுங்க ஸார்..."

"இப்ப நீங்க எங்க இருக்கீங்க ?"

"வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் நடந்த மர்டர் சம்பந்தமாய் ராஜா அண்ணாமலைப் புரத்துல அந்தப் பொண்ணு வீட்ல இன்வெஸ்டிகேஷன் பண்ணிட்டிருக்கேன் ஸார்.."

" அந்த பொண்ணு சுடர்கொடியோட அண்ணன் திலீபனும் கொலை செய்யப்பட்டு தூக்குல தொங்கவிடப்பட்டு இருக்கறதாய் தகவல். உண்மையா ?"

" உண்மைதான் ஸார்... நானே எதிர்பார்க்காத சம்பவம் இது... யாரோ எதோ ஒரு காரணத்துக்காக அண்ணனையும், தங்கையையும் தீர்த்துக்கட்டியிருக்காங்க...."

"சரி ... நான் இப்போ பேச வந்த விஷயத்தைச் சொல்லிடறேன்"

"சொல்லுங்க"

"சுடர்க்கொடி, திலீபன் இந்த ரெண்டு பேருமே கொலை செய்யப்பட்ட விவகாரத்தை ரொம்பவும் டீப்பாய் இன்வெஸ்டிகேட் பண்ண வேண்டாம்... விசாரணை நுனிப்புல மேயற மாதிரி இருக்கட்டும்..."

" வாட் டூ யூ மீன் ஸார்?"

"மேலிடத்திலிருந்து நெருக்கடி... வெரி பவர்ஃபுல் பர்சன்... தகவல் இப்பத்தான் வந்தது.... மேற்கொண்டு எந்த விசாரணையும் வேண்டாம்ன்னு நெருக்கடி !"

" கொலையாளி யார்ன்னு கண்டு பிடிக்க வேண்டாம்ன்னு சொல்ல வர்றிங்களா ?"

"நான் அப்படி சொல்வேனா ?"

"இப்ப நீங்க சொன்னதுக்கு வேற என்னதான் ஸார் அர்த்தம் ?"

"இதோ பாருங்க மிஸ்டர் விவேக்...! என்னைப் பத்தி உங்களுக்குத்தெரியும். உங்களைப் பத்தி எனக்குத் தெரியும். என்கிட்டே பேசின மேலிடம் ரொம்பவும் பவர்ஃபுல். பொலிடிக்கல் பேக் ரவுண்ட் உள்ள நபர். நாம பயப்பட்டுத்தான் ஆகணும். ஆனா உங்களுக்கும் சரி, எனக்கும் சரி யாரைப் பார்த்தும் பயம் கிடையாது. ஆனா பயப்படற மாதிரி உங்களாலேயும் சரி, என்னாலேயும் சரி நல்லா நடிக்க முடியும். அதைத்தான் நாம இப்போ பண்ணப் போறோம். இந்த ரெண்டு மர்டர்களிலேயும் உங்க விசாரணை நுனிப்புல் மேயற மாதிரி இருக்கட்டும். ஆனா கொலையாளி யார்ன்னு கண்டுபிடிக்கற ஆப்ரேஷன் இன்னொரு பக்கம் தீவிரமாய் இருக்கட்டும்."

"தேங்க்யூ ஸார் "

"கொலையாளியையும் கொலைக்கான காரணத்தையும் கண்டுபிடிக்க உங்களுக்கு எவ்வளவு கால அவகாசம் தேவைப்படும் ?"

"168 மணி நேரம் ஸார்" என்றான் விவேக்.

(தொடரும்)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ : அத்தியாயம் 5

 
 

- ராஜேஷ்குமார்


விவேக் செல்போனில் '168 மணி நேரம்' வேண்டும் என்று சொன்னதும் செல்போனின் மறுமுனையில் இருந்த டி.ஜி.பி.யின் பர்சனல் அசிஸ்டண்ட் தியோடர் திகைத்தார்.

"அது என்ன 168 மணி நேரம் கணக்கு ?"

"எனக்கு ஒரு வார காலம் தேவைப்படும்ன்னு சொன்னேன் ஸார். நான் அப்படி மணிக்கணக்கில் சொன்னதுக்கு ஒரு காரணமும் இருக்கு..."

"என்ன காரணம்?"

 

 
Rajeshkumar's One + One = Zero -5
 

 

"இந்த சுடர்கொடி, திலீபன் மரணங்களை நாம் அன்றாடம் ஏதாவது ஒரு இடத்தில நடக்கும் சாதாரணக் கொலைகளாய் நினைச்சு இன்வெஸ்டிகேஷன் பண்ணினா, கொலைக்கான காரணமும், கொலையாளியும் நம்ம பார்வைக்குப் படாத தூரத்துக்குப் போக வாய்ப்பு இருக்கு. ஏன்னா நீங்களே இந்தப் பிரச்னைக்குப் பின்னாடி ஒரு பவர்ஃபுல் பர்சன் இருக்கறதாய் சொல்லிட்டீங்க.... அதனால இந்த கேஸை இடைவிடாம ஒவ்வொரு நிமிஷமும் ஏதாவது ஒரு வகையில் எச்சரிக்கை உணர்வோடு இன்வெஸ்டிகேஷன் செய்ய வேண்டியிருக்கு. அதே நேரத்துல கொலையாளிக்கு நாம இந்த கேஸை தீவிரமாய் விசாரணைப் பண்ணிட்டுருக்கோம்ன்னு தெரியக்கூடாது. அதுக்கு நீங்க ஒரு காரியம் செய்யணும் ஸார்."

"சொல்லுங்க மிஸ்டர் விவேக்... நான் என்ன பண்ணனும் ?"

"ப்ரஸ் மீடியாவும் சரி, சானல் மீடியாவும் சரி சுடர்கொடி, திலீபன் கொலைகளில் போலீஸ் விசாரணை மெத்தனமாகவும், அலட்சியப் போக்கோடும் நடைபெறுவதாய் குற்றம் சாட்டிக்கிட்டே இருக்கும்படியான ஒரு சூழ்நிலையை நீங்க உருவாக்கணும். நானும் விஷ்ணுவும் 'அண்டர் காப்' வேலை பார்த்து கொலைகளுக்கான காரணத்தையும், கொலையாளியையும் நெருங்கிருவோம். நம்ம நாட்டில் எவ்வளவு பெரிய பதவியில் யார் இருந்தாலும் சரி, அவங்க குற்றவாளியாய் இருந்தால் சட்டத்துக்கு முன்பாய் நிறுத்தப்பட்டேயாகணும். "

"அப்சல்யூட்லி ஐ செக்கண்ட் யுவர் வேர்ட்ஸ் மிஸ்டர் விவேக்.... நீங்க சொன்ன மாதிரி நான் ப்ரஸ், சானல் மீடியா பீப்பில்ஸை பார்த்துக்கறேன். நீங்க உங்க சூரசம்ஹாரத்துக்கு அஸ்திவாரம் போடுங்க...."

"தேங்க்யூ ஸார்"

"தேவைப்பட்டா மட்டும் என்னை இதே நெம்பர்ல காண்டாக்ட் பண்ணுங்க... "

"எஸ் . ஸார்"

" விஷ் யூ ஆல் த பெஸ்ட். நீங்க கேட்ட அந்த 168 மணி நேரம் இந்த நிமிஷத்திலிருந்து ஆரம்பமாகுது.....!"

"தாங்க யூ ஸார்...."

விவேக் செல்போனில் பேச்சை முடித்துக் கொண்டு திரும்ப, விஷ்ணு வெகு அருகில் நின்றிருந்தான்.

"என்ன பாஸ்... பிரச்னை சீரியஸா?"

"கொஞ்சம்... "

"நீங்களே கொஞ்சம்ன்னு சொன்னா என்னோட அகராதியில் அது மகா பெரிய பிரச்சனைன்னு அர்த்தம்... பார்த்துடலாம் பாஸ்... செல்போன், இன்டர்நெட் இல்லாத காலத்திலேயே கொலையாளிகளையும், குற்றவாளிகளையும் துரத்தி துரத்தி பிடிச்சிருக்கோம்... இன்னைக்கு விஞ்ஞானம் விஸ்வரூபம் எடுத்து இருக்கு. சுடர்கொடியையும், திலீபனையும் கொன்ற கொலையாளி செவ்வாய் கிரகத்துக்குப் போய்கிட்டு இருந்தாக் கூட கண்டு பிடிச்சுடலாம் பாஸ்."

விஷ்ணு சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே வாசலில் ஒரு வாகனத்தின் எஞ்ஜின் சத்தம் கேட்க, விவேக் ஜன்னலில் எட்டிப்பார்த்தான்.

வாசலில் நின்ற ஜீப்பிலிருந்து ஃபாரன்ஸிக் சீஃப் ஆபீசர் பிராணேஷ் பிஸ்கெட் நிற சபாரியில் முடி கொட்டி பளபளத்த மண்டையோடு இறங்கிக் கொண்டிருந்தார். கையில் ஒரு மெடிக்கல் கிட்.

விவேக் வேகமாய் போய் அவரை எதிர்கொண்டான் .

