Athavan CH

உன்னால் முடியும்

54 posts in this topic

7 hours ago, Athavan CH said:

உன்னால் முடியும்: உழைப்பு மட்டுமே நம்மை வளர்க்கும்

அ.அஜய் பிரசாத், இமேஜ் ஸ்டைல், கரூர்.

அ.அஜய் பிரசாத், இமேஜ் ஸ்டைல், கரூர்.

ஜவுளித் துறை நகரமான கரூரில் பல பெரிய நிறுவனங்களுக்கு மத்தியில் தனது அனுபவத்தை நம்பி சிறிய அளவில் தொழில் தொடங்கியவர் அஜய் பிரசாத். இன்று பல நாடுகளுக்கும் தனது தயாரிப்புகளான ஏப்ரன், டேபிள் கிளாத் போன்றவற்றை அனுப்பி வரும் இவரது அனுபவம் இந்த வாரம் ``வணிக வீதி’’-யில் இடம் பெறுகிறது.

ஏற்கெனவே மிகப் பெரிய நிறுவனங்கள் உள்ளன. இவர்களோடு போட்டி போடுவது என்பது சாதாரணமானதல்ல, ஆனால் வெளிநாட்டு ஆர்டர்களை பிடிப்பதற்கு இங்கு யாருடைய உதவியும் தேவையில்லை. நேரத்திற்கு சப்ளை செய்வதும், தரமாகவும் இருந்தால் யார் வேண்டுமானாலும் ஜெயிக்க முடியும் என்பதுதான் கரூரில் உள்ள நிலைமை. நான் அந்த ரிஸ்க் எடுத்த போது எனக்கு வயது 24தான்.

முக்கியமாக வெளிநாடுகளில் நடை பெறும் கண்காட்சிகளில் கலந்து கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் அங்கு வரும் வாடிக்கையாளர் தொடர்புகள், நவீன இயந்திரங்கள் குறித்த அனுபவமும் கிடைக்கும். ஆனால் தொழில் தொடங்கிய நான்கு ஆண்டுகள் வரை எனக்கு வெளிநாட்டு கண்காட்சிகளுக்கு போகும் அளவுக்கு வசதிகள் கிடையாது. ஆன்லைன் ஆர்டர்களை நம்பித்தான் இருந்தேன். ஒவ்வொரு ஆண்டாக மெல்ல விற்பனை அதிகரித்தது, ஆண்டுக்கு ஒரு முறை வெளிநாட்டு கன்காட்சிக்கு செல்ல தொடங்கி, இப்போது ஆண்டுக்கு நான்கு கண்காட்சிகள் செல்லும் அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளேன்.

இந்த தொழிலில் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது குறித்த நேரத்தில் பொருட்களை அனுப்ப வேண்டும். நேரத்தை தவறவிட்டால் கப்பலில் அனுப்ப வேண்டிய பொருட்களை விமானம் மூலம் அனுப்ப வேண்டிய நெருக்கடி உருவாகும். இதனால் நமக்கு கூடுதல் செலவாகும். அல்லது ஆர்டரே கேன்சல் ஆகலாம்

பகிர்விற்கு நன்றி... ஆதவன்.
இப்படியான தொழிலில் ஈடுபடும் தமிழக உறவுகள் சிலர்... ஜெர்மனியில் உள்ள நண்பரின் வீட்டிற்கு வந்து.. அங்கிருந்து... இங்கு நடக்கும் கண்காட்சிகளில்  கலந்து கொண்டு,  பெரிய தொழில் அதிபர்களாகி உள்ளதை.. நேரில் கண்டுள்ளேன். 

Share this post


Link to post
Share on other sites

உன்னால் முடியும்: வாய்ப்புகளை உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்...

unna_3108997f.jpg

சாதிப்பதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம். அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்ள நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்கிறார் இஸ்ரேல் பிரேம். சென்னை சைதாப்பேட்டையைச் சேர்ந்தவர். காரைக்குடி கூடை, கைவினை தாம்பூல பைகள் தயாரிப்பில் வளர்ந்து வரும் இவர் தனது அனுபவத்தை இந்த வாரம் ``வணிக வீதி’’-க்காக பகிர்ந்து கொண்டார்.

