கருத்துக்கள நிர்வாகம்
  • Content count

  • Joined

  • Last visited

  • Days Won


nunavilan last won the day on May 31 2015

nunavilan had the most liked content!

Community Reputation

1,661 நட்சத்திரம்


About nunavilan

  • Rank
  • Birthday 02/16/1980

Profile Information

  • Gender
  • Location

Recent Profile Visitors

11,300 profile views
  1. The United States and Japan have an alliance that is key to the safety, economic stability and political freedom of the Asia-Pacific region. The two countries work together to establish security measures, financial growth and global development. Another of Japan's allies is Australia, a member of both the United Nations and G-20. Both countries work with the United States to develop strategy and diplomatic relations in that part of the world. Japan also has an ally in the Republic of Korea, commonly known as South Korea. These countries develop policy regarding North Korea, with help from their other allies, including the United States. Other members of the G-8 that Japan considers allies include the United Kingdom, France, Germany, Italy, Russia and Canada. These countries, along with the United States, work together to develop economic policies, handle any global crises and discuss energy use, terrorism and global security. Japan is part of the G-20, which includes the G-8 nations and other allies, such as South Africa, Turkey, Saudi Arabia, Brazil, India and Indonesia.
  2. புதுக்கதை இல்லை பழைய கதை. Reasons behind the Revolutionary War by William S. Price, Jr. Reprinted with permission from the Tar Heel Junior Historian. Fall 1992. Tar Heel Junior Historian Association, NC Museum of History Trouble Brewing By 1774, the year leading up to the Revolutionary War, trouble was brewing in America. Parliament (England's Congress) had been passing laws placing taxes on the colonists in America. There had been the Sugar Act in 1764, the Stamp Act the following year, and a variety of other laws that were meant to get money from the colonists for Great Britain. The colonists did not like these laws. Great Britain was passing these laws because of the French and Indian War, which had ended in 1763. That war, which had been fought in North America, left Great Britain with a huge debt that had to be paid. Parliament said it had fought the long and costly war to protect its American subjects from the powerful French in Canada. Parliament said it was right to tax the American colonists to help pay the bills for the war. "Walking tour: Regulator marker." 2009. Flickr user: Visit Hillsborough. Online at: Americans disagreed. They believed that England had fought the expensive war mostly to strengthen its empire and increase its wealth, not to benefit its American subjects. Also, Parliament was elected by people living in England, and the colonists felt that lawmakers living in England could not understand the colonists' needs. The colonists felt that since they did not take part in voting for members of Parliament in England they were not represented in Parliament. So Parliament did not have the right to take their money by imposing taxes. "No taxation without representation" became the American rallying cry. In 1774 much of this unrest had calmed down, especially in the southern colonies. Most North Carolinians carried on their daily lives on farms raising crops and tending herds, and in cities shopkeeping, cooking, sewing, and performing dozens of other occupations and tasks. They did not often think about the king of England or his royal governor in North Carolina. But beneath this calm surface there were problems. Just three years earlier at Great Alamance Creek, 2,000 Tar Heel farmers called Regulators had led an uprising, the largest armed rebellion in any English colony to that time. They wanted to "regulate" the governor's corrupt local officials, who were charging huge fees and seizing property. The royal governor, William Tryon, and his militia crushed the rebellion at the Battle of Alamance. Another problem beneath the surface calm lay with the large African and American Indian populations. Many in these two groups hated their low positions in a society dominated by powerful whites. Some white colonists believed that if a war with England broke out, these other Tar Heels would support the king in hopes of gaining more control over their own lives. Finally, Tar Heels knew that other colonies were continuing to resist English control. In 1773, colonists in Boston, Massachusetts, had thrown shipments of tea into the harbor rather than pay Parliament's taxes on the tea. The Boston Tea Party aroused all the colonies against Parliament, which was continuing to show its scorn for the colonists' welfare. North Carolina and the Continental Congress In June 1774, the Massachusetts legislature issued a call for all of the colonies to meet at Philadelphia to consider these problems. But Royal Governor Josiah Martin refused to call a meeting of North Carolina's legislature in time to select delegates to go to Philadelphia. So the colony's Whigs (those who favored independence) formed a provincial congress that sent representatives to the Continental Congress in Philadelphia in September. The Revolution begins in North Carolina Gov. Josiah Martin (1737-1786). ca. 1775 (1998). Photograph no. 98.3.1. From the Audio Visual and Iconographics Collection, Division of Archives and History Photograph Collection, North Carolina State Archives, Raleigh, NC, USA.The movement against English rule spread rapidly. In April 1775 British soldiers, called lobsterbacks because of their red coats, and minutemen—the colonists' militia—exchanged gunfire at Lexington and Concord in Massachusetts. Described as "the shot heard round the world," it signaled the start of the American Revolutionand led to the creation of a new nation. North Carolina joined the war the following month. In New Bern on May 23, Abner Nash (who later became governor) led a group of Whigs to Tryon Palace to seize the cannon there. Eight days later, Governor Martinbecame the first royal governor in the colonies to flee office. He sought refuge in Fort Johnston at the mouth of the Cape Fear River. In July he had to leave the fort and fled to the safety of a British ship anchored offshore. For eight years the Old North State was the scene of suffering caused by the war for independence. There were battles and bloodshed: the Battle of Moore's Creek Bridge in February 1776, the destruction that summer of the Cherokee Indian villages in western North Carolina by Patriot leader Griffith Rutherford, and the battles at Kings Mountain and Guilford Courthouse. There were deaths and injuries, terrible shortages of food and warm clothing, destruction and loss of property, and constant fear. Halifax Resolves While soldiers fought the war on the field, North Carolina's public leaders fought for independence, too. In April 1776 North Carolina's provincial congress met at Halifax and decided to send a message to the Continental Congress. The group called for all the colonies to proclaim their independence from Great Britain. These Halifax Resolves were the first official action by any colony calling for a united drive for independence. Now there was no turning back. Once the members of the Continental Congress signed the Declaration of Independence, only the spilling of much blood would settle the matter. Tories and Whigs But North Carolinians were greatly divided. There was bitter combat between the Whigs and Tories (those loyal to England), each trying to force the other to their views or at least to stop them from helping the other side. John Adams, who became the second president of the United States, said that in the Revolution one third of the people were Whigs, one third Tories, and one third did not take either side. This was not exactly true for all colonies, of course, and perhaps North Carolina had more Whigs than Tories. A New Government In the midst of war, and with a divided population, North Carolina began trying to create a new government. The king's governor had fled. If the king were no longer the sovereign, the center of authority and order, then who would be? Where would the government come from? All the colonies faced this problem. They knew about English law and understood about governors, legislators, and judges. The new "twist" in 1776 was the practice of placing the power of government in the people rather than in a monarch. The questions of how this popular sovereignty would be expressed through elections, and how often, and who would be eligible to vote, would become areas of considerable debate. In November 1776 the provincial congress at Halifax met to draft a bill of rights and a constitution and to create a new government for the state. First, the Declaration of Rights was adopted, and on the following day the new constitution was accepted. The Declaration of Rights guaranteed personal freedoms—the right to choose one's form of religious worship, to write and say what one believed, and to hold peaceful public meetings, among others. The constitution provided for a form of government with three equal branches: an executive to run the state government, a legislative to make the laws, and a judicial to enforce the laws. The constitution also had provisions applying to holding public office, voting, and public education. When the Patriots adopted their bill of civil rights before they adopted their form of government, they showed how important individual liberties were to a people who were fighting against what they felt was the oppressive government imposed by the king and Parliament. In both its bill of rights and its constitution, North Carolina—like the other states—showed a deep distrust of government. Tar Heels believed that personal freedoms needed to be stated in writing. They believed that each branch of government had to be independent of the others so that a single individual or group could not have too much power. In creating the new government, revolutionary Americans reached their greatest achievement. They decided that sovereignty would lie with the people of the nation, not in any single person (such as the king) or institution (such as Parliament). Democracy would be the ideal. The system devised was not perfect then, nor is it perfect now. But the ideal of "government by the citizens and for the citizens" was the fuel that fired the revolutionary vision of a just society. It is the ideal that allows for change when the people desire change. For example, in those days, only free men who owned a certain amount of property were allowed to vote. But since then, the requirement of owning property has been dropped. Women are allowed to vote. Slavery was abolished. Now all adult citizens of the United States (with the exception of those who have committed serious crimes) are allowed to vote. Expanding suffrage—the right to vote—to a greater number of people means that citizens have greater power over their own government. Many Tar Heels living in 1776 would be horrified to see that everyone has the right to vote. Other revolutionaries of the time would be pleased that the democratic government they created has become strong and works so well. The great legacy of the American Revolution is that a government was established that allowed for debate and differences of opinion. This government is able to develop and improve as society progresses. It seems strange and wrong to us today that the men at Halifax could talk about personal freedom and a better government while holding African Americans in slavery and denying voting and other rights to women and to men without property. But the dramatic fight for constitutional rights in the 1780s was staged by an all-white, all-male cast. However much we may question the ideas of some of the founders, we must acknowledge the importance of what they achieved. They adopted the United States Constitution, which created a government based on written principles with the possibility of amendments. Thus, they established a method to achieve fundamental changes in the future, such as the abolition of slavery and the expansion of the right to vote.
  3. இம்மக்கள் மீன்பிடியையே நம்பி வாழ்பவர்கள். தொழில் செய்ய அனுமதி கிடைத்தது நல்ல செய்தி.
  4. மைத்திரி, தினேஸ் குணவர்த்தனா போன்றோர் சமஸ்டி முறையிலான தீர்வு இல்லை என்கிறார்கள். ஐரோப்பிய யூனியனின் இவ்வளவு நிபந்தனைகளையும் சாத்தியப்படுத்த இவர்கலால் முடியுமா??
