உலகின் மிகப் பெரிய விமானம் Options

[கரிகாலன்]

உலகின் மிகப் பெரிய விமானம் ANTONOV-225

[Mathan]

இந்த ANTONOV ரக விமானங்கள் கடந்த காலங்களில் அடிக்கடி விபத்துக்குள்ளானதாக எங்கேயோ படித்தேன். சரியாக நினைவில்லை. இந்த விமானம் குறித்த மேலதிக தகவல்கள் இருந்தால் தாருங்களேன் கரிகாலன்?

[VERNON]

உலகின் மிகப்பெரிய பொதி சுமக்கும் விமானம்
6 உயர்வலு இயந்திரங்கள் (D-18T 26 390 kgp)
அதிக வேகம் 850 Km/h
பறப்பு வேகம்: 700 Km/h
தொடர்ந்து பறக்கக் கூடிய து}ரம் : 15 400 Km
பறக்கக் கூடிய உயரம் : 11 145 m
நிறை : 350 000 Kg
சுமக்கக் கூடிய நிறை : 250 000 Kg
12 பணியாளர்கள்.
துருப்புக் காவி நிலையில் 600 துருப்புக்கள்
விண்வெளி விமானத்தை மேற்பகுதியில் காவிச்செல்லக் கூடியவாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது
நீளம் : 84 m.
உயரம் : 18.20 m
http://www.aeropresse.com/photo/bourget/bo.../antonov225.jpg
http://www.nachlese.at/main-fotos/antonov-buran.jpg
http://www.nachlese.at/antonov225eng.htm

[கரிகாலன்]

தகவலுக்கு நன்றி வெர்னொன்.

இந்த விமானம் சோவியத் யுனியன் அரசின் காலகட்டத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டு தயாரிக்கப்பட்டது.
விமானத்தின் வெள்ளோட்டத்திற்குப் பின் சோவியத் யுனியன் அரசு கலைக்கப்பட்டது. இதனால் நிதி நெருக்கடியை எதிர்நோக்கியது விமானத்தயாரிப்பு நிறுவனம்.
தயாரிக்கப்பட்ட விமானங்கள் உபயோகிக்கப்படாமல் 8 ஆண்டுகள் அப்படியே விடப்பட்டன. இந்த விமானத்தின் வடிவமைப்பாளர் பெயர் தான் ANTONOV (அவரின் முழுப்பெயர் ஞாபகமில்லை).அவர் ஓர் ஏழை விவசாயின் மகன். இதை பயணிகள் விமானமாக மாற்றினால் 1500 பயணிகள் பயணம் செய்யலாம். இவ்விமானம் தரையிரங்க நீண்ட ஓடு பாதை தேவையில்லை.
ANTONOV-125
ANTONOV-225

[கரிகாலன்]

மற்ற விமானங்களுடன் ஒப்பிடு

[Mathan]

இந்த ரக விமானங்கள் இப்போதும் தயாரிக்கப்படுகின்றனவா? விபத்துக்கு பின் அவை பொருளாதார சிக்கலில் மாட்டியது போல் இருந்ததே? தெரிந்தவர்கள் அறிய தாருங்கள்? இவற்றில் சிலவற்றை இலங்கை விமானப்படை உபயோகித்தது தானே?

[aathipan]

இந்தப்பெரிய விமானத்தை இலங்கை விமானப்படை உபயோகித்ததா? ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.நான் நினைக்கிறேன் அவர்கள் பயன்படுத்தியது இதன் குட்டியை என்று.

[narathar]

இலங்கை வான் படையின் சரித்திரம் 1988 வரை கிழே உள்ளது.எந்த எந்த நாடுகள் உதவின என்ன என்ன விமானங்களுக்கு என்ற தகவலுடன்.

The Air Force
The Sri Lankan Air Force is the youngest of the three armed services. Founded in 1951 as the Royal Ceylon Air Force, it relied totally on the British Royal Air Force for its earliest equipment, training, and leadership. The service was led by a force commander and its operational headquarters were located in Ratmalana, south of Colombo. The air force operates major air bases at Katunayaka in Colombo District and China Bay (Trincomalee), with a secondary base in Jaffna.