"வாங்க மிஸ்டர் ப்ரணேஷ்.... அயாம் வெயிட்டிங் ஃபார் யூ"

"ஸாரி மந்தைவெளிப் பக்கம் ஹெவி டிராஃபிக். கொஞ்சம் லேட் பண்ணிட்டேன்."

"நோ ப்ராப்ளம். யூ ஆர் இன் ரைட் டைம். நான் கூட இன்னும் எஸ். ஓ.பி. சரியா பார்க்கலை..."

"பாடி எங்கே....?"

"ப்ளீஸ் கம் திஸ் சைட்..." ப்ரணேஷக் கூட்டிக் கொண்டு விவேக் உள்ளே போனான். வீட்டு ஓனர் முத்துராஜ் தன்னுடைய நண்பர் ஒருவரின் உதவியோடு திலீபனின் உடலை கீழே இறங்கி சுவரோரமாய் படுத்து வைத்து இருக்க ப்ரணேஷ் கையுறைகளை மாட்டிக் கொண்டு உடலருகே மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தார். மெடிக்கல் கிட்டிலிருந்து ஒவ்வொரு உபகரணமாய் வெளிப்பட்டு திலீபனின் உயிரற்ற உடலை ஒரு சில நிமிடங்கள் முகர்ந்து விட்டு மறுபடியும் உள்ளே போயிற்று.

ஏறக்குறைய பதினைந்து நிமிடங்களுக்குப் பின் ப்ரணேஷ் இறுக்கமான முகத்தோடு விவேக்கை ஏறிட்டார்.

"மிஸ்டர் விவேக்... இது நிச்சயமாய் தற்கொலை இல்லை. இந்த நபரை தூக்குல தொங்கவிடறதுக்கு முந்தி சைக்கிளோப்ரோபேன் (CYCLOPROPANE ) என்கிற மயக்க மருந்தை ஸ்ப்ரே பண்ணி இவரை மயக்க நிலைக்குக் கொண்டு போய் அதுக்கப்புறமாய் கழுத்துக்கு கயித்தால சுருக்கு போட்டு தொங்கவிட்டு இருக்காங்க...."

"சம்பவம் நடந்து எவ்வளவு மணி நேரம் ஆகியிருக்கும்ன்னு நினைக்கறீங்க ?"

"சுமார் பனிரெண்டு மணி நேரம்"

"அதாவது நேத்து மிட் நைட்"

"எஸ் "

விவேக் முத்துராஜிடம் திரும்பினார். "நேத்து ராத்திரி நள்ளிரவில் திலீபன் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கார். ஹைதராபாத்துக்கு போறதாய் உங்க கிட்டே சொன்ன திலீபன் மறுபடியும் வீட்டுக்கு வந்திருக்கார். அப்படி வீட்டுக்கு வந்தவர்தான் கொலையாளிக்கிட்டே மாட்டியிருக்கார் மயக்க மருந்தை ஸ்பிரே பண்ணி திலீபனை மயக்கத்துக்கு உட்படுத்தி அவர் சுய உணர்வு இழந்ததும் கழுத்துக்கு கயித்தை மாட்டி தொங்கவிட்டுட்டு வீட்டையும் பூட்டிக்கிட்டு கொலையாளி போயிருக்கணும். நேத்து ராத்திரி இவ்வளவு சம்பவங்கள் நடந்து இருக்கு... இந்த வீட்டுக்கு எதிரில் இருக்கற உங்களுக்கு ஒரு சின்ன சத்தம் கூட கேட்கலையா?"

முத்துராஜ் மறுபடியும் புதிதாக வியர்த்தார்.

"ஸார்! நான் ஏற்கனவே சொன்ன மாதிரி ஒரு கட்சிக்கு மாவட்டச் செயலாளராய் இருக்கற நான் அந்தக் கட்சித் தலைவரோட பிறந்த நாளுக்காக ரெண்டு மூணு நாள் கட்சி ஆபீஸிலேயே இருந்துட்டேன். வீட்டுக்கே சரியாய் வரலை... என்னோட ஒய்ஃப்பும் ஊர்ல இல்லை. ஒரு கல்யாணத்தை அட்டெண்ட் பண்றதுக்காக கோயமுத்தூர்க்குப் போயிருக்கா. பொதுவா இந்த தெருவுல குடியிருக்கற யாரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் கண்டுக்க மாட்டாங்க ஸார். அவங்கவங்க வேலையை மட்டும் பார்த்துக்கிட்டு இருப்பாங்க....".

முத்துராஜ் பதட்ட குரலில் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே அந்த ஏரியா பீட் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்ட்டர் இரண்டு கான்ஸ்டபிள்களோடு உள்ளே வந்து விவேக்கைப் பார்த்து நேர்க்கோடாய் நின்று 'சுள்' என்று சல்யூட் அடித்து விட்டுத் தளர்ந்தார்.

விவேக் இன்ஸ்பெக்டரின் நேம் 'பேட்ச்' சைப் பார்த்து விட்டு பேசினான்.

"மிஸ்டர் சந்திரசேகர்...! வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் சுடர்கொடி என்கிற பெண் வெட்டிக் கொலை செய்ப்பட்ட சம்பவம் உங்களுக்குத் தெரியும்ன்னு நினைக்கிறேன்."

"தெரியும் ஸார். டி.வி. யில் நியூஸ் போயிட்டிருக்கு."

"அந்தப் பெண்ணோட அண்ணன்தான் இங்கே தூக்கில் தொங்கிய நபர். ஃபாரன்சிக் ஆபிஸரின் முதல் அறிக்கையின்படி திலீபன் நேற்று ராத்திரி கொலையாளியால் மயக்க மருந்து கொடுக்கப்பட்டு தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்டு இருக்கார். நான் சீன் ஆப் க்ரைம் பார்த்துட்டேன். நீங்களும் ஒரு தடவை பார்த்துட்டு பாடியை போஸ்ட் மார்ட்டத்துக்கு அனுப்ப வேண்டிய ஃபார்மாலிடீஸைப் பண்ணிடுங்க. "

"எஸ்... ஸார்..."

"போஸ்ட் மார்ட்டம் ரிப்போர்ட் உங்க கைக்குக் கிடைச்சதும் எனக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணுங்க !"

"எஸ்... ஸார்..."

"இவர் ஹவுஸ் ஓனர் முத்துராஜ். நான் இவரை என்கொயர் பண்ணிட்டேன். ஹி ஈ ஸ் ஹார்ம்லஸ். பட் இருந்தாலும் நீங்களும் ஒரு தடவை அவர்கிட்டே கேட்க வேண்டிய கேள்விகளைக் கேட்டு பதில்களை வாங்கிடுங்க."

"எஸ்.ஸார்...!"

"நான் கிளம்பறேன். ஃபாரன்சிக் சீஃப் ஆபிஸர் மிஸ்டர் ப்ராணேஷ் இங்கே இருப்பார். அவர் உதவியோடு நீங்க ஃபார்மாலிடீஸைக் கண்டினியூ பண்ணுங்க."

"எஸ்.ஸார்..." இன்ஸ்பெக்டர் சந்திரசேகர் மறுபடியும் நேர்கோடாக மாறி சல்யூட் அடிக்க, விவேக் ப்ராணேஷிடம் விடைப் பெற்றுக்கொண்டு வெளியே வந்தான். விஷ்ணு பின் தொடர்ந்தான்.

................................................................


விவேக் க்ரைம் பிராஞ்ச் அலுவலகத்தை நோக்கி மௌனமாய் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்க பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த விஷ்ணு பத்து நிமிஷம் வரை பொறுமை காத்துவிட்டு பொங்கினான்.

"இந்த ஊமைச் சித்தர் கெட் அப் உங்களுக்கு நல்லாயில்லை பாஸ். உங்க உதட்டோரம் எப்பவுமே ஒரு சின்ன சிரிப்பு சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்திருக்கும். அந்தச் சிரிப்பை இன்னைக்குக் காணோம்..."

விவேக் தனக்கு முன்னால் போய்க் கொண்டிருந்த ஒரு பஸ்ஸை ஓவர்டேக் செய்துக் கொண்டே சொன்னான்.

"விஷ்ணு...! எனக்கு அதிர்ச்சியாய் இருக்கு "

"எனக்கும் அதிர்ச்சிதான் பாஸ். அண்ணனும், தங்கையும் அடுத்தடுத்து கொலை செய்யப்பட்டிருக்காங்க. ஆனா இதை விட அதிர்ச்சியான கொலைகளையெல்லாம் நாம் பார்த்து இருக்கோமே பாஸ்."

"நான் அதிர்ச்சி அடைஞ்சது இந்த கொலைகளுக்காக இல்லை."

"பின்னே எதுக்காக பாஸ்?"

"தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்ட திலீபனும் வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்ட சுடர்கொடியும் அண்ணன் தங்கையாக நடிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன?"

விஷ்ணு விழிகளை விரித்தான்.

"எ...எ...என்ன பாஸ் சொல்றீங்க...?"

"திலீபனும் சுடர்கொடியும் கணவன் மனைவியாய் வாழ்ந்திருக்காங்க"

(தொடரும்)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ: அத்தியாயம் 6

 

 ராஜேஷ்குமார் முன்கதைச் சுருக்கம்:

வாசகர்களே... சென்னையைப் புரட்டி எடுத்த வார்தா புயலால் இணையதள சேவை முடங்கிப் போனதால், ஒன் + ஒன் = ஜீரோ தொடரின் ஆறாவது அத்தியாயத்தை அப்லோட் செய்வதில் தாமதம் ஏற்பட்டுவிட்டது.