  5. தேவைக்கு ஏற்ப நண்பர்களையும் மாற்றிய படி தான் உலகம் நகர்கிறது. அமெரிக்கா அணூகுண்டு போட்டு அழித்த யப்பான் அமெரிக்காவின் பால்ய நண்பன். ஜேர்மனால் அழிக்கப்பட்ட யூதர்களின் பரம எதிரி இன்று பலஸ்தீனமும் அதன் நண்பர்களும். பிரித்தானியாவிடம் போர் புரிந்த அமெரிக்காவும் கனடாவும் இன்று நண்பர்களாக உள்ளார்களே?
  6. vs கிட்டு பற்றி.. அன்று சிந்திய ரத்தம் தொகுப்பிலிருந்து 4:08 AM Posted by Siva Sri No Comment கிட்டு பற்றி.. அன்று சிந்திய ரத்தம் தொகுப்பிலிருந்து .. கேள்வி ..புலிகள் அமைப்பில் சிறந்தவியூகங்களை அமைத்து சிறப்பாகப் படை நடத்துபவர்கள் என்றால் முதன்மையானவர்களாக யாரையெல்லாம் குறிப்பிடுவீர்கள். பதில் ..புலிகள் அமைப்பில் எல்லாத் தளபதிகளிற்குமே தனித்தமையான சிறப்புக்கள் திறைமைகள் இருந்தது.படை நடத்தலை இரண்டு விதமாகப் பிரிக்லாம் ஒன்று சரியான தகவல்களோடு திட்டமிட்டு அந்தத் திட்டத்தின்படி படைநடத்துவது அதில் இழப்பு அல்லது மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு இலக்கை அடைய முடியாத நிலை வந்ததும் நடவடிக்கையை நிறுத்தி விட்டு மீண்டும் ஒரு திட்டத்தை தயாரித்து தாக்குதலை தொடருதல் இப்படி படை நடத்தும் பல திறைமையான தளபதிகள் இருந்தார்கள். ஆனால் அடுத்த வகையான படை நடத்தல் என்னவெனில் யுத்தகளத்தில் ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஏற்படும் மாற்றங்களை அவதானித்தபடியே மறுதரப்பின் வியூகங்களை தகர்ப்தற்காக சண்டைக்களத்தில் நின்றவாறே யுத்தத்தை நிறுத்தாமல் யுக்திகளை உடனுக்குடன் மாற்றியமைத்து இலக்கை அடையும்வரை படை நடத்தும் இராணுவ வல்லுணர்களாக நான் பார்த்தவர்கள் கிட்டு.பால்ராச்.கருணாவை சொல்வேன்.இவர்களைப் பற்றி கொஞ்சம் விரிவாக சொல்வதனால் முதலில் கிட்டு .. ஈழ விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றை புலிகள் ஆதரவு எதிர்ப்பு அல்லது அரச தரப்பு என்று யார் எழுதினாலும் கிட்டு என்கிற பெயர் தவிர்க்க முடியாதாகும். ஆளுமை உள்ள ஒருவர் .நல்லதொரு சமையற்காரன்.முற் கோபக்கரன். ரத்த கொதிப்புக்காரன். . திறைமையான தளபதி. மற்றைய இயக்கங்களை மோசமாக அழித்த கொலைகாரன்.படை நடத்துவதில் சிறந்த ராணுவ வல்லுனன்.ஆணாதிக்கவாதி.சிறந்த கலைஞன் ஓவியன். இப்படி எல்லா கோணங்களாலும் எல்லாராலும் பார்க்கப் பட்டதொரு மனிதன்தான் கிட்டு.1985 ம் ஆண்டு தை மாதம் அச்சுவேலி பகுதியில் இருந்த புலிகள் முகாம் மீது இலங்கை இராணுவத்தால் நடத்தப் பட்ட சுற்றி வழைப்பு தாக்குதலில் அன்றைய யாழ் மாவட்ட தளபதி பண்டிதர் கொல்லப் பட்டதும் அதற்கு அடுத்ததாக யாழ் மாவட்ட பொறுப்பை யாரிடம் கொடுக்கலாமென பல பெயர்கள் பரிசீலிக்கப்பட்டு நடாவை பொறுப்பாக போடலாமென தலைமை முடிவெடுத்தபோது நடா அதனை மறுத்து கிட்டு அல்லது அருணாவிடம் பொறுப்பை கொடுக்குமாறு சொன்னதால் இறுதியாக கிட்டுவிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப் பட்டது.கிட்டு யாழ் மாவட்டத்தை பொறுப்பு எடுத்த காலகட்டமானது முக்கியமானதாதொரு கலகட்டமாக அமைந்தது. இலங்கையரசிற்கெதிரான ஆயுத போராட்டம் என்று சுமார் முப்பத்து மூன்று இயக்கங்கள் தோற்றம் பெற்று அதில் பல மறையத் தொடங்கியும் ஒரு இயக்கத்தால் மற்றைய இயக்கங்கள் தடை அல்லது அழிக்கப் படவும் தொடங்கியிருந்த கால மாகும். இங்கு இன்னொரு விடயத்தையும் குறிப்பிட வேண்டும் 85 ம் ஆண்டுகளின் ஆரம்பத்தில் வடக்கில் இலங்கை இராணுவத்தின் தொகையை விட ஈழ விடுதலை வேண்டி தொடங்கப் பட்ட இயக்கங்களின் உறுப்பினர்களின் தொகை அதிகமாக இருந்தது ஆனால் அவர்களிடமான ஒற்றுமை யின்மை என்பது கசக்கும் உண்மை. ஆரம்பிக்கப் பட்ட இயக்கங்களில் இந்தியாவின் ஆசீர் வாதம் பெற்ற ரெலோ.ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ்.புலிகள்.ஈரோஸ் என்பன.இந்தியாவின் நிதி உதவியோடும் அவர்களது பயிற்சிகளோடும். பெரும் இயக்கங்களாக வளரத் தொடங்கியிருந்தன.புளொட் அமைப்பானது அப்போ இந்தியஅரசின் நேரடி உதவிகள் பெறாமல் ஒதுங்கியிருந்தது ஆனால் இந்தியாவில் பல அமைப்புகளின் உதவி அதற்கு இருந்தது.இந்தியாவின் உதவியின்றி தம்பாபிள்ளை மகேஸ்வரனின் T.E.A ஜெகனின் T.E.L.E என்பன ஓரளவு பலத்தோடு இயங்கிய இயக்கங்களாக இருந்தது. இவை அனைத்தும் இணைந்த கூட்டு முயற்சியில் யாழ் குடாவில் முதலாவதாக யாழ் கோட்டை இராணுவ முகாம் இலங்கையிலேயே முதன் முதலாக கட்டுப் பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டதொரு இராணுவ முகாமாக மாறியிருந்தது.இதன் ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஒவ்வொரு இயக்கங்கள் பாதுகாப்பரண் அமைத்து பாது காக்கத் தொடங்கியிருந்தனர். கோட்டை இராணுவ முகாமானது நகரின் மத்தியில் அமைந்திருந்ததால் அதன் வீதி அமைப்பு மற்றும் நெருக்கமான கட்டிடங்கள் இயக்கங்களிற்கு பாதுகாப்பானதாவும் இலகுவில் கட்டுப் பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவது சுலபமாகவும் இருந்தது.அதே நேரம் பலாலி. நாவற்குழி.காரைநகர். பருத்தித் துறை இராணுவ முகாம்களை புளொட்டும். ரெலோவும் .புலிகள் அமைப்பும் காவலரண்கள் அமைக்கத் தொடங்கியிருந்தாலும் அது அமைந்திருந்த இடம் தோட்டங்களையும் பற்றை காடுகளாவும். வெளிகளாகவும். இருந்ததால் சிரமப் பட்டு பல இழப்புக்களை சந்தித்து அவ்வப்போது இராணுவம் வெளியேறுவதும் சண்டைகளும் நடந்து கொண்டேயிருந்தது.கிட்டு பொறுப்பு எடுத்ததுமே யாழ் குடா எங்கும் இராணுவம் மீதான தாக்குதல்களை தீவிரப் படுத்தியிருந்தார்.அதே நேரம் ரெலோ மீதான தாக்குதலை தொடுத்து அது அழிக்கப் பட்டதையடுத்து மற்றைய இயக்கங்களுடனும் அவ்வப்பொழுது ஏற்பட்ட மோதல்களினால் அவர்களும் இராணுவ முகாம்களை சுற்றியிருந்த தங்கள் காவல் நிலைகளை விலக்கிக் கொண்டிருந்தனர். காலப்போக்கில் மற்றைய இயக்கங்களின் மீதும் தாக்குதல்களை தொடுத்தும் தடையும் செய்ததன் பின்னர் புலிகள் மட்டுமே தனிப் பெரும் சக்தியாக உருவெடுக்கத் தொடங்கினர். இங்கு மற்று இயக்கக் காரர்களிற்கும் அதன் ஆதரவாளர்களிற்கும் புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் பிரபாகரனை விட கிட்டு மீதே அதிக கோபம் இருந்தது. அதே நேரம் இலங்கை இராணுவத்தின் மீதான தொடர்ச்சியான தாக்குதல்கள். மன்னாரில் நடந்த தாக்குதலில் கைது செய்யப்பட்ட இரண்டு இராணுவ வீரர்களை இலங்கையரசிடம் ஒப்படைப்பு செய்து புலிகள் அமைப்பின் அருணா மற்றும் காமினி ஆகியோரை மீட்ட முதலவது கைதிப் பரிமாற்றத்தையும் கிட்டு செய்திருந்தார்.அன்றைய காலகட்டத்தில் உள்ளுர் பத்திரிகைகள் முதல் பொதுமக்கள் அனைவர் வாயிலும் எங்கும் கிட்டு எதிலும் கிட்டு என்கிற பெயரே உச்சரிக்கப் பட்ட காலங்களாயிருந்தன.எந்த இராணுவ முகாமில் இருந்து இராணுவம் வெளியேறியிருந்தாலும் சிறிது நேரத்தில் கிட்டுவின் பச்சை நிற ரொயோட்டா லான்சர் கார் அங்கு வேகமாக வந்து பிறேக் அடிக்கும் தனது மக்னம் ரக கைத் துப்பாக்கியை சுழற்றியபடி கிட்டு கீழே இறங்குவார். சில நேரங்களின் கிட்டு சாப்பிட்ட கையை கூட கழுவாது விரலை சூப்பியபடி காரை ஓடிக்கொண்டு வருவார்.. "கையை கழுவிற நேரத்திற்குள்ளை ஆமி யாழ்ப்பாணத்தை பிடிச்சிடுவாங்கள் அதுதான் கையை கூட கழுவ நேரமில்லாமல் கிட்டு வாறான்டா".. என்று சக போராளிகளே கிண்டலடிப்பார்கள்.