குடும்ப நிலைமை காரணமாக பத்தாம் வகுப்புவரைதான் படித்தேன். பிறகு ஐடிஐ படித்துவிட்டு ஒரு நிறுவனத் தில் ஹெல்ப்பராக வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். கம்ப்யூட்டரில் ஏதாவது கோர்ஸ் படித்தால் நல்ல வேலை கிடைக்கும் என்கிற ஆசையில் 6 மாத கம்ப்யூட்டர் கோர்ஸ் சேர்ந்தேன். கம்ப்யூட்டர் ஹார்ட்வேரில் ஆர்வம் ஏற்பட்டு திரும்ப என்ஐஐடி-யில் ஒரு ஆண்டு கோர்ஸில் சேர்ந்தேன். ஓரளவு ஹார்ட்வேர் விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டு கம்ப்யூட்டர் அசெம்பிள் செய்யும் அளவுக்கு வளர்ந்தேன்.

அப்படியே மெல்ல மெல்ல அந்த வேலைகள் உருவாக்கிக் கொண்டேன். பள்ளிகள், கல்லூரிகளில் கணினி சர்வீஸ் வேலைகள் கிடைக்கத் தொடங்கின. ஒரு நிறுவனமாக 6 நபர்களுக்கு வேலை கொடுத்து வந்த நிலையில், விபத்து ஏற்பட்டு 3 மாதங்கள் வீட்டில் ஓய்வு எடுக்க வேண்டிய சூழல் உருவானது. இதனால் எல்லா வேலைகளும் முடங்கின. சர்வீஸ் வேலைகளில் ஓடிக் கொண்டே இருந்தால்தான் நிற்க முடியும். அதனால் வேலைகளை புதிதாக எடுக்கவில்லை. ஆண்டு சர்வீஸில் இருந்த ஒரு சில நிறு வனங்களுக்கு மட்டும் நான்கு மாதங் களுக்கு பிறகு செல்ல தொடங்கினேன். அதில் ஒரு நிறுவனம் கைவினைப் பொருட்களை உற்பத்தி செய்து வந்தது.

அந்த நிறுவனத்திற்கு 8 ஆண்டுகளாக சர்வீஸ் வேலைகளை செய்து வருவதால், அந்த வேலைகளில் ஆர்வம் ஏற்பட்டது. உடல்நிலை முடியாத நிலையிலும் அந்த நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்து வேலைகளை மெல்ல கற்றுக் கொண்டேன். பிறகு மெல்ல மார்க்கெட்டிங் வேலைகள், முக்கிய பொறுப்புகள் என வேலைகளை என் வேகத்துக்கு ஏற்ப உருவாக்கிக் கொண்டேன். அந்த நிறுவனத்தை நடத்தியவர் கட்டுமான நிறுவனமும் நடத்தினார், அதில் ஏற்பட்ட நஷ்டம் காரணமாக இந்த தொழிலையும் தொடர முடியாத நிலைமை உருவானது.

அங்கிருந்து விலகி நான் ஒவ்வொரு ஆட்களாக பிடித்து மீண்டும் ஒருங்கிணைத்து பழவேற்காட்டில் தனியாக ஒரு நிறுவனத்தை தொடங்கினேன்.

எனது மார்க்கெட்டிங் வேகம், ஆர்வத்தால் இப்போது பழவேற்காடு தவிர, திசையன் விளை, காரைக்குடி போன்ற ஊர்களிலிருந்தும் வேலைகளை செய்து வாங்குகிறேன். எல்லா ஊர்களிலும் இதை செய்துவிட முடியாது. சில ஊர்களில் மட்டுமே இந்த கைவினை சிறப்பாக வரும். தமிழ்நாட்டில் இதற்கான சந்தை வாய்ப்புகளைவிட வட இந்தியர்களிடம் அதிகம் உள்ளது. குறிப்பாக மார்வாடி சமூக திருமணங்களில் இது போன்ற தயாரிப்புகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பார்கள்.