ஆறாம் அத்தியாயத்துக்குச் செல்லும் முன், தொடரின் முன் கதைச் சுருக்கம்....

விவேக்கைப் பேட்டி எடுப்பதற்காக வரும் இளம் பெண் நிருபர் சுடர்க்கொடி வேளச்சேரி ரயில் நிலைய பிளாட்பாரத்தில் வைத்து வெட்டி கோரமாக கொலை செய்யப்படுகிறாள். டி.வி.யில் அதைச் செய்தியாகப் பார்த்த விவேக்கும் விஷ்ணுவும் உடனே வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு விரைந்து போகிறார்கள்.

கொலையின் பின்னணியை விசாரிக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள். அதே நாளில் அந்தப் பெண்ணின் வீட்டுக்கு விசாரிக்கப் போக, பூட்டிக் கிடக்கும் வீட்டிற்குள் சுடர்கொடியின் அண்ணன் திலீபன் தூக்கில் தொங்கிக்கொண்டு இருப்பதை விஷ்ணுவும் விவேக்கும் அதிர்ச்சியடைகிறார்கள். விசாரணையில் திலீபன் முந்திய இரவே கொலை செய்யப்பட்டு இருப்பது ஃபாரன்ஸிக் அறிக்கை மூலம் தெரிய வருகிறது. இதற்கு இடையில் மேலிடத்திலிருந்து விவேக்கிற்கு இந்த சுடர்க்கொடி கொலை விவகாரத்தை டீப்பாக விசாரிக்கக் கூடாது என்ற கட்டளை வருகிறது.

ஆனாலும் விவேக், விஷ்ணு இருவரும் விசாரணையில் தீவிரம் காட்டுகிறார்கள். திலீபன் உடலை போஸ்ட் மார்ட்டத்துக்கு அனுப்பும்படி அந்த பீட் ஸ்டேஷன் இன்ஸ்பெக்டரிடம் சொல்லிவிட்டு விவேக்கும், விஷ்ணுவும் காரில் க்ரைம் பிராஞ்சு ஆபீஸீக்கு திரும்புகிறார்கள். அப்போது விவேக் விஷ்ணுவிடம் திலீபனும், சுடர்கொடியும் அண்ணன் தங்கை அல்ல, அவர்கள் இருவரும் கணவன் மனைவியாக வாழ்க்கை நடத்தியிருக்கிறார்கள் என்று சொல்ல விஷ்ணு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போகிறான்.

இனிமேல்..... தொடர்ந்து படியுங்கள்.. **************

 

"என்ன பாஸ்...! நாகஸாகி, ஹிரோஷிமாவில் அமெரிக்காக்காரன் அணுகுண்டு போட்ட ரேஞ்சுக்கு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லிவிட்டு நீங்க பாட்டுக்கு கௌதம புத்தர் மாதிரி காரை ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கீங்க...? திலீபனும், சுடர்கொடியும் அண்ணன் தங்கை இல்லையா?"

விஷ்ணு அதிர்ச்சியோடு கேட்க விவேக் காரின் வேகத்தை சிக்னலுக்காக குறைத்துக் கொண்டே தலையசைத்தான்.

"ஆமா ரெண்டு பேரும் வெளியுலகத்துக்கு அண்ணன் தங்கை மாதிரி நடிச்சிருக்காங்க ?"

" இந்த 'மொகஞ்சாதோரா' உண்மை உங்களுக்கு எப்படி தெரிஞ்சது பாஸ்...? நானும் உங்க கூடவேதானே அந்த வீட்ல இருந்தேன் ?"

"நீ அந்த வீட்ல சீன் ஆஃப் க்ரைம் எத்தனை தடவை பார்த்தே....?"

"ரெண்டு தடவை"

"என்ன க்ளூ கிடைச்சது?"

"ஒரு பெரிய சைபர் பாஸ்... எதுவுமே என்னோட பார்வைக்குத் தட்டுப்படலை"

"உனக்கு கருடபார்வைன்னு உன்னோட தாத்தா சொன்னதாய் சொன்னியே...?"

"இன்னைக்கு சாயந்திரம் ஒரு கண்டாக்டரைப் பார்த்துடறேன் பாஸ்... திலீபனும் சுடர்கொடியும் அண்ணன் தங்கையாய் இருக்க முடியாதுன்னு உங்களோட லேசர் பார்வைக்கு மட்டும் எப்படி தட்டுப்பட்டது பாஸ்?"

"உனக்கு முன்னாடி இருக்கிற காரோட டேஷ்போர்டைத் திற..."

விஷ்ணு திறந்தான்.

"சின்னதாய் ஒரு பிளாஸ்டிக் பேக் தெரியுதா ?"

"தெரியுது பாஸ்..."

"அதை வெளியே எடு"

எடுத்தான் "

 

உள்ளே என்ன இருக்கு பாஸ்....?"

"பிரிச்சு பாரு"

விஷ்ணு அந்த பிளாஸ்டிக் பேக்கைப் பிரித்தான். உள்ளே சிவப்பு நிறத்தில் ஒரு மாத்திரை பட்டையும், மினி டூத்பேஸ்ட் சைஸில் ஒரு ஆயின் மென்ட் டியூப்பும், கூடவே சிறிய பிளாஸ்டிக் டிவைஸும் ஒரு அட்டைப் பெட்டியும் பார்வைக்குத் தட்டுப்பட்டன.

 

"இதெல்லாம் என்ன பாஸ்?"

 

"மொதல்ல அந்த மாத்திரைப் பட்டையை எடு"

விஷ்ணு எடுத்தான். மாத்திரைப் பட்டையின் மேல் I- PILL என்கிற மருந்தின் பெயர் சிவப்பு நிறத்தில் மின்னியது.

"அது என்ன மாத்திரைன்னு தெரியுதா விஷ்ணு?"

"தெரியலை பாஸ்....

'ஐ - பில் ' ன்னு போட்டிருக்கு

 

" விவேக் காரை நிதானமான வேகத்தில் ஓட்டிக்கொண்டே சொன்னான். "இது ஒரு கருத்தடை மாத்திரை. போன வாரம் கூகுளில் ஒரு மெடிசன் பேரைத் தேடிகிட்டு இருந்தபோது இந்த 'ஐ - பில்' என்கிற வார்த்தை என்னோட பார்வைக்குத் தட்டுப்பட்டது. அது எது மாதிரியான மருந்துன்னு நான் படிச்சுப் பார்த்தப்ப அது எனக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியாய் இருந்தது. "

 

"அந்த அதிர்ச்சியை எனக்கும் கொஞ்சம் குடுங்க பாஸ்"

"இந்த 'ஐ - பில்' என்கிற கருத்தடை மாத்திரை சமீபத்தில்தான் மார்க்கெட்டுக்கு வந்திருக்கு. இந்த மாத்திரை டெல்லி, மும்பை, சென்னை போன்ற பெரிய நகரங்களில் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் வாழும் இளம் பெண்களுக்கு ரொம்பவே பரிச்சியம். மருந்துக்கு கடைகளில் இந்த மாத்திரையை வாங்குபவர்களின் 50% சதவீதம் கல்யாணமாகாத இளம் பெண்கள்தானாம். ஒரு இளம் பெண் இந்த மாத்திரையை எடுத்துக்கிட்டு ஒரு வாரத்துல எத்தனை தடவை வேண்டுமானாலும் தப்பு பண்ணலாமாம்."

 

"இப்ப நீங்க என்ன சொல்ல வர்றீங்கன்னு எனக்கு புரியுது பாஸ். இந்த பிளாஸ்டிக் பேக் 'திலீபன் சுடர்க்கொடி' வீட்டிலிருந்து நீங்க எடுத்து இருக்கீங்க.... இல்லையா பாஸ்..?"

"அதேதான்... மாத்திரைப் பட்டையைத் தவிர ஒரு மினி டூத் பேஸ்ட் அளவுக்கு ஆயின்மெண்ட் ட்யூப் ஒண்ணு இருக்கே அதை வெளியே எடுத்து அந்த ஆயின்மெண்ட்டோட பேரைப் படி!"

 

விஷ்ணு எடுத்து படித்தான்.

"ஸ்பெர்மிசைடு "

"இந்த ஆயின்மெண்ட் எதுக்கு தெரியுமா !"

"மேட்டர் சூப்பராய் இருக்கு...

நீங்களே எனக்கு 'க்ளாஸ்' எடுங்க பாஸ்"

"ஒரு ஆணோ ஒரு பெண்ணோ தப்பு பண்ணின பிறகு பின்னாடி பிரச்னை ஏதும் வராமல் இருக்கறதுக்காக அப்ளை பண்ணிக்க வேண்டிய ஆயின்மெண்ட்...."

"ஆஹா...! ரெண்டு பேரும் ஏகப்பட்ட முன்னேற்பாடுகளோடு 'அண்ணன் தங்கை' நாடகத்தை வெற்றிகரமாய் அரங்கேற்றியிருக்காங்க பாஸ்.