கிட்டுவின் லான்சர் கார் என்கிறபோது நினைவிற்கு வரும் விடயம் இயக்கங்கள் அனைத்துமே அன்றைய காலத்தில் பொது மக்களிடமிருந்து வாகனங்களை கடத்துவதில் நீ நான் போட்டி போட்டு செய்து கொண்டிருந்தனர். புளொட்டும் ரொலோவும் யாழில் வாகனக் கடத்தலில் பெயர் பேனவர்களாக இருந்தனர். யாழ்ப்பாண நகரிற்கு போயிருந்த சண்லிப்பாயை சேர்ந்த மதன் என்கிற ரெலோ உறுப்பினர் வீடு வருவதற்காக ஒரு இலங்கை போக்குவரத்து சபை பேருந்து ஒன்றை கடத்திக் கொண்டு வந்து வீட்டிற்கு அருகில் வைத்து அதை கொழுத்தி விட்டு வீட்டிற்கு போன சம்பவமும் நடந்திருந்தது. இது போன்ற சம்பவங்களால் பொது மக்கள் இவர்கள் மீது வெறுப்படைந்திருந்தாலும் அவர்கள் கைகளில் ஆயுதம் ஒன்று இருந்ததால் மனதிற்குள் திட்டியபடி மெளமாக இருந்தார்கள். அன்றைய காலங்களில் புலிகள் அமைப்பு தமிழ் மக்களிடம் இருந்து வாகனங்களை கடத்தி கெட்ட பெயர் எடுக்காமல் அவர்கள் சிங்கள பகுதிகளில் போய் வாகனங்களை கடத்திக்கொண்டு வருவார்கள். முக்கியமாக மடு மாதா திருவிழா தொடங்கி விட்டிருந்தால் ஒரே கொண்டாட்டம்தான் தென்னிலங்கையில் இருந்து வரும் வியாபாரிகள் பணக்காரர்களின் வாகனங்களை காட்டுப் பகுதிகளில் வைத்து கடத்திகொண்டு போய் விடுவார்கள்.யாழில் உருந்துளியில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த கிட்டுவிற்கும் சொகுசு வாகனத்தில் பயணம் செய்ய ஆசை வந்திருந்தது தனக்கொரு வாகனத்தை கடத்திக் கொண்டுவருமாறு கட்டளையிட்டிருந்தார்.மன்னார் கண்டி வீதியை இணைக்கும் கெப்பிற்றி கொலாவ பகுதியில் மதியமளவில் தென்னிலங்கை வாகனங்களிற்காக புலிகள் காத்திருந்தார்கள் பச்சை நிற ரொயோட்டா லான்சர் காரொன்று வந்து கொண்டிருந்தது மரக் குற்றியை வீதியின் குறுக்கே உருட்டி காரை மறிந்தவர்கள் துப்பாக்கியை நீட்டினார்கள் காரில் இரண்டு பிள்ளைகளோடு வந்தவர் எதை வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொண்டு தங்களை ஒன்றும் செய்து விட வேண்டாமென சிங்களத்தில் கெஞ்சினார். அவர்களை இறக்கிவிட்டு புலிகள் காரை கொண்டு போகும் வழியில் காரின் ஆவணங்களை எடுத்து பார்த்தபோதுதான் அது ஒரு தமிழரின் கார் என்று தெரிய வந்திருந்தது.அந்த காரில் வந்திருந்தவர் நீர்கொழும்பை சேர்ந்த தமிழ் வைத்தியர் ஒருவர் அவர் தனது கார் யாழில் கிட்டு பாவிப்பதை உறவினர்கள் மூலம் அறிந்துகொண்டு சில காலங்களின் பின்னர் யாழ் வந்தபோது கிட்டுவிடம் சென்று பணம் தரலாம் தான் ஆசையாக வெளிநாட்டில் இருந்தே இறக்குமதி செய்த கார் தனக்கு ராசியானதும் கூட எனவே அதனை தந்து விடுமாறு கேட்டிருந்தார்.அதற்கு கிட்டு நானும் இப்பொழுது ஆசையாக ஓடித் திரிகிறேன் ராசியாகவும் இருக்கின்றது என்றபடி தனது கைத் துப்பாக்கியை எடுத்து துணியால் துடைத்தபடி கூறவே வைத்தியர் தலையை குனிந்தபடி வந்தவழியே போய் விட்டார். இது இப்படியிருக்க... யாழ் குடாவின் சிறுவர்கள் கூட ஒழித்து பிடித்து விழையாட்டு கள்ளன் பொலிஸ் விழையாட்டுக்களை கை விட்டு இடுப்பில் ஒரு கயிற்றையே பனம் நாரையோ கட்டிக்கொண்டு அதில் ஒரு தடியை அல்லது திருவிழா துப்பாக்கியை செருகிக் கொண்டு கிட்டு மாதிரி நடந்து ஆமி இயக்கம் என விழையாடத் தொடங்கியிருந்தார்கள் இளைஞர் யுவதிகள் மனதில் சினிமா கதாநாயகர்களின் இடங்கள் அழிக்கப்பட்டு கிட்டு சாகசங்கள் நிறைந்த கதாநாயகன் ஆகியிருந்தார்.. இந்த காலகட்டமே மாத்தையா கிட்டு விரிசல்களிற்கு காரணமாக இருந்தது என்பதோடு பிரபாகரனிற்கும் கிட்டு மீதான ஒரு எச்சரிக்கை பார்வை இருந்து கொண்டேதான் இருந்தது. அன்றைய காலத்தில் பிரபாகரன் மாத்தையாவையே ஆதரிப்பவராக இருந்தார் என்பதே உண்மை. ஆனால் இன்றும் மற்றைய இயக்கங்களை அழித்ததால்தான் தம்மால் போராட முடியவில்லை அவர்களிடம் ஜன நாயகம் இல்லை ஆயுதங்களால் அடக்கி ஒடுக்கினார்கள் அதனால் தமிழீழம் எடுக்க முடியவில்லையென வெளிநாடுகளில் வசிக்கும் மாற்று இயக்கஉறுப்பினர்கள் தொடர்ந்தும் சொல்லி வருகின்றார்கள். .மற்றைய இயக்கங்களிடம் உட் படுகொலைகளோ மாற்று இயக்கங்கள் மீதான தாக்குதல்களோ வன்முறையோ மக்கள் மீதான தாக்குதல்கள் கடத்தல் கொலைகளோ துரோகிகள் என்று மண்டையில் போட்டுத் தள்ளிய இரத்தக் கறை படித்த கைகள் எங்களிடம் இல்லை நாங்கள் சுத்தமான ஜனநாயகவாதிகள் என்று யாரும் தங்கள் கைகளை உயர்த்த முடியாதவர்களே.ஆனால் உண்மை என்னவெனில் மாற்று இயக்கங்களும் அவ்வப்பொழுது புலிகள் மீதான தாக்குதல்களை சிறு அளவில் நடத்தியிருந்தாலும் அன்று அவர்களால் புலிகளை அழிக்க முடியவில்லை .கை முந்தியவன் சண்டியன் என்றொரு பழமொழி ஊரில் உண்டு புலிகளை அன்று அவர்கள் அழிப்பதற்கான ஆயுதவசதி மனவுறுதி மற்றும் திட்டமிடல் இருக்கவில்லை இவை அனைத்தும் புலிகளிடம் அல்லது கிட்டுவிடம் இருந்ததால் அவர்கள் கை முந்தி சண்டியர்களாகி அனைத்தையும் செய்து முடித்திருந்தார்கள் . கிட்டு கதா நாயகன்ஆனார்.இறுதியாக புளொட்டில் இருந்து பிரிந்த தீப்பொறி குழுவினர் புளொட்டிற்கு பயந்து என்.எல்.எவ்.ரி . அமைப்பினரின் பாதுகாப்பில் இருந்தபடியே அவர்கள் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எவ். வினரின் தயாரிப்பு கைக்குண்டினை கிட்டு இரவு வேளை தனது காதலியான சிந்தியாவை சந்திக்க சென்றிருந்தபோது கிட்டுவை நோக்கி மீது எறிந்திருந்தனர். ஆனால் குண்டு வெடித்த நேரம் கிட்டு கார் கதவை திறந்து வெளியே இறங்கிய நேரம் அவரிற்கு பின்னால் இருந்த அவரது மெய் பாதுகாவலர் சாந்தா மணியும் பின் கதவை திற்ததால் வெடித்த குண்டின் சிதறல்கள் திறக்கப்பட்ட கார் கதவுகளால் தடுக்கப்பட்டு கிட்டுவின் காலையும் சாந்தாமணியிலன் கைகளையும் பதம் பார்த்திருந்தது கிட்டுவின் காலும் சாந்தாமணியின் கையும் சத்திர சிகிச்சை மூலம் அகற்றப் பட்டிருந்தது.இததோடு கிட்டுவின் சகாப்தம் யாழில் முடிவிற்கு வந்திருந்தது. இந்த குண்டு வெடிப்பின் தொடர்ச்சியாக இதனை மாற்று இயக்கங்கள் செய்திருக்கலாமென நினைத்து கைது செய்யப் பட்ட பலரோடு சிறு குற்றங்கள் மற்றும் நிதி கொடுக்க மறுத்தனால் கைது செய்யப்பட்டு வைத்திருந்த யாழின் பிரபல நகைக்கடை வியாபாரி ஒரு வரும் தடுத்து வைக்கப் பட்டிருந்த யாழ் ஸ்ரான்லி வீதியில் இருந்த அரசரட்ணம் என்பவரின் வீட்டில்வைத்து அருணாவினால் 64 பேர் சுட்டுக் கொல்பட்டிருந்தார்கள். இதனையே கந்தன் கருணை படுகொலை என இன்றுவரை அடையாளப் படுத்தப் படுகின்றது. ஆனால் இது யாழ் நல்லூர் வீதியில் இருந்த புலிகளின் விசாரணை முகாம். கந்தன் கருணை என்கிற வீட்டில் நடந்ததாகவே பலரும் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். மாத்தையாவே இதனை செய்திருக்கலாமென வதந்திகளும் பரவியிருந்தது. ஆனால் பலம் வாய்ந்த புலிகளின் புலனாய்வு பிரிவினரால் குண்டெறிந்த தீப் பொறி குழுவினரை உடனடியாக கண்டு பிடிக்க முடிந்திருக்கவில்லை காலப்போக்கில் குண்டெறிந்தவர்களின் விபரங்கள் தெரிந்தபோது அவர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறியிருந்தார்கள். இது கிட்டுவின் ஒரு பக்கம் என்றால் மறு பக்கமானது அவர் ஜரோப்பா வரும்வரை ஒரு ஆணாதிக்க வாதியாகவே இருந்தார்.புலிகள் அமைப்பிற்காக பெண்களை இணைத்துக்கொள்ளும்படி தொடர்ச்சியாக பிரபாகரன் கோரிக்கை வைத்ததுக்கொண்டிருந்தபோதும் பக்கத்து வீட்டிற்கு போவதென்றாலும் பாட்டியின் அல்லது ஒரு ஆண் துணையோடு போகின்ற பயம் கொண்ட எமது பெண்களால் ஆயுதங்களை தாங்கி காடு மேடுகளில் கடினமாக திரித்தும் எதிரியோடு போரிடும் மன நிலை அவர்களிடம் இல்லை எனவே அவர்களை இயக்கத்தில் இணைக்க முடியாது என நேரடியாகவே பிரபாகரனிடம் தெரிவித்திருந்ததோடு இயக்கத்தில் பெண்களை சேர்ப்பதை எதிர்க்கவும் செய்தார்.