அதே போல எல்லா மாதங்களிலும் உற்பத்தி செய்துவிட முடியாது. மழை மற்றும் குளிர் காலங்களில் பூஞ்சை பிடித்து விடும், வெயில் காலத்தில் கொஞ்சம் அதிக வெப்பம் இருந்தால் ஓலையின் நிறம் மாறும். இந்த மாதங்களில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். சமீபத்தில்கூட பழவேற்காட்டில் பலரிடமும் வேலைகள் கொடுத்து வைத்திருந்தேன். கடந்த வாரத்தில் அனுப்ப வேண்டிய ஆர்டர் அது. ஆனால் வார்தா புயல் தாக்கியபோது பலரது வீடுகளும் புயலில் பாதிக்கப்பட்டதில் எனக்கு கடுமையான இழப்பு. இப்படி இயற்கை சூழலை பொறுத்துதான் இதில் நிலைக்க முடியும்.

தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்களை ஒருங்கிணைப்பது, வாடிக்கையாளர்களுக்கு கொண்டு சேர்ப்பது என்கிற வகையில் தற்போது 6 நபர்களுக்கு நேரடி வேலை வாய்ப்பும், தயாரிப்பில் சுமார் 40 பேருக்கு மறைமுக வேலைவாய்ப்பும் அளித்து வருகிறேன். தற்போது வங்கி கடன் மூலம் தொழிலை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்லும் முயற்சிகளில் உள்ளேன்.

என்னால் இதற்கு பிறகு எந்த வேலைகளையும் செய்ய முடியாது என்கிற நிலைமையில், எனது தன்னம்பிக்கை மட்டுமே இந்த வேலையை நோக்கி இழுத்து வந்தது. முன்பு அலைந்து திரிந்து வேலை செய்த போது இருந்த வேகத்தை, இப்போது ஒரே இடத்தில் இருந்து வேலை செய்வதிலும் காட்டுகிறேன். வாய்ப்புகள் வரும்போது அதை சரியாக பயன்படுத்திவிட வேண்டும். வேகத்துக்கு ஏற்பதான் வெற்றி என்பது நமது உழைப்பி லேயே தெரிந்துவிடும்.

http://tamil.thehindu.com/business/business-supplement/உன்னால்-முடியும்-வாய்ப்புகளை-உருவாக்கிக்-கொள்ள-வேண்டும்/article9443855.ece?widget-art=four-all

Share this post


Link to post
Share on other sites

உன்னால் முடியும்: சொந்த தொழில் மகிழ்ச்சிக்கு முன்னால் மாதச் சம்பளம் ஈடில்லை

படம்:சி.காட்சன்

வங்கிப்பணியில் நல்ல சம்பளத்துடன் வேலையிலிருப்பவர் சொந்த தொழிலுக்காக வேலையை விட முடியுமா? அதுவும் வாய்ப்புகளை இனிமேல்தான் உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற நிலைமையில் துணிந்து முடிவெடுக்க முடியுமா? முடியும் என்கிறார் கார்த்தியாயினி. பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் துணை மேலாளர் நிலையிலிருந்தவர். திருமண நிகழ்வுகளில் இடம்பிடிக்கும் அலங்கார பொருட்கள் மற்றும் முன்னணி இனிப்பு தயாரிப்பு நிறுவனங்களுக்கான அலங்கார பெட்டிகளை தயாரித்து வருகிறார். இவரது அனுபவம் இந்த வாரம் `வணிக வீதி’-யில் இடம் பெறுகிறது.

‘‘வங்கியில் வேலையை விடும்போது மாதம் ஒரு லட்சத்துக்கும் அதிகமாக சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் பிசினஸில் இறங்கிய முதல் ஆறு மாதங்களில் நான் எதிர்பார்த்தபடி விற்பனைகள் இல்லை. அதேசமயத்தில் எனக்குள்ளிருந்த கலை ஆர்வம், கைவினை ஆர்வத்தினால் தாக்கு பிடித் தேன். சமீபத்தில்கூட வங்கிப் பணியில் வேலை வாய்ப்பு இருக்கிறது முயற்சிக்க லாமே, ஏன் இப்படி கஷ்டப்படுகிறாய் என அப்பா ஒருநாள் கூறினார். ஆனால் நான் மறுத்து விட்டேன். மாதம் ஒரு லட்ச ரூபாய்க்கு மேல் சம்பளம் கொடுக்கும் தொழில்முனைவோராக உருவான பிறகு திரும்ப வேலைக்கு போக முடியுமா சொல்லுங்கள்’’ என பேசத் தொடங்கினார்.