 

மூணாவதா இது என்ன பாஸ் அரை உள்ளங்கை பரப்புக்கு ஒரு பிளாஸ்டிக் டிவைஸ்?"

"ஐ.யு.டி ."

"இது எதுக்கு பாஸ்...?"

"ஒரு பெண்ணின் கர்ப்பப் பைக்குள் பொருத்தப்படும் சாதனம்."

"பாஸ்! நீங்க சொல்றதையெல்லாம் கேக்கும்போது ஒரு சினிமா படத்தோடு தலைப்பு தான் ஞாபகத்துக்கு வருது.

திருடா.. திருடி....!" "அந்த அட்டைப் பெட்டியில் என்ன இருக்குன்னு பார்த்தியா?"

"பார்த்துட்டேன் பாஸ்... காண்டம்...! இது மாதிரியான அற்புதமான விஷயமெல்லாம் என்னோட பார்வையில்தான் படும். இன்னைக்கு அந்த பாக்கியம் உங்களுக்கு கிடைச்சிருக்கு. இந்த பிளாஸ்டிக் பேக்கை அந்த வீட்ல எந்த இடத்திலிருந்து எடுத்தீங்க பாஸ்... நான் ரெண்டு தடவை அந்த வீட்டை சுற்றி எஸ்.ஓ.ஸி. பார்த்தும் என்னோட பார்வைக்குத் தட்டுப்படலையே?"

 

விவேக்கின் உதடுகளில் ஒரு சின்ன சிரிப்பு இழையோடியது. "இந்த பிளாஸ்டிக் பேக் எந்த இடத்துல இருக்கணுமோ அந்த இடத்துல இருந்தது. அதாவது பெட் ரூம்ல ஒரு தலையணை உறைக்குள்ளே சரியா உள்ளே போகாமே கொஞ்சமாய் வெளியே எட்டிப் பார்த்துகிட்டு இருந்தது."

 

"இந்த கண்ணாமூச்சி விளையாட்ல நீங்க எக்ஸ்பெர்ட் பாஸ். நான் எப்பவுமே லொட லொடா. நீங்க என்னிக்குமே அட அடா...!"

"டேய் ... போதுண்டா.... மேற்கொண்டு இந்த கேஸ்ல எப்படி ட்ராவல் பண்ணலாம்ன்னு சொல்லு... டி.ஜி.பி.யோட பி.ஏ. தியோடர் போன்ல என்கிட்டே சொன்ன மாதிரி விசாரணை நுனிப்புல் மேயற மாதிரியும் இருக்கணும்.... அதே சமயத்துல வேகமாகவும் ஆழமாகவும் இருக்கணும்.... கொலையாளியை பூனை நடை போட்டு நெருங்கணும்!"

 

"அதுக்கு ஒரே ஒரு வழி தான் இருக்கு பாஸ்"

"என்னான்னு சொல்லு...."

"சுடர்கொடியோட ஃப்ரண்ட் ஜெபமாலைக்கு சுடர்கொடியோட கோர மரணம் டி.வி. நியூஸ் மூலம் தெரிஞ்சிருக்கும். வளையோசை பத்திரிக்கையின் எடிட்டர் மீனலோசனி ஜெபமாலையைப் பார்த்து இருக்காங்க. அந்த அம்மாவைப் பார்க்க ஜெபமாலை மறுபடியும் வரலாம்ன்னு நினைக்கிறேன். அப்படி வரும்போது நமக்கு தகவல் கொடுக்கச் சொல்லி....!"

 

விவேக் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவனுடைய செல்போன் ரிங்டோனை வெளியிட்டது. எடுத்து அழைப்பது யார் என்று பார்த்தான்.

ஒரு புது எண்.

ஒரு மரத்தின் அடியில் காரை ரோட்டோரமாய் நிறுத்தினான் விவேக். ஸ்பீக்கரை ஆன் செய்துவிட்டு பேசினான்.

 

"ஹலோ "

மறுமுனையில் ஒரு பெண்ணின் குரல். பதட்டம் நிரம்பிய குரல்.

"பேசறது யாரு விவேக் ஸாரா ?"

"ஆமா..." "ஸார்.. என்னோட பேரு ஜெபமாலை. சுடர்கொடியோட ஃப்ரண்ட். இப்பதான் டி.வியில் நியூஸ் பார்த்தேன்.

 

ஒரு நிமிஷம் அப்படியே ஆடிப்போயிட்டேன்...

கொலை நடந்த ஸ்பாட்டை டி.வி. யில் காட்டும்போது உங்களையும் காட்டினாங்க... ஸார்... சுடர்க்கொடி இவ்வளவு கோரமாய் கொலை செய்யப்பட என்ன காரணம்ன்னு எனக்குத் தெரியும்.

 

உங்களைப் பார்த்து பேசணும் ஸார். க்ரைம் ப்ராஞ்ச் ஆபீஸுக்கு வரட்டுமா ஸார்?"

விஷ்ணு கிசு கிசுப்பாய் சொன்னான்.

 

"பாஸ்... கும்பிடப் போன தெய்வம் இப்படி 'குடு குடு' ன்னு ஓடி வந்து நம்ம முன்னாடி நிக்கும்ன்னு நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கலை.

நம்ம ஆபீஸுக்கு வரச் சொல்லுங்க பாஸ்."

விவேக் விஷ்ணுவை லேசாய் முறைத்துவிட்டு செல்போனில் ஜெபமாலையிடம் பேசினான்.

"ஆபீஸுக்கு வேண்டாம் ஜெபமாலை."

"வேற எங்கே வர்றது ஸார்?"

"நீ இப்ப எந்த ஏரியாவிலிருந்து பேசறே?"

"பெசன்ட் நகர்"

"அப்படீன்னா பெசன்ட் நகர் கலாஷேத்ரா காலனியில் இருக்கற 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு சரியா ஆறு மணிக்கெல்லாம் வந்திடு... மீட் பண்ணிப் பேசிடலாம்."

" ஸ....ஸ... ஸார்...!"

"என்ன...?"

"எனக்கு பயமாயிருக்கு ஸார்..."

"எதுக்கு பயம்....?"

"சுடர்கொடிக்கு ஆனா மாதிரி எனக்கும் ஏதாவது ஆயிருமோன்னு....!"

"பயப்படாதே !"

விவேக் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே ஜெபமாலையின் செல்போன் இணைப்பு சட்டென்று அறுந்து போனது.

(தொடரும்..)

Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-one-zero-6-270146.html
 

Share this post


Link to post
Share on other sites

இனிமேல் முடிவு வரை போட்டுள்ளீர்களா என்று பார்த்துவிட்டுத்தான் வாசிக்கத் தொடங்கவேணும்

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ : அத்தியாயம் 7

 ராஜேஷ்குமார்

 

ஜெபமாலையின் செல்போன் இணைப்பு சட்டென்று அறுந்து போனதும் விவேக்கின் முகத்தில் ஒரு சின்ன பதட்டம் 'டென்ட்' போட்டுக் கொண்டது. அதைக் கவனித்த விஷ்ணு கேட்டான்,

 

"என்ன பாஸ்.... உங்க முகத்துல சின்னதா ஒரு வர்தா புயல் தெரியுது"

"ஜெபமாலையோட போன் கனெக்‌ஷன் கட்டாயிடுச்சு."

"நினைச்சேன். இவளுக்கும் ஏதாவது ஒரு பிரச்சனை வந்து இருக்கணுமேன்னு நினைச்சேன். வந்துருச்சு.... நம்ம எதிரிகள் வேகமாய் இருக்காங்க பாஸ்."

 

 விவேக் ஜெபமாலையின் எண்ணைத் தொடர்பு கொண்டான். உடனே ஒரு பெண்ணின் ரிக்கார்டட் வாய்ஸ் இன்ஸ்டன்ட் சப்பாத்தி புரோட்டா வேகத்தில் வந்தது.

"நீங்கள் தொடர்பு கொண்ட நபரின் எண் தற்போது சுவிட்ச் ஆஃப் செய்யப்பட்டுள்ளது."

"என்ன பாஸ்..??"

"ஸ்விட்ச் ஆஃப்"

"நினைச்சேன். மறுபடியும் போன் பண்ணிப் பாருங்க. 'தி போன் ஈஸ் நாட் இன் யூஸ்'ன்னு ஒரு பொண்ணோட சாக்லேட் வாய்ஸ் கேட்கும்... ஜெபமாலைக்கும் மலர் வளையம் வெச்சுட்டாங்க போலிருக்கு"

 

விவேக் மறுபடியும் போன் செய்ய நினைத்த நொடி, அவனுடைய போன் ரிங்டோனை வெளியிட்டது. எடுத்து அழைத்தது யாரென்று பார்த்தான்.

ஒரு புது எண்.

"யாரது ?" என்றான் விவேக்.

மறுமுனையிலிருந்து குரல் வேகமாக வந்தது.