In 1988 the air force was divided into four functionally defined squadrons, with a variety of support units: Number One (Flight Training School) Squadron, China Bay Air Base; Number Two (Transport) Squadron, Katunayaka Air Base; Number Three (Navigation) Squadron, China Bay Air Base; and Number Four (Helicopter) Squadron, Katunayaka Air Base. Support units included an electronic engineering division, an aeronautical division, and administrative, operations, medical, logistics, and procurement units. In addition, the force operated two antiaircraft gun battery sections and a small Air Force Security Force.

In its early years, the air force was engaged primarily in immigration patrol, with occasional assistance in emergency relief. During the insurgency of 1971, the air force played a major role in restoring internal order; in addition to providing transport of ammunition, food, and troops, it participated in assaults against insurgent strongholds. Following the ethnic rioting of 1983, the air force was placed on permanent active status and participated in counterinsurgent activities in Northern Province. Because of a severe shortage of hard currency for military expenditures in the wake of the 1971 uprising, the Number Four (Helicopter) Squadron began operating commercial transportation services for foreign tourists under the name of Helitours. In 1987 the air force had a total strength of 3,700 personnel, including active reserves. The force had grown gradually during its early years, reaching a little over 1,000 officers and recruits in the 1960s. Rapid growth began in the mid-1980s, when the ethnic disturbances drew the service into a major, long-term security role. Between 1983 and 1987, the force grew by nearly 50 percent.

The air force had a fleet of approximately eighty aircraft, of which sixty-four were reported to be operational in early 1988. The earliest aircraft--small transport airplanes and trainers--were provided by the British and were supplemented in the late 1960s with United States Bell helicopters. During the 1971 insurgency, the left-leaning Bandaranaike government turned to the Soviet Union for more sophisticated weaponry, and received five MiG-17 F fighter bombers, a MiG-15UTI Midget trainer, and two Ka-26 helicopters. The British also assisted with five BAC Jet Provosts. By the early 1980s, the Provosts and all of the Soviet aircraft had been taken out of active service and were relegated to long-term storage, leaving the air force without any bomber capability.

After the 1983 riots, the government worked rapidly to expand the inventory, relying largely on sources in Italy, Britain, and the United States. Because of tight budget constraints, the air force was compelled to refit a number of noncombat aircraft for military uses in counterinsurgency operations against Tamil separatists. Central in the government's security efforts were six SIAI-Marchetti SF-260 turboprop trainers which were used for rocket attacks and strafing. Additionally, the air force, with the help of Heli Orient of Singapore, equipped twelve Bell 212 and 412 helicopters to serve as gunships and as transport vehicles for commando assault operations. Government forces reportedly also used helicopters on "bombing" missions; frequently operating without conventional bombs, air force troops reportedly dropped hand grenades stuffed in wine glasses so that the lever would not be released until the glass shattered on the ground. A more effective bombing capability was provided by a small fleet of Chinese Yun-12 turboprop transport aircraft. These were equipped with bomb racks that had been fitted to carry up to 1,000 kilograms of fragmentation and antipersonnel bombs. Transport, training, and surveying functions were carried out by a variety of Cessna and DeHavilland aircraft.

As in the other services, a shortage of spare parts plagued maintenance efforts, forcing the service to send a number of aircraft to Singapore and elsewhere for repairs. After the purchase of equipment from Canada in 1986, the air force gained the capability to make structural repairs on its fleet of Bell helicopters, several of which had been damaged in operations against the Tamil insurgents. Maintenance of electronic equipment was performed at the communications station at Ekala, in the north of Colombo District.

Under the auspices of the British Royal Air Force, flight training was first offered to Ceylon Air Force pilots at Katunayaka Air Base in 1952. In addition, a number of recruits received flight training at the Royal Air Force college in Cranwell, England. After the British withdrew from Sri Lankan military facilities in 1967, the Number One (Flight Training School) Squadron was established at the China Bay Air Base in Trincomalee. With the increase in insurgent activities in the mid-1980s, the air force stepped up its training activities, bringing in foreign pilots to assist in the helicopter training program.