கல்லூரி படித்து முடித்ததும் வங்கிப் பணி தேர்வில் வெற்றி பெற்று வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். பதிமூன்று ஆண்டுகள் அனுபவத்தில் எழுத்தர் நிலையிலிருந்து உதவி மேலாளர் நிலை வரை வந்திருந்தேன். எனக்கு சிறு வயதிலிருந்தே கைவினை, மற்றும் அலங்கார பொருட்களை செய்வதில் ஆர்வம் உண்டு. பண்டிகை, விசேஷ நாட்களில் முயற்சிப்பேன். நவராத்திரி பண்டிகைக்கு நான் செய்யும் பொம்மைகளைத்தான் வீட்டில் கொலு வைப்போம். திருமண நிகழ்ச்சிகளுக்குச் சென்றால் என் தயாரிப்பைத்தான் அன்பளிப்பாக அளிப்பேன்.

எனது திருமணத்துக்கு பிறகு, கணவரது வீட்டிலும் இதற்கு வரவேற்பு இருந்தது. எனது மாமியாரும் இதுபோன்ற கைவினைகளில் தேர்ந்தவர். அதனால் புகுந்த வீட்டிலும் எனது ஆர்வம் தொடர்ந்தது. இடையிடையே உறவினர்கள், நண்பர்களுக்கும் இவற்றை தயாரித்து கொடுக்கத் தொடங்கினோம். இந்த நிலையில்தான் வேலையைவிட யோசித்தேன். தொடர்ச்சியாக பத்து, பனிரெண்டு மணி நேர வேலை. சில நாட்களில் பணிச்சுமை அதிகமாகவும் இருக்கும். இதனாலும் வேலையிலிருந்து விலக முடிவெடுத்தேன்.

இந்த தொழிலில் என்ன வருமானம் கிடைத்துவிடும், எந்த நம்பிக்கையில் வேலையை விடுகிறாய் என வங்கியிலும் உறவினர்கள் மத்தியிலும் தொடர்ச்சியான கேள்விகள்... ஆலோசனைகளும் வந்து கொண்டே இருந்தன. வேலையிலிருந்து விலகுவதில் உறுதியாக இருந்தேன். வீட்டிலும் ஒத்துழைப்பு கொடுத்தனர். மாதம் 8,000 வாடகையில் ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்து தயாரிப்புகளை காட்சிப் படுத்தி, பத்திரிகை விளம்பரம் கொடுத்தேன். டிசம்பர் மாதத்தில் தொடங்கினோம், தை மாதத்திலிருந்து ஆர்டர்கள் கிடைக்கும் என்பது எதிர்பார்ப்பு.

ஆனால் ஒன்றிரண்டு ஆர்டர்கள்தான் கிடைத்தன. ஆறு மாதங்களுக்கு பிறகுதான் மெல்ல மெல்ல ஆர்டர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. அதற்கு ஏற்ப வேலைக்கான ஆட்களையும் அதிகபடுத்தினேன். இப்போது நேரடியாக ஏழு பேருக்கு வேலை கொடுத்துள்ளேன். தவிர பலருக்கு மறைமுக வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கியுள்ளேன்.

எனது தயாரிப்புகளில் பிளாஸ்டிக் பொருட்களையும், சீன பொருட்களையும் பயன்படுத்தக் கூடாது என்பதை கொள்கையாகவே வைத்துள்ளேன். மரம், பிரம்பு, மூங்கில், களிமண் போன்றவைதான் மூலப் பொருட்கள். இவற்றில் தரமானதையும், நமது டிசைனுக்கு தயாரித்து வாங்கவும் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்குத்தான் செல்ல வேண்டும். அந்த நேரத்தில் எனது கணவர் உதவிக்கு வருவார். இப்போது பேஸ்புக், வாட்ஸ் அப் மற்றும் இணையதளம் மூலம் மாதத்தில் 200 ஆர்டர்களாவது கிடைத்துவிடும். என்ஆர்ஐ வாடிக்கையாளர்கள் இதை விரும்பி வாங்குகின்றனர். திருமண நிகழ்ச்சிகளை ஒருங்கிணக்கும் முக்கிய நிறுவனங்கள், முன்னணி இனிப்பு நிறுவனங்களுக்கு சப்ளை செய்கிறோம்.