ரெலோ இயக்கத்தில் இணைந்து தமிழ்நாட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று கைவிடப் பட்ட மற்றும் பெரும்பாலும் யாழ் தவிர்ந்த மற்றைய மாவட்டங்களில் இருந்து புலிகளில் இணைந்த 53 பெண்களிற்கு தமிழ் நாட்டில் சிறுமலை பகுதியில் பயிற்சி முடித்து அவர்களை யாழிற்கு அனுப்ப பிரபாகரன் முடிவெடுத்திருந்ததும் அதனை கிட்டு எதிர்த்ததால் அவர்களை கரன்(சங்கரின் சகோதரர் இவர் ஒரு திறைமையான மாலுமி குமரப்பா புலேந்திரன் அகியோரின் பயண வள்ளத்தை செலுத்தியவரும் அவர்களோடு கைதாகி குப்பியடித்து இறந்து போனார்) முலம் மன்னாரில் கொண்டுவந்து மன்னார் மாவட்ட தளபதி விக்ரரிடம் பொறுப்பு கொடுக்கப் பட்டிருந்தது. மன்னாரில் விக்கரரின் மரணத்தோடு மன்னாரின் பெரும்பகுதி இராணுவத்தின் கைகளிற்கு போய்விட பெண்கள் அணி வன்னிக்கு மாத்தையாவின் பொறுப்பில் கொடுக்கப் பட்டிருந்தனர். பின்னர் தமிழ் நாட்டிலிருந்து பிரபாகரன் யாழ் வந்த பின்னரே பெண்கள் அணியினர் யாழிற்கு வர வழைக்கப் பட்டு யாழ் கோப்பாய் பகுதியில் முகம் அமைத்திருந்தனர். அதோடு பிரபாகரன் தொடர்ந்தும் பெண்களை இயக்கத்தில் இணைப்பதற்கான முயற்சியை கிட்டுவிடம் சொன்னபோது அதை கிட்டு நடை முறைப் படுத்தாதனால் அதன் பொறுப்பு அரசியல் பிரிவு பொறுப்பாளர் திலீபனிடம் ஒப்படைக்கபட்டிருந்தது. ஆனால் எடுத்த எடுப்பிலேயே பயிற்சி ஆயுதம் போராட்டம் என்று நேரடியாக இயக்கத்திற்கு எமது பெண்களை உள் வாங்குவது கடினம் என்று புரிந்திருந்ததால் சுதந்திர பறவைகள் என்கிற ஒரு அமைப்பை உருவாக்கி முதலுதவி பயிற்சி அரசியல் பரப்புரை என்று தொடங்கி பின்னர் ஆயுதப் பயிற்சிகள் கொடுக்கலாமென முடிவெடுத்து சுதந்திர பறைவகள் என்கிற அமைப்பை உருவாக்கினார். இந்த அமைப்பின் மூலம் யாழ் குடாவில் சுமார் நூற்று கணக்கான பெண்களை உள்வாங்க முடிந்திருந்தது அப்படி வடமராச்சி பகுதியில் சுதந்திர பறைகைள் அமைப்பில் இணைந்த ஒருவர்தர்தான் Niromi de Soyza என்பவர். அவர் தமிழ்புலிகள் என்கிறதொரு புத்தகத்தை ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தார். அதில் தான் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றதொரு பெண்புலி போராளி என்று எழுதியியுமிருந்தார். உண்மையில் இவர் புலிகளின் சுதந்திர பறைவைகள் அமைப்பில் இணைந்திருந்தவர். பெண்களிற்கான முதலாவது பயிற்சி முகாம் வடமராச்சி திக்கம் பகுதியில் தொடங்கப் பட்டு சுதந்திர பறைவைகள் அமைப்பை சேர்ந்த பெண்களிற்கு ஆயதப் பயிற்சி கொடுக்கத்தொடங்கியிருந்தனர்.அந்த பயிற்சி முகாமும் ஒப்பிறேசன் லிபரேசன் நடவடிக்கையால் பாதியில் நின்று போக அதில் பயிற்சி பெற்ற பெண்கள் பலர் வீடுகளிற்கு போய் சேர்ந்துவிட பலர் இயக்கத்தில் தொடர்ந்தும் இருந்தார்கள்.அப்படி பாதி பயிற்சியின்போது வீடுகளுக்கு சென்றவர்களில் ஒருவர்தான் Niromi de Soyza . கிட்டு களத்தில் இருந்து அகற்றப் பட்ட பின்னரே பெண்கள் கட்டமைப்பு பலம் பெற்றிருந்தது. அடுத்ததாக கிட்டு லண்டன் வந்து சேர்ந்ததும் அவரே அவரது வாழ்வின் இன்னொரு பாகத்தினை பார்க்கத் தொடங்கியிருந்தார்.லண்டன் வந்த புதிதில் கிட்டுவை லண்டன் வாழ் தமிழர்கள் தினமும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு தங்கள் வீடுகளிற்கு விருந்திற்கு அழைக்கத் தொடங்கியிருந்தனர். கிட்டு ஒரு போர்குற்றவாளி பல கொலைகளிற்கு காரமானவர் எனவே அவரிற்கு லண்டனில் புகலிடம் கொடுக்கக் கூடாது என மனிதவுரை அமைப்புக்களும் அவரால் பாதிக்கப் பட்ட மாற்று இயக்ககக் காரர்களும் சட்டரீதியான போராட்டங்களை நடாத்தத் தொடங்கியிருந்தனர். அது மட்டுமல்லாமல் புலிகளின் அனைத்துலகப் பிரிவில் வெளிநாடுகளில் நிதி மேசடிகளில் ஈடுபட்டவர்கள் என கிட்டுவால் விரட்டப் பட்டவர்களும் கோபத்தில் கிட்டு நடவடிக்கைககள் நடமாமாட்டங்களை இங்கிலாந்து புலனாய்வு பிரிவிற்கு தகவல்களாக வழங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். அதே நேரம் இந்தியாவும் கிட்டுவிற்கு இங்கிலாந்து விசா கொடுக்காமல் இருப்பதற்கான அழுத்தங்களை கொடுத்திருந்தது. இதனால் இங்கிலாந்து கிட்டுவை நாட்டை விட்டு வெளியேறுமாறு உத்தரவிட்டிருந்தது அதன் பின்னர் கிட்டு சட்ட ரீதியாக அகதி தஞ்சக் கோரிக்கை வைத்திருந்தார்.அதுவும் நிராகரிக்கப் பட்டிருந்தது. கிட்டுவிற்கு சட்டப் பிரச்சனை என்றதுமே வீட்டிற்கு வில்லங்கத்திற்கு அழைத்து விருந்து கொடுத்தவர்கள் எல்லாரும் கிட்டுவை கண்டாலே ஒழிந்து ஓடத் தொடங்கியிருந்தார்கள். அதன் பின்னர் கிட்டு சுவிசிற்கு வந்தவர் பிரான்ஸ் யெர்மனி என்று மற்றைய நாடுகளிலும் தஞ்சக் கோரிக்கையை வைத்தார் இந்த நாடுகளும் அவரது தஞ்சக் கொரிக்கையை நிராகரித்து விட்டிருந்தது.யாழ் வீதிகளில் கதாநாயகனாக வலம் வந்த கிட்டு ஜரோப்பாவில் ஒழிந்து மறைந்து வாழ வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருந்தார்.அதே காலகட்டத்தில் தான் அமெரிக்கா புலிகளுடன் அதிகார பூர்வமற்று சில இரகசிய பேரங்களையும். அதே நேரம் இலங்கை பிரச்சனைக்கு தமிழீழம் அல்லாத ஒரு தீர்வையும் பற்றி பேசுவதற்கு முடிவெடுத்திருந்த நிலையில் தம்முடன் பேசுவதற்கு யாராவது ஒரு புலிகளின் முக்கியமானவரை தெரிவு செய்து அனுப்பும்படி புலிகளின் தலைமைக்கு தகவல் கொடுத்திருந்தார்கள்.வழைமையாக இது போன்ற வெளிநாட்டவர்களுடனான ராஜதந்திர பேச்சுக்களை அன்ரன் பால சிங்கம் அவர்களே செய்வது வழைமை ஆனால் அன்றைய காலத்தில் கிட்டு ஜரோப்பாவில் விசா பிரச்சனையில் இருந்ததால் அவரை அமெரிக்க அதிகாரிகளுடன் பேசுவதற்காக அமெரிக்கா அல்லது கனடாவிற்கு அனுப்பிவிடுவது பின்னர் கிட்டு அங்கேயே தங்கியிருந்தபடி இயங்கலாம் என நினைத்த புலிகள் அமைப்பு தமது பக்கம் இரகசிய பேச்சு வார்த்தைக்கு கிட்டுவை அனுப்புவதாக தெரிவித்து விட்டிருந்தார்கள். கிட்டுவிற்கு ஐரோப்பில் விசா பிரச்சனை என்பதால் அவர் பெருமளவான தமிழர்களும் தமிழ் சட்டவாளர்களும் வாழும் அமெரிக்காவிற்கோ கனடாவிற்கோ வந்தால் அங்கு அகதி தஞ்சக் கோரிக்கைகையை வைத்து விட்டு சட்ட மற்றும் மக்கள் போராட்டங்களை நடத்தலாமென அமெரிக்கா நினைத்தது. அதே நேரம் தாம் நடத்தும் இரகசிய பேச்சு வார்த்தை விடயங்களும் கசியலாம் எனவே புலிகள் ஒன்று நினைக்க அமெரிக்கா ஒன்றை நினைத்திருந்தது. அவர்கள் சந்திப்பிற்காக தெரிவு செய்த நாடு மெக்சிக்கோ. வேறு வழியின்றி சுவிசில் இருந்து மெக்சிக்கோ சென்று பேச்சு வார்த்தைகளில் ஈடுபட்டிருந்தார். பேச்சு வார்த்தைகள முடிந்ததும் கிட்டு மீண்டும் ஜரோப்பிற்கு திரும்பவதற்கு எந்த நாடும் விசா வழங்கவில்லை கிட்டு மீண்டும் பிரபாகரனை சந்திக்கப் போவதற்கான எந்த உதவிகளையும் அமெரிக்கவும் செய்யவில்லை காரணம் அன்றைய காலத்தில் புலிகளின் தந்திரமான சர்வதேச வலையமைப்பு எப்படிப்பட்டது என்று அவர்களிற்கும் தெரியும்.கிட்டு எப்படியும் பிரபாகரனிடம் போய் சேர்ந்து விடுவார் என்பதும் தெரியும். அதே நேரம் கிட்டுவை பின் தொடர்ந்து கண்காணித்து இந்த வலையமைப்புக்களை பற்றி அறிந்து கொள்ளவும் அமெரிக்கா உளவுவுப் பிரிவு தீவிரமாக இருந்தது. ஆனால் கிட்டு தந்திரமாக உக்கிரெனிற்கு கொண்டு வரப்பட்டு பின்னர் போலந்தில் சில காலங்கள் தங்கியிருந்தார்.அடுத்ததாக அவர் பிரபாகரனை சந்திக்கப் போக வேண்டும். ஆனால் மீண்டும் வெறுங்கையுடன் ஊரிற்கு போக விரும்பாத கிட்டு சில ஏவுகணைகளையாவது பெற்றுக்கொண்டு போகும் முயற்சிகளில் ஈடு பட்டிருந்தார். கே.பி கொம்பனியால் கொள்வனவு செய்யப் பட்ட ஆயுதங்களோடு போய் சேருவதென முடிவானது. உக்கிரெனியில் வாங்கிய ஆயுதங்கள் தாய்லாந்திற்கு கொண்டு சேர்க்கப் பட்டதும் கிட்டுவும் தாய்லாந்து போய் சேர்ந்திருந்தார். தாய்லாந்தின் புக்கெற் பகுதியில் இருந்த சிறிய தறை முகம் ஒன்றில் இருந்து M.V. YAHATA. என்கிற கப்பலில் அமெரிக்காவின் சமாதான பேச்சு வார்த்தைகளிற்கான குவோக்கர் என்கிற தீர்வு திட்ட வரைபுகளோடும் ஆயுதங்களோடும் கிட்டு கப்பலில் ஏறியிருந்தார். கிட்டுவோடு எப்பொழுதும் கூடவே ஒட்டியிருக்கும் மானிப்பாயை சேர்ந்த குட்டி சிறி உட்பட புலிகள் உறுப்பினர்கள் ஒன்பது பேருடனும் கப்பல் மாலுமி சிப்பந்திகள் ஒன்பது பேருடனும் கப்பல் புறப்பட்டிருந்தது. கப்பல் புறப்பட்டதுமே அதன் செய்தி பிரபாகரனிற்து தாய்லாந்தில் இருந்து குமாரால் அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருந்தது.