Officer training is provided at the Air Force Academy at the China Bay Air Base. The academy offers a two-year program of basic flight training and a variety of specialized courses. Air traffic controllers receive schooling at special facilities in Colombo, and weapons familiarity training is conducted in conjunction with the other services at the Army Training Centre in Diyatalawa. In addition, approximately twenty-five officers a year receive advanced training abroad, most commonly in Britain and India.

Data as of October 1988

http://reference.allrefer.com/country-guid...i-lanka167.html

[narathar]

http://www.airforce.lk/hist/hist1/h3c6p1.htm

The escalation of hostilities prompted further aircraft acquisitions six more Mi-17 tactical helicopters were purchased. For the first time, an attack helicopter in the form of the Mi-24 joined the SLAF fleet three of these aircraft were leased until delivery of those purchased by SLAF. The Mi-24s were temporarily attached to No. 401 Squadron at Hingurakgoda (later No. 7 Helicopter Squadron).

At the same time, three Antonov AN-32B transport aircraft joined No. 201 Heavy Transport Squadron (later No. 2 Heavy Transport Squadron). Later the Mi-24s attached to No. 401 Squadron were regrouped as No. 9 Attack Helicopter Squadron in November 1995, and remained at Hingurakgoda. The Mi-24, as with the Mi-17, proved to be a tremendous aircraft. Heavily armoured, the Mi-24s capacity to absorb a great deal of battle damage and remain operational, soon endeared it to the SLAF. If the ground war was the most intensely fought affair in 1995, the Air Force too had scars to show for it! In the year, six aircraft were lost and even more tragically fourteen experienced pilots lost their lives. Two Avro HS748 aircraft were downed by enemy fire on 28th and 29th April. In July, an IA58 Pucara was lost. One of the newly added AN32Bs went down in September, a Y-8 in November and another AN32B also in November. All except the Pucara belonged to No. 201 Heavy Transport Squadron. The bringing down of the two Avro HS748s revealed a new capability of the terrorists anti-aircraft missile power. The lack of any intelligence to reveal that the terrorists did, in fact, possess missile capabilities, cost the SLAF dearly in terms of aircraft losses. However a total of 25 missions were supported by the SLAF in the battle areas. The main thrust was Operation Riviresa, stages 1, 2 and 3, up to that time the largest military operation conducted by the Army. These missions helped capture large areas of the Jaffna Peninsula. The newly acquired Mi-24 attack helicopters played a significant role in the battles.

[narathar]

Boost for Training

No. 2 Heavy Transport Squadron took delivery of the SLAF's first two Hercules C130 aircraft in March and September 2000. These acknowledgedly top flight transporters introduced a quantum leap in payload capabilities, upping the 25 ton capabilities of the Y-8s and AN32s to the over 60 ton capabilities of the C130. Additionally, No. 2 also inducted another 3 AN 32B aircraft to its fleet. Commander Weerakkody pressed ahead with provision of training facilities for NCOs. On 1st September 2000, he inaugurated the NCO Management School at the Combat Training School premises, with the aim of imparting supervisory skills, developing communication skills to enhance inter-personal relations on the job, developing command and leadership abilities amongst SNCOs and JNCOs, being some of the main objectives. The first CO of the School was Wg Cdr D.L.D. Sumanasekera.
http://www.airforce.lk/hist/hist1/h3c8p1.htm

[narathar]

இலங்கை விமானப் படயின் தளங்களும் அங்கே உள்ள விமானங்களின் வகைகளும்.
கிழே உள்ள தளத்தில்
http://www.scramble.nl/lk.htm

[narathar]

இலங்கையில் நடந்த விமான இழப்புக்கள் பற்றிய தகவல்கள் படங்களுடன் இங்கே பார்க்கவும்

http://atcsl.tripod.com/1989-2004.htm

[narathar]

மேலுள்ள சில கேள்விகளுக்கு பதில்கள்.
1)இலங்கை வான் படை பாவிப்பது AN-32 என்கின்ற சிறிய விமானம்,இலங்கை வான் படை இடம் இருக்கும் பெரிய பொருள் ஏற்றி இறக்கும் விமானம் லொக்கீட் தயாரிப்பான c -130 விமானம்.