 

"ஸார் ! நான்தான் ஜெபமாலை. இதுவும் என்னோட போன்நம்பர் தான் ஸார். இதுக்கு முன்னாடி நான் பேசின போன்ல 'சார்ஜ்' தீர்ந்துட்டதால என்னோட இன்னொரு போன்லயிருந்து காண்டக்ட் பண்றேன்." "போன் இணைப்பு கட் ஆனது நான் கொஞ்சம் டென்ஷன் ஆயிட்டேன்" "ஸார் ! நானும் இப்ப டென்ஷன்லதான் இருக்கேன். சுடர்கொடி என்னோட பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட். வாரத்துக்கு ரெண்டு தடவையாவது அவளைச் சந்திச்சு நாட்டு நடப்புகளில் இருந்து பர்சனல் விஷயங்கள் வரை எல்லாத்தையும் ஷேர் பண்ணிக்குவோம்.. ரொம்ப போல்ட் டைப் ஸார். யார்க்காகவும், எதுக்காகவும் பயப்படவே மாட்டா. நான் எத்தனையோ தடவை அவளை 'வார்ன்' பண்ணியிருக்கேன். அதையெல்லாம் அவ பொருட்படுத்தவே மாட்டா. ஆனா எது மாதிரியான சம்பவம் நடக்கக்கூடாதுன்னு நினைச்சேனோ அது இன்னிக்கு வேளச்சேரி ஸ்டேஷன்ல நடந்துருச்சு.... எனக்கும் அது மாதிரி எதுவும் நடந்துடுமோன்னு உதறலாயிருக்கு ஸார்...!"

 

"உன்னோட உயிர்க்கும் ஆபத்து வரும்ன்னு நீ ஏன் நினைக்கிறே ?"

"சுடர்கொடிக்கு தெரிஞ்ச பல முக்கியமான விஷயங்கள் எனக்கும் தெரியுமே.... ஸார்."

"சாரி.. சுடர்கொடியோட படுகொலைக்கு யார் காரணம்.... எது மாதிரியான விஷயங்கள் காரணம் ?" "ஸார் !

போன்ல எதையும் பேச முடியாது. நான் உங்கள் நேர்ல மீட் பண்றேன். பெசன்ட் நகர்ல காலசேத்ரா காலனியில் இருக்கும் 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்டுக்கு நான் எத்தனை மணிக்கு வரணும் ஸார் ?"

"சரியா ஆறு மணிக்கு"

"வேண்டாம் ஸார் இன்னும் கொஞ்சம் இருட்டட்டும்"

"அப்படின்னா ஏழு மணி ?"

 

"ஓ கே.... வந்துட்றேன் ஸார். என்னோட ட்ரஸ் கோட் யெல்லோ சுடிதார், ஆரஞ்ச் துப்பட்டா"

"இட்ஸ் ஓகே...! ஏதாவது பிரச்சனைன்னா எனக்கு போன் பண்ணு !"

"ஷ்யூர் ஸார்.. பட் இனிமேல்தான் பிரச்சனைகள் ஒவ்வொன்றாய் ஆரம்பமாகும்...! உங்களுக்கு இந்த கேஸ்ல நிறைய வேலையிருக்கு ஸார்..!"

"பார்த்துடலாம்.. என்னோட ஒர்க் கேரியர்ல எந்த ஒரு குற்றவாளியும் ஜெயிச்சதாகவோ தப்பிச்சதாகவோ வரலாறே இல்லை !"

"சரியா ஏழு மணிக்கு நீங்க சொன்ன அந்த 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்ட்ல இருப்பேன் ஸார்" மறுமுனையில் ஜெபமாலை பேசிவிட்டு செல்போனை அணைத்துவிட விவேக்கும் செல்போனை மெளனமாக்கினான். காரை ஸ்டார்ட் செய்யும் போது விஷ்ணு மெல்ல கூப்பிட்டான்.

"பாஸ்"

"என்ன ?"

"நம்ம ஜெபா என்ன சொல்றா ?"

விவேக் விஷ்ணுவை முறைக்க விஷ்ணு "ஸாரி... பாஸ்.. என்னோட ஜெபா.." என்றான். "விஷ்ணு..! ஜெபமாலைகிட்டே நிறைய விஷயங்கள் இருக்கு.. 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு சரியா ஏழு மணிக்கு போறோம். அவகிட்ட பேசுறோம். எல்லா விஷயங்களையும் வாங்கறோம். ஆனா ஜெபமாலை எல்லா விஷயங்களையும் நம்மகிட்ட சொல்லுவாளான்னு கொஞ்சம் சந்தேகமாய் இருக்கு..!"

 

"அந்த பொறுப்பை என்கிட்டே விடுங்க பாஸ்..! ஜெபாவை நான் ஹேண்டில் பண்றேன்... எனக்கு ஜன வசியம் தெரியும். அத வெச்சு அவகிட்டேயிருந்து எல்லாத்தையும் கறந்துடறேன்.'

"என்னது ஜன வசியமா ?"

"ஆமா பாஸ்...! நான் போன தடவை சதுரகிரி மலைக்குப் போயிருந்த போது அங்கேயிருந்த ஒரு மலைக்குகையில் சாமியார் ஒருத்தரைப் பார்த்து பேசிட்டு இருந்தப்ப அவர் ஒரு அரதப் பழச புஸ்தகம் ஒண்ணைக் கொடுத்தார். வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்து படிச்சுப் பார்த்தேன் பாஸ். அப்படியே அசந்து போயிட்டேன்."

"டேய் !"

"நம்புங்க பாஸ் ! வசியம் ஒரு கலை. ஏமாற்று வேலை கிடையாது. வசியத்தில் ஜன வசியம், தன வசியம், சத்ரு வசியம், ஸ்த்ரீ வசியம், புருஷ வசியம், மிருக வசியம், தேவ வசியம், லோக வசியம், ராஜ வசியம், யந்திர வசியம், தந்திர வசியம்ன்னும் பல வகை இருக்கு பாஸ்."

"ஏண்டா ! இப்ப நீ சொன்னதயெல்லாம் மனப்பாடம் பண்ணவே ஒரு மாசம் ஆகும் போலிருக்கே ?"

"அது உங்களுக்கு பாஸ்... என்னை மாதிரி கட்டை பிரம்மச்சாரிகளுக்கு ஒரு நிமிஷ வேலை."

விவேக் சின்னதாய் கொட்டாவி ஒன்றை வெளியேற்றிவிட்டு காரின் வேகத்தை அதிகரிக்க விஷ்ணு "பாஸ் ! நான் சொன்னதை நீங்க நம்பலைன்னு நினைக்கிறேன்" என்றான்.

"சுத்தமாய்"

"இன்னிக்கு நம்பப் போறீங்க பாஸ். சாயந்தரம் ஏழு மணிக்கு 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு ஜெபா வரப் போறா இல்லையா?"

"ஆமா...!"

"நான் உங்களுக்குப் பக்கத்துல இருந்தாலும் ஜெபா உங்ககிட்டதான் எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லுவா. ஆனா அப்பப்ப சாப்பிடும்போது ஊறுகாயைத் தொட்டுக்கற மாதிரி என்னையும் போனாப் போகுதுன்னு பார்ப்பா. அப்படிதானே எப்பவும் நடக்கும் ?" "ஆமா.." "ஆனா அப்படி நடக்க போறது இல்லை. இன்னிக்கு ஜெபா என்னை மட்டும் பார்த்து பேசப்போறா. உங்க பக்கம் திரும்பிக்கூட பார்க்கமாட்டா பாஸ்!"

"அப்படியா ?"

"அப்படியான்னு கேட்காதீங்க பாஸ், அது எப்படின்னு கேளுங்க. அந்த சதுரகிரி சாமியார் எனக்கு அந்த வசிய புஸ்தகத்தை மட்டும் தரல..?"

"அப்புறம்... இலவச இணைப்பா வேற எதாவது கொடுத்தாரா?"

"கிண்டல் பண்ணாதீங்க பாஸ்! சித்த ஹத்தி தோஷம் வந்துடும்.. அந்த சாமியார் புத்தகத்தோடு சின்னதா 'அர்த்த இஷ்டம்' என்கிற ஒரு சின்ன மை டப்பியையும் கொடுத்தார். அந்த மை சாதாரண மை கிடையாது பாஸ். கோரோசனையோடு, மச்சக்கல், சிறு தேன் எனப்படும் கொசுத்தேன் இந்த மூணையும் கலந்து ஒரு அமாவாசையன்னிக்கு பண்ணின மையை ஒரு கடுகளவு எடுத்து உச்சந்தலையில் வெச்சுகிட்டு போய் யார்க்கு எதிரிலே போய் உட்கார்ந்துலும் சரி, எதிராளி மனசுக்குள்ளே இருக்குற எல்லாமே வெளியே வந்துடும்..!"

 

"அப்படின்னா ... அந்த ஜெபமாலை இன்னிக்கு உன்கிட்டதான் பேசப் போறா..??"

"நோ டவுட் பாஸ்..."

"அந்த அர்த்த இஷ்ட மை டப்பி இப்ப வீட்ல இருக்கா. உன்னோட பாக்கெட்ல இருக்கா ?"