அந்த செய்தியை வெளிநாட்டு தொலைத் தொர்பிற்கு பொறுப்பாகவும் பிரபாகரனின் நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமாகவும் இருந்த கிருபன் பெற்றுக் கொள்கிறார்.கப்பல் சர்வதேச கடலிற்குள் இறங்கியதும் வழைமைபோல M.V. YAHATA.என்றிருந்த பெயரில் சில எழுத்துக்களை அழித்து AHATA என்கிற பெயரிற்கு மாறி ஆவணங்களும் மாற்றப் பட்ட நிலையில் பயணத்தை தொடந்து கொண்டிருந்தது. அதே நேரம் பிரபாகரனிற்கு தெரிவிக்கும்படி குமாரால் கிருபனிற்கு கொடுக்கப் பட்ட செய்தி முதலில் இந்திய உளவுப் பிரிவின் அதிகாரி ஒருவரிற்கு போய் சேருகின்றது பின்னரே பிரபாகரனிற்குதெரிவிக்கப் படுகின்றது அதனை கொடுத்தவர் கிருபனே.கிட்டுவை போட்டுக் கொடுத்தவர் மாத்தையா என்றே பொதுவாக பலரும் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அதனை செய்தது கிருபன் என்பது பலரிற்கு தெரியாத விடயம். கிருபனிற்கும் இந்திய உளவு அதிகாரிகளிற்கும் எப்படி தொடர்பு ஏற்பட்டது என்றும் கொஞ்சம் பார்த்து விடலாம். இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் கைச்சாத்தாகி பின்னர் புலிகளிற்கும் இந்திய இராணுவத்திற்கும் சண்டை தொடங்கிய பின்னர் தமிழ் நாட்டில் தங்கியிருந்த புலிகளின் முக்கிய மூன்று நபர்களை இந்திய உளவுப் பிரிவான றோ அமைப்புஅவர்களிற்கு வேண்டிய வசதிகள் அனைத்தையும் செய்து கொடுத்து தங்கள் பக்கம் இழுத்து தம்வசமாக்கி புலிகள் அமைப்பை அழிப்பதோடு அதன் தலைமைக்கு குறி வைத்தனர். அந்த முக்கிய மூன்று நபர்கள் இஞ்சினியர் எனப்படும் மகேந்திரன். இவர் புன்னாலைக் கட்டுவனை சேர்ந்தவர் இவரின் சகோதரர் வாசு புலிகளின் ஆரம்பகால உறுப்பினர் யாழ் குருநகர் பகுதியில் இராணுவ சுற்றிவழைப்பில் மரணம் அடைந்தவர். இஞ்சினியர் மாத்தையாவின் நெருங்கிய நண்பர் இவரைப் பற்றி இன்னொரு பக்கத்தில் விபரமாக பார்க்கலாம்.அடுத்தவர் இந்திய படை மோதல் காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் வீட்டுக் காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்த கிட்டு . என்னது கிட்டு றோவிற்காக இயங்கினாரா ??என பலரிற்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும்.கிட்டு றோ அதிகாரிகளிற்கு ஒத்துளைப்பது போல் போக்கு காட்டியிருந்தார் ஆனால் கிட்டு தங்களிற்கு உண்மையிலேயே ஒத்துளைப்பதாக நம்பிய றோ அதிகாரிகள் கிட்டுவின் வீட்டுக் காவலை விலக்கியிருந்ததோடு அவரிற்கு வேண்டிய சகல வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல் அவர்களே கிட்டுவை கொண்டு போய் வன்னியில் இறக்கி பிரபாகரனை சந்திப்பதற்காக அனுப்பியும் வைத்திருந்தனர். ஆனால் கிட்டு தங்களிற்கு தண்ணி காட்டியதை பல காலங்களிற்கு பின்னரே அதவது ராஜுவ் காந்தி கொலை செய்யப் பட்ட பின்னரே அவர்களிற்கு தெரிய வந்திருந்தது.அதனாலேயே இந்தியாவும் கிட்டு மீது கடும் கோபத்தில் இருந்தது இதனாலேயே கிட்டுவிற்கு எந்த நாடும் தங்குமிட அனுமதி வழங்காமல் பார்த்துக் கொண்டார்கள். அடுத்த மூன்றாவது நபர்தான் கிருபன் வடமராச்சியை சேர்ந்தவர் இவர் பிரபாகரனிற்கு நெருக்கமானவர். கிட்டு தமிழ் நாட்டில் தங்கியிருந்தாலும் பிரபாகரன் கிட்டுவை பெரியளவு நம்பாமல் கிருபனையே தமிழ் நாட்டில் புலிகளின் நடவடிக்கைகளிற்கு பொறுப்பாக நியமித்திருந்தார்.கிருபன் மதுரையில் இருந்தபடி வேதாரணிய கடற்கரையை மையமாக வைத்து புலிகளிற்கு வேண்டிய பொருட்களை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார். கிருபன் மதுரையில் தங்கிருந்ததை அறிந்த கிட்டு அவரை தொடர்பு கொண்டு தன்னுடைய அதிகார தோரணையில் சில வேலைகளை செய்யச் சொல்லி சொன்னபோது கிருபன் மறுத்ததோடு இது யாழ்ப்பாணமும் இல்லை நீ பொறுப்பாளரும் இல்லை இங்கு நான்தான் பொறுப்பாளர் எனக்கு நீ கட்டளையிட முடியாது என்றதும் கிட்டுவும் வழைமைபோல் தூசணத்தால் திட்டிவிட கிட்டுவிற்கும் கிருபனிற்கும் முறுகல் உருவாகியிருந்தது. கிட்டு வன்னிக்கு சென்ற பின்னர் கிருபன் மதுரையில் கைது செய்யப் பட்டு பூந்தமல்லி சிறையில் அடைக்கபட்டிருந்தார். ஒருநாள் அவரை நீதி மன்றத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப் பட்டபோது தப்பியோடி விட்டதாக தமிழ் நாட்டு ஊடகங்கள் அனைத்திலும் செய்தி வெளியாகியிருந்தது. றோ அமைப்பினரே கிருபனை தங்கள் பக்கம் இழுத்திருந்ததோடு தப்பியோடிய நாடகத்தை நடத்தி அவரை வேதாரணியம் வழியாக வன்னிக்கு அனுப்பியும் வைத்திருந்தனர். கிருபன் உண்மையிலேயே தப்பி வந்துவிட்டதாக நினைத்த பிரபாகரனும் மீண்டும் அவரை தனது பக்கம் வைத்திருந்ததோடு அவரிடம் சர்வதேச தொலைத் தொடர்பு பொறுப்பையும் ஒப்படைத்திருந்தார். ஆனால் கிருபன் றோ அதிகாரிகளிற்கு முழுக்க முழுக்க விசுவாசமாக நடந்து கொண்டிருக்காவிட்டாலும் கிட்டு மீது இருந்த தனிப்பட்ட கோபத்தை பழி தீர்த்துக் கொள்வதற்காக கிட்டு கப்பலில் வரும் செய்தியை அவர்களிற்கு கொடுத்து விட்டிருந்தார். கிட்டுவின் கப்பலை கண்காணிக்கத் தொடங்கிய இந்தியக் கடற்படை சர்வதேசக் கடலில் வைத்து கிட்டுவின் கப்பலை இடை மறித்தார்கள். இந்த செய்தி கப்பலில் இருந்து தாய்லாந்திற்கும் வன்னிக்கும் அறிவிக்கப் பட்டது. புலிகளின் தலைமை உடனடியாக தமிழ் நாட்டில் இருந்த தங்கள் ஆதரவாளர்களான நெடுமாறன்.வை.கோ. கொளத்தூர் மணி .சுப.வீர பாண்டியன் ஆகியோரோடு தொடர்பு கொண்டதையடுத்து அவர்கள் இந்திய அதிகாரிகளுடன் தொடர்பு கொண்டு கப்பல் சர்வதேச கடலில் போய்க்கொண்டிருப்பதால் அதனை நிறுத்த சட்டப்படி முடியாது எனவே அதனை விட்டு விடுமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். கப்பல் சர்வதேசக் கடலில் சென்றாலும் அதில் ஆயுதங்கள் கடத்தப் படுவதாக தகவல் கிடைத்துள்ளது எனவே இந்து சமூத்திர பிராந்தியத்தில் சட்ட விரோத ஆயுதக் கடத்தலை தடுக்கும் உரிமை இந்தியாவிற்கு உள்ளது. எனவே கப்பலை சோதனையிட்டு அதில் ஆயுதங்கள் எதுவும் இல்லாவிட்டால் நாங்கள் அவர்களை தொடர்ந்து பயணிக்க அனுமதிப்போம் என்று பதிலை கொடுத்திருந்தனர். புலிகள் கப்பலில் கிட்டு சமாதான செய்தியோடு வருகிறார் என்று மட்டுமே இந்திய அதிகாரிகளோடு பேச்சு வார்த்தையில் ஈடு பட்ட தங்கள் ஆதரவாளர்களிற்கு தெரிவித்திருந்ததால் அவர்களும் கப்பலில் ஆயுதங்கள் இல்லை எனவே நீங்கள் தாராளமாக சோதனையிடலாம் ஆனால் யாரையும் கைது செய்யக்கூடாது என உறுதியளிக்கவேண்டும் என கேட்டிருந்திருனர். இந்திய அதிகாரிகளும் உறுதியளித்திருந்தார்கள். இதற்கிடையில் கிட்டுவின் கப்பலை மறித்திய இந்தியக் கடற்படை கிட்டு வந்த கப்பலை சோதனையிட வேண்டும் எனவே இந்திய கரை நோக்கி செல்லுமாறு கட்ளையிட்டதும் அதை மறுத்தததோடு தங்கள் கப்பலிற்கு அருகில் இந்திய கப்பல் வந்தால் தங்கள் கப்பலை தகர்த்து விடுவோம் என்றும் மிரட்டியிருந்தார்கள். அதனை இந்திய கடற்படை கப்பலில் இருந்தவர்கள் டெல்லிக்கு தங்கள் மேலதிகாரிகளிற்கு தெரியப் படுத்திவிட்டு அடுத்த நடவடிக்கைகாக காத்திருந்தனர். கிட்டு தங்கள் கப்பலை இந்தியக் கரைக்கு செலுத்த மறுத்தததை அறிந்த இந்திய அதிகாரிகள் கிட்டுவின் கப்பலில் உலங்கு வானூர்தி(கெலிகொப்ரர்) மூலம் அதிரடிப்படையினரை இறக்கி சோதனையிட நடவடிக்கை எடுத்தனர். அந்தமான் தீவுப் பகுதியில் இருந்த இந்திய கடற்படையின் கப்பலொன்று அதிரடிப்படையினர் மற்றும் உலங்கு வானூர்தியை தாங்கியபடி கிட்டு இருந்த கப்பலை அண்மித்திருந்தது. அடுத்ததாக என்ன நடக்கப் போகின்றது என்பதை அறிந்த கிட்டு கப்பல் பணியாளர்கள் ஒன்பது பேரையும் தற்பாது காப்பு படகில் ஏற்றி அவர்களை போகச் சொல்லி விட்டு கப்பலில் இருந்த வெடிபொருட்களை வெடிக்க வைக்குமாறு கட்டளையிட்டு விடுகிறார் சிறிய படகில் பணியாளர்கள் சிறிது தூரம் சென்றதுமே கிட்டுவின் கப்பல் பாரிய வெடிச் சத்தங்களுடன் வெடித்து சிதறத் தொடங்கியிருந்தது. கிட்டு எனும் அலையும் அவரோடு மற்றைய ஒன்பது பேரும் இந்திய பெருங்கடலில் அடங்கிப்போனார்கள். கப்பல் பணியாளர்களை இந்திய கடற்படை கைது செய்து சிறையிலடைத்தார்கள்.சில வருடங்களிற்கு பின்னர் கப்பல் பணியாளர்கள் குற்றமற்றவர்கள் என நீதி மன்றத்தால் விடுதலை செய்யப்பட்டு இன்று அவர்கள் வெளி நாடுகளில் வாழ்கிறார்கள்.