2)ரஸ்யா ஒரு வல்லரசாக இருந்த பொழுது அது தனது இராணுவ பொருளாதரத்திற்கான தொழில் நுட்பத்தை உள்ளூரிலேயே உருவாக்க வேண்டி இருந்தத்து ,இதற்காக பல்வேறு வடிவமைபிற்கான நிறுவனக்கள் உருவாக்கப்பட்டன.அதில் ஒன்றுதான் அன்டனோவ் டிசைன் புரோ என்கின்ற தொழில் நுட்ப நிறுவனம் கீவ் மாகாணத்தில் நிறுவப்பட்டது.இது தற்போது ரசியாவின் பகுதியாக இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.இந்த வடிவமைப்பை வாங்கிய சீனாவே தற்போதும் Y யானுன் என்னும் பெயரில் இதை உற்பத்தி செய்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

[narathar]

மேலும் ரசியா உடைந்தபின் இவ்வாறான நிறுவனங்கள் பலத்த நெருக்கடியயிச் சந்தித்தன.இவை தமது வாடிக்கயாளர்களாக பல ரசிய சோசலிச கூட்டில் இருந்த நாடுகளைக் கொன்டிருந்தன அத்துடன்,ஒன்றோடொன்று இனைக்கப் பட்டிருந்தன.ரசியா பல நாடுகளாகப் பிரிந்தத்தும் இவை தனித்து விடப்பட்டன.இதனால் இவை கால வோட்டத்தில் தாங்கள் உருவாக்கிய தொழில் நுட்பத்தையும் ,விஞ்ஞானிகளையும் மேற்குலக நிறுவனக்களுக்கு விற்க வேண்டியதாகி விட்டது.

[ragavaa]

தகவலுக்கு நன்றி
இந்த இணைப்பு வேலை செய்யவில்லையே http://www.scramble.nl/lk.htm

[Rasikai]

தகவலுக்கு நன்றி

[kurukaalapoovan]

சேவியத்äனியன் காலத்தில் பல்வேறுபட்ட வான் மற்றும் விண்வெளிபறப்புகளிற்கு பங்களித்த நிறுவனங்கள்.

Antonov Design Bureau
Mainly transport & heavy lift aircrafts


Beriev Design Bureau
small, medium transport, sea planes & jet powered sea planes, rockets

Ilyushin Design Bureau
long range heavy transport & mid air refuel tanker, AEWAC

Kamov Design Bureau
attack, heavy lift, transport, UAV helicopters

Mikoyan Design Bureau
Attack, fighter, interceptor

Mil Design Bureau
Mi series attack (famous flying battle tank)& transport, heavy lift helicopters

Molniya Design Bureau
Shuttles & reentry vehicles, space systems, makers of Buran. Air target



Myasishchev Design Bureau
Long range stragic bomber, supersonic intercontinental bomber

Sukhoi Design Bureau
Su series, fighter, interceptor, attack

Tupolev Design Bureau
Passenger jet liners, long range bomber, supersonic bomber
Also made supersonic passenger jet similar to Concord.




Yakovlev Design Bureau
Yak series multi role, 1st V/STOL in USSR

[கரிகாலன்]

தகவலுக்கு நன்றி குறுக்காலபோனவன் .

சேவியத் äனியனும் கோன்கோட் ரக விமானங்களை தயாரித்திருந்ததா ?

அவை இன்னும் பயன் பாட்டில் உள்ளதா ?

[kurukaalapoovan]

அதை Concord ரகம் எண்டு சொல்லாமல் supersonic passenger/commercial jetliner என்று அழைப்பது பொருத்தம் என நினைக்கிறன்.

http://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-144
http://tu144.tripod.com/
http://www.concordesst.com/home.html