"பாக்கெட்ல ஒரு கர்ச்சீப்ல சுத்தி வெச்சிருக்கேன் பாஸ்"

"எங்கே காட்டு பார்க்கலாம்"

"ஸாரி.. பாஸ் ! கல்யாணமானவங்க அந்த டப்பியை பார்த்தா அதனோட சக்தி போயிடும்னு சாமியார் சொல்லியிருக்கார்"

 

. ********

 

சாயந்திரம் மணி ஆறு பத்து

ரூபலா இரண்டாவது தடவை போட்டுக் கொடுத்த டீயையும் சாப்பிட்டுவிட்டு டி.வி.யில் நியூஸ் பார்த்துக் கொண்டிருந்த விவேக்கை நெருங்கி உட்கார்ந்தான் விஷ்ணு.

"பாஸ்" "

ம்... "

"மணி 6.10. கிளம்ப வேண்டாமா ?"

"எங்கே ?"

"என்ன பாஸ்.... மறந்துட்டீங்களா... ஏழு மணிக்கு ஜெபா நமக்காக பெசன்ட் நகர் 'செவன்த் டேஸ்ட்' ரெஸ்டாரண்டுக்கு வந்துருவா. அவளை நாம் அவரச் சொல்லியிருக்கோம்..!"

"அப்படியா ?'

"என்ன அப்படியா...?" ரூபலா கோபத்தோடு உள்ளேயிருந்து வந்தான்.

"விஷ்ணு சீரியஸாய் கேட்டுட்டு இருக்கான். நீங்க என்னடான்னா... ரொம்பவும் அலட்சியமாய் பதில் சொல்லிட்டு இருக்கீங்க. இப்ப கிளம்பினாத்தானே ஏழு மணிக்கு பெசன்ட் நகர் போய் சேர முடியும்.

" விவேக் மெலிதாய் புன்னகைத்தான். "பெசன்ட் நகர் போய்ச் சேர்ந்துடலாம்.. ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு போயிடலாம்.. ஆனா..."

"என்ன ஆனா..?"

"ஜெபமாலை ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு வரணுமே ?"

"எ...எ...என்ன சொல்றீங்க ?"

"அந்த ஜெபமாலை ரெஸ்டாரண்ட்டுக்கு வர மாட்டான்னு சொல்றேன் !"

-தொடரும்...

Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-one-zero-7-270603.html

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 24/12/2016 at 10:03 PM, மெசொபொத்தேமியா சுமேரியர் said:

இனிமேல் முடிவு வரை போட்டுள்ளீர்களா என்று பார்த்துவிட்டுத்தான் வாசிக்கத் தொடங்கவேணும்

சகோதரி இன்னும் முடிவு போடவில்லை. அதனால் இப்ப வரவேண்டாம்.....!  tw_blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites

நல்ல காலம் சுவி அண்ணா.நீங்கள் சொல்லாவிட்டால் நான் வந்திருப்பேன் tw_blush:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ஒன் + ஒன் = ஜீரோ: அத்தியாயம் 8

Subscribe to Oneindia Tamil
 
 

- ராஜேஷ்குமார்

முன்கதைச் சுருக்கம்:

விவேக்கைப் பேட்டி எடுப்பதற்காக வரும் இளம் பெண் நிருபர் சுடர்க்கொடி வேளச்சேரி ரயில் நிலைய பிளாட்பாரத்தில் வைத்து வெட்டி கோரமாக கொலை செய்யப்படுகிறாள்.
விவேக்கும் விஷ்ணுவும் உடனே விசாரணையில் இறங்குகிறார்கள். அதே நாளில் அந்தப் பெண்ணின் வீட்டுக்கு விசாரிக்கப் போக, பூட்டிக் கிடக்கும் வீட்டிற்குள் சுடர்கொடியின் அண்ணன் திலீபன் தூக்கில் தொங்கிக்கொண்டு இருப்பதைக் கண்டு அதிர்கிறார்கள். இதற்கு இடையில் மேலிடத்திலிருந்து விவேக்கிற்கு இந்த சுடர்க்கொடி கொலை விவகாரத்தை டீப்பாக விசாரிக்கக் கூடாது என்ற கட்டளை வருகிறது. ஆனாலும் விவேக், விஷ்ணு இருவரும் விசாரணையில் தீவிரம் காட்டுகிறார்கள். விவேக் விஷ்ணுவிடம் திலீபனும், சுடர்கொடியும் அண்ணன் தங்கை அல்ல, அவர்கள் இருவரும் கணவன் மனைவியாக வாழ்க்கை நடத்தியிருக்கிறார்கள் என்று சொல்ல, அதிர்கிறான் விஷ்ணு.

இந்த நேரத்தில் சுடர்கொடி கொலை விஷயத்தில் தனக்குத் தெரிந்த சில ரகசியங்களைச் சொல்ல வருவதாக போன் செய்கிறாள் சுடர்கொடியின் தோழி ஜெபமாலை. ஒரு ரெஸ்டாரன்டுக்கு மாலையில் வருவதாகச் சொல்கிறாள். ஆனால் அந்த நேரத்தில் அவள் வரமாட்டாள் என கணிக்கிறான் விவேக்...

 

 
Rajeshkumar's One + One = Zero -8
 

 

இனி.....

விஷ்ணு உச்சபட்ச அதிர்ச்சியோடு கேட்டான்.

"என்ன பாஸ் சொல்றீங்க .... அந்த ஜெபமாலை செவன்த் டேஸ்ட் ரெஸ்டாரெண்ட்டுக்கு வரமாட்டாளா ?"

"மாட்டா..."

"எப்படிச் சொல்றீங்க.... ?"

"ஏதோ சொல்லணும்ன்னு தோணிச்சு.... சொல்றேன்....." விவேக் சொல்லிவிட்டு டீ பாயின் மேல் இருந்த ரிமோட் கண்ட்ரோலை எடுத்து சேனலை மாற்ற முயல, ரூபலா அதைப் பறித்து டி.வி.யின் திரையை இருட்டாக்கினாள்.

"என்னங்க இது ......! ஒரு சென்ஸ்டீவான மேட்டரை இவ்வளவு அலட்சியமாய் டீல் பண்ணிட்டு இருக்கீங்க..... ? சுடர்கொடி ஏன் கொலை செய்யப்பட்டாள் என்கிற விஷயம் ஜெபமாலைக்கு மட்டும்தான் தெரியும். அவளும் உங்ககிட்ட எல்லா விஷயத்தையும் சொல்றதுக்காக போன் பண்ணியிருக்கா. நீங்களும் அவளும் பெசன்ட் நகரில் இருக்கற ஒரு ரெஸ்டாரெண்டில் சந்திச்சுப் பேச ஏற்பாடாகியிருக்கு. புறப்படற நேரத்துல அந்த ஜெபமாலை வரமாட்டான்னு சொன்னா இதுக்கு என்ன அர்த்தம்?"

"அவ வரமாட்டான்னு அர்த்தம்?"

"அப்படீன்னா அவ பொய் சொல்லியிருக்காளா?"

"ஆமா அப்படிதான் தெரியுது"

"அவ சொன்னது பொய்ன்னு உங்களுக்கு எப்ப.... தெரிஞ்சது"

"ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாடிதான்"

"எப்படி.....?"

"மனசுக்குப் பட்டது." விவேக் சொல்ல ரூபலா விஷ்ணுவைப் பார்த்தாள்.

"டேய் விஷ்ணு... உன்னோட பாஸுக்கு என்னாச்சுடா....?"

"தெரியலை மேடம்.... அவர் பேசறது தமிழ் பாஷையாய் இருந்தாலும் ஏதோ ஒரு அந்நிய பாஷையில் பேசற மாதிரி கொஞ்சம் புரியுது... நிறைய புரியாமலும் இருக்கு... இது ஒருவகையான ஜென் நிலை மேடம்... பாஸ் மாதிரி இருக்கற அறிவு ஜீவிகளுக்குத்தான் இப்படிப்பட்ட ஞானோதயமெல்லாம் தோணும்.... இக்கட்டான இதுமாதிரியான சமயங்களில் பிரச்சனையை எப்படி கையாளனும்ன்னு எனக்குத் தெரியும் மேடம்....!"

"எப்படி....?"

"பாஸைக் காட்டிலும் கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனம் அதிகமாய் இருக்க ஒருத்தரை ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அவர்கிட்டே பேச வெச்சா போதும் மேடம்"

"அப்படிப்பட்ட ஒருத்தர் இப்ப எங்கடா கிடைப்பார்?"

"ஏன் மேடம் 73 கிலோ வெயிட்ல நான் ஒருத்தன் உங்க முன்னாடி விஸ்வரூபம் எடுத்த பெருமாள் மாதிரி நின்னுட்டு இருக்கேனே..... உங்க பார்வைக்குத் தட்டுப்படலையா....? பாஸ் ஜென் நிலைக்கு போயிட்டா அவரை எப்படி ஒரு சாதாரண நிலைக்குக் கொண்டு வர்றதுன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும் மேடம்."

ரூபலா எரிச்சலோடு விஷ்ணுவைப் பார்த்தாள். இவன் ஒருத்தன் என்று முனகியவள் .

"சரி... அவர்கிட்டே பேசு...!" என்றாள்.

"அவர்கிட்டே பேச்சு வார்த்தை ஆரம்பிக்கறதுக்கு முன்னாடி ஒரு லெமன் டீ வேணும் மேடம்"

"யார்க்கு?"