முன்னாள் கவர்னர் ரோசையா இல்லத் தின் நிகழ்ச்சிக்கு எங்களது பொருட்களை அனுப்பினோம். எங்களது அலங்காரப் பொருட்கள் மற்றும் கைவினைகளை ரசித்தவர்கள் எங்களை நேரில் அழைத்து மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொண்டனர். இந்த மகிழ்ச்சியில் கிடைக்கும் பெருமிதத்துக்கு முன்னாள் பத்து மணி நேர வேலை ஈடாகுமா சொல்லுங்கள் என்றார்

http://tamil.thehindu.com/business/business-supplement/உன்னால்-முடியும்-சொந்த-தொழில்-மகிழ்ச்சிக்கு-முன்னால்-மாதச்-சம்பளம்-ஈடில்லை/article9454515.ece?widget-art=four-all

Share this post


Link to post
Share on other sites

உன்னால் முடியும்: வியர்வை சிந்துவதே வெற்றிக்கு அடித்தளம்

unnal_3115002f.jpg
 
 
 

உயர் படிப்புகள் எல்லாம் தலையில் உள்ள கிரீடம்போல, அதை இறக்கி வைத்தால்தான் உண்மையாக உழைக்க முடியும் என்கிறார் லண்டனில் எம்பிஏ படித்த விக்னேஷ். இதைப் படித்தால் வேலை கிடைக்கும், அதைப் படித்தால் வேலைக் கிடைக்கும் என்பதைத் தாண்டி, நம்மைச் சுற்றி உள்ள வேலை வாய்ப்புகளை அறிந்து கொண்டு, சரியாக முயற்சி செய்தால் வெற்றி நிச்சயம் என்கிறார். அயர்னிங், துணிகளை காயவைக்கும் ஸ்டேண்ட், உடனடி அலமாரி போன்ற பொருட்களை தயாரிக்கும் நிறுவனத்தை நடத்தி வரும் இவரது அனுபவம் இந்த வாரம் ``வணிக வீதி’’-யில் இடம் பெறுகிறது.

கோயம்புத்தூரில் கம்ப்யூட்டர் இன்ஜினீயரிங் படித்து விட்டு, லண்டனுக்கு எம்பிஏ படிக்கச் சென்றேன். சாப்ட்வேர் துறையில் நாட்டம் இல்லை என்றாலும் மேனேஜ்மெண்ட் துறையில் நல்ல வேலைக்கு போகலாம் என்பதுதான் யோசனை. நான் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது எங்கள் பல்கலைக் கழகத்துக்கு ஒருமுறை அப்துல்கலாம் வந்திருந்தார். அப்போது இந்திய மாணவர்களிடம் அவர் உரையாடியபோது ‘நீங்கள் கற்றுக் கொண்ட கல்வியை தேசத்துக்கு செலவிடுங்கள், தாய்நாட்டில் இரண்டு பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு கொடுப்பதுகூட தேசபக்திதான்’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

சில ஆண்டுகள் நான் லண்டனிலும், மஸ்கட்டிலும் வேலை பார்த்துவிட்டு இந்தியா வந்தேன். இங்கு வந்த பிறகு மாணவர்களுக்கு தன்னம்பிக்கை ஆலோசனை வகுப்புகள் எடுத்து வந்தேன். பிறகு இங்கேயே வேறு ஏதாவது தொழில் தொடங்கலாம் என யோசனை எழுந்தது. எந்த தொழில் என்கிற தேடலில்போது நான் என் அம்மாவுக்கு மஸ்கட்டிலிருந்து கிப்டாக வாங்கி வந்திருந்த அயர்னிங் டேபிள் கண்ணில் பட்டது. உடனடியாக இதற்கான மூலப்பொருட்களை தேடத் தொடங்கினேன்.

இந்த முயற்சியில் இறங்குவது தெரிந்து அப்பா தடுத்தார். உறவினர்களிடத்திலும் நல்ல ஆலோசனைகள் கிடையாது. இதை செய்வதற்கு லண்டனில் போய் படித்திருக்க வேண்டுமா என நேரடியாக பேசத் தொடங்கினர். ஆனால் என்னிடம் அப்போது கையில் இருந்த 40 ஆயிரம் ரூபாயை முதலீடாகக் கொண்டு ஒருவரை உதவிக்கு அமர்த்திக் கொண்டு வேலையில் இறங்கி விட்டேன்.