  7. Russia says US troops arriving in Poland pose threat to its security Early deployment of biggest American force in Europe since cold war may be attempt to lock Trump into strategy American soldiers during a welcome ceremony at the Polish-German border in Olszyna, Poland. Photograph: Natalia Dobryszycka/AFP/Getty Images First published on Thursday 12 January 2017 10.39 GMT View more sharing options The Kremlin has hit out at the biggest deployment of US troops in Europe since the end of the cold war, branding the arrival of troops and tanks in Poland as a threat to Russia’s national security. The deployment, intended to counter what Nato portrays as Russian aggression in eastern Europe, will see US troops permanently stationed along Russia’s western border for the first time. About 1,000 of a promised 4,000 troops arrived in Poland at the start of the week, and a formal ceremony to welcome them is to be held on Saturday. Some people waved and held up American flags as the troops, tanks and heavy armoured vehicles crossed into south-western Poland from Germany, according to Associated Press. But their arrival was not universally applauded. In Moscow, Vladimir Putin’s spokesman Dmitry Peskov said: “We perceive it as a threat. These actions threaten our interests, our security. Especially as it concerns a third party building up its military presence near our borders. It’s [the US], not even a European state.” The Kremlin may hold back on retaliatory action in the hope that a Donald Trumppresidency will herald a rapprochement with Washington. Trump, in remarks during the election campaign and since, has sown seeds of doubt over the deployments by suggesting he would rather work with than confront Putin. But on Thursday Nato officials played down Trump’s comments, saying they hoped and expected that he would not attempt to reverse the move after he became president on 20 January. US to speed up deployment of troops to Poland, Romania and the Baltic Read more That prediction was reinforced by Trump’s proposed defence secretary, James Mattis, and his proposed secretary of state, Rex Tillerson, who backed Nato during Senate confirmation hearings. Mattis, in rhetoric at odds with the president-elect, said the west should recognise the reality that Putin was trying to break Nato. Tillerson, who has business dealings in Russia, described Russia’s annexation of Crimea as “as an act of force” and said that when Russia flexed its muscles, the US must mount “a proportional show of force”. Nato was caught out by the Russian annexation of Crimea from Ukraine in 2014 and has struggled to cope with Russia’s use of hybrid warfare, which combines propaganda, cyberwarfare and the infiltration of regular troops disguised as local rebels. In response, the US and its Nato allies have been steadily increasing air patrols and training exercises in eastern Europe. The biggest escalation is the current deployment of US troops, agreed at last summer’s Nato summit in Warsaw. The move was billed as an attempt to reassure eastern European states who have been calling for the permanent deployment of US troops in the belief that Russia would be less likely to encroach on territory where US troops are present. Peter Cook, the Pentagon press spokesman, said: “The United States is demonstrating its continued commitment to collective security through a series of actions designed to reassure Nato allies and partners of America’s dedication to enduring peace and stability in the region in light of the Russian intervention in Ukraine.” Poland in particular has pressed for a permanent US troop deployment since soon after the fall of communism in 1989. Nato officials insist that the US and other alliance troops deployed to eastern Europe are not “permanent”, which would be in breach of an agreement with Russia. The US plans to rotate the troops every nine months, so it can argue they are not in breach of the Russian treaty, but effectively there will be a permanent presence. Deployment was originally scheduled for later in the month but a decision was made last month to bring it forward, possibly a move by Barack Obama before he leaves office to try to lock the president-elect into the strategy. The troops from the Third Armor Brigade Combat Team, 4th Infantry Division, based in Fort Carson, Colorado, along with hundreds of armoured vehicles and tanks, were moved from the US to Germany last week for transit by rail and road to Poland and elsewhere in eastern Europe. The US is sending 87 tanks, and 144 armoured vehicles. As well as being stationed in Poland, the US troops will fan out across other eastern European states, including Estonia, Bulgaria and Romania. Russia dossier: what happens next – and could Donald Trump be impeached? Read more The UK is also contributing to the buildup of Nato forces in eastern Europe. The UK formally took command this week of Nato’s response force, made up of 3,000 UK troops plus others from Nato who will be on permanent standby ready to deploy within days. The contributing countries include the US, Denmark, Spain, Norway and Poland. Few at Nato seriously believe that war with Russia is likely but there have been dangerous developments, with escalation on both sides, including a buildup of Russian troops. Russia alarmed Poland and other eastern European states by moving nuclear-capable Iskander-M missiles to its naval base at Kaliningrad in the autumn. At the time Nato regarded the move as a response to its own deployments. The Polish foreign minister, Witold Waszczykowski, voicing concern in eastern Europe that Trump might do a deal with Putin, said this week he hoped that any such reconciliation would not be at Poland’s expense.