"எனக்குத்தான் மேடம்.... ஒரு லெமன் டீ உள்ளே போனாத்தான் என்னோட புத்திசாலித்தனம் பூஸ்ட் ஆகும். அப்படி ஒரு சாபம் எனக்கு. நான் ஏற்கனவே உங்ககிட்டே சொல்லியிருக்கேன் மேடம்!"

"உனக்கு இது மாதிரி நிறைய சாபம் இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும். ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல லெமன் டீயோடு வர்றேன்....!"

"டீயோடு அப்படியே ஒரு இலவச இணைப்பும் இருக்கட்டும் மேடம்!"

"இலவச இணைப்பா.... ?"

"ரெண்டு பிஸ்கெட்டைச் சொன்னேன் மேடம்"

ரூபலா விஷ்ணுவை ஒரு அமிலப் பார்வையில் நனைத்துக் கொண்டே சமைலறைக்குள் போனாள். விவேக்கிடம் திரும்பினான் விஷ்ணு.

"இப்ப சொல்லுங்க பாஸ்... என்ன பிரச்னை?"

"உனக்குத் தெரிஞ்ச டாக்ஸி டிரைவர் ஒருத்தர் இருக்கறதாய் சொன்னியே.... அவர் பேர் என்ன ?"

"ராம ஜெயம்"

"அவரை இன்னும் அரைமணி நேரத்துக்குள்ளே நம்ம வீட்டுக்கு வரச் சொல்லு... நீயும் நானும் ஒரு இடத்துக்கு போகப் போறோம்"

"நம்ம கார் இருக்கும் போது எதுக்கு பாஸ் டாக்ஸி ?"

"பேசாம சொன்னதைச் செய்....!"

"ஓ.கே . பாஸ்... விஷயம் ஏதோ சீரியஸ்ன்னு தெரியுது. இப்ப போன் பண்ணி ராமா ஜெயத்தை வரச் சொல்லிடறேன்." விஷ்ணு தன் செல்போனை எடுத்துக் கொண்டு ராமஜெயத்தின் செல் நெம்பரைத் தேடிக் கொண்டு இருக்க விவேக், "ஒரு நிமிஷம் விஷ்ணு!" என்றான்".

"சொல்லுங்க பாஸ் "

"டாக்ஸி நம்ம வீட்டுக்குப் பின்னாடி இருக்கற சந்தில் விநாயகர் கோயில் பக்கத்தில் நிக்கட்டும்!"

"ஏன் பாஸ் !"

"இப்போதைக்கு எந்த ஒரு கேள்வியையும் கேட்காதே... பேசாமே நான் என்ன சொல்றேனோ அதை மட்டும் செய்....!"

"புரியுது பாஸ்....! ஏதோ... ஐ. ஸி. யூனிட்டில் இருக்கற விஷயம் போலிருக்கே... நான் இப்போ ராம ஜெயத்துக்கு போன் பண்ணிடறேன் பாஸ்....!" சொன்ன விஷ்ணு அந்த ராமா ஜெயத்தை செல்போனில் பிடித்து பேசிவிட்டு விவேக்கை ஏறிட்டான்.

"அடுத்த அரைமணி நேரத்துக்குள்ளே டாக்ஸி வந்துடும் பாஸ்...!"

அதே வினாடி விவேக்கின் செல்போன் மென்மையாய் சிணுங்க விவேக் எடுத்து அழைப்பது யார் என்று பார்த்தான்.

டி.ஜி.பி.யின் பி.ஏ. தியோடர் பெயர் டிஸ்ப்ளேயில் தெரிந்தது.

செல்போனை இடது காதுக்குக் கொடுத்த விவேக், சலனமில்லாத குரலில் 'குட் ஈவினிங்' என்றான்.

"ஸே! வெரி வெரி வொர்ஸ்ட் ஈவினிங்.. மிஸ்டர் விவேக். டிவியில் நியூஸ் பார்த்தீங்களா?"

"கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி பார்த்தேன் ஸார்"

"இப்ப பாருங்க... எல்லா டிவி சானல்களும் வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் வெட்டிக் கொல்லப்பட்ட சுடர்கொடியோட மேட்டரும், அவளுடைய அண்ணன் வீட்ல தூக்குல தொங்கின மேட்டரும்தான் பரபரப்பா போயிட்டிருக்கு..."

விவேக் டிவியை ஆன் செய்து சேனல் மாற்றி மாற்றிப் பார்த்துவிட்டு, "எஸ் ஸார்... எல்லா சேனல்களிலும் இந்த விஷயம் நெருப்பாட்டம் இருக்கு...", என்றான்.

"என்ன பண்ணலாம்..."

"இப்போதைக்கு மீடியா பீப்பிளை ஒண்ணும் பண்ண முடியாது ஸார். இன்னும் ஒரு வாரத்துக்கு அவங்களுக்கு இந்த விஷயம்தான் மூணு வேளையும் சாப்பாடு. எனக்கு சில விஷயங்கள் கிடைச்சிருக்கு ஸார். அதை நோக்கித்தான் ட்ராவல் பண்ணிட்டிருக்கேன்".

"பி... கேர்ஃபுல்.. நான் சொன்ன விஷயத்தை மறந்துட வேண்டாம். இந்த மர்டர்ஸ் சம்பந்தப்பட்ட விசாரணை வெளிப்பார்வைக்கு நுனிப்புல் மேயற மாதிரி இருக்கணும். அதே நேரத்துல கொலையாளியைக் கண்டுபிடிக்கிற விஷயத்தில் வேகமும் ஆழமும் வேணும்..."

"நான் அந்த விஷயத்தை மறக்க மாட்டேன் ஸார். உங்க கிட்ட நான் 168 மணி நேரம் அவகாசம் கேட்டேன். அதாவது ஒரு வாரத்துக்குள்ள கொலையாளியை நெருங்கிடுவேன்."

"நெருங்கியாகணும்... இல்லன்னா இன்னொரு விபரீதம் நடந்துடும்..."

"இன்னொரு விபரீதமான விஷயமா?"

"ஆமா மிஸ்டர் விவேக்... சுடர்கொடி வேளச்சேரி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் வெட்டிக் கொலை செய்யப்பட்டபோது ஸ்டேஷனில் பொருத்தப்பட்டிருந்த சிசிடிவி காமிராக்கள் பழுதடைஞ்சு போயிருந்ததால அந்த காமிராக்களில் கொலை செய்யப்பட்ட அந்த நிகழ்வு பதிவாகலை. ஆனா ஸ்டேஷனுக்கு வெளியே இருந்த ஒரு ஹோட்டலின் முன்புறம் பொருத்தப்பட்டு இருந்த சி.சி.டி.வி. காமிராவில் ஒரு காட்சி பதிவாகியிருக்கு அது எது மாதிரியான காட்சி தெரியுமா மிஸ்டர் விவேக்?"

"சொல்லுங்க சார்...."

"அந்த சி.சி.டி.வி. காமிராவில் ஒரு இளைஞன் பதிவாகியிருக்கிறான். கையில் ஒரு சிவப்பு நிற சூட்கேஸ். முகத்தில் அளவுக்கு அதிகமான பதட்டம். ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியே வேகமாய் வர்றான். அந்த நபர்தான் சுடர்கொடியை வெட்டியா கொலையாளியாய் இருக்க முடியும்ன்னு நம்ம டிபார்ட்மெண்ட் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கு. ஆனா அந்த வீடியோ பதிவைப் பார்த்த எனக்கு அந்த இளைஞன் கொலையாளியாய் இருக்க முடியாதுன்னு மனசுக்குப் பட்டது."

"நீங்க அப்படியொரு முடிவுக்கு வர காரணம் என்ன ஸார்...?"

"அந்த இளைஞன் கையில் இருந்த சிவப்பு நிற சூட்கேஸ் ஒரு கனமான சூட்கேஸ். அவன் அதைத் தூக்கிட்டு வரும்போதே தெரியுது. ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியே வரும்போது இருபதடி நடக்கறதுக்குள்ளே ஒரு தடவை அந்த சூட்கேஸை கீழே வெச்சுட்டு பத்து விநாடி ஆசுவாசப்படுத்திட்டு அதுக்கப்புறம் அதைத் தூக்கிட்டு வர்றான். இப்படி மூணு தடவை சூட்கேஸை வெச்சு வெச்சு எடுத்திட்டு வர்றான். ஒரு பெண்ணைக் கொலை செய்யப் போறவன் அப்படியொரு ஹெவி லக்கேஜ்ஜை தூக்கிட்டு வருவானா என்ன...?"

"டி.ஜி.பி கிட்டே அந்த பாயிண்டை சொன்னீங்களா ஸார்...?"

"சொன்னேன்"

"வாட் வாஸ் த ரிப்ளை ?"

"நீங்க சொல்றது சரிதான் தியோடர். அந்த இளைஞன் ஸ்டேஷனை விட்டு அவசர அவசரமாய் வெளியே வந்தான் என்கிற ஒரே ஒரு காரணத்துக்காக அவன்தான் கொலையாளியாய் இருக்க முடியும்ன்னு என்னால ஒத்துக்க முடியலை. ஆனா எனக்கு மேலிடத்திலிருந்து ஒரு ப்ரஷர் வந்துட்டேயிருக்கு. யாரையாவது ஒரு நபரை கொலையாளியாக்கி இந்த விவகாரத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கச் சொல்றாங்க..."