அயர்னிங் டேபிள், அதற்கடுத்து துணிகளை காயவைப்பதற்கான ஸ்டேண்ட் போன்றவற்றை அடுத்தடுத்து தயாரித்தேன். கோவை சுற்று வட்டாரத்தில் முக்கிய விற்பனையாளர்களிடத்தில் சென்றால், பிராண்ட் பெயர் இல்லாமல் வாங்குவதில்லை என்றனர். ஏனென்றால் அடுக்குமாடி வீடுகளில்தான் இதற்கான வரவேற்பு கிடைக்கும். எனவே ஆன்லைன் நிறுவனங்கள், சென்னையில் பிரபல கடைகள் என அடுத்த கட்ட வேலைகளில் இறங்கினேன். ஆனால் விற்பனையாளர்கள் கடன் அடிப்படையில்தான் வாங்குவார்கள். பணத்தை விற்பனையாளர்களிடமிருந்து வாங்குவதில் சுணக்கம் ஏற்பட்டால் நம்மால் தொழிலையே நடத்த முடியாது என்பதையும் அனுபவமே கற்றுக் கொடுத்தது. ஆரம்ப கட்ட பண நெருக்கடிகளை கடந்துவிட்டால், தொழிலில் நீடித்து விட முடியும் என்பதையும் உணர்ந்தேன்.

இந்த தயாரிப்புகளுக்கு சில்லரை விற்பனையைவிட ஆன்லைன் மூலமான விற்பனைக்கு நல்ல வரவேற்பு இருக்கிறது. ஆனால் நல்ல நிறுவனமா என சோதித்த பிறகுதான் பொருட்களை அனுப்ப வேண்டும். வெளியூர்களிலிருந்து மொத்த ஆர்டர் என்றால் விசாரிக்காமல் அனுப்பக்கூடாது. சிலரோ மொத்த ஆர்டர் தருகிறேன் சாம்பிள் அனுப்புங்கள் என்று வாங்குவார்கள். அதன்பிறகு அவர்களைத் தொடர்பு கொள்ள முடியாது. இது போன்ற அனுபவங்களுக்கு பிறகு தனியாக நானே ஹோம் யுட்டிலிட்டி என்று ஆன்லைன் தளத்தை தொடங்கிவிட்டேன்.

இந்த தயாரிப்புகளின் அடுத்த கட்டமாக அயர்னிங் டேபிளுடன் ஏணி, சுற்றுலா சென்ற இடங்களில் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்ற சிறு அலமாரிகள், துவைக்கும் துணிகளை சேர்க்கும் கூடை என ஒவ்வொன்றாக உருவாக்கினேன். நமக்கான தொழில் இதுதான் என முடிவு செய்துவிட்டால் அதில் புதிய முயற்சிகளில் ஈடுபடும்போதுதான் அங்கீகாரம் கிடைக்கும். லண்டனில் எம்பிஏ படித்தவனுக்கு இந்த வேலை எதுக்கு என்றார்கள். இப்போது 25 நபர்களுக்கு வேலை கொடுத்து வருகிறேன். ஆன்லைன் சந்தையிலும் சிறந்த விற்பனையாளராக உள்ளேன்.

நீ எப்போதும் மற்றவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு பலி ஆடு ஆகிவிடக்கூடாது என என் அப்பா அடிக்கடி கூறுவார். தொழில் முயற்சியில் இறங்குகிறேன் என்றபோது அவரும் வேண்டாம் என்றுதான் சொன்னார். ஆனால் நான் அவர் சொல்லிக் கொடுத்ததை கடைபிடித்தேன். இப்போது நன்றாக இருக்கிறேன். பலருக்கும் வலியுறுத்தும் விஷயமும் அதுதான் என்று முடிக்கிறார்.

தொடர்புக்கு: vanigaveedhi@thehindutamil.co.in

 

http://tamil.thehindu.com/business/business-supplement/உன்னால்-முடியும்-வியர்வை-சிந்துவதே-வெற்றிக்கு-அடித்தளம்/article9466615.ece?widget-art=four-rel

Share this post


Link to post
Share on other sites