  8. CTC மாநாட்டில் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் கலந்து கொள்வாரா ? ரமணன் சந்திரசேகரமூர்த்தி பிரித்தாளும் இராஜதந்திரத்தில் கைதேர்ந்த ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான அரசு தமிழர் தரப்பை பிளவுபடுத்தி சிங்கள மக்களின் அமோக ஆதரவுடன் “ஒன்றுமில்லாத தீர்வினை தமிழர்கள் மீது திணிப்பதில்” பெரு வெற்றிகளை கண்டு வரும் நிலையில் நாங்கள் இன்னும் இன்னும் எங்களுக்குள்ளான மோதல்களை தீவிரப்படுத்தி பிளவுபட்டு எம்மினத்தின் அழிவிற்கு துணைபோகும் செயல்பாடுகளையே அதிக வீச்சுடன் செய்து கொண்டிருக்கப் போகின்றோமா என்ற கேள்விகள் இப்போது தவிர்க்க முடியாமல் எம்மத்தியில் எழுகின்றன. யுத்தக் குற்றங்கள் மற்றும் இன அழிப்பு நடவடிக்கைகள் காரணமாக சர்வதேசத்தின் பார்வையில் குற்றவாளியாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்த மகிந்த ராஜபக்சவும் அவரது சகாக்களும் சர்வதேச விசாரணைகளில் இருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சோகம் குறித்து சிந்திப்பதற்கு எமக்கு நேரம் இல்லாமல் இருக்கின்றது. எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் ஐநா மனித உரிமைகள் பேரவையில் இலங்கை தெடார்பில் கொண்டு வரப்படவுள்ள தீர்மானம் தமிழர்களுக்கு எவ்வாறான பாதிப்புகளை தரப்போகின்றது என்பது குறித்தோ அதனால் இலங்கை அரசாங்கம் பெறப்போகும் வரப்பிரசாதங்கள் குறித்தோ நாம் ஆராயப் போவதில்லை. இதுவரை இலங்கையின் பொருளாதாரத்திற்கு பாரிய நெருக்கடிகளை ஏற்படுத்தி வந்த ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஜீ.எஸ்.பி பிளஸ் வரிச்சலுகை நிறுத்தத்தை ஐரோப்பிய ஒன்றியம் விலக்கிக் கொள்ளப் போகின்றது. அது குறித்தும் எமக்கு அக்கறை இருப்பதாக தெரியவில்லை. ஏனென்றால் நாம் இவற்றை எல்லாம் விட முக்கியமான விடயங்கள் எம்மைச் சுற்றி இங்கே நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒன்ராறியோ மாகாண முதல்வர் கத்தலின் வீன் மற்றும் அமைச்சர்கள் அதிகாரிகள் ஆகியோருடனும் தமிழ் அமைப்புகள் சிலவற்றின் பிரதிநிதிகளோடும் முதல்வர் தொடர்ச்சியான சந்திப்புக்களை நடத்தி வருகின்றார். அதேபோல் அவரின் வருகையின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாக “அறிவிக்கப்பட்ட” முல்லைத்தீவை மார்க்கம் நகரத்தின் இணை நகரமாக்கும் ஒப்பந்தம் இந்த வார இறுதியில் கைச்சாத்திடப்படவுள்ளதாகவும் தெரியவருகின்றது. இதன் மூலமாக யுத்தத்தால் தமது அனைத்து வாழ்வாதாரங்களையும் இழந்து நிற்கும் முல்லைத்தீவு மாவட்டம் நன்மை பெறும் என்று நம்பிக்கை வெளியிடப்படுகின்றது. ஏற்கனவே இங்கிலாந்தின் கிங்ஸ்ரன் நகரமும் யாழ்ப்பாணமும் இணை நகரமாகியதில் யாழ்ப்பாணத்தில் வாழ்ந்து வரும் முன்னாள் போராளிகளும் யுத்தத்தினால் தமது வாழ்க்கைத் துணையினை இழந்த பெண் தலைமைத்துவக் குடும்பங்களும் இப்போது சீரும் சிறப்புமாக வாழ்ந்து நாம் கண்ணாரக் கண்டு வருவதால் அதே போன்ற “ நன்மைகள்” முல்லைத் தீவிலும்” வவுனியாவிலும் விரைவில் கிடைக்கும் என்றும் நம்புவோம். வடமாகாண முதல்வர் கனடாவில் இரட்டை நகர உடன்படிக்கை செய்து கொள்ளும் அததே நேரம் அவருடைய மாகாண சபையில் அமைச்சர்களாக இருக்கும் சிலர் உட்பட பல்வேறு அரசியல்வாதிகளும் அதிகாரிகளும் கலந்து கொள்ளும் ‘இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களின் மீள்கட்டமைப்பு’ என்ற உயர் நிலை மாநாடும் இதே கனடாவில் தான் நடைபெறப் போகின்றது. முதலமைச்சர் அவர்கள் கலந்து கொள்ளும் மக்கள் சந்திப்பு ( கட்டணம் செலுத்தாத) நடைபெறும் ஜனவரி 15ம் திகதி இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாகாண அரசு அமைச்சுக்களுடனான உயர் மட்ட பிரதிநிதிகள் கலந்து கொள்ளும் மாநாடும் நடைபெறப் போகின்றது. ஆனால் இந்த மாநாட்டில் கலந்து கொள்வதற்கு வடக்கின் முதலமைச்சருக்கு விடுக்கப்பட்ட அழைப்பை அவர் ஏற்கவில்லை என்று தெரியவந்துள்ளது. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்குள் எழுந்துள்ள விக்னேஸ்வரன் எதிர் சம்பந்தன் என்ற மோதல் நிலையின் தொடர்ச்சியும் கனடாவில் தமிழ் தேசியம் பேசும் அமைப்புகளுக்கிடையிலான முரண்பாடுகளின் பரிணாம வளர்ச்சியுமே இதற்கு காரணமாகும் ஏற்கனவே தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பிற்குள் செல்வாக்கு பெற்றிருந்த கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தையும் அவரின் ஆதரவாளர்களையும் அதில் இருந்து வெளியேற்றி அவர்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தை இருளுக்குள் தள்ளிய தரப்பினர் தான் இப்போது விக்னேஸ்வரனின் கனேடிய வருகையின் போது அவரின் வலதும் இடதுமாக இருக்கின்றார்கள் என்பது கவனிப்பிற்குரியது. தென்னிலங்கையின் பிரதான கட்சிகள் இரண்டும் ஒன்றிணைந்து ஆட்சியமைத்துள்ள நிலையில் தமிழர் தரப்பின் பேரம் பேசும் வலுவாக விளங்க வேண்டிய தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை பிளவுபடுத்தி பலவீனப்படுத்துவது ஒருபோதும் தமிழ் மக்களுக்கு நன்மையளிக்காது தாயகத்தில் இதுவரை நடைபெற்ற தேர்தல்களின் அடிப்படையில் தமிழ் மக்களின் தெளிவான தெரிவாக சம்பந்தன் தலைமையிலான தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பு தான் இருக்கின்றது.அதன் மூலமாகத்தான் தான் முதல்வர் விக்னேஸ்வரன் அவர்களும் தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார் என்ற யதார்த்தம் மறைக்கப்பட முடியாதது. தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நடவடிக்கைகள் தவறு என்று தாயக மக்கள் உணர்ந்தால் அடுத்த தேர்தலில் அவர்கள் மாற்று தலைமை குறித்து தீர்மானிப்பார்கள் முடிவு செய்வார்கள். அதற்கான கால அவகாசத்தையும் அதற்கான வெளியினையும் தாயக மக்களுக்கு நாம் வழங்க வேண்டும். அந்த மக்களின் அரசியல் தெரிவுகளை தவறென காண்பிக்க முயல்வதும் அந்த மக்கள் பிரதிநிதிகளை அவமரியாதை செய்வதும் அவர்களை பிரித்தாள முயல்வதும் அந்த மக்களின் உரிமைகள் மீதான அத்துமீறலாகவே கருதப்பட வேண்டும். இந்த பின்னணிகளோடு தான் வடமாகாண முதலமைச்சரின் கனேடிய விஜயத்தையும் நாம் நோக்க வேண்டும். அவரின் கனேடிய விஜயம் நம்பிக்கைகளுக்கு பதிலாக எதிர்காலம் குறித்த அவநம்பிக்கைகளை அதிகம் ஏற்படுத்திவிடுமோ என்ற அச்சம் தற்போது ஏற்பட்டுள்ளது. கட்டாவில் எதிர்வரும் 15ம் திகதி ஆரம்பமாகும் மாநாட்டில் தாயகத்தில் வாழும் தமிழ்ச் சமுதாயத்தை 21ம் நூற்றாண்டின் உலகப் பொருளாதாரத்தோடு இணைத்துச் செல்லவும், குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களில் கல்வி மற்றும் சுகாதாரக் கட்டமைப்பில் ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை மீளக்கட்டுவதற்கு வழிகோலும் செயல்பாடுகள் குறித்து ஆராயப்படவுள்ளதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. வடக்கு கிழக்கு மக்களின் எதிர்காலம் குறித்து ஆராய்ப்படவுள்ள இந்த மாநாட்டில் கனடாவில் தங்கியுள்ள வடமாகாண முதல்வர் கலந்து கொள்ளமாட்டார் என்ற கசப்பான செய்தி பலரை கவலை கொள்ள வைத்துள்ளது முதலமைச்சரை அழைத்த தரப்பினருக்கும் மாநாட்டை நடத்தும் தரப்பினருக்கும் இடையில் நிலவி வரும் பனிப்போரின் விளைவே இதற்கு காரணம் என தெரியவந்துள்ளது. வடக்கு கிழக்கு மக்களின் தேவைகள் குறித்து ஆராயும் நோக்கில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ள இந்த மூன்று நாள் மாநாட்டில் ஏன் வடமாகண முதல்வர் கலந்து கொள்ளவில்லை என்று இங்குள்ள மாகாண அரசோ மத்திய அரசோ கேள்வி எழுப்பினால் யாரால் என்ன பதில் சொல்ல முடியும் என்று மாநாட்டின் ஏற்பாட்டாளர்கள் குழப்பமடைந்துள்ளனராம். முதல்வரை அழைத்தவர்களுக்கும் எங்களுக்கும் எட்டாப் பொருத்தம் அதனால் “அவர்” எங்கள் நிகழ்விற்கு வரமாட்டார் என்று அவர்கள் சொல்வார்களா ? அல்லது மார்க்கம் நகரின் அழைப்பில் வந்த முதல்வரை நாம் எப்படி ஸ்காபுரோவில் நடைபெறும் மாநாட்டிற்கு அனுப்புவது அதனால் தான் அவர் மாநாட்டில் கலந்து கொள்வதை நாங்கள் விரும்பவில்லை என்று இவர்கள் தான் சொல்லப் போகின்றார்களா ? தெரியவில்லை. எது எவ்வாறயினும் முதல்வர் கலந்து கொள்ளாமல் இந்த மாநாடு நடைபெறுமானால் அது மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தையும் எமது மக்களின் அரசியல் எதிர்காலம் குறித்த அவநம்பிக்கைகளையுமே ஏற்படுத்தும். உண்மையில் வடக்கு கிழக்கில் வாழும் மக்களின் நலன் தான் இவர்களின் பிரதான நோக்கம் என்றால் ஏன் இவ்வாறு பிரிந்து நின்று மக்களையும் செயற்பாட்டாளர்களையும் இந்த அமைப்புகள் குழப்ப வேண்டும். இந்த பிரிவுகளாலும் பிளவுகளாலும் யாருக்கு என்ன இலாபம் கிடைத்து விடப் போகின்றது. தமக்கான குறைந்த பட்ச நன்மைகளையாவது ஏற்படுத்தி தருவார் என்ற பெரும் எதிர்பாரப்போடு வடக்கின் முதல்வராக அங்கு வாழும் தமிழ் மக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்டவர் முதல்வர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன். தன்னை தெரிவு செய்த தாயக மக்களின் நலன்களை முன்னிலைப்படுத்தி புலம்பெயர் தேசங்களில் வெவ்வேறான காரணங்களால் பிரிந்து நிற்கும் தமிழர் தரப்புகளை ஒன்றிணைக்கும் பணியினை அவர் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதே பலரினதும் எதிர்பார்ப்பாகும். அதன் மூலமாக தாயக மக்களின் துயர் துடைக்கும் பணியினை வினைத்திறனுடன் முன்னெடுக்க அவர் முன்வரவேண்டும். மாறாக இங்கு ஏற்கனவே பிளவு பட்டு நிற்கும் தரப்புகளிடையிலான விரிசல்களை பெரிதுபடுத்தும் செயல்பாடுகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் அதேவேளை வடமாகாண முதல்வரை இது போன்ற சங்கட நிலைக்குள் தள்ளுவதன் மூலம் தமது எதிர்தரப்பை வென்றுவிட எண்ணும் செயற்பாட்டாளர்களால் எமது மக்களுக்கான விடிவினை ஒரு போதும் பெற்றத்தர முடியாது என்ற உண்மையும் உணர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டும் எமது இனத்தின் மீது கொடும் இன அழிப்பினை புரிந்த சிங்கள தேசமே எமக்கெதிராக இன்றும் ஒன்று பட்டுத் தானே நிற்கின்றது. அரசியலில் எதிரியாக இருந்தாலும் தன் இனம் என்பதால் மகிந்த தரப்பையும் தமிழ் மக்கள் மீது யுத்தக் குற்றங்களைப் புரிந்த படையினரையும் சர்வதேச போர்குற்ற விசாரணைகளில் இருந்து காப்பாற்றுவதில் ரனில் விக்கிரமசிங்கவும் மைத்திரிபால சிறிசேனவும் காண்பித்து வரும் அக்கறை எங்கள் கண்களுக்கு ஏன் இன்னமும் புலப்படவில்லை. சிங்கள தேசத்திடம் இருந்து ஒரு இனமாக சிந்த்திப்பதும் செயல்படுவதும் குறித்த பாடங்களை கற்றுக் கொள்ளாமல் விக்னேஸ்வரனையும் சம்பந்தனையும் மோத வைப்பதால் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பை மேலும் பிளவு படுத்துவதாலும் நாம் விரும்பும் தீர்வுகளை அடைந்து விட முடியுமா ? எங்களுக்குள் இங்கிருக்கின்ற இந்த பிரிவுகளை சரி செய்து ஒட்டுமொத்த சக்தியாக மாறி எமது மக்களின் பிரச்சினைகளுக்கு உரிய தீர்வுகளை முன்வைக்க நாம் அனைவரும் முன்வர வேண்டும். இந்த முரண் நிலைகளை மாற்றுவதற்கான எழுச்சி மக்களிடம் இருந்து பிறக்க வேண்டும். தமது அதிகாரங்களுக்காகவும் தமது சுயலாப இருப்புகளுக்காகவும் மக்களையும் மக்கள் பிரிநிதிகிகளையும் கூறுபோடும் சந்தரப்பவாத சக்திகளின் மாயவலைகள் அறுத்தெறியப்பட வேண்டும். இந்த நிலை இதுபோன்றே தொடர்வதை நாம் இனியும் அனுமதிக்கக் கூடாது. கூறு பட்டு கூறுபட்டு நாம் கூர் உடைந்த பேனாவாய் ஆகி மௌனிப்பதற்கு முன் மாற்றம் ஒன்றை ஏற்படுத்த அனைவரும் முன்வர வேண்டும். வடக்கு கிழக்கு மக்களின் மருத்துவம் கல்வி உட்பட அடிப்படைத் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யும் வகையில் கனடாவில் நடைபெறும் முதலாவது சர்வதேச மாநாட்டில் கலந்து கொள்வதன் மூலம் வடக்கு முதல்வர் சி.வி விக்னேஸ்வரன் அவர்கள் இங்குள்ள அமைப்புகளுக்கிடையிலான முரண்பாடுகளை தீர்க்கும் நடவடிக்கையினை ஆரம்பித்து வைக்க வேண்டும் என்பது பலரின் எதிர்பார்ப்பாக மாறியுள்ளது. இதன் மூலம் புலம்பெயர் தேசங்களில் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கை ஒளியினை அவர் ஏற்றி வைக்க வேண்டும். அதை விடுத்து என்னை அழைத்தவர்களுக்கு எதிரான தரப்பின் நிகழ்வில் நான் கலந்து கொள்ள மாட்டேன் என்று அவர் அடம்பிடிப்பது ஆரோக்கியமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தாது என்பதை அவர் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். கனடாவில் வாழும் தமிழ் புத்திஜீவிகளும் அமைப்பு சாரா பொது நிறுவனங்களும் இந்த “அமைப்பு” சார் அரசியலால் ஏற்படும் முரண்பாடுகளையும் முட்டுக்கட்டைகளையும் முடிவிற்கு கொண்டு வருவதற்கான அர்த்தபூர்வமான செயல்பாடுகளை இனியாவது மேற்கொள்ளத் தொடங்க வேண்டும். ஒரு சிலரின் அடவாடித் தனங்களில் ஒட்டுமொத்த இனத்தின் எதிர்காலம் சிதைந்தளிந்து போவதை தடுக்கும் நடவடிக்கைகள் உடனடியாக முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். முதல்வரின் கனேடிய வருகையானது தமிழர் வாழ்வில் புதிய மாற்றம் ஒன்றின் ஆரம்பமாக அமைய வேண்டும் என்பதே இங்குள்ள பலரின் எதிர்பார்ப்பாகும் மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது அந்த மாற்றம் இங்கிருந்து இனியாவது பிறக்கப்பட்டும். அது எமது மக்களுக்கு நன்மைகளை ஏற்படுத்தும் மாற்றமாக இருக்கட்டும். ரமணன் சந்திரசேகரமூர்த்தி