"யார் ஸார் அது...?"

"ஒரு பவர்ஃபுல் பொலிடிகல் பர்சன்"

"அது யார்ன்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா ?"

"தெரியாது"

"டி.ஜி.பி க்கு?"

"அவர்க்கும் தெரியாதுன்னு சொல்றார். இது ஒரு ஷேடோ ஆர்டர். தமிழில் சொல்லணும்ன்னா நிழல் கட்டளை...."

"ஸார் யார் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் போலீஸ் போலீஸ் மாதிரிதான் இருக்கணும். யார்க்கும் அடிபணியக் கூடாது!"

"அப்படி இருக்கத்தான் ஆசைப்படறோம். அது நடைமுறையில் சாத்தியப்படறது இல்லை...! இப்ப நம்ம டிபார்ட்மெண்ட்டோட அடுத்த கட்ட வேலை என்ன தெரியுமா மிஸ்டர் விவேக் ?"

"என்ன ஸார்?"

"வேளச்சேரி ஸ்டேஷனை விட்டு அவசர அவசரமாய் வெளியே வந்த அந்த இளைஞன் உண்மையாகவே கொலையாளியா இல்லையா என்று நமக்குத் தெரியாது. இந்தக் காலத்தில் யாரையும் நம்ப முடியாது. அவன் கொலையாளியாய் இருக்கலாம். ஒருவேளை அப்பாவியாய் இருந்தால் சட்டம் தடம் புரண்டுவிடும். ஸோ உங்களுக்கு பொறுப்பு இதில் அதிகம். உண்மையான குற்றவாளியை நீங்க சீக்கிரம் நெருங்கியாகணும் விவேக்... BALL IS IN YOUR COURT. YOU HAVE TO PLAY"

"நான் ஏற்கனவே விளையாட ஆரம்பிச்சுட்டேன் ஸார்"

( தொடரும் )

http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-one-zero-8-270954.html

Share this post


Link to post
Share on other sites

ராஜேஷ்குமாரின் ஒன் + ஒன் = ஜீரோ... - அத்தியாயம் 9


'நான் ஏற்கனவே விளையாட ஆரம்பிச்சுட்டேன் ஸார்' என்று விவேக் சொன்னதும் செல்போனின் மறுமுனையில் இருந்த தியோடர் மெல்லச் சிரித்தார்.

"மிஸ்டர் விவேக்.... இந்த சுடர்கொடி கேஸ்ல நீங்க ரூல்ஸ் அண்ட் ரெகுலேசன் படி விளையாடினா குற்றவாளியை ஜெயிக்க முடியாது. நீங்க பவுல் கேம் ஆடணும்....!"

"அந்த ஆட்டமும் எனக்குத் தெரியும் ஸார்"

"வி நோ... வாட் யூ ஆர்... என்னோட கவலை எல்லாம் எந்த ஒரு நிரபராதியும் சுடர்கொடி, திலீபன் கொலை வழக்குகளில் மாட்டி தூக்குக் கயிறுக்கு முன்னாடி போய் நின்னுடக் கூடாது "

"அப்படியொரு நிலைமை வராது ஸார்." "வந்திடும் போலிருக்கே ....?"

"நீதி தேவதையோட கண்கள் கட்டப்பட்டு இருந்தாலும், குற்றவாளி உலகத்தின் எந்த மூலையில் ஒளிந்து இருந்தாலும் தப்பிக்க முடியாது ஸார்...." "வெல் செட் மிஸ்டர் விவேக்... நாளைக்கு பொழுது விடியும் போது உங்க கிட்டயிருந்து ஒரு பாஸிட்டிவான பதிலை எதிர்பார்க்கிறேன் ."

 

"ஷ்யூர் ஸார்"

"விஷ் யூ ஆல் த பெஸ்ட் "

விவேக் செல்போனை அணைக்க ரூபலா சமயலறையில் இருந்து மணக்கும் லெமன் டீயோடும், பிஸ்கெட் தட்டோடும் எதிர்பட்டாள்.

விஷ்ணு எழுந்தான், "என்கிட்டே குடுங்க மேடம்... இவ்வளவு வெயிட்டை நீங்க வெச்சிக்கிட்டு நீங்க ரொம்ப நேரம் நிற்கக்கூடாது... "

"என்னடா சொல்றார் உன்னோட பாஸ்... நீதி தேவதையோட கண்கள் அது இதுன்னு விஜய், அஜித் ரேஞ்சுக்கு டயலாக் பேசிட்டு இருந்தார்...."

விவேக்கின் உதடுகளில் மெலிதாய் ஒரு புன்னகை அரும்பியது.

"உங்க ரெண்டு பேர்க்கும் ஒரு உண்மை புரியலை."

 

"என்ன உண்மை பாஸ்....?"

"சுடர்கொடி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் வைத்து கொடூரமாய் கொலை செய்யப்படணும்.... அதுக்கு முன்பாக திலீபன் தன்னோட வீட்ல தூக்கில் தொங்கவிடப்படணும்ன்னு... எந்த இடத்துல முடிவான விஷயம் தெரியுமா?"

"வெத்தலையில் மை தடவிப் பார்த்தா தெரியும் பாஸ்."

ரூபலா பயமாய் விவேக்கைப் பார்த்தாள்.

"நீங்க சொல்லுங்க.... எந்த இடத்துல....?"

"டெல்லியில்" "அது எப்படி அவ்வளவு சரியாய் டெல்லின்னு சொல்றீங்க...?"

விவேக் தன்னுடைய செல்போனில் இருந்த மெஸேஜ் ஆப்ஷனுக்குப் போய் சற்று முன் தனக்கு வந்த எஸ். எம் .எஸ். செய்தி ஒன்றை ரூபலாவிடம் நீட்டினான்

. ரூபலா செல்போனை வாங்கி வாய்விட்டுப் படித்தாள்.

"DONT THINK MORE ABOUT THE MURDER S AND D, IT BRINGS RED DOTS"

ரூபலா கலவரமானாள்.

"என்னங்க இது...?"

"உனக்கு புரியுதா இல்லையா?"

"புரிஞ்சும் புரியாத மாதிரி இருக்கு"

"விஷ்ணு உனக்கு?"

பிஸ்கெட் தட்டை முடித்துவிட்டு லெமன் டீயை ருசி பார்த்துக் கொண்டிடுந்த விஷ்ணு விவேக்கிடம் திரும்பினான்.

"என்ன பாஸ்... உங்க கூட எத்தனை வருஷம் குடும்பம் நடத்திட்டு வர்றேன்...?

உங்களுக்கு வந்த எஸ். எம். எஸ். எது மாதிரியானது... யார் அது அனுப்பினதுன்னு எனக்குத் தெரியாதா என்ன?"

"உன்னோட மேடத்துக்கு சொல்லு!"

"மேடம்.... இந்த எஸ். எம். எஸ்.டெல்லியில் இருக்கற சி.பி.ஐ . ஆபிஸிலிருந்து பாஸுக்கு வந்திருக்கு. அனுப்பின ஆபிசர் பேர் சரத் சர்மா. பாஸுக்கு ரொம்பவும் வேண்டியவர். செய்தியில் குறிப்பிட்டு இருக்கற S அண்ட் D என்கிற எழுத்துக்கள் யாரைக் குறிப்பிடுது தெரியுமா மேடம். 'S' என்கிற எழுத்து சுடர்கொடியையும், 'D' என்கிற எழுத்து திலீபனையும் குறிக்குது. இந்த ரெண்டு கொலையைப் பற்றி அதிகமாய் அலட்டிக்க வேண்டாம். அப்படி அலட்டிக்கிட்டா மேலும் ரத்தத் துளிகளைப் பார்க்க வேண்டி வரலாம்ன்னு சரத் சர்மா 'வார்ன்' பண்ணியிருக்கார்."

"என்னங்க இவன் சொல்றது நிஜமா....?"

"விஷ்ணுவுக்கும் சில சமயங்களில் மூளை வேலை செய்யும்.

அப்படிப்பட்ட மகத்தான சமயங்களில் இதுவும் ஒண்ணு...."

"நன்றி பாஸ்...."

"மேலும் சில ரத்தத் துளிகளைப் பார்க்க வேண்டி வரலாம்ன்னு சரத் சர்மா சொல்லியிருக்காரே....?"

"ஆமா...!"


"அவர் யாரை மென்ஷன் பன்றார்...?"

"அது விஷ்ணுவாகக் கூட இருக்கலாம்"

"பா ..பா... பாஸ்...."

"ஏன் நானாகக்கூட இருக்கலாம் "

"இப்பத்தான் பாஸ் மனசுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாயிருக்கு "

"என்னங்க.... இவ்வளவு சீரியஸான மேட்டரை ஏதோ செல்லாத 1000 ரூபாய் நோட்டு மாதிரி மாதிரி டீல் பண்றீங்க....?"

- தொடரும்

 


Read more at: http://tamil.oneindia.com/columnists/rajeshkumar/rajeshkumar-s-one-plus-one-zero-9-271739.html

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  